_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
16124 | آب در دمای اتاق در سوراخی که از یک بلوک یخ در حال ذوب ساخته شده است (در دمای اتاق نگهداری می شود) ریخته می شود. متشکرم. | آیا آب اضافه شده به یک قطعه یخ یخ می زند؟ |
89555 | هر کتاب فیزیکی که من می شناسم، پراش (مثلاً در شکاف ها، توری ها و روزنه های دایره ای) را به گونه ای توضیح می دهد که فرض می کند موج نور به طور عمود بر دیافراگم برخورد می کند. اگر اینطور نبود آیا تفاوتی وجود داشت (یعنی اگر من شکافی داشته باشم و لیزر را طوری تنظیم کنم که به جای اینکه مستقیماً به سمت شکاف باشد با زاویه خاصی برخورد کند)؟ من میدانم که پراش معمولاً با استفاده از اصل هویگنس قابل توضیح است، اما مطمئن نیستم که در این مورد خاص چه چیزی را از آن دریافت کنم. به خصوص، من در تعجب هستم که آیا تفاوت زمانی بین رسیدن موج به انتهای دیافراگم تأثیری خواهد داشت (من حدس میزنم که باشد، اما نمیتوانم بگویم که چگونه به نظر میرسد). | پراش در دیافراگم با زاویه دلخواه نسبت به جبهه موج |
19165 | من باتری های زیادی را دیده ام که بر حسب میلی آمپر ساعت (mAh) اندازه گیری می شوند، در حالی که باتری های دیگر با وات ساعت (wh) اندازه گیری می شوند. چگونه می توانم آنها را بین یکدیگر تبدیل کنم تا بتوانم آنها را در واقع مقایسه کنم؟ اغلب اتفاق می افتد که رایانه ها یا تلفن های هوشمند از یکی یا دیگری استفاده می کنند و داشتن یک معیار عالی است. | نسبت میلی آمپر ساعت به وات ساعت برای باتری ها |
77355 | من سعی می کنم برای یک پروژه کیتل را بخوانم و او به قدری مختصر به خواص سیلیکون و ژرمانیوم اشاره می کند که اصلاً متوجه نمی شوم. او در مورد وضعیت های p صحبت می کند، و من واقعاً نمی دانم این به چه معناست. من مکانیک کوانتومی را مطالعه کرده ام، اما نمی فهمم در واقع چه چیزی گفته می شود. امیدوارم کسی با تجربه در حالت جامد بتواند این پاراگراف را به چیزی قابل هضم تر بازنویسی کند. > نوارهای هدایت و ظرفیت ژرمانیوم در شکل 14 نشان داده شده است، بر اساس > ترکیبی از نتایج نظری و تجربی. لبه باند ظرفیت > در هر دو Si و Ge در k = 0 است و از حالتهای $p_{1/2}$ و $p_{3/2}$ > اتمهای آزاد مشتق شده است، همانطور که از حالت فشرده مشخص است. تقریب مخفی > (فصل 9) به توابع موج. سطح $p_{3/2}$ چهار برابر است > مانند اتم منحط است. چهار حالت با $m_J$ مقادیر $\pm > 1/2$ و $\pm 3/2$ مطابقت دارند. سطح $p_{1/2}$ دو برابر انحطاط است، با $m_J$ > مقادیر $\pm 1/2$. حالات $p_{3/2}$ انرژی بالاتری نسبت به $p_{1/2} دارند. $ > حالات؛ تفاوت انرژی $\Delta$ اندازه گیری مدار اسپین > اندرکنش است. لبه های باند ظرفیت ساده نیستند. سوراخهای نزدیک لبه نوار با دو جرم مؤثر مشخص میشوند، سبک و سنگین، اینها از > دو نوار تشکیلشده از سطح $p_{3/2}$ اتم ناشی میشوند. همچنین یک نوار > از سطح $p_{1/2}$ تشکیل شده است، که از سطح $p_{3/2}$ با > تعامل اسپین-مدار جدا میشود. من فقط آن را نمی فهمم. این حالات چیست؟ من به ژرمانیوم نگاه کردم، به نظر می رسد که پوسته بیرونی چهار الکترون دارد. ظاهراً دو نفر در مدار S و دو نفر دیگر در مدار P قرار دارند. اگر این دو را در سه سطل قرار دهم، شش انتخاب وجود دارد درست است؟ (1،1)، (2،2)، (3،3)، (1،2)، (1،3)، (2،3). آیا این حتی مربوط است؟ من هنوز نمی فهمم که حالت های p یعنی چه. آیا کسی می تواند این را توضیح دهد، و چگونه جفت شدن مدار اسپین به این موضوع وارد می شود؟ | برای درک فیزیک نیمه هادی ها به کمک نیاز دارید |
77357 | اغلب کتاب های درسی دبیرستان، چندین شکل انرژی را متمایز می کنند. 1. مکانیکی: - جنبشی - پتانسیل 2. شیمیایی 3. الکترومغناطیسی 4. هسته ای 5. گرانشی 6. حرارتی 7. هیدرولیک 8. الکتریکی 9. جرم 10. ... این طبقه بندی احتمالا غیر ضروری و دلخواه است (مانند افتراق گرانش اجسام زنده و بی اثر). من فکر می کنم که حداقل می توانیم لیست را به انرژی مکانیکی، الکترومغناطیسی، هسته ای (ضعیف و قوی)، جرمی و گرانشی تقلیل دهیم. در QFT انرژی مکانیکی ممکن است ناپدید شود. آیا سایر انواع مهم هستند؟ آیا این طبقه بندی در سطح بنیادی معنا دارد؟ | اشکال انرژی در سطح بنیادی چیست؟ |
67947 | من به کسی نیاز دارم تا یک مشکل مفهومی را روشن کند که به نظر نمی رسد از آن پیشی بگیرم. تصویر یک حلقه ترن هوایی وجود دارد و یک ماشین ترن هوایی با سرعت بالا وارد حلقه می شود. هنگامی که ماشین حلقه کامل را کامل کرد و سپس در آخرین نقطه در پایین حلقه قرار گرفت، سعی می کنم نیروهای موجود در بازی را درک کنم. من می توانم ببینم که نیروی گرانشی وجود دارد: $F_g$ = $mg$ و نیروی مرکزگرا: $F_c = $v^2/r$، و سپس نیروی نرمال $F_N$ وجود دارد. فرض کنید $F_g = 10$، و $F_c = 25$، آیا $F_N = 35$ نیست؟ و اگر چنین است، من در مورد نمودار نیرو بسیار سردرگم هستم. ما $F_N$ به سمت بالا و $F_g$ به سمت پایین داریم، اما در مورد $F_c$ چطور؟ محاسبات من به سمت پایین است، اما در واقعیت من فکر کردم که نیروی مرکزگرا همیشه به مرکز یک دایره اشاره می کند؟ با تشکر از کمک! | پیکان نیرو برای نیروی مرکزگرا در جهت مخالف محاسبه من است؟ |
24385 | * اندازه سیاهچاله چقدر باید باشد تا بتوانیم آن را کلاسیک بدانیم؟ * وقتی آنها ادعا می کنند که ما نمی توانیم مسافت های کوتاه تر از طول پلانک را کاوش کنیم، آیا می تواند درست باشد؟ این استدلال میگوید که با انجام آزمایشهایی با انرژیهای بالاتر، سیاهچالههای بزرگتری ایجاد میکنیم. اما اگر مکانیک کوانتومی تا کوتاهترین فاصلهها معتبر باشد (دلیل این کار را نمیبینید)، با ایجاد سیاهچالهها، اطلاعات مربوط به برهمکنشها در افق حفظ میشود. * آیا این ما را به رصد مجدد فواصل بزرگتر باز می گرداند، یا ممکن است چیزهای جدیدی حتی در طول های فراپلانکی رخ دهد؟ | سیاهچاله های کلاسیک؟ |
108026 | یک ذره به صورت عمودی از نقطه $A$ روی زمین به سمت بالا پرتاب می شود. رسیدن به نقطه $B$ T_1$ طول میکشد، اما همچنان به حرکت خود ادامه میدهد. اگر $T_2$ بیشتر طول بکشد تا از نقطه $B$ به زمین برسد، ارتفاع نقطه $B$ خواهد بود؟ | سوال سینماتیک |
24389 | دو جسم با نیم چرخش از ذرات بنیادی (به عنوان مثال کوارک ها، فرمیون ها و غیره) تشکیل شده اند که امواج هستند. بنابراین تمام اجسام از چندین موج تشکیل شده اند. امواج می توانند در یک مکان در همان زمان وجود داشته باشند. بسته به اینکه موج در یک فرورفتگی باشد یا یک تاج و دامنه، امواج یا یکدیگر را خنثی می کنند یا یکدیگر را تقویت می کنند. بنابراین چرا اجسام نمی توانند در یک مکان در یک زمان وجود داشته باشند و بسته به اینکه در یک هلال یا یک فرورفتگی باشند فقط یکدیگر را خنثی یا تقویت کنند؟ | چرا دو یا چند شی نمی توانند در یک مکان در یک زمان وجود داشته باشند؟ |
67949 | من یک شبیه سازی سیال را بر اساس کاغذ Stable Fluids پیاده سازی کرده ام. خیلی خوب کار می کند، با این تفاوت که من می خواهم سرعت را در لبه بالایی فقط برای خروج داشته باشم و دوباره وارد لبه پایینی (مقابل) نشود. ظاهراً این یک اثر جانبی از مرزهای دوره ای است. آیا روش آسانی برای رسیدن به این هدف وجود دارد؟ چگونه باید سرعت را تغییر دهم؟ **ویرایش:** سیال ممکن است به تازگی خارج شود، زیرا من فقط به چگونگی تکامل سرعت علاقه مند هستم (و از آنجایی که به هر حال همیشه ذرات ردیابی جدید را اضافه می کنم). در واقع من از یک نسخه (3 بعدی) توسعه یافته مثال مایع CUDA استفاده می کنم. من حدس میزنم که پر از مش است و بله، شامل FFT میشود. | خروجی برای شبیه سازی سیال بر اساس سیالات پایدار |
37975 | من سعی می کنم تناقض آشکاری بین توضیحات ارائه شده توسط دکتر کاکس در سال 2009 و 2012 و توضیحات ارائه شده توسط هیئتی از اساتید برکلی ایجاد کنم. من یک فیزیکدان نیستم، و بنابراین میدانم که این تناقض احتمالاً سوءتفاهم غیرمعمول من است. من از زمانی که در آموزش من صرف می کنید قدردانی می کنم. به نظر من دکتر کاکس بوزون هیگز را طوری توصیف می کند که گویی این بوزون گیج دیگری است، یعنی یکی از ذرات بنیادی حامل نیرو که توسط آن نیرو به ذرات دیگر منتقل می شود. جز در این مورد، ه.ب. انتقال نیرو نیست بلکه جرم است. او به صراحت ادامه می دهد که بوزون های هیگز به تعداد زیادی در اطراف ما وجود دارند و دائماً همه ذرات دیگر را در همه زمان ها بمباران می کنند. از طریق این بمباران است که جرم به دست می آید. آیا خلاصه و تفسیر من صحیح است؟ اگر چنین است، آیا توضیحات او دقیق است؟ درک من H.B بود. کم و بیش یک محصول جانبی خود میدان هیگز، نتیجه برانگیختگی آن است، و این برهمکنش با خود میدان است، نه H.B. که به ذرات دیگر جرم می بخشد. این اسلاید از سخنرانی برکلی H.B. نه به عنوان یک ذره بوزون سنج، نه یک ذره ماده، بلکه یک ذره کاملاً متفاوت و نوع سوم. آیا میدان هیگز وجود دارد زیرا H.B فراوانی وجود دارد. ذرات فقط در حال حرکت هستند و خود میدان هیگز را ایجاد می کنند؟ یا میدان هیگز به سادگی در همه جا وجود دارد و به دلیل وجود آن، گهگاه یک H.B. بیرون می زند؟ (در مورد این نکته آخر، من مطمئن هستم. چندین منبع مستقیماً بیان کرده اند که آنچه میدان هیگز را منحصر به فرد می کند این است که حالت انرژی پیش فرض آن غیر صفر است، یعنی بر خلاف میدان الکترونی در همه جا وجود دارد، حتی در خلاء). **آیا بوزون های هیگز به تنهایی در طبیعت همیشه اتفاق می افتد؟** بندرت؟ یا فقط زمانی اتفاق میافتند که میدان تحت شرایط عمدی هیجانانگیز باشد، به عنوان مثال. در یک شتاب دهنده ذرات ساخته دست بشر؟ یا سوال من بدشکل است و با دوگانگی موج/ذره مخالف است؟ خلاصه نهایی درک من از دویدن: یک الکترون و یک پوزیترون را با فاصله ای از هم در نظر بگیرید. هر یک از آنها نیروی جاذبه ای را برای یکدیگر تجربه می کنند، از طریق میدان الکترومغناطیسی که تولید می کنند. وسیله واقعی انتقال این نیرو، وسیله ای که الکترون از پوزیترون می داند از طریق یک بوزون گیج، در این مورد فوتون است. فوتون ذره واسطه میدان EM است. **به معنای واقعی کلمه فوتون هایی دارید که بین الکترون و پوزیترون به جلو و عقب حرکت می کنند**. آنها به عنوان وسیله واقعی انتقال نیرو/انرژی/انتقال و تبادل بین دو ذره عمل می کنند. (من به نمونه ای اشاره می کنم که در یک ویدیو دیدم که به معنای واقعی کلمه متحرکی از فوتون هایی بود که در مثال آنها، پروتون های هسته ای و الکترون های در حال چرخش آنها به عقب و جلو می پرند). فکر میکنم در توضیح رابطه بین و تفاوت بین میدان هیگز و H.B. خود به نظر می رسد توضیحات در سخنرانی ها و رسانه ها از «با توجه به وقف توده، H.B. همه کارها را انجام می دهد» تا «میدان هیگز همه کارها را انجام می دهد؛ H.B. فقط یک نتیجه نظری از وجود میدان هیگز است؛ یافتن H.B. تاییدی قوی بر وجود خود میدان هیگز است. با تشکر | آیا بوزون های هیگز همیشه در طبیعت اتفاق می افتد؟ به ندرت؟ یا فقط زمانی اتفاق میافتند که میدان هیگز در یک شتابدهنده ذرات برانگیخته شود؟ |
67948 | من چند سوال در مورد تاریخچه قانون گرانش جهانی نیوتن دارم. 1. آیا نیوتن سه قانون حرکت خود را قبل از کشف قانون جهانی گرانش کشف کرد؟ 2. من دو نسخه از چگونگی کشف آن را می دانم. اولین مورد این است که او قوانین کپلر را برای استخراج آن اعمال کرد. مورد دوم این است که او حرکت ماه را در مقایسه با یک گلوله توپ خیالی در نظر گرفت که دور زمین می چرخد. به طور دقیق تر، او شتاب های مرکز این دو را مقایسه کرد (با فرض اینکه مدار ماه دایره ای است). او با دانستن شعاع $r_E$ زمین و اینکه فاصله ماه زمین تقریباً 60 دلار است به دست آورد که شتاب مرکز ماه 3600 $ = 60^2 $ بار کوچکتر از گلوله توپ است ($g) = 9,81\,\mathrm{\frac{m}{s}}$). بنابراین او وابستگی $\frac{1}{r^2}$ را حدس زد. او با قانون دوم و سوم خود تناسب با توده های ماه و زمین را نیز تعیین کرد. من فکر می کنم او قبلاً این 15 سال را امتحان کرده بود اما موفق نشد زیرا شعاع زمین دقیقاً به اندازه کافی شناخته نشده بود. نسخه سومی که می دانم این است که در ابتدا او اشتقاق دوم را انجام داد و پس از آن نیز با استفاده از قوانین کپلر این کار را انجام داد. اگر کسی بتواند همه اینها را به ترتیب صحیح تاریخ بیاورد و جزئیات و تاریخ های بیشتری در مورد تاریخچه کشف قانون جهانی گرانش بدهد، عالی خواهد بود. من هم به دنبال مراجع خوب در این مورد هستم. | تاریخچه قانون گرانش نیوتن |
130198 | چگونه می توانم جرم ماده «خالص»، یعنی ماده غیرکوانتیزه شده را برای یک حجم معین پیدا کنم؟ فرض کنید حجمی برابر با 1 متر مربع دارم، و آن را کاملاً با ماده پر کردم - یعنی نه فضای بین جرم آن چقدر خواهد بود؟ | یافتن جرم ماده خالص |
420 | فرض کنید آهنربایی داریم که به یک میله فلزی چسبیده و بالای زمین معلق است. اگر یک گیره کاغذ را به آهنربا وصل کنم، انرژی برای نگه داشتن گیره کاغذ از کجا می آید (در برابر نیروی گرانش)، و برای چه مدت گیره در آنجا باقی می ماند - آیا برای همیشه در آنجا باقی می ماند؟ | آیا آهنربا گیره کاغذ را به طور نامحدود جذب می کند؟ |
62003 | من از مقاله ویکیپدیا در مورد طول پلانک نقل میکنم: > _طبق اصل عدم قطعیت تعمیمیافته، طول پلانک در اصل > در ضریب وحدت نظم، کوتاهترین طول قابل اندازهگیری است – > و هیچ پیشرفتی در ابزار اندازهگیری نمیتواند آن را تغییر دهد. من همچنین به پاسخ ارائه شده به این سؤال Phys.SE پیوند می دهم: > _ دلیل اینکه تعداد راه های محدودی وجود دارد این است که ما فرض می کنیم > جداسازی ها کوچکتر از طول پلانک قابل تشخیص نیست._ من هر چند وقت یک بار این ادعا را شنیده ام، اما هرگز این را به طور رسمی در دانشگاه یاد نگرفتم. آیا می توان با استفاده از مکانیک کوانتومی/اصل عدم قطعیت ثابت کرد که طول پلانک کوچکترین کمیت قابل اندازه گیری است، یا این هنوز یک حوزه بحث و نظر در فیزیک مدرن است؟ اگر دلیل ساده ای دارید لطفا ارائه دهید. | چرا طول پلانک کوتاه ترین طول قابل اندازه گیری است؟ |
112440 | من خواندم که یک درایو alcubierre توسط تشعشعات هاکینگ در داخل حباب تار نابود می شود. این تشعشعات هاوکینگ از کجا می آید؟ و چرا این اتفاق فقط برای اجسام داخل حباب می افتد؟ | چرا درایو alcubierre توسط تشعشعات هاوکینگ برشته می شود؟ |
48127 | در ادامه این سوال، در اینجا یک عکس پرسرعت از یک انفجار هسته ای است که حدود 1 میلی ثانیه پس از انفجار گرفته شده است: (منبع) همانطور که anna v اشاره کرد، چندین تصویر مشابه را می توان در جستجوی تصویر گوگل برای هسته ای با سرعت بالا مشاهده کرد. عکس های انفجار».  میخ های پایین به عنوان ترفندهای طناب شناخته می شوند - آنها به دلیل گرم شدن کابل ها توسط تابش ایجاد می شوند. اما چه چیزی باعث این ساختار عجیب و غریب در خود گوی آتشین می شود؟ گمان من این است که انفجار در این مرحله یک گلوله هوا در حال انبساط است که توسط تشعشعات ناشی از واکنش زنجیره ای هسته ای یونیزه می شود. اگر برخی از نواحی هوای اطراف به دلیل تفاوت در دما (یا چگالی یا رطوبت) قبل از انفجار راحتتر یونیزه شوند، شاید این ساختار را توضیح دهد. انفجار احتمالاً در یک بیابان رخ می دهد، به این معنی که ممکن است به دلیل همرفت حرارتی، تلاطم کمی در هوای محیط وجود داشته باشد. با این حال، این فقط یک حدس و گمان است، و من علاقه مند هستم بدانم آیا کسی دانش یا بینشی در مورد این ساختار دارد. | چه چیزی باعث می شود که ساختار در چند میلی ثانیه اول انفجار هسته ای قابل مشاهده باشد؟ |
112447 | مثلاً در یک آزمایش فوتوالکتریک، پتانسیل توقف 1.85 ولت را برای $\lambda=3000\overset{\circ}{A}$ و 0.82V برای $\lambda = 4000 \overset{\circ}{A}$ پیدا کردیم. . 1. چگونه می توانم ثابت پلانک را از اطلاعات بالا بدست بیاورم؟ 2. تابع کار سدیم را بر حسب الکترون ولت تعیین کنید. 3. طول موج آستانه سدیم را تعیین کنید. برای 1، طول موج ها را به متر تبدیل کردم و 3\times10^{-7}m$ و $4\times10^{-7}m$ دریافت کردم. من این فرمول ها را می دانم: $\lambda\times c = v$، $E=hv$. چگونه انرژی بگیرم، آیا فرمولی وجود دارد که از دستم برود؟ برای 2، من هیچ ایده ای در مورد نحوه دریافت تابع کار ندارم، استاد من چیزی در مورد آن آموزش نداده است. آیا مراجع خوبی وجود دارد؟ (و همچنین برای 3). با تشکر از هر گونه راهنمایی و کمک! | مشکل اثر فوتوالکتریک |
26730 | در حال تماشای برنامه ای درباره تئوری انفجار بزرگ بودم. آنها می گفتند که در ابتدا تنها چیزی که وجود داشت انرژی بود. پس از انفجار بزرگ، این انرژی به ماده تبدیل شد که سپس به عناصر مختلف تبدیل شد. انرژی دقیقاً چگونه به ماده تبدیل می شود و در چه نقطه ای این اتفاق می افتد؟ | انرژی و ماده |
101335 | زمان تولید/نابودی خالی، زمان نوترکیبی و زمان آرامش ($\tau$) همگی مترادف در ادبیات فیزیک اتمی استفاده میشوند. آنها به عنوان زمانی تعریف می شوند که برای جاهای خالی و اتم ها در مکان های حالت پایدار قرار می گیرند و به غلظت تعادل حرارتی-مکانیکی می رسند. زمان استراحت برای اتمها/جاهای خالی مس مورد استفاده در صنعت نیمهرسانا معمولاً به ترتیب چند میلیثانیه گزارش میشود. من سعی می کنم با مطالعه مکانیسم انتشار این کمیت را تقریبی کنم. من یک نظریه ساخته ام (که ممکن است کاملاً اشتباه باشد زیرا در این زمینه متخصص نیستم). لطفا اگر کار اشتباهی انجام می دهم مرا اصلاح کنید. در اینجا نظریه من است: **نظریه:** زمان آرامش به نظر می رسد به شدت با نفوذ و هندسه شبکه ارتباط دارد. بنابراین، زمان استراحت جای خالی را می توان با معادله زیر تقریب زد: $$\tau = D_v^{-1} \times A $$ که $D_v$ ضریب انتشار و $A$ مساحت مسیر انتشار است که یک جای خالی تنها در حالی که پراکنده می شود حرکت می کند. **بررسی قضیه:** من این را برای مس در دمای اتاق به صورت زیر گواهی کردم: $A \تقریبا $ (فاصله بین اتمهای مس) * (قطر اتم مس). $A \تقریباً 0.23 نانومتر \ بار 0.256 نانومتر = 0.2944nm^2$ (ممکن است بسیار خام باشد). بنابراین $$\tau = D_v^{-1} \times A = \frac{1}{D_0}\exp(\frac{Ea}{kT}) \times A = \frac{1}{5.2e-5 [m^2/s]} \times \\\\\exp(\frac{0.77[eV]}{8.617e-5[eV/K] \times 298.15[K]}) \times 2.944e-20 [m^2] = 5.877 ms $$ که کاملاً منطقی است [M.E. ساریچوا، یو.و. Zhitnikova، L. Boruckib، C.-L. لیوب، تی.ام. ماخویلادزه، یک مدل جدید و کلی برای تکامل تنش مکانیکی در طول مهاجرت الکتریکی، فیلم های جامد نازک جلد 365، شماره 2، 17 آوریل 2000، صفحات 211-218]. \-- اگر اشتباه کنم تعجب نمی کنم. | نسل خالی / زمان نابودی (زمان آرامش) |
94587 | امروز مقدمه ای در مورد یک دستگاه نوری به نام مدولاتور آکوستو-اپتیک خواندم که در بسیاری از آزمایشات نوری استفاده می شود. اولین بار است که در مورد این عنصر می شنوم. این ماده نمونهای از تابش پرتو لیزر بر روی مدولاتور آکوستواپتیک مدولهشده با شدت را نشان میدهد که توسط یک سیگنال RF با فرکانس خاصی (مثلاً 80 مگاهرتز) هدایت میشود. بنابراین نور خروجی به مرتبه 0، +/-1، مرتبه دوم +/- و غیره جدا می شود. من نمی دانم که آیا نور مرتبه 1 (یا هر مرتبه بالاتر) فرکانس لیزر و 80 مگاهرتز (سیگنال رانندگی) را حمل می کند. یا فقط فرکانس لیزر؟ مثال به نظر می رسد که فقط برای تغییر جهت نور لیزر بر اساس فرکانس حرکت استفاده می شود، اما آیا فرکانس لیزر را نیز تغییر می دهد؟ | آیا مدولاتورهای آکوستو-اپتیک فرکانس پرتوهای پراش شده را تغییر می دهند؟ |
24387 | من به دنبال توضیحی درباره این پدیده هستم:  من دوچرخه سواری می کردم، (نه رانندگی می کردم، روی صندلی عقب نشسته بودم) ) با کلاه ایمنی. در حالی که شیشه کلاه سالم بود، صدای برخورد هوا به سطح بیرونی کلاه خود را می شنیدم، اما وقتی شیشه کلاه را باز کردم، (فقط باز کردن به معنای باز کردن آن به اندازه بسیار کوچک، مثلاً چند درجه است) تمام سروصدای هوا از بین رفت و بعد شیشه را بستم و صدا برگشت. چند جزئیات 1. من روی صندلی عقب نشسته بودم، بنابراین باد با کلاه ایمنی به طرفین آن برخورد کرد. سر و صدا از همه طرف های کلاه ایمنی می آمد، حتی از پشت، (یا فقط از کناره ها بود). مثل یک تجربه سه بعدی بود، | علت ایجاد صدا در کلاه دوچرخه من چیست؟ |
426 | آیا پرتوهای گاما با انرژی کافی بالا که وارد جو سیاره ما می شوند (به احتمال 50٪) می توانند به سطح زمین برسند؟ یا به عبارت دیگر آیا پنجره ای برای پرتوهای گامای بسیار پرانرژی مانند طیف مرئی و رادیو وجود دارد؟ این شکل از _طیف الکترومغناطیسی_ نشان می دهد که نفوذ پرتوهای گاما **_افزایش می یابد_** با افزایش انرژی، اما به نظر می رسد که در ارتفاع حدود 25 کیلومتری همسطح می شود:  هیچ واحدی در محور X وجود ندارد و بنابراین انرژی پرتوهای گامای بالاترین انرژی را برای این رقم نشان نمی دهد. این امر پنجره ای در انرژی های بالاتر را نیز رد نمی کند. | آیا پرتوهای گامای فراخورشیدی می توانند به سطح زمین برسند؟ |
68933 | ## مقدمه فرض کنید چند ستاره و طبقه بندی طیفی آنها در شاخص MK داریم. (نه همه ستارگان HD) * HD xxxx - B3 * HD yyyy - O7 * HD zzzz - F0 * .... اگر ستارگان از نوع طیفی یکسانی استفاده می کنند، ** دمای سطحی یکسانی دارند** $T$. همچنین، رابطه $LRT$ دارای $$\boxed{L=4\pi \sigma R^2 T^4} $$ برای $L$ درخشندگی مطلق، $\sigma$ ثابت استفان-بولتزمن و $R$ است. شعاع ستاره ای با تعریف $L$ $$L=\ell 4\pi r^2$$ که در آن $\ell$ درخشندگی ظاهری و $r$ فاصله ستاره از زمین است، اجازه دهید نگاهی به فاصله بیندازیم. $$r^2=\frac{L}{\ell 4 \pi}=\frac{4\pi \sigma R^2T^4}{\ell 4 \pi}=\frac{\sigma R^2 T^4}{\ell}$$ ## سوال آیا برای گفتن چیزی در مورد **فاصله** و **قدر ظاهری** ستاره ها، به شکل شعاع ستاره ای آنها $R$، به اطلاعات بیشتری نیاز دارم؟ و درخشندگی ظاهری $\ell$. | آیا طبقه بندی MK ستاره ای درخشندگی ظاهری را برطرف می کند؟ |
87495 | نمودار زیر را در نظر بگیرید که عملکرد توده های مختلف را به دلیل عادی سازی مجدد برای نقطه خاصی از (c)MSSM نشان می دهد. من می توانم دقیقاً طرح را بازتولید کنم، از جمله اجرای M1، M2، M3. با این حال، من نمی توانم مقادیر در حال اجرا جرم ذرات واقعی (به عنوان مثال $m(\chi^0_1)$) را از مولدها دریافت کنم. من SoftSusy و SPheno را امتحان کردم، و در هر دو مورد، پارامترهای نشان داده شده در زیر در مقیاس ارائه شده، در بلوک MSOFT خروجی SLHA محاسبه میشوند. جرم ذرات در بلوک MASS داده شده و مستقل از مقیاس هستند. این کمی گیج کننده است. من تحت تأثیر این تصور بودم که M1، M2، M3، ... پارامترهای با مقیاس بالا هستند - متغیرهایی که شما در مقیاس GUT در تئوری قرار می دهید و فقط در آنجا معنا پیدا می کنند. به هر حال، شما photino، wino، و غیره را به عنوان حالت های ویژه جرم فیزیکی واقعی ندارید، شما فقط مخلوط ها را دارید. OTOH، جرم ذرات باید در مقیاسهای مختلف معنا داشته باشد. اگر به عنوان مثال بررسی کنید $\chi^\pm_2$ در مقیاسهای مختلف انتقال حرکت $Q$، باید جرمهای متفاوتی دریافت کنید. به نظر می رسد این نمودار و خروجی مولدهای طیف بر عکس آن دلالت دارند: این که جرم ذرات اجرا نمی شوند، اما یک $M_i$ در حال اجرا معنادار است. حقیقت چیست؟ آیا ژنراتوری وجود دارد که بتواند مقادیر در حال اجرا $m(\chi^0_1)$ و غیره را به من بدهد؟ آیا می توانم به راحتی آنها را از روی $M_i$ و زوایای اختلاط محاسبه کنم؟ چیزی که میخواهم بسازم نموداری است که جرم ذرات واقعی اجرا شده را نشان میدهد و در نهایت در مقیاس GUT تا $m_{1/2}$ (یا $M_i^\mathrm{GUT}$ در غیرجهانی) متحد میشود. مورد).  mSUGRA: $m_0=100، m_{12}=250، \tan\beta=10، A_0=-100، \,\mathrm{sign}\,\mu=+1$، برگرفته از https://softsusy.hepforge.org/ | اجرای توده های چارژینو/نوترالینو در MSSM |
93757 | جریان های گردابی در هر بلوک فلزی که در مجاورت شارهای مغناطیسی در حال تغییر است، تنظیم می شود. اینها در درجه اول باعث تلفات حرارتی می شوند و در موارد خاصی باعث میرا شدن حرکت نسبی بین بلوک فلزی (جایی که جریان القا می شود) و آهنربای تولید کننده میدان می شوند. برای کاهش این اثرات از دو راهبرد استفاده می کنیم: - 1. **لامینیت هسته فلزی، یعنی در مجاورت شار مغناطیسی در حال تغییر باشد.** 2. **با کشیدن دندانه ها در امتداد قطعه فلز.** متوجه نمی شوم. چگونه این تلفات گردابی را کاهش می دهد؟ دلیل ذکر شده در مورد اول این است که مسیر جریان گردابی توسط لمینیت ها مسدود می شود. اما از آنچه که من می بینم، لمینیت ها فقط باعث می شوند که جریان های گردابی به صورت دایره های کوچکتر حرکت کنند و طول مسیری که جریان های گردابی طی می کنند در واقع بیشتر از حالت بدون لمینیت است و بنابراین باید مقاومت افزایش یابد و تلفات برق افزایش یابد! در مورد دوم، دلیل ذکر شده کاهش مساحت حلقههای جریان گردابی و در نتیجه یک گشتاور مغناطیسی کوچکتر برای میرایی است. حلقه فعلی کاهش یافته است، اما پس از آن حلقههای منفرد در دندانهای مختلف میتوانند ممانهای جداگانه تولید کنند، و اگر ناحیه خالص یکسان باشد، ممان خالص همچنان برابر خواهد بود و مشابه تولید میکند. کاهش شتاب! | کاهش تلفات جریان گردابی |
66097 | با توجه به فضای هیلبرت با ابعاد محدود $N$ با مبنای متعامد $\mathcal{B}=\\{|0\rangle,\ldots,|N-1\rangle \\}$ کلیترین عملیات واحد چیست؟ با پروژکتور به یکی از عناصر پایه (مثلاً $|0\rangle$)، \emph{یعنی} رفت و آمد می کند، عمومی ترین $\mathcal{U}$ چیست؟ که $\mathcal{U}^\dagger \mathcal{U}=\mathcal{U} \mathcal{U}^\dagger=\mathbb{I}$ and $\left[\mathcal{U}،|0\ rangle \langle 0| \right]\equiv \mathcal{U} |0\rangle \langle 0|- |0\rangle \langle 0|\mathcal{U}=0$. پاسخ جزئی به این سوال این است: \begin{eqnarray*} \mathcal{U(\lambda,\theta,\gamma)}&=&\exp\left(i G(\lambda,\theta,\gamma )\ راست)\\\ G(\lambda،\theta،\gamma)&=&\sum_{k=1}^{N-1}\lambda_k |k \rangle \langle k|\\\ &&+\sum_{k=1}^{N-1}\sum_{l>k}^{N-1} \theta_{l,k} \left(|k \ rangle \langle l|+|l \rangle \langle k|\right)\\\ &&+i\sum_{k=1}^{N-1}\sum_{l>k}^{N-1} \gamma_{l,k} \left(|k \rangle \langle l|-|l \rangle \langle k|\right) \end{eqnarray*} برای $N=2$ در واقع پاسخ سوال است ، اما برای ابعاد بالاتر مطمئن نیستم. | کلی ترین واحدی که با یک پروژکتور یک بعدی در یک فضای برداری با بعد محدود رفت و آمد می کند چیست؟ |
51587 | در یک محیط ایدهآل بدون اصطکاک، در خلاء، سرعت چرخش دو کره که در برابری کامل با دو سرعت مختلف در تماس هستند، چه میشود؟ | برخورد کره های در حال چرخش |
100800 | آیا مشکلات باز در فیزیک شامل گروه های دروغ و معادلات دیفرانسیل برای پایان نامه دکترا وجود دارد؟ برخی از کاربردها عبارتند از قضیه نوتر در نظریه میدان کلاسیک یا کوانتومی. اما مطمئن نیستم که آیا آن موضوعات منجر به مشکلات تحقیقاتی می شود یا خیر. پس آیا نظری در مورد مسائل تحقیقاتی آینده نگر در کاربرد گروه های دروغ در معادلات دیفرانسیل دارید؟ | مشکلات تحقیق در کاربرد گروه های دروغ در معادلات دیفرانسیل |
113383 | یک تقارن به طور خود به خود توسط عملگر $\hat{O}$ شکسته می شود که مقدار انتظار خلاء غیر صفر را بدست می آورد. این به صورت $$ \langle 0 | بیان می شود \ کلاه {O} | 0 \rangle = v$$ گفته می شود که پارامتر $v$ دارای ابعاد جرم است. آیا کسی می تواند نشان دهد که چرا این مورد است؟ با در نظر گرفتن جنبه های عمومی شکستن تقارن خود به خود، منطقی به نظر می رسد. با این حال، من هنوز یک مدرک کلی برای این واقعیت پیدا نکردهام که $v$ یک پارامتر جرمی است. پیشاپیش ممنون | چرا پارامتر شکست تقارن $v$ دارای ابعاد جرم است |
83703 | من یک سوال کتاب دارم که سعی می کنم بفهمم:  بیت اول آسان است به اندازه کافی قسمت دوم من گیج شدم بنابراین راه حل را بررسی کردم: > B در صفحه است. با حرکت نوار به سمت راست، شار افزایش مییابد، بنابراین میدان مغناطیسی جریان القایی از صفحه داخل مدار خارج میشود. > برای تولید میدان مغناطیسی در این جهت، جریان القایی باید > خلاف جهت عقربه های ساعت باشد، بنابراین از b تا a در میله است. فکر میکردم در افزایش/کاهش میدان مغناطیسی القاکننده جریان منفی/مثبت (به ترتیب) تسلط بسیار خوبی دارم. شاید من چیز بی اهمیتی را از دست داده ام، اما نمی دانم که چگونه با حرکت نوار، شار افزایش می یابد. چرا؟ | افزایش شار به دلیل سرعت؟ |
107273 | بنابراین من در مورد صدا فکر می کردم - و اینکه چگونه هر چیزی زیر 20 هرتز اساساً برای انسان قابل شنیدن نیست (زیرا فرکانس آن بسیار پایین است که قابل تشخیص نیست)، و همچنین هر چیزی بالاتر از حدود 20 کیلوهرتز (زیرا فرکانس آن بسیار بالا است که قابل تشخیص نیست. ). من به این موضوع از نظر بینایی (ذرات نور/امواج) فکر میکردم، و اینکه چگونه چشمها و گوشهای ما اساساً فقط آشکارسازهای فرکانس برای حواس خاص خود هستند. آیا حس لامسه ربطی به ارتعاش در سطح مولکولی دارد؟ میخواستم بدونم فرکانس ربطی به تشخیص طعم یا بویایی داره؟ آیا طعم غذاهای خاصی به دلیل نوعی تشخیص فرکانس به همان شکلی است که دارند؟ آیا رایحه های خاصی به دلیل نوعی تشخیص فرکانس بوی آن را می دهند؟ | فرکانس لمس، طعم و بو |
64656 | من می دانم که اشعه ایکس را می توان با روش های مختلفی مانند یونیزاسیون ذرات هوا تشخیص داد. آیا راهی برای تشخیص اشعه ایکس که فوتون هستند با تشخیص وجود دارد؟ آیا چیزی می تواند انرژی اشعه ایکس را جذب کند و تشخیص دهد که وجود دارد؟ | چگونه می توانیم اشعه ایکس را تشخیص دهیم؟ |
425 | تمام اجسام بالای صفر مطلق به دلیل برخوردهای تصادفی بین اتم هایی که از آنها ساخته شده اند، تشعشع می کنند. طیف تابش ساطع شده بسته به دمای جسم متفاوت است، به اعتقاد من به دلیل سرعت های تصادفی برخورد اتم ها با یکدیگر، تولید فوتون هایی با انرژی ها/طول موج های تصادفی که از توزیع احتمال پیروی می کنند. با افزایش دما، انرژی و فرکانس افزایش می یابد. این تابش حرارتی نامیده می شود که مربوط به تابش جسم سیاه است. تمام اجزای الکتریکی به دلیل حرکت حرارتی تصادفی الکترون هایی که از آنها ساخته شده اند، جریان های نویز کمی ایجاد می کنند. سطح جریان/ولتاژ با افزایش دما، با یک طیف سفید ثابت، افزایش مییابد. این نویز حرارتی یا نویز جانسون نامیده می شود. چه نسبتی بین اینها وجود دارد؟ آیا آنها با همین فرآیند ایجاد می شوند؟ چرا طیف آنها متفاوت است؟ | رابطه بین تشعشع حرارتی و نویز حرارتی جانسون چیست؟ |
118798 | ما می دانیم که هر ساعت متحرک نسبت به ساعت A کندتر از A است. سوال من ساده است - چرا با اصل نسبیت در تضاد نیست؟ چرا نمی توانیم بگوییم ساعتی که سریعتر از هر ساعت دیگری کار می کند در حالت استراحت مطلق است؟ یادم می آید که در کتابی خوانده ام که به این دلیل است که فرآیند اندازه گیری زمان (مثلاً در یک قطار در حال حرکت) در شرایط نابرابر انجام می شود، اما من کاملاً متوجه نشدم. | زمان و اصل نسبیت |
130303 | کیپ تورن نشان داده است که برای ایجاد منحنیهای زمانمانند بسته (CTC)، به تانسور تنش-انرژی $T^{\mu\nu}$ نیاز است که شرط انرژی صفر میانگین (ANEC) را نقض کند. آیا $T^{\mu\nu}$ با چنین ویژگی (نقض ANEC) به طور کلی CTC ایجاد می کند یا برای انجام این کار باید یک ویژگی نسبتاً ساده قابل تعریف دیگر را برآورده کند؟ | آیا منحنیهای زمانمانند بسته ویژگی کلی تانسور تنش-انرژی ناقض ANEC هستند؟ |
32802 | من به یک جاده مفهومی برخورد کرده ام. من میام پیش شما بچه ها چون فکر می کنم مشاورم داره از من عصبانی میشه. این مفهوم شامل مینیسک است که به سمت بالا کشیده می شود. من می دانم که نیروی اصلی کشش روی منیسک در خط تماس به دلیل تفاوت بین زاویه تماس ایستا و پویا است. این نیرو در واحد طول به شکل زیر است: $F=\gamma (Cos(\theta_{static})-Cos(\theta_{dynamic}))$ مفهومی که تعیین زوایای تماس ایستا و دینامیکی را توصیف می کند به من داده شده است. از نظر به حداقل رساندن سطح مشترک بین مایع و هوا هنگامی که منیسک به ارتفاع مشخصی رسیده است. به قول شخصی بسیار آگاهتر از من: رابط سیال فقط زاویه تماس تعادل را به عنوان یک شرط مرزی می داند. برای هر دایره و هر ارتفاعی حداقل پیکربندی انرژی سطح سیال وجود دارد. همه این راه حل ها دارای یک زوایای مختلف تعادل را با یافتن حداقل انرژی که در زاویه تماس جامد را قطع می کند، پیدا می کنید. به دلایلی، نمی توانم ببینم که کجا می توانم این مفاهیم را برای تعیین رابطه بین زوایای پویا و تماس کشف کنم. آیا کسی می تواند در مورد این مفاهیم توضیح دهد؟ با تشکر | برای درک زوایای تماس پویا و ایستا به کمک نیاز دارید |
68938 | اشکال Chern-Simons در چندین مکان در فیزیک به عنوان مثال، * اثر هال کوانتومی کسری، * پاسخ عایق توپولوژیکی، * تغییر ناپذیر گره، * الکترومغناطیس در فضا-زمان 2+1، و غیره ظاهر می شود. من باید در مورد: * بسته نرم افزاری اندومورفیسم بدانم. * اندومورفیسم بسته نرم افزاری اشکال ارزش. * مشتقات کوواریانت بیرونی اندومورفیسم اشکال ارزشی را در هم میپیوندند. * ردی از بسته نرم افزاری اندومورفیسم ارزش $p$-فرم. * محصول گوه ای فرم های p با مقدار اندومورفیسم و فرم های $q$-مقدار درون شکلی. * مشتق بیرونی شکل Chern-Simons. * مشتق کوواریانت بیرونی از فرمهای $p$ با ارزش بستهای اندومورفیسم. من هم دنبال کتابی هستم که در آن ریاضیات لازم برای کار با فرم های Chern-Simons مطرح شده باشد. آیا کتابی وجود دارد که در آن حداقل بخش به سوالات من اختصاص داده شده باشد؟ * در _Knot and Physics_ توسط Kauffman، من نمی توانم مشتق خارجی کوواریانس شکل های با ارزش بسته نرم افزاری اندومورفیسم، ردپای شکل های با ارزش بسته نرم افزاری اندومورفیسم و غیره را پیدا کنم. این کتاب در مورد حرکات Reidemeister، عدد پیچیدن و غیره است. * در _هندسه، توپولوژی و فیزیک_ ناکاهارا فصل 10، من فقط می توانم مشتق کوواریانت بیرونی فرم های p با ارزش بسته ای را بیابم (ورتور به شکل p ارزش دارد). چگونه می توانم با فرم های p با ارزش بسته اندومورفیسم کار کنم؟ * من با _Gauge Fields، Knots و Gravity_ توسط Baez و Mouniani مشکل دارم. فکر می کنم بیش از 50 مفهوم موجود در این کتاب به عنوان تمرین برای خواننده باقی مانده است. متاسفانه تمام سوالات من به عنوان تمرین در این کتاب باقی مانده است. * در کتاب ریاضی مثل _فرم های دیفرانسیل و اتصالات_ تالیف دارلینگ سوالات من به عنوان تمرین در ص. 210. | فرمهای $p$-ارزششده باندومورفیسم و مشتقات کوواریانت خارجی و استفاده از آنها در نظریه Chern-Simons چیست؟ |
107850 | من در حال کار بر روی مشکلی هستم که مربوط به یک نیمه هادی سیلیکونی است. یک اتصال PN با $N_a = 5\cdot10^{14}$ در کل نیمه هادی ایجاد می شود و با $N_d = 2\cdot10^{15}$ در سمت N دوپ شده است. از من خواسته شده است که ثابت انتشار $D$، تحرک حامل و طول عمر حامل را برای هر دو طرف نیمه هادی محاسبه کنم. فکر میکنم تحرک حامل و ثابت انتشار را به درستی محاسبه کردهام، اما نمیتوانم بفهمم چگونه طول عمر حامل (یا زمان نوترکیبی) را بدست بیاورم. | امکان محاسبه طول عمر حامل با غلظت دوپینگ وجود دارد؟ |
52034 | اگر بخواهم کنار یک هرم بایستم که حدود 20 میلیون تن وزن دارد، سرعتم را یک تریلیون میلیون میلیون میلیون ثانیه کاهش می دهم. نمیدانم دقیقاً درست است یا نه، اما متوجه موضوع شدید. همچنین، اگر وارد سیاهچاله میشوید، زمان در افق رویداد (همانطور که با ساعت یک ناظر بیرونی دور اندازهگیری میشود) متوقف میشود. چرا این است؟ | هر چه جرم بزرگتر باشد زمان بیشتر کند می شود. چرا این است؟ |
111363 | از من خواسته شده است که نمودار بدنه آزاد راه اندازی نوار پلکانی زیر را رسم کنم: $ P = 10kN \;and\; Q = 30kN$  موردی که در پاسخ نشان داده شده است به شرح زیر است:  کسی می تواند برای من توضیح دهد که این چگونه تولید شده است؟ من بیشتر گیج هستم که چرا نیرو در قسمت پایین 20 است و چرا نیروی خارجی در B 15 است. | نمی توان فهمید که نمودار بدنه آزاد زیر چگونه ایجاد شده است |
66369 | من در یک سوال تکلیف گیر کرده ام، همه به این دلیل است که در کلاس چرت می زدم. من میدانم که تابع جریان چیست، اما نمیدانم چگونه آن را برای محاسبه جریان تقریباً در هر چیزی اعمال کنم. این مشکلی است که من در آن گیر کرده ام. من تصمیم میگیرم که سؤال را به طور کامل مطرح نکنم. > یک تابع جریان تراکم ناپذیر توسط $\psi (x,y)$ داده می شود. از تابع stream > برای یافتن جریان حجمی که از سطح مستطیل شکل می گذرد استفاده کنید > که گوشه های آن با (x,y,z)=(2L, 0،0)، (2L،0،b)، (0،L،b) و (0،L،0). **شک من** تابع جریان را در گوشه های سطح مستطیل شکل یا نقاط میانی کجا اعمال کنم؟ یا در مسیر اشتباهی می روم؟ | نحوه محاسبه دبی از تابع جریان داده شده |
109513 | من این ویدئو را دیدم، اما این تصور را داشتم که گردش در یک بیضی یا یک دایره کاملا تصادفی است - بستگی به نحوه ورود سیاره به منظومه شمسی دارد. زیرا من فکر می کنم که یا همه نیروهای فعال در یک دایره تعادل برقرار می کنند یا به سادگی تمام سیارات با خارج از مرکز بیش از حد در خورشید می سوزند یا برای جدا شدن از میدان گرانشی خورشید. آیا حقیقت دارد؟ | آیا احتمال توقف سیارات در مدار بیضی وجود دارد؟ |
55007 | از زمان مناسب برای پارامترسازی خط جهانی یک ذره متحرک به روشی که تغییر ناپذیر لورنتس است که ظریف و قدرتمند است استفاده می شود. از آنجایی که فضا و زمان معمولاً بر اساس یکسان در نظر گرفته میشوند، انتظار دارم طول مناسب به نوعی پارامتر قدرتمندی باشد، با این حال هرگز با استفاده از آن به این شکل برخورد نکردهام. طول مناسب به عنوان پارامتر چه کاربردهایی دارد؟ | طول مناسب به عنوان پارامتر چه کاربردهایی دارد؟ |
37976 | آیا کسی می تواند به من کمک کند که چگونه یک موج کروی پالسی تابع موجی به شکل U(r,t) = (1/r)a(t-r/c) دارد، که در آن a(t) یک تابع دلخواه است، r شعاع موج کروی، t زمان، و c سرعت نور است؟ | موج کروی پالسی |
73297 | من یک سوال در مورد تعمیم تبدیل گیج با دو شاخص ضد متقارن دارم. شروع از معادله (3.7.6) در کتاب نظریه ریسمان پولچینسکی ص. 108. $$S_{\sigma} = \frac{1}{4 \pi \alpha'} \int_M d^2 \sigma g^{1/2} \left[ \left( g^{ab} G_{ \mu \nu}(X) + i \epsilon^{ab} B_{\mu \nu} (X) \right) \partial_a X^{\mu} \partial_b X^{\nu} + \alpha' R \Phi(X) \right] \tag{3.7.6} $$ که در آن $B_{\mu \nu}(X)$ تانسور ضد متقارن است. گفته می شود تغییر $$ \delta B_{\mu \nu} (X) = \partial_{\mu} \zeta_{\nu}(X) - \partial_{\nu} \zeta_{\mu}(X) \tag{3.7.7} $$ میتواند یک مشتق کل به چگالی لاگرانژی اضافه کند. من سعی کردم برای $\partial_{\mu}$، $\partial_{\nu}$، $\partial_a$، و/یا $\partial_b$ در (3.7.7) مقداری ادغام به صورت قسمتی انجام دهم، متأسفانه این کار را نکردم یک مشتق کل بدست آورید. سوال من این است که چگونه معادله را ببینیم. (3.7.7) یک مشتق کل می دهد؟ | سوالی برای تعمیم تبدیل گیج با دو شاخص ضد متقارن |
429 | در آزمایشگاه اپتیک، جایی که همه پرتوهای نوری تقریباً در یک صفحه قرار دارند، توصیف قطبش (خطی) به صورت عمودی یا افقی (یا s و p) نسبتاً ساده است. هنگامی که ما شروع به صحبت در مورد نوری می کنیم که از هر زاویه ای (مثلاً از هر موقعیت آسمانی) می آید، اکنون به پایه ای از حالت های قطبش در هر موقعیت آسمانی نیاز داریم. به نظر من این به یک میدان برداری روی کره نیاز دارد. و می دانیم که هیچ میدان برداری پیوسته و غیرصفری روی کره وجود ندارد (قضیه توپ مودار). ممکن است سعی شود از انتقال موازی برای جابجایی پایه بردارهای پلاریزاسیون از یک موقعیت به موقعیت دیگر استفاده شود، اما البته این بستگی به مسیر دارد و همچنین منجر به ناسازگاری می شود. این چگونه حل می شود؟ آیا مقایسه قطبش های نوری که از دو جهت مختلف می آیند منطقی است؟ | چگونه می توانیم قطبش (نور) را که از یک زاویه دلخواه می آید توصیف کنیم؟ |
73292 | بیایید گروه لورنتس با مولدهای 3 چرخشی، $\hat {R}_{i}$، و بوست های لورنتس، $\hat {L}_{i}$ داشته باشیم. با معرفی عملگرهای $\hat {J}_{i} = \frac{1}{2}\left(\hat {R}_{i} + i\hat {L}_{i}\right)، \ quad \hat {K}_{i} = \frac{1}{2}\left(\hat {R}_{i} - i\hat {L}_{i}\right)$ ما جبر را از گروه لورنتس همان گروه SU(2) (یا SO(3)). بنابراین هر نمایش غیرقابل تقلیل گروه لورنتس را می توان به صورت $$ \hat {\mathbf S}^{(j_{1}, j_{2})} = \hat {\mathbf S}^{j_{1}} ساخت \times \hat {\mathbf S}^{j_{2}}، $$ که $j_{1}، j_{2}$ حداکثر مقادیر ویژه هستند $\hat {J}_{i}، \hat {K}_{i}$، و دارای ابعاد $(2j_{1} + 1)\times (2j_{2} + 1)$ است. نوع شیء که از طریق تقویتها و 3 چرخش تبدیل میشود، به $(j_{1}، j_{2})$ بستگی دارد: $$ \Psi_{\alpha \beta} = S^{j_{1}}_ {\alpha \mu}S^{j_{2}}_{\beta \nu}\Psi_{\mu \nu}. $$ برای $(0, 0)$ ما اسکالر داریم، برای $\left(\frac{1}{2}, 0 \right), \left(0, \frac{1}{2}\right)$ ما spinor (چپ و راست دسته) و غیره داریم. مقدار $j_{1} + j_{2}$ مربوط به حداکثر مقدار $\hat {J}_{i} + \hat {K}_{ i} = \hat {R}_{i}$، بنابراین یک مقدار ویژه از تکرار غیرقابل کاهش عملگر 3 چرخشی است و با عدد اسپین مطابقت دارد. اما نماینده تقلیل ناپذیر گروه لورنتس یکپارچه نیست. بنابراین، این سوال: چگونه می توانیم با استفاده از تکرارهای غیر واحدی، اشیاء را از طریق تبدیل ها طبقه بندی کنیم؟ | گروه لورنتس و طبقه بندی میدان ها بر اساس تبدیل آنها تحت تبدیل های لورنتس |
100807 | من این مشکل را در Landau-Lifschitz vol.1 (Mechanics) یک آونگ ساده با جرم $m$، طول $l$ پیدا کردم که نقطه تکیه گاه آن به طور یکنواخت روی یک دایره عمودی با فرکانس ثابت $\gamma$ حرکت می کند.  $$$$ البته مشکل پیدا کردن لاگرانژ است. بنابراین من به مختصات دکارتی $x$ و $y$ روی آوردم تا مسئله را بر حسب $\phi$ و شرایط چرخش بسازم، یعنی $$ x = a \cos{\gamma t} + l \sin{\ phi}$$ $$ y = -a \sin{\gamma t} + l \cos{\phi}$$ مشتق زمانی هر کدام را میگیرم، مربع میکنم، با هم جمع میکنم، میسازم اصطلاح جنبشی و بالقوه، هیچ چیز جالبی نیست... (اما به هر حال برای کامل بودن این روش، شاید اشتباه اینجاست): $$\dot{x} = -a \gamma \sin(\gamma t) + l \dot{\phi} \cos{\phi}$$ $$\dot{y} = -a \gamma \cos(\gamma t) - l \dot{\phi} \sin{\phi}$$ $$ \dot{x}^2 = a^2 \gamma^2 \sin^2(\gamma t) + l^2 \dot{\phi} ^2 \cos^2{\phi} - 2al \gamma \dot{\phi} \sin{(\gamma t)} \cos{\phi}$$ $$ \dot{y}^2 = a^2 \gamma^2 \cos^2(\gamma t) + l^2 \dot{\phi}^2 \sin^2{\phi} + 2al \gamma \dot {\phi} \cos{(\gamma t)} \sin{\phi}$$$$\dot{x}^2 + \dot{y}^2 = a^2 \gamma^2 + l^2 \dot{\phi}^2 + 2al\gamma\dot{\phi}\sin(\phi -\gamma t) $$ $$\text{همچنین} \hspace{2cm} V=-mgy=-mg(-a \sin{\gamma t} + l \cos{\phi})$$ و من این لاگرانژ را دریافت می کنم: $$\mathcal{L} = \frac{1}{2}m(a^2 \gamma^2 + l^2 \dot{\phi}^2 + 2al\gamma\dot{\phi}\sin( \phi -\gamma t)) + mg(-a \sin(\gamma t) + l\cos{\phi})$$ سپس عباراتی را که مشتقات زمان کل هستند حذف می کنم. اینها: $$ \frac{1}{2} ma^2 \gamma^2$$ $$-mga \sin(\gamma t)$$ که من را با این لاگرانژی باقی میگذارد: $$\mathcal{L}_{ Me} = \frac{1}{2} m l^2 \dot{\phi}^2 + mal\gamma\dot{\phi}\sin(\phi -\gamma t) + mgl\cos{\phi}$$ اما لاندو این یکی را میدهد: $$\mathcal{L}_{Landau} = \frac{1}{2} m l^2 \dot{\phi}^2 + \color{ red}{mal\gamma^2 \sin(\phi -\gamma t) }+ mgl\cos{\phi}$$ آیا چیزی را گم کردهام؟ این اصطلاح قرمز از کجا آمده است؟ | آونگ با نقطه تکیه گاه چرخشی از Landau-Lifschitz |
65452 | توصیف کلاسیک مدولاتورهای الکترواپتیک یک شاخص شکست است که به ولتاژ اعمال شده بستگی دارد. برای مثال، برای مدولاسیون سینوسی $\sin(\Omega t)$، یک لیزر تک رنگ با فرکانس $\omega$ یک فاز اضافی $\varphi\propto\sin(\Omega t)$ دریافت می کند. این منجر به باندهای جانبی در طیف $\omega-\Omega$ و $\omega+\Omega$ می شود. حال تفسیر این پدیده از نظر فوتون چیست؟ فوتون با فرکانس اولیه $\omega$ به $\omega-\Omega$ یا $\omega+\Omega$ ختم می شود. چگونه تغییر زمانی ضریب شکست می تواند فرکانس های فوتون جدیدی ایجاد کند؟ آیا این یک اثر غیر خطی شبیه به نسل دوم هارمونیک است؟ اگر بله، میتوان آن را با تعاملی مانند $\hbar\omega + \hbar\omega \rightarrow \hbar (\omega-\Omega) + \hbar(\omega+\Omega)$ توضیح داد؟ ویرایش: نتیجه ای برای سوال اصلی. دستم را خیلی سریع جلوی اشعه لیزر تکان می دهم، تکلیف فوتون ها چه می شود؟ آیا آنها در فوتون های کوتاه تر خرد می شوند؟ به جای دستانم، می توانم از یک هلیکوپتر فوق سریع استفاده کنم. به دلیل این مدولاسیون، فوتونهایی با فرکانسهای جدید (باندهای جانبی) میبینم. چگونه فوتون های فرودی انرژی متفاوتی دریافت می کنند؟ | مدولاسیون فاز نوری چگونه فوتون هایی با فرکانس های مختلف تولید می کند؟ |
120100 | بدیهی است که عنوان سوال دارای یک زیرمتن نامشخص است: شهودی _برای من_. پیشینه ای برای طرح مناسب بحث: من درک وسیعی از فرمول لاگرانژی مدل استاندارد دارم، بیشتر کیفی تا کمی. نسبیت عام من خیلی مبهم است. من درک علم پاپ از نظریه ریسمان دارم که این سوال خاص از کجا می آید. من درک می کنم که برای توضیح برخی از جنبه های نظریه ریسمان، تعدادی ابعاد اضافی علاوه بر 3+1 مشاهده شده ما مورد نیاز است (احتمالاً به این دلیل که تغییرات سنج محلی وجود دارد که فقط با ابعاد بالاتر کار می کند؟ من در جزئیات مبهم هستم. ). فرض بر این است که اگر این ابعاد اضافی به طور گسترده با سه بعد فضایی که ما تجربه می کنیم مشابه باشند، حضور آنها بسیار آشکار خواهد بود، زیرا حتی قوانین کلاسیک نیز به شدت با نحوه واقعی آنها متفاوت است. برای تطبیق این موضوع می گویند **فشرده** هستند. این سؤال از چند جنبه مربوط به فشرده سازی است: * آیا مکانیسم مشخصی وجود دارد که توسط آن تصور می شود این اتفاق بیفتد؟ اگر چنین است، آیا این مکانیسم مشابه یا مرتبط با مکانیسم «فضای زمان تابیده» از GR است؟ * آیا میتوان این ابعاد فشرده را بهعنوان تغییراتی از ابعاد فضایی در همه ابعاد به جز هندسه آنها درک کرد، یا اساساً «متفاوت» هستند؟ یعنی اگر بخواهند کمی فشرده شوند، آیا میتوانیم حرکت ذرات واقعی را در آن ابعاد مشاهده کنیم؟ * آیا حالت یک بعد فشرده شبیه به 3 بعد (مکانی) مشاهده شده اندکی پس از انفجار بزرگ است؟ (به نظر می رسد این به شماره 1 مربوط می شود زیرا درک من این است که اندازه کوچک جهان اولیه به دلیل فضازمان بسیار منحرف شده است) _برخی از دقت ریاضی در هر پاسخی قابل قدردانی است، اما ملایم باشید - لطفا :) | آیا تفسیر شهودی از فشرده سازی وجود دارد؟ |
107278 | من سعی کردهام فضاپیما را شبیهسازی کنم که با استفاده از Mathematica وارد مدار ضبط دایرهای مریخ میشود، اما کمی مشکل دارم. شبیه سازی زمانی شروع می شود که فضاپیما وارد حوزه نفوذ مریخ شود. برای یافتن موقعیتها و سرعتهای صحیح برای یک مدار دایرهای، نقطه نزدیکترین فاصله بین فضاپیما و مریخ را محاسبه کردم و سپس موقعیت و سرعت آنها را در آن نقطه یافتم. من همچنین زاویه ای را که بردار سرعت فضاپیما با محور x مثبت در نزدیکترین فاصله ایجاد می کند محاسبه کردم. هنگامی که این بیت ها را داشتم، از تابع WhenEvent استفاده کردم تا به فضاپیما همان سرعت مریخ + سرعت مورد نیاز برای یک مدار دایره ای در نزدیکی مریخ را بدهم (نگاه کردن به کد WhenEvent امیدوارم همه چیز را واضح تر کند)، با استفاده از فرمول های زیر. : $$v_{sx}=v_{mx}+ \sqrt{\frac{GM_{mars}}{r}} \sin{\theta},$$ $$v_{sy}=v_{my}+\sqrt{\frac{GM_{mars}}{r}} \cos{\theta}، $$ جایی که $v_{sx}$ و $v_{sy}$ اجزای x و y سرعت فضاپیما هستند، $v_{mx}$ و $v_{my}$ اجزای x و y مریخ هستند. سرعت، $r$ جدایی شعاعی بین فضاپیما و مریخ است و $\theta$ زاویه ایجاد شده بین محور x مثبت و بردار سرعت فضاپیما است (همه در نزدیکترین رویکرد). کد زیر کد Mathematica است که اگر آن را در یک دفترچه یادداشت جدید قرار دهید باید کار کند: Remove[Global`*] G = 6.672*10^-11; (*ثابت گرانشی*) m[0] = 1.988544*10^30 ;(*جرم خورشید*) m[2] = 6.4185*10^23; (*جرم مریخ*) m[3] = 1000; (* جرم فضاپیما*) (*موقعیت و سرعت مریخ در ورودی فضاپیما به SOI مریخ*) p[2] = {-1.3528201165963936`*^11، -1.8675833330580637`*^11}; v[2] = {20533.99477259318`, -12116.993615214029`}؛ r[2] = 3.3899*10^6 ;(*میانگین شعاع سیاره ای مریخ*) (*موقعیت و سرعت فضاپیما در ورودی SOI مریخ*) p[3] = {-1.3470234059931529`*^11، -1.865`99528 *^11}؛ v[3] = {17250.213610967`, -12349.519721984863`}؛ (*زمان اجرای شبیه سازی*) tmax = 86400*5 Soln = NDSsolve[{ x[2]''[t] == -((G m[0] x[2][t])/((x[2 ][t])^2 + (y[2][t])^2)^(3/2))، y[2]''[t] == -((G m[0] y[2][t])/((x[2][t])^2 + (y[2][t])^2)^(3/2))، x[3]''[t ] == -((G m[0] x[3][t])/((x[3][t])^2 + (y[3][t])^2)^(3/2 )) - (G m[2] (x[3][t]- x[2][t]))/((x[3][t] - x[2][t])^2 + (y[3][t] - y[2][t])^2 )^(3/2)، y[3]''[t] == -((G m[0] y[3][t])/((x[3][t])^2 + ( y[3][t])^2)^(3/2)) - (G m[2] (y[3][t]- y[2][t]))/((x[3][t] - x[2][t])^2 + (y[3][t] - y [2][t])^2)^(3/2)، x[2][0] == p[2][[1]]، y[2][0] == p[2][ [2]]، x[3][0] == p[3][[1]]، y[3][0] == p[3][[2]]، x[2]'[0] == v[2][[1]]، y[2]'[0] == v [2][[2]]، x[3]'[0] == v[3][[1]]، y[3]'[0] == v[3][[2]]، WhenEvent [ t == 173379، {x[3]'[t] -> 20785.020973205566` + Sqrt[(G m[2])/6.395400814228174`*^6]Sin[-0.7053105626554602`]، y[3]' ->(*v[2][[2]]*)-11763.84750366211` - Sqrt[(G m[2])/6.395400814228174`*^6] Cos[-0.7053105626554602`]}]}، [t]، y[2][t]، x[3][t]، y[3][t]}، {t، 0، tmax}، StartingStepSize -> 0.001، AccuracyGoal -> 17، PrecisionGoal -> 17، روش -> StiffnessSwitching، MaxSteps -> 10000000] نمایش[ParametricPlot[ [{{x[2][t]، y[2][t]}، { x[3][t]، y[3][t]}} / را ارزیابی کنید. Soln]، {t، 0، tmax}، AxesLabel -> {x، y}، PlotStyle -> Automatic، PlotRange -> Full، ImageSize -> Large]، گرافیک[{قرمز، دیسک[{0، 0}، r [2]]}]] متحرک کردن[ParametricPlot[{{x[2][t]، y[2][t]}، {x[3][t]، y[3][t]}} /. سولن /. t -> a، {t، حداکثر[0، a - 20000]، a}، AxesLabel -> {x، y}، Axes -> False، ImageSize -> Large]، {a، 0، tmax}، AnimationRate - > 10000] همچنین، برای کسانی که علاقه مند به محاسبه موقعیت ها و سرعت ها در نزدیکترین رویکرد هستند، موارد زیر را انجام دهید: WhenEvent را نظر دهید در NDSolve قرار دهید و کد زیر را در زیر خروجی NDSolve قرار دهید: حداقل شعاع رویکرد فضاپیما در نقطه رهگیری dt = 60. MarsPosition = جدول[{x[2][t]، y[2][t]} /. Soln, {t, 0, 86400*2.2, dt}] ; SpaceCraftPosition = جدول[{x[3][t]، y[3][t]} /. Soln, {t, 0, 86400*2.2, dt}] ; dxy = Sqrt[(MarsPosition - SpaceCraftPosition)^2]; dr = جدول[Norm[dxy[[i]]], {i, 1, Length[dxy]}]; (*نزدیکترین رویکرد فضاپیما به مریخ را بیابید*) mindr = Min[dr] (*بسیار دقیق با استفاده از تفاوت رو به جلو برای سرعت!*) (* موقعیت شاخص Minr را در dr* پیدا می کند) mindrindex = موقعیت[dr, minr] (* زمان نزدیکترین نزدیک را پیدا می کند*) mindrtime = dt*2891(*mindindex*) سرعت هلیومرکزی و موقعیت فضاپیما و مریخ در حداقل شعاع رویکرد xy2f = موقعیت مریخ[[2891]]; xy2f2 = xy2f[[1]]; x2f = xy2f2[[1]] y2f = xy2f2[[2]] xy2i = موقعیت مریخ[[2890]]؛ xy2i2 = xy2i[[1]]; x2i = xy2i2[[1]]; y2i = xy2i2[[2]]; v2x = (x2f - x2i)/dt v2y = (y2f - y2i)/dt xy3f = | مدار رهگیری دایره ای مریخ |
32807 | مشکل اینجاست: پسری در قله تپه ای ایستاده است که با زاویه $\phi$ به طور یکنواخت به سمت پایین شیب دارد. در چه زاویه ای $\theta$ از افقی باید سنگی را پرتاب کند تا بیشترین برد را داشته باشد؟ من متوجه شدم که همین سوال در اینجا ارسال شده است: http://physics.stackexchange.com/questions/24235/trajectory-of-projectile- thrown-downhill، اما من چند سوال دارم که در آن تاپیک پاسخ داده نشده است: 1. آیا می توانم مشکل بدون چرخش سیستم مختصات حل می شود؟ اگر چنین است، چگونه؟ 2. من سعی کردم با استفاده از یک سیستم مختصات چرخشی مشکل را حل کنم، اما نمی توانم بفهمم چگونه آن را تمام کنم (به کار ارائه شده در زیر مراجعه کنید). این چیزی است که من تاکنون داشته ام: 1. ما سیستم مختصات را طوری تنظیم می کنیم که محور مثبت $x$ با شیب رو به پایین تپه منطبق باشد. این مشکل را ساده می کند و به ما امکان می دهد به راحتی $\phi$ و $\theta$ را از طریق رابطه $\alpha = \phi + \theta$ به هم مرتبط کنیم. 2. $v_{0x} = v_0 \cos\alpha$ 3. $v_{0y} = v_0 \sin\alpha$ 4. $a_x=-g \cos(\phi-\frac{\pi}{2} )=-g \cos (-(\frac{\pi}{2}-\phi))= g\cos(\frac{\pi}{2}-\phi)=g\sin\phi$ 5. $a_y=-g \sin(\phi-\frac{\pi}{2})=-g \sin (-(\frac{\pi}{2}-\phi))= -g\sin(\frac{\pi}{2}-\phi)=-g\cos\phi$ 6. $v_x=v_{0x}+\int_{0}^{t}{a_x(t \prime)dt \prime}=v_0 \cos \alpha+\int_{0}^{t}{(g\sin\phi ) dt \prime} =v_0 \cos \alpha + t(g\sin\phi) $ 7. $x=x_0 + \int_0^t{v_x(t\prime) dt\prime} = \int_0^t{(v_0 \cos \alpha + t\prime(g\sin\phi)) dt\prime}=t(v_0 \cos \ آلفا) + \frac{1}{2}t^2(g \sin \phi) 8 دلار. $v_y=v_{0y}+\int_{0}^{t}{a_y(t \prime)dt \prime}=v_0 \sin \alpha+\int_{0}^{t}{(-g\cos\ ph) dt \prime} =v_0 \sin \alpha - t(g\cos\phi) $ 9. $y=y_0 + \int_0^t{v_y(t\prime) dt\prime} = \int_0^t{(v_0 \sin \alpha - t\prime(g\cos\phi)) dt\prime}=t(v_0 \sin \ آلفا) - \frac{1}{2}t^2(g \cos \phi) 10 دلار. برای یافتن زمان پرواز پرتابه، زمانی را پیدا می کنیم که در آن پرتابه با تنظیم $y=0$ و حل کردن برای $t$، مسیر زمین (در این مورد، محور $x$) را قطع می کند. $$y=t(v_0 \sin \alpha) - \frac{1}{2}t^2(g \cos \phi)=0$$ $$v_0 \sin \alpha = \frac{1}{2 }t(g \cos \phi)$$ $$t=\frac{2v_0 \sin\alpha}{g \cos \phi}$$ 11. جایگزینی $t$ در معادله $x$ مسافت طی شده توسط پرتابه را به عنوان تابعی از زاویه های $\alpha$ و $\phi$ به ما می دهد.$$x=t(v_0 \cos \alpha) + \frac{1}{2}t^ 2(g \sin \phi)$$ $$x=(\frac{2v_0 \sin\alpha}{g \cos \phi})(v_0 \cos \alpha) + \frac{1}{2}(\frac{2v_0 \sin\alpha}{g \cos \phi})^2(g \sin \phi)$$ $$x=\frac{2v_0^2}{g \cos \phi}(\sin \alpha \cos \alpha)+\frac{2v_0^2}{g \cos \phi}(\sin^2\alpha \frac{\sin\phi}{\cos\phi})$$ $$x=\frac{2v_0^2}{g \cos \phi}(\sin\alpha\cos\alpha+\sin^2\alpha \tan\phi)$$ 12. من متوجه شدم که راه حل در رشته دیگر از اینجا با متمایز کردن $x$ با توجه به $\alpha$، ثابت نگه داشتن $\phi$، که $$\frac{dx}{d\alpha}=\frac{2v_0^2}{g \cos \phi}(\frac{d}{d\alpha}(\frac{1}{2}(\ sin(2\alpha)+\sin^2\alpha\tan\phi))$$ $$\frac{dx}{d\alpha}=\frac{2v_0^2}{g \cos \phi}(\cos(2\alpha)+2\sin\alpha\cos\alpha\tan\phi)$$ $$\frac{dx}{d\alpha}=\frac{2v_0^2}{g \cos \phi}(\cos(2\alpha)+\sin(2\alpha)\tan\phi)$$ این معادله به ما اجازه میدهد تا بررسی کنیم که $x$ چگونه با توجه به $\alpha$ تغییر میکند. می بینیم که $x$ با افزایش $\alpha$، تا یک نقطه خاص افزایش می یابد، و سپس با افزایش $\alpha$ از این مقدار، کاهش می یابد. این بدان معناست که نمودار $x$ دارای حداکثر نسبی با مقدار $\alpha$ است که حداکثر محدوده را تولید می کند. 13. ما می خواهیم مقدار $\alpha$ را که منجر به حداکثر برد پرتابه می شود، پیدا کنیم. به عبارت دیگر، باید مقدار $\alpha$ را تعیین کنیم که نمودار x$ برای آن حداکثر نسبی دارد. ما این کار را با تنظیم $$\frac{dx}{d\alpha}=0=\frac{2v_0^2}{g \cos \phi}(\cos(2\alpha)+\sin(2\alpha) میکنیم. \tan\phi)$$ تقسیم هر ضلع بر $\frac{2v_0^2}{g \cos \phi}$ $$\cos(2\alpha)+\sin(2\alpha)\tan\phi=0$$ اینجا جایی است که گم می شوم. به نظر می رسد این باید بخش آسان باشد، زیرا تنها کاری که باید انجام شود حل معادله بالا برای $\alpha$ است، اما من نمی دانم چگونه این کار را انجام دهم. کسی میتونه این قسمت رو برام توضیح بده؟ علاوه بر این، می خواهم بدانم که آیا می توان بدون چرخش سیستم مختصات مشکل را حل کرد؟ من در ابتدا تصمیم گرفتم آن را با استفاده از سیستم مختصات مستطیلی استاندارد حل کنم، اما در برخی معادلات گرفتار شدم که به نظر می رسید به جایی نمی رسد. با تشکر از کمک شما. | مسیر پرتابه ای که از بالای تپه پرتاب می شود |
11633 | فیزیک به من این است: **اصل هم ارزی** تعاریف فیزیکی دقیقی دارد که مثلاً می گوید قوانین فیزیک در همه چارچوب های مرجع اینرسی یکسان است. این بدان معناست که رفتار جهان برای هر سیستمی بدون توجه به سرعت $(\vec{v})$ و موقعیت $(\vec{r})$ مطابق با نسبیت خاص یکسان است. نسبیت عام حتی برخی از شباهتها را برای شتاب $(\vec{a})$ و انحنای فضازمان ایجاد میکند، اگرچه هنوز برخی از چارچوبهای مرجع را با هندسه آشکارا پیچیدهتری از فضازمان باقی میگذارد. **اصل کوپرنیک** این مفهوم یا فلسفه است که نه انسانها و نه گروه خاصی که جهان را بررسی می کنند، دیدگاه ممتازی ندارند. این ایده تعمیم داده شده است تا از قصد اصلی که در مورد زمین اعمال می شود گسترش یابد تا به سمت داخل تا یک فرد انسانی یا به سمت بیرون تا گروه محلی ما از کهکشان ها گسترش یابد. در بزرگترین مقیاس، توزیع و ویژگی ماده در سراسر جهان را تقریباً همگن دریافتهایم، بهعنوان نمونهای از این اصل، که هیچ مکان یا مجموعهای از ماده را ممتاز نمیگذارد. ثابت هابل $\vec{r}~$ و $\vec{v}$ را بین هر دو نقطه در فضا به هم مرتبط میکند، که مختصات متحرک را مشخص میکند، که نقطهای را در درون توری ماده که دائماً در حال بادکنک و شتاب است و جهان را پر میکند، مشخص میکند. بدون از دست دادن کلیت، می گویم که $\vec{r}$ واقعاً مستقل و غیرمجاز است، اما $\vec{v}$ یک مقدار ترجیحی واضح دارد، که با میانگین جریان ماده در حدود $ مطابقت دارد. \vec{r}$. برای لحظه ای فکر کنید و توجه داشته باشید که $\vec{v}$ یک نمای ممتاز از جهان است _حتی اگر_ در مورد قوانین فیزیکی جهان دارای امتیازی نیست. چرا چرا چرا؟! من انتظار دارم که مشکل سریعاً کنار گذاشته شود، زیرا اصل کوپرنیک یک اصل فیزیکی نیست و بنابراین می تواند به راحتی اشتباه کند. اما هنوز به نظر می رسد که پیامدهای آن بی اهمیت باشد و فیزیکدانان را در شب بیدار نگه دارد. در نهایت اگر ما واقعاً «نظریه یکپارچه گرانت» را پیدا کنیم، باید به طور کامل به بی تغییری لورنتز اجازه دهد و راهی را برای انفجار بزرگ فراهم کند تا ماده ای را ایجاد کند که تقریباً نسبت به ماده دیگر (نزدیک) ساکن است. اگر نه، چرا بیگ بنگ با $\vec{v}=-c\dots c$ و تکانه دربرگیرنده $\vec{p}=\infty \dots \infty $ برای یک $\vec{ معین، ماده ایجاد نکرد. r}$ این بدیهی است که بی معنی است زیرا برخوردها انرژی بی نهایت آزاد می کنند. اما آیا با اصل کوپرنیک سازگارتر نیست و در عین حال توسط قوانین فیزیکی ثابت، پرواز کهکشانهایی با قیمت 0.99999c$ مجاز است که به دلیل نوعی کاهش احتمال برهمکنش مجاز است؟ سپس ماده می تواند به طور یکنواخت هم $\vec{v}$ و هم $\vec{r}$ را اشغال کند. من هرگز نشنیده ام که این حتی به عنوان یک مسئله مطرح شود. چرا انفجار بزرگ ماده را در امتداد ملیله مختصات متحرک ایجاد کرد؟ آیا می توان هر نظریه فیزیکی را پیش بینی یا رد کرد؟ | چگونه مختصات متحرک یک چارچوب مرجع ترجیحی نیستند؟ |
23811 | سوال: > ذره ای که در امتداد محور x در حرکت هارمونیک ساده حرکت می کند، از موقعیت تعادل > خود، مبدا، در t = 0 شروع می شود و به سمت راست حرکت می کند. دامنه حرکت آن 1.70 سانتی متر و فرکانس آن 1.10 هرتز است. یک عبارت > برای موقعیت ذره به عنوان تابعی از زمان پیدا کنید. (در صورت لزوم از > زیر استفاده کنید: t و π.) با استفاده از معادلات: $$ x(t) = A \cos(\omega t + \Phi) $$ $$ \omega = 2\pi f $$ I دریافت **A = 1.7cm یا 0.017m**، و $$ \omega = 6.91 $$ من می دانم که t = 0، x = 0. بنابراین، $$ 0 = 0.017 \cos(\Phi ) $$ و بنابراین، $$ \Phi = \pi / 2 $$ از همه اینها، به نظر من معادله موقعیت نسبت به زمان باید باشد: $$ x = 0.017 \ cos(6.91t + \pi/2) $$ آیا من کار اشتباهی انجام میدهم، زیرا پاسخ بالا به عنوان پاسخ درست بررسی نمیشود (این یک تکلیف آنلاین است) | این معادله برای نوسان هارمونیک چه اشکالی دارد؟ |
92492 | اگر طولی وجود داشته باشد که هیچ جسمی نمی تواند از نظر کوچکترین اندازه از آن عبور کند، آن طول چگونه می تواند صادق باشد؟ زمین ما بدون شک طول پلانک تا برخی از سیاره های یکپارچه در آنجا در نظر گرفته می شود (البته به طور نسبی) اما عددی به دست آمده است که نشان می دهد کمترین فضای ممکن اشغال شده است؟ من نمی گویم این نظریه اشتباه است، فقط می خواهم برای من توضیح داده شود. | طول پلانک چگونه صادق است؟ |
80553 | دقیقا عنوان برای جلوگیری از انبساط دائمی گازها باید فشاری وجود داشته باشد، درست است؟ تحمل کنید، من یک فیزیکدان نیستم یا در حال مطالعه برای این نیستم. | چه چیزی جو اطراف زمین را محدود می کند؟ |
56081 | آیا دلیل اصلی وجود نداشتن اپراتور Time در QM وجود دارد؟ من می دانم که این سوال قبلا پرسیده شده است، اما فکر کردم سعی می کنم کمی تفکر تازه را تحریک کنم. | چرا هیچ اپراتور برای زمان در QM وجود ندارد؟ |
80555 | عایق توپولوژیکی یک سیستم فرمیونی است که فقط _درهم تنیدگی_کوتاه برد دارد، در اینجا _درهم تنیدگی_ به چه معناست؟ برای مثال، فضای هیلبرت $V_s$ یک سیستم شبکه $N$ spin-1/2 $V_s=V_1\otimes V_2\otimes...\otimes V_N$ است، که در آن $V_i$ فضای هیلبرت اسپین است. در سایت $i$. و معنای حالت درهم تنیدگی متعلق به $V_s$ واضح است - حالتی که نمیتوان آن را بهعنوان حاصلضرب مستقیم حالتهای اسپین $N$ نوشت. حال در نظر بگیرید که یک سیستم فرمیونی بدون اسپین روی شبکهای مشابه اسپین-1/2 زندگی میکند، در چارچوب کوانتیزاسیون دوم، عملگرهای فرمیون $c_i,c_j$ روی شبکههای مختلف $i,j$ با یکدیگر رفت و آمد نمیکنند و فضای هیلبرت $V_f$ سیستم فرمیونی را نمی توان به عنوان یک محصول مستقیم $N$ تک فرمیون فضاهای هیلبرت نوشت. **بنابراین، چگونه می توان درهم تنیدگی را در این سیستم فرمیونی درک کرد؟** از نظر ریاضی، می توانیم یک نقشه دوطرفه خطی **طبیعی** بین $V_f$ و $V_s$ بسازیم، به سادگی بگوییم، فقط اجازه دهید $\mid 0\rangle =\mid \downarrow\rangle,\mid 1\rangle=\mid \uparrow\rangle$. **بنابراین، آیا میتوانیم درهم تنیدگی یک حالت فرمیون را در $V_f$ از طریق حالت اسپین متناظر آن در $V_s$ درک کنیم؟** | چگونه درهم تنیدگی را در سیستم فرمیون شبکه ای درک کنیم؟ |
98131 | این ممکن است یک سوال احمقانه به نظر برسد، اما در اینجا ادامه مییابد: از بین همه مقادیر ممکن برای اندازهگیری فاصله، کدام کوچکترین چیزی است که صحبت کردن درباره آن منطقی است؟ منظورم این است که من میتوانم در مورد 10^{-100000}$ متر صحبت کنم، اما در زندگی واقعی این مقدار کوچکتر از هر چیزی است که ما میدانیم (من فکر میکنم)، بنابراین منطقی نیست که در مورد این ارزش صحبت کنیم، حالا اینطور است؟ در ابتدا به طول پلانک فکر کردم، اما مطمئن نیستم. لطفا نه منظورم ریاضی نیست، هر عددی می تواند در ریاضیات مفید باشد. اما در زندگی واقعی، مقادیر کوچکی مانند 10^{-100000}$ متر منطقی نیست. بنابراین، کوچکترین مقدار فاصله ای که صحبت در مورد آن منطقی است چیست؟ با تشکر | کوچکترین اندازه گیری فاصله است که صحبت کردن در مورد آن منطقی است |
25410 | من با یک سلب مسئولیت شروع می کنم -- این یک سؤال در مورد خود طالع بینی نیست، من نه سعی در رد و نه دفاع از طالع بینی دارم. من به چیزهای کاملاً فنی علاقه دارم که بیشتر مربوط به نجوم است. با توجه به زمان و مکان (معمولاً مربوط به لحظه تولد یک شخص) می توان یک طالع بینی \-- نوعی نمودار ایجاد کرد که نشان دهنده موقعیت سیارات، خورشید و ماه است که معمولاً روی دایره البروج پیش بینی می شوند. اطلاعات مربوط به موقعیت معمولاً به شکلی از خانه های نجومی نشان داده می شود که مربوط به موقعیت افق است. من به یک فرآیند معکوس علاقه دارم: با توجه به فال با مختصات دایره البروجی خورشید و ماه و سیارات، و با توجه به آن خانه ها -- آیا می توان مکان و زمانی را که فال برای آن ساخته شده است را پیدا کرد؟ من تقریباً مطمئن هستم که چنین مشکلاتی برای مثلاً مورخان جالب خواهد بود -- شاید برخی مقالات تحقیقاتی یا ادبیاتی وجود داشته باشد که تکنیک هایی را توصیف می کند که به فرد امکان انجام چنین کارهایی را می دهد؟ | مهندسی معکوس فال؟ |
55003 | از نظر فنی، 4 باتری قلمی 5 ولتی تولید می کنند که معادل USB است. آیا می توانید از 4 باتری قلمی برای شارژ آیفون استفاده کنید، بدون اینکه سلول های Li-Ion مورد استفاده در آیفون را خراب کنید؟ بنابراین سوال من واقعاً 3 قسمت دارد: * آیا آمپرها با هر باتری اضافه می شوند؟ بنابراین اگر یک باتری 2000 میلی آمپر ساعت باشد، آیا 4 باتری 8000 میلی آمپر ساعت خواهد بود؟ * آیا باتری های AA سلول های Li-Ion مورد استفاده در آیفون ها را به دلیل ترکیبات شیمیایی متفاوت خراب نمی کنند؟ * آیا شارژ باتری های Li-Ion با باتری های AA معمولی مشکلی دارد؟ با تشکر | آیا می توانم از باتری های AA برای شارژ آیفون استفاده کنم؟ |
130306 | دیروز در مورد سرعت بهینه یاد گرفتم. معلم من گفت که سرعت بهینه سرعتی است که با آن می توان در جاده های حاشیه ای بدون ساییدگی به نوبت رفت. $v_0=\sqrt{rg\tan\theta} $، $v_0$= سرعت بهینه، $r$= شعاع، $g$= ثابت گرانشی سپس از ما خواست دریابیم که اگر سرعت یک وسیله نقلیه در یک شیب کمتر از سرعت مطلوب است و چقدر مفید است. نمی دانم چه اتفاقی خواهد افتاد، اما چون در شیب است، حدس می زنم که نمی توانم به سمت بالا حرکت کنم. اما اگر نتواند به سمت بالا حرکت کند، چقدر مفید خواهد بود؟ کسی میتونه کمک کنه؟ | وقتی سرعت جسم کمتر از سرعت بهینه باشد چه اتفاقی می افتد؟ |
114848 | توسط برخی افراد گفته می شود که گرانش کوانتومی مستلزم این است که فضا-زمان یک پدیده نوظهور است و بنابراین غیر مادی باعث پیدایش ماده می شود. آیا این همان چیزی است که گرانش کوانتومی مستلزم آن است، یا این یک حرام کردن گرانش کوانتومی است؟ علاوه بر این، آیا آنچه لی اسمولین میگوید درست است که برای یکی کردن نسبیت عام و مکانیک کوانتومی، باید از این تصور که فضازمان چارچوبی است که در آن چیزها رخ میدهند دست برداریم. و همچنین، دکتر دونالد هافمن می گوید که حتی اگر گرانش کوانتومی حلقه اشتباه باشد و نظریه ریسمان اشتباه باشد، فضازمان هنوز گسسته است، و این بدان معناست که پیکسلی شده است. آیا فضای گسسته به معنای پیکسلی شدن چیزی است؟ | آیا گرانش کوانتومی مستلزم ظهور فضازمان است؟ |
27126 | معمولاً می گوییم دو نوع رشته هتروتیک وجود دارد، یعنی $E_8\times E_8$ و $Spin(32)/\mathbb{Z}_2$. (بیایید رشته های هتروتیک غیر متقارن را فعلاً فراموش کنیم.) آرگومان استاندارد به شرح زیر است. 1. برای داشتن یک نظریه ریسمان هتروتیک فوق متقارن در 10d، باید از یک CFT کایرال با بار مرکزی 16 استفاده کنید، به طوری که کاراکتر $Z$ آن دو شرط را برآورده کند: 1. $Z(-1/\tau)=Z(\ tau)$ 2. $Z(\tau+1)=\exp(2\pi i/3) Z(\tau)$ 2. چنین کایرال CFT، **اگر از ساختار شبکه استفاده کنیم**، به یک شبکه دوتایی یکنواخت با رتبه 16 نیاز دارد. ما می توانیم ساختار شبکه را با ساخت فرمیون آزاد جایگزین کنیم و همچنان همان نتیجه را می گیریم. اما از نظر ریاضی، ممکن است هنوز یک CFT کایرال با شارژ مرکزی 16 وجود داشته باشد، با ویژگی صحیح، درست است؟ آیا جایی مطالعه شده است؟ | منحصر به فرد بودن نظریه ریسمان هتروتیک فوق متقارن |
51581 | ** حداقل پریگوژین اصل ** بیان میکند که در سیستمهای غیرتعادلی حالت پایدار نرخ تولید آنتروپی در حداقل است، بهعنوان مثال، سیستمی به دنبال حالت ماندگاری است که حداقل تولید آنتروپی را داشته باشد. این اصل به خوبی اثبات شده است، اما برای سیستمهایی که به حدی نزدیک به تعادل هستند که تنها یک حالت پایدار وجود دارد، اعمال میشود. **اصل حداکثر** به طرق مختلف و بدون هیچ مدرک قابل قبولی بیان شده است. یک عبارت رایج این است که سیستم به دنبال آن است که در یک حالت حداکثر تولید آنتروپی باشد که توسط محدودیت ها همیشه مجاز است (وضعیت پایدار یا نزدیک به یک). به نظر می رسد در اینجا تناقضی با حداقل وجود دارد. اصل راهی که من سعی در حل این مشکل دارم به شرح زیر است: حداکثر. اصل میگوید که سیستم در تمام زمانها در حداکثر نرخ تولید آنتروپی باقی میماند---در حالت پایدار یا نه. نمی گوید چه اتفاقی برای نرخ تولید آنتروپی مشتق زمانی می افتد. اصل می گوید مشتق در مواردی که اعمال می شود منفی است (یعنی در ناحیه غیرتعادلی خطی). آیا کسی می تواند این موضوع را روشن کند؟ من نمی توانم توضیح/ بحث خوبی در مورد این تناقض آشکار در مقالات پیدا کنم. | اصل حداکثر در مقابل اصل حداقل در ترمودینامیک غیرتعادلی |
51583 | من در _Road to Reality_ زیاد خواندم، بنابراین فکر می کنم ممکن است از برخی اصطلاحات نسبیت عام استفاده کنم که فقط باید از اصطلاحات خاص استفاده کنم. در سخنرانیهایمان فقط $\partial_\mu$ داشتیم که دیفرانسیلهای جزئی ساده را داشت. در یک مجموعه مسئله، هویت Bianchi برای تانسور میدان Maxwell به صورت زیر داده میشود: $$ \partial^\alpha F^{\beta\gamma} + \partial^\beta F^{\gamma\beta} + \partial^ \gamma F^{\alpha\beta} = 0. $$ در کتاب Penrose، این هویت به صورت $\nabla_{[a} R_{bc]d}{}^e = داده شده است. 0$ که در آن براکتهای مربعی مانند شکل قبلی، ضد تقارن را نشان میدهند. **آیا این کروشههای مربع علامت استاندارد در فیزیک هستند؟** از آنجایی که $\partial_\mu$ اساساً $(\partial_t، \nabla)$ است، این یک بردار یا بردار کوواریانت است. پنروز این $\nabla_a$ را مشتق کوواریانت می نامد (چیزی با یک اتصال و منیفولدهای منحنی تا آنجا که من فهمیدم). اگر من در فضای غیر منحنی $\mathbb M$ Minkowski $(1, 3)$ هستم که در آن هیچ انحنای ندارم (زیرا $\eta_{\mu\nu}$ $\mathop{diag} است (1, - 1، -1، -1)$؟)، داشتم فکر می کردم که $\partial_\mu = \nabla_\mu$. ** آیا می توانم به جای مشتقات جزئی خود، $\nabla_\mu$ بنویسم یا معنی آنها متفاوت است؟** | تفاوت بین $\partial$ و $\nabla$ در نسبیت عام |
55008 | قبلاً یک سؤال در مورد ابعاد اپراتورهای CFT (رجوع: MAGOO, hep-th/9905111) در اینجا پرسیدم و (البته به درستی) توسط Motl پاسخ داده شد. من متوجه شدم که بخشی از آن را متوجه نشدم، حتی اگر فکر می کردم متوجه شدم. این در مورد بیبعدی اسکالرهای حجیم از منظر تغییر شکل مرزی بود. اگر ما یک اسکالر حجیم $\phi$ داشته باشیم، از نقطه تبدیل مرزی بدون بعد است (همانطور که توسط Motl پاسخ داده شد) این یک فیلد واقعی در فضای AdS است (بزرگ)، بر خلاف $\phi_0$ که تعریف شده است. در مرز منظور آنها این است که تحت تبدیلهای همشکل مرز بیبعد است - و این درست است زیرا تبدیلهای همنظم به صورت ایزومتریکهای ساده در حجم بزرگ تحقق مییابند، بنابراین نمیتوانند فیلد AdS را تغییر مقیاس دهند - حداکثر آن را جابهجا میکنند. به نقطه ای دیگر اما روشی که ما در مورد بعد منسجم یک عملگر مرزی صحبت می کنیم از طریق تبدیل آن تحت دیفرمورفیسم $x\to\lambda x$ است و سپس اگر یک فیلد مرزی $f(x)\به f^\prime(x)= باشد. \lambda^hf(\lambda x)$ (یا رابطهای که بعداً توسط Motl در آن پاسخ نوشته شد)، سپس $h$ بعد منسجم است. امیدوارم آنچه تا اینجا گفتم درست باشد. اما، آیا تبدیل منسجم در مرز نیز به عنوان یک دیفئومورفیسم در توده عمل نمی کند (حداقل برای قسمت مرزی مختصات میدان توده). پس چرا به گونه ای دگرگون نمی شود که بعد داشته باشد؟ من معتقدم، به عنوان مثال میدان گیج spin-1 در بخش عمده دارای بعد (confomal/scaling/ جرم) 1 است. بنابراین، چگونه یک بعد دارد؟ با عرض پوزش برای سوال مبتدی و تشکر پیشاپیش! | یک سوال اساسی در مورد AdS/CFT |
23813 | مقاومت توسط $\rho L/A$ داده میشود، که $\rho$ ثابت مادی است، $L$ طول، و $A$ مساحت است. آیا راهی وجود دارد که بتوان آن را به صورت ریاضی استخراج کرد یا تنها راه آن تجربی است؟ شخصاً، من فکر می کنم آزمایش تنها راه است زیرا نمی دانم در غیر این صورت چگونه $\rho$ بدست می آورید. | آیا می توان فرمول مقاومت را به صورت ریاضی استخراج کرد؟ |
57337 | من مقاله ویکیپدیا در مورد SN 2008D را خواندم که میگوید: «اکنون که مشخص شده است باید به دنبال چه الگوی پرتو ایکس باشیم، انتظار میرود نسل بعدی ماهوارههای پرتو ایکس هر سال صدها ابرنواختر را دقیقاً زمانی که منفجر میشوند پیدا کنند. .] آیا این خیلی مشتاق است؟ یا نسل بعدی آن ماهواره ها هنوز منتشر نشده است؟ خوب، من فقط میخواستم بدانم که آیا عکسها/فیلمهای انفجار ابرنواخترهای دیگری نیز موجود است :) | آیا از زمان SN 2008D انفجار ابرنواختری دیگری را مشاهده کرده ایم؟ |
56064 | در مقدمه این مقاله، توضیح داده شده است که و نحوه استفاده از یک مدل مقیاس زیربرید دینامیکی برای اغتشاش در یک مدل شبیهسازی گردابی بزرگ (LES) با انجام یک مرحله عادیسازی مجدد در تحلیل گروههای عادی سازی مجدد (RNG) مطابقت دارد. با این حال، هنگام اجرای گروه عادی سازی مجدد در یک مدل LES برای به دست آوردن پارامترهای مقیاس زیرشبکه، مرحله تغییر مقیاس حذف می شود. اگر من این را به درستی درک کرده باشم، مقیاس مجدد منجر به این واقعیت می شود که در نهایت، پس از مراحل عادی سازی مجدد $k$، یک دامنه فضایی نامتناهی را در نظر می گیریم که برای تعریف عدم تغییر مقیاس و در نتیجه نقاط ثابت جریان RNG مورد نیاز است. نادیده گرفتن مرحله تغییر مقیاس منجر به این واقعیت می شود که حد به دست آمده در مدل برای $k -> \infty$ یک نقطه ثابت واقعی تبدیل RNG نیست (یا نباید باشد؟) و a نامیده می شود. _نقطه حدی_ برای تمایز آن از یک نقطه ثابت ثابت مقیاس معمولی. سوال من اکنون این است: آیا تفاوت بین چنین نقطه ثابت مقیاس واقعی ثابت جریان RNG و نقطه حدی که پس از تعداد کافی از مراحل عادی سازی مجدد به دست می آید، می تواند منجر به رفتار نادرست در پارامترسازی مقیاس زیرشبکه دینامیکی شود. به عنوان مثال یک نقطه ثابت کلموگروف مورد انتظار از دست رفته است و طیف انرژی جنبشی آشفته مقیاس بندی درستی را نشان نمی دهد؟ | تفاوت بین یک نقطه ثابت و یک نقطه حد در پیاده سازی گروه عادی سازی مجدد (RNG) در مدل شبیه سازی گردابی بزرگ (LES) |
34243 | در مکانیک کوانتومی، موقعیت یک امر قابل مشاهده است، اما زمان ممکن است اینطور نباشد. من فکر می کنم که زمان صرفاً یک پارامتر کلاسیک است که با عمل اندازه گیری مرتبط است، اما آیا زمان قابل مشاهده ای وجود دارد؟ و اگر قابل مشاهده وجود داشته باشد، عملگر زمان چیست؟ | آیا زمان قابل مشاهده ای وجود دارد؟ |
35467 | آیا متوجه شده اید که اغلب عکس یک ستاره، 6 پرتو را نشان می دهد که به طور متقارن در اطراف آن پخش شده است، مستقل از دوربین انتخاب شده؟ آیا تصوری از چه نوع پدیده های نوری پشت آن دارید؟ | چرا یک ستاره معمولاً 6 پرتو از خود نشان می دهد؟ |
111368 | قرار است میدان الکتریکی را با توجه به چگالی بار محاسبه کنم. مشکل این است که انتگرال $$\phi(x) = \frac{1}{4 \pi \epsilon_0 } \int_{-\infty}^{\infty} \int_{-\infty}^{\infty } \int_{-\infty}^{\infty} \rho(x) \frac{1}{\sqrt{(x-x')^2+(y-y')^2+(z-z')^2}} dxdydz $$ همگرا نمی شود. من اینجا چه چیزی را از دست داده ام؟ | میدان الکتریکی ناشی از شارژ در یک جهت |
112446 | من از قواعد جمعکردن لحظهای زاویهای برای محاسبه ضرایب کلبش-گوردان استفاده کردهام، که همگی درست به نظر میرسند به جز حالت $\lvert0,0\rangle$: **برای n = 1** \begin{align} \lvert1 ,1\rangle & = \frac{1}{\sqrt 2} \left( \lvert0\rangle\lvert1\rangle - \lvert1\rangle\lvert0\rangle \right) \\\ \lvert1,0\rangle & = \frac{1}{\sqrt 2} \left( \lvert-1\rangle\lvert1\rangle - \lvert1\rangle \lvert-1\rangle \right) \\\ \lvert1,-1\rangle & = \frac{1}{\sqrt 2} \left( \lvert0\rangle\lvert-1\rangle - \lvert-1\rangle\lvert0\rangle\right) \end{align} حال حالت $\lvert0,0\rangle$ باید عمود بر $\lvert1 باشد ,0\rangle$ و ترکیبی خطی از کتهای پایه $\lvert1,0\rangle$ است: $$\lvert0,0\rangle = \frac{1}{\sqrt 2} \left(\lvert-1\rangle\lvert1\rangle + \lvert1\rangle\lvert-1\rangle\right)$$. اما در جدول، یک کت اضافی $\lvert0\rangle\lvert0\rangle$ وجود دارد. چرا اینطور است؟ (از جدول): $$\lvert0,0\rangle = \frac{1}{\sqrt 3} \left(\lvert-1\rangle\lvert1\rangle + \lvert1\rangle\lvert-1\rangle - \lvert0\rangle\lvert0\rangle\right).$$ شهود من به من می گوید که باید شامل حالت $\lvert0\rangle\lvert0\rangle$ برای اینکه کل مجموعه پایه کامل شود. اما چگونه این را نشان دهم؟ | ضرایب کلبش-گوردان برای دو ذره اسپین-1 - چرا کت ∣0⟩∣0⟩ وجود دارد؟ |
25417 | من شنیده ام که مشتری و زحل بیشتر از آنچه از خورشید دریافت می کنند، انرژی ساطع می کنند. این انرژی اضافی ظاهراً به دلیل انقباض است. * آیا این به عنوان واقعیت پذیرفته شده است (یا بحث برانگیز است)؟ * آیا این بدان معنی است که مشتری کمی کوچک می شود (قطر آن کاهش می یابد) یا فقط تغییراتی در توزیع چگالی داخلی وجود دارد؟ | چرا مشتری بیش از آنچه دریافت می کند انرژی ساطع می کند؟ |
109518 | فرض کنید ما یک لاگرانژ داریم که به مشتقات مرتبه دوم بستگی دارد: $$L = L(q, \dot{q}, \ddot{q})$$ اگر ما روی مسئله تغییر برای این لاگرانژ کار می کنیم، آنگاه من بدانید که معادله اویلر-لاگرانژ زیر را به پایان خواهیم رساند: $$\frac{\partial L}{\partial q} - \frac{d}{dt} \frac{\partial L}{\partial \dot{q}} + \frac{d^2}{dt^2} \frac{\partial L}{\partial \ddot{q}} = 0.$$ با این حال، من نمی توانم ببینم چگونه این معادله را استخراج کنم. بدیهی است که اصطلاح نهایی قرار است از ادغام بخشی از سهم وابستگی $\ddot{q}$ به تغییر در لاگرانژی حاصل شود. انجام این کار نتیجه می دهد (نوشتن $T$ برای مدت زمانی که در آن اقدام را حذف می کنیم): $$\int_T \frac{\partial L}{\partial \ddot{q}} \delta \ddot{q} = \left[ \frac{\partial L}{\partial \ddot{q}} \delta \dot{q} - \frac{\partial L}{\partial \ddot{q}} \delta q \right]_{\partial T} + \int_T \frac{d^2}{dt^2} \frac{\partial L}{\partial \ddot{q}}. $$ در حال حاضر، اصطلاح در پرانتز احتمالاً باید ناپدید شود. عبارت سمت راست این کار را انجام می دهد، زیرا $\delta q$ در مرز $T$ ناپدید می شود. اما چرا باید اصطلاح چپ ناپدید شود؟ آیا فقط شرط پرداختن به تغییرات برای چنین لاگرانژی است که ما فقط تغییراتی را در نظر بگیریم که $\delta \dot{q}$ نیز در مرز ادغام ناپدید میشوند؟ یا چیزی هست که از قلم افتاده ام؟ | استخراج معادلات اویلر-لاگرانژ برای لاگرانژ با وابستگی به مشتقات مرتبه دوم |
55001 | بار یک ذره بنیادی یک ویژگی مرموز اما آشکار و شناخته شده هر ذره غیر خنثی است. من میتوانم بفهمم که اگر ذرهای یک جسم یا چیز باشد، به دلیل نیاز به یک کلمه بهتر، در نوع خود، میتواند یک خاصیت بار داشته باشد، زیرا فقط یک ویژگی است که به جسم (ذره) متصل است. ). با این حال، فکر میکنم این برایان کاکس یا راجر پنروز (کاملاً مطمئن نیستم) بودند که در یک کتاب یا تلویزیون گفتند که یک ذره فقط یک نقطه با شدت بالا در یک میدان کوانتومی است. اگر فقط یک نقطه شدید در یک میدان کوانتومی باشد، چگونه می تواند بار داشته باشد؟ مطمئناً شدت بالا فقط نمی تواند منجر به شارژ شود. | اگر یک ذره نقطه ای با شدت بالا در میدان کوانتومی باشد، چگونه می تواند بار داشته باشد؟ |
93751 | آیا چرخش زمین بر جسمی در استراتوسفر تأثیر می گذارد؟ مثال: من یک شی را به یک بالن هواشناسی متصل می کنم و اجازه می دهم در عرض جغرافیایی +40.7، طول جغرافیایی -73.9 (نیویورک) برود. بالا می رود تا زمانی که به استراتوسفر برخورد کند (حدود 40 کیلومتر بالا). سپس هوا به اندازه کافی متراکم نیست که بالون بالاتر برود بنابراین در آنجا می نشیند. با خارج کردن باد از معادله، آیا شیء به دلیل چرخش زمین، طول و عرض جغرافیایی تغییر می کند؟ | آیا چرخش زمین بر جسمی در استراتوسفر تأثیر می گذارد؟ |
51634 | فرض کنید یک ذره نقطه ای محدود شده است تا روی منحنی $y=x^2$ حرکت کند. سپس این یک محدودیت هندسی غیرهولونومیک خواهد بود زیرا ذره یک درجه آزادی دارد و برای توصیف کامل موقعیت خود به دو مختصات ($x$ و $y$) نیاز دارد (توضیحات در مورد عبارت فوق الذکر مورد نیاز است). سوال من این است که (اگر) این محدودیت غیرهولونومیک باشد، چگونه $y$ را می توان بر حسب $x$ به عنوان یک رابطه متناهی بیان کرد (یعنی $y=x^2$)؟ | سوال در مورد قیود هندسی غیرهولونومیک |
101861 | من از پروب کلوین ماکروسکوپی برای اندازه گیری عملکرد کار استفاده می کنم. یک شرط گیج کننده وجود دارد. اگر یک پشته فیلم نازک سه لایه با ساختار **ITO(پایین)/PMMA(100-200 نانومتر)/Al(بالا)** اندازه گیری کنم، چه چیزی می توانم دریافت کنم؟  آیا تابع کاری لایه بالایی Al (بعد از افزودن تابع کار پروب) را بدست میآورم؟ یا بالاخره بی معنی است؟ من فکر می کردم از آنجایی که الکترون های Al ممکن است نتوانند از طریق لایه PMMA با رسانایی ضعیف منتقل شوند تا سطح فرمی آن را با سطح ITO و کاوشگر هماهنگ کنند، نتیجه باید بی معنی باشد. اما چیزی که من واقعاً به دست آوردم، پس از آزمایش آن، متوجه شدم که توابع کار محاسبه شده به شرح زیر است: **ITO/PMMA/Al**: 3.19eV **بره Al**: 3.35-3.37eV (توجه: Al اکسید شده در بالا یک تابع کاری کمتر از Al (4.2eV) ذاتی ایجاد می کند) تفاوت حدود 0.1eV بزرگ و گیج کننده است. کسی میدونه چرا؟ | هنگام اندازهگیری روی فلز/عایق/فلز توسط پروب کلوین چه چیزی به دست میآید؟ |
65840 | من در حال خواندن بخش 15.9 کتاب واینبرگ تئوری کوانتومی میدان ها، جلد 2 هستم. تحت یک تغییر $\delta\Psi[\chi]$ در $\Psi[\chi]$، $$ \begin{split} \delta Z&=i\int[d\chi]\,\exp\big داریم (iI_{\Psi}[\chi]\big) \left(\frac{\delta_RS[\chi,\chi^{\ddagger}]}{\delta\chi_n^{\ddagger}} \right)_{\chi^{\ddagger}=\delta\Psi/ \delta\chi}\left( \frac{\delta(\delta\Psi[\chi])}{\delta\chi^n}\right) \\\ &=i\int[d\chi]\,\exp\big(iI_{\Psi}[\chi]\big)\left\\{\frac{\delta_L} {\delta\chi^n}\left (\frac{\delta_RS}{\delta\chi_n^{\ddagger}} \delta\Psi\right)-\frac{\delta_R}{\delta\chi_n^{\ddagger}} \frac{\delta_LS}{\delta\chi^n}\delta\Psi\right\\}_{ \chi^{\ddagger} =\delta\Psi/\delta\chi} \\\ &=\int[d\chi]\,\exp\big(iI_{\Psi}[\chi]\big)\left\\{ \frac{\delta_RS[\chi,\chi^{\ddagger}] }{\delta\chi_n^{\ddagger}} \frac{\delta_LI_{\Psi}[\chi]}{\delta\chi^n}-i\Delta S[\chi,\chi^{\ddagger}]\right\\}_{\chi^{\ddagger}=\delta\Psi/ \delta\chi}\delta\Psi[\chi] \end{split } $$ آخرین خط دقیقاً مشابه معادله است. (15.9.33). با اشاره به تعریف آنتی براکت $$ (F,G)=\frac{\delta_RF}{\delta\chi^n}\frac{\delta_LG}{\delta\chi_n^{\ddagger}}- \frac{\ delta_RF}{\delta\chi_n^{\ddagger}}\frac{\delta_LG}{\delta\chi^n} $$ میتوانیم ببینیم که معادله اصلی کوانتومی $$ -(S,S)-2i\Delta S=0 $$ را می خواند که دارای علامت منفی اضافی است. من مطمئن نیستم که آیا این یک اشتباه تایپی است یا نه. آیا کسی می تواند به من کمک کند تا این اشتقاق را بررسی کنم؟ علاوه بر این، من با $\delta_L$ و $\delta_R$ نیز گیج شدم. هر گونه توضیحات قدردانی خواهد شد. پیشاپیش سپاس فراوان! | معادله استاد کوانتومی در فرمالیسم باتالین-ویلکویسکی |
65849 | http://iopscience.iop.org/1742-6596/174/1/012024 در پیوند بالا می بینیم که تی پی سینگ استدلال می کند که فقط کپنهاگ برای نظریه گرانش کوانتومی کار می کند. برخی از نکات کلیدی او این است که نظریه کوانتومی در مقیاس جرم/انرژی پلانک غیرخطی می شود. که او بیان می کند به این معنی است که شما به یک معادله غیرخطی شرودینگر نیاز دارید، که او ادعا می کند که فقط تفسیر کپنهاگ از مکانیک کوانتومی می تواند ارائه دهد. آیا این درست است؟ | آیا تی پی سینگ درست می گفت که نظریه گرانش کوانتومی تفسیر کپنهاگ را ضروری می کند؟ |
72652 | یک کیوبیت دلخواه به صورت $\alpha|0\rangle+\beta|1\rangle$ با $|\alpha|^2+|\beta|^2=1$ نشان داده میشود. اگر $\alpha$ یا $\beta$ را بدانیم، وضعیت را می توان کاملاً شناسایی کرد. بنابراین، «خودسری» یک کیوبیت دلخواه میتواند «1» باشد. برای یک حالت شناخته شده این 0 است. حال اگر یک حالت دلخواه دو کیوبیتی را در نظر بگیریم، تعداد کل متغیرها 3 است (در واقع 4 عدد اما به دلیل عادی سازی 1 عدد کمتر). اگر هر دو از این متغیرها مساوی باشند یا یکی از آنها شناخته شده باشد، وضعیت همچنان دلخواه است اما از یک کلاس محدود معین. می توان گفت که خودسری این حالت کوانتومی چیزی بین 0 و 1 است. آیا کسی می تواند معیاری برای خودسری این حالت کوانتومی پیشنهاد کند؟ من می خواهم این اقدام را به ایالت های بالاتر تعمیم دهم. کسی میتونه مرجعی برای این موضوع معرفی کنه؟ | چگونه خودسری یک حالت کوانتومی را اندازه گیری کنیم؟ |
74112 | من داشتم این ویدئو را در یوتیوب تماشا میکردم که نشان میدهد یک دانشآموز دبیرستانی درک را در ابعاد مختلف توضیح میدهد، اساساً چیزهایی که از خواندن کتاب Flatand آموخته است. در یک نقطه از ویدیو، او می گوید که ما به عنوان موجودات سه بعدی، واقعا نمی توانیم دنیای سه بعدی خود را به شکلی که در واقع هست ببینیم، زیرا ما بینایی دو بعدی داریم. برای نشان دادن این موضوع، او از یک کره استفاده کرد، و توضیح داد که چگونه میتوانیم فقط چیزهای فیزیکی خاصی را از طریق بازتاب نور از آن بدانیم. قانع کننده به نظر می رسید، اما با فکر کردن دوباره به آن، مطمئن نیستم که واقعاً متقاعد شده باشم. او گفت برای اینکه دنیای سه بعدی خود را به شکلی که در واقع هست درک کنیم، باید موجوداتی چهار بعدی باشیم، زیرا در این صورت دید سه بعدی خواهیم داشت. اما من همیشه فکر می کردم که به عنوان موجودات سه بعدی، ما بینایی سه بعدی داریم و این بعد چهارم است که نمی توانیم ببینیم و در تصویرسازی ذهنی مشکل داریم. اما به گفته او، برای دیدن یک جهان n بعدی با دید n بعدی، باید به آن به عنوان یک موجود بعدی (n+1) در جهان بعدی (n+1) نگاه کنید که آن را در بر گرفته است. . آیا این حقیقت دارد؟ من امیدوار بودم در این مورد توضیحی دریافت کنم زیرا این یک جور گیج کننده است. | آیا ما به عنوان موجودات سه بعدی واقعاً دید سه بعدی داریم؟ |
118790 | در ناحیه ای به نام اپتیک تبدیل، معادلات ماکسول را از یک سیستم مختصات فضایی به سیستم دیگر تبدیل می کنند و سپس با استفاده از این واقعیت که معادلات ماکسول همان قالب را تحت تبدیل مختصات در فضا حفظ می کنند، و این واقعیت که معادلات ماکسول در سیستم های مختصات مختلف تفسیر می شوند معادل هستند. برای تغییر پارامترهای متوسط $(\epsilon , \mu)$ در معادلات سازنده، ویژگی های ماده پس زمینه $(\epsilon, \mu)$ را بدست آورید. در اولین سیستم مختصات، و این $(\epsilon , \mu)$ مورد نیاز را برای هدایت امواج EM در جهات دلخواه پیدا می کند. برای اطلاعات بیشتر به این مقالات مراجعه کنید (برای این سوال ضروری نیست): نسبیت عام در مهندسی برق از این مقاله، تبدیلی داریم که در مختصات استوانهای به صورت: $$\rho'=R_1+\frac{R_2-R_1}{R_2} تعریف شده است. \rho$$ $$\phi'=\phi$$ $$z'=z$$ این تبدیل منطقه دایره ای $0\leq\rho \leq را ترسیم می کند R$ به ناحیه حلقوی دایره ای $R_1\leq \rho' \leq R_2$. در مقاله، ماتریس جاکوبی برای این تبدیل به صورت (معادله 14) نوشته شده است: $$ A=\begin{pmatrix} (R_2-R_1)/R_2 & 0 & 0\\\ 0 & \rho'/\rho & 0\\\ 0& 0 & 1 \end{pmatrix}$$ ما می دانیم که A به عنوان $$ A=\begin{pmatrix} تعریف می شود \frac{\partial x'}{\partial x} & \frac{\partial x'}{\partial y} & \frac{\partial x'}{\partial z}\\\ \frac{\partial y '}{\partial x} & \frac{\partial y'}{\partial y} & \frac{\partial y'}{\partial z}\\\ \frac{\partial z'}{\partial x} & \frac{\partial z'}{\partial y} & \frac{\partial z'}{\partial z} \end{pmatrix}$$ چرا عنصر $A_{22}=\rho'/ \rho$ به جای $1$؟ (این نتیجه در معادله (11) در مقاله فوق با استفاده از نمادهای ریاضی دقیق تر به دست آمده است.) در تبدیل دیگری که به صورت زیر تعریف شده است: $$\rho'=\rho$$ $$\phi'=\frac{a} {2l}(z+l)+\phi$$ $$z'=z$$ ماتریس $A$ به صورت زیر به دست می آید: $$ A=\begin{pmatrix} 1 & 0 & 0\\\ 0 & 1& \frac{a}{2l}\rho'\\\ 0& 0 & 1 \end{pmatrix}$$ در این مثال، چرا عنصر $A_{23}$ $\frac نیست {a}{2l}$ | ژاکوبین یک تبدیل در معادلات ماکسول در مختصات استوانه ای |
99899 | اگر یک ماشین در حال حرکت در یک جاده دایره ای باشد چگونه می تواند لغزش کند؟ قابل درک است که می تواند سرنگون شود، اما من احساس می کنم غیرممکن است که یک ماشین در حال حرکت بتواند سر بخورد. تصور اینکه یک ماشین در حین عبور از یک مسیر دایره ای لغزش کند دشوار است. چرخهای خودرو در حال چرخش هستند، بنابراین به نظر میرسد که خودرو به جای لغزیدن، سرنگون میشود. | آیا ماشین می تواند در حین حرکت در یک دایره لغزش کند؟ |
113189 | آیا می توان یون خاصی (مثبت یا منفی) را از گاز یونیزه شده (یا پلاسما) بدون صرف هیچ نوع «انرژی» برای انجام این کار استخراج کرد؟ من میخواهم سیستمی را برای پروژه آخر هفتهام طراحی کنم که در آن یونهای مثبت و منفی را از یک ظرف گاز یونیزه جدا کنم، بنابراین تنها یک نوع بار در ظرف باقی میمانم. | یون های خاصی را از یک گاز یونیزه استخراج کنید |
73298 | برای یک وسیله نقلیه فرضی که در حباب Alcubierre با سرعتهای سریعتر از نور (FTL) حرکت میکند، چه اتفاقی میافتد وقتی لبه جلویی حباب با ذرات یا فوتونهای فرود آمده مواجه شود؟ فرض کنید یا یک ذره ساکن ماده، یک فوتون که در جهت مخالف وسیله نقلیه حرکت می کند، یا یک فوتون که در همان جهت وسیله نقلیه حرکت می کند. آیا آنها در نهایت در داخل حباب قرار می گیرند تا با وسیله نقلیه ای که در داخل آن حرکت می کند روبرو شوند؟ | برهمکنش نور یا ماده خارجی و حباب تار Alcubierre |
4990 | استاد من در کلاس کمی از نظریه آشوب گذشت و اساساً گفت که جبر نیوتنی دیگر صدق نمی کند، زیرا هر چه زمان به سمت بی نهایت می رود، مهم نیست که دو نقطه اولیه چقدر به هم نزدیک باشند، فاصله بین آنها بسیار افزایش می یابد. اما چرا این موضوع صرفاً به دلیل عدم دقت ابزارهای اندازه گیری ما نیست؟ اگر به نحوی بتوانیم شرایط اولیه خود را _دقیقا_ بدانیم، آیا هنوز نمی توانیم محاسبه کنیم که سیستم در زمان _t_ در آینده چگونه خواهد بود؟ | نظریه آشوب و جبر |
75864 | اجازه دهید یک سیستم MOS (FET نیمه هادی اکسید فلز) را در نظر بگیریم. اکنون ولتاژ آستانه آلومینیوم دروازه چنین FET 4.1 eV و ولتاژ لایه اکسید سیلیکون متفاوت است. کتاب من ادعا می کند که به دلیل اختلاف ولتاژ آستانه، یک اختلاف ولتاژ ایجاد می شود که به آن **ولتاژ داخلی ** می گویند. با این حال، من نمی توانم توضیح قابل قبولی برای این تفاوت ولتاژ پیدا کنم. امیدوارم اعضای آموزش دیده بتوانند کمک کنند. | ولتاژ رابط اکسید سیلیکون - آلومینیوم |
56060 | فرض کنید دو ذره درهم تنیده A و B با بردار حالت خالص داریم $|\psi\rangle=a|0\rangle_A |1\rangle_B + b|1\rangle_A |0\rangle_B \hspace{1cm}(1)$ وقتی ما ردی جزئی را روی درجات آزادی یکی از دو ذره درهم تنیده می گیریم، فرض کنید B، ماتریس چگالی کاهش یافته را دریافت می کنیم. برای A، که مشابه یک ماتریس چگالی حالت مخلوط است. اما آیا حالت ذره A یک حالت مختلط واقعی است؟ یعنی آیا حالت آن یک حالت معین است، $|0\rangle_A$ _یا_ $|1\rangle_A$، اما ما به سادگی نمی دانیم کدام یک؟ آیا این بدان معنا نیست که کل سیستم در $|0\rangle_A |1\rangle_B$ _یا_ $|1\rangle_A |0\rangle_B$ است و در برهم نهی (1) قرار دارد؟ | آیا ماتریس چگالی کاهش یافته یک حالت مخلوط واقعی را توصیف می کند؟ |
65848 | آیا کسی می تواند توضیحی ریاضی در مورد عبارت زیر بدهد: > _ کوانتیزاسیون تابعی است که مقوله فضای هیلبرت و نقشه های خطی را به منیفولدهای سمپلتیکی که برخی شرایط مشخص شده توسط > قوانین فیزیک را برآورده می کند، حمل می کند. | کوانتیزاسیون به عنوان یک تابع |
51631 | سوال من بسیار ساده لوحانه است و می تواند عجیب به نظر برسد، اما به نظر من طبیعی به نظر می رسد تا جایی که ثابت پلانک به کوانتیزاسیون اول (مکانیک ذرات نیوتنی / نسبیت گالیله) مربوط می شود در حالی که دیراک در کوانتیزاسیون دوم (میدان ها) ظاهر می شود. نظریه/نسبیت خاص)... به هر حال من فکر می کنم تفاوت مفهومی بین دو ثابت به ندرت مورد تاکید قرار می گیرد. | آیا می توان استدلال کرد که h (ثابت پلانک) و $\hbar$/2 (ثابت دیراک) در واقع ثابت های مستقل هستند؟ |
41200 | من داشتم به تمرین کتاب درسی QM که با اتساعات سروکار دارد نگاه میکردم، تبدیلها $x \rightarrow x' = \lambda x$ تبدیل $|\psi\rangle$ به $|\psi'\rangle = \cal{D}_{ \lambda}|\psi\rangle$. حفظ هنجار $\psi'(x)=\frac{1}{\sqrt{\lambda}}\psi(\lambda^{-1}x)$ را به دست میدهد. و من قرار است تبدیل زیر $$\cal{D}^{\dagger}_{\lambda} x \cal{D}_{\lambda} = \lambda x$$ را از تغییر ناپذیری میانگین $ بدست بیاورم. \langle \psi'|x'|\psi'\rangle = \langle\psi|x|\psi\rangle$ اما من فقط میتوانم آن را از نیمه شهودی $x'= \cal{D}^{\dagger}_{\lambda} x \cal{D}_{\lambda}$، که به این صورت است که یک عملگر قرار است تبدیل کند و سپس با x$ برابر شود =\lambda x$ که حداقل در ابتدا یک معادله عملگر نیست. تغییر ناپذیری میانگین به من $$\langle\psi'|x'|\psi'\rangle = \langle\psi|\cal{D}^{\dagger}_{\lambda}x'\cal{D میدهد }_{\lambda}|\psi\rangle = \langle\psi|x|\psi\rangle$$ برای هر $|\psi\rangle$، دادن $$\cal{D}^{\dagger}_{\lambda}x'\cal{D}_{\lambda} = x$$ که برعکس رابطهای است که من به دنبال آن هستم. | اتساع در QM غیر نسبیتی و تغییر اپراتور |
101867 | در آزمایش دو شکاف یانگ از یک منبع منفرد برای روشن کردن دو شکاف استفاده می شود که سپس به عنوان دو منبع منسجم برای تولید الگوی تداخل عمل می کند. اما، چه می شود اگر فیلترهای رنگی را روی دو شکاف قرار دهم. آیا این شکاف ها را نامنسجم می کند؟ من خودم فکر می کنم بله، زیرا در یکی از سوالات قبلی من در اینجا متوجه شدم که دو منبع مختلف نمی توانند منسجم باشند. قرار دادن فیلترها باعث می شود که شکاف ها مانند دو منبع مختلف عمل کنند که منسجم نیستند زیرا نور از دو فیلتر مختلف عبور می کند. **آیا فکر من درست است؟** | آیا قرار دادن فیلترهای رنگی باعث ناهماهنگی منابع می شود؟ |
113182 | فرض کنید میخواهید امواج گرانشی را از یک منبع آزمایشگاهی تشخیص دهید (من میدانم که هر منبع معقول دستساز چند مرتبه زیر فناوری تشخیص خواهد بود، اما برای لحظهای به من شوخی کنید). اولین چیزی که باید مطمئن شوید این است که هر سیگنال مکانیکی از منبع در آشکارساز کمتر از سطح مورد انتظار موج گرانشی ضعیف می شود. فرض کنید که آشکارساز به اندازه کافی حساس است تا هر سیگنال گرانشی دریافتی را در انتهای خود تشخیص دهد، بنابراین من دیدم که برخی از آزمایشها با قرار دادن تجهیزات در تکیه گاه دانهای که به طور موثر انرژی مکانیکی را پخش میکند، نویز را کاهش میدهند. اما همچنین به نظر می رسد (به نظر من) که یک ماده منفرد بدتر از چندین لایه از مواد مختلف است که باعث پراکندگی متعدد امواج باقی مانده در هر رابط می شود. زیرساخت عایق مکانیکی بهینه مورد نیاز برای یک آزمایش گرانشی در محدوده فرکانس هایی که یک منبع مکانیکی معمولاً می تواند بچرخد چیست؟ (یعنی تا چند کیلوهرتز) | نویز در منابع آزمایشگاهی امواج گرانشی |
66096 | در کتاب زتیلی نویسنده می گوید که ما می توانیم یک محصول درونی $\langle x | را تفسیر کنیم \psi(t) \rangle$ به عنوان تابع موج $\psi (x,t)$ و من این را درک می کنم. سپس او در مورد این صحبت می کند که چگونه یک حالت از سیستم $|\psi(t)\rangle$ را نیز می توان با برهم نهی توابع موج نشان داد که او به این صورت می نویسد: $$\underbrace{|\psi\rangle}_{\ llap{\text{وابستگی زمانی کجاست؟}}} = \sum_i a_i |\psi_i\rangle$$ **Q1:** من این را نمیفهمم. وابستگی زمانی کجا رفت؟ آیا باید آن را اینگونه بنویسم: $$|\psi(t)\rangle = \sum_i a_i |\psi_i(t)\rangle$$ **Q2:** بردارهای $|\psi_i (t)\rangle$ aren بردارهای ویژه درست نیست؟ من نمی دانم چگونه می توانم این را به یک معادله ویژه وصل کنم ... | QM اصل برهم نهی |
4997 | عمل gWZW $S_{gWZW}(g,A)=S_{WZW}(g)+S_{gauge}(g,A)$ را در نظر بگیرید، که در آن $S_{WZW}$ اقدام معمول WZW است که مجموع مدل سیگما و شرایط WZ برای فیلد $g$ با گرفتن مقادیر در گروه $G$ و $S_{gauge}=\int d^2\sigma\text{Tr}(A_+\جزئی _-gg^{-1}-A_-g^{-1}\جزئی _+g-g^{-1}A_+gA_-+A_+A_ -)$ عمل گیج است که به فیلد $g$ و فیلدهای گیج $A_\pm$ بستگی دارد، بعداً مقادیری را در جبر فرعی گروه جبر $G$ میگیریم که میخواهیم سنج طبق معادلات حرکت زیر از gWZW، قدرت میدان عمل $F_{+-}=\جزئی _+A_--\جزئی _-A_+ +[A_+,A_-]$ روی پوسته ناپدید میشود. برای نشان دادن آن، باید معادله حرکت را برای فیلد $g$ در زیر جبر گیج طرح کرد و محدودیتهایی را برای میدانهای گیج $A_\pm$ جایگزین کرد. سوال من این است: **آیا ما اجازه داریم** از معادله حرکت $F_{+-}=0$ در حین مطالعه تقارن های کنش استفاده کنیم - یعنی آیا ما مجاز به جایگزینی $F_{+-}=0$ در تغییر هستیم عملی که آن را با ادعای غیردینامیک بودن فیلدهای $A_\pm$ توجیه می کند؟ من شک دارم که این مجاز باشد زیرا همانطور که در بالا توضیح داده شد معادله $F_{+-}=0$ نه تنها با کمک معادلات زیر از تغییرات عمل توسط فیلدهای غیر دینامیکی $A_\pm$ بلکه با استفاده از $ نیز به دست میآید. معادلات میدانی g$ این موضوع موضوعی است به عنوان مثال هنگامی که با نوعی امتداد فوق متقارن مدل gWZW سروکار داریم (برخی از انواع غیر معمولی یا بالقوه تغییر شکل یافته آنها - زیرا نیازی به تنظیم $F_{+-}=0$ در مدل فوق متقارن gWZW معمولی نیست). اگر چنین است برای به دست آوردن معادله $F_{+-}=0$ نیز باید از معادلات حرکت میدان فرمیونی استفاده کرد. | ناپدید شدن قدرت میدان در مدل WZW اندازه گیری شده |
72654 | می دانم که ما نمی توانیم با سرعت نور حرکت کنیم، اما اگر بخواهیم روی یک فوتون حرکت کنیم، فوتون های دیگر را با چه سرعتی می بینیم؟ سرعت نور ثابت است... پس آیا فوتون ها فوتون های دیگر را می بینند که با سرعت نور حرکت می کنند؟ | حرکت فوتون ها نسبت به فوتون ها |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.