_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
122585 | برخی از سوالات من مورد استقبال قرار نگرفته اند، زیرا به نظر می رسد که بدون انجام آموزش و مطالعه مناسب دانشگاهی، نظریه های معتبر را به چالش می کشم. با این حال، من بیش از پنج سال است که این را بصورت آنلاین به عنوان یک سرگرمی مطالعه می کنم. من با ایده تابش هاوکینگ مشکل دارم. اگر سیاهچاله ای مانند سیاهچاله ای در مرکز کهکشان ما، با گرانش ده ها هزار خورشید دارید، چگونه یک فوتون یا هر چیزی احتمالاً می تواند از این جاذبه فرار کند؟ من شنیده ام که تابش هاوکینگ ظاهراً از طریق تونل زنی کوانتومی اتفاق می افتد، زیرا ما می توانیم ذرات زیر اتمی را ببینیم که اینجا و آنجا در آزمایشگاه ها ظاهر می شوند، اما اگر یک فوتون موفق به تونل زدن شود، راهی از افق رویداد یک سیاهچاله است. چنین گرانش شگفتانگیز عظیمی، از طریق بعد دیگری که گرانش هیچ تأثیری ندارد، پس آیا بیرون از افق رویداد ظاهر نمیشود، و به هر حال مستقیم به عقب مکیده می شود؟ اگر مستقیماً به داخل نمی رفت، در نوعی مدار سیاهچاله گرفتار می شد یا به موادی که آن را احاطه کرده بود برخورد می کرد، اینطور نیست؟ نمیدانم چطور ممکن است چیزی از سیاهچالهای به این بزرگی فرار کند. آنها تا کجا تونل زدن ذرات کوانتومی را در آزمایشگاه مشاهده کرده اند؟ افق رویداد کیلومترها خواهد بود و هر چیزی که در آن فضا ظاهر شود مستقیماً به داخل باز می گردد. | چگونه چیزی می تواند از یک سیاهچاله فوق العاده فرار کند؟ |
90269 | من در حال محاسبه برخی از خواص گاز فوتون هستم. آن گاز با $$U=aVT^4$$ $$P=\dfrac{1}{3}aT^4$$ آنتروپی گاز فوتون را محاسبه کردم: $$S = \dfrac{4}{3}aT ^3V $$ من توانستم $c_V$ را محاسبه کنم. همچنین، من می دانم که $c_P$ و $\kappa_T$ تعریف نشده اند، زیرا تغییر دما در فشار ثابت غیرممکن است. اکنون میخواهم $\kappa_S$ را محاسبه کنم، تعریف شده به صورت $$\kappa_S = -\dfrac{1}{V}\left(\dfrac{\partial V}{\partial P}\right)_S $$ این پارامتر تعریف شده به نظر می رسد، زیرا در اصل، من می توانم $P$ را در $S$ ثابت تغییر دهم، که روی $V$ تاثیر خواهد داشت. نوشتن $V=V(P,S)$ دشوار است، بنابراین سعی می کنم آن را با استفاده از: $$\kappa_S = -\dfrac{1}{V}\left(\dfrac{\partial V}{\ محاسبه کنم جزئی P}\right)_S = -\dfrac{1}{V}\left(\dfrac{\partial V}{\partial T}\right)_S \left(\dfrac{\partial T} {\partial P}\right)_S = -\dfrac{1}{V}\left(\dfrac{\partial V}{\partial T}\right)_S \left(\dfrac{\partial P} {\partial T}\right)_S ^{-1} $$ که به من مقدار $$\kappa_S = \dfrac میدهد{27}{16} \dfrac{S}{Va^2T^7}$$ که واقعاً عجیب به نظر میرسد. فکر می کنم آن را درست محاسبه نمی کنم و استدلال من در مشتقات جزئی درست نیست. سوال من این است که آیا $\kappa_S$ واقعا در گاز فوتون تعریف شده است و بیان آن کدام است؟ من چه بد می کنم؟ | بیان $\kappa_S$ در گاز فوتون |
32269 | بنابراین این موضوع من را برای بسیاری از یک سال متحیر کرده است... من هنوز پس از بحث های فراوان به نتیجه ای نزدیک نشده ام. من فکر نمی کنم که بتواند، دیگران 100٪ فکر می کنند که می شود. اگر هواپیمایی دارید در حالی که روی تردمیل میخواهید از زمین بلند شوید که با سرعت چرخش لاستیکهای هواپیما با سرعتی برابر حرکت میکند، آیا بلند میشود؟ **[ویرایش برای روشن تر شدن]** سوال ساده است. اگر این هواپیما را روی تردمیل قرار دهید که با هر سرعتی که چرخهای هواپیما با آن حرکت میکنند برابری میکند، آیا هواپیما بلند میشود؟ بنابراین هواپیما نباید قادر به حرکت باشد. البته این یک وضعیت فرضی است. اما من خیلی علاقه دارم | اگر هواپیما در حالی که روی تردمیل است بخواهد بلند شود چه اتفاقی می افتد؟ |
17508 | من شکل عملگرهای مورد استفاده در مکانیک کوانتومی مانند عملگر تکانه را میدانم: $$\hat{\text{P}}=-ih\frac{d}{dx}$$ سؤال من این است که از چه راههایی میتوانم استفاده کنم. و من چه چیزی را پس می گیرم؟ به عنوان مثال: اگر من به سادگی عملگر تکانه را به تابع موج $$-ih\frac{d}{dx}\Psi$$ اعمال کنم آیا معادله ای دریافت خواهم کرد که تکانه یک موقعیت معین را فراهم می کند؟ یا این یک کار ریاضی بیهوده است که من انجام دادم؟ اگر از آن برای دریافت مقدار مورد انتظار توسط $$\langle \Psi | استفاده کنم \hat{\text{ P }} | \Psi \rangle =\int_{-\infty}^\infty \Psi^* \hat{\text{ P } }\Psi$$ آیا عددی دریافت میکنم که نشاندهنده حرکت احتمالی آن ناحیه است که برای آن یکپارچه شده است؟ یا درصد تکانه کل وجود دارد؟ اساساً آیا این یک احتمال است (اگر چنین است از چه نوع؟) یا مقداری برای تکانه؟ من سعی می کنم این چیزهای اساسی را درک کنم زیرا همیشه نامشخص مانده است. من از آن برای یافتن تکانه و الکترون در داخل سد انرژی پتانسیل در حین تونل زدن استفاده می کنم، یعنی الکترون های بین سطح و میکروسکوپ تونل زنی روبشی. | استفاده از عملگرها در مکانیک کوانتومی |
7319 |  این نمودار یک بلوک (ب) است که بدون کمک از یک رمپ حرکت می کند. با در نظر گرفتن گرانش (g) $9.8ms^{-2}$، و جرم بلوک (b) به عنوان $0.2kg$، چگونه می توانم نیروی وارد بر شیب (f) را پیدا کنم. BTW: شیب رمپ 1.8 درجه است، نه رادیان. فکر کردم میتوانم از مثلثات پایه استفاده کنم و $F=ma$: $$ Sin(1.8) = \frac{0.2*9.8}{f} $$$$ f = \frac{0.2*9.8}{sin(1.8) } $$ با این حال نتیجه میشود: $f = 62.40$ با مشاهده اینکه نیرو یک بردار است، فکر کردم میتوانم از trig برای تقسیم به اجزای آن استفاده کنم، اما بدیهی است که این کار را انجام میدهم. چیزی اشتباه است (پاسخ باید ~ 0.06N باشد) با عرض پوزش برای سوال noob، اما من را بی اطلاع کرد. | نیروها در یک شیب صاف ساده |
48452 | من به خودم تئوری میدان کوانتومی آموزش داده ام و برای اتصال قطعات مختلف به یکدیگر به کمک کمی نیاز دارم. به طور خاص، من نسبتاً مطمئن نیستم که چگونه در عادی سازی مجدد، روش های عملکردی و محاسبه دامنه های پراکندگی گره بزنم. اکنون میدانم که چگونه از فرمالیسم LSZ برای پیوند دادن دامنههای پراکندگی (یعنی $\langle f\vert i\rangle$) به محاسبه زمان سفارشدادهشده محصولات استفاده میشود، که میتواند به دو روش مختلف محاسبه شود: 1. در تصویر تعامل ، با قضیه ویک و قواعد فاینمن، با گسترش $T \exp(i\int dt \ H_I)$ 2. مسیر روشهای انتگرال، یعنی گرفتن مشتقات تابعی از تابع مولد $Z[J] = \int \mathcal{D}\phi \ e^{iS[\phi,J]}$ (شاخص جمعی در $\phi ^a دلار). به طور خاص، ممکن است با تعریف $Z[J] = \exp{W[J]}$، و سپس گرفتن تبدیل Legendre برای به دست آوردن عمل موثر $\Gamma [J]$، یک تابع تولید برای نمودارهای 1PI تعریف کنیم. سپس می بینیم که تمام توابع همبستگی متصل را می توان از توابع همبستگی 1PI با ساخت درختان لژاندر ساخت. اما، اگر توابع همبستگی را بدست آوریم، آیا نمیتوانیم فقط از فرمول LSZ برای یافتن دامنههای پراکندگی استفاده کنیم و بنابراین نیاز به محاسبه نمودارهای کمتری داریم؟ من خودم نمی توانم ببینم چگونه این کار را انجام دهم. سوال دیگر، در مورد عادی سازی مجدد، انگیزه مشابهی دارد. اکنون، میدانم که هنگام در نظر گرفتن اصلاحات بالاتر در دامنههای پراکندگی، انتگرالهای واگرا اغلب به وجود میآیند که میتوانند در روشهای مختلف (نظمسازی بعدی، معرفی یک برش و غیره) منظم شوند. اگر این نظریه قابل عادی سازی مجدد باشد، متوجه می شویم که با افزودن تعداد متناهی متقابل به لاگرانژی (مرتبط با عباراتی که قبلاً وجود دارد)، ممکن است میدان ها و ثابت های جفتی خود را بازتعریف کنیم تا همه چیز تحت کنترل باشد. من با این خیلی راحتم چیزی که من نمی فهمم این است که چگونه با روش کلی محاسبه دامنه های پراکندگی مطابقت دارد. به عنوان مثال، فرض کنید من دامنه را برای یک فرآیند معمولی در سطح درخت برای تبادل یک فوتون بین دو الکترون محاسبه کردهام. در تصحیح بالاتر، من یک فوتون را بر روی یک خط الکترونی خارجی قرار می دهم (یعنی قبل از فرآیند تبادل، یک الکترون گسیل می کند و یک پروتون را دوباره جذب می کند). فرض کنید من قبلاً انتشار دهنده الکترون - که 1PI است - زمانی که آن حرکت را داشت تنظیم کرده بودم. برای نمودار مرتبه بالاتر، آیا می توانم به سادگی (در فضای تکانه) نمودار اصلی را با انتشار دهنده الکترون تنظیم شده خود ضرب کنم؟ امیدوارم بتوانید به من در حل این مشکلات کمک کنید. پیشاپیش ممنون | آیا می توان دامنه های پراکندگی را با نمودارهای 1PI ساده کرد؟ |
81375 | در _اصول متغیر مکانیک_ توسط لانچوس، در بخش 1 از فصل 1، لانچوس بیان می کند که برای یک موقعیت پیچیده، رویکرد نیوتنی برخلاف رویکرد مکانیک تحلیلی، نمی تواند پاسخ منحصر به فردی به مسئله بدهد. آیا کسی می تواند مثالی ارائه دهد که در آن رویکرد نیوتنی نمی تواند راه حل منحصر به فردی برای یک مسئله مکانیکی ارائه دهد؟ منظورم پاسخی پیش پا افتاده مانند بیان مجدد یک راه حل در چارچوب اینرسی متفاوت نیست، بلکه وضعیتی «پیچیده» است که لانچوس در ذهن داشت. نمیتونم به هیچ کدوم فکر کنم | منحصر به فرد نبودن راه حل ها در مکانیک نیوتنی |
41942 | یک شبکه مربعی محکم با اتصال دو بعدی را در نظر بگیرید. این شبکه دارای دو نرخ مختلف تونل زنی نزدیکترین همسایه در امتداد جهت x و y است. آنها را $J_{x}$ و $J_{y}$ صدا بزنید. همه نرخهای تونلسازی با برد طولانیتر صفر هستند. چگونه می توانم پاسخ تکانه مورد انتظار یک ذره با تکانه بسیار کم را به نیروی اعمال شده در امتداد بردار n محاسبه کنم؟ آیا نرخ تغییر تکانه موازی با n است؟ حرکت مازاد به کجا می رود؟ من فکر می کنم که شتاب اضافی برای گرم کردن محیط از بین می رود. من فکر می کنم سرعت تغییر تکانه موازی با نیروی اعمال شده در امتداد بردار n است. | جرم موثر ناهمگن در یک شبکه دوبعدی |
134057 | من باید یک راه حل تحلیلی از طریق بسط مجانبی برای سیستم معادلات زیر پیدا کنم: \begin{align} & i(u_t+u_x) + v = 0 \\\ & i(v_t-v_x) + u = 0 \end{ align} \begin{equation} u(x,0) = Ae^{-x^2} \hspace{0.1 in} v(x,0) = -Ae^{-x^2} \end{equation} آنها را از هم جدا کردم \begin{align} & v_{tt}-v_{xx} + v = 0\\\ & u_{tt}-u_{xx} + u = 0 \end{align} راهحلها را بر حسب سری فوریه \begin{align} و u(x,t) = نوشت \int_{-\infty}^{\infty}U(k,t)e^{-ikx}dk\\\ & v(x,t) = \int_{-\infty}^{\infty}V( k,t)e^{-ikx}dk \end{align} به معادله دیفرانسیل زیر رسید \begin{align} & V_{tt} + V(1+k^2) = 0\\\ & U_{tt} + U(1+k^2) = 0 \end{align} با استفاده از معادلات اصلی و شرایط اولیه \begin{align} u_t(x,0) شرایط اولیه را برای مشتقات پیدا کرد. = Ae^{-x^2}(2x-i) \hspace{0.2 in} v_t(x,0) = Ae^{-x^2}(2x+i) \end{align} اکنون باید \begin{align} و u(x,t) = \int_{-\infty}^{\infty}\left[\left[\frac{-iAe^{-\ را حل کنم frac{k^2}{4}}\sqrt{1+k^2}}{2k\sqrt{\pi}}\left[k -1\right]\right]\text{sin}\left(\sqrt{1+k^2}t\right) + \left[\frac{Ae^{-\frac{k^2}{4} }}{2\sqrt{\pi}}\right]\text{cos}\left(\sqrt{1+k^2}t\right)\right]e^{-ikx}dk \notag\\\ & v(x,t) = \int_{-\infty}^{\infty}\left[\left[\frac{iAe^{-\frac{k^2}{4}}\sqrt{1+k^ 2}}{2k\sqrt{\pi}}\left[k +1\right]\right]\text{sin}\left(\sqrt{1+k^2}t\right) + \left[\frac{-Ae^{-\frac{k^2}{4}}}{2\sqrt{\pi}}\right]\text{cos}\left(\sqrt{1+k^ 2}t\right)\right]e^{-ikx}dk \notag \end{align} سینها و کسینوسها را به شکل نمایی تغییر دادم و سعی کردم از روش فاز ساکن برای یافتن راهحل استفاده کنم. با این حال راه حل من فقط به x = 0 کمک می کند. آیا می دانید چگونه بسط مجانبی این را پیدا کنم؟ من باید در نهایت رفتار t بزرگ این انتگرال را پیدا کنم: \begin{equation} I = \int_{-\infty}^{\infty}F(k)e^{i\sqrt{1+k^2}t -ikx}dk \end{equation} به جز اینکه تنها نقطه فاز ساکن در k = 0 است که وابستگی x را حذف می کند. | راه حل تحلیلی مدل گروس-نیو |
7315 | کدام دیود (مواد نیمه هادی) کمترین ولتاژ را در جهت هدایت دارد؟ | دیود با کمترین ولتاژ |
119312 | من نمی فهمم، اگر همه چیز در این دنیا نسبت به چیز دیگری است، پس نمی توانیم اساساً بگوییم که هیچ چیز مستقلی وجود ندارد؟ ما می گوییم که جهان به عنوان پس زمینه نهایی در نظر گرفته می شود. با این حال، اگر بگوییم جهان در حال انبساط است، آیا نباید نسبت به چیزی در حال انبساط باشد؟ | اگر بگوییم جهان در حال انبساط است، آیا نباید نسبت به چیزی در حال انبساط باشد؟ |
129384 | آیا پرینت سه بعدی آینه با مواد موجود امروزی امکان پذیر است؟ اگر چنین است، آیا کیفیت تصویر کاهش می یابد؟ | آیا امکان پرینت سه بعدی آینه برای ایجاد یک تلسکوپ با کیفیت وجود دارد؟ |
46993 | من می دانم که عبارت جرمی برای بوزون میانی با تقارن سنج سازگار نیست. اما در اصل یک اصطلاح جرمی برای میدان الکترونی، تقارن سنج را نقض نمی کند. با این حال، برای ایجاد یک نظریه الکتروضعیف مطابق با مشاهده عدم پایستگی برابری نوترینو، اصطلاح جرم الکترون را نمیتوان در نظر گرفت و همچنین به دلیل مکانیسم هیگز جرم به دست آورد. آیا برخی از ذرات مدل استاندارد وجود دارند که یک اصطلاح جرمی صریح دارند یا همگی در نتیجه شکستن خود به خودی تقارن سنج و جفت شدن آن با میدان هیگز جرم پیدا می کنند؟ | آیا تمام ذرات در مدل استاندارد فقط به دلیل مکانیسم هیگز جرم می گیرند؟ |
15959 | من سعی میکنم بفهمم چگونه میتوان محدودیتهایی را روی تعداد مؤثر وکسلها (پیکسلهای حجمی) در یک هولوگرام یا چگالی اطلاعات ایجاد کرد که معیارهای مختلفی برای فیلم هولوگرافی دو بعدی مورد استفاده ارائه شده است. به عنوان مثال، من اغلب با پارامترهای فیلم برای اندازه دانه، قدرت تفکیک (معمولاً برحسب خطوط / میلی متر) و ضخامت امولسیون مواجه می شوم. آیا راه ساده ای برای محاسبه این یا شاید قوانین سرانگشتی خوب وجود دارد؟ | چگونه تراکم وکسل هولوگرافیک با معیارهای فیلم هولوگرافیک مقیاس می شود؟ |
11905 | من فکر می کردم همیلتونی همیشه برابر با کل انرژی یک سیستم است، اما خوانده ام که این همیشه درست نیست. آیا نمونه ای از این وجود دارد و آیا همیلتونی در چنین موردی تفسیر فیزیکی دارد؟ | چه زمانی هامیلتونی یک سیستم با انرژی کل آن برابر نیست؟ |
65199 | در مناطق پرفشار بیشتر احتمال دارد که خورشید وجود داشته باشد. در مناطق کم فشار بیشتر احتمال وقوع باران وجود دارد. به دلیل قانونی که «p * V = (c) * T» که در آن «p» فشار است، «V» حجم است، «T» دما و (c)» یک مقدار ثابت است، برای همان «T» دما، کاهش فشار p باید منجر به افزایش حجم گاز (هوا در این مثال) شود. مورچه برعکس: کاهش حجم V منجر به افزایش فشار p می شود. گاز باید به سمت تراکم و باران هدایت شود. بنابراین استفاده از این فرمول اصلی ناحیه فشار بالا باید احتمال بیشتری برای ایجاد باران داشته باشد. کجا دارم اشتباه فکر می کنم؟ آیا ساده سازی های زیادی وجود دارد؟ | منطقه پرفشار و کم فشار و بارندگی |
101477 | من سعی می کردم با برخی از داده ها برای گزارش آزمایشگاهی که در مورد مدارهای RLC کوپل شده خازنی می نویسم کار کنم. تنظیم بسیار ساده است و به نظر می رسد:  جایی که $C^{'}$ ظرفیت کوپلینگ است. من با استفاده از یک اسیلوسکوپ مقداری داده گرفتم، من از یک موج مربعی با فرکانس بسیار پایین استفاده می کردم تا موج به طور نمایی در حال فروپاشی را ببینم. سپس سعی شد با استفاده از Matlab آن را با تابع نظری تطبیق داد. ابتدا سعی کردم آن را با $e^{-\gamma t +\varphi_{1}}\cos\left(\pi F_{+}t+\varphi_{1}\right)\cos\left(\ تنظیم کنم pi f_{-}t+\varphi_{1}\right) $ جایی که $F_{+}=f_{+}+f_{-}،\ F_{-}=f_{+}-f_{-}$ زیرا فکر میکنم احتمالاً باید مقداری تغییر زمانی ثابت اضافه کنم. بنابراین من سعی کردم از همان در هر مکانی که $t$ داشتم استفاده کنم. این کار نکرد، اما کاملاً معقول بود، زیرا $t$ در توان دارای ضریب $\gamma$ است، بنابراین من انتظار دارم فاز آن متفاوت باشد، اما این نیز جواب نداد. چیزی که بعد از آزمایش چندین جایگشت برای قرار دادن فازها در مکانهای مختلف کار کرد، این $e^{-\gamma t + \varphi{1}}\cos\left(\pi F_{+}t+\varphi_{1}\right بود. )\cos\left(\pi f_{-}t+\varphi_{2}\right)$. اما نمیدانم چرا یک کسینوس و توان یک فاز دارند در حالی که دیگری کاملاً متفاوت است. تناسب خوب:  | فازهای مختلف در مدارهای RLC کوپل شده خازنی |
119314 | > جابجایی یک جسم به زمان $x=at+bt^2-ct^3$ مربوط می شود که در آن a، b و > c حرکت ثابت هستند. سپس سرعت یک جسم وقتی شتاب آن > صفر است با > > داده می شود. 1. $a+\frac{b^2}{c}$ > 2. $a+\frac{b^2}{2c}$ > 3. $a+\frac{b^2}{3c}$ > 4. $a+\frac{b^2}{4c}$ > کارهای زیر را انجام دادم: $\frac{d}{dt}tx=a\ frac{d}{dt}t+2b\frac{d}{dt}t^2-c\frac{d}{dt}t^3$ $\ v=a+2bt-3ct^2$ پس از این من گیر کرده ام نمی دونم چطوری پیش برم کسی میتونه کمکم کنه؟ | پیدا کردن سرعت |
129380 | زمین را یک صفحه بی نهایت مسطح در نظر بگیرید که چگالی جرمی خطی آن برابر با چگالی جرم زمین واقعی است. 1. آیا قانون گاوس مشابهی وجود دارد که بتواند میدان گرانشی را برای هر نقطه از سطح گاوسی خاص ارائه دهد؟ 2. اگر بله، چه چیزی جایگزین ثابت گذرایی است که در قانون گاوس برای میدان الکتریکی ظاهر می شود؟ | آیا قانون گاوس مشابهی وجود دارد که برای میدان گرانشی قابل اجرا باشد؟ |
39497 | من اغلب به دنبال مقالات قدیمی فیزیک هستم که تأثیر زیادی بر علم داشتند (مثلاً جایزه نوبل). اما به نظر می رسد نمی توانم تعداد زیادی از آنها را پیدا کنم. آیا دلیلی وجود دارد که برخی از مقالات به صورت دیجیتالی در دسترس نیستند، اما برخی دیگر (که تأثیر کمتری داشتند) وجود دارد؟ به طور خاص، در حال حاضر من به دنبال: > W.L. براگ، _ پراش امواج الکترومغناطیسی کوتاه توسط یک کریستال، _ > مجموعه مقالات انجمن فلسفی کمبریج، 17 (1913)، 43-57. کسی میدونه از کجا میشه آنلاین پیدا کرد؟ من به اکثر پایگاه های داده مجلات دسترسی دارم. | چگونه می توانم یک کاغذ بسیار قدیمی توسط W.L. براگ از 1913؟ |
7311 | عملگر تکانه متعارف کوانتومی مربوط به موقعیت متعارف دلخواه چیست؟ به عنوان مثال، در مختصات دکارتی ($x^i$)، عملگر حرکت متعارف با توجه به هر $x^i$ $-i\hbar \frac{\partial}{\partial x^i}$ است. برای مختصات متعارف دلخواه $q^i$، آیا عملگرهای تکانه متعارف مربوطه فقط $-i\hat{\mathbf q}^i\cdot\hbar \nabla$ هستند؟ | عملگرهای تکانه متعارف در مختصات منحنی |
11904 | من تازه شروع به یادگیری در مورد اپتیک کردم و در کتابی که دارم می خوانم توضیح می دهند که چگونه میدان الکتریکی ناشی از یک ذره باردار را می توان با یک سری خطوط میدان توصیف کرد و آنها را با طناب ها مقایسه کرد تا شهودی از مفهوم ارائه شود. . سپس آنها می گویند و اگر ذره را بالا و پایین تکان دهیم، در خطوط افقی میدان امواج عرضی ایجاد می شود، اما در خطوط عمودی هیچ موجی تولید نمی شود. میدانم که قیاس فیزیکی را نباید به معنای واقعی کلمه گرفت، اما نمیدانم چرا این امر باعث ایجاد امواج فشردهسازی در خطوط عمودی نمیشود. منظورم این است که حتی اگر جهت میدان در نقاط مستقیماً بالا و پایین ذره تغییر نمی کند، شدت تغییر می کند. و من فرض می کنم که آن را فورا نمی خواهد. پس من چه چیزی را از دست داده ام؟ | چرا امواج تراکمی در میدان های الکترومغناطیسی وجود ندارد؟ |
62421 | داخل یک استوانه منحنی یک منیفولد اینشتین است (تانسور انحنای ریچی متناسب با متریک $R_{\mu\nu}=kg_{\mu\nu}$) است زیرا دارای انحنای ثابت است. با استفاده از متریک $$ {g_{\mu \nu }} = \left[ {\matrix{ { - 1} & 0 & 0 & 0 \cr 0 & {{{{C^2}} \over {{C ^2} - 2{\pi ^2}{x^2}}}} & 0 & 0 \cr 0 & 0 & {{{{C^2}} \over {{C^2} - 2{\pi ^2}{y^2}}}} & 0 \cr 0 & 0 & 0 & {{{{C^2}} \over {{C^2} - 2{\pi ^2} {z^2}}}} \cr } } \right] $$ و جایی که $C$ محیط سیلندر است. با این حال، من نتوانستم ثابت تناسب $k$ را استخراج کنم. آیا می توانم بدانم چگونه می توان این ثابت را پیدا کرد؟ | داخل یک استوانه به عنوان منیفولد اینشتین |
118978 | من سوال را با استفاده از یک مثال مثال توضیح خواهم داد: > ما یک جرم $m$ داریم که توسط میله ای به طول $l$ به جرم $m$ متصل شده است، و همچنین > با یک میله دیگر به طول $l به جرم $4m$ متصل است. $. میله ها بدون جرم هستند، > جرم ها نقطه مانند هستند. توده های بیرونی بر روی صفحه ای صاف و لغزنده قرار می گیرند به گونه ای که میله ها زاویه قائمه ایجاد می کنند، بنابراین یکی از جرم ها در هوا است. شتاب جرم 4 میلیون دلاری بلافاصله پس از رها شدن سیستم چقدر است؟ من این مشکل را با استفاده از قوانین نیوتن با موفقیت حل کردم (پاسخ $g/9$ است). سپس با تنظیم لاگرانژ، با استفاده از معادلات اویلر-لاگرانژ، و در نهایت وصل کردن برخی مقادیر خاص (یعنی سرعت های اولیه صفر هستند) آن را حل کردم. متوجه شدم که تلاش بسیار بیشتری میطلبد، زیرا باید قبل از وارد کردن مقادیر اولیه، معادلات کلی حرکت را محاسبه میکردم. این در رویکرد نیوتنی ضروری نبود. آیا راهی برای حل مسائلی از این دست با استفاده از فرمالیسم لاگرانژی و اجتناب از انجام کارهای بیشتر از حد لازم (یعنی اجتناب از محاسبه صریح معادلات حرکت) وجود دارد؟ به نظر من رویکرد لاگرانژی برای استخراج معادلات حرکت بسیار مفید است، اما بسیاری از مسائل واقعاً به این نیاز ندارند. طرح ASCII: (فلش جهت شتاب مورد نظر را نشان می دهد) ` m / \ / \ m 4m -->` | محاسبه کارآمد نیروها در فرمالیسم لاگرانژی |
134050 | من باید سیگنال میانگین یک ژنراتور با نویز فاز شناخته شده را تخمین بزنم و نویز دامنه را می توان نادیده گرفت. سیگنال میانگین ژنراتور به صورت زیر بیان می شود: $$ \langle A\exp{i(\Omega t + \varphi)}\rangle + \mathrm{c.c.} = Ae^{i\Omega t} \langle \exp{ i\varphi} \rangle + \mathrm{c.c.}، $$ با $\Omega$ فرکانس حامل ژنراتور و $\varphi$ نویز فاز، $\langle\varphi\rangle = 0$. من فرض می کنم که نویز فاز ثابت است. چگالی طیفی آن $ S_{\varphi\varphi} = \frac 1{2\pi} \int_{-\infty}^\infty\mathrm d\omega \, e^{-i\omega t} \langle \varphi (0)\varphi(t) \rangle$ داده شده است. برای به دست آوردن $\langle \exp{i\varphi} \rangle$ فرض میکنم $\varphi$ آمار گاوسی داشته باشد. به راحتی می توان برای آن مورد نشان داد که $$ \langle \exp{i\varphi} \rangle = e^{-\frac{\langle\varphi^2\rangle}2}. $$ سپس، $$\langle\varphi^2\rangle = \int_{-\infty}^\infty\mathrm d\omega \, S_{\varphi\varphi}(\omega) را مییابد. $$ من $S_{\varphi\varphi}$ از حامل Agilent N5173B با فرکانس 20 گیگاهرتز گرفتهام، به تصویر زیر و دیتاشیت ژنراتور مراجعه کنید. (توجه داشته باشید که چگالی طیفی نویز فاز دو طرفه در صنعت $\mathcal L$ نامیده می شود، استاندارد IEEE را ببینید.)  من انتگرال چگالی طیفی را به صورت مربع زیر نقاط متصل نشان داده شده در جدول تقریبی می کنم: $$ \begin{array}{|r|r|} \hline f, \mathrm{Hz}& 1& 10& 100& 10^3& 10^4& 10^5& 10^6& 1.1\cdot10^6& 1.4\cdot10^6\\\ \hline S_{\varphi\varphi}، \mathrm{dBc}/\mathrm{Hz}& -40& -50& -80& -90& -95& -95& -125& -130& -135 \\\ \hline \end{array} $$ ابتدا چگالی طیفی را رسم کنید و آن را تقریب کنید انتگرال با دست، نسبت به استفاده از Python scipy trapz ادغام، من به دست آوردم $$\sqrt{\langle\varphi^2\rangle} \sim 10\,\mathrm{rad}$$ که برای چنین ژنراتور پرهزینهای باورش سخت است. و با توجه به موارد فوق، در واقع خروجی ژنراتور را به صورت $e^{-\frac{\langle\varphi^2\rangle}2} \sim 0.01$ کاهش میدهد. بنابراین، 0) چه جهنمی؟ 1) احتمالاً من تعاریف IEEE را اشتباه متوجه شده ام؟ حدس میزنم باید برخی از فرکانسهای باریکتر وجود داشته باشد؟ 2) آیا گوسی بودن نویز فاز یک ژنراتور معتبر است؟ 3) احتمالاً رویکردهای بهتری برای تخمین سیگنال میانگین یک ژنراتور با نویز فاز وجود دارد؟ | تاثیر نویز فاز ژنراتور بر سیگنال میانگین آن |
119313 | من در تلاش برای یافتن پاسخ قطعی هستم که آیا نسخه زیر از آزمایش دو شکاف تا کنون انجام شده است یا خیر. محاسبه/مشاهده کنید که چه الگوی تداخلی باید با گسیل فوتونها بهصورت جداگانه از طریق مانع دو شکاف و روی صفحه آشکارساز در پشت آن ظاهر شود، در حالی که تمام تجهیزات در خلاء قرار دارند تا مطمئن شوید که هر فوتون با چیزی غیر از آن تعامل ندارد. مانع و صفحه نمایش سپس همان آزمایش را انجام دهید، اما پس از گسیل شدن هر فوتون، اما قبل از اینکه قرار باشد از شکافها عبور کند، مانع دو شکاف را کمی جابهجا کنید. آیا الگوی تداخل شبیه به نظر می رسد و در همان مکان شبیه به نسخه استاتیک اصلی آزمایش است یا متفاوت خواهد بود؟ آیا ممکن است چنین آزمایشی به هیچ وجه قابل انجام نباشد زیرا نمی توان تشخیص داد که آیا هر فوتون واقعاً چه زمانی گسیل می شود یا خیر تا بتوان مانع را پس از انتشار جابجا کرد؟ | نسخه جدید آزمایش دو شکاف |
12383 | به نقل از Wolfram Mathworld: این شکلی است که در ساخت توپهای فوتبال استفاده میشود، و همچنین پیکربندی لنزهایی است که برای متمرکز کردن امواج ضربهای انفجاری چاشنیها در بمب اتمی Fat Man استفاده میشود (رودز 1996، ص 195). ) اما بینش بیشتری ارائه نشده است. (http://mathworld.wolfram.com/TruncatedIcosahedron.html) چرا دانشمندان پروژه منهتن این هندسه را برای طراحی لنزهای انفجاری بمب اتمی مرد چربی انتخاب کردند؟ با فرض قرار گرفتن بارهای انفجاری روی وجه های ایکوسادرون، آیا این هندسه بهینه برای تمرکز امواج ضربه ای بر روی یک نقطه (احتمالاً یک هسته پلوتونیوم کروی) است یا عمدتاً به دلیل ملاحظات عملی/مهندسی بوده است؟ | چرا هندسه ایکوسادرون کوتاه (یعنی توپ فوتبال) برای لنزهای انفجاری بمب اتمی «مرد چاق» انتخاب شد؟ |
135322 | طبق تعریف، یک تبدیل همشکل مختصات، یک نگاشت معکوس $x\rightarrow x'$ است که متغیر متریک را تا یک ضریب مقیاس باقی میگذارد: \begin{معادله} g_{\mu\nu}'(x') = \Lambda( x) g_{\mu\nu}(x) \end{equation} من در استخراج ضریب مقیاس برای تبدیل همشکل خاص (SCT) با مشکل مواجه هستم. این تبدیل شکل متناهی دارد که به صورت زیر داده شده است: \begin{معادله} {x'}^{\mu} = \frac{x^{\mu}-b^{\mu}x^2}{1-2(b.x )+b^2x^2} \end{equation} من سعی داشتم ضریب مقیاس را برای این تبدیل با استفاده از شرط متریک استخراج کنم: \begin{equation} g_{\mu\nu}'(x') =\frac{\partial x^\sigma}{\partial {x'}^\mu}\frac{\partial x^\rho}{\partial {x'}^\nu}g_{\sigma\rho} = \Lambda(x) g_{\mu\nu}(x) \end{equation} من نتوانستم $\Lambda(x)$ را پیدا کنم، اما شکل نهایی ضریب مقیاس $\Lambda(x)$ در کتاب به صورت زیر آورده شده است: \begin{equation} \Lambda(x) = (1-2b.x + b^2x^2)^2 \end{equation} | چگونه می توان ضریب مقیاس را برای تبدیل همسان خاص استخراج کرد؟ |
92606 | با توجه به هر منیفولد لورنتسی که شامل سه خط جهانی متمایز شبیه زمان $L$، $A$ و $B$ است، به طوری که $L$ و $A$ دقیقاً یک رویداد تصادفی مشترک دارند، $\mathcal{E}_{AL}$ ، $L$ و $B$ دقیقاً یک رویداد تصادفی مشترک دارند، $\mathcal{E}_{BL}$، و $A$ و $B$ هیچ رویداد تصادفی مشترکی ندارند. (بنابراین $\mathcal{E}_{AL} \ne \mathcal{E}_{BL}$)، آیا نتیجهگیری زیر صحیح است؟: همچنین چهار خط جهانی متمایز مانند زمان وجود دارد $F$, $J$ ، $P$ و $U$ در منیفولد لورنتزی داده شده، که دارای رویداد تصادفی $\mathcal{E}_{AL} \equiv \mathcal{E}_{ALFJPU}$ در رایج است و چهار خط جهان مانند زمان متمایز دیگر $G$، $K$، $Q$، و $V$ در منیفولد لورنتزی وجود دارد، به طوری که (1) $F$ و $G$ رویداد تصادفی دارند. $\mathcal{E}_{FG}$ مشترک، $J$ و $K$ دارای رویداد تصادفی $\mathcal{E}_{JK}$ مشترک، $P$ و $Q$ هستند رویداد تصادفی $\mathcal{E}_{PQ}$ مشترک است، و $U$ و $V$ رویداد تصادفی $\mathcal{E}_{UV}$ مشترک دارند، (2) زمان وجود ندارد- مانند خط جهانی که در هر دو (یا بیشتر) از پنج رویداد تصادفی شرکت کرده باشد $\mathcal{E}_{FG}$, $\mathcal{E}_{JK}$، $\mathcal{E}_{PQ}$، $\mathcal{E}_{UV}$، یا $\mathcal{E}_{BL}$ (بنابراین رویدادهای تصادفی $\mathcal{E}_{FG }$، $\mathcal{E}_{JK}$، $\mathcal{E}_{PQ}$، $\mathcal{E}_{UV}$، و $\mathcal{E}_{BL}$ همه متمایز هستند. و نه خط جهان مانند زمان $F$، $G$، $J$، $K$، $P$، $Q$، $U$، $V$، و $L$ همگی از یکدیگر متمایز هستند. )، و به این ترتیب که (3) برای هر رویداد تصادفی $\mathcal{E}_{WX}$ که در آن هر خط جهانی شبیه به زمان $W$ شرکت کرده است که در رویداد تصادفی $\mathcal{E}_ نیز شرکت داشته است. {BL} \equiv \mathcal{E}_{BLW}$ یک خط جهانی زمان مانند $Y$ وجود دارد که در رویداد تصادفی شرکت داشت $\mathcal{E}_{WX} \equiv \mathcal{E}_{WXY} $ و همچنین در یکی از پنج رویداد تصادفی $\mathcal{E}_{FG}$, $\mathcal{E}_{JK}$، $\mathcal{E}_{PQ}$، $\mathcal{E}_{UV}$، یا $\mathcal{E}_{AL}$؟ | سوالی در مورد رابطه بین خطوط جهان مانند زمان |
44596 | اگر یک کاسه یخ دارید که در حال ذوب شدن است، بنابراین دمای محیط کمی بالاتر از 0 درجه سانتیگراد است، وقتی نمک اضافه می کنید برای دمای آب چه اتفاقی می افتد؟ من می دانم که نقطه انجماد آب نمک کمتر از 0 درجه سانتیگراد است (برای یک محلول کاملاً اشباع شده تا حدود -21 درجه سانتیگراد کاهش می یابد)، اما این سؤال در مورد این نیست. هیچ تغییری در دمای محیط وجود ندارد. آیا افزودن نمک واکنشی ایجاد می کند که گرما را اضافه یا حذف می کند؟ یا فقط دما ثابت می ماند؟ | وقتی به یک کاسه یخ در حال آب شدن نمک اضافه می کنیم، دمای آب چه اتفاقی می افتد؟ |
44821 | اگر بتوانیم جهان قابل مشاهده بیشتری را ببینیم، آیا زمانی وجود دارد که روز و شب یکسان به نظر می رسید؟ | اگر جهان قابل مشاهده به انبساط ادامه دهد، آیا در نهایت نور را 24 ساعته و 7 روز هفته می بینیم... ابرها اجازه می دهند؟ |
129389 | چرا سرعت خالص الکترون ها (سرعت رانش) قبل از ایجاد هر میدان الکتریکی صفر در نظر گرفته می شود؟ منظورم در استخراج سرعت رانش معادله: $$ v =-\frac{Eet}{m} $$ | سرعت دریفت میدان الکتریکی |
112511 | من علاقه مندم که چرا مردم به دوگانگی سیبرگ علاقه مند هستند؟ آیا می توان از آن برای چیزی استفاده کرد؟ آیا آن (یا ممکن است) با فیزیک «دنیای واقعی» مطابقت داشته باشد؟ من پیشینه کافی برای درک جزئیات ندارم و می خواهم بدانم آیا ارزش تلاش را دارد یا خیر. | کاربردهای دوگانگی سیبرگ |
109082 | همانطور که یک بردار حالت انتزاعی $|\psi\rangle$ و نمایش موقعیت آن $\psi(\vec{x}) = \langle \vec{x} داریم | \psi \rangle$، چگونه بین یک عملگر خطی، مثلا $H$، که روی بردارهای حالت عمل می کند، تبدیل کنیم: $H |\psi\rangle$، و شکل عملگر دیفرانسیل همیلتونی که می تواند روی موقعیت عمل کند. نمایندگی های این ایالت ها؟ من خوانده ام که ما چیزی شبیه به این $$\langle \vec{x} | داریم H | \vec{x}' \rangle = -\frac{h^2}{2m} \nabla^2 \delta(\vec{x} - \vec{x}') \,.$$ اگر اینطور است، آیا کسی می تواند توضیح دهد که چگونه جهش زیر انجام می شود --- مربوط به انتشار دهنده است که من آن را با (با $\theta$ تابع Heaviside) تعریف می کنم: $$K(\vec{x},t;\vec{x}',t') = \theta(t - t') \langle \vec{x} | U(t-t') |\vec{x}'\rangle $$ بنابراین نمی توانم بفهمم که چرا این خط درست است: $$ \langle \vec{x} | H U(0) | \vec{x}' \rangle = H K(\vec{x},t';\vec{x}',t') \,,$$ جایی که من فرض میکنم در سمت چپ، همیلتونی به عنوان یک عملگر خطی انتزاعی، در حالی که در سمت راست نمایش موقعیت خود را دارد، شکل عملگر دیفرانسیل. $U$ عملگر تکامل زمان است. با تشکر | تبدیل بین عملگرهای خطی (انتزاعی) و نمایش موقعیت آنها |
54517 | به گفته بسیاری از فیزیکدانان، هر چیزی که به یک سیاهچاله نزدیک می شود توسط آن در یک جهان موازی مکیده می شود. تا آنجا که من می دانم سیاهچاله ها نیز مانند هر چیز دیگری از ذرات مادی تشکیل شده اند، پس چرا در جهان موازی مکیده نمی شود. و اگر درست باشد که همه چیز را می مکد و آن را به یک جهان موازی انتقال می دهد، بنابراین باید از طرف دیگر بسیار روشن باشد و همچنین نور را به سمت خود می کشد. پس چرا جهان ما این نوع سفیدچاله ها را ندارد؟ | سیاهچاله ها کجا می روند؟ |
133843 | من سعی میکنم یک کران پایینتر را برای ورودی کار تعیین کنم تا یک فرآیند کاهش آنتروپی را خود به خودی بسازم، به این معنا که قانون دوم نقض نشود. برای یک فرآیند دما و حجم ثابت، تغییر انرژی آزاد هلمهولتز را محاسبه میکنم و میگویم ΔA = -W. هنگام در نظر گرفتن یک فرآیند غیر همدما (فرض کنید ما هیچ مخزن حرارتی نداریم)، هنوز هم می توانم dA = dU - TdS - SdT را محاسبه کنم، اما آیا می توانم چیزی در مورد معنای آن dA برای خودانگیختگی چنین فرآیندی (بی نهایت کوچک) بگویم؟ ویرایش: فکر میکنم موارد زیر اساساً معادل هستند -- چگونه تعیین کنیم که چه مقدار کار میتوانیم از سیستمی که تحت یک فرآیند افزایش آنتروپی است خارج کنیم، در حالی که آن فرآیند غیر همدما باشد؟ | خودانگیختگی / انرژی آزاد فرآیند غیر همدما |
11902 | من سعی می کنم یک بازی را در Box2D (موتور فیزیک) شبیه سازی کنم. بازی ای که می خواهم شبیه سازی کنم بسیار ساده است و می توانید اینجا پیدا کنید: http://www.makaimedia.com/#/speartoss چیزی که می خواهم بدانم این است که آیا نیزه در آن بازی از اصول فیزیک واقعی پیروی می کند؟ به عبارت دیگر اگر من بیرون بروم و نیزه پرتاب کنم در این بازی مانند نیزه رفتار می کند؟ به طور خاص، من در مورد چرخش نیزه هستم. در بازی، نوک نیزه در نیمه اول مسیر به سمت بالا قرار دارد و به محض برخورد به راس، سر نیزه به سمت پایین شروع می شود. من یک نیزه را در موتور فیزیک Box2d شبیه سازی می کنم. تراکم نیزه 15 برابر بیشتر از چگالی دسته است. من یک زاویه (بین 0، 90 درجه) تنظیم می کنم و به آن سرعت خطی می دهم: نیروی b2Vec2. force.Set(cos(angle) * 22.0f , sin(angle) * 22.0f); _spearBody->SetLinearVelocity(force); اتفاقی که می افتد این است که نوک نیزه هرگز رو به پایین نیست. در تمام طول مسیر دقیقاً در همان زاویه باقی می ماند. آیا این واقع بینانه تر است یا فیزیک بازی speartoss؟ با تشکر | آیا این شبیه سازی از فیزیک واقعی پیروی می کند؟ |
121580 | من دارم فصل های کلاس های مشخصه و قضایای شاخص را در ناکاهارا می خوانم. در متن ثابت شده است که هر ناهنجاری کایرال یا گرانشی $\mathcal{A}$ توسط $$\mathcal{A}=\int I^1_{2r}$$ با $I^1_{2r}$ داده شده است. با معادله نزول، $$I_{2r+2}=d I_{2r+1}$$ $$\delta_{\mathrm{gauge}}I_{2r+1}=dI_{2r}^1$$ $I$ های مختلف به نظریه کلاس های مشخصه و اشکال Chern-Simons مربوط می شوند. از طرف دیگر، ناهنجاری ردیابی را نمی توان به این شکل نوشت، حداقل من نمی توانم ببینم چگونه. در ابعاد $2$ و $4$ داریم (به عنوان مثال Duff)، $$(T_2)^\mu_\mu=cR$$$$(T_4)^\mu_\mu=cW^2+aE_4+fF_{\ mu\nu}F^{\mu\nu}$$ که در آن $W^2$ تانسور ویل مربع است و $E_4= R_{\mu\nu\rho\sigma}^2-4R_{\mu\nu}^2+R^2$ (با مقداری ضریب عددی) چگالی اویلر است. این من را به فکر واداشت: آیا راهی هندسی برای توصیف ناهنجاری وجود دارد، یعنی نوشتن یک معادله نزولی و قضیه شاخص برای آن ناهنجاری ها؟ هر گونه اشاره به مقالات، یادداشت های سخنرانی، کتاب ها یا منابع دیگر بسیار استقبال می شود! | قضیه ناهنجاری مطابق / ردیابی و قضیه شاخص |
62426 | برگرفته از ویکی پدیا: > سنجش مادون قرمز در مارها به نوعی ترموگرافی طبیعی بستگی دارد، که به وسیله آن ** بسته**های کوچک آب سلولی توسط تابش مادون قرمز درجه حرارت افزایش می یابد. در این مثال بسته ها به چه چیزی اشاره می کنند؟ | بسته ها چیست؟ |
48459 | به نظر می رسد یک روش غالب برای به دست آوردن تصاویر سه بعدی در سینماها قطبش دایره ای باشد. تصاویر جداگانه با فیلترهای قطبش دایره ای (متناوب) پخش می شوند و عینک های غیرفعال بینندگان تصاویر اشتباه را برای هر چشم مسدود می کنند (چپ دست برای چشم چپ خوب است و راست دست برای چشم راست خوب است یا برعکس). این به بیننده اجازه می دهد تا سر خود را بچرخاند، چیزی که برای قطبش های خطی غیرممکن است، و به عینک اجازه می دهد بسیار ارزان باشد. تا آنجا که من متوجه شدم، تمام روشهایی که مسئول ایجاد یا فیلتر کردن پلاریزاسیون دایرهای هستند، مبتنی بر فیلترهای پلاریزاسیون خطی با فاصلههای یک چهارم طول موج هستند. اما به نظر می رسد که این فقط برای یک طول موج ثابت به خوبی کار می کند. چگونه شیشه ها می توانند به درستی دایره های قطبی شده از هر رنگی، یعنی طول موج متغیر را فیلتر کنند؟ یا آیا تصاویر به گونهای نمایش داده میشوند که فقط سه فرکانس خاص - قرمز، سبز، آبی - نمایش داده میشوند که برای آنها اتفاق میافتد که عینک با مضرب $N+1/4$ مناسب طول موج کار میکند؟ | قطبش دایره ای نور با فرکانس متغیر توسط عینک سینمای سه بعدی |
107143 | **زمینه**: فیزیک حالت جامد، دینامیک شبکه. **سوال**: در نقطه X$، شاخه های LO و LA انرژی یکسانی دارند. آیا این چیزی است که می توان قبل از انجام آزمایش انتظار داشت یا فقط همین است؟  | چرا شاخه های آکوستیک و نوری طولی انرژی (و در نتیجه فرکانس) یکسانی دارند؟ |
19623 | من با اثر بوهم-آهارونوف گیج شدهام: اگرچه گفته میشود مکانیک کوانتومی گیج ثابت است، وجود یک سلونوئید یک سنج را تحمیل میکند. من قبلاً فکر می کردم که تغییر فاز چیزی را در تفسیر فیزیکی تغییر نمی دهد، اگرچه در اینجا تغییر فاز آزمایش شکاف دوگانه را تغییر می دهد. بعد از خواندن کتاب ها و مقالات متوجه می شوم که در جایی اشتباه می کنم اما نمی توانم بفهمم. | تغییر ناپذیری گیج و اثر بوم-آهارونوف |
20670 | من این سوال را اینجا میپرسم، زیرا فکر میکنم پاسخ به نحوه خم شدن نور در حین گرفتن آن از طریق چشم مرتبط است. چندی پیش نمایشی را در مورد صفحه نمایش های کوچک روی لنزهای تماسی دیدم تا داده های اشیایی را که در دنیای واقعی می بینید جمع آوری کند، همچنین همین مقاله را دیدم که گوگل همان ایده را با صفحه نمایش در لنز عینک آفتابی آزمایش می کند. بخشی که من متوجه نمی شوم این است که چگونه چشم شما روی صفحه نمایشی بسیار نزدیک متمرکز می شود. چشمان من (و معتقدم بیشتر دیگران) نمی توانند روی چیزی نزدیکتر از چند اینچ دورتر تمرکز کنند. با این حال لنزهای عینک بسیار نزدیکتر از چند اینچ به چشم هستند. بنابراین حدس میزنم که آنها باید از فناوری خاصی برای جدا کردن پرتوهای نور استفاده کنند تا مغز شما بتواند از آن تصویر بسازد. اگر درست است، چگونه کار می کند؟ اگر نه، چگونه می توانند چشم شما را بر روی یک صفحه نمایش اینقدر نزدیک متمرکز کنند؟ | چگونه چشم انسان می تواند روی صفحه نمایشی که در مقابل آن قرار دارد متمرکز شود؟ |
111169 | من در حال حاضر سینماتیک، به ویژه حرکت پرتابه را یاد می گیرم و به عنوان مثال در کتاب درسی من، گلوله ای است که در زاویه ای شلیک شده است. من اشتقاق فرمولها را برای توصیف آن حرکت درک میکنم و اینکه تنها شتابی که روی گلوله عمل میکند g$$ است که به سمت پایین هدایت میشود. اما سپس بیان میکند که $g$ را میتوان به اجزای دم مماس و شعاعی تقسیم کرد. هیچ تصویری وجود ندارد که چگونه به نظر می رسد، اما آیا این بدان معنا نیست که $g$ تنها شتابی نیست که بر روی گلوله عمل می کند، بلکه در عوض جزء $x$ و جزء $y$ آن وجود دارد؟ و اگر چنین است، چرا هنگام محاسبه سرعت در جهت $x$ از مولفه $x$ استفاده نمی شود؟ | شتاب مماسی و شعاعی در حرکت پرتابه |
62423 | من در حال مطالعه انتقال حرارت و درک مثال فلاسک خلاء هستم که شامل **رسانایی، همرفت و تشعشع است** آیا مثال دیگری می شناسید که شامل این 3 فاز باشد؟ میتوانیم برخی را بر اساس دستهبندی نام ببریم: * رسانایی: * دست زدن به اجاق گاز و سوختن * یخ که دست شما را خنک میکند * جوشاندن آب با فشار دادن یک قطعه آهن داغ به داخل آن همرفت: * هوای گرم بالا میآید، سرد میشود و میافتد (جریانهای همرفتی). ) * یک رادیاتور قدیمی (با انتشار هوای گرم در بالا و کشیدن هوای خنک، یک سلول همرفتی در یک اتاق ایجاد می کند. هوا در پایین). تابش: * گرمای خورشید که صورت شما را گرم می کند * گرمای یک لامپ * گرمای آتش * گرمای هر چیز دیگری که گرمتر از محیط اطراف است. اما چه مثالی شامل همه آنها می شود؟ | نمونههای رسانایی، همرفت و تشعشع (علاوه بر فلاسک خلاء) |
123677 | در برخی از توسعههای مدل استاندارد فیزیک ذرات (Supersymmetry با نقض برابری R یک مثال برجسته است)، پروتون مجاز به فروپاشی است، به عنوان مثال. از طریق $p\to e^+\pi^0$:  در حالی که این واپاشی آشکارا حفظ را نقض می کند از باریون و عدد لپتون، من فکر می کنم که بار رنگ هنوز باید حفظ شود. مشکل من این است که نمیدانم چگونه این کار میکند: ما اجسام خنثی از رنگ را در حالت اولیه (پروتون) و نهایی (پیون) داریم، اما وقتی سعی میکنم جریان رنگ را پیگیری کنم، اساساً به این دلیل ناموفق است. باید یه جوری از شر شارژ رنگ سوم خلاص بشم. آیا تصویر ساده اختصاص دادن هر (ضد) کوارک به یک رنگ (ضد) بسیار سادهسازی است که در اینجا اعمال نمیشود؟ تخصیص رنگ ذره میانی $X$ در واپاشی پروتون چگونه خواهد بود؟ | حفظ بار رنگ در واپاشی پروتون |
28251 | فکر میکنم ایده اصلی اثر فوتوالکتریک را درک میکنم، اما دو چیز در نمودار شماتیک دستگاه برای بررسی اثر فوتوالکتریک وجود دارد که من آنها را درک نمیکنم. ابتدا، الکترود ساطع کننده به ترمینال مثبت باتری متصل می شود. این نشان میدهد که کمبود الکترون در آنجا وجود دارد، بنابراین الکترونهای شل از کجا میآیند؟ میدانم که ممکن است چیزی برای شروع وجود داشته باشد، اما با نور شدیدی که به امیتر میتابد، آیا نباید به زودی الکترونهای متصلشده به امیتر تمام شود؟ مشکل دوم این است که در الکترود جمع کننده چه اتفاقی می افتد. این به پایانه منفی باتری متصل است تا اختلاف پتانسیل کندکننده را ایجاد کند و من میدانم که وقتی فوتوالکترونها در طول شکاف حرکت میکنند، نیروی دافعه را تجربه میکنند. اکنون کتاب می گوید که کسانی که انرژی جنبشی کافی ندارند متوقف می شوند و هیچ جریانی ثبت نمی شود. با این حال، من علاقه مند به جزئیات در مورد آنچه برای کسانی که از آن عبور می کنند، می افتد. فکر میکنم آنها تا حد یک گالوانومتر نخواهند رسید، بنابراین جریان دقیقاً چگونه تولید میشود؟ آیا فوتوالکترونها با نیروی دافعه، الکترونهای آزاد فلز را فشار میدهند، دقیقاً مانند یک سیم معمولی که بین پایانههای باتری متصل است؟ در نهایت چه اتفاقی برای آن الکترونهای آزاد میافتد که در نزدیکی پایانه منفی قرار دارند - آیا به درون باتری فشار داده میشوند - اما به نظر میرسد که باتری با قطبیت اشتباهی متصل شده است؟ همچنین نمیدانم چرا فوتوالکترونها میتوانند الکترونهای آزاد را در فلز فشار دهند - الکترونهای آزاد بسیار بیشتری وجود دارد و نیروی دافعه ترکیبی آنها باید بسیار بیشتر باشد، اینطور نیست؟ این را من نمی فهمم.  | طراحی شماتیک دستگاه (اثر فوتوالکتریک) |
39148 | **هشدار**: پس زمینه در ریاضی است نه فیزیک. من اخیراً شروع به کار با چیزهایی کردم که به فیزیک نظری نزدیک هستند. پس لطفاً توجه داشته باشید که 1. من هنوز در اصطلاح بسیار گیج هستم. 2. شاید من چیز بی اهمیتی می پرسم، در این صورت لطفاً یک مرجع به من بدهید و من خوشحال می شوم آنها را بخوانم. من در حال خواندن چند یادداشت درباره Glauber Dynamics برای مدلهای اسپین گسسته (عمدتا چیزهایی از Martinelli، Olivieri و Schonmann) هستم و از اینکه چقدر فضای کمی به مدلهایی با شرایط مرزی باز داده میشود (که تا آنجا که من فهمیدم این است) تعجب میکنم. اصطلاحات فعلی برای شرایط بدون مرز). جستجو در وب به من کمک نکرد که بفهمم آیا این انتخاب نویسندگان است یا انگیزه سخت تری فراتر از آن وجود دارد. فرض کنید با یک شبکه معمولی (یعنی $\mathbb{Z}^d$)، فضای اسپین گسسته ($\\{\pm 1\\}$ کافی است) و برهمکنشهای محدوده محدود ($H( \sigma) = \sum_{A} J_A(\sigma_A)$، که در آن مجموع بر روی مجموعههای محدود $A$ با قطر کوچکتر از طول تعامل). 1. آیا هیچ مشکلی در تعریف اندازه گیری گیبس برای حجم های محدود $V \subset \mathbb Z^d$ بدون شرایط مرزی وجود دارد، یعنی $$ \mu_V(\sigma) = Z_V^{-1} \exp \left( \ sum_{A \ زیر مجموعه V} J_A(\sigma_A) \راست) $$ که در آن مشکل به چیزهایی مانند معیار نیست فکر می کنم در فضای مناسب پیکربندیها، یا «قوانین سازگاری مهم را تأیید نمیکند» (DLR؟)، یا «محصول نیست» و غیره. آیا به سرعت به توزیع تعریف شده در بالا همگرا می شود~~ به طور یکنواخت شکاف خواهد داشت؟ | شرایط مرزی باز و دینامیک گلوبر |
128766 | آیا می توانیم تنها یک اتم هیدروژن (پروتون و الکترون؟) را برداریم و آن را در یک مکان قرار دهیم و مشاهده کنیم که در آنجا بماند؟ فقط یک پروتون چطور؟ یک نوترون؟ فقط یک الکترون چطور؟ | آیا یک اتم هیدروژن می تواند ثابت بماند؟ |
129964 | من سعی کردم تعامل یک ذره متحرک و یک چاه پتانسیل را در Mathematica شبیه سازی کنم. اگر معادله چاه پتانسیل -$1/r$ باشد، ذره باید نیرویی معادل 1$/r^2$ را تجربه کند. ورودی های تابع NDSolve عبارتند از: x''[t] == -x[t]/((x[t] - a)^2 + (y[t] - b)^2)^(3/2 ), y''[t] == -y[t]/((x[t] - a)^2 + (y[t] - b)^2)^(3/2)، x[0] == -2، y[0] == -2، x'[0] == 2، y'[0] == 2، نوعی حرکت مارپیچی یا به دام انداختن باید زمانی اتفاق بیفتد که ذره در یک زاویه خاص به چاه نزدیک شود. اما در این شبیه سازی ساده این اتفاق نمی افتد. وقتی ذره نزدیک چاه است باید مقداری نیروی گریز از مرکز را تجربه کند تا جهت آن تغییر کند. چه عبارات دیگری برای نشان دادن این نیرو در تابع NDSolve باید اضافه شود؟ هر ایده یا هر کمکی بسیار قدردانی خواهد شد. چیزی که من دریافت کردم این است:  آنچه انتظار می رود ببینم این است:  با اتخاذ پیشنهادات زیر، شرایط NDSolve اکنون به شرح زیر اصلاح شد: soln[a_, b_, alp_, sp_] := بازگشت[First@NDSolve[{ x''[t] == x[t]/((x[t] - a)^2 + (y[t] - b)^2)^(3/2) - alp*x'[t]، y''[t] == y[t]/((x[t] - a)^2 + (y[t] - b)^2)^(3/2) - alp*y'[t]، x[0] == -2، y[0] == -2، x'[0] == sp، y'[0] == sp}، {x، y}، {t، 0، 3} ]]؛ و لغزنده برای تنظیم اضافه شد. با این حال، هیچ مسیر مخروطی مشاهده نشد. ذره از نمای بالا به گونه ای که در یک خط مستقیم حرکت می کند.  | مدل سازی یک چاه بالقوه |
129961 | من سعی کرده ام یک محاسبه (معادله 4.12) را در این مقاله http://arxiv.org/pdf/1107.2678v1.pdf توسط کارلیپ بازتولید کنم که مشتق بار مرکزی موثر سیاهچاله BTZ را بررسی می کند تا بتوان از شکل میکروکانونی فرمول کاردی برای آنتروپی. او در حال ارزیابی تغییرات مرزی همیلتونی است که برای این مورد به صورت زیر به دست میآید: $\delta H = -\frac{1}{16\pi G} \int d\phi(rn^r\sigma^{\phi \phi}[N\xi^t(D_{\phi}\delta q_{r\phi} - D_r\delta q_{\phi \phi}) + (D_rN\xi^t) \delta q_{\phi\phi} + 2\xi^{\phi} \delta \pi^r_{\phi})$ در اینجا $q_{ij}$ متریک فضایی است، $ D_i$ مشتق کوواریانت فضایی است، $n^r$ نرمال به مرز است ($n^r = N$ که در آن $N$ فاصله این مورد است) و $\sigma^{\phi \phi} = r^{-2}$ معکوس متریک القایی در مرز است. مرز در بی نهایت فضایی است و شرایط مرزی $g_{tt} = -\frac{r^2}{l^2}$ + دستور یک عبارت $g_{rr} = \frac{l^2}{r ^2}$ + سفارش $r^{-4}$ $g_{\phi \phi} = r^2$ + سفارش یک $g_{t \phi} =$ سفارش یک بقیه شرایط معیار عبارتند از مورد نیاز است به سفارش $r^{-3}$. کارلیپ دریافت که عبارت بالا برای تغییر به دست میدهد: $\delta H = -\frac{1}{16\pi G} \int d\phi(\xi^t\delta(\frac{r_+^2 + r_ -^2}{l^2}) + \xi^{\phi} \delta (\frac{2r_-r_+}{l}))$ من به راحتی می توانم ببینم که عبارت دوم از کجا آمده است زیرا $\pi^r_{\phi} = \frac{r_-r_+}{l}$ که با تکانه زاویهای $J$ نیز متناسب است، اما نمیتوانم ببینم که او چگونه $\frac{r_+^2 + r_ را دریافت میکند. -^2}{l^2}$، که جرم سیاهچاله است. همچنین، در حد غیر مجانبی، سپری شدن عبارت است: $N = (-8GM + \frac{r^2}{l^2} + \frac{16G^2J^2}{r^2})^{1 /2}$ اکنون میدانم که چرا جرم باید در تغییر همیلتونی بالا باشد، اما به نظر میرسد هنوز نمیتوانم آن را استخراج کنم. هر کمکی برای دیدن اینکه این اصطلاح از کجا آمده است بسیار مفید خواهد بود! | شارژ مرکزی سیاه چاله BTZ و وزن منسجم |
114536 | چرا تغییر شار مغناطیسی با گذشت زمان از طریق سیم پیچ باعث القای جریان در آن می شود؟ لطفا به من بگویید که اگر آهنربا یا آهنربا در اطراف آن موج بزند چه اتفاقی برای شارژ در سیم پیچ می افتد؟ همچنین، چرا یک شار مغناطیسی ثابت جریان القا نمی کند؟ | چرا تغییر شار مغناطیسی باعث القای جریان در مدار می شود؟ |
89458 | وقتی آب از ارتفاعی به زمین میافتد و گودالی را تشکیل میدهد، بیشتر انرژی پتانسیل اولیه کجا میرود؟ صدا، گرما، کشش سطحی یا حرکت زمین؟ | وقتی آب به زمین میافتد و یک گودال را تشکیل میدهد، بیشتر انرژی کجا میرود؟ |
90266 | چرا راکتانس القایی به صورت jωL نوشته می شود؟ من می دانم که ضرب در j راکتانس القایی را روی محور j می چرخاند، اما چرا این کار را انجام می دهیم؟ چرا در همان محور مقاومت نیست؟ | مثلث امپدانس پیچیده، چرا یک قسمت پیچیده وجود دارد؟ |
110692 | در مدرسه مشکلی به من داده شد: > برای ساختن موشکی با جرم $m$ سریعتر از > سرعت گریز به چه مقدار انرژی نیاز داریم تا بتواند در فضای بیرونی حرکت کند؟ نحوه کار من به این صورت است: می دانم که سرعت فرار از جسمی با جرم $M$ که در این مورد زمین است $$v_f=\sqrt{\frac{2GM}{r}}$$ است سپس کار را محاسبه کردم که من باید از فرمول انرژی جنبشی استفاده کنم: $$ K=\frac{1}{2}mv^2 \rightarrow K=\frac{1}{2}mv_f^2=\frac{1}{2}m\sqrt{\frac{2GM}{r}}^2=\frac{1}{2}m\frac{ 2GM}{r}= \frac{mMG}{r} $$ آیا این درست است؟ حالا من می دانم که $W=F\cdot S$ و اگر بخواهم نیرویی را بدانم که باید معادله خود را به $F=\frac{mMG}{rS}$ تغییر دهم درست است؟ با تشکر p.s. من متوجه شدم که $\frac{mMG}{r}$ مشابه معادله نیروی گرانشی است: $F_g=G \frac{mM}{r^2}$، اما برابر است فقط با $\frac{ F_g}{r} دلار | مشکل سرعت فرار |
12386 | من اصلاً آموزش رسمی در زمینه نسبیت ندارم. اما من فقط به این فکر می کردم که آیا درک ما از زمان توسط رویدادهای مختلف تغییر می کند؟ در اینجا چند نمونه وجود دارد که در ذهن داشتم: * اگر اجاق گاز را به مدت 10 ثانیه در مقابل لذت بردن از شکلات برای 10 ثانیه لمس کنم، آیا دچار اعوجاج زمانی می شوم؟ ناظری که 10 ثانیه را ثبت می کند، حس عینی از زمان خواهد داشت. * اگر به مدت 10 دقیقه خیلی سریع بدوم، آیا آهسته شدن زمان را تجربه می کنم زیرا تلاش بیشتری می کنم؟ آیا این مثال ها ربطی به نسبیت ندارند؟ آیا در «نسبیت واقعی»، وقتی به سرعت نور نزدیک می شویم، کارها واقعاً کند می شوند؟ به عنوان مثال، اگر من به سرعت نور نزدیک می شدم، آیا متوجه می شدم عقربه ساعتم کندتر می شود؟ | نسبیت در زندگی واقعی |
14070 | یکی از دوستانم در دوران تحصیلات تکمیلی درباره ساختن یک اتاق ابری به من می گفت. همانطور که من درک می کنم، این به شما امکان می دهد فعل و انفعالات ناشی از ذرات با انرژی بالا را که از اتاق ابر عبور می کنند، ببینید. این من را مجذوب خود کرده است، و من دوست دارم با دخترم یکی بسازم، اما میخواهم مطمئن شوم که میتوانم وقتی سؤالات نهایی پیش آمد، آن را برای او توضیح دهم. کسی میتونه کمکم کنه لطفا؟ چگونه اتاق ابری را برای کسی که دانشجوی سال اول دبیرستان است توضیح دهم؟ | لطفا در مورد فیزیک یک اتاق ابر توضیح دهید |
61309 | عملگر هلیسیته در معادله دیراک با $$H=\frac{\vec{S}\times \vec{P}}{P^{2}}$$ داده میشود. عملگر (با همان شکل) در مورد معادله شرودینگر. که با همیلتونی شرودینگر رفت و آمد می کند و دارای مقدار ویژه است. $\frac{1}{2}$ یا $-\frac{1}{2}$. ما می دانیم که اسپین دارای مقادیر ویژه ای مانند عملگر مارپیچ است. اکنون اسپین پیش بینی تکانه زاویه ای اسپین بر روی محور $z$ است اما $H$ طرح تکانه زاویه ای اسپین بر روی محور تکانه است. سوال من این است که چگونه این دو عملگر را به هم مرتبط کنم. در حالت غیر نسبیتی؟ به نظر میرسد عملگر مارپیچ تمام کارهایی را که عملگر اسپین معمولاً در حالت غیر نسبیتی انجام میدهد، انجام میدهد. | عملگر هلیسیتی در حد غیر نسبیتی |
17882 | اجازه دهید عنصر خط را در نظر بگیریم: $$ds^2=dr^2+r^2[d\theta^2+\sin^2\theta d\phi^2]$$ سه متغیر r،theta و phi وجود دارد. اگر از یک محدودیت سطحی مانند r=constant استفاده کنیم، تعداد متغیرهای مستقل با یک کاهش مییابد - اکنون دو متغیر مستقل داریم. این سطوح [مرتبط با r=const] ممکن است در یک فضای سه بعدی جاسازی شوند. حال اجازه دهید متریک شوارتزشیلد را در نظر بگیریم: $$ds^2=(1-2m/r)dt^2 - (1-2m/r)^{-1} dr^2 - r^2[d \theta^2+\ sin^2 \theta d\phi^2]$$ اگر از یک محدودیت سطح استفاده کنیم [به عنوان مثال: t=constant] سه متغیر مستقل داریم. برش های زمانی حاصل سه بعدی هستند. سطوحی که به طور طبیعی در یک فضای 4 بعدی تعبیه شده اند. متریک نسبیت عام چهار متغیر دارد: یکی مربوط به زمان و سه متغیر مربوط به مختصات مکانی است. هر محدودیت سطحی تعداد متغیرها را به سه کاهش میدهد. در واقع هر منحنی فضازمان دلخواه [خط جهانی] ممکن است بر روی یک سطح سه بعدی که با اعمال محدودیت مناسب در فضای 4 بعدی به دست می آید ساخته شود. این محدودیت ممکن است یک محدودیت ساده مانند t= ثابت یا r= ثابت نباشد. ممکن است ماهیت پیچیده ای داشته باشد. برای جاسازی در GR یک فضای 4 بعدی کافی به نظر می رسد. پرس و جوها: 1. آیا برای درک یا تفسیر GR ضروری است که یک سطح 4 بعدی تعبیه شده در فضای 5 بعدی را در نظر بگیریم؟ 2. به نظر میرسد که منحنی [مسیر 4 بعدی] مهمتر از سطحی است که روی آن قرار دارد، زیرا ممکن است یک منحنی به طور همزمان روی چندین سطح مجزا قرار گیرد[شما میتوانید این را در مورد موجسواری 4 بعدی گسترش دهید. embedded in 5D space].آیا این تفسیر درست است؟ | آیا تعبیه سطح 4 بعدی در فضای 5 بعدی ضروری است؟ |
129969 | من $T$ را به عنوان عملگر مرتب شده با زمان و $::$ را به عنوان نماد سفارش عادی نشان می دهم. من می دانم که در نظریه میدان کوانتومی به طور کلی داریم: $$T\phi_1(x_1)\dots\phi_n(x_n)=:\phi_1(x_1)\dots\phi_n(x_n):+A$$ که در آن $A$ تقریباً یعنی تمام انقباضات ممکن من یک مدرک قانع کننده خوانده ام. اما وقتی با عباراتی مانند: $$T:\phi_1(x_1)\phi_2(x_2)::\phi_3(x_3)\phi_4(x_4):\phi_5(x_5)$$ مواجه میشوم، نمیدانم چگونه Wick را اعمال کنم قضیه حدس میزنم که $A$ اکنون فقط شامل انقباضات جفتهایی است که در همان نماد سفارش عادی $::$ گنجانده نشدهاند (مثلاً انقباض $\phi_3\phi_4$ حذف شده است) قوانین کلی چیست؟ چگونه می توانم آن را به طور شهودی درک کنم؟ ویرایش: در واقع من یک مرجع پیدا کردم که قوانین را بیان می کند: http://www.fysik.su.se/~kardell/QFT/Tutorial-8.pdf | قضیه فیتیله برای عملگر تا حدی مرتب شده اعمال می شود |
109924 | 1. رابطه بین شعاع شوارتزشیلد و تکینگی سیاهچاله چیست؟ 2. آیا طول پلانک می تواند طول تکینگی باشد؟ 3. یا طول شوارتزشیلد از طول پلانک کوتاهتر است؟ | رابطه بین شعاع شوارتزشیلد و تکینگی سیاهچاله چیست؟ |
89457 | مشخص است که حالت های RVB می توانند جداسازی های اسپین-شارژ را پشتیبانی کنند و تحریکات اولیه آن اسپینون ها و هولون ها هستند. اما به نظر می رسد که برای ماهیت آمار اسپین ها و هولون ها احتمالات متفاوتی وجود دارد. به طور خاص، (1) اسپینون ها _فرمیون_ هستند در حالی که هولون ها _بوزون_ هستند (Kivelson و همکاران)؛ (2) اسپینون ها _بوزون_ هستند در حالی که هولون ها _فرمیون_ هستند (بخوانید و همکاران)؛ (3) اسپینون ها و هولون ها هر دو _semions_ هستند که از آمار کسری تبعیت می کنند (Laughlin et al al). ). آیا در حال حاضر برای یکی از سه احتمال فوق، دیدگاه پذیرفته شده ای داریم؟ یا آیا آمار شبه ذرات به جزئیات (مثلاً کدام نوع) از توابع موج RVB بستگی دارد؟ علاوه بر این، حالتهای RVB را بهعنوان حالتهای پایه مدل هایزنبرگ ضد فرومغناطیسی فرض کنید، و زمانی که از مدل $t-J$ برای مطالعه عایق موت **کمی دوپ شده** استفاده میکنیم، برای احتمال (1)، منطقی است که **slave را انتخاب کنیم. - فرمالیسم بوزون**، در حالی که برای احتمال (2)، اتخاذ فرمالیسم **فرمیون-فرمیون* معقول است، درست است؟ اما برای احتمال (3)، چه نوع فرمالیسم **برده-ذره** را باید اتخاذ کنیم؟ این قسمت ممکن است مربوط به سوال قبلی من باشد. پیشاپیش ممنون | سوالاتی در مورد برانگیختگی های ابتدایی در حالت های پیوند رزونانسی- ظرفیتی (RVB) دارید؟ |
81951 | من ردیابی پرتو را انجام می دهم و شکست پرتو را با استفاده از رابطه زیر انجام می دهم (من آن را از PDF به نام Reections and Refractions in Ray Tracing دریافت کردم):   اما من آن را در دیگری دیده ام PDF به شرح زیر است: لطفاً برای من توضیح دهید که چرا؟ و چگونه می توانم اطمینان حاصل کنم که بردار انکساری که محاسبه کردم درست است؟ با تشکر | بردار شکست (ردیابی پرتو) |
44591 | آیا بخار (بخار آب) در خلاء می تواند وجود داشته باشد و اگر وجود دارد مانند هوا است؟ بیایید فرض کنیم مورد واقعی یک کتری است که در خلاء می جوشد. توجه داشته باشید که من در مورد خلاء بدون گاز صحبت می کنم، نه فضای خالی واقعاً خالی از همه ذرات به جز آب. | آیا بخار سنتی (بخار آب) می تواند در خلاء وجود داشته باشد؟ |
89459 | از آنجایی که می دانیم در ماده متراکم طول عمر پوزیترون حدود 10-10 ثانیه است، چگونه پوزیترون ها را با الکترون ها برخورد می کنیم؟ در طول آزمایش LEP چند پوزیترون وجود داشت؟ من میدانم که پوزیترونها میتوانند در واپاشیهای بتا یا زمانی که دو فوتون با هم برخورد میکنند تولید شوند، اما آیا پوزیترونها به طور طبیعی مانند الکترونها و پروتونها وجود دارند؟ و همچنین پوزیترون های مورد استفاده در LEP از طریق واپاشی بتا تولید شدند؟ اگر نه، چگونه؟ | طول عمر پوزیترون و وجود آن |
133364 |  در تکنیک های استاندارد مسائل مربوط به تیر، حل لحظه ای در هر مقطع شامل شمارش گشتاور ناشی از نیروی برشی نیز می باشد. به عنوان مقداری گشتاور اضافی که به نظر من باید ناشی از همان نیروی برشی باشد، پس چرا ممان را دو بار در نظر می گیریم یا تفاوت گشتاور و گشتاور ناشی از نیروی برشی چیست؟ **در اصل:- آیا M بخاطر خود V تولید نمی شود؟** | چرا در یافتن ممان های یک تیر، اعمال نیرو و همچنین لنگر خمشی را در نظر می گیریم؟ |
134053 | من در تلاش برای درک نظریه پشت ژیروسکوپ هستم. این مقاله را پیدا کردم که همه چیز را با جزئیات توضیح می دهد. اما نمیتوانم بفهمم که چگونه مولفههای شتاب عمودی (a1، a2) در دو طرف دیسک میآیند. متن فقط می گوید که از اثرات ترکیبی دو سرعت زاویه ای می آید. اما باید بدانم چگونه؟ و چرا عمود است؟ اجازه دهید یک نقطه از محیط نیمه بالایی را در نظر بگیریم. حالا دو جزء شتاب که حاصل آن a1 است کجا هستند؟  | شتاب خطی در ژیروسکوپ |
33334 | > **تکراری احتمالی:** > در یک مدل استاندارد با VEV هیگز صفر چه اتفاقی برای ماده می افتد؟ اگر هیگز پتانسیل «کلاه مکزیکی» نداشت و بنابراین مقدار انتظار خلاء آن صفر بود، چه میشد. سپس جرم ذرات بنیادی صفر خواهد بود، بنابراین الکترون، W+، W-، Z و کوارک ها همگی بدون جرم خواهند بود. آیا یک پروتون با جرم غیر صفر امکان پذیر است زیرا بیشتر جرم پروتون از انرژی اتصال گلوئون هایی می آید که از قبل بدون جرم هستند؟ نیروی ضعیف برد بلند خواهد بود و مانند $1/r^2$ سقوط می کند. من فرض میکنم که Z نقش فوتون را بر عهده بگیرد. چند نوع بار ضعیف وجود دارد؟ آیا مایلند بارها دفع شوند و بر خلاف شارژها از طریق Z جذب شوند؟ آیا چیزی معادل مغناطیس وجود خواهد داشت؟ W بی توده چه خواهد کرد؟ آیا نیروی ضعیف «W» در برد بلند، مقادیر بار الکتریکی الکترونها/نوترینوها و کوارکها را تغییر میدهد؟ چقدر عجیب است! من می دانم، ما وجود نداشتیم تا همه اینها را ببینیم، اما کنجکاو هستم که چگونه این همه کار کند. | اگر تقارن Electroweak ناگسستنی بود، جهان چگونه خواهد بود؟ |
28252 | این سوال در امتحان علوم کامپیوتر / رباتیک مطرح شد و من هنوز راه حل آن را نمی دانم. فهمیدم که مربوط به مکانیک کلاسیک است، بنابراین فکر کردم این بهترین مکان برای پرسیدن آن است. فرض کنید یک سیستم کنترل با معادله > > > C = A*x + B*dx/dt > > > توصیف شده است که در آن B متناسب با جرم ربات است. رفتار سیستم > را می توان با حالت پایدار (به عنوان مثال سرعت مجانبی > ربات) و زمان نیمه عمر کاهش > فاصله تا حالت پایدار مشخص کرد. **توضیح دهید که اگر جرم ربات دوبرابر شود حالت پایدار و نیمه عمر چگونه تغییر می کند. ** من متوجه شده ام که حالت پایدار تغییر نمی کند، زیرا زمانی که dx/dt 0 باشد B تاثیری ندارد. راه حل و من تا چه حد آن را درک می کنم. می توانید برای من توضیح دهید که این چه نوع حرکتی است، معنای واقعی حالت پایدار و نیمه عمر برای این حرکت چیست و اینکه چگونه می توان تغییر نیمه عمر را محاسبه کرد؟ | سیستم کنترل با معادله C = A*x + B*dx/dt |
128761 | به خوبی شناخته شده است که نور دو فرکانس مختلف که یک آشکارساز را روشن می کند، خروجی با یک جزء در فرکانس متفاوت تولید می کند. در حالی که چنین ملاحظاتی بسیار مفید هستند (تکنیک های مختلف اندازه گیری هترودین)، تا زمانی که لیزرها به وجود نیامدند، عملی نبودند. صرف نظر از عملی بودن، اثر آن برای مدت طولانی شناخته شده است. سوال این است: تا کی؟ و به طور خاص، آیا می توانید مرجعی به تحلیلی ارائه دهید که آن را ثابت می کند؟ یک مرجع قابل دسترسی در وب، برای اولویت. من انتظار داشتم مدت کوتاهی پس از ایجاد معادلات ماکسول مشخص شود، اما ممکن است اشتباه کنم. در حالت ایدهآل، این میتواند یک مقاله مهم تایید شده باشد، که با توضیح اسکات در مورد رنگ آسمان قابل مقایسه است. | تحلیل تاریخی تداخل نور - فرکانسهای تفاوت |
61305 | از قانون کولن برای محاسبه جاذبه الکتریکی بین 2 ذره باردار استفاده می شود، برای محاسبه قدر جاذبه الکتریکی بین 2 صفحه از چه فرمولی استفاده کنم؟ فرض کنید صفحه اول دارای بار 3*10^-4+ کولن و دیگری همان مقدار بار منفی (3*10^-4) را در خود نگه می دارد، مساحت هر دو صفحه 5 سانتی متر مربع است و کاملاً در معرض و رو به هر یک هستند. دیگر همچنین بگذارید فاصله بین آنها 2 متر باشد. | جاذبه الکتریکی ساکن |
25169 | این سوالی است که اخترشناسان به طور مرتب توسط مردم می پرسند و من کنجکاو هستم که ببینم دیگران چگونه پاسخ می دهند. | چگونه به سوالاتی مانند آیا تا به حال یک بشقاب پرنده را مشاهده کرده اید؟ |
110696 | شناخته شده است که جرم مثبت فضا-زمان را خم می کند تا یک انحنا ایجاد کند. اما اگر چیزی جرم منفی داشته باشد چه کاری انجام می دهد؟ آن را صاف کنید یا مانند یک تاج؟ | جرم منفی با فضازمان چه می کند؟ |
121634 | من نوازنده (درامر) هستم و سعی می کنم بفهمم چه چیزی را می توانم (مرتبط با فیزیک) مطالعه کنم تا درک بهتری از چوب طبل و حرکات مچ دست، نیروی اعمال شده و روش بهتر اعمال آن داشته باشم و تئوری هایی را در من معرفی کنم. آموزش. من واقعاً در فیزیک افتضاح هستم، بنابراین واقعاً نمی دانم چه حوزه هایی مهم هستند (فشار، مکانیک، شتاب؟). | کدام حوزه های فیزیک مربوط به طبل زدن است؟ |
17881 | مثلاً، اگر سیارک 16 سایک را در آینه تلسکوپ دیسکی با ضخامت 1 میلی متر با شعاع 2.4 برابر خورشید فرو کنید، آیا می توانید جزئیات سطح یک سیاره فراخورشیدی را حل کنید؟ با چه وضوحی؟ آیا می توانید آینه را خودسرانه بزرگتر کنید و به وضوح بهتر ادامه دهید؟ فرمول های محاسبه این چیست و در صورت وجود چه محدودیت هایی وجود دارد؟ | آیا قدرت تفکیک تلسکوپ آینه ای محدودیتی دارد؟ |
135324 | هنگامی که دو مقاومت، هر کدام با مقاومت 4.0 اهم، به طور موازی با یک باتری متصل می شوند، جریان خروجی از باتری 3.0 A است. هنگامی که همان دو مقاومت به صورت سری به باتری متصل می شوند، جریان کل در مدار 1.4 A است. مقاومت داخلی باتری را محاسبه کنید. راه حل با $1.4 = \frac{E}{8.0 + r}$ و $3.0 = \frac{E}{2.0+r}$ شروع شد. مقاومت کل اما برای قسمت دوم، من در مورد اینکه چرا 3 A استفاده می شود گیج شده ام. وقتی باتری را ترک می کند 3 A است، اما آیا قبلاً از مقاومت داخلی عبور نکرده است بنابراین نمایش دقیقی از کل جریان در مدار موازی نیست؟ | مشکل مدار موازی و سری |
51909 | در ترانزیستور به عنوان تقویت کننده، ترانزیستور NPN (پایه در وسط و امیتر و کلکتور در طرفین) داریم. کلکتور دارای الکترون است زیرا از نوع N است. به طور مشابه، سوراخ ها اکثرا در پایه هستند، اما از آنجایی که به آرامی دوپ شده است، مقدار بسیار کمی سوراخ دارد. حال وقتی سیگنال کوچکی از جریان متناوب به پایه داده می شود، جریان پایه تغییر می کند و این تغییر را جریان ورودی می نامند. بیشتر این جریان ورودی به کلکتور منتقل می شود (پایه سوراخ های کمتری دارد بنابراین بیشتر جریان زمانی که سوراخ ها را پر می کند ادامه می یابد). در حال حاضر، کلکتور حامل اکثریت بار خود (الکترون ها) است و تعدادی الکترون دیگر توسط سیگنال ورودی به آن اضافه می شود. بنابراین وقتی کلکتور به بار جریان می دهد، ترکیبی از سیگنال ورودی و الکترون های موجود خواهد بود. از این رو، سیگنال کوچک تقویت می شود. آیا من درست هستم یا اشتباه؟ | توضیح ترانزیستور به عنوان تقویت کننده |
110699 | توزیع کروی متقارن چگالی $\rho(r)$ را در نظر بگیرید. ما می توانیم جرم محصور در هر شعاع $r$ را با استفاده از $\frac{dM(r)}{dr} = 4\pi r^2 \rho(r)$ تعریف کنیم، با این شرط که $M(r=0) = 0 دلار سپس شتاب گرانشی و پتانسیل را میتوان به صورت $$\begin{align} a_g &= -\frac{GM}{r^2}\\\ \Phi_g &= -\frac{GM}{r} ارائه کرد. \end{align}$$ اما در آن صورت به نظر نمیرسد که شتاب شیب پتانسیل باشد! $$a_g = - \frac{GM}{r^2} \neq -\nabla \Phi_g = \frac{d}{dr}\left(\frac{GM(r)}{r}\right).$ $ چه چیزی را از دست داده ام؟ * * * به عنوان مثال هنگام نوشتن معادلات ساختار ستارهای یا معادلات لین-امدن، این موضوع مطرح میشود. من اینها را دیدهام که هر دو نوشته شدهاند، $\frac{1}{\rho}\frac{dP}{dr} = -\frac{GM}{r^2}$، و $\frac{1}{ \rho}\frac{dP}{dr} = -\nabla \Phi_g$ برای مثال، مقاله ویکیپدیا در Lane-Emden شامل هر دوی این عبارات است. به نظر می رسد این نشان می دهد که $\Phi_g \neq \frac{GM(r)}{r}$... | چرا به نظر می رسد شتاب شیب پتانسیل گرانشی نیست؟ |
123672 | من سعی می کنم فیزیک پشت یک قایق بادبانی را درک کنم. من سوالات زیر دریانوردی خلاف باد را خوانده ام. آیا این یک مدل منصفانه است؟ دقیقاً بالابر یک قایق بادبانی همانطور که توسط اصل برنولی توضیح داده شده است، این توضیح را نیز دنبال کرده ام که به نظر می رسد کمک کننده باشد اما هنوز گیج هستم. افشای کامل: فیزیک من بسیار ضعیف است و هرگز قایقرانی نکرده ام، اما ریاضیات من باید خوب باشد. من (اکنون) از دو مؤلفه ای که نیرویی را که قایق را به حرکت در می آورد آگاه هستم: «جنبه نیوتنی»، که در آن باد با بادبان برخورد می کند و این نیرو و «جنبه برنولی» ناشی از فشار را ایجاد می کند. تفاوت های ناشی از عبور هوا از اطراف بادبان. (اگر مردم فکر می کنند که این به عنوان دو سوال بهتر است، خوشحال می شویم که آن را تجزیه و تحلیل کنیم، اما من گمان می کنم یکی یا هر دو احمقانه باشد) **به روز رسانی:** توسط @CarlWittoff گفته شده است که جنبه برنولی بسیار پیش پا افتاده است، بنابراین من می خواهم روی این تمرکز کنم که چگونه بخش نیوتنی نیرو می تواند به نیرویی برسد که به باد می رود. **جنبه نیوتنی** من این را به ساده ترین معنا می فهمم، بادبانی عمود بر باد نیرویی متناسب با سرعت نسبی باد روی قایق ایجاد می کند. همانطور که بادبان به سمت باد متمایل می شود، شما بیشتر بالا و کشش کمتری خواهید داشت (در شرایط هواپیما). در توضیح قایقرانی، به این معنی است که جنبه نیوتنی را می توان برای توضیح رفتن به باد استفاده کرد. در سوال اول نیز به این موضوع اشاره شده است. با این حال، من نمی فهمم چگونه این می تواند باشد. مطمئناً نیروی وارد شده به بادبان و از این رو کشتی همیشه در جهت باد است. از این رو هرگز نمی تواند نیرویی به باد وارد کند. به نظر میرسد مقاله پیشنهاد میکند که میتوانید بدون اثر برنولی فرار کنید، اما من نمیدانم چگونه.  این تلاش من است که چگونه این به بادبان تبدیل شود. هوا به اطراف بادبان رانده می شود که نیرویی (به رنگ بنفش) روی قایق وارد می کند. با این حال، من نمی توانم راهی برای ورود این نیرو به باد ببینم. **جنبه برنولی** این منطقه ای است که من حتی بیشتر با آن گم شده ام. درک من این است که به نحوی میتوان بادبان را طوری زاویه داد که هوایی که از یک طرف میگذرد سریعتر حرکت میکند که فشار را کاهش میدهد و نیرو ایجاد میکند. با این حال، به نظر نمیرسد که من نمیتوانم این شهود را به هر نوع فرمول قابل اجرا مرتبط کنم. به طور خاص، چه چیزی جهت نیرو را تعیین می کند و با چه چیزی متناسب است؟ من سعی میکنم یک قایق را برای یک بازی شبیهسازی کنم و هر کمکی که در مورد فرمولهایی که واقعاً باید به آن وصل کنم، بسیار قدردانی میشود :) | مشکل درک مکانیک بادبان پایه |
21586 | آیا کسی می تواند فرمول عملکرد پتانسیل سیستمی متشکل از 2 لوله کواکسیال را به من یادآوری کند که در یک اختلاف پتانسیل ثابت نگهداری می شوند و در بین محیط دارای رسانایی یکنواخت $c$ است؟ (من یادم رفته چگونه این چیزها را محاسبه کنم، مدت زیادی از دبیرستان گذشته است!) | فرمول پتانسیل برای 2 لوله کواکسیال |
95340 | دمای پلانک بالاترین دمای ممکن در جهان است. اما آیا به آن رسیده است؟ یا آیا هر جسم یا پدیده ای به این دمای مطلق خواهد رسید؟ | آیا هرگز می توان به دمای پلانک رسید؟ |
8617 | برای بدست آوردن دقیق ترین مقادیر تجربی توابع توزیع پارتون برای پروتون به کجا نگاه کنم؟ میدانم که این توابع _مستقیم_ اندازهگیری نمیشوند، اما اساساً میخواهم تناسبی پیدا کنم که شامل دادههای تجربی اخیر باشد. من در حال مطالعه مقاله ای در مورد فایل های PDF بودم که به طور خلاصه نحوه تناسب توابع نظری با داده ها را مورد بحث قرار می داد و برخی از ارقام نمونه را شامل می شد، اما تاریخ آن مربوط به سال 1996 است و من به دنبال چیزی جدیدتر هستم. | از کجا می توانم دقیق ترین اندازه گیری توابع توزیع پارتون را دریافت کنم؟ |
21889 | ما در حال بحث در مورد سیالات فوق بحرانی با یک همکار بودیم و همانطور که در مورد آزمایشهای فکری مختلف فکر میکردیم، به ذهنم رسید که واقعاً نمیتوان فقط مایعی را در یک پیستون در یک موقعیت واقعی داشت. می خواهم مطمئن شوم که چیزی را از دست ندهم. آیا مایعاتی وجود دارند که فشار بخار آنها در شرایط خاص صفر باشد؟ اگر نه، آیا حق دارم فکر کنم حتی اگر حجمی از مایع را به طور کامل در یک ظرف هرمتیک محصور کنید، به دلیل تبخیر و تعادل فشار بخار، همیشه کسری ناچیز بخار خواهید داشت؟ اگر چنین است، اگر این مایع را به یک سیال فوق بحرانی تبدیل کنید، فقط باید حجم ظرف را به مقدار بسیار کمی کاهش دهم و این را می توان به دو صورت توضیح داد: * از نظر مایع، زیرا تقریباً تراکم ناپذیر است، من به نیروی بسیار زیادی نیاز دارم تا آن حجم را حتی با مقدار کمی تغییر دهم. بنابراین فشار در پیستون من زیاد است و احتمالاً بیش از فشار بحرانی مایع است و آن را از نظر گاز به یک سیال فوق بحرانی * تبدیل می کند، زیرا حجم اشغال شده توسط گاز بسیار کم است و از آنجایی که احساس خواهد شد اول فشرده سازی، به راحتی می توان افزایش فشار گاز را برای تغییرات کوچک در حجم بسیار سریع مشاهده کرد که یک بار دیگر منجر به یک سیال فوق بحرانی می شود. پیشاپیش از پاسخ های شما متشکرم! | سوالاتی در مورد فشرده سازی مایع در پیستون |
61302 | برای دمای ثابت غلظت گاز محلول در یک محلول با فشار گاز $p$ نسبت مستقیم دارد، یعنی $c_s (T,p) = f(T)p$. از آنجایی که $H_2$ فقط در فلزات به عنوان اتم های منفرد حل می شود، این قانون باید به این صورت اصلاح شود: $c_s(T,p) = f(T) \sqrt{p}$، چیزی که می خواهم نشان دهم. این چیزی است که تا به حال به دست آورده ام: در ابتدا باید یک واکنش شیمیایی $H_2 \rightarrow 2 H$ وجود داشته باشد که با پتانسیل شیمیایی می دهد: $- \mu_{H_2} + 2 \mu_H = 0$. از آنجایی که $\mu_H$ در فلز حل می شود، یک ترکیب اضافی وجود دارد، یعنی $\mu_H = \mu_H^° + RTlog(c_{H})$ که $\mu_H^°$ پتانسیل شیمیایی هیدروژن اتمی خارج از یک است. راه حل اگر عبارت فوق را استخراج کنیم w.r.t. $p$ در $T$ ثابت دریافت می کنیم: $-(\frac{\partial \mu_{H_2}}{\partial p})|_T + 2 (\frac{\partial \mu_H^°}{\partial p })|_T = 0$ زیرا میکس ترم به $p$ بستگی ندارد. اکنون از رابطه Gibbs-Duhem ($SdT - Vdp + Nd\mu = 0$) می دانم که $N(\frac{\partial \mu}{\partial p}) = V$ که عبارت فوق را به: $-\frac{V_{H_2}}{N_{H_2}} + 2 \frac{V_{H} }{N_H} = 0$ اینجا جایی است که من گیر کردهام. دستیارم به من گفت که در نهایت باید به یک معادله دیفرانسیل برای غلظت برسم، اما نمی دانم کجا اشتباه کردم / چگونه ادامه دهم. پیشاپیش متشکرم | قانون هنری در فلزات |
128893 | میشه لطفا با یه سوال خیلی ساده راهنمایی کنید؟ من یک میز جک قیچی هیدرولیک با موارد زیر دارم: 2 سیلندر هیدرولیک، هر کدام با کورس سیلندر 240 میلی متر، سوراخ سیلندر 50 میلی متر و فشار هیدرولیک 15 مگاپاسکال. من باید ظرفیت بالابری این جدول را محاسبه کنم (بدون توجه به جرم اجزا). قوچ ها یک پین مرکزی مکانیزم قیچی را به حرکت در می آورند. من سعی می کنم از دو جهت به این موضوع نزدیک شوم، یا Fx=w/tan (تتا) یا P=mgh/Al. من یک نقطه خالی زده ام - واضح است؟ متشکرم | ظرفیت بالابری جک قیچی هیدرولیک |
110341 | مقاومت $\frac{V}{I}$ است و ما واحد $\Omega$ را دریافت می کنیم. واحد دیگر $\frac{W}{A^2}$ است. چگونه آن واحد را استخراج می کنید؟ | سایر واحدهای مقاومت |
86098 | بیایید معیارهایی داشته باشیم $$ ds^{2} = f(\mathbf r)dt^{2} - h(\mathbf r )\delta_{ij}dx^{i}dx^{j}. $$ داغ برای نشان دادن اینکه حرکت نور در فضازمان با این معیار برابر است با حرکت در محیط پیوسته با ضریب شکست $n = \sqrt{\frac{h}{f}}$؟ آیا منطقی است که از معادلات ماکسول در فضازمان منحنی شروع کنیم، $$ D_{\mu}D^{\mu}A^{\nu} - R^{\nu}_{\quad \sigma}A^{\sigma } = 4\pi J^{\nu}، $$ و سپس نشان دهید که برابر با معادلات ماکسول برای رسانه پیوسته است (به هر حال، چگونه آنها را برای این مورد یادداشت کنیم؟)؟ ویرایش کنید. هوم، کار تقریباً حل شده است. یک ویرایش دیگر حل شده است. ابتدا معادله ماکسول برای رسانه را به شکل $$ \partial_{\alpha}F_{\beta \gamma} + \partial_{\beta}F_{\gamma \alpha} + \partial_{\gamma}F_{ نوشتم. \alpha \beta} = 0, \qquad (1) $$ $$ \quad \partial_{\beta}H^{\beta \alpha} = 4\pi j^{\alpha}، \qquad (2) $$ که در آن $H^{\alpha \beta} = \varepsilon \eta^{\alpha \mu}\eta^{\beta \nu}F_{ \mu \nu}$, $$ \eta^{\alpha \mu} = diag \left(\sqrt{\mu \varepsilon}, -\frac{1}{\sqrt{\mu \varepsilon}}، -\frac{1}{\sqrt{\mu \varepsilon}}، -\frac{1}{\sqrt{\mu \varepsilon}} \راست). $$ اگر اتصال $$ F(\mathbf E , \mathbf B ) \to F(\mathbf D , \mathbf H ) = H(\mathbf D , \mathbf H ) را یادداشت کنید این ارتباط آشکار خواهد شد. $$ دوم، من معادلات فضازمان منحنی را یادداشت کردم: $$ D_{\alpha}f_{\beta \gamma} + D_{\beta}f_{\gamma \alpha} + D_{\gamma}f_{\alpha \beta} = \partial_{\alpha}f_{\beta \gamma} + \partial_{\beta}f_{\gamma \alpha} + \partial_{\gamma}f_{\alpha \beta} = 0, \qquad (3) $$ $$ D_{\beta}h^{\beta \alpha} = \frac{1}{\sqrt{-g }}\partial_{\beta}(\sqrt{-g}h^{\beta \alpha}) = 4 \pi J^{\alpha}، \qquad (4) $$ جایی که $h^{\beta \alpha} = g^{\beta \mu}g^{\alpha \nu}f_{\mu \nu}$، و جایی که من از برابری برای مشتق کوواریانت تانسور ضد متقارن استفاده کردم. پیچیدگی بنابراین اگر از جایگزینی استفاده کنید $$ F_{\alpha \beta} = f_{\alpha \beta}, \quad H^{\beta \alpha} = \sqrt{-g}g^{\alpha \mu}g^{ \beta \nu}f_{\mu \nu}، \quad j^{\alpha} = \sqrt{-g}J^{\alpha}، $$ معادلات $(3)، (4)$ به $(1)، (2)$ کاهش خواهد یافت. سپس تنها چیزی که باقی می ماند یافتن ارتباط بین معیارها و $\varepsilon , \mu$ است. وقتی معیارها مورب باشند کار سختی نیست: $$ D^{i} = g^{i \alpha}g^{0\beta }F_{\alpha \beta} = -g^{i0}g^{0j} F_{j0} + g^{ij}g^{0l}F_{jl} + g^{ij}g^{00}F_{j0} = g^{ii}g^{00}F_{i0} = \frac{1}{fh}E^{i} = \varepsilon E^{i}، $$ $$ F^{ij} = g^{ i \alpha}g^{j \beta }F_{\alpha \beta} = -g^{0i}g^{jk}F_{k0} + g^{ik}g^{j0}F_{k0} + g^{ik}g^{jl}F_{kl} = g^{ii}g^{jj}F_{ij} = \frac{1}{h^{2}}F_{ij} \Rightarrow $ $$ H_{m} = -\frac{1}{2}\varepsilon_{m ij}F^{ij} = \frac{B_{m}}{h^{2}} = \frac{B_{m}}{\mu}، $$ بنابراین $$ n = \sqrt{\varepsilon \mu} = \sqrt{\frac{h^{2}}{hf}} = \sqrt{\ فرک{h}{f}}. $$ | متریک فضازمان و ضریب شکست زیر |
82564 | ویکیپدیا میگوید: > بسط متریک یکی از ویژگیهای کلیدی کیهانشناسی بیگ بنگ است و از نظر ریاضی با متریک FLRW مدلسازی میشود. این مدل در عصر حاضر > فقط در مقیاس های بزرگ (تقریبا مقیاس خوشه های کهکشانی و بالاتر) معتبر است. در مقياسهاي كوچكتر، ماده تحت تاثير جاذبه گرانشي به هم پيوستهاند و اين گونه اجرام مقيد شده با سرعت انبساط متريكي كه جهان پير ميشود، منبسط نميشوند، اگرچه همچنان از يكديگر عقب ميروند. ...چرا؟ تمام معادلات گرانشی که من می دانم پیوسته و صاف هستند - گرانش هرگز به صفر نمی رسد. با این حال، خواندن مطالب بالا به نظر می رسد که در جایی نقطه برش وجود داشته باشد. اجسام به اندازه کافی به طور کامل بسته نمی شوند. این دیگر نیروهای متعددی با هم همپوشانی و مبارزه نیستند، مانند الکترومغناطیسی و نیرومند، که بین اتصال هسته اتم و پاره کردن آن دست و پنجه نرم می کنند. این بیانیه به نظر می رسد که مرز مشخصی بین جایی که گرانش کار می کند و جایی که انبساط متریک کار می کند وجود دارد، خوشه هایی از کهکشان ها با میدان گرانشی خود که به فاصله محدودی می رسند، مانند دانه های برف در حال سقوط آزاد که می توانند هنگام برخورد با هم جمع شوند. آیا محدوده مرزی محدود کننده گرانش وجود دارد؟ چگونه جدایی بین سیستمهای متصل به گرانشی و مستقل توضیح داده میشود؟ | چه چیزی محدوده جاذبه گرانشی را در مورد انبساط فضا محدود می کند؟ |
121586 | هشدار: دانشجویان از آثار باستانی دوری کنید. هدف از یادگیری زنده ماندن است. سلام امروزه نامگذاریهای _Feynman Gauge_ و _Landau Gauge_ ثابت به نظر میرسند، اما آیا میتوانید تاریخچه آن را توضیح دهید؟ این دو مورد است: 1. چه کسی برای اولین بار از چنین سنج هایی استفاده کرد و چگونه؟ 2. اصطلاحات چگونه جایگاه خود را به دست آوردند؟ همچنین به ناچار تاریخچه سنج های لورنز در QFT را می پرسد. به ویژه، چه زمانی متوجه شد که آزادی (و نیاز) پارامتر گیج ξ در نظریه کوانتومی نهفته است؟ ابتدا عذرخواهی میکنم که دسترسی محدودی به ادبیات مربوط به پرسیدن چنین سؤالاتی دارم. مطالعات اولیه من در زیر نشان داده شده است. 1 **اصطلاحات در ادبیات** (Schweber 1961) از پارامترهای سنج آگاه نیست و لورنتس[sic] gauge (در گیج فاینمن) با کولن مخالف است. اما همچنین به گیج ینی امروزی در ثانیه 15 گرم اشاره دارد، و می گوید (فرید و ینی 1958) می توان گیج را در جایی که انتشار دهنده فوتون ∝ $g + 2pp/p^2$ گرفت، گرفت. در (Nakanishi 1966)، کلمه Landau gauge دیده می شود و چندین مقاله نزدیک به گذشته در مورد کمی سازی سنج لاندو استناد می کند. (این مقاله مهمی در کوانتیزاسیون متعارف در سنج لاندو به همراه (Lautrup 1967) است. ناکانیشی از طرفداران قوی سنج لاندو بود. 74 از (ناکاناشی 1972)، گیج فاینمن یا گیج فرمی و سنج لانداو-خالاتونیکوف[sic]، یا به سادگی گیج لاندو خوانده شده است. (Landau and Khalatnikov، 1955) در بخش کتابشناسی فهرست شده است، اما من نتوانستم بفهمم کدام قسمت از Nakanishi واقعاً به آن استناد می کند. (Nakanishi 1972) یک مقاله مروری است که یکی از موضوعات اصلی آن کمی سازی متعارف میدان EM در گیج دلخواه لورنز، یعنی برای هر پارامتر گیج است. در صفحه 134 (Itzykoson & Zuber, 1980) از کلمات Feynman gauge و Landau gauge استفاده شده است. آیا در آن زمان اسامی جا افتاده بود؟ هوم، در ص 389 (سیگل 1999)، «سنج فرمی-فاینمن» معرفی شده است. (Srednicki 2007) از کلمه $R_\xi$ برای QED استفاده می کند، و خاطرنشان می کند که [آن] از نظر تاریخی فقط در زمینه شکست تقارن خود به خودی استفاده شده است [...] اما ما در اینجا نیز از آن استفاده خواهیم کرد. 2 **نماد پارامتر سنج** ξ در حال حاضر معمول است. آیا به دلیل (فوجیکاوا، لی و ساندا 1972) است؟ برای سایر نمادها، $\alpha$ را ذکر می کنم. (Nakanishi 1972) از آن استفاده می کند و حتی بعد از (Fujikawa, Lee and Sanda 1972) گاهی اوقات به عنوان مثال و در (Siegel 1999) استفاده می شود. 3 **خط زمانی تئوری** 1930 - فرمی: ص 240 از (Schweber 1961) می گوید فرمی پیشنهاد داد که $-\frac{1}{2} (\جزئی A)^2$ به لنگرانژی اضافه شود. (فرمی اولین کسی بود که یک شرط فرعی را معرفی کرد، اما کامل نبود. همچنین به Gupta و Bleuler در زیر مراجعه کنید.) اگرچه من مقالات فرمی را بررسی نکردم، شاید بهتر باشد که فرمی-فاینمن(-'t Hooft) را نام ببرم. سنج. 1948 - فاینمن: فاینمن به سادگی استفاده از گیج فاینمن را در بخش 8 (Feynman 1949) توجیه می کند. قبل از فاینمن، کواریانت لورنتس نبود و فوتون های عرضی از هم جدا شدند. فاینمن میگوید این کار ضروری نیست، و خوب است که $\gamma^\mu$...$\gamma_\mu$ را انجام دهید. 1950 - Gupta & Bleuler: آنها می گویند که Gupta و Bleuler با کشف شرایط فرعی صحیح، موفق به کوانتیزاسیون متعارف کوواریانت در گیج فاینمن شدند. 1956 - Landau & Khalatnikov: نگاه کنید به (Nakanishi 1972) در بالا. 1958 - Yennie gauge: گفته می شود (فرید و ینی 1958) از Yennie gauge امروزی، $\xi = 3 $، در مسائل حالت محدود استفاده می کند. اوایل یا اواسط دهه 60 - افزایش علاقه به سنج لاندو؟ رجوع کنید به (ناکانیشی 1966) در بالا. 1966 - 67 Nakanishi & Lautrup: کمی سازی متعارف میدان EM برای هر ξ. 1967 - Faddeev & Popov 1971 - 't Hooft: در سال 1971، 't Hooft از Feynman-'t Hooft gauge یا به سادگی t Hooft gauge برای تقارن گیج شکسته استفاده کرد. (فوجیکاوا، لی و ساندا 1972) به هر ξ تعمیم داده شد. در چکیده آن از کلمه Feynman-'t Hooft gauge استفاده شده است. (طبق گفته واینبرگ. هر دو را نخواندهام.) 1972 - هنوز کمیسازی متعارف برای ξ دلخواه مورد توجه است، از جمله میدان برداری عظیم. رجوع کنید به (ناکانیشی 1972). 4 Loren't'z gauge (اشتباه املایی) شاید بدانید که در قرن بیستم، املای رایج Lorentz gauge با t اضافی بود. هیچ استثنایی در دستم پیدا نکردم. نقطه عطف ممکن است اشتباه Peskin & Schroeder باشد. Srednicki و Siegel آن را درست می نویسند. 5 **کتابشناسی** * فرمی، ای.، آتی. آکادمی لینسی. **9** (1929) 881, Atti. آکادمی لینسی. **12** (1939) 431, Rev. فیزیک **4** (1932) 87. * Feynman, R., Phys. Rev. **76** (1949) 769. * Fried H.M., Yennie, D.R., Phys. Rev. **112** (1958) 1391. * Fujikawa, Lee and Sanda, PRD **6** (1972) 2923 * Itzykson & Zuber Quantum field theory, 1980. * Landau, L. D., Khalatnikov, I. M., جی. اکسپر. نظریه. فیزیک اتحاد جماهیر شوروی 29 (1955)، 89 [ترجمه انگلیسی: Sov. فیزیک J. E. T. P. 2 (1956)، 69]. * Lautrup، B.، Mat. فیس مدل. دن. Vid. سلسک. 35 (1967)، شماره 11. * Nakanishi, N., Prog. نظریه. فیزیک **35** (1966) 1111 (قابل دانلود رایگان) * Nakanishi, N., Prog. نظریه. فیزیک انعطاف پذیر. **51** (1972) 1 (قابل دانلود رایگان) * شوبر، مقدمه ای بر نظریه میدان کوانتومی نسبیتی، 1961. * Siegel, W., Fields, arXiv:hep-th/9912205 * Srednicki، (2007) ) _نظریه میدان کوانتومی_ 6 **بازنگری های thi | تاریخچه نام های Feynman-gauge و Landau-gauge. چگونه بوجود آمد و چگونه حل شد؟ |
123670 | یک لاگرانژی Chern-Simons را در نظر بگیرید $\mathscr{L}=\mathbf{e}^2-b^2+g\epsilon^{\mu \nu \lambda} a_\mu\partial _\nu a_\lambda$ در ابعاد 2+1، که در آن میدان های الکترومغناطیسی $e_i=\جزئی _0a_i-\جزئی _ia_0$ هستند و $b=\جزئی _1a_2-\جزئی _2a_1$. از لاگرانژی معادلات کلاسیک حرکت برای فیلدهای $a_\mu$ ($\mu=0,1,2$): $(\جزئی _0^2-\جزئی _1^2-\جزئی _2^2) بدست می آوریم. )a_\mu+\جزئی _\mu(\جزئی _1a_1+\جزئی _2a_2-\جزئی _0a_0)\pm g\epsilon^{\mu \nu \lambda}\جزئی _\nu a_\lambda=0$; یا معادلات ماکسول برای میدان های الکترومغناطیسی: $\جزئی _0b-\جزئی _1e_2+\جزئی _2e_1=0، \جزئی _1e_1+\جزئی _2e_2+gb=0، \جزئی _0e_1+\جزئی _2b+ge_2=0، text{و } \partial _0e_2-\partial _1b-ge_1=0.$ حل چهار معادله «ماکسول» با یک رابطه پراکندگی شکاف $\omega ^2=\mathbf{k}^2+g^2$ آسان است. سؤالات من این است: (1) آیا می توان معادلات حرکت را برای فیلدهای $a_\mu$ حل کرد (شاید تحت مقداری تثبیت سنج) که در آن رابطه پراکندگی یکسانی بدست آوریم $\omega ^2=\mathbf{k}^2 +g^2$؟ همانطور که می دانیم، وقتی $g=0$، حل معادلات (زیر گیج لورنز) آسان است تا نشان دهیم که هر فیلد $a_\mu$ و هر فیلد $e_i,b$ معادله موجی $(\جزئی را برآورده می کند. _0^2-\جزئی _1^2-\جزئی _2^2)\phi=0$ با همان رابطه پراکندگی بدون شکاف $\omega ^2=\mathbf{k}^2$. (2) اگر لاگرانژ را بیشتر به $\mathscr{L}=\mathbf{e}^2-b^2+g\epsilon^{\mu \nu \lambda} a_\mu\partial _\nu a_ تغییر دهیم \lambda+m(a_0^2-a_1^2-a_2^2)$، $m\geqslant 0$، سپس معادلات حاصل از حرکت تبدیل به $(\جزئی _0^2-\جزئی _1^2-\جزئی _2^2)a_\mu+\جزئی _\mu(\جزئی _1a_1+\جزئی _2a_2-\جزئی _0a_0)\pm g\epsilon^{\ mu \nu \lambda}\partial _\nu a_\lambda\pm ma_\mu=0$، و نوشتن برخی از آنها غیرممکن به نظر می رسد معادلات مکسول که فقط بر حسب میدان های الکترومغناطیسی هستند. بنابراین، برای این مورد، چگونه معادلات فیلدهای $a_\mu$ را حل کنیم و رابطه پراکندگی را بدست آوریم؟ (3) به دنبال سوال (2)، آیا فقط لاگرانژهای نا متغیر گیج (تا یک عبارت مشتق کل) می توانند معادلات حرکت کلاسیک را که فقط شامل میدان های الکترومغناطیسی هستند، تولید کنند؟ خیلی ممنون. | سوالات ساده لوحانه در مورد معادلات حرکت کلاسیک از لاگرانژی چرن-سیمونز |
110347 | یک فن هواکش نصب شده بر روی دیوار یک اتاق کم هوا (به استثنای ورودی هوا با سطح مقطع معین) هوا را از اتاق خارج می کند. اگر نرخ جابجایی هوای فن داده شود (CFM یا m3/hr)، آیا می توان اختلاف فشاری را که می تواند بین داخل و خارج اتاق ایجاد کند محاسبه کرد؟ | نحوه محاسبه فشار دیفرانسیل |
61871 | البته بدن ما هر روز مقداری اتم را با محیط مبادله می کند، اما آیا اتم هایی وجود دارند که تا آخر عمر با ما می مانند؟ | اتم ها در بدن ما |
61303 | اخبار آن را خواندم که: > هاوکینگ به انسان ها 1000 سال فرصت می دهد تا از زمین بگریزند چگونه به این رقم رسید؟ چه چیزی نسل بشر را در 1000 سال آینده منقرض می کند؟ | بر اساس چه چیزی هاوکینگ 1000 سال زمان برای فرار انسان از سیاره زمین می دهد؟ |
56269 | چرا درست است که میتوانیم استنباط کنیم که معادلات GR اینشتین همراه با معادلات EM ماکسول ممکن است به شکل $$R_{ij}=C(F_{ik}F_j^{\,\,k}-{1\over نوشته شود) درست است 4}g_{ij}F_{mn}F^{mn})$$ بدون دانستن EM؟ من نمی دانم که آیا این یک درجه آزادی است. لطفا روشن کنید! با تشکر | اینشتین + تانسور ماکسول |
16378 | چرخش های بینهایت کوچک رفت و آمد دارند و هر چرخش متناهی ترکیب چرخش های بینهایت کوچک است که منطقاً به این معنی است که آنها نیز رفت و آمد دارند. اما آنها نمی کنند. چرا؟ | چرا چرخش های بی نهایت کوچک جابجایی هستند، در حالی که چرخش های متناهی نیستند؟ |
127350 | من همیشه از این واقعیت متحیر بودم. یک مکعب یکنواخت دارای یک بیضی اینرسی کروی شکل است. کره تقارن بالاتری نسبت به مکعب دارد. آیا دلیل یا دلالت عمیقی پشت آن وجود دارد؟ | چرا بیضی اینرسی تقارن بیشتری نسبت به جسم صلب دارد؟ |
117370 | اکنون پرتوهای موازی را در نظر بگیرید که به سمت عدسی محدب حرکت می کنند. پس از ظهور آنها در کانون همگرا می شوند. آیا این منجر به تداخل بین پرتوهای نور نمی شود؟ عملاً باید باشد اما می خواهم بدانم چرا این اتفاق نمی افتد.  به فوکوس در تصویر بالا نگاه کنید. پرتوها همگرا می شوند و نباید منجر به تداخل شود. پدیده مشابهی باید با یک آینه مقعر در کانون آن رخ دهد. | تداخل در کانون عدسی محدب یا آینه مقعر |
93959 | فرض کنید یک لامپ به سمت دیوار، در یک اتاق تاریک و بدون منبع نور دیگر، دارید، اگر آن لامپ را خاموش کنید # آیا دیوار همچنان برای مدتی قابل مشاهده است؟ | دیوار پس از برداشتن منبع نور قابل مشاهده است |
8612 | این سوال: چگونه ریز حالتهای پیکربندی الکترون به نمادهای اصطلاحی نگاشت میشوند؟ و بحث در مورد اثرات چند الکترونی در اینجا: محاسبات کوانتومی و ناوبری حیوانات به من انگیزه داد تا سعی کنم مکانیک کوانتومی اتم های چند الکترون را بهتر درک کنم. از آنجایی که ظاهراً حل هر چیزی به صورت بسته دشوار است، من یک بسته محاسباتی مکانیک کوانتومی چند الکترونی عددی پیدا کردم که برای دانشجویان رایگان است! (به نام GAMESS) هدف من این است که اصول اولیه را حداقل در سطح تصویر اوربیتال مولکولی درک کنم و بتوانم برخی از انرژی ها را محاسبه کنم. از بحث در سوال دیگر و خواندن ویکیپدیا، فکر میکنم که ایده اصلی پشت Hartree Fock و تابع موج ساخته شده از یک تعیینکننده Slater را درک کردهام. و من توانستم از این برنامه برای محاسبه انرژی های مداری و انرژی حالت پایه برای یک اتم نماد ترم ${}^1S_{0}$ مانند نئون استفاده کنم. اینها برای من منطقی هستند زیرا هر اوربیتال پر از دو الکترون است: $$ \begin{array}{ccc} \underline{\uparrow \downarrow} & \underline{\uparrow \downarrow} & \underline{\uparrow \downarrow} \ \underline{\uparrow \downarrow} \ \underline{\uparrow \downarrow} \\\ \underset{1s}{\ } & \underset{2s}{\ } & \underbrace{\ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ }_{2p} \end{array}$$ سوال اصلی من در مورد اتمهایی با پوستههای باز است: **تابع موج در تصویر مداری برای اتم های پوسته باز چگونه نشان داده می شود؟** به عنوان مثال لیتیوم با نماد عبارت ${}^2S_{1/2}$ $$ \begin{array}ccc} \underline{\uparrow \downarrow} & \underline \ \underset{1s}{\ } & \underset{2s}{\ } & \underbrace{\ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \\ \ \ \ }_{2p} \end{آرایه}$$ در مقابل بور با نماد عبارت ${}^2P_{1/2}$ $$ \begin{array}{ccc} \underline{\uparrow \downarrow} و \underline{\uparrow \downarrow } & \underline{\uparrow \ } \ \underline{\quad \ } \ \underline{\quad \ } \\\ \underset{1s}{\ } & \underset{2s}{\ } & \underbrace{\ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ }_{2p} \end{array}$ $ به نظر میرسد که اینها باید دقیقاً به همین شکل در اوربیتالهای مولکولی توصیف شوند: یک پوسته باز که زیر آن همه پوستههای باقی مانده بسته هستند. با این حال ظاهراً اینطور نیست. اتم لیتیوم یک دوگانه است و می تواند توسط ROHF با GAMESS توصیف شود، در حالی که مورد بور ظاهراً فقط یک دوتایی نیست، زیرا به نحوی باید انحطاط را در نظر گرفت (آیا این نوع دوتایی علاوه بر نماد اصطلاح؟) اگرچه این سند GAMESS می گوید که هر دو از نظر فنی ROHF هستند ( http://haucke-jena.de/gamess/gam_grund_1/gvb_ref.htm). سوال بخش 2: **آیا این تلاش برای این است که بگوییم ما به بیش از یک تعیین کننده slater برای این حالت های منحط نیاز داریم؟** یعنی چیزی شبیه به: $$ \frac{1}{\sqrt{2}} \left[ \left( \begin{array}{ccc} \underline{\uparrow \downarrow} & \underline{\uparrow \downarrow } & \underline{\uparrow \ } \ \underline{\quad \ } \ \underline{\quad \ } \\\ \underset{1s}{\ } & \underset{2s}{\ } & \underbrace{\ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ }_{2p} \end{array} \right) \+ \left( \begin{array}ccc} \underline{\uparrow \downarrow} & \underline{\uparrow \downarrow } & \underline{\quad \ } \ \underline{\quad \ } \ \underline{\uparrow \ } \\\ \underset{1s}{ \ } & \underset{2s}{\ } و \underbrace{\ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \\ }_{2p} \end{array} \right) \right] $$ بنابراین فکر میکنم این حالت چند پیکربندی نامیده میشود (MCSCF؟)، اما مستندات محاسبه کوانتومی (پیوند قبلی) میگوید MCSCF نیست برای هر یک از این ایالت ها ضروری است. بنابراین آیا آن دو قطعه تابع موج به نحوی تعیین کننده های slater متفاوت نیستند؟ بنابراین من بسیار گیج هستم و از هر کمکی قدردانی خواهم کرد. لطفاً اصطلاحاتی را که در پاسخ به کار می برید به وضوح توضیح دهید، زیرا به نظر می رسد تفاوت بین RHF، ROHF، GVB، MCSCF و غیره بخش بزرگی از سردرگمی من در اینجا باشد. به روز رسانی: چند نمونه از نتایج محاسبه برای یک اتم اکسیژن. انرژی = -74.8002167288 Hartrees --- سه قلو (ROHF با MULT=3) انرژی = -74.6780126893 Hartrees --- تک (ROHF با MULT=1) انرژی = -74.6780126893 هارتری --- تک تک (RHF) باید یکسان باشد (RHF)، MULT=1 انرژی = -74.7986255288 Hartrees --- ??? (GVB با تنظیم مشخص شده توسط GAMESS doc برای نماد مدت ${}^3P_2$) خروجی GVB همچنین می گوید: جمعیت اتمی مولیکن در هر مدار مولکولی 1 2 3 4 5 2.000000 2.0000000 2.0000000 3333331. 1.333333 که به نظر من ترکیب یکنواختی از $$ \left( \begin{array}{ccc} \underline{\uparrow \downarrow} & \underline{\uparrow \downarrow } & \underline{\uparrow \downarrow } \ \underline{\uparrow \ } \ \underline{\uparrow \ } \\\ \underset{1s}{\ } & \underset{2s}{\ } & \underbrace{\ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ \ }_{2p} \end{array} \راست)، \left( \begin{array}{ccc} \underline{\uparrow \downarrow} & \underline{\uparrow \downarrow } & \underline{\uparrow \ } \ \underline{\uparrow \downarrow } \ \underline{\uparrow \ } \\\ \underset{1s}{\ | پوسته های باز در مکانیک کوانتومی اتم های چند الکترون |
95348 | من باید دو انتگرال گراسمن را ارزیابی کنم، یکی بر روی متغیر گراسمن واقعی دیگری بر روی متغیرهای پیچیده. بیایید ابتدا با واقعی شروع کنیم: نمونه اولیه ای که برای $n$ متغیرهای Grassmann واقعی داریم: $$ \tag{1}\int d^n\psi \exp{[\frac{1}{2}\psi^T M \psi]} ~=~ (\det M)^{1/2} $$ اکنون میتوانیم متغیر ادغام را جابجا کنیم و از تغییر ناپذیری شیفت ادغام استفاده کنیم: اگر $\psi\rightarrow \psi - M^{-1}\eta$ را جایگزین می کنیم سپس آرگومان داخل نمایی تبدیل می شود: $$ [\frac{1}{2}\psi^T M\psi] ~\longrightarrow~ \frac{ 1}{2}(\psi - M^{-1}\eta)^T M(\psi - M^{-1}\eta) $$ $$ =\frac{1}{2}[\psi^T M\psi + \eta^T (M^{-1})^T MM^{-1}\eta \space\underbrace{-\eta^T ( M^{-1})^T M\psi - \psi^TMM^{-1}\eta}] $$ $$ =\frac{1}{2}\psi^T M\psi+\frac{1}{2}\underbrace{\eta^T (M^{-1})^T MM^{-1}\eta}_{\text extra}+\eta^T\psi . \tag{2} $$ این عبارت اضافی باید ناپدید شود، اما چگونه؟ من با همین مشکل مواجه خواهم شد که همان انتگرال گاوسی را روی متغیرهای پیچیده گراسمن انجام دهم. | انتگرال گاوسی بر روی متغیرهای گراسمن |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.