_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
630 | به نظر می رسد که اگر طول انسجام یک لیزر به اندازه کافی بزرگ باشد، می توان با ترکیب آنها تصویر تداخلی (متحرک) را مشاهده کرد. آیا حقیقت دارد؟ سرعت آشکارسازهای عکس برای مشاهده تداخل پرتوهای دو تا از بهترین لیزرهای موجود چقدر باید باشد؟ طول پیوستگی بهترین لیزر موجود چقدر است؟ به طور خاص، آیا لیزری (تک طول موج نوری) با طول همدوسی بیش از 500 متر وجود دارد؟ | آیا می توان تداخل 2 لیزر نوری مستقل را مشاهده کرد؟ |
29398 | در سخنرانی های فاینمن جلد. 1، می گوید که سینکروترون در موسسه فناوری کالیفرنیا قادر به تولید تابش الکترومغناطیسی با فرکانس 10^{24}$ سیکل در ثانیه است. از آنجایی که من با _cycles_ آشنا نیستم، میخواهم بدانم که این در کجای طیف UV قرار دارد. | Synchrotron در CalTech |
90709 | در $\mathrm{AdS}_5$/$\mathrm{CFT}_4$، شعاع AdS $R$ بر حسب طول رشته توسط پارامتر تئوری گیج t'Hooft به صورت زیر تعیین میشود. R}{l_{\rm s}} \sim \lambda^{1/4} \end{equation} در نتیجه پارامتر t'Hooft بزرگ مربوط به حذف تصحیحات مشتق به عمل موثر فضازمان است. در مدل آزاد O(N) چنین پارامتری وجود ندارد. چه چیزی شعاع AdS را در این مورد تعیین می کند؟ | چه چیزی شعاع AdS دوگانه Vasiliev را با مدل برداری O(N) تنظیم می کند؟ |
99612 |  $\Delta V_{ABCDA} = - \int_A^A \vec{E} \dot{}d \vec{l}$ > شرط صفر بودن اختلاف پتانسیل رفت و برگشت به این معنی است که > $E_1$ و $E_2$ باید برابر باشند. بنابراین میدان الکتریکی باید هم در طول سیم و هم در سطح مقطع سیم > یکنواخت باشد. از آنجایی که سرعت دریفت با $E$ متناسب است، متوجه میشویم که جریان در واقع به طور یکنواخت در سطح مقطع توزیع شده است. این نتیجه فقط برای سطح مقطع یکنواخت و یکنواخت > مواد در حالت پایدار صادق است. جریان به طور یکنواخت در سراسر مقطع در مورد جریان های متناوب با فرکانس بالا (غیر حالت پایدار) توزیع نمی شود، زیرا جریان های متغیر با زمان می توانند نیروهای غیر کولنی ایجاد کنند، همانطور که در فصل بعدی خواهیم دید. در قانون فارادی بگویید میدان غیر یکنواخت اما کاملا طولی است. این منجر به غیر صفر بودن انتگرال فوق می شود که غیرممکن است، بنابراین اگر میدان طولی باشد همیشه باید یکنواخت باشد. اگر سیم از مواد مختلف ساخته شده باشد، قسمت های مختلف به عنوان دی الکتریک عمل می کنند که باعث قطبی شدن مواد و رقیق شدن میدان الکتریکی در نقاط مختلف می شود و باعث می شود که میدان الکتریکی غیر یکنواخت اما همچنان طولی باشد. با نکته ای که در پاراگراف بالا ذکر شد مغایرت دارد. چگونه می توانم این تناقض ظاهری را حل کنم؟ | میدان الکتریکی در مقطع سیم؟ |
11897 | فیزیک معروف ثابت میکند که در مقایسه با برخی از چارچوبهای مرجع (در اینجا به عنوان ایستا اشاره میکنم)، میتوان چندین کار را برای شروع در حالت سکون، پایان در حالت سکون و تجربه زمان کمتر از اجسام در چارچوب مرجع ثابت انجام داد. ، اگرچه فرد نمی تواند زمان _more_ را با توجه به شروع و پایان در شرایط استراحت تجربه کند. اولی را می توان با موارد زیر انجام داد: 1. سفری با سرعت های نسبیتی انجام دهید. 2. نزدیک شدن به یک جسم در چاه گرانشی عمیق، نزدیک شدن به پتانسیل افق رویداد **سوال:** آیا هر یک از اینها را می توان برای یک جسم با جرم $m$ در حالی که مقدار کمی انرژی برای انجام آن صرف می شود، بطور رسمی از مقدار انرژی $E\ll m c^2$ استفاده می کند؟ برای اینکه به اندازه کافی واضح باشد، شرط سفر به آینده دور اگر $\Delta t_m \ll \Delta t$ برآورده شود، به این معنی که زمان تجربه شده برای جسم مورد نظر بسیار کمتر از زمان تجربه شده توسط چارچوب مرجع ثابت باشد. . تفکر مرسوم این است که شماره 1 با توجه به نیاز من امکان پذیر نیست. هر سفینه فیزیکی که به شما اجازه می دهد در حالی که یک عمر انسان زندگی می کنید، به سیاره پرش کنید، به سفینه های فضایی نیاز دارد که احتمالاً انرژی بسیار بیشتری را نسبت به بقیه جرم سفینه فضایی در پیشرانه صرف می کنند. این مشکل موشک نسبیتی است. فکر کردن به شماره 2 چیزی است که باعث شد من این سوال را بپرسم. یک سیاهچاله بزرگ و یک سفینه فضایی را تصور کنید که در فاصله بسیار زیادی از آن شروع می شود. سپس از مقدار کمی انرژی برای ورود به یک مدار بسیار بیضی شکل که به افق رویداد نزدیک می شود استفاده می کند. فکر میکنم (اگرچه مطمئن نیستم) به نظر چارچوب مرجع ثابت میرسد که پرواز زمان کمی طول میکشد. سفینه فضایی بسیار سریع (اتساع زمانی بزرگ) حرکت میکند، اما فقط برای مدت کوتاهی و در نتیجه نمیتواند به آیندهای دور سفر کند و بدون استفاده از انرژی زیادی از آن خارج شود. شما می توانید احتمالات دیگری را معرفی کنید، مانند یک سطح ثابت سیاره مانند که در آن مسافر می تواند برای گذراندن زمان بنشیند، اما پتانسیل فرار این را نیز بی فایده می کند. آیا این یک واقعیت اساسی است که ما نمی توانیم از اتساع زمان برای رفتن به آینده دور بدون استفاده از انرژی فوق العاده برای انجام این کار استفاده کنیم یا اینکه من صرفاً خلاقیت لازم برای فکر کردن به این کار را ندارم؟ | آیا سفر به آینده دور بدون صرف انرژی هنگفت امکان پذیر است؟ |
81034 | کالج محلی که من در آن تدریس می کنم چند تداخل سنج قدیمی خوب مایکلسون دارد. به نظر می رسد که تعداد زیادی نسخه از اینها وجود دارد که قبلاً فروخته می شد (ممکن است هنوز هم فروخته شود؟) که احتمالاً همه نسخه های اصلی برخی از تولید کنندگان هستند. مدل های ما Cenco 71990-549 هستند و مشابه عکسی هستند که در اینجا وجود دارد (اما بدون موتور پله). در اینجا و اینجا کتابچه راهنمای چند مورد مشابه دیگر وجود دارد. (ما دیگر دفترچه راهنمای خود را نداریم.) بازوها حدود 20 سانتی متر هستند، آینه متحرک می تواند حدود 25 میلی متر حرکت کند و میکرومتری دارد که دقت آن در حدود 2 um است. چه کاربرد آموزشی خوبی برای این سازهای شیرین قدیمی وجود دارد؟ در اینجا چیزهایی که من امتحان کردهام، هم توسط خودم و هم با استفاده از دانشآموزان به عنوان خوکچه هندی وجود دارد: 1. میکرومتر را در حین شمارش حاشیهها با یک لوله تخلیه سدیم بچرخانید. طول موج را تعیین کنید. 2. مانند 1، اما با نور لیزر، به جای چشمک زدن به ابزار، حاشیه ها را بیرون می زند. 3. با یافتن شرایطی که حاشیه ها با نور سفید قابل مشاهده هستند، بازوها را برابر کنید. نمونه ای از شیشه با ضریب شکست ناشناخته را وارد کنید و شرایط طول مسیر نوری برابر را دوباره بدست آورید. ضریب شکست ناشناخته را تعیین کنید. 4. خط Na در واقع یک دوتایی نزدیک است، بنابراین وقتی میکرومتر را حرکت میدهید، از حالت حاشیههای با کنتراست بالا (الگوهای چشم گاو نر برای دو طول موج موافق است) به حالت کم کنتراست یا بدون کنتراست میروید. الگوها با یکدیگر مخالف هستند و با یکدیگر مقابله می کنند). اگر $\Delta d$ مسافت طی شده بین دو موقعیت متوالی حداکثر کنتراست باشد، پس تقسیم دوتایی $\Delta \lambda\ approx \lambda^2/2\Delta d$ است. نظرات در مورد نحوه انجام این کارها: 1. فوق العاده خسته کننده و تقریبا غیرممکن است که با دقت بالا انجام شود زیرا شما از شرایط کنتراست کم که در شماره 4 توضیح داده شده است عبور می کنید. همان نتیجه را می توان با دقت بسیار بالاتر در پنج دقیقه با یک توری پراش به دست آورد. 2. به بدی شماره 1 نیست، اما هنوز از ابزار برای برنامهای که به طور منحصربهفردی برای آن مناسب است استفاده نمیکند. 3. این خیلی باحال بود. شگفتانگیز بود که با استفاده از این تکنیک با چه دقتی میتوان شرایط طول مساوی را تشخیص داد (تا 1 میکرومتر). با این حال، به نظر نمی رسد این روش با دقت بالایی برای تعیین ضریب شکست ناشناخته باشد، زیرا شما باید از یک نمونه نازک مانند لام میکروسکوپ استفاده کنید و دقت شما با تعیین ضخامت لام محدود می شود. با استفاده از کولیس های ورنیه (به عنوان مثال، 1.8 میلی متر، بنابراین فقط 2 انجیر سیگ). 4. این بسیار دشوار است، اما من شک دارم که اکثر دانش آموزان آن را درک کنند. اندازهگیری فاصله یک دوتایی نزدیک، در حالی که برای یک طیفنگار چشمگیر است، برای دانشآموز در یک دوره نظرسنجی دانشجوی سال اول علاقه چندانی ندارد. به غیر از آزمایش مایکلسون-مورلی (که بدیهی است که نمی توان در یک آزمایشگاه دانشجویی 3 ساعته با ابزار رومیزی انجام داد)، کاربرد تاریخی کلاسیک به نظر می رسد تعیین متر از نظر استانداردهای اتمی بوده است. (رجوع کنید به هاردی و پرین، ص 584.) این برای ما عملی به نظر نمی رسد. من ارجاعاتی به سلول های گازی برای استفاده با این تنظیمات دیده ام، احتمالاً با استفاده از تکنیک شماره 3. به نظر میرسد محاسبه پشت پاکت نشان میدهد که اندازهگیری با دقت پایینی خواهید داشت، بنابراین من واقعاً هدف را نمیدانم. آیا می توان از تکنیکی مانند شماره 3 برای تعیین نسبت دو طول موج از یک منبع با دقت بالا استفاده کرد؟ این مقداری علاقه ذاتی به هیدروژن دارد که طول موج های آن به نسبت اعداد صحیح کوچک است. | کاربردهای آموزشی تداخل سنج کوچک مایکلسون؟ |
94636 | در پارادوکس دوقلو، دو دوقلو در ابتدا در یک چارچوب مرجع در حال استراحت از هم جدا می شوند و سفرهای مختلفی را در فضازمان انجام می دهند. در نهایت آنها دوباره متحد می شوند. شرط وصلت چیست؟ در فیزیک نیوتنی، زمانی که مختصات فضازمانی یکسانی داشته باشند، دوباره به هم می پیوندند. از دیدگاه نسبیت خاص آنها مختصات فضازمان متفاوتی دارند. به عبارت دیگر، دوقلوها چگونه می توانند در مورد یک قرار ملاقات تصمیم بگیرند؟ خوب است که فرض کنیم یک دوقلو ثابت بماند. | شرایط اتحاد مجدد در پارادوکس دوقلو |
89452 | من به تازگی از کفش های تیمبرلند به کفش های آدیداس تغییر مکان دادم، و متوجه یک ویژگی وحشتناک آج آدیداس شدم: به جای اینکه از برجستگی های بیرون زده مانند تیمبرلند تشکیل شده باشد، از کانال های مخطط _داخلی_ تشکیل شده است. این ویژگی وحشتناکی دارد که به دام انداختن و جدا کردن سنگریزه های کوچک، گل و لای و سایر اجسام خارجی که ممکن است ناخواسته روی آن ها قدم بگذارد، دشوار می شود. با فرض اینکه قرار است روی یک ویسکوپلاستیک آلی معطر غیرمعمول قدم بگذاریم، **آیا قدرت بو به سطح آگلومرا در معرض یا جرم آن بستگی دارد**؟ غریزه من مرا به این فکر میکند که مساحت سطح عامل اصلی است، اما از نظر تجربی میبینم که آگلومرههای تودهای بزرگتر، حتی اگر در اعماق آج آدیداس با سطح کم در معرض قرار گرفته باشند، به نظر میرسد که توسط اندامهای بویایی انسان راحتتر تشخیص داده میشوند. با این حال، من ادعا می کنم که دستگاه سنجش و روش آزمایش من از نظر علمی معتبر نیست، و همچنین به امکاناتی که به من اجازه می دهد مشاهدات عینی تری انجام دهم دسترسی ندارم. البته، اصل یک ماه در آزمایشگاه می تواند یک ساعت در کتابخانه صرفه جویی کند صدق می کند، بنابراین من به صورت آنلاین جستجو کردم اما به طور شگفت انگیزی ادبیات کمی (بخوانید: هیچ) در مورد این موضوع پیدا کردم. | آیا قدرت بو به حجم یا سطح یک توده از مواد بستگی دارد؟ |
21266 | 1-چرا آنتن رادیو ماشین ها بیرون ماشین هست نه داخل؟ 2-اگر جواب 1 به این دلیل است که ماشین ها مانند قفس فارادی هستند، پس چگونه تلفن همراه من می تواند سیگنال را در داخل ماشین دریافت کند؟ 3- برای دریافت سیگنال تلویزیونی/رادیویی قوی، آنتن باید به شکل خاصی جهت گیری شود. چرا قدرت سیگنال تلفن همراه مستقل از جهت گیری تلفن همراه به نظر می رسد؟ 4- به نظر من طول آنتن های تلفن همراه یا تلویزیون یا رادیو با طول موج استفاده شده برابر است، چرا؟ | چند سوال در مورد آنتن های رادیویی و تلفن همراه ماشین |
104901 | اجازه دهید $|\Psi_0\rangle$ یک حالت ویژه از $H_0$ با انرژی $E_0$ باشد و اجازه دهید همیلتونین برهم کنش $H=H_0 + gV$ باشد، که در آن $g$ یک ثابت جفت و $V$ اندرکنش است. مدت ما یک $H_\epsilon=H_0 + e^{-\epsilon |t|}gV$ همیلتونی تعریف میکنیم که به طور موثر بین $H$ و $H_0$ در حد $\epsilon \rightarrow 0^+ $ و $|t درونیابی میکند. |\rightarrow\infty$. اجازه دهید $U_{\epsilon I}$ عملگر تکامل را در تصویر تعامل نشان دهد. قضیه Gel-Mann و Low بیان می کند که اگر حد $\epsilon\rightarrow 0^+$ از $|\Psi^{(\pm)}_\epsilon \rangle = \frac{ U_{\epsilon I} ( 0,\pm\infty) |\Psi_0 \rangle}{\langle \Psi_0 | U_{\epsilon I}(0,\pm\infty)|\Psi_0\rangle}$ وجود دارد، سپس $|\Psi^{(\pm)}_\epsilon \rangle$ حالتهای ویژه $H$ هستند. سوال من اینجاست: در نظریه میدان تعاملی، آیا حالت گذشته نامتناهی $|p_1p_2>_{in} = a^{\dagger}_{in}(p_1)a^{\dagger}_{in}(p_2) |0>$ نوعی $|\Psi_0\rangle$ است به نظر من ممکن است اشتباه باشد. تقصیر من کجاست؟ با تشکر | یک سوال در مورد قضیه ژل مان لو؟ |
103494 | من با معنی سینک گیج شده ام. کدام قسمت از موتور خودرو به عنوان مخزن و چه قسمتی به عنوان سینک عمل می کند؟ | معنی هیت سینک در تحلیل موتور |
23139 | بسیاری از مقالات از موقعیتهای Wyckoff و گروههای فضایی برای گزارش مختصات اتم استفاده میکنند و از تقارنهای ساختار برای صرفهجویی در فضا در نمادها استفاده میکنند (مثلاً الماس = Fd-3m، فقط). 1. چگونه می توانم کل شبکه ها را با چنین نمادهایی بازسازی کنم؟ به طور خاص تر، من به شبکه های جدول 1 از این مقاله arxiv علاقه مند هستم. 2. منبع خوب و کوتاهی برای اطلاع از این گونه بازسازی ها کجاست؟ | موقعیت های Wyckoff و هماهنگی های شبکه |
111167 | چرا یک عبارت متناسب با $\left(F,\,\tilde{F}\right)\propto Tr\left[F_{\mu\nu}\tilde{F}^{\mu\nu}\right] $ در لاگرانژی از نظریه خالص یانگ میلز نقض CP؟ | نقض CP یانگ میلز |
23138 | نمودارهای p-V یک چرخه استرلینگ ایده آل و واقعی را در نظر بگیرید، همانطور که در اینجا یافت می شود. از سوی دیگر، یک آزمایش فکری ساده که یک موتور استیلینگ ایدهآل A را با یک موتور استرلینگ واقعی بزرگتر مقایسه میکند، که در آن B حجمهای مرده دارد بنابراین مقدار سیال واقعی در هر دو یکسان است، نشان میدهد که بازده ترمودینامیکی باید برابر باشد. همان فقط توان در هر چرخه باید از حجم مرده رنج ببرد. برای روشن تر، حجم مرده به معنای حجم (در محفظه گرم یا سرد یا احیا کننده) است که توسط پیستون جارو نمی شود. | آیا راندمان موتور استرلینگ تحت تأثیر حجم های مرده قرار می گیرد؟ |
79230 | ویکیپدیا میگوید که تعریف «ماکروسکوپی» آنتروپی این است: $$ \Delta S = \displaystyle \int \dfrac{dQ_{\rm rev}}{T}$$ که در آن $T$ دمای مطلق یکنواخت یک سیستم بسته است. و $dQ_{\rm rev}$ یک انتقال برگشت پذیر افزایشی گرما به آن سیستم است. من همیشه با مشتقات و انتگرال ها در معادلات فیزیکی مشکل داشته ام و این نیز از این قاعده مستثنی نیست. چرا انتگرال در این فرمول ظاهر می شود؟ من می دانم که آنتروپی به تازگی به این شکل تعریف شده است، اما چرا؟ منطق پشت تقسیم $dQ_{\rm rev}$ بر $T$ و گرفتن انتگرال آن چیست؟ | شهود پشت فرمول آنتروپی ماکروسکوپی |
114384 | آزمایش دو شکاف، حاشیههایی را روی صفحه نمایش نشان میدهد. با بستن یکی از شکاف ها همچنان یک الگوی تداخلی روی صفحه نمایش پشت شکاف وجود دارد. با پهن تر کردن شکاف، همچنان حاشیه هایی بین سایه و ناحیه در معرض دید مشاهده می کنیم. حتی با تک فوتون یا الکترون. از طرف دیگر، با استفاده از فیلتر پلاریزه می توان حدود 50 درصد نور را از خود عبور داد. در مورد ما میدان الکتریکی فوتون ها ممکن است به طور مساوی توزیع شود. با استفاده از فیلتر دوم که 90 درجه به سمت فیلتر اول چرخیده است، هیچ نوری (طول موج مناسب) عبور نمی کند. واقعیت شگفتانگیز این است که با استفاده از یک فیلتر سوم بین دو فیلتر دیگر - بهترین دمای زیر 45 درجه - مقداری نور از آن عبور میکند. این بدان معنی است که تأثیر مواد لبه ها وجود دارد. در آزمایش با الکترون ها، یک پتانسیل الکترواستاتیکی ابعاد حاشیه ها را تغییر می دهد. آیا در آزمایش نور، استفاده از مواد مختلف صفحه شکاف یا استفاده از ماده ای با دماهای متفاوت، ابعاد حاشیه ها را نیز تغییر می دهد؟ | رابطه بین مواد و حاشیه های پشت لبه |
10827 | از دبیرستان به یاد دارم که آلومینیوم 13 الکترون دارد و بنابراین یک الکترون جفت نشده در پوسته 3p دارد. این باید آلومینیوم را مغناطیسی کند. با این حال، صفحه ویکی آلومینیوم در یک مکان می گوید غیر مغناطیسی آن (هرچند با ذکر منبع لازم است) و در جای دیگر می گوید پارامغناطیس است. جستجوی گوگل نتایج متناقضی را نشان می دهد. پس حقیقت چیست؟ توجه: متن سوال این پاسخ در scifi.SE در مورد مگنتو است. | آیا آلومینیوم مغناطیسی است؟ |
86881 | هدف این است که انتقال گرانشی به سرخ را فقط از اصل هم ارزی اینشتین (E.E.P.) استخراج کنیم، بدون اینکه از کل نظریه نسبیت استفاده کنیم. **این اشتقاق استاندارد غیررسمی انتقال به سرخ گرانشی است** (مثلاً کارول در کتابش به این صورت است): یک امیتر، $E$ را در نظر بگیرید، به عنوان مثال. یک اتم ارتعاشی، در نقطه ای نزدیک به سطح زمین، مثلاً با پتانسیل گرانشی $\phi$، در حالت سکون. اجازه دهید نور یا هر سیگنال الکترومغناطیسی دیگری را به گیرنده $R$ در حالت استراحت مستقیماً بالای $E$ و فاصله $h$ از آن بفرستد. پتانسیل گرانشی در $R$ $\phi+\Delta\phi$ است، که در آن $\Delta\phi = gh$، $g$ شتاب ناشی از گرانش است. فرض کنید $\nu_E$ فرکانس سیگنال باشد که در $E$ اندازه گیری شده است، و $\nu_R$ فرکانس سیگنال دریافتی و اندازه گیری شده در $R$ باشد. سپس از اثر داپلر نسبیتی استفاده میشود، در موردی که گیرنده با سرعت نسبی ثابت $V$ نسبت به امیتر حرکت میکند، تا نشان دهد: $$ \frac{\nu_R-\nu_E}{\nu_E}=- \frac{\Delta\phi}{c^2}=-\frac{gh}{c^2} $$ توسط E.E.P. به آسانی انتقال به سرخ گرانشی را دنبال خواهد کرد. **و حالا مشکل من:** در اشتقاق فرمول پایه برای جابجایی داپلر کلاسیک (که ممکن است یادآوری شود، اولین تقریب در $\frac{V}{c}$ از فرمول نسبیتی ویژه مربوطه است. ) که آرگونت استاندارد بسیار قاطعانه بر آن استوار است، فرستنده و گیرنده با سرعت های ثابت نسبت به یک قاب اینرسی حرکت می کنند و $V$ سرعت ثابت آن است. گیرنده نسبت به امیتر و دور از آن. یعنی سرعت امیتر در لحظه تابش یکسان است و به همین ترتیب سرعت گیرنده در لحظه دریافت یکسان است. وقتی $E$ و $R$ نسبت به یک فریم اینرسی شتاب میگیرند، اینطور نیست. بنابراین، آیا باید نتیجه بگیرم که استدلال فوق اشتباه است؟ | درباره اشتقاق استاندارد انتقال گرانشی به سرخ |
28879 | در مورد چشم می دانم که برای اندازه گیری فاصله نیاز دارد زیرا در دوربین های سه بعدی مدرن دو سنسور وجود دارد. و دو گوش برای محلی سازی منبع صدا با استفاده از تفاوت در سطوح و زمان (اما هنوز دو میکروفون در تلفن های همراه / دستگاه های دیگر). سایر اندام ها چطور؟ حتی همه اندام ها جفت نیستند. اگر در مورد افزونگی است، پس چرا بیشتر از دو نفر نباشد؟ با تشکر از پاسخ شما. | چرا انسان ها تقارن دو طرفه دارند؟ |
28255 | آیا ماده ای با ظرفیت گرمایی حجمی بیشتر از آب وجود دارد؟ طبق این جدول، آب دارای بزرگترین VHC شناخته شده است. اما من نمی توانم باور کنم که در قرن 21 ما هیچ ماده خاصی با VHC بزرگتر نداریم. | بزرگترین ظرفیت حرارتی حجمی |
93956 | معادلهای وجود دارد که انرژی $E$، تکانه زاویهای $L$ و سایر ثابتها و متغیرها را برای یافتن $\left(\frac{dr}{d\tau}\right)^2$ در یک صفحه مرتبط میکند. $$\left(\frac{dr}{d\tau}\right)^2=\frac{E^2}{m^2c^2}-\left(1-\frac{2GM}{c^2r }\right)\left(c^2+\frac{L^2}{m^2r^2}\right)$$ بنابراین، $\frac{dr}{d\tau}$ است: $$\frac{dr}{d\tau}=\pm\sqrt{\frac{E^2}{m^2c^2}-\left(1-\frac{2GM}{c^2r}\راست )\left(c^2+\frac{L^2}{m^2r^2}\right)}$$ بنابراین، از کدام علامت استفاده کنم؟ آیا روشی وجود دارد که بتوان از کدام علامت استفاده کرد؟ شاید، اگر $|d\phi|$ در حال افزایش باشد، بنابراین $r$ کاهش می یابد و سپس $dr$ منفی است، و بالعکس. اما نمیدانم این چقدر درست است، مخصوصاً در نزدیکی افق رویداد. | علامت $dr$ در ژئودزیک شوارتزشیلد |
634 | همانطور که متوجه شدم، معادله دیراک ابتدا به عنوان یک معادله موجی به دنبال ایده های مکانیک کوانتومی غیر نسبیتی تفسیر شد، اما این منجر به مشکلات متفاوتی شد. سپس این معادله مجدداً به عنوان یک معادله میدان تفسیر شد و اکنون بخش مهمی از نظریه میدان کوانتومی است. سوال من این است: آیا می توانید مرجعی (مقاله، کتاب) برای من ارائه دهید که این تحول را شامل مراحل مختلف تاریخی و غیره توضیح دهد؟ من دانش خوبی از QM دارم و نظریه های میدانی را مطالعه می کنم، اما دوست دارم دیدگاه روشن تری در مورد این تحول تاریخی داشته باشم. | تکامل در تفسیر معادله دیراک |
110691 | آیا دلیلی وجود دارد که دوشاخه ها در آمریکا 110 ولت و در اروپا 220 ولت هستند؟ آیا یکی از آنها بهتر از دیگری است؟ | چرا دوشاخه ها در اروپا و آمریکا ولتاژ متفاوتی دارند؟ |
91364 | چرا حداکثر صدایی که از یک لوله Rijke می آید تنها زمانی اتفاق می افتد که گاز سیمی گرم شده در 1/4 طول لوله از پایین قرار داده شود. به گفته ریلی: اگر گرما به طور متناوب به تودهای از هوا که در یک سیلندر محصور شده توسط پیستون ارتعاش میکند، منتقل شود و از آن انتزاع شود، اثر تولید شده به فاز ارتعاشی که در آن انتقال گرما انجام میشود بستگی دارد. . اگر گرما در لحظه بزرگترین تراکم به هوا داده شود یا در لحظه کمتر شدن از آن گرفته شود، ارتعاش تشویق میشود. از سوی دیگر، اگر گرما در لحظه بیشترین > کمیاب شدن داده شود، یا در لحظه بزرگترین تراکم انتزاع شود، ارتعاش متوقف می شود. اگر گاز گرم شده در پایین، جایی که پادگره وجود دارد، قرار داده شود، صدا حداکثر نخواهد بود؟ | لوله Rijke: چرا صدا زمانی که 1/4 طول از پایین لوله گرم می شود حداکثر است |
48713 | فرض کنید یک سیاره (جرم $m$) در یک دایره کامل به دور یک ستاره (جرم $M$) می چرخد، بنابراین در حرکت دایره ای است. $F=ma$ و نیروی گرانش بین دو جرم $F=\frac{GMm}{r^2}$ بنابراین $\frac{GMm}{r^2}=ma$ $\frac{GM}{r^ 2}=a$ و در حرکت دایره ای $a=\frac{v^2}{r}$ بنابراین $\frac{GM}{r^2}=\frac{v^2}{r}$ $\frac{GM}{r}=v^2$ و پتانسیل گرانشی $V=-\frac{GM}{r}$ بنابراین $v^2=-V$ آیا (کیفی/کمتر ریاضی/کلامی) وجود دارد دلیل اینکه چرا اینطور است؟ (یا من این را اشتباه کرده ام؟) و آیا این محدود به حالت خاص حرکت دایره ای کامل است؟ | آیا پتانسیل گرانشی یک سیاره در مدار همیشه برابر با منهای مجذور سرعت است؟ |
79237 | من سعی کردم از طریق انجمن ها و اینترنت جستجو کنم، اما نتوانستم منبعی را پیدا کنم که بتوانم به طور کامل بفهمم. من یک فاصله $r$ با عدم قطعیت $\mathrm{±\ 0.003\ m}$ دارم، اما برای اینکه نمودار خود را خطی کنم، باید $1$ را با $r$ مجذور ($1/r^2$) تقسیم کنم. )، عدم قطعیت نهایی برای $r$ چقدر خواهد بود؟ - علاوه بر این، واحد چه خواهد بود؟ آیا آن هنوز هم $m$ خواهد بود؟ یا $m^2$؟ | محاسبه عدم قطعیت $r$، زمانی که $1/r^2$ استفاده می شود |
72190 | شماتیک معمولی که تنظیم آزمایش فرانک هرتز را نشان می دهد به شرح زیر است:  با این حال، گاهی اوقات، شما می توانید شماتیک کمی متفاوت ببینید. :  سوال من این است: $V_{G_1K}$ چه عملکردی دارد خدمت کنم؟ من می دانم که این جبران ثابت به آزمایش بی ربط است (زیرا آنچه مهم است تفاوت در پتانسیل شتاب است، نه مقدار مطلق آن)، اما کنجکاو هستم و می خواهم شهودم را بررسی کنم. با تشکر | تنظیم آزمایش فرانک هرتز |
108077 | من سخنرانیهای ساسکیند را در مورد درهم تنیدگی کوانتومی تماشا میکردم، و چیزی که او در مورد عملگرهای طرحریزی (غیر) رفتوآمد گفت، مرا گیج کرد. دو زیرفضای {$|a>$} و {$|b>$} از فضای هیلبرت را در نظر بگیرید، با عملگرهای $K$ و $L$ که برای آنها: * $K |a> = \lambda |a> (1)$ * $L |b> = \mu |b> (2)$ اکنون عملگرهای $P_K $ و $P_L$ را در نظر می گیرد که هر بردار در فضای هیلبرت را روی زیرفضاهای مربوطه خود نشان می دهند، یعنی: * $K (P_K |\psi>) = \lambda (P_K |\psi>) $ * $L (P_L |\psi>) = \mu (P_L |\psi>) $ میخواهیم حالتهای ویژه هر دو $ را پیدا کنیم. K$ و $L$. اگر $P_K$ و $P_L$ رفت و آمد داشته باشند: $P_K (P_L |\psi>) = P_L (P_K |\psi>)$. حالا سمت چپ $(1)$ را برآورده می کند و سمت راست $(2)$ را برآورده می کند، بنابراین این حالت های مورد نیاز است. در واقع، اگر اپراتورهای $P_K$ و $P_L$ رفت و آمد داشته باشند، مجموعه کاملی از حالت های ویژه را به اشتراک می گذارند. حالت های ویژه عملگرهای پروجکشن آنهایی هستند که زیرفضای مورد نظر را در بر می گیرند، بنابراین ظاهراً $P_K$ و $P_L$ روی یک زیرفضای یکسان قرار می گیرند، به این معنی که آنها همان عملگر هستند؟ سپس، آیا این عبارت: اپراتورهای پروجکشن به $\rightarrow$ رفت و آمد می کنند، آنها یکسان هستند صحیح است، یا آیا آنها به نحوی حالت ها را بر روی یک زیرفضای مشابه به روشی متفاوت نشان می دهند؟ علاوه بر این، میتوانیم زیرفضاها را از نظر هندسی بهعنوان «صفحهها» تصور کنیم، و در جایی که این صفحات تلاقی میکنند، میتوانیم حالتهایی را پیدا کنیم که هم $(1)$ و هم $(2)$ را برآورده میکنند. اکنون، به گفته ساسکیند، اگر $P_K$ و $P_L$ رفت و آمد نکنند، یافتن چنین حالت هایی غیرممکن است. اگر پاراگراف قبلی برقرار باشد (آیا؟)، پس رفت و آمد آنها به این معنی است که تقاطع زیرفضاهای آنها کل زیرفضا است. من نمی دانم عدم رفت و آمد از نظر هندسی به چه معناست، اما آیا نباید موردی باشد که محل تلاقی زیرفضاهای آنها کل زیرفضا نباشد (مثلاً تصور کنید دو صفحه عمود بر دوبعدی روی یک خط یک بعدی یکدیگر را قطع کنند)؟ به نظر می رسد که نظر ساسکیند با آن تناقض دارد و نمی تواند دقیقاً متوجه شود که من کجا را اشتباه می روم. | عملگرهای پروجکشن و زیرفضاهای آنها (فضای هیلبرت) |
72446 | من به این فکر میکنم که آیا میتوان تشعشعات چرنکوف در آب ناشی از پتاسیم طبیعی محلول (KOH) در آن را بدون استفاده از ضربکنندههای عکس تشخیص داد. سوال اصلی این است که آیا 1 ذره بتا 1 فوتون تولید می کند یا چند؟ به طور خاص، چند فوتون نور مرئی باید از الکترون 1.33 مگا ولت در آب انتظار داشته باشم؟ من می دانم که فوتون نور آبی دارای انرژی 2.76 eV است، اما من هیچ ایده ای در مورد کارایی این فرآیند ندارم. | تشعشعات چرنکوف و K-40 |
103493 | نظریه انفجار بزرگ بیان می کند که جهان از یک نقطه (که ممکن است به عنوان چارچوب مرجع مرکزی برای اجرام در جهان در نظر گرفته شود) آغاز شده است. در سال 1929، ادوین هابل تأیید کرد که جهان در حال انبساط است (این را با توجه به آن نقطه مرجع در نظر بگیرید). آیا این بدان معناست که ما نمیتوانیم یک نقطه ثابت چهار بعدی (یعنی مکان و زمان تغییر میکند) در کیهان داشته باشیم؟ | آیا می توانیم نقطه ایستا در جهان داشته باشیم؟ |
73820 | من روی یک پروژه دانشگاهی برای موضوعی به نام مهندسی موتور سیکلت کار می کنم و در این پروژه قرار است مهندسی معکوس را روی یک برنامه متلب برای مدل سازی موتور موتور سیکلت انجام دهم. در این برنامه من فقط با عبارت زیر مواجه شدم: $$u=h_f-RT+(c_p-R)(T-T_0)$$ که $u$ انرژی داخلی خاص است، $h_f$ آنتالپی تشکیل در واحد است. mol، $c_p$ گرمای ویژه فشار ثابت، $T$ دما، $T_0$ دمای اتاق و $R$ ثابت گاز است. کسی میدونه از کجا میاد؟ | رابطه $u=h_f-RT+(c_p-R)(T-T_0)$ از کجا می آید؟ |
59426 | ظاهراً همه اشیاء خاصیت موج مانندی دارند، بنابراین، اگر یک توپ فوتبال (در صورت لزوم، توپ فوتبال) را از طریق یک جفت پست بکوبیم، آیا توپ به هیچ وجه پراش می شود؟ اگر این مسخره است به من اطلاع دهید و من سوال را حذف می کنم. | آیا یک فوتبال (فوتبال) پراکنده خواهد شد؟ |
56260 | در یک محفظه استوانه ای با نسبت قطر به ارتفاع بالا؛ یک مایع به صورت مماس تزریق می شود. یک خروجی محوری به سیلندر وجود دارد. چگونه می توانم تشخیص دهم که گردابی که به این شکل تشکیل شده آرام است یا متلاطم؟ چه پارامتری این را نشان می دهد؟ (این یک شبیه سازی است؛ بنابراین من می توانم هر سرعت / KE آشفته مورد نیاز را اندازه گیری کنم.) | چگونه مشخص کنیم که گرداب آرام است یا متلاطم |
1822 | فرض کنید N ذره کلاسیک غیر متقابل در یک جعبه وجود دارد، بنابراین وضعیت آنها را می توان با $\\{\mathbf{x}_i(t)، \mathbf{p}_i(t) \\}$ توصیف کرد. اگر ذرات ابتدا در سمت چپ جعبه قرار داشته باشند، طبق قانون نیوتن در نهایت می توانند کل جعبه را اشغال کنند. در این حالت به گاز منبسط می گوییم و این فرآیند برگشت ناپذیر است. با این وجود، قوانین نیوتن دارای تقارن معکوس زمانی نیز هستند، بنابراین ما باید بتوانیم یک شرط اولیه بسازیم که ذرات کل جعبه را اشغال کنند (یعنی نه همه ذرات در محفظه چپ) همه به سمت محفظه چپ حرکت کنند. در اینجا سؤالات ساده وجود دارد: 1. چگونه شرط اولیه $\\{\mathbf{x}_i(0), \mathbf{p}_i(0) \\}$ را انتخاب کنید اگر بتوانید مجموعه معادله را حل کنید حرکت 2. چرا انبساط گاز برگشت ناپذیر است حتی اگر می توانید شرایط اولیه را در بالا انتخاب کنید. | انبساط برگشت ناپذیر و تقارن معکوس زمانی |
23134 | هواپیمای ملخی را در نظر بگیرید که فقط یک ملخ در جلو دارد. اگر ملخ بچرخد، با حفظ تکانه زاویه ای، انتظار دارم که بدنه هواپیما در جهت مخالف پروانه بچرخد اما به دلیل گشتاور اینرسی بیشتر، سرعت زاویه ای بسیار کمتری دارد. با این حال این اتفاق در دنیای واقعی نمی افتد. آیا این درست است که در فضای خالی این اتفاق می افتد و هوا مسئول جلوگیری از چرخش بدنه هواپیما است؟ اگر چنین است، این مکانیسم دقیقا چگونه کار می کند؟ چگونه می توان ترتیب بزرگی اثرات را تخمین زد؟ چه تفاوتی بین هواپیمای ملخی و هلیکوپتر وجود دارد که در آن واقعاً برای تثبیت هلیکوپتر به روتور دم نیاز است. اگر پاسخ شما حاوی برخی فرمول ها و تقریب هایی باشد که مرتبه های بزرگی را در آن مسائل تخمین می زنند، عالی خواهد بود. | حفظ تکانه زاویه ای در هواپیماها و هلیکوپترهای ملخی |
3862 | ادعا میشود که تفسیر تاریخهای منسجم اصلاحی از تفسیر کپنهاگ است. یکی از اهداف آن، تا آنجا که من می بینم، نشان دادن این است که ناظران هیچ نقش خاصی ندارند و یک تاریخ به عنوان دنباله ای از عملگرهای طرح ریزی در تصویر هایزنبرگ نشان داده می شود. به طور قانعکنندهای نشان داده شده است که به دلیل عدم پیوستگی محیطی، ماتریس چگالی تقریباً در مدت زمان کوتاهی مورب خواهد شد (بیان شده بر اساس مبنای خاصی از علاقه). بوی آن دقیقاً شبیه فروپاشی تابع موج خواهد بود. با این حال، اگر بخواهیم کل تصویر را ببینیم، می بینیم که برهم نهی همچنان در کل درهم تنیده وجود دارد. سوال من این است که آیا این تعبیر در واقع یک تفسیر عوالم بسیاری است؟ اگر نه، پس چرا نه؟ | آیا تفسیر «تاریخهای منسجم» از QM، «تفسیر جهانهای بسیاری» پنهان است؟ |
99614 | من گمان می کنم که فاکتوریل $N$ در تابع پارتیشن برای N ذره غیر قابل تشخیص $$ Z = \frac{ Z_0^N } {N!} $$ یک تقریبی است. لطفا یکی مرا تصحیح کند اگر اشتباه می کنم و چرا یا نه. با تشکر * * * **یک مورد ساده**: هر ذره دارای دو حالت با انرژی $0$ و $E$ است. تابع پارتیشن برای یک ذره منفرد $$ Z_0 = 1 + e^{- \beta E} است. $$ اگر فقط دو ذره وجود داشته باشد، تابع پارتیشن کل $$ Z = \frac{ Z_0^2 } {2} وجود دارد. $$ اما در مورد کل سیستم متشکل از این دو ذره، می توانیم $$ Z = 1 + e^{- \beta E} + e^{-2 \beta E} را نیز بنویسیم. $$ و مسلم است که $$ \frac{ Z_0^2 } {2} \neq 1 + e^{- \beta E} + e^{-2 \beta E} $$ | آیا فاکتوریل $N$ در تابع Partition برای ذره غیر قابل تشخیص $N$ تقریبی است؟ |
73828 | همه ما باید این مشکل اساسی در مقطع کارشناسی را با علاقه به خاطر بسپاریم: یک ذره کوانتومی (از سمت چپ) به یک مانع بالقوه با ارتفاع V و عرض L برخورد می کند. ضرایب انتقال و بازتاب را محاسبه کنید. با این حال، این داستان کامل نیست. برای حل کامل مانع پتانسیل، به مجموعه ای کامل از حالت های ویژه انرژی متعامد و نرمال شده نیاز داریم. توابع موج ذرات در حال حرکت به سمت چپ تنها برخی از حالت های ویژه انرژی هستند. توابع موجی ذرات در حال حرکت به سمت راست، برخی از حالت های ویژه انرژی هستند. آیا ایالت های احتمالی بیشتری وجود دارد؟ یک پایه ویژه انرژی کامل برای فضای هیلبرت یک ذره منفرد در یک پتانسیل پله چیست؟ (من به یک مانع پتانسیل مثبت + V فکر می کنم، اما می توان این سوال را برای یک چاه پتانسیل محدود نیز مطرح کرد.) | یک مبنای ویژه انرژی برای گام بالقوه |
17177 | تصویر را ببینید:  اگر من کاملا احمق نباشم ماشین با آهنربای سمت راست حرکت می کند در همان فاصله آهنرباهای غرفه به ماشین وصل نمی شود. پس چرا حرکت نمی کند؟ | چرا Troll-Mobile کار نمی کند؟ |
29647 | > آیا تقارن های اخیراً کشف شده در نظریه ریسمان به گونه ای است که نظریه های مبتنی بر هندسه های آینه ای از نقطه نظر قابل مشاهده کاملاً یکسان هستند؟ من تقارن آینه ای را در ذهن دارم، یعنی منظورم از تقارن دوگانگی هایی است که در نظریه ریسمان با آن مواجه می شویم. * * * (v2) بگویید که به عنوان مثال استفاده می کنید. متریک شوارتزشیلد را از نسبیت عام بگیرید و معادل آن را در برخی از نظریه های نظریه گرانش کوانتومی در نظر بگیرید. در آنجا، اگر به اندازه کافی نزدیک نگاه نکنید، یعنی اگر به میانگین ها نگاه کنید، فضای کوانتومی شوارتزشیلد کلاسیک به نظر می رسد، یعنی مانند فضای نسبیت عام شوارتزشیلد. اکنون فضای هدف در نظریه ریسمان یک منیفولد است و به یک نظریه کوانتیزه منتهی می شود. اما اگر در حال حاضر در واقع دو منیفولد آینهای وجود داشته باشد که این نظریه میتواند از آن سرچشمه بگیرد، حدس میزنم نسخه کلاسیک شبیهتر از این هندسهها به نظر میرسد. سؤال زیر از این مشاهدات ناشی میشود، که اگر در جهت کوانتیزاسیون بروید و به این نتیجه رسیدید که کوچکتر از حد خواهد بود، گزینههای (آینهسازی) کاملاً متفاوتی وجود دارد که میتوانید با آنها Calabi-Yau را شروع کنید (در نظر گرفته شده در لاگرانژ) محدودیت های بیشتری وجود دارد > اگر فرض کنیم که جهان با چنین نظریه ای توصیف می شود، آیا ما بطور همزمان در دو هندسه غیرقابل تشخیص زندگی می کنیم؟ به بیان دیگر، من میپرسم که آیا نظریه ریسمان را میتوان یک گرانش کوانتومی در نظر گرفت به این معنا که یک محدودیت کلاسیک برای هندسه دیفرانسیل کلاسیک وجود دارد، بهویژه در مورد ابعاد اضافی. و اگر چنین است، حد به چه هندسه ای در این ابعاد بالاتر منتهی می شود؟ من میدانم که حداقل بخشی از هندسه باید از برانگیختگی ریسمان حاصل شود که نشاندهنده کوانتیزههای متریک/گراویتون است. اما من گمان میکنم که معیارهای مختلف در مدل سیگمای غیرخطی لاگرانژی نیز به شکلی اساسی بر تصویر کلاسیک تأثیر میگذارد، چه مستقیم یا نه. | اگر یک نظریه بنیادی به عنوان مثال ارائه شود. یک تقارن آینه ای، از چه نظر هندسه زیربنایی واقعی است؟ |
17883 | من می دانم که تقریب لحظه اینرسی یک میله بی نهایت نازک به جرم $m$ و طول $L$ که حول محوری عمود بر محور خود در مرکز آن می چرخد $\frac{mL^2}{3}$ است. :  چه اتفاقی می افتد وقتی این میله به طور آنی باشد در وسط شکسته است بدون از دست دادن یا افزایش انرژی؟ به جای اینکه یک رویداد خارجی باعث شکستگی شود، نوعی قفل را تصور کنید که قبلاً آن را نگه داشته است و اکنون به سادگی آزاد شده است. وانمود کردن با آن آسانتر از یک میله بی نهایت نازک با جرم است. من می خواهم بدانم چگونه باید حرکت (جاذبه نبودن) دو نیمه را تعیین کنم. فرض کنید من صحنه را مستقیماً از بالا می بینم (مشاهده در همان جهت با محور چرخش)، میله از آن منظر در جهت عقربه های ساعت می چرخد (مشاهده از پایین، در تصویر بالا)، و این رویداد زمانی رخ می دهد که میله به صورت عمودی باشد. از آن دیدگاه همسو شده است. بر این اساس من یک سیستم مختصات را فرض میکنم: میله درون صفحه x-y با مرکز آن در مبدا میچرخید. محور چرخش، محور z مثبت است. دوربین من در محور مثبت z از موقعیتی $(0,0,-z)$ اشاره می کند. نیمه بالایی میله به سمت راست حرکت می کند. مرکز جرم آن در نقطه میانی خود است که در موقعیت $(0,\frac{L}{4},0)$ در $t=0$ قرار دارد. نیمه پایینی به شکل متقارن به سمت چپ حرکت می کند. سرعت های زاویه ای آنها چقدر است؟ آیا آنها سریعتر می چرخند یا کندتر یا با همان سرعت میله اصلی؟ طول نصف شده است، یعنی ممان اینرسی یک چهارم شده است. اما بقای حالات تکانه زاویه ای هر میله نیمی از انرژی دورانی را حمل می کند (آیا این کاربرد صحیح بقای تکانه زاویه ای است؟ آیا چیزی به نام بقای انرژی جنبشی چرخشی وجود دارد؟) آیا بخشی از انرژی جنبشی زاویه ای اصلی اکنون بین حاصل تقسیم می شود. انرژی جنبشی زاویه ای و انرژی جنبشی خطی؟ اینطور به نظر میرسد، زیرا میله اولیه دارای انرژی جنبشی خطی (و تکانه) صفر بود، اما پس از شکستن، اکنون هر دو بخش انرژی جنبشی خطی دارند زیرا از هم دور میشوند. در این مرحله، من تقریباً مثبت هستم که میتوانم راه حلی برای شکافی که دقیقاً در وسط اتفاق میافتد، پیدا کنم. اگر شکاف به عنوان مثال 1/10 مسیر پایین میله باشد، چگونه ممکن است شرایط تغییر کند؟ مطمئناً قطعه کوچک خیلی سریعتر از بین میرود اما آیا با همان سرعت میچرخد؟ | چه اتفاقی برای یک میله دوار می افتد که به دو نیم می شود؟ |
59422 | به نظر میرسد ناهماهنگی نسبتاً زیادی در کتابهای درسی مختلف (و برخی از مقالات مختلف که من مرور کردم) در مورد چگونگی تعریف رابطه کلازیوس-موسوتی (همچنین به نام رابطه لورنتس-لورنتس، زمانی که در اپتیک به کار میرود) وجود دارد. اساساً قطبش پذیری یک ماده را به گذردهی نسبی آن (و از این رو ضریب شکست آن) مرتبط می کند. اکنون این سردرگمی به وجود میآید زیرا در کتاب مقدمهای بر الکترودینامیک گریفیث، گشتاور دوقطبی القایی یک اتم/مولکول را در حضور میدان الکتریکی خارجی تعریف میکند که با $$\vec{p} = \alpha \vec{E}$$ داده میشود. که در آن $\alpha$ قطبش پذیری است. از این تعریف، او رابطه کلازیوس-موستی را به دست میآورد که $$\alpha = \frac{3\epsilon_0}{N}\left(\frac{\epsilon_r -1}{\epsilon_r + 2}\right)$$ اما در «الکتریسیته کلاسیک و مغناطیس» پانوفسکی و فیلیپس، لحظه دوقطبی القایی را تعریف کرده اند. $$\vec{p} = \alpha \epsilon_0 \vec{E_{eff}}$$ که در آن $$\vec{E_{eff}} = \vec{E} + \frac{\vec{P}}{ 3\epsilon_0}$$ کل میدان الکتریکی فعال بر روی یک مولکول. با استفاده از این تعریف، آنها به رابطه $$\alpha = \frac{3}{N} \left(\frac{\epsilon_r -1}{\epsilon_r + 2}\right)$$ رسیدند که توسط ضریب $\epsilon_0$. من منابع مختلفی را دیده ام که روابطی را استخراج می کنند که هر دو معادله درست هستند، اما نمی توانم کاملاً آن را بفهمم. به نظر می رسد همه تا آنجایی که من می توانم در واحدهای SI کار می کنند. مقاله ویکیپدیا در رابطه با معادله لورنتس-لورنتس (که همان چیزی است) دارای ضریب اضافی 4$\pi$ است. من سعی کردم آن را حل کنم، اما گم شدم زیرا واقعاً نمی دانم که چگونه دو تعریف متفاوت $\vec{E}$ و $\vec{E_{eff}}$ به هم مرتبط هستند. چگونه همه این نسخه های مختلف معادله می توانند با یکدیگر سازگار باشند؟ | قطبی پذیری و رابطه کلازیوس-موسوتی |
72194 | 2 جریان گاز به یک لوله متصل و مخلوط می شوند. موارد زیر شناخته شده است: $\dot{m_1}$; $\dot{m_2}$ - نرخ جریان جرمی گازهای ورودی $(\frac{kg}{s})$ $A_1$; $A_2$; $A_{mix}$ - سطح مقطع لولهها $(m^2)$ $\rho_1$; $\rho_2$ - چگالی 2 گاز $T_1 = T_2 = T_{mix} $ **ما به دنبال موارد زیر هستیم:** $Q_{mix}$ - سرعت جریان مخلوط $(\frac{m ^3}{s})$ تاکنون فقط توانسته ام این را دریافت کنم: > $\dot{m_1} + \dot{m_2} = \dot{m}_{mix}$ (1) > > $\dot{m}=\rho*A*V$ (2) > > $\dot{m} = \rho*Q $ (3) > > $\dot{m_1} + \dot {m_2} = \rho_{mix}*Q_{mix}$ (4) > > $Q_{mix} = \frac{\dot{m_1} + \dot{m_2}}{\rho_{mix}} دلار (5) | معادله سرعت جریان مخلوط گاز |
72441 | در اینجا یک سوال در یک مقاله بر اساس شکست نور وجود دارد. به نظر می رسد به دلایلی نمی توانم آن را حل کنم. > مردی به ماهی 20 سانتی متری از پایین نگاه می کند. چشم او 2 متر بالاتر از سطح > آب ($\mu = 4/3$) و ماهی 2 متر زیر سطح نشان داده شده در شکل > قرار دارد. نسبت عرض زاویه ای $\Delta\theta_1$ ماهی که توسط > مرد در حضور آب مشاهده می شود به $\Delta\theta_2$ در غیاب آب > برابر است با: > _(A) 6/5 $\ hspace{3cm}$ (B) 5/6 $\hspace{3cm}$ (C)7/8 $\hspace{3cm}$ > (D)8/7_  * * * _اینم کاری که من انجام دادم:-_ وقتی آب وجود نداره: $$\frac{\Delta\theta_{ air}}{2} = \sin^{-1}(10/400)$$ $$\بنابراین \Delta\theta_{هوا} = 2\sin^{-1}(1/40)$$ ...از مثلث به دست آمده توسط چشم، و نیمی از ماهی. وقتی آب وجود دارد:  ($P.S:$ معادله نوشته شده در زیر نمودار اشتباه است، من تازه متوجه شدم. نسخه صحیح زیر نوشته شده است) اجازه دهید پرتوهای نور در زاویه $\phi$ با انکسار معمولی در سطح آب و در چشم همگرا شوند. در اینجا زاویه شکست $\theta$ است. بنابراین ما داریم: $$\sin\phi . \mu_{آب = \sin\theta . \mu_{air}$$ $$\بنابراین\frac{\sin\theta}{\sin\phi} = \frac{\mu_{water}}{\mu_{air}}$$ $$\بنابراین\frac {\sin\theta}{\sin\phi}=\frac{4}{3}$$ پس از آن گیر کردهام و نمیدانم چگونه این کار را انجام دهم. کسی میتونه کمکم کنه؟ * * * _**Addendum_**: آیا گرفتن $\sin x = x$ کمک خواهد کرد؟ به هر حال $x$ بسیار کوچک است، و $\sin x \تقریبا x$ درست است ($x = 0.025$، $\sin(0.025) = 0.024997...$). _**Addendum2_**: چیز دیگری که من متوجه شدم این است که آب عرض زاویه ای مشاهده شده را افزایش می دهد، بنابراین نسبت قطعاً $>1$ است. بنابراین می توانیم با خیال راحت (B) و (C) را که $<1$ هستند رد کنیم. | شکست نور در آب |
78768 | اگر درست متوجه شده باشم، تمایز بین نیمه هادی ها و عایق ها یک امر قراردادی است؟ یک نیمه هادی اساساً یک عایق با شکاف باند (به اندازه کافی) باریک است، معمولاً حدود 3 دلار $eV$. من از چند معادله برای نیمه هادی ها استفاده می کنم، آیا باز هم برای عایق ها کار می کنند؟ یا به تدریج برای شکاف باند بزرگتر شروع به خراب شدن می کنند؟ کدام اثر باقی می ماند و کدام از بین می رود؟ در این مورد خاص، من روی $TiO_2$ کار می کنم که (اگر اشتباه نکنم؟) یک نیمه هادی با باند گسترده است که بین نیمه هادی و عایق طبقه بندی می شود. مثالی از معادلات نیمه هادی در حال استفاده: * رسانایی: $\sigma = ne\mu_e+pe\mu_h$ * ولتاژ داخلی: $V_{bi}=\frac{k_BT}{q}\ln{\frac{N_AN_D}{n_0p_0 }}$ * غلظت حامل ذاتی: $n_i=p_i=2(\frac{k_BT}{2\pi h^2})^{3/2}(m_em_h)^{3/2}e^{-\frac{E_g}{2k_BT}}$ * دوپینگ: پایه، آیا استفاده از فرمول های نیمه هادی روی $TiO_2$ اشکالی ندارد؟ آیا نیمه هادی پهن باند دیگری وجود دارد؟ هر عایق؟ قاعده کلی چیست؟ | دامنه اعتبار معادلات نیمه هادی |
81032 | من در مورد اینکه آیا رد هسته گرمای برداری در فضای محصول به رد هسته حرارتی مربوطه در هر منیفولد در فضای محصول تبدیل می شود تردید دارم. من می دانم که این برای موارد spin-0 و همچنین spin-1/2 صدق می کند، اما در مورد مورد spin-1 مطمئن نیستم. کسی میتونه لطفا در این زمینه به من کمک کنه؟ | آیا هسته حرارتی بر روی فضاهای محصول تأثیر می گذارد؟ |
91945 | من خودم فیزیک را دنبال میکنم و نیاز دارم که چیزی روشن شود. بگویید من دو جسم دلخواه دارم، سرعت آنها را دارم، می دانم چه موقع برخورد می کنند، بردارهای عادی آنها را دارم، و غیره. من فکر می کنم که آنچه من سعی می کنم انجام دهم تجزیه برداری است. من می دانم که گشتاور نیرویی است که عمود بر حالت عادی (مماس؟) اعمال می شود و آن نیروی خطی نیرویی است که مستقیماً از مرکز جرم وارد می شود. من معتقدم که به طور شهودی این تعاملات را درک می کنم، اما من یک مشکل دارم ... توده با تقسیم نیروها چیست؟ چه مقدار از مرکز جرم عبور می کند و چه مقدار عمود یا گشتاور است؟ من احساس می کنم مثلثات ممکن است یک پاسخ ساده باشد، اما از اجرا مطمئن نیستم. متغیرهای من بردار نیرو (مختصات x، y با قدر مقیاس شده) و بردار (بردار فاصله؟) هستند که موقعیت افست آن را از مرکز جرم نشان می دهد. من نمیپرسم چگونه گشتاور روی CM را محاسبه کنم، بلکه چگونه میتوانم نیرویی را که عمود است، هنوز بردار فاصله از آن عبور نکرده است، تعیین کنم، و چه مقدار از نیرو از CM عبور میکند، و به سرعت خطی تبدیل می شود؟ P.S. این در یک صفحه مختصات دوبعدی است، در یک شبیه سازی کامپیوتری که من در حال ساخت آن هستم. به عنوان تکلیف به عنوان تکلیف درسی که من می خواهم به طور شهودی درک کنم، در واقع توسط یک مدرسه تعیین نشده است. | نیاز به پاکسازی تجزیه برداری در فیزیک حرکت |
10826 | روان کننده فقط روی سطح مو لازم است؟ چگونه تیغه می تواند سطح لغزنده را برش دهد؟ چرا صابون اصلاح با تیغ را کمتر دردسر می کند؟ | چرا صابون اصلاح با تیغ را کمتر دردسر می کند؟ |
48714 | من قصد دارم تحصیلات تکمیلی خود را در رشته فیزیک نظری شروع کنم. سرپرست من از من می خواهد که روی گرانش کوانتومی کار کنم. او به من این آزادی را داد که رویکرد خاصی را برای گرانش کوانتومی انتخاب کنم (به استثنای نظریه ریسمان، او نظریه ریسمان را دوست ندارد). بنابراین من به این فکر می کنم که کدام رویکرد را برای گرانش کوانتومی انتخاب کنم؟ من شیفته مدل twistor هستم http://en.wikipedia.org/wiki/Twistor. اما من فکر می کنم به دلیل عدم توجه فیزیکدانان به طور کامل توسعه نیافته است. | رویکردهای گرانش کوانتومی |
128767 | اگر یک الکترون به صورت موج حرکت کند، آیا نمی توان آن را با دقت هدف قرار داد؟ اگر یک تفنگ الکترونی شلیک کنید، نمی توانید آن را به سمت شکاف خاصی نشانه بگیرید؟ اگر الکترون به صورت موج حرکت کند، آیا تفنگ الکترونی به چیزی در زاویه 180 درجه از لوله برخورد می کند؟ 360 درجه؟ | آیا تفنگ الکترونی پشت آن شلیک می کند؟ |
50027 | آیا می توان یک ماتریس چگالی دلخواه $\hat{\rho}$ را به شکل زیر نوشت؟ $$\hat{\rho} ~=~ \frac{1}{N} \sum_{\ell=1}^N \left|x_{\ell}\right\rangle \left\langle x_{\ell} \right|,$$ جایی که $\left\\{\left|x_{\ell}\right\rangle\right\\}_{\ell = 1}^{N}$ حالتهای عادی هستند (اما نه لزوماً متعامد). اگر بله، چگونه می توان این را ثابت کرد؟ | آیا می توان ماتریس چگالی را به شکل زیر نوشت؟ |
81038 | در سال 1993 معادلات زیر را برای محاسبه سرعت پرتابه و فشار بشکه استخراج کردم. اخیراً متوجه شده ام که برای به دست آوردن نتایج واقعی کلمه باید نتایج محاسبه شده را **دوبرابر** کنم. من به کمک نیاز دارم تا بفهمم چرا باید نتایج به دست آمده را **دوبرابر** کنم تا محاسبه کار کند. نتایج دو برابر شده در پایین تصویر ظاهر می شود. دانلود صفحه گسترده مایکروسافت اکسل با استفاده از نتایج **دبل شده** (2x) را می توان در اینجا به دست آورد: question.xls (حذف شده) پیشاپیش متشکرم.  | راهنمای ریاضی / فیزیک - فشار و سرعت بشکه |
66118 | فقط یه سوال سریع اگه ممکنه بردار پوینتینگ یا چگالی شار انرژی به صورت زیر به دست میآید: $\mathbf{S} = \frac{1}{\mu_{0}}(\mathbf{E} \times \mathbf{B})$ بنابراین حاصل ضرب بین فیلد $\mathbf{E}$- و $\mathbf{B}$- فیلد. بنابراین بسته به جهت فیلدها، بردار Poynting در جهتی اشاره خواهد کرد. بنابراین فرض کنید که فیلد $\mathbf{E}$- جهت $\mathbf{e}_{y}$ و فیلد $\mathbf{B}$- جهت $\mathbf{e}_{z دارد. }$، سپس جهت حاصل برای $\mathbf{S}$ $\mathbf{e}_{z}$ خواهد بود. بنابراین سوال من این است که آیا جهتی که انرژی در آن جریان دارد، یا چیز جالبی وجود دارد که باید بدانم، مثلاً برعکس یا چیزی شبیه به آن؟ پیشاپیش ممنون :) | جهت بردار اشاره گر |
34679 | http://en.wikipedia.org/wiki/Antiparticle میگوید: مطابق با بیشتر انواع ذرات، یک پادذره مرتبط با جرم مشابه و بار الکتریکی مخالف وجود دارد. و ضد ماده چیست؟ همراه با آن است. اما با خواندن در مورد مدل استاندارد، چیزهای مختلفی را می بینم که گاهی اوقات XXX- شارژ نامیده می شود، مانند باریون-شارژ، باریون-شارژ - یا باریون-عدد، عدد لپتون. و تا آنجا که من در نمونه هایی که پیدا کردم می بینم (اما تا کنون هیچ تعریفی پیدا نکرده ام) ذرات ضد XXX-charge/-number منفی نیز دارند. بنابراین می توانید به لیستی اشاره کنید که دقیقاً چه چیزی در ضد ذرات معکوس شده است؟ (و چرا این لیست؟ مطمئناً به مدل استاندارد مربوط می شود، اینطور نیست؟ اما چرا؟ :) | ضد ذرات: دقیقاً چه چیزی معکوس است؟ |
78760 | آیا تمام اجرام آسمانی با جرم کافی مانند سیارک های بزرگ، ماه، سیارات و غیره دارای مداری هستند که دوره انقالب با دوره غیرواقعی آن جرم برابر باشد (مانند مدار زمین ثابت در زمین)؟ | آیا همه اجرام آسمانی مدار ثابتی دارند؟ |
90703 | در مکانیک غیر نسبیتی، کمیتهای حفظ شده با استفاده از قضیه نوترز در مکانیک لاگرانژی، همان کمیتهایی است که تحت کموتاسیون متعارف با همیلتونی در مکانیک همیلتونی حفظ میشوند. آیا این به طور مستقیم به مکانیک نسبیتی منتقل می شود؟ | تقارن سیستم های نسبیتی لاگرانژی و همیلتونی |
127390 | بنابراین من این عکس را در فید +Google خود دیدم و بلافاصله می دانم که چرا کار نمی کند. اما در توضیح دقیق علت آن برای خودم و دیگران مشکل دارم. بدون استفاده از چیزی بیش از حد پیچیده، کسی می تواند نقص را توضیح دهد.  ص. لطفاً نگویید که به دلیل قانون بقای انرژی کار نمی کند. می دانم که نمی تواند کار کند، می خواهم بدانم چرا این سناریوی خاص کار نمی کند. با تشکر از کمک. | لطفا نقص این تصویر را توضیح دهید |
107339 | فرض کنید 10 متر در 10 ثانیه به سمت شمال حرکت می کنید. شتاب چیست؟. با استفاده از این معادله: $a = (v_f - v_o)/\Delta(t)$ و پر کردن آن با این داده: $v_f=1$ که از $10$ $m/10s=1m/s$، $v_o= می آید. 0$ زیرا ما با سرعت $0$ شروع می کنیم و $t=10$ زیرا این مدت زمان می برد. متوجه می شویم که $a = (1-0)/(10)$ که برابر است با $.1$ $m/s$ $N$. اما وقتی از معادله دیگری استفاده میکنید: $a=2d/t^2$ و $d$ را با $10m$ پر میکنید، و $t$ را با $10s$، $a=20/100^2$ دریافت میکنید که معادل $ است. .2m/s/s$) چرا اینطور است؟ | نحوه محاسبه شتاب |
50023 | برهمکنش s-d همیلتونی به عنوان همکار $H_I=Js.S$ است، J قدرت جفت است. ما روی مورد ضد فرومغناطیسی تمرکز می کنیم، جایی که $J>0$. با توجه به مقیاس بندی مرد فقیر اندرسون، با کاهش عرض باند $D$، قدرت جفت نرمال شده $J$ افزایش می یابد. اندرسون در ابتدا این مقیاس را به کمترین مرتبه J$ انجام داد. اما با کاهش $D$ و حتی تمایل به صفر، وضعیت متفاوت است. در این مورد، شرایط سفارش بالاتر اهمیت بیشتری پیدا میکنند، زیرا $J$ بزرگتر یا حتی واگرا میشود. این عبارات مرتبه بالاتر معمولاً با نوع s-d متفاوت هستند. تا حدی، پوسته پوسته شدن انسان بیچاره زمانی که $D$ بسیار کوچک است، اثر خود را از دست می دهد. آیا درست است؟ خیلی ممنون | آیا وقتی پهنای باند کم باشد، مقیاس مرد بینوایان اندرسون اثر خود را از دست خواهد داد؟ |
78762 | هنگامی که باری روی صفحه شیبدار قرار دارد، نیرویی وجود دارد $mg \sin(x)$ که به صورت عمودی به صفحه شیبدار است و $mg \cos(x)$ را به صورت افقی به صفحه ای که روی آن عمل می کند به این صورت مجبور می کند:  کتاب درسی من می گوید وزن $mg$ دارای دو جزء است: $mg \sin(x)$ و $mg \cos(x)$. اما هنگام جمع کردن $mg \sin(x)$ به $mg cos(x)$ برابر با $mg$ نیست. اگر 'mg' و N تنها نیروها در این سیستم هستند، به این معنی که نیروی خالص باید 0 باشد، چگونه باید وجود $mg \sin(x)$ و $mg \cos(x)$ را توضیح دهم؟ آیا $mg \sin(x)$ و $mg \cos(x)$ نیروی واکنش خاص خود را دارند تا آنها را خنثی کند و نیروی خالص را نیز 0 کند یا اینکه بگوییم نیروی خالص سیستم 0 است اشتباه است؟ و فرمولهای $mg \sin(x)$ و $mg \cos(x)$ که برای توصیف این دو نیرو استفاده میشوند چگونه مشتق میشوند؟ | در سیستم چه خبر است؟ فرمول های mg sin(x) و mg cos(x) چگونه مشتق می شوند؟ |
29646 | (v2) همانطور که من خواندم به عنوان مثال. در این سوال، ویژگیهای گروه هولونومی خوب منیفولدهای Calabi-Yau در مورد ابرتقارن ارزشمند هستند (من گمان میکنم که این تقارن شامل منیفولد هدف است، نه فقط میدانها؟) برای کوانتیزاسیون. اما بهعلاوه، به نظر میرسد ویژگیهای آنها در سؤالات مربوط به تغییر شکل یک تئوری میدان کوانتومی صفحه جهان دو بعدی به دیگری ظاهر میشود. من معرفی عملگرها را در لاگرانژی و غیره می بینم و یادآور renomralization است (کلید واژه: فضای مدول؟). سپس چیزی در مورد صفر بودن تابع بتا خواندم، زیرا متناسب با انحنای Ricci منیفولد هدف است که برای منیفولدهای Calabi-Yau صفر است. و این استدلال دیگری است که در مورد توجه آنها صحبت می کند. (نکته: شاید طیف وسیع تری از نظریه ها وجود داشته باشد که این سؤالات برای آنها منطقی نباشد. حدس می زنم در اینجا در مورد مدل های غیر خطی سیگما صحبت می کنم.) > در نظریه ریسمان، آیا از تکنیک های عادی سازی مجدد به عنوان > نمایش استفاده می کنید. از تغییر شکل های هندسی؟ > > ما تئوری های مختلفی برای معیارهای همسایه دریافت می کنیم درست است؟ چقدر > تعداد حالات خلاء احتمالی به تعداد معیارهای Calabi-Yau > مرتبط است؟ | ارتباط تغییر شکل معیارهای Calabi-Yau و نظریه های میدان کوانتومی منسجم |
61466 | سرعت صوت در اقیانوس با $$c_s(\theta,z) = 1450 + 4.6\theta - 0.055\theta^2 + 0.016z$$$\theta$ داده می شود دما بر حسب درجه سانتیگراد و $z دلار عمق است. در یک مدل ساده شده، $\theta$ در 10$\,^\circ $C برای بخشی از اقیانوس بالای themocline ثابت است. ترموکلاین یک رابط در عمق 700 متری است که در آن دما تقریباً بلافاصله به 4 $\,^\circ $C کاهش می یابد. سوال: ادعا می شود که آب زیر ترموکلاین می تواند به عنوان یک هدایت کننده موج عمل کند. چرا و میزان (در عمق) این موجبر چیست؟ افکار من: ارزیابی برخی از سرعتهای مرتبط: $c_s(10700) = 1501.7 m\,s^{-1}$ و $c_s(4700) = 1478.7 m\,s^{-1}$. با تغییر سرعت در ترموکلاین، انکسار و انعکاس امواج فرودی از دو طرف (بالا و پایین) وجود خواهد داشت. بنابراین امواجی که از پایین برخورد می کنند به عقب منعکس خواهند شد. با این حال من نمی دانم چه چیزی باعث می شود که امواج در سمت پایین این موج موج منعکس شوند. تا جایی که من می بینم سرعت صوت با عمق بیشتر می شود. اگر رابطی با ناپیوستگی ناگهانی مانند ترموکلاین وجود نداشته باشد، این وضعیت چگونه کار می کند؟ | موجبرها (در اقیانوس؟) |
3861 | دیراک یک نظریه کلی از محدودیت ها، از جمله محدودیت های درجه دوم ارائه کرد. برای کمی کردن چنین سیستمهایی، او ابتدا براکت دیراک را به صورت کلاسیک محاسبه کرد و تنها پس از آن براکت دیراک کلاسیک را به یک کموتاتور «ترویج» کرد. با این حال، این منجر به سفارش اپراتور ابهامات بیش از آنچه که قبلاً برای براکت پواسون وجود دارد، می شود. آیا راه مستقیم تری برای ایجاد براکت دیراک کوانتومی و عملگر همیلتونی وجود دارد که این ابهامات را برطرف کند؟ اگر سیستم متقارن باشد، ملاحظات تقارن اغلب میتوانند کوانتیزهسازی «درست» را مشخص کنند، اما در مورد سیستمهای نامتقارن چطور؟ در حالت ایده آل، نسخه کوانتومی صحیح باید با آنچه از استفاده از انتگرال های مسیر به دست می آوریم، مطابقت داشته باشد. به طور مشابه، اگر محدودیت کلاس دوم خطی باشد، کموتاتور کوانتومی و همیلتونی نیز ساده هستند. با این حال، حتی مدل های نسبتا ساده نیز می توانند ظرافت هایی داشته باشند. مدل اسباب بازی $$L=\frac{\dot{q}^2}{2} -f[q]\frac{F^2}{2}$$ را در نظر بگیرید که در آن F یک متغیر کمکی است و $f$ تابعی از $q$. محدودیتهای کلاس دوم کلاسیک توسط $p_F \تقریبا 0$ و $fF\تقریبا 0$ داده میشوند. با استفاده از انتگرال های مسیر به عنوان راهنما، $$\int \mathcal{D}q\, \mathcal{D}F\, \exp\left( \frac{i\dot{q}^2}{2} - \frac {ifF^2}{2} \right) \propto \int f^{-1/2}\mathcal{D}q\, \exp\left( \frac{i\dot{q}^2}{2} \right),$$ که مطابق با دستور عملگر زیر برای Hamiltonian است: $$\widehat{H} = \frac{1}{2} \widehat {f}^{1/4}\widehat{p}\widehat{f}^{-1/2}\widehat{p}\widehat{f}^{1/4}.$$ اما در مورد حالت غیر خطی عمومی؟ * * * در نکته دیگر، آیا فرمالیسمی وجود دارد که در آن بتوانیم به جای قبل، کوانتیزاسیون براکت دیراک را _پس از_ تحمیل کنیم؟ | چگونه ابهامات ترتیب اپراتورها را هنگام کمی کردن محدودیت های عمومی غیرخطی کلاس دوم حل کنیم؟ |
50026 | من می خواهم ثابت کنم که تولید جفت (الکترون-پوزیترون) نمی تواند در خلاء کامل اتفاق بیفتد. به همین دلیل است که من از بقای انرژی تبعیت کردم و معادله را بدست آوردم: $$h \nu = m_e c^2 \Bigl[ \gamma(v_1) + \gamma(v_{2})\Bigl]$$ همین کار را برای بقا انجام دادم از تکانه و معادله ای متفاوت است: $$h \nu = m_e c \Bigl[ \gamma(v_1) \underbrace{v_{1} \cos \alpha}_{\neq c} + \gamma(v_{2}) \underbrace{v_{2} \cos \beta}_{\neq c} \Bigl]$$ من متوجه شدم که بخشهای $v_1 \cos \alpha$ و $v_2 \cos \beta$ هرگز برابر با $c$ نخواهند بود، بنابراین نمیتوانم معادله فوق را بدست بیاورم. **سوال:** آیا اکنون می توانم بگویم که تولید جفت امکان پذیر نیست؟ در اینجا دلیلی که می توانم این را بیان کنم چیست؟ منظورم این است که انرژی فوتون باید در هر دو حالت یکسان باشد؟ | تولید جفت در خلاء کامل |
98540 | سرعت rms نیتروژن دو اتمی ($N_2$) را در ارتفاع 600$ کیلومتر، که در آن دما 1500$ کلوین است، محاسبه کنید. من گیج هستم زیرا فقط یک ارتفاع و یک دما داده شده است، و احساس می کنم به جرم نیاز دارم. اگر نیتروژن مشکل را کامل کند. $v_{rms} = \sqrt{\frac{3K_bT}{m}}$ | آیا برای محاسبه سرعت rms نیتروژن دواتمی به جرم نیاز دارم؟ |
108075 | شواهد تجربی (غیر مستقیم) برای پیشینه نوترینوی کیهانی چیست؟ کجا می توانم بیشتر در این مورد مطالعه کنم؟ بحث در صفحه ویکی پدیا در مورد C$\nu$B به نظر من بیشتر در مورد شواهد تعداد نسل نوترینوها است تا در مورد پس زمینه نوترینوهای کیهانی... | شواهد تجربی برای نوترینوهای باقیمانده |
6438 | یک سوال در چهار بخش 1. مشکلات اصلی که ابرتقارن مد نظر حل آنهاست چیست؟ 2. فقدان شواهد برای SUSY در مقیاس های انرژی LHC پیشنهادی چیست (به عنوان مثال، برخی از ابر شرکای پیش بینی شده در واقع مشاهده نمی شوند)؟ 3. آیا رویکردهای نظری جایگزینی وجود دارد که به مجموعه مشکلات SUSY بپردازد و همچنان در چنین سناریویی LHC بدون SUSY معتبر باشد؟ 4. عدم تایید LHC از SUSY نظریه ریسمان را در کجا ترک می کند؟ من می خواهم فکر کنم که این چهار نکته را می توان با هم به عنوان یک سوال در نظر گرفت. | اگر LHC SUSY را نبیند چه؟ |
61460 | ** متوجه شدم که `v` [در مرحله (2.5)] با اصطلاحات فرمول اول یکسان نیست، حتی اگر مرتبط باشند.. ** ** سعی کردم بفهمم که او چگونه به این مرحله رسیده است: **  **من یک لینک دریافت کردم (اینجا یافت می شود) و هنوز هم پاس کردن به (2.5) را متوجه نشدم. لطفاً به من کمک کنید تا آن را درک کنم. ** **هر گونه کمکی قدردانی می کنم!** | تغییر مختصات معادله دیفرانسیل قطبی |
72195 | برای یک تبدیل گیج معین، مثلاً میدان الکترومغناطیسی، که در آن کمیتهای قابل مشاهده تحت تأثیر تبدیلهای شکل $$\mathbf{A}' = \mathbf{A} + \nabla \chi, $$ $$\phi قرار نمیگیرند. ' = \phi - \frac{\partial \chi}{\partial t},$$ $$\Psi' = \Psi \cdot \exp(\frac{iq\chi}{\hbar}).$$ گروه Lie تقارن $U(1)$ دقیقاً چه ارتباطی با این تبدیل سنج دارد؟ | دقیقاً چه ارتباطی بین تبدیلهای گیج و گروههای تقارن وجود دارد؟ |
14607 | اگر این سوال خیلی کلی یا خیلی شبیه به این و این سوال تلقی می شود پیشاپیش عذرخواهی می کنم. اگر $F=mx'''$ به جای $F=ma$، مکانیک چگونه متفاوت خواهد بود؟ احساس میکنم شهودی در مورد اینکه یک دنیای $F=mv$ چه نوع مکانی خواهد بود، دارم، زیرا در نهایت، این بخشی از تجربه روزمره ما است که تحت سلطه اصطکاک است. بگذارید سوالم را دقیق تر بیان کنم. اگر در دنیای $F=mv$ توپی را انتخاب کنم که به انتهای یک رشته متصل است، نمی توانم با چرخاندن آن به اطراف آن را در حرکت دایره ای یکنواخت وادار کنم. من میتوانم توپ و انتهای رشته را با جدا کردن آنها از هم جدا کنم، اما با کشیدن نخ به سادگی توپ را به سمت خود میکشم. $F=mv$ مانند زندگی در یک مایع بسیار چسبناک است. من شنیده ام که در مقیاس بسیار کوچک (مثل باکتری ها)، آب این گونه است و این عواقبی برای رانش میکروارگانیسم ها دارد. در واقع، می توان به توپ سرعت اولیه داد و سپس نخ را کشید تا بردار سرعت را بچرخاند تا در حرکت دایره ای یکنواخت حرکت کند. لطفا اگر هر یک از موارد بالا اشتباه است، من را اصلاح کنید. اما اگر $F=mx''''$ چه اتفاقی می افتد؟ من هیچ شهودی در مورد اینکه در این مورد با مثال رشته و توپ چه اتفاقی می افتد ندارم. می توانید به توپ سرعت ثابت و شتاب اولیه صفر بدهید. اما چگونه توسط رشته ای که نیرویی را اعمال می کند که شتاب را تغییر می دهد، حرکت می کند. آیا مارپیچ می شود؟ چه نوع مجموعه ای از نیروها می تواند یک ذره را مجبور به حرکت دایره ای کند؟ آیا راهی برای به دست آوردن شهود در مورد عواقب $F=mx'''$ وجود دارد؟ | حرکت دایره ای زمانی که F=ma' |
29397 | فاصله کد در نظریه اطلاعات کوانتومی چقدر است؟ به نظر می رسد فاصله کد یک مفهوم بسیار مهم در محاسبات کوانتومی متحمل خطا و محاسبات کوانتومی توپولوژیکی باشد. | فاصله کد در نظریه اطلاعات کوانتومی چقدر است؟ |
90704 | درک اینکه چگونه حامل های بار (الکترون ها و سوراخ ها) قادر به حرکت انرژی حرارتی هستند، مشکل دارم. من در سطح فیزیک دبیرستان هستم، بنابراین اگر فیزیک کوانتومی پیشرفته ای در کار باشد، احتمالاً درک آن برایم سخت خواهد بود. | حامل های بار چگونه انرژی حرارتی را جابجا می کنند؟ (اثر پلتیه) |
55215 | جهان از هیچ منبسط شد، درست است؟ و سیاهچاله ها ممکن است یک دروازه به جهان های موازی باشند، آیا ممکن است ستارگانی که توسط سیاهچاله های جهان ما مکیده می شوند، منشا انرژی در جهان های دیگر بیگ بنگ باشند؟ آیا نظریه ای وجود دارد که آن را توضیح دهد؟ | آیا ممکن است که یک سیاهچاله انرژی را بمکد که منشأ جهان های دیگر انفجار بزرگ است؟ |
90707 | من علاقه مند به یادگیری در مورد جفت کلاسیک میدان هیگز با الکترومغناطیس هستم. منابع متعددی وجود دارد که مکانیسم هیگز را به صورت مکانیکی کوانتومی توضیح می دهد، یعنی مکانیسم هیگز چگونه کار می کند؟ علاوه بر سوال در مورد کوپلینگ کلاسیک، من همچنین علاقه مند هستم که کلاه مکزیکی ذرات باردار را چگونه توصیف می کند؟ | توضیح اتصال کلاسیک میدان هیگز به الکترومغناطیس |
132204 | من می خواهم بپرسم اگر یک اتم در معرض دمای بسیار بالا قرار گیرد چه اتفاقی می افتد - مثلاً میلیون ها درجه (کلوین). آیا می توانیم از گرمایش برای جدا کردن الکترون ها از هسته آنها استفاده کنیم؟ و اگر الکترون های هسته از بین برود چه اتفاقی برای هسته می افتد؟ ممنون | یونیزاسیون با حرارت دادن |
22776 | از آنجایی که میدان الکتریکی داخل یک رسانا صفر است، به این معنی است که پتانسیل در یک رسانا ثابت است، که به این معنی است که داخل هادی یک منطقه هم پتانسیل است. چرا کتابها به این نتیجه میرسند که سطح هم پتانسیل یکسانی دارد؟ | در الکترواستاتیک، چرا هادی یک سطح هم پتانسیل است؟ |
59429 | بنابراین بله، اگر دو آهنربا چندین بار جذب/دفع شوند (بسیار زیاد) آیا مغناطیس خود را از دست خواهند داد؟ اگر در طول کل فرآیند شکسته نشوند؟ | آیا آهنرباها با جذب یا دفع یکدیگر، خاصیت مغناطیسی/نیروی خود را از دست می دهند؟ |
127639 | من دیده ام که مردم شعاع بور را با استفاده از اصل عدم قطعیت تخمین می زنند با این فرض که $$\Delta x \sim r$$ و $$\Delta p \sim p$$ سپس $$p \approx \frac{\hbar}{ r}$$ استفاده از این فرض، شعاع بور را هنگام کمینه سازی همیلتونی نشان می دهد. با این حال، آنها مفروضات اصلی خود را توجیه نکردند $$\Delta x \sim r$$ $$\Delta p \sim p$$. معقول به نظر می رسد اما من می توانم به خوبی تصور کنم که $$\Delta x \sim r^2$$ یا چیزی شبیه به آن. آیا می توانیم این تقریب را برای _هر_ پتانسیل فرض کنیم؟ اگر نه، پتانسیل کولن چه چیزی به ما اجازه می دهد تا این تقریب را انجام دهیم؟ با تشکر | تخمین شعاع اتم هیدروژن |
23131 | در مقالهای در ویکیپدیا در مورد مهندسی برق آمده است، > اکثر یخچالها، تهویهکنندهها، پمپها و ماشینآلات صنعتی از برق **AC** استفاده میکنند در حالی که اکثر رایانهها و تجهیزات دیجیتال از برق **DC** استفاده میکنند. تا آنجا که من می دانم، تمام مواد دیجیتال به برق **DC** نیاز دارند. برق **AC** مخصوصاً برای رایانه های دیجیتال مفید نیست، درست است؟ **_اکثر کامپیوترها و تجهیزات دیجیتال از برق DC استفاده می کنند_** به چه معناست؟ آیا این بدان معناست که کامپیوترها و سایر ابزارهای الکترونیکی دیجیتالی وجود دارند که با برق **AC** کار می کنند؟ | سوال بر اساس جریان مستقیم و متناوب |
100704 | من باید ثابت کنم که برابری ذاتی یک ذره و پادذره با اسپین صفر یکسان است. آیا می توانم با یک استدلال ثابت کنم که عملگر $P$-inversion با عملگر صرف بار برای ذره اسپین صفر جابه جا می شود؟ $$ \hat {P}\Psi = \pm \Psi , \quad \hat {C} \Psi = \Psi^{*}, \quad \hat {C} \hat {P}\Psi = \pm\ Psi^{*} = \hat {P}\hat {C}\Psi = \pm \Psi^{*}. $$ | برابری ذاتی ذره و پادذره با اسپین صفر |
24649 | این احتمالاً در حوزه سؤالات معمولی نمی گنجد. این بیشتر یک سوال کاربردی است تا تئوری/ریاضی... به هر حال، من کنجکاو هستم که آیا یک بلندگو با قطر متر که روی یک منهول نصب شده است، ممکن است با استفاده از اصل رزونانس، هرگونه انسداد را از بین ببرد. بدیهی است که انسداد در فرکانس خاص انسداد بهتر است از جای خود خارج شود. اگر این فکر احمقانه عملی باشد - آیا فرکانسهای مادون صوت یا فراصوت بهتر عمل میکنند (به عنوان یک قانون سرانگشتی)؟ | چگونه می توانم از صدا/رزونانس برای تمیز کردن فاضلاب استفاده کنم؟ |
28118 | نظریه ای که اخیراً به آن رسیده ام چنین فرض می کند: 1. حجم فضایی که جهان را پر می کند محدود است و دائماً در حال رشد است، بنابراین مرزهای جهان دائماً در حال گسترش هستند. 2. انبساط مرزهای کیهان ناشی از نوری است که در حین رسیدن به مرزهای جهان از درون به فضای تازه تبدیل می شود. 3. انبساط ماده جهان نه به دلایل جنبشی یک انفجار بزرگ در جایی در گذشته ای دور، بلکه به دلیل تمایل ماده به توزیع یکنواخت خود در سراسر حجم روزافزون فضا (که شاید به ثابت کیهانی). خوب، آیا ارزش هر بحث سازنده ای را دارد (هر گونه نظریه موجود اگر این گونه باشد؟) یا مثال دیگری از این است که چرا فیزیکدانان آماتور نباید نظریه های دیوانه خود را در این انجمن ارسال کنند؟ و من اصل دوم را بیشتر دوست دارم. آیا راهی وجود دارد که اگر ترکیب این سه به نتیجه نرسد، به یک نظریه جداگانه منشعب شود؟ | آیا انفجار بزرگ می تواند «نور تبدیل به فضا» در لبه کیهان باشد؟ |
100707 | در تئوری استاندارد LFL، جرم اثر شبه ذره با جرم فرمیون مرکب متفاوت است. به نظر می رسد که این دیگر در مورد Chiral صادق نیست (مثلاً یک سیستم چگالی محدود با فرمیون های چپ دست بدون جرم)؟ نظریه FL لاندو برای فرمیون های کایرال چیست؟ با تشکر | نظریه مایع فرمی Chiral Landau در 3+1D |
107334 | معادله موج در ابعاد $3$ به سادگی: $$\nabla^2\psi = \dfrac{1}{v^2} \dfrac{\partial^2}{\partial t^2}\psi,$$ و شهود پشت این امر این است که در هر نقطه از فضا با مختصات $(x,y,z)$ با مقداری نوسان دارد. اگر موج صوتی است آنچه در حال نوسان است مولکول ها هستند، اگر موج الکترومغناطیسی است آنچه در حال نوسان است میدان های الکترومغناطیسی و غیره هستند. نکته مهم این است: $\psi$ نشاندهنده ارتباط $t\mapsto \psi_t$ است که در آن $\psi_t$ کمیتی را در هر نقطه از فضا نشان میدهد و این ارتباط از $t$ به $\psi_t$ باید در نظر گرفته شود. نوسانی. متون اصلی فیزیک نوسان نقاط روی یک رشته را می گیرند، از قانون دوم نیوتن که معادله موج در ابعاد $1 را رعایت می کند، استخراج می شود و سپس می گویند: به این دلیل ما از قبل دلایل خوبی داریم که موج را چیزی بنامیم که این معادله را برآورده می کند. . مشکل اینجاست که هنوز قانع نشده ام. آیا راه دیگری برای استنتاج معادله موج بدون اشاره به حالت خاصی از امواج روی رشته ها وجود دارد؟ یعنی با شروع از این واقعیت که ما آن ارتباط $t\to\psi_t$ را همانطور که گفتم می خواهیم، آیا راهی برای نتیجه گیری وجود دارد که تابع $\psi$ باید آن معادله را برآورده کند؟ من سعی کردم با نوسانگر هارمونیک استدلال کنم. بنابراین در هر نقطه $(x_0,y_0,z_0)$ تابع $t\mapsto \psi(t,x_0,y_0,z_0)$ باید معادله نوسانگر هارمونیک را برآورده کند، یعنی: $$\dfrac{\partial^2 }{\partial t^2}\psi + \omega^2 \psi =0,$$ اما فکر میکنم این راهش نیست، چون نمیتوانم ببینم راهی برای قرار دادن لاپلاسین در آنجا. پس چگونه می توانیم آن را انجام دهیم؟ | چگونه می توان معادله موج را بدون رجوع به رشته ها استنتاج کرد؟ |
28111 | کمی پسزمینه به طرح این سوال کمک میکند. خود سوال در جمله آخر است. برای پایان نامه دکترای خود، ریچارد فاینمن و مشاور پایان نامه او جان آرچیبالد ویلر، رویکرد عجیب و غریبی برای توضیح برهمکنش های الکترون-الکترون بدون استفاده از میدان ابداع کردند. راه حل آنها این بود که راه حل موج عقب افتاده روزانه را به معادلات ماکسول ببرند و آن را 50/50 با راه حل پیشرفته (در زمان معکوس) مخلوط کنند که تا آن زمان همیشه به عنوان بدیهی ناقض علیت زمانی کنار گذاشته می شد. آنها در یک سری مقالات نشان دادند که اینطور نیست، و اینکه پسزدگی یک الکترون زمانی که فوتونی ساطع میکند، میتواند بهطور پیوسته بهعنوان نتیجه حرکت یک فوتون پیشرفته در زمان به عقب و برخورد همزمان با الکترون توضیح داده شود. لحظه ای که در آن الکترون یک فوتون رو به جلو ساطع می کند. در حالی که ایده های تز فاینمن عمیقاً بر توسعه بعدی QED او تأثیر گذاشت، به عنوان مثال. در تفسیر به عقب در زمان QED از الکترون های پادماده (پوزیترون). فاینمن در نامهای به ویلر بعدها به طرز معروفی ایده خاص فوتونهای جفتی که در زمان به جلو و عقب حرکت میکنند را پس گرفت (خوب، برای برخی از ما معروف است). دلیل خاص فاینمن برای کنار گذاشتن فرضیه پایان نامه اش، قطبش خلاء بود که نمی توان آن را با برهمکنش مستقیم الکترون به الکترون توضیح داد. (با این حال، قطبش خلاء به راحتی توسط QED انطباق می یابد.) کنار گذاشتن طرح فوتون عقب مانده/پیشرفته فاینمن/ویلر توسط فاینمن همیشه من را آزار می دهد. دلیل آن این است: اگر ایده اصلی آنها کاملاً نامعتبر بود، احتمال اینکه از منظر همبستگی اطلاعاتی این ایده منجر به پیشبینی دقیق نحوه عملکرد فیزیک شود، باید به طور ناپدیدکنندهای کم میبود. در عوض، ترکیب دلخواه 50/50 آنها از امواج واقعی و امواج فرضی وارونه در زمان _تقریبا_ کار میکند، تا مقیاسهای طول دقیقهای که در آن قطبش خلاء قابل توجه میشود. یک قیاس این است که طرح فاینمن/ویلر مانند یک تقارن ریاضی اندکی شکسته رفتار می کند، طرحی که به درستی واقعیت را در تقریباً کل دامنه پدیده هایی که برای آن اعمال می شود توصیف می کند، اما سپس در یکی از حداکثر دامنه خود شکسته می شود. سوال من در نهایت این است: آیا توضیح مفهومی روشنی وجود دارد، شاید در توصیف QED از قطبش خلاء، به عنوان مثال، در مورد اینکه چرا مدل عقب مانده/پیشرفته فاینمن/ویلر از فوتون های جفتی که در دو جهت در زمان حرکت می کنند، مدل دقیقی از واقعیت به طور کلی، با وجود نادرست بودن آن در فواصل بسیار کوتاه استفاده می شود؟ * * * **Addendum 2012-05-30** اگر من @RonMaimon را به درستی درک کرده باشم -- و مطمئناً هنوز بخش ماتریس S پاسخ او را کاملاً درک نکرده ام -- پاسخ اصلی او به سؤال من هر دو ساده است. و بسیار رضایت بخش: فاینمن اصلاً طرح رو به جلو را رها نکرد، اما در عوض این ایده از نظر تجربی نادرست را کنار گذاشت که یک الکترون نمی تواند با خودش تعامل داشته باشد بنابراین، اعتراض او به ویلر را شاید بتوان به شکلی خوشبینانهتر به چیزی شبیه این تعبیر کرد: «قطبشدن خلاء نشان میدهد که الکترون واقعاً با خودش برهمکنش دارد، بنابراین من در این مورد اشتباه کردم. ایده زمان واقعاً خیلی خوب کار می کند - من برای آن جایزه نوبل گرفتم - پس از اینکه به من در این جهت راهنمایی کردید متشکرم! به رون پاسخ دهید و ممنونم. | چرا تز فاینمن تقریبا جواب داد؟ |
91946 | من از چندین سخنرانی عمومی این تصور را داشتم که وقتی صحبت از مسئله تنظیم دقیق می شود، فیزیکدانان تمایل دارند چندجهانی را همراه با اصل آنتروپیک به عنوان یک راه حل معقول ارائه کنند، اما به ندرت اصل آنتروپیک به تنهایی. با این حال به نظر میرسد که هسته اصلی این نوع راهحل، اصل آنتروپیک است، یعنی زمانی که تصمیم میگیریم اصل آنتروپیک را استناد کنیم، مفهوم چندجهانی بیربط میشود (اگر مشکل تنظیم دقیق تنها دغدغه ما باشد)، اضافه کردن چندجهانی به توضیح این کار را انجام نمیدهد. به نظر می رسد راه حل را بسیار تقویت می کند. آیا چیزی وجود دارد که از قلم افتاده یا اشتباه متوجه شده باشم؟ البته ممکن است که من محبوبیت توضیح چندجهانی در دانشگاه را بیش از حد ارزیابی کنم، پس از همه اینها این برداشت را از سخنرانی های عمومی دریافت کردم و هرگز شخصاً با یک کیهان شناس صحبت نکردم، در این مورد خوشحال می شوم اگر کسی آگاه تر بتواند این موضوع را تأیید کند. | تنظیم دقیق: چرا چندجهانی با اصل آنتروپیک توضیح بهتری نسبت به اصل آنتروپیک به تنهایی در نظر گرفته می شود؟ |
639 | تحت برخی از شرایط پایداری جوی، در زمین های هموار، برای مدتی مشاهده شده است که نسبت بین سرعت باد در ارتفاع $h_1$ بالای زمین و سرعت باد در ارتفاع $h_0$ $\log\frac{h_1}{ h^*}/\log\frac{h_0}{h^*}$ که در آن $h^*$ مربوط به زمین است (به نام طول ناهمواری). (به عنوان مثال http://en.wikipedia.org/wiki/Log_wind_profile را ببینید) چه تئوری هایی (با برخی جزئیات یا مراجع لطفا) این قانون را توضیح می دهند. لطفاً فقط تئوری دلخواه خود را قرار دهید (و از این رو یک در هر پست). پیشاپیش ممنون | مشخصات سرعت باد لگاریتمی |
79418 | برخی از امواج کسینوس اساسی به شکل ${E_i} = {E_0}\cos ({\omega _i}t - {k_i}z)$ را با دامنهها، فرکانسها و فازهای مختلف در نظر بگیرید. ما می دانیم که ترکیبی از چنین امواجی می تواند منجر به موجی شود که دارای پوششی است که با سرعت گروهی حرکت می کند و همچنین دارای سرعت فاز است. هنگامی که برخی از امواج پایه **با دامنه های مساوی** در یک جهت انتشار وجود داشته باشند، استخراج عبارت برای موج حاصل به راحتی با استفاده از برخی هویت های مثلثاتی ساده امکان پذیر است. وقتی دو موج از شکل وجود دارد، بگویید: ${E_1} = {E_0}\cos ({\omega _1}t - {k_1}z)$ و ${E_2} = {E_0}\cos ({\omega _2 }t - {k_2}z)$ خواهیم داشت: $$\begin{align} {E_1} + {E_2} &= {E_0}\bigl(\cos ({\omega _1}t - {k_1}z) + \cos ({\omega _2}t - {k_2}z)\bigr) \\\ &= 2{E_0}\ cos\biggl(\frac{\omega_1 - \omega_2}{2}t - \frac{k_1 - k_2}{2}z\biggr)\cos\biggl(\frac{\omega_1 + \omega_2}{2}t - \frac{k_1 + k_2}{2}z\biggr) \\\ &= \biggl\ \{ 2{E_0}\cos\biggl(\frac{\omega_1 - \omega_2}{2}t - \frac{k_1 - k_2}{2}z\biggr)\biggr\\} \cos(\frac{\omega_1 + \omega_2}{2}t - \frac{k_1 + k_2}{2}z\biggr) \end{align} $$ قسمت اول به پوشش موج حاصل اشاره دارد و سرعت گروهی از این قسمت حاصل می شود و قسمت دیگر به سرعت فاز می پردازد. استخراج چنین عبارتی دیدگاه فیزیکی بهتری از آنچه با آن سر و کار داریم به دست می دهد تا زمانی که آن را به صورت مجموع برخی از امواج کسینوس اساسی نشان می دهیم. به علاوه چنین رابطهای برای تابع موج میتواند یافتن بسیاری از ویژگیهای موج را در نگاهی کوتاه به عبارت بسیار آسان کند. بنابراین بسیار مهم و مفید است که یک عبارت برای موجی که توسط برهم نهی برخی از امواج منتشر اولیه ایجاد می شود، استخراج کنیم. اما این یک موقعیت ساده بود. سوال من این است که **اگر دامنه امواج پایه یکسان نبود چه می شد؟** وقتی از انتشار برخی از امواج پایه با دامنه ها و فرکانس های نابرابر آگاه هستیم، چگونه می توانیم رابطه حاصل را بدست آوریم. موج (که در واقع نشان دهنده تنها میدان در حال تغییر در رسانه است)؟ و البته من در مورد عبارت سرعت گروهی همین سوال را دارم. مانند آنچه که در رابطه با امواج دامنه برابر انجام دادیم، آیا می توان عبارات را فقط با استفاده از هویت های مثلثاتی ساده استخراج کرد؟ | استخراج سرعت گروهی موج تولید شده توسط برخی از امواج کسینوس پایه با دامنه های نابرابر |
95211 | سوال من این است که چگونه الکترونها برای پرش به سمت بالا یا پایین یک اوربیتال انرژی دریافت میکنند/از دست میدهند، زیرا در یک مدار ثابت انرژی دریافت نمیکنند و انرژی آنها محدود است؟ | چگونه الکترونها انرژی لازم برای پرش از یک اوربیتال به اوربیتال دیگر را دریافت می کنند، وقتی که الکترون در مدارهای ثابت انرژی تابش نمی کند؟ |
93542 | من تعجب می کنم که ثابت دی الکتریک یا گذردهی فلزات - به ویژه مس چیست. آیا فلزات دارای گذردهی بی نهایت هستند؟ | ثابت دی الکتریک یا گذردهی فلزات |
34673 | **سناریو:** یک سفینه فضایی با کسری بالای $c$ در حال حرکت است. گاز بین ستاره ای و تابش CMB به طور قابل توجهی تغییر رنگ داده است و ما با ذوب شدن احتمالی سپر تشعشع جلویی روبرو هستیم! اما کشتی دارای ناحیه رادیاتور خوبی در پشت است، بنابراین ممکن است تفاوت دمای قابل توجهی بین سپر عقب و جلو وجود داشته باشد. **سوال:** آیا می توانیم از این دیفرانسیل حرارتی برای ضربه زدن به کشتی بدون صرف سوخت بیشتر استفاده کنیم؟ یا تنها کاری که می توانیم انجام دهیم این است که کشش تشعشعات را کاهش دهیم؟ | سفینه فضایی نسبیتی، تابش CMB و ترمودینامیک |
55213 | الکتریسیته و مغناطیس در قرن نوزدهم با هم متحد شدند، و اتحاد الکترومغناطیس با نیروی ضعیف به دنبال آن اتفاق افتاد و نیروی الکتروضعیف را وارد بازی کرد. به من گفته شده است که متحد کردن آنها با نیروی قوی به احتمال زیاد بسیار آسان تر از متحد کردن آنها با گرانش است، اگرچه هنوز بسیار سخت است. ظاهراً این به دلیل این واقعیت است که معادلات الکترومغناطیسی، هسته ای ضعیف و نیروی هسته ای ضعیف نسبتا مشابه هستند، در حالی که معادلات گرانش بسیار متفاوت است. تفاوت های اساسی بین این معادلات چیست؟ (اگر می توانید برخی از آنها را بنویسید که عالی خواهد بود، و سپس در صورت لزوم تفاوت های فنی را توضیح دهید.) چه چیزی در این تفاوت ها وجود دارد که یکپارچه سازی آنها را بسیار دشوارتر می کند؟ | چرا گرانش اینقدر سخت است که با 3 نیروی اساسی دیگر متحد شود؟ |
4569 | من این ادعا را شنیده ام که برخی از جنبه های نظریه ریسمان برای بهبود شبیه سازی مونت کارلو شبکه QCD استفاده می شود، برای مثال توسط افرادی که در LHC کار می کنند. من کمی در مورد روشهای مونت کارلو در QCD شبکه میدانم، اما اصلاً نمیدانم ایدههای نظریه ریسمان چگونه در QCD اعمال میشوند، بنابراین میخواهم توضیح کوتاهی درباره چگونگی و چرایی کاربرد ایدههای نظریه ریسمان بپرسم. به QCD به طور کلی و * چگونه می توان آنها را در شبیه سازی مونت کارلو از شبکه QCD به طور خاص استفاده کرد. البته از مراجع نیز استقبال می شود. شاید باید خودم به دنبال آنها میگشتم، اما مطمئن هستم که با این روش خیلی سریعتر به توصیههای مفیدی میرسم :-) ویرایش: اجازه دهید این سؤال را محدود کنیم: چگونه میتوان از ایدههای نظریه ریسمان برای بهبود مونت کارلو استفاده کرد. شبیه سازی QCD شبکه؟ (Lattice QCD باید به معنای SM دقیق بدون هیچ ایده ای فراتر از SM مانند ابرتقارن، تبلیغات/Cft و غیره درک شود.) | شبکه QCD و نظریه ریسمان |
61467 | تابع بتا تئوری $SU(N_\text{c})$ خالص یانگ میلز به تعداد رنگ ها چه بستگی دارد؟ حدس میزنم $$\mu\frac{dg_\text{YM}}{d\mu}=-\beta_0N_\text{c}g_\text{YM}^3-\beta_1N_\text{c}^2g_\text {YM}^5-\beta_2N_\text{c}^3g_\text{YM}^7-\cdots\,,$$ با متن مناسب ثابتهای $\beta_0،\beta_1،...$، همانطور که در QCD (شامل کوارکها) در چهار حلقه محاسبه شده است [arXiv:hep-ph/9701390]. آیا این درست است؟ چگونه می توان آن را (به همه سفارشات) ثابت کرد؟ سپس کوپلینگ 't Hooft $\lambda=g^2_\text{YM}N_\text{c}$ مستقل از $N_\text{c}$ اجرا میشود: $$\frac{\mu}{2}\frac{d\lambda}{d\mu}=-\beta_0\lambda^2-\beta_1\lambda^3-\beta_2\lambda^4-\cdots\, .$$ هدف این است که اطمینان حاصل شود که در محدودیت بزرگ $N_\text{c}$، جفت مستقل از $N_\text{c}$ اجرا می شود، به طوری که محصور شدن ترازو ثابت نگه داشته می شود بنابراین، سری در $\lambda$ میتواند برای $N_\text{c}\rightarrow\infty$ کوتاه شود (ممکن است قدرتهای منفی $N_\text{c}$ وجود داشته باشد). | تابع بتا نظریه خالص $SU(N_\text{c})$ یانگ-میلز |
98577 | درجه سطحی واگرایی برای یک نمودار به عنوان توان $k$ در مخرج منهای توان $k$ در مخرج تعریف می شود. نوشته شده است برابر $4\times$ (تعداد حلقه ها)$ - $(تعداد خطوط داخلی فرمیون)$ - 2 \times $(تعداد خطوط بوزون داخلی). چرا 4 است و 3 نیست؟ وقتی یک انتگرال 4 بعدی را در مختصات کروی انجام می دهید، ضریب k^3$ را از عنصر حجم خود دریافت می کنید. به طور خاص، برای مثال، وقتی راس QED را محاسبه می کنید، به این موارد می رسید: $$ \int_{\mathbb{R}^4} \frac{d^4k}{(2\pi)^4} \frac{\gamma ^\rho (\not\\!{p_1}-\not\\!{k}+m)\gamma^\mu(-\not\\!{p_2}-\not\\!{k}+m)\gamma_ \rho}{ k^2\left[\left(p_1-k\right)^2-m^2\right]\left[\left(p_2+k\right)^2-m^2\right]} \overset{k\to\infty}{\propto} \int_{\mathbb{R}^4} \frac{d^4k\, k^2}{k^6} \overset{\text{کروی}} {\underset{\text{coordinates}}{\propto}} \int_0^\infty\frac{dk}{k} $$ بنابراین میتوانم بگویم که درجه سطحی واگرایی این نمودار $3\times1-2-2=-1$ است و $0$ نیست. چه چیزی را از دست داده ام؟ | درجه واگرایی سطحی برای نمودارهای فاینمن |
56748 | # مرحله 1 اجازه دهید مشکل را برای انتقال نماد خود فرموله کنم. من یک ماتریس $A$ دارم که هرمیتی است - و با تبدیل $$ U_A A\,\,U_A^{-1} = A_{diag}$$ اکنون ماتریس با استفاده از پارامتر کوچک $\ تغییر یافته است. لامبدا دلار. بنابراین، $$ A \rightarrow A-\lambda B $$ که در آن $B$ می تواند به طور کلی هرمیتی نباشد. من سعی کردم تغییرات مرتبه اول در مقادیر ویژه و بردارهای ویژه را به روش زیر محاسبه کنم - مرحله 2 ماتریس $A-\lambda B $ باید با $U^\prime = e^{i\lambda \alpha}U_A$ بچرخد. برای مورب، $\alpha$ یک مولد چرخش است - و منطقی است که چرخش اضافی باید متناسب با $\lambda$. $$ A^\prime_{diag} = A_{diag} + C_1\lambda + C_2\lambda^2 + \mathcal{O}(\lambda^3) $$ این را با استفاده از فرمول BCH یادداشت کردم و خطی را تنظیم کردم ضریب، $C_1= 0$ و محدودیت $U_AB\;U_A^{-1} = \left[i\alpha,A_{diag}\right]$. فرم نهایی که برای $A^\prime_{diag}$ بدست آوردم $$ A^\prime_{diag} = A_{diag} -\frac{1}{2}\left[i\alpha,U_AB\;U_A بود. ^{-1}\right]\lambda^2 + \mathcal{O}(\lambda^3)$$ # سوال آیا کسی می تواند به من بگوید که آیا - 1. من در مسیر درست هستم - و چگونه می توان از اینجا برای حل $\alpha$ بر حسب ماتریس های شناخته شده اقدام کرد. 2. من باید به این موضوع متفاوت برخورد کنم. 3. اگر $B$ هرمیتی بود کمک می کرد؟ # EDIT این دقیقاً مشکل انجام تئوری اغتشاش با استفاده از تبدیل SW است. آیا کسی می تواند مرجعی را ذکر کند؟ | تبدیل شریفر ولف - برای تغییر مرتبه اول در مقادیر ویژه |
25995 | از دست دادن ماه گرفتگی این هفته به نوعی سخت بود، اگرچه من شخصاً آن را ندیدم (قانون سد به این معنی است که در هر رویداد نسبتاً مهم نجومی، ابرها جایی که من هستم را می پوشانند). از آنچه من فهمیدم حدود 100 دقیقه طول کشید. من فکر می کنم که حدود 9 دقیقه کمتر از 1 درجه از مدار ماه است؟ چطور اینقدر طول کشید؟ مطمئناً 100 دقیقه بیش از زمان کافی است تا ماه از سایه زمین خارج شود یا سایه زمین برای «سبقت گرفتن» ماه؟ | چرا ماه گرفتگی ژوئن ۲۰۱۱ اینقدر طول کشید؟ |
59421 | من می دانم که چگونه و چرا از این شکل از معادله ثابت شرودینگر برای یافتن $\psi$ خارج از چاه پتانسیل مربع محدود استفاده می کنیم: $$\frac{d^2 \psi}{dx^2}=\kappa^2 \psi$ $ I همچنین می دانم که راه حل کلی این معادله این است: $$\psi = Ae^{\kappa\, x} + Be^{-\kappa\, x}.$$ اما چرا آیا فقط از قسمت چپ $\psi = Ae^{\kappa \، x}$ برای سمت چپ بیرونی $x<0$ و قسمت راست $\psi = B e^{-\kappa\, x} استفاده می کنیم $ در قسمت بیرونی سمت راست $x>0$؟ | چاه مربع محدود |
77673 | من یک سری بردار (سرعت فعلی) بر اساس سیستم ENU (شمال شمال به بالا) دارم. من می خواهم سرعت فعلی آب را که در جهت خاصی حرکت می کند، تخمین بزنم. در این مثال من علاقه مند به جداسازی آب جاری در جهت 150 درجه هستم و به دنبال بهترین راه برای محاسبه سرعت جریان آب در این جهت هستم. آیا می توان مولفه y جریان را 30 درجه (180-150=30) چرخاند و از آن برای تخمین بزرگی جریان در 150 درجه استفاده کرد؟ با توجه به u=0.0407 m/s v=-0.1392 m/s سرعت = 0.1451 m/s جهت = 163 درجه آیا می توانم مؤلفه بردار جنوبی v را به این صورت بچرخانم New_v= v*cos(30) + u*sin(30) New_v= -0.1392*cos(30) + 0.047*sin(30) New_v=-0.10023 و می گوییم سرعت جریان آب در 150 درجه 0.10023 m/s خواهد بود؟ اگر من خیلی دور هستم، خوشحال می شوم که راه بهتری برای انجام این کار یاد بگیرم | جداسازی/چرخش برداری |
38496 | این به یک بحث پاستوریزاسیون در یک فروم آبجوسازی خانگی اشاره دارد. من چهار بطری در بسته دارم که اگر فشار زیادی داشته باشد منفجر می شود. دو مورد از آنها 50٪ پر هستند (*A** و **B**)، و دو نفر از آنها 75٪ پر هستند (*C** و **D**). **A** و **C** را کاملاً در حمام آب 190 درجه غوطه ور می کنم تا دمای داخلی آنها را به 160 برسانم و 10 دقیقه در آنجا نگه دارم. من اما **B** و **D** در یک حمام آب هستند، اما آنها فقط تا سطح مایعی که دارند غوطه ور می شوند. من کنجکاو هستم که کدام یک به احتمال زیاد اول منفجر می شود. این فرضیه من است: **A** ابتدا منفجر می شود زیرا بیشترین گاز را برای انبساط دارد و گاز بیشتر از B منبسط می شود زیرا کاملاً در زیر آب است. اگر موارد بالا درست باشد، آیا بطری که کاملاً پر شده است را می توان تا دمای نسبتاً زیاد یا حتی بسیار بالا بدون انفجار گرم کرد؟ | کدام بطری گرم شده و نیمه پر اول منفجر می شود؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.