_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
99486 | با توجه به هم ارزی جرم-انرژی، ماده و تابش EM فضازمان را خم می کنند و هر دو قادر به تشکیل تکینگی (سیاه چاله، سفیدچاله/کوگلبلیتز) هستند. با توجه به این موضوع، چرا فوتون هایی که از دورترین نقاط جهان قابل مشاهده حرکت می کنند، به دلیل تابش گرانشی که باید ساطع کنند، انرژی خود را از دست نمی دهند؟ علاوه بر این، آیا پرتوهای کیهانی (مانند پروتون ها) نباید با از دست دادن انرژی از طریق همان مکانیسم، کند یا متوقف شوند؟ | آیا فوتون ها و پرتوهای کیهانی انرژی را از طریق امواج گرانشی ساطع می کنند؟ اگر نه، چرا که نه؟ |
110428 | آیا آهنرباها الکترون ها را جذب می کنند؟ من فکر نمی کنم اینطور باشد، اما شاید در موارد خاصی می توانند چنین باشند؟ حدس میزنم بستگی به این دارد که سرعت و میدان مغناطیسی در چه جهتی باشد تا نیروی وارد بر بار به سمت یکی از قطبها باشد، اما من هنوز آن را امتحان نکردهام. اگر الکترونی بین قطب شمال و قطب جنوب شلیک شود، آیا جذب هر یک از آنها می شود؟ خوب نیروی حاصله یا وارد صفحه می شود یا خارج می شود (درسته؟) بنابراین جذب هیچ کدام نخواهد شد. اگر اشتباه می کنم کسی می تواند این موضوع را تایید/توضیح دهد؟ | آیا در این سناریو الکترون به یکی از قطب های مغناطیسی جذب می شود؟ |
60036 | آیا کسی می تواند اشاره کند که در این استدلال چه اشتباهی رخ داده است؟ راهاندازی: ما یک سیستم با 2 سطح انرژی داریم، مثلاً با انرژیهای $0،e$. ما مجموعه بزرگ متعارف را برای سیستمی در نظر می گیریم که توسط فرمیون های بدون چرخش یکسان اشغال شده است. سپس به وضوح 4 ریز حالت امکان پذیر وجود دارد -- 1. بدون ذره، $E=0$; 2. 1 ذره در سطح $E=0$، $E=0$; 3. 1 ذره در سطح $E=e$، $E=e$; 4. 2 ذره یکی در هر سطح، $E=e$ واضح است که تابع بزرگ متعارف مربوطه $$\Xi = 1+f+f\exp(-\beta e)+f^2\exp(-\beta e) است. ) $$ که در آن $f\equiv \exp(\mu\beta)$. اکنون میخواهم میانگین تعداد اشغال یک ایالت با انرژی $e$ را پیدا کنم. اینجا جایی است که آرگومان های من اشتباه می کنند، لطفاً به من کمک کنید: * * * روش 1: $$n(e)=1\times \text{احتمال حالت (3)}+2\times \text{احتمال حالت ( 4)}\\\ = {f\exp(-\beta e)+2f^2\exp(-\beta e)\over \Xi}\\\ ={1+2f\over 1+f}\cdot{1\over f^{-1}\exp(\beta e)+1}$$ BUT... * * * روش 2: اگر مستقیماً از توزیع F-D استفاده کنم، نباید دریافت $$n(e) = {\text{انحطاط سطح انرژی $E=e$}\over f^{-1}\exp(\beta e)+1}\\\= 2\cdot{1 \ تمام f^{-1}\exp(\beta e)+1}$$?? چه مشکلی پیش آمد؟ پیشاپیش خیلی ممنون!! کریستی | این روش های تعیین میانگین تعداد شغل چه اشکالی دارد؟ |
54860 | تصویر زیر یک بخارپز مستقل است که برای کف کردن و گرم کردن شیر برای نوشیدنی های قهوه مبتنی بر شیر مانند کاپوچینو و لاته استفاده می شود. میتوان آنها را با آب پر کرد تا فشاری که در دستگیره تعبیه شده است که حدود 32 اونس سیال آمریکا (1 لیتر) است. هنگامی که شیر فشارشکن شروع به کار کرد، یک فنجان شیر سرد را می توان در حدود 60 تا 75 ثانیه تا دمای 150 درجه فارنهایت/65 درجه سانتی گراد بخار داد. با فرض اینکه بخارپز قبلاً روی مشعل گازی با بیشترین قدرت قرار دارد، می توان: الف) 60 تا 75 ثانیه ای که طول می کشد تا شیر تا دمای 150 درجه فارنهایت/65 درجه سانتی گراد بخار شود، کم شود؟، و ب) مدت زمانی که کل فرآیند طول می کشد. ، از جمله در ابتدا جوشاندن آب، کاهش می یابد؟ به عنوان مثال: الف) آیا سطح آب تفاوتی ایجاد می کند؟ ب) میزان بخاری که از چوب عبور می کند (با دستگیره گرد قابل کنترل است) چطور؟ ج) اندازه سوراخ انتهای میله که بخار از آن خارج می شود چطور؟ آیا سوراخ های بیشتر یا قطرهای مختلف تفاوت ایجاد می کند؟  | چه چیزی توانایی گرمایش بخارشوها را کنترل می کند؟ |
99489 | یک هادی گوه ای دو بعدی بی نهایت به شکل V ارت شده است که در آن $\beta$ زاویه تقاطع است. همانطور که در شکل نشان داده شده است، می توانیم معادله لاپلاس را حل کنیم تا پتانسیل الکتریکی را در داخل منطقه V بدست آوریم. $a_n$ها در واقع توسط برخی شرایط مرزی دیگر بسیار دور از مبدا تعیین می شوند و ما فقط $a_1$ را در اینجا حفظ می کنیم. قابل توجه است که ما از شرط برابری پتانسیل (فرمول زرد اول) استفاده می کنیم، در نتیجه، توان های $r^\nu$ را داریم که $\nu=\frac{n\pi}{\beta}$ است. با این حال، افزودن یک شرط مرزی دوره ای $2\pi$ (که در اینجا از نظر فیزیکی منطقی به نظر می رسد) چطور؟ اگر ما این کار را انجام دادیم، پس نماهای $r^\nu$ باید $\nu=\text{integer}$ باشند. به نظر می رسد شکل محلول نسبتاً متفاوت از شکل اصلی در شکل است. آیا آنها معادل هستند یا حداقل در داخل منطقه V معادل هستند؟ یا این اشتباه است؟  | شرایط مرزی مبهم برای معادله لاپلاس رسانای دو بعدی V شکل |
89331 | فرض کنید ما یک قابل مشاهده داریم که فضای هیلبرت را توصیف می کند و قابل مشاهده بر روی کت های حالت عمل می کند. به عنوان مثال، موقعیت قابل مشاهده را در نظر بگیرید. سپس $\langle y|x\rangle = \delta(y - x)$. اما آیا می توان حالت های ویژه موقعیت قابل مشاهده را به صورت جداگانه به عنوان توابع دلتا در نظر گرفت؟ $$ A |x\rangle = x'|x\rangle $$ آیا این $|x\rangle$ به طور جداگانه یک تابع دلتا است که $x'$ را از $A$ انتخاب میکند؟ آیا این به این معنی نیست که ما بی نهایت حالت ویژه تابع دلتا در فضای قابل مشاهده داریم؟ | آیا می توان حالت های ویژه فضای هیلبرت را به عنوان توابع دلتا در نظر گرفت؟ |
70854 | می خواستم بدانم آیا کسی می تواند نشانه های آزمایشی واضحی از ابررساناهای توپولوژیکی ارائه دهد؟ من به این فکر می کردم، زیرا برای عایق توپولوژیکی، یکی از ویژگی های بارز رفتار عایق توده در مقابل رفتار فلزی در لبه است. بنابراین، یک امضای آزمایشی خوب صرفاً وجود کانال(های) رسانای لبه است. اما برای ابررساناها، حتی ابررساناهای غیر توپولوژیکی (برای سادگی، موج $s$) تنها حالت های انتشار لبه دارند، همانطور که لندن مدت ها پیش توضیح داده بود. بنابراین، آزمایش تفنگ دودی در مورد ابررساناهای توپولوژیکی چه خواهد بود؟ آیا ما موظف به بررسی تقارن شکاف هستیم (چیزی که من واقعاً دوست ندارم زیرا کم و بیش یک بررسی تقارن است، نه توپولوژیکی)، یا چیزی جذاب تر وجود دارد؟ بدیهی است که از هر مرجع خوب استقبال می شود. | امضای تجربی ابررسانای توپولوژیکی |
99337 | من یک ریاضیدان هستم. من در حال مطالعه و کار بر روی جفت های Hecke هستم که در ادامه تعاریف مربوطه را ارائه خواهم کرد. اما ابتدا اجازه دهید توضیح دهم که با پرسیدن این سوال به دنبال چه چیزی هستم. من مشاهده کرده ام که مفاهیم جبری زیر به طور طبیعی در بسیاری از حوزه های مختلف ریاضیات مانند نظریه اعداد، نظریه نمایش، نظریه گروه های هندسی، 3 منیفولدهای هذلولی و غیره ظاهر می شوند. نظریه $\mathbb{Q}$. تعاریف اساسی درگیر در جفتهای هکی نسبتاً ابتدایی هستند، بنابراین من گمان میکنم که این تصور ممکن است در حوزههای مختلف فیزیک نظری نیز ظاهر شده باشد. موضوع این است که مردم (حتی در ریاضیات) از اصطلاحات مختلفی برای توصیف این مفاهیم استفاده می کنند، بنابراین نمی توان در گوگل تمام نمونه های جفت هک را در علوم دیگر پیدا کرد. بنابراین من چندین تعریف ابتدایی در مورد جفتهای Hecke ارائه میکنم تا ببینم آیا آنها زنگهایی را به صدا در میآورند یا خیر و امیدوارم بتوانم سرنخهایی به دست بیاورم که چگونه در فیزیک ظاهر میشوند. دو زیر گروه $H$ و $K$ از یک گروه (گسسته) $G$ **قابل مقایسه** نامیده می شوند اگر $H\cap K$ یک زیرگروه شاخص محدود از هر دو $H$ و $K$ باشد. به راحتی می توان بررسی کرد که قیاس پذیری یک رابطه هم ارزی بین زیر گروه ها است. اگر $H$ با $gHg^{-1}$ برای همه $g\in G$ قابل مقایسه باشد، زیرگروه $H$ از یک گروه $G$، ** زیرگروه Hecke** از $G$ نامیده می شود. مشاهده میشود که این شرایط برای زیرگروهها خفیفتر از شرایط عادی است، بنابراین برخی از نویسندهها از $H$ به عنوان زیرگروه تقریباً نرمال $G$ یاد میکنند. همچنین حداقل دو نام دیگر برای همین مفهوم وجود دارد! اجازه بدهید یک تعریف دیگر بدهم. با توجه به زیرگروه $H$ از $G$، **مقایسهگر $H$ را در $G$** با فرمول زیر تعریف میکنیم: $$ \operatorname{Comm}_G(H) := \\{ g\ در G\ |\ H\ \mathrm{and\ }gHg^{-1}\ \mathrm{قابل اطمینان} \\} $$ بدیهی است که $H$ همیشه یک Hecke است زیر گروه $Comm_G(H)$، و بنابراین $H$ یک زیرگروه Hecke از $G$ است اگر $G=\operatorname{Comm}_G(H)$. | آیا نمونه ای از زیرگروه های قابل مقایسه در فیزیک ظاهر می شوند؟ |
90975 | سن جهان 0.037 ± 13.798 میلیارد سال است، با این حال سن HD 140283 0.8 ± 14.46 میلیارد سال است، چگونه می تواند چنین باشد؟ | عصر کیهان و سن ستارگان |
77760 | آیا نمیتوانید اتمهای ما را جدا کنید، نابود نکنید و آنها را از طریق شبکه یا مخابرات به تلهپورتر دیگری منتقل کنید؟ این فکر من در مورد چگونگی زنده نگه داشتن همان شخص، نه یک کپی دقیق از او در هنگام دوربری است. لطفا جواب بدید بگید امکانش هست یا نه. | تله پورت کوانتومی - جایگزینی برای از بین بردن اتم ها |
46284 | اخیراً مقالهای را با استفاده از $$\pi_4(SU(2))=\mathbb{Z}_2.$$ خواندم آیا تصویری یا توضیحی درباره این نتیجه دارید؟ به طور کلی تر، فیزیکدانان چگونه گروه هموتوپی با ابعاد بالا را درک یا محاسبه می کنند؟ | Homotopy $\pi_4(SU(2))=\mathbb{Z}_2$ |
10295 | تابع موج احتمالات یک نتیجه را تعیین میکند و تابع موج بسته به مجموعه اندازهگیری «شکل» پارامتر میشود. یعنی دو مجموعه اندازه گیری متفاوت منجر به دو توصیف تابع موج متفاوت می شود. بیایید A اندازه گیری مجموعه => تابع موج A و مجموعه اندازه گیری B => تابع موج B را صدا کنیم. با داشتن دو ذره درهم تنیده X و Y، چیزی وجود دارد که من نمی توانم آن را درک کنم، فرض کنید ما اندازه گیری های متوالی را با مجموعه آزمایشی انجام می دهیم تا تولید متوالی ایجاد شود. ذرات درهم تنیده X: X, X', X'', X'''... بنابراین اندازه گیری ها باید با نتایج احتمالات مورد انتظار پیش بینی شده توسط تابع موج برای A مطابقت داشته باشند. سپس همتای درهم تنیده با مجموعه آزمایشی B با ذرات درهم تنیده تولید شده متوالی Y: Y, Y',Y'', Y''' اندازه گیری شد... بنابراین اندازه گیری ها باید با نتایج احتمالات مورد انتظار پیش بینی شده توسط تابع موج برای B مطابقت داشته باشند. آیا ذرات درهم تنیده می توانند هر دو معادله موج را برآورده کنند و در عین حال شرط درهم تنیدگی را برآورده کنند؟ اگر نتواند هر دو را برآورده کند، پس انسجام همتای درهم تنیده را می توان با انحراف نتایج و احتمالات مورد انتظار تشخیص داد. اگر بتواند هر دو را راضی کند، درگیر شدن اثری ندارد. مشکل کجاست؟ پیشاپیش از هرگونه کمکی در مورد درک این موضوع سپاسگزارم | آیا دو ذره درهم تنیده می توانند همزمان دو تابع موج متفاوت را برآورده کنند؟ |
82486 | حداقل تعداد الکترون های لازم برای انتشار پلاسمون چقدر است؟ آیا امکان دارد فقط 1 الکترون در پلاسمون نوسان کند؟ | حداقل تعداد الکترون های لازم برای انتشار پلاسمون چقدر است؟ |
49835 | در اکثر مواقع نیروی عادی هیچ کاری انجام نمی دهد زیرا بر جهت حرکت عمود است، اما اگر کار کند، آیا محافظه کار خواهد بود یا غیر محافظه کار؟ برای مثال، سیستم بلوک شیب زیر را در نظر بگیرید که در آن شیب روی سطحی بدون اصطکاک است. اکنون وقتی بلوک به سمت پایین حرکت می کند، شیب خود شروع به حرکت در جهت مخالف می کند. در اینجا، نیروی معمولی که بر روی شیب بلوک وارد میشود، کار میکند.  این سوال در یک وب سایت بود (در مورد سرعت نهایی بلوک و شیب چیزی می پرسید) و آنها این را با استفاده از مکانیک حل کردند. بقای انرژی و تکانه که من را گیج کرد زیرا نمی توانستم بفهمم چرا نیروی طبیعی در اینجا محافظه کار است. بنابراین، 1. آیا نیروی عادی همیشه محافظه کار است یا این فقط در برخی موارد است؟ 2. اگر بله، چگونه مانند مثال بالا استنباط کنیم؟ 3. همچنین، اگر محافظه کار باشد، تابع انرژی پتانسیل متناظر آن چیست؟ | آیا نیروی عادی یک نیروی محافظه کار است؟ |
33333 | * وقتی می گوییم ماده موج است، واقعاً منظورمان چیست؟ * طول موج** این موج ماده نشان دهنده چیست؟ این ایده که یک ذره مانند یک موج رفتار می کند برای من غیرقابل درک است. * علاوه بر این، چرا طول موج با تکانه نسبت معکوس دارد؟ لطفا به من کمک کنید | وقتی می گوییم ماده موج است، واقعاً منظورمان چیست؟ |
99335 | در صفحه 166 کتاب نسبیت عام والد، او ادعا می کند که معادله (7.1.20)، $$ 0 = R^t{}_t + R^\phi{}_\phi = (\nabla_a t) R^a{ }_b \xi^b + (\nabla_a \phi) R^a{}_b \psi^b، $$ بازده (7.1.21)، $$ D^a D_a \rho = 0. $$ او در فضازمان متقارن محوری کار می کند و $D_a$ مشتق کوواریانت در صفحه $\rho{-}z$- است. همچنین $\xi^a = (\partial/\partial t)^a$ و $\psi^a = (\partial/\partial\phi)^a$. من نمی بینم این دو چگونه به هم مرتبط هستند. پیشنهادی دارید؟ | نسبیت عام والد، فصل 7.1 |
15503 | من مطمئن نیستم که آیا این بیشتر یک سوال شیمی است یا فیزیک، اما در کلاس شیمی آلی من بحث کردیم که مولکول های کایرال نور پلاریزه صفحه را می چرخانند. با این حال استاد من اصلاً در مورد مکانیسم صحبت نکردند. او همچنین گفت که تنها راه برای تعیین زاویه چرخش تجربی است. من واقعا کنجکاو هستم که بدانم این فرآیند چگونه و چرا اتفاق می افتد و آیا راهی برای محاسبه یا حتی تخمین زاویه چرخش بر اساس ساختار ترکیب وجود دارد یا خیر. | چگونه ترکیبات فعال نوری نور قطبی شده صفحه را می چرخانند؟ |
53487 | این برای یک تکلیف است، بنابراین بسیار خوب است که راهنمایی یا توضیحی در مورد نحوه انجام آن داشته باشید. در یک منطقه خاص در فضا، میدان الکتریکی با $\vec{E}(r) = \dfrac{A}{r} \hat{r} + \dfrac{B \sin{\theta} \cos{ به دست میآید. \phi}}{r} \hat{\phi}$ چگالی شارژ در منطقه چقدر است؟ | کمک برای چگالی بارها در میدان الکتریکی |
3327 | اغلب هنگام مشاهده عکسهایی از کیهان که توسط تلسکوپها گرفته شده است، میتوان مشاهده کرد که ستارههای بزرگتر/درخشندهتر دقیقاً به صورت نقاط/دایرهها روی تصویر ظاهر نمیشوند. در واقع، هر چه نور ستاره درخشانتر باشد، این اثر چهار پرتوی عمود بر هم را بیشتر میبینیم که از ستاره خارج میشوند.  (برگرفته از این صفحه.) سوال من این است: اپتیک مسئول این اثر چیست؟ من تصور میکنم که هم درخشش مهآلود اطراف ستارهها و هم پرتوهایی که به بیرون میتابند، جلوههای نوری هستند که توسط دوربین/دستگاه تصویربرداری ایجاد میشوند، اما واقعاً نمیتوان بیش از این حدس زد. (این واقعیت که پرتوها همه در یک راستا هستند، این را تأیید می کند.) یک توجیه مناسب، از نظر اپتیک (هندسی؟) برای درخشش و پرتوها بسیار قابل تقدیر است. در اینجا چند نمونه دیگر از این تصاویر آورده شده است: * http://grizzlyhugs.files.wordpress.com/2009/12/stars-sky-lg.jpg * http://spacespin.org/images/articles/hubble-large -small-stars-harmonious_3.jpg | توضیح نوری تصاویر ستارگان؟ |
62955 |  همانطور که در بالا مشاهده شد، من نحوه تشخیص این هواپیماها را دنبال نمی کنم. به نظر می رسد آنها از منبع برچسب گذاری شده استفاده نمی کنند. من واقعا مطمئن نیستم که بفهمم در شکل سمت چپ چه اتفاقی می افتد، بنابراین اجازه دهید فقط روی شکل سمت راست تمرکز کنیم. چرا یکی از رهگیری ها واقعاً محورهای xyz را لمس نمی کند؟ منشأ این موضوع کجاست؟ | من نمی توانم هواپیماهای کریستالی با رهگیری منفی را بفهمم |
90522 | من سعی کردم دو محدوده وزنی صندوق بین المللی پول را خلاصه کنم که کار نمی کند، بنابراین سوال من این است که آیا کار اشتباهی انجام می دهم. فرض کنید محدوده وزن من $\left[X M_{\mbox{sun}}، Y M_{\mbox{sun}}\right)$ و $\left[Y M_{\mbox{sun}}، Z M_ باشد. {\mbox{sun}}\راست)$. برای هر دو محدوده، تعداد ستارهها در یک فضای خاص $\xi_{[X,Y)} = \xi_0 X^{-\alpha}\left(Y-X\right)$ و $\xi_{[Y,Z) است. } = \xi_0 Y^{-\alpha}\left(Z-Y\right)$ که باید به $\xi_{[X,Z)} = \xi_0 برسد X^{-\alpha}\left(Z-X\right)$ اما بدیهی است $\xi_0 X^{-\alpha}\left(Y-X\right) + \xi_0 Y^{-\alpha}\left(Z-Y\right ) \neq \xi_0 X^{-\alpha}\left(Z-X\right)$ به عنوان $X^{-\alpha}\left(Y-X\right) + Y^{-\alpha}\left(Z-Y\right) \neq X^{-\alpha}\left(Z-X\right)$X^{-\alpha} Y + Y^{-\alpha}\چپ (Z-Y\right) \neq X^{-\alpha}Z$ $Y^{-\alpha}\left(Z-Y\right) \neq X^{-\alpha}\cdot \ چپ (Z-Y\ راست)$ $Y^{-\alpha} \neq X^{-\alpha}$ (اگر $Y \neq X$) | آیا توابع جرم اولیه قابل جمع هستند؟ |
121875 | از طریق تحقیقاتم متوجه شدم که؛ > طبق علم ترموفیزیک، گرما همیشه از ناحیه گرمای زیاد به ناحیه ای با گرمای کم منتقل می شود. فضا اصلاً گرما ندارد. هوا بسیار سرد است اما، اگر اشتباه نکنم (من یک مرد فیزیک نیستم)، بر اساس «نظریه تورم»، فاصله بسیار سریع گسترش یافت. اینگونه است که فیزیکدانان می توانند گرمای تقریباً یکسان در سراسر فضا را توضیح دهند. آنچه من کنجکاو هستم این است؛ * نظریه پردازان تورمی چگونه گرمای یکسان در سراسر فضا را توضیح می دهند؟ آیا به این دلیل است که کل گرما به طور یکنواخت در همه جا پخش شده و سپس به همان میزان سرد شده است؟ اگر چنین است، چگونه تمام فضا به همان میزان گرما خنک می شود؟ * بعد از تورم و انبساط چرا پلاسمای داغ سرد شد؟ دلیلش چیست؟ | چرا همه چیز در فضا سرد شد؟ |
71102 | حتی اگر به دلیل رنگ بار، نتوانیم تک کوارک در طبیعت داشته باشیم، نتیجه برخورد دو کوارک پایین با سرعت بالا (0.99٪ c) در انرژی های بالا، مانند برخورد پروتون LHC چیست. ..؟ | نتیجه برخورد دو کوارک پایین چه خواهد بود؟ |
5942 | پروتکل تله پورت حالت کوانتومی بنت و همکاران را در نظر بگیرید. al. چگونه می توان ثابت کرد که این پروتکل هرگز پایستگی انرژی را نقض نمی کند؟ در ظاهر، به نظر نمی رسد چیزی واضح باشد، زیرا اندازه گیری های مختلف، ارتباطات، چرخش ها و غیره به نظر نمی رسد که قادر به توضیح تفاوت ها در آزمایشگاه های همیلتونی آلیس و باب باشند. حالت $\psi$ ممکن است دارای انرژی مورد انتظار $E_1$ در آزمایشگاه آلیس و انرژی مورد انتظار $E_2$ کاملا متفاوت در باب باشد. تفاوت از کجا می آید؟ | بقای انرژی در تله پورت کوانتومی |
127430 | من اینجا یک تمرین با یک راه حل دارم. طرح اصلی مسئله این است: جرم هوای داخل بالون هوای گرم را محاسبه کنید، با توجه به اینکه جرم بالون در حالت سکون $m_b = 500~\mathrm{kg}$ است. * * * راه حل به این صورت است: نیروی شناور هوا و کشش گرانشی روی بالون در تعادل هستند: $$F_{B,a} = F_{g,a}$$ که از آن به شرح زیر است: $$\ rho_a g V = m_b g$$ بازنویسی به عنوان یک عبارت برای حجم: $$V = \frac{m_b}{\rho_a}$$ استفاده از قانون گاز ایده آل بر حسب چگالی: $$V = \frac{m_b R T_o}{M_a P}$$ $T_o$ دمای خارج از بالون هوا است، $M_a$ جرم مولی هوای خشک است. بازنویسی قانون گاز ایده آل، در این مورد بر حسب مقدار مول هوا در داخل بالون: $$n = \frac{PV}{RT_i} = \frac{m_b}{M_a} \frac{T_o}{T_i }$$ در اینجا $T_i$ دمای داخل بالون است. در نهایت، جرم هوای داخل با این رابطه به دست میآید: $$m_a = m_b \frac{T_o}{T_i}$$ * * * یک چیز وجود دارد که من در اینجا گم میکنم: چرا جرم هوای داخل بالن که آن را پایین می کشد نقشی ندارد؟ | توده هوا در داخل بالون هوا |
54861 | در اینجا یک نکته ساده در مورد تفسیر استاندارد معادله کلاین-گوردون وجود دارد که در طول عمر من هرگز قادر به درک آن نبودم: > چرا وجود حالات انرژی منفی واقعی منجر به یک آبشار بی نهایت رو به پایین از انتشار فوتون می شود. ? من معتقدم دیراک بود که این مفهوم را به وجود آورد، اما مهم نیست که چگونه آن را در ذهنم بچرخانم، منطق آن را درک نمی کنم. مجموعه ای از راه حل های ذرات انرژی منفی واقعی برای کلاین-گوردون (نه پادماده، که به طور تجربی انرژی مثبت را نشان می دهد) با تقارن دقیق رفتاری مشابه با معادل های انرژی مثبت خود دارند. بنابراین آنها فوتون های انرژی منفی را تا زمانی که به حالت پایه خود برسند، ساطع می کنند. بنابراین، اگر از منظر انرژی منفی واقعی نگاه کنیم، یک آبشار رو به پایین از فوتون های انرژی مثبت مانند یک الکترون معمولی به نظر می رسد که انرژی خود را به طور نامحدود با گسیل فوتون های انرژی منفی افزایش می دهد. اما ما آن را از دیدگاه ذرات مثبت نمی بینیم، پس چرا باید انتظار داشته باشیم که نسخه نزولی نیز وجود داشته باشد؟ آیا منطق مفهومی و/یا ریاضی انتقادی وجود دارد که چرا باید آبشارهای فوتونی بی نهایت رو به پایین وجود داشته باشد؟ به طور ضمنی حدس میزنم که ممکن است این را هم بپرسم: چرا کلاین گوردون به جای داشتن دو راهحل، به سادگی به چهار راهحل تعبیر نمیشود؟ آنها شامل محلول های انرژی مثبت شناخته شده طرفدار و ضد ماده هستند که فوتون های انرژی مثبت را به اشتراک می گذارند، اما همچنین مجموعه ای از نسخه های واقعی انرژی منفی ماده، پادماده و فوتون ها را شامل می شود. مطمئناً این ایده حداقل مورد بررسی قرار گرفته و سپس به دلایل خاصی رد شده است؟ من برخی را جستوجو کردم، اما شانسی برای یافتن منابع نداشتم. برای متعادل کردن انرژی کل جهان، به نظر می رسد اغلب نظریه های فعلی انرژی منفی را به خود فضا اختصاص می دهند، باز هم به دلایلی که من واقعاً درک نمی کنم. چنین رویکردی بهطور اجتنابناپذیری منجر به اقدامات متعادلکننده پیچیدهای میشود که تلاش میکند انرژیهای مثبت و منفی با ساختار بسیار متفاوت را همیشه از نظر اندازه با یکدیگر مطابقت دهند. آیا داشتن یک جهان واقعی با انرژی منفی متقارن که در جهت $t^-$ از ما دور می شود، با فضا صرفاً به عنوان نقطه تعادل انرژی صفر بین این دو، آسان تر و ساده تر نخواهد بود؟ باز هم، باید تحلیل خاصی وجود داشته باشد که منجر به اتکای فعلی به رویکرد پیچیده تر بدون ذرات انرژی منفی واقعی مجاز نیست برای متعادل کردن انرژی جهان (در واقع چندجهانی) شود، اما من شانسی برای کشف آن نداشتم. چه چیزی را از دست داده ام؟ چه کسی تصمیم گرفت که به سمت تعادل انرژی منفی فضایی برود و چرا؟ * * * **26-02-2013 - برخی از مراجع مرتبط** در کمال تعجب، سخنرانی نوبل پل دیراک در سال 1933 کار روشن و قابل توجهی مختصر در توضیح منطق او نه فقط در مورد حالات انرژی منفی، بلکه نحوه پایان یافتن او در ضد ماده را انجام می دهد. با تأمل در آنها در یک نقطه بلافاصله به تاکیون ها فکر کردم. پس از بررسی کمی، مطمئناً، آن ایدهها بعداً حداقل به جنبهای از نظریه تاکیون تبدیل شدند. عجیب است که این ویژگی دریای انرژی منفی او تقریباً هرگز ذکر نشده است. همانطور که احتمالاً می توانید از اتصال تاکیون حدس بزنید، دیراک سینتیک حالات انرژی منفی را به روشی جالب تفسیر کرد که من اصلاً انتظارش را نداشتم: > اگر به معادله نگاه کنیم. (1)، $[\frac{W^2}{c^2} - p_r^2 - m^2c^2]\psi = 0$، one > می بیند که به انرژی جنبشی $W$ اجازه می دهد که یکی یک کمیت مثبت > بیشتر از $mc^2$ یا یک کمیت منفی کمتر از $-mc^2$. این نتیجه زمانی که به معادله کوانتومی (2)، $[\frac{W}{c} - > {\alpha_r}p_r - {\alpha_0}mc]\psi = 0$، یا (3) > محفوظ می ماند ) {$\alpha_\mu=I$; > $\alpha_{\mu}\alpha_{\nu} + \alpha_{\nu}\alpha_{\mu} = 0$; > $\alpha_{\mu}\neq\alpha_{\nu}$; $\mu،\nu = 0، 1، 2، 3$}. این معادلات کوانتومی به گونهای هستند که وقتی بر اساس طرح کلی دینامیک کوانتومی تفسیر شوند، به عنوان نتایج احتمالی اندازهگیری $W$ > یا چیزی بزرگتر از $mc^2$ یا چیزی کمتر از $-mc اجازه میدهند. ^ 2 دلار اکنون در عمل انرژی جنبشی یک ذره همیشه مثبت است. بنابراین میبینیم که معادلات ما دو نوع حرکت را برای یک الکترون اجازه میدهند، که فقط یکی از آنها با آنچه ما آشنا هستیم مطابقت دارد. دیگری مربوط به **الکترونهایی است که حرکت بسیار عجیبی دارند، به طوری که هر چه سریعتر حرکت کنند، انرژی کمتری دارند، و باید در آنها انرژی صرف کرد تا آنها را به حالت استراحت درآورد.** (باید متذکر شوم که اینطور است. مشاهده جهشهای کوچک در نمادگذاری، با $W$ به جای $E$ و $\alpha$ به جای $\gamma$ یکی دیگر از جهشهای انیشتین است به عنوان مثال در مقاله اصلی کاملاً متفاوت به نظر می رسید.) دیدن نسخه اصلی من را به یاد تعداد قابل توجهی از انتخاب های دیراک می اندازد تا به ماتریس های خود برسد. دلایل برخی از انتخاب های او واضح بود، اما برای برخی دیگر اینطور نبود. در هر صورت، انتخاب او برای تفسیر سرعت معکوس از سینماتیک فرصتی برای درک منطق اصلی او به طور معناداری فراهم می کند. | در کلاین-گوردون، چرا باید بی نهایت آبشار فوتون رو به پایین امکان پذیر باشد؟ |
118843 | سوالی که من متوجه شده ام که در یک سوال می گوید وقتی سیاهچاله تبخیر می شود چه اتفاقی برای تکینگی خواهد افتاد. اما اخیراً بررسی کردم که استیون هاوکینگ تکینگی را انکار کرده است. آیا چیزی در درک من وجود دارد؟ | تکینگی و تبخیر سیاهچاله |
121876 | سلام فیزیکدانان/مهندسین، من یک سوال بسیار خاص دارم، امیدوارم یک متخصص بتواند به من پاسخ دهد: من در دانشگاه کار می کنم و سعی می کنم آزمایشی بسازم که به میدان مغناطیسی بالا (2000Gauss یا 0.2T در صورت تمایل) در دمای اتاق نیاز دارد. . این میدان در واقع با استفاده از آهنرباهای بور آهن نئودیمیم مشکلی ندارد، اما مشکل این است: من می توانم رانش های نسبتاً آهسته ای را در میدان مغناطیسی به ترتیب چند میلی گرم ببینم. از آنجایی که این اساساً آزمایش من را از بین میبرد و قطعاً به دلیل تغییر دمای چند میلیکیلوگرم رخ میدهد، میپرسیدم آیا آهنرباهای دائمی وجود دارند که مغناطش خود را تحت چنین تغییرات دما (SmCo؟) تغییر نمیدهند و/یا آیا روشی وجود دارد (پخت کردن). ) برای تثبیت آهنرباهایی که الان دارم با تشکر | پایداری دما آهنرباهای دائمی |
45730 | طبق ویکیپدیا، ابرخازنهای تجاری موجود در سال 2010 میتوانند 30 وات ساعت بر کیلوگرم را ذخیره کنند، در حالی که 85 وات ساعت بر کیلوگرم در سال 2011 در آزمایشگاه به دست آمده است. | از نظر تئوری، محدودیتهای ابرخازنها از نظر قابلیت ذخیرهسازی چیست؟ |
17211 | در تقریب الکترون آزاد، یک حالت بلوخ $|k\rangle$ برهم نهی خطی حالتهای موج صفحه آزاد $\sum_G C_G(k) |k+G\rangle$ است، که در آن $G$ شبکه مزدوج است. از آنجایی که ضرایب $C_G$ با $k$ متفاوت است، در یک میدان الکتریکی، الکترون صرفاً در همان باند جابجا نمیشود، بلکه به باندهای دیگر پراکنده میشود. آیا این تأثیر در عمل قابل توجه است؟ همچنین آیا مجموع تلفات پراکندگی در طول یک نوسان کامل بلوخ به سمت صفر میل می کند همانطور که میدان الکتریکی اعمال شده به سمت صفر میل می کند؟ | نوسانات بلوخ - پراکندگی به باندهای دیگر |
46823 | هر مرجعی که پیدا می کنم می گوید که آنها **_در اصل_** یکسان هستند، که همه ما می دانیم واقعاً به این معنی است که آنها یکسان نیستند، اما فقط به مقدار کمی متفاوت هستند که شخص دیگری غیر از من تشخیص می دهد که ناچیز است. . آنها همچنین دوست دارند بگویند UT1 و UTC یکسان هستند، اما اگر به آن نگاه کنید متوجه می شوید که تا 0.9 ثانیه با هم تفاوت دارند. مسلماً این برای من بی اهمیت است. اما کاربردی بودن آن در اینجا دغدغه من نیست. واقعیت فنی آن است. من جزئیات و دقت را می خواهم که در اینجا قابل اجرا باشد. | تفاوت بین زمان UT0، UT1 و GMT چیست؟ |
63396 | از کتاب من: طول سیم به پنج تکه مساوی بریده می شود. سپس پنج قطعه به صورت موازی به هم متصل می شوند و مقاومت حاصله 2.00 Ω است. مقاومت طول اولیه سیم قبل از بریدن چقدر بود؟ من نمیفهمم دقیقا دنبال چی میگردم چه مقاومت هایی؟ این مثل هیچ مشکل یا مثال دیگری در کتاب من نیست. من حتی نمی دانم موازی با پنج قطعه چگونه به نظر می رسد. من سعی کردم از معادله موازی استفاده کنم، با فرض اینکه پنج مقاومت وجود دارد: $\ \frac{1}{2}=\frac{1}{x}\cdot 5$ سپس هر مقاومت 0.40Ω خواهد بود، اما این می تواند. درست نگو فقط معادلات $\ R_{eq}$ در هر دو سری و موازی به من داده شده است. | مقاومت ها به صورت موازی |
44461 | برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد حرکت نوسانی که در کلاس فیزیک دبیرستان خود در مورد آن می آموزم، یک مدل کامپیوتری از فنر میرا ایجاد کرده ام که در آن نیروی میرایی متناسب با سرعت است. نمودار موقعیت در مقابل زمان همانطور که انتظار می رود ظاهر می شود، یک موج سینوسی با دامنه در طول زمان کاهش می یابد. من علاقه مند به دیدن منحنی که قله های نمودار را در بر می گیرد (خط سبز در این تصویر) بودم. برای انجام این کار، من یک ستون جدید در اکسل ایجاد کردم که انرژی کل سیستم را با استفاده از مقادیر موقعیت و سرعت برنامه کامپیوتری خروجی محاسبه کرد، سپس آن انرژی را به عنوان جابجایی از تعادل با استفاده از x = sqrt(2E/k) بیان کرد. وقتی نتایج را نمودار کردم، انتظار داشتم یک منحنی صاف ببینم. با این حال، من در عوض منحنی های عجیبی را در بین هر قله دیدم: . من در مورد منشأ اینها تا حدودی مطمئن نیستم. آیا منحنی «انرژی کل» (قرمز؛ اگرچه این واقعاً انرژی نیست) باید در هر نقطه ای که سرعت برابر با صفر است در دنیای واقعی صاف شود؟ یا فرض من مبنی بر اینکه نیروی میرایی متناسب با سرعت است، اشتباه بود؟ اگر مورد دوم درست باشد، روش دقیق تری برای نمایش نیروی میرایی چیست؟ | رفتار عجیب در مدل کامپیوتری بهار |
63394 | من مطمئن نیستم که تعریف دقیق اپراتور Casimir کدام است. در برخی متون به عنوان حاصلضرب مولدهای شکل تعریف شده است: $$X^2=\sum X_iX^i$$ اما در قسمتهای دیگر به عنوان عملگری تعریف میشود که با هر مولد گروه Lie ارتباط برقرار میکند. آیا این تعاریف معادل هستند؟ اگر پاسخ مثبت است، چگونه می توانم آن را ثابت کنم (به استفاده از هویت ژاکوبی فکر می کنم)؟ | تعریف عملگر Casimir و خواص آن |
10293 | نوعی گسترش برای این سوال: اگر جسمی را گرم کنید و آن را در یک جعبه عایق ایده آل در تماس با جسم سردتر قرار دهید، گرمای یکی از طریق رسانش حرارتی به دیگری منتقل می شود و در نهایت به تعادل می رسند. درجه حرارت در نقطه میانی، درست است؟ حالا اگر یک مقاومت گرم (قطعه الکتریکی) و یک مقاومت سرد دارید و آنها را با سیم هایشان وصل کنید تا یک مدار بسازند:  انتقال حرارت و تابش یکسانی وجود خواهد داشت. اما همچنین، مقاومت داغتر جریان نویز بیشتری خواهد داشت، درست است؟ بنابراین آیا انتقال انرژی الکتریکی از یک مقاومت به مقاومت دیگر وجود خواهد داشت؟ آیا تکمیل مدار به آنها اجازه می دهد سریعتر از زمانی که فقط از طریق یک عایق با همان رسانایی حرارتی لمس می کردند به دمای تعادل برسند؟ | اگر یک مقاومت گرم را به یک مقاومت سرد وصل کنید چه اتفاقی می افتد؟ |
45732 | بنابراین به من آموختند که: انرژی جنبشی (الکترون) = انرژی ( فوتون) - انرژی یونیزاسیون اگر E(فوتون) = IE، KE=0 الکترون است. این از نظر فیزیکی/نظری به چه معناست؟ افکار/تعبیر فعلی من این است که انرژی/نیروی کافی برای یونیزه کردن الکترون اعمال می شود، بنابراین به اندازه کافی از اتم دور است، و سپس حدس می زنم که با هر سرعتی که با قوانین جنبشی طبیعی حرکت می کند، حرکت می کند، زیرا دیگر نه انرژی / نیرو اعمال می شود ....؟ هر گونه توضیحی بسیار قدردانی خواهد شد، پیشاپیش متشکرم. | الکترون های بیرون زده با 0 KE؟ |
46285 | $A_{ij}$ یک ماتریس متقارن باشید. سپس می توانم به راحتی $$ \int \exp\left(-\frac{1}{2}\sum_{i,j}x_i A_{ij} x_j+\sum_{i} B_i x_i\right)\; d^nx= \sqrt{(2\pi)^n}\exp\left\\{-\frac{1}{2}\mathrm{Tr}\log A\right\\}\exp\left\\ {\frac{1}{2}\vec{B}^{T}A^{-1}\vec{B}\right\\}. $$ و این فرمول هر دو در ابعاد متناهی و نامتناهی وجود دارد. اگر من یک ادغام تابعی و یک عملگر دیفرانسیل $\hat A$ را در نظر بگیرم، نتیجه معمولاً به صورت $$ \int \exp\left( - \frac 1 2 \varphi \hat A \varphi +J \varphi \right بیان میشود. ) D\varphi \; \propto \; \exp \left( {1\over 2} \int d^4x \; d^4y J\left ( x \right ) A^{-1}\left ( x - y \right ) J\left( y \ right ) \right) $$ یا در برخی موارد به صورت $$ \int \exp\left( - \frac 1 2 \varphi \hat A \varphi +J \varphi \right) D\varphi \; =\\\\\mathcal{N}\,\exp\left\\{-\frac{1}{2}\mathrm{Tr}\log \hat A \right\\}\, \exp \left( {1\بیش از 2} \int dx \; x^\prime \right ) \right) $$ جایی که $\varphi \hat A \varphi = \int dx dx^\prime \varphi(x) A(x,x^\prime) \varphi(x^\prime ) $ و $J\varphi = \int dx \varphi(x) J(x) $. وضعیت پیچیده تری که اکنون باید با آن روبرو شوم این است $$ \int D\psi D\varphi \exp\left\\{ - \frac 1 2 \left[ \varphi \hat A \varphi + \psi \hat B \ psi \+ \varphi \psi \hat C \psi \varphi \right] \right\\} $$ جایی که $\varphi \psi \hat C \psi \varphi=\int dx dx^\prime \varphi(x) \psi(x) C(x,x^\prime) \psi(x^\prime) \varphi(x^\prime)$ جایی که $\psi $ یک فیلد فرد گراسمن است. به هر حال، در موردی که $\psi$ یک فیلد ساده Grassman حتی یکسان بود، مشکل باید یکسان باشد. ایده من در این مورد بازنویسی آن به صورت $$ \int D\psi \exp\left\\{ - \frac 1 2 \psi \hat B \psi \right\\} \int D\varphi \exp\left است. \\{ - \frac 1 2 \varphi \left[ \hat A \+ \psi \hat C \psi \right]\varphi \right\\} $$ به این ترتیب چیزی شبیه به $$ \int D\psi \exp\left\\{ - \frac 1 2 \psi \hat B \psi \right\\} \exp \left\\{ - \frac{1}{2 بدست آورید } \mathrm{Tr} \log \left[ \hat A \+ \psi \hat C \psi \right]\right\\} $$ اما من نمیدانم چگونه با Trace در این مورد رفتار کنم. آیا این روش قابل قبول است و چگونه باید با اپراتور ردیابی برخورد کنم؟ | انتگرال های گاوسی: تعیین کننده تابعی که به صورت ردی بیان می شود |
100066 | انتشار دهنده کلاین گوردون داده شده است (من از قراردادهای Peskin و Schroeder استفاده می کنم، اگر مهم باشد...)، \begin{equation} \frac{ i }{ p ^2 - m ^2 + i \epsilon } \end{equation} انتشار دهنده فوتون (با استفاده از گیج فاینمن) \begin{equation} \frac{ - i \eta^{\mu\nu}}{ k است. ^2 + i \epsilon } \end{equation} مولفه زمان مانند میدان فوتون با علامت متفاوتی منتشر می شود سپس میدان اسکالر و اجزای فضایی با همان علامت منتشر می شوند. آیا تفاوت در نشانه بین این دو اهمیت فیزیکی دارد یا فقط نتیجه قراردادهای ما است؟ | وارد انتشار دهنده فوتون شوید |
62958 | آیا اثر Oberth فقط زمانی اعمال می شود که در مدار یک سیاره باشد یا یک موشک حتی در اعماق فضا نیروی رانش بیشتر و بیشتری ایجاد می کند (اگر روشن بماند)؟ ویکیپدیا توضیح میدهد که هرچه موشک سریعتر حرکت کند، انرژی مفید بیشتری تولید میکند. اما از آنجایی که سرعت بستگی به این دارد که از چه نقطه مرجعی آن را اندازه گیری می کنید، چگونه می تواند امکان پذیر باشد زیرا سوخت سرعت موشک را نمی شناسد؟ | اثر Oberth در اعماق فضا |
49833 | بنابراین من یک توسعه دهنده بازی هستم و سعی می کنم برخی از حقایق (به شدت) اساسی مکانیک ضربه را درک کنم. من چیزی تحت عنوان _Dynamics of Hand-Held Impact Weapons_ خوانده بودم، اما برای ذهن ضعیف من کمی پیچیده بود، و واقعا بیشتر از آن چیزی بود که برای یک بازی نیاز داشتم. من تا حد ممکن یک ضربه متوسط را فرض میکنم، و مشکل را کمی بیشتر از برخورد یک بلوک مسطح با بلوک تخت دیگر تصور میکنم. در ابتدا پرت کردن، و بعد از آن که متوجه شدم، برش می دهم. با توجه به آنچه که من متوجه شدم، کشش محدوده ای از 0.0 تا 1.0 است، بله؟ با فرض اینکه شمشیر (در حال حاضر بلوک مسطح پایه) خاصیت ارتجاعی صفر برای اهداف گیم پلی ساده داشته باشد، الاستیسیته چگونه بر متغیر Time برای شتاب تأثیر می گذارد؟ و چه نیرویی باعث می شود که هدف (یک بلوک مسطح متغییر) در برابر تغییر شکل بیشتر مقاومت کند و دوباره شکل خود را بگیرد؟ اگر به نظر می رسد که من فقط گمراه هستم، راهنمایی در مورد آنچه باید بدانم نیز خوب است. با تشکر | شمشیر، ضربه و کشش برای یک نوب |
45737 | به من گفته شد که مجموع تکانه خطی و زاویه ای حفظ شده است. با توجه به اینکه جهت تکانه زاویه ای به عنوان یک بردار کاملاً دلخواه است (من معتقدم هیچ دلیل فیزیکی برای انتخاب حاصلضرب متقاطع وجود ندارد (یعنی عمود بر بالا یا پایین_، فقط مهم است که عمود باشد)، اگر من اشتباه می کنم)، و تکانه خطی اغلب به تکانه زاویه ای تبدیل می شود، مطمئناً مجموع برداری را نمی توان حفظ کرد؟ یا من اشتباه می کنم و منظور این است که _قدر_ حفظ شده است؟ به عنوان حاشیه، فکر میکنم اینجا جای خوبی برای پرسیدن _ چرا_ چنین سیستم عجیبی برای محاسبه جهت (نه قدر) تکانه زاویهای است. چرا فلش را در جهت حرکت، با پایه آن در نقطه ای که تکانه زاویه ای در مورد آن در نظر می گیریم، نداشته باشیم؟ آیا صرفاً محاسبه بقای آن در مورد یک نقطه مفید است، زیرا فقط شامل جمع است؟ | جهت دار بودن تکانه زاویه ای |
45734 | > _مشکل این است که یک قوطی فلزی حاوی سوپ قارچ تغلیظ شده دارای جرم > 220 گرم، ارتفاع 11.0 سانتی متر و قطر 6.38 سانتی متر است. 30.0 درجه به سمت افقی و > پس از 1.50 ثانیه به پایین شیب می رسد _(الف) با فرض پایستگی انرژی مکانیکی، لحظه ی اینرسی قوطی را محاسبه کنید._ > > _(ب) کدام بخش از داده ها، در صورت وجود، برای محاسبه راه حل غیر ضروری هستند؟_ تلاش من برای حل (الف) : فکر کردم که می توانم از معادله $\Sigma W=\Delta K=1/2I\omega_f^2-1/2I\omega_i^2$ استفاده کنم زیرا نیروی جاذبه ای که در امتداد شیب عمل می کند به طور مداوم در یک فاصله اعمال می شود، $W_g=mg\cos(60^{\circ})(3.00~m)$ و از آنجایی که قوطی در عرض 1.50 ثانیه از شیب پایین می رود 3.00/1.5 به معنای 2~m/s$ است، به این معنی که $\omega_f=2/0.0319 \ دلالت دارد 62.695925~rad/s$ با این، و دانستن اینکه $\omega_i=0$، $mg\cos(60^{\circ})(3.00)=1/2I(62.695925)^2 دلالت دارد I=\frac{(6.00)mg\cos(60^{\circ})}{(62.695925)^2}$ وقتی این را محاسبه کردم، $I=0.00165~kg\cdot m^2$ دریافت کردم. با این حال، پاسخ واقعی $I=0.000187~kg\cdot m^2$ است. در مورد (ب)، پاسخ این است که ارتفاع قوطی یک اطلاعات بی ربط است، چرا؟ | انرژی جنبشی و حرکت دورانی |
118840 | به نظر می رسد تابش EM از دو منبع مختلف می آید: 1. طبق مکسول، با شتاب الکترون ها 2. طبق بور، با پرش الکترون ها بین سطوح انرژی؟ آیا این دو چیز کاملاً متفاوت هستند؟ | آیا می توان گفت 2 نوع تابش EM وجود دارد؟ |
46289 | من سعی میکنم مشکل نوسانگر «معکوس» را بفهمم که دارای همیلتونی زیر است: $$ \hat{H}=\frac{\hat{p}^{2}}{2m}-\frac{k \hat{x}^{2}}{2} $$ فرض کنید که یک ذره در زمان اولیه در حالت $$ \Psi(x)=\frac{1}{(\pi b^{2})^{\frac{1}{4}}}\exp^{-x^{2}/2b^{2}} $$ میخواهیم $\langle\Psi\mid\hat را پیدا کنیم {x}(t)\mid\Psi\rangle$ و $\langle \Psi \mid \hat{x}^{2}(t) \mid \Psi \rangle$ و مجانبی آنها وقتی $t \rightarrow +\infty$. معادله هایزنبرگ برای عملگر $\hat{x}$ (ما استفاده میکنیم که $\hat{x}$ به طور واضح به زمان بستگی ندارد، $[\hat{x},\hat{x}]=0$, $[\ hat{x},\hat{p}]=i\hbar$ و قانون لایب نیتس:$[A,BC]=[A,B]C+B[A,C]$): $$ i\hbar \dot{\hat{x}}=\left[\hat{x},\hat{H}\right]=\left[\hat{x},\frac{\hat{p}^{2}} {2m}-\frac{k\hat{x}^{2}}{2}\right]=\ left[\hat{x},\frac{\hat{p}^{2}}{2m}\right]=\frac{\hat{p}}{m}\left[\hat{x},\ کلاه{p}\right]=i\hbar\frac{\hat{p}}{m} $$ $$ \dot{\hat{x}}=\hat{p}/m $$ به طور مشابه، معادله هایزنبرگ برای عملگر $\hat{p}$: $$ i\hbar\dot{\hat{p}}=\left[\hat{p},\hat{H}\right]=\left[\hat{p},\frac{\hat{p}^{ 2}}{2m}-\frac{k\hat{x}^{ 2}}{2}\right]=-\left[\hat{p},\frac{k\hat{x}^{2}}{2}\right]=-k\hat{x}\left [\hat{p},\hat{x}\right]=i\hbar k\hat{x} $$ $$ \dot{\hat{p}}=k\hat{x} $$ بنابراین، مجموعه معادلات زیر را داریم: $\dot{\hat{x}}=\hat {p}/m$; $\dot{\hat{p}}=k\hat{x}$. با استفاده از آنها می توانیم بنویسیم: $$ m\ddot{\hat{x}}=k\hat{x} $$ راه حل این معادله دیفرانسیل $\hat{x}=A\cosh(\omega t)+ است. B\sinh(\omega t)$، جایی که $\omega=\sqrt{\frac{k}{m}}$. شرایط اولیه: $A=\hat{x}(0)$; $B=\frac{\dot{\hat{x}}(0)}{\omega}$. به یاد داشته باشید که $\dot{\hat{x}}=\hat{p}/m$. سپس $B=\frac{\hat{p}(0)}{m\omega}$. بنابراین ما $$ \hat{x}=\hat{x}(0)\cosh(\omega t)+\frac{\hat{p}(0)}{m\omega}\sinh(\omega t) داریم ) $$ سپس $$ \hat{x}^{2}=\hat{x}^{2}(0)\cosh^{2}(0)+\frac{\hat{p}^{2}(0)}{( m\omega)^{2}}\sinh ^{2}(0)+\frac{1}{m\omega}(\hat{x}(0)\hat{p}(0)+\hat{p}(0)\hat{x}( 0))\sinh(\omega t)\cosh(\omega t) $$ حالا می خواهیم $\langle\Psi\mid\hat{x}\mid\Psi\rangle$ و $\langle \Psi \mid \hat{x}^{ را محاسبه کنیم. 2} \mid \Psi \rangle$: $$ \langle\Psi\mid\hat{x}(t)\mid\Psi\rangle=\langle\Psi\mid\hat{x}(0)\cosh(\omega t)+\frac{\hat{p }(0)}{m\omega}\sinh(\omega t)\mid\Psi\rangle=\langle\Psi\mid\hat{x}(0)\mid\Psi\rangle\cosh(\omega t)+\langle\Psi\mid\hat{p}(0 )\mid\Psi\rangle\frac{\sinh(\omega t)}{m\omega} $$ به طور مشابه $$ \langle \Psi \mid \hat{x}^{2}(t) \mid \Psi \rangle=\langle\Psi\mid\hat{x}^{2}(0)\mid\Psi\rangle\cosh^{2}( \omega t)+\langle\Psi\mid\hat{p}^2(0)\mid\Psi\rangle\frac{\sinh^{2}(\omega t)}{(m\omega)^{2}}+\frac{1}{m\omega}\langle\Psi\mid(\hat{x}(0)\hat{p}(0)+\ hat{p}(0)\hat{x}(0))\mid\Psi\rangle\sinh(\omega t)\cosh(\omega t) $$ اجازه دهید نماد:$x_{0}=\langle\Psi\mid\hat{x}(0)\mid\Psi\rangle$, $p_{0}=\langle\Psi\mid\hat{p}(0) \mid\Psi\rangle$,$x_{0}^{2}=\langle\Psi\mid\hat{x}^{2}(0)\mid\Psi\rangle$, $p_{0}^{2}=\langle\Psi\mid\hat{p}^{2}(0)\mid\Psi\rangle$. سپس: $$ \langle\Psi\mid\hat{x}(t)\mid\Psi\rangle=x_{0}\cosh(\omega t)+\frac{p_{0}}{m\omega} \sinh(\omega t) $$ $$ \langle\Psi\mid\hat{x^{2}}(t)\mid\Psi\rangle=x_{0}^{2}\cosh^{2}(\omega t)+p_{0}^ {2}\frac{\sinh^{2}(\omega t)}{(m\omega)^{2}}+\frac{1}{m\omega}\langle\Psi\mid(\hat{x}(0)\hat{p}(0)+\ hat{p}(0)\hat{x}(0))\mid\Psi\rangle\sinh(\omega t)\cosh(\omega t) $$ **اینجا اولین مشکل بزرگ است**: i بعضی ها را پیدا کردم یادداشت های سخنرانی در اینترنت، جایی که می گویند $\langle\Psi\mid(\hat{x}(0)\hat{p}(0)+\hat{p}(0)\hat{x}(0 ))\mid\Psi\rangle=0$ برای $\Psi(x)$ واقعی. من سعی کردم این جمله را ثابت کنم، اما نمی توانم. **می توانید توضیح دهید که چرا برابر با صفر است؟** خب فرض کنید این جمله درست باشد. سپس: $$ \langle\Psi\mid\hat{x}(t)\mid\Psi\rangle=x_{0}\cosh(\omega t)+\frac{p_{0}}{m\omega} \sinh(\omega t) $$ $$ \langle\Psi\mid\hat{x^{2}}(t)\mid\Psi\rangle=x_{0}^{2}\cosh^{2}(\omega t)+p_{0}^ {2}\frac{\sinh^{2}(\omega t)}{(m\omega)^{2}} $$ بنابراین، ما مقادیر را از طریق معانی آنها در زمان اولیه بیان کردیم. بنابراین، اجازه دهید $x_{0}$، $p_{0}$، $x_{0}^{2}$، $p_{0}^{2}$ را پیدا کنیم. از این نقطه ما در نمایندگی مختصات کار خواهیم کرد. $$ x_{0}=\langle\Psi\mid\hat{x}\mid\Psi\rangle=\int\Psi^{\ast}x\Psi dx=\int\Psi x\Psi dx=\int \Psi^{2}xdx $$ به خاطر داشته باشید که $\Psi(x)=\frac{1}{(\pi b^{2})^{\frac{1}{4}}}\exp^{-x^{2}/2b^{2}}$ : $$ x_{0}=\frac{1}{ (\pi b^{2})^{\frac{1}{2}}}\int x\exp^{-x^{2}/b^{2}}dx $$ ما در دامنهها از منفی ادغام میکنیم بی نهایت به پلاس بی نهایت اما این انتگرال برابر با صفر است! بنابراین $$ x_{0}=0 $$ به طور مشابه: $$ p_{0}=\langle\Psi\mid\hat{p}\mid\Psi\rangle=-i\hbar\int\Psi^{\ast }\frac{\partial}{\partial x}\Psi dx=\frac{2}{b^{2}}i\hbar\frac{1}{(\pi b^{2})^{\frac{1}{2}}}\int x\exp^{-x^{2}/b^{2}}dx $$ دامنههای ادغام یکسان هستند:from منهای بی نهایت به اضافه بی نهایت. اما این نیز برابر با صفر است! بنابراین، ما داریم: $$ \langle\Psi\mid\hat{x}(t)\mid\Psi\rangle=0\cosh(\omega t)+\frac{0}{m\omega}\sinh( \omega t)=0 $$ **با این نتیجه گیج شدم! آیا اشتباهی وجود دارد؟** اگر نه، می توانید این نتیجه را برای من توضیح دهید؟ اکنون میخواهیم $x_{0}^{2}$ و $p_{0}^{2}$: $$ x_ را محاسبه کنیم | نوسانگر کوانتومی معکوس |
88935 | من در برخی کتاب ها (و حتی تمرینی از گلدشتاین را با استفاده از آن کامل کردم) با نماد عجیبی روبرو شده ام که به نظر می رسد دقیقاً مانند یک گرادیان کار می کند، سعی کردم به دنبال توضیحی بگردم اما هنوز هیچ توضیحی پیدا نکردم و فکر می کنم می توانم با ارسال این سوال زمان صرف شده برای جستجوی پاسخ من را کاهش دهید، حتی اگر کمی ادبیات به من بدهید تا بررسی کنم، بسیار سپاسگزار خواهم بود: چرا $$\frac{\partial}{\partial\mathbf{r}}=\nabla$$ همانطور که من فهمیدم مشتق جزئی با توجه به یک بردار مانند اعمال گرادیان است. نمی دانم چرا به نظر من اینقدر عجیب است که چیزی را با توجه به یک بردار متمایز کنیم. | مشتق با توجه به بردار یک گرادیان است؟ |
60553 | من تاکنون چگالی دوبعدی حالت ها را به صورت $g(\epsilon)=\frac{Am}{\pi\hbar^2}$ دریافت کرده ام که $A$ مساحت مربع و $m$ برابر است. جرم الکترون سپس عبارتی برای پتانسیل شیمیایی گاز با استفاده از: $N={\int_0^\infty}g(\epsilon)n_Fd\epsilon$ پیدا کردم، که در آن $n_F$ تابع توزیع فرمی است. این امر $N=\frac{Am}{\pi\hbar^2}k_BT\ln(1+e^{\frac{\mu}{k_BT}})$ را بیرون میآورد و محدودیت $T$ را میگیرد. به صفر $\epsilon_F=\frac{N\pi\hbar^2}{Am}$ میگیریم، بنابراین $\mu=k_BT\ln(e^{\frac{\epsilon_F}{k_BT}}-1)$. اینجاست که من شروع به کمی گیر کردم. فکر میکنم بعداً باید $<E>=\int_0^\infty{n_F}{\epsilon}g(\epsilon){d}\epsilon$ تمرین کنم، اما فکر میکنم مسیر اشتباهی پیش میرود (یا میتوانم جبر را درست نفهمید) زیرا من راهنمایی برای استفاده از نتیجه دارم $\int_{-\infty}^{\infty}dx\frac{x^2e^x}{(e^x+1)^2}=\frac{\pi^2}{3}$. اگر کسی راهنمایی دارد که کجا باید بروم، بسیار متشکرم! | ظرفیت گرمایی ویژه یک گاز الکترون آزاد دو بعدی |
34113 | در حین بررسی پارادوکس EPR، به نظر می رسد که تنها دو گزینه ارائه شده است، در صورتی که می تواند گزینه سومی وجود داشته باشد که ذکر نشده است - اصل عدم قطعیت هایزنبرگ کنار گذاشته شده است. تنظیمات به این صورت است (در مقاله ویکیپدیا): با توجه به دو ذره درهم تنیده که با فاصله زیادی از هم جدا شدهاند، اگر یکی اندازهگیری شود، اطلاعات اضافی درباره دیگری مشخص میشود. مثال این است که آلیس محور z را اندازه میگیرد و باب موقعیت محور x را اندازهگیری میکند، اما برای حفظ اصل عدم قطعیت، تصور میشود که یا اطلاعات به صورت آنی منتقل میشوند (سریعتر از نور، تئوری نسبیت خاص را نقض میکنند) یا اطلاعات از قبل در متغیرهای پنهان تعیین می شود، که به نظر می رسد اینطور نیست. آنچه من تعجب می کنم این است که چرا HUP مورد سوال قرار نمی گیرد؟ چرا ما بررسی نمی کنیم که آیا وضعیتی مانند این واقعاً آن را نقض می کند، به جای اینکه اشاره ای به احتمال آن نشود؟ آیا HUP به طور تجربی تا حدی تأیید شده است که زیر سوال بردن آن احمقانه است (شاید مانند گرانش)؟ # ویرایش به نظر می رسد که همه پاسخ ها به سوال من نمی پردازند، بلکه به شکل موج / روابط جابجایی / تبدیل فوریه می پردازند. من مخالف روابط جابجایی یا تبدیل فوریه نیستم. آیا QM این نظریه نیست که ذرات را می توان به عنوان این تبدیل های فوریه/روابط جابجایی نشان داد؟ چیزی که من این را میپرسم: آیا میتوان تصور کرد که QM در این مورد در موارد خاصی اشتباه میکند، برای مثال انرژی حالت صفر، یا در صفر مطلق، یا در منطقهای از جهان یا تحت شرایط خاصی که ما کاوش نکردهایم؟ به عنوان مثال: آیا پس این ادعا که اگر قرار بود حرکت و موقعیت یک ذره به نحوی تحت هر شرایطی شناخته شود، مکانیک کوانتومی باید کاملاً به بیرون پرتاب شود؟ یا میتوانیم بگوییم QM ذرات را در {صفر مطلق یا شرایط عجیب دیگری} نشان نمیدهد، همانطور که میگوییم فیزیک نیوتنی بسیار نزدیک است اما اجسامی را نشان نمیدهد که با کسری مناسب از سرعت نور حرکت میکنند؟ # مثال ** پارادوکس EPR:** دو ذره درهم تنیده به نام A و B را در نظر گرفت و اشاره کرد که اندازه گیری مقدار ذره A باعث می شود که کمیت مزدوج ذره B نامشخص شود، حتی اگر وجود داشته باشد. بدون تماس، بدون اختلال کلاسیک. بر اساس EPR دو توضیح ممکن وجود داشت. یا برهمکنشی بین ذرات وجود داشت، حتی اگر آنها از هم جدا شده بودند، یا اطلاعات مربوط به نتیجه همه اندازهگیریهای ممکن از قبل در هر دو ذره وجود داشت. اینها از مقاله ویکی پدیا در مورد پارادوکس EPR هستند. به نظر من این یک دوگانگی نادرست است. گزینه سوم این است: ما می توانیم تکانه یک ذره درهم تنیده، موقعیت ذره دیگر را به طور همزمان اندازه گیری کنیم، و **فقط تکانه و موقعیت را بشناسیم** و HUP را شکست دهیم. با این حال، ظاهراً این فقط یک گزینه نیست. # توضیح من این بحث را ندارم که دو کمیت که تبدیلهای چهارگانه یکدیگر هستند جابهجایی هستند / هر دو را میتوان همزمان به عنوان یک ساختار ریاضی شناخت. همچنین من استدلال نمی کنم که HUP واقعا نادرست است. من به دنبال توجیهی هستم که نه تنها ذرات زیراتمی می توانند در شکل موج ها تحت شرایط خاصی (به ویژه مانند زمین) مدل باشند، بلکه این که یک شکل موج تنها چیزی است که احتمالاً می تواند آنها را نشان دهد، و هر نمایش دیگری اشتباه است. شما در تمام طول روز مثبت را تأیید می کنید، که هنوز هم منفی را رد نمی کند. ممکن است** که شکل موج ذرات را در همه موارد و در همه زمان ها به درستی مدلسازی نکند. این به طور خودکار به این معنی نیست که تمام QM نادرست است، فقط اینکه QM بهترین مدل **تحت شرایط خاص** نیست. چرا در این مورد بحث نمی شود؟ | آیا ممکن است اصل عدم قطعیت هایزنبرگ نادرست باشد؟ |
118846 | آیا کسی می تواند به من مرجعی بدهد که منحنی چرخش کهکشان آندرومدا (و همچنین شعاع آن) را نشان دهد؟ | سرعت چرخش آندرومدا چقدر است؟ |
44147 | $$\langle x^2 \rangle = \int_{-\infty}^\infty x^2 |\psi(x)|^2 \text d x$$ معنای $|\psi(x) چیست| ^2 دلار؟ آیا این فقط به این معنی است که باید تابع موج را با خودش ضرب کند؟ | چگونه می توان مقدار انتظار $\langle x^2 \rangle$ را در مکانیک کوانتومی محاسبه کرد؟ |
77737 | من در تلاش برای درک مفهوم دپلاریزاسیون نور توسط اشکال مختلف ذرات هستم. به عنوان مثال، نور دپلاریزاسیون پراکنده (تابش مجدد) از کره ای که با نور قطبش عمودی روشن شده است. آیا عکس من نمایش دقیقی از چرایی دپلاریزه شدن نور است؟ اساساً آیا الکترونهای «لبه» کره مجبور به نوسان در یک مسیر منحنی هستند؟ اگر این درست نیست، لطفاً مکانیسم فیزیکی پشت چرایی دپلاریزه شدن نور پراکنده از ذرات را توضیح دهید. به خاطر عکس من می گوییم که طول موج فرودی 623.8 نانومتر است و قطر کره 1 میکرون است.  | چرا دپولاریزاسیون نور با پراکندگی؟ |
13015 | اگر نیرو را به عنوان مشتق زمانی تکانه تعریف کنیم، یعنی توسط $$ \vec{F}= \frac{d}{dt} \vec{p} $$ چگونه میتواند شامل نیروهای ساکن باشد؟ آیا روش کلی پذیرفته شده ای برای بحث در مورد چگونگی رسیدن از این مورد به حالت ثابت وجود دارد؟ اگر نه، چه راه حل های مختلفی مورد بحث قرار می گیرد؟ ویرایش: باید اضافه کنم که منظور من از نیروهای ایستا نیروهایی است که در مشکلاتی که اجسام حرکت نمی کنند، دخیل هستند. | چگونه می توان استاتیک را از مفهوم نیروی دینامیکی خارج کرد؟ |
21560 | ظرف بزرگی از آب گرم شده در فضا شناور است. چگونه می توانم نرخ نشتی را در صورت باز شدن یک سوراخ کوچک محاسبه کنم؟ من فرض می کنم آب در 298K و در حالت مایع در داخل محفظه نگهداری می شود. حدس میزنم که پس از کاهش فشار، آب بلافاصله تبخیر میشود و مدتی طول میکشد تا یخ بزند و خنک شود. من مطمئن نیستم که آیا تغییر فاز برای تخمین نرخ جریان نشتی مهم است یا خیر. من همچنین انتظار دارم که سرعت جریان متناسب با اختلاف فشار، ویسکوزیته آب و اندازه سوراخ باشد. فقط نمی دانم چگونه همه اینها را کنار هم بگذارم. | محاسبه نرخ جریان نشت آب فضاپیما |
68428 | در QFT، عمل باید تحت تقارن پوانکر $g_{\mu\rho}(x)=g_{\mu\rho}^{\prime}(x^\prime)$ ثابت باشد. میتوانیم این را با در نظر گرفتن تئوریها تحت تقارن همشکل، تعمیم دهیم. $g_{\mu\rho}^{\prime}(x^\prime)=A(x)g_{\mu\rho}(x)$. اگر تغییرات کلی تری را در نظر بگیریم ( دیفئومورفیسم در منیفولدهای فضازمان ) چه اتفاقی خواهد افتاد؟ اگر متغیرهای اضافی را اندازه گیری کنیم، آیا می توانیم متریک را به طور کامل از عمل حذف کنیم؟ نظریه .آیا نظریه مستقل از پس زمینه خواهد بود؟ آیا می توانیم ویژگی های ثابت توپولوژیکی را با استفاده از توابع همبستگی از آن نظریه طبقه بندی کنیم؟ | تئوری های میدان کوانتومی تغییر ناپذیر دیفئومورفیسم |
24301 | اگر یک بطری آب گازدار بردارم و درب آن را کمی باز کنم تا گاز خارج شود، ناگهان حبابهایی که کف مایع را برای چند ثانیه به بالای مایع میریزند، سپس برای چند ثانیه آرامی جزئی ایجاد میکنند. یک هجوم کوچکتر دیگر از حباب ها، سپس یک آرامش کوچکتر، و غیره، مانند یک نوسان میرا. علت این تپش چیست؟ | چرا حباب یک بطری نوشابه می تپد؟ |
65104 | به طور تصادفی تعدادی ورقه گرافن تک لایه (20 سانتی متر در 20 سانتی متر) و سیم های گرافن مسی را در دانشگاه خود به صورت رایگان دریافت کردیم. میخواهم آزمایشهای بسیار آسانی را برای دانشجویان شیمی آماده کنم که ویژگیهای فوقالعاده گرافن را نشان میدهند و میتوان آنها را با تجهیزات آزمایشگاهی بسیار ساده یا حتی آزمایشهای خانگی، هر ایده یا مرجعی انجام داد؟ | انجام آزمایشهایی آسان که به وضوح ویژگیهای برجسته گرافن را نشان میدهند |
21562 | اگر اشتباه نکنم، یک سوتین، $ \langle \phi_n | $، را می توان به عنوان یک تابع خطی در نظر گرفت که وقتی به بردار ket، $| اعمال می شود \phi_m \rangle$، یک عدد مختلط را برمیگرداند. یعنی حاصلضرب درونی یک نگاشت خطی است که $\xi \rightarrow \mathbb{C} $; با این حال، برای هر کت یک سوتین وجود دارد، و برعکس آن نیز معتبر است. خوب، با فکر کردن در محدوده مبانی گسسته، سؤال من این است که: وقتی یک بردار الحاقی را می گیریم، از یک فضای برداری به یک فضای عملکردی خطی می رویم؟ یعنی وقتی میخواهیم حاصلضرب داخلی $|\phi_n \rangle$ را با خودش محاسبه کنیم، در واقع، سوتین مربوط به بردار را در همان بردار اعمال میکنیم؟ | فضای سوتین و وکتورهای الحاقی |
24309 | معلم فیزیک من اظهار داشت که پلوتو دارای کشش گرانشی روی اجسام روی زمین، یعنی انسان است. آیا این حقیقت دارد؟ شتاب سقوط آزاد پلوتو نسبت به قرار گرفتن در سطح زمین چقدر است؟ (یعنی شتاب سقوط آزاد زمین 9.8 متر بر ثانیه*ثانیه است). | کشش گرانشی پلوتون روی یک فرد در سطح زمین؟ |
44469 | من دانشجوی کارشناسی ارشد ریاضی هستم که کمی در زمینه پردازش سیگنال و تحلیل فوریه تحقیق می کنم و به سوالی برخورد کردم که احتمالاً یک فیزیکدان می تواند بهتر به آن پاسخ دهد: آیا پدیده هم ارزی اکتاو (احساس روانی- آکوستیکی که گام تابع یک رابطه هم ارزی است که به موجب آن دو فرکانس یکسان در نظر گرفته می شوند اگر با ضریب توان 2 متفاوت باشند) حاصل ضرب زیست شناسی ما به تنهایی یا مصنوع چیزی اساسی تر در آکوستیک است؟ یعنی آیا کسی می تواند به من یک جمله ریاضی را نشان دهد که از آن بتوان احساس معادل اکتاو را در این مورد که مثلاً پدیده ضربان را می توان در فرمول زاویه دوتایی (من معتقدم) پیدا کرد، خوانده شد؟ یا، آیا این احساس صرفاً از ساختار حلزون ما ناشی می شود؟ به طور مبهم، آیا این پدیده به نوعی بیرونی یا درونی زیست شناسی ما است؟ همه اینها بسیار مبهم است، اما امیدوارم بتوان چیزی معنادار از آن استخراج کرد. اگر کمک کند، می دانم که تاکنون معادل اکتاو در موش ها و نوزادان انسان پیدا شده است. ویرایش: همچنین، اگر کسی می تواند به من به ادبیات مرتبط، ترجیحاً در فیزیک یا ریاضیات کاربردی اشاره کند، بسیار سپاسگزار خواهم بود. متشکرم. | معادل اکتاو: بیولوژیکی یا بیشتر؟ |
45735 | این مسئله 3.18 از کتاب مکانیک آماری پاتریا است. نشان دهید که برای یک سیستم در مجموعه متعارف $$\left\langle \left(\Delta E\right)^{3}\right\rangle =k^{2}\left\\{ T^{4}\left (\frac{\partial C_{V}}{\partial T}\right)_{V}+2T^{3}C_{V}\right\\} $$ این را برای یک گاز ایده آل تأیید کنید $$\left\langle \left(\frac{\Delta E}{U}\right)^{2}\right\rangle =\frac{2}{3N},\qquad\left\langle \left(\ frac{\Delta E}{U}\right)^{3}\right\rangle =\frac{8}{9N^{2}}$$ من نمیدانم چگونه آن را حل کنم. من پیدا کردم که $$\left\langle \left(\Delta E\right)^{3}\right\rangle \equiv\left\langle \left(E-\left\langle E\right\rangle \right)^ {3}\right\rangle =\left\langle E^{3}\right\rangle -3\left\langle E\right\rangle \left\langle (\Delta E)^{2}\right\rangle -\left\langle E\right\rangle ^{3}$$ و با استفاده از این واقعیت که $$\int\left[U-H(q,p)\right]e^{ -\beta H(q,p)}d\omega=0$$ $$\frac{\partial^{2}U}{\partial\beta^{2}}=\left\langle \left( \ دلتا E\right)^{3}\right\rangle $$ اما، حالا من گیر کرده ام. چگونه می توانم آن را پیوند دهم که چه کسی نتیجه را نشان می دهد تا اولین عبارت را نشان دهد؟ | مشکلی از Pathria، گروه متعارف، نحوه محاسبه $\left\langle \left(\Delta E\right)^{3}\right\rangle $ |
54281 | در یک کتاب، من خطوط زیر را دارم که متوجه شدم قادر به درک اپراتور مؤثر چیست؟ پاراگراف زیر آورده شده است: > _برهم کنش ضعیف، واپاشی بتا هسته ای را توصیف می کند، و در انرژی کم، با برهمکنش موثر چهار فرمیونی به دست می آید. از آنجایی که عملگر موثر > دارای بعد 6 است، ثابت جفت دارای ابعاد مجذور جرم معکوس است. | عملگر موثر در اندرکنش چهار فرمیونی |
54283 | احتمالاً یک نظریه میدانی از الکترومغناطیس وجود دارد که به طور کلاسیک معادلات حرکتی بی اهمیت را ارائه می دهد، اما وقتی کوانتیزه می شود، پدیده های توپولوژیکی جالبی را نشان می دهد. من در مورد چگالی لاگرانژی صحبت می کنم $$\mathcal{L}=\epsilon^{\mu\nu\lambda\sigma} F_{\mu\nu}F_{\lambda\sigma}\propto \vec{E}\ cdot\vec{B}$$ که $F_{\mu\nu}$ تانسور قدرت میدان است. متأسفانه، من نام این نظریه یا کلمات کلیدی را نمیدانم، بنابراین نمیتوانم هیچ مرجعی را پیدا کنم که این نظریه را بررسی کند. ممکن است این سوال تکراری باشد. در این صورت، پیوند به یک سوال قدیمی کافی است. بنابراین سوال من این است: لطفاً یک مرجع به من بدهید تا بتوانم در این مورد مطالعه کنم. ممنون از وقتی که گذاشتید. | یک نظریه میدان کوانتومی کلاسیک در مورد الکترومغناطیس |
54286 | از آنجایی که حرکت هوا توسط شناوری القا می شود، i. ه. یک نیروی ثابت بر روی هوا وارد می شود، بنابراین من انتظار دارم که سرعت در هنگام صعود افزایش یابد، دقیقاً مانند یک جسم که در اثر گرانش سقوط می کند و شتاب می گیرد. اما آیا گرادیان سرعت ستون را در امتداد محور از هم جدا نمی کند؟ یا فقط به یک گرادیان فشار متناظر و تغییر شکل ستون (در بالا نازک تر) منجر می شود؟ اگر شتاب وجود داشته باشد، احتمالاً یک سرعت پایانی وجود دارد، درست مانند اجسامی که در جو سقوط می کنند. با چه چیزی محدود می شود؟ دو اثر وجود دارد که مایلم برای این سوال از آنها غافل شوم، در صورت امکان، پخش شدن هوای گرمتر به هوای اطراف و سرد شدن هوا در هنگام بالا آمدن آن. من گمان می کنم با یک $\Delta T$ به اندازه کافی بالا و یک ستون که به اندازه کافی پهن است و خیلی بلند نیست، می توانیم آنها را نادیده بگیریم (به هر حال برای کمی)؟ و فقط برای زمینه، چیزی که من را به این موضوع رساند این بود که هوای گرم از طریق دودکش بالا برود تا به عنوان یک پمپ از طریق انقباض در دودکش عمل کند که جلوه ونچوری را ایجاد می کند. من فکر می کردم که آیا بهتر است این انقباض را بیشتر در دودکش قرار دهیم، بنابراین به دلیل سرعت بالاتر اختلاف فشار بیشتری دریافت می کنم. | آیا در ستونی از هوای گرم در حال افزایش، سرعت در بالا بیشتر است؟ |
9213 | من درهم تنیدگی کوانتومی را دریافت میکنم، اما نمیدانم چگونه میتوان دو ذره مکمل درهم تنیده تولید کرد (یک فوتون و برادر درهمتنیدهاش، یک الکترون و برادر درهمتنیدهاش و غیره). آیا کسی می تواند این ارجاع را توضیح دهد که چگونه می توان به این امر در آزمایشگاه دست یافت؟ با تشکر | درهم تنیدگی کوانتومی: چگونه 2 ذره درهم تنیده تولید کنیم؟ |
52426 | فکر می کنم این را فهمیده ام اما می خواستم مطمئن شوم که این کار را درست انجام می دهم. با کار با عملگرهایی که روابط کموتاسیون بوزونی $[b,b^\dagger] = 1$ را برآورده می کنند، یک تبدیل واحد بسیار کلی را روی آنها تعریف می کنم: $$\gamma^\dagger = ub^\dagger + vb + w$$ که در آن ضرایب $u$، $v$ و $w$ واقعی هستند. هدف من یافتن عملگر واحد $U$ است که به شکل $e^S$ نوشته شده است، جایی که $S$ ضد هرمیتی است، به طوری که $\gamma^\dagger = e^S b^\dagger e^{-S }$. تلاش من برای این کار این است: ثابت $w$ با استفاده از بسط $e^{S} A e^{-S}$ از نظر جابجایی، یعنی $$e^{S} A e^{- ساده است. S} = A + [S,A] + \frac{1}{2}[S,[S,A]] + \dots $$ و بلافاصله میبینیم که تنظیم $S = w(b-b^\dagger)$ این را راضی می کند. بخش جالبتر در ادامه میآید: شرط واحد بودن تبدیل برابر است با این که $[\gamma, \gamma^\dagger] = 1$ نیز بخواهیم. این منجر به نیاز $u^2 - v^2 = 1$ می شود، که به نوبه خود به این معنی است که می توانیم این ضرایب را به صورت $$u = \cosh(x)، \quad v = \sinh(x)$$ بنویسیم. برخی از پارامترهای $x$. تبدیل _بی نهایت کوچک، $x = \epsilon \ll 1$، سپس تا مرتبه اول در $\epsilon$ خوانده می شود: $$\gamma^\dagger = b^\dagger + \epsilon b$$ مقایسه این با Commutator-expansion در بالا، اکنون فقط باید یک اپراتور ضد هرمیت پیدا کنیم که کموتاتور با $b^\dagger$ $b$ باشد. ما حتی نگران سفارشهای بالاتر توسعه نیستیم، زیرا آنها مرتبه دوم در $\epsilon$ هستند، اما در اینجا حتی دقیقاً ناپدید میشوند: ما به سادگی $$S = \frac{\epsilon}{2} را تنظیم میکنیم (b^ 2 - (b^\dagger)^2)$$ زیرا جابجایی $[b^2, b^\dagger] = 2b$ و $[b,b]=0$. فکر می کنم کارم تمام شده است: برای تبدیل کامل، فقط $$S = w(b-b^\dagger) + \frac{x}{2}\left(b^2 - b^{\dagger را تنظیم کردم، 2}\right), \quad \cosh(x) = u$$ این باید درست باشد اگر درست باشد که برای رسیدن به زاویه $x$ با چرخش خود، فقط باید $N$ را بارها بچرخانیم. با زاویه $x/N$، و از این رو در حد $N \rightarrow \infty$ میتوانیم از مولد بینهایت کوچک استفاده کنیم. من می دانم که این آرگومان برای چرخش در فضا کار می کند، جایی که به جای $\cosh$ و $\sinh$، ما با $\cos$ و $\sin$ کار می کنیم، اما مطمئن هستم که این برای توابع هایپربولیک نیز کار می کند. . ویرایش: سوال نهایی، اکنون این است: آیا استدلال بالا صحیح است؟ | ساخت شکل نمایی یک عملگر واحد |
77341 | در چرخه سواری یک ماشین با سرعت ثابت دور یک حلقه عمودی دایره ای می چرخد. این خودرو 230 کیلوگرم جرم دارد و با سرعت 300 متر بر ثانیه حرکت می کند. حلقه-حلقه دارای شعاع R=20 متر است. در این صورت مقدار نیروی نرمال وارد بر خودرو زمانی که در کنار دایره ای است که به سمت بالا حرکت می کند چقدر خواهد بود؟ من سعی کردم این مشکل را حل کنم: 1. نیروی گرانشی = $mg$ = 230*9.8 (رو به پایین) 2. نیروی مرکزگرا = $mv^2/r$ = 300^2/20 (به سمت دایره که افقی است) و با جمع/تفریق بردار، مقدار نیروی نرمال برابر با $\sqrt خواهد بود {(mg)^2+(mv^2/r)^2}$ . ولی جوابی که گرفتم اشتباهه پس این روش باید اشتباه باشه... من اینجا چه غلطی کردم؟ | نیروی طبیعی حلقه-حلقه در کنار دایره |
29016 | سالهاست که این اتفاق برای من افتاده است. در نهایت تصمیم گرفتم از کاربرانی بپرسم که با فیزیک عملی بهتر هستند، وقتی به من گفتند که تجربه من - که به طور لحظه ای توضیح خواهم داد - ثابت می کند که من یک پیشگو، یک روانشناس، یک حساس هستم. توضیح درست به وضوح به مقداری الکترودینامیک نیاز دارد، اگرچه الکترودینامیک روزمره است و فیزیکدانان نظری برای پاسخ سریع به چنین سؤالاتی آموزش ندیده اند، اگرچه هر یک از ما احتمالاً تمرین های زیادی را حل کرده ایم که به همان اصول بستگی دارد.  هنگامی که زیر خطوط برق دوچرخه سواری می کنم - که احتمالاً ولتاژ بالایی در آنها وجود دارد - یک تکان سوزن سوزن شدن واضح را در نزدیکی خود احساس می کنم. باسن و قسمتهای مربوط به بدن برای یک ثانیه یا بیشتر زمانی که زیر نقطه بحرانی خطوط برق قرار میگیرم. این یک احساس قوی است، نه یک احساس حاشیه ای: احساس می کنم یک دوجین مورچه در همان لحظه مرا نیش می زنند. تقریباً واضح به نظر می رسد که برخی از جریان ها با فرکانس 50 هرتز از پوست من عبور می کنند. من می خواهم تخمین (و محاسبه یا توجیه) ولتاژ، جریان و غیره را که از پوست من عبور می کند و مقداری مقایسه با شوکی که فرد هنگام لمس پریز برق دریافت می کند، بدانم. اکنون، * دوچرخه من که این اثر را به ویژه قوی می کند، دوچرخه کوهستانی است، مریدا. * سرعت حدود 20 کیلومتر در ساعت و سرعت عمود بر جهت جریان در خط برق است. * صندلی سوراخی در آن دارد و مقداری فلز - احتمالاً رسانا - فقط چند سانتیمتر از مرکز باسن من فاصله دارد. این احتمال وجود دارد که من با فلز در تماس هستم - یا نزدیک به تماس. * پوست من در طول این رویدادها به نوعی عرق می کند و مایع آن آب خالص نیست، بنابراین احتمالاً رسانای آن بسیار بیشتر از آب خالص است. *دمای هوا امروز 22 درجه سانتی گراد، رطوبت حدود 35٪، آسمان صاف، وزش باد 10 کیلومتر در ساعت بود. * خطوط برق ممکن است بین 22 کیلو ولت و 1 مگا ولت و در 50 هرتز باشد، ارتفاع ده ها متر است اما من واقعاً دقیقاً نمی دانم. چه نوع تقریبی برای امواج الکترومغناطیسی مرتبط است؟ قدرت چیست؟ به چه میزان جریان بالا نیاز دارد؟ آیا نیاز به تقویت از تداخل و غیره (مکان های خاص) دارد تا اثر قابل تشخیص باشد؟ (من فقط به یاد دارم که این اثر را در دو مکان در اطراف پیلسن تجربه کردم؛ پرتکرارترین مکان که احساس می کنم نزدیک دروزتووا، پیلسن بزرگ، چک است.) آیا حرکت چرخ ها یا حتی فرکانس آن مهم است؟ آیا رزونانس وجود دارد؟ آیا سوراخ صندلی و فلز نقشی دارد؟ فقط اگر فکر میکنید که من دیوانه هستم، دیگران این اثر را تجربه میکنند (اگرچه با قسمتهای مختلف بدن)، به عنوان مثال نگاه کنید. اینجا و اینجا به نظر می رسد این فایل پی دی اف نشان می دهد که فلزات و القای الکترومغناطیسی برای اثر ضروری هستند، اما ارائه نه به طور خاص جامع و نه به اندازه کافی بی طرف به نظر می رسد. بحث وبلاگ اضافی در مورد این موضوع در اینجا است: > http://motls.blogspot.com/2012/05/electric-shocks-under-high-voltage.html | سوزن سوزن شدن الکتریکی دوچرخه سوار زیر خطوط برق |
45739 | من با توضیحات متناقضی زیادی که در مورد نحوه محاسبه ثانیه های کبیسه UTC می بینم گیج شده ام. من میدانم که روشهای مختلفی برای رسیدگی به آنها در عمل رایج وجود دارد، و تعاریف رسمی مختلفی را دیدهام. اما به نظر میرسد که در عمل علمی، آنها به سادگی _حذف میشوند: هیچ UTC Julian Day (که مقدار JD(UTC) نیست) مربوط به هر زمان در طول یک ثانیه کبیسه نیست، و چیزهایی مانند ephemeris معمولاً برای ثانیههای کبیسه گزارش نمیشوند. البته رویدادهایی وجود دارند که در ثانیه های کبیسه اتفاق می افتند، اما اگر بخواهیم به زمانی که در آن رخ می دهند اشاره کنیم، از یک سیستم زمان سنجی متفاوت (مانند UT1 یا TT) استفاده می کنیم. درست است؟ به عنوان راهی برای پاسخگویی به ابهاماتی که در ثانیه های کبیسه ایجاد می شود کاملاً منطقی است و در واقع با روشی که برخی از سیستم ها (مانند POSIX) آنها را پیاده سازی می کنند مطابقت دارد. اما کاملاً با تعاریفی که من دیدم مطابقت ندارد. | فیزیکدانان و ستاره شناسان چگونه ثانیه های کبیسه را مدیریت می کنند؟ |
63390 | **سوال من:** وقتی به مقادیر **منفی** برای متغیرهای _distance_ مانند $\rho$ در مختصات استوانه ای می رسیم به چه معناست؟ (بعد از بحث در اینجا، سوال را در انتهای پست اصلاح کردم) **مثال خاص من:** برای حرکت یک یون در تله پل چهار قطبی، به همان معادله می رسیم (معادله mathieu) (در زیر). ) برای هر دو جزء $\rho$ و $z$ (پتانسیل فقط وابستگی $\rho$ و $z$ دارد): $$\frac{d^2u}{d\tau^2} + [a_u-2q_u\cos (2 \tau) ]u=0 \qquad\qquad $$ در اینجا $u$ نشان دهنده یک متغیر مختصات است و ممکن است $ باشد r$ , $\rho$ در مختصات استوانه ای یا $x , y ,z$ در مختصات دکارتی. **مشکل این است که این معادله رفتار نوسانی دارد و جواب آن نیز مقادیر منفی دارد. منظور از منفی $\rho$ در مختصات استوانه ای چیست؟** در اینجا یک نمونه راه حل برای $a_z=0$ و $q_z=0.4$ وجود دارد  **ویرایش 1:** پس از ارسال تعدادی از پاسخ ها، متوجه شدم که مشکل ربطی به انجام دارد با مشتق معادلات ما. در اینجا معادلات _ صحیح هستند. پتانسیل فقط تابعی از $r$ (یا $\rho$) و $z$ در مختصات استوانه ای است، بنابراین هیچ نیرویی در جهت $\hat \theta$ نداریم: $$\mathbf F=-\ nabla V(r,z)=-(\hat r{\partial V \over \partial r} +\hat \theta \frac{1}{r} {\partial V \over \partial \theta} +\hat z {\V جزئی \over \جزئی z})$$ بنابراین معادلات حرکت خواهد بود (من جرم را 1 فرض کردم) $$\ddot r - r\dot{\theta}^2=-{\جزئی V \over \جزئی r} ***$$ $$r \ddot{\theta} +2 \dot r \dot \theta=0 \to \dot{(r^2\dot \theta)} = 0$$ $$\ddot z=-{\partial V \over \partial z}$$ بنابراین معادلات $z$ و $r$ **یکسان نخواهند بود**. حال، **مشکل این است: چگونه میتوانیم به آن معادلات (معادله ماتیو، بالا) برسیم (در ادبیات مربوط به تلههای پل، آنها از این معادلات استفاده میکنند) از این معادلات حرکت؛ وابستگی $\theta$ را حذف کنید و به جای آن اجازه دهید $r$ مقادیر منفی دریافت کند و آن را به عنوان $r$ مثبت با $\theta_0+\pi$?** تفسیر کنید. | توضیح برای $\rho$ منفی (فاصله شعاعی) در مختصات استوانه ای |
62957 | من در حال کار روی یک مسئله در مورد دو جسم با انرژی جنبشی یکسان هستم. > دو جسم با جرم $m_1$ و $m_2$ انرژی جنبشی یکسانی دارند > هر دو به سمت راست حرکت می کنند. همان نیروی ثابت F به سمت چپ > به هر دو جرم وارد می شود. اگر $m_1=4m_2$، نسبت فاصله توقف $m_1$ > به $m_2$ است: من معتقدم اطلاعات کلیدی در اینجا این است که هر دو جسم انرژی جنبشی یکسانی دارند. این باید به این معنی باشد که مقدار کار برابری (نیروی $\ برابر فاصله) باید روی هر شیء اعمال شود تا آن را به توقف کامل برساند ($KE + q = 0$)؟ آیا پاسخ صحیح $1:1$ است؟ | فاصله توقف دو جسم با انرژی جنبشی برابر |
69136 | در فیزیک حالت جامد، حفرهها به عنوان ذرات در نظر گرفته میشوند، بنابراین من با استدلال درست از این طریق مشکل داشتم. | ذرات باردار شتاب دار تابش الکترومغناطیسی تولید می کنند، اما سوراخ ها (حامل بار) این کار را نمی کنند. آیا این درست است؟ |
79138 |  من این را روی پشت بام صنایع، کارگاه ها و غیره دیده ام. حدس می زنم از این برای تامین تهویه استفاده شود. این برقی نیست. اما پس چگونه این کار می کند؟؟ | هواکش سقفی چگونه کار می کند؟ |
45736 | اگر انبساط جهان در حال شتاب است، آیا این بدان معنا نیست که کل جهان یک چارچوب مرجع غیر اینرسی است؟ و اگر چنین است، این چه پیامدهایی دارد (در صورت وجود)؟ | انبساط شتاب دهنده جهان - کل جهان یک چارچوب مرجع غیر اینرسی است؟ |
79688 | من دارم کتاب درسی ام را می خوانم و می گوید فاصله بین دو گره متوالی برابر با $\frac{1}{2} \lambda$ در موج ایستاده است.  اگر $\lambda$ در اینجا به معنای طول موج موج ایستاده باشد نباید باشد: وقتی دو گره وجود دارد: $ L=\lambda$ وقتی سه گره وجود دارد: $L=\frac{1}{2} \lambda + \frac{1}{2} \lambda$ وقتی سه گره وجود دارد: $L=\frac{1}{3}\lambda + \frac{1}{3}\lambda + \frac{1}{3}\lambda$ آیا $\lambda$ در اینجا معنایی دارد؟ | چرا فاصله بین دو گره متوالی برابر با $\frac{1}{2} \lambda$ در موج ایستاده است؟ |
20219 | یک هواپیما با سرعت 215 کیلومتر در ساعت به سمت جنوب شرقی پرواز می کند. ناگهان باد از سمت شمال با سرعت 75 کیلومتر در ساعت می وزد. سرعت جدید هواپیما نسبت به زمین در موقعیت استاندارد چقدر است؟ | یافتن بردار نتیجه |
20213 | من 2 جسم صلب (از مواد مختلف) در یک برخورد دارم. همانطور که می دانید برای بدست آوردن سرعت های پس از برخورد باید ضریب مقدار بازگشت را داشته باشم. اطلاعات/ارزش هایی که باید در مورد هر بدن برای محاسبه استرداد بدانم چیست؟ و نحوه محاسبه آن چگونه است؟ | چگونه ضریب استرداد 2 بدن را محاسبه کنیم؟ |
62044 | من مشکل زیر را دارم: > در هسته ها، نوکلئون ها در سطوح انرژی هسته ای و در اتم ها، الکترون ها > در سطوح انرژی اتمی وجود دارند. مرتبه قدر انرژی هسته ای > 1 مگا الکترون ولت است در حالی که انرژی سطوح انرژی اتمی از مرتبه 1eV است. از > این اطلاعات و ذره موجود در مدل جعبه برای ایجاد مرتبه بزرگی > تخمین نسبت $$\frac{\text{size of atom}}{\text{size of nucleus}}$$ استفاده کنید. در نظر گرفتن $$\frac{E_a}{E_n}=10^{-6}\Rightarrow \frac{\frac{h^2}{8m_aL_a^2}}{\frac{h^2}{8m_nL_n^2}}=\frac{m_nL_n^2}{m_aL_a^2}=10^{-6} \Rightarrow \frac{L_a}{L_n}=\sqrt{10^6\cdot m_n/m_a }.$$جرم هسته را 1u فرض می کنیم اما جرم اتم چطور؟ در پاسخ های انتهای کتاب آمده است که $m_n = m_e$ را می گیریم. اما چرا اینطور است؟ آیا جرم یک اتم معمولی نباید شامل جرم هسته و جرم الکترون نیز باشد؟ لطفا پاسخ های خود را ساده نگه دارید زیرا من فقط فیزیک سطح A را انجام می دهم. پیشاپیش ممنون | نسبت اندازه اتم به اندازه هسته |
52425 | در حالی که مستقیماً همیلتونین اتصال محکم گرافن را که عددی است مورب قرار دهید. ما باید از گرافن با اندازه محدود استفاده کنیم. پس چگونه با شرایط مرزی برخورد کنیم؟ راهحلهای معمول حالت زیگزاگ یا صندلی راحتی هستند، اما برای اینکه مدل ما واقعیتر از صفحه گرافن بینهایت واقعیتر باشد، چگونه میتوان از شرایط تناوبی در مرزها استفاده کرد و در عین حال دقیقاً همیلتونین اتصال محکم را مورب کرد؟ | مورب سازی دقیق هامیلتونین اتصال محکم گرافن |
67672 | هیچ جایی در جهان وجود ندارد که قوانین فیزیک در آن نقض شود. با در نظر گرفتن صحت این کلیات، آیا می توانم نتیجه بگیرم که همه چیز از پیش تعیین شده است؟ من می توانم این را به روش زیر توضیح دهم: یک فوتون یا تکانه عصبی را در نظر بگیرید که دقیقاً در این لحظه در مغز ما حرکت می کند، مطابق با نظریه فوق، سرنوشت مشخصی خواهد داشت که با محاسبات فیزیکی به اندازه کافی پیچیده قابل تعیین است، یعنی به یک انتهای عصبی خاص برخورد کند. و به این ترتیب زنجیره ای از افکار را آغاز می کنیم که منجر به یک عمل قطعی از طرف ما می شود و بنابراین آینده را تعیین می کند. بنابراین اساساً می توان نتیجه گرفت که هر ذره یا موجی در جهان لزوماً در هر نقطه از زمان از قوانین نیوتنی یا فیزیک کوانتومی پیروی می کند و بنابراین آینده قطعی و از پیش تعیین شده است. لطفا نظرات خود را بیان کنید. | آیا همه چیز از قبل تعیین شده است؟ |
54289 | چیزی که من در اینجا در ذهن داشتم حباب های هوا هستند که توسط جریانی از آب که به پایین شفت می افتند، در برابر شناورشان به سمت پایین کشیده می شوند. کار مورد نیاز برای فشار دادن آن حباب ها به پایین باید انرژی را در جای دیگری کاهش دهد، بنابراین از کجا می آید؟ آیا سرعت جریان کاهش یافته است؟ | هنگام حرکت دادن چیزی توسط حباب در یک جریان سیال، انرژی از کجا می آید؟ |
79686 | هنگامی که دو بردار از یک نقطه ترسیم می شوند، زاویه بین آنها θ است. نشان دهید که اندازه جمع برداری آنها در عبارت داده شده است: $ \sqrt{A^2 + B^2 +2ABcosθ} $. هر گونه پیشنهادی در مورد چگونگی مقابله با این یکی وجود دارد؟ | جمع بردار |
9212 | هنگامی که یک بار شتاب می گیرد، تابش می کند و انرژی جنبشی را از دست می دهد. این را می توان با اعمال نیروی دیگری بر بار، که متناسب با مشتق شتاب است، مدل سازی کرد. بنابراین اگر این نیرو شامل معادلات حرکت شود، به معادلات مرتبه 3 می رسیم. آیا این مجاز است؟ چرا برای تعیین حرکت نیازی به ثابت دیگری نداریم؟ آیا به این دلیل است که ما معمولاً از این نیرو به دلیل بزرگی کوچک آن غفلت می کنیم؟ همچنین، لاگرانژی الکترومغناطیسی فقط مشتقات اولیه (از 4 پتانسیل در این مورد) را شامل می شود. چگونه این می تواند معادلات حرکتی مرتبه 3 را ایجاد کند؟ | مقاومت در برابر تشعشع |
54130 | من سعی می کنم تمرینی انجام دهم که در آن معادله شرودینگر را برای اتم هیدروژن حل کنید. از طریق تمرین، قبلاً نشان دادهام که تابع موج این است: $$ \psi_{n\ell m}(r,\theta,\varphi) = R_{n\ell}(r)Y^m_\ell (\ تتا،\varphi)$$ و $Y^m_\ell (\theta,\varphi)$ هارمونیک های کروی هستند. سپس، هنگام حل بخش شعاعی، تمرین به من می گوید که باید رفتار مجانبی $R(r)$ را برای $r$ بزرگ و کوچک مطالعه کنیم. من مشکلی نداشتم که $R(r) \overset{\underset{+\infty}{}}{\sim} e^{-kr}$ را نشان دهم، اما سپس تمرین برای بخش مجانبی برای $r کوچک کاملاً موز می شود. $. به من میگوید $u(r) \doteqdot rR(r)$ را معرفی کنم، و سپس توانستم معادله شرودینگر را نشان دهم: $$-\frac{\hbar^2}{2m}{\mathrm{d}^ 2 u(r) \over \mathrm{d}r^2} - \frac{e^2}{4\pi\epsilon_0r}u(r)+\frac{\hbar^2}{2m}\frac{\ell(\ell+1)}{r^2}u(r ) = E_n u(r)$$ خوب. سپس تمرین به من می گوید که $u(r) \overset{\underset{0}{}}{\sim} r^\lambda$ را فرض کنم و $\lambda > -\tfrac{1}{2}$ را ثابت کنم. مشکلی نیست، این از این واقعیت ناشی می شود که $R(r)$ باید یک تابع $L^2$ باشد. سپس، تا زمانی که $\ell \neq 0$ باشد، میتوانیم معادله بالا را برای $r\ تا 0$ حل کنیم و نشان دهیم که $\lambda = \ell + 1$. قسمت بعدی تمرین می گوید: > قضیه استوکس را روی یک کره اعمال کنید تا نشان دهید که > > $$\nabla^2 \left ( \frac{1}{r} \right ) = -4\pi\delta({\ mathbf r}) $$ > > سپس از این نتیجه برای اثبات اینکه $\lambda = \ell + 1$ استفاده کنید، حتی زمانی که $\ell = > 0$ باشد. و من کاملاً گیج می شوم. من می توانم فرمول بالا را ثابت کنم، اما نمی دانم این لاپلاسی چه ربطی به چیزی دارد. | جزئیات فنی در محلول اتم هیدروژن |
62953 | من به دنبال دریافت اطلاعاتی در مورد انتقال لامبدا $\require{mhchem}\ce{^4He}$ هستم. اگر منطقی باشد، به نقاط داده نمودار گرمای ویژه در مقابل دما نیاز دارم. | نقاط داده انتقال لامبدا $\require{mhchem}\ce{^4He}$ |
91751 | دما یا تابش باقیمانده 2.7 کلوین است. آیا به این معنی است که هر جسم پرنده ای که به اندازه کافی دور از هر ستاره ای باشد به این دما می رسد؟ همانطور که من متوجه شدم، شما می توانید آب را با مقدار کافی یا تابش با طیف 2.7K گرم کنید و می توانید هلیوم را حتی در حضور منبع فوتون با طیف 100000 K منجمد کنید، اگر منبع به اندازه کافی کم نور باشد. بنابراین، جسمی که در محیط بین ستاره ای قرار دارد به چه دمایی می رسد؟ | دمای تابش باقیمانده و تعادل حرارتی |
130335 | یک فضاپیما با سرعت 4.8 میلیون متر بر ثانیه نسبت به زمین از زمین دور می شود و سپس با همان سرعت برمی گردد. فضاپیما ساعتی را حمل می کند که با ساعت روی زمین هماهنگ شده است، وقتی فضاپیما 1 سال بعد به نقطه شروع خود برمی گردد که توسط ساعت روی زمین اندازه گیری می شود، تفاوت زمان های سپری شده در این دو ساعت چقدر است؟ خوب، بنابراین مشکل برای من در اینجا تعیین زمان مناسب است، من متوجه شدم که از آنجایی که فضاپیما در حال شتاب دادن به زمان مناسب است $t$ باید زمان روی زمین باشد (1 سال) و $t prime $ باید زمان سپری شده در تاریخ باشد. موشک اما وقتی از فرمول اتساع زمان به این روش استفاده میکنم، پاسخ اشتباهی دریافت میکنم، اما اگر زمان مناسب را در فضاپیما فرض کنم، پاسخ درست را دریافت میکنم. سوال من این است که چرا زمان مناسب در سفینه فضایی است؟ | سردرگمی در مورد زمان مناسب |
96334 | به دنبال مقاله گروس-مانز (که درست بعد از گروس-مند آمده است)، دامنه یک حلقه مسطح (حلقه) تحت تسلط ناحیه ای در فضای مدولی است که در آن شعاع حلقه تا یک نقطه کوچک می شود، یعنی شبیه درخت است. دامنه آیا کسی می داند که آیا این برای همه حلقه ها تعمیم می یابد؟ | تصویر صفحه جهانی پراکندگی رشته باز با انرژی بالا چیست؟ |
69282 | اشتقاق سرعت رانش در مورد الکترون ها معادل گاز یونی باردار است و بنابراین همه استدلال ها در آنجا نیز اعمال می شوند. اکنون برای یک گاز یونی ایده آل که فقط با یکدیگر برهمکنش می کنند (برای استدلال)، وقتی یک میدان الکتریکی خارجی اعمال می کنیم، آنها فقط رانش را نشان می دهند، به این معنی که آنها یک جهت را بیشتر از دیگران که سرعت رانش با $v_d=(eE/m)\tau$ داده می شود که $\tau$ میانگین زمان استراحت است. از این رو، سرعت خالص الکترون ها به صورت برداری به صفر اضافه نمی شود، و علاوه بر این، سرعتی که توسط نظریه جنبشی ماده ارائه می شود تنها به دما بستگی ندارد، بلکه به میدان الکتریکی نیز بستگی دارد. آیا این با دو اصل اساسی نظریه جنبشی در تضاد نیست؟ علاوه بر این در مورد الکترونها در مداری با مقاومتهای سری زیادی، زمان استراحت متفاوت خواهد بود. مقاومت همانطور که توسط $E=\rho J$ و $\rho=m/(ne^2\tau)$ تعریف شده است که در آن j= چگالی جریان، n=تعداد الکترون ها در واحد حجم و e=بار الکترونیکی باید متفاوت باشد. برای تمام مقاومت های سری اما اگر معادله بالایی درست باشد، سرعت رانش برای همه مقاومتها متفاوت نخواهد بود، زیرا مقاومتها ممکن است به تعویق بیفتند و باعث شود زمان استراحت متفاوت باشد. آیا این با فرض جریان ثابت که به سرعت رانش ثابت نیاز دارد، در تضاد نیست. علاوه بر این، فرض کنید از مواد مشابهی با سطح مقطع متفاوت استفاده می کنیم، از آنجایی که در سرعت رانش وابستگی ناحیه ای وجود ندارد، نباید تغییر کند، اما دوباره جریان ثابتی دریافت نمی کنیم زیرا J ثابت می ماند و I به سادگی J برابر است. الف | سوال در مورد سرعت دریفت به طور کلی؟ |
62045 | ما یک آزمایشگاه را انجام دادیم، شش رهاسازی یک کره با زوایای 15^\circ,30^\circ,45^\circ,60^\circ,75^\circ,40^\circ$ یک حرکت سهموی را انجام دادیم، پنج فاصله طول کشید. برای هر زاویه، سرعت اولیه 3.025$~\text{m/s}$ محاسبه شد. سپس با انجام 5 پرتاب کره با زاویه 90$^\circ$ بار ثبت شد و سرعت اولیه محاسبه شده 3.33$~\text{m/s}$ بود، سوال این است: چرا این سرعت ها تقریباً یکسان هستند؟ | حرکت سهموی (آزمایش) |
45487 | با توجه به جدول پایین صفحه ویکی پدیا برای کندلا، ابعاد کندل J (ژول) است. چرا این W (وات) نیست؟ > شدت درخشندگی نور با طول موج λ خاص با > > $I_v(\lambda) = 683.002·\bar{y}(\lambda)·I_e(\lambda)$ > > که $I_v(λ)$ داده می شود. شدت نور در کندل است، $I_e(λ)$ شدت تابش > در W/sr است و برابر است با تابع درخشندگی استاندارد از آنجایی که $\bar{y}(\lambda)$ به نظر بدون واحد و بین 0 و 1 است و $I_e(\lambda)$ با W/sr بیان می شود، چرا $I_v$ نیز W/sr (یا J) نیست. /S چون sr بدون بعد است)؟ | چرا بعد کندلا J است نه W؟ |
13014 | من می خواهم بدانم که پل دیراک در چه زمینه ای تابع دلتای دیراک را معرفی کرد. اهمیت فیزیکی تابع دلتای دیراک زمانی که برای اولین بار از آن در فیزیک استفاده کرد چه بود؟ | اهمیت فیزیکی و زمینه ای که دیراک تابع دلتای دیراک را در آن معرفی کرد |
27652 | استدلال ساده لوحانه نشان می دهد که خلاء نظریه ریسمان با ثابت کیهانی Lambda1 همیشه ناپایدار است تا زمانی که خلاء نظریه ریسمان با ثابت کیهانی Lambda2 < Lambda1 وجود داشته باشد، زیرا حالت آخر حالتی با چگالی انرژی کمتر است. اگر درست باشد، باید خلاء پایدار بسیار کمی وجود داشته باشد، زیرا این خلاء با کمترین ثابت کیهانی ممکن است. این خلاء احتمالاً یک ثابت کیهانی به اندازه پلانکی دارند و بنابراین بسیار غیر کلاسیک هستند. با این حال، من گمان میکنم که این خط استدلال اشتباهی دارد. احتمالاً من در مورد چیزی کاملاً گیج شده ام. همچنین چگونه می توان پایداری خلاء را با تعداد متفاوت ابعاد بزرگ مقایسه کرد؟ مقایسه ثابت های کیهان شناسی منطقی به نظر نمی رسد. | آیا خلاء نظریه ریسمان پایدار با ثابت کیهانی غیر حداقلی وجود دارد؟ |
23547 | فرض کنید یک ماهواره در حال گردش به دور زمین است. نیروی گرانشی و مرکزگرا ظاهراً به سمت زمین است. بنابراین، نیروی خالص به سمت زمین است. از آنجایی که ماهواره بلافاصله به سمت زمین نمی افتد، سومین نیرویی که ماهواره را در مدار نگه می دارد کدام است؟ برداشت اول به من میگوید «نیروی گریز از مرکز» گریزان است، اما به من گفته شد که با احتیاط از آن استفاده کنم، زیرا اغلب نام اشتباه است. خط استدلال صحیح پشت این چیست؟ | گریز از مرکز/نیروی گرانشی |
97977 | بنابراین به من یک نوسان ساز هارمونیک دو بعدی با $H=H_1+H_2$ داده می شود که در آن $$H_i=\frac{p_i^2}{2m}+\frac{1}{2}m\omega^2x_i^2$ $ علاوه بر این، اگر تعریف کنیم، $$L=x_1p_2-x_2p_1$$ $$A=\frac{1}{2\omega}[H_1-H_2]$$ $$B=\frac{1}{2}L$$ $$C=\frac{-i}{\hbar} [A,B]$$ جایی که [A,B] جابجایی A با B است. از ما شکل صریح C خواسته شده است، اما آیا فقط $$[H_1-H_2,L] = نیست. [H_1,L]-[H_2,L]=0$$ به دلیل همسانگردی فضا. صرفاً منطقی نیست که C 0 باشد، زیرا در این صورت این سه تحت کموتاسیون (که قرار است نشان دهم) بسته نمی شوند. | کموتاتورهای نوسان ساز هارمونیک دو بعدی |
103508 |  من سوال فوق را دارم و از هر نظر در مورد آن فکر کرده ام و به نظر نمی رسد که متوجه شوم. بنابراین چیزی که من به این نتیجه رسیدم (پاسخهای موجود در img را نادیده بگیرید) این است که نیرو روی محور z است، زیرا حاصل ضرب متقاطع این دو، نرمال صفحهای است که روی آن قرار دارد و داخل یا خارج از صفحه است. بنابراین من می گویم که اولی نادرست است زیرا در محور z قرار دارد، مقدار محدودی که گفتم درست است زیرا وقتی به طور عمود بر آن رانده می شود میدان مغناطیسی را ترک می کند. مورد بعدی چون نسبت به سرعت عادی است. در نهایت مولفه y دوباره بدون تغییر است زیرا نیرو جهت z را نشان می دهد نه y. هر دلیلی برای آنچه من اشتباه فکر می کنم، هر گونه کمکی قدردانی خواهد شد. | این ذره در میدان مغناطیسی چگونه رفتار می کند؟ |
101556 | من اخیراً به یک ویژگی کوچک برخوردم که نمیفهمم: به گفته دو بروگل، فرکانس موج ماده را میتوان به صورت $f=\frac{E}{h}$ و طول موج آن را به صورت $\lambda = \frac نوشت. {h}{p}$. با این حال، از نظر نسبیتی برای ذره ای با ماده، فرمول های زیر معتبر هستند: $E = \گاما m_{0} c^{2}$، و $p = \گاما m_{0}v$، که در آن $m_{0}$ جرم استراحت ذره است. بنابراین، با $v=\lambda f$ (با سرعت ذره v، نابرابر با سرعت نور!)، با استفاده از de Broglie، به $E=v p$ خواهیم رسید، که به وضوح در هنگام وارد کردن انرژی نسبیتی معتبر نیست و معادلات تکانه: $v*p = \گاما m_{0} v^{2} \neq E = \گاما m_{0} c^{2}$. کجا اشتباه می کنم؟ | ناسازگاری فرمول دو بروگلی |
115170 | به نظر نمی رسد هیچ اطلاعاتی در مورد اینکه چگونه خازن ها یا خازن های موازی در یک سری بر میزان شارژ یک خازن تأثیر می گذارد، در کتاب درسی یا آنلاین خود پیدا نمی کنم. این سوالی است که من سعی دارم به آن پاسخ دهم: > شما یک خازن دارید که آن را از طریق باتری وصل خواهید کرد. اگر میخواهید کل شارژ باتری را افزایش دهید، کدام یک از گزینههای زیر کار میکند؟ همه پاسخ های صحیح را انتخاب کنید. > > (الف) یک خازن بزرگتر را به صورت سری با خازن اول اضافه کنید. > > (ب) یک خازن کوچکتر را به صورت سری با خازن اول اضافه کنید. > > (ج) یک خازن بزرگتر به موازات خازن اول اضافه کنید. > > (د) یک خازن کوچکتر به موازات خازن اول اضافه کنید. من فکر می کنم که شارژ $Q$ با افزایش ظرفیت $C$ بر اساس $Q=CV$ افزایش می یابد، و می دانم که $C$ با افزایش مساحت، کاهش جدایی یا ثابت دیالتریک بالاتر افزایش می یابد، اما هیچ ربطی به مشکل نداره من فکر می کنم $C$ نیز با خازن های موازی بالاتر از خازن های یک سری است، اما مطمئن نیستم. | ظرفیت: چگونه کل شارژ باتری را افزایش دهیم؟ |
27656 | ممکن است در وب تعداد زیادی بسته محاسباتی مختلف برای انجام محاسبات ab-initio ساختار الکترونی جامدات پیدا شود. معمولاً مستندات در مورد معایب روش های مورد استفاده کاملاً شفاف نیستند. مدتی طول می کشد تا متوجه شوید که آیا بسته داده شده برای نیازهای شما مناسب است یا خیر. و حتی اگر طبق مستندات باشد، ممکن است معلوم شود که در واقعیت نیست. آیا مقایسه خوبی بین بسته های مختلف وجود دارد؟ منظورم از مقایسه نه قابلیت استفاده و غیره بلکه مقایسه از نظر محقق است. یک جنبه هدف بسته است. به عنوان مثال، برخی از بسته ها (مانند GAUSSIAN) بیشتر شیمی محور هستند، برخی بر روی ویژگی های ساختاری تمرکز دارند، و اگر بخواهید به عنوان مثال محاسبه کنید، نمی توان از هیچ کدام استفاده کرد. تعامل تبادل بین اکسیتون ها در نیمه هادی ها با این حال، ممکن است روزها را صرف درک این واقعیت از مستندات کنید زیرا نویسندگان نمیدانستند که چنین مشکلی حتی وجود دارد. جنبه دیگر روش هایی است که اجرا می شود. اسناد معمولاً در مورد این موضوع بسیار پراکنده است، همچنین به این دلیل که نویسندگان به خوبی از روش های دیگری که در اطراف وجود دارد آگاه نیستند. یک مثال خوب، پدیده های مرتبط با اسپین است. بسیاری از بسته ها ترفندهای محدودی را برای رسیدگی به این مشکلات معرفی می کنند زیرا هرگز فکر نمی کردند که در جایی که این ترفندها کار نمی کنند مشکلاتی وجود دارد. چند نمونه: ابینیت، گاوسیان، اسپرسو کوانتومی، سیستا، VASP، WIEN2k، اختاپوس | مقایسه کدهای ab-initio مختلف |
115171 | حداکثر کشش در رشته آونگ سه برابر کشش حداقل است. اگر x(زاویه) دامنه آونگ باشد، cos(x) را پیدا کنید. | سوال در مورد آونگ |
36457 | $$\frac{d}{dt}\int \limits_{A} \mathbf B d \mathbf A = \int \limits_{A} \left( \frac{\partial \mathbf B}{\partial t} + \mathbf v (\nabla \cdot \mathbf B ) + [\nabla \times [\mathbf v \times \mathbf B ]\right)d\mathbf A، $$ که در آن $d \mathbf A$ - عنصر بینهایت کوچک از بردار سطح $\Sigma$ محدود شده توسط مدار $d\Sigma$ (به تصویر نگاه کنید).  چه کسی می تواند در توضیح اشتقاق این عبارت به من کمک کند؟ تکلیف نیست $d\mathbf A $، همانطور که متوجه شدم، معادل سطح تخصیص بخش $d \mathbf l$ منحنی $d \Sigma$ برای زمان $dt$ برای حرکتی با سرعت $\ است. mathbf v$: $$ d \mathbf A = [d \mathbf l \times \mathbf v dt]. $$ | چگونه یک فرمول انتگرال برای مشتق زمان شار بدست آوریم |
115179 | من یک مشکل دارم، من یک بردار دوگانه دارم که اینگونه تعریف می کند: $\omega^{\mu \nu}=a^{\mu}b^{\nu}-a^{\nu}b^{\mu }$ where, $a^{\mu}=(a^0,a^1,a^2,a^3)$ and $b^{\nu}=(b^0,b^1,b^ 2,b^3)$ من باید آن را نشان دهم $\Lambda^{\mu}{}_{\nu}=\exp(\alpha \omega^{\mu}{}_{\nu})$ و شکل صریح مانند یک ماتریس. | دو بردار در فضای مینکوفسکی |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.