_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
73164 | یک مدار ساده با باتری $\theta\ \text V$s و دو مقاومت $R_1 \\Omega$s و $R_2\ \Omega$s که به صورت سری متصل شده اند را در نظر بگیرید. فرض کنید $R_1$ نزدیک تر به پایانه مثبت باتری متصل است. از ما خواسته می شود که توان اتلاف شده در این مقاومت ها را پیدا کنیم. حالا اگر جهت جریان الکتریکی را از منفی به مثبت بگیریم، نتیجه زیر را بدست می آوریم: $P_2 = I_2^2R_2$. از آنجایی که $I_2 = \frac{\theta}{R_2}$، $P_2 = \frac{\theta^2}{R_2}$ اکنون، به طور مشابه، $P_1 = \frac{\theta^2}{R_1}$. اما، یک افت ولتاژ در $R_2$ وجود دارد که برابر است $IR_2 = R_2\frac{\theta}{R_1 + R_2}$. بنابراین، ولتاژ درست قبل از $R_1$ برابر است $\theta\left(1 -\frac{R_2}{R_1 + R_2}\right)$ و $P_1 = \frac{\theta^2\left(1 -\frac {R_2}{R_1 + R_2}\right)^2}{R_1}$. اما حالتی را در نظر بگیرید که جهت جریان الکتریکی از مثبت به منفی گرفته می شود. ابتدا با $R_1$ مواجه می شویم. در این مورد $P_1 = I_1^2R_1 = \frac{\theta^2}{R_1}$. افت ولتاژی بین $R_1$ و $R_2$ وجود خواهد داشت که برابر است $\theta\left(1 - \frac{R_1}{R_1 + R_2}\right)$، بنابراین $P_2 = \frac{\theta^2 \left(1 - \frac{R_1}{R_1 + R_2}\right)^2}{R_2}$. این دو نتیجه متفاوت است. در این حالت جریان الکتریکی به کدام سمت باید گرفته شود؟ | جریان الکتریسیته هنگام حل مسائل در کدام جهت باید گرفته شود؟ |
104505 | من در حال حاضر از طریق دوره World Science U برایان گرین در مورد نسبیت خاص کار می کنم و در مورد یکی از محاسبات انجام شده برای تمرینی در مورد اتساع زمان (MODULE 12: Time Dilation: Examples - Problem 1) سوالی دارم. سوال به شرح زیر است: > تصور کنید که امروز تولد شماست و تصمیم می گیرید که می خواهید تولد بعدی خود را در سیاره زکستر، در فاصله 100 میلیون سال نوری، جشن بگیرید. > اگر فوراً آن را ترک کنید، چقدر سریع باید سفر کنید؟ من هیچ مشکلی با تنظیم معادله ندارم: اگر $t_E$ زمان سفر کشتی به سیاره زکستر از دیدگاه شخصی روی زمین باشد، $t_S$ زمانی است که کشتی به سیاره زکستر سفر می کند. از دیدگاه شخصی در کشتی، و اگر کشتی با سرعت ثابت $v$ حرکت کند، باید به سادگی معادله را حل کنیم: $$ t_S =t_E /\gamma \ دلالت دارد 1 = \frac{10^8}{v}\sqrt{1 - \frac{v^2}{c^2}}. $$ مشکل من اینجاست: اگر کسی این معادله را برای $v$ حل کند، می بینیم که: $$\begin{align} v^2 = 10^{16} (1 - v^2/c^2) و \ دلالت بر v^2 = 10^{16} - 10^{16} v^2/c^2 \\\ &\ملتبر v^2 \left( 1 + \frac{10^{16}}{c^2}\right) = 10^{16} \\\ &\implies v^2 = \frac{c^2 \cdot 10^{16}}{c^ 2 + 10^{16}} \\\ &\implies v = c \frac{10^8}{\sqrt{10^{16} + c^2}}. \end{align}$$ با این حال، در ابتدای حل معادله خود (ویدیو در اینجا موجود است)، برایان با استفاده از واحدهای مناسب، $c = 1$ را تنظیم میکند: $c = 1$ نور-yr/yr. او شروع به حل برای $v$ می کند و به دست می آورد: $$ v = \frac{10^8}{\sqrt{10^{16} + 1}}، $$ و سپس با استفاده از تحلیل ابعادی استدلال می کند که باید داشته باشیم $$ v = c \frac{10^8}{\sqrt{10^{16} + 1}}، $$ که بعد از واحدهای 10^8$ و $\sqrt{10^{16} + 1}$ سال روشن هستند، به طوری که لغو می شوند. سوال من این است: اولین روش استفاده شده برای حل مشکل چه اشکالی دارد؟ واضح است که اگر $c = 1$، آنگاه به طور پیش پا افتاده $c^2 = 1$، اما اشتباه در مورد واحدها کجاست؟ به نظر می رسد به دلیل اینکه $10^{16}$ و $c^2$ واحدهای متفاوتی دارند، واحدها کاملاً درست نیستند. | واحدها در محاسبه اتساع زمان |
102908 | مقدار انتظاری تکانه به صورت زیر بدست می آید: $$ \langle p\rangle = \int_{-\infty}^{\infty}\psi^{*}(x)\left(-i\hbar\frac{\partial }{\partial x}\right)\psi(x)dx $$ چگونه می توانم نشان دهم که عبارت فوق معادل این است؟ $$ \langle p\rangle = \int_{-\infty}^{\infty}p|\tilde\psi(p)|^{2}dp $$ من سعی کردم از آن $$\psi(x) استفاده کنم =\frac{1}{\sqrt{2\pi\hbar}}\int_{-\infty}^{\infty}\tilde\psi(p)e^{ipx / \hbar}dp$$ و $$\psi^{*}(x)=\frac{1}{\sqrt{2\pi\hbar}}\int_{-\infty}^{\infty}\tilde\ psi^{*}(p)e^{-ipx / \hbar}dp$$ سپس $$ \langle p \rangle = \int_{-\infty}^{\infty} \left[\frac{1}{\sqrt{2\pi\hbar}}\int_{-\infty}^{\infty}\tilde\psi^{*}(p)e^{-ipx / \hbar }dp \right ]\left(-i\hbar\frac{\partial}{\partial x}\right )\left[\frac{1}{\sqrt{2\pi\hbar}}\int_{-\infty}^{\infty}\tilde\psi(p)e^{ipx / \hbar}dp \right ]dx$$ $$=\frac{1}{2\pi\hbar}\int_{-\infty}^{\infty}\left [ \left (\int_{-\infty}^{\infty} \tilde\psi^{*}(p)e^{-ipx / \hbar}dp \right) (-i\hbar) \ چپ (\int_{- \infty}^{\infty} \frac{\partial}{\partial x}\tilde\psi(p)e^{ipx / \hbar}dp \right)\right]dx$$ $$=\frac{1}{2\pi\hbar}\int_{-\infty}^{\infty}\left [ \left (\int_{-\infty}^ {\infty} \tilde\psi^{*}(p)e^{-ipx / \hbar}dp \right) (-i\hbar) \چپ (\int_{-\infty}^{\infty} \frac{ip}{\hbar}\tilde\psi(p)e^{ipx / \hbar}dp \right)\right]dx $$ اما من نمیکنم نمی دانم که آیا این رویکرد درستی است یا من کار درستی انجام می دهم. | دو روش برای محاسبه مقدار انتظاری تکانه |
21973 | انتگرال های پراکندگی برای فرمیون ها شامل حفظ تکانه ($k$) و انرژی ($k^2$) و یک ضریب فضای فاز غیرخطی تابع توزیع $f(k)$ است. $$\begin{multline}I(k) = \sum_{k_1, k_2, k_3} \delta(k^2+k_1^2+k_2^2+k_3^2) \delta(k+k_1+k_2+k_3 )\ بار \\\ \Bigl[f(k)f(k_1)\bigl(1-f(k_2)\bigr)\bigl(1-f(k_3)\bigr) - f(k_2)f(k_3)\bigl(1-f) (k)\bigr)\bigl(1-f(k_1)\bigr)\Bigr]\end{multline}$$ در فضای انرژی، بقای انرژی خطی است و فاکتورسازی های قدرتمند برای محاسبه سریع انتگرال ها امکان پذیر است. در فضای تکانه، محدودیت غیرخطی بقای انرژی فاکتورگیری را پیچیده می کند. به طور ساده، در 2 کم نور می توان در مختصات قطبی که قسمت شعاعی را جدا می کند، کار کرد. اما آیا کسی کاهش کارآمد تری از پیچیدگی عددی را دیده است (به عنوان مثال نگاشت به FFT،...) برای هر راهنمایی متشکریم! | فاکتورسازی انتگرال پراکندگی فرمیونی در تکرار تکانه 2 بعدی |
99814 | فقط یک سوال ساده آیا آشکارساز میون روی سطح زمین میانگین طول عمر یک میون را به درستی اندازه گیری می کند؟ من فکر میکنم پاسخ منفی است، زیرا بیشتر میونهای کشفشده در حدود 15 کیلومتری سطح زمین ایجاد میشوند، بنابراین به طور متوسط برای مدتی که با استفاده از نسبیت خاص محاسبه میشود قبل از رسیدن به آشکارساز زنده میمانند. آشکارساز مورد نظر من یک سوسوزن است، بنابراین زمانی که میون وارد آشکارساز می شود با فلاش تشخیص می دهد، سپس اگر میون تجزیه شود فلاش دیگری را تشخیص می دهد. گفته می شود زمان بین فلاش ها طول عمر میون است. آیا طول عمر این میون دستگاهی است که طول عمر واقعی (2.2$\mu s$) را به من می دهد یا فقط طول عمر آن روی سطح زمین؟ در اینجا نموداری از دادههای من است که هیستوگرام زمانهای فروپاشی را نشان میدهد | آیا آشکارساز میون روی سطح زمین میانگین طول عمر یک میون را به درستی اندازه گیری می کند؟ |
57625 | من در طول استخراج انرژی جنبشی نسبیتی با یک ادغام عجیب روبرو شده ام. استاد ما می گوید که من می توانم RHS را از LHS با استفاده از ادغام توسط قطعات دریافت کنم: $$ \int\limits_0^x \\! \frac{d}{d t}\Big[ mv \gamma(v)\Big]\,\, d x = v \\!\cdot\\! mv \gamma(v) - \int\limits_0^v \\! m v \gamma(v)\, dv $$ * * * من یک فرمول استاندارد برای ادغام با قطعات می دانم که در زیر نوشتم، اما نمی دانم چگونه $\frac{dg}{dx}$ یا $f را انتخاب کنم دلار در مورد من. $$ \boxed{\int\\! \frac{dg}{dx} f\,\, d x = f \\!\cdot\\! g -\\!\\! \int\\! \frac{df}{dx}~g\,\, d x} $$ استاد من چگونه این کار را انجام داد؟ هر گونه کمکی قدردانی خواهد شد. | ادغام توسط قطعات برای به دست آوردن انرژی جنبشی نسبیتی |
74199 | $\text P$ در مقابل $\text {BQP}$ یک سوال باز است. یعنی آیا سیستم هایی که به تعداد چند جمله ای کیوبیت در اندازه یک ورودی نیاز دارند می توانند تنها با تعداد چند جمله ای بیت ها توصیف شوند؟ اگر پاسخ بله است، پس دستگاهی که با آن این مطلب را می خوانید می تواند به سرعت فاکتور گرفته و کارهای سرگرم کننده دیگری انجام دهد. اکثر دانشمندان اطلاعات کوانتومی _فرض می کنند_ محاسبات کوانتومی جهانی برای ماشین های تورینگ/کامپیوترهای کلاسیک سخت است، اما هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد کامپیوترهای کلاسیک از نظر کوانتومی ضعیف هستند. ما موارد زیر را می دانیم: مدارهای کلیفورد که بر روی حالت های تثبیت کننده عمل می کنند به طور کلاسیک کارآمد هستند (قضیه گوتسمن-کنیل). * همه حالت های کوانتومی با نمایش ویگنر مثبت به طور کلاسیک کارآمد هستند. این شامل حالات تثبیت کننده و به اصطلاح حالت های محدود می شود (اینجا را ببینید). حالتهای مقید جالب هستند زیرا نمیتوان آنها را بهعنوان ترکیبی از حالتهای تثبیتکننده توصیف کرد (آنها در خارج از چند توپی / هشتوجهی تثبیتکننده قرار دارند)، اما هنوز شبیهسازی کلاسیک آنها آسان است. * حالات جادویی مدارهای کلیفورد را با اجازه دادن به استفاده از یک واحد غیرکلیفورد از طریق فرآیندی به نام تجهیز از راه دور یا تزریق دروازه به جهانی شدن کامل کوانتومی ارتقا می دهند (اینجا را ببینید). با این حال، حالتهای جادویی، که حالتهای غیر تثبیتکننده خالص هستند، به طور کلاسیک برای شبیهسازی ناکارآمد هستند. * نشان داده شده است که اگر بتوان یک حالت جادویی _قابل استفاده مجدد_ را شبیه سازی کرد، آنگاه قدرت کوانتومی به طور کلاسیک با نرم افزاری که از این یافته استفاده می کند، قابل تحقق است. $\text P = \text{BQP}$ (اینجا را ببینید). این یک یافته بزرگ است، اما حالت های جادویی به طور کلی در فرآیند تله پورت/تزریق از بین می روند، بنابراین به نظر می رسد دستیابی به قابلیت استفاده مجدد از حالت جادویی دشوار باشد. دلیل اینکه وقتی حالت جادویی قابل استفاده مجدد است $\text P$ تبدیل به $\text{BQP}$ می شود این است که تعداد اصطلاحات معرفی شده توسط حالت جادویی ثابت نگه داشته می شود. در حالی که در سناریوی حالت جادویی معمولی (که در آن حالت جادویی در طی تزریق گیت از بین میرود)، تعداد عبارتها به طور تصاعدی با هر حالت جادویی که به محاسبه معرفی میشود افزایش مییابد (معمولاً حالتهای جادویی $N$ مصرف شده به ازای $N$ تبدیل غیرکلیفورد مورد نیاز است. ، بنابراین شرایط $d^N$). بنابراین چالش به این صورت میشود: _ چگونه میتوانیم تعداد عبارتها را ثابت نگه داریم، اما با ابداع یک حالت جادویی شکستناپذیر مواجه نشویم؟ چگونه میتوانیم از تعداد خطی حالتهای جادویی در شبیهسازی خود استفاده کنیم، اما عبارات معرفیشده توسط چنین حالتهایی مانند یافتههای $\text{P}=\text{BQP}$ از این مقاله را ثابت نگه داریم. پاسخ پیشنهادی به مشکل فوق فشرده سازی خروجی qudit تزریق گیت به نزدیکترین حالت ویگنر 0 / خنثی است (نمایش های ویگنر در این زمینه در این مقاله در وسط صفحه 5 تعریف شده است). به طور خاص، مدار تزریق گیت دارای 2 ورودی است: یک ورودی اطلاعات $|\psi \rangle$ و یک حالت جادویی $|T\rangle$. خروجی حالت نتیجه یک دروازه $T$ است که روی $\psi$، $T|\psi\rangle$ اعمال شده است. در صورتی که خروجی $T|\psi\rangle$ دارای نمایش ویگنر منفی (ناکارآمد) باشد، سپس آن qudit را فشرده می کنیم تا وضعیت آن به _نزدیکترین_ نمایش ویگنر 0 منتقل شود. فکر شما ممکن است این باشد که وقتی خروجی مدار تزریق گیت را به نزدیکترین حالت ویگنر 0 تغییر دهید، کوانتومی از بین می رود. اما صبر کن! 0 نه یک عدد مثبت و نه منفی است، بنابراین ما از نظر فنی آن را به حالت مثبت (ضعیف و سریع) تغییر نمی دهیم، بلکه یک حالت خنثی است -- در مقابل، حالت های منفی قوی هستند اما به ظاهر کند هستند. این به طور بالقوه یک تمایز مهم است زیرا در حالی که چنین حالت های 0 ویگنر به طور موثر قابل شبیه سازی هستند، ممکن است قدرت کوانتومی را نیز حفظ کنند. نکته اصلی این است که ما یک مدار با گیت های کلیفورد، حالت های ویگنر مثبت و خنثی (که اخیراً حالت های منفی با مجموع صفر نامیده می شود) و استفاده نامحدود از حالت های جادویی خواهیم داشت - با این نکته که خروجی مدار تزریق گیت هرگز نمی تواند منفی باشد، و اگر چنین است باید به نزدیکترین حالت ویگنر 0/خنثی منتقل شود. **آیا چنین سیستمی برای QC جهانی است؟** | محاسبات کوانتومی جهانی کارآمد کلاسیک (P=BQP) با حالتهای جادویی و محدود |
106876 | من در مورد سیستمهای مکانیکی شنیدهام که ممکن است دینامیک همیلتونی نداشته باشند، اما نمیتوانم نمونهای پیدا کنم که آن را پشتیبانی کند. لطفا کمک کنید. | آیا همه سیستم ها می توانند توصیف همیلتونی داشته باشند؟ |
25490 | داشتم در مورد ژنراتورهای استرلینگ می خواندم که کاربردهای بالقوه ای برای تولید برق در فضای بیرونی دارند. آیا موتورهای استرلینگ تا به حال به فضا فرستاده شده اند؟ | آیا موتورهای استرلینگ در فضا استفاده شده اند؟ |
13013 | استیون هاوکینگ در آخرین کتاب خود _طرح بزرگ_ میگوید: از آنجا که قانونی مانند گرانش وجود دارد، جهان میتواند خود را از هیچ بسازد و خواهد ساخت. آیا منطق دایره ای نیست؟ منظورم این است که اگر جهان وجود نداشته باشد گرانش چگونه می تواند وجود داشته باشد؟ و اگر جاذبه نباشد، چگونه می تواند دلیل پیدایش جهان باشد؟ همچنین، اگر جهان وجود نداشته باشد، چگونه میتواند خود را ایجاد کند؟ این جمله برای من معنی ندارد. آنقدر پوچ و غیر منطقی به نظر می رسد که من هرگز چنین جملاتی را حتی در فلسفه نشنیده ام. استیون هاوکینگز بر چه اساسی این را ادعا می کند؟ | استیون هاوکینگ می گوید جهان می تواند خود را از هیچ بسازد، اما دقیقا چگونه؟ |
79913 | آیا درصدی از یون های باردار معمولی باد خورشیدی قادر به نفوذ به جو زمین هستند؟ اگر چنین است، آیا می توان آن را در سطح زمین در سطح دریا شناسایی یا اندازه گیری کرد؟ | آیا هر درصدی از باد معمولی خورشیدی که به جو زمین نفوذ می کند می تواند به سطح زمین برسد؟ |
25492 | آیا ستارههای نوترونی درست زیر حد تولمن-اپنهایمر-ولکوف میشناسیم؟ و چه تفاوتی با سایر ستارگان نوترونی دارند؟ | آیا ستاره های نوترونی شناخته شده ای درست زیر حد تولمن-اپنهایمر-ولکوف وجود دارد؟ |
56576 | آیا می توانم یک پمپ حرارتی بسازم که راندمان کارنو را کاهش دهد؟ چرا فرآیند کارنو کارآمدترین است؟ اگر من یک پمپ حرارتی داشته باشم که به شکل کروی است و در لایه هایی مانند پیاز به صورت آبشاری در آمده است، آیا می توانم کارنو را شکست دهم؟ گرما از بیرونی ترین لایه که در تماس با هوای محیط است، منتقل و متمرکز می شود و به سمت مرکز آورده می شود تا سیال را گرم کند. | کارآمدترین نوع پمپ حرارتی |
15747 | آهن در خون وجود دارد. آهن مغناطیسی است. تقریباً یک آهنربا چقدر باید قوی باشد تا جاذبه قابل توجهی ایجاد کند؟ دانستن این موضوع برای چندین مسافت خوب است. همچنین، آیا آهنرباهای الکترومغناطیس قوی وجود دارند؟ | چقدر میدان مغناطیسی قوی به طور محسوسی یک فرد را جذب می کند؟ |
82106 | با توجه به یک ذره اسپین 1/2 در حالت $|\alpha\rangle=\begin{bmatrix}a \\\b\end{bmatrix}$، احتمال اندازهگیری آن در حالت $S_{y+}$ چقدر است. . آیا این معادل است، اگر $S_y$ روی این ذره اندازه گیری شود، احتمال اینکه نتیجه $\hbar/2$ باشد چقدر است؟ من فکر می کنم قرار است مانند $|\langle S_{y+}|\alpha\rangle|^2$ درست است؟ و $|S_{y\pm}\rangle=\frac{1}{\sqrt{2}} \begin{bmatrix}1 \\\\\pm i\end{bmatrix}$ اما بعد $a^ میگیرم 2/2 +b^2/2$ برای هر دو. این معنا ندارد. من چه غلطی می کنم؟ | سوال QM ساده در مورد ماتریس Sy |
102905 | من در تلاش برای درک نمودارهایی هستم که شامل نشان دادن فرآیندهای پراکندگی فونون است که به پیک های طیف سنجی رامان کمک می کند. مثلا من اونی که در پایین این پست بود کشیدم. فرض بر این است که این فرآیند پراکندگی مسئول پیک D در گرافن است. من سعی می کنم بفهمم که فلش ها دقیقاً چه چیزی را نشان می دهند. در نگاه اولیه تقریباً به نظر می رسد که فونون پراکنده می شود و انرژی با قدر $E_L$ را افزایش می دهد و به شاخه دیگری منتقل می شود، سپس دوباره پراکنده می شود و انرژی قدر $D$ را از دست می دهد، که به نوعی نشان دهنده اوج D است؟  با تشکر! | فرآیند پراکندگی فونون در طیفسنجی رامان |
118537 | شما در 10 مایلی بالادست یک سد هستید. یک دروازه 50 فوت مربعی 30 فوت بالاتر از سطح آب پایین باز می شود و آب از سد شروع به جریان می کند. چقدر طول می کشد تا قایق شما به سمت سد حرکت کند؟ این دریاچه 300 فوت عرض و 30 فوت عمق دارد. به سمت سد کشیده خواهید شد. فکر می کنم به حجم آب قایق، سطح مقطع دریاچه، مساحت دروازه، ارتفاع دروازه بالاتر از سطح پایین تر و غیره نیاز دارم... می توانم سرعت خارج از دروازه را محاسبه کنم، v= sqrt (2gh) و با استفاده از A1v1=A2v2 v2 را پیدا کنید و t=10/v2 را برای t حل کنید. اما فکر نمی کنم اینطوری کار کند. شاید یک مشکل حساب انتگرالی. وقتی ماهی گاز نمی گیرد این اتفاق می افتد!! | جریان آب در دریاچه |
34833 | ویکیپدیا انرژی تقریبی آزاد شده توسط یک زلزله را نسبت به قدرت مخرب TNT نشان میدهد. اگر یک درز (اورانیوم، توریم، هر چیز دیگری) در حرکت صفحه گرفتار شود، آیا فعالیت لرزه ای یک واکنش زنجیره ای ایجاد می کند؟ اگر چنین زلزله ای به انبار زباله بیفتد چه می شود؟ | آیا میتوان مواد معدنی خام شکافتپذیر/گدشدنی را در اثر فعالیت لرزهای ایجاد کرد؟ |
26214 | چگونه می توانم تاریخ هلال ماه بعدی را در ولفرامالفا یا هر سایت دیگری که زمان ظهور هلال بعدی را در یک مکان خاص نشان می دهد، پیدا کنم؟ _من دنبالش میگردم تا اول ماه مبارک رمضان بگردم. | هلال ماه بعدی؟ |
110456 | سوال من در مورد نماد انیشتین است. ویژگی های این مثال مهم نیست (عملگر del می تواند بردار تصادفی دیگری باشد)، فقط می خواهم بدانم آیا فرض من در مورد نمادگذاری درست است یا خیر. من محصول متقاطع یا curl $$\vec b=\vec\nabla \times \vec V = \nabla_iV_j\epsilon_{ijk}\hat e_k$$ را میدانم، اما وقتی محصول متقاطع دیگری میگیرم، چه چیزی به دست میآورم؟ من معتقدم که $$\left(\vec\nabla \times \vec V\right)\times \vec b = \left(\nabla_iV_j\epsilon_{ijk}\hat e_k\right)V_l\hat e_k\epsilon_{lkm }\hat e_m$$ که پس از آن برابر است $$\nabla_iV_jV_l\epsilon_{ijk}\epsilon_{lkm}\hat e_m$$ آیا درست میگویم؟ اگر نه، کجا اشتباه کردم؟ | نشانگذاری نمایه Double Curl |
53818 | درک من از مقیاس کولموگروف واقعاً فراتر از این شعر نیست: > _ گرداب های بزرگ دارای چرخش های کوچکی هستند که از سرعت خود تغذیه می کنند، و چرخش های کوچک دارای چرخش های کمتری هستند و به همین ترتیب ویسکوزیته دارند._ \- لوئیس فرای ریچاردسون کوچک ترین چرخش مطابق ویکیپدیا به این بزرگی خواهد بود: $\eta = (\frac{\nu^3}{\varepsilon})^\frac{1}{4}$ ... با ویسکوزیته سینماتیکی $\nu$ و نرخ اتلاف انرژی $\epsilon$. از آنجایی که هیچ راه سادهای برای محاسبه $\epsilon$ پیدا نمیکنم، بهطور کامل از دست دادن مقداری که باید انتظار داشته باشم، هستم. از آنجایی که تصور میکنم این یک عامل مهم در برخی فرآیندهای فنی یا بیولوژیکی است، فرض میکنم که شخصی این مقیاسهای خرد را برای رژیمهای جریان زندگی واقعی اندازهگیری یا محاسبه کرده است. آیا کسی می تواند این اعداد را به من نشان دهد؟ من بیشتر به مایعات غیر قابل تراکم علاقه مند هستم، اما هر چیزی را که بدست بیاورم مصرف می کنم. فرآیندهایی که معتقدم مقیاسهای ریز مرتبط هستند، جوامعی از باکتریهای مصنوعی (گونههای مختلف که به متابولیسم یکدیگر نیاز دارند و بنابراین همسایگی نزدیک دارند) یا پراکنده کردن چیزی در یک مخلوط هستند. | چگونه مقیاس طول کولموگروف را تخمین بزنیم |
126424 | من دانش آموزی هستم که سعی می کنم برق را بفهمم. همانطور که از مدرسه یاد گرفتم، الکتریسیته جریان الکترون است، اما در مورد اندازه گیری الکتریسیته گیج شده ام. * همانطور که یاد گرفتم، ولتاژ فشار الکتریسیته است، اما کمی انتزاعی است در حالی که من سعی می کنم دنیای ذرات و جهان اتمی را درک کنم. آیا ولتاژ سرعت حرکت الکترون ها است یا تعداد الکترون هایی که در جریان حرکت می کنند؟ الکترونها ذرات هستند، بنابراین اگر جریان 5$\textrm{V}$ یا $12\textrm{V}$ باشد، چند الکترون در جریان حرکت میکنند؟ * چه چیزی باعث ایجاد ولتاژ متفاوت در دنیای اتمی بین دو نقطه شده است؟ * آمپرها چطور - چه ارتباطی با ولتاژ دارند؟ | اندازه گیری برق |
105673 | موج ضربه ای که من به آن علاقه دارم برای یک مشکل خاص ریمان، که به نام **مشکل 1D Noh** شناخته می شود، رخ می دهد. اساساً به این معنی است که دو جریان هوا (با چگالی برابر) در $x = 0 $ برای $t = 0 $ با هم برخورد می کنند. من محاسبه خود را نشان خواهم داد و امیدوارم کسی بتواند آن را تأیید یا تصحیح کند. من با مفهوم شوک خیلی تازه کار هستم و شاید اشتباهی داشته باشم. مقادیر اولیه عبارتند از: $$\rho(x, t = 0) = \rho_0$$ $$v(x, t = 0) = \begin{cases}v_0 & {\rm for\,} x < 0 \ \\ -v_0 &{\rm برای}\, x > 0\end{cases}$$ در زمان بعدی $t_1$، ما پیدا می کنیم: $$ \rho\left(x,\,t_1\right)=\begin{cases}3\rho_0&{\rm for}\,|x|<x_0 \\\ \rho_0 &{\rm در غیر اینصورت}\end{موارد} $$ $$ v\left(x,\,t_1\right)=\begin{cases}0&{\rm for}\,|x|<x_0 \\\ -v_0 &{\rm for}\,x>x_0 \\\ +v_0&{\rm for}\,x<x_0\end{cases} $$ این تصویر مشکل را روشن میکند:  (منبع) یک موج ضربه ای به سمت چپ، یکی به راست منتشر می شود. کافی است به یکی از آنها نگاهی بیندازیم و درست را انتخاب کنم. برای اعمال شرایط پرش، آنچه را که مقادیر چپ و راست در نظر میگیرم یادداشت میکنم (توجه داشته باشید که: $$\rho_l = 4 \rho_0 \\\ \rho_r = \rho_0$$ وقتی صحبت از سرعتها میشود ، این سوال وجود دارد که کدام فریم مرجع را انتخاب کنیم البته در بقیه کادر لوله $v_l = 0\\\ v_r = داریم. -v_0$$ اما به طور معمول ما در قاب استراحت موج ضربه ای خواهیم ماند، درست است، بنابراین اگر $v_{\rm شوک}$ سرعت موج ضربه باشد، ما $v_l = -v_{\mathrm را پیدا می کنیم؟ {shock}}\\\ v_r = -v_0 - v_{\mathrm{shock}}$$ اکنون من دو رویکرد متفاوت دارم که چگونه با $$\rho_l ادامه دهم v_l = \rho_r v_r$$ $$v_l = - v_{\mathrm{shock}} = \frac{\rho_l v_0}{\rho_l - \rho_r}$$ اکنون میخواهم عدد ماخ قبل از شوک را محاسبه کنم این است: $$M_l = v_l/c_{s,l}$$ که در آن $c_s$ سرعت صوت است (نه مانند تصویر)، $\rho_0 = 1$، $v_0 = 3$ و $c_{s,l} = c_{s,r} = 2$، بنابراین نتیجه من این است: $$M_l = 0.5$ $ رویکرد دیگر استفاده از فرمول $$\frac{\rho_l}{\rho_r} = \frac{v_l}{v_r} = \frac{(\gamma) است. +1)M_l^2}{(\gamma -1)M_l^2 + 2}$$ من باید همان مقدار را برای $M_{l}$ بدست بیاورم، درست است؟ برای هر توضیحی ممنون میشم! | عدد ماخ شوک در این مشکل خاص چقدر است؟ |
108557 | من سعی کردم یک تابع سبز عقب افتاده و پیشرفته برای معادله میدان پروکا پیدا کنم. ## $(\Box - \mu^2)A^{\mu}=J^{\mu}$ که در آن $\mu$ عبارت جرمی است. چگونه این کار را انجام دادم: اول: من تبدیل فوریه را برای $A^{\mu}$ و معکوس آن ساختم، آن را دریافت کردم: ## $Ã^{\mu}(k)=\int d⁴x e^{ikx}A ^{\mu}(x)$ ## $A^{\mu}(x)=\int d⁴k e^{-ikx}Ã^{\mu}(k)$ به طور مشابه ## $\bar{j}^{\mu}(k)=\int d⁴x e^{ikx}J^{\mu}(x)$ معادله کلاین-گوردون: ## $(k_0^{2} -\ vec{k}^{2} - \mu^2)Ã^{\mu}(k)=\bar{j}^{\mu}(k)$ راهحل خاص معادله ناهمگن بالا، است: ## $Ã^{\mu}= \frac{\bar{J}^{\mu}}{k_0^{2} -\vec{k}^{2} - \mu^2}$ تابع سبز مربوطه: ## $(\Box - \mu^2)G(x)=\delta (x)$ (می توانم این کار را انجام دهم؟) برای $\bar{G}(x)$ ما داریم: ## $\frac{\bar{J}^{\mu}}{k_0^{2} -\vec{k}^{2} - \mu^2} \rightarrow \bar{J}^{\mu}\ bar{G}(k)$ با استفاده از $\omega (\vec{k}) = c \sqrt{\vec{k}^{2} + \mu^{2}}$، که دارای: ## $\bar{G}(k)=\frac{c^2}{2 \omega (\vec{k})}[{\frac{1}{ck_{0} - \omega (\vec{k} )\pm i0_{+}}}-{\frac{1}{ck_{0} + \omega (\vec{k})\pm i0_{+}}}] $ انتخاب $+i0_{+} دلار یا $-i0_{+}$ تابع سبز عقب افتاده یا پیشرفته را نشان می دهد: ## $G(x) = \frac{c^2}{(2\pi)^2} \int d^{4}k \frac{e ^{-ikx}}{2 \omega (\vec{k})}[{\frac{1}{ck_{0} - \omega (\vec{k})\pm i0_{+}}}-{\frac{1}{ck_{0} + \omega (\vec{k})\pm i0_{+}}}]$ سؤالات من: 1 - درست است؟ 2 - راه دیگری (آسان) برای پیدا کردن آن وجود دارد؟ | تابع سبز برای معادله پروکا |
56579 | یک ماشین RC را در نظر بگیرید که از یک پرش خارج می شود. چه زاویه ای برای رسیدن به بیشترین فاصله بهینه است؟ ارتفاع هر پرش یکسان است. زاویه پرش و طول پرش مربوطه تغییر می کند. این آزمایشی است که پسرم برای نمایشگاه علمی کلاس ششم خود انجام می دهد. ماشین RC مورد استفاده یک ماشین RC سرگرم کننده با حداکثر سرعت تقریبا 30 مایل در ساعت است. شوک داره و لاستیک ها لاستیکی با فوم داخلش هست. ما از یک Netduino برای کنترل شتاب استفاده کرده ایم تا هر اجرا یکسان باشد. 1. زاویه بهینه برای مسیر بالستیک 45 درجه است. این بر اساس تحقیقات او است زیرا او هنوز کاملاً به حساب دیفرانسیل و انتگرال نرسیده است. http://en.wikipedia.org/wiki/Range_of_a_projectile 2. درک من این است که کار برای صعود از شیب برای هر پرش یکسان است. ارتفاع همه آنها یکسان است و بالا رفتن از آنها انرژی پتانسیل یکسانی تولید می کند. آیا من این را کاملاً اشتباه متوجه شده ام؟ 3. لاستیک ها لیز نمی خورند. 4. ماشین از ارتفاع 20 فوتی از انتهای پرش شروع می شود. با توجه به این اطلاعات، آیا 45 درجه زاویه بهینه پرش خواهد بود؟ ما هنوز مراحل آزمایشی را کامل نکردهایم، اما آزمایشهای اولیه نشان میدهد که پرش 45 درجه ضعیف عمل میکند. سرعت تست را به گونه ای کاهش دادیم که وقتی ماشین به سطح شیب دار برخورد می کند کف آن خراشیده نشود. به غیر از مسیر و کار مورد نیاز برای صعود به پرش، چه جنبه هایی را از دست می دهیم؟ وقتی با پرش 45 درجه برخورد می کند، انرژی به کجا می رود؟ | شتاب گرفتن بر روی هواپیمای شیبدار و بیش از آن |
83536 | من تعجب می کردم که چرا یک صاعقه به عنوان پلاسما ساخته می شود، یا جرقه از سیم/دستگاه برق نیز وجود دارد، اما شراره ها، گدازه های مذاب و ساختمان های سوزان اینگونه نیستند (شعله ها آتش سوزی، گرمازا، و بسیار زیاد هستند. مانند شعله های آتش). من استدلال هایی می شنوم که می گویند پلاسما گاز یونیزه است، اما چگونه می توان فلر را در چنین دمای بالا یونیزه نکرد (و چرا شعله های یونیزه و بسیار داغ پلاسما در نظر گرفته نمی شوند)؟ این مرد، پاسخگوی برتر، می گوید که آتش پلاسما نیست، زیرا یونیزه نشده است: آیا آتش پلاسما است؟ همچنین مقداری از گدازه بیش از 3000 فارههیت است. چگونه آن پلاسما نیست، و چه چیزی مرز ظریفی را بین پلاسما و خود آتش ترسیم میکند (نه به عنوان حالت ماده، بلکه به عنوان یک رابطه با گاز)؟ آتش گاز است، اما برخی میگویند اگر میتوانید آن را ببینید، پلاسما است (لینکی که پوستر در زیر در کامنت اول اضافه شده است را بررسی کنید)، پس اگر به طور معمول اینگونه نیست، چه زمانی تبدیل به یک پلاسما کامل میشود؟ | چرا رعد و برق پلاسما محسوب می شود؟ |
53816 | قبلاً سؤالات مشابهی مطرح شده بود، اما این سؤال دامنه تفسیر و کاربردها را گسترش می دهد. اجازه دهید این سوال را بپرسیم: اگر تفنگ لیزری داشته باشیم که پرتو لیزری با شدت بالا تولید میکند، چه اتفاقی میافتد. }Hz$، و یک اتم هیدروژن را در حالت پایه شلیک کنید؟ مدت زمان پالس لیزر به اندازه کافی طولانی است. پاسخ ها از نظر استدلال های فیزیکی قدردانی خواهند شد. | اگر یک اتم هیدروژن حالت پایه در یک میدان لیزری با فرکانس پایین اما با شدت بالا قرار گیرد چه اتفاقی خواهد افتاد؟ |
98731 | من یک سری پاراگراف طولانی در ویکی خوانده ام. قبلاً فکر می کردم که امواج مایکروویو برای موجودات زنده مضر نیستند اما ویکی به صراحت این ادعا را ندارد. در حین انجام آزمایشی در آزمایشگاه کالج معلم ما به ما هشدار داد که چهره آنتن هورن را نبینیم. او گفت که به چشم آسیب می رساند، بنابراین من اینجا می خواهم تا در مورد آن مطمئن شوم. > تأثیر امواج مایکروویو ساطع شده از آنتن هورن بر ویژگی های نوری چشم انسان (یک دستگاه نوری طبیعی) چیست؟ | تاثیر امواج مایکروویو بر خواص نوری چشم انسان |
86887 | پیشنهاد شده است که از عدسی گرانشی خورشید برای رصد اجرام دور استفاده شود، اما طبق نسبیت، یک فضاپیما باید 550 واحد نجومی دورتر باشد تا بتواند از این اثر استفاده کند. آیا میتوان در عوض با استفاده از میعانات بوز-انیشتین مانند مقدار زیادی سدیم بسیار سرد که در مدار یک سیارک قرار میگیرد، نور را در حین انحراف کاهش داد؟ در پاسخ به این سوال ذکر شد که انجام یک کار مشابه با استفاده از یک ماده معمولی با ضریب شکست بالا به دلیل پراکندگی بی فایده است، اما همانطور که من متوجه شدم مکانیسم تولید نور آهسته سرعت گروه را تغییر می دهد، یعنی سرعتی که در آن ایجاد می شود. انرژی به جای سرعت فاز حمل می شود. | نور آهسته و لنز گرانشی |
111507 | من فقط در کتابم فرمولی برای خطای نسبی در مقاومت معادل دو مقاومت که به صورت موازی متصل شده اند دیدم. > $\frac{\Delta R}{R^2} = \frac{\Delta R_1}{R_1^2}+\frac{\Delta R_2}{R_2^2}$ چگونه می توانم این فرمول را استخراج کنم؟ | خطای نسبی مقاومت معادل مقاومت های موازی |
32194 | من در حال نوشتن داستان کوتاهی هستم که در یک کره مصنوعی به اندازه یک سیاره با اکوسیستمی در سطح داخلی آن اتفاق می افتد که گرانش آن از طریق چرخش ایجاد می شود. جدای از منابع انرژی، چه ویژگی های فیزیکی جالب دیگری را باید در نظر بگیرم، جدای از سطوح مختلف نیرو در حین حرکت نسبت به جهت چرخش (ممکن است با توجه به اندازه سازه کوچک باشد)، و همچنین افزایش «بی وزنی» یکی به محور نزدیک می شود؟ همچنین با جرم کافی در پوسته آن، گرانش (واقعی) چه تأثیری بر اجسام روی سطح داخلی دارد؟ | ویژگی های زیستگاه کره مقعر |
71479 | شخصی به من گفت که در یک سیستم همیلتونی، تابع هامیلونی تابع مولد تبدیل متعارفی است که توسط ترجمه زمان ارائه می شود. با این حال، این جمله برای من هیچ معنایی ندارد. به طور معمول، تابع مولد تابعی از برخی از مختصات قدیمی و همچنین مختصات جدید (تبدیل شده) است، اما هامیلتونی تابعی از **q** و **p** است. لطفاً به من بگویید که آیا عبارت فوق مزخرف است یا واقعاً می توان آن را به روشی معنی دار تفسیر کرد. | تبدیل متعارف ایجاد شده توسط هامیلتونی؟ |
15746 | من می دانم که وقتی از بی نهایت (یا از فاصله بسیار زیادی از افق رویداد سیاهچاله) مشاهده می شود، جسمی که در سیاهچاله سقوط می کند کند می شود و با نزدیک شدن به افق رویداد بیشتر و بیشتر قرمز می شود. . برای ناظر دور، شیء هرگز دیده نمیشود که از افق رویداد وارد شود، زیرا اتساع زمانی در افق رویداد به $\infty$ نزدیک میشود که شیء به آن نزدیک میشود. برعکس، من میدانم که اگر روی جسمی باشید که در یک سیاهچاله سقوط میکند، به سادگی از افق رویداد میافتید و سریعتر و سریعتر سقوط میکنید و در نهایت در یک مدت زمان محدود به تکینگی مرکز سیاهچاله خواهید رسید. توسط ناظر روی جسم اندازه گیری می شود. با این حال، چه اتفاقی میافتد اگر ناظر در مداری به دور سیاهچاله باشد، مثلاً آخرین مدار پایدار برای یک جسم مادی در فاصله 3Rs$؟ **ویرایش: (با تشکر @Ron) قرار گرفتن در مدار یا استفاده از موتور موشک برای شناور شدن در نزدیکی سیاهچاله نتیجه ای شبیه به ناظر در بی نهایت می دهد: جسمی که در حال سقوط است با نزدیک شدن به افق بیشتر و بیشتر به قرمز منتقل می شود اما هرگز نخواهد بود. برای عبور از افق دیده می شود.** **ویرایش: بنابراین سوال باز باقی مانده اکنون این است:** چه اتفاقی می افتد اگر دو ناظر وجود داشته باشند که هر دو با یکی در سیاهچاله بیفتند. ناظر کمی جلوتر از ناظر دیگر با فاصله کمی؟ وقتی ناظر اول از افق رویداد عبور می کند ناظر دوم چه می بیند؟ وقتی هر دو ناظر از افق رویداد عبور کرده اند، چگونه تغییر می کند؟ **ویرایش: (متشکرم @Ron) اکنون متوجه شدم که ناظر دوم تنها شیء اول را دقیقاً زمانی می بیند که خود ناظر دوم از افق عبور کند. (من به این فکر می کنم که فوتون ها فقط در افق نشسته اند و منتظرند تا ناظر به آنها برخورد کند.) تنها سوال من این است که آیا انتقال به قرمز جسم در حال سقوط به آرامی و پیوسته با زمان از دید ناظر افزایش می یابد. همانطور که هر دو از افق عبور می کنند و به سمت تکینگی می روند؟ هنگامی که اولین شیء به خود تکینگی برخورد کند، ناظر چه تغییری به قرمز خواهد دید؟** | چگونه جسمی که در یک سیاهچاله ساده شوارشیلد سقوط می کند از نزدیک سیاهچاله ظاهر می شود؟ |
56394 | معمولاً مسیر یک ذره باردار تحت تأثیر میدان مغناطیسی را منحنی در نظر می گیریم. اما برای اینکه مسیر حرکت ذره تغییر کند، باید فوتون ساطع کند. بنابراین، در اصل، اگر بتوانیم مسیر ذره را با وضوح کافی بالا مشاهده کنیم، آیا مسیر آن واقعاً چند ضلعی خواهد بود و در هر رأس یک فوتون گسیل می شود؟ | آیا می توان مسیر یک ذره باردار تحت تأثیر میدان مغناطیسی را به صورت تکه ای خطی در نظر گرفت؟ |
102903 | من سعی می کنم از نظر محاسباتی ضریب شکست (واقعی و خیالی) را برای یک دال نازک معلق در هوا پیدا کنم (بنابراین تنها شاخص هایی که باید با آن مقابله کرد هوا و مواد من است). من به طور تجربی اندازه گیری شدت انتقال و بازتاب را در یک محدوده طول موج مشخص انجام داده ام. از یک فصل کتاب درسی که خواندم، $$r_{ij}[n_i, n_j]= (n_i - n_j)/(n_i + n_j)$$ $$t_{ij}[n_i, n_j]= (2 n_i)/( n_i + n_j)$$ $$r = (r_{ij}[n_1، n_2] + r_{ij}[n_2، n_3] e^{2i \pi n_2 d/\lambda})/(1 + r_{ij}[n_1، n_2] r_{ij}[n_2، n_3] e^{2i \pi n_2 d/\lambda}) $$ $$t = \sqrt{n3/n1} (t_{ij}[n_1، n_2] t_{ij}[n2، n3] e^{ 2i \pi n_2 d/\lambda})/(1 + r_{ij}[n_1، n_2] r_{ij}[n_2، n_3] e^{2i \pi n_2 d/\lambda}) $$ و $$T = |t|^2$$، $$R=|r|^2$$ برای انتقال و انعکاس یک موج صفحه از طریق 'slab' (اگرچه ممکن است در چند جا ضریب 2 را از دست بدهم. من از براکت های سبک Mathematica برای توابع استفاده کرده ام). از اینجا، $T$ و $R$ هر دو تابع $n_1$ (هوا، ~1) و $n_2$ مواد من هستند ($n_3$ دوباره هوا، اینجاست). بنابراین از نظر ریاضی باید بتوانم $n_2$ را برای هر جفت $T$ و $R$ در هر طول موج کشف کنم. بنابراین من این کار را انجام داده ام. من Mathematica (MM) $n_2$ را پیدا کردم که $$\sqrt{(T-T_{exp})^2+(R-R_{exp})^2}$$ را در هر طول موج به حداقل می رساند. سپس، برای اینکه ببینم چقدر نزدیک است، $n_2$ را دوباره به معادله اصلی وصل می کنم و آن را بر اساس نتایج تجربی خود رسم می کنم تا ببینم چقدر نزدیک هستند. مشکل این است که آنها بسیار خوب با هم تطابق دارند -- اما نتایجی که من برای $n_2$ دریافت می کنم واقع بینانه نیست (به طور خاص، بخش واقعی $n_2$ منفی است و این یک ضریب شکست منفی نیست. مواد...). در اینجا یک مثال گرافیکی از منظور من است (محور افقی طول موج است، بر حسب واحد میکرون است. محور عمودی برای همه بدون واحد است):   و در اینجا من مقادیر $T$ و $R$ را از من رسم کردم $n_2$ (سبز و سیاه) روی نمودار اول محاسبه شد. همانطور که می بینید، آنها آنقدر شبیه هستند که نمی توانید تشخیص دهید، مگر در سمت چپ ترین دم.  چه چیزی ممکن است در جریان باشد؟ یک احتمال این است که اگرچه راهحل من برای $n_2$ مقادیر بسیار نزدیکی را برای $T$ و $R$ میدهد، مقادیر بسیار متفاوتی از $n_2$ وجود دارد که مقادیر نزدیکتری را ارائه میدهد. کسی که با او صحبت کردم به من گفت که مدل موج هواپیما همیشه در برخی از مقیاس ها کاربرد ندارد -- که ذهن من را به خود مشغول کرد زیرا همیشه استفاده از آن را دیده ام. او گفت که این راه حل میدان دور برای تابش دوقطبی است، اما ممکن است در مقیاس طول من اعمال نشود. آیا کسی می تواند این موضوع را تایید یا رد کند؟ | به دست آوردن نتایج غیر فیزیکی هنگام حل ضریب شکست یک دال؟ |
111500 | دو نوع تئوری اغتشاش مربوط به لورنتز-کوواریانس صریح دامنه ها وجود دارد. اولین مورد نظریه اغتشاش ریلی- شرودینگر نام دارد. این بر اساس ایده های زیر است. بیایید همیلتونی را به شکل $\hat{H} = \hat{H}_{0} +\hat{V}$ داشته باشیم، که در آن وابستگی به زمان وجود ندارد و جمع دوم متناسب با پارامتر کوچک $\ است. لامبدا دلار. همچنین راهحلهای معادله $ \hat{H}_{0}\Psi_{n}^{0} = E_{n}^{0}\Psi_{n}^{0}$ را میدانیم، جایی که شاخص بالایی صفر است. به تناسب با درجه صفر $\lambda$ اشاره دارد. سپس میتوانیم راهحلهای کامل همیلتونی خود را با راهحل در حال گسترش به شکل $\Psi_{n} = \sum c_{mn}\Psi_{m}$, $\hat{H}\Psi_{n}= E_ بسازیم. {n}\Psi_{n}$، که $E_{n} = E_{n}^{0} + E_{n}^{1} +...$، $c_{mn} = c_{mn}^{0} + c_{mn}^{1} +... $. پس از آن میتوانیم سهم «کوچکی» از همیلتونین را در انرژیها و ضرایب انبساط پیدا کنیم. برای مثال، $c_{mn}^{1} = \frac{V_{mn}}{E_{n}^{0} - E_{m}^{0}}$، و غیره. این نتیجه ممکن است استفاده شود حتی برای فرآیندهای نسبیتی (مانند QED). در حالتی که در هامیلتونی وابستگی به زمان وجود دارد، ما به انرژی حالت ساکن علاقه ای نداریم، بنابراین می خواهیم فقط ضرایب انبساط را پیدا کنیم. نوع دوم نظریه ای مبتنی بر فرمالیسم ماتریس s است که به صراحت دامنه های کوواریانس لورنتس را ارائه می دهد. نوع اول در مقایسه با نوع دوم کمی سخت تر و راحت تر است. اما این سؤال وجود دارد: برخی از نویسندگان مانند واینبرگ میگویند که ما به نوع اول نیاز داریم (او آن را «نظریه اغتشاش قدیمی» مینامد) زیرا گاهی اوقات به درک برخی از تکینگیهایی که در نوع اول وجود دارد کمک میکند. کسی می تواند این بیانیه را واضح تر بیان کند؟ | چرا به یک نظریه اغتشاش قدیمی نیاز داریم؟ |
60945 | چرخش بیشتر -> میدان قوی تر چرخش بیشتر -> سیم مسی طولانی تر سیم مسی طولانی تر -> مقاومت بیشتر (اهم) در چه نوبتی مقاومت باعث ضعیف تر شدن آهنربای الکتریکی می شود؟ - من می خواهم یک آهنربای الکتریکی ایده آل بسازم. (با عرض پوزش برای مبهم بودن، اما من به دنبال نوعی فرمول یا مثال هستم) | الکترومغناطیس، چرخش ایده آل بسته به اهم |
33648 | من یک پرستار هستم، بنابراین سوابق فیزیک من در مورد یک فرد غیر روحانی است. لطفا در آن سطح توضیح دهید. به طور معمول یک کیسه مایع داخل وریدی (IV) یک لیتر است. یک پیگیبک IV معمولاً 2500 میلی لیتر است. معمولاً سیال در هر یک همان 0.45٪ NaCl است. خوکچه همچنین ممکن است داروها را با آن مخلوط کند. مانند GM روسفین. اما اثر بدون آن یکسان است. لوله اصلی دارای یک لوله اندازه گیری کوچک است که به پورت در پایین کیسه که تا بازوی بیمار ادامه می یابد، وارد ورید می شود، معمولاً یک کاتتر 18 Ga. آن لوله یک پورت خواهد داشت، در آنجا می توان همان لوله سنج را به کیسه پشتی پیگی وصل کرد. کیسه اصلی روی یک میله، حدود 1.5 متر بالاتر از محل تزریق قرار دارد. قلک درست بالاتر از کیسه اصلی قرار می گیرد. توضیح پذیرفته شده برای اینکه چرا پیگیبک قبل از شروع (عمدی) اصلی جریان پیدا می کند و تمام می شود، جاذبه است. اگر بگوییم بالاتر، جاذبه بیشتری دارد. من تمایل دارم این توضیح را باور نکنم. کسی میدونه دلیل واقعی این تاثیر چیه؟ فرض کنید همه تنظیمات برابر هستند و پمپی وجود ندارد و از گرانش تغذیه می شود. | چرا بالاتر از دو کیسه IV پزشکی ابتدا خالی می شود؟ |
104504 | هنگامی که ذرات بنیادی را به عنوان امواج در میدان در نظر می گیریم، به نظر می رسد که هرگونه برخورد دو ذره از نوعی بنیادی تنها می تواند انرژی را در میدان آن نوع ایجاد کند. چرا انتظار داریم که این انرژی به میدان دیگری منتقل شود و ذره بنیادی متفاوتی ایجاد کند؟ مکانیسم این انتقال انرژی چیست و در صورت وجود، تفسیر فیزیکی «مسیر» انرژی چیست؟ | برخورد ذرات بنیادی چگونه باعث تولید ذرات بنیادی متفاوت می شود؟ |
107743 | من با مکانیک کوانتومی شروع می کنم و به صورت آنلاین یاد می گیرم. به نظر نمی رسد دلیل این که $|\Psi|^2$ بودن چگالی احتمال یافتن یک الکترون است را پیدا کنم. آنها فقط آن را در همه جا بدیهی گرفته اند. من تمام این ریاضیات را یاد میگیرم، اما نمیتوانم به طور کامل ایده شهودی پشت همه آنها را درک کنم. اگر کسی بتواند این موضوع را با استدلال درست توضیح دهد، ممنون می شوم. | چرا $|\Psi|^2$ چگالی احتمال است؟ |
61095 | سوابق فیزیک من به خواندن کتابهای پاپسی در مورد QM، فیزیک ذرات و کیهانشناسی فاصله دارد، بنابراین نادانی من را در سوالات زیر ببخشید. من خواندهام که فوتون ذرهای است (کوانتا در QFT) که بین الکترونها رد و بدل میشود و نیروی الکترومغناطیسی در QFT اینگونه توضیح داده میشود. 1. با توجه به اینکه نمیتوانیم مستقیماً آنها را مشاهده کنیم، چگونه از تبادلات فوتون مجازی مطلع شویم؟ چگونه به ** _الکترون ها فوتون های مجازی را مبادله می کنند و این دلیل نیروی الکترومغناطیسی بین آنهاست _** صرفاً از مشاهده الکترون هایی که فوتون ها را جذب یا ساطع می کنند، رسیدیم؟ 2. اگر الکترون ها فوتون ها را به سمت یکدیگر پرتاب کنند به این معنی نیست که آنها فقط باید پراکنده شوند (دفع)؟ اگر چنین است چرا آهنرباها و ذرات باردار مخالف جذب می شوند؟ 3. من خواندهام که چون فوتونها بار الکتریکی ندارند، بنابراین نمیتوانند فوتونهای دیگر را بین خود مبادله کنند، بنابراین برخلاف W+، W-، Z0 و گلوئونها نمیتوانند به روش معمول با هم برخورد کنند (پراکنده شوند). که دارای بار نیرویی است که آنها واسطه هستند. تنها فرآیندهای برخورد بین فوتون ها که من در مورد آن شنیده ام پراکندگی دلبروک و پدیده به وجود آمدن ماده (1 الکترون، 1 پوزیترون) از 2 فوتون است که با زاویه نزدیک بین مسیرهای خود برخورد می کنند. سوال سوم من این است: آیا این دو پدیده نادر پراکندگی فوتون در اینجا روی زمین به طور طبیعی (بدون LHC یا سایر شتاب دهنده های ذرات)، در اتمسفر فوقانی یا فقط در فضای تاریک عمیق اتفاق می افتد؟ با تشکر | فوتون به عنوان حامل نیروی الکترومغناطیسی |
108550 | در نسبیت عام اینشتین، ما اثرات گرانش را با انحنای اتصال لوی-سیویتا در منیفولد فضازمان مرتبط میکنیم. همچنین، وقتی تانسور الکترومغناطیسی $F = dA$ را به دست می آوریم که در آن $A$ پتانسیل $4$ است، شنیده ام که می توان نشان داد که $F$ شکل $2$ انحنای یک بسته اصلی خاص است. با فکر کردن به آن، از فیزیکدانی که میشناسم درباره دو نیروی بنیادی دیگر پرسیدم و او گفت که هر دو میتوانند با انحنای $2$-شکلهای اتصالات خاص مرتبط باشند. به طور خاص، او گفت که گروه ساختار دسته اصلی که ما اتصال را بر روی آن تعریف می کنیم، نیرو را مشخص می کند. من تازه شروع به مطالعه اتصالات روی بستههای فیبر کردهام، به طوری که هنوز پیامدهای همه اینها را به طور کامل درک نکردهام، اما چیزی که میخواهم به دست بیاورم شهود است. شهود در ارتباط نیروها با اتصالات چیست؟ همچنین، چرا اتصالات در بستههای اصلی؟ من می دانم که اتصالات را می توان بر روی بسته های فیبر دلخواه (اتصال Ehresmann) تعریف کرد، پس چرا نیروها به بسته های فیبر اصلی نیاز دارند؟ | به طور شهودی چه رابطه ای بین نیروها و اتصالات وجود دارد؟ |
54135 | در حال حاضر، من به دو اشتقاق مستقیم از روابط پراکندگی امواج الکترومغناطیسی در هادی ها نگاه می کنم، و به نظر می رسد که آنها در مورد تضعیف فرکانس پایین اختلاف نظر دارند. آیا کسی می تواند بینشی در مورد رژیم های اعتبار این روش های بسیار اساسی ارائه دهد؟ ## **در کلاس الکترومغناطیس من**، ما رابطه پراکندگی امواج را در محیط های بسیار رسانای همگن به صورت زیر استخراج کردیم: > قانون آمپر و قانون فارادی را داریم > > $\nabla\times H=\partial_t D+ J$ > > $\nabla\times E=\partial_t B$ > > از روابط سازنده استفاده کنید $D=\varepsilon E ; B=\mu H$ و قانون اهم > $J=\sigma E$ > > $\nabla \times H = (\varepsilon\partial_t + \sigma)E$ > > $\nabla\times E=\mu\ partial_t H$ > > برای اهداف، اجازه دهید فقط راه حل های نمایی را فرض کنیم > $E=\hat{x}E_0e^{i(\omega t-kz)}$ > > $\nabla \times H = (i\varepsilon \omega + \sigma)E$ > > $\nabla\times E=i\mu \omega H$ > > حلقه قانون آمپر، Faraday's را وصل کنید، طبق معمول از شناسه برداری استفاده کنید و > به > > $k^2 = (\epsilon \mu \omega^2 برسید -i\mu\omega\sigma)= \varepsilon\mu\omega^2 > (1-i\frac{\sigma}{\epsilon\omega}) $ > > فرض کنید یک هادی واقعا خوب داریم ($\sigma \gg\epsilon\omega$)، سپس > سمت راست تقریباً خیالی است، و میتوانیم $k\approx > \sqrt{\mu\sigma بنویسیم. \omega/2} (1-i)$. ** به راحتی می توان دید که افزایش > $\omega$ (قسمت خیالی) $k$ را افزایش می دهد، که تضعیف > موج را افزایش می دهد. فرکانسهای بالاتر در رساناهای خوب به شدت ضعیفتر میشوند.** ## **در کلاس مواد جامد من**، ما رابطه پراکندگی امواج را در محیطهای بسیار رسانا در مدل گاز الکترون آزاد استخراج کردیم. > به _مقدمه ای بر فیزیک حالت جامد_ توسط کیتل مراجعه کنید (صفحه های 396-398) > > شروع از الکترون آزاد در یک میدان E > > $m\partial_t^2x=-eE$ > > حل بزرگی نوسانات: > > $x=eE/m\omega^2$ > > مرتبط با قطبش > > $P=-nex=-\frac{ne^2}{m\omega^2}E$ > > سپس اجازه نسبی را از آن رابطه دریافت کنید > > $\varepsilon_r = 1 -\frac{ne^2}{m \omega^2} = 1 -\frac{\omega_p^2}{\omega^2}$ > > که منجر به پراکندگی میشود > > $k^2 = \mu\epsilon (\omega^2-\omega_P^2) $ > > مثلاً مس، $\omega_P$ باید چیزی در حدود 6 PHz باشد. برای فرکانس های بالاتر از آن (مانند UV)، $k$ واقعی است و نور منتشر می شود. برای فرکانس های کمتر از آن، $k$ خیالی است و امواج باید ضعیف/بازتاب شوند. > > می خواهم با نتیجه بالا مقایسه کنم. من فرض می کنم برای کلاس E&M من، > ما با فرکانس های بسیار پایین تر از PHz سر و کار داریم، زیرا آنها > مهندسان برق هستند. بنابراین، با نگاه کردن به این نتیجه در محدودیت $\omega \ll > \omega_P$، میبینیم که افزایش $\omega$ بزرگی > $k$ را کاهش میدهد، به این معنی که **امواج با شدت کمتر ضعیفتر میشوند. فرکانسها.** به نظر میرسد این دو مدل در رفتار $\omega \ll\omega_P$ اختلاف نظر دارند. چرا چنین است/ مدل دوم چگونه این فرکانس ها را تجزیه می کند؟ با تشکر | نفوذ امواج الکترومغناطیسی به رساناها |
104502 | ماشین کوچکی که در کلاس ساختیم در حال حرکت بود و زمان آن 1،2،3 و 4 متر ثبت شده بود. نقاط در فرم (ثانیه، متر) به شرح زیر است: pt1 = (2.13،1) pt2 = (3.48،2) pt3 = (5.09،3) pt4 = (6.75،4) سؤال تعیین مسافت طی شده است. پس از 3.48 ثانیه، از نمودار سرعت-زمان. نمودار را به سه قسمت تقسیم کردم و زمان را در سرعت هر بخش ضرب کردم.  A1 = (2.13)(0.46948) / 2 = 0.4999962 m A2 = (3.48-2.13)(0.74074-0.46948) / 2 = (1.35) (0.27126) / 2 = 0.1831005 m A3 = (0.46948)(1.35) = 0.633798 m مجموع A = 0.4999962 m + 0.1831005 m + 0.633798 m = 1.3168947 m = 1.3168947 m. من فکر می کنم این مسافت طی شده در نقطه 4 متر اشتباه است. | فاصله از نمودار زمان-سرعت را تعیین کنید |
112900 | من می خواهم معادله موج $$\frac{1}{c^2}\frac{\partial^2\psi\left(\vec{r},t\right)}{\partial t^2}= را گسسته کنم \triangle\psi\left(\vec{r},t\right)$$ در مختصات قطبی. من روابط زیر را پیدا کردم: $$\vec{r}=r\mathbf{e}_r$$ $$\triangle=\frac{1}{r}\partial_r r \partial_r+\frac{1}{r^2 }\partial_\varphi^2$$ تعریف کنید: $$r=i\Delta r,\qquad\varphi=j\Delta\varphi,\qquad t=n\Delta t$$ بنابراین: $$\psi\left(r,\varphi,t\right)=\psi\left(i\Delta r,j\Delta \varphi,n\Delta t\right) \equiv\psi_{i,j}^{\left(n\right)}$$ با استفاده از تفاوت رو به جلو در $r$ و تفاوت مرکزی در $\varphi$ و $t$، من دریافت: $$\psi_{i,j}^{\left(n+1\right)}=2\psi_{i,j}^{\left(n\right)}-\psi_{i,j} ^{\left(n-1\right)}+\frac{c^2 \Delta t^2}{\Delta r^2}\left[\psi_{i+2,j}^{\left(n\right)}+\frac{1}{i}\psi_{i+2,j}^{\left(n \right)}-2\psi_{i+1,j}^{\ چپ (n\right)}-\frac{1}{i}\psi_{i+1,j}^{\left(n\right)}+\psi_{i,j}^{\left(n\right) )}\right]+\frac{c^2\Delta t^2}{i^2\Delta r^2\Delta \varphi^2}\left[\psi_{i,j+1}^{\left(n\right)}+\psi_{i,j- 1}^{\left(n\right)}-2\psi_{i,j}^{\left(n\right)}\right]$$ حالا این در $r=0$ واگرا است، آیا کاری کردم اشتباه است؟ و چگونه می توانم برای مراحل $\Delta r$، $\Delta \varphi$ و $\Delta t$ محدودیت ایجاد کنم؟ | گسسته کردن معادله موج در مختصات قطبی |
29235 | در قسمت Futurama _That Darn Katz!_ آنها با چرخاندن زمین به عقب و گفتن اینکه نباید مهم باشد (زمین به کدام جهت می چرخد) جهان را نجات می دهند. اگر زمین در جهت عقربههای ساعت بچرخد و در مدار فعلی خود در خلاف جهت عقربههای ساعت به دور خورشید باقی بماند، آیا بر چیزی فراتر از جهت حرکت صورتهای فلکی در آسمان تأثیر میگذارد؟ | آیا مهم است که زمین در جهت عقربه های ساعت بچرخد؟ |
15742 | از من خواسته شده نشان دهم که $\frac{d(\hat{A}\hat{B})}{d\lambda} = \frac{d\hat{A}}{d\lambda}\hat{B } + \hat{A}\frac{d\hat{b}}{d\lambda}$ با $\lambda$ یک پارامتر پیوسته آیا باید از تعریف $\frac{d\hat{A}}{d\ استفاده کنم lambda} = \lim_{\epsilon \to 0} \frac{\hat{A}(\lambda + \epsilon) - \hat{A}(\lambda)}{\epsilon}$ به $\hat{A}\hat اعمال شد {B}$ like $\frac{d(\hat{A}\hat{B})}{d\lambda} = \lim_{\epsilon \to 0} \frac{\hat{A}(\lambda + \epsilon)\hat{B}(\lambda + \epsilon) - \hat{A}(\lambda)\hat{B}(\lambda)}{\epsilon }$ و مقداری جبر برای بدست آوردن RHS معادله اول انجام دهید، یا چیزی را گم کرده ام؟ با تشکر از وقتی که گذاشتید مشتق جالب دیگری که باید به آن توجه کنید این است: $\frac{d}{d\lambda}\exp(\hat{A}(\lambda) )$? | مشتق حاصلضرب عملگرها |
30907 | من یک بطری پر از مایع A دارم، و یک لوله با حجم $V_0$ پر شده با مایع B که از آن دور می شود. وقتی من شروع به پمپاژ مایع A از بطری می کنم، به غلظت $c(V)$ سیال A در سیال B در انتهای لوله پس از خروج حجم $V$ از لوله علاقه مند هستم. در موقعیت دوم من (می ترسم دو نفر باشند)، پس از پمپاژ $V_0$، یک شیر در موقعیت $V_1$ سوئیچ می شود و پمپ معکوس می شود. سیالات مخلوط اکنون به لوله دوم با حجم $V_2$ پمپ می شوند. باز هم می خواهم بدانم چه چیزی از آنجا می چکد. **وضعیت 1** | A | | | V0 | ===================== <- B | | | | |_________| **وضعیت 2** | A | | | V0 | =========++========== <- B | | V1 || | | || V2 |_________| || ^- B من سعی کردم از معادله هاگن-پوازوی (یا اثبات آن همانطور که در ویکی پدیا آمده است) استفاده کنم، اما به سرعت رشد می کند. آیا یک راه ساده (r) برای نزدیک شدن به این موضوع وجود دارد؟ | غلظت مایع پمپاژ شده از طریق یک لوله؟ |
34839 | از این مقاله در hindustantimes.com - کنجکاوی اطلاعاتی را در مورد سطح مریخ ارسال می کند: > فلاش حاصل از پلاسمای درخشان توسط تلسکوپ دیافراگم 4.3 اینچی این سیستم مشاهده می شود، که نور را از یک فیبر نوری به سمت طیف سنج واقع در بدنه می فرستد. مریخ نورد در آنجا، رنگهای نور از فلاش ثبت میشود و سپس به زمین فرستاده میشود و دانشمندان را قادر میسازد تا ترکیب عنصری ماده تبخیر شده را تعیین کنند. کنجکاوی ناسا چگونه ترکیب عنصری مریخ را با استفاده از طیف سنج تعیین می کند؟ آیا فقط بررسی رنگ های نور دانشمندان را قادر می سازد تا ترکیب عنصری هر جسمی را تعیین کنند؟ | کنجکاوی ناسا چگونه ترکیب عنصری مریخ را با استفاده از طیف سنج تعیین می کند؟ |
94506 | آیا هر حالت کوانتومی $|\psi\rangle$ ممکن است به طوری که انحراف معیار $\sqrt{\langle\psi|(\Delta\hat{x})^2|\psi\rangle}$ عملگر موقعیت $\ hat{x}$ صفر است؟ اگر نه، چرا؟ | حالت کوانتومی با انحراف معیار صفر عملگر موقعیت |
59916 | من سعی می کنم تولید فراگیر $\chi_c$ را در برخوردهای $p \bar p$ در انرژی های بسیار کم (~ 5.5 GeV) با استفاده از مولد رویداد Pythia8 شبیه سازی کنم. با کنار گذاشتن مشکلات محدود شده با کاربرد مدل پارتون در چنین انرژی های کم، با این مشکل مواجه شده ام که Pythia8 باریون ها ($p \bar p$ بیشتر، اما همچنین نوترون ها) را در حالت نهایی در همه رویدادها تولید می کند (من سعی کردم شبیه سازی کنم. بیش از 100 هزار رویداد). از طرف دیگر، تعداد کل باریون صفر است و به نظر می رسد که مزون های $\pi$ یا هر چیز دیگری نیز می تواند به جای باریون تولید شود (حداقل در برخی موارد). از آنجایی که باریون ها در حالت نهایی باقی می مانند، حجم فاز کافی برای $p_T$ مزون $\chi$ (حداقل ~ 100 مگا ولت) وجود ندارد یا حتی به دلیل تکانه غیر صفر باقیمانده ها نمی توان آن را تولید کرد. من میدانم که باریونها در برخی موارد در انرژیهای پایین باید در حالت نهایی باقی بمانند و به همین دلیل معمولاً مقداری $k$-factor (~0.5) به منظور در نظر گرفتن سرکوب سطح مقطع فراگیر معرفی میشود. با این حال، Pythia8 در همه رویدادها باریون ها را ترک می کند. بنابراین، سوال من این است: دلایل فیزیکی که چرا باریون ها باید همیشه در حالت نهایی حضور داشته باشند، چیست یا ممکن است این تنها ویژگی مدل Pythia باشد؟ در مورد آخر، آیا ابزاری برای سرکوب تولید باریون در Pythia وجود دارد؟ | باریون های حالت نهایی در برخوردهای $p \bar p$ در Pythia |
33641 | آیا همه کهکشان ها امواج گرانشی ساطع می کنند؟ منشا این امواج، منشاء مرکز کهکشانی چیست؟ اگر وجود داشته باشد، آیا دو کهکشان در اثر این امواج، وقتی نزدیکتر می شوند، به هم می پیچند؟ | گرانش درون کهکشان ها |
6588 | آیا کسی می تواند به زبان ساده (مثلاً محدود به واژگان حساب دیفرانسیل دبیرستان) توضیح دهد که چرا دسی بل در مقیاس لگاریتمی اندازه گیری می شود؟ (این یک تکلیف نیست، فقط کنجکاوی قدیمی است.) | چرا مقیاس دسی بل لگاریتمی است؟ |
39419 | فقط کنجکاو، آیا کسی می تواند نشان دهد که شکل انتگرال و دیفرانسیل معادله ماکسول چگونه معادل است؟ (در حالی که از نظر مفهومی واضح است، من فکر می کنم اثبات ریاضی دقیق ممکن است در برخی موارد مفید باشد..) | اثبات برابری شکل انتگرال و دیفرانسیل معادله ماکسول |
59912 | آیا راهی برای بررسی اینکه آیا در شبیه سازی مونت کارلو با استفاده از مدل Ising در حداقل (کاذب) انرژی محلی گیر کرده است یا خیر، به خصوص در سیستم سه بعدی وجود دارد؟ | حداقل های محلی در مدل ایزینگ در شبیه سازی مونت کارلو |
39416 | منبع نوری را انتخاب کنید که تعداد بی نهایت پرتو می دهد، هر پرتو با تعداد فوتون محدود و هر فوتون با مقدار متناهی انرژی، پس آیا تعداد فوتون ها بی نهایت نمی شود و در نتیجه انرژی در پرتو نور وجود دارد. بی نهایت می شود؟ اگر این اشتباه است، پس چگونه این متناهی است؟ | آیا تعداد پرتوهای پرتاب شده توسط منبع نور محدود است؟ |
57629 | فرض کنید یک خازن صفحه موازی باردار و ایزوله با یک ولتاژ مشخص دارید. کتاب من می گوید که اگر دی الکتریک را وارد کنید، ولتاژ آن کاهش می یابد. با این حال، برای کاهش انرژی بین صفحات لازم است. این انرژی به چه چیزی تبدیل می شود؟ | چه اتفاقی برای این انرژی خازن می افتد؟ |
59605 | من تعجب می کنم که چه نوع رویدادهای نجومی یا زمین شناسی می تواند باعث معکوس شدن چرخش زمین شود. به عنوان مثال، آیا شهاب سنگی که از نزدیکی زمین عبور می کند، می تواند چرخش خود را معکوس کند؟ آیا وجود زمین در داخل میدان مغناطیسی شدید می تواند باعث چنین رویدادی شود؟ | کدام رویداد کیهانی باعث طلوع خورشید از غرب می شود؟ |
53817 | PAMELA یک شتاب دهنده ذرات است که دارای دو حلقه متحدالمرکز است، پروتون ها در حلقه داخلی شتاب می گیرند. در داعش زمانی که پرتو پروتون 800 مگا الکترون ولت با هدف گرافیتی (کربن 12) برخورد می کند، میون تولید می شود آیا می توان همین کار را با این دستگاه انجام داد؟ پروتونهای شتابگرفته از داخل ممکن است به حلقه بیرونی فرستاده شوند که دارای اتمهای کربن آهسته است و برخورد پیونهایی تولید میکند که به میونها تجزیه میشوند. آیا پیون ها دارای خاصیت مغناطیسی هستند که بتواند پس از تولید به مهار آنها کمک کند؟ | تولید میون در شتاب دهنده ذرات |
21096 | همانطور که پنروز سال ها پیش تاکید کرد، کیهان شناسی تنها زمانی می تواند معنا پیدا کند که جهان در یک وضعیت آنتروپی بسیار کم شروع شود. نقطه شروع آنتروپی پایین دلیل نهایی این است که جهان دارای یک فلش زمان است که بدون آن قانون دوم معنی ندارد. با این حال، هیچ توضیح پذیرفته شده جهانی در مورد چگونگی قرار گرفتن جهان به چنین وضعیت خاصی وجود ندارد. آیا مشاهداتی وجود دارد که واقعاً به ما بگوید که جهان اولیه با آنتروپی کوچک بوده است؟ آیا این ادعا واقعاً با نظریه های ما سازگار است؟ | آیا واقعاً همه چیز با حالتی با آنتروپی بسیار پایین شروع شد؟ |
76127 | من در حال مطالعه مکانیک سیالات بوده ام و در حال حاضر سعی می کنم معادله اویلر را برای جریان سیالات درک کنم. برای این منظور من این صفحه وب را دنبال می کردم. مشکل من در درک معادله (12) است. نویسنده بیان میکند که این کمک به دلیل یک فیلد خارجی $\underline{\text{uniform}}$ (گرانشی)، $g$ است. چیزی که من نمی فهمم این است که چرا این تعریف فقط برای یک زمینه یکنواخت اعمال می شود. سهم یک، مثلاً، یک میدان مرکزی چقدر خواهد بود؟ کسی میتونه کمکم کنه؟ | فشار میدانی غیر یکنواخت روی سیال |
107748 | ما می دانیم که برخی کهکشان ها سریعتر از سرعت نور از ما دور می شوند و با اندازه گیری انتقال به سرخ آن را می دانیم، اما چگونه ممکن است؟ اگر آنها در حال دور شدن هستند، مثلاً در 2c، چگونه نور کهکشان به ما می رسد؟ چگونه تغییر قرمز را برای چیزی سریعتر از نور اندازه گیری کنیم؟ | چگونه کهکشان ها سریعتر از نور برای رصدگران قابل مشاهده هستند؟ |
31649 | یکی از قسمتهای مستند سیاره یخزده بیبیسی، پدیدهای را در اقیانوس قطب جنوب توصیف میکند. من در تلاش برای درک علت یخ زدن آب دریا در هنگام وقوع این بالا آمدن هستم. هنگامی که آب نمک در اعماق اقیانوس تحت فشار قرار می گیرد، آب دریا مایع می تواند زیر دمای انجماد یک جوی آب نمک مایع باقی بماند. شرایط فشار بالا در اعماق اقیانوس ظاهرا از یخ زدن آب نمک جلوگیری می کند. بر اساس این مستند، جابجایی جریانهای اقیانوسی گهگاه تودهای عمیق از آب دریای مایع قطب جنوب را از نزدیک ته اقیانوس به سرعت به سطح میآورد. و بیشتر آن توده آب مایع دریا به دلیل تغییر فشار به سرعت یخ می زند. هنگامی که آب از کف اقیانوس قطب جنوب حرکت می کند و به نزدیک سطح می رسد، فشار کاهش می یابد. اگر دما ثابت بماند اما حالت از مایع به جامد تغییر کند، تصور میکنم این تغییر حالت ناشی از فشاری است که به آب دریا اجازه میدهد منبسط شود و یک شبکه کریستالی - یخ تشکیل دهد. کسی که مستند بیبیسی را با من تماشا میکند معتقد است که یخهای تشکیلشده در چنین رخدادی به دلیل کاهش سرعت مولکولهای آب با کاهش فشار است، و او استدلال میکند که کند شدن حرکت ناشی از کاهش فشار باعث ایجاد یخ میشود. برای تشکیل. او ادعا میکند که کاهش حرکت مولکولی علت آن است، نه انبساط فیزیکی حجم کلی آب هنگام بالا آمدن آن. درک من این است که آب بسیار پرفشار فضای فیزیکی کافی برای انبساط به حجمی ندارد که به مولکولها اجازه میدهد شبکهای تشکیل دهند، و این ربطی به حرکت مولکولی ندارد. راه صحیح درک این پدیده چیست؟ | علت یخ زدن یخ دریا در طول یک رویداد بالارونده |
112761 | این از یکی از سوالات پاسخ رایگان از آزمون AP Physics B 2014 است. >  > > 5\. (15 امتیاز) یک میله رسانا به جرم $m$ و طول $L$ در حالت سکون > از دو فنر رسانای یکسان آویزان است که هر کدام دارای ثابت فنر $k$ هستند، همانطور که > در شکل سمت چپ بالا نشان داده شده است. انتهای بالایی فنرها در نقاط $P$ و $Q$ ثابت هستند و میله در یک میدان مغناطیسی یکنواخت > $\mathbf{B}$ است که به صفحه هدایت شده است. سپس یک باتری بین > نقاط $P$ و $Q$ متصل می شود، همانطور که در شکل سمت راست بالا نشان داده شده است، که منجر به یک > فعلی $I$ در میله می شود. میله به سمت پایین جابجا می شود و در نهایت به یک موقعیت تعادل جدید با فنرها به یک فاصله اضافی > $\Delta y$ می رسد. > > (الف) کدام نقطه، $P$ یا $Q$، به پایانه مثبت باتری > متصل است؟ پاسخ خود را توجیه کنید. جواب Q است اما من P را گذاشتم گفتم تغییر و افزایش شار خواهد داشت. این بدان معناست که طبق قانون لنز، یک میدان مغناطیسی القایی در جهت مخالف وجود خواهد داشت. با استفاده از قانون دست، انگشت شست خود را در جهت میدان مغناطیسی قرار می دهید و انگشتان خود را به سمت جهت جریان می چرخانید، که آن را در خلاف جهت عقربه های ساعت می کند. بنابراین، می توان دریافت که P پاسخ درستی است. چرا جواب من اشتباه است؟ دیگر همکلاسی هایم به من می گویند که پاسخ این سوال است، چرا؟ | چرا قانون لنز رفتار میله روی فنرهای میدان مغناطیسی را پیش بینی نمی کند؟ |
39410 | اطلاعاتی به من داده شده است که یک بسته هوایی از 0 درجه سانتیگراد تا 20 درجه سانتیگراد تحت گرمایش ایزوباریک قرار می گیرد، و این تمام چیزی است که به من داده شده است. من باید کار انجام شده توسط بسته را در اطراف آن تعیین کنم. من می دانم که $dW = pdV$، و $pV = RT$ ($V$ حجم خاص است)، اما نمی دانم چگونه می توانم این را از نظر تغییر دما حل کنم و نه تغییر در حجم | کار انجام شده در فرآیند ایزوباریک |
21095 | در جایی خواندم که اگر دمای ماده را در دیود لیزر افزایش دهیم جریان آستانه برای لیزر نیز افزایش می یابد. کسی می تواند به من توضیح دهد که چرا این اتفاق می افتد؟ مکانیسم داخل دیود پشت این افزایش چیست؟ | افزایش جریان آستانه بر اساس دما در دیود لیزر |
18241 | نتایج LHC امروز به نظر میرسد دو پیک احتمالی هیگز داشته باشد، یکی در 119 GeV و دیگری در 125-126 GeV. تمام مدلهای ابر تقارن چند هیگز که من دیدهام که هیگز چندگانه دارند، فقط یک هیگز سبک دارند، بقیه بیش از ۶۰۰ گیگا ولت هستند. در حالی که من فکر می کنم بعید است که واقعاً دو قله متمایز وجود داشته باشد، مطمئناً جالب ترین نتیجه ATLAS و CMS خواهد بود. آیا مدل های موجود با دو هیگز سبک وجود دارد که از نظر انرژی نزدیک اما متمایز باشند؟ | آیا مدلی برای دو هیگز سبک وجود دارد؟ |
6581 | استوانهای از مواد مغناطیسی دائمی را در نظر بگیرید، با مغناطش یکنواخت در امتداد محور تقارن استوانهای (جهت $z$). آهنربا حول محور تقارن استوانه ای خود با سرعت زاویه ای $\omega$ می چرخد. آهنربای دوار چه میدان الکتریکی ایجاد می کند؟ پیشینه: آهنرباهای دائمی متحرک عموماً یک میدان الکتریکی ایجاد می کنند، حتی در مواردی که $d\vec{M}/d t = 0 $. در مورد حرکت یکنواخت، تعیین این میدان الکتریکی با استفاده از تقویت لورنتس ساده است. من علاقه مند به مواردی هستم که تقویت کننده ساده لورنتس کار نمی کند. ویرایش: همانطور که توسط برخی از پاسخ ها درک می شود، من به طور خاص به یک سیلندر علاقه مند نیستم. اگر راه حل شما برای یک حلقه، یک کره، یا تقریباً هر جسم متقارن استوانهای غیرمشخصی است که حول محور تقارن استوانهای خود میچرخد، تا زمانی که $d\vec{M}/d t = 0$ باشد، علاقهمندم. لاندو و لیفشیتز مورد مشابه و جالبی را توصیف می کنند که در آن آهنربای دوار نیز یک رسانا است. من به موردی علاقه دارم که جسم دوار رسانا نباشد. القای تک قطبی بسیار جالب است، اما باز هم شامل یک هادی چرخان است که من در مورد آن نمیپرسم. | میدان الکتریکی تولید شده توسط یک آهنربا در حال چرخش چیست؟ |
39415 | در تابع موج در مکانیک کوانتومی و محلی، تابع موج توسط $H = \sqrt{m^2 - \hbar^2 \nabla^2} $ محدود میشود، و $H$ با بسط تیلور نتیجه میدهد: $$ H = \dots = m\sqrt{1 - \hbar^2/m^2 \cdot \nabla^2} = m(1-\dots) $$ در حالی که شخصی که پرسید این سوال پاسخ را پذیرفت، من قادر به درک کامل نیست. چرا $\nabla^{200}$ در بسط تیلور $H$ اینقدر مشکل ساز است (200 را می توان با هر عدد دلخواه جایگزین کرد) - که منجر به غیر محلی می شود؟ آیا این فقط برخی از توان حاصل ضرب نقطه ای گرادیان نیست؟ | $\nabla$ و غیر محلی بودن در مدل نسبیتی ساده مکانیک کوانتومی |
112766 | من در ادبیات این رابطه را دیده ام: $\sigma (q,\omega) = \frac{i e^2 \omega}{q^2}\chi(q,\omega)$ که در آن $\sigma$ برابر است رسانایی و $\chi$ قطبش پذیری. با این حال تلاش من برای استخراج آن مرا بدون عامل $q^2$ رها می کند. من \begin{equation*}J_{int} = \sigma E_{tot}\end{equation*} \begin{equation*}P = \epsilon_0 \chi E_{tot}\end{equation*} \begin{ دارم معادله*}\rho_{int} = -\nabla \cdot P = -iq\epsilon_0 \chi E_{tot}\end{معادله*} در فضای فوریه. معادله پیوستگی به صورت زیر خوانده میشود: \begin{equation*}iqJ_{int} = i\omega \rho_{int} = iq\sigma E_{tot}\end{معادله*} ارتباط بین این دو تا $\rho_{int}$ و لغو $E_{tot}$ بازده: \begin{equation*}\sigma = -i\omega\epsilon_0 \chi\end{equation*} با فراموش کردن تفاوت بین واحدها، q^2$$ از دست رفته کجاست؟ آیا تبدیل فوریه نامناسبی وجود دارد؟ | رابطه بین قطبی پذیری و رسانایی |
57620 | سیستم های دوتایی تشعشعات گرانشی ساطع می کنند. این باعث از دست دادن انرژی سیستم می شود که منجر به کوچک شدن محور نیمه اصلی می شود. من در موارد بیشماری خواندهام که این «الهامبخش» _adiabatic_ است (مثلاً در اینجا). این به چه معناست که کوچک شدن آدیاباتیک است؟ | این که یک الهام «آدیاباتیک» است به چه معناست؟ |
47421 | در کتاب برایان هتفیلد در مورد QFT و رشته ها نقل قول زیر وجود دارد: > به طور خاص $$ [A_i (x,t), E_j(y,t)] = -i \delta_{ij}\delta(x-y) $$ > به این معنی است که $$ [A_i(x,t),\nabla \cdot E(y,t)] = -i\partial _i > \delta(x-y).$$ من مطمئن نیستم که چگونه بین این خطوط قرار بگیرم. اگر جزئی از خط مشت را بگیرم، $$ میگیرم [\partial_j A_i(x,t),E_j(y,t)] +[A_i(x,t),\partial_jE_j(y,t)] = -i \partial_i \delta(x-y) $$ بنابراین شاید سوال من به این شکل تبدیل شود: چرا $[\partial_j A_i(x,t),E_j(y,t)] = 0 دلار؟ با تشکر | پیامدهای روابط کموتاسیون QED |
6583 | در مقاله _The River Model of Black Holes_: Am.J.Phys.76:519-532,2008, Andrew J. S. Hamilton, Jason P. Lisle http://arxiv.org/abs/gr-qc/0411060 نویسندگان ارائه می دهند راهی برای توصیف عمل یک سیاهچاله چرخان (و یا باردار) از طریق مجموعه ای از مینکوفسکی محلی فریمها، یعنی بهعنوان مجموعهای از فریمهای مرجع ترجیحی، یا بهطور دقیقتر، توسط اثرات جزر و مدی ناشی از حرکت از یک فریم به فریم دیگر. هر فریم با یک زمین رودخانه $\omega_{km}$ تعریف می شود (به معادله 74 مراجعه کنید). این فیلد به صورت زیر تشکیل شده است: $\omega_{0m} = \beta_m$ سرعت رودخانه است، در حالی که $\mu^i = 0.5 \epsilon^{ikm}\omega_{km}$ پیچ را می دهد. از رودخانه. سپس حرکت اجسام ناشی از سیاهچاله را می توان از تغییر جزر و مدی $\delta\omega^k_m$ که یک تبدیل لورنتس بینهایت کوچک محلی است محاسبه کرد. سوال من این است: آیا می توان از این توصیف یک سیاهچاله برای توصیف نسبیت عام استفاده کرد؟ توجه داشته باشید که یک محدودیت آشکار وجود دارد: از آنجایی که این بر اساس یک متریک پسزمینه مسطح است، نمیتوانید سوراخهای کرم و موارد مشابه آن را دریافت کنید، اما منظورم این است که با توجه به شرایط توپولوژی بیاهمیت، آیا میتوان هر وضعیت GR را با یک «رودخانه» توصیف کرد. میدان؟ | آیا می توان گرانش را بر حسب سرعت ها و چرخش های فضای محلی مینکوفسکی توصیف کرد؟ |
57623 | دوره یک آونگ فیزیکی بدون تقریب $\sin\theta\approx\theta$ چیست؟ یعنی آونگی که با این معادله توصیف شده است: $$ mgd\sin(\theta)=-I\ddot\theta $$ **انگیزه برای سوالم:** این را می پرسم چون تکلیفی داشتم که در آن باید دوره نوسان یک آونگ فیزیکی را اندازه گیری می کنیم و همیشه باید دقیقاً از همان زاویه آن را رها می کردیم. بنابراین من نمی دانم که آیا این احتیاط بی ربط است زیرا به نظر من خطا و خطای اندازه گیری ایجاد شده با نادیده گرفتن کشش هوا بسیار مهم تر از مواردی است که با توجه نکردن به دقیق بودن زاویه اولیه ظاهر می شود. کوچکتر از حدود 30 درجه آیا من درست هستم یا اشتباه؟ | دوره یک آونگ فیزیکی بدون استفاده از تقریب زاویه کوچک چقدر است؟ |
100431 | این سوال با الهام از سوالی در Mathoverflow در مورد اثربخشی تعریف (epsilon, delta) مطرح شده است. اکثر ریاضیدانان در مورد نیاز به چنین تعاریفی نظر قوی دارند: این تعاریف برای ریاضیات به عنوان یک رشته ضروری است و بر این اساس، برای کسانی که ریاضیات را مطالعه می کنند ضروری هستند. اما، این اتفاق می افتد (مانند اصطلاح فعلی) که من حساب دیفرانسیل و انتگرال را به دانشجویان فیزیک آموزش می دهم، جایی که نمی توانم در مورد استفاده از چنین تعاریفی تصمیم ساده ای بگیرم. سؤال این است: تا چه حد برای فردی که فیزیک می خواند، آنها نیز «باید» هستند؟ | آیا فیزیک برای مفهوم حد نیاز به تعریف اپسیلون دلتا دارد؟ |
59911 | $F=ma$. یک ماشین با سرعت 60 مایل بر ساعت به دیوار برخورد می کند. شتاب آن در آن زمان صفر است. نیروی ماشین به دیوار است یا برعکس؟ برای نگاه کردن به ماشین نیرو صفر نیست. لطفا توضیح دهید. | قانون دوم نیوتن؟ |
21097 | برای دستکاری تانسورها از روش انقباض شاخص ها استفاده می کنیم. با این حال، من نمی توانم آن دستکاری را به صورت بصری مرتبط کنم. میتوانیم با انقباض شاخصها با تانسور متیک، تانسور کوواریانت را به تانسور مخالف و بالعکس تغییر دهیم. تانسور کوواریانت نشان دهنده گرادیان و تانسور متضاد اساساً بردار مماس را نشان می دهد. بنابراین، با استفاده از انقباض، ما کار فوقالعادهای انجام میدهیم، اما دقیقا چگونه میتوانم این را به صورت بصری ببینم. انقباض دقیقاً از نظر هندسی چه می کند؟ | انقباض شاخص ها |
34832 | من قبلاً در مورد مقیاسهای کوچک سؤال کردهام، و فکر کردن بیشتر در مورد مسئله سؤالات اساسی تری را به وجود آورد. مقیاس طول یک مقیاس کوچک را در نظر بگیرید: $$ \eta = \left(\frac{\nu^3}{\epsilon}\right)^\frac{1}{4}$$ با $\nu$ ویسکوزیته و $\epsilon$ اتلاف انرژی. من این را به معنای انتقال انرژی از جریان جنبشی آشفته به انرژی حرارتی (در این مقیاس) میدانم. واحد $\epsilon$ وات است. حجم مرجع چقدر است؟ | «اتلاف انرژی» در توصیف ریزمقیاسهای کولموگروف در دینامیک سیالات به چه معناست؟ |
71470 | **Q1:** فرض کنید یک ذره با جرم $m_1$ و انرژی جنبشی $W_k$ در حالت سکون با ذره ای با جرم $m_2$ برخورد می کند. آیا کسی می تواند توضیح دهد که چرا هر دو بدون ذره ($m_1$ و $m_2$) به اضافه یک جرم اضافی $m$ هنوز پس از برخورد وجود دارند؟  **Q2:** آیا $m_1$ و $m_2$ بدون ذره ثابت هستند؟ بله/خیر؟ **Q3:** آیا حباب ذرات جدید با جرم $m$ به صورت یکی با تکانه $\vec{p}$ حرکت می کند که همان تکانه $\vec{p}$ قبل از برخورد است؟ بله/خیر؟ **Q4:** آیا می توان انرژی موجود $W_{av}$ را استخراج کرد که می تواند به جرم $m$ ذرات جدید تبدیل شود؟ چگونه آن را انجام دهیم؟ من میدانم که باید با بقای حرکت، بقای انرژی و یک $W^2 = p^2c^2 + {W_0}^2$ ثابت باشد. | برخورد 2 ذره - استخراج معادله انرژی که می تواند به جرم ذرات جدید تبدیل شود! |
100430 | من اینجا خواندهام¹ که برای یک میدان اسکالر $\phi$، مربع $\vert \phi \vert ^2$ بینهایت است (که سهم بینهایتی در جرم میدهد)، به طور دقیقتر: > مربع میدان - a کمیتی که در QFT در صورت لزوم واگرا می شود > نتیجه قواعد جابجایی نظریه و واحد. به نظر می رسد که این مربوط به این واقعیت است که $\phi$ یک توزیع است و مربع تابع همبستگی خواهد بود. اگر در تئوری میدان کوانتومی یک تابع همبستگی مانند $\langle > A(x)A(y)\rangle$ را محاسبه کنیم و اجازه دهیم $x\ به y$ باشد، یک کمیت واگرا پیدا می کنیم. آیا با دانش اندکی از QFT، راه ساده ای وجود دارد که بفهمیم چرا این درست است؟ 1. جرم اینرسی و نوسانات خلاء در نظریه میدان کوانتومی، جووانی مودنز، PACS: 03.20.+i; 03.50.-k; 03.65.-w; 03.70.+k 95.30 Sf | چرا $\vert \phi \vert ^2$ در QFT بی نهایت است؟ |
24279 | چرا می گویند $$\frac{dx^2}{dt^2}=\upsilon^2$$ من فقط می توانم مورد زیر را بفهمم: $$\ چپ (\frac{dx}{dt} \راست) ^2=\upsilon^2$$ **ویرایش** : گزیده ای از مکانیک لاندو:  گزیده ای از دوره کوتاه فیزیک نظری توسط همین نویسندگان (لانداو و لیفشیتس):  بنابراین به نظر میرسد که در زمانهای قدیم یک نماد پذیرفته شده جهانی است (هر دو کتاب مربوط به دهه ۷۰ هستند). | مجذور دیفرانسیل در مقابل دیفرانسیل مربع |
71475 | آنیل کوانتومی و محاسبات آنیل کوانتومی چیست و مزایا و معایب آن نسبت به محاسبات/کامپیوترهای کوانتومی مدار کوانتومی چیست؟ | محاسبات آنیل کوانتومی |
105676 | من در حال حاضر در حال گذراندن دوره نسبیت عام هستم و با یک تکلیف درسی با مشکل مواجه شده ام. به ما معیاری برای جهان انیشتین داده شده است (من را ببخشید، این برای LaTeX قالب بندی شده است، اما من در کل این تجارت stackexchange تازه کار هستم) $ds^2 = c^2 dt^2 - \frac{1 }{1-kr^2} dr^2 - r^2 d{\theta}^2 - r^2 \sin^2{\theta} d{\phi}^2$ و از آنها خواسته می شود تا معادلات ژئودزیکی تهی را بدست آورند. من میدانم که $ds = 0$ در امتداد ژئودزیکهای تهی، و با فرمهای معادله مربوط به نمادهای کریستوفل آشنا هستم. چیزی که من را گیج میکند این است که چگونه میتوانیم مشتقات $t، r، \theta$ و $\phi$ خود را مشخص کنیم؟ اگر من آن را مانند زمانی که روی یک مورد غیر تهی کار میکردیم (از متریک شوارتزشیلد در کلاس استفاده میکردیم) رفتار کنم، احساس میکنم یا دارم بر صفر تقسیم میکنم یا دست تکان میدهم، که هیچ کدام جذاب نیست. چند نکته: من در کتاب های درسی دیگر خوانده ام که روش دیگری برای حل این مشکل استفاده از بردارهای کشتار است... این روش به ما آموزش داده نشده است، و من ترجیح می دهم از تکنیک توسعه یافته در کلاس استفاده کنم. اگر کسی بتواند مرا در مسیر درست راهنمایی کند، بسیار سپاسگزار خواهد بود. | ژئودزیک پوچ در جهان انیشتین |
133970 | > فرض کنید ماشینی با سرعت 5 متر بر ثانیه به سمت شمال به مدت 5 ثانیه حرکت می کند، سپس به سمت شرق می چرخد و > با سرعت 7 متر بر ثانیه به مدت 10 ثانیه حرکت می کند، در نهایت به سمت شمال شرق می چرخد و با سرعت 10 > متر بر ثانیه به مدت 20 ثانیه حرکت می کند. میانگین شتاب در این 35 ثانیه چقدر است؟ من می دانم که میانگین شتاب تغییر در سرعت نسبت به تغییر زمان است. اگر فقط دو بردار برای سرعت وجود داشت، آن دو را به صورت برداری کم می کردم. با این حال، من نمی دانم چگونه شتاب متوسط را از 3 بردار یا بیشتر پیدا کنم. آیا من فقط این 3 بردار را به صورت برداری تفریق کنم و نتیجه را بر 35 ثانیه تقسیم کنم؟ | شتاب متوسط زمانی که بیش از دو سرعت مختلف رخ دهد |
34161 | آیا توضیح ریاضی برای واگرایی UV وجود دارد؟ من خوانده ام که در چارچوب نظریه اپشتاین-گلسر:D این واگرایی های UV از حاصلضرب توزیع ها ظاهر می شوند. چارچوب عادی سازی مجدد ?? از آنجایی که $ \delta ^{(n)}(0)=i^{n} \int_{-\infty}^{\infty}dx x^{n} $ | توضیح ریاضی برای واگرایی UV و $ \delta ^{(n)}(0) $ |
71476 | در حال حاضر، گرانش (کلاسیک) (نسبیت عام) یک نظریه سنج نیست (حداقل در مفهوم نظریه یانگ میلز). **چرا گرانش «کلاسیک» باید یک نظریه سنج (غیر پیش پا افتاده یا «خاص» یا توسعه یافته) باشد؟ آیا گرانش کوانتومی باید یک نظریه سنج باشد؟** توجه: برخی ادعاهای متناقض در ادبیات درباره این موضوع وجود دارد. گرانش تا چه اندازه نظریه سنج است؟ بدیهی است که GR یک نظریه YM نیست. بنابراین، چرا برخی از مردم می گویند که گرانش یک نظریه سنج است؟ من این سوال را مرتبط یافتم، به عنوان مثال، سپس ما GR را در نظریه انیشتین-کارتان یا هر نظریه دیگری فراتر از GR، مانند نظریه های دور موازی یا نظریه های گرانشی مشتق بالاتر، بررسی می کنیم. بنابراین من فکر می کنم بحث در مورد طعم سنج گرانش در اینجا می تواند مفید باشد. | گرانش به عنوان یک نظریه سنج |
21090 | معمولاً لنزهای پیچیده با طراحی هندسی آنها توصیف می شوند - معمولاً دنباله ای از سطوح و مواد کروی درپوش. رفتار لنز، به عنوان مثال. نحوه انتقال پرتوها را می توان با ردیابی پرتو ارزیابی کرد. از طرف دیگر انحرافات جبهه موج را می توان برای یک لنز خاص محاسبه کرد. آیا آنها برای نمایش رفتار انتقال پرتو یک عدسی کافی هستند؟ آیا این درست است که انحرافات جبهه موج نحوه انتقال پرتوهای خطی از عدسی را توصیف می کند؟ آیا لیست انحرافات جبهه موج فقط برای یک جهت از پرتوهای خط خطی معتبر است یا برای هر جهت؟ با تشکر PS: من یک فیزیکدان نیستم، بلکه یک برنامه نویس گرافیک کامپیوتری هستم، پس ببخشید اگر سوالات برای یک بینایی شناس بی اهمیت به نظر می رسند :). | آیا می توان یک عدسی پیچیده را با انحرافات جبهه موج نشان داد؟ |
63660 | وی در کتاب تئوری میدانهای کوانتومی جلد 1 واینبرگ، طبقهبندی حالتهای تک ذرهای را تحت گروه ناهمگن لورنتس در نظر میگیرد. سوال من فقط صفحات 62-64 را در نظر می گیرد. او حالت ها را به صورت $P^{\mu} |p,\sigma\rangle = p^{\mu} |p,\sigma\rangle $ تعریف میکند، که در آن $\sigma$ هر برچسب دیگری است. سپس نشان می دهد که برای تبدیل لورنتس: $$P^{\mu}U(\Lambda)|p,\sigma\rangle = \Lambda^{\mu}_{\rho} p^{\rho}U (\Lambda)|p,\sigma\rangle $$ بنابراین: $$U(\Lambda)|p,\sigma\rangle = \sum_{\sigma'} C_{\sigma' \sigma}(\Lambda,p)|\Lambda p,\sigma'\rangle.$$ سپس میخواهد $C$ را در نمایشهای تقلیلناپذیر گروه لورنتس ناهمگن پیدا کند. برای هر $m$ او یک $k$ را انتخاب می کند به طوری که $k^{\mu}k_{\mu} = - m^2$. سپس $p$'s را با جرم m تعریف میکند، با توجه به $p^{\mu} = L^{\mu}_{v}(p)k^v$. سپس $$|p,\sigma\rangle = N(p)U(L(p))|k,\sigma\rangle$$ را تعریف میکند (که در آن $N(p)$ ثابتهای عادی سازی هستند. من این جمله آخر را متوجه نشدم. آیا $\sigma$ یک مقدار ویژه عملگر مربوطه است یا فقط یک برچسب؟ منظورم این است که اگر $J |k,\sigma \rangle = \sigma |k,\sigma\rangle $ درست است, $J |p,\sigma\rangle = \sigma |p,\sigma\rangle$. اگر چنین است چگونه می توانیم بگوییم که اگر $$U(\Lambda)|k,\sigma\rangle = \sum_{\sigma'} C_{\sigma' \sigma}(\Lambda,k)|\Lambda k=p ,\sigma'\rangle$$ از هر کمکی متشکریم. صفحات اول این یادداشت ها درباره نسبیت عام از لایتناپذیری لورنتس بسیار شبیه به کتاب واینبرگ است. | بازنمایی های کاهش ناپذیر گروه لورنتس |
100437 | در صفحه 181 در Peskin & Schroeder می گویند که ما انتگرال (شدت) $$\tag{1}\mathcal{I}(\mathbf{v},\mathbf{v}') = را در نظر می گیریم \int\frac{\mathrm{d}\Omega_\hat{k}}{4\pi}\,\frac{2(1-\mathbf{v}\cdot\mathbf{v}')}{(1 -\hat{k}\cdot\mathbf{v})(1-\ha t{k}\cdot\mathbf{v}')}-\frac{m^2/E^2}{(1-\hat{k}\cdot\mathbf{v}')^2}-\frac {m^2/E^2}{(1-\hat{k}\cdot\mathbf{v})^2}$$ در حد نسبیتی شدید (ERL). سپس می گویند که در این حد بیشتر انرژی تابشی از دو قله در ترم اول $(1)$ می آید. آیا این به این دلیل است که در ERL می توان جرم $m$ را صفر در نظر گرفت: $m=0 ~(\text{ERL})$ بنابراین فقط اولین جمله در $(1)$ باقی می ماند؟ سوال بعدی این است که من واقعاً برای چه توضیحی می خواهم: آنها ادعا می کنند که در (ERL) ما انتگرال را به یک قطعه برای هر قله تقسیم می کنیم، اجازه دهید $\theta=0$ در امتداد قله در هر مورد. ادغام در یک منطقه کوچک در اطراف $\theta=0$، به شرح زیر: $$\tag{2}\mathcal{I}(\mathbf{v},\mathbf{v}') \approx \int_{\hat{ k}\cdot\mathbf{v}= \mathbf{v}'\cdot\mathbf{v}}^{\cos\theta=1}\mathrm{d}\cos\theta\,\frac{(1-\mathbf{v}\cdot\mathbf{ v}')}{(1-v\cos\theta)(1-\mathbf{v}\cdot\mathbf{v}')} \\\\[1cm] +\int_{\hat{k}\cdot\mathbf{v}'= \mathbf{v}'\cdot\mathbf{v}}^{\cos\theta=1}\mathrm{d}\cos\theta\,\frac{(1-\mathbf{v}\cdot\mathbf{ v}')}{(1-v'\cos\theta)(1-\mathbf{v}\cdot\mathbf{v}')}. $$ سپس آنها ادعا می کنند که حد پایین واقعاً آنقدر مهم نیست، اما در هر صورت: سؤال من این است که حد پایین از کجا می آید و در مورد جایگزینی در مخرج انتگرال چگونه است، به عبارت دیگر: ** چگونه یک از $(1)$ به $(2)$ بروید؟** باید اضافه کنم که $\mathbf{v}، \mathbf{v}'$ سرعت ذرات قبل و بعد از برهمکنش هستند. من فکر می کنم که برای درک این سؤال باید به کتاب دسترسی داشت متأسفانه، غیر از این، من فقط می خواهم بفهمم که حدود پایین انتگرال از کجا می آید. **توجه:** PS در فریمی کار می کند که $p^0=p^{'0}=E$ که (طبق گفته آنها) به معنای $$k^\mu=(k,\mathbf{k}) است. ,~~p^\mu=E(1,\mathbf{v}),~~p^{'\mu}=E(1,\mathbf{v'}) $$ Where (من حدس میزنم) $k=||\mathbf{k}||. $ سپس برای مثال $(k_\mu p^\mu)^2$ تبدیل به $(Ek)^2\left(1-\frac{\mathbf{k}}{k}\cdot\mathbf{v}\right )^2$ که (من فرض میکنم) یکی از مخرجها (تا برخی عوامل) در $(1)$ است. بنابراین حدس میزنم نماد صحیح در $(1)$ باید $$\tag{3}\mathcal{I}(\mathbf{v},\mathbf{v}') =\int باشد \dots-\frac{m^2/E^2}{\left(1-\hat{\mathbf{k}}\cdot\mathbf{v}'\right)^2}-\frac{m^2 /E^2}{\left(1-\hat{\mathbf{k}}\cdot\mathbf{v}\right)^2}. $$ به طور کلی، نماد بد IMO در صفحات نزدیک به 181 در PS استفاده می شود. | Soft Bremsstrahlung: چرا $\hat{k}\cdot\mathbf{v}= \mathbf{v}'\cdot\mathbf{v}$؟ |
91821 | اکثر مایعات را می توان تقریبی تراکم ناپذیر دانست، زیرا عدد ماخ بسیار کوچکتر از 1 است. این بدان معنی است که تغییرات چگالی **ناچیز** است و از رابطه بین فشار p و چگالی ρ، $$ p=c_s^2 است. \rho $$ می بینیم که فشار نیز ثابت است. حالا بگویید من به لوله ای با هندسه زیر نگاه می کنم:  از معادله برنولی دریافت می کنیم که فشار و سرعت برابر خواهد بود. بین قسمت با شعاع بزرگ لوله و قسمت با شعاع کوچک متفاوت است. چگونه این فشار متغیر با فشار / چگالی ثابت به دست آمده از معادله حالت مطابقت دارد؟ | فشار در مکانیک سیالات مایع تراکم ناپذیر |
31646 | اگر آمپر = ولت / اهم، و اهم 0 است، پس x ولت / 0 اهم چیست؟ | اگر چیزی مقاومت صفر داشته باشد، آیا آمپراژ بی نهایت دارد؟ |
41115 | ثابت دی الکتریک آب بسیار زیاد است. پس چرا از آن به عنوان دی الکتریک در کندانسور استفاده نمی شود؟ | چرا از آب به عنوان دی الکتریک در کندانسور استفاده نمی شود؟ |
3941 | یکی از عناصر کلیدی هر سیستم مکانیکی کوانتومی، طیف همیلتونی است. اما در نظریه میدان کوانتومی چطور؟ به نظر می رسد که هیچ کس هرگز در مورد طیف یک سیستم بحث نمی کند - یا من چیزی را از دست داده ام؟ طیف هر پتانسیل معین چه نقشی در نظریه میدان بازی می کند؟ به بیان دیگر: آیا دانش یک طیف در QM به درک مشکل مشابه در QFT کمک می کند؟ | طیف انرژی در نظریه میدان کوانتومی |
55084 | آیا میتوانیم از مقدار تغییر آنتروپی برای تعریف تعداد (شاید کسری) بیتهای اطلاعاتی که توسط گیتهای xor و یا، گم میشوند استفاده کنیم؟ | رابطه تغییر آنتروپی با تعداد بیت های از دست رفته |
73402 | من باید ضریب توان را برای دو امپدانس ایده آل محاسبه کنم، یک خازن: $$Z_C=\frac{-j}{\omega C} $$ و یک سلف: $$Z_L=j\omega L $$ من می دانم که ضریب توان به عنوان یک عبارت $\cos(\phi)$ تعریف میشود، اما من نمیدانم چگونه آن را بر حسب $Z_C$ و $Z_L$ محاسبه کنم. علاوه بر این، من باید بحث کنم که آیا $\cos(\phi)$ تابعی از $\omega$ است، فرکانس مدار AC. هر گونه اشاره یا مرجع قدردانی خواهد شد. من این اصطلاحات را به انگلیسی ترجمه می کنم، بنابراین امیدوارم که سوال من عجیب به نظر نرسد یا حتی به خوبی تعریف شده باشد. | ضریب قدرت برای امپدانس |
108146 | آیا فشار اتمسفر در یک ظرف دربسته با فشار اتمسفر اطراف (1 بار در سطح دریا) یکسان است؟ لوله ای را در نظر بگیرید که دو سر آن باز است و یک سر آن در آب فرو رفته است (مانند یک پیپت در آزمایشگاه شیمی). حال اگر سر دیگر آن را با انگشت شست ببندیم و از آب بیرون بکشیم، سطح آب لوله از سطح آب اطراف بالاتر خواهد بود. اگر بگوییم به این دلیل است که جوی که آب را در لوله به بالا فشار می دهد مانند جوی است که هوای باقی مانده در لوله به سمت پایین فشار می آورد، آیا آب به دلیل وزن خود به عنوان فشار رو به بالا و پایین نمی ریزد. متعادل است؟ من توضیحی در مورد کل فرآیند می خواهم که وزن آب را با فشار بالا و پایین جو مقایسه می کند. | فشار بالای یک لوله مهر و موم شده که از آب خارج می شود چقدر است؟ |
93883 | متن فیزیک من می گوید که نیرو برهم کنش بین دو جسم یا یک جسم و محیط آن است. وقتی جسمی تحت شتاب قرار می گیرد، آن را با یک نیرو توضیح می دهیم. اما ما نیرو را اندازه گیری نمی کنیم، بلکه تغییر شتاب را اندازه می گیریم. آیا نیرو فقط یک سازه کمکی برای قرار گرفتن در معادله F = ma است؟ آیا نیرو به عنوان مقدار جرم ضربدر شتاب تعریف می شود یا واقعاً «یک برهمکنش» است؟ | آیا زور یک چیز واقعی است یا ابزاری برای توضیح تغییرات در پدیده های قابل اندازه گیری؟ |
106599 | بنابراین من دستیار تدریس برای یک کلاس فیزیک مقدماتی هستم. یکی از مشکلات کارگاه های این هفته این است که: نقطه نزدیک (نقطه دور) چشم کجاست که لنز تماسی با قدرت 2.75+ (0.83-) دیوپتر تجویز می شود. بنابراین می دانم که توان معکوس فاصله کانونی است، بنابراین می توانم f را در معادله عدسی نازک پیدا کنم. من تقریباً مطمئن هستم که نقطه نزدیک تصویر چیزی است که کسی با لنز می بیند؟ بنابراین آیا من 20/25 سانتی متر را برای فاصله جسم (که تقریباً نزدیک به نقطه چشم است) وصل کنم و سپس فاصله تصویر را حل کنم؟ و سپس برای نقطه دور، تصور می کنم که احتمالاً فقط باید جسم را به بی نهایت ببرم و سپس تصویر در واقع قدرت (بر حسب متر) خواهد بود؟ | نقطه نزدیک برای چشم چیست |
72350 | من سعی می کنم بفهمم چگونه می توانم مسیر یک جسم را تحت تأثیر گرانش جسم دیگری پارامتری کنم، اما گیر کردم. من به صفحه ویکیپدیا در مدارهای کپلر نگاه کردهام، اما دنبال کردن آن نسبتاً سخت است، و به نظر نمیرسد که هرگز فرمول نهایی موقعیت زمان WRT را ارائه دهد. (باید جایی نزدیک به انتهای بخش حل ریاضی معادله دیفرانسیل (1) بالا، درست قبل از بخش چند فرمول اضافی، درست است؟) من تعدادی معادله دارم که جمع آوری کرده ام که مسیر را توصیف می کنند. از یک جسم مداری، اما من نتوانستم بفهمم که چگونه $\overset{\rightharpoonup}{r}(t)$ را مستقیماً بر حسب $t$ بدست بیاورم. من از$\theta(t)$ به معنای زاویه قطبی $\overset{\rightharpoonup}{r}(t)$ است و $k$ به معنای کل محصول جرم ها و ثابت گرانشی است که همچنان نشان می دهد. در همه جا بالا ($k = m_1 \times m_2 \times g$). $$\begin{ماتریس} \text{گرانش نیوتنی:} && \frac{\mathrm{d}^2 \overset{\rightharpoonup}{r}(t)}{\mathrm{d}t^2} = \ frac{\mathrm{d} \overset{\rightharpoonup}{v}(t)}{\mathrm{d}t} = \frac{k \cdot \hat{r}(t)}{ \overset{\rightharpoonup}{r}(t){}^2} \; \\\ \text{قانون اول کپلر (مخروطی):} && \overset{\rightharpoonup}{r}(t)=\frac{\hat{r}(t) \cdot l}{1 + e\cos{ \theta(t)}} \text{(} l \text{ و } e \text{ ثابت های اسکالر هستند)} \\\ \text{دوم کپلر قانون (sweep):} && \int_{\theta(t_0)}^{\theta(t_0+\Delta t)} \overset{\rightharpoonup}{r}(t){}^2 \mathrm{d}\theta (t) = c \ \text{ WRT ثابت } \Delta t \\\ \text{انرژی بالقوه:} && \mathrm{d} \left \| \overset{\rightharpoonup}{v}(t) \right \| = \mathrm{d}\sqrt{\frac{k}{ \left \| \overset{\rightharpoonup}{r}(t) \right\|}} \text{(این یکی را درست متوجه شدم؟)} \end{matrix}$$ من اینجا تا حدودی گم شدهام، لطفاً کسی میتواند به من بگوید که چیست؟ من باید انجام دهم، کجا آنلاین جستجو کنم و غیره تا اطلاعات مورد نیاز خود را پیدا کنم؟ ** پارامترسازی صحیح برای $\overset{\rightharpoonup}{r}(t)$ چیست؟** | مسیر اجسام مداری |
73406 | لطفا با من تحمل کنید، چون من در رشته فیزیک نیستم، این سوال ممکن است کمی ساده به نظر برسد. این سوال در مورد مدارهای دایره ای پایدار به دور اجرام آسمانی است. من می دانم که معادله مربوط به سوال من با برابری نیروی گرانشی به مرکز مرکز داده می شود: $$G\frac{mM}{r^2}=\frac{mv^2}{r}$$ که در آن $m$ است جرم جسم در حال گردش، $M$ جرم جرم سماوی، $G$ ثابت گرانش، $r$ فاصله بین مراکز جرم هر دو جرم و $v$ مماسی سرعت 1. فرض یک جرم آسمانی بدون جو; هنگام انتظار فرمول بالا، به نظر می رسد که یکی باید بتواند در هر شعاع معینی بچرخد، اما آیا این در واقعیت صادق است؟ 2. فرض یک جرم آسمانی با جو; آیا کشش دلیل اصلی عدم امکان گردش در ارتفاعات داخل جو خواهد بود؟ | امکان مدار کم شعاع؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.