_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
128106 | در کتاب اصول مکانیک کوانتومی دیراک او اغلب از مفهوم مجموعه کاملی از مشاهده پذیرهای رفت و آمد استفاده می کند. این به معنای مجموعهای از قابل مشاهدهها $\\{\xi_1، \xi_2، \ldots، \xi_v، \xi_{v+1}، \ldots، \xi_u\\}$ است که $\\{\xi_1، \xi_2، \ldots، \xi_v\\}$ دارای مقادیر ویژه گسسته، و $\\{\xi_{v+1}، \ldots، \xi_u\\}$ دارای مقادیر ویژه پیوسته است و هر جفت مشاهده پذیر جابجا می شود و به هر مجموعه ای از مقادیر ویژه فقط یک بردار ویژه همزمان تعلق دارد. تعریف قابل مشاهده توسط دیراک این است که هر $\xi_i$ یک عملگر خطی واقعی است و مجموعه بردارهای ویژه عملگر یک مجموعه کامل است. حال سؤال من این است: چگونه ممکن است که قابل مشاهدهها با مقادیر ذاتی گسسته و پیوسته در حال رفت و آمد باشند؟ منظورم این است که اگر یک بازکننده با مقادیر ویژه گسسته قابل مشاهده باشد، به این معنی است که مجموعه بردارهای پایه برای فضای برداری یک مجموعه بی نهایت قابل شمارش است. با این حال، اگر یک عملگر با مقادیر ویژه پیوسته نیز قابل مشاهده باشد (بر روی همان فضای برداری عمل می کند)، به این معنی است که مجموعه بردارهای پایه برای همان فضای برداری یک مجموعه نامحدود غیرقابل شمارش است. برای من این دو خاصیت با هم تضاد دارند. ناگفته نماند که دیراک همچنین اثبات می کند که دو مشاهده پذیر رفت و آمد دارای مجموعه کاملی از مقادیر ویژه همزمان هستند، نتیجه جانبی اثبات او این است که اگر دو مشاهده پذیر جابه جا شوند، مجموعه بردارهای ویژه آنها متقابلاً حاوی یکدیگر هستند، به این معنی که این دو مجموعه برابر هستند. برای من این نیز یک تناقض است. همچنین آیا حتی دو مشاهده پذیر با مقادیر ویژه و پیوسته می توانند در یک فضا عمل کنند؟ کسی میتونه یه توضیحی به من بده؟ | آیا مشاهده پذیرهایی با مقادیر ویژه گسسته و پیوسته می توانند در حال رفت و آمد باشند؟ |
119270 | آیا هر گازی با کاهش دما قابل مایع شدن است؟ با گازهای صفر مطلق چه اتفاقی می افتد؟ آیا گازهایی وجود دارند که در صفر مطلق گاز باقی می مانند؟ آیا مولکول های آنها در این دماها حرکت می کنند؟ آیا گاز در این دماها ساختار کریستالی پیدا می کند در حالی که همچنان گازی باقی می ماند؟ | آیا هر گازی با کاهش دما قابل مایع شدن است؟ |
11098 | اگر بار زیاد باشد، در نظر گرفتن چگالی بار معمولاً با وجود ماهیت گسسته بار الکتریکی معنادار است. جمله زیر بخشی از یک مسئله در کتاب درسی الکترومغناطیسی است: > کره ای به شعاع _a_ را تصور کنید که با بار منفی یکنواخت > چگالی پر شده است، بار کل معادل بار دو الکترون است. شارژ فقط 2e است و بنابراین به نظر می رسد که این مدل اصلا کار نمی کند. آیا چنین محاسباتی در دنیای واقعی کاربرد دارد؟ | آیا تصور کره ای با بار یکنواخت با 2e معنی دارد؟ |
38529 | امشب یه کار خیلی احمقانه انجام دادم داخل یک بطری آب پلی اتیلن آب داغ ریختم و بلافاصله منقبض شد و باعث سرریز شدن آن و سوختن دست و پایم شد. بلافاصله دست و پایم را با آب سرد هدر دادم. حالا من با یک بطری بی استفاده مانده ام که شبیه آنچه در نمایشگاه هنر مدرن می بینید. آیا راهی برای بازیابی حرارتی بطری من وجود دارد؟ چگونه میتوانم آن را از نظر حرارتی دوباره به شکل طبیعی گسترش دهم؟ | انبساط حرارتی. آیا راهی برای تعمیر بطری من وجود دارد؟ |
95513 | هنگام استخراج لاگرانژ برای ذرات Spin $\frac{1}{2}$ به طور طبیعی به استفاده از $\Psi$ و $\bar{\Psi}$ هدایت میشویم. معادلات اویلر-لاگرانژ ما را به دو معادله موج هدایت میکند: \ابتدا(معادله) (i\gamma_\mu \جزئی^\mu - m) \Psi =0 \end{معادله} \شروع{معادله} (i \gamma_\ mu \partial^\mu + m )\bar{\Psi} =0 \end{equation} که با یک علامت جلوی عبارت جرمی تفاوت دارند. همین اتفاق می افتد اگر به جفت الکترومغناطیسی این فیلدهای $\frac{1}{2}$ نگاه کنیم. دوباره جفت شدن آنها با یک علامت متفاوت است. این به عنوان ذره و ضد ذره با بار مخالف تفسیر می شود. با این وجود، صحبت از داشتن جرم منفی ضد ذره غیر متعارف است. چرا این طور است؟ | علامت جرم یک ضد ذره |
45135 | در مورد دو سیم یکسان که دارای جریان یکسانی هستند (جهت، سرعت و قدر یکسان)، به دلیل نیروی آمپر جذب خواهند شد. اما وقتی من در فریم بودم که با همان سرعت الکترون در جریان حرکت میکردم، چرا نیروی یکسانی بین هر سیم وجود خواهد داشت (با فرض اینکه الکترونها با سرعتی بسیار کمتر از $c/10$ حرکت میکنند). همچنین وقتی دو دسته الکترون با سرعت یکسان در خلاء حرکت می کنند، آیا به دلیل نیروی آمپر جذب می شوند؟ آیا آنها به خاطر نیروی کولن ناراضی خواهند شد؟ | مشکلی در مورد نیروی بین جریان ها یا الکترون های متحرک |
44264 | LHCb اخیراً مشاهده $B_s \rightarrow \mu^+ \mu^-$ را با نسبت انشعاب مطابق با مدل استاندارد (SM) منتشر کرده است. پست های وبلاگ زیادی در مورد آن وجود دارد (نگاه کنید به: از اهمیت خاص). نتیجه بحثی را در مورد تأثیر آن بر ابرتقارن به طور کلی آغاز کرد، که من نمیخواهم در اینجا بحث کنم. اما مطمئناً برخی از مدلهای Supersymmetric را تحت تأثیر قرار میدهد که ممکن است پیشبینی متفاوتی نسبت به مدل SM داشته باشند. سؤالات من این است: 1. به ویژه کدام مدل ها (یا انواع مدل ها) تحت تأثیر قرار می گیرند؟ وضعیت MSSM چگونه است؟ NMSSM؟ 2. آیا نتیجه بر برخی از فضای پارامترهای یک مدل خاص تأثیر میگذارد یا کل مدل/یا گونهای از یک مدل را رد میکند؟ | کدام مدل های SUSY تحت تأثیر نتایج اخیر LHCb قرار می گیرند؟ |
63668 | بگو من می خواهم آب را از ظرفی به ظرف دیگر پمپ کنم. سطح آب 3 متر از هم فاصله دارد و من می خواهم 10 لیتر در ساعت پمپاژ کنم. به نظر من توان مکانیکی لازم، با فرض عدم تلفات، این است: $$ \require{cancel} \dfrac{10\cancel{l}}{\cancel{h}} \dfrac{kg}{\cancel{l}} \ dfrac{\cancel{h}}{3600s} = \dfrac{0.0028kg}{s} $$ $$ \dfrac{0.0028kg}{s} \dfrac{3m}{1} \dfrac{9.8m}{s^2} = \dfrac{0.082kg\cdot m^2}{s\cdot s^2} $$ $$ \dfrac{0.082\cancel{kg}\cdot \cancel{m^2}}{\cancel{s}\cdot \cancel{s^2}} \dfrac{\cancel{J} \cdot \cancel{s^2}}{\cancel{kg} \cdot \cancel{m^2}} \dfrac{W\cdot \cancel {s}}{\cancel{J}} = 0.082W $$ اما، از تجربه عملی میدانم که پمپهای گریز از مرکز واقعی که میتوانند با هد 3 متر کار کنند، بزرگ هستند و مطمئناً نیاز دارند. دستورات قدر قدرت الکتریکی بیشتر. چه چیزی تفاوت را توضیح می دهد؟ به طور شهودی، تصور میکنم که این باید به این دلیل باشد که پمپ باید مقداری نیرو اعمال کند تا نیروی گرانش را از فشار دادن آب به عقب از طریق پمپ، سیفون کردن آب به ظرف پایینی متعادل کند، سپس نیروی بیشتری را برای انجام خواستهها اعمال کند. ظرف بالاتر 1. این نیرو از نظر ریاضی چگونه محاسبه می شود؟ 2. با فرض یک پمپ گریز از مرکز الکتریکی ایده آل، آیا می توانیم با توجه به اختلاف ارتفاع بین ظروف، توان الکتریکی مورد نیاز پمپ را تعیین کنیم؟ 3. این برای همه پمپ ها صدق می کند یا فقط پمپ های گریز از مرکز؟ | محاسبه توان مکانیکی پمپ آب |
3084 | در صفحه Answers.com در مورد طول پلانک، دو فرمول تقریباً یکسان برای طول پلانک می بینم که فقط با استفاده از h و hbar متفاوت هستند. با این حال، ثابت ها یکسان هستند و ماشین حساب من به جای h پاسخ صحیح hbar را می دهد، بنابراین اولین استفاده از h احتمالا به معنای hbar بوده است. چرا فرهنگ لغت آکسفورد (و کتاب درسی من!) به جای آن از hbar استفاده نمی کند؟ به روز رسانی: معادله (از فرهنگ لغت آکسفورد؟) من در مورد آن صحبت می کردم که از h استفاده می کند:  و معادله ویکی پدیا که از hbar استفاده می کند، اما همان ثابت را برای طول پلانک می دهد:  | چرا فرمول های واحدهای پلانک از h به جای hbar استفاده می کنند؟ |
89982 | من وظیفه مطالعه انرژی جنبشی $T$ را در یک سیستم مکانیکی کوانتومی بر عهده دارم. برای مورد دوم، من از حالت ساده اتم هیدروژن در حالت $n=1$ استفاده می کنم. سپس تابع موج (در اصل) با $\Psi = \exp(-r)$ داده می شود. عملگر انرژی جنبشی یک ثابت (منفی) ضربدر عملگر لاپلاس است. محاسبه لحظه اول انرژی جنبشی ساده است. اجازه دهید عملگر $T$ روی $\Psi$ کار کند، در $\Psi^{*}$ ضرب کنید (که در حالت حاضر برابر است با $\Psi$)، در پوسته کروی $r^2dr$ ضرب کنید و ادغام کنید. از صفر تا بی نهایت نتیجه انرژی شناخته شده Rydberg 13.6 eV است. مشکلات زمانی بوجود می آیند که فرد تلاش می کند لحظه های دوم و بالاتر انرژی جنبشی را محاسبه کند. دلیل آن این است که عملگرها روی کدام یک از دو تابع موجی کار می کنند. این تا حدودی تعجب آور است، زیرا انرژی جنبشی قابل مشاهده است و عملگر آن هرمیتی است. با این وجود، قانون هرمیت $(\phi^{*}, T \psi) = (T \phi^*, \psi)$ به طور کلی در مورد حاضر رعایت نمی شود. می توان این را به صورت تجربی (با ارزیابی انتگرال ها) یا به طور دقیق (با انجام یکپارچگی جزئی) نشان داد. روش دوم نشان می دهد که یک عبارت مرزی از $r=0$ ظاهر می شود. نتیجه این است که $(\psi^*, TT \psi)$ با $(T \psi^*, T \psi)$ نابرابر است. محاسبات من نشان می دهد که انتگرال اول برابر با 3$ و انتگرال دوم برابر با 5$+ (بر حسب واحد انرژی ریدبرگ) است. برای لحظات بالاتر نیز تفاوت هایی مشاهده می شود که مضرب 8 بین نمایش های مختلف است. البته می توان از عقل سلیم و/یا شهود فیزیکی استفاده کرد. با کم کردن مربع لحظه اول از لحظه دوم، واریانس حاصل می شود. این باید قطعی مثبت باشد. از این رو نمایش دوم باید درست باشد، زیرا واریانس مثبت ($+5-1 = +4$) را به دست می دهد در حالی که اولین نمایش منفی است ($-3-1 = -4$). متأسفانه این نوع استدلال برای لحظات سوم و بالاتر بیشتر درگیر می شود. بنابراین سؤالات من این است: چگونه باید با این نتایج مبهم، مرتبط با اثرات هرمیتی بین بازنمودهای مختلف برخورد کرد؟ آیا قوانین سختگیرانه ای در QM وجود دارد که از کدام نمایش در محاسبه گشتاورهای بالاتر انرژی جنبشی استفاده شود؟ | گشتاورهای بالاتر عملگر انرژی جنبشی در QM |
43890 | من در مورد پلاسمای غیر حرارتی مطالعه کردم، اما هنوز چند سوال دارم: 1. یون ها و ذرات خنثی با الکترون در تعادل حرارتی نیستند، آیا این بدان معنی است که دمای کلی مانند علائم نئونی پایین است؟ 2. آیا پلاسمای غیر حرارتی درصد یونیزاسیون نسبتاً پایینی دارد، مثلاً 2 یا 3 درصد؟ یا می توان به یونیزاسیون های بالاتری دست یافت؟ 3. آیا پلاسمای فوق سرد تنها راه برای به دست آوردن پلاسمای غیر حرارتی است؟ | پلاسمای غیر حرارتی چیست؟ |
10055 | در ادامه سوال اولم با عنوان، سوال مکانیک کوانتومی ساده در مورد ذره آزاد، (قسمت 1) گریفیث ادامه می دهد و می گوید: یک نقطه ثابت در شکل موج با مقدار ثابتی از آرگومان مطابقت دارد> و از این رو با x و t به گونه ای که * * * > x $\pm$ vt = ثابت، یا x = $\mp$ vt + ثابت * * * این به چه معناست؟ من خیلی گیج شدم او ادامه می دهد و می گوید که psi(x,t) ممکن است به صورت زیر باشد: > $$\psi(x,t) = A e^{i(kx-(hk^2/2m)t}$$ زیرا معادله اصلی، > $$\psi(x,t) = A e^{ik(x-(\hbar k/2m)t)} + B e^{-ik(x + (\hbar k/2m) t)}$$ فقط با علامت _ جلوی k متفاوت است، سپس می گوید اجازه دهید k به سمت چپ حرکت کند، $k = \pm \sqrt{(2mE)}/\hbar$ psi(x,t)، متوجه میشوید که نمیتوانید این کار را انجام دهید، سپس میگوید: «یک ذره آزاد نمیتواند در حالت ساکن وجود داشته باشد؛ یا به عبارت دیگر، چیزی به نام وجود ندارد! الف ذره آزاد با انرژی معین._ چطور به این استنتاج منطقی رسید. من دنبال نمیکنم. کسی میتواند اظهارات گریفیث را برای من توضیح دهد؟ | سوال ساده مکانیک کوانتومی در مورد ذره آزاد، (قسمت 2) |
86384 | معنای فیزیکی **ناهنجاری های سازگار** و **ناهنجاری های کوواریانت** چیست؟ شاید یک مرجع خوب این باشد: ناهنجاریهای سازگار و کوواریانت در نظریههای گیج و گرانش - ویلیام آ. باردین و برونو زومینو من به نوعی به یاد دارم (و قبلاً فکر میکردم) که: $$ \text{ناهنجاری سازگار} =(1/2) ( \text{ناهنجاری کوواریانت}) $$ بنابراین تصویر فیزیکی که من دارم، برای مثال یک سیستم 1+1 بعدی است. به مرجع arXiv:1307.7480 مراجعه کنید. در نظر بگیرید که این نظریه 1+1 بعدی به عنوان نظریه لبه در مرز یک استوانه فضایی 2+1 بعدی زندگی می کند. حالت هال کوانتومی (عدد صحیح) با تقارن بار U(1) وجود دارد. در لبه سمت چپ، یک جریان چپ با ناهنجاری سازگار وجود دارد $$ \partial_\mu J_L^\mu =(e/4\pi)\epsilon^{\mu\nu} F_{\mu\ nu}(=\text{ناهنجاری سازگار}؟) $$ در لبه سمت راست، یک جریان در حال حرکت به راست با یک ناهنجاری «سازگار» دیگر وجود دارد $$ \partial_\mu J_R^\mu =-(e/4\pi)\epsilon^{\mu\nu} F_{\mu\nu}(=-\text{ناهنجاری سازگار}؟) $$ این دو یال را بیشتر قرار دهید-یا -کمتر با هم به عنوان همان 1+1D (اما بدون برهمکنش مستقیم)، ناهنجاری محوری را نشان می دهد: $$ \partial_\mu J_A^\mu=\partial_\mu (J_L^\mu-J_R^\mu) =(e/2\pi)\epsilon^{\mu\nu} F_{\mu\nu}(=\text{ناهنجاری کوواریانت}؟) $$ while جریان برداری ذخیره شده: $$ \partial_\mu J_V^\mu=\partial_\mu (J_L^\mu+J_R^\mu) =0 $$ حداقل، این تصویر فیزیکی تولید میکند: $$ \text{ناهنجاری سازگار} =(1/2) (\text{ناهنجاری کوواریانت}) $$ آیا کسی میتواند بگوید که آیا این تصویر درستی است یا نه برای **ناهنجاریهای پیوسته** و **ناهنجاریهای کوواریانت** ? | ناهنجاری های سازگار و کوواریانت زومینو - برای سالن کوانتومی اعمال می شود؟ |
70466 | از فرمالیسم هامیلتونی معادله شناخته شده ای وجود دارد، $$ \frac{d F}{dt} = \frac{\partial F}{\partial t} + \\{F, H\\}_{PB}, $$ که در آن $ \\{H, F\\}_{PB}$ براکت پواسون است. پس از استفاده از فرمالیسم همیلتونی در مکانیک کوانتومی به $$ \frac{d \hat {F}}{dt} = \frac{\partial \hat {F}}{\partial t} + \frac{i}{\ تبدیل میشود. hbar [\hat {H}، \hat {F}] $$ در تصویر هایزنبرگ، که در آن $[\hat {H}، \hat {F}]$ جابجا کننده است. چگونه می توانم معادله شرودینگر را از این عبارت بدست بیاورم؟ | مشتق تمام وقت یک تابع و معادله شرودینگر |
112787 | در قسمت اول Cosmos. گفته میشود که پس از انفجار بزرگ، گرانش برای جمع کردن تودههای گاز و گرم کردن آنها کار میکند. سوال من این است که کشش گرانشی برای به هم رسیدن این توده های گاز چه چیزی اعمال می شد؟ | چگونه گرانش بر توده گاز پس از انفجار بزرگ تأثیر گذاشت؟ |
107749 | انتشار دهنده نظریه ماکسول، بسته به روش تثبیت سنج مورد استفاده، متفاوت است. پس چرا عناصر ماتریس S برای یک فرآیند در گیج های مختلف یکسان خواهند بود؟ | یک سوال در مورد انتشار دهنده میدان ماکسول در گیج های مختلف |
29328 | من بارها شنیده ام که بیش از 4 بعد (3 فضا و 1 زمان) فضازمان وجود دارد. چه تئوری هایی چنین می گویند و هر کدام چه تعداد را پیش بینی می کنند؟ آیا شواهد تجربی قطعی بوده است؟ و چگونه این نظریه های فرا بعدی با مشاهدات روزانه ما مطابقت دارند؟ | تعداد کل ابعاد در کیهان؟ |
17805 | امروز، داشتم مقالهای میخواندم که چگونه ترموس کار میکند و هر سه فرآیند انتقال حرارت را توضیح میدهد: * رسانایی * تابش * همرفت در همرفت، بیان میکند که اگر برای همرفت نبود، سوپ شما برای مدت طولانیتری داغ میماند. ، زیرا > معلوم می شود که هوا رسانای گرمایی بسیار ضعیفی است. چه ربطی به رسانایی ضعیف هوا دارد که سوپ برای مدت طولانی تری داغ بماند؟ به عبارت دیگر، اگر هوا رسانای خوبی برای گرما بود، آیا سوپ شما برای مدت بیشتری گرم می ماند؟ | چرا هوا رسانای ضعیفی برای گرما است؟ |
68135 | به طور اتفاقی به کتاب تئوری ریسمان دست یافتم که در آن گفته شده است که ذره بنیادی جهان، یعنی ریسمان، حدود ده بعد طول می کشد تا خود را تحت تقارن مشخص کند. آن ها چیست؟ | در کل چند بعد وجود دارد؟ |
44262 | معادله توماس فرمی با متغیرهای بدون بعد به صورت زیر مشخص می شود. $$ \frac{d^2\phi}{dx^2} = \frac{\phi^{3/2}}{x^{1/2}} $$ با شرایط مرزی $$ \phi( 0) = 1 \\\ \phi(\infty) = 0. $$ راه حل های تقریبی سری زیادی برای این معادله موجود است. من علاقه مند به یافتن نمایش انتگرالی برای حل این معادله دیفرانسیل هستم. آیا منابع ادبی در این راستا موجود است؟ | نمایش انتگرالی معادله توماس فرمی |
7399 | هنگامی که به طور معمول به یک توقف میرسید، هنگام توقف، ترمزها نمیکوبند. از آنجایی که ماشین فقط با چرخش چرخ ها می تواند سرعت خود را بداند، چگونه می تواند بین ماشین در حالت عادی متوقف شده و چرخ ماشین به دلیل قفل شدن چرخش متوقف شده تشخیص دهد؟ | ترمزهای ضد قفل چگونه می دانند چه زمانی باید ترمز کنند؟ |
86387 | من مشکل تکلیف زیر را دارم: > _یک خط شارژ $\lambda$ در محور z قرار دارد. شار الکتریکی را برای یک سطح مستطیل شکل با گوشه هایی در مختصات تعیین کنید: $(0، R، 0)$، > $(w، R، 0)$، $(0،R، L)$، و $(w، R, L)$._ این چیزی است که من تاکنون به آن رسیده ام: خط شارژ، در محور $z$- واقع شده است. میتوانیم به یاد بیاوریم که $\Phi = \int_{S}\vec{E}~\mathrm{d}A$. در ابتدا توجه می کنیم که این به موازات صفحه $xz$ است، بنابراین ما در رابطه با $x$ و $z$ ادغام خواهیم کرد. با توجه به این واقعیت که این یک خط شارژ بی نهایت است، هیچ تغییری در زمینه ایجاد نمی شود زیرا ما فاصله را در امتداد محور $z$ تغییر می دهیم. انتگرال ما $$\int_0^L\int_0^w\vec{E}~\mathrm{d}x\mathrm{d}z$$ است. میتوانیم به یاد بیاوریم که $$E=\frac{\lambda}{2\ pi\varepsilon_0r}$$ میتوانیم که $r=\sqrt{x^2+R^2}$ را توسط قضیه فیثاغورث ببینیم. با جایگزینی انتگرال زیر را داریم: $$\int_0^L\int_0^w\frac{\lambda}{2\pi\varepsilon_0\sqrt{x^2+R^2}}\mathrm{d}x\mathrm {d}z = \frac{\lambda L}{2\pi\varepsilon_0}\int_0^w\frac{1}{\sqrt{x^2+R^2}}\mathrm{d}x$$ وقتی این را حل میکنم، دریافت میکنم: $$\Phi =\frac{\lambda L}{2\pi\varepsilon_0}\sinh^{-1}\left(\frac{w}{R}\right)$$ مطمئن نیستم کجا دارم اشتباه می کنم. من ممکن است کاری از نظر مفهومی اشتباه انجام دهم. | شار الکتریکی برای یک سطح مستطیلی؟ |
5326 | این خلاصهای از Physics World از مقاله است: L J Wang و همکاران. 2000 Nature 406 277-- وانگ و همکارانش با استفاده از سومین لیزر موج پیوسته برای تایید وجود دو پیک در طیف بهره و اینکه ضریب شکست واقعاً با طول موج بین آنها به سرعت تغییر میکند، شروع کردند. سپس یک لیزر 3.7- را ارسال کردند. پالس لیزری میکروثانیه ای به سلول سزیمی که 6 سانتی متر طول دارد می زند و نشان می دهد که در طول موج صحیح، 62 نانوثانیه زودتر از آنچه که اگر با سرعت نور 62 نانوثانیه حرکت میکرد، از سلول خارج میشود، اما از آنجایی که تنها 0.2 نانوثانیه طول میکشد تا پالس از درون آن عبور کند. سلول، این بدان معناست که پالس با سرعت 310 برابر سرعت نور حرکت می کند، علاوه بر این، بر خلاف آزمایش های قبلی ابرشورایی شکل پالس ورودی و خروجی اساساً یکسان است. من متوجه شدم که سرعت نور در یک محیط از سرعت فاز، سرعت گروه و سرعت جلو تشکیل شده است. در حالی که سرعت گروه می تواند از مقدار c در خلاء بیشتر شود، سرعت جلو قرار نیست. همانطور که به نظر می رسد، سرعت جلویی در خلاء 310 برابر بیشتر از c است.  نقطه آبی = سرعت فاز، سبز = گروه، قرمز = جلو (ویکی) بسته موج به نظر می رسد قبل از ورود به سلول از آن خارج شوید، اما ضریب شکست منفی لبه جلویی سلول را به سمت جلو تغییر می دهد. نبض استدلال می شود که اگرچه این فوق نور است، اما اطلاعات را نمی توان سریعتر از c منتقل کرد. Gauthier و Stenner یک ناپیوستگی پرش را به شکل موج معرفی کردند. حداکثر سرعت آن c بود در اینجا یک حساب محبوب از NewScientist است. اگر از یک فوتون استفاده کنید چه؟ اگر خود فوتون اطلاعات بود و نه حامل چه؟ | آزمایش لیجون وانگ در مورد سرعت فوق مجرای نور در یک محیط به چه معناست؟ |
133502 | # **راه اندازی** یک محیط دی الکتریک ایزوتروپیک شفاف که در جهت منفی $x'$ با سرعت $v$ در قاب $S'$ حرکت می کند، در قاب $S$ ساکن است، جایی که دارای ضریب شکست $n$ است. به عبارت دیگر، فریم $S'$ با سرعت $v$ در جهت مثبت $x$ نسبت به فریم $S$ حرکت می کند. منشا دو فریم را در $t = 0$ بر هم می گیریم. ضریب شکست $n'$ را در قاب $S'$ که با عبور نور در داخل دی الکتریک در امتداد محور $y$ در قاب $S$ تجربه می شود، محاسبه کنید. من یک شماتیک از تنظیمات زیر را ترسیم کرده ام.  من دو رویکرد برای این سوال پیدا کرده ام که هر دو به من پاسخ های متفاوتی می دهند. من امیدوار بودم که کسی بتواند نقص یکی از این روش ها را نشان دهد. # **روش 1** بردار 4 موج فوتونی که با زاویه $\theta$ به محور $x$ در صفحه $x$-$y$ حرکت می کند $$ K = (\omega/c، k \cos \theta, k \sin \theta, 0 )$$ با اعمال تبدیل لورنتس به این بردار به روابط زیر بین فرکانس، عدد موج و زاویه در $S'$ می رسیم. و آن مقادیر در $S$: $$ \omega'/c = \gamma\omega/c - \gamma\beta k \cos \theta $$ $$ k' \cos \theta' = \گاما k \cos \ تتا - \گاما \بتا \omega /c $$ $$ k' \sin \theta' = k \sin \theta$$ ضریب شکست در $S'$ با $$ تعریف میشود. \omega'/k' = c/n' \qquad \به معنای \qquad n' = ck'/\omega'$$ $\theta = \pi/2$ را تنظیم کردیم که مربوط به حرکت در جهت $y$ است. . سپس مجذورهای دو معادله پایینی را برای حذف $\theta'$، ریشه مربع، و سپس تقسیم نتیجه بر معادله اول، در مییابیم: $$ ck'/\omega' = \frac{c}{\ omega\gamma} \sqrt{k^2 + \frac{\gamma^2\beta^2 \omega^2}{c^2}}$$ اگر یک ضریب را بکشیم $k^2$ در خارج می توانیم این را بنویسیم: $$ ck'/\omega' = n' = \frac{n}{\gamma} \sqrt{1 + \frac{\gamma^2\beta^2 } {n^2}}$$ # **روش 2** در اینجا من رویکرد اصول اول بیشتری را در نظر میگیرم. ما می توانیم دو رویداد را در فضازمان شناسایی کنیم --- نقطه ای که یک فوتون خاص وارد محیط دی الکتریک می شود و نقطه ای که در آن خارج می شود. اجازه دهید مختصات را در قاب $S$ اولین مورد از این رویدادها $(0,0,0,0)$ تعریف کنیم. سپس در $S$ می دانیم که مختصات نقطه ای که فوتون از محیط خارج می شود $(ct, 0, y, 0)$ است که $t$ و $y$ با $c/n مرتبط هستند. = y/t$ --- این فقط سرعت = مسافت / زمان است. اعمال تبدیل لورنتس به این دو نقطه برای یافتن مختصات در $S'$: $$ \mathrm{entrance}_{S'} = (0,0,0,0) \qquad \mathrm{exit}_ {S'} = (\گاما ct, -\گاما \بتا ct, y, 0)$$ کل زمان حرکت فوتون در بلوک از این رو است $\gamma t$، در حالی که کل مسافت طی شده توسط فیثاغورث $$ \sqrt{\gamma^2 \beta^2 c^2 t^2 + y^2} $$ است. تقسیم این مقادیر باید به ما $ بدهد. c/n'$، سرعت فوتون. از این رو می توانیم $$n' = \frac{c \gamma t }{ \sqrt{\gamma^2 \beta^2 c^2 t^2 + y^2}} = \frac{c \gamma t} بنویسیم { \sqrt{\gamma^2 \beta^2 c^2 t^2 + c^2 t^2 / n^2}}$$ بنابراین $$ n' = داریم \frac{\gamma}{\sqrt{\gamma^2 \beta^2 + 1/n^2}}$$ که با عبارت اول یکسان نیست. من پیشبینی میکنم که اشتباه بسیار احمقانهای در اینجا مرتکب شدهام، اما تا آخر عمر نمیتوانم آن را تشخیص دهم! | ضریب شکست دی الکتریک در چارچوب های مرجع مختلف |
113933 | سیگنال های رادیویی آنالوگ با استفاده از نور در ناحیه رادیویی طیف منتقل می شوند. اگر به جای آن با استفاده از طیف مرئی (بدیهی است با استفاده از یک دستگاه ساطع کننده نور مرئی به جای آنتن رادیویی) منتقل می شد، چه شکلی به نظر می رسید؟ آیا این مانند یک نور جامد به نظر می رسد، زیرا ارتعاشات به طور نامحسوس سریع هستند؟ یا اینکه فرد می تواند به صورت بصری تشخیص دهد که یک صدا چه زمانی شروع شده و چه زمانی صحبت نمی کند؟ آیا می توانید تفاوت بین زمین های بلند و پایین را ببینید؟ با صدای بلند و بی صدا؟ چند تن و یک تن؟ آیا کسی تا به حال این کار را انجام داده است (مثلاً انتقال صدای آنالوگ از طریق فیبر نوری یا چیزی شبیه به آن)؟ **ویرایش**: راه دیگری برای فکر کردن به این سوال. آیا می دانید چگونه می توانید یک فیلم ضبط شده با اشعه ایکس بگیرید و سپس با آن یک فیلم نوری بصری ایجاد کنید (مثال)؟ تصور کنید همین کار را با یک دوربین فیلمبرداری امواج رادیویی که به سمت یک برج رادیویی که صدای آنالوگ را پخش می کند، انجام می دهید. | انتقال صدای آنالوگ در طیف مرئی چگونه است؟ |
133504 | من در این مقاله در حال مطالعه آنتروپی درهم تنیدگی هولوگرافیک (HEE) هستم (ریو تاکایاناگی، 2006). در بخش 6.3 آنها HEE را برای یک قطعه در CFT دو بعدی محاسبه می کنند. برای انجام این کار، آنها ژئودزیک مربوطه را به صورت عمده (در پچ Poincaré) بدست می آورند و طول آن را محاسبه می کنند. من همه این روند را درک می کنم، اما وقتی آنها قطع را معرفی می کنند، دچار مشکل می شوم. هنگامی که $z\to0$ متریک واگرا می شود، بنابراین ما یک برش $\epsilon>0$ را معرفی می کنیم، من آن را درک می کنم. اما سپس آنها می گویند > از آنجایی که $e^\rho\sim x^i/z$ نزدیک به مرز است، $z\sim a$ را پیدا می کنیم در اینجا، $\rho$ مختصات شعاعی هیپربولیک در مختصات جهانی برای AdS است، $ $ ds^2 = R^2(-\cosh^2\rho\ d\tau^2 + d\rho^2 + \sinh^2\rho\ d\Omega^2) $$ $x^i$ و $z$ مختصاتی در پچ Poincaré هستند، $$ ds^2 = \frac{R^2}{z^2}(dz^2-dt^2+\sum_i(dx^i) ^2) $$ و $a$ معکوس برش UV CFT در مرز است، یعنی فاصله بین سایت ها. من دو مشکل دارم: 1) اول اینکه چرا نزدیک مرز $e^\rho\sim x^i/z$ نیست. من روابط بین هر دو سیستم مختصات را ایجاد کردم و روابط پیچیده تری از آن پیدا کردم (حتی تنظیم $z\sim0$). 2) حتی با فرض نکته قبلی، من نمی فهمم که چرا ما آن رابطه را بین CFT و برش $z$ بدست می آوریم. | محدودیت های انبوه مرز در AdS/CFT |
87161 | بنابراین من سعی می کنم درک بهتری از تانسورهای الکترواپتیک به دست بیاورم: مثالی از یک تانسور الکترواپتیک کوارتز آورده شده است. من می دانم که برای اجرای بهتر این کریستال، برای به دست آوردن بالاترین انکسار مضاعف یا بالاترین خروجی اپتو، پیزوالکتریک، می خواهم از مقداری استفاده کنم که در این تانسور بزرگترین است. با این حال، نمیدانم اگر بخواهم از مقدار r11 استفاده کنم (در مورد یک پیزوالکتریک) چگونه به تانسور نگاه کنم و بگویم آه، میخواهم به صورت عمودی روی ماده فشار بیاورم در مقابل افقی. در حالی که برای کیس دوشکست، شما به دنبال دانستن جهت ورودی/خروجی نور هستید. من فکر می کنم یک توضیح ساده برای این وجود دارد، من فقط از آن آگاه نیستم و نمی توانم هیچ منبع ارزشمندی پیدا کنم. به راحتی می توانید از مقدار فهرست شده در تانسور زیر برای توصیف جهت ها استفاده کنید: برای طول موج های 409-605nm r11=-.47 و r41=.20 تحت کرنش ثابت و r11=.174 تحت تنش ثابت. این مقادیر در متن Marvin J. Webers Handbook of Optical Materials 2003 یافت شد. [کوارتز، تانسور SiO2](http://i.stack.imgur.com/sfYix.png) | تانسور الکترواپتیک، مربوط به تانسورها به جهت گیری ها |
87169 | من سعی می کنم یک سیگنال جزر و مدی نزدیک به ساحل (*نقطه A**) را به 3 نقطه در امتداد یک مرز مدل طولانی (**نقاط B C D**) مرتبط کنم. من می خواهم احتمالاً رابطه ای بین **B C D** داشته باشم که با آن بتوانیم پیش بینی های **A** را به **B C** و **D** تبدیل کنیم. در حال حاضر من در حال انجام یک شیفت تک فاز، یک سهمیه دامنه برای سطوح بالای صفر، یک سهمیه دامنه برای سطوح زیر صفر و یک تغییر سطح متوسط هستم. این یک پیچ خوردگی در سیگنال جزر و مد در اوج جزر و سیل اوج ایجاد می کند و منجر به مدل بر روی پیش بینی جریان های جزر می شود. می خواستم بدانم آیا کسی از رابطه پیچیده تری برای این نوع تحول آگاه است؟ یکی از مواردی که میخواهم ثبت کنم، تفاوت در تغییر فاز بین آب زیاد و کم است (مثلاً نسبت دوره مثبت به دوره منفی ممکن است برای نقاط مختلف متفاوت باشد). یک الگوریتم مثال برای فرآیند جاری A = بردار (اندازه n x 1) واحد متر زمان_A = بردار (اندازه n x 1) ph_B = تغییر فاز برای AvsB. pos_amp_B = سهمیه دامنه مثبت. neg_amp_B = سهمیه دامنه منفی. B_mean = میانگین بلند مدت B. A_mean = میانگین بلند مدت A. برای i = 1:n a = A(i) - A_mean اگر a > 0 B(i) = a*pos_amp_B دیگری B(i) = a*neg_amp_B زمان پایان_B(i) = time_A(i) = ph_B B(i) = B(i) + B_mean end EDIT 1: خب، اولا فقط به دو سیگنال سینوسی فکر کنید (یعنی دامنه، تغییر فاز)، اما نه منظم، بنابراین برای مثال دوره 12.5 ساعت است اما شیب ها و دوره های نیمه مثبت و نیمه منفی همه یکسان نیستند. شما به هیچ دانش زمینه ای نیاز ندارید. من فقط به دنبال یک الگوریتم تبدیل هستم. ویرایش 2: در اینجا یک عکس از سریال های زمانی و مقایسه های fft (fft متمرکز بر فرکانس های انرژی بالا (12.5 ساعت (نیمه شبانه)) است)، فقط برای اینکه تصور کنید همه فرکانس ها به خوبی مقیاس بندی نشده اند). رنگ مشکی A. سبز در خط صفر است. ![سطح آب \[m\] سری زمانی \(بالا\) و تجزیه و تحلیل fft \(پایین\)](http://i.stack.imgur.com/N10aa.png) | روابط بین سیگنال های سینوسی و برون یابی فضایی جزر و مد؟ |
64124 | من نمی فهمم چرا ما اصلاً قادر به دیدن و اندازه گیری انحنا / تاب برداشتن فضا هستیم. فضا همانطور که می فهمم تعیین کننده فواصل بین اجسام است، بنابراین اگر فضا فشرده یا تاب خورده باشد، آیا نباید فاصله ها را به همان شیوه فشرده یا تاب داد (مانند مچاله کردن یک ورق کاغذ)؟ سپس، با این حال، واحدهای اندازه گیری و چارچوب های مرجع ما باید به همین ترتیب فشرده شوند تا هیچ تغییر قابل مشاهده ای در شناخت ما ایجاد نشود. این همچنین درایوهای تار را رد میکند مگر اینکه کرمچالهای در فضای فوقالعاده تشکیل دهند (مشابه با دو نقطه تماس با یکدیگر روی صفحه کاغذ مچاله شده)... چه چیزی را از دست دادهام؟ | چرا اصلاً میتوانیم انحنای فضا را مشاهده کنیم؟ |
17806 | بله، آنها فازهای مختلف یک چیز هستند، اما فرض کنید یک سناریو که در آن یخ باید جامد بماند و آب باید به شکل مایع باقی بماند. این بیشتر یک سوال فلسفی است تا عملی، اما فرض کنید 2 دانشمند. یکی از سیاره مایع و دیگری از سیاره جامد، که در آن قواعد یک بازی به آنها اجازه می دهد هر چیزی را امتحان کنند تا زمانی که حالت های آب و یخ را تغییر ندهند (بدون شکل گاز) تا به نوعی توافق کنند که با آن کار می کنند. همان چیزها به عبارت دیگر چگونه می توانیم ثابت کنیم که یخ و آب بدون تغییر حالت یک چیز هستند؟ | چه آزمایشی نشان میدهد که آب و یخ بدون انتقال به دیگری یکی هستند؟ |
82072 | امروز در کلاس (فلسفه ذهن) درباره ایده های ریچارد لوونتین بحث کردیم. وی اظهار داشت که در تعیین فنوتیپ یک ژن باید محیط زیست و همچنین عدم قطعیت های کوانتومی را در نظر بگیریم. بسیاری از مردم نمی دانستند که این عدم قطعیت ها چه می تواند باشد. من می خواهم به کلاس ایمیل بزنم و آن را برای آنها توضیح دهم، این پیش نویس من است. آیا منطقی است؟ اگر اینطور نباشم چه چیزی را می توانم تغییر دهم تا درست تر باشم؟ > می خواستم این را در پایان کلاس اضافه کنم، اما چیزی > کوتاه و شیرین به ذهنم نمی رسید. همچنین من یک فیزیکدان کوانتومی نیستم، اما در مورد این موضوع مطالب زیادی خوانده ام. > > عدم قطعیت بر اصل برهم نهی کوانتومی استوار است. اصل برهم نهی به ما می گوید که هر ذره کوانتومی (کوارک ها، > لپتون ها (الکترون ها در این دسته هستند)، و بوزون ها) می توانند و در یک موقعیت فوق العاده بسیاری از حالت های فیزیکی ممکن در یک زمان وجود داشته باشند. فقط وقتی نوبت به اندازهگیری میشود، میتوانیم وضعیت واقعی را از برهمنهی حالتهایی که ذره میخواهد بگیرد، تشخیص دهیم. هر حالتی که > یک ذره می تواند بگیرد، احتمال وقوع دارد. > > درک این موضوع در دنیای ماکروسکوپی ما سخت است زیرا همه چیز دارای یک حالت فیزیکی مشخص است. اما در سطح میکروسکوپی، ذرات زیر اتمی می توانند چندین حالت فیزیکی به طور همزمان داشته باشند، اما تنها زمانی که به برهمکنش با سایر اجسام میکروسکوپی مربوط می شود، یک شکل واحد به خود می گیرند. و اشکالی که یک ذره زیر اتمی می تواند داشته باشد، هر کدام یک > احتمال وقوع دارند. (ایده ای که یک ذره یک شکل فیزیکی دارد، تجزیه تابع موج نامیده می شود) بنابراین در داخل یک سلول ممکن است یک اتم با ذرات زیر اتمی تشکیل دهنده وجود داشته باشد. یکی را انتخاب کنید، ممکن است در برهمنهی حالتهای A و B باشد. فقط وقتی که این ذره با ذرهای دیگر تعامل میکند، به یکی از حالتهای A یا B میرسد. علاوه بر این، هر حالت A و B احتمال وقوع > دارند. بنابراین یک عدم قطعیت در تعاملات سلولی وجود دارد. ویرایش کنید. من حدس می زنم که یک جور خراب است. بیایید سوال واقعی را بپرسیم چه عدم قطعیت های کوانتومی در فیزیولوژی وجود دارد که باید هنگام تعیین فنوتیپ در نظر گرفته شود؟ | عدم قطعیت کوانتومی در عملکرد سلول |
66830 | من می خواهم محاسبه کنم که آیا می توان از سوژه ای که فقط با نور ستاره روشن می شود عکس گرفت. من یک وبسایت را پیدا کردم که ادعا میکرد یک صحنه با نور ستاره lv = -15 است (نور روز lv 15 یا 2^31 برابر روشنتر است)، اما او هیچ مرجعی ندارد. با این حال، ترجیح میدهم قبل از قرار گرفتن در معرض یک ساعت در میانههای ناکجاآباد، به دور از آلودگی نوری، این موضوع را تأیید کنم. بنابراین، کل شار نور ستاره ها به زمین چقدر است؟ | شار نور ستارگان روی زمین |
4349 | بوزون های W و Z مشاهده/کشف شدند. اما به عنوان بوزون های حامل نیرو، آنها باید ذرات مجازی باشند، غیر قابل مشاهده؟ و همچنین آنها نیاز به داشتن جرم دارند، اما اگر مجازی هستند ممکن است خارج از پوسته باشند، بنابراین مجازی هستند یا نه. | آیا بوزون های W&Z مجازی هستند یا خیر؟ |
44269 | دیوید دویچ (دانشگاه آکسفورد) سؤال زیر را مطرح کرد که به نظر من سؤال جالبی است: در کدام کلاس از فضازمان های 4 بعدی، یک میدان اسکالر واقعی و غیر ثابت φ با ویژگی های زیر وجود دارد: * از معادله موج تبعیت می کند: ◻φ=0 * گرادیان آن در همه جا تهی است: ∇φ.∇φ=0 دویچ میخواهد پاسخ «تقریباً هیچ» باشد، اما من واقعاً نیستم مطمئنا... | میدان اسکالر واقعی، غیر ثابت با خواص ویژه در کلاس فضازمان های 4 بعدی |
108802 | من نمی توانم سرم را به این ایده ببندم زیرا چیز زیادی در مورد جریان هوا نمی دانم. فرض کنید ما این آپارتمان خیالی را داریم با دو پنجره که یکی از آنها دو برابر کوچکتر از دیگری است:  هوا بیشتر از دومی است؟ یا به خاطر کوچکترین پنجره هم همینطوره؟  این چگونه کار می کند؟ | وقتی پنجره دیگر بسیار کوچکتر است، باز کردن یک پنجره کاملاً منطقی است؟ |
48322 | هنگامی که در مورد تأثیر کرنش بر روی جامدات صحبت می شود، معمولاً توضیح آن به شرح زیر است: افزایش تنش، ابتدا نقص نقطه ایجاد می شود، سپس نابجایی، سپس تغییر شکل پلاستیک شروع می شود و غیره. من سعی می کنم مقالات (کتاب هایی) را پیدا کنم که در آن مرحله اول بحث شده است. در جزئیات با کمال تعجب، این به این سادگی نیست: مقالات زیادی (از جمله بسیار اخیر) وجود دارد که با استفاده از روشهای MD انرژی ایجاد نقص محاسبه میشود. با این حال، تعداد بسیار کمی بحث می کنند که چه اتفاقی می افتد زمانی که فشار قابل توجهی (قابل مقایسه با جایی که تخریب شروع می شود) اعمال می شود. آیا کسی می تواند به من کمک کند تا یک مرجع خوب پیدا کنم؟ | ایجاد عیوب نقطه ای در نیمه هادی ها چگونه تحت تأثیر کرنش قرار می گیرد؟ |
12545 | فرضیه د بروگلی نشان میدهد که یک ذره میتواند با موج تکانهای همراه باشد. $p = \hbar k$ سؤال من این است: چگونه میتوان به این مفهوم تکانه یک موج رسید؟ من تعریف کلاسیک تکانه را درک میکنم، با این حال، گسترش آشکاری برای جسمی مانند سیم ارتعاشی گیتار نمیبینم. دی بروگلی می گوید که اگر سیم گیتار ارتعاشی داشته باشم و موج ارتعاش کاهش یابد، تکانه سیم گیتار افزایش می یابد؟ آیا سیم گیتار در فرکانس (زمان) بالاتر انرژی بیشتری دارد؟ آیا سیم گیتار که در فرکانس فضایی بالاتر می لرزد انرژی بالاتری نیز دارد؟ و غیره متاسفم اگر این نمونه سیم گیتار بد است ... من فقط سعی می کنم این را به درستی درک کنم | تکانه کوانتومی (د بروگلی) |
71738 | من میدانم که بوزونهای گیج به عنوان مجاور گروههای تقارن مربوطه تبدیل میشوند، اما چه چیزی اسپین میدان را تعیین میکند؟ آیا می توانید یک گروه سنج داشته باشید که در آن الحاق اسپین صفر باشد؟ | چه چیزی چرخش میدان ها را در نظریه های میدان سنج تعیین می کند؟ |
113710 | اگر تبدیل موقعیت لورنتس را بین دو فریم اینرسی بگیرم، $S$ و $S'$ که با سرعت نسبی $u$ در امتداد یک محور مشترک حرکت می کنند (مثلا $x-x'$)، سپس: $$x'=\گاما (x-ut)$$ $$y'=y$$ $$z'=z$$ $$t'=\gamma\left(t-\frac{ux}{c^2}\راست)$$ اگر این ذره دارای سرعت $(v_x,v_y,v_z)$ در $S$ است سپس در $S'$ ما (من فکر می کنم): $$v_x'=\frac{v_x-u}{1-\frac{v_xu} {c^2}}$$ من در مورد محور $y-y'$ و $z-z'$ مطمئن نبودم، من سرگردان بودم که آیا به دست میآوریم: $$v_y'=\frac{v_y}{\gamma(1-\frac{v_xu}{c^2})}$$ و به همین ترتیب برای $v_z'$؟ دلیلی که میپرسم این است که میدانم آیا سرعت در محور x-x'$ میتواند بر شمارهگیری زمان در محور $y-y'$ و در نتیجه $v_y'$ تأثیر بگذارد؟ | سرعت در قاب $S$ و $S'$ |
133977 | من در حال یادگیری ریاضیات پایه برای فیزیکدان هستم و میپرسیدم که از تابع دلتای دیراک برای چه استفاده میکنیم؟ تفاوت بین شکل انتگرال فوریه و روش معمول بیان تابع دلتا چیست؟ من می دانم که چگونه از کلاس های مکانیک کوانتومی ابتدایی استفاده کنم، به عنوان مثال $\delta _{ij}$ برابر با یک است اگر $i=j$ و اگر نه صفر است. | فرم انتگرال فوریه تابع دلتا؟ |
134542 | اگر یک دی الکتریک در یک میدان الکتریکی داشته باشیم، دوقطبی های موجود در دی الکتریک به دلیل گشتاور ناشی از میدان خارجی روی آنها در جهت زیر قرار می گیرند.  نتیجه این است که میدان کلی کاهش می یابد زیرا بارهای مثبت در صفحه پایین و منفی در بالا ظاهر می شوند. زمینه اعمال شده اما اگر میدان خود دوقطبی الکتریکی را در نظر بگیریم، می دانیم که در همان جهت ممان دوقطبی قرار می گیرد. گشتاورهای دوقطبی به وضوح در همان جهت میدان اعمال شده قرار می گیرند. پس آیا میدان به دلیل دی الکتریک پلاریزه نباید در جهت میدان اعمال شده باشد و در نتیجه آن را تقویت کند؟ | چگونه به این نتیجه برسیم که دی الکتریک پلاریزه در میدان الکتریکی میدان کلی را کاهش می دهد؟ |
10059 | من دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد هستم و به نظریه ریسمان علاقه مندم. داشتم مقالهای درباره «نظریه ریسمان و رویای اینشتین» میخواندم که در Current Science، جلد. 89، شماره 12، ص 2045، 25 دسامبر 2005. و من متوجه شدم که مدل استاندارد فیزیک کوانتومی نتوانسته است برهمکنش گراویتون ها را در فضا توضیح دهد. طبق مقادیر تجربی ما اشتباه است. چیزی که من واقعاً نمیفهمم که آیا طبیعت عجیب گراویتون باعث ایجاد مشکل میشود یا کل مدل فاقد اشکال اساسی در متحد کردن هر چهار نیروی فیزیک است؟ | معایب مدل استاندارد |
32777 | من علاقه مند به مطالعه کوانتیزاسیون هستم، اما به نظر می رسد که اصول اولیه مکانیک کلاسیک را ندارم. هر گونه کمکی قدردانی خواهد شد. ابتدا میخواهم بپرسم برای داشتن یک ساختار سمپلتیک/پواسون در یک سیستم مکانیکی کلاسیک چه چیزی لازم است (مثلاً یک ذره ایزوله که روی مقداری منیفولد ریمانی $Q$ حرکت میکند). آیا برای شروع به یک قانون تکامل نیاز داریم؟ به عنوان مثال، اگر ساختار لاگرانژی (خوب؟) داشته باشیم (این یک قانون تکامل را ارائه می دهد)، می توانیم لحظه لحظه ای را تعریف کنیم و به معادلات همیلتون برسیم و یک جریان همیلتونی روی فضای فاز $P = T^*Q بسازیم. $. این به ما یک ساختار پواسون برای جبر مشاهده پذیرهای صاف $C^\infty(P,\mathbf{R})$ می دهد. اما بسیاری از کتابها از یک منیفولد پواسون $(P, \\{\,,\,\\}) خارج میشوند و بعداً Hamiltonian را وارد میکنند یا حتی پیشنهاد میکنند که میتواند یک پارامتر باشد، مقداری $h\in C^\infty( P,\mathbf{R})$. این نشان می دهد که ساختار پواسون، در واقع، بیشتر یک موجودیت سینماتیکی است، نه پویا (به این معنی که هیچ رابطه پیشینی با قانون چگونگی تکامل سیستم ندارد). درست است؟ در یک مثال عملی، از کجا میدانیم ساختار پواسون چگونه خواهد بود، اگر حتی نمیدانیم لحظهها چیست؟ همچنین، همانطور که می بینم، این واقعیت که می توان از منیفولد پواسون استفاده کرد نیز از این واقعیت ناشی می شود که یک نقطه در فضای فاز، وضعیت را تعیین می کند (منحنی راه حلی برای حرکت با فرمول مقدار اولیه ارائه می دهد) تنها در صورتی که خود را محدود به تکامل کنیم. معادلات مرتبه دوم، که به معنای محدودیت در لاگرانژ است، نه؟ در نهایت: برای کوانتیزه کردن یک منیفولد پواسون، آیا از قبل به همیلتونین نیاز داریم؟ یا: کوانتیزاسیون سینماتیک است یا پویا؟ ممنونم! | ساختار پواسون از هامیلتونی می آید؟ |
47987 | من یک سوال خیلی ساده دارم. آیا میتوانیم توپولوژی منیفولدهای فضا-زمان زیرین را از محاسبات مکانیک کوانتومی بدانیم؟ اگر فضا-زمان به سادگی به هم متصل نباشد، چگونه میتوان تأثیرات آن را از محاسبه دامنههای انتقال در فرمالیسم انتگرال مسیر اندازهگیری کرد؟ | توپولوژی و مکانیک کوانتومی |
29839 | من واقعاً نظریه نسبیت عام (GTR) را عمیقاً درک نمیکنم، اما با توجه به درک من، GTR میگوید که گرانش ناشی از انحنای فضازمان توسط اجرام با جرم است. زمانی که شما در مورد شیء متحرکی صحبت میکنید که مسیر آن توسط تأثیر گرانشی جسم دیگری تغییر کرده است، تا حدی منطقی است. به نظر می رسد که گرانش در حال تغییر است که جهت جسم متحرک به جلو است و جسم متحرک فقط به حرکت به جلو ادامه می دهد. با این حال، این برای اجسامی که به سمت زمین می افتند بدون هیچ مولفه افقی در حرکتشان چه معنایی دارد؟ جسم نسبت به زمین حرکت نمی کرد، پس چگونه گرانش می تواند معنای به جلو را برای جسم تغییر دهد؟ اگر گرانش مکان جسم را در فضا در طول سقوط تغییر ندهد، آیا زمین و سایر اجرام با جرم فضازمان را به درون خود میمکند؟ | آیا اجسام با جرم فضازمان را مک می کنند؟ |
29837 | $F=Gm_1m_2/d^2$ $F=ma$ $a_g=Gm_{other}/d^2$ در مکانیک نیوتنی، شتاب جسم A به سمت جسم B به جرم جسم A بستگی ندارد، بلکه به جرم جسم A بستگی دارد. جرم جسم B و فاصله بین اجسام A و B. از آنجایی که جرم جسم A به دلیل تأثیر گرانشی جسم B بر شتاب آن تأثیر نمی گذارد، مکانیک نیوتنی چنین می کند. پیش بینی می کنید که یک ذره بدون جرم (مثلا یک فوتون) تحت تاثیر گرانشی جسمی با جرم قرار می گیرد؟ همچنین، آیا پیشبینی میکند که یک جسم با جرم تحت تأثیر گرانشی جسمی بدون جرم قرار نگیرد؟ آیا پیشبینی میکند که دو ذره بدون جرم هیچ تأثیر گرانشی روی یکدیگر نداشته باشند؟ | آیا مکانیک نیوتنی خمش مسیر نور توسط اجسام دارای جرم را پیش بینی می کند؟ |
118449 | آیا ذره موجود در جعبه تحت میدان الکتریکی حرکتی هارمونیک به صورت تحلیلی قابل حل است؟ این معادله شرودینگر است: $$ i\frac{\partial \psi(x,t)}{\partial t}=\left[-\frac{1}{2} \frac{\partial^2}{\ x^2}+V(x)+F(t)*x\right]\psi(x,t) $$ که پتانسیل $V(x)$ $$ است V(x)= \begin{آرایه {cc} \Big\\{ & \begin{array}{cc} 0 & 0\leq x\leq L \\\ \infty & \text{در غیر این صورت} \\\ \end{آرایه} \\\ \end{آرایه} $$ نیروی محرک $F(t)$ $$ F(t)=F_0*\cos(\omega_0*t) $$ و $F_0$ و $\omega_0$ ثابت هستند. | ذرات در یک جعبه تحت رانندگی هارمونیک |
73403 | **ویرایش نهایی**: فکر می کنم الان تقریباً متوجه شدم (چوب را لمس کنید)! اما یک چیز وجود دارد که من متوجه نمی شوم. دلیل فیزیکی برای انتظار مستقل بودن توابع همبستگی از برش چیست؟ یعنی چرا ما نمیتوانیم فقط یک استاد لاگرانژی را در مقیاس پلانک جستجو کنیم و فقط تا آن نقطه ادغام خود را انجام دهیم؟ * شاید ربطی به آزمایش های کم انرژی داشته باشد که تحت تأثیر فیزیک مقیاس پلانک قرار نگرفته اند. * شاید به این دلیل است که هیچ مقیاس اساسی وجود ندارد، یعنی به دلایلی $\Lambda$ باید در یک تقریب QFT دلخواه باشد. من جایزه را به هر کسی که بتواند این معمای نهایی را توضیح دهد اهدا می کنم! به سلامتی $$***$$ اگر این سوال خیلی فلسفی و مبهم است پوزش می طلبم! من در مورد QFT ها و مکانیک پیوسته فکر کرده ام و در مورد تفسیر آنها به عنوان نظریه های مؤثر مطالعه کرده ام. در این تئوری ها برش های طبیعی در تکانه بالا (مقیاس های کوچک) داریم. ما فرض می کنیم ($\star$) که فیزیک مقیاس بزرگ از مقیاس کوچک جدا شده است. بنابراین ما امیدواریم که پیشبینیهای ما مستقل از قطع (بعد از کمی عادیسازی در صورت لزوم) باشد. چرا فرض ($\star$) اینقدر معقول است؟ من حدس میزنم که از نظر مشاهدهای درست به نظر میرسد، که شواهد تجربی قدرتمندی است. اما آیا اینطور نیست که فیزیک مقیاس کوچک برای مشاهدات در مقیاس بزرگتر پیامدهایی داشته باشد؟ به عبارت دیگر، آیا این انتظار منطقی است که پیشبینیهای TOE ممکن است به مقداری (مقیاس پلانک) بستگی داشته باشد؟ این سوال ممکن است کاملاً بی اهمیت یا به سادگی مضحک باشد. ببخشید اگر چنین است! من فقط سعی می کنم یک حس واقعی برای منظره به دست بیاورم. **ویرایش**: من می خواهم این را به صورت فیزیکی از منظر صرفاً QFT بدون توسل به قیاس با فیزیک آماری درک کنم. اگر سوالم را به صورت زیر بازنویسی کنم ممکن است کمک کند. در درمان ویلسونی از عادی سازی مجدد، با تغییر مقیاس انرژی $\Lambda$، جریانی از لاگرانژ را دریافت می کنیم. برای یک نظریه قابل عادی سازی مجدد فرض می کنیم که یک لاگرانژی خالی مستقل از $\Lambda$ در حد $\Lambda \to \infty$ وجود دارد. ما با این مقدار، با تقسیم آن به عبارات فیزیکی و متقابل محاسبه می کنیم. من فکر میکنم این عبارات متقابل از پایین آمدن جریان گروهی میآیند، اما من کاملاً مطمئن نیستم... اما **چرا ما به لاگرانژی خالی اهمیت میدهیم (و با آن محاسبه میکنیم**، نه یک در مقداری تجویز شده (بالا) مقیاس انرژی (مثلاً مقیاس پلانک)؟ من واقعاً نمیفهمم که محدودیت $\Lambda\to \infty$ وجود دارد. | چرا ما انتظار داریم که نظریه های ما مستقل از برش ها باشند؟ |
45132 | من مقدمه گریفیث به مکانیک کوانتومی را دنبال می کنم و می بینم که او 2 عبارت مختلف برای $\Psi(x,t)$ دارد. یکی از آنها $$\Psi(x,t)=\psi(x)\exp\left(\frac{-iEt}{\hbar}\right)\tag{2.7}$$ است. دیگری $$\Psi(x,t)=\sum\limits_{n=1}^{\infty} c_n \psi_n(x)\exp\left(\frac{-iE_nt}{\hbar}\right است )\tag{2.18}$$ هر زمان که مشکلی را حل می کنم، سعی می کنم از Eqn 2.18 استفاده کنم، اما سپس راه حل را جستجو می کنم و می بینم که من قرار است به جای آن از Eqn 2.7 استفاده کنم. به نظر می رسد 2.18 معادله کامل تر باشد زیرا از آن به عنوان کلی ترین راه حل یاد می شود. با این حال، گریفیث در اکثر مشکلاتی که من با آنها روبرو شده ام از 2.7 استفاده می کند. برای من عجیب است که او از نماد یکسان در سمت چپ برای اشاره به دو معادله مختلف استفاده کرده است. تابع موج کدام است؟ | با وجود 2 عبارت برای $\Psi(x,t)$ سردرگم شده است |
10051 | وقتی آهنربای دائمی را خنک می کنیم، چه ویژگی آهنربا تغییر می کند؟ به طور معمول ابررسانایی آهنرباها در دمای بحرانی (درجه منفی) رخ می دهد. دوره عمر طولانی دارد و میدان مغناطیسی عظیمی از خود نشان می دهد. اگر آهنرباها را در دمایی نزدیکتر به دمای بحرانی نگه داریم، آیا میتوانیم ویژگیهای آن آهنربای ابررسانا را بدست آوریم آیا دما با میدان مغناطیسی، چگالی شار مغناطیسی نسبت عکس دارد؟ | وقتی آهنربای دائمی را خنک کنیم چه اتفاقی می افتد؟ |
113448 | من در حال مطالعه مدل های پراکندگی کوانتومی دو بعدی برای پایان نامه کارشناسی هستم. تا حدودی شبیه این:  ,با دیریکله ($\psi \mid_\Gamma = 0$) شرایط مرزی روی دیوارها از موجبر و تشدید کننده. موجبر در هر دو جهت بی نهایت است و راه حل های پراکندگی مربوط به طیف پیوسته هامیلتونی را می پذیرد. من میخواهم راهحلهای پراکندگی متناظر با مقداری انرژی ثابت $E$، مربوط به طیف پیوسته پیدا کنم، یعنی معادله هلمهولتز را در موجبر و تشدیدگر حل کنم. با این حال، مدل هایی از این نوع به طور کلی راه حل هایی را به شکل تحلیلی نمی پذیرند، به همین دلیل است که من در حال مطالعه تقریبی از این مدل هستم که راه حل های تحلیلی برای آن وجود دارد. البته، باید تقریبهایم را به نحوی تأیید کنم، یعنی تقریبهایم را با راهحلهای «واقعی» مقایسه کنم. من به حل عددی فکر کردم، با این حال، تمام روشهای عددی برای حل مسائل ارزش مرزی که در مورد آنها شنیدهام، با دامنههای محدود سروکار دارند، و در مورد من موجبر بینهایت دارم. من حتی نمیتوانم مقدار زیادی $L$ را انتخاب کنم و مشکل را در دامنه، $-L \le x\le L$ در نظر بگیرم، زیرا نمیتوانم هیچ شرایط مرزی معقولی را در زمانی که $x = -L$ یا $ تحمیل کنم. x = L$، تابع موج برای حالت های پراکندگی لازم نیست در ناحیه مجانبی به صفر برود. علاوه بر این، فضای ویژه برای انرژی $E$ به طور کلی یک بعدی نیست (متشکل از ترکیب خطی راه حل ها با موج برخورد از چپ و تابش موج از راست، درست مانند پراکندگی مانع مستطیلی 1 بعدی. )، بنابراین من میخواهم نه تنها هر راهحلی، بلکه بدون مولفهی حادثه موجی از سمت راست دریافت کنم. بنابراین، سؤالات من این است: 1. آیا راهی برای حل عددی معادلات دیفرانسیل (به ویژه معادله هلمهولتز) در دامنه نامحدود وجود دارد؟ 2. اگر 1 مورد است، راهی برای به دست آوردن نه فقط یک راه حل دلخواه برای انرژی $E$، بلکه یک راه حل خاص (موج از سمت چپ) وجود دارد؟ 3. آیا راه حلی در دسترس است؟ | حل عددی معادلات دو بعدی و سه بعدی شرودینگر |
17800 | من سعی می کنم با داشتن مجموعه ای از نقاط متصل شده توسط فنر، یک جسم نرم را شبیه سازی کنم. من همچنین میخواهم جسم را در هواپیما بپرم. من توانستم روش اویلر را برای انجام این شبیهسازی پیادهسازی کنم، اما رضایتبخش نیست زیرا وقتی ثابتهای فنر را افزایش میدهم، ناپایدار میشود. در حالت ایدهآل من میخواهم روش مرتبه چهارم رانگ کوتا را برای این شبیهسازی پیادهسازی کنم، اما در حال حاضر فقط میخواهم روش Heun را پیادهسازی کنم که روش مرتبه دوم Runge-Kutta است. از آنچه من فهمیدم، این کاری است که باید انجام دهید: 1. شتاب هر رأس را محاسبه کنید. 2. با استفاده از روش اویلر، سرعت ها و موقعیت های جدید هر راس را پس از یک بازه زمانی محاسبه کنید و این رئوس جدید را در یک ساختار داده جدا از رئوس اصلی ذخیره کنید. 3. شتاب هر رأس را در موقعیت های جدید خود محاسبه کنید. 4. میانگین 2 شتابی که محاسبه کردید را محاسبه کنید. 5. با استفاده از این شتاب متوسط، دوباره از روش اویلر برای محاسبه سرعت ها و موقعیت های جدید هر راس پس از یک بازه زمانی، از سرعت ها و موقعیت های راس اصلی استفاده کنید. این تقریباً جواب میدهد، اما وقتی جسم از هواپیما پرش میکند، هر بار فقط نیمی از آن بالا میرود و اساساً انرژی خود را از دست میدهد. اگر فقط از روش اویلر استفاده کنم انرژی از دست نمی دهد. وقتی شتاب را محاسبه می کنم، نیروهای برخورد و گرانش را فاکتور می کنم. روشی که من نیروی برخورد از زمین را محاسبه میکنم به این صورت است که اگر یک راس زیر زمین باشد، وانمود میکنم که فنری با فاصله تعادلی 0 بین زمین و راس وجود دارد. آیا چیزی در الگوریتم من نادرست است؟ پیشاپیش ممنون | چگونه روش Heun را برای حل یک ODE مرتبه دوم پیاده سازی کنیم؟ |
118448 | من نمی فهمم منظور از وجود راه حل برای یک معادله چیست. به عنوان مثال، حل معادله موج یا گرما چه چیزی را نشان می دهد و _برای چه چیزی حل می کنیم_؟ البته ما میتوانیم از چنین معادلاتی برای انجام محاسبات استفاده کنیم، اما «راهحلها» چه چیزی میتوانند به ما بگویند و چگونه میتوانیم از آنها استفاده کنیم؟ (لطفاً ببخشید که تقریباً چیزی در مورد معادلات دیفرانسیل نمی دانم، اما من کنجکاو هستم) | حل معادله به چه معناست؟ |
134948 | چرا انرژی/جرم از سیاهچاله گرفته می شود؟ آیا انرژی حاصل از ذره مجازی از انرژی خلاء نمی آید؟ ...اگر اینطور است، چرا سیاهچاله باید بدهی انرژی را بپردازد؟ اگر سیاهچاله با انرژی خود ذرات را ایجاد می کند، چه انرژی از سیاهچاله برای ایجاد آنها استفاده شده است؟ | تابش هاوکینگ و ذرات مجازی |
110613 | من مشکلی برای بازتولید نتیجه در معادله (4) در صفحه سه این مقاله دارم: http://arxiv.org/abs/0802.2588. تا کنون متوجه شده ام که آنها یک تعامل هایزنبرگ XXX را بین 2 و 4، 4 و 6، 1 و 3 و 3 و 5\ اعمال می کنند. بعد از آن با $\frac{1}{2}(|0000><0000|+|1111><1111|)$ اندازه گیری می کنند و وفاداری را محاسبه می کنند. فکر میکنم دو مرحله آخر را درست محاسبه میکنم، اما در مورد اجرای تعامل هایزنبرگ مطمئن نیستم. در حال حاضر چهار ماتریس $U(\alpha)\otimes 1\otimes 1\otimes 1\otimes 1$, $1\otimes U(\alpha)\otimes 1\otimes 1\otimes 1$, $1\otimes 1 اعمال می کنم. \otimes 1\otimes 1\otimes U(\alpha)$ and $1\otimes 1\otimes 1\otimes U(\alpha)\otime 1$ یکی پس از دیگری (1 برای عنصر خنثی) پس از اینکه کیوبیت ها را به ترتیب مناسب با گیت های تعویض مرتب کردم. یعنی حالت اولیه $\rho_F\otimes\rho_F\otime\rho_F$ با ترتیب 1-2-3-4-5-6 است و من آنها را به 1-3-5-2-4-6 مرتب می کنم. . اما این درست به نظر نمی رسد. یا پروژکتور اندازه گیری من اشتباه است؟ ویرایش: شاید منظورم از $U(\alpha)$ را اضافه کنم: وقتی عملگر تکامل زمان را از هایزنبرگ همیلتونی محاسبه میکنید، یک عبارت $\int dt J(t)$ در تابع الکترونیکی دریافت میکنید که در آن J است. قدرت تعامل این به $t$ بستگی دارد زیرا شما تعامل را «روشن و خاموش» میکنید. حالا $\alpha=\int dt J(t)$ را تنظیم کنید. یعنی $U(\alpha)$ فقط به این معنی است که تکامل زمانی با روشن و خاموش کردن تعامل ایجاد میشود. سلام | عملگر هایزنبرگ XXX زمان تکامل برای سه کیوبیت |
66833 | من با عبارت جابجایی جانبی یخچال در تکالیف اپتیکم برای مشکلی در مورد قرار دادن یک صفحه شیشه ای نازک روی یکی از شکاف های دوتایی یانگ مواجه شدم. بنابراین جابجایی حاشیه جانبی در این زمینه به چه معناست؟ من در گوگل سرچ کردم اما چیز مفیدی پیدا نکردم. بیشتر نتایج در مورد چگونگی ظهور این پدیده است، اما در مورد تعریف دقیق آن مشخص نیست. | جابجایی حاشیه جانبی چیست؟ |
12548 | می دانم که $$p+\bar{p}\to 4\pi^++4\pi^-+(\gamma)$$ قبل از برخورد، مجموع مقدار بار الکتریکی مطلق 2$ است. $$\ چپ | +1 \راست |+\چپ | -1 \right |=2$$ پس از برخورد، $p$ به $4\pi^+$، و $\bar{p}$ به $4\pi^-$ جمع میشود. پس از آن، $4\pi^+$ به $4\mu^++(\nu)$، و $4\pi^-$ به $4\mu^-+(\bar{\nu})$ جمع میشود. $$\pi^+\to\mu^++\nu$$ $$\pi^-\to\mu^-+\bar{\nu}$$ و سپس $4\mu^+$ به $4 جمع می شود e^++(\nu+\bar\nu)$، و $4\mu^-$ به $4e^-+(\nu+\bar\nu)$$\mu^+\to جمع می شود e^++(\nu+\bar\nu)$$ $$\mu^-\to e^-+(\nu+\bar\nu)$$ نتیجه $$p+\bar{p}\to 4 است \pi^++4\pi^-+(\gamma)\to 4\mu^++4\mu^-+(\gamma) \to 4e^++4e^-+(\gamma)$$ در این وضعیت، مجموع مقدار بار الکتریکی مطلق 8 دلار است. $$\ چپ | +4 \راست |+\چپ | -4 \right |=8$$ **سوال.** چگونه ممکن است که مجموع مقدار بار الکتریکی مطلق افزایش یافته باشد؟ **افزوده شد. ** خب، چه اهمیتی دارد؟ نیروی الکتریکی bwtween $p$ و $e^-$ $$F=k\frac{e^2}{r^2}$$ نیروی الکتریکی bwtween $4e^+$ و $e^-$ $$\sum_{ n=1}^{4} k\frac{e^2}{(r_{n})^2}بار الکتریکی $$$p$ +1 است، اما پس از این برخورد، $p$ به $4e^+$ سقوط می کند، به این معنی است که کل شارژ الکتریکی $+1$ به $+4$ افزایش یافته است. | انتقال بار الکتریکی در برخورد بین پروتون و آنتی پروتون |
66839 | من یک سوال اخیر در مورد سینماتیک نسبیتی در اینجا انجام دادم: تعمیم فرمول سینماتیک نسبیتی برای وابستگی به شتاب فضایی. من یک سردرگمی دارم. در کتابهای درسی که من دیدم، آنها رابطه بین شتاب مناسب و شتاب مختصات را به صورت $$ \alpha = \gamma^3 \frac{dv}{dt} $$ قرار دادهاند، اما وقتی میخواهم خودم مشتق را انجام دهم، در عوض ضریب $\gamma^4$ را دریافت کنید. من مطمئن نیستم که خطا کجاست. مشتق من به این صورت است: $$\frac{dx}{d \tau} = \frac{dx}{dt} \frac{dt}{d \tau} = \gamma \frac{dx}{dt}$$ جایی که از $\frac{dt}{d \tau} = \gamma $ استفاده کردیم اکنون $$\frac{d^2 x}{d \tau^2} = \frac{ d}{d \tau}( \gamma \frac{dx}{dt}) = \frac{d \gamma}{d \tau} \frac{dx}{dt} + \gamma^2 \frac{ d^2 x}{ dt^2} $$ $$\frac{d \gamma}{d \tau} = \gamma \frac{d \gamma}{dt} = \گاما (\frac{ \gamma^3 }{c^2} \frac{dx}{dt} \frac{d^2 x}{dt^2})$$ $$\frac{d^2 x}{d \tau^2 } = \gamma^4 \frac{v^2}{c^2} \frac{d^2 x}{dt^2} + \gamma^2 \frac{d^2 x}{dt^2} = \گاما^2 \frac{d^2 x}{dt^2} (\gamma^2 \frac{v^2}{c^2} + 1) = \gamma^4 \frac{d^2 x}{dt^2 }$$ که در آخرین مرحله، $v= \frac{dx}{dt}$. نمیفهمم اشتباه کجاست | عامل نسبیتی بین شتاب مختصات و شتاب مناسب |
129472 | من با سناریویی برای کنترل در مفاهیمی که امروز در مورد آنها می پرسم شروع خواهم کرد. پیشاپیش مرا ببخشید، من هرگز این فرصت را نداشتم که در مدرسه فیزیک را کشف کنم، اما خوشحال می شوم در اینجا چیز جدیدی یاد بگیرم. فرض کنید من 3 چرخ پرواز مختلف دارم، هر 3 تای آنها یک دسته در وسط دارند تا آنها را با میل لنگ دستی بچرخاند. دو فلایویل اول وزن های ثابتی روی خود دارند. یکی با یک وزنه بر روی هر پره که به سمت بیرون چرخ قرار دارد و دیگری وزنه های خود را به سمت مرکز دارد. چرخ سوم دارای وزنه هایی است که در نقطه خاصی از کار (و احتمالاً به صورت الکترونیکی کنترل می شود) از مرکز افت می کند و به سمت چرخ بیرونی حرکت می کند. بیش از یک مثال ساده که در آن وزنها را میتوان به طور مساوی توزیع کرد، ** سوال چیزی شبیه به این پیش میآید: ** آیا چرخاندن چرخی که بیشتر وزن در مرکز قرار دارد در مقایسه با چرخی که وزنهها در آن قرار دارد، آسانتر است. در انتهای پره ها؟ **سوال دوم:** اگر در کار مورد نیاز برای چرخاندن چرخ ها تفاوتی وجود داشته باشد، آیا چرخی که وزنه ها را به تاخیر می اندازد، مزیتی مانند تکانه اضافی برای افزایش یا طولانی مدت خروجی خواهد داشت؟ **سوال پاداش:** از پاسخ سریع شما متشکرم، بنابراین در اینجا یک سوال جانبی وجود دارد. در رابطه با این چرخ سوم نظری، آیا کند شدن اولیه استقرار وزنه ها برای بیهوده شدن مقدار اولیه کار با میل لنگ دستی من کافی است؟ یا اینکه قبل از میل لنگ، همراه با وزنهها که به سمت بیرون حرکت میکنند، تلاش کلی من را کمتر از زمانی میکند که فقط سعی میکردم چرخ ثابت را با میل لنگ چرخانده و وزن قبلاً به سمت بیرونی منتقل شده بود. | فلایویل و کار |
75255 | توضیح مکانیک کوانتومی قانون اکتت چیست؟ به عبارت دیگر، چه چیزی باعث میشود که قاعده هشتگانه از دیدگاه مکانیک کوانتومی درست باشد؟ چگونه توضیح میدهیم که چه چیزی باعث میشود برخی اتمها از قانون هشتگانه با استفاده از QM پیروی نکنند؟ | توضیح مکانیک کوانتومی قانون اکتت چیست؟ |
83671 | در آزمایش ایمنی و پایداری مواد منفجره، معمولاً از آزمایش سقوط برای تعیین حساسیت به ضربه استفاده می شود. در آزمایش، یک ضربه گیر با جرم شناخته شده رها می شود. ارتفاع اولیه در طول آزمایش متفاوت است. وضعیت انفجار در مواد ثبت می شود و از تکنیک های مختلفی برای تبدیل ارتفاع به معیارهای مورد استفاده برای مشخص کردن پایداری استفاده می شود. به عنوان مثال، معیاری که معمولاً مورد استفاده قرار میگیرد $h_{50}$ یا ارتفاع ضربهگیر است که در 50٪ مواقع انفجار ایجاد میکند. ماده منفجره مورد آزمایش معمولاً به شکل میله یا پوکه است که شعاع آن به طور قابل توجهی کوچکتر از ضربه گیر و سندان است. ضربه یک موج ضربه ای را از طریق نمونه مواد ایجاد می کند. از آنجایی که من از کد اویلری برای شبیهسازی استفاده میکنم، باید فشار موج ضربهای حاصل را در ماده بدانم. **آیا راهی برای تعیین این فشار وجود دارد؟** بیایید فرض کنیم که من تمام خواص مواد (چگالی، سرعت صوت، مدول یانگ و غیره) را می دانم، ضربه گیر کاملاً صلب است و ضربه در داخل محدودیت های الاستیک نمونه مواد تنها روشی که می توانم به آن فکر کنم این است که مشکل را به عنوان میله 1 بعدی در نظر بگیرم و یک سرعت اولیه (مثلاً در جهت $-x$) به میله اختصاص دهیم به طوری که تکانه با ضربه ضربه ای مورد استفاده در آزمایش یکسان باشد. . سپس در لبه سمت چپ میله سرعت را صفر کنید. این به مقداری کار عددی نیاز دارد و کمتر از حد ایده آل است. **شاید یک رابطه تحلیلی یا تجربی بین تکانه ضربه زن و بزرگی موج فشار حاصله وجود داشته باشد؟** | تبدیل سرعت ضربه به بزرگی فشار |
71735 | توهم نوری که به نظر می رسد خورشید ما به مدت 3 روز ناپدید می شود و در روز سوم دوباره طلوع می کند چیست؟ و از کجا میشه دید؟ | توهم نوری که به نظر می رسد خورشید ما از دید ناپدید می شود و در روز سوم طلوع می کند چیست؟ و از کجا میشه دید؟ |
4079 | ما به عنوان انسان، دنیایی را که در آن زندگی می کنیم به صورت سه بعدی مشاهده می کنیم. با این حال، قطعاً از نظر تئوری امکان وجود ابعاد بیشتری وجود دارد. آیا شواهد مستقیم یا غیرمستقیمی وجود دارد که از بعد چهارم حمایت کند؟ | شواهد تجربی از بعد فضایی چهارم؟ |
82078 | یک صفحه فلزی را در نظر بگیرید که نوری با طول موج مناسب روی آن تابیده می شود به طوری که یک الگوی تداخل ایجاد می کند. طول موج به گونه ای انتخاب می شود که می تواند باعث انتشار فتو الکتریک قابل تشخیص شود. اگر فقط بخشی از فلز را مشاهده کنیم که نور در آن تداخل مخربی ایجاد می کند، دو اتفاق می تواند رخ دهد: * به دلیل تداخل مخرب (ماهیت موجی نور)، انرژی به آن قسمت نمی رسد، بنابراین انتشار عکسی وجود ندارد. * دو فوتون وجود دارد که به سطح مشترک مخرب می رسند، بنابراین الکترون های موجود در اتم می توانند با هر یک از آنها تعامل داشته و باعث انتشار عکس شوند. کدام یک از این دو اتفاق خواهد افتاد (یا اتفاقی کاملاً متفاوت خواهد افتاد)؟ آیا این آزمایش قبلا انجام شده است؟ | نور در این آزمایش فکری به عنوان یک ذره یا موج رفتار می کند؟ |
126622 | وقتی درهم تنیدگی کوانتومی با «اصطلاحات عامیانه» توضیح داده میشود، (به نظر من) اولین مقدمهای که باید در مورد ایمان بپذیریم این است که یک ذره خاصیت خاصی ندارد (ذره در یک حالت نیست یا دیگری) تا زمانی که آن خاصیت اندازه گیری شود. به عنوان مثال، من خوانده ام که یک ذره ممکن است بالا بچرخد یا پایین بچرخد اما -- اینجا جایی است که من گم می شوم -- این بدان معنا نیست که تا زمانی که آن را اندازه گیری نکنیم نمی دانیم کدام چرخش دارد، اما در واقع تا زمانی که آن را اندازه گیری نکنیم، ذره هیچ چرخشی ندارد. حال، اگر این مقدمه را بپذیریم، آنگاه میتوانیم ببینیم که وقتی دو ذره با اسپینهای همبسته ایجاد میشوند، چقدر ترسناک است - اگر یکی به سمت بالا بچرخد، دیگری به پایین بچرخد، اما هیچ یک از ذرهها تا زمانی که یکی آنها اندازه گیری می شود. در آن لحظه، ذره دیگر چرخش دیگر را «فرض می کند». حداقل من مطالبی را که خوانده ام اینگونه تفسیر می کنم. یقیناً، اگر بپذیریم که ذره ای تا زمانی که اندازه گیری نشود، در واقع دارای خاصیت نیست، بلکه تا زمانی که اندازه گیری انجام نشود، ذره در حالت برهم نهی وجود دارد، آنگاه ما «شهروندان عادی» می توانیم منظور از «شیب وار» را بفهمیم. اقدام از راه دور». (به محض اینکه یک ذره اندازه گیری می شود، ذره دیگر چرخش دیگری را فرض می کند، مهم نیست چقدر دور باشد. ذره دوم چگونه می دانست که ذره اول اندازه گیری شده است؟ فکر می کنم این عمل شبح آور در یک فاصله (و انتقال اطلاعات میتواند سریعتر از نور باشد).) با این حال، از منظر افراد عادی، من میخواهم فریاد بزنم: «اما ذره یک چرخش مشخص دارد، ما فقط نمیدانیم چه چیزی این است، تا زمانی که اندازه گیری شود! اکنون، من نمی توانم باور کنم که همه جامعه فیزیک به آن اعتراض فکر نکرده باشند -- اما -- نکته من اینجاست -- اگرچه عمل شبح آور از راه دور را می توان برای ما توضیح داد، وقتی که فرض برهم نهی را بپذیریم. -- چرا واقعیت انطباق با شرایطی که فانی ها می توانند بفهمند نیز قابل توضیح نیست؟ من جستوجو کردم، اما توضیح سادهای پیدا نکردم که چرا باید این واقعیت را بپذیریم که یک ذره اسپین خاص یا خاصیت دیگری ندارد تا زمانی که اندازهگیری شود. مطمئناً به نظر می رسد که ذرات دارای خواصی هستند، اگرچه هنوز آنها را اندازه گیری نکرده ایم. من می دانم که بسیاری از مکانیک کوانتومی شهودی نیستند. اگر کسی می تواند توضیح دهد که چرا ذرات خاصیت مشخصی ندارند، حتی قبل از اینکه آنها را اندازه گیری کنیم، ممنون می شوم. با تشکر | درهم تنیدگی کوانتومی و عمل شبح وار در فاصله |
123019 | در کتاب فیزیک آماری، بخش اول ($3^{{\rm rd}}$ نسخه) توسط لاندو و لیفشیتز، با قیمت 59 دلار وقتی که او بخش دیامغناطیسی مغناطیسی یک گاز الکترونی منحط را برای میدانهای ضعیف بررسی میکند. ($\mu_BH\ll\varepsilon_F$، که $\varepsilon_F$ انرژی فرمی است)، او می گوید که سطوح انرژی حرکت مداری توسط $$ \varepsilon=\frac{p_z^2}{2m}+(2n+1)\mu_BH,\;n=0,1,2,\ldots $$ داده میشود که در آن $p_z$ است مولفه تکانه در جهت میدان $H$ و $\mu_B=e\hbar/2m_ec$ مگنتون بور است. خوب است! اما سپس می گوید که تعداد حالات ذره، در مقدار معین $n$، به طوری که حرکت آن در بازه $p_z$ و $p_z+{\rm d}p_z$ $$ 2\frac باشد. VeH}{(2\pi\hbar)^2c}{\rm d}p_z,$$ که در آن ضریب $2$ برای دو جهت چرخش ممکن است. سعی کردم به این نتیجه برسم اما موفق نشدم. و این عجیب است، زیرا تعداد حالت ها به فیلد $H$ بستگی دارد. خوب، اگر بتوانید در درک این موضوع به من کمک کنید، بسیار ممنون می شوم. | دیامغناطیس گاز الکترونی منحط برای میدان های ضعیف |
87168 | من در منطقه ای زندگی می کنم که دارایی های زیادی شبیه به کویر است. بسیاری از اوقات وقتی در حال رانندگی هستم، یک گردباد/گردباد/شیطان گرد و غباری از شن یا سایر قسمت های زباله را می بینم. میخواهم بپرسم این به طور معمول چگونه ایجاد میشود و چه نوع نیرویی آن را ثابت نگه میدارد؟ چنین گردابی می تواند به چه ارتفاعی برسد؟ (فقط یک تخمین) آیا این چیزی منحصر به فرد برای منظره بیابانی است یا این اتفاق در سراسر سطح زمین رخ می دهد؟ | گردباد/گردباد/شیطان گرد و غبار در میانه ناکجاآباد |
66834 | من نمی توانم بفهمم چند حالت اسپین مختلف می توانم با یک سیستم چهار الکترونی ایجاد کنم. فکر می کنم بتوانم یک حالت اسپین صفر، سه حالت اسپین یک و پنج حالت اسپین دو ایجاد کنم. این در مجموع نه حالت ممکن را به من می دهد. مشکل من این است که می توانم حداکثر هشت عدد (مختلط) را برای توصیف کامل حالت های اسپین چهار الکترون مشخص کنم. اما نه حالت اسپینی که به ظاهر می توانم ایجاد کنم با توابع هارمونیک کروی مطابقت دارد و من مطمئناً می دانم که آنها به صورت خطی مستقل هستند. خیلی اشتباه به نظر می رسد. این اختلاف در شمارش تا زمانی که به چهار الکترون برسید ظاهر نمی شود. با اضافه کردن الکترون های بیشتر بدتر می شود. آیا کس دیگری با این مشکل دارد؟ ویرایش: با تشکر از پاسخ های عالی، به خصوص از Lagerbeer. معلوم شد که من حتی بیشتر از آن چیزی که فکر می کردم آشفته بودم. من با _چهار_ الکترون به مشکل نمی خورم .... من قبلا با _سه_ مشکل دارم. من متوجه نشدم زیرا به جای n^2، 2n پارامتر الکترون را می شمردم، بنابراین 2، 4، 6، 8... (پارامترهایی برای توصیف اسپین الکترون) در مقابل 2، 4، 8، 16 داشتم. ... همانطور که مردم اشاره کرده اند. و این باید به حالت های اسپین (l,m) مربوط به 2، 4، 6، 9، 12، 16 باشد... بنابراین در حال حاضر یک مشکل با سه الکترون وجود دارد و به این خلاصه می شود: شما دو حالت مختلف با z دارید. - محور چرخش 1/2: عبارتند از (3/2، 1/2) و (1/2، 1/2). برای اینکه آنها را از الکترونها بسازید، این سه حالت را در اختیار دارید: {A} = duu {B} = udu {C} = uud کار واضحی که باید انجام دهید این است که این سه را با هم جمع کنید (و البته نرمال کنید). و من معتقدم وقتی این کار را انجام می دهید، حالت (3/2، 1/2) را دریافت می کنید. سوال این است: چگونه حالت (1/2، 1/2) را ایجاد می کنید؟ فکر می کنم جواب را می دانم و آن را در وبلاگم قرار داده ام. کسی می خواهد به آن ضربه بزند؟ | مشکل شمارش حالت های چرخش |
29836 | من در مورد ارتباطات القایی مغناطیسی در سیستم ارتباطی ماینینگ بی سیم لاکهید مارتین خواندم. در این مصاحبه وارن گراس گفت: > ما سیگنالی تولید می کنیم و آن را از طریق حلقه ای می فرستیم که به دور ستونی در معدن پیچیده شده است. هنگامی که سیگنال را از طریق یک حلقه سیم ارسال می کنید، یک گشتاور مغناطیسی یا میدان مغناطیسی ایجاد می کند. آن میدان مغناطیسی اساساً حبابی از انرژی مغناطیسی ایجاد می کند که **به سطح > بالا می رود. من فکر می کردم میدان مغناطیسی در اطراف جسم (سیم پیچ یا آهنربا) خواهد بود و جابه جا نمی شود یا دور نمی شود. آیا میدان مغناطیسی یا حباب مغناطیسی در برخی شرایط مانند حباب هوا به سطح بالا می رود؟ | آیا میدان مغناطیسی از سیم پیچی که آن را تولید می کند دور می شود؟ |
16042 | هنگامی که یک الکترون از باند ظرفیتی به نوار رسانایی برانگیخته می شود، در مورد شکاف باند غیرمستقیم باید تکانه محدودی داشته باشد. آیا این بدان معناست که الکترون نمی تواند در حالت سکون ایجاد شود؟ آیا سرعت غیر صفر دارد؟ | مومنتوم و گپ غیر مستقیم |
88766 | پس از خواندن این سؤال، فهمیدم که کسی در اینجا می تواند به این سؤال نیز پاسخ دهد: فکر کردم پاسخ بخش (ج) این سؤال:  (شکل 15.8 به سمت راست:)  $$\frac{3}{8}T$$ بود اما در صفحه 508 نوشته شده است:  من می توانم ببینم ذره در C رو به پایین است شتاب $t=\frac{5}{8}T$، اما آیا **سرعت رو به بالا** دارد؟ پیشاپیش از توجه متشکرم | خطا در فصل 15 (امواج مکانیکی) فیزیک دانشگاهی با فیزیک مدرن - ویرایش سیزدهم؟ |
16041 | من روی ریاضیات فیزیک کلاسیک و کوانتومی بایرون و فولر کار می کنم و به این مشکل برخوردم: اگر پتانسیل الکتریکی یک بار نقطه ای $\phi(r) = \frac{q}{r^{1-\ بود. epsilon}}، \epsilon \ll 1$ به جای $\frac{q}{r}$، بسیاری از نتایج در فیزیک تغییر خواهند کرد. $E = -\nabla \phi، \nabla \cdot E، \nabla \times E$ را محاسبه کنید و آنالوگ قانون گاوس را برای یک ناحیه کروی به شعاع R استخراج کنید. حد را به صورت $\epsilon \rightarrow 0$ بررسی کنید و مقایسه کنید. با پتانسیل معمول کولن من آنها را کار کردم و در حالی که پاسخ ها متفاوت است، فیزیک اساساً یکسان به نظر می رسد و به پاسخ عادی به عنوان $\epsilon \rightarrow 0$ کاهش می یابد. من سعی می کنم اطلاعات بیشتری در مورد این مشکل پیدا کنم. با تشکر | پتانسیل کولن اصلاح شده |
132591 | من اخیراً در مورد شرایط اتصال اسرائیل در GR (همانطور که برای مثال در Gravitation توسط MTW توضیح داده شده است) آموخته ام. سپس سعی کردم وقتی الکترومغناطیس را شامل می شود، یعنی تطبیق دو فضازمان روی یک اتصال، اما زمانی که مقداری الکترومغناطیسی غیر صفر در آن وجود دارد، آن را تعمیم دهم، اما با مشکل مواجه شدم. آیا کسی میداند این موضوع در کجای ادبیات مطالعه شده است؟ اساساً مشکلی که من با آن برخورد کردم این بود که معادلات انیشتین به صورت شماتیک به شکل G=F^2+T هستند در اینجا T یک تانسور انرژی تنش ماده برای برخی ماده تابع دلتا در محل اتصال است، F تانسور میدان الکترومغناطیسی و G تانسور انرژی است. تانسور اینشتین هنگام استخراج شرایط اتصال اسرائیل، ما بر روی یک برش کوچک بر روی محل اتصال ادغام می کنیم و معلوم می شود که تانسور اینستن دارای یک تابع دلتا است که از ناپیوستگی در انحنای بیرونی ناشی می شود، بنابراین روابط بین پرش انحنای بیرونی و تانسور انرژی تنش پوسته با این حال، اگر یک ناپیوستگی را در چهار پتانسیل فرض کنیم، چنین تابع دلتا نمی تواند در F^2 ظاهر شود. متمایز کردن A یک تابع دلتا در E و/یا B می دهد، اما F^2 یک تابع دلتا مربع است و هیچ کمکی نمی کند. اگر استدلال کنیم که واقعاً B و E هستند که کمیت های فیزیکی مورد علاقه هستند و نمی توانند تابع دلتا داشته باشند، آنگاه F^2 به انتگرال اتصال صفر کمک می کند زیرا مشتقاتی wrt یا B وجود ندارد. بنابراین اسرائیل شرایط اتصال باید با اضافه کردن الکترومغناطیس بدون تغییر باشد، اما فکر نمیکنم این پاسخ درستی باشد...؟ | شرایط اتصال در GR از جمله الکترومغناطیس |
110744 | من تعریف کمیت ها را برای قانون خنک سازی نیوتن می نویسم و مطمئن نیستم که واقعاً k$,$ یا واحدهای آن را چه بنامم. این چیزی است که من تا کنون دارم $$\frac{dT}{dt}=-k(T-T_s)$$ که در آن $\frac{dT}{dt}$ نرخ خنکسازی است که بر حسب درجه سانتیگراد در ثانیه اندازهگیری میشود. \left[°C\cdot{}s^{-1}\right]$ $T$ دمای جسم است که بر حسب درجه سانتیگراد اندازهگیری میشود. دمای محیط اجسام اطراف که بر حسب درجه سانتیگراد اندازه گیری می شود $\چپ[°C\راست]$$k$ ثابت است و هیچ واحدی ندارد؟ من فکر نمی کنم این توصیف به اندازه کافی خوب باشد | $k$ در قانون سرمایش نیوتن چیست؟ |
65711 | هنگامی که یک اتم لیز می کند، همیشه انرژی خود را در همان جهت و فاز نور ورودی می دهد. چرا این اتفاق می افتد؟ چگونه می توان این را توضیح داد؟ چگونه فوتون تولید شده به دلیل گسیل تحریک شده، می داند که کدام جهت را انتخاب کند؟ چه عواملی منجر به این امر می شود؟ | چرا فوتون در همان جهت تابش ورودی در لیزر گسیل می شود؟ |
86523 | آیا قوانین فیزیک این امکان را می دهد که در یک کهکشان بسیار دور، پیکان درک شده زمان در جهت مخالف ما باشد، جایی که افراد (بیگانگان) قبل از تولد می میرند و از دیدگاه ما به نظر می رسد که در حال زندگی هستند. زمان در جهت اشتباه؟ | آیا جهت زمان درک شده به مکان در جهان بستگی دارد؟ |
6004 | بیایید چرخش حلقه شارژ شده را در نظر بگیریم. از نظر تئوری جرم این حلقه با افزایش سرعت چرخش محدودیتی ندارد. پس لحظه مغناطیسی حلقه چطور؟ آیا با مقدار سرعت نور محدود می شود؟ | ممان مغناطیسی حلقه چرخان نسبیتی |
18725 | اغلب ادعاهایی وجود دارد که به عنوان مثال، یک اونس وزن در رینگ ها مانند اضافه کردن 7 اونس وزن فریم است. این «دانش رایج» است، اما تعداد کمی از ما شک داریم، و به نظر میرسد تلاشهای خام ما برای محاسبه ریاضی از این شک حمایت میکند. بنابراین، بیایید یک تایر دوچرخه استاندارد 700 درجه سانتیگراد را که شعاع بیرونی آن حدود 36 سانتی متر است، یک دوچرخه با وزن 90 کیلوگرم با دوچرخه و سوار، و یک لاستیک+لوله+رینگ با وزن 950 گرم فرض کنیم. با این فرض سادهتر که تمام جرم چرخ در قطر بیرونی است، افزودن یک گرم وزن اضافی در قطر بیرونی در مقایسه با اضافه کردن یک گرم وزن به فریم+سوار چقدر تأثیر بر شتاب دارد؟ | جرم لاستیک دوچرخه چقدر در شتاب تاثیر دارد؟ |
88762 | چگونه فضا-زمان با جرم/انرژی منحنی می شود اگر چیزی برای انحنا وجود نداشته باشد؟ من جواب قانع کننده ای ندیدم | فضا-زمان چگونه منحنی است؟ |
133507 | ما این آزمایش را داشتیم که در آن شدت موج **خطی پلاریزه** را - با و بدون پلاریزه کننده اندازه گیری کردیم. من متوجه شدم که **بدون پلاریزه** شدت کمی کمتر از **با پلاریزه** بود. چگونه ممکن است؟  طول موج حدود 2.8 [سانتی متر] بود. با پلاریزر 0.317 [ولت] گرفتم. بدون پلاریزر 0.2835 [ولت] گرفتم. | شدت موج پلاریزه لاینر: با اختلاف پلاریزه در مقابل بدون پلاریزه |
95926 | (سوالات من در پایان هستند، اما ممکن است بدون توضیح در زیر معنی زیادی نداشته باشند.) گالیله استدلال کرد که چون جرم یک جسم در حال سقوط همیشه می تواند به گونه ای بازتوزیع شود که به طور مجانبی مجموعه ای از اجسام در حال سقوط کوچکتر را تقریب بزند، به عنوان مثال. با رشته های نوری به هم متصل می شوند، پس معادلات حرکت جسمی که در خلاء می افتد نمی تواند به جرم آن بستگی داشته باشد. به این معنی که اگر در یک مورد از جرم کل $m_\Sigma$ و در مورد دیگر یکی از زیر جرمهای مجانبی آزاد $m_i$ به عنوان آرگومانهای معادله حرکت استفاده شود، وابستگی به جرم منجر به پیشبینی حرکت متناقض میشود. بنابراین، برای مثال، معادله سرعت لحظهای هر جسمی که در خلاء سقوط میکند، جرم را به عنوان پارامتر مهمی در بر نمیگیرد: > $v_i=\sqrt{2gd}$ استدلال گالیله روشنگر بود، اما تا حد زیادی توتولوژیک بود. مشکل این است که معادلات حرکت برای اجسامی که از سیال می افتند، مانند سرعت پایانی، اثبات وجود معادلات خودسازگار حرکت با جرم به عنوان یک پارامتر قابل توجه _می تواند_ ساخته شود. با این حال، چنین خودسازگاری تنها در صورتی امکانپذیر میشود که توزیع جرم جسم در فضا نیز به یک پارامتر غیر ضروری تبدیل شود. این اطلاعات اضافی به پارادوکسها اجازه میدهد تا با تبدیل پیشبینیهای حالت به ظاهر متناقض به محدودیتهای مجانبی زنجیره بزرگتری از پیشبینیها، حل شوند. به عنوان مثال، در مکانیک سیالات، یک جرم $m_{\Sigma}$ به درستی پیشبینی میشود که دارای سرعت انتهایی بالاتری نسبت به همان جرمی است که به صورت دو کره کوچکتر $m_1$ و $m_2$ که توسط یک رشته نازک به هم مرتبط شدهاند، پیکربندی شدهاند. شکل اخیر نمونهای از این است که چگونه میتوان رفتار پیشبینیشده یک کره در حال سقوط را انجام داد تا به طور مجانبی به پیشبینی دو کره کوچکتر با کند کردن «شکلسازی» جسم اصلی به کرهای نزدیک شود که به دو کره کوچکتر نزدیک شود. پس آنچه گالیله واقعاً ثابت کرد این بود که از آنجایی که شواهد تجربی نشان داد که جرم یک پارامتر مرتبط برای معادلات حرکت اجسام در حال سقوط در خلاء نیست، پس توزیع ویژه جرم در هر جسم نیز باید به آن معادلات بیربط باشد. چیزی که گالیله هرگز نمی توانست متوجه شود این بود که حوزه ای از فیزیک وجود دارد که استدلال او برای آن بسیار مرتبط است: فیزیک کوانتومی. طول موج د بروگلی $\lambda=h/p $ شیئی که با سرعت کم در خلاء سقوط می کند تابعی از تکانه لحظه ای آن $p_i=mv_i$ است، بنابراین: > $\lambda_i=\frac{h}{mv_i} =\frac{h}{m > \sqrt{2gd}}=\frac{h}{m}\sqrt{\frac{1}{2gd}}$ اگرچه معادله حرکت نیست، اما این معادله با پیشبینی فرکانس دی بروگلی یک جسم، استدلال گالیله را نقض میکند. افتادن در خلاء تابعی از جرم آن است. همانطور که در مورد دینامیک سیالات، گنجاندن جرم به عنوان یک پارامتر مهم منجر به پیشبینیهای متناقض میشود مگر اینکه و تا زمانی که پیکربندی جرم در جسم نیز در نظر گرفته شود. به عبارت دیگر، طول موج دو بروگلی یک جسم باید لزوماً به شکل آن و نحوه توزیع جرم در آن جسم بستگی داشته باشد. نتیجه از نظر پیچیدگی بیشتر شبیه رزونانس های صوتی حالت جامد است تا پارامتر جرم منفرد ساده ذرات نقطه مانند جدا شده در فضا. برای مثال، اگر $m_1=m_2=m$ و $m_\Sigma=m_1+m_2=2m$، سه معادله حالت مرتبط هستند: > $\lambda_{\Sigma}=\lambda_{2m}=\frac{h} {2m}\sqrt{\frac{1}{2gd}}$ > > $\lambda_1= \lambda_m=\frac{h}{m}\sqrt{\frac{1}{2gd}}$ > > $\lambda_2= \lambda_m=\frac{h}{m}\sqrt{\frac{1}{ 2gd}}$ Self-consistency به تنهایی استدلال میکند که اگر این معادلات حتی تقریباً درست باشند، آنگاه $\lambda_{2m}$ باید در زمانی که $2m$ غالب باشد. جرم به شکل یک جسم کروی فشرده است. برعکس، پیکربندی مجدد کره $2m$ به دو کره $m$ کوچکتر که توسط یک رشته باریک به هم وصل شده اند باید به صورت مجانبی به دو کره $m$ مجزا نزدیک شود و بنابراین باید طول موج $\lambda_m$ بر آن غالب باشد. با این حال، هر طول موج منفرد نمی تواند در هیچ یک از موارد دقیق باشد. در عوض باید طیفی از طول موج ها و شدت ها وجود داشته باشد که به شدت به جزئیات نحوه توزیع و اتصال جرم در جسم بستگی دارد. به همین دلیل است که قبلاً اشاره کردم که یک مدل معادله دقیق برای پیشبینی طول موجهای دو بروگلی برای جسم غیرنقطهای، لزوماً از نظر پیچیدگی و به طرز ماهرانهای با مدلهای تشدید در فیزیک حالت جامد قابل مقایسه است. من به راحتی راهی برای خروج از این موضوع نمی بینم. استدلال گالیله، اگرچه در مورد معادلات حرکت اجسامی که در خلاء میافتند تا حد زیادی مبهم است، اما بهطور فوقالعادهای به مکانیک کوانتومی مرتبط است، جایی که به نظر میرسد که میگوید برای استفاده دقیق از کل مفهوم «جرم» نیاز به بازبینی مجدد دارد. و معنی دار در عوض، یک مدل صحیح باید با معادلات حرکت اجسامی که از طریق سیال می افتند ارتباط بیشتری داشته باشد، به این معنا که هر دو باید با دقت تعیین کنند که چگونه توزیع و اتصال جرم بر پیش بینی ها تأثیر می گذارد. * * * بنابراین، دو سوال اصلی من عبارتند از: 1. آیا در حال حاضر تشک وجود دارد؟ | آیا استدلال برج پیزا گالیله با مکانیک کوانتومی در تضاد است؟ |
17801 | من مشکل زیر را دارم - که اساساً این است که $\omega = f(g,h,l)$ اکنون کتاب ادعا می کند که دو عبارت $\pi$ به صورت زیر $\pi_1 = \omega \sqrt{\frac{l }{g}}$ و $\pi_2 = \frac{h}{l}$. اکنون می دانیم که به دلیل ماهیت قضیه می توانیم عبارات بعدی $\pi$ متفاوتی را بدست آوریم. با حل کردن $Ax=0$ برای ماتریس $A$، آنهایی را که به دست میآورم به دست میآورم، بنابراین فضای راه حل من به این شکل است $x = \begin{pmatrix} a \\\ b \\\ c \\\ d \end {pmatrix} = c \begin{pmatrix} 2 \\\ -1 \\\ 1 \\\ 0 \end{pmatrix} + d \begin{pmatrix} 2 \\\ -1 \\\ 0 \\\ 1 \end{pmatrix} $ به طوری که شرایط $\pi$ من $\pi_1 = \frac{\omega^2 h}{g}$ و $\ باشد pi_2 = \frac{\omega^2 l}{g}$ با این حال من مطمئن نیستم که آیا این پاسخ صحیح است یا خیر. با توجه به این قضیه به نظر من درست است، اما هیچ راهی برای تایید آن نمی بینم. | تحلیل ابعادی: قضیه باکینگهام پای با استفاده از ماتریس |
108079 | > در قطاری که با سرعت ثابت حرکت می کند توپی به سمت بالا پرتاب می شود. کجا > فرود خواهد آمد؟ شهودم به من می گوید که توپ به پشتم می افتد. اما کتاب من می گوید که به پرتاب کننده برمی گردد. | توپ پرتاب شده در قطار در حال حرکت |
123012 | من اخیراً یک قسمت Mythbusters را تماشا کردم که در آن آنها فشارزدایی را در لباس غواصی بسته شده (که به نظر من یک لباس غواصی استاندارد است) آزمایش کردند. وقتی فشار هوا را برداشتند، کت و شلوار مچاله شد و بدن را به زور داخل کلاه ایمنی فرو برد. آنها کت و شلوار را در عمق 300 فوتی زیر آب داشتند و گفتند که چیزی در حدود 135psi است. سوال من این است که چرا بدن در اثر فشار هوا له نشده و کت و شلوار را باد کرده است؟ اگر هوا باید 135psi وارد کند تا کت و شلوار در برابر آب باد شود، چرا آن شخص را مانند آب خرد نمی کند؟ من می دانم که در این مورد آنها بدنی ساختند که کاملاً مانند یک انسان هوابند نیست، اما افراد زنده نیز از این لباس ها استفاده می کنند. | چرا هوا در لباس غواصی استاندارد شما را له نمی کند؟ |
88760 | فرض کنید یک منبع ولتاژ با EMF $\mathcal{E}$ و مقاومت داخلی $R$ داریم. اگر یک سیم کامل با مقاومت صفر به آن وصل کنیم، یک اتصال کوتاه پیدا می کنیم. مقدار جریان توسط: $$I=\frac{\mathcal{E}}{R+0}=\frac{\mathcal{E}}{R}$$ تعیین میشود سپس ولتاژ در سرچشمه خواهد بود $V=\mathcal{E}-IR=\mathcal{E}-\mathcal{E}=0$ ولت. اکنون میخواهم بفهمم که چه مقدار توان تلف میشود، جریان درون منبع (مثلاً گرمایش ژول درون باتری به دلیل برخورد الکترونها با یونها). فرمول بسیار ساده است: $$P=VI$$ بنابراین برای این مثال $P=0 \cdot \frac{\mathcal{E}}{R}=0$ اما میتوانیم فرمول را با استفاده از قانون اهم بازنویسی کنیم: $$ P=VI=I^2 R$$ و سپس $P=\frac{\mathcal{E}^2}{R} \neq 0$ در اینجا یک تناقض دریافت میکنیم. اشتباه من اینجا کجاست؟ شاید من درک اشتباهی از ولتاژ داشته باشم؟ آیا به این دلیل است که ما یک EMF داریم، یعنی مقداری نیروی غیر الکترواستاتیکی که علیرغم اینکه منبع را اتصال کوتاه کردهایم، کار میکند؟ همانطور که من متوجه شدم خود ولتاژ یک میدان الکتریکی را توصیف می کند که وجود ندارد. بنابراین شاید باید به جای $V$ در فرمول گرمایش ژول از emf استفاده کنیم؟ اما پس از آن، هنوز هم کمی من را گیج می کند، زیرا خود فرمول از قانون اهم و میدان های الکترواستاتیک گرفته شده است. | توان تلف شده در مقاومت داخلی منبع ولتاژ اتصال کوتاه |
38525 | فرض کنید دو طرف $A$ و $B$، با فاصله کمی از هم و در حالت استراحت نسبت به یکدیگر، هر دو کنترل یک شی محلی عظیم را داشتند. اگر طرف $A$ جسم محلی خود را نسبت به $B$ به سمت بالا بلند کند، کل نیروی گرانش روی جرم $B$ اندکی به سمت بالا زاویه خواهد داشت. اگر B این تغییر کشش گرانشی را در طول زمان اندازه گیری کند، یک موج ارتباطی بین $A$ و $B$ ایجاد می شود. آیا این کانال ارتباطی به صورت آنی کار نمی کند؟ چگونه این امر قوانین علیت را با توجه به سرعت نور نقض نمی کند؟ | ارتباطات سریعتر از نور با استفاده از گرانش؟ |
82691 | من در حال مطالعه برای یک آزمون در مکانیک کوانتومی هستم و در درک نحوه استفاده از عملگرهای نردبانی مشکل دارم. هیچ نمونه ای در کتاب درسی من وجود ندارد، فقط تعاریفی وجود دارد که نمی توانم نحوه استفاده از آنها را درک کنم، بنابراین امیدوارم بتوانید در عوض به من کمک کنید. بنابراین، یک تکلیف وجود دارد که در آن شما قرار است با استفاده از عملگرهای نردبانی، اصلاح مرتبه اول به حالت پایه را محاسبه کنید. در پاسخ درست می گویند که $$E_0^1 = \langle 0|H'|0\rangle$$ صفرها از کجا می آیند؟ من می دانم که آنها از تابع موج $\psi$ می آیند. اما من واقعاً تئوری پشت این را درک نمی کنم. سپس بعد از کمی محاسبات در پاسخ سمت راست $$ \langle 0|aa^\dagger a^\dagger|0\rangle +\langle0|aaa^\dagger a^\dagger|0\rangle =\langle0|aa نوشته می شود ^\dagger a|1\rangle +\langle0|aaa^\dagger|1\rangle$$ قوانین ریاضی این عملگرهای نردبانی چیست؟ چگونه این صفرها یک شدند؟ واقعا ممنون میشم اگه کسی بتونه کمک کنه تا این موضوع رو کمی بهتر درک کنم. | چگونه از اپراتورهای نردبانی استفاده کنیم؟ |
129476 | یک بلوک به جرم m در نیمکره ای به جرم M می لغزد. شتاب هر جرم چقدر است؟ فرض کنید اصطکاک ناچیز است.  a_M = شتاب نیمکره N_m = نیروی نرمال M بر روی m N_M = نیروی طبیعی زمین بر روی M بنابراین از FBD، من با $$\sum \text{F}_{xm}= mg\sin \theta = m(a_t - a_M \cos آمدم \theta)$$ $$\sum \text{F}_{ym} = N_m - mg \cos \theta = -m(a_r + a_M \sin \theta)$$ $$\sum \text{F}_ {xM} = -N_m \sin \theta = Ma_M$$ من به معادله دیگری نیاز دارم، بنابراین سعی کردم مسیر کار-انرژی را طی کنم تا سرعت مماسی بلوک در حال لغزش را پیدا کنم. نیمکره، اما آیا می توانم به خودی خود به انرژی بلوک نگاه کنم؟ فکر می کنم نمی توانم، زیرا در بالای جسم شتاب دهنده قرار دارد. با این حال، اگر بتوانم انرژی بلوک را به تنهایی برای یافتن سرعت مماسی در نظر بگیرم، آنگاه می توانم برای aM، $$ a_M = gm\sin \theta \frac{2-3\cos \theta}{M-m\sin را حل کنم. ^2 \theta} $$ که وقتی M >> m به 0 میرود و سپس $$a_t = g\sin \theta$$ در آن مورد، که بررسی میشود، با این حال من هنوز کمی از این بابت خسته هستم. من بیشتر در اینجا گیر کرده ام، بنابراین هر کمکی قدردانی خواهد شد. | بلوک لغزش به پایین نیمکره |
87160 | مجموعه ای را با ستونی از ماسه با تخلخل $\phi$ و نفوذپذیری $k$ در یک ظرف مکعبی تصور کنید. هنگامی که یک نفر آب را به طور یکنواخت (مثلاً $ V_w / A $ متر مکعب در هر متر مربع) به طور همزمان روی سطح بالای ماسه میریزد، توزیع آب (محتوای آب در یک ارتفاع خاص) ماسه چگونه متفاوت است. زمان (تا زمانی که آب به کف برسد و بعد از اینکه آب به ته برسد)؟ شن ممکن است اشباع نشده باشد. | جریان آب از طریق شن و ماسه |
108808 | من یک مشکل کوچک دارم که در حال حاضر به نوعی من را گیج می کند. وظیفه زیر: > نور با طول موج $\lambda = 500nm$ به یک شکاف دوگانه برخورد می کند که فاصله آن > $a = 30\mu m$ است. عرض هر کدام $a = 1\mu m$ است. در آشکارساز فاصله > از حداقل اول تا مرکز $y' = 1.5 cm$ است. فاصله بین دو شکاف و آشکارساز چقدر است؟ خوب اول از همه من فرض می کنم که حداقل ناشی از پراش تک شکاف است. بنابراین من فرمول $$d \frac{y'}{L} = n\lambda \Leftrightarrow L = \frac{dy'}{n\lambda}$$ را دریافت میکنم وقتی مقادیر داده شده را وارد میکنم، فاصلهای برابر با 3 سانتی متر دلار که به وضوح غیر واقعی است. چون وقتی فاصله اولین حداقل علت را با پراش دو شکاف محاسبه میکنم با استفاده از $$a \frac{y'}{L} = \left(n - \frac{1}{2}\right)\lambda \Leftrightarrow y ' = \frac{L}{a}\left(n - \frac{1}{2}\right)\lambda $$ من $y را دریافت می کنم < 1.5cm$ که منطقی نیست... بنابراین من چه غلطی می کنم؟ | محاسبه فاصله بین Detector و Double Slit |
117043 | بنابراین من سعی می کنم یک عبارت برای دمای الکترون بر اساس ولتاژهای یک پروب لانگمویر سه گانه استخراج کنم. من تا حد زیادی مشتق کاوشگر لانگمویر سه گانه را در ویکی پدیا دنبال کرده ام اما نمی توانم نتیجه آنها را بازتولید کنم. من فکر می کنم که آیا چیزی را از دست داده ام. وقتی از $\frac{1}{2} = \frac{1-e^{-e(V_{fl}-V_{+})/K_{B}T_{e}}} میروند، گیج میشوم 1-e^{-e(V_{-}-V_{+})/K_{B}T_{e}}}$ به، $(V_{+}-V_{fl}) = \frac{k_BT_e}{e}\ln 2 $ با استفاده از حد $eV_{Bias} = e(V_{+}-V{-}) >> k T_{e}$. وقتی سعی میکنم این حد را برای اولین معادلهای که در اینجا دارم اعمال کنم، متوجه میشوم که مخرج به صفر میرسد که به نظر من چندان مفید نیست. به عنوان مثال آنچه من فکر کردم این بود که $e(V_{-}-V{+})$ برابر با $-eV_{Bias}$ بود، بنابراین میتوانم هر دو طرف حد را در $-1$ ضرب کنم که به دست میآید $e (V_{-}-V{+}) << -K_{B}T_{e}$. بنابراین معادله نمایی من در مخرج سمت راست معادله اصلی خواهد شد: $e^{\frac{e(V_{-}-V{+})}{-K_{B}T_{e}}}$ ، که اساساً معادل 1 دلار از حد است. بنابراین در معادله اصلی مخرج $1-1$ می شود که $0$ است. بنابراین من در حال حاضر در مورد این موضوع بسیار گیج هستم و هر کمکی که من را به اشتقاق صحیح دمای الکترون در یک کاوشگر لانگمویر سه گانه راهنمایی کند بسیار قدردانی خواهد شد. | سوال پلاسما: بیان دمای الکترون بر حسب ولتاژ هر شاخه یک پروب لانگمویر سه گانه؟ |
29830 | فاینمن در پنجمین سخنرانی خود در پیام رسان به این واقعیت اشاره می کند که کربن-12 دارای سطح انرژی 7.82 مگا ولت است. او سپس بیان می کند که این همان چیزی است که ادغام سه یون هلیوم-4 را به کربن امکان پذیر می کند و در نهایت باعث تولید عناصر دیگر می شود. علاوه بر این، ظاهراً می توان محاسبه کرد که سطح انرژی 7.82 MeV از قبل ضروری است. اکنون متأسفانه من تقریباً هیچ دانشی از فیزیک هسته ای ندارم و بنابراین نمی دانم که چگونه همجوشی به صورت نظری مدل می شود. و من نمیدانم که تخمین این سطح انرژی دشوار است یا آسان (یعنی به سادگی میتواند این موضوع باشد که آیا صرفهجویی انرژی به این فرآیند اجازه میدهد). بنابراین سوال من این است: چه چیزی در این نوع محاسبات وجود دارد؟ و به طور کلی: روش های فعلی برای درک کمی (کیفی) همجوشی هسته ای چیست؟ ساده لوحانه من فرآیند همجوشی را با تخمینی برای دامنه انتقال بین حالت $\lvert \text 3{He}\rangle$ به حالت $\lvert C\rangle$ مدل میکنم، شاید طبق قانون طلایی فرمی. این باید تقریباً یک تابع دلتا $\delta(E_f - E_i)$ به شما بدهد که در آن $E_f$ و $E_i$ انرژی های حالت اولیه و نهایی هستند. سپس باید سطوح انرژی سیستم $3\text{He}$ را تخمین بزنید و یکی از آنها تقریباً 7.82 مگا ولت باشد. شما می توانید در پاسخ های خود فرض کنید که من دوره های کارشناسی ارشد مکانیک کوانتومی و تئوری میدان کوانتومی را گذرانده ام، اگر این کمک کند. | همجوشی هلیوم و منشأ عناصر |
47982 | شتاب دهنده FAIR یک مرکز برنامه ریزی شده برای تحقیقات ضد پروتون و یون است. چاه های آب زیرزمینی در حال ریختن است، جنگل در حال پاکسازی است... اما قرار است چه زمانی تکمیل شود؟ کسی میدونه؟ | شتاب دهنده FAIR قرار است چه زمانی تمام شود؟ |
19097 | آیا امروزه می توان یک هواپیمای شخصی ساخت که از سوخت غیرعملی برای استفاده روزمره استفاده نکند؟ از چه مفاهیم فیزیکی می توان برای ساخت آن استفاده کرد؟ | هواپیمای شخصی کاربردی امروز؟ |
38523 | آیا میتوانیم از نوعی ذرهبین برای بزرگنمایی واکنشهای گرانشی روی جسم توسط فیزیک نظری استفاده کنیم؟ اگر چنین است، آیا کسی می تواند از آن برای نابودی زمین استفاده کند | آیا میتوانیم از نوعی ذرهبین برای بزرگنمایی واکنشهای گرانشی روی جسم توسط فیزیک نظری استفاده کنیم؟ |
19547 | آیا می توان فشار را در نقطه ای از لوله محاسبه کرد که در آن شیر برقی باید قرار داده شود، با توجه به اینکه * لوله آب (آب معمولی تامین شده) * از مخزن بالای سر (در ارتفاع معینی از زمین) * ارتفاع حمل می کند. مخزن (یعنی حداکثر ارتفاع ستون آب، اگرچه مطمئن نیستم که آیا طول لوله عمودی باید به آن اضافه شود؟) * آب صرفاً تحت تأثیر گرانش (و فشار اتمسفر) جریان دارد * مقدار در ارتفاع معینی از زمین نصب می شود * مواد لوله PVC است * قطر لوله می گویند 1.5 اینچ است. | برای محاسبه فشار در نقطه ای از لوله آب عمودی با قطر معین |
89276 | من روی صندلی خود در قطار نشسته ام و قطار با سرعت بسیار بالایی در حال حرکت است، فرض کنید 600 مایل در ساعت. اگر من یک توپ را به صورت عمودی در هوا پرتاب کنم (در حالی که هنوز روی صندلی خود نشسته ام)، آیا توپ دوباره در دستان من می افتد یا در صندلی پشت سرم می افتد زیرا موقعیت من از زمانی که توپ را پرتاب کردم تغییر می کرد. اما مسیر عمودی توپ ها ثابت می ماند؟ | سوال حرکت نسبی |
12541 | یافتن سیارات فراخورشیدی در مناطق قابل سکونت، مکانهایی با محورهای نیمه اصلی مداری که امکان آب در حالت مایع را فراهم میکنند، بسیار ساخته شده است. اگر چنین اجسامی از نظر جزر و مدی قفل شوند و در شعاع قفل جزر و مدی ستاره بچرخند، ممکن است قابلیت سکونت به خطر بیفتد. تصویر زیر شعاع قفل جزر و مدی را برای کلاسهای طیفی ستارهای مختلف نشان میدهد:  نمودار عطارد را در منطقه قفلشده جزر و مدی نشان میدهد، اگرچه واقعاً وجود دارد. در یک رزونانس مدار چرخشی 3:2. **شعاع قفل جزر و مدی چگونه محاسبه می شود؟** | شعاع قفل جزر و مدی در مناطق قابل سکونت |
7475 | در این مقاله نویسندگان به > حساسیت عرضی $\chi_{ \perp}$ [meV $^{−1}$] اشاره میکنند به من آموخته شد که حساسیت مغناطیسی بدون بعد است. چگونه می توانم $\chi$ را در واحدهای بالا دریافت کنم؟ | حساسیت مغناطیسی در 1/eV |
134549 | من یک سوال بسیار اساسی در رابطه با ابرتقارن دارم. در واقع، من اصلاً نمی دانم که تأثیر ابر شرکا (به نام گائوژینو؟) ذرات مبادله ای برهمکنش ها (فوتون ها، گراویتون ها، گلوئون ها، W+-s و Z0s) بر تعامل مربوطه چیست. مثال: جاذبه: بر اساس ابرتقارن جدا از گراویتون، گراویتینو وجود دارد. آیا گراویتینو به تعامل گرانشی کمک می کند؟ از آنجایی که قرار است جرم بالایی داشته باشد (مثلاً در مقایسه با پروتون)، سهم احتمالی آن باید فقط برد کوتاه باشد. خوشحال میشم در این مورد بیشتر بیاموزم. متشکرم | آیا گراویتینو به تعامل گرانشی کمک می کند؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.