_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
78393 | > اگر دو سیارک $A$ و $B$ با جرم مساوی (و چگالی > 3000 کیلوگرم بر متر 3) وجود داشته باشند، با یک محور نیمه اصلی $a = $2.2 واحد نجومی با سیارک $A$ > دارای مدار دایرهای و بدون تمایل، و سیارک $B$ دارای مداری بیضی شکل با گریز از مرکز $e=0.05$ و شیب > است. $i=5$ درجه.. 1. بهترین معادله برای محاسبه سرعت برخورد آنها چیست؟ 2. چگونه می توان این را با انرژی پیوند گرانشی یک سیارک مرتبط کرد؟ | برخورد دو سیارک در کمربند اصلی |
108731 | یک ظرف استوانه ای به جرم M، شعاع R و ارتفاع H است. سیلندر با مایعی با چگالی D پر شده است. پایه سیلندر دارای یک شیر خروجی به شعاع r است که مایع از طریق آن می تواند از سیلندر خارج شود. در ابتدا مرکز جرم سیلندر و مایع در سیستم استوانه در ارتفاع H/2 در امتداد محور استوانه قرار دارد. در زمان t = 0، شیر خروجی در پایه سیلندر باز می شود و مایع شروع به خارج شدن می کند. ما می خواهیم مکان مرکز جرم سیستم را مطالعه کنیم. وقتی مایع بیرون میرود، مرکز جرم شروع به پایین آمدن میکند تا به نقطه حداقل برسد و سپس دوباره شروع به بالا رفتن میکند تا زمانی که استوانه کاملاً خالی است به ارتفاع H/2 در امتداد محور برگردد. **فرض ها**: 1. سطح بالایی سیلندر بسته است. 2. آزمایش در ارتفاع A بالاتر از سطح دریا انجام می شود. **سوالات**: 1. مرکز جرم سیستم در زمان t = T کجا خواهد بود؟ 2. T را پیدا کنید که در آن مرکز جرم سیستم کمترین باشد. 3. زمانی که مرکز جرم سیستم کمترین مقدار باشد، چه مقدار مایع در سیلندر وجود خواهد داشت؟ | مرکز جرم استوانه ای که مایع از آن خارج می شود |
11112 | از آنجایی که از طرفداران stackoverflow هستم، فکر کردم میتوانم این سؤال را اینجا امتحان کنم، امیدوارم خیلی خارج از موضوع نباشد. من می خواهم یک دیوار کوهنوردی ایستاده آزاد در باغ خود بسازم و نمی دانم از کجا شروع به کار برای استحکام و ساخت آن کنم. این از مکعب های فولادی ملایم 50 در 50 سانتی متر در 50 سانتی متر به هم پیوسته (با استفاده از پیچ و مهره) ساخته شده است که به ارتفاع 3 متر با پایه 1 متر در 1 متر روی هم قرار گرفته اند. سپس 4 مکعب پایه به یک پایه بتنی پیچ می شود. اگر من مکعب های دیگر را به کنار پشته اصلی بچسبانم تا یک برآمدگی ایجاد کنم، چگونه می توانم فشار وارد شده به اتصالات بین اورهنگ و پشته اصلی و بین پشته و پایه ها را برطرف کنم؟ پیچ های بین مکعب ها 3 سانتی متر طول و 2 سانتی متر قطر خواهند داشت. من تصمیم نگرفته ام که از چه اتصالاتی بین پشته و بتن استفاده کنم، زیرا معتقدم مشکل اینجاست. با تشکر برای هر گونه کمک آن بسیار قدردانی می شود! | تنش هایی که از طریق اتصالات روی دیوار فولادی بالارونده وارد می شود |
112689 | من مدتی است که با این مشکل گیر کرده ام. من یک انتشار دهنده در نمایش حرکت دارم (از این سوال)، که به نظر می رسد $$ \widetilde\Delta_F(p) = \frac{1}{(p^0)^2-\Big(\Big(\frac{ n\pi}{L}\Big)^2+m^2\Big)+i\epsilon} $$ میخواهم بدانم چگونه محاسبه میکنم $Tr(\log(\Delta_F))$ به طور کلی برای این نوع انتشار دهنده ها. انتشار دهنده در نمایش موقعیت مانند $$ \Delta_F(x-x') = \sum_{n=1}^\infty\int\frac{dp_0}{(2\pi)^2}\frac{e^{ip_0(x^0-x'^0)}e^{i\frac {n\pi}{L}(z-z')}}{(p^0)^2-\big(\big(\frac{n\pi}{L}\big)^2+m^2 \big)} $$ جایی که من انتگرال بیش از $p_z$ را با مجموع بیش از $n$ جایگزین کرده ام. ویرایش 1: با انتشار دهنده داده شده می توانم Trace to be را بنویسم، $$ \text{Tr}\log{\Delta} = - \sum_n \int dp_0 \log{\bigg(p_0^2 - \bigg(\frac {n\pi}{L}\bigg)^2 + m^2\bigg)} $$ اما در هر دو حد $p_0$ I واگرا است فرض کنید من هیچ قطعی هم معرفی نکرده ام. چگونه می توانم این را با توجه به زمینه این مشکل دوباره عادی کنم. PS: با عرض پوزش، من یک مبتدی با QFT و محاسبات انتگرال مسیر هستم. اگر بتوانم یک پاسخ کاملاً صریح دریافت کنم مفید خواهد بود. **به طور دقیق تر، می خواهم بدانم معنای $\text{Tr}(\log(\Delta_F))$ چیست.** | محاسبه Tr(log($\Delta_F$)) |
57271 | من در حال مطالعه توصیف همیلتونی از یک سیستم محدود هستم. چند روزی است که سوالاتی مرا درگیر خود کرده است که درگیر آن بودم. از لاگرانژی، میتوانیم محدودیتهای اولیه را بهدست آوریم، و برای شرایط سازگاری، باید این محدودیتهای اولیه را در زمان حفظ کنیم، که ما را به برخی محدودیتهای بیشتر سوق میدهد. واضح است که $$\\{\phi^{(1)}_i,H_c\\}+u^{(1)}_j\\{\phi^{(1)}_i, \phi^{( 1)}_j\\}=0 \qquad (1)$$ محدودیتهای ثانویه را ایجاد میکند. اما چه معادله ای محدودیت سوم را ایجاد می کند؟ آیا $$\\{\phi^{(2)}_a,H_c\\}+u^{(1)}_j\\{\phi^{(2)}_a، \phi^{(1) }_j\\}+u^{(2)}_b\\{\phi^{(2)}_a, \phi^{(2)}_b\\}=0 \qquad (2)$$ یا فقط $$\\{\phi^{(2)}_a,H_c\\}+u^{(1)}_j\\{\phi^{(2)}_a، \phi^{(1)}_j \\}=0 \qquad ? \quad(3)$$ یعنی، آیا وقتی از مرحله دوم به مرحله سوم می رویم، آیا محدودیت ثانویه را در نظر بگیریم؟ (در اینجا $i,j$ تمام ابعاد محدودیت های اولیه و $a,b$ نشان دهنده ابعاد محدودیت های ثانویه است.) و این رویه چه زمانی باید خاتمه یابد؟ وقتی برخی از محدودیت ها با یکدیگر رفت و آمد ندارند، باید توقف کنیم یا حرکت کنیم؟ اگر به جلو برویم، محدودیت های مرحله بعدی چیست؟ آیا این قطعات بدون شرایط شامل $u$s نامشخص است؟ برای مثال، در معادله (2)، اگر $\\{\phi^{(2)}_a، \phi^{(1)}_j\\}\neq 0$ باشد، آیا باز هم میتواند محدودیتهای ثالثی را ایجاد کند؟ $\\{\phi^{(2)}_a,H_c\\}=0$ ? و برای استخراج معادلات همیلتون باید از کدام همیلتونی استفاده کنیم، همیلتونی با محدودیت های اولیه یا یکی با تمام محدودیت ها؟ من سعی می کنم سوالاتم را واضح تر بیان کنم، بنابراین توضیحات طولانی است. با تشکر | شرایط سازگاری سیستم های همیلتونی محدود |
133690 | من نمی دانم که آیا این ویژگی های یک اتم تحت کوانتوم یا فیزیک کلاسیک یا شاید هر دو قرار می گیرند. برخی از توضیحات مفید خواهد بود. | آیا اسپین و بار یک اتم یک مفهوم کوانتومی است یا کلاسیک؟ |
78392 | ژاکوبین، لورنتس و تبدیل فوریه. من با تعبیر/معنای فیزیکی همه این دگرگونی ها گیج شده ام. 1. تا جایی که من فهمیدم ژاکوبین از یک فضای مختصاتی به فضای دیگر تبدیل می شود (نمونه هایی برای ژاکوبین از دکارتی به کروی فلان و فلان وجود دارد...). اما تبدیل لورنتس نیز تبدیل مشابهی را از یک فضای مختصات به فضای دیگر انجام می دهد درست است؟ پس ژاکوبین هم نوعی تبدیل لورنتس است! یا اینکه تفاوت فیزیکی چیست؟ 2. بالاخره با تبدیل فوریه هم گیج شدم! همچنین از فضایی به فضای دیگر تبدیل می شود! چگونه می توانیم تفاوت فیزیکی و سودمندی فیزیکی همه این دگرگونی ها را توضیح دهیم؟ چگونه تصمیم میگیریم در برخی موقعیتهای فیزیکی چه تغییری را میتوان انجام داد؟ لطفاً کسی می تواند با مثال فیزیکی و مقایسه این سه تبدیل توضیح دهد؟ | ژاکوبین، لورنتس و تبدیل فوریه |
108737 | من این آزمایش را در کلاس انجام دادم: با چکش به یک چنگال کوک زدم. صدا مدتی طول کشید. با این حال، وقتی چنگال تنظیم را به یک جعبه چوبی وصل کردم، صدا چند ثانیه طول کشید (بسیار کوتاهتر از حالت قبلی) اما چرا اینطور است؟ من می دانم که دلیل آن به دلیل طنین است، اما آیا کسی می تواند دلیل این مشاهدات را با جزئیات توضیح دهد. | رزونانس و یک چنگال تنظیم |
29293 | آیا سیاره ای که به طور جزر و مدی بسته شده می تواند فصل داشته باشد؟ طبق درک من، سیاره ای که از نظر جزر و مد قفل شده است دقیقاً یک بار در هر چرخش به دور خورشیدش به دور خود می چرخد. با این حال، اگر محور چرخش سیاره به طور قابل توجهی از محور چرخش به دور خورشید فاصله داشته باشد، آیا هنوز فصلی نخواهد داشت؟ یا اینکه قفل جزر و مدی مستلزم آن است که محور چرخش سیاره به دور خودش کاملاً متعامد با محور چرخش سیاره به دور خورشیدش باشد؟ اگر نه، چه اتفاقی برای سیارهای که از نظر جزر و مدی قفل شده است، با محور چرخش «به سمت» خورشیدش (مثل اورانوس) میافتد؟ | آیا سیاره ای که به طور جزر و مدی قفل شده فصل دارد؟ |
46514 | آیا منطق من درست است؟ فرض کنید یک ذره $p$ وجود دارد که می تواند به $ \\{$a spin-1 و یک ذره spin-0$\\}$ یا دو ذره spin-0 تجزیه شود، آنگاه کمترین اسپین ممکن $p$ است. 2. این به این دلیل است که ما نیاز داریم که چرخش یکنواخت و به اندازه کافی بزرگ باشد تا محصول spin-1 را در خود جای دهد. * * * اضافه شده: $p$ به گونه ای است که $p\to \pi^-+\rho^+$ و $p\to \xi+\xi$ که $\xi$ ذره ای از اسپین 0 است. من می خواهم کمترین اسپین ممکن را برای $p$ بدانید. من فرض میکنم که پایستگی تکانه زاویهای کل و برابری برقرار است. به هر حال، آیا برابری ذاتی $p$ منفی خواهد بود، زیرا من فکر می کنم هر کدام از $\rho^+$ و $\pi^-$ دارای برابری ذاتی منفی هستند؟ | کران پایین برای اسپین در فرآیند فروپاشی ذرات |
27556 | من به دنبال یک مرجع ابتدایی در مورد مسائل پایداری در تجزیه و تحلیل عددی PDE های بیضوی غیر خطی، به ویژه با استفاده از روش تفاضل محدود هستم (اما چیزی جامع تر، که روش های پیچیده تر را پوشش می دهد، حتی بهتر است). در حالت ایدهآل، خواندن مطالبی که مخاطبان فیزیکدان یا ریاضی کاربردی باشد، برای من آسانتر است، اما این یک الزام سختگیرانه نیست. برای روشن بودن، پیاده سازی روش (استفاده از نرم افزار یا زبان برنامه نویسی مورد علاقه شما) موضوع نیست، من بیشتر به ریاضیات مربوط به ثبات عددی علاقه مند هستم. | تجزیه و تحلیل عددی PDE های بیضوی |
94170 | من (در متن گریفیث) خواندهام که «ممکن است، اما دست و پا گیر» است که به طور کامل مفهوم میدان را در الکترودینامیک کنار بگذاریم و در عوض از یک نظریه کنش در فاصله استفاده کنیم. در اینجا دقیقاً منظور چیست؟ از آنجایی که فیلدها از نظر فیزیکی وجود دارند، چرا این کار جایز است؟ ویرایش: با توجه به پاسخهای زیر، من در مورد تناقض آشکار در اینجا کنجکاو هستم - اگر فیلدها از نظر فیزیکی وجود داشته باشند، پس چگونه میتوان مفهوم میدان را کنار گذاشت؟ | آیا مفهوم میدان برای الکترودینامیک ضروری است؟ |
23078 | $U(P) = \frac {iU(r_0)}{\lambda} \int_{S} \frac {e^{iks}}{s} K(\chi)\,dS$ جایی که $S$ توصیف میکند سطح کره، سطح کره چگونه توصیف می شود؟ ببخشید اگر فکر می کنید این یک سوال کاملا ساده است، من نتوانستم اطلاعات را در هیچ کجای اینترنت پیدا کنم. (در مورد برچسب نیز کاملاً مطمئن نیستم) بنابراین هر گونه ویرایشی بسیار قدردانی می شود | توصیف سطح یک کره در اصل هویگنس |
65524 | من در این شرایط گیج شده ام. در نمونه ای از این کتاب (مثال 16.5. فیزیک حرارتی، توسط بلاندل) آنها می خواهند ثابت کنند که $$C_P - C_V = VT\frac{\alpha^2}{\beta_T}\tag{1}$$ اما با استفاده از واقعیت این است که $S=S(T,V)$. سپس از این واقعیت استفاده می کنند که $$C_V = T\biggl(\frac{\partial S}{\partial T}\biggr)_V\tag{2}$$ و اینکه $$C_P = T\biggl(\frac{ \partial S}{\partial T}\biggr)_P\tag{3}$$ **سوال** من این است که رابطه (3) با این فرض است که $S=S(T,p)$، پس با این فرض اولیه که $S=S(T,V)$ چه اتفاقی افتاد؟ یا راهی برای به دست آوردن (3) بدون استفاده از این واقعیت وجود دارد که $S=S(T,p)$؟ در نهایت، اگر تنها راه به دست آوردن (3) با فرض اینکه $S=S(T,p)$ باشد، پس معنای فیزیکی تغییر $S=S(T,V)$ به $S=S( چیست؟ T,P)$ منظورم این است که چگونه می توانم آن تغییر در متغیرها را توجیه کنم؟ | تفسیر فیزیکی تغییر متغیرهای $S(T,V)$ به $S(T,p)$ |
54995 | چگونه ممکن است که جریان به این سرعت جریان داشته باشد در حالی که شارژ بسیار کند جریان دارد؟ می دانیم که الکترون ها بسیار آهسته حرکت می کنند در حالی که بار با سرعت نور حرکت می کند. | چگونه ممکن است که جریان به این سرعت جریان داشته باشد در حالی که شارژ بسیار کند جریان دارد؟ |
29298 | این مشکل را در رمزنگاری کوانتومی در نظر بگیرید: ما دو حالت خالص $\phi_1،\phi_2$ به عنوان ورودی و ثابت $0 \leq \alpha <\beta \leq 1 $ داریم، که در آن Yes instance آنهایی هستند که $$\ چپ| \left<\phi_1,\phi_2\right>\right| \leq \alpha$$ و بدون نمونه آنهایی هستند که برای آنها $$\left|\left<\phi_1,\phi_2\right>\right|\geq \beta$$ باید یک مدار کوانتومی ابداع کنم که بپذیرد موارد بله با احتمال حداقل $p$، و بدون نمونه با حداکثر احتمال $q$ برای برخی از $q<p$. چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ مرجعی هست که این مشکل در آن حل شود؟ پیشاپیش ممنون | چگونه می توانید بین پیش بینی حالت های کوانتومی تمایز قائل شوید؟ |
43140 | پتانسیلی به شکل $r^{-n}$ اغلب دوربرد در نظر گرفته می شود، در حالی که پتانسیلی که به صورت تصاعدی کاهش می یابد، کوتاه برد در نظر گرفته می شود. آیا این توصیف صرفاً نسبی/متعارف است یا دلیل اساسی تری وجود دارد؟ | تعامل بلند/کوتاه برد |
68807 | من در حال مطالعه ترانزیستورهای با تحرک الکترونی بالا (HEMT) هستم، اما به سادگی نمی توانم بفهمم که چگونه آنها به روشی که توسط مراجعی که در اینترنت خوانده ام، کار می کنند. این چیزی است که من تاکنون درک کردهام: ایده کاهش پراکندگی و در نتیجه افزایش تحرک با جدا کردن الکترونهای رسانا توسط اتمهای دهنده یونیزه شده است که برای تهیه این الکترونها ضروری هستند. بنابراین، این ترانزیستورها از یک دروازه فلزی، یک نیمه هادی n++ بسیار دوپ شده (که برای تامین حامل های متحرک استفاده می شود)، یک ناحیه n فاصله دهنده بدون دوپ، و یک ناحیه با p کم دوپ شده تشکیل شده اند. وقتی در کنار هم قرار میگیرند، ناحیه فاصلهگذار n دوپنشده و ناحیه p کمی دوپشده یک پیوند ناهمگون را تشکیل میدهند، زیرا هر دو سطح فرمی باید یکسان باشند و انرژیهای یونیزاسیون نیز باید ثابت بمانند. این پیوند ناهمگون به شکل یک چاه مثلثی در سمت نیمه هادی دوپ شده p است. بنابراین، الکترونها میتوانند از سمت n به چاه مثلثی در سمت p تونل بزنند، جایی که به دام میافتند و از یونها جدا میشوند و بنابراین میتوانند به سرعتهای بالایی برسند. این ناحیه مثلثی الکترونهای با تحرک بالا، 2DEG (گاز الکترونی دوبعدی) نامیده میشود، امیدوارم تا اینجا تمام آنچه گفتهام درست باشد. (لطفا اگر اشتباه می کنم اصلاح کنید). اینجاست که من متحیر می شوم: 1. این هتروجانکشن همیشه وجود دارد بدون توجه به اینکه چه ولتاژی روی دروازه اعمال می شود. در نتیجه، همیشه یک منطقه 2DEG در رابط بین نیمه هادی های p و n وجود خواهد داشت، بنابراین یک کانال رسانا بین منبع و تخلیه همیشه وجود خواهد داشت (ترانزیستور همیشه روشن خواهد بود). چگونه گیت این کانال را کنترل می کند؟ چه بایسی باید روی گیت اعمال شود و چه تاثیری روی 2DEG (و رسانایی دستگاه) دارد؟ 2. مناطق منبع و تخلیه به صورت عمودی در سراسر مناطق مختلف گسترش می یابند (n++، فاصله، p). برای اینکه تحرک بالایی داشته باشیم، می خواهیم کانال بین تخلیه و منبع در 2DEG باشد. بنابراین ما میخواهیم الکترونها در آنجا جریان پیدا کنند، زیرا در آنجا میتوانند به بالاترین سرعتها برسند، زیرا تقریباً هیچ پراکندگی در آنجا وجود ندارد. با این حال، چه چیزی باعث میشود که الکترونها از طریق ناحیه n++ بین گیت و اسپیسر عبور نکنند؟ به نظر من 2 مسیر برای الکترون ها وجود دارد که باید طی کنند. | ترانزیستورهای با تحرک الکترونی بالا (HEMT) چگونه کار می کنند؟ |
102085 | بر اساس فرضیه های نسبیت خاص، تمام قاب های اینرسی از همه جهات برابر هستند. پس چگونه از این نتیجه می شود که فضا برای یک قاب اینرسی همسانگرد و همگن است و زمان همگن است. یا اولی از دومی پیروی می کند؟ یا آنها دو فرض مستقل در مورد قاب های اینرسی هستند؟ آیا همسانگردی و همگنی فضا و همگنی زمان برای یک قاب اینرسی میتواند از یک اصل اساسیتر در فیزیک ناشی شود؟ | قاب های اینرسی در نسبیت خاص |
54412 | بگویید من دو سیستم مجزا از بوزونهای یکسان دارم، یکی با بوزون N و دیگری با M. سیستم یکی با حالت $|\psi_1\rangle$ و دیگری با $|\psi_2 \rangle$ توصیف میشود که در فضای Fock بیان میشود. مانند $|\psi_1\rangle = \sum_{n_1,...,n_{max}} \alpha(n_1,..,n_{max}) |n_1,n_2,..,n_{max}\rangle$ $|\psi_2\rangle = \sum_{n_1,...,n_{max}} \beta(n_1,..,n_{max}) | n_1,n_2,..,n_{max}\rangle$ Where $|n_1,n_2,..,n_{max}>=\prod_{k=1}^{max} \frac{(a^{\dagger}_k)^{n_k}}{\sqrt{n_k!} } |vac\rangle$ با max نشان دهنده حداکثر حالت اشغال شده، $\alpha$ و $\beta$ برخی از ثابت ها بسته به هر یک از مقادیر (صفر اگر $\sum_{k} n_k$ برابر با $N$ برای $\alpha$ یا $M$ برای $\beta$) نیست و تابع موج تمام شرایط عادی سازی معمول را برآورده می کند. در نقطهای که میخواهم این دو زیرسیستم را کنار هم بیاورم، این حالت را میتوان به صورت یک فضای Fock بدنه $N+M$ بیان کرد. $|\psi_{total}\rangle = |\psi_1\rangle \otimes|\psi_2\rangle$ برای ذرات قابل تشخیص، این نسبتاً پیش پا افتاده است، اما تقارن آن را تا حدودی مبهم می کند (برای من) چگونه این کار را انجام دهم و حالت هایی را با دامنه های مناسب آیا کسی می تواند به من بگوید، یا کتاب یا مقاله مناسب را به من نشان دهد؟ | ترکیب دو فضای فاک اعداد محدود در یک |
29290 | $\frac{1}{c^2}\int_{\theta=-\pi/2}^{\theta=\pi/2} \frac{kM}{r^2}cos\theta ds=2\ frac{kM}{c^2\Delta}$ یک مشاهده: $\cos\theta=\frac{\Delta}{r}$  | محاسبه انتگرال انحراف نور از مقاله انیشتین در سال 1907 در مورد گرانش و نور |
132952 | طبق تعریف، ستاره Hodge یک $p$-form $\omega_{a_1\cdots a_p}$ در منیفولد $n$-بعدی با $*\omega_{b_1\cdots b_{n-p}}=\frac داده میشود. {1}{p!}\omega^{a_1\cdots a_p}\epsilon_{a_1\cdots a_pb_1\cdots b_{n-p}}$ در اینجا، من فرض میکنم منیفولد به متریک $g_{ab}$ مجهز است و عنصر حجم با متریک سازگار است، یعنی $\epsilon_{a_1\cdots a_n}=\ sqrt{|g|}\tilde\epsilon_{a_1\cdots a_n}$ با $\tilde\epsilon_{a_1\cdots a_n}=+1$ وقتی $a_1,\cdots,a_n$ جایگشت زوج $1,2,\cdots,n$ باشد. $=-1$ وقتی جایگشت قدیمی. $=0$ وقتی شاخص های مکرر وجود دارد. از این فرمول، حدس میزنم که میتوانیم دوگانه Hodge را به این صورت محاسبه کنیم که ابتدا حاصل ضرب تانسور $\omega_{a_1\cdots a_p}$ را با $\epsilon_{a_1\cdots a_n}$ بگیریم و سپس اولین شاخصهای $p$ را منقبض کنیم. درست میگم؟ | آیا عمل ستاره هاج را می توان به عنوان انقباض پس از حاصل ضرب تانسور یک $p$-form با عنصر حجم درک کرد؟ |
98842 | اخیراً فهمیدم که بالاترین مرتبه هارمونیک کروی مورد نیاز برای نشان دادن توزیع فضایی محصولات فروپاشی یک ذره را می توان برای تعیین اسپین آن با استفاده از استدلال های مربوط به تئوری نمایش SO(3) / اضافه کردن تکانه زاویه ای استفاده کرد. من به دنبال استدلال مشابهی برای مسئله به خوبی مطالعه شده یک کره دی الکتریک در یک میدان الکتریکی یکنواخت هستم. برای مثال، این مورد در الکترودینامیک گریفیث، بخش 4.7 در نسخه سوم حل شده است (من از نسخه کم قیمت هند استفاده می کنم، جایی که در صفحه 205 است). او در پایان آن مشکل به این نتیجه میرسد که «زمین داخل (بهطور شگفتانگیزی) یکنواخت است». من احساس میکنم که این نتیجه وقتی ایدههایی از نظریه بازنمایی SO(3) را به کار میگیرد، کمتر تعجبآور است، اما مطمئن نیستم که چگونه استدلال را دقیقاً فرموله کنم. اینجا رشته فکری من است -- میدان یک میدان برداری با جهت خاص است، بنابراین یک واحد تکانه زاویه ای دارد (یا با هارمونیک کروی $l = 1$ به دست می آید). بنابراین، بار سطحی القایی روی کره دی الکتریک باید با $P_1(\cos \theta) = \cos(\theta)$ داده شود. میدان داخل یک میدان برداری است که از این بارها سرچشمه می گیرد، بنابراین باید دوباره یکنواخت باشد. من همچنین سعی میکنم از این برای تعیین بالاترین مرتبه (یعنی بالاترین $l$) جزء $Y_{lm}$ در کل میدان الکتریکی پس از محاسبه قطبش کره استفاده کنم. | یک کره دی الکتریک در یک میدان الکتریکی در ابتدا یکنواخت و نظریه نمایش SO(3) |
65527 | من فقط حدسم را بیان می کنم. اجازه دهید دو ذره A و B نیروهای $F_1$ و -$F_2$ را بین آنها تجربه کنند و اجازه دهید حدس بزنیم که دو ناظر وجود دارد، یکی ساکن است و دیگری با سرعت ثابت در حال حرکت است. اکنون زمان اندازه گیری من برای برخورد برای ناظر متحرک یکسان نخواهد بود. بنابراین اگر من ساکن باشم، ناظر متحرک ممکن است بگوید اندازه گیری من اشتباه است، یعنی قانون سوم نیوتن نقض شده است؟ درست است؟ | نقض قانون سوم نیوتن |
126813 | به من آموختند که جریان ها همیشه با برخی موقعیت های غیر تعادلی همراه هستند. اکنون با اثر DC Josephson مواجه شدم که در آن **تعادل** جریان را می توان از این فرمول محاسبه کرد: $I = \frac{2e}{\hbar}\frac{dF}{d\phi}$ که در آن $F$ فقط است. انرژی رایگان 1) اول از همه، این فرمول از کجا آمده است؟ 2) این فاز ماکروسکوپی ابررسانا $\phi$ باید به نوعی در انرژی داخلی گنجانده شود یا من اشتباه می کنم؟ 3) در مورد محدودیت های اتصال طولانی - آیا این یک فرمول کلی است؟ شاید بتوانم این اثر را با روش تابع سبز یا سایر ماشین آلات کنترل کنم؟ من سعی می کنم بفهمم این جریان از کجا می آید و طرح کلی حمل و نقل در آن شرایط چیست؟ اگر دو ابر رسانا را به هم بچسبانید و یک حلقه ایجاد کنید، جریان نیز جریان می یابد؟ چگونه می توان جریانی را از طریق کمیت های ترمودینامیکی تعریف کرد (من ترمودینامیک کلاسیک غیرتعادلی را می شناسم، اما نکته اینجاست). هر گونه مرجع استقبال می شود. | اثر دی سی جوزفسون |
27552 | چرا معمولاً فیلدهای spin-$\frac 32$ در $(\frac 12, \frac 12)\otimes[(\frac 12,0)\oplus(0,\frac 12)]$ توصیف میشوند. بازنمایی (Rarita-Schwinger) به جای نمایش $(\frac 32,0)\oplus(0,\frac 32)$؟ آیا دومی فیلد spin-$\frac 32$ را توصیف نمی کند؟ چرا گراویتینو با نمایش نوع Rarita-Schwinger به جای نمایش $(\frac 32,0)\oplus(0,\frac 32)$ ارائه می شود؟ این مربوط به سوال اخیری است که من در مورد عدم تغییر گیج میدان Rarita-Schwinger پرسیدم. با تشکر | چرا فیلدهای spin-3/2 در نمایش (3/2,0)+(0,3/2) نیستند؟ |
72097 | من در مورد استفاده از مختصات کروی هنگام کار با گشتاورهای دوقطبی گیج شده ام. احتمالاً بهتر است از یک مثال برای نشان دادن اینکه در کجا سردرگم هستم استفاده کنید. اگر یک دوقطبی خالص داشته باشیم، با یک گشتاور دوقطبی که زاویه آن $ \theta $ از محور عمودی است (که ما آن را $x$ می نامیم)، ممان دوقطبی توسط بردار $ \vec{p} = pcos ( \) داده می شود. تتا) \hat{x} + psin( \theta) \hat{y} + 0 \hat{z}$ در مختصات دکارتی، اما کتاب من ادعا میکند که توسط (در مختصات کروی) $ \vec{p} = pcos( \theta) \hat{r} + psin(\theta) \hat{\theta}$. چگونه ممکن است؟ اگر میخواهید از دکارتی به کروی تبدیل شوید، از معادلات مکالمه استفاده میکنید که برابر است با $\vec{p} = p \hat{r} + \theta \hat{ \theta} + 0 \hat{ \phi}$. بقیه مسئله می خواهد گشتاور این ممان دوقطبی را به دلیل فاصله دور رسانایی (روش تصاویر) پیدا کند. من روند را دریافت می کنم، اما مختصات واقعاً برای من مشکل ایجاد می کند. من برای حل مشکل کمک نمی خواهم، بیشتر با مختصات اشتباه گرفته ام، فکر می کنم ممکن است کتاب من اشتباه کرده باشد. | دوقطبی های الکتریکی و مختصات کروی |
112684 | من در حال حاضر مشغول مطالعه امواج در پلاسمای سرد هستم، اما حدس میزنم سوالم قابل تعمیم باشد. این در مورد چهارمین معادله ماکسول در رسانه های قطبی / رسانا است: $\nabla \times H = \frac{1}{c} \frac{\partial D}{\partial t} + \frac{4\pi}{c} J $ اکنون از سخنرانی های الکترودینامیک خود می دانیم که $D = \epsilon E$ با $\epsilon$ تانسور دی الکتریک است، اما همچنین مدل سازی حیاتی قانون اهم برای رسانه رسانا $J = \sigma E$ به خوبی در حافظه ما قرار دارد. بنابراین اولین رفلکس من اکنون این است که فقط همه چیز را وصل کنم و معادله ای برای $E$ در فضای فوریه بدست آوریم و ببینم به کجا می رسم. با این حال به نظر میرسد که این هرگز در ادبیات اتفاق نمیافتد، و ppl به عنوان Stix (امواج در پلاسما، فصل 1) یا جکسون رابطه $\epsilon = 1 - \frac{4 \pi \sigma}{i \omega}$ را برقرار میکنند. این همان چیزی است که من را به شدت گیج می کند: $D$ از این استدلال ناشی می شود که اگر ما شارژهای **bound** در یک رسانه داشته باشیم، آنها به صورت خطی با قطبش $P$ پاسخ می دهند به طوری که $D = E + 4\pi P $. رسانایی شامل یک مدل حالت پایدار (که باید مشخص شود) از بارهای **آزاد** در پاسخ به میدان الکتریکی است. اگرچه دیدگاههای اساساً متفاوت است، به نظر میرسد مدل محدود و آزاد با $\epsilon = 1 - \frac{4 \pi \sigma}{i \omega}$ به هم متصل شدهاند، اما برای انگیزههای فیزیکی خوشحالم. در پایان (حداقل برای پلاسمای سرد)، ما همیشه از معادله حرکت از $J = n m v$ و $v$ استفاده می کنیم تا رابطه ای بین $J$ و $E$ بدست آوریم، بنابراین $\sigma$ به دست می آید. اما منابعی نیز وجود دارند که با تانسور دی الکتریک کار می کنند که من واقعاً آنها را نمی فهمم (مانند پادمانابهان، اخترفیزیک نظری جلد اول، فصل 9.5). بنابراین در پایان، سؤالات من اکنون به شرح زیر خواهد بود: * وصل کردن ساده $D = \epsilon E$ و $J = \sigma E$ به Maxwell 4 اشتباه به نظر می رسد، همچنین به دلیل استدلال های فیزیکی پشت آن مدل ها. ما نمی توانیم هر دو را در معادله داشته باشیم. درست/کاذب؟ * چرا رابطه ای مانند $\epsilon = 1 - \frac{4 \pi \sigma}{i \omega}$ می تواند بین یک مدل ثابت و پویا وجود داشته باشد؟ یا من در اینجا گمراه شدهام و $i\omega$ به منشا پویا برای $\epsilon$ نیز اشاره میکند؟ پیشاپیش از کسی که وقت می گذارد متشکرم! | تانسور دی الکتریک در مقابل تانسور رسانایی در پلاسماهای (سرد). |
68119 | من سعی می کنم یک عبارت ( Work & Energy ) از فنر بنویسم که شل نباشد و جعبه ای با وزن 1 کیلوگرم روی آن باشد. چگونه باید باشد این چیزی است که من سعی کردم انجام دهم: $$\frac{kx^2}{2}-mg$$ این یک تصویر از آن است.  جعبه $m$ $1kg$ و $k=200$ است و حالت این است که فنر شل نیست. من می خواهم برای انجام این کار راهنمایی دریافت کنم. با تشکر **ویرایش** مشکل کامل من اینجاست. من می خواهم حداکثر انقباض فنر را پیدا کنم، اولین جرم در بهار روی جرم می افتد. بنابراین من تصمیم گرفتم آن را با Work and Energy حل کنم. $$mg(3+x_{0})+\frac{k{x_{0}}^2}{2}-mg=\frac{k{x_{0}}^2}{2}-3g$ $ این عبارت درست برای نوشتن است؟ E$_{end}$=E$_{start}$؟  | فنر الاستیک و موضوع انرژی |
28355 | برای درک رفتار نیمه هادی ها، در اینجا و در صفحه ویکی پدیا (انرژی فرمی، سطح فرمی) با توضیحاتی در مورد انرژی فرمی مواجه می شوم. اگر به درستی متوجه شده باشم، سطح فرمی به حالت انرژی اشاره دارد که در آن 50 درصد احتمال یافتن الکترون وجود دارد. این با دما متفاوت است. انرژی فرمی بالاترین حالت انرژی اشغال شده فرمیون ها در صفر مطلق است. من در مورد رابطه این دو اصطلاح کمی سردرگم هستم. علاوه بر این، در یک نیمه هادی، انرژی _فرمی_ بین نوار ظرفیت و نوار هدایت قرار می گیرد. با این حال، درک من این است که الکترون ها نمی توانند بین دو باند وجود داشته باشند -- پس چرا _Fermi Energy_ بالای نوار ظرفیت نیست؟ | واقعاً انرژی فرمی در یک نیمه هادی به چه معناست؟ |
109464 | چه اتفاقی میافتد اگر قانون دوم ترمودینامیک برای حکومت در فرآیندهای روزمره وجود نداشت؟ اگر قانون دوم ترمودینامیک در وهله اول وجود نداشته باشد، آیا جهان می تواند وجود داشته باشد و تکامل یابد؟ | پیامدهای جهان که در آن قانون دوم ترمودینامیک برقرار نیست |
14747 | آیا مکانیزم فیزیکی برای توضیح نحوه چرخش گلهای آفتابگردان برای همیشه رو به خورشید وجود دارد؟ سعی کردم با استفاده از جستجوی گوگل اطلاعات یا منابع بیشتری پیدا کنم، اما موفق نشدم. | گل های آفتابگردان چگونه می چرخند؟ |
109469 | من درک می کنم که، به طور کلی، قضیه Poynting بیانیه ای از بقای انرژی است. چگالی انرژی حجمی از جریان و بار متناسب با کار انجام شده بر روی بارهای درون حجم و با شار انرژی در سطحی که حجم را محدود می کند کاهش می یابد. عبارت شار انرژی انتگرال مساحت بردار پوینتینگ است. سوال من این است: آیا این شار انرژی که توسط بردار Poynting توصیف می شود، نوعی تابش الکترومغناطیسی است؟ اگر نه، انرژی چگونه از بار و توزیع جریان خارج می شود، اگر کار روی بارها انجام نمی شود؟ | درک شهودی قضیه Poynting |
60467 | چرا برای اندازهگیری معادله پارامتر حالت انرژی تاریک، اندازهگیریهای _انتقال به سرخ زیاد_ ابرنواخترها مورد نیاز است؟ فاصله درخشندگی را می توان به صورت \begin{معادله} d_{L}(z) = \frac{c}{H_{0}}\left(z-\frac{1}{2}(1+q_{0) نوشت })z^{2}\right)، \end{equation} که در آن \begin{equation} q_{0} = \frac{1}{2}\left(1+3w_{\small{DE}}\Omega_{\small{DE}}\راست). \end{equation} در اینجا $c$ سرعت نور است، $H_{0}$ ثابت هابل، $z$ انتقال به سرخ کهکشان میزبان ابرنواختر مشاهده شده است، $w_{\small{DE}} $ معادله پارامتر حالت انرژی تاریک و $\Omega_{\small{DE}}$ پارامتر چگالی آن است. به من آموختند که چون $q_{0}$ تا مرتبه درجه دوم وارد نمیشود، باید ابرنواخترهای _بالا_-$z$ را اندازهگیری کنیم. با این حال، مسائل عملی زیادی در اندازه گیری ابرنواخترهای _بالا_-$z$ وجود دارد. حالا این را در نظر بگیرید. همچنین می توانیم \begin{equation} d_{L}(z) = c(1+z)\int_{0}^{z}\frac{dz^{\prime}}{H_{0}\left[ را بنویسیم \Omega_{\small{M}}(1+z')^{3}+\Omega_{\small{DE}}(1+z')^{3(1+w_{DE})}\راست] }. \end{equation} در اینجا، نمیتوانم دلیلی برای ترجیح ابرنواخترهای با ارزش بالای $z$ و ابرنواخترهای کم$z$ پیدا کنم. بنابراین، به نظر می رسد که ما می توانیم با استفاده از یک فرمول متفاوت، از مشکلات عملی اجتناب کنیم. کجا دارم اشتباه می کنم؟ | چرا برای اندازه گیری انرژی تاریک، اندازه گیری های * انتقال به سرخ زیاد* ابرنواخترها مورد نیاز است؟ |
67160 | در مقالهای توسط ریچارد جوزا و نوآ لیندن، آنها استدلال میکنند که نحوه شکلگیری فضاهای حالت سیستمهای مرکب، یک جنبه کلیدی در مزایای رایانههای کوانتومی است. در فضای فاز (کلاسیک)، دو سیستم توسط محصول دکارتی تشکیل میشوند، در حالی که در فضای (کوانتومی) هیلبرت، آنها توسط محصول تانسور تشکیل میشوند. این بدان معناست که مقدار منبع فیزیکی (مثلاً سیستمهای 2 سطحی) مورد نیاز برای بدست آوردن فضای حالت از یک بعد معین میتواند برای کوانتومی نسبت به حالتهای کلاسیک بهطور تصاعدی کوچکتر باشد. بنابراین سوال من این است که آیا _all_ مزایای مکانیک کوانتومی در محاسبات به این ویژگی متکی است؟ یک راه برای پرسیدن این سوال این است که اگر شما خود را به پارادایم محدود کنید که در آن کل حالت شما فقط می تواند از یک qudit تشکیل شده باشد (با نادیده گرفتن تعداد غیرقابل اجرا زیاد سطوحی که لازم است)، آیا همه کلاس های پیچیدگی کوانتومی با معادل های کلاسیک خود برابر می شوند؟ | نقش ترکیب فضای حالت در محاسبات کوانتومی |
69996 | همانطور که می دانیم انتشار گاز بسیار کند است (به عنوان مثال $\require{mhchem}\ce{O2}$ و $\ce{H2O}$ در هوا به ترتیب $0.176$ و $0.282 ~\text{cm}^2/\ هستند. متن{s}$). در اینجا یک مثال برای مشخص کردن سرعت آن وجود دارد، برای تبخیر آب پر شده در لوله آزمایش $1~\text{m}$ بدون گرمایش خارجی، تقریباً 50 دلار سال نیاز است!! (توجه داشته باشید که بخار در رابط آب و هوا اشباع شده است، بنابراین انرژی برای تبدیل فاز در اینجا مشکلی ندارد.) با این حال، اگر کسی در اتاقی بدون جریان هوا معقول بپرد، بو را می توان در عرض 10 دلار در ثانیه مشاهده کرد. . این قطعاً سرعتی است که انتشار نمی تواند به آن دست یابد. آیا این بدان معناست که جریان هوا در یک اتاق عادی می تواند حدود $1~\text{m/s}$ باشد، یا سرعت دور اولیه از مقعد یک تکانه قوی می دهد که من فکر نمی کنم می تواند آنقدر قوی باشد؟ | گوز چقدر از طریق هوا منتقل می شود؟ |
69997 | این ممکن است یک سوال کاملاً اشتباه باشد، اما از چند روز پیش این موضوع مرا آزار می دهد. با توجه به جرمی که (خورشید) فضای اطراف خود را منحنی می کند، گرانش نتیجه چنین فضای منحنی است (اگر اشتباه می کنم تصحیح کنید، منبع: یک فیلم مستند). با توجه به هر نقطه روی یک دایره با مرکز همان مرکز جرم، انحنای فضا باید برابر باشد (شهود). سیارات به دلیل منحنی در فضا به دور خورشید می چرخند که باید مسیر دایره ای را طی کنند و فاصله بین سیاره و خورشید باید در فاصله باشد. با توجه به این که زمین مداری بیضوی به دور خورشید دارد و فاصله زمین و خورشید بسته به موقعیت زمین متفاوت است. چرا یک مدار بیضوی داریم نه مدار دایره ای. | چرا سیارات مدار دایره ای ندارند؟ |
109463 | سن کیهان از دیدگاه نور بیگ بنگ چند است؟ همه ما قبول داریم که جهان حدود 14 میلیارد سال است، از منظر یک ناظر فرضی که در یک کهکشان حرکت می کند، به عنوان مثال. خودمان اما سن کیهان از منظر اولین نوری که از انفجار بزرگ پدیدار شد، با توجه به اینکه با سرعت مطلق $c$ نور در حال حرکت بوده است، چقدر خواهد بود؟ | سن کیهان از دیدگاه نور بیگ بنگ چند است؟ |
14741 | من یک فیزیکدان نیستم، من مشتاقی هستم که سعی می کنم تفکر پشت اصل هولوگرافیک اثر لئونارد ساسکیند را درک کنم. اخیراً برنامه ای را در DS Through the wormhole دیدم - معمای سیاه چاله، یک قیاس در مورد باب و آلیس در نزدیکی سیاهچاله وجود داشت. 1) ابتدا آنها در سفینه فضایی نزدیک سیاهچاله بودند و آلیس به داخل می پرد. باب او را می بیند که به سیاهچاله نزدیک می شود اما در نزدیکی افق رویداد کاهش می یابد و منجمد می شود. اما از دیدگاه آلیس، او در سیاهچالهای میافتد که از افق رویداد میگذرد، بدون هیچ اثری. 2) بار دوم هر کدام یک هواپیما با پروانه نظریه ریسمان دارند. آلیس از طریق سیاه چاله پرواز می کند و با همان ایمان وحشتناک روبرو می شود. او فقط می توانست مرکز مرکزی پروانه خود را ببیند. اما هنگامی که باب به سیاهچاله نزدیک می شود، می تواند تعداد پروانه های رو به افزایش را ببیند. من چند سوال در مورد قیاس فوق دارم 1) در قیاس اول: باب آلیس را در افق رویداد یخ زده می بیند. کهکشان؟ (من در مورد مشاهداتی صحبت می کنم که نشان می دهد سیاهچاله در مرکز کهکشان ما با ستارگانی که به دور آن می چرخند، که نشان می دهد ستاره ها در حالی که به سیاهچاله نزدیک می شوند سرعت می گیرند) 2) در قیاس دوم: آیا ملخ ارتعاشات اتم را نشان می دهد؟ اگر چنین است چرا آلیس با نزدیک شدن به افق رویداد پروانه های بیشتری نمی بیند اما باب آن را می بیند؟ همچنین آیا هواپیما بدون هوا در فضا می تواند یا فقط تصور اتم به ملخ بوده است؟ پیوندها: این ویدیو در یو تیوب http://www.youtube.com/watch?v=1dwM_0kxYp8 است | درک پارادوکس اطلاعات سیاهچاله؟ |
102082 | با فرض اینکه من ابتدا مکانیک کوانتومی را یاد بگیرم و سپس به مکانیک کلاسیک به عنوان یک مورد خاص از مکانیک کوانتومی نزدیک شوم، قطعاً رابطه بین مکانیک کوانتومی و مکانیک کلاسیک را بسیار گیج کننده می بینم. من نمی دانم چگونه می توانم بفهمم که وقتی $\hbar \rightarrow 0$ چه اتفاقی می افتد. برای مثال، نمی توانید مکانیک کلاسیک را از نظریه کوانتومی با تنظیم $\hbar \rightarrow 0$ بازیابی کنید. با این حال، می توان مکانیک کلاسیک را از معادلات شرودینگر بازیابی کرد. بنابراین، آیا محدودیت $\hbar \rightarrow 0$ در مکانیک کوانتومی به معنای چیزی است؟ چگونه باید آن را تفسیر کنیم؟ یا تناقض فوق نقص دیگری را در مبانی مکانیک کوانتومی آشکار می کند؟ | آیا محدودیت $\hbar \rightarrow 0$ در مکانیک کوانتومی معنی دارد؟ |
81774 | برخی از مدلهای رشتههای هتروتیک دارای تقارن $E_6\otimes E_8$ هستند. به عنوان مثال می توان به برخی از مدل های orbifold، برخی از مدل های فرمیونی آزاد و مدل های Gepner اشاره کرد. میتوانیم تقارن سنج را با درج خطوط ویلسون بشکنیم. آیا کسی می داند که آیا می توان $E_6$ را به $SO(10)$ با حفظ فضای زمان SUSY شکست؟ من نمونههایی را در مدلهای Gepner دیدهام که در آن $E_6$ به گروه کوچکتری از $SO(10)$ در حالی که SUSY نگه میدارد، شکسته میشود، اما هیچ کدام که در آن $E_6$ به $SO(10)$ تبدیل شده است. آیا این یک تصادف محض است یا دلیلی پشت آن وجود دارد؟ هر گونه بینش قدردانی می شود! | شکستن E6 به SO(10) در نظریه ریسمان هتروتیک |
112645 | تصویر یک سفینه فضایی در حال شتاب را نشان می دهد که دو ساعت درون آن قرار دارد. آنقدر از سایر اجسام دور است که گرانش اهمیتی ندارد. آیا پایین ترین ساعت از بالاترین ساعت کندتر خواهد بود؟ یا هر دو ساعت سرعت یکسانی خواهند داشت؟  | کدام ساعت درون یک جسم شتاب دهنده سریع ترین است؟ |
102558 | من ویدیوهای زیادی را تماشا کرده ام که ادعا می کنند با کاهش دما به 5K (268- درجه سانتیگراد) و شکافتن آهنربا یا با ریختن فلز مذاب از طریق یک سیستم القایی، تک قطبی می سازند و فقط به این فکر می کردم که این سیستم ها چقدر درست هستند؟ | تک قطبی مغناطیسی |
112682 | اطلاعات پایه زیادی در مورد نظریه ریسمان وجود دارد، اما در مورد نظریه های جایگزین مانند نظریه Twistor اطلاعات بسیار کمی وجود دارد. آیا کسی می تواند به من، به زبان عامیانه، ایده ای از فرضیه اصلی نظریه Twistor و نحوه کارکرد آن به من بدهد؟ | نظریه Twistor؟ |
78643 | هزینههای انتقال آزاد $N$ محدود به خطی با طول $L$ چگونه توزیع میشود؟ موقعیت های تعادلی آنها چیست؟ | توزیع بارهای نقطه ای روی خطی با طول محدود |
66746 | ذرات باردار می توانند با سرعت نسبیتی به زمین برخورد کنند. اما به نظر می رسد که تمام اجسام بزرگ سرعت نسبی نسبتاً کمی دارند. البته وقتی جسمی به دور یک جسم عظیم میچرخد، سرعت میتواند به میزان قابل توجهی افزایش یابد، اما پس از آن خیلی دور نمیرود و میتوان با میانگینگیری سرعت در مدت زمان کافی طولانی (شاید یک سال) آن را کاهش داد. زمین با سرعت 30 کیلومتر بر ثانیه به دور خورشید، خورشید با سرعت 200 کیلومتر بر ثانیه و کهکشان راه شیری با سرعت 600 کیلومتر بر ثانیه میچرخد. نه آنقدر. من دو سوال تا حدودی متضاد دارم: * از سرعت نسبی اجسام عظیم در جهان، کوچک یا بزرگ (نه ذرات) چه می دانیم؟ من مطمئن نیستم که آیا این روش مناسب برای بیان سوال بود یا خیر. همچنین، آیا اگر قطعه را به دلیل انبساط جهان تصحیح کنیم، سرعت های نسبی بسیار زیاد می شود؟ آیا پدیده ترمز وجود دارد؟ * از سوی دیگر چه چیزی باعث آن حرکت شد؟ اگر سوپ اولیه همگن بود، ادغام ذرات به طور تصادفی در حال حرکت باید ساختارهایی را اساساً در حالت سکون (اهم: انرژی به کجا می رود؟) نسبت به یکدیگر ایجاد می کرد. تغییرات کوچکی در دما وجود داشت، اما چگونه باید اختلاف سرعت ایجاد شود؟ یا باعث ایجاد جریانهایی در مقیاس بزرگ شد که به اجسام متحرک ادغام شدند؟ حتی اگر مقداری سرعت به دلیل انقباض ساختارهای دوار در مقیاس بزرگ باشد، برای وجود آن نیاز به تکانه اولیه دارد. برای جمع آوری آن، آیا ما آمار سرعت را مطابق با مدل های تکامل جهان اندازه گیری کرده ایم؟ در مورد سرعت چه می گوید؟ ببخشید اگر سوالات به خوبی بیان نشده اند. این بهترین من است ارجاع به مقاله ای برای افراد غیرمتخصص نیز مفید است. * * * **با توجه به پاسخ @BenCrowell و نظر @ChrisWhite** بعد از 3 هفته اضافه شد (از هر دو شما متشکرم). لطفاً بخش مقایسه سرعت کیهانی را فراموش کنید. **این پاسخ خود من است** به سوالم. من آن را به عنوان سؤال می گذارم، زیرا مسائل دیگری را مطرح می کند. اولین نکته این است: آیا پاسخ من منطقی است؟ از طرف من فقط حدس و گمان است. من این پاسخ را نوشتم زیرا اگرچه واقعاً مفید بود، اما پاسخ بن کراول واقعاً به اصل سؤال اولیه من پاسخ نداد. اگرچه من آن را در سؤال اولیه خود پیشنهاد کردم، اما اکنون بیشتر متوجه می شوم که مشکل فقط منشأ تکانه است، احتمالاً فقط تکانه زاویه ای. این با پاسخ بن کراول در مورد این واقعیت تأیید شد که سازه ها اساساً در ابتدا در حالت استراحت بودند. احتمالاً اشتباه اصلی من این بود که فکر می کردم ممکن است منبع سرعت و حرکت دیگری وجود داشته باشد، و تلاش ناخوشایند من برای کاهش سرعت های بسیار بالا را مشاهده کردم که به دلیل در مداری تنگ به جایی نمی رسند. من نمیدانم که تکانه مقیاس بزرگ چگونه میتواند از نوعی برافزایش کوانتومهای تکانه زاویهای خودبهخود پدید آید. من فکر می کنم آنها به طور متوسط بدون هیچ اثر ماکروسکوپی قابل مشاهده، در خارج از مکان های بسیار خاص و ناهمسانگرد مانند یک افق سیاه چاله (و حتی پس از آن) تعادل برقرار کنند. من در مورد کوانتوم های تکانه خطی نیز همین احساس را دارم (اگر چنین چیزی وجود داشته باشد). حدس من این است که تکانه مقیاس بالا از تبادل حرکت بین سازه های بزرگ در حال فروریختن ناشی می شود. به خوبی شناخته شده است که ساختارهای آسمانی، مانند سیارات و ماهواره ها، می توانند تکانه زاویه ای را مبادله کنند. اگرچه دیگر سعی نمیکنم آنالیز ریاضی را دنبال کنم، اما همچنین خواندم که بسیاری از تبادلات را میتوان با تأثیرات جزر و مدی انجام داد. اما اثر جزر و مدی زمانی که بین سازه هایی باشد که هنوز فرو ریخته نیستند و از این رو بسیار قابل تغییر شکل هستند، باید قوی تر باشد. مبادله حرکت زاویه ای لزوماً به این معنی نیست که یک ساختار کند می شود در حالی که ساختار دیگری در حال افزایش سرعت است. این بردار است و ممکن است دو ساختار باشد که هر دو در جهت مخالف سرعت میگیرند، مشروط بر اینکه انرژی اضافی از جایی وارد شود، مانند انرژی پتانسیل ناشی از فروپاشی. بنابر این چنین است که وقتی در حال فروریختن هستند، سازه ها تحت تأثیر گرانشی سایر سازه ها تغییر شکل می دهند، به طوری که به جای همگرا شدن به مرکز ثقل جهانی، برخی از زیربخش ها به طور جداگانه در اطراف مراکز ثقل خود فرو می ریزند و می چرخند. اطراف مرکز ثقل اصلی آیا واقعاً به این ترتیب است که تغییرات اولیه کوچک دما (چگالی؟) ساختارهای مختلف جهان را ایجاد کرده است؟ تکانه مشاهده شده ناشی از چنین تبادلات تکانه ای، دلیلی ندارد که جهت گیری یکسانی در تمام زیربخش های یک ساختار بزرگتر داشته باشد، و این در واقع در منظومه شمسی مشاهده می شود. (نگاه کنید به آیا محور چرخش یک جرم آسمانی می تواند در هر جهت دلخواه باشد؟) ساختارهای دیگر در جهان چطور؟ تغییرات سرعت (زمین در منظومه شمسی، خورشید در کهکشان، و غیره) بدیهی است که فقط نتیجه تغییرات جرم و اندازه ساختارها است، ساختار بسیار عظیمی که اجازه سرعت بالاتر را می دهد. فرمول سرعت $v = \sqrt{\frac{G\cdot M} r}$ است و جرم به احتمال زیاد مانند مکعب اندازه ساختار (اولیه) افزایش مییابد. از این رو سرعت متوسط در یک سازه باید کم و بیش مانند اندازه خطی اولیه سازه رشد کند (با فرض چگالی اولیه تقریباً یکنواخت). همانطور که در سوال اولیه بالا گزارش شد، t | خاستگاه حرکت و سرعت نسبی اجسام در جهان |
23071 | اگر کتاب را دارید، این گریفیث است، _ مقدمه ای بر الکترودینامیک، _ 2.43. > مسئله بیان می کند _ نیروی خالصی را که نیمکره جنوبی یک کره با بار یکنواخت > به نیمکره شمالی وارد می کند، پیدا کنید. پاسخ خود را برحسب شعاع $R$ و کل شارژ $Q$._ بیان کنید. تلاش من برای یک راه حل: ایده من این است که میدان تولید شده توسط نیمکره جنوبی را در نیمکره شمالی پیدا کنم و از میدان برای محاسبه نیرو استفاده کنم، زیرا میدان نیرو بر واحد بار است. برای انجام این کار، من با معرفی یک پوسته گاوسی با شعاع $r < R$ که در همان نقطه کره ما قرار دارد شروع می کنم. سپس در این کره، $$\int E\cdot\mathrm{d}a = \frac{1}{\epsilon_0}Q_{enc}$$ حالا $Q_{enc}$ چیست؟ من احساس میکنم $Q_{enc} = \frac{2}{3}\pi r^3\rho$، زیرا ما فقط بار را از نیمه پایینی کره میشماریم (بخشی که در نیمکره جنوبی است. حوزه اصلی ما). (شاید خطای من اینجا باشد، آیا باید شارژ را از کل کره حساب کنم؟، اگر چنین است چرا؟) با استفاده از این، $$\left|E\right|4\pi r^2 = \frac{2\pi r دریافت می کنیم ^3\rho}{3}،$$ بنابراین $$E = \frac{r\rho}{6\epsilon_0}.$$ با استفاده از اینها، من نیروی در واحد حجم را به صورت $\rho E$ یا $$\frac{\rho^2 r}{6\epsilon_0}$$ سپس با تقارن، می دانیم که هر نیروی خالص وارد شده به پوسته بالایی از پایین باید در جهت $\hat{z}$ باشد، بنابراین ما $$ F = \frac{\rho^2}{6\epsilon_0} \int^{2\pi}_0\int^{\frac{\pi}{2}}_0\int^R_0 دریافت میکنیم r^3\sin(\theta)\cos(\theta) \mathrm{d}r\mathrm{d}\theta\mathrm{d}\phi$$ با ادغام $F = \frac{1}{4 دریافت میکنیم }\frac{R^4\rho^2\pi}{6\epsilon_0}$. اکنون گریفیث از ما میخواهد که این را بر حسب کل شارژ قرار دهیم، و برای انجام این کار، $\rho^2 = \frac{9Q^2}{16\pi^2R^6}$ را مینویسیم و این را دوباره به $F$ وصل میکنیم. ما $$F = (\frac{1}{8\pi\epsilon_0})(\frac{3Q^2}{16R^2})$$ دریافت میکنیم. 2 دلار ... من سعی کردم به گذشته نگاه کنم و تنها جایی که می بینم می توانم به نحوی ضریب 2 دلار به دست بیاورم، نقطه ای است که در راه حل ذکر کردم، جایی که می توانم کل شارژ را وارد کنم، اما نمی توانم ببینم چرا باید کل هزینه را لحاظ کنم، بنابراین اگر این دلیل است، بسیار سپاسگزار خواهم بود اگر کسی بتواند به من توضیح دهد که چرا باید کل هزینه را درج کنم. اگر این دلیل نیست، و شاید این تلاش برای یک راه حل فقط یک هجوم کامل باشد، ممنون می شوم اگر بتوانید به من بگویید چگونه باید این مشکل را حل کنم. (اما شما نیازی به حل کامل آن برای من ندارید.) | نیروی خالص نیمکره جنوبی یک کره با بار یکنواخت را که به نیمکره شمالی وارد می کند را بیابید |
116500 | اگر در آسانسور یا ظروف فلزی دیگر بایستیم، سیگنالهای رادیویی و غیره را از دست میدهیم، به همان دلیل که نمیتوانیم در یک بلوک فلزی ببینیم که نور نمیتواند به آن نفوذ کند. با این حال اشعه ایکس و گاما می توانند. حالا اگر کار قفس های فارادی را ببینید، از ضعیف تا خیلی قوی هیچ میدان الکتریکی از آنها عبور نمی کند و به همین دلیل است که آنها ایمن هستند! اکنون من به این نتیجه ساده می پردازم که حداقل یک قسمت از تشعشعات EM نباید در هیچ سطح فلزی نفوذ کند و از آنجایی که تابش های EM نمی توانند صرفاً به عنوان تابش E یا M زنده بمانند، هر نوع تشعشعی که در سطح فلز نفوذ می کند نباید امکان پذیر باشد. اما در واقع اشعه ایکس از سطوح فلزی عبور می کند. چگونه ممکن است این اتفاق بیفتد وقتی که به وضوح _حداقل_ بخشی از میدان الکتریکی تابش **نباید** به بلوک نفوذ کند؟ | چرا اشعه ایکس می تواند عبور کند و امواج رادیویی نه؟ |
34532 | من نمی دانم و نمی توانم آن را تحمل کنم. من در مورد اکتشافات اخیر در علم بسیار کنجکاو هستم. آژانس فضایی اروپا و ناسا کار بزرگی انجام می دهند. کلاه بر سر این نهادهاست. شب های من فقط با فکر کردن به عواقب بوزون هیگ بی خواب هستند. من برای چیزی که تمام داستان های علمی تخیلی تبدیل به واقعیت در نسل من اتفاق می افتد بسیار هیجان زده هستم. من قادر به دیدن آن هستم. در حال حاضر من 28 سال دارم. بنابراین زمانی که از بین سالهای تا سال 2025 چشمانداز و مأموریتهای ناسا و ESA را مرور کردم، بسیار خوشبین هستم. بسیار خوشحال و سپاسگزار خواهم بود اگر کسی میتواند کمی در مورد رابطه بین ما توضیح دهد. بوزون هیگز و نیروی گرانش (اگر وجود داشته باشد گراویتون). آیا بوزون هیگز از نظریه ریسمان پشتیبانی می کند؟ | رابطه بین بوزون هیگز و نیروی گرانش |
78648 | برای یک برگه تمرین یک درس در نسبیت عام از من خواسته شده است که معادلات حرکت یک ذره باردار در یک میدان EM را که با پتانسیل $A^\mu$ به دست میآید استخراج کنم. من اکشن را میدهم: $$S = -m\int ds-e\int A_\mu dx^\mu$$ با پارامترسازی در زمان مناسب دریافت میکنم: $$S = -\int d\tau\left(mg_ {\alpha\beta}\dot{x}^\alpha\dot{x}^\beta+eA_\mu\dot{x}^\mu\right)$$ کجا $\dot{x}^\alpha =\frac{d x^\alpha}{d\tau}$. اویلر-لاگرانژ می دهد: $$0=\frac{\delta L}{\delta x^\alpha}-\frac{d}{d\tau}\frac{\delta L}{\delta\dot{x}^ \alpha}$$ جمله اول صفر است، بنابراین: $$0 = \frac{d}{d\tau}\left(2mg_{\alpha\beta}\dot{x}^\beta+eA_\alpha\right)=2mg_{\alpha\beta}\ddot{x}^\ beta+e\dot{A}_\alpha$$ که در برابری اول از این واقعیت استفاده کردیم که $g$ یک تانسور _متقارن_$(0,2)$ است. اکنون از من خواسته شده است که معادلات حرکت را بر حسب تانسور میدان بنویسم $F_{\mu\nu}=\frac{\partial A_\nu}{\partial x^\mu}-\frac{\partial A_ \mu}{\ x^\nu}$. من سعی کردم از هویت $$\dot{A}_\alpha = \frac{\partial A_\alpha}{\partial x^\nu}\dot{x}^\nu$$ استفاده کنم اما نتوانستم رسیدن به هر جایی آیا کسی می تواند به من کمک کند تا ببینم چگونه این کار را انجام دهم (احتمالاً یک ترفند جبر احمقانه است) یا به من بگوید که کجا اشتباه می کنم (اگر جایی در مراحل بالا اشتباه کرده باشم)؟ | یافتن EOM برای یک ذره نسبیتی باردار |
31214 | ساده ترین راه برای درک فیزیک جت های نسبیتی چیست؟ می دانیم که آنها دارای تقارن محوری با گستره زاویه ای بسیار تنگ هستند که احتمالاً با محور چرخش سیاهچاله تراز است. به نظر می رسد این مکانیسمی است که کاملاً با برافزایش جرم مرتبط نیست زیرا تمایل دارد در صفحه چرخش محدود شود. | مدلهایی برای جتهای نسبیتی اخترفیزیکی از اجرام فشرده |
27559 | ارتباط واقعی SIC-POVMها (POVMهای متقارن اطلاعات کامل) با وظایف مشخص در نظریه اطلاعات کوانتومی چیست؟ کارهای زیادی برای ارائه ساختارهای صریح انجام شده است، و با این حال به نظر می رسد که در بسیاری از کاربردهای بتنی که در نگاه اول به اشیاء شبیه SIC-POVM نیاز دارند، می توان بدون استفاده از آنها به عنوان مثال انجام داد. مجموعه مناسبی از پروژکتورهای تصادفی انتخاب شده است. بنابراین، سوال من این است - اگر روزی مشکل ساخت SIC-POVM در ابعاد دلخواه حل شود، آیا این امکان حل مسائلی را فراهم می کند که اکنون با استفاده از تکنیک های مختلف قابل حل یا تقریب نیستند؟ به نظر می رسد که SIC-POVM ها در برخی رویکردها به مبانی کوانتومی نقشی ایفا می کنند (به عنوان مثال به کریس فوکس، رویکردهای بیزی به QM که بر وجود SIC-POVM ها تکیه دارند، مراجعه کنید)، اما برای من روشن نیست که چنین برنامه هایی چقدر جریان اصلی هستند. | ارتباط SIC-POVM ها با اطلاعات کوانتومی |
25894 | انقلاب زمستانی که به تازگی از بین رفته، در 22 ام در ساعت 11:12 UTC بود. یعنی طولانی ترین شب شب قبل بوده یا بعدش؟ یا به طور کلی، با توجه به زمان انقلاب زمستانی هر سال معین، و موقعیت من بر روی زمین، چگونه می توانم بفهمم طولانی ترین شب سال کدام شب است؟ | انقلاب زمستانی چه ارتباطی با طولانی ترین شب دارد؟ |
67163 | قانون اول ترمودینامیک می گوید $$\frac{D}{Dt}(K+U)=W+H,$$ که در آن K انرژی جنبشی، U انرژی داخلی، W قدرت نیروهای خارجی است. و H شار حرارتی است. من (در کتاب درسی خود) دیده ام که چگونه این به قانون محلی کاهش یافت $$\rho\frac{De}{Dt}=\sigma:D-\nabla\cdot q+\rho\mathbb E,$$ where $\ rho$ چگالی است، $e$ انرژی در واحد جرم، $\sigma$ تانسور تنش، $D$ نرخ تغییر شکل تانسور، $q$ شار گرما است. بردار، $\mathbb E$ تولید گرمای داخلی در واحد جرم است. و : محصول دو نقطه است. میخواهم نشان دهم که موارد فوق معادل موارد زیر است: $$\rho\frac{D}{Dt}(e+\frac{v^2}{2})=\nabla\cdot(\sigma\cdot v) +\rho f\cdot v+\rho\mathbb E-\nabla\cdot q$$ در اینجا، $v$ سرعت و $f$ نیروی خالص بدن در واحد جرم است. (کتاب _An Introduction to Continuum Mechanics_ نوشته جی. ردی، نسخه کمبریج است.) | اشکال قانون اول ترمودینامیک |
34531 | باشه دو قطار که با سرعت نور به سمت یکدیگر حرکت می کنند. بنابراین، از یک قطار (بیایید آن را قطار A بنامیم)، قطار دیگر با سرعت نور به سمت آن حرکت می کند. قطار دیگر مشعل می درخشد. هر دو با یک سرعت حرکت می کنند، بنابراین هر دو به طور همزمان به قطار A می رسند. از قطار B (قطار دیگر)، A با سرعت نور به سمت آن حرکت می کند. مشعل را می تابد و مشعل سریعتر از خود قطار حرکت می کند (زیرا قطار از چارچوب مرجع خود ساکن است). بنابراین قبل از قطار B باید به قطار A برخورد کند. بدیهی است که هر دوی این سناریوها نمی توانند درست باشند، بنابراین از هر چارچوب مرجع چه اتفاقی می افتد؟ | دو قطار با سرعت نور |
34533 | پس از بررسی کشف کنونی بوزون هیگز و برنامههای بلندمدت بعدی ناسا و ESA (آژانس فضایی اروپا)، نمیتوانم در مورد احتمالات در آینده نزدیک بپرسم. با توجه به دانش اندک من، سفر در زمان ممکن است اگر بتوانیم بافت فضا-زمان را خم کنیم. خم شدن یا انحنای پارچه فضا-زمان فقط توسط سیاهچاله یا کرم سوراخ امکان پذیر است (اگرچه من تفاوت خاصی بین این دو نمی دانم). حالا به سیاهچاله فکر کنیم که یک فرورفتگی گرانشی جهان است که جرم بینهایتی دارد که جرمها در آن فرو میروند و در طرف دیگر سیاهچاله سفیدچالهای است که انفجار بزرگ است. بنابراین به نظر می رسد این بازی گرانش است. اما برای به دست آوردن هر گونه اطلاعاتی در مورد گرانش اجرام کیهانی، امواج به اصطلاح گرانشی واسطه هستند. برای به دست آوردن تمام اطلاعات در مورد حضور سیاهچاله ناسا و ESA در حال برنامه ریزی برای پروژه LISA هستند که امواج گرانشی را از اجرام کیهانی دور تشخیص می دهد. خوشحال می شوم از فیزیکدانان نظری بدانم که پروژه LISA تا چه اندازه می تواند در این مسیر کمک کند. اگر کسی بتواند نظر خود را در مورد این موضوع به اشتراک بگذارد و بتواند امکان سفر در زمان را روشن کند، سپاسگزار خواهم بود. | آیا پروژه LISA می تواند ما را به سفر در زمان نزدیکتر کند؟ |
98385 | من می دانم که زمین از یک پوسته نازک شناور بر روی یک لایه نیمه جامد از گوشته تشکیل شده است. من فکر می کردم که در مقیاس انسانی چه حسی دارد، مثلاً به اندازه یک پرتقال در دست شما. آیا می توانید آن را تا حدودی فشار دهید یا ترجیح می دهید کاملاً جامد باشد؟ | اگر زمین به اندازه یک پرتقال بود، چه قوامی داشت؟ |
54992 | من سعی میکنم انتگرال تک حلقهای را با سه منتشرکننده با جرمهای داخلی متفاوت $m_1$، $m_2$، $m_3$، و تمام گشتاورهای خارجی خارج از پوسته $p_1$، $p_2$، $p_3$ موارد زیر را نشان دهم. فرمول ظاهر شده در 't Hooft (1979)، Bardin (1999)، Denner (2007): (متریک تاسف بار $-،+،+،+$) $$\int d^d q\frac{1}{(q^2+m_1^2)((q+p1)^2+m_2^2)((q+p_1 +p_2)^2+m_3^2)} $$ $$=i\pi^2\int_0^1dx\int_0^xdy\frac{1}{ax^2+by^2+cxy+dx+ey+f}$$ جایی که $a$, $b$, $ c$، ... ضرایب بسته به لحظه به روش زیر هستند: $a=-p_2^2$، $b=-p_1^2$، $c=-2p_1.p_2$، $d=m_2^2-m_3^2+p_2^2$، $e=m_1^2-m_2^2+p_1^2+2(p_1.p_2)$، $f=m_3^2-i\epsilon$ . من واقعاً به عواملی در fromt مانند $i\pi^2$ اهمیت نمی دهم. **مشکل ساده** من این است: من کاملاً قادر به بازتولید ضرایب $d$، $e$ و $f$ نیستم. مشکل اینجاست که وقتی روی پارامتر سوم فاینمن ادغام میکنم، $m_3$ در هر سه ضریب $d$، $e$ و $f$ ظاهر میشود. چگونه می توانم مخرج ها را برای بازتولید این فرمول فشرده کنم؟ | حلقه انتگرال با استفاده از ترفند فاینمن |
34537 | من در مورد مکانیسم های تولید هیگز در LHC مطالعه کرده ام. همیشه ذکر می شود که برای همجوشی بوزون برداری، کوارک های اولیه باعث ایجاد جت هایی می شوند که پشت به پشت و با تکانه عرضی pT بالاتر از جت ها در سایر فرآیندها هستند. آیا دلیل سینماتیکی وجود دارد که چرا جت ها چنین pT بالایی دارند؟ آیا به این دلیل است که کوارک های اولیه به دلیل انرژی های زیاد در LHC، pT بالایی دارند؟ | وکتور فیوژن بوزون |
107070 | وقتی دو ابررسانا را با یک لایه عایق نازک جدا میکنید، یک جریان $I(t)=I_0 \sin{\theta(t)}$ بین ابررساناها جریان مییابد، جایی که $\theta$ اختلاف فاز بین پارامترهای مرتبه ابررسانا است. این اختلاف فاز از کجا می آید؟ آیا از شرایط اولیه ناشی می شود؟ | اختلاف فاز در اتصال جوزفسون از کجا می آید؟ |
105025 | آیا ارتباطی بین «فرمالیسم سیالات لاگرانژی و اولری» و «تصویر هایزنبرگ و شرودینگر از مکانیک کوانتومی» وجود دارد؟ با تشکر | آیا ارتباطی بین «فرمالیسم سیال لاگرانژی و اویلری» و «تصویر هایزنبرگ و شرودینگر» وجود دارد. |
67780 | میدان الکتریکی یک الکترون ساکن یکنواخت، متقارن شعاعی با خطوط میدان مستقیم است. با این حال، میدان الکتریکی یک الکترون متحرک همچنان دارای خطوط میدان شعاعی و مستقیم است، اما آنها دیگر به طور یکنواخت توزیع نمیشوند و این اثر در سرعتهای بالاتر آشکارتر میشود (یعنی خطوط میدان بیشتر و بیشتر بر جهت عمود میشوند. حرکت). من این اثر را در این اپلت پیدا کردم. آیا کسی می تواند علت این عدم یکنواختی در خطوط میدان را از نظر فیزیکی برای من توضیح دهد؟ پیشاپیش ممنون | چرا بار الکتریکی متحرک دارای خطوط میدان الکتریکی غیریکنواخت است؟ |
72098 | من داشتم تیپلر را می خواندم و در کتابش می گوید برای تبدیل انرژی باید گاما را بر حسب کمیت در قاب غیر پرایم بنویسیم. با این حال اشتقاق او برای من معنی ندارد، اگر کسی بتواند آن را پیدا کند در صفحه 73 در ویرایش پنجم آمده است. می گوید که $$\frac{1}{\sqrt{1-u'^2/c^2}} = \gamma \frac{1-vu_x/c^2}{\sqrt{1-u^2/ c^2}}$$ من می بینم که تبدیل سرعت با برخی چیزهای دیگر مخلوط شده است، اما نمی دانم همه اینها از کجا می آید. | تبدیل $\gamma$ از کجا می آید؟ |
26603 | من فکر می کنم باید فرمولی برای محاسبه موقعیت دقیق زمین با در نظر گرفتن جاذبه گرانشی مریخ و خورشید وجود داشته باشد. آیا با بردارها امکان پذیر است؟ | چگونه می توان موقعیت دقیق زمین را با در نظر گرفتن جاذبه گرانشی مریخ و خورشید محاسبه کرد؟ |
61783 | روز دیگر من و تیمم مجبور شدیم سرعت جریان حجمی را از طریق یک لوله فقط با استفاده از فلاسک حجمی 2000 میلی متر ^ 3 دلار و یک کرنومتر اندازه گیری کنیم. انتهای لوله به اتمسفر تخلیه می شود. از آنجایی که فکر میکردیم اندازهگیری بسیار نادقیق است و ما فقط 3 اندازهگیری برای انجام داریم، میخواستیم اندازهگیری را به بهترین شکل ممکن انجام دهیم، بنابراین به آنها گفتم: «هی، اجازه دهید زمان لازم را برای رسیدن به 2000 میلیمتر $^3 اندازهگیری کنیم. $ سه برابر و میانگین ساده آن مقدار را بگیرید، بنابراین نرخ جریان $$Q^*=\dfrac{3}{t_1+t_2+t_3} \times 2000 خواهد بود. \text{ mm}^3/s.$$ و تمام، ما خطاهای دستکاری را به حداقل میرسانیم. اما شخصی گفت: این بهترین کار نیست، بهتر است که 3 امتیاز $(t_1,V_1), (t_2,V_2), (t_3,V_3)$ بگیرید، یک رگرسیون خطی ایجاد کنید و از شیب به عنوان نرخ جریان $Q^*$ نگرانی من در مورد این روش این است که اگر نقاط را خیلی از هم جدا کنیم، آنگاه نقطه ای نزدیک به cero خواهد بود و بنابراین خطای مربوط به دستکاری فلاسک خواهد بود. بزرگ است، اما اگر همه نقاط را نزدیک به 2000 در نظر بگیریم، رگرسیون خطی با 3 نقطه بسیار نزدیک به هم خواهد بود، و اگر مقداری اندازه گیری اشتباه انجام شود، روی نتیجه نهایی بسیار تأثیر می گذارد _ به نظر شما چه روشی دقیق تر است. چرا فکر می کنم آمار مربوط به آن ساده است، اما من نمی توانم این را به تنهایی حل کنم؟ | اندازه گیری تجربی دبی حجمی |
25899 | امروز، اینجا در برزیل، من یک پدیده جالب را مشاهده کردم (و هنوز هم مشاهده می کنم). ماه نزدیک به یک ستاره بزرگ در آسمان است، اما این طبیعی است. بخش جالب آن چیزی است که در اطراف آنها وجود دارد. دایره ای بزرگ که ماه و ستاره درون آن قرار دارند. چرا این دایره ظاهر می شود؟ چیست؟ (این یک ابر نیست. بیشتر شبیه انعکاس نور یک لامپ به نظر می رسد.) متأسفانه، دوربین خوبی برای گرفتن آن نداشتم. از ارسال تصویری برای این موضوع خوشحال می شوم. | چگونه پدیده هاله ماه را توضیح دهیم؟ |
107079 | من می دانم که لحظه اینرسی یک کره جامد $\frac 2 5 MR^2$ است، اما وقتی آن را استخراج می کنم، همچنان $\frac 3 5 MR^2$ دریافت می کنم: برای کره ای با جرم $M$ و شعاع $R $, $$\rho = \frac {M}{\frac 4 3\pi R^3}$$ $$I = \int_0 ^R (\rho 4 \pi r^2)(r^2) dr = (\rho 4\pi)(\frac {R^5} 5) = \frac 3 5 MR^2$$ دقیقاً چه اشکالی دارد؟ | این مشتق گشتاور اینرسی یک کره چه اشکالی دارد؟ |
104860 | آیا کسی می تواند تعریف خوبی از سطوح انرژی ناپایدار در پلاسمای هلیوم (تخلیه درخشندگی) به من بدهد. آیا من درست می گویم: با افزودن مقداری نئون به پلاسمای هلیوم خود، پلاسمای مولکولی NeHe به دست خواهم آورد؟ حدس میزنم سطوح انرژی غیرپایدار دلیل تشکیل NeHe باشد، اما نمیدانم چرا، میتواند برای من توضیح دهد؟ اگر هر دو حدس من اشتباه است، لطفاً در صورت امکان توضیحی به من بدهید. thx | سطوح انرژی متقابل |
65520 | کلی ترین هامیلتونی یک مدل آماری دو بعدی $O(n)$ و $Z_2$ را می توان نوشت: $$ H=\int d^2 x \left[\frac{\nabla \mathbf{\phi}^ 2}{2} + \frac{m_0^2}{2}\mathbf{\phi}^2 +\sum_{j,k,l}g_{k,l}(\mathbf{\phi}^2)^k\phi_j\Delta^l \phi_j\right] $$ در دو بعدی فیلد برداری $\phi $ در نقطه ثابت گاوسی بیبعد است، بنابراین حدس زدن عملگرهای مربوطه و ثابتهای مربوطه $g_{k,l}$ دشوار بود، میخواهم بپرسم که آیا یک راه ساده برای تخمین اینکه کدام عملگرها در نزدیکی نقطه ثابت Wilson-Fischer مهم هستند بدون حل مشکل وجود دارد. | عملگرهای مربوطه در مدل های O(n) دو بعدی |
91045 | از یک سو، به نظر میرسد که تکامل برخلاف قانون دوم حرکت میکند، زیرا حالتی از مرتبه بالاتر (محلی) ایجاد میکند. از سوی دیگر، به نظر میرسد قانون دوم تکامل را هدایت میکند - به این معنا که معیار تناسب اندام ثابتی را ارائه میکند - اساساً تناسب تکاملی زندگی معیاری از توانایی آن برای حفظ یک حالت منظم در سیستمی است که به طور طبیعی به سمت بینظمی سوق میدهد. بدون آنتروپی -> بدون تکامل. ویکیپدیا میگوید: «و قانون دوم دنبال میشود زیرا شانس تصادفی به تنهایی عملاً تضمین میکند که سیستم به سمت چنین تعادل ترمودینامیکی تکامل مییابد». که در واقع از کلمه تکامل استفاده می کند. اما تکامل در واقع سیستمی را به ما می دهد که به صورت محلی از تعادل ترمودینامیکی دور می شود و سیستمی با پیچیدگی بسیار بالا به ما می دهد (ما!). رابطه بین قانون دوم و تکامل چیست؟ به روز رسانی: Applogies سوال مبهم است. من میدانم که در نظر گرفته شده به عنوان یک سیستم بسته، قانون دوم برقرار است - از این رو استفاده دقیق من از محلی - هرگز قصد نداشتم بگویم که تکامل => قانون دوم برقرار نیست. ماهیت چیزی که من فکر می کنم این است که عجیب است که قانونی که اساساً بیان می کند که بی نظمی افزایش می یابد، به نظر می رسد مستقیماً با تکامل (یعنی نیروی محرکه پشت سر) مرتبط باشد - که باعث ایجاد برخی سیستم های بسیار پیچیده (البته در درون) شده است. یک سیستم بسته که به طور کلی از قانون دوم پیروی می کند). بدون آنتروپی و تمایل طبیعی به فروپاشی اشیا، هیچ انتخابی وجود نخواهد داشت. به نظر می رسد قانون دوم تابع تناسب اندام را ارائه می دهد که به طور مداوم در زمان واقعی اعمال می شود تا انتخاب لازم برای هدایت تکامل را فراهم کند. طعنه آمیز به نظر می رسد که قانونی که حاکی از حرکت کلی به وضعیت بی نظمی است، مسئول قله های پیچیدگی شدید است - در واقع برای برخی از پیچیده ترین سیستم های شناخته شده برای علم. بنابراین شاید سوال من این باشد: آیا آنتروپی و قانون دوم تکامل را هدایت می کنند؟ آیا این درست است که قانونی که بیان میکند یک سیستم بسته به حالت بینظمی فزاینده میرود، میتواند مسئول قلههای شدید نظم در آن سیستم نیز باشد (که در کل از قانون پیروی میکند)؟ | رابطه بین قانون دوم ترمودینامیک و تکامل چیست؟ |
54994 | من کتاب نیلسون را در مورد محاسبات و اطلاعات کوانتومی نگاه می کنم و در بخشی از آن می گوید که هر دروازه $C^2(U)$ را می توان از دو دروازه کیوبیت و یک کیوبیت ساخت. من نمی توانم بفهمم چگونه این کار را انجام دهم، یا چگونه آن را تأیید کنم (شکل 4.8 در کتاب او) من یک عکس از نمودار را پیوست کردم:  همچنین: آیا راه آسان تری برای انجام این کار از ضرب ماتریس های 8x8 وجود دارد؟ در حال حاضر اولین گیت را به صورت $ I_1 \otimes\begin{pmatrix} I & 0 \\\ 0 & V \end{pmatrix}_{23}$ نشان میدهم که $I$ ماتریس هویت برای یک کیوبیت است، و $V$ $V^2 = U$ را برآورده می کند. $U$ ماتریس واحدی است که اعمال می شود. | ساخت دروازه تافولی با گیت های 2 و 1 کیوبیتی؟ |
59540 | من دیده ام که نویسندگان مختلف آنتروپی فون نویمان را به روش های مختلف تعریف کرده اند. به طور خاص، برخی از لگاریتم طبیعی استفاده می کنند و برخی دیگر از پایه 2 استفاده می کنند. دلیل این امر چیست؟ فرقی می کند؟ تعریف پذیرفته شده چیست؟ با تشکر از شما به امید کمک شما. | آنتروپی فون نویمان: تعاریف متفاوت |
22385 | وقتی امواج نور وارد محیطی با ضریب شکست بالاتر از قبل می شوند، چرا: طول موج آن کاهش می یابد؟ فرکانس آن باید ثابت بماند؟ | چرا با ورود نور به محیط دیگری، طول موج تغییر می کند؟ |
128778 | ما از جزء الکتریکی تشعشعات EM برای ایجاد تابش EM و تشخیص آن (آنتن ها و غیره) استفاده می کنیم، اما آیا کسی شرایطی را می شناسد که از جزء مغناطیسی تابش EM استفاده شود؟ من خواندهام که آنقدر کوچک است که تقریباً غیرقابل اندازهگیری است، اما این عجیب به نظر میرسد زیرا هر دو انرژی یکسانی دارند. با تشکر | آیا می توان میدان های مغناطیسی تابش EM را مهار یا اندازه گیری کرد؟ |
25890 | به من خروجی در فرمت ECI (از OrbitTools) داده شده است (از OrbitTools): TSINCE X Y Z 0.00 4733.08693007 5370.64476064 0.09227655 360.00 -3928.9234714 -3928.947375 720.00 2078.23905091 -3602.13095174 1440.00 -2682.96778230 -2415.73481378 6170.18900818 و باید جفت x,y را به طول و عرض جغرافیایی تبدیل کنید (برای رسم بر روی نقشه جایی که شی در بالا قرار دارد). من نمی توانم از طریق تبدیل استدلال کنم. آیا سندی وجود دارد که افراد غیرمتخصص بتوانند از آن عبور کنند یا فرمولی که زمان/نقطه معینی را صرف کند و طول و عرض جغرافیایی زمینی را به دست دهد؟ | مختصات ECI را به طول و عرض جغرافیایی تبدیل کنیم؟ |
8713 | حداکثر ارتفاع جزر و مد به طور گسترده ای در سراسر جهان متفاوت است، از 16 متر در خلیج فاندی تا تنها سانتی متر در جاهای دیگر. این تغییرات به دلیل تفاوت خط ساحلی و ساحلی است. این امر تعیین میانگین جهانی حداکثر ارتفاع جزر و مد اقیانوس را دشوار می کند. بیایید فرض کنیم زمین یک سیاره بی زمین است که در سراسر آن به طور متوسط یک کیلومتر اقیانوس پوشیده شده است. چگونه می توانیم حداکثر ارتفاع جزر و مد اقیانوس را از روی ماه جدید یا سیزیژی ماه کامل با فرض فاصله های نیمه بزرگ ماه و خورشید محاسبه کنیم؟ | تعیین میانگین اثرات جزر و مدی |
61780 | برای فروپاشی: $$\require{mhchem}\ce{_9^18F\to_8^18O +e+ +{v}}$$ برای محاسبه $E$، به $\Delta m$ نیاز دارم، پاسخ ارائه شده به نظر می رسد: $$m_i = 18.000938~u$$ $$m_f = 17.999159~u + 2~(5.49 \times 10^{-4}~u)$$ من معتقدم $m_i$ جرم برای $\ce{F}$ و $m_f$ جرم برای $\ce{O}$ است؟ سپس اعداد $17.999159~u$ و $5.49 \times 10^{-4}~u$ از کجا آمده اند؟ | $\require{mhchem}$$\ce{\beta^{+}}$ کاهش برای $\ce{_9^18F}$، محاسبه $\Delta m$ |
89679 | من باید ظرفیت یک عنصر مدار را در سه بعدی پیدا کنم. من پتانسیل و شارژ را در این برش مقطعی با استفاده از روش های عددی محاسبه می کنم. آیا این مقدار بار معنای فیزیکی مفیدی در سه بعدی دارد تا بتوانم ظرفیت یک طول الکترود را محاسبه کنم؟ برای سهولت در محاسبه، جلوه های لبه را در بعد سوم نادیده خواهم گرفت. | ظرفیت یک پیکربندی الکترود دلخواه |
8714 | داشتم در ویکیپدیا مطالعه میکردم و برایم جالب بود که یک صفحه میگوید Grand Canonical Ensemble اجازه تبادل ذرات را نمیدهد، اما صفحه دیگر میگوید این اجازه را میدهد. بنابراین من به کتاب های گوگل رفتم و سعی کردم به دنبال منبع قابل اعتمادتری بگردم، باز هم همین اتفاق می افتد که یکی از منابع می گوید اجازه می دهد و دیگری می گوید این اجازه را نمی دهد، پس کدام است؟ کتابی که می گوید اجازه مبادله را می دهد: http://www.scribd.com/doc/52426748/46/Grand-Canonical-Ensemble کتاب دیگری که می گوید مجاز نیست: http://books.google.co.uk/books?id=5sd9SAoRjgQC&pg=PA62&dq=grand+canonical+ensemble+exchange+particles&hl=en&ei=hL6oTZ2THc_p4wbEh- 3DCg&sa=X&oi=book_result&ct=نتیجه&resnum=1&ved=0CC0Q6AEwAA#v=onepage&q=grand%20canonical%20ensemble%20exchange%20particles&f=false چه چیزی می دهد؟ | آیا Grand Canonical Ensemble اجازه تبادل ذرات را می دهد یا خیر؟ |
107071 | ما می دانیم که $c$ بزرگترین سرعت در جهان است. شتابش چطوره، محدودیت داره؟ | سرعت نمی تواند بیشتر از سرعت نور باشد. شتاب چطور؟ محدودیت داره؟ |
23385 | در رابطه با این موضوع: http://www.physicsforums.com/showthread.php?t=506985 چرا این ایده که انرژی کل در جهان صفر اینقدر محبوب است (ری: Laurence Krauss) و چرا صاف بودن جهان زمانی که طبق آن پست، جهان باز انرژی را حفظ نمیکند، از این موضوع پشتیبانی میکرد، بنابراین کل انرژی جهان نمیتواند صفر، می تواند؟ انرژی که به عنوان صفر تعریف می شود چیست و چرا از آن انرژی برای پیش بینی چیزهایی در مورد جهان استفاده می شود در حالی که انرژی (همانطور که در آن پست استفاده می شود) صفر نیست؟ علاوه بر این، یک توضیح بسیار خوب در اینجا برای این موضوع پیدا کردم، http://mathoverflow.net/questions/38659/total-energy-of-the- universe/38690#38690 این به نظر می رسد نشان دهنده این است که در فضای مسطح (نوعی فضا در این نظریههای جهان انرژی صفر استفاده میشود) جرم نمیتواند مثبت باشد، بنابراین با این تصور که جرم مثبت است و گرانش منفی است و کل چیز باد میکند در تضاد است. تا صفر بودن آیا آن را درست تفسیر کردم؟ سوال MO در اینجا به Physics.SE ارسال شده است، انرژی کل جهان | جهان انرژی صفر |
102080 | این سوال در امتحان امروز من بود: یک کره فلزی و شیشه ای هم اندازه در یک ارتفاع انداخته شد. کدام کره ابتدا به زمین برخورد می کند و چرا؟ من به چند چیز فکر کرده ام و نمی توانم به نتیجه برسم. هنگامی که الکترون ها به دلیل میدان مغناطیسی زمین حرکت می کنند، یک emf ایجاد می شود. پس ما یک کره باردار داریم؟ حالا چی؟ نیروی مغناطیسی عمود بر سرعت خواهد بود، بنابراین هیچ کاری توسط آن انجام نمی شود. اگر فقط کسی می توانست من را در مسیر درست راهنمایی کند. | کره فلزی و شیشه ای هم اندازه که در ارتفاع آزاد می شود |
29122 | یک میله فلزی قوی با چگالی و ضخامت یکنواخت را تصور کنید که در یک محیط بدون وزن شناور است. تصور کنید که روی یک هواپیمای X-Y قرار دارد، با یک سر (A) در 0.0، و انتهای دیگر (B) در 0.1 قرار دارد. سپس به A در جهت افزایش X زده می شود. لطفاً مسیر میله را توضیح دهید. به ویژه، آیا نقطه B به طور لحظه ای در جهت مخالف (یعنی کاهش X) حرکت می کند؟ آیا وب سایت یا مقاله ای وجود دارد که به بررسی فیزیک این مشکل بپردازد؟ ویرایش: چند سوال خاص: خط سیر مرکز ثقل چگونه خواهد بود؟ آیا فقط به صورت افقی در امتداد خط y = 0.5 حرکت می کند؟ نسبت سرعت مرکز ثقل به سرعت چرخش انتهای میله چقدر خواهد بود؟  | حرکت میله ای که به یک انتها برخورد می کند |
104866 | با توجه به سیاره ای شبیه به زمین با زمین دلخواه، چگونه می توانم یک شبیه ساز آب و هوای ساده ایجاد کنم که بتواند پارامترهایی مانند رطوبت و دما را خروجی دهد تا بتوانم بیوم ها را به مناطقی از زمین اختصاص دهم؟ دانش من از مدلسازی آب و هوا به صفر میرسد، بنابراین برای یک قدم به عقب: آیا چنین مدل سادهای ممکن است (یعنی برای علاقهمندان قابل دسترسی باشد)، اگر چنین است نمونههایی وجود دارد، اگر نه، از کجا میتوانم شروع کنم؟ انگیزه من این است که به نظر من بسیاری از دنیاهای تخیلی بدون به کارگیری مدل های اقلیمی خلق شده اند. سازندگان آنها اغلب از یک مدل بسیار ساده استفاده می کنند (مثلاً چیزها در نزدیکی دریاها خیس می شوند و در داخل خشک می شوند)، اکثر آنها حتی سعی نمی کنند چیزهایی مانند سایه های باران را تعیین کنند. من فکر میکردم که میتوانیم با استفاده از برخی اصول ساده علم آب و هوا، در این وضعیت بهبود زیادی داشته باشیم. با در نظر گرفتن این انگیزه، من بیشتر به حقیقت گویی می پردازم تا سخت گیری. این داستان اخیر در مورد برخی از دانشمندان آب و هوا که آب و هوای زمین میانه را مدل می کنند با هدف من مطابقت دارد، اگرچه خواندم که آنها از HadCM3L استفاده کرده اند که به نظر نمی رسد چیزی در دسترس افراد عادی باشد. * * * برای نشان دادن آنچه تاکنون امتحان کرده ام، کمی مطالعه کردم و به موارد زیر رسیدم. برای من سخت بوده است، زیرا من یک تازه کار هستم، و همچنین به نظر می رسد بسیاری از مطالب موجود بر روی مسئله تغییرات آب و هوایی متمرکز شده است. شاید دیرینه اقلیم شناسی مرتبط تر باشد؟ من هیچ نظری ندارم. * بادهای غالب که توسط سلولهای هدلی ایجاد میشود و بر حرکت ابرها تأثیر میگذارد و جریانها و چرخشهای سطحی ایجاد میکند. که درجه حرارت و رطوبت آنها بر اساس خشکی یا دریا بودن آنها تعیین می شود، جبهه های آب و هوایی و بارش فراوان بین آنها ایجاد می کند * رشته کوه هایی که در صورت وجود بادهای حامل رطوبت، باعث بالا آمدن املایی و سایه های باران می شود. در مورد اثرات پوشش گیاهی مانند جنگل ها چطور؟) | چگونه می توانم یک شبیه ساز آب و هوای ساده بسازم؟ |
29126 | * اگر فوتون میلیونها سال بدون برخورد حرکت کند، چه اثرات ظریفی میتواند انباشته شود؟ * میدانهای گرانشی بر مسیر حرکت تأثیر میگذارند، اما آیا انرژی پس از پرواز کاملاً دست نخورده است؟ * فوتون جرم معادل خود را از انرژی دارد، آیا در یک دوره طولانی مدت بر خود تأثیر می گذارد و در تغییر فرکانس ادغام می شود؟ * آیا اصول عدم قطعیت برای سرعت فوتون پرواز آزاد قابل اجرا است؟ * اگر عدم قطعیت زمان/موقعیت فوتون سرعت نور را نقض کند (بیش از آن با مقدار بسیار کم نقض) یا این تخطی فقط در تاخیر فقط کمی کمتر از حد مجاز سرعت سخت رخ دهد چه؟ * اگر هنگامی که آنها در بسته حرکت می کنند یا به صورت جداگانه از یکدیگر عبور می کنند با تلفات کوچک پراکنده، برهم کنش فوتون به فوتون وجود دارد؟ * همانطور که فوتون ها و جرم بر یکدیگر تأثیر می گذارند، آیا ممکن است فوتون های موجود در بسته ها نیز روی یکدیگر تأثیر بگذارند؟ آیا می تواند باعث ایجاد برخی اثرات لنز، پراکندگی، تغییر فرکانس شود؟ * اگر برخی از این اثرات وجود داشته باشد، آیا میتوان آن را در طول سن بسیار زیاد انباشته کرد و به اشتباه بهعنوان جابجایی قرمز دوپلر اجسام بسیار دور درک کرد؟ | آیا انرژی فوتون بعد از میلیون ها سال دقیقاً یکسان خواهد بود؟ |
43144 | آیا ممکن است، به نوعی، یک اصل غیر قطعی ساده برای نظریه ریسمان می تواند به این صورت بیان شود: $$ \Delta x_i \Delta p_j \Delta \sigma ~=~ \delta_{ij} \hbar \ell_s$$ جایی که $\ ell_s$ مقیاس طول رشته است و $\sigma$ یک فاصله مناسب است؟ | اصل عدم قطعیت ساده برای نظریه ریسمان |
98868 | آیا ممکن است در انفجار بزرگ نه یک، بلکه دو جهان تشکیل شده باشد، یکی از ماده و دیگری از پادماده؟ به نظر من منطقی به نظر می رسد که از آنجایی که جهان ما از ماده تشکیل شده است، باید جهانی از پادماده ساخته شده باشد تا نوعی تعادل حفظ شود. آیا می توان با این جهان ضد ماده دیگر مانند یک تصویر آینه ای برای جهان ما رفتار کرد تا تعادل را حفظ کند؟ در واقع، به نظر من کمی عجیب به نظر می رسد که انفجار بزرگ باید جهانی با ماده بسیار و پادماده کمی ایجاد کند. بنابراین به نظر می رسد که باید جهانی با ضد ماده بیشتر و ماده کمتر وجود داشته باشد، فقط تصویر آینه ای از جهان ما، اینطور نیست؟ | آیا جهان دیگری وجود دارد که از پادماده تشکیل شده باشد که در مقادیر زیادی مانند جهان ما از ماده تشکیل شده باشد؟ |
110967 | این یک سوال ساده است اما معلمان مختلف به این سوال پاسخ متفاوتی می دهند. $34+1.4+0.2$$ پاسخ آن با توجه به ارقام قابل توجه چه خواهد بود؟ | ارقام مهم (قوانین جمع) |
23381 | اجازه دهید $ N(x) = \sum_{n} H(x-E_{n}) $ تابع 'staircase' eingenvalue باشد و یک سیستم باشد بنابراین $ V(x)=V(-x)$ و $ V ^{-1}(x)=\sqrt \pi \frac{d^{1/2}}{dx^{1/2}} N(x) $ پس آیا درست است که این دو تابع $\sum_{n}exp(-tE_{n})=Z(t)= \int_{0}^{\infty}dN(x)exp(-tx) $ و $ \int_{0}^{\ infty}dx\int_{0}^{\infty}dpexp(-tp^{2}-tV(x))=U(t) $ برابر خواهد بود ?? من فقط دو نتیجه را مقایسه کردم $\int_{0}^{\infty}dnN(x)exp(-tx)=\int_{0}^{\infty}dx\int_{0}^{\infty}dpexp (-tp^{2}-tV(x)) $ من تبدیل لاپلاس را در داخل گرفتهام و با فرض اینکه پتانسیل V(x) زوج است، به نتیجه مطلوب میرسم. | بیان دقیق نیمه کلاسیک (فقط در یک بعد) |
61252 | در صفحه 180 دیوید مک موهان توضیح می دهد که برای به دست آوردن یک عمل ابرمتقارن (فضا-زمان) برای ابررشته GS باید به بخش بوزونی $$ S_B = -\frac{1}{2\pi}\int d^2 \sigma \ اضافه کرد. sqrt{h}h^{\alpha\beta}\partial_{\alpha}X^{\mu}\partial_{\beta}X_{\mu} $$ بخش فرمیونی $$ S_1 = -\frac{1}{2\pi}\int d^2 \sigma \sqrt{h}h^{\alpha\beta}\Pi_{\alpha}^{\mu }\Pi_{\beta}{\mu} $$ بهعلاوه یک عبارت طولانی و ناکارآمد $S_2$ به دلیل به اصطلاح تقارن **کاپا** محلی که باید حفظ شود. این عبارت $S_2$ بیشتر توضیح داده نشده است یا مشتق شده است. بنابراین آیا کسی می تواند حداقل تقریباً برای من توضیح دهد که این تقارن کاپا در مورد چیست و هدف آن از نقطه نظر فیزیک چیست؟ | تقارن کاپا چیست؟ |
110966 | چگونه معادله انتقال انرژی بین دو نوسانگر را که با هم برخورد می کنند مدل کنیم؟ به عنوان مثال دو آونگ با فرکانس $f_1$ و $f_2$ نوسان می کنند و انرژی را در هنگام برخورد انتقال می دهند. | معادله انتقال بین دو برخورد آونگ نوسانی |
99714 | مقدار محدودی انرژی لازم است تا روی موشک یا سنگی که از میدان گرانشی زمین خارج می شود صرف شود. بیایید فرض کنیم سنگ به اندازه ای دور شده است که هیچ اثری از گرانش زمین نداشته باشد. چه اتفاقی برای این انرژی می افتد؟ چه کسی این را دریافت می کند؟ این انرژی کجا می رود؟ فرض کنید که سنگ درست خارج از میدان گرانشی با سرعت صفر رفته است. در حال حاضر. بگذارید بگوییم در مرز گرانشی (محلی که اثر گرانشی بسیار کوچک است) تصمیم میگیرید جرم سنگ را به انرژی خالص تبدیل کنید. انرژی آزاد شده چقدر خواهد بود؟ $$ E = m c ^ 2 $$ یا $$ E = m c ^ 2 + mgd $$ که در آن d فاصله جرم از زمین است. | وقتی جرم از میدان گرانشی زمین خارج می شود، انرژی پتانسیل کجا می رود؟ |
35669 | سوال در مورد گروه SU(2) و جبر SU(2) است. گروه SU(2) را می توان با نمایی از مولدهای جبر SU(2) $X_a$ به صورت $exp(i t_a X_a )$ تولید کرد که $t_a$ سه پارامتر است. به طور کلی ما از نیمی از ماتریس های پائولی به عنوان $X_a$ هنگام بحث جبر SU(2) و همچنین گروه استفاده می کنیم. اما اگر از نمایش spin-1 $X_a$ استفاده کنیم (که مطمئناً میتواند در سطح Lie Alebra انجام شود) آیا میتوان آنها را برای ارائه یک تکرار دیگر افزایش داد. از گروه SU(2) (که 3 بعدی خواهد بود)؟ | نمایندگی SU(2) |
13577 | اگر یک فوتون (بسته موج) در حال حرکت در جهان در حال انبساط ما به سرخ منتقل شود (کشش)، آیا انرژی آن کاهش می یابد؟ اگر چنین است، کجا می رود؟ | فوتون ها در فضای در حال گسترش: انرژی چگونه حفظ می شود؟ |
102086 | اگر در یک لحظه در QM بنویسم، آن حالت کوانتومی که ذره را به طور کامل در یک لحظه توصیف می کند $\psi(x)=\cos(6\pi x)$. آیا این به این معنی است که $|\psi(x)|^2dx$ پس از نرمالسازی این احتمال را به من میدهد که ذره بین $x$ و $dx$ قرار گیرد؟ اگر به جای موقعیت، تابعی برای حالت تکانه/انرژی باشد، میتوانم قانون متولد را برای گرفتن تابع موج برای موقعیت اعمال کنم؟ | تابع حالت کوانتومی $\psi$ |
25892 | به عنوان یک کاندید ماده تاریک، دما و انرژی جنبشی (یا همچنین سرعت) WIMP ها (ذرات سنگین با برهمکنش ضعیف) چقدر باید باشد تا با توزیع مشاهده شده ماده تاریک مطابقت داشته باشد و در قسمت داخلی آن انباشته نشود (40). شعاع AU) منظومه شمسی که تغییر در مدار سیارات قابل مشاهده است؟ آیا با تابش پس زمینه مایکروویو در تعادل است یا نه یا هرگز نخواهد بود؟ ویرایش: من بخشی را با یک سوال دیگر جایگزین کردم، شواهدی از ماده تاریک در کهکشان ما، و بخشی دیگر را حذف کردم. | دمای WIMP ها |
24267 | اجازه دهید دو همیلتونی $H_{1}$ و $H_{2}$ به گونهای تعریف شوند که پلکانهای مقدار ویژه آنها $ N_{1} (E) = N_{2} (E)+A +O(E^) را برآورده کند. {-1})$ در مورد پتانسیل آنها $ V_{1} (x) $ و $ V_{2} (x)$ چه میتوان گفت؟ آیا حداقل برای $ x \rightarrow \infty$ یکسان هستند؟ اگر تابع انرژی $ E^i_{n}=f^i(n) $ را به عنوان معکوس $ N(E) $ در نظر بگیریم، آیا انرژی ها همان $ E_{n}^{1}=E_ خواهند بود. {n}^{2}$ در حد $ n \rightarrow \infty$ ?? | پله های ارزش ویژه و هامیلتونی ها |
123339 | یک آونگ ساده معلق از سقف یک آسانسور ثابت دارای دوره T_0$ است. وقتی بالابر با سرعت ثابت پایین می آید، دوره T_1$ است. وقتی بالابر با شتاب ثابت رو به پایین پایین می آید، دوره T_2$ است. توضیح دهید که چرا $T_0 = T_1 < T_2$. من می دانم که برای زوایای کوچک نوسانات، $T \حدودا 2\pi\sqrt\frac{l}{g}$ که $l$ طول آونگ است. برای دو مورد اول، از آنجایی که $\sum F = 0$، مقدار $g$ ظاهراً یکسان است. با این حال، نمیتوانم توضیح دهم که چرا این دوره برای T_2 دلار بزرگترین است. اگر $g$ برای همه موارد یکسان است، آیا پریود آنها نباید یکسان باشد؟ | دوره پاندول در بالابر در حال سقوط |
24760 | اخیراً مقاله ای در مورد تعویض درهم تنیدگی انتخابی خوانده ام. در اینجا گزیده ای از مقاله آمده است: > تعویض درهم تنیدگی با انتخاب تاخیری شامل مراحل زیر است. (من از همان نامهایی که در مقاله برای آزمایشکنندگان تخیلی استفاده میکنم، برای راحتتر بودن استفاده میکنم، اما توجه داشته باشید که آنها نشاندهنده اقدامات اندازهگیری هستند، نه به معنای واقعی کلمه.) 1. دو منبع مستقل (با برچسب I و II) جفت فوتون تولید میکنند. به طوری که حالت های قطبی شدن آنها در هم پیچیده است. یک فوتون از I به > آلیس می رود، در حالی که یک فوتون از II برای باب فرستاده می شود. فوتون دوم از هر منبع به ویکتور می رود. (من مطمئن نیستم که چرا شخص ثالث ویکتور نامگذاری شده است.) > > 2. آلیس و باب به طور مستقل اندازه گیری های قطبش را انجام می دهند. no > ارتباط بین آنها در طول آزمایش انجام می شود - آنها جهت فیلترهای قطبش خود را تنظیم می کنند بدون اینکه بدانند طرف مقابل چه می کند. > > 3. مدتی پس از انجام اندازه گیری های آلیس و باب، ویکتور > انتخاب می کند (انتخاب تاخیری در نام). او یا به دو فوتون I و II خود اجازه می دهد که بدون انجام کاری حرکت کنند، یا آنها را طوری ترکیب می کند که حالت های قطبش آنها در هم پیچیده می شود. یک اندازه گیری نهایی > وضعیت پلاریزاسیون آن دو فوتون را تعیین می کند. > > > > سپس نتایج هر چهار اندازه گیری با هم مقایسه می شوند. اگر ویکتور دو فوتون خود را در هم نگرفت، فوتون های دریافت شده توسط آلیس و باب با یکدیگر مرتبط نیستند: نتیجه اندازه گیری آنها با شانس تصادفی سازگار است. (این قسمت تبادل درهم تنیدگی > نام است.) اگر ویکتور فوتون ها را در هم می پیچد، پس فوتون های آلیس و باب > قطبش های همبستگی دارند - حتی اگر آنها بخشی از یک سیستم نبودند و هرگز برهم کنش نداشتند. سوال: آیا گذر زمان (از دیدگاه ما) واقعاً اهمیت دارد؟ هر فوتون خود با سرعت نور در حال حرکت است، که به اعتقاد من باید باعث شود زمان تاثیر بسیار کمی بر آن داشته باشد. من فکر میکنم که اندازهگیری یک فوتون در زمان X و زمان Y از منظر ما همان زمان دقیق از منظر فوتون خواهد بود. بنابراین، آیا منطقی نیست که تغییر یک فوتون در زمان Y بر اندازه گیری در زمان X تأثیر بگذارد؟ به هر حال، به نظر می رسد که ما دقیقاً به همان فوتون نگاه می کنیم... 0 <-- یک زمان از دیدگاه فوتون ها / \ X Y <-- زمان های مختلف از دیدگاه ما | آیا گذشت زمان بر درهم تنیدگی فوتون با فوتون دیگری تأثیر می گذارد؟ |
92530 | برای یافتن حالت های ویژه این هامیلاتونی $$ H = \sum_{j=1}^3 \left( - \frac{\hbar^2}{2m} \frac{\partial^2}{\partial x_j^ 2}\راست) \+ \frac{1}{2} m \omega^2 \left( (x_1 - x_2)^2 + (x_1 - x_3)^2 + (x_2 - x_3)^2\راست) $$ میخواهم یک تبدیل مختصات انجام دهم $y_1 = x_1 - x_2$، $y_2 = x_1 - x_3$، $y_3 = x_2 - x_3$، اما مطمئن نیستم چگونه تبدیل عملگرهای دیفرانسیل آیا آنها فقط $\frac{\partial^2}{\partial y_j^2}$ هستند؟ یا به چیز دیگری تبدیل می شوند؟ چگونه این را محاسبه کنم؟ | مورب سازی این همیلتونی: چگونه عملگرهای دیفرانسیل را تبدیل کنم؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.