_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
74200 | من یکی از اولین مدارهایم را راه اندازی می کنم. من یک دستگیره برای افزایش سرعت سوسو زدن یک led دارم. وقتی سرعت سوسو زدن را تا یک نقطه خاص افزایش میدهم، دیگر قادر به درک سوسو زدن آن نیستم. وقتی سرعت سوسو زدن را بیشتر میکنم، led کم نور میشود. چرا؟ نوعی اثر تداخل موج؟ | چرا افزایش سرعت سوسو زدن نور اثر کم نور دارد؟ |
13400 | نوری که از انواع مختلف منابع نور مصنوعی خارج می شود چه شکل موجی دارد و (البته) دلیل فیزیکی اصلی آنها چیست؟ * * * به دلیل چندین موردی که اخیراً شنیده ام، الهام گرفته ام که این سوال را بپرسم. در ابتدا، یک بحث اخیر در TED در مورد چگونگی استفاده از لامپ های LED برای انتقال داده ها وجود داشت. محققان مدتی است که روی این مشکل کار می کنند و محصول نسبتاً چشمگیری ساخته اند، اما اخیراً توسط فناوری LED امکان پذیر شده است که پاسخ سریعی دارد که به راحتی می تواند با نرخ انتقال مقایسه شود. کانال های اطلاعات الکتریکی که ما معمولا از آنها استفاده می کنیم. درک من این است که لامپ های رشته ای سوسو می زنند زیرا برق AC 60 هرتز دارند که از طریق آنها پالس می شود. در واقع، من فکر می کنم 60 هرتز در وهله اول انتخاب شد، زیرا آستانه ای بود که برای انسان قابل توجه نبود. نگاه کردن به یک ویدیوی پرسرعت یوتیوب از چنین لامپی نشان می دهد که زمان تاخیر بسیار قابل توجهی در پاسخ به فازور الکتریکی معمولی و خاموش شدن آن دارد. به عبارت دیگر، سوسو میزند اما در هیچ نقطهای از شکل موج AC تاریک نمیشود. با این حال، در جستجوی اطلاعات بیشتر، کمی ناامید شدم، زیرا به نظر میرسید هیچ نموداری از لومنهای منتشر شده در طول زمان برای انواع مختلف لامپها ارائه نمیشود. البته، تنها یک مقیاس زمانی مرتبط وجود ندارد. یک نور می تواند با 60 هرتز و همچنین با 2000 هرتز سوسو بزند (من همین الان درست کردم). من به تصویر کامل از اینکه چه نورهایی چه الگوهایی را نشان می دهند علاقه مند هستم. | انواع مختلف لامپ ها چه سوسو نامرئی دارند؟ |
56661 | عمل تئوری میدان اسکالر آزاد به شرح زیر است: $$ S=\int d^4 x \frac{\dot{\phi}^2}{2}-\frac{\phi(m^2-\nabla^ 2)\phi}{2}. $$ من به این فکر می کردم که فیلد را به صورت $\phi'(x)=\sqrt{m^2-\nabla^2}\phi(x)$ دوباره تعریف کنم، جایی که فرض می کنم می توانم عملگر $(m^ را جدا کنم 2-\nabla^2)$ به عنوان $\sqrt{m^2-\nabla^2}\sqrt{m^2-\nabla^2}$ و یکی از آنها را با قسمت (به صورت بی نهایت) ادغام کنید بسط جذر عملگر هلمهولتز). همیلتونی $$ H=\int d^3x\frac{\pi'(m^2-\nabla^2)\pi'}{2}+\frac{\phi'^2}{2} $$ میشود میتوان معادله حرکت را بررسی کرد و جوابها مطابق با نظریه میدان آزاد اصلی هستند (آنطور که باید باشد)، مواردی که من نگران آن هستم عبارتند از: قسمت؟ 2. از آنجایی که در تعریف مجدد فیلد سری های بی نهایت وجود دارد، آیا غیر محلی است؟ با توجه به تابع موج در مکانیک کوانتومی و موقعیت و چرا لاگرانژیان مرتبه بالاتر «غیر محلی» نامیده می شوند؟، به نظر می رسد غیر محلی باشد. با این حال، از آنجایی که هیچ مشتق زمانی در جذر وجود ندارد، داده های اولیه در هر نقطه فاصله باید دو باشد که با یک DOF در هر نقطه مطابقت دارد. اگر بسط بی نهایت معتبر باشد، می توان پیکربندی فیلد $\phi'(x)$ را دانست اگر $\phi(x)$ را بدانیم، برای من روشن نیست که آیا ما به همه آن داده های اولیه برای سری نامتناهی نیاز داریم یا خیر. مشتق مثال ساده بالا ممکن است خیلی بی اهمیت باشد، سوالی که من در حال بررسی آن هستم این است که آیا عمل زیر پایدار است یا خیر، $$ H=\int d^3x \frac{1}{4}\pi \frac{1}{(1 +2\beta \nabla^2)}\pi-\phi(\beta\nabla^2\nabla^2+\nabla^2)\phi، $$ که $\beta$ یک ثابت است. من فکر می کردم از تعریف مجدد فیلد غیر محلی $$ \pi':=\frac{1}{\sqrt{1+2\beta\nabla^2}}\pi, \phi':=\sqrt{1+ استفاده کنم 2\beta\nabla^2}\phi $$ برای بازنویسی همیلتونی به صورت $$ H=\int d^3x \frac{1}{4}\pi'^2 -\phi\frac{(\beta\nabla^2\nabla^2+\nabla^2)}{1+2\beta\nabla^2}\phi، $$ که بدون روح تضمین شده است. موافقم همیلتونی که من با آن شروع میکنم نسبتاً غیرعادی است، اما همیلتونی کاهشیافته از یک نظریه مشتق بالاتر محدود است. واضح نیست که ببینیم چگونه می توان این را با تبدیل متعارف تجزیه و تحلیل کرد، آیا راه خوبی برای تحلیل این موضوع وجود دارد یا کسی می تواند به من بگوید که با این نوع تعریف مجدد میدانی چه مشکلی پیش می آید؟ | آیا این بازتعریف میدان برای نظریه میدان اسکالر آزاد غیر محلی است؟ |
70178 | من فیزیک دبیرستان تدریس میکنم و سعی میکنم توضیح درستی برای شناور شدن یک ابررسانا بر فراز آهنربا بدون سطح بالایی از مکانیک کوانتومی (اما سازگار) ارائه دهم. من چندین توضیح را به صورت آنلاین و در کتاب های متنی دیده ام. بسیاری از آنها می گویند قانون لنز بخشی از توضیح این وضعیت نیست. من توضیحی را پیشنهاد خواهم کرد و امیدوارم کسی بتواند در مورد درست و نادرست آن نظر بدهد. 1. یک ابر رسانا در بالای آهنربا قرار دارد و ابررسانا زیر دمای بحرانی خود خنک می شود. اثر مایسنر منجر به حذف میدان مغناطیسی خارجی از ابررسانا می شود. 2. حذف میدان مغناطیسی داخلی یک میدان مغناطیسی متغیر در سطح ابررسانا ایجاد می کند که جریانی را مطابق قانون لنز القا می کند (بسیاری از منابعی که من پیدا کرده ام می گویند که یک جریان سطحی روی ابررسانا ایجاد می شود). 3. میدان مغناطیسی القایی از سطح ابررسانا، میدان مغناطیسی آهنربا را دفع می کند و ابررسانا از آهنربا بالا می رود تا زمانی که نیروی گرانش توسط دافعه مغناطیسی متعادل شود. توجه: من میدانم که پینینگ شار برای کمک به پایداری وضعیت در حال بازی است، اما من فقط علاقهمندم که فیزیک اساسی را در مورد چگونگی امکان شناور شدن مشخص کنم. بنابراین، آیا جریان های سطحی وجود دارد؟ آیا توضیح من در بالا با درک فعلی از وضعیت مطابقت دارد؟ اگر کسی کسی را می شناسد که من باید مستقیماً با او تماس بگیرم و می تواند به من کمک کند فوق العاده خواهد بود. با تشکر | توضیح صحیح برای معلق شدن یک ابررسانا بر فراز آهنربا |
25564 | تصویری زیبا از کهکشان راه شیری، با برچسب صورت فلکی، در پانورامای 360*45 درجه با صورت فلکی وجود دارد:  این مرا به این فکر میکند که چقدر درباره شکاف بزرگ میدانیم، کوله سنگ و دیگر ابرهای غبار برجسته که ستاره ها را در پس زمینه پنهان می کنند. آیا نام هایی برای ابرهای دیگر وجود دارد که با چشم (در مکان های تاریک) قابل تشخیص باشند؟ گرد و غبار چقدر فاصله دارد؟ آیا ما نقشه های سه بعدی از این ابرهای گرد و غبار داریم؟ جستجوهای وب من در این راستا زیاد به دست نیامده است. _Update_: من می دانم که اطلاعات بسیار متنوعی در مورد سحابی های درخشان تر و اجرام تلسکوپی کوچکتر مسیه وجود دارد. من به دنبال اطلاعاتی در مورد ابرهای گرد و غبار قابل مشاهده با چشم غیر مسلح هستم. | نام ها، نقشه های ابرهای غبار راه شیری؟ |
71187 | از آنجایی که به طور متوسط 1/3 از کل نور خورشیدی که به یک صفحه خورشیدی برخورد می کند منعکس می شود، آیا نمی توان نوعی سیستم اتالون راه اندازی کرد که در آن نور بازتاب شده توسط پنل خورشیدی دیگری جذب شود و سپس نور بازتاب شده جذب شود. از آن پانل بیشتر توسط صفحه اول جذب می شود و غیره؟ بنابراین اساساً، مقدار نور خورشید موجود در اتالون با هر بار برخورد به یکی از دو پانل، 2/3 کاهش می یابد. آیا این کار شدنی و عملی است؟ | آیا امکان ساخت اتالون پنل خورشیدی وجود دارد؟ |
74863 | یک نیمه هادی مستقیم با ساختار نوار سهموی در اطراف نقطه $\Gamma$ (که برای اکثر نیمه هادی ها بد نیست) در فضای تکانه ($k$) فرض کنیم. اکنون ما آن را با نور تحریک می کنیم:! [توضیحات تصویر را در اینجا وارد کنید] (http://i.stack.imgur.com/4vsel.png) من حالت شروع و پایان را به رنگ قرمز محاصره کردم. ناحیه سایهدار شبیه انرژی فوتون با تکانه $q$ است. بنابراین سوال من در مورد این نوع موقعیت این است که آیا امکان دارد الکترون دقیقاً $k=0$ باشد؟ نگرانی من این است که این بدان معناست که الکترون وقتی $E=\hbar^2k^2/2m_e$ انرژی جنبشی ندارد. این بدان معناست که موقعیت پس از هایزنبرگ دارای حداکثر عدم قطعیت است. و این بدان معناست که تابع موج الکترون ها تا بی نهایت گسترش می یابد. از آنجایی که یک نیمه هادی معمولا کوچکتر از بی نهایت است، این امکان پذیر نیست. | آیا می توان یک نیمه هادی @ k=0 را تحریک کرد؟ |
18376 | تفسیر اصلی (اگر وجود داشته باشد) از معادله ویلر - دیویت $\hat{H}\Psi =0$ چیست؟ | تفسیر فیزیکی معادله ویلر - دیویت |
31556 | اگر تکانه یک جسم 10% افزایش یابد، انرژی جنبشی آن افزایش می یابد؟ خوب، من با محاسبه تغییر انرژی جنبشی و غیره به راه حل منطقی نیاز ندارم، اما سوال من این است که آیا فقط با استفاده از تجزیه و تحلیل خطا می توان آن را حل کرد؟ | تجزیه و تحلیل خطا، تغییر در حرکت، انرژی جنبشی |
71184 | در بخش عکاسی، یک سوال پرسیده شد که چرا لنزهای (دوربین) همیشه استوانه ای هستند. یکی از پاسخ ها و نظرات بعدی بیان کرد که اثرات کوانتومی قابل توجه است و برای درک طراحی لنز باید QED را درک کنید. شهود من به من می گوید که احتمالاً اینطور نیست و طراحی لنز مدرن را می توان از طریق تئوری اپتیکال کلاسیک مدیریت کرد. آیا شهود من درست است یا اثرات کوانتومی واقعاً در لنزهای مدرن قابل توجه است؟ | آیا اثرات کوانتومی در طراحی لنز قابل توجه است؟ |
72972 | با توجه به اینکه نور در محدوده 400-800 THz است، اگر یک نوسانگر الکتریکی که با آن فرکانس کار می کرد و به نوعی آنتن متصل می شد داشتید، آیا آنتن نور مرئی از خود ساطع می کرد، به همان روشی که امواج رادیویی نور رادیویی را ساطع می کنند. ? ما ترانزیستورهای تخصصی داریم که می توانند با صدها گیگاهرتز کار کنند و حتی برخی از آنها تا رژیم چند تراهرتز کار می کنند. من نسبتاً به راحتی می توانم پیشرفت های بیشتر را ببینم، شاید نوسانگرهایی با سرعت صد تراهرتز تولید کند، که اگر نور مرئی نباشد، به خوبی در محدوده مادون قرمز قرار دارد. | آیا یک نوسانگر در فرکانس کافی بالا می تواند به جای امواج رادیویی نور تولید کند؟ |
30608 | من به ساخت ترموستات دقیق بر اساس انتقال فاز یخ به آب فکر می کنم. ایده این است که 50٪ محتوای یخ را حفظ کنید و به جای دمای آن نظارت کنید. من به نظارت ثابت دی الکتریک از طریق تغییر ظرفیت فکر می کنم، زیرا بین آب و یخ بسیار متفاوت است. آیا این روش قابل اجرا است یا راه های بهتری برای نظارت بر محتوای یخ وجود دارد؟ | نحوه تشخیص یخ در ترموستات |
14182 | در پی اعلامیه سرن که نشان می دهد آنها بوزون هیگز را در محدوده انرژی هایی که تاکنون جستجو شده (بین 145 تا 466 میلیارد eV) مشاهده نکرده اند، مقالات زیادی منتشر شده است. این پست وبلاگ علمی آمریکایی چگونه می تواند این باشد؟ آیا وجود هیگز یک نتیجه تقریباً از پیش تعیین شده نبود؟ آیا کسی که به جزئیات در CERN نگاه کرده است میتواند توضیح دهد که آیا امیدوار است LHC را برای زمان بیشتری برای یافتن آن اجرا کند یا اینکه جستجو ناامید شده است (یا شاید انرژی آن اشتباه تخمین زده شده باشد). | پس بوزون هیگز وجود ندارد؟ |
35666 | فرض کنید یک جعبه آینه ای ایده آل دارید که حاوی فوتون های کافی برای داشتن جرم نسبیتی معادل [جرم مابقی + انرژی جنبشی] یک الکترون است. به عبارت دیگر، انرژی کل دو سیستم یکسان است. چگونه این دو سیستم را تشخیص دهم؟ آنها کشش گرانشی معادل دارند و من معتقدم که اینرسی معادل دارند. آیا شارژ و اسپین تنها فاکتورهای متمایزکننده هستند (من فرض می کنم که خود جعبه هیچ خاصیت مورد علاقه ای ندارد)؟ | چگونه یک جعبه آینه ای ایده آل از فوتون ها از ذرات عظیم قابل تشخیص است؟ |
34989 | کارآمدترین طراحی تیغه فن چه می تواند باشد؟ سه عامل اصلی برای یک فن خوب وجود دارد: یکی سرعت گردش هوا. دوم، حجم هوایی که می تواند در گردش باشد. و سومی ارائه حداکثر کار برای حداقل توان است. ترکیب این سه مورد که کارآمدترین طراحی تیغه فن خواهد بود. | کارآمدترین طراحی تیغه فن |
15580 | در وبسایتی که در حال مطالعه آن هستم تا بتوانم یک پست زنجیرهای بسازم، صفحهای پیدا کردم که دارای حلقههای مختلف زیادی برای ساختن آنهاست. من میخواهم تعیین کنم که کدام یک برای ایجاد مقاومت در برابر ضربات چاقو بهتر است، بنابراین میخواهم بدانم آیا محاسباتی بر اساس مقاومت سیم، ضخامت و اندازه حلقه وجود دارد که میتواند به من یک مقایسه نظری بین پیکربندیها بدهد. در حال حاضر مورد علاقه من ژاپنی 6 در 1 است. اما من فکر می کنم که یکی مانند Dragonscale) باید بسیار مقاوم باشد. چگونه آن را بشناسیم؟ چه محاسباتی میتوانم انجام دهم تا حداقل ایدهای در این مورد داشته باشم؟ هر گونه کمکی قدردانی می شود و اگر سوال من برای این مکان مناسب نیست، متاسفم که چنین n00b هستم. | چه بافتی حلقه باید مقاوم در برابر ضرب و شتم و/یا نحوه تعیین آن باشد |
15858 | در یک سمینار، شنیدم که جنبه واحد نمایش ها از نظر فیزیکی مهم است، زیرا در مکانیک کوانتومی، یکپارچگی با بقای احتمال ارتباط نزدیکی دارد. کسی می تواند توضیح دهد که چرا اینطور است؟ پس از کمی تفکر، یک ارتباط مبهمی که می توانم به آن فکر کنم این است که ماتریسی ایجاد شده توسط یک ماتریس هرمیتی، $$U =e^{iH}، $$ که $H$ هرمیتین است، موظف است یکپارچه باشد. از آنجایی که ماتریسهای هرمیتی با قابل مشاهدهها مطابقت دارند، این باید مقداری اهمیت داشته باشد. اگرچه همانطور که گفتم هنوز ضعیف ترین ایده را دارم. | رابطه بین وحدت و بقای احتمال |
116716 | ماده و انرژی به هم مرتبط هستند. یکی می تواند به دیگری تبدیل شود. وقتی این اتفاق می افتد به آن چه می گویند؟ برای مثال، جامدات ذوب/مایع به مایع تبدیل میشوند و مایع به گاز تبخیر میشود. گاز به مایع تبدیل می شود و مایع به جامد تبدیل می شود. پس ماده [فعل] به انرژی، و انرژی [فعل] به ماده. افعال صحیح برای استفاده در اینجا کدامند؟ من به این فکر می کنم که آنها انرژی می دهند و مادی می کنند، اما مطمئن نیستم، به خصوص در مورد انرژی دادن. | واژه صحیح برای توصیف تبدیل ماده به انرژی چیست؟ |
18372 | با توجه به فاصله $d$ از یک سیاهچاله معمولی با جرم $m$، چند ثانیه از آن فاصله می گذرد در حالی که فاصله بی نهایت از سیاهچاله $t$ ثانیه گذشته است؟ | گذشت زمان در نزدیکی سیاهچاله |
71189 | من در حال حاضر در یک دوره تئوری میدان کوانتومی شرکت می کنم و به این فکر کردم که این نظریه ها چقدر معتبر هستند. از آنجایی که این نظریه تلاش می کند واقعیت را بسیار بالاتر از مقیاس پلانک (طول) توصیف کند، این باید در نظر گرفته شود. مشکل دیگری که پیش می آید این است که چگونه می توانیم اعتبار نظریه را اندازه گیری کنیم؟ به عنوان مثال، ذره جدیدی که در LHC در سال 2012 یافت شد، با بیش از 5 سیگما شناسایی شده است. اما چنین انحراف معیاری را نمی توان برای کل نظریه ارائه داد. به یاد دارم که یکی از اساتید من یک بار گفت که QED بیش از QCD تایید شده است. از آنجایی که هر دو نظریه دامنه یکسانی از انرژی ها را توصیف می کنند، آیا این بیانیه ای است که می توان بیان کرد؟ آیا راهی برای سنجش اعتبار یک نظریه وجود دارد؟ | اعتبار تعامل QED/QCD/Electroweak |
130231 | دما و فشار در همه جای خورشید به نقطه بحرانی برای شروع واکنش های هسته ای می رسد - هیچ دلیلی وجود ندارد که زمان طولانی برای تکمیل فرآیند واکنش طول بکشد. درست مانند یک بمب هسته ای که تمام واکنش ها را در عرض 10^{-6}$ ثانیه تکمیل می کند. چرا بیشتر هیدروژن خورشید با وجود اینکه به نقطه بحرانی می رسد هنوز واکنش نشان نمی دهد و چرا میلیاردها سال طول می کشد تا سوخت ستاره ها تمام شود؟ | چرا واکنش هسته ای خورشید (یا سایر ستارگان) تمام «سوخت» خود را بلافاصله مصرف نمی کند؟ |
105344 | فرض کنید دو سیستم وجود دارد که می توانند با یک دیوار متحرک تعامل کنند اما نمی توانند گرما را تبادل کنند. سپس سیستم در حالت مکانیکی خواهد بود، اما نه لزوماً در تعادل حرارتی. حداکثر آنتروپی در تعادل مکانیکی فقط مستلزم برابری نسبت p/T است. پس یک حالت تعادلی احتمالی وجود دارد که یک سیستم فشار مضاعف و دمای دو برابر داشته باشد... اشتباه من کجاست؟ | سیستم در تعادل مکانیکی اما نه حرارتی |
104038 | من می خواهم صبح ها اتاق (رو به شرق) را خنک نگه دارم. اتاق در سمت شرق با شیشه های بافت پوشیده شده است. چقدر می توانم با چسباندن فویل آلومینیومی در قسمت داخلی پشت شیشه، گرمایش را کاهش دهم. من میدانم که شیشه/فویل گرم میشود و در داخل اتاق تابش میکند، بنابراین اجازه دهید فعلاً آن را نادیده بگیریم. اگر کمک کند، سطح کل پنجره 108 فوت مربع است. توجه: من نمی توانم فویل را از روی شیشه بگذارم زیرا اینجا در طبقه 3 است. | فویل آلومینیومی برای بازتاب نور خورشید از پشت شیشه |
23928 | من چیز زیادی درباره تئوری ریسمان نمیدانم و هرگز از عمل Nambu-Goto و سخنرانیهای فوقتقارن بسیار ابتدایی (SUSY) در دورههای کارشناسی خود فراتر نرفتهام، اما تنها چیزی که گیر کرده این است که صفحه جهان ریسمان در فضا-زمان زندگی میکند. . بنابراین، اگر رشتهها فقط با تبادل ریسمان مجاز به تعامل هستند (که فقط به معنای تغییر جنس صفحه جهان است، که همچنان در فضا-زمان زندگی میکند)، چگونه از آن حالت چیزها که کنش داریم (یعنی ، پولیاکوف) که به خواص متریک صفحه جهان بستگی دارد و چگونگی تکامل صفحه جهان را در فضا-زمان به عنوان یک پس زمینه ثابت توضیح می دهد. ریسمان-اشیایی-که-فضا-زمان-خود را منحنی می کنند- تبادل می کنند، درک فضازمان همان فضایی که آن رشته ها در آن زندگی می کنند. اگر رشتهها فقط از طریق تبادل رشته اجازه تعامل دارند، آیا به این معنی است که... 1. **رشتهها از نظر توپولوژیکی از طریق رشتهها به فضا-زمان متصل میشوند؟** عجیب است، یک سطح دوبعدی متصل به چهار یک بعدی است، اما من حدس میزنم که منطقاً ممکن باشد. اما این نشان میدهد که ریسمانها اساساً خارج از فضا-زمان زندگی میکنند و فقط آن را از طریق مرزهای آن لمس میکنند، بنابراین رشتههای بسته خارج از این تصویر هستند. من چگونه این تغییر ناپذیری سنتی لورنتس را حفظ می کند؟ علاوه بر این، تئوری ریسمان ثابت میکند که تغییر ناپذیری لورنتز دقیقاً 3 است. **رشتهها چگالی جرمی دارند و فقط مانند چگالیهای تانسور تنش انرژی- تکانه نسبیت عام رفتار میکنند؟ این توضیح نمیدهد که رشتهها چگونه گرانش را ایجاد میکنند، زیرا جاذبه اضافه میشود _ad-hoc_ 4. من از گزینهها خارج هستم. رشته ها چگونه می توانند با منیفولد فضا-زمان تعامل داشته باشند؟ * * * **ویرایش** از پاسخ های موجود متشکرم، اما آنچه من می خواهم یا انتظار داشتم این است که اگر بینش نموداری/تصویری در مورد ارتباط ذکر شده در پاسخ ها وجود داشته باشد، مثلاً ارتباطی که از فضای زمان مسطح با ریسمان های گراویتون در حال انتشار هستند که به فضای زمان منحنی معادل تبدیل می شوند. | صفحه جهانی رشته چگونه بر فضا که در آن زندگی می کنند تأثیر می گذارد؟ |
18954 | اگر چیزی را در دمای اتاق در محیطی قرار دهم که تقریباً نیمی از دمای اتاق است، آیا با فرض اینکه همه محیط ها غیر مایع هستند و عمدتاً گرما را منتقل می کنند، سریعتر از زمانی که در محیطی با دمای 1/4 اتاق قرار داده شود سردتر می شود. از طریق هوا مثال اصلی: یک قوطی پاپ در دمای اتاق که برای مدت زمان مشابه در یخچال یا فریزر قرار داده شده است. آیا قوطی در فریزر واقعا سردتر می شود یا این فقط نمونه ای از تعصب انتظارات است؟ | سرعت انتقال حرارت - تحت تأثیر تفاوت در گرمای نسبی؟ |
132867 | واضح است که اگر بر جسمی که بدون لغزش می غلتد باید نیروی اصطکاکی وجود داشته باشد، باید نیروی اصطکاک ایستا باشد زیرا نقطه تماس جسم با زمین حرکت نمی کند. میدانم که اگر توپی روی یک سطح صاف بغلتد، هنگامی که بدون لیز خوردن شروع به غلتیدن میکند، نیروی اصطکاک 0 است. برای اینکه حالت غلتیدن بدون لغزش حفظ شود، باید یک نیروی اصطکاک بر روی توپ تا سطح شیب دار وجود داشته باشد. من در مورد اینکه این نیروی اصطکاک از کجا می آید گیج شده ام اگر بخشی از توپ که با سطح شیب دار تماس می گیرد واقعاً حرکت نمی کند. به نظر نمی رسد که این حس فیزیکی داشته باشد زیرا از منظر سطح شیب دار، در حال لمس یک جسم ساکن است و بنابراین نباید نیروی اصطکاک وجود داشته باشد. کمک؟؟ | چرا روی جسمی که بدون لغزش می غلتد، نیروی اصطکاک ایستا وجود دارد؟ |
123539 | من تعجب میکنم که چگونه میتوان یک ابر سیال را از نظر توصیف مؤثر نظریه میدان تعریف کرد. به نظر می رسد در مقاله نیکولیس http://arxiv.org/abs/1108.2513 توصیف بسیار ساده ای از ابر سیال وجود دارد: این فقط یک میدان اسکالر $\psi$ با تقارن تغییر $U(1)$ به طور غیرخطی، $ است. \psi\mapsto \psi + a$. آیا این بدان معناست که من می توانم هر نظریه ای با چنین تقارن جابجایی را ابرسیال نسبیتی بنامم؟ به عنوان مثال، سادهترین اقدامی که میتوانید برای $\psi$ بنویسید، فقط $$S=\int d^4x \sqrt{-g}\partial_a\psi \partial^a\psi$$ است که فقط یک میدان اسکالر آزاد بدون جرم است. . آیا درست است که این را به عنوان یک ابر سیال در نظر بگیریم؟ یا آیا ویژگی دیگری نیز وجود دارد که مورد نیاز است؟ برای قطعیت، من فقط نگران ابرسیال های دمای صفر هستم، بنابراین نگران سیال دومی نیستم که برای گرداب ها و امثال آن لازم است. | ابر سیال از نظر نظری میدان چیست؟ |
13860 | شاید این سوال باید در شیمی مطرح شود، که من به آن متعهد هستم، اما از آنجایی که انجمن Chemistry Stack Exchange هنوز در نسخه بتا نیست، نمیخواهم از منظر فیزیک به من کمک کنید. من در مورد تعاریف عبارات _قابل اشتعال___اشتعال_پذیر_و_غیراشتعال_ تعجب می کنم. ویکیپدیا میگوید که _قابل اشتعال_ و _اشتعال_مترادف** هستند، به معنی قابلیت سوختن. در مقابل، _غیر قابل اشتعال_ به معنای «قابل سوختن نیست». برای جلوگیری از سردرگمی، توصیه میشود از استفاده از عبارت _قابل اشتعال_ خودداری شود، زیرا پیشوند _in-_ در اینجا به معنای نه نیست. این به طور کلی منطقی است و توصیه خوبی به نظر می رسد، اما امروز که داشتم یک مقاله ژورنالی را می خواندم، با پاراگرافی مواجه شدم که از این اصطلاحات استفاده می کرد. نمیخواهم با بیان تفسیر خود از مقصود این پاراگراف به من کمک کنید: > در طول دهه گذشته مایعات یونی دمای اتاق (RTIL) که نمکهای نقطه ذوب با دمای پایین هستند، به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفتهاند. آنها ممکن است به عنوان حلال برای بسیاری از فرآیندها و به عنوان الکترولیت در دستگاه های الکتروشیمیایی استفاده شوند. باتریهایی که با چنین الکترولیتهایی پر شدهاند، حاوی اجزای فرار نیستند و بنابراین قابل اشتعال نیستند. مایعات یونی دمای اتاق، که معمولا نمک های آمونیوم چهارتایی هستند، با فشار بخار ناچیز مشخص می شوند که باعث اشتعال آنها می شود. علاوه بر این، آنها یک پنجره پایداری الکتروشیمیایی گسترده را نشان می دهند، به طور کلی > 4 > V، که برای کاربرد در باتری های لیتیوم یون با کاتدهای پر انرژی > ضروری است. این از صفحه 602 در مایعات یونی به عنوان الکترولیت برای باتری های لیتیوم یونی-- مروری بر مطالعات الکتروشیمیایی است، Lewandowski, A.; Swidereska-Mocek، A. _Journal of Power Sources_ **2009**، _194_، 601-609، که در اینجا در دسترس مشترکین است. بخش اول، **... حاوی هیچ گونه اجزای فرار نیستند و بنابراین قابل اشتعال نیستند**، منطقی به نظر می رسد. مایعات یونی دمای اتاق تا حدودی امیدوارکننده هستند زیرا آنها به راحتی مشتعل نمی شوند یا نمی سوزند، بنابراین به طور بالقوه می توانند ایمنی باتری ها را بهبود بخشند. با این حال، به نظر می رسد ذکر بعدی دقیقاً برعکس را می گوید: **... با فشار بخار ناچیز مشخص می شوند، که آنها را قابل اشتعال می کند**. بنابراین، سوال من این است که آیا به نظر شما در این پاراگراف از عبارت _قابل اشتعال_ به اشتباه استفاده شده است؟ آیا فشار بخار ناچیز به این معنی است که یک ماده احتمالاً به آسانی می سوزد یا نمی سوزد؟ خیلی ممنون. | تفاوت بین اصطلاحات قابل اشتعال، قابل اشتعال و غیر قابل اشتعال چیست؟ |
4600 | امروز مشتق معادله موج را در کلاس دیدم و مرحله زیر را متوجه نشدم. ما در حال مدلسازی یک رشته با چگالی یکنواخت هستیم که از تودههای کوچکی تشکیل شده است که با فاصله کمی $h$ از هم ساخته شدهاند که توسط فنرهایی که از قانون هوک پیروی میکنند به هم متصل شدهاند. فرض کنید $y_i(t)$ موقعیت عمودی $i$'امین چنین ذره ای باشد. جرم این ذره $(h/L) M$ است که $L$ طول کل، $M$ مجموع جرم است. از طرف دیگر، جابجایی رشته بین $i$'th و ذره $i+1$st را می توان تقریباً متناسب با $y_{i+1}(t) - y_i(t)$ نشان داد. . به نظر من این منجر به معادله $$ \frac{hM}{L} y_i''(t) = k \left( [y_{i+1}(t) - y_i(t)] + [y_ {i-1}(t) - y_i(t)] \right) $$ اما در واقع اشتباه است. اشتقاق توسط مربی به چوب ها $1/h$ در سمت راست می دهد. آیا کسی می تواند به من توضیح دهد (i) چرا سمت راست به طور مستقیم به $1/h$ (ii) نیاز دارد، چه اتفاقی می افتد؟ اولین حدس من این است که ثابت فنر $k$ باید متناسب با طول فنر باشد و بقیه چیزها را ثابت نگه دارد؟ اما این برای من عجیب به نظر می رسد ؛ به نظر من اگر شما یک فنر با ثابت فنر $k$ داشته باشید، پس بریدن همان فنر به دو نیمه باید منجر به دو فنر با نصف طول اما ثابت فنر شود. آیا کسی می تواند از من استفاده کند؟ با تشکر | یک سوال اساسی در مورد استخراج معادله موج |
33950 | چگونه پتانسیل گرانشی با تانسور متریک در نسبیت عام جایگزین می شود؟ $$U_G=\frac {GMm}{r}$$ معادله آن چیست؟ | معادله پتانسیل گرانشی در نسبیت عام چیست؟ |
5677 | در حل مسائل مختلف در تئوری ریسمان و همچنین در تئوری بران، این انتخاب گیج استاتیک را در نظر می گیریم و فکر می کنم این به دلیل تقارن محلی (Repara. Inv. و Weyl) است که در صفحه جهانی خود داریم. بنابراین، فرض کنید من با رشته ها و با یک متریک صفحه جهانی عمومی (و برخی متریک ST قابل انجام) شروع می کنم. هنگامی که از تقارن های محلی برای مسطح ساختن صفحه جهانی استفاده می کنیم، آیا همچنان می توانیم از آنها برای انتخاب گیج استاتیک استفاده کنیم؟ اونوقت چطوری انجامش بدیم؟ به طور مشابه برای بران های D نیز از انتخاب گیج استاتیک استفاده می کنیم..درسته؟ اما من حدس میزنم که این فقط با استفاده از R.I است. من هیچ مشکلی برای متقاعد کردن خودم در این مورد ندارم، زیرا ویل را در اینجا ندارم، بنابراین نمیتوانم از تقارنهای محلی برای صاف کردن حجم جهان استفاده کنم. به هر حال لطفا در مورد سوءتفاهم ها به من کمک کنید. با تشکر | انتخاب گیج استاتیک در نظریه ریسمان |
89790 | نیروی محدود کننده اصطکاک ساکن را توضیح دهید. | چرا اصطکاک استاتیک را نیروی خود تنظیمی می نامند؟ |
33505 | این یک سوال عامیانه است. اگر گرما حرکت اتم ها باشد، چگونه یک جریان آب سریع می تواند سرد باشد؟ | چگونه یک جریان آب قوی می تواند سرد باشد |
15856 | اگر عبور جریان از طریق آهنربا می تواند میدان مغناطیسی را معکوس کند، پس جریان باید چقدر قوی باشد و چگونه می تواند از آهنربا عبور کند. | میدان های مغناطیسی |
105347 | فضای برداری مجموعه ای است که عناصر آن بدیهیات خاصی را برآورده می کند. اکنون موجودات فیزیکی هستند که این ویژگی ها را برآورده می کنند، که ممکن است فلش نباشند. تبدیل مختصات یک نقشه خطی از بردار به خودش با تغییر مبنا است. اکنون تبدیل یک مفهوم انتزاعی است، فقط یک نقشه برداری است. برای محاسبه آن به مبنا و ماتریس نیاز داریم و اینکه چگونه یک تبدیل به نظر می رسد فقط به مبنایی که ما انتخاب می کنیم بستگی دارد، یک تبدیل می تواند مانند یک ماتریس مورب در صورت استفاده از eigenbasis و غیره باشد. ربطی به بردارهایی که نقشه برداری می کند ندارد، فقط بعد فضاهای برداری مهم است. بنابراین احمقانه است که بردارها را در نحوه تغییر اجزای آنها تحت یک تبدیل مختصات تشخیص دهیم، زیرا بستگی به مبنایی دارد که شما استفاده کرده اید. بنابراین در واقع هیچ تفاوتی بین بردار متناقض و کوواریانت وجود ندارد، تفاوتی بین یک مبنای متناقض و کوواریانت وجود دارد همانطور که در اینجا نشان داده شده است http://arxiv.org/abs/1002.3217. یک حاصل ضرب درونی بین عناصر یک فضای برداری است نه بین دو فضای برداری، اینطور نیست که تعریف شود. آیا این رویکرد درست است؟ همراه با این رویکرد ذکر شده، ما میتوانیم بردارها را بهعنوان اعضای فضای دوگانه فضای بردار مقابل ببینیم. این رویکرد چه مزیتی نسبت به روش قبلی ذکر شده در پست من دارد؟ _افزودن:_ بنابراین اکنون بردارهای متضاد و دوگانگی آنها به نام بردارهای کوواریانت وجود دارد. اما دوگانهها تنها زمانی تعریف میشوند که کنتراکتورها راهاندازی شوند، زیرا آنها نقشههایی از فضای بردارهای متضاد تا R$ هستند و بنابراین، صحبت از همبردارها به تنهایی منطقی نخواهد بود. پس این که گرادیان یک بردار است یعنی چه؟ اکنون گفتن به این دلیل که به روش خاصی تبدیل می شود، معنی ندارد. | آیا تشخیص بین بردارهای کوواریانت و متضاد احمقانه است؟ |
83154 | به نظر می رسد آینده جهان این است: * خوشه های کهکشانی به دلیل انبساط فضا از هم دور می شوند تا اینکه همگی از افق رویداد کیهانی یکدیگر خارج می شوند. خوشه های گرانشی بر انبساط فضا غلبه می کنند، اما آنها به دور شدن ادامه می دهند - و هنگامی که از افق رویداد خوشه ما فراتر رفت، دیگر برای همه مقاصد عملی برای ما وجود ندارند - ما هنوز می توانیم تصویر گذشته آنها را برای مدتی مشاهده کنیم، اما هیچ نیرویی در این خوشه وجود ندارد. جهان برای ما برای رسیدن به آنها، همیشه. ما، در خوشه محلی خود، در نهایت تنها می شویم. اما پس از آن، خوشه محلی ما بسیار بسیار بزرگ است... * توده های _درون_ خوشه به سمت یکدیگر جذب می شوند. سیاهچاله ها تمام مواد موجود را می مکند و در نهایت کل خوشه محلی به یک سیاهچاله کلان جرم تبدیل می شود. این می تواند پایان مؤثر جهان باشد: جهان سیاهچاله های پرجرم پراکنده که به لطف انبساط فضایی بین آنها و فراتر از افق رویداد کیهانی یکدیگر، سریعتر از سرعت نور از هم دور می شوند، بدون هیچ شانسی برای تأثیرگذاری بر یکدیگر. اکنون، دانستن ثابت هابل (و احتمالاً در آینده واریانس زمانی آن) و فواصل بین خوشههای محلی کهکشانها برای یافتن زمان تا تبدیل شدن جزیرهی ما به جزیرهی تنها، یک محاسبات ساده است. با این حال، اکنون زمانبندی برای خوشه کهکشانی های محلی ما (که به عنوان موجودات محدود گرانشی که در معرض انبساط فضایی نیستند) چه خواهد بود تا تحت انقباض بزرگ خود قرار گیرند - از آنجایی که این انقباض بزرگ کل کیهان نیست - اجازه دهید آن را متوسط بنامم. کرانچ - به عنوان تمام جرم آن در یک نقطه متمرکز شده است؟ آیا تحقیقی در این مورد انجام شده است؟ | بازه زمانی تا کرانچ متوسط چقدر است؟ |
31552 | اولاً من فیزیکدان نیستم، من دانشجوی دکتری ریاضی هستم، اما یک سوال فیزیکی ابتدایی دارم و نتوانستم در کتاب های درسی استاندارد پاسخی پیدا کنم. انگیزه بسیار ساده است: اجازه دهید مقداری فضای برداری با ابعاد محدود $V$ را اصلاح کنم. سپس میتوانیم جبر کلیفورد $Cl(V \plus V^*)$ را بهعنوان جبر عملگرهای دیفرانسیل فرد روی $\bigwedge V$ در نظر بگیریم، یعنی بهعنوان کمیسازی متعارف جبر مشاهدهپذیرهای فرمیونی کلاسیک. ($\bigwedge V$ آنالوگ توابع روی یک فاصله است و $Cl(V \oplus V^*)$ آنالوگ جبر Weil است.) از طرف دیگر، عمل جبر کلیفورد در ساخت استفاده می شود. از اپراتور دیراک بنابراین سؤال من: آیا میتوان لاگرانژی را برای فرمیون کلاسیک روی یک فضا-زمان $\mathbb{R}^{3,1}$ نوشت به گونهای که کوانتیزاسیون متعارف چنین سیستمی عملگر دیراک را به عنوان همیلتونی کوانتومی نشان دهد؟ | معادله دیراک به عنوان کوانتیزاسیون متعارف؟ |
14454 | همه می دانند که وقتی یک جامد تا نقطه ذوب خود گرم می شود به مایع تبدیل می شود. وقتی یک مایع گرم می شود چه اتفاقی می افتد؟ ساده، به سمت گاز شدن گرایش دارد. در حین درست کردن املت متوجه شدم که زرده در حالت مایع است و قرار دادن آن در تابه برای گرم شدن باعث تشکیل چیزی می شود که ما به عنوان املت می گوییم که یک جامد است. این چطور است؟ | در مورد املت تخم مرغ عجیب بود |
30607 | چه رابطه ای بین روش های انتگرال مسیر برای مقابله با محدودیت ها (دینامیک هامیلتونی محدود شامل لاگرانژی غیر منفرد) و روش دیراک برای برخورد با چنین سیستم هایی (که شامل براکت دیراک است) چیست؟ و مزیت/اهمیت نسبی هر روش چیست؟ (با تشکر از ران میمون برای پیشنهاد عبارت) | رابطه بین روش دینامیک همیلتونی تعمیم یافته دیراک و روش انتگرال مسیر برای مقابله با محدودیت ها |
132866 | من در حال خواندن برخی از مطالب در مورد الکترواستاتیک اولیه در اینجا هستم: http://hyperphysics.phy-astr.gsu.edu/hbase/electric/laplace.html  آیا کسی می تواند از تابع گرین برای نشان دادن شکل $V$ به من استفاده کند؟ **به روز رسانی:** من سعی کردم برای $V$ حل کنم اما نمی توانم بفهمم چرا به شکل $$V = \frac{\rho}{4\pi\epsilon_o} \int \frac{ 1}{|r-r'|}dr^3$$ (آیا کسی می تواند راه حل من را بررسی کند) من نمی توانم این راه حل را از هر چیزی که قبلاً با آن برخورد کرده ام به یاد بیاورم. معنی این $V$ چیست. هندسه اساسی که من با آن کار می کنم چیست؟ آیا کسی با این شکل $V$ آشنایی دارد؟ همچنین، با توجه به عبارت فوق، چگونه $E$ را از $V$ بدست می آورید؟ فکر می کنم اگر $E$ را ببینم منطقی تر خواهد بود. | آیا کسی می تواند به من نشان دهد که چگونه تابع گرین برای این مورد ساده اعمال می شود؟ |
23926 | چرا گراویتون ها در میان حالت های نوسان «رشته ها» در نظریه ریسمان وجود دارند؟ | چرا گراویتون ها در میان حالت های نوسان در نظریه ریسمان وجود دارند؟ |
14181 | برای پتانسیلهای ساده مانند چاههای مربعی و نوسانگرهای هارمونیک، میتوان به طور صریح حاصلضرب $\Delta x \Delta p$ را برای حالتهای ساکن محاسبه کرد. وقتی این کار را انجام می دهید، معلوم می شود که سطوح انرژی بالاتر مقادیر بالاتری از $\Delta x \Delta p$ دارند. آیا این برای همه پتانسیل های مستقل از زمان صادق است؟ مطمئناً می توان دو حالت $\mid \Psi_1 \rangle$ و $\mid \Psi_2 \rangle$ را با $\langle \Psi_1 \mid H \mid \Psi_1 \rangle > \langle \Psi_2 \mid H\ پیدا کرد. mid \Psi_2 \rangle$ و همچنین $\Delta x_1 \Delta p_1 < \Delta x_2 \دلتا p_2$. به عنوان مثال، یک پتانسیل درجه دوم را انتخاب کنید، اجازه دهید $\mid \Psi_2 \rangle$ حالت اول باشد و اجازه دهید $\mid \Psi_1 \rangle$ یک حالت منسجم گاوسی (بنابراین با حداقل عدم قطعیت) و انرژی نسبتاً بالا باشد. بنابراین من اینجا فقط در مورد حالت های ساکن می پرسم. همانطور که رون در نظرات اشاره کرد، این سوال بسیار جالب است اگر پتانسیل ها را تنها با یک حداقل محلی و افزایش پتانسیل در سمت راست آن و کاهش به سمت چپ در نظر بگیریم. | آیا حالت های ساکن با انرژی بالاتر لزوماً عدم قطعیت موقعیت- تکانه بالاتری دارند؟ |
47001 | ما در مورد ساختارهای اتمی و ساخت پیوند می خواندیم و معلمم به من گفت که وقتی دو اتم با هم ترکیب می شوند یا وقتی پیوند ایجاد می کنند، دو اوربیتال تشکیل می شود. 1-اوربیتال مولکولی پیوند و 2-اوربیتال مولکولی ضد پیوند. من نمی توانم بفهمم چرا این دو اوربیتال ایجاد شده اند؟ من در اینترنت جستجو کردم و اکنون به این نکته گیر کردم که طبق اصل طرد پائولی، هیچ دو الکترونی نمی توانند چهار عدد کوانتومی یکسان داشته باشند. به همین دلیل دو اوربیتال تشکیل می شود، من برای هر الکترون دو اوربیتال فکر کردم اما متوجه شدم که اوربیتال مولکولی Anti-Bonding کاملاً خالی است و انرژی بالایی دارد، یعنی هیچ الکترونی یا چیزی در آن وجود ندارد و اکنون در آن گیج شده ام. آیا کسی می تواند این را برای من توضیح دهد تا بتوانم برای سایر همکلاسی هایم توضیح دهم؟ | توضیحی در مورد اوربیتال های اتمی و اوربیتال های مولکولی |
15326 | نادیده گرفتن اینکه نمی توانید در خلاء زنده بمانید. اگر می خواهید از یک طاقچه در خلاء بپرید (مثلاً در یک لوله عمودی). آیا هنگام سقوط احساس بی وزنی می کنید؟ مطمئناً گرانش زمین همچنان شما را به سمت پایین می کشد و بنابراین وزن خود را احساس می کنید؟ حال اگر روی سکویی که ناگهان می ایستد به سمت بالا حرکت می کنید و با چنان سرعتی بود که خودتان به سمت بالا حرکت می کنید (هنوز در خلاء) آیا احساس بی وزنی می کنید. (چیزی که من نمی فهمم این است که چرا هنگام ایستادن در یک بالابر سریع که در حال کاهش است، کمتر از وزن خود احساس می کنید، دانستن دو حالت افراطی کمک خواهد کرد) | اگر در خلاء سقوط کنید یا پرواز کنید، احساس بی وزنی می کنید؟ |
27231 | من می خواهم مقاله زیر توسط فاتف و زامولودچیکوف را بخوانم. جبر عملگر و توابع همبستگی در مدل کایرال دو بعدی Wess-Zumino SU(2) x SU(2). علاوه بر این که نتوانستم آن را به صورت آنلاین پیدا کنم، به مجله Sov.J.Nucl.Phys دسترسی ندارم. مایه تاسف است که چنین مقاله پراستنادی در وضعیت قابل دسترس نیست. آیا کسی می داند چگونه می توانم به این مقاله برسم؟ | مقاله فاتئیف و زامولودچیکوف |
130230 | دوگانگی T در نظریه ریسمان، دنیایی حاوی رشتههای باز و بسته با D$p$-brane با ابعاد فشرده با شعاع $R$ با جهان دوگانه با D$(p-1)$-brane با شعاع مرتبط میکند. $R'=\alpha'/R$، که در آن D$(p-1)$-brane در یک زاویه مشخص $\theta$ روی دایره دوگانه قرار دارد. اگر دوگانگی را برای بار دوم روی جهان دوگانه حاوی D$(p-1)$ اعمال کنید (و تصور کنید این برن هنوز ابعاد فشرده دارد)، یک جهان دوگانه با D$(p-2)$ دریافت خواهید کرد. . من در مورد دو موضوع تعجب می کنم: * با دوگانگی من یک هم شکلی را درک می کنم که به دو جهان مختلف مربوط می شود. در حالتی که تمام ابعاد $p$ brane فشرده باشد. آیا این جهان دارای یک بران D$0$ است؟ * همچنین تصور میکنم که درک من از یک دوگانگی بهعنوان یک همشکل اشتباه است: اگر «نقشه دوگانه» را اعمال کنید، D$p$-brane اصلی را دریافت نمیکنید، بلکه D$(p-2)$-brane را دریافت میکنید. . | هم ارزی دو جهان مرتبط با دوگانگی T |
33954 | از آنجایی که نظریه های هولوگرافیک بنا به تعریف غیر محلی هستند، این اصل چگونه اجرا می شود؟ ساده لوحانه، به نظر من حداقل به نوعی اینطور نیست. قدردان توضیحی به ساده ترین شکل ممکن هستم. | چگونه اصل تجزیه خوشه در نظریه های هولوگرافی اجرا می شود؟ |
131884 | آیا از نماد Bra-ket به درستی استفاده می کنم؟ من می خواهم یک برهم نهی از حالات، $|0\rangle$ و $|1\rangle$ را تعریف کنم. آیا به سادگی است؟ $|0\rangle + |1\rangle$ هیچ اطلاعات غیر فنی در مورد آن پیدا نمی کنم. من فقط یک سرگرمی هستم. | از نماد bra-ket استفاده می کنید؟ |
39382 | من می خواهم بدانم که اهمیت تحولات گیج بزرگ چیست. من خواندم که این دگرگونی سنج را نمی توان به هویت تغییر شکل داد، اما چرا باید به آن اهمیت دهیم؟ | دگرگونی های گیج بزرگ |
13869 | آیا کسی می تواند برای من توضیح دهد که چه اتفاقی می افتد یا توابع همبستگی / توابع پارتیشن به طور کلی چگونه رفتار می کنند (اگر چنین پاسخ / رفتار کلی وجود دارد و اگر نه پس چرا نیست) در طول انتقال مرحله اول و دوم؟ من فکر می کنم پاسخ این است: 1\. تابع همبستگی در انتقال فاز @ واگرا می شود. 2\. مشتق 1 (2) تابع پارتیشن در انتقال فاز مرتبه اول (دوم) واگرا می شود. من به نوعی فرض می کنم که ممکن است برای افرادی که مکانیک آماری کوانتومی یا QFT را در مواد متراکم انجام می دهند، دانش رایج باشد (حتی احتمالاً این پاسخ ها را در یک یا دو وب سایت دیده ام). بنابراین، ببخشید اگر این سوال ساده لوحانه است. اما برای من مفید است که از دیدگاه پس زمینه کلی QFT (بدون تاکید بر ماده متراکم) پاسخی دریافت کنم و همچنین خوب است بدانم آیا راه ساده تری برای دیدن آن از پس زمینه کلی QFT وجود دارد یا خیر. مهمتر از آن خوب است که یک مرجع ذکر شود. با تشکر | رفتار توابع همبستگی / توابع پارتیشن در طول انتقال فاز |
15582 | شن و ماسه در کف اقیانوس و همچنین ماسه در ساحل جزر و مد اغلب الگوهای موجی را تشکیل می دهند. آیا پارامترهای این الگوهای مواج با آب و امواجی که آنها را تشکیل داده اند ارتباطی دارد؟ اگر بله، چه اطلاعاتی ممکن است از آنها به دست آید؟ شن و ماسه در بستر نهر نیز گاهی اوقات الگوهای مواج را تشکیل می دهد. [ویرایش] تصویر زیر را از ساحل ببینید:  یا تصویر زیر از یک ساحل کم عمق (زیر آب):  | ماسه مواج طرح دار چه چیزی می تواند در مورد سیالی که آن را تشکیل داده است بگوید؟ |
131885 | من در حال حاضر روی پروژهای کار میکنم که شامل الکترومغناطیسی است و به یک معادله نیرو (نیوتن، نه اندازهگیری قدرت میدان مغناطیسی) نیاز داشتم. چیزی که پس از کمی جستجو در اینترنت به آن رسیدم، معادله است: $$F = (NI)\mu_0\frac{\text{Area}}{2g^2}$$ جایی که $F$ نیرو است (در نیوتن)، $N$ تعداد چرخش های سیم پیچ، $I$ جریان عبوری از سیم پیچ، $μ_0$ نفوذپذیری مغناطیسی خلاء، و $g$ شکاف بین سیم پیچ و مواد فرومغناطیسی. (محدوده $A$ و $g$ می تواند هر واحدی باشد، به شرطی که شما با استفاده سازگار باشید) من نمی دانم که منطقه $A$ دقیقا در کدام صفحه گرفته شده است. با فرض اینکه من یک میله دارم که از طول به داخل یک شیر برقی حرکت می کند، $A$ نشان دهنده کدام صفحه خواهد بود؟ هواپیما **a**، هواپیما **b**، یا هواپیمای دیگری که من آن را مرتبط با این مشکل نمی دانم؟ _Rod:_  **ویرایش:** من به دنبال نیرویی بودم که یک آهنربای الکتریکی بر یک ماده فرومغناطیسی وارد می کند سیم پیچ چیزی شبیه به این  **ویرایش:** اگر معادله ای که قبلا استفاده می کردم کار نمی کند، فکر نمی کنم کسی معادله صحیح را داشته باشد یکی **ویرایش:** بعد از اینکه کمی معادله را نگاه کردم، متوجه شدم اشتباه نوشته ام. باید این باشد: $$F = (NI)^2\mu_0\frac{\text{Area}}{2g^2}$$ | نیروی مغناطیسی بر یک ماده فروماژنتیکی |
105209 | من تعجب می کنم که چرا فرض می شود که حالات کوانتومی در فضای هیلبرت نهفته است، که از نظر ریاضی به کامل بودن نیاز دارد؟ به عبارت دیگر، کامل بودن (تعریف شده بر اساس دنباله های کوشی) از نظر فیزیکی به چه معناست؟ | کامل بودن فضای حالت و فضای هیلبرت |
87430 | تعریف _معادل سنج_ و نمادهای استفاده شده در اینجا مانند آنچه در سوال قبلی من بود است. همانطور که می دانیم، شرط $\chi_{ij}'=G_i\chi_{ij}G_j^\dagger$(که $G_i\در SU(2)$) یک شرط _کافی_ برای $H$ و $H' است. $ معادل گیج است، اما آیا این هم یک شرط _ضروری_ است؟ اگر نه، پس شرط _ضروری و کافی_ برای هم ارزی گیج چیست؟ آیا حدس من (1) صحیح است؟ پیشاپیش ممنون | شرط لازم و کافی برای هم ارزی گیج در ساخت پروژکتور چیست؟ |
47006 | منظور از گرادیان نمودار جریان در مقابل زمان چیست؟ به عبارت دیگر، واحد $As^{-1}$ یا $Cs^{-2}$ چه چیزی را نشان میدهد؟ | منظور از گرادیان نمودار جریان در مقابل زمان چیست؟ |
18374 | من جمله زیر را پیدا کردم: بیش از حد با فرضیه SM هیگز در مجاورت 124 گیگا الکترون ولت و کمتر سازگار است، اما اهمیت آماری (2.6σ محلی و 1.9σ جهانی پس از تصحیح LEE در ناحیه کم جرم) نیست. به اندازهای بزرگ است که بتوان چیزی قاطعانه گفت. من با سیگما آشنا هستم اما با محلی و جهانی آشنا نیستم. منظورشان چیست؟ | هنگامی که در مورد انحراف معیار در فیزیک ذرات تجربی صحبت می شود، محلی و جهانی به چه معناست؟ |
23382 | با توجه به بیگ بنگ فعلی با مدل کیهانی تورمی؟ من تصور اشتباهی داشتم که حجم بسیار کم، دما/فشار بسیار بالا، آنتروپی بسیار کم وجود دارد و انفجار بزرگ (شاید ناشی از فشار بالا) منجر به انبساط حجم می شود که در آن انرژی تغییر چندانی نکرده و دما بالا می رود. پایین آمد و آنتروپی بالا رفت. اکنون من در مورد تورم و اینکه چگونه در مقیاس کیهان شناسی هیچ گونه پایستگی انرژی وجود ندارد و اینکه جهان در طول دوره تورم مقدار تصاعدی انرژی به دست آورده است. چگونه با کاهش دما این اتفاق افتاد؟ تورم دوره انبساط فوق العاده سرد بود، اینطور نیست؟ چرا فشار مثبت برای ایجاد تورم کافی نبود به طوری که برای توضیح انبساط جهان به فشار منفی به شکل میدان باد (یا بعداً انرژی تاریک) نیاز داریم؟ ممنون از وقتی که گذاشتید | رابطه انرژی/آنتروپی/حجم/فشار/دما در بیگ بنگ چگونه وجود داشت و پس از آن چگونه تکامل یافت؟ |
86400 | آیا می توان تانسور میدان الکترومغناطیسی را به عنوان حاصل ضرب تانسور دو بردار معقول فیزیکی در نظر گرفت؟ آیا بردارها بطور دلخواه ساخته شده اند تا اجزای آنها به سادگی مقادیر موجود در ماتریس تانسور میدان الکترومغناطیسی را ارائه دهند؟ من با فکر کردن به چیزهایی مانند تانسورهای رتبه دوم به عنوان چیزی غیر از محصولات تانسور بردارها راحت نیستم، بنابراین نشان دادن اینکه چگونه تبدیلهای تانسور رتبه دوم مانند تانسور میدان e-m تحت چیزهایی مانند تبدیلهای لورنتس عمل میکنند، مانند یک بازی بدون معنی است. برای من در این مرحله متأسفانه، من به این فکر میکنم که تلاش برای تفسیر آن بر حسب حاصلضربهای تانسور بردارها، همه چیز را بصریتر میکند (یعنی عملگرهای بردارهای ساده) | تانسور میدان الکترومغناطیسی از طریق محصولات تنسور؟ |
86409 | من دانشجوی سال سوم لیسانس فیزیک هستم و برای درس فیزیک حالت جامد خود از من خواسته می شود که یک ارائه کیفی کوتاه (10 دقیقه ای) در مورد وضعیت فعلی تولید گرافن ارائه دهم، در مورد آنچه که در حال حاضر می توان انجام داد، آنچه که انتظار می رود انجام شود. قابل انجام در آینده نزدیک، چه مشکلات فعلی است که باید حل شود، و غیره. با این حال، من در یافتن منابع مناسب با مشکل مواجه هستم. البته این موضوع آنقدر داغ است که اساساً هر روز مقالات جدیدی منتشر میشود، و یافتن منابع «عینی» که فقط در مورد اینکه چگونه یک شرکت خاص بهترین و جدیدترین راه را برای انجام آن یافته است صحبت نکنند، دشوار است. فکر میکنم این سؤال کمی غیرسنتی برای پرسیدن باشد، اما فکر میکردم آیا کسی میتواند با اشاره به برخی منابع معتبر و اخیر به من کمک کند. یک مقاله مروری بهینه خواهد بود، اما البته از آنجایی که این زمینه به سرعت در حال تغییر است، ممکن است دشوار باشد. کاری که من در این مرحله قصد انجام آن را دارم این است که ارائه خود را بر اساس این خطوط ناهموار ساختار دهم. هرکسی که با آنها صحبت خواهم کرد این را میدانند، اما هنوز دیدن آن لذت بخش است، به خصوص با تصاویر خوب. سپس به آنچه میتوان انجام داد ادامه میدهم: چندین تکنیک که وجود دارد و در حین صحبت در حال اجرا هستند، و اینکه دقیقاً چه چیزی تولید میکنند (مثلاً گرافن چند لایه به جای تک لایه)، و مشکلاتی که «ما» داریم. در حال حاضر با تولید گرافن خوب مواجه هستند. سپس می خواهم در مورد آنچه در افق است صحبت کنم و در چه بازه های زمانی چه انتظاری داریم. اگر کسی نظری در این مورد دارد (بهبودها یا چیزهایی که باید حتماً درج کنم) من نیز بسیار خوشحال خواهم شد که آنها را بخوانم. | تولید تجاری گرافن در مقیاس بزرگ |
82404 | _چرا وقتی لاگرانژی وابستگی زمانی صریح دارد، انرژی (یا به عبارت کلی تر، هامیلتونی) حفظ نمی شود؟_ می دانم که می توانیم هویت را استخراج کنیم: > $\frac{\partial \mathcal{H}}{\partial t } = - {\partial \mathcal{L}\over > \partial t}$ اما آیا توضیح **_فیزیکی و شهودی تری برای حفاظت وجود دارد؟_** | وابستگی صریح زمان لاگرانژ و بقای انرژی |
13864 | در اینجا سوال امتحانی قدیمی دیگری است که در مورد آن تعجب می کنم: > پروتونی که در جهت $-x$ حرکت می کند، با ناحیه ای از فضا با میدان مغناطیسی روبرو می شود که جهت ذره را تصادفی می کند. میدان مغناطیسی > در حالت استراحت است. پس از پراکندگی میدان های مغناطیسی، پروتون از ناحیه فضا خارج می شود و در جهت $+x$ حرکت می کند. > > الف) اگر انرژی اولیه پروتون $10^{12} \, \mathrm{eV}$ و > میانگین قدرت میدان مغناطیسی $1\, \mathrm{mT}$ باشد، نهایی چقدر است > انرژی پروتون پس از پراکندگی خب، اینجا من فکر کردم که میدان های مغناطیسی کار نمی کنند، بنابراین انرژی بدون تغییر خواهد بود؟ اما از طرف دیگر یک بار شتاب دار تشعشع می کند و البته باید پروتون را شتاب دهم تا جهتش را 180 درجه بچرخانم. اما اگر این یک سؤال حقهای نیست که در آن پاسخ فقط $10^{12}\، \mathrm{eV}$ باشد، پس چگونه میتوانم اصلاً چیزی معنیدار بگویم وقتی فیلد تصادفی است؟ | پراکندگی میدان مغناطیسی تصادفی؟ |
89247 | **سوال اصلی** لطفاً کسی به طور کیفی توضیح دهد که رسانش محدود بار فضایی در اکسید، چه با تله و چه بدون تله، چگونه کار می کند؟ من به این موضوع در زمینه هدایت از طریق ساختار لایه نازک فلز / اکسید / فلز علاقه مند هستم. **سوالات خاص:** * آیا جریان محدود بار فضایی فقط به این معنی است که بار تزریق شده صرفاً پتانسیل شیمیایی الکترون اکسید را افزایش می دهد؟ پس چگالی الکترون بیشتر و رسانایی هم بیشتر است؟ * تله های سطح انرژی در شکاف باند چگونه کار می کنند؟ آیا آنها در ولتاژ پایین کاملاً پر می شوند و سپس در ولتاژ بالاتر تخلیه می شوند یا برعکس؟ وقتی همه تله ها پر می شوند اما بار بیشتری تزریق می شود چه اتفاقی می افتد؟ چه اتفاقی میافتد وقتی شارژ را به مادهای با تعداد زیادی تله پر نشده تزریق میکنید؟ **این چیزی است که من فکر میکنم تا اینجا میدانم.** در ولتاژ پایین اکسید، حاملهای حرارتی تولید شده فراوانتر از حاملهای تزریقی هستند، بنابراین رانش منظم بر حملونقل غالب است. در ولتاژهای متوسط، میتوان رژیمی به نام رسانش محدود بار فضایی پر شده وجود داشته باشد که با $I \sim V^{3/2}$ مدلسازی میشود. در ولتاژهای بالاتر، میتوان رژیمی به نام رسانش محدود شارژ فضایی بدون تله وجود داشت که با $I \sim V^2$ مدلسازی میشود. هر گونه مرجع برای مطالعه بیشتر نیز قدردانی می شود. | شارژ فضایی جریان محدود با و بدون تله |
118478 | گازی (در دما و فشار اتاق) را تصور کنید که در یک ظرف کروی عایق حرارتی محصور شده است. در یک لحظه، ظرف فوراً به طور متقارن (به صورت شعاعی به سمت بیرون) منبسط می شود تا مثلاً بیست برابر حجم آن باشد. گاز آزادانه شروع به انبساط می کند (یک فرآیند خود به خودی؟) تا زمانی که اولین مولکول های بیرونی شروع به رسیدن به ظرف منبسط شده کنند. اکنون ظرف با سرعتی که تقریباً با انبساط خود به خودی گاز مطابقت دارد شروع به انبساط می کند، اما **_بسیار_** به تدریج کند می شود، به طوری که سرعت انبساط گاز به آرامی کاهش می یابد. فشار روی ظرف بی نهایت کوچک است، اما صفر نیست، و این فشار کوچک اما ثابت در نهایت گاز را در یک حجم ثابت جدید به حالت ثابت می رساند. آیا این فرآیند به یک فرآیند برگشتپذیر نزدیک میشود، زیرا نرخهای کندتر و کندتر کاهش سرعت را در نظر میگیریم؟ ویرایش: شاید این سوال فرعی تا حدی کلید پاسخ باشد: در طول انبساط خود به خود و متقارن **_radial_**، آیا اثر ویسکوزیته ای وجود دارد که بتواند گاز را کاهش دهد؟ به نظر من هیچ لایه خاصی وجود نخواهد داشت که سریعتر یا کندتر از همسایگان خود حرکت کند، بنابراین دشوار است که ببینیم ویسکوزیته/اصطکاک چگونه می تواند عمل کند. | فرآیند شبه استاتیک و در عین حال برگشت پذیر نیست؟ آیا این یک مثال معتبر است؟ |
38385 | اگر توپی را از نقطه اوج $h$ از زمین پرتاب کنیم، با سرعت اولیه $v'$، چگونه ثابت کنیم که زمان رسیدن توپ به زمین به صورت زیر است: $$t=\frac{v }{g}(1+\sqrt{1+\frac{2hg}{v^2} } )$$ | اثبات $t=(1+\sqrt{1+2hg/v^2 } ) (v/g)$ برای توپ پرتاب شده |
5676 | راستش من چندتا سوال دارم پاسخ به یک سوال مربوط به نظریه میدان ریسمان به من کمک کرد، اما اجازه دهید همچنان آن را بپرسم زیرا احتمالاً کمی متفاوت است. به عنوان مثال، وقتی نظریه ریسمان بوزونیک/فوق العاده را انجام میدهیم، میبینیم که خلاء $|o,p>$ است که یک خلاء مکانی واقعی نیست (منظورم یک |0> منحصر به فرد است) (بستگی به لحظه CM رشتهها دارد). من فکر کردم اشکالی ندارد، زیرا اقدام ما برای شروع، یک رشته یا حتی تعامل بین آنها را توصیف می کند. بنابراین، ایالات ما هرگز احتمالاً نمی توانند عاری از رشته باشند. 1. بنابراین، اجازه دهید من فقط تأیید کنم که آیا ممکن است (در نظریه ریسمان کوانتیزه اول) یک حالت خلاء فضا-زمان مانند QFT بدست آوریم؟ آیا به این دلیل است که یک رشته هرگز از بین نمی رود؟ یا از بین میرود و میتواند یک حالت خلاء غیرمتغیر ترجمه منحصر به فرد ایجاد کند؟ داشتم به این موضوع فکر می کردم. در QFT (و نه در اولین مورد ذرات) ، ما رابطه زمانی و شتاب را به صورت فضا تحمیل می کنیم. در QFT ما فقط رابطه کموتاسیون بین $\Phi$ و $\Pi$ را اعمال می کنیم. در نظریه ریسمان ما بین $X^\mu$ و $\Pi^\mu$ مربوط به آن اعمال می کنیم. بنابراین، اگر در تئوری ریسمان خلاء (مانند QFT) بدست نیاوریم، آیا به این دلیل است که $X^\mu$ واقعا مختصات فضا-زمان نیستند، بلکه فقط رشتهها را در فضا-زمان توصیف میکنند و ما آنها را کوانتیزه میکنیم؟ اگرچه بعد از اینکه فهمیدیم یک عمل رشته ای می تواند در واقع شکافتن، پیوستن رشته را توصیف کند، به نظر من می توانیم یک حالت خلاء فضا-زمان مانند نظریه میدان (حالتی بدون رشته مانند حالت بدون ذره) بدست آوریم. . لطفاً تأیید / شفاف سازی کنید؟ در رابطه با این کوانتیزاسیون، اجازه دهید یک سوال دیگر بپرسم. من فکر می کنم وقتی یک ذره اسپین دو بدون جرم در طیف ریسمان به دست می آوریم، بلافاصله آن را به عنوان گراویتون تشخیص می دهیم. ما همچنین این گراویتونها را در پسزمینه در نظر میگیریم و سعی میکنیم عمل را کوانتیزه کنیم (این عمل SUGRA است. درست است (مثل انرژی کم، مؤثر) که ما موفق به کوانتیزه کردن آن نمیشویم)؟ 1. بنابراین، آیا در نظریه ریسمان ما گراویتون را دریافت میکنیم (که اگر بتوانیم نوسان متریک فضا-زمان $h_{\mu\nu}$ را کمی کنیم، ظاهر میشود) و این از دیدگاه «گرانش کوانتیزاسیون» است؟ منظورم این است که ما در واقع نوسانات متریک در نظریه ریسمان را برای دیدن پدید آمدن گراویتون اندازه گیری نمی کنیم. در واقع منظور من از عبارت Quantizing Gravity اگر این نباشد چیست. لطفاً تأیید / شفاف سازی کنید! البته من نظریه ریسمان را به خاطر این موضوع سرزنش نمیکنم، اما فقط میخواهم هدف خود را بدانم اگر بگوییم ما سعی خواهیم کرد گرانش را کمیت کنیم و اینکه نظریه ریسمان چقدر برای ما مفید است. ممنون.. | سؤالاتی در مورد خلاء نظریه ریسمان و گرانش کوانتیزاسیون |
131883 | اول از همه، من سوالات دیگری را خوانده ام و دیده ام که چگونه یک جسم فقط با افزایش سرعت زیاد جرم پیدا می کند. اما در اینجا، من در مورد از دست دادن مقداری از آن جرم برای تبدیل مقدار به انرژی جنبشی صحبت می کنم. بیایید از کشتی ستاره ای Enterprise استفاده کنیم، اولاً به این دلیل که از نظر فیزیکی عظیم و شناخته شده است، همچنین به این دلیل که من فقط در حال تماشای یک فیلم مستند در مورد فیزیک در نتفلیکس بودم و این باعث شد که من میل به تماشای Star Trek داشته باشم. شخص حاضر در مستند گفت که جرم و انرژی با هم برابر هستند (که کاملاً مشخص است) اما او همچنین گفت که اگر کسی به انرژی خالص تبدیل شود مقدار زیادی تولید می کند (من هرگز نمی دانستم که این مقدار چقدر فوق العاده است. ) اما احتمالاً انجام آن غیرممکن بود. من سعی کردم نسبیت خاص را با شتاب جستجو کنم، اما نتوانستم آن را به خوبی درک کنم و نتوانستم به نتیجه ای برسم [حتی برخی جاها می گفتند استفاده از شتاب در نسبیت خاص احمقانه است، و من نمی دانستم چه فکری کنم. ]. کشتی قرار است ماده و پادماده را با هم ترکیب کند تا 100% سود خالص انرژی داشته باشد (که از کسی نمی خواهم تایید کند)، و می تواند به سرعت های نسبیتی دست یابد (بدیهی است، زیرا بین منظومه های ستاره ای به راحتی حرکت می کند). اگر بگوییم که خود کشتی چیزی در حدود یک میلیون کیلوگرم وزن دارد [فقط چیزی عظیم]، چقدر انرژی باید برای شتاب دادن به یک سرعت نسبیتی معین مصرف کند؟ همچنین ، آیا خود کشتی فقط با سفر به این روزه به انرژی جنبشی تبدیل می شود ، زیرا بسیار بزرگ است؟ اگر یک مقدار بزرگتر برای شتاب برای انسان غیر عملی است ، با این وجود لطفاً به آن رسیدگی کنید. آیا سرعت شتاب شما در هنگام بررسی این مشکل تفاوتی دارد؟ | اگر یک جسم به سرعت نسبیتی شتاب بگیرد (آیا یک جسم جرم خودش را می سوزاند) جرم فیزیکی خود را از دست می دهد؟ |
89969 | من نمی توانم نظر صفحه 409، _Gravitation،_ توسط Misner، Thorne، Wheeler را درک کنم > _بنابراین ده جزء $G_{\alpha\beta} =8\pi T_{\alpha\beta}$ > از معادله میدان نباید به طور کامل و منحصر به فرد همه 10 مؤلفه $g_{\mu\nu}$ متریک را تعیین کند._ > > _در کشور، $G_{\alpha\beta} =8\pi T_{\alpha\beta}$ باید فقط > شش قید مستقل را روی ده $g_{\mu\nu}(\mathcal{P})$ قرار دهد و > چهار را باقی بگذارد. توابع دلخواه باید توسط تخصص انسان در چهار > توابع مختصات تنظیم شوند $x^{\alpha}(\mathcal{P})$._ من نمی توانم آن را درک کنم. من فکر میکنم که ما همیشه میتوانیم معادله میدان را با شرایط اولیه/مرز مناسب حل کنیم تا $g_{\mu\nu}$ یکتا به دست آید. پس از همه اینها فقط معادلات دیفرانسیل مرتبه دوم هستند. برای مشخص بودن، اجازه دهید سعی کنم یک مثال متقابل بسازم، معادله خلاء اینشتین، $$G_{\mu\nu}=0$$ اگر شرایط اولیه را اعمال کنیم $g_{\mu\nu}|_{t= 0}=\eta_{\mu\nu}$ و ${\dot{g}_{\mu\nu}}|_{t=0} =0$، بدیهی است فضازمان مسطح $g_{\mu\nu}=\eta_{\mu\nu}$ باید راه حل باشد. اگر راه حل $g_{\mu\nu}$ منحصر به فرد است، راه حل جایگزین چیست؟ اگر راه حل جایگزینی وجود داشته باشد، آیا از «تخصص توابع چهارگانه مختصات» ناشی می شود؟ **بهروزرسانی**: user23660 یک راهحل جایگزین صریح ایجاد کرد که $$ g_{00}=(f'(t))^2،\quad g_{ij}=-\delta_{ij} $$ با سایر مؤلفهها است. صفر بودن تابع $f$ فقط باید $f'(0)=1,f''(0)=0$ را برآورده کند، که این معیار را با داده های اولیه سازگار می کند. غیر از این، کاملاً خودسرانه است! و میبینیم که از تبدیل مختصات $t=f(\tau)$ به دست میآید برای اینکه راهحل $\eta_{\mu\nu}$ باشد، باید محدودیتهای بیشتری را روی متریک مستقیماً در مختصات _this_ قرار دهیم. سیستم، مانند $g_{00}=1،g_{0i}=0$. این درجات اضافی آزادی (سنج) ناشی از هویت قراردادی Bianchi است، همانطور که در پاراگراف زیر در صفحه MTW 409 توضیح داده شد، $$G^{\alpha\beta}{}_{;\beta}=0$$ درست است. به طور خودکار، و بنابراین معادله حرکت فیلدهای ماده $T^{\alpha\beta}{}_{;\beta}=0$ واقعاً محدودیتی برای تکامل متریک بنابراین، تنها 6 معادله مستقل وجود دارد! | 6 معادله مستقل میدان اینشتین؟ |
39387 | با قضیه بدون مو، یک سیاهچاله کاملاً با جرم، بار و تکانه زاویه ای آن مشخص می شود. بنابراین میدان های مغناطیسی دوقطبی و قطب های بالاتر با تشکیل یک سیاهچاله کاملاً خارج می شوند. (میدان مغناطیسی به صورت تصاعدی تحلیل میرود، زیرا میدانهای الکترومغناطیسی انرژی میدان مغناطیسی را تابش میکنند.) فرض کنید که در حال سقوط به داخل یک سیاهچاله بسیار پرجرم هستید و یک آهنربای میلهای معمولی را حمل میکنید که دارای میدان مغناطیسی دوقطبی است. آیا قضیه بدون مو به این معنا نیست که وقتی از افق می گذرید، میدان مغناطیسی آهنربایی که حمل می کنید خارج می شود یا در افق باقی می ماند؟ بدیهی است که اگر این درست باشد و اگر میدان مغناطیسی آهنربا را هنگام سقوط اندازه گیری کنید، با گذشتن از افق، تغییری را تشخیص خواهید داد. از آنجایی که سیاهچاله بسیار پرجرم است، با عبور از افق، جزر و مد قابل توجهی وجود نخواهد داشت. و اگر از یک موشک قدرتمند برای شناور کردن درست بالای افق استفاده میکردید تا زمانی که موتور را خاموش کنید و در افق سقوط کنید، در حین عبور از افق با سرعت نور حرکت نمیکردید، بنابراین باید برای انجام آزمایشها زمان داشته باشید. بنابراین آیا با عبور از افق، تغییرات میدان آهنربا را تشخیص خواهید داد؟ من کاملاً انتظار دارم که پاسخ این سؤال نه باشد، اما مطمئن نیستم و دوست دارم بفهمم که چرا بدون مو در این شرایط صدق نمی کند. هنوز هم برای من تا حدودی مرموز است که چگونه میدان های مغناطیسی هنگام شکل گیری از سیاهچاله ها بیرون می روند. این مرجع http://arxiv.org/abs/arXiv:1208.3487 که در پاسخ به این سوال خلاصه می شود: وقتی یک ستاره خنثی با میدان مغناطیسی فرو می ریزد و سیاهچاله تشکیل می دهد، میدان مغناطیسی چه می شود؟ نشان می دهد که چگونه یک میدان مغناطیسی هنگام شکل گیری سیاه چاله از بین می رود. با این حال ، پاسخ به این سؤال: اگر یک مونوپل مغناطیسی در یک سیاه چاله Schwarzchild قرار بگیرد ، چه اتفاقی برای میدان مغناطیسی می افتد؟ به این معنی است که اگر با یک تک قطبی مغناطیسی بیفتید، هیچ اتفاقی نمی افتد زیرا یک سیاهچاله می تواند بار مغناطیسی ساکن را پشتیبانی کند. بنابراین فقط دوقطبی و سایر میدان های مغناطیسی قطب بالاتر برای سیاهچاله مجاز نیستند. در واقع با توجه به پاسخ به این سوال: وقتی یک سیاهچاله از گرد و غبار باردار در حال چرخش تشکیل می شود، برای یک میدان مغناطیسی جاسازی شده چه اتفاقی می افتد؟ یک سیاهچاله در حال چرخش **_charged_** می تواند میدان مغناطیسی بسیار پیچیده ای داشته باشد. علاوه بر این: ناظرانی را با مغناطیسسنجهای حساس در آخرین مدارهای پایدار در اطراف سیاهچاله تصور کنید. آنها هرگز نمی بینند که آهنربا در حال سقوط از افق عبور کند - آیا این بدان معنی است که آنها همیشه میدان دوقطبی آهنربا را اندازه می گیرند؟ ما می دانیم که به دلیل اتساع زمان گرانشی نامحدود در افق رویداد، فوتون های واقعی قرمز می شوند و به طول موج های رادیویی طولانی تر و طولانی تر منتقل می شوند و نرخ گسیل فوتون واقعی خدا به صفر می رسد، بنابراین از نقطه نظر بصری (فوتون) آهنربا در حال سقوط است. در افق رویداد نامرئی و منجمد می شود. اما در مورد فوتون های مجازی میدان مغناطیسی چطور؟ چگونه تحت تأثیر قرار می گیرند؟ مطمئناً ما نمی توانیم یک آهنربای دائمی را ببینیم که روی سطح افق رویداد گیر کرده است - که به آن مو می دهد! اما میدان مغناطیسی چگونه و از کجا تابش می شود؟ و چرا ناظر روی آهنربا اتفاقی را تشخیص نمی دهد؟ | اگر یک آهنربا حمل می کنید، آیا می توانید بگویید چه زمانی از افق رویداد یک سیاهچاله عبور می کنید؟ |
100583 | نسخه Stellarium 0.12.4 من RA خورشید را در 22.5 ساعت نشان می دهد در حالی که گوگل می گوید 19h 4m 31s است. من گیج شده ام. لطفا کمک کنید. | به نظر می رسد که Sun's Right Ascension در Stellarium من اشتباه است |
73932 | آیا راهی وجود دارد که اجازه دهیم آب از بطری خارج شود بدون اینکه هوا به داخل آن برود؟ من می دانم که برای اطمینان از جریان آب باید هوا وارد بطری شود، اما نمی خواهم آب در معرض هوا قرار گیرد. آیا بدون تجهیزات پیچیده می توان به این امر دست یافت؟ | آیا راهی وجود دارد که اجازه دهیم آب از بطری خارج شود بدون اینکه هوا به داخل آن برود؟ |
106374 | * لیمن چگونه سری خود را در اتم هیدروژن کشف کرد؟ * او از کجا می دانست که سطح انرژی نهایی، سطح اول است و نه دوم یا سوم یا غیره؟ * یا سایر دانشمندان چگونه می دانستند که الکترون از کدام سطح حرکت می کند؟ | لیمن چگونه سریال خود را کشف کرد؟ |
48421 | فیلم آواتار من را به این موضوع علاقه مند کرد، اما تا کنون فقط مقالات پیچیده ای پیدا کردم که با کلمات ناآشنا بارگذاری شده بودند. آیا راه ساده ای برای توضیح چگونگی تأثیر میدان مغناطیسی بر مواد ابررسانا به گونه ای که باعث شناور شدن آنها می شود وجود دارد؟ | چگونه مواد ابررسانا در میدان مغناطیسی شناور می شوند؟ |
19933 | بدون واحد طبیعی $\hbar$، چرا برای فیزیک آماری مشکلی به نظر نمی رسد که $$S=k_B\ log(\Omega)\ ?$$ را تعریف کند اگر $\Omega$ در یک سیستم واحد داده شود. و به واحدهای دیگر سوئیچ میکنم، به این ترتیب که $$\Omega \rightarrow 3\times\Omega, $$ سپس آنتروپی یک عبارت اضافی $$S\ فلش راست دریافت میکند. S=k_B\ log(\Omega)+k_B\ log(3).$$ من میدانم که اغلب عبارتهای افزودنی در آنتروپی مورد بحث قرار میگیرند، اما در اینجا به نظر میرسد که میتوانم آن عبارت اضافی را دلخواه بزرگ کنم. | چگونه واحدهای مناسب را برای محاسبه حجم فضای فاز در مکانیک آماری کلاسیک انتخاب کنیم؟ |
15325 | عمل به صورت $$S ~=~ \int L(q, q', t) dt,$$ تعریف میشود، اما سوال من این است که $S$ به چه متغیرهایی بستگی دارد؟ آیا $S = S(q, t)$ یا $S = S(q, q', t)$ که در آن $q' := \frac{dq}{dt}$ است؟ در ویکی پدیا خوانده ام که $S = S(q(t))$ و فکر می کنم که فرض کنید $q$ و $t$ به عنوان مختصات مستقل در نظر گرفته شوند. سپس $S$ باید به $q'$ نیز بستگی داشته باشد زیرا، برای لاگرانژی معمولی $$L ~=~ \frac{q'^2}{2} - V(q).$$ فکر میکنم نمیتوانیم تابعی پیدا کنیم. $Z(q, t)$ طوری که $$L = \frac{dZ(q, t)}{dt}؟$$ | عمل $S$ به چه متغیرهایی بستگی دارد؟ |
39033 | ارزش حرارتی مخلوط مایع و گاز با پریموس که دارای مشعل گازی است مورد آزمایش قرار گرفت. ظرف آلومینیومی در حالت اولیه با درب محافظت شده از باد دارای دمای 0 درجه سانتیگراد و در آن 0.54 کیلوگرم آب و 0.82 کیلوگرم مکعب یخ است. سپس مخلوط تا 100 درجه سانتیگراد حرارت داده شد. در طول گرمایش 0022 کیلوگرم گاز مایع مصرف شد. ارزش گرمایش را بر اساس این داده ها ارزیابی کنید. چه عواملی احتمالاً به این واقعیت کمک می کند که ارزش گرمایشی که دریافت می کنید از مقدار واقعی گرمایش متفاوت باشد؟ فقط یک راهنمایی لطفاً فکر می کنم می توانم از معادله انرژی حرارتی $U=C(T)\Delta T$ استفاده کنم، اما پس توده های آب و تکه های یخ برای چه چیزی نیاز دارید؟ من هیچ فرمولی برای مقدار گرمایش پیدا نکردم، چرا؟ | چگونه می توان ارزش گرمایش را بر اساس این داده ها ارزیابی کرد؟ |
100589 | اگر فلش های هر دو خط جامد خروجی نمودار فاینمن مربوط به پراکندگی بهابا $e^+$ و $e^-$، فقط معکوس شوند، آیا همان چیزی را توصیف نمی کند؟ آیا هر دو دلالت بر یکسانی ندارند، یعنی $e^+$ و $e^-$ بالاخره بیرون می آیند؟ همین دامنه رو هم میده درسته؟ امیدوارم بتوانم این نمودار را به هر دو صورت ترسیم کنم، مشکلی نیست. فرقی نمی کند که خط $e^+$ را در بالا و $e^-$ را در زیر بکشم یا برعکس. درست میگم؟ اما کتابها معمولاً اگر از $e^-$ به عنوان خط ورودی بالایی استفاده کنند، $e^-$ را به عنوان خط خروجی بالایی ترسیم می کنند. آیا این واقعا ضروری است؟ اگر $e^+$ را به عنوان خط بالا و $e^-$ را به عنوان خط پایین در سمت خروجی بکشم وقتی از عکس مقابل برای خطوط ورودی استفاده کنم چه مشکلی پیش خواهد آمد؟ من نتوانستم هیچ نموداری را کپی و جایگذاری کنم، بنابراین اندازه سوال طولانی شده است. | سردرگمی کمی در ترسیم نمودار فاینم |
30606 | آیا کسی میتواند یک **مقاله/مرجع/ادبیات بسیار ابتدایی در مورد تقارن/فرمالیسم BRST** را پیشنهاد کند که به دانش ابتدایی روش دیراک برای برخورد با سیستمهای محدود و تولید تبدیلهای گیج توسط محدودیتهای درجه یک نیاز دارد؟ منظور من از بسیار ابتدایی تا حد امکان پایه و آموزشی برای این موضوع است. پیشاپیش ممنون... | درخواست مرجع: فرمالیسم/تحولات BRST |
18952 | مشاهده جت های هادرون از برخورد الکترون-پوزیترون (LEP) توضیح داده شده است (به عنوان مثال Wilczek, The Lightness of Being, p 55) به صورت زیر- برخورد e,p و تولید یک فوتون مجازی. فوتون وارد یک جفت کوارک و آنتی کوارک می شود و یک جت هادرون از کوارک خارج می شود و یک جت مخالف از ضد کوارک خارج می شود. سوال: چگونه یک کوارک با بار الکتریکی کسری می تواند جت ذراتی تولید کند که همگی دارای بار الکتریکی یکپارچه هستند؟ بقای بار الکتریکی در این فرآیند چه اتفاقی میافتد؟ | جت های هادرون از کوارک-آنتی کوارک در برخورد دهنده ها |
106723 | من در حال نوشتن داستانی هستم که در قرن هفدهم اتفاق میافتد و گزارشهایی از چنین زیردریاییهای اولیه را خواندهام، با این حال، جزئیات زیادی در دسترس نیست. اگر تعدادی وزنه/پایه به دو طرف قایق وصل شده باشد تا به زیر آب برود و خدمه از پاروهای مهر و موم شده برای حرکت دادن آن به جلو و تنفس از طریق لوله های تنفسی استفاده کنند، آیا می توانند از کف رودخانه، مثلاً تا زانو، بدون اینکه آب وارد شود راه بروند. ? فقط سعی می کنم قابل قبول ترین و غیر توهین آمیز ترین نسخه را پیدا کنم ... متشکرم! | آیا می توان یک شناور واژگون شده در آب را به نوعی زنگ غواصی تبدیل کرد و مانند یک زیردریایی به جلو راند؟ |
89004 | من سعی می کنم پاسخ فرکانسی یک نیرو (دی الکتروفورز) را که بر اساس گرادیان میدان الکتریکی است، مدل کنم. یکی از مولفه ها ضریب CM است که دارای مولفه فرکانس است، اما عامل دیگر $\Delta E^2 $ است. اگر قدر 20 دلار باشد: \mathrm{v/m}$ در DC آیا در شرایط AC یکسان است. اگر نه، چگونه با فرکانس تغییر می کند؟ | آیا بزرگی میدان الکتریکی با فرکانس تغییر می کند؟ |
66785 | من تانسور انحنای ریمان، تانسور انحنای ریچی، و اسکالر ریچی کره $n$ را محاسبه میکنم. $x_0^2 + x_1^2 + ....+x_n^2=R^2,$$ که متریک آن $ است. $ds^2=R^2(d\phi_1^2 + \sin{\phi_1}^2 d\phi_1^2+\sin{\phi_2}^2\sin{\phi_1}^2 d\phi_2^2+......).$$ من همین تمرین را برای کره 2 انجام داده ام، و دریافت که انحنای ریمان با شاخص کاهش یافته متناسب با حاصلضرب دو $g \cdot g $ و تانسور ریچی با $g$ است. امیدوارم همین نتیجه را برای کره n بعدی ببینم. من از عبارت زیر استفاده می کنم که در Schutz یافت می شود. $$R_{\alpha \beta \mu \nu}=\frac{1}{2}(g_{\alpha \nu, \beta \mu}-g_{\alpha \mu, \beta \nu }+ g_ {\beta \mu, \alpha \nu}-g_{\beta \nu, \alpha \mu}).$$ به وضوح میتوان مشاهده کرد که فقط مشتقاتی از شکل $g_{\phi_p \phi_p، \phi_m \phi_n}$ که $m,n < p$ غیر صفر هستند. **چگونه نشان دهم که تانسور انحنای ریمان با حاصلضرب تانسورهای متریک متناسب است**؟ تانسور ریچی $R_{ij}=R^l_{ilj}=g^{lm}R_{milj}$ است، زیرا تانسور متریک مورب $m=l است و شاخص اول و سوم را در عبارت برابر قرار میدهد. انحنای RIemann که باعث می شود جمله اول و سوم صفر شود زیرا مشتقات با آرگومان بالا صفر هستند. $$R_{ij}=-\frac{1}{2}g^{il}(g_{ll,ij}+g_{ij,ll})=-\frac{1}{2}g^{ll }g_{ll,ij}.$$ من پیشبینی میکردم که از حالت 2 کره، یک جمله متناسب با تانسور متریک بدست آوریم. (برای حالت 2 کره $R_{ij}=\frac{1}{R^2}R_{ij}$). کجا دارم اشتباه می کنم؟ چگونه می توانم آن را به فرمی تبدیل کنم که با جایگزینی به کره 2 کاهش یابد، $n =2$. عبارت اسکالر ریچی بسیار وحشتناک تر است، $R=g^{im}R_{mi}=g^{ii}R_{ii}$. من به طرز احمقانه ای این را گسترش دادم و یک عبارت وحشتناک در $\cot{\phi}$ به دست آوردم که به راحتی نمی توان آن را جمع کرد، در حالی که من به عددی نیاز دارم که متناسب با $R$ باشد. هر کمکی قابل تقدیر است. همچنین، (شاید این باید به عنوان یک سوال جداگانه ارسال شود)، آیا می توانم همان تانسورها را با استفاده از روش دیگری دریافت کنم، به عنوان مثال. تترادها من این را شنیده ام اما چیز زیادی نمی دانم. بنابراین بسیار عالی خواهد بود اگر کسی بتواند آن را به طور خاص برای این مورد نشان دهد. | مشکل در محاسبه تانسور انحنای کره بعدی $n$ |
6432 | انتقال گرانشی به سرخ فوتون های واقعی به خوبی شناخته شده است. در مورد انتقال گرانشی به سرخ فوتون های مجازی ستاره نوترونی باردار چطور؟ آیا وقتی جرم ستاره نوترونی باردار در حال رشد است، نیروی الکترواستاتیک ضعیفتر میشود؟ میدان الکترواستاتیک ذره باردار بلعیده شده توسط سیاهچاله چگونه می تواند از افق رویداد فرار کند؟ اصلا چگونه سیاهچاله های باردار می توانند وجود داشته باشند؟ | انتقال گرانشی به قرمز فوتون های مجازی |
39383 | اغلب گفته می شود که تا زمانی که اطلاعاتی که در یک سیاهچاله سقوط کرده است _در نهایت_ در تابش هاوکینگ (به هر وسیله ای) منتشر می شود، حالات خالص به جای تبدیل شدن به حالت های مختلط، خالص باقی می مانند، و جهان برای مکانیک کوانتومی امن است. اما این نمی تواند تمام داستان باشد! زیرا برگشتپذیری مکانیکی کوانتومی صرفاً نمیگوید که اطلاعات باید در نهایت پس از 1070 سال یا هر چیز دیگری قابل بازیابی باشد. اما همچنین اگر U یک تبدیل قابل قبول یک سیستم فیزیکی است، U-1 نیز یک تبدیل قابل قبول است. بنابراین، همانطور که باید با ریزقانونهای برگشتپذیر برای دود و خاکستر سازگار باشد تا بهطور خودبهخود در یک کتاب جمع شوند، باید برای سیاهچالهای که بهطور خودبهخود به یک ستاره، یا در هر پیکربندی از ماده معمولی که میتوانست فروپاشیده باشد، سازگار باشد. برای تشکیل سیاهچاله در وهله اول. و این فرایند فروپاشی سفیدچاله باید دقیقاً در همان مدت زمان فرآیند فروپاشی سیاهچاله امکان پذیر باشد، نه در زمان طولانی تر (مانند تابش هاوکینگ). در هر دو مورد، توضیح اینکه چرا ما هرگز این فرآیندها را نمیبینیم باید ترمودینامیکی باشد - یعنی مطمئن باشیم که مجاز هستند، اما آنها شامل چنان کاهش دیوانهکنندهای در آنتروپی هستند که به طور تصاعدی سرکوب میشوند. من آن را می فهمم. اما من هنوز در مورد چیزی سردرگم هستم، و در اینجا بهترین تلاش من برای متبلور کردن سردرگمی من است: > برای توضیح اینکه چگونه ممکن است اطلاعات از یک سیاهچاله خارج شوند، فیزیکدانان معمولاً به تشعشعات هاوکینگ متوسل می شوند که > مکانیزمی مبتنی بر نظریه میدان کوانتومی کمابیش درک شده > در فضازمان منحنی ارائه می دهد. (البته، QFT همچنین پیشبینی میکند که تشعشع باید حرارتی باشد! اما به دلیل AdS/CFT و غیره، امروزه مردم بسیار مطمئن به نظر میرسند که اطلاعات، پس از قرار گرفتن در نزدیکی افق رویداد، توسط تشعشعات هاوکینگ منتقل میشوند. به روشی که هنوز درک نشده. زمان معکوس یک تشکیل سیاهچاله معمولی > فرآیند. سپس تنها پاسخی که می دانم این است که خوب، > آیا شما معتقدید که QM بدون تغییر در یک نظریه کوانتومی گرانش در آینده زنده می ماند یا نه؟ اگر دارید، U واحد را متناظر در نظر بگیرید. > به فرآیند تشکیل سیاهچاله، و آن را معکوس کنید تا U-1 را بدست آورید! سوال من > این است: چرا مردم حتی قبل از اینکه چیزی در مورد تشعشعات هاوکینگ بدانند، نمی توانستند همان استدلال صریح را مطرح کنند؟ (یا آنها آن را ساختند؟) به طور کلی، حتی اگر تابش هاوکینگ اطلاعات در حال سقوط را از بین ببرد، به نظر می رسد که هنوز بسیار دور از برگشت پذیری کامل مکانیکی کوانتومی است. بنابراین، وجود هاوکینگ > تشعشعات واقعاً چه ربطی به مورد سازگاری > مکانیک کوانتومی و سیاهچاله ها دارد؟ | تابش هاوکینگ و برگشت پذیری |
91061 | توصیف وانیلی از گسیل تحریک شده (به عنوان مثال در زمینه یک محیط افزایش لیزر جمعیت معکوس) می گوید که یک فوتون با بردار حالتی که انرژی / قطبش / جهت / غیره آن را مشخص می کند به یک اتم یا مولکول در حالت برانگیخته نزدیک می شود و ( از طریق القای یک دوقطبی؟) تولید فوتون دوم با بردار حالت یکسان (یعنی همان انرژی / قطبش / جهت / و غیره). نادیده گرفتن هر چیز عجیب و غریب، مانند گسیل دو یا چند فوتونی، اگر فوتون ساطع شده مقداری انرژی $\Delta E$ داشته باشد، اتم در حالت برانگیخته باید یک حالت پایه یا دیگر حالت ویژه $\تقریبا \Delta E$ کمتر از حالت برانگیخته داشته باشد. محدوده انرژی (که برای مثال باعث می شود انتشار تحریک شده در برخی مواد کارآمدتر یا بازدهی بالاتری نسبت به مواد دیگر داشته باشد). در نهایت، به نظر می رسد که این جمله مضحک می شود، زیرا به این معناست که اتم یا مولکول در تعامل با میدان EM فوتون فرودی می تواند به نحوی اجزای بردار حالت این فوتون را کاملاً اندازه گیری کند. بنابراین تصور میکنم میتوانیم این گزاره را طوری تغییر دهیم که بگوییم این اندازهگیری را میتوان با دقتی که توسط رابطه عدم قطعیت هایزنبرگ ارائه میشود، انجام داد. اما آیا توزیع تفاوت در انرژی / جهت / قطبش در واقع بسیار گسترده تر از این است؟ چگونه می توانیم آن را توصیف کنیم؟ | ماهیت توزیع احتمال برای انرژی یک فوتون آزاد شده از طریق انتشار تحریک شده |
131881 | فاصله تغییر ناپذیر بین $z'$ و $z$ (برای فواصل کوتاه) $e^{w(z)}|z'-z|$ است، بنابراین یک برش diff-invaraint در $|z' خواهد بود. -z|=\epsilon e^{-w(z)}$. سپس $$ \int d^{2}z'\frac{1}{|z'-z|^{2}} \sim -2\pi \ln(\epsilon e^{-w(z)}) $$ چگونه می توانم این معادله را استخراج کنم؟ همچنین در اینجا با متغیر مختلط $z$ و $z'$ سروکار داریم. بنابراین انتگرال بر روی صفحه مختلط انجام می شود، و 'diff-invariant' به معنای 'diffeomorphism- invariant' است. | Diff-in-in-variant ، Regulator ، Cutoff Integral در تئوری رشته |
23921 | وقتی انسان راه میرود، تنها نیرویی که بر او اثر میکند، نیروی اصطکاک بین او و زمین است (بی توجهی به مقاومت هوا و همه چیز). بزرگی شتاب ناشی از این نیرو مستقل از جرم جسم است (پاهای بلندتر جرم بیشتری دارند). بنابراین فرد باید با سرعتی مستقل از طول پاهایش حرکت کند. اما من شنیده ام (همچنین مشاهده کرده ام) که افرادی که پاهای بلندتری دارند سریعتر از کسانی که پاهای کوتاه تری دارند راه می روند. اگر درست است پس چرا؟ می توان استدلال کرد که گشتاور مربوط به محور به دلیل اصطکاک در مورد پاهای بلندتر بیشتر است، اما گشتاور ناشی از گرانش (زمانی که پای خود را برای حرکت بالا می آورد) که مخالف گشتاور اصطکاکی است، برای پاهای بلندتر نیز بیشتر است. و چرا این گشتاورها به هر حال تفاوت ایجاد می کنند، زیرا آنها هیچ تاثیری بر شتاب مرکز جرم ندارند؟ | چرا این درست است که افرادی که پاهای بلندتری دارند سریعتر از کسانی که پاهای کوتاهتری دارند راه می روند؟ |
104699 | در گرانش کوانتومی در بعد 2+1 توسط S Carlip، Sec 3.1 (جایی که متریک فضازمان با منبع نقطه ای، با استفاده از فرمالیسم ADM به دست می آید)، معادله 3.8 بیان می کند که (این محدودیت حرکت برای یک متریک در یک سطح ثابت)، $ \nabla_{j} \Pi^{ij} = 0 = g^{il}\partial_{k} \Pi^{k}_{l} - (1/2)g^{il}(\partial_{l}g_{jk})\Pi^{jk} $ باید دو عبارت با اتصالات کریستوفل از کوواریانت وجود داشته باشد مشتق، با این حال این فقط یکی دارد. من یک عبارت دیگر دریافت می کنم که به نظرم غیر صفر است. لطفاً کسی می تواند به من بگوید که اصطلاح دیگر چگونه ناپدید می شود؟ | استخراج متریک فضا زمان با منبع نقطه ای در بعد 2+1 با استفاده از فرمالیسم ADM |
121688 |  در صفحه اول می توانید ببینید که اگر شخصی دیواری را در یک خانه معمولی فشار دهد، دیوار در حالی که نگه داشتن خود را به زمین. اگر به شدت فشار بیاورید و خود را نکشید، عقب می روید. در صفحه دو، اگر شخصی را بدون فضای پشت سرش فشار دهید، همیشه به عقب برمیگردد یا حداقل پتانسیل را دارد. یک بچه 10 ساله می تواند یک فرد 7.4 اینچی 680 پوندی را به عقب هل دهد، اما دیوار با وجود اینکه چیزی پشت آن نیست حرکت نمی کند. در اینجا سؤالات رسمی وجود دارد: 1. چرا یا چگونه دیوار می تواند شما را به عقب براند؟ 2. اگر چیزی پشت آن نباشد چرا وقتی شما آنها را هل می دهید حرکت می کند و آنها عقب نمی نشینند؟ | چرا وقتی دیوار را فشار می دهید، اگر فضایی پشت آن باشد، حرکت نمی کند؟ |
73935 | پسکین و شرودر می گویند که هویت بخش QED ثابت می کند که قطبش فوتون های غیر عرضی را می توان به طور مداوم نادیده گرفت، اما من در مورد جزئیات گیج هستم. **تنظیم** یکی با در نظر گرفتن فرآیندی با یک فوتون خارجی که تکانه آن $k^\mu=(k,0,0,k)$ انتخاب شده است شروع می شود و اجازه دهید دو بردار پلاریزاسیون عرضی $\epsilon_1^\ باشد. mu=(0,1,0,0)$ و $\epsilon_2^\mu=(0,0,1,0)$. هویت Ward به ما می گوید که اگر دامنه فرآیند $\mathcal{M}=\mathcal{M}^\mu\epsilon_\mu(k)$ باشد، در آنجا ما بردار قطبش را برای فوتون خارجی فاکتور گرفته ایم. در نظر گرفته شده، سپس دامنه روی پوسته از $\mathcal{M}^\mu k_\mu=0$ تبعیت می کند. با راهاندازی ما، این به سادگی به ما میگوید $\mathcal{M}^0=\mathcal{M}^3$. اگر مجذور دامنه را محاسبه کنیم و بر قطبش های خارجی جمع کنیم، خواهیم یافت $|\mathcal{M}|^2=\sum_{i\in\\{1,2\\}}\epsilon_{i\mu}\epsilon_{i\nu}^*\mathcal{M}^\ mu\mathcal{M}^{*\nu}=|\mathcal{M}^1|^2+|\mathcal{M}^2|^2$. با توجه به هویت Ward، این برابر با $-\eta_{\mu\nu}\mathcal{M}^\mu\mathcal{M}^{*\nu}$ است و بنابراین میتوانیم $\sum_ را جایگزین کنیم. {i\in\\{1,2\\}}\epsilon_{i\mu}\epsilon_{i\nu}\to -\eta_{\mu\nu}$. پسکین و شرودر ادعا می کنند (صفحه های 160-161) که این دلیلی است بر اینکه فوتون های غیر عرضی را می توان به طور مداوم نادیده گرفت. **چند سوال** 1) به نظر می رسد P&S ادعا می کند که اگر روی قطبش های غیر عرضی نیز جمع می کردیم، متوجه می شدیم که مجموع قطبش فقط به $-\eta_{\mu\nu}$ تبدیل می شود. با این حال، اگر از دو بردار $\alpha_1^\mu=(1,0,0,0)$ و $\alpha_2^\mu=(0,0,0,1)$ به عنوان مبنای غیر قطبش های عرضی به نظر می رسد که مجموع قطبش به $\delta_{\mu\nu}$ تبدیل می شود تا $-\eta_{\mu\nu}$. چگونه می توان فهمید که باید یک علامت منفی اضافی وجود داشته باشد تا $|\mathcal{M}^0|^2$ با علامت منفی نسبت به همه دامنه های مجذور دیگر وارد شود؟ یعنی من به نوعی می دانم که محاسبه مناسب توسط $\sum_{\rm all\ polarizations}|\mathcal داده می شود. M|^2=\mathcal{M}^\mu\mathcal{M}^{*\nu}(\epsilon_{1\mu}\epsilon^*_{1\nu}+\epsilon_{ 2\mu}\epsilon_{2\nu}^*-\alpha_{1\mu}\alpha_{1\nu}^*+\alpha_{2\mu}\alpha_{2\nu}^*)$، اما من نمی دانم که آن علامت منفی از کجا نشات می گیرد. می توان حدس زد که به دلیل تغییر ناپذیری Lorentz باید چیزی متناسب با $\eta_{\mu\nu}$ داشته باشید، اما این خیلی رضایت بخش نیست. در نهایت، مجموع قطبی شدن ساده لوحانه مجموع اعداد آشکارا مثبت است، با این حال استدلال P&S به نوعی لغو بین این اعداد بستگی دارد، پس چگونه این امکان وجود دارد؟ 2) در مورد سناریوهایی که در آن فرد مجموع پلاریزاسیون را انجام نمی دهد چطور؟ من فکر میکردم که مجموع پلاریزاسیون فقط زمانی انجام میشود که آشکارساز به قطبش حساس نباشد، که همیشه اینطور نیست. من فکر میکردم که میتوان نشان داد که پلاریزاسیون غیر عرضی غیرفیزیکی است، بدون اینکه نیازی به انجام یک جمع قطبی باشد. به عنوان مثال، با توجه به $\mathcal{M}^\mu$، من فکر میکردم که میتوانیم این را با یکی از بردارهای قطبش غیرپیمایی، مثلاً $\alpha_2^\mu$، منقبض کنیم و باید دامنه را پیدا کنیم. زیرا این فرآیند به خودی خود ناپدید می شود. 3) آیا نباید نشان دهیم که می توانیم حالت های غیر عرضی را در تمام قسمت های نمودار نادیده بگیریم، نه فقط در پاهای خارجی؟ اگر حالتهای غیر عرضی میتوانند در حلقهها اجرا شوند، به دلیل قضیه نوری، باید در حالتهای اولیه و نهایی فیزیکی گنجانده شوند، که باید از آن اجتناب شود. یا P&S ادعا می کند که ثابت کرده اند که نشان داده اند که قطبش های غیر عرضی را می توان در حالت های اولیه و نهایی نادیده گرفت، بنابراین با قضیه نوری می توان آنها را در حلقه ها نیز نادیده گرفت؟ | هویت Ward-Takahashi چگونه نشان می دهد که فوتون های غیر عرضی در QED غیرفیزیکی هستند؟ |
6436 | من علاقه مندم بدانم آیا در زمینه $AdS_{3}/CFT_{2}$، میتوانیم (و چگونه) منتشرکنندههای زمینشناسی را در فضای انبوه سیاهچالههای اقلیدسی $AdS_{3}$ بیان کنیم. ، از نظر توابع مرومورفیک روی مرز مطابق آن $CFT_{2}$. | آیا انتشار دهندگان ژئودزیکی در سیاهچاله BTZ اقلیدسی را میتوان بر حسب توابع مرومورفیک روی مرز همشکل آن نوشت؟ |
19931 | اگر عرض چاه کوانتومی نامتناهی $L$ را به $2L$ به آرامی تغییر دهیم، چگونه سطوح انرژی را تغییر می دهد. | پروسه آدیاباتیک عرض چاه کوانتومی نامحدود $L$ تا $2L$ |
103581 | من سعی می کنم اصول فیزیکی پشت شدت صدا و فشار صدا را درک کنم. تا آنجایی که من می دانم، شدت صدا با مجذور فشار صدا متناسب است. آیا کسی می تواند به من توضیح دهد که چرا فشار باید مربع شود؟ | چرا شدت صوت با مجذور فشار صوت متناسب با فشار صوت به تنهایی نیست؟ |
130557 | فرض کنید، من میخواهم یک عملگر را بدانم که اگر حالت دقیقاً «F» باشد، مقدار ویژه «1» و در غیر این صورت «0» است. یعنی این اپراتور باید حالت دلخواه را انتخاب کند. این اپراتور کدام است؟ یکی از توابع ویژه آن F است، اما یکی دیگر چیست؟ | چگونه عملگر postselection را بنویسیم؟ |
38380 | در چه کسی از سیاهچاله می ترسد؟ در ساعت 20:38، میچیو کاکو ادعا میکند که $1/r$ زمانی که $r=0$ برابر است با $\infty$ و وقتی فیزیکدانان $\infty$ را میبینند، یک هیولا میبینند. به طور تصادفی، معادله گرانشی نیوتن $$PE=-\dfrac{GMm}{r}$$ نیز یک رابطه $1/r$ دارد، که ممکن است مشکل ساز باشد، با این تفاوت که در نظریه نیوتنی حداکثر سرعت $c$ وجود ندارد. نگران بودن البته می توان به صورت مشاهداتی تأیید کرد که انرژی پتانسیل دو جسم که به صورت غیر کشسان با هم برخورد می کنند، $-\infty $ نیست. من گمان میکنم همین سوال تکینگی باید نیوتن را نیز آزار میدهد، زیرا میتوانیم نیوتن را در تلاش برای حل تکینگیها از طریق توسعه سری Puiseux در سال 1676، که تعمیم سری Laurent است، پیدا کنیم که خود میتواند به فوریه تبدیل شود. سری. سوالی که من برای حل آن مشکل دارم این است که آیا رویکرد آموزشی برای توضیح چگونگی پرداختن به گرانش نیوتنی در زمانی که $r=0$ وجود دارد وجود دارد؟ | تکینگی در گرانش نیوتنی چگونه حل می شود؟ |
87358 | من در حال خواندن تاریخچه کشف الکتریسیته و الکترون هستم و از مطالعه آزمایش برگ طلای رادرفورد به ماشین شیشهای چرخان فرانسیس هاوکسبی برگشتم. Hauksbee اساساً اولین کسی بود که مطالعه علمی را در مورد اثرات الکترواستاتیک در خلاء انجام داد. او مشاهده کرد که هنگام چرخاندن یک گوی شیشه ای تخلیه شده از هوا (خلاء داخل گوی) و هنگام قرار دادن دست خود روی گوی در حال چرخش، باری ایجاد می شود که درخشش آبی مایل به آبی **داخل** گوی، جایی که دست هایش قرار گرفته بود، دیده می شود. ، و در طرف مقابل گوی. همانطور که در این نمایش مشاهده می شود، از 4:30 ببینید: http://www.youtube.com/watch?v=uhgo9fAlAQQ من درخشش لوله های فلورسنت را به دلیل جریان الکتریکی که از طریق یک لوله پر از گاز هدایت می شود، درک می کنم. اثر آزاد شدن فوتون زمانی که یک الکترون سطح انرژی را کاهش می دهد و این باعث درخشش می شود. چیزی که من نمی فهمم این است که چرا درخشش **داخل گوی** به جای بیرون است، و **چرا درخشش به دست هاوکسبی چسبیده؟** و علاوه بر این، **خلاء باید چه کاری انجام دهد. آیا با اثر درخشان **؟ آیا می توانم همان نتایج را با یک گوی که داخل آن خلاء تقریباً کامل است یا اصلاً هوا وجود ندارد، ایجاد کنم؟ من کنجکاو شدهام زیرا پیشرفت در تواناییهای علمی و فناوری ما به دلیل ترکیب خلاء و الکترواستاتیک (اثر تریبوالکتریک) بوده است و میخواهم فرآیند فکری را که Hauksbee را به ساخت این ماشین کشاند، درک کنم. پیشاپیش متشکرم :) | چرا ماشین الکترواستاتیک Hauksbee نور تولید می کند؟ |
239 | من قبلاً فکر می کردم که شکل یک جسم توانایی شناور شدن آن را تعیین می کند (اشیاء قایق شکل بیشتر احتمال دارد شناور شوند و کره ها تمایل به فرو رفتن دارند). اما دوستم که دوست دارد مرا احمق جلوه دهد، مرا به دریاچه محلی برد و به من کره ای را نشان داد که شناور بود و یک شی قایق مانند از آهن ساخته شده بود که غرق شد. آیا بر اساس جرم است؟ مطمئن نیستم که این امکان پذیر باشد، زیرا چیزهای بسیار سنگین (مانند ناوهای هواپیمابر) شناور و چیزهای بسیار سبک (مثل قایق آهنی دوستم) را دیده ام که در حال غرق شدن هستند. در صورت وجود، چه خاصیتی از اجسام خاص به آنها امکان شناور شدن می دهد؟ | چه خاصیتی از اجسام به آنها اجازه شناور شدن می دهد؟ |
43781 | در تلاش برای درک اصول اولیه هندسه نااقلیدسی و ارتباط آن با فضای فیزیکی، من کتاب نسبیت عام را نوشته بن کراول می خوانم. در صفحه 149 بحثی از شش ضلعی در سطح کره وجود دارد که من متوجه نمی شوم. او می نویسد (کپشن برای تصویر پیوست شده است): از آنجا که فضا به صورت محلی اقلیدسی است، مجموع زوایای یک راس دارای مقدار اقلیدسی آن 360 درجه است. با این حال، انحنا را می توان تشخیص داد، زیرا مجموع زوایای داخلی یک چند ضلعی بزرگتر از مقدار اقلیدسی است به عنوان مثال، هر شش ضلعی کروی مجموع 124.31 را به دست می دهد درجه، به جای اقلیدسی 6 در 120. نقص زاویه ای 6 در 4.31 درجه یک معیار ذاتی انحنا است.  از آنجایی که سه زاویه یکسان در راس به هم می رسند و مجموع آنها 360 درجه است که یک سوم آن 120 درجه است، چگونه می تواند زاویه 124.31 باشد؟ | کاشی کاری شش ضلعی بر روی سطح کروی |
82405 | هر چیزی که نیاز به اطلاع از حال خود دارد، مانند حضور الکترومغناطیسی ذرات باردار و حضور گرانشی ذرات به دلیل جرم آنها، این کار را با ارسال اطلاعات موجودات خود در فضا از طریق امواج الکترومغناطیسی یا امواج گرانشی فرضی انجام می دهد. بنابراین به عنوان بخشی از گفتن دیگران از حضور خود به دیگران، آیا ذرات دائماً انرژی خود را از دست می دهند؟ میدانم که آنها نیز میتوانند به همین روش انرژی بگیرند، اما اگر ذرهای کاملاً منزوی شود، وجود خود را از دست میدهد و به مرور زمان به انرژی خالص تبدیل میشود؟ من درک می کنم که جرم و انرژی با هم ثابت می مانند، اما سوال من این است که آیا برای یک ذره اتفاقی می افتد یا یک ذره باقی می ماند؟ | آیا وجود ما برای ما هزینه انرژی دارد؟ |
43786 | وقتی در مورد د سیتر می خواندم، می گفت که متریک 5 بعدی مینکوفسکی را بررسی کردیم و یک هیپربولوئید را در آن غوطه ور کرده بودیم، و با مقداری تبدیل مختصات، متریکی را دریافت می کنیم که می بینیم شبیه یک متریک شناخته شده است. اما چگونه می توان این را تجسم کرد؟ و چرا در وهله اول از هایپربولوئید استفاده کردیم؟ هیچ یک از کتاب هایی که در این زمینه خواندم واقعاً توضیح ساده ای در مورد آن ارائه نکردند:\ من در مورد این موضوع گیج هستم:\ چگونه می توانم چیزها را با معیارهای داده شده ببینم؟ برای مثال، من برای د سیتر دارم: $$ds^2~=~-dt^2+l^2 \cosh^2(t/l) d\Omega_3^2$$ و این یک سه کره فضایی را توصیف می کند. که در t=0 به حداقل کاهش می یابد و سپس منبسط می شود. حال، این بدان معناست که $d\Omega_3^2$ یک سه کره است، به دلیل کسینوس هذلولی منقبض می شود و زمان مانند Minkowski عادی است. آیا من درست در تفسیر این موضوع هستم؟ | تجسم فضاهای دسیتر |
122382 | چرا یک جسم سنگین روی یک محیط کم چگال همیشه به پایین نمی افتد؟ فکر کنید: سنگ روی گلوله های پلی استایرن. چرا توپ ها به هم می چسبند و نمی گذارند سنگ به ته فرو رود؟ - (به شرطی که جعبه را تکان ندهید) | وقتی همه چیز غرق می شود؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.