_id
stringlengths 1
6
| text
stringlengths 0
5.02k
| title
stringlengths 0
170
|
|---|---|---|
104050
|
از آنچه که من درک میکنم، اطلاعات فوراً بین دو ذره درهمتنیده کوانتومی بدون توجه به فاصله فضایی بین آنها ارتباط برقرار میکند. با این حال، آیا این لزوماً به معنای انتقال اطلاعات فوق العاده است؟ اگر فرض شود که «فاصله» بین ذرات در فضای اقلیدسی سه بعدی مشترک ما اندازهگیری شود، به نظر میرسد که به ارتباط ابر نورانی دلالت دارد. با این حال، آیا مسیرهای دیگری بین دو ذره وجود دارد که فراتر از فضای اقلیدسی سه بعدی قابل مشاهده ما قرار دارند، مسیرهای دیگری که شامل ابعاد اضافی هستند که در آن ذرات بسیار نزدیک باقی می مانند یا نوعی چین خوردگی فضا در ابعاد دیگر که یک مسیر اطلاعاتی را فراهم می کند؟ آیا کسی از چنین تحقیقات/یافتههایی آگاه است؟ Thnx.
|
درهم تنیدگی کوانتومی: آیا لزوماً به انتقال اطلاعات ابر نوری دلالت دارد؟
|
2206
|
برای عمل در فاصله در حالت های کوانتومی درهم تنیده، یعنی پارادوکس انیشتین-روزن-پودولسکی (EPR) چه اتفاقی افتاده است؟ من فکر میکردم که آنها استدلال میکنند که اصولاً وقتی یک تابع موجی در هم میریزد، میتوان سریعتر از سرعت نور با حالتهای درهمتنیده و جدا از هم ارتباط برقرار کرد. من تصور می کنم این پارادوکس حل شده است، اما مرجع را نمی دانم.
|
آیا چیزی به نام اقدام از راه دور وجود دارد؟
|
81307
|
گفته می شود که در فضازمان مینکوفسکی، قانون بقای فعلی برای عدد فعلی $N^\mu$ که $N^0$ چگالی عدد و $N^i، i=1,2,3$ شار ذره است. در جهت $x^i $، توسط $$\partial_\mu N^\mu=0 ....................(*)$$ داده می شود من نمی فهمم آیا او دنبال می کند؟ من فکر می کردم که $$\partial_t N^0=-\nabla\cdot \vec N$$ که در آن $\vec N$ دارای اجزای $N^i، i=1،2،3$ است. اما با استفاده از متریک Minkowski، $(*)$ $$\partial_t را می خواند N^0=\nabla\cdot \vec N$$ چرا علامت منفی در RHS وجود ندارد؟ متشکرم.
|
سردرگمی نشانه حفظ جریان فضای مسطح
|
110598
|
چگونه می دانیم که اختلاف فشار مجازی ذرات مجازی باعث برخورد صفحات در آزمایشات اثر کازمیر شده است. در مورد میدانهای ریزگرانشی که تولید میشوند اما خود صفحات یکدیگر را به سمت یکدیگر میکشند، چطور؟ یا نیروهای ون دروال یا برخی نیروهای دیگر؟
|
اثر کازمیر - نیروی دیگری باعث جذب صفحات می شود
|
29532
|
وقتی تابع همبستگی در فضای تکانه شاخه بریده می شود، چگونه می توان همبستگی را در فضای مختصات پیدا کرد؟ بهعنوان مثال $$ \tilde {G}(\omega) = \frac{2i}{\omega+(\omega^2-\nu^2)^{1/2}}$$ نحوه دریافت $G(t )$ usng تبدیل فوریه ? t> 0 در اینجا. این مشکل از مدل ماتریسی ایزوکا و پولچینسکی است. آنها در مورد انتشار دهنده در مدل بحث می کنند و متوجه می شوند که در صورت قطع شاخه در $\tilde{G}(\omega)$، انتشار دهنده $G(t)$ رفتار فروپاشی قانون توان دارد. اگر برای $\tilde{G}(\omega)$ قطبی در صفحه نیمه پایینی وجود داشته باشد، در $G(t)$ فروپاشی نمایی وجود دارد.
|
تابع همبستگی که دارای برش شاخه در فضای تکانه است
|
26356
|
در 7 نوامبر 1631 پیر گاسندی عبور عطارد را از روی خورشید دید. چگونه آن را دید؟ منظورم این است که از چه ابزاری برای کاهش روشنایی ظاهری خورشید استفاده شده است؟
|
عبور عطارد: چگونه آن را دید؟
|
111466
|
من بخشی از یک کتاب درسی را پیوست میکنم (ساختار الکترونیکی تقاطعهای مخروطی، دینامیک و طیفسنجی: دیوید آر یارکونی و هورست کوپل).  در اینجا من اصطلاح زوج غیر آدیاباتیک را درک نمی کنم... از eqn (7.b)، این این اصطلاح فقط به انرژی جنبشی هسته ای و مختصات هسته ای بستگی دارد. همچنین چرا به آن غیر آدیاباتیک می گویند؟
|
اصطلاح جفت غیر آدیاباتیک در تقریب اوپنهایمر متولد شده
|
127079
|
من در حال شبیهسازی یک مدل بینظم حالت مانند در 2d هستم که انتظار میرود انتقال فاز آن پیوسته باشد، که کلاس جهانی بودن آن هنوز ناشناخته است. با ترسیم تابع مقیاس حرارتی خاص، یعنی $C L^{-\alpha/\nu}$ در مقابل $tL^{1/\nu}$، متوجه میشوم که نسبت ($\alpha/\nu$) $ است. حدود 2.44 دلار آیا کلاس جهانی بودن قبلاً مطالعه شده ای وجود دارد که این مقدار را برای $\alpha/\nu$ داشته باشد؟
|
آیا مدلی در فیزیک آماری وجود دارد که نسبت توان حرارتی ویژه به توان همبستگی، $\alpha/\nu \حدود 2.44$ را داشته باشد؟
|
26352
|
بنابراین من در مورد شهابسنگهایی که از مریخ سرچشمه میگیرند (به عنوان مثال AH84001) شنیدهام، اما این عبارت مرا گیج میکند. من به معنای این موضوع علاقه دارم - آیا این سنگ ها به نحوی از گرانش مریخ فرار کرده و به اینجا ختم شده اند. یا بخشی از موادی بودند که مریخ از آن شکل گرفت، اما به عنوان بخشی از سیاره سرخ به پایان نرسیدند؟ یا توضیح دیگری؟
|
شهاب سنگ از مریخ؟
|
16997
|
یک سیستم ممکن است انرژی داخلی و/یا انرژی جنبشی داشته باشد. انرژی جنبشی در مکانیک کلاسیک شکلی از انرژی است که جسم از آن برخوردار است، تنها به دلیل حرکت نسبی آن به اجسام دیگر. اگر سیستمی مانند نوسانگر دارید، پس سیستمی دارید که در آن مقدار انرژی داخلی (مثلاً انرژی فنر) و انرژی جنبشی به طور متناوب در نوسان هستند. مقدار انرژی که از انرژی درونی به انرژی جنبشی و پس از آن در جریان است، همچنین اندازه گیری می کند که چگونه این سیستم با سیستمی متفاوت است که ممکن است در کل انرژی یکسانی داشته باشد، اما تمام انرژی آن فقط به شکل ذخیره شده است. انرژی درونی آیا معیار معقولی برای این تفاوت وجود دارد، یعنی «جریان شکل انرژی»؟ شاید چنین اندازه گیری به آنتروپی نیز مربوط باشد، زیرا اگر انرژی جنبشی در اطراف وجود داشته باشد، انتظار دارم آنتروپی بالاتر از حالت دیگر باشد. سپس به این فکر میکردم که چیزی مانند $\frac{dE_{kin}}{dt}$ ممکن است مرتبط باشد. اما تنها کمیتی که به طور مستقیم انرژی و زمان را در کنار هم قرار می دهد، عمل است. با این حال، من مطمئن نیستم که آیا کنش معنایی تشریحی دارد، که به هر حال فراتر از تعریف آن است.
|
آیا معیاری برای جریان انرژی داخلی وجود دارد؟
|
90216
|
یک سیستم فنر جرمی در حالت تعادل است. اگر بار را به اندازه $x$ متر بکشم، انرژی ذخیره شده در فنر این است (این چیزی است که در کتاب من آمده است): $$E=\frac12kx^2 $$ با این حال، آیا بار پتانسیل گرانشی را از دست نمی دهد. انرژی همانطور که به سمت پایین حرکت می کند؟ این انرژی کجا می رود؟ طبق قانون بقا، آیا معادله انرژی نباید این باشد: $$E_{ذخیره شده}= \frac12kx^2 + mgx$$ به طور خلاصه، اگر از دست دادن انرژی پتانسیل گرانشی (mgx) بار به کجا منتقل شود در بهار ذخیره نمی شود؟ (اشاره به سیستم فنر جرمی عمودی) تصویری که در ذهن من است: 
|
وقتی فنر کشیده می شود، اتلاف انرژی گرانشی بار به کجا می رود؟
|
61399
|
من می خواهم اصول اولیه را در مورد چگونگی انقباض ماده بین ستاره ای به ستاره ها تحت تأثیر گرانش بیاموزم. برخی از سوالات من: بیایید یک ابر بزرگ ایدهآل و بینهایت از اتمهای هیدروژن با توزیع مساوی با دمای K صفر را فرض کنیم. آیا اگر ناهمگنی کوچکی در جایی وجود داشته باشد، مثلاً یک دانه غبار، یا یک متر مکعب از فضا که بیشتر از میانگین تعداد اتم های هیدروژن داشته باشد، به یک ستاره فرو می ریزد؟ تاثیر دما چیست؟ بدیهی است که اگر ماده بین ستاره ای داغ باشد، تک تک اتم های هیدروژن سرعت بالایی دارند، بنابراین برای متراکم شدن به یک ستاره به گرانش بسیار بیشتری نیاز دارد. یونیزاسیون چه تأثیری دارد، یا اگر به جای اتم های منفرد، مولکول ها یا حتی اجسام بزرگتر مانند دانه های غبار را در نظر بگیرم چه اتفاقی می افتد. اگر بتوانید کتاب های درسی فیزیک یا دوره های آنلاین مربوطه را به من معرفی کنید ممنون می شوم.
|
چگونه اتم های هیدروژن بین ستاره ای ستاره ها را تشکیل می دهند؟
|
32506
|
من در حال خواندن کتابی در مورد نظریه ریسمان هستم و به من می گوید که در آینده می توان وجود جهان های حباب دار دیگر را از طریق تشعشعات پس زمینه کیهانی تشخیص داد. آیا این حقیقت دارد؟ چه چیزی را میتوانیم ببینیم؟
|
چگونه میتوانیم چندجهانی را از طریق تشعشعات پسزمینه کیهانی تجربه کنیم؟
|
26354
|
_(هشدار! سوال تازه وارد در راه است!)_ ## پسزمینه همانطور که در این تصویر از پسزمینه مایکروویو کیهانی مشاهده میشود (برگرفته از مدخل ویکیپدیا در مورد همان موضوع) بینظمیهایی در توزیع ماده وجود دارد:  تا آنجا که من می دانم، این به این دلیل است که کیهان با این همه ماده شکل نگرفته است (یا هر چیزی که شما باید نام آن را درست بعد از بزرگی وجود داشته باشد. بنگ) در یک الگوی کاملاً منظم (یا اگر ضد ماده پس از بیگ بنگ این جنگ بزرگ را با ماده معمولی داشت، حدس میزنم واقعاً چندان مهم نیست) و فکر میکنم به همین دلیل است. ما امروز جهان بسیار متنوعی داریم که در آن کهکشان ها، سیاهچاله ها و جاستین بیبر زندگی می کنند. ## سوال اگر کیهان از ابتدا بی نظمی در آن وجود نداشت چه شکلی می شد؟ آیا ما یک سیاهچاله عظیم بزرگ در وسط خواهیم داشت (اگر حتی بتوان در مورد یک وسط صحبت کرد)، آیا انفجار بزرگ هرگز اتفاق نمی افتد، یا من فقط کل موضوع را اشتباه متوجه شده ام و سوال من را کاملاً بی معنی کرده است؟
|
اگر بدون هیچ بی نظمی شروع به کار می کرد، کیهان چگونه به نظر می رسید؟
|
32502
|
من از مقالات اخیر توسط 't Hooft که ساختاری صریح برای یک نظریه قطعی اساسی مبتنی بر اعداد صحیح ارائه می دهد که از مکانیک کوانتومی در مقیاس های تجربی قابل دسترسی غیرقابل تشخیص است، گیج شده ام. آیا به این معنی است که پیچیدگی قطعی است که به صورت تصادفی کوانتومی پنهان شده است؟ http://arxiv.org/abs/1204.4926
|
آیا مکانیک کوانتومی واقعاً میتواند همان نظریه قطعی اساسی باشد؟
|
122512
|
تا اینجای کار من فقط مکانیک کوانتومی را میچشم. هنوز خیلی عمیق به ریاضیات آن نرفتم. من در مورد آزمایش دو شکاف و پیامدهای عجیب آن خواندم: اگر یک آشکارساز در شکاف ها قرار دهید، الگوی تداخلی نخواهید داشت. از آنجایی که شما اساساً فوتون را جذب و ضبط کردید، سپس یک موج دیگر را در آن شکاف گسیل کردید: اکنون شما موج احتمالی واحدی دارید که در آن شکاف ساطع میشود که با دیگری تداخلی نخواهد داشت، زیرا وجود ندارد: الگوی تداخلی وجود ندارد. حداقل درک من تا اینجا این است. خوب، حالا بیایید تقلب کنیم: در منبعی که فوتون را شناسایی می کنید (جذب می کنید) و دوباره منتشر می کنید. تا زمانی که به آشکارساز برخورد نکند، فوتون بازتاب شده را دوباره اندازه نخواهید گرفت. بنابراین شکاف ها را در حالت فازی عبور می دهد و شما باید یک الگوی تداخلی در آشکارساز داشته باشید. به هر حال فوتون در نقطه ای به آشکارساز برخورد می کند، شما آن را ثبت می کنید. اگر ساعتهای اتمی دارید، میتوانید بین انتشار مجدد و تشخیص در صفحه فاصله داشته باشید. بر اساس مکان ضربه و زمان سفر اندازه گیری شده و دانستن اینکه نور با $c$ حرکت می کند، طول مسیر طی شده قابل تخمین است. از طول مسیر می توانید استنباط کنید که از کدام شکاف عبور کرده است. البته طبیعت متقلبان را دوست ندارد: شما نمی توانید همزمان اطلاعات کدام شکاف و الگوی تداخل (از هر دو شکاف گذشت) داشته باشید. بنابراین افکار من: * فکر میکنم طبیعت نمیتواند از داشتن منبع فوتونی با سرعت پایین منع کند: میتوانید مقداری صفحه سربی را در مقابل منبع گامای رادیواکتیو خود قرار دهید تا سرعت را کاهش دهید. بنابراین شما باید بتوانید گهگاه زمانی که فوتون بعدی به اندازه کافی دیر می آید، زمان سفر را اندازه گیری کنید. *طبیعت نمی تواند زمان سفر را نیز به هم بزند، زیرا از این به بعد نور با $c$ نمی رود بلکه کندتر یا سریعتر می رود - دومی عواقب بدی خواهد داشت. * نکته دیگری که می توانم به آن فکر کنم این است که عدم قطعیت کافی در زمان پاسخ آشکارساز یا دستگاه ارسال مجدد وجود خواهد داشت، بنابراین نمی توانم زمان سفر را به طور قابل اعتماد اندازه گیری کنم. اما این بدان معناست که این عدم قطعیت به فاصله بین شکاف ها بستگی دارد: هر چه فاصله بیشتر باشد، اختلاف احتمالی در زمان سفر تا نقطه ای از آشکارساز از طریق شکاف ها بیشتر می شود. باور اینکه تنها واقعیت تغییر فاصله شکاف می تواند بر عدم قطعیت زمان پاسخ آشکارساز تأثیر بگذارد بسیار سخت است... **پس فکر می کنید چه اتفاقی می افتد؟** آیا آزمایشی را می شناسید که این را آزمایش کرده است؟
|
تلاش برای اندازهگیری زمان سفر فوتونها در آزمایش دو شکاف
|
61397
|
امروز رسانه های کره ای گزارش می دهند که تیمی از محققان کره جنوبی مشکل وجود یانگ میل و شکاف توده را حل کردند. آیا کسی در خارج از کره حتی متوجه این موضوع شده است؟ من نتوانستم متوجه چیزی در رسانه های ایالات متحده شوم. مقاله > تبدیل بعدی توسط تراکم تک قطبی در QCD است. Y. M. Cho، F. H. > Cho و J. H. Yoon. _فیزیک کشیش د._ **87** شماره. 8, 085025 (2013). > arXiv:1206.6936 [hep-th]. آیا این فقط یک مقاله معمولی خوب است که به حل مشکل وجود یانگ میلز و شکاف توده نزدیک نیست؟ یا به نظر راه حل است؟ توجه داشته باشید که پیش چاپ arxiv مربوط به سال 2012 است اما خبر انتشار در Physical Review D آوریل 2013 است.
|
برخی از محققان کره ای می گویند که آنها مشکل وجود یانگ میل و شکاف توده را حل کردند
|
81085
|
پس از مطالعه و درک دلایل چسبیدن گرد و غبار به پروانه چرخان فن، من علاقه مندم که بدانم چرا ذرات گرد و غبار اینقدر خوب می چسبند. پاشیدن جت های قدرتمند آب به طور موثر کثیفی را از بین نمی برد. خواه تیغه های فلزی یا پلاستیکی، هنوز مقداری شستشو مورد نیاز است. چرا اینطور است؟
|
چرا گرد و غبار به خوبی به تیغه های فن می چسبد؟
|
98229
|
انگیزه ریاضی OPE؟
|
|
93274
|
یک ماشین جعبهای را تصور کنید که یک لامپ در سمت چپ و یک آینه در سمت راست دارد، به طوری که سیگنال نور میتواند به پایین و عقب فرستاده شود. آنها با توجه به خود ماشین و سپس با توجه به یک ناظر روی زمین با استفاده از اتساع زمانی، طول جعبه را با توجه به خود ماشین و سپس با توجه به یک ناظر روی زمین پیدا می کنند. آنها از زمان رفت و برگشت استفاده می کنند که خوب و منطقی است. با این حال، اگر از زمان رفت و برگشت استفاده نکنید، چه؟ اگر فقط مسافت و زمان لازم برای طی کردن نور تا انتهای جعبه را اندازه گیری کنید و بس؟ برای یک ناظر روی ماشین، $t'=d'/c$ خواهد بود. برای یک ناظر روی زمین، مسافتی است که او جعبهدنده را اندازه میگیرد به علاوه اینکه خودرو جعبهای در زمان t چقدر پیشرفت کرده است. بنابراین برای او $t=(d+vt)/c$ خواهد بود. حالا اگر از این واقعیت استفاده کنید که انقباض لورنتس می گوید d' و d باید با $d'=\گاما d$ مرتبط باشند و d را به مدت زمانی که طول می کشد نور مطابق با ناظر به پایان برسد وصل کنید و $ را به هم مرتبط کنید. t$ به $t'$، شما رابطه اتساع زمانی را دریافت نمی کنید. شما در واقع فقط $t=t'\sqrt{\frac{c+v}{c-v}}$ دریافت میکنید. این یک مشکل است زیرا $t$ و $t'$ باید با گاما مرتبط باشند، نه این عامل دیگر. من فکر می کردم مدت زمانی که طول می کشد تا نور در قاب ماشین به انتها برسد باید از نظر گاما به مدت زمان رسیدن به انتها در قاب زمین مربوط شود. میشه لطفا توضیح بدید چرا اینطور نیست؟
|
تصور غلط اتساع زمان نسبیت خاص
|
73220
|
**مشکل:** یک بلوک B به وزن 1.5 کیلوگرم به سمت راست فنر (تغییر شکل نشده و سمت راست آن به دیوار متصل است) با ثابت $k = 80 N/m$ وصل شده است و در در حالت استراحت، بلوک در برخورد با بلوک A مشابه دیگری وارد می شود. بلوک A قبل از برخورد با سرعت 5 متر بر ثانیه به سمت چپ حرکت می کند. به طور متوالی یک ضریب استرداد بین دو بلوک $e = 1$ و $e = 0$ را در نظر بگیرید. هیچ اصطکاک در این مشکل وجود ندارد. الف) حداکثر تغییر شکل فنر. ب) سرعت نهایی بلوک A._ * * * برای شروع این مشکل کمی مشکل دارم. من یک مثال دارم که یک بلوک روی فنر می افتد، اما برای اعمال آن در برخورد افقی مشکل دارم. من با کشیدن نموداری از دو بلوک قبل از برخورد شروع کردم. بلوک B حرکت نمی کند و بلوک A به سمت چپ می رود. من همچنین نموداری از دو بلوک بعد از برخورد رسم می کنم. بلوک B به سمت چپ می رود و فنر را فشار می دهد و بلوک A به سمت راست می رود. (من قصد دارم از نماد فرانسوی استفاده کنم) از آنجایی که ضریب بازگشت 1 است (ضریب کاملاً کشسان)، دو بلوک با همان سرعتی که قبل از ضربه داشتند در جهت مخالف حرکت خواهند کرد. بنابراین بلوک A با سرعت 5 متر بر ثانیه درست می رود و B در سرعت 0 متر بر ثانیه می ماند اما فنر فشرده خواهد شد. بعداً بلوک B با کشیدگی فنر به سمت راست فشار داده می شود و سپس دو بلوک به هم می چسبند و با ضریب بازگشت 0 به سمت راست ادامه می دهند (ضریب کاملاً پلاستیکی). **بنابراین، میدانم چه اتفاقی میافتد، اما برای حل این مشکل به کمک نیاز دارم. آیا کسی می تواند به من کمک کند تا بفهمم؟** * * * ** توجه:** اگر مشکلی در درک مشکل دارید، احتمالاً به این دلیل است که آن را از یک کتاب فرانسوی ترجمه کرده ام. ما در زبان فرانسوی از یک اصطلاح دقیق استفاده نمی کنیم (به عنوان مثال، ترجمه دقیق سرعت از فرانسوی سرعت است)، بنابراین فقط اطلاعات بیشتری را بخواهید.
|
قانون بقای انرژی و انرژی جنبشی: تغییر شکل فنر
|
98022
|
در این مقاله، فاینمن ایده ایجاد یک همیلتونی مستقل از زمان از یک مدار کوانتومی را ارائه کرد. آیا به هر حال می توان گفت که این هامیلتونی ها همیشه هرمیتین خواهند بود؟ علاوه بر این، آیا این همیلتونی ها همیشه متحد خواهند بود؟
|
آیا کامپیوترهای همیلتونی فاینمن واحد هستند؟
|
110599
|
می دانم که این یک سوال ساده و اساسی است، اما آیا کسی به من نشان می دهد که چگونه $[\hat{p}_x,\hat{p}_y]$ را ارزیابی کنم؟
|
$p_x$ چگونه با $p_y$، یعنی $[p_x,p_y]=0$ رفت و آمد می کند؟
|
1801
|
اگر فضا به خودی خود در حال انبساط است، پس چرا بر ماده (کهکشان های دوردست را جدا می کند) تأثیری خواهد داشت؟ * فضا هیچ است و اگر هیچ بزرگتر شود هیچ باز هم هیچی است که نباید به هیچ وجه با ماده تعامل داشته باشد (جرم، انرژی و غیره ندارد). * گرانش فاصله قطعی ندارد، بنابراین حتی دورترین کهکشان ها نیز باید جذب یکدیگر شوند. نیروی گرانش بسیار بسیار کوچک خواهد بود، اما همچنان بر هیچ از گسترش فضا تسلط خواهد داشت. * بیایید اینرسی را از بیگ بنگ در نظر بگیریم. اینرسی نیروی اولیه ای است که کهکشان ها را در مقایسه با گرانش کوچک آنها و حتی اگر وجود داشته باشد، نیروی هیچ ما که هنوز در حال انبساط است، نیروی اولیه ای است که آنها را دور می کند. آیا انبساط اگر بیشتر با اینرسی هدایت شود کند نمی شود؟
|
چرا گسترش فضا بر ماده تأثیر می گذارد؟
|
132584
|
موارد زیر را در نظر بگیرید:  من باید حداقل ضریب اصطکاک $\mu _{min}$ را پیدا کنم تا هر دو جعبه recatngle ثابت می ماند زاویه پایین در مثلث $2\alpha$ همانطور که نشان داده شده است. من با این عبارت به پایان رسیدم: $$\mu _{min}=\frac{m_2}{2\cdot m_1 \cdot \tan \alpha}$$ اما پاسخ در کتاب بیشتر این است: $$\frac {m_2}{(2m_1+m_2)\tan\alpha}$$ چه کسی درست میگوید؟ من میدانم که نیروی عادی که آن مثلث به هر دو وارد میکند به این صورت است: ![توضیح تصویر را وارد کنید اینجا] (http://i.stack.imgur.com/qYGQr.jpg) (البته از هر دو طرف) بنابراین با هندسه و مقداری FBD این چیزی است که من با آن به کار رفتم. دوست دارم افکار شما را بشنوم!
|
یک مسئله استاتیک برای یافتن حداقل اصطکاک
|
66626
|
من در مکانیک کلاسیک تازه کار هستم، اما کتاب درسی می گوید که گشتاور در بالای چرخان وجود دارد که فقط توسط گرانش ایجاد می شود. توضیح این وضعیت سخت است، من لینک را اضافه کردم. http://hyperphysics.phy-astr.gsu.edu/hbase/mechanics/imgmech/toppre.gif هیچ محور چرخشی بین $r$ (طول بین نقطه و مرکز جرم) و $F$ (گرانش) وجود ندارد. و من به وضوح روند گشتاور را درک نمی کنم. * * * من فکر میکنم دقت بالای فرفره توسط اصطکاک بین سطح بالا (نزدیک به نقطه) و زمین ایجاد میشود. http://www2.picturepush.com/photo/a/13200825/640/13200825.png
|
آیا نیروی گرانش باعث ایجاد سبقت در بالای چرخان می شود؟
|
95334
|
 A یک سری فلاش نور به B می فرستد، جایی که فاصله بین فلاش ها با T مطابق با ساعت A نشان داده می شود. پس می توان فرض کرد که فواصل دریافت توسط ساعت B با T، مثلاً KT، متناسب است. (K عامل K است) من اصلاً این را درک نمی کنم. چگونه می توان تناسب K را فرض کرد؟ منبع: کتاب نسبیت ری دی اینورنو.
|
عامل K در نسبیت خاص
|
34507
|
> **تکراری احتمالی:** > چرا درهم تنیدگی کوانتومی به عنوان پیوند فعال بین ذرات در نظر گرفته می شود؟ من یک فرد غیر روحانی هستم که سعی می کنم مکانیک کوانتومی را مطالعه کنم. همانطور که فهمیدم درهم تنیدگی کوانتومی یک مکانیسم آزمایشی اثبات شده است که به وسیله آن حالت کوانتومی دو ذره 100% همبستگی پیدا می کند، یعنی اندازه گیری حالت کوانتومی یک جسم باعث می شود که وضعیت کوانتومی ذره درهم تنیده آن را با اطمینان 100% بدانید. آنها مخالف هستند). جایی که من متوجه نمی شوم این است که چرا از این به این معنی استفاده می شود که اطلاعات سفر هستند، سریعتر از نور هستند یا نه. این شهود از کجا سرچشمه می گیرد که همبستگی بین دو ذره جدا شده ربطی به تأثیر یک ذره بر ذره دیگر دارد؟ برای من، توضیح بسیار قویتر برای اینکه چرا این دو ذره با هم مرتبط هستند این است که خود درهمتنیدگی بر ذرات تأثیر میگذارد، یعنی با درهمتنیدگی، حالتهای کوانتومی آنها به صورت جداگانه توسط فرمولی (به عنوان تابعی از زمان به تنهایی) کنترل میشود که در آن فرمولها تولید میکنند. نتایج کاملاً متضاد برای هر ذره. جداسازی ذرات نیازی به تغییر فرمول ندارد، بنابراین اگر یکی را اندازه بگیرید، دیگری را می شناسید فقط به این دلیل که باید مخالف باشند. با این حال، طبق آنچه خواندهام، این امر مسلم است که درهم تنیدگی کوانتومی = اطلاعات در حال انتقال از یکی به دیگری است. آیا دلیلی برای این فکر کردن داریم؟ آیا نشان دادهایم که میتوانیم به طور قطع وضعیت کوانتومی یک ذره را تغییر دهیم و بنابراین وضعیت کوانتومی شریک درهم تنیده آن را تغییر دهیم، یا هر چیز دیگری که نشان دهد اطلاعات در حال حرکت است؟ این سوال قدیمی علیت در مقابل همبستگی است. در اصل، مفهوم اندازهگیری که خود کیهان را تغییر میدهد (فراتر از هرگونه تأثیر ناظر)، به نظر من تا حدودی احمقانه است.
|
چرا فکر می کنیم که درهم تنیدگی کوانتومی متضمن عمل در فاصله است؟
|
131025
|
اگر اثر اندازه گیری در درهم تنیدگی کوانتومی فوراً رخ می دهد، چرا نمی توان از آن برای انتقال اطلاعات کلاسیک سریعتر از نور استفاده کرد؟ من سؤالم را بر اساس این مقاله به ظاهر خوب استناد شده ویکیپدیا انجام میدهم: http://en.wikipedia.org/wiki/Quantum_entanglement#cite_note-10 ویرایش: به نظر میرسد که سؤال من باید بیشتر بر این متمرکز باشد که چرا نمیتوانیم از آن استفاده کنیم. تغییر به عنوان روشی برای انتقال داده ها
|
چرا نمی توان اطلاعات کلاسیک را از طریق درهم تنیدگی کوانتومی با اندازه گیری زمان بین رویدادهای تغییر منتقل کرد؟
|
25271
|
اگر من بگویم که جهان متناهی است، چگونه می توانید با اطمینان بگویید که من اشتباه می کنم؟
|
آیا می توانیم ثابت کنیم که جهان متناهی است یا نامتناهی؟
|
8115
|
من یک مهندس نرم افزار هستم و یک اخترفیزیکدان نیستم، اما می خواهم بدانم آیا کسی در حال کار بر روی طبقه بندی آنچه در خارج از کیهان وجود دارد؟ پس در خارج از فضازمان چطور؟ چه چیزی وجود دارد؟ یا فرض کنم بی نهایت کهکشان وجود دارد؟ و حتی این پاسخ قانع کننده ای نیست. من می دانم که این سؤال ممکن است به زودی بسته شود ... اما بچه ها لطفاً به من بگویید چه چیزی در خارج از فضا وجود دارد که ما می شناسیم؟ از کودکی در این مورد فکر می کردم. واقعا یک سوال ساده است اگر بگوییم که در درون یک جهان زندگی می کنیم ... پس به طور عینی می گوییم که چیزی خارج از جهان نیز وجود دارد؟ آیا من دیوانه هستم؟ چه چیزی در آنجا وجود دارد؟ آیا فقط جای خالی است؟ یا چی؟
|
اگر نظریه انفجار بزرگ نشان می دهد که جهان در حال انبساط است، پس به چه چیزی منبسط می شود؟
|
110336
|
این چیزی است که من گیج شدم: ریز علیت عبارت است از اینکه متغیرهای میدان محلی جدا شده مانند فضا جابجا می شوند تا بتوانیم متغیرهای فیلد را در یک برش فضایی به عنوان یک پایه کامل مشخص کنیم. معمولاً به عنوان بیانیه ای در مورد محل اطلاق می شود --- اگر ریز علیت شکسته شود، عملگرهای محلی آنقدرها محلی نیستند. بیانیه دیگری در مورد مفهوم محل در زبان ماتریس S وجود دارد --- یک ماتریس S دارای قطب های متناظر با تبادل ذرات است و باقیمانده به ماتریس های S از فرآیندهای پراکندگی فرعی در حدی تبدیل می شود که این فرآیندها دور اتفاق می افتد. از یکدیگر این در خط اصل تجزیه خوشه است. بنابراین سوال من این است: آیا این دو عبارت به نوعی با یکدیگر ارتباط دارند یا حتی معادل هستند؟ یا آنها به سادگی دو عبارت بسیار متفاوت هستند و اصلاً به هم مرتبط نیستند؟
|
ریز علیت و محلی بودن
|
22449
|
در نظریه میدان کوانتومی، ذره را به عنوان یک نمایش واحد تقلیل ناپذیر از گروه پوانکاره تعریف می کند. مطالعه این نمایش ها اجازه می دهد تا جرم و اسپین ذره را تعریف کنیم. با این حال، اسپین برای ذرات پرجرم یکسان تعریف نشده است (که در آن مقدار ویژه بردار پائولی-لوبانسکی به صورت مجذور $-m^2 s(s+1)$ است که در آن $$s = -S، -S +1، \cdots، S،$$ و $S$ اسپین ذره (و $m$ جرم)) و ذرات بدون جرم (که در آن مارپیچ دارای مقادیر ویژه است) است. $\pm \lambda$ و $S=\left|\lambda\right|$ - بدون اشاره به نمایشهای چرخشی پیوسته). با این تعریف، اسپین $S$ که در هر دو مورد ظاهر می شود، به نظر نمی رسد دقیقاً یک چیز باشد. مقدار ویژه که نمایشهای تقلیلناپذیر را برچسبگذاری میکند، در حالت عظیم و بیجرم از یک عملگر یکسان نیست... با این حال، (برای من) وسوسهانگیز است که حداکثر مقدار این مقادیر ویژه را در صورت هر دو حالت یک مقدار فیزیکی ببینم. بنابراین نمی دانم که آیا تعریف کلی تری وجود دارد که هم ذرات پرجرم و هم بدون جرم (حتی کمتر عملی) را در بر بگیرد؟
|
تعریف کلی از اسپین یک ذره چیست؟
|
93271
|
من یک ذره نزدیک دو سیاهچاله شوارتزشیلد دارم. بگذارید سیاهچاله ها در حالت سکون بمانند تا فقط ذره برای ناظر حرکت کند. ما در یک هواپیما هستیم. من مسافت طی شده توسط ذره را در یک قاب برای هر سیاهچاله با استفاده از محلول شوارتزشیلد محاسبه می کنم. حال مشکل این است که آیا می توان سرعت ها را جمع کرد؟ میتوانیم متغیرهای $\Delta\tau_1$، $\Delta\tau_2$، $\Delta r_1$، $\Delta r_2$، $\Delta\phi_1$، $\Delta\phi_2$، و $\Delta t_1 را نامگذاری کنیم. =\Delta t_2$ که به مختصات دکارتی تبدیل می شوند. مقادیر آنها مشخص است، اما آنچه که من نیاز دارم این است که در صورت امکان، مقادیر را با سرعت نتیجه بیابم. چگونه باید ادامه دهم؟ با این حال، اگر این امکان وجود ندارد، آیا روشی برای یافتن سرعت یک ذره در نزدیکی دو سیاهچاله شوارتزشیلد وجود دارد، اگر داده های کافی شناخته شده باشد؟
|
یک ذره نزدیک دو سیاهچاله شوارتزشیلد
|
98023
|
من برای مطالعه QFT مبتدی هستم و در مورد مسیر انتگرال برای بوزون یا فرمیون سردرگم هستم. من در مورد مسیر انتگرال برای تک ذره خوانده ام و برخی از مشکلات را به پایان رسانده ام. اما نمی توانم فصل بعدی را که در مورد مسیر انتگرال برای بوزون و فرمیون است، درک کنم. در اینجا، من برای مدت طولانی سردرگم هستم. لطفاً تفاوت بین این دو نوع انتگرال مسیر را به من بگویید؟ نقطه انتگرال مسیر برای بوزون و فرمیون چیست؟ من متوجه شدم که تفاوت های زیادی در اشکال بین تک ذره، بوزون و فرمیون وجود دارد. من نمی دانم چرا کتاب از اشکال مختلف برای بحث در مورد آنها استفاده می کند. حتی انتگرال مسیر برای سیستم اسپین شکل جدیدی برای بحث دارد. به نظر من، بزرگترین تفاوت بین ذره منفرد و بوزون (فرمیون) آمار است، اما چگونه می توان ویژگی های آماری را در انتگرال مسیر در نظر گرفت؟ فقط استفاده از یک نماد برای دیفرانسیل، $D$، برای جایگزینی نماد اصلی، $d$، کافی است؟
|
نقطه انتگرال مسیر برای بوزون و فرمیون چیست؟
|
75360
|
ببخشید برای ماقبل تاریخ طولانی. شاید برای کسی مفید باشد. هنگام دریافت عبارتی که مربوط به اسپینور و تانسورهای ضد متقارن بود، کمی با شاخصهای اسپینور گیج شدم. یک تانسور ضد متقارن $M_{\mu \nu}$ یک عبارت دارد (در فرمالیسم اسپینور) $$ h_{ab\dot {a}\dot {b}} = \left((\sigma^{\mu})_ {\alpha \dot {\alpha}}(\sigma^{\nu})_{\beta \dot {\beta }} - (\sigma^{\mu})_{\beta \dot {\beta}}(\sigma^{\nu})_{\alpha \dot {\alpha }}\right)M_{\mu \nu} = \varepsilon_{\dot {\alpha} \dot {\beta}}h_{(\alpha \beta )} + \varepsilon_{\alpha \beta}h_{(\dot {\alpha} \dot {\beta })}، \qquad (.1) $$ که در آن هویت دوم تجزیه به ضرایب اسپین کاهشناپذیر است و $$ \varepsilon^{\alpha \beta} = \varepsilon^{\ نقطه {\alpha }\dot {\beta }} = \begin{pmatrix} 0 & 1 \\\ -1 & 0 \end{pmatrix}^{\alpha \beta}, \quad \varepsilon^{\alpha \beta} = -\varepsilon_{\alpha \beta}, $$ $$ h_{(\alpha \beta)} = - \frac{1}{2}\varepsilon^{\dot {\alpha} \dot {\beta} }h_{(\alpha \beta)\dot {\alpha }\dot {\beta }}, \quad h_{(\dot {\alpha }\dot {\beta })} = -\frac{1}{2}\varepsilon^{\alpha \beta }h_{\ alpha \بتا (\dot {\alpha }\dot {\beta })}, \qquad (ثابت) $$ $$ h_{[\alpha \beta]\dot {\alpha }\dot {\beta }} = \frac{1}{2}\left(h_{\alpha \beta \dot {\alpha }\dot {\beta }} - h_{ \beta \alpha \dot {\alpha }\dot {\beta }} \right), \quad h_{(\alpha \beta)\dot {\alpha }\dot {\beta }} = \frac{1}{2}\left( h_{\alpha \beta \dot {\alpha }\dot {\beta }} + h_{\beta \alpha \dot {\alpha }\ نقطه {\beta }} \راست). $$ بنابراین، برای $h_{(\alpha \beta)}$، با استفاده از $(.1)$ $$ h_{(\alpha \beta )} = -\frac{1}{8}\varepsilon^ دریافت میکنم {\dot {\alpha } \dot {\beta } }\left( (\sigma^{\mu})_{\alpha \dot {\alpha}}(\sigma^{\nu})_{\beta \dot {\beta}} + (\sigma^{\mu})_{\beta \dot {\alpha}}(\sigma^ {\nu})_{\alpha \dot {\beta}} - (\sigma^{\mu})_{\beta \dot {\beta}}(\sigma^{\nu})_{\alpha \dot {\alpha }} - (\sigma^{\mu})_{\alpha \dot {\beta}}(\sigma^{\nu})_{\beta \dot {\alpha }}\راست )M_{\mu \nu}. \qquad (.2) $$ سپس می توان نشان داد که $$ \varepsilon^{\dot {\alpha } \dot {\beta } } (\sigma^{\mu})_{\alpha \dot {\ آلفا}}(\sigma^{\nu})_{\beta \dot {\beta}} = (\sigma^{\mu}\tilde {\sigma }^{\nu })_{\alpha \beta }، $$ where $$ (\tilde {\sigma}^{\mu})^{\dot {\beta } \beta } = \varepsilon^{\beta \gamma}\ varepsilon^{\dot {\beta} \dot {\gamma}}(\sigma^{\mu})_{\gamma \dot {\gamma }} = \left( \hat {\mathbf E }, -\hat {\mathbf \sigma } \right). \qquad (تثبیت شده) $$ اما من نمی دانم چگونه آن را نشان دهم. می توانید به من کمک کنید؟ **اضافه 1**. تعریف صحیح $h_{(\alpha \beta)}، h_{(\dot {\alpha} \dot {\beta})}$ $$ h_{(\alpha \beta)} = -\frac{ است. 1}{2}\varepsilon^{\dot {\alpha} \dot {\beta }}h_{(\alpha \beta)\dot {\alpha }\dot {\beta }}، \quad h_{(\dot {\alpha }\dot {\beta })} = -\frac{1}{2}\varepsilon^{\alpha \beta }h_{\alpha \beta(\dot {\alpha }\dot {\beta })}، $$ با تشکر از بی توجهی من. همچنین دف $\tilde {\hat {\sigma}}^{\mu}$ را در دف صحیح تغییر دادم. **اضافه 2**. با تشکر از Trimok جواب گرفتم. ابتدا، برای ساده کردن کار با هر عبارت، باید $(.2)$ را در $\varepsilon^{\delta \beta}$ ضرب کنم: $$ \varepsilon^{\delta \beta }h_{(\alpha \beta )} = $$ $$ = -\frac{1}{8}\varepsilon^{\delta \beta }\varepsilon^{\dot {\alpha } \dot {\beta } }\left( (\sigma^{\mu})_{\alpha \dot {\alpha}}(\sigma^{\nu})_{\beta \dot {\beta}} + ( \sigma^{\mu})_{\beta \dot {\alpha}}(\sigma^{\nu})_{\alpha \dot {\beta}} - (\sigma^{\mu})_{\beta \dot {\beta}}(\sigma^{\nu})_{\alpha \dot {\alpha }} - (\sigma^{\mu}) _{\alpha \dot {\beta}}(\sigma^{\nu})_{\beta \dot {\alpha }}\right)M_{\mu \nu}. $$ برای عبارت اول و دوم، به عنوان مثال، $$ \varepsilon^{\delta \beta }\varepsilon^{\dot {\alpha } \dot {\beta } }(\sigma^{\mu})_{ \alpha \dot {\alpha}}(\sigma^{\nu})_{\beta \dot {\beta}} = (\sigma^{\mu} )_{\alpha \dot {\beta }}(\tilde {\sigma}^{\nu})^{\dot {\beta }\delta } = (\sigma^{\mu}\tilde {\sigma }^{\nu})_{\alpha}^{\quad {\delta}}، $$ $$ \varepsilon^{\delta \beta }\varepsilon^{\dot {\alpha } \dot {\beta } }(\sigma^{\mu})_{\beta \dot {\alpha}}(\sigma^{\nu})_{\ alpha \dot {\beta}} = -\varepsilon^{\delta \beta }\varepsilon^{\dot {\beta} \dot {\alpha } }(\sigma^{\nu})_{\alpha \dot {\beta}}(\sigma^{\nu})_{\alpha \dot {\beta}} = -(\tilde {\sigma} ^{\mu})^{\dot {\beta} \delta}(\sigma^{\nu})_{\alpha \dot {\beta}} = -(\sigma^{\nu}\tilde {\sigma}^{\mu})_{\alpha}^{\quad \delta}. $$ بنابراین $$ \varepsilon^{\delta \beta }h_{(\alpha \beta )} = -\frac{1}{8}\left( 2 (\sigma^{\mu}\tilde {\sigma }^{\nu})_{\alpha}^{\quad {\delta}} - 2(\sigma^{\nu}\tilde {\sigma}^{\mu})_{\alpha}^{\quad \delta} \right) M_{\mu \nu}. $$ دوم، من میتوانم همه عبارتها را در $\varepsilon_{\gamma \delta}$ ضرب کنم و از هویت $\varepsilon_{\alpha \beta}\varepsilon^{\gamma \beta} = -\delta^{\quad \ استفاده کنم گاما}_{\alpha}$: $$ \varepsilon_{\gamma \delta}\varepsilon^{\delta \beta }h_{(\alpha \beta )} = h_{(\alpha \gamma )} = -\frac{1}{4}\left( (\sigma^{\mu}\tilde {\sigma}^{\ nu})_{\alpha \gamma} - (\sigma^{\nu}\tilde {\sigma}^{\mu})_{\alpha \gamma }\right)M_{\mu \nu}. $$
|
شاخص های اسپینور و تانسور ضد متقارن
|
126168
|
آیا جهان بی نهایت است؟ یا محدود است؟ اگر بی نهایت باشد، تصور یک فضای بی پایان بسیار دشوار است (اگرچه غیرممکن نیست). اما اگر متناهی باشد، این ایده که ما نمیتوانیم فراتر از یک فضای خاص برویم، مرا به خود مشغول میکند. بنابراین، در واقع چیست؟
|
آیا جهان بی نهایت است؟
|
7358
|
> **تکراری های احتمالی:** > چرا درهم تنیدگی کوانتومی به عنوان پیوند فعال بین ذرات در نظر گرفته می شود؟ > چرا نمی توان نتیجه اندازه گیری QM را از قبل محاسبه کرد؟ چرا برخی (اکثریت؟) فیزیکدانان عدم قطعیت را از عدم قطعیت کوانتومی نتیجه می گیرند؟ اگر نتوانیم چیزی را اندازه گیری کنیم، به نظر من فقط بازتابی از نادانی ماست. با این حال، از آنچه خوانده ام و دیده ام، فیزیکدانان در واقع آن را به عنوان بازتابی از غیر جبرگرایی زیربنایی تفسیر می کنند. من نمی توانم درک کنم که چرا این است. به نظر می رسد بدیهیات اساسی علم را نقض می کند. به طور خاص علیت. طبق صفحه ویکیپدیا در مورد اصل عدم قطعیت: > (..) برخی از جفتهای خصوصیات فیزیکی، مانند موقعیت و تکانه، > را نمیتوان به طور همزمان با دقت بسیار بالا شناخت. (...) اصل > حاکی از آن است که تعیین همزمان موقعیت و تکانه یک الکترون یا هر ذره دیگر با درجه ای از دقت یا قطعیت غیرممکن است. به نظر می رسد این بیانیه ای در مورد محدودیت ابزار و دانش ما باشد. من دلیلی نمی بینم که «ماهیت اساسی واقعیت ذاتاً غیر قطعی است» از «ما نمی توانیم اندازه گیری دقیق انجام دهیم» را نمی بینم. به نظر می رسد که اینشتین تقریباً تنها فیزیکدان برجسته ای بود که آن را رد کرد. بار دیگر، به نقل از ویکی پدیا: > آلبرت انیشتین معتقد بود که تصادفی بودن بازتابی از ناآگاهی ما از برخی ویژگی های اساسی واقعیت است. من به طور طبیعی با اینشتین موافقم. من هیچ مسیر منطقی از ما نمی توانیم طبیعت را اندازه گیری کنیم به طبیعت تصادفی است نمی بینم. پس چرا فیزیکدانان این دیدگاه را اتخاذ می کنند؟ لطفاً پاسخی را ارائه دهید که واضح و ساده باشد و تشریفات آن را خفه نکند. لطفا توجه داشته باشید: این سوال برای بحث نیست. من واقعاً می پرسم _ چرا این دیدگاه رایج است؟ من صادقانه بگویم که من هیچ مسیر منطقی برای این نتیجه گیری نمی بینم. به عنوان مثال، این سوال را در نظر بگیرید که آیا در حال حاضر در قاهره روز است یا شب؟، و فرض کنید ما نمی دانیم چه چیزی باعث روز و شب می شود. اگر بخواهیم پاسخ این سوال را در هر مقطع زمانی پیدا کنیم، 50 درصد احتمال دارد که روز باشد و 50 درصد احتمال دارد که شب باشد. این بدان معنا نیست که تا زمانی که بررسی نکنیم، پاسخی برای این سوال وجود ندارد، بلکه به این معناست که ما واقعاً نمی دانیم چه چیزی باعث می شود روز و شب در قاهره در هر نقطه از زمان رخ دهد. پس چرا، آه چرا، کسی از این آزمایش فکری به این نتیجه میرسد که قاهره این ویژگی اساسی را دارد که روز و شب در آن غیر قطعی است؟ به وضوح واضح به نظر می رسد که چیزهای وحشتناکی در مورد ذرات زیر اتمی وجود دارد که ما نمی دانیم. اگر بیشتر می دانستیم، شاید بتوانیم راه های بهتری برای اندازه گیری چیزها پیدا کنیم. ویرایش: برای روشن شدن منظورم از عدم قطعیت: اگر یک ذره 30 درصد احتمال دارد «اینجا» باشد، و 70 درصد احتمال دارد «آنجا» باشد، پس فرض میکنم دلیلی وجود دارد که تعیین میکند ذره کجاست. . اما دیدگاه رایج (آنطور که من میفهمم) این است که هیچ دلیلی وجود ندارد، این ذره اتفاقاً 30 درصد مواقع «اینجا» را انتخاب میکند و 70 درصد مواقع بدون دلیل خاصی «آنجا» است. . (به نظر من این دیدگاه پوچ است)
|
علیت و عدم قطعیت کوانتومی
|
126811
|
اگر زمین صاف بود، آیا انتقال بین روز و شب ناگهانی بود؟
|
آیا حرکت تدریجی روز (نور) به شب سرنخی از کروی بودن زمین است؟
|
77614
|
به دلیل کنجکاوی، باعث شد به این فکر کنم که خارج از کیهان چیست، آیا این یک ماده شیمیایی جدید است یا فقط فضای خالی؟ اما فضای خالی دارای پروتون هایی است که در آن ظاهر و ناپدید می شوند، اساساً هنوز چیزی در آن وجود دارد. (ممکن است ربطی به نظریه ریسمان داشته باشد.)
|
جهان در حال گسترش به چه چیزی است؟
|
75366
|
آیا راهی برای مشاهده الگوی هوایی به عنوان مجموع نامتناهی از الگوهای پراش Fraunhoffer وجود دارد؟ من نمی دانم 1.22 از کجا می آید. آیا در فروپاشی شکاف های پراش به شکاف های بی نهایت کوچک مشکلی وجود دارد؟
|
الگوی هوا به عنوان مجموع نامتناهی از الگوهای Fraunhoffer
|
48543
|
من اخیراً مشغول تدریس فیزیک در مورد رادیواکتیویته بودم و دانش آموز ادعا کرد که معلم شیمی او گفته است که مواد رادیواکتیو را می توان به دو بخش تقسیم کرد: آنهایی که نیمه عمر آنها ثابت است و آنهایی که نیمه عمر آنها در طول زمان تغییر می کند. من قبلاً هرگز در مورد این نشنیده بودم و نمی توانم دلیلی برای تغییر نیمه عمر فکر کنم، بنابراین آیا کسی در مورد این موضوع چیزی می داند؟ (من می دانم که برخی از نیمه عمرها را می توان تحت شرایط خاصی تغییر داد، اما من در مورد تغییر طبیعی در طول زمان صحبت می کنم).
|
آیا برخی از نیمه عمرها در طول زمان تغییر می کنند؟
|
98024
|
من در تلاش هستم تا رابطه بین سرعت و نیروی کشش جسم در حال سقوط در هوا را بررسی کنم. من از تجزیه و تحلیل ویدئویی از logger pro برای تعیین جابجایی جسم در حال سقوط در زمان های مختلف و سپس تمایز برای یافتن سرعت و شتاب استفاده کردم. نیروی کشش در هر بازه زمانی با کم کردن نیروی حاصل از وزن بدست می آید. من یک رابطه صاف بین سرعت و نیروی پسا پیدا کردم، اما شبیه یک تابع مماس هذلولی است که کاملاً با معادله کشش متفاوت است. چطوری؟؟
|
مشکل با نتایج آزمایش بر روی نیروی پسا
|
32505
|
من برخی از «علم» را در «علمی تخیلی» خود دوست دارم، بنابراین شروع کردم به بررسی معادلات سینماتیک برای برخی از سناریوهایی که شخصیتهایم درگیر آنها هستند، و به مشکلی برخورد کردم. (لطفا قالببندی من را ببخشید، نمیتوانم نمادهای فرعی/بالا را بفهمم) $v_f = \sqrt{2ad}$، با فرض اینکه $v_i$ به اندازه کافی نزدیک به صفر باشد. این به اندازه کافی آسان است که بتوانید ریاضیات را به چالش بکشید. به جز... با مقادیر کافی برای $a$ یا $d$، شما شروع به شلوغ کردن یا حتی نقض محدودیت سرعت نور می کنید. و من نمی توانم معادلاتی را پیدا کنم که به مدیریت اعوجاج نسبیتی کمک کند! من می دانم که آنها وجود دارند زیرا به یاد می آورم که سال ها و سال ها پیش زمانی که در کلاس فیزیک شرکت می کردم با نسبیت کار می کردم.
|
چگونه معادلات سینماتیک را تنظیم کنم تا از رسیدن به سرعت های سریعتر از نور جلوگیری کنم؟
|
116650
|
آیا راهی وجود دارد که از طریق آن هوا بتوان نور را منعکس کرد؟ با متراکم کردن هوا یا هر راه دیگری؟ وظیفه نمایش تصاویر در هوا است ...
|
کاری کنید که هوا نور را منعکس کند
|
32509
|
آیا دیفئومورفیسمهای زمانمانند واقعاً در توصیف گرانش کوانتومی افزونگی دارند؟ مطمئناً تبدیلهای گیج یانگ میلز را میتوان افزونگی در توصیف در نظر گرفت. همینطور برای الکترودینامیک فرم p. حتی دیفئومورفیسم های فضایی نیز. در مورد دیفئومورفیسم های زمان مانند چطور؟ اگر چنین هستند، آیا تنها درجات آزادی واقعی در گرانش کوانتومی بر روی مرزهای منسجم قرار دارند، که تحت دیفرمورفیسم ها ثابت هستند؟ این یک نسخه افراطی از هولوگرافی خواهد بود.
|
آیا دیفئومورفیسمهای زمانمانند واقعاً در توصیف گرانش کوانتومی افزونگی دارند؟
|
130044
|
چگونه می توانیم تبدیل گیج محلی U(1) را برای میدان اسپینور دیراک تعریف کنیم؟، مانند میدان های اسکالر؟
|
U(1) تبدیل گیج محلی برای میدان اسپینور دیراک
|
110333
|
> > فرض کنید یک ناظر $\mathcal{O}$ از مختصات $t$, $x$ استفاده می کند و > ناظر دیگر $\mathcal{O}'$، با مختصات $t'$، $x'$ است. حرکت با سرعت $\mathbb{v}$ در جهت $x$ نسبت به $\mathcal{O}$. محورهای مختصات $t'$ و $x'$ در نمودار فضازمان > $\mathcal{O}$ کجا > میروند؟ >> >> $t'$-axis: این مکان رویدادهای ثابت $x'=0$ است (و $y'=z'=0$ نیز، اما در اینجا آنها را نادیده می گیریم)، که منبع مبدأ مختصات فضایی $O'$. این خط جهانی $O's$ است و به نظر می رسد که در شکل زیر نشان داده شده است. ( _A First Course In General Relativity_, Bernard Schutz, Second Edition, p. 6) از آنجایی که یک ناظر در مبدأ سیستم مختصات خود قرار دارد و $\mathcal{O'}$ با سرعت نسبی $v$ در حرکت است. جهت $x$ نسبت به $O$، من با این واقعیت کاملاً خوب هستم که خطی که در نمودار آن را $t'$-axis می نامیم، خط جهانی است. $\mathcal{O'}$ در نمودار فضازمان ترسیم شده توسط $\mathcal{O}$. با این حال، من اصلاً متوجه نمیشوم که چرا میگوییم این خط جهانی $\mathcal{O'}$ «محور$t'$» $\mathcal{O'}$ در نمودار فضازمان ترسیم شده است. توسط $\mathcal{O}$، و چرا باید اینطور باشد. کج شده. میشه لطفا یکی دلایلشو برام توضیح بده؟ 
| |
88393
|
من روز گذشته در مورد حمل و نقل از راه دور (انسانی) فکر می کردم. و من این ایده را داشتم که تا آنجا که می دانم، ماده انرژی است. بنابراین فکر میکردم آیا میتوان ماده را برانگیخت تا به انرژی تبدیل شود، انرژی که ممکن است به مکان فیزیکی دیگری منتقل شود و سپس اجازه داده شود به شکل اولیه خود بازگردد. آیا این فقط احمقانه است یا از نظر تئوری ممکن است؟
|
آیا ماده می تواند به انرژی برانگیخته شود و سپس دوباره به ماده تبدیل شود؟
|
127071
|
من یک بازیکن استخر آگاه نیستم، اما متوجه شده ام که گاهی اوقات وقتی توپ نشانه ای به توپ دیگری برخورد می کند، آنها با هم غلت می زنند. و گاهی اوقات توپ نشانه به عقب باز می گردد. و من احساس بسیار بسیار خشنی دارم که ضربه سخت، تیز و حتی یکنواخت توپ نشانه باعث می شود که بیشتر به عقب برگردد در حالی که ضربه آهسته تر یا زاویه دارتر باعث می شود بعد از برخورد به جلو بچرخد. آیا کسی می تواند تحلیل دقیق تری از پدیده ها ارائه دهد یا منبعی برای این موضوع به من معرفی کند؟ من گوگل را امتحان کردم اما چیزی ندیدم که واقعاً تا آنجا که می توانم به این موضوع رسیدگی کند. [ویرایش: با تأمل بیشتر، تصور میکنم یک سوال کلیتر این است: در یک برخورد، چه چیزی تعیین میکند که چه مقدار از تکانه ترکیبی سیستم به قطعات توزیع میشود؟ بنابراین در برخورد اتومبیلها، یا توپهای استخر، یا اسکیتبازی که روی یخ یک توپ بیسبال پرتاب میکند، چه ویژگیهایی از سیستم میزان تکانه وارد شده به هر جزء را تعیین میکند؟]
| |
100429
|
اگر می توانستید یک سفینه فضایی بسازید و در یک جهت به سفر ادامه دهید، بالاخره چه اتفاقی می افتاد؟ یک پاسخ این است که شما هرگز به پایان نخواهید رسید. اما این فضای صرفاً افلاطونی به نظر می رسد و با نظریه انفجار بزرگ (یا اولین انفجار بزرگ، اگر ادعا می کنید انفجارهای بزرگ زیادی وجود داشته است) در تضاد است. یعنی فضا در بیگ بنگ ایجاد شده و در حال گسترش است و فضایی خارج از آن قلمرو وجود ندارد. پس چه اتفاقی می افتد اگر سفینه فضایی برای همیشه به سفر خود ادامه ندهد؟ این ما را به دومین پاسخ احتمالی می رساند: سفینه فضایی در نهایت سفر دورتر را متوقف می کند، جهت خود را تغییر می دهد و ممکن است بازگردد. برای من، هر دوی این پاسخ ها به یک اندازه ترسناک و غیرقابل قبول و متناقض هستند. سرنوشت نهایی سفینه فضایی با در نظر گرفتن انفجار بزرگ به عنوان منشاء فضا چه خواهد بود؟ به روز رسانی: تلاش در اینجا این است که بین فضای تولید شده توسط مهبانگ و ابعاد خارج از کیهان یا هر آنچه که قبل از انفجار بزرگ وجود داشت، تمایز قائل شود و تا حد امکان پاسخی کمتر متناقض ارائه شود. بگذارید فقط برای بحث، یک سفینه فضایی مجازی را تصور کنیم که بتواند از انبساط پرشتاب جهان پیشی بگیرد و اجازه دهد در یک جهت خاص حرکت کند. وقتی به لبههای کیهان میرسد، اگر خیلی ناخوشایند نباشد، از خود کیهان پیشی میگیرد، در صورتی که در دایره نرود. حتی اگر این آزمایش فکری خاص اساساً با انبساط خود جهان تفاوتی ندارد، ممکن است به درک کمی در مورد فراتر از جهان کمک کند. حال اگر سفینه فضایی به تنهایی به سمت خارج به حرکت خود ادامه دهد، آیا خود فضا را در آن جهت خاص گسترش می دهد؟
|
فضا و اندازه بی نهایت
|
114654
|
انقباض در بیشتر تصاویر شبیه چاه گرانشی است. آیا از انرژی منفی برای انقباض و انبساط فضا یا مثبت و منفی برای انقباض (انرژی مثبت) استفاده می کنید و سپس با انرژی منفی گسترش می دهید؟
|
آیا درایو Alcubierre از انرژی منفی برای فشرده کردن فضای جلوی خود استفاده می کند؟
|
52069
|
اگر **نور** روشن باشد، فقط برای یک ثانیه، و فاصله بین ناظر و منبع نور 10 میلیون کیلومتر باشد، آیا باز هم می توانم جرقه نور را ببینم؟ به عنوان مثال، فرض کنیم منبع خورشید و ناظر چشم انسان است.
|
آیا می توانم نور را از فاصله 10 میلیون کیلومتری ببینم؟
|
26358
|
من مقاله ویکی پدیا _کشف نپتون_ را به دقت خواندم، و متوجه نشدم که بی نظمی مدار اورانوس چه بوده که منجر به کشف نپتون شده است. سالها پیش چند فیلم آموزشی دیدم که بی نظمی را به صورت شماتیک به شرح زیر نشان می داد. هنگامی که این دو سیاره نزدیک یکدیگر بودند، گرانش نپتون به طور موقت اورانوس را از مدارش بیرون می کشد و سپس اورانوس به نحوی به عقب کشیده می شود و به گردش خود در مداری بیضوی ادامه می دهد، گویی هیچ اتفاقی نیفتاده است. بنابراین مدار اورانوس کاملاً بیضوی خواهد بود به جز قوس نسبتاً کوتاهی که در آن به بیرون خم می شود. این منطقی نیست - اگر نیروی خارجی وجود داشته باشد که اورانوس را (حتی اندکی) از مدارش خارج کند، چگونه به مدارش بازمی گردد؟ من فکر می کنم مدار آن باید به طور دائمی (اما کمی) تغییر کرده باشد. بنابراین با گذشت زمان، هر بار که نپتون از اورانوس عبور می کند، انحرافات متوالی باید جمع شوند و مدار اورانوس باید بزرگتر شود (دورتر از خورشید) و از آنجایی که نپتون نیز با همان جاذبه به سمت اورانوس جذب می شود، مدار نپتون باید کوچکتر شود (نزدیکتر به خورشید). . بینظمی دقیقاً چیست و چرا با هر بار عبور نپتون، مدار اورانوس برای همیشه تغییر نمیکند؟
|
بی نظمی در مدار اورانوس که توسط نپتون ایجاد می شود چیست؟
|
98029
|
سوال مربوط به این پست است شکست خود به خودی تقارن به نوعی یک اثر حجمی است، که در اصل فقط در سیستم بی نهایت بزرگ اتفاق می افتد. واینبرگ در جلد دوم QFT خود از صندلی استفاده کرد که تقارن چرخشی را به دلیل مقیاس بزرگ صندلی نشان داد. ص 163 > ما مجبور نیستیم به دنبال نمونه هایی از شکستن تقارن خود به خود باشیم. > یک صندلی را در نظر بگیرید. معادلات حاکم بر اتم های صندلی از نظر چرخشی متقارن هستند، اما راه حلی از این معادلات، صندلی واقعی، جهت گیری مشخصی در فضا دارد. در اینجا ما خیلی نگران شکستن تقارن ها توسط اجسامی مانند صندلی نیستیم، بلکه بیشتر به شکست تقارن در حالت پایه هر نظریه میدان کوانتومی واقع گرایانه، خلاء مربوط می شویم. p.164-165 > شکست تقارن خود به خودی در واقع فقط برای سیستم های ایده آل > بی نهایت بزرگ اتفاق می افتد. ظاهر تقارن شکسته برای یک صندلی > به این دلیل به وجود می آید که دارای یک گشتاور ماکروسکوپی اینرسی $I$ است، به طوری که حالت پایه آن بخشی از برجی از حالت های برانگیخته دورانی است که انرژی های آن تنها با مقادیر بسیار ناچیزی به ترتیب $ از هم جدا می شوند. \frac{{\hbar}^2}{I}$. > این به بردار حالت صندلی حساسیت فوق العاده ای نسبت به > آشفتگی های خارجی می دهد. حتی میدانهای خارجی بسیار ضعیف انرژی را بسیار بیشتر از اختلاف انرژی این سطوح چرخشی جابهجا میکنند. در نتیجه، هر میدان خارجی نامتقارن چرخشی باعث می شود که حالت پایه یا هر حالت دیگری از صندلی با اعداد حرکت زاویه ای مشخص به سرعت اجزایی را با اعداد کوانتومی تکانه زاویه ای دیگر ایجاد کند. حالتهای صندلی که نسبت به اغتشاشات خارجی کوچک نسبتاً پایدار هستند، حالتهایی با تکانه زاویهای معین > اعداد کوانتومی نیستند، بلکه حالتهایی با جهت معین هستند که در آنها تقارن چرخشی نظریه زیربنایی شکسته میشود. برای خلاء نیز، با تقریبی بسیار خوب، صندلی با الکترودینامیک کوانتومی $$L= -\frac{1}{4} F_{\mu\nu}F^{\mu\nu} + i \bar توصیف میشود. {\psi}(\gamma^{\mu}D_{\mu}-m) \psi $$ چرخش صندلی مربوط به گروه $SO(3)$ به عنوان زیرگروه لورنتس است. گروه $SO(1,3)$. اگر خلاء با صندلی مشابه باشد، تقارن چرخشی نیز میتواند با تقارن $O(N)$ سخت جهانی شکسته شود. استدلال استاندارد مبنی بر اینکه بوزون هیگز یک اسکالر است، ثابت نگه داشتن لورنتز است. اگر تقارن چرخشی $SO(3)$ از بین برود، این آرگومان لزوما معتبر نیست. آیا توجیه دیگری برای اسکالر بودن بوزون هیگز وجود دارد؟ اگر خلاء مشابه صندلی نیست، چرا فقط تقارن جهانی سفت و سخت $O(N)$ شکسته شده است اما $SO(3)$ نه؟ آیا این یک حدس خالص است و سپس به صورت تجربی تأیید می شود؟
|
یک سوال در مورد شکستن تقارن خود به خود در حد ماکروسکوپی
|
104424
|
بیایید فرض کنیم یک خازن با ظرفیت خازن $C$ و اختلاف پتانسیل $U$ داریم. پس از شارژ آن را جدا می کنیم. سپس یک دی الکتریک بین صفحات قرار می دهیم. من می دانم که ظرفیت خازنی به میزان $C *k$ افزایش می یابد، اما با شارژ و اختلاف پتانسیل روی آن چه اتفاقی می افتد. فرض کنید $k = 2$. آیا $q$ دوبرابر می شود یا $U $به نصف کاهش می یابد؟
|
خازن با دی الکتریک بین صفحات
|
109857
|
در این مقاله، نویسندگان این ادعا را دارند (صفحه **44**) که انبساط به خودی خود - یعنی انبساط ساحلی نه شتاب میگیرد و نه کاهش مییابد - هیچ نیرویی تولید نمیکند. من برای متقاعد کردن خودم در این مورد مشکل دارم. من به دو اتم پیوند خورده فکر می کنم و فضای بین آنها در حال گسترش است. در حالی که من شک ندارم که ساختار دست نخورده باقی می ماند، به نظر من نیروی جذب همیشه باید در برابر انبساط که ذرات را از هم جدا می کند، برخوردار بازی کند. من کجا اشتباه می کنم که به انبساط به عنوان نیرویی که بر خلاف جاذبه عمل می کند فکر کنم؟ آیا کسی استعاره ای در دست دارد؟ راه دیگری برای بیان سوال من: با سرعت انبساط به اندازه کافی بزرگ (اما نه شتابنده)، آیا به نقطه ای می رسیم که مولکول ها از هم جدا شوند؟ ویرایش: در این سوال مرتبط، به نظر می رسد پاسخ مورد توافق این است که گسترش فضا خود را به عنوان یک نیرو نشان می دهد.
|
در جهانی که با سرعت ثابتی در حال انبساط است، آیا اجسامی که به یکدیگر جذب می شوند نیرویی مخالف جاذبه خود احساس می کنند؟
|
60119
|
مسلماً فیزیک هسته ای نقطه قوت من نیست. من در حال نوشتن یک شبیه سازی برای مدل سازی آلفا واپاشی هستم. تا کنون، مقادیر انرژی جنبشی ذرات آلفا را که در یک فروپاشی خاص ساطع میشوند، جستجو کردهام. اکنون من این را بارها دیدهام، به عنوان مثال برای 212-Polonium: **$^{212}$Po -10.3649 MeV** مقدار دادهشده مازاد جرم است. سپس به کتاب فیزیک هستهای (کرین) نگاه کردم و دریافتم: $T_\alpha = \frac{Q}{1 + m_\alpha / m_{x'}}$ که در آن $T_\alpha$ انرژی جنبشی ذره آلفا، Q مقدار Q است، $m_\alpha$ جرم ذره آلفا و $m_{x'}$ جرم هسته دختر است. ابتدا فکر کردم، Q و $\Delta M$ به سادگی با ضریب $c^2$ مرتبط هستند. اما به نظر نمی رسد که اینطور باشد، زیرا محاسبات من اشتباه است. چگونه می توانم انرژی جنبشی ذره آلفا را **فقط با توجه به اطلاعات بالا** محاسبه کنم؟
|
انرژی جنبشی ذره آلفا در واپاشی $^{212}$Po
|
82511
|
> این سوال بخشی از جلسه این هفته باشگاه ژورنال است. * * * ساخت این سیستم ها به طرز مضحکی سرگرم کننده به نظر می رسد. کسی میتونه جزییات رو توضیح بده؟ انواع مختلف راه حل ها چیست و پویایی آنها چیست؟ تفاوت آنها با راه حل های قبلی چیست؟  از اولین باری که مقاله را دیدم مدتی می گذرد که به زیبایی در > Physicists Discover a Hopping 13 Solutions to Three می گذرد. -مشکل بدن Jon > Cartwright، اخبار Science Now، 8 مارس 2013. مقاله اصلی در > سه کلاس مدارهای تناوبی مسطح سه جسمی نیوتنی است. میلوان > شوواکوف و وی. دیمیتراشینوویچ. _فیزیک کشیش Lett._ **110** شماره. 11, 114301 > (2013). arXiv:1303.0181.
|
جزئیات راه حل های جدید برای مشکل سه بدنه
|
116653
|
> میله ای به طول 1 متر روی یخ با جرم $m_2=1$ kg به صورت عمود بر > یک انتها توسط ذره نقطه ای با جرم $m_1=0.1$ کیلوگرم برخورد می کند. برخورد الاستیک است > و ذره نقطه ای در همان جهت به عقب برگشته است. پس از برخورد > فرکانس میله $\nu =2$ هرتز است. سرعت اولیه > ذره نقطه چقدر بود؟ تلاش من: از آنجایی که برخورد کشسان است، انرژی جنبشی سیستم قبل و بعد از برخورد یکسان است: $0.5m_1v_1^2=0.5J_2 \omega_2^2+0.5m_2v_2^2+0.5m_1v_3^2$$ کجا $ v_3$ سرعت ذره نقطه ای پس از برخورد است. اکنون، در مورد یک میله: $$J=\frac{1}{12}L^2m$$ و، ما همچنین می دانیم: $$\omega_2=2 \pi \nu$$ و همچنین هیچ خارجی وجود ندارد نیروها، بنابراین تکانه سیستم قبل و بعد از برخورد یکسان است: $$m_1\vec{v_1}=m_1 \vec{v_3}+m_2\vec{v_2}$$ در اینجا $v_1$ کمیتی است که ما به دنبال آن هستیم، $v_3$ سرعت ذره نقطه پس از برخورد و $v_2$ سرعت مرکز جرم میله است. به این ترتیب است: $$\vec{v_2}=\frac{m_1 \vec{v_1}-m_1 \vec{v_3}}{m_2}$$ از این نتیجه میشود: $0.5m_1v_1^2=\frac{1}{ 24}L^2m_2 4 \pi^2 \nu^2+0.5m_2 |\frac{m_1 \vec{v_1}-m_1 \vec{v_3}}{m_2}|^2+m_1v_3^2$$ این 1 معادله با 2 مجهول است و اینجاست که من گیر میکنم. هر کمکی قابل تقدیر است.
|
برخورد الاستیک ذره نقطه ای و میله
|
24017
|
فکر می کردم جهان متناهی است، اما بعد این را خواندم: چگونه چیزی متناهی می تواند نامحدود شود؟ و به نظر می رسد که آن را بی نهایت فرض می کنند. پس کدام است؟
|
آیا جهان متناهی است یا نامتناهی؟
|
130041
|
من به دنبال الگوهایی برای پخش موثر اولتراسوند منعکس شده در محدوده طول موج 1 میلی متر تا 4 میلی متر در داخل یک لوله باریک هستم (من انعکاس دیوار را نمی خواهم). به دلایل مختلف جذب راه حلی به نظر نمی رسد. ضخامت نیز بسیار مهم است زیرا سطح نباید بیش از 1 میلی متر عمق داشته باشد. این بخشی از مجموعه ای برای اندازه گیری جذب در گازها با استفاده از پالس های بازتابی است.
|
پخش سونوگرافی در یک لوله - الگوهای
|
106376
|
اگر آنتروپی را درست بفهمم، برای مثال دو جسمی که به دور یک مرکز جرم می چرخند، آنتروپی کمتری نسبت به زمانی دارند که اجسام گفته شده در نهایت به یکدیگر برخورد کنند و جسم جدیدی تشکیل دهند. بنابراین بیایید بگوییم که یک کهکشان معمولی به دور مرکز جرم خود می چرخد و در نهایت اجرام درون آن به مرکز سقوط می کنند و در نتیجه آنتروپی آن افزایش می یابد. اما اگر آنتروپی کیهان به نحوی ثابت بود، پس شاید به همین دلیل است که فضا در حال انبساط است؟ هر چه هر کهکشان هرج و مرجتر میشود در حالی که اجرام به هم نزدیکتر و نزدیکتر میشوند، این کهکشانها در همان زمان به لطف گسترش فضا بیشتر و بیشتر از هم دور میشوند. من محاسبات دقیق آنتروپی را نمی دانم، اما آیا ممکن است مکانیزمی وجود داشته باشد که باعث انبساط فضا به عنوان واکنشی به گرانش شود که آنتروپی محلی را افزایش می دهد؟ همچنین شدت گرانش زمانی که فاصله بین اجسام کوتاهتر باشد، افزایش مییابد، بنابراین هر چه دو جرم طولانیتر گرانش باشند، فاصله بین آنها کوتاهتر میشود و سپس گرانش در طول زمان شدیدتر میشود. این ممکن است با افزایش سرعت انبساط جهان مطابقت داشته باشد، زیرا برای ثابت نگه داشتن آنتروپی باید سریعتر جبران کند. اگر آنچه در بالا گفتم کاملاً نادرست است مرا ببخشید. من به آنتروپی فکر کردهام و به این ایده رسیدهام، اما فیزیکدان حرفهای نیستم و میخواهم بدانم آیا هر یک از موارد بالا منطقی است یا خیر.
|
آیا آنتروپی جهان می تواند ثابت باشد؟
|
57705
|
من خوانده ام که **سطح گاوسی** نمی تواند از بارهای مجزا عبور کند. چرا اینطور است؟ من حتی در کاربرد قانون گاوس دیدهام که سطح گاوسی را تصور میکنیم که از یک توزیع بار عبور میکند، به عنوان مثال. در صورت بی نهایت بار هواپیما ورق حامل . اگر نمی تواند از بارهای مجزا عبور کند، چگونه از آن در توزیع بار پیوسته استفاده می کنیم، زیرا همان _objection_ باید برای آن نیز وجود داشته باشد. لطفا علت را توضیح دهید.  در اینجا $E \rightarrow \infty$ as, $r\rightarrow 0$ اگر این ابهام است پس باید در توزیع شارژ پیوسته یکسان باشد. در غیر این صورت لطفاً واضح تر بیان کنید زیرا می توانیم بار را به صورت یک توپ کروی تعریف کنیم و نیم بار را می توان در داخل سطح در نظر گرفت (همانطور که در تصویر و حتی با JoshuaBarr موافق است).
|
چرا یک سطح گاوسی از بارهای مجزا عبور نمی کند؟
|
102867
|
مطمئن نیستم که Physics StackExchange مکان مناسبی برای این سوال فیزیک محیطی/کاربردی باشد، اما از آنجایی که هیچ انجمنی مناسب تر پیدا نکردم، سوالم را اینجا مطرح می کنم. در غیر این صورت لطفا سوال من را جابجا کنید. **سوال اصلی** **هنگام خروج از اگزوز خودرو، دودها در کدام جهت حرکت می کنند؟** هیچ حرکت هوایی یا باد فرض نمی شود. در روزهای سرد زمستان می توان دید که جهت اولیه افقی یا رو به پایین است و ابرهای دود کوچکی را در پشت خودرو تشکیل می دهد. دود از آنجا به کجا به کجا می رود؟ دودها فرضاً دمای بالاتری نسبت به هوای اطراف دارند که نشان دهنده افزایش آنهاست. با این وجود اثرات خنک کنندگی و چگالی ممکن است این اثر را از بین ببرد یا از آن فراتر رود. **سوال فرعی** دفتر من در طبقه سوم جنب جاده اصلی ترافیکی است. آیا وقتی پنجره را باز می کنم قسمت هایی از دود وارد اتاق می شود؟ (این جایی است که الهام اولیه من برای این سوال از اینجا می آید)
|
سوال کاربردی / زیست محیطی: جهت دود اگزوز
|
102856
|
اگر همه حرکات نسبت به چارچوب مرجع تعیین شده توسط یک ناظر است، چرا این دیدگاه که سیاره زمین به دور خورشید می چرخد صحیح تر از این دیدگاه است که خورشید به دور سیاره زمین می چرخد و تمام سیارات دیگر به دور خورشید می چرخند؟ آیا اثبات ریاضی وجود دارد؟
|
حرکت نسبی و سیارات در حال گردش
|
55444
|
تلاش برای رصد آسمان شب برای چند هفته، حرکت خورشید و ستارگان تقریباً با نظریه ژئوسنتریک مطابقت دارد، یعنی همه آنها در اطراف زمین حرکت می کنند. **پس چه چیزی، کدام رصد خاص، ما را به این فکر انداخت که ممکن است برعکس باشد، که همه سیارات به دور خورشید حرکت کنند؟**
|
چه چیزی باعث شد که فکر کنیم زمین به دور خورشید حرکت می کند؟
|
127078
|
من روی مدل Ginzburg-Landau برای امواج چگالی شارژ کار میکنم و مجموع توابع گرین را برای محاسبه عبارات در مدل GL انجام میدهم. من این سوال را دارم: آیا ترتیب مبلغ بیش از $ \vec{k} $ (یا در نهایت $ \vec{r} $) و $\omega_n$ مهم است؟ از نظر ریاضی سوال زیر است، $$ \sum_{\vec{k}} \sum_{\omega_n} =^؟ \sum_{\omega_n} \sum_{\vec{k}} $$ اگر نیست، چه زمانی اتفاق میافتد یا در چه شرایطی تفاوت وجود دارد؟ با تشکر آل
|
مجموع توابع گرین در ماده متراکم
|
2392
|
در سال 2009، دانشگاه روآن مقالهای منتشر کرد که ادعا میکرد نتایج Blacklight Power در مورد تولید انرژی با استفاده از حالتهای هیدرینوی اتم هیدروژن را تکرار میکند. به نظر می رسد این مقاله تا آنجایی که چشم آموزش ندیده من می تواند بگوید این روش را با تمام جزئیات توصیف می کند. آیا شخص دیگری برای تکرار این نتایج تلاش کرده است و آیا موفق شده است؟
|
آیا یافته های «هیدرینو» دانشگاه روآن در جای دیگری تکرار شده است؟
|
98587
|
من برای معنای جهان در گوگل جستجو کرده ام که در آن موارد زیر را یافته ام: همه **مواد و فضا** موجود به عنوان یک کل در نظر گرفته می شوند؛ کیهان. اعتقاد بر این است که جهان حداقل 10 میلیارد سال نوری قطر دارد و شامل تعداد زیادی کهکشان از زمان ایجاد آن در انفجار بزرگ در حدود 13 میلیارد سال پیش در حال گسترش بوده است. در حال حاضر، من در مورد نظریه انفجار بزرگ شنیده ام که می گوید جهان در ابتدا نقطه ای با چگالی بی نهایت بوده است. اما در تعریف بالا می بینم که فضا نیز در جهان گنجانده شده است. بنابراین اگر جهان در ابتدا یک نقطه بود، پس **چه چیزی خارج از آن نقطه بود؟** و **این نقطه چگونه در حال انبساط است اگر چیزی خارج از آن وجود نداشته باشد؟** به همین دلیل است که من قیاس بالون را نیز نمی فهمم. در حال گسترش در فضا اما در اینجا خود جهان طبق تعریف گوگل دارای فضا است. احتمالاً من این سؤال را در ذهن خود دارم زیرا نمی توانم تصور کنم که چگونه فضا در 3 بعدی روی خودش قرار می گیرد مانند سطح زمین در 2 بعدی.
|
در واقع کیهان چیست؟ فقط ماده یا هم ماده و هم فضا؟
|
110530
|
پیر-ماری روبیتای، متخصص MRI در مورد ایرادات طراحی COBE، WMAP، و پلانک و نقض قانون کیرشهوف: در اینجا صحبت های او آمده است: ** پیر-ماری روبیتای: پس زمینه مایکروویو کیهانی** **پیر-ماری روبیتای: در مورد اعتبار قانون Kirchhoff** Robitaille رکورد جهانی تصویربرداری MRI با بالاترین وضوح را دارد. نکته جالبی که او به آن اشاره می کند این است که منابع کیهان شناسی در طول زمان تغییر نمی کنند، با این حال داده های COBE، WMAP و Plank بسیار متغیر هستند. در اینجا مقالات او به شرح نقص های طراحی COBE، WMAP و Planck است: Robitaille P.-M. WMAP: A Radiological Analysis http://www.ptep- online.com/index_files/2007/PP-08-01.PDF Robitaille P.-M. COBE: یک آنالیز رادیولوژیکی http://www.ptep- online.com/index_files/2009/PP-19-03.PDF Robitaille P.-M. ماهواره پلانک LFI و پسزمینه مایکروویو: اهمیت اهداف مرجع 4K http://www.ptep- online.com/index_files/2010/PP-22-02.PDF
|
آیا COBE، WMAP و Plack دارای اشکالاتی در طراحی هستند؟
|
107554
|
شاید یک سوال احمقانه باشد، اما از قضیه Ehrenfest، \begin{eqnarray*} \frac{d\langle A\rangle}{dt} &=& \left\langle\frac{\partial A}{\partial داریم t}\right\rangle + \frac{1}{i\hbar}\left\langle[A,H]\right\rangle \end{eqnarray*} if ما آن را به همیلتونی اعمال می کنیم، \begin{eqnarray*} \frac{d\langle H\rangle}{dt} &=& \left\langle\frac{\partial H}{\partial t}\right\rangle + \frac{1}{i\hbar}\left\langle[H,H]\right\rangle \end{eqnarray*} اما از آنجایی که آخرین ترم ناپدید میشود \begin{eqnarray*} \frac{d\langle H\rangle}{dt} &=& \left\langle\frac{\partial H}{\partial t}\right\rangle \end{eqnarray*} اما در در موارد کلی، مقدار انتظاری مشتق زمانی همیلتونی صفر نیست، یعنی در چاه پتانسیل نامتناهی. $$ \left\langle\frac{\partial H}{\partial t}\right\rangle=\int\Psi^*\frac{\partial H}{\partial t}\Psi dx=\int\sum_n c_n ^* \psi_n^*e^{iE_n t/\hbar}\frac{\partial H}{\partial t}\sum_m c_m \psi_m e^{-iE_m t/\hbar}dx$$ $$ =\int\sum_n c_n^* \psi_n^*e^{iE_n t/\hbar}\sum_m c_m (H \psi_m) \frac{\partial } {\partial t}e^{-iE_m t/\hbar}dx$$ $$=\int\sum_n c_n^* \psi_n^*e^{iE_n t/\hbar}\sum_m c_m{1\over{i\hbar}}E_m^2\psi_m e^{-iE_m t/\hbar}dx$$ $$={1\ بیش از{i\hbar}}\sum_n\sum_m e^{i(E_n -E_m) t/\hbar}c_n^*c_m\int E_m^2 \psi_n^*\psi_m dx$$ $$={1\over{i\hbar}}\sum_n |c_n|^2E_n^2 $$ اما از آنجایی که مقدار انتظار همیلتونی در چاه بینهایت یک ثابت است، واضح است که یک تناقض است. آیا نمی توان قضیه ارنفست را برای همیلتونین به کار برد، یا اشتباهی در محاسبه من وجود دارد؟
|
بکار بردن قضیه ارنفست در همیلتونین
|
82512
|
وقتی در مورد انتشار اشعه گاما یا اشعه ایکس در رسانه صحبت می کنیم، معمولاً در مورد ضریب تضعیف جرم صحبت می کنیم و مایل به مواد با چگالی بالا برای محافظت هستیم. این احتمالی به نظر می رسد: ما محافظ را افزایش می دهیم تا شانس تعامل پرتوهای EM با رسانه را به حداکثر برسانیم. با این حال، هدایت بخشی از ضریب تضعیف است. چرا از مواد بسیار رسانا استفاده نمی کنید؟ چه چیزی استفاده از سرب با چگالی بالا را نسبت به رسانایی بالا توجیه می کند؟
|
محافظ اشعه ایکس/گاما: چگالی در مقابل رسانایی
|
91269
|
من همیشه با رابطه بین معادله شرودینگر و معادله موج سردرگم شده ام. $$ i\hbar \frac{\partial \psi}{\partial t} = - \frac{\hbar^2}{2m} \nabla^2+ U \psi \hspace{0.25in}\text{-vs -}\hspace{0.25in}\nabla^2 E = \frac{1}{c^2}\frac{\partial^2 E}{\partial^2 t} $$ به دلیل اولین مشتق، معادله شرودینگر بیشتر شبیه معادله گرما است. برخی از اشتقاقهای معادله شرودینگر از دوگانگی موج-ذره برای نور شروع میشوند و استدلال میکنند که ماده نیز باید این پدیده را نشان دهد. در برخی یادداشتهای فرمی، با مقایسه اصل حداقل زمان فرما $\delta \int n \;ds = 0 $ و اصل حداقل عمل Maupertuis $\delta \int 2T(t) \; dt = 0 $. آیا تا به حال این موضوع روشن شد؟ چگونه می توانیم ایده موج ماده را به صورت کمی بیشتر ببینیم؟ * * * به طور خلاصه، من سعی می کنم بفهمم چرا معادله موج الکترومغناطیسی هذلولی است در حالی که معادله شرودینگر سهمی است.
|
رابطه بین معادله شرودینگر و معادله موج
|
114651
|
نمایش بازی زیر را در نظر بگیرید: دو دوست تام و جری (X و Y) از بین تماشاگران برای رقابت برای یک جایزه بزرگ، یک فراری کاملاً جدید، انتخاب میشوند. توضیحات بازی: 1. دو شرکت کننده از هم جدا شده اند. 2. از هر شرکت کننده یکی از سه سوال {A, B, C} پرسیده می شود و سؤالاتی که از دو شرکت کننده پرسیده می شود نباید یکسان باشد. هر یک از این سوالات دو پاسخ ممکن دارد که به صورت {+1، -1} تعیین می کنیم. 3. 2 را به تعداد زیاد تکرار کنید. 4. وقتی از دو شرکت کننده سوال یکسانی پرسیده می شود، باید همیشه پاسخ یکسانی را بدهند. 5. هنگامی که از دو شرکت کننده سؤالات متفاوتی پرسیده می شود، آنها باید 14 دلار از زمان را به توافق برسانند. حالا تام و جری چگونه می توانند این بازی را ببرند؟ ساده است: آنها یک استراتژی ایجاد می کنند که به موجب آن از قبل مجموعه ای از پاسخ ها را برای دادن به سه سوال {A، B، C} تصمیم می گیرند. این تضمین می کند که وقتی از آنها سؤال مشابهی پرسیده می شود، همیشه همان پاسخ را می دهند. برای مثال، آنها ممکن است در مورد {+1، +1، -1} تا {A، B، C} تصمیم بگیرند. اجازه دهید این پاسخ ها را به عنوان $v_i(\alpha) = \pm1$ برای $\mathcal i$ = X, Y, $\alpha$ = A, B, C نشان دهیم. این به تام و جری اجازه نمی دهد 4 را برآورده کنند. $ \mathscr قضیه:$ متغیرهای تصادفی $v_i(\alpha), \mathcal i$ = X, Y, $\alpha = A, B, C$ وجود ندارد. که: $$ 1. v_i(\alpha) = \pm1 $$ $$ 2. v_X(\alpha) = v_Y(\alpha)\forall \alpha $$ $$ 3. Pr(v_X(\alpha) = v_Y (\beta)) = \frac 14 \forall \alpha, \beta, \alpha \neq \beta $$ $\mathscr اثبات:$ فرض کنید برای تناقض وجود دارد متغیرهای تصادفی $v_i(\alpha)، \mathcal i$ = X، Y، $\alpha = A، B، C$ به طوری که (1-3 نگه دارید). از آنجایی که $ v_i(\alpha)$ فقط می تواند دو مقدار $\pm1$ را بگیرد، باید $Pr(v_X(A) = v_X(B)) + Pr(v_X(A) = v_X(C)) + داشته باشیم. Pr(v_X(B) = v_X(C)) \geq 1 $ با شرط 2، سپس $Pr(v_X(A) = v_Y(B)) داریم Pr(v_X(A) = v_Y(C)) + Pr(v_X(B) = v_Y(C)) \geq 1$ اکنون، طبق شرط 3، $ \frac 14 + \frac 14 + \frac 14 \ داریم. geq 1$ یک تناقض. اما اگر به پیشبینیهای مکانیک کوانتومی نگاه کنید، میتوانید (1-3) را برآورده کنید. آزمایشها مکانیک کوانتومی را تأیید کردهاند، بنابراین همبستگیهای بهدستآمده نمیتواند به دلیل یک استراتژی از قبل موجود باشد. سپس ما باید تعجب کنیم که چگونه تام و جری همیشه می توانند اطمینان حاصل کنند که ویژگی (2) برقرار است، اگر آنها نمی توانند به سادگی در مورد مجموعه ای از پاسخ ها برای دادن به سه سؤال {A, B, C} تصمیم بگیرند. باید زمانی که از تام و جری سؤالی پرسیده می شود، آنها با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند که چه سؤالی پرسیده می شود، و با یک پاسخ موافقت می کنند، زیرا در غیر این صورت، کسی $Pr(v_X(\alpha) = v_Y(\alpha) خواهد داشت. )) = \frac 12$ $\mathscr Bell's\; قضیه\; مفهوم: $ همبستگیهای مکانیکی کوانتومی به دلیل ویژگیهای از پیش موجود نیست. ترکیب این با قانون (1) بازی نشان میدهد که این باید سریعتر از نور اتفاق بیفتد، آزمایشهای اخیر به طور قاطع نشان میدهند که فوراً انجام شود. سوال من این است که چرا این نکته برجسته در ادبیات اینقدر درهم است؟ قضیه بل اغلب به صورت زیر بیان می شود. $\mathscr خیر\; نظریه\; از\; محلی\; پنهان\; متغیرها\; می تواند\; تولید \; \; پیش بینی ها\; از\; کوانتومی\; مکانیک$ این نکته را گم کرده است. متغیرهای پنهان (ویژگی های از قبل موجود) نتیجه ای مشتق شده از عدم تبادل اطلاعات در مورد ویژگی هایی هستند که اندازه گیری می شوند و چه مقادیری باید دریافت شوند. بل به سادگی نشان داد که ویژگی های از قبل موجود به عنوان یک توضیح شکست می خورند. در نتیجه، ما باید مفهوم بالا را داشته باشیم. برای توضیحات بازی به تیم مادلین اعتبار داده می شود.
|
مفاهیم قضیه بل چیست؟
|
51651
|
منظور من این است که واکنش های زنجیره ای هسته ای برای هر نسل میکروثانیه طول می کشد و این دلیل وجود سلاح های هسته ای است. از آنجا که در راکتورهای هسته ای سرعت واکنش بسیار کندتر است بنابراین می توان آن را کنترل کرد و از انفجار آن جلوگیری کرد. بنابراین سوال من در اینجا در مورد سرعت واکنش ماده-ضد ماده است. فقط تصور کنید ما یک کیلوگرم پادماده داریم، آیا سرعت نابودی آن به اندازه ای است که بتوان آن را به عنوان یک سلاح استفاده کرد؟
|
سرعت واکنش ماده و ضد ماده در مقایسه با واکنش زنجیره ای هسته ای چقدر است؟
|
117308
|
در کتاب QFT سردنیکی، معادله. $14.27$ نتیجه ای است که بارها و بارها برای اصلاح حلقه محاسباتی استفاده می شود. این انتگرال زیر است که از نظر توابع گاما ارزیابی می شود: $$ \int d^dq \frac{(q^2)^a}{(q^2+D)^b} = \frac {\Gamma (b-a- \frac{1}{2}d)\Gamma (a+\frac{1}{2}d)} {(4\pi)^{d/2}\Gamma(b)\Gamma(\frac{1}{2}d)} D^{-(b-a-d/2)} $$ جایی که $q$ یک $ است بردار d$-بعدی و $q^2$ نشان دهنده مربع هنجار آن است. من می خواهم بدانم چگونه می توان نتیجه فوق را بدست آورد. از آنجایی که $q^2$ تنها متغیر در انتگرال است، میتوانیم از مختصات فوق کروی استفاده کنیم، که در آن انتگرال فقط برای جزء شعاعی غیر ضروری است. فاکتور از اجزای زاویهای، حجم واحد $d$-sphere است: $$\frac {2\pi^{d/2}}{\Gamma(d/2)}$$ سپس عبارت فوق معادله ای برای مولفه شعاعی، اجازه دهید آن را $r$ بنامیم: $$ \int dr \frac{r^{(2a+d-1)}}{(r^2+D)^b} = \frac {\ گاما (b-a-\frac{1}{2}d)\Gamma (a+\frac{1}{2}d)} {(8\pi)^{d}\Gamma(b)} D^{-(b-a-d /2)} $$ جایی که $r^{d-1}$ اضافی در صورتگر از عنصر حجمی $n$-sphere میآید. من می خواهم بدانم چگونه می توانم این نتیجه را بدست آوریم.
|
توابع گاما هویت یکپارچه
|
117303
|
یک الکترون از سطح یک هادی مستقیم ضخیم طولانی که جریانی را در ابتدا در جهت عمود بر هادی حمل می کند، پرتاب می شود. الکترون: الف) در نهایت به هادی برمی گردد ب) در یک مسیر دایره ای به دور رسانا حرکت می کند ج) به تدریج از هادی در امتداد یک مارپیچ دور می شود د) در مسیر مارپیچ با هادی به عنوان محور حرکت می کند به گفته من $$ mv^2/r=qvB\به معنای r=mv/qB$$ است زیرا B میدان مغناطیسی ناشی از هادی است، $B=\mu i/2\pi R$ که در آن R فاصله از هادی است. بنابراین $$r=2\pi mvR/\mu qi$$ از آنجایی که نیرو همیشه بر سرعت عمود خواهد بود، الکترون در یک دایره حرکت می کند. با حرکت الکترون، $R$ افزایش می یابد زیرا الکترون باید ابتدا به سمت خارج حرکت کند تا حرکت دایره ای کامل شود. با افزایش $R$، $r$ نیز افزایش می یابد. بنابراین من فکر می کنم که الکترون باید در امتداد یک مارپیچ از هادی دور شود. پاسخ صحیح چیست؟
|
حرکت الکترون در نزدیکی سیم رسانا
|
104421
|
با توجه به یک متریک کلی، $g_{ab}$ میتوانم یک مبنای متعارف $\omega^{a}$ را انتخاب کنم به طوری که $$g_{ab} = \eta_{ab}\omega^a \otimes \omega^b $$ where $\eta_{ab}$ = $\mathrm{diag}(1,-1,-1,-1).$ میتوانیم به راحتی فرم اتصال و انحنای اسپین را با استفاده از آن محاسبه کنیم. معادلات کارتن مشکلی که من دارم در بازگشت به پایه مختصات نهفته است. من فرمول کلی را می دانم، $$R^{\mu}_{\nu \lambda \tau} = (\omega^{-1})^{\mu}_a \, \omega^b_\nu \, \ omega^c_\lambda \، \omega^d_\tau \, R^{a}_{bcd}$$ که در آن l.h.s. $R^{\mu}_{\nu \lambda \tau}$ بر اساس مختصات است. اشیاء $\omega^b$ آشنا هستند، آنها فقط پایه متعارف هستند، بنابراین شی $\omega^b_\nu$ (با نمایه اضافی) چیست؟ $(\omega^{-1})^{\mu}_a$ vielbeins معکوس هستند؟ اینها چگونه به دست می آیند؟ من چندین منبع از جمله ویکی پدیا را بازدید کرده ام، اما هنوز 100% واضح نیست. من قدردان هر گونه توضیحی هستم، به خصوص یک مثال صریح کوچک در صورت امکان.
|
فریم، تتراد و GR
|
134831
|
آیا هنوز از مفهوم اینرسی استفاده می شود؟ چه زمانی به عنوان یک نیروی ساختگی مفید است؟ آیا میتوانید چند موقعیت را فهرست کنید که اگر از این ابزار استفاده نمیکردیم، ممکن بود در آنها دچار مشکل شویم؟
|
آیا هنوز از مفهوم اینرسی استفاده می شود؟ چه زمانی به عنوان نیروی ساختگی مفید است؟
|
60115
|
یک بار در فصل زمستان به عنوان باربری آشپزخانه کار می کردم. ما با تفنگهای حرارتی (مانند اینها) سرگرم شدیم که فهمیدم میتوانند برای اندازهگیری دمای چیزی در فاصلهای معقول (به غیر از استفاده آشکار از برچسب لیزر) استفاده شوند، که به نظر من بسیار چشمگیر است. چگونه کار می کنند؟
|
تفنگ دمای حرارتی چگونه کار می کند؟
|
34844
|
2 جفت فوتون ناهمبسته (a1,a2)، (b1,b2) را در نظر بگیرید به طوری که (a1,a2) درهم پیچیده شده و به طور جداگانه (b1,b2) درهم تنیده شوند. ما میخواهیم با استفاده از جفت فوتون فرعی (a3,b3) به یک درهمتنیدگی جدید (a1,b1) برسیم، به طوری که (a1,a3) در هم پیچیده و (b1,b3) درهمتنیده شوند. این نشان میدهد که ما یک آمادهسازی درهمتنیدگی چند جانبه (در این مورد 3 طرفه) را قبل از مبادله انجام میدهیم، بهگونهای که (a1,a2,a3) درهم میروند و به طور جداگانه (b1,b2,b3) درهم میروند. مبادله به روش معمول با اندازهگیری حالت بل در a3 و b3 انجام میشود، و در نهایت درهم میشویم (a1,b1). سوال این است که آیا پس از این عملیات، درهم تنیدگی های (a1,a2) و (b1,b2) دست نخورده باقی می مانند؟ اگر نه، آیا میتوانیم رویه را برای تضمین این موضوع تغییر دهیم؟ اگر بله، آیا (a2,b2) اکنون در نتیجه مبادله درهم میآید؟ (قبل از آن همبستگی نداشتند). اگر نه، چگونه میتوانیم با دستکاری 4 فوتون دیگر ترتیبی دهیم که آنها در هم پیچیده باشند؟
|
آیا می توان مبادله درهم تنیدگی را روی فوتون های درهم تنیده انجام داد، و اگر چنین است، آیا می تواند این درهم تنیدگی را بر روی مبادله حفظ کند؟
|
116659
|
آیا کسی میداند، آیا مدلی با لاگرانژ $\mathcal{L} = \frac{(\partial_{\mu}\phi_a)^2}{2}-\frac{m^2 \phi_a^2}{2} است. -\frac{\lambda}{8N}(\phi_a \, \phi_a)^2$ قابل عادی سازی مجدد است؟ من از طرح BPHZ استفاده می کنم و همه چیز در یک حلقه درست است. اما به نظر من (شاید من اشتباه می کنم) که این طرح حتی در دو حلقه خراب می شود. برای پیوندهایی در کتاب ها یا سخنرانی هایی که چنین مدلی در نظر گرفته می شود سپاسگزار خواهم بود.
|
عادی سازی مجدد مدل سیگما O(N).
|
2469
|
من و تعدادی از دوستان هفته گذشته در دیزنی لند بودیم. ما یک ساعت با هم بحث کردیم که آیا ممکن است کسی فوتبال NFL را بر فراز Matterhorn پرتاب کند؟ من فکر می کنم اینطور است، اما هیچ کس دیگری واقعاً فکر نمی کرد که ممکن است. بچه ها نظرتون چیه؟ آیا این از نظر انسانی امکان پذیر است؟ ماترهورن 146 فوت (44.5 متر) ارتفاع دارد. مطمئن نیستم که پایه کوه چقدر گسترده است. اگر فوتبال به آن طرف کوه برخورد کند، اشکالی ندارد (تا زمانی که بالای آن را پاک کند).
|
آیا انسان می تواند یک توپ فوتبال را روی ماترهورن در دیزنی لند پرتاب کند؟
|
134833
|
من از libmathlib.a و libkernlib.a کتابخانه CERN استفاده می کنم که از این سایت دانلود شده است، و روی لینوکس اوبونتو برای انجام انتگرال های Mellin-Barnes با کد f77 fortran در حالت i386 (از این رو -m32 استفاده می کنم: gfortran -m32 - خروجی O -o MBpart1ep0.f -L. -lmathlib -lkernlib -Lcuba اما من خطاهایی دریافت می کنم: //usr/local/lib/libmathlib.a(cgamma64.o): در تابع 'wgamma_': cgamma64.F:(.text+0xd1): مرجع تعریف نشده to`s_wsfi' به نظر می رسد ناشی از ناسازگاری با gfortran باشد. آیا کسی می داند از کجا می توانم نسخه سازگار با gfortran libmathlib.a و libkernlib.a را دانلود کنم؟
|
از کجا می توانم یک نسخه سازگار با gfortran i386 (گزینه -m32) فایل های a.a کتابخانه CERNlib را دریافت کنم؟
|
99572
|
آیا کل بحث تاریخی جهانبینی هلیومرکزی در مقابل زمینمرکزی فقط در مورد یک تکنیک محاسباتی نیست. منظورم این است که من همچنین میتوانم مرکز مختصاتم را در وسط زمین انتخاب کنم و معادلات دیفرانسیل و نقاط شروع خود را تنظیم کنم و همچنان تمام حرکات را به درستی توصیف کند، درست است؟ حالا اگر بخواهم این را حل کنم، شاید عاقلانه باشد که خورشید را به عنوان مبدأ مختصات خود انتخاب کنم. اما با این وجود من میتوانم منحنی حاصل را طوری تغییر دهم که مبدأ در داخل زمین باشد و میتوانم ادعا کنم که خورشید (به روشی خیالی که احتمالاً خود متقاطع است) به دور زمین میچرخد، و حتی کل جهان (به روشی بسیار تخیلی) در حال چرخش به دور زمین مشکل اینجا چیست؟ آیا این اصل عام نسبیت در فیزیک نیست؟ چگونه باید چرخش را تعریف کنیم تا به جهان بینی هلیومرکزی دست یابیم؟ اگر به خودتقاطع ها اجازه ندهیم، با سیستم های دو ستاره ای و سیاراتی که به دور هر دو ستاره می چرخند، مشکل خواهیم داشت. به نظر می رسد که تعریف فعلی بر انبوه اشیاء درگیر تکیه دارد. اما به نظر می رسد این دیدگاهی بسیار ساده لوحانه است که از این واقعیت غفلت می کند که نیروها توسط شیء قوی تر (= شهود انسانی) تحمیل نمی شوند، بلکه آنها فقط توسط خود فیزیک ایجاد می شوند.
|
جهان بینی هلیومرکزی
|
52063
|
در صفحه 336 هاوکینگ، الیس: _ساختار فضا-زمان در مقیاس بزرگ_، قضیه گاوس-بونت به صورت $$\int_H \hat{R}\ d\hat{S} = 2\pi \chi(H بیان شده است. ) \qquad (1)$$ با $$\hat{R} = R_{abcd} \hat{h}^{ac} \hat{h}^{bd}$$ و متریک القایی در افق $\hat{h}_{ab}$, $$\hat{h}_{ab} = g_{ab} + \ell_a n_b + n_a \ell_b \ ,$$ که در آن $\ell^a$ و $n^a$ یک جفت بردار تهی جهت آینده در افق هستند. آیا ضریب گمشده **2** در RHS معادله (1) وجود دارد؟ قضیه (دو بعدی) گاوس-بونه در ادبیات معمولاً با استفاده از انحنای گاوسی $K = R/2$ بیان می شود، بنابراین من به این عامل پنهان مشکوک هستم (مثلاً آن را با هوسلر مقایسه کنید: _قضیه های منحصر به فرد سیاهچاله_، معادلات (6.23)--(6.26)).
|
قضیه گاوس-بونه در کتاب هاوکینگ/الیس
|
114657
|
در یک موضوع دیگر، کاربر در رابطه با رویدادهای قبل یا بعد از رویدادهای دیگر موارد زیر را بیان کرد: > با این حال، اگر این دو رویداد به طور علّی به هم مرتبط باشند (رویداد A باعث رویداد > B)، ترتیب علی حفظ می شود (یعنی رویداد A قبل از رویداد B) در همه > چارچوب های مرجع. سوال من این است که ارتباط علّی واقعاً به چه معناست؟ علل به چه معناست؟ علاوه بر این، با توجه به اینکه میدانیم میتوانیم اثرات آنی در فرآیندهای کوانتومی معمولی داشته باشیم (مثلاً قطبشکننده را بچرخانیم، اثری بر روی دیگری که یک سال نوری از ما دورتر است، حتی اگر نمیتوانیم اطلاعات مفیدی را با آن انتقال دهیم)، به منزله «علت» نیست. هدف از این بیانیه؟
|
واقعاً «مرتبط علّی» یا «علل» به چه معناست؟
|
66624
|
در مورد خواندن سخنرانی فاینمن در مورد فیزیک، در بخش اپتیک هندسی، او گفت که منحنی که تمام پرتوهایی را که از یک نقطه به نقطه ثابت دیگری فراتر از سطح شکست کاملاً متمرکز می شود، یک منحنی درجه چهارم پیچیده است که در واقع مکان تمام نقاط است. فاصله $Op$ از یک نقطه، $O$ به اضافه فاصله $O_1p$، از نقطه دیگر $o_1$ برابر یک عدد $n$ (ضریب شکست ماده فراتر از سطح شکست) ثابت مستقل از نقطه $p$ روی منحنی است. اما من نمی دانم چگونه این منحنی را استخراج کنم، یا در واقع، چگونه شروع کنم. هر گونه اشتقاقی بسیار قدردانی می شود (ترجیح ساده). در زیر گزیده ای از سخنرانی های فاینمن است که در سوالم به آن اشاره کردم. 
|
سطح انکساری با فوکوس کامل
|
11185
|
> **تکراری احتمالی:** > چرا می گوییم زمین به دور خورشید می چرخد؟ در مقدمه باید بگویم که من یک فیزیکدان نیستم و دانش من از نظریه نسبیت محدود به آن چیزی است که انکارتا در دهه 90 به من گفت (آیا همه می دانند انکارتا چیست؟) و من حتی مدخل ویکی پدیا را متوجه نمی شوم! انکارتا ویدئویی در مورد نظریه نسبیت داشت که اساساً تا حدی توضیح میداد که (فکر میکنم در خلاء) هیچ راهی برای تشخیص اینکه کدام جسم نسبت به جسم دیگری در حرکت است (بدون مشاهده خارج از فضایی که در آن در حال حرکت هستند) وجود ندارد. بنابراین سوال من این است که آیا این تضمین کننده یک ارزیابی مجدد از اتکای ما به یک مدل هلیومرکزی است؟ آیا این امکان وجود دارد که سیارات به روشی که ما از آنها الگوبرداری کرده ایم نچرخند؟ من لزوماً ژئوسنتریک صحبت نمی کنم، فقط با مدل فعلی ما متفاوت است. آیا باید این را بررسی کنیم؟ ps -- در حین تحقیق در مورد این سوال به سایت geocentricity.com برخوردم که اولین جمله آن از همه علوم، کتاب مقدس... شروع می شود. مرتبط (اگرچه امیدوارم حتی مجبور نباشم آن را در **_physics_**.stackexchange.com بگویم!)
|
هلیومرکزی و نظریه نسبیت
|
10661
|
اجازه دهید راهحلهای تابع موج بلوخ را برای ذرهای محدود به شبکه مربعی دوبعدی با پتانسیل به شکل $V=V(x) + V(y)$ در نظر بگیریم (یعنی یکی که میتواند فاکتورسازی شود). در این مورد میتوانیم همیلتونی را به $\hat{H} = \hat{H}_x + \hat{H}_y$ فاکتور کنیم و ساختار طیف باند (پراکندگی انرژی برای حالتها) را میتوان به صورت $E(\ ارائه کرد. vec{q}) = E_x(q_x) + E_y(q_y)$. طیف پراکندگی یک بعدی دارای شکاف هایی بین باندها برای مقادیر شبه تکانه $q_{x} = n \frac{\pi}{a}$ است، در اینجا $n$ عدد صحیح است. این بدان معناست که شکاف های انرژی بین باندها در مقادیر مرزی شبه تکانه $q_{x,y} = n \frac{\pi}{a}$ قرار دارند. درست میگم؟ آیا این یک مورد خاص از یک اصل کلی در مورد موقعیت های شکاف باند است که باید در مورد آن بدانم؟ به طور کلی در مورد موقعیت های شکاف باند چه می توان گفت؟
|
شکاف باند برای شبکه دو بعدی مربعی با پتانسیل به شکل V=V(x) + V(y) - خصوصیات کلی چیست؟
|
35291
|
استدلال شده است که اندازه نمایی تابع موج را می توان به عنوان بسیاری از جهان های موازی تفسیر کرد، و این توضیح می دهد که چگونه کامپیوترهای کوانتومی می توانند اعداد صحیح بزرگ را فاکتور کنند و لگاریتم های گسسته را محاسبه کنند (اگرچه در بررسی دقیق تر، الگوریتم شور با امتحان کردن یک عدد کار نمی کند. برهم نهی همه راه حل های کاندید با استفاده از تئوری اعداد برای یافتن یک تابع _متفاوت با تناوب و نقطه کار می کند پیدا کردن.). با این حال، مگر اینکه بتوانیم شاخه های فردی خاص را به انتخاب خود بررسی کنیم، چرا باید برای واقعیت هستی شناختی شاخه ها استدلال کنیم؟ با اندازهگیری اینکه کدام شاخه در «فروپاشی» قرار داریم، بهعنوان مثال، شاخهای را که بهطور تصادفی نمونهبرداری شده است، انتخاب میکنیم، نه شاخهای را که ما انتخاب میکنیم. برای دقیق تر، فرض کنید می خواهیم یک تابع یک طرفه f را بدون خاصیت تناوب معکوس کنیم، یعنی $f(x)=y$ را برای یک y خاص حل کنیم. ما به راحتی می توانیم حالت $C\sum_x |x\rangle\otimes |f(x)\rangle$ را آماده کنیم که در آن C یک عامل عادی سازی کلی است. با این حال، مگر اینکه بتوانیم برای دومین ثبات y نیز انتخاب کنیم، چگونه می توانیم این را به عنوان بسیاری از جهان های موازی تفسیر کنیم؟ آیا این ناتوانی برای تفسیر «جمعیگرایانهتر» استدلال نمیکند که در آن شاخههای منفرد وجود «فردی» ندارند، بلکه فقط مراحل نسبی جمعی همه شاخهها با هم وجود واقعی دارند؟ برای مثالی کمتر از محاسبات کوانتومی، گربه شرودینگر را در نظر بگیرید. فرض کنید در N جعبه N گربه داریم و آزمایشات مستقل گربه را روی هر یک از آنها انجام می دهیم. فرض کنید من یک رشته N بیت از پیش تعیین شده را از قبل به شما می دهم و از شما می خواهم که ذهنی مرا به شعبه ای ببرید که وضعیت زندگی/مرگ گربه در کادر ith با مقدار بیت ith مطابقت دارد. این کار را نمیتوانید انجام دهید مگر اینکه این آزمایش را بارها و بارها با سفارش $2^N$ بار انجام دهید. **PS** در واقع، ممکن است راهی برای استفاده از خودکشی کوانتومی وجود داشته باشد. مگر اینکه وضعیت زندگی/مرگ هر گربه با ریسمان مطابقت داشته باشد، مرا بکش. با این حال، این بر این فرض مشکوک استوار است که من هنوز پس از این آزمایش خود را زنده میبینم، که بر فرض مشکوک تداوم آگاهی در طول زمان استوار است، و این که هرگز نمیتواند به صورت ذهنی پایان یابد.
|
آیا ناتوانی در انتخاب پس از یک شاخه معین مخالف MWI است؟
|
114658
|
من شنیده ام که وجود یک میدان گرانشی بسیار قوی این ظرفیت را دارد که فضازمان را تاب داده یا پاره کند و به طور بالقوه یک کرم چاله ایجاد کند. آیا با پاره شدن فضازمان انرژی از دست میرود، و اگر چنین است، آیا انرژی ثابتی در هر حجم برای «پارهکردن» ناحیهای از فضازمان لازم است؟ در غیر این صورت، آیا حداقل قدرت میدان گرانشی برای شکافتن فضازمان لازم است؟
|
انرژی مورد نیاز برای پاره کردن فضازمان
|
76665
|
چگونه درهم تنیدگی کوانتومی اصل نسبیت را نقض نمی کند؟ آلیس و باب در حال کار بر روی یک سیستم درهم تنیده از الکترون ها هستند که فاصله زیادی از هم دارند. حال اگر آلیس یک الکترون را به سمت بالا در محور z$ اندازه گیری کند، در واقع اسپین الکترون را در آن محور جهت می دهد. اگر سیستم مورد بررسی حالت منفرد باشد، الکترون دیگر در محور منفی $z$ جهت گیری می کند. اگر در ابتدا، باب الکترون را در امتداد محور مثبت $z$ تحت یک میدان مغناطیسی قرار دهد، الکترون یک فوتون ساطع میکند یا مقداری انرژی میگیرد تا جهت خود را تغییر دهد، بنابراین تعاملات انرژی سریعتر از سرعت نور انجام میشود.
|
درهم تنیدگی کوانتومی و علیت
|
2464
|
طبق گفته نیوتن، اجرام با جرم یکدیگر را جذب میکنند، و به گفته انیشتین، این با گفتن اینکه جرم فضا-زمان را تاب میدهد، توضیح بیشتری میدهد. بنابراین یک جسم پرجرم در فضا-زمان، یک چاه گرانشی، یک فرورفتگی ایجاد می کند. من این را به عنوان قرار دادن یک شی روی یک ورقه لاستیکی و فرورفتگی ناشی از آن، که میدان گرانش است، تجسم کردم. بنابراین بدیهی است که قرار دادن دو جسم روی ورق در فاصله ای نه چندان دور از یکدیگر باعث می شود که فرورفتگی ها روی هم قرار بگیرند و جسم به سمت یکدیگر غلت بخورد. اما برای سیاه چاله، این یک فرورفتگی نیست. این یک بریدگی یا پارگی در ورق لاستیکی است. علاوه بر این، فضا-زمان دائماً در سیاهچاله می افتد، و هر چیز دیگری که در فضا-زمان وجود دارد، از جمله نور. بنابراین یک سیاهچاله فقط یک جسم فوق سنگین نیست، بلکه در واقع یک حفره است و چگونه یک حفره می تواند حرکت کند؟ چگونه به کشش گرانش یک جسم نزدیک واکنش نشان می دهد، در حالی که همه چیز فقط از طریق آن سقوط می کند؟ با تشکر
|
چگونه این واقعیت مشاهده شده را توضیح می دهید که اجرام سیاه چاله حرکت می کنند؟
|
24842
|
لطفاً نمودار مدار زیر را در نظر بگیرید، به ویژه به خازن های محصور شده توسط حلقه سبز نگاه کنید.  *توجه داشته باشید که حلقه سبز و شارژهای (+) و (-) روی صفحات توسط من ترسیم شده است. مدار هیچ کدام از اینها را ندارد. آیا توزیع شارژ روی صفحات صحیح است؟ دو خازن در حلقه سبز دارای صفحه + و - هستند که توسط یک سیم به هم متصل شده اند که طبق تعریف باید به صورت سری باشد. سه تایی که در نقطه **d** به هم می پیوندند و خود را به طور مساوی به دو مسیر تقسیم می کنند (تقسیم می کنند) و به دو صفحه نزدیک نقطه **b** شارژ اضافه می کنند (با عرض پوزش برای اصطلاحات ضعیف در اینجا) اما کتاب به این موضوع پرداخته است. خازن های حلقه سبز به صورت موازی، که باید شامل پیکربندی باشد.  من به شدت گیج هستم که چگونه صفحه راست (+) $\ C_1$ توانست حق $\ C_2$ را القا کند صفحه به (-) و چگونه صفحه سمت چپ $\ C_2 $ دارای صفحه (+) هنگامی که به ترمینال منفی باتری وصل می شود. همچنین، من متوجه شده ام که بسیاری از مردم اغلب فقط بر اساس هندسه مدارها به این مشکلات حمله می کنند و فکر می کنم اشتباهی مشابه کتاب من انجام دهند.
|
چرا این توزیع شارژ درست است؟ خازن های موازی و سری
|
82519
|
من در حال حل یک مسئله کلاسیک نوسانگر ناهارمونیک با همیلتونی هستم که با $H= (1/2)\dot{x}^2+(1/2)x^2-(1/2)x^4$ با همه ثابت (k's) و جرم به عنوان 1 (یک) در نظر گرفته شده است. من دریافتم که $x= \tanh(t/\sqrt{2})$ معادله حرکت را برآورده میکند. اما سوال من این است که چگونه می توان همیلتونی، $H$ را در این راه حل گنجاند تا با ارائه $H$ بتوانیم شرایط اولیه این مشکل را کنترل کنیم. یا هر تابع راه حل دیگری که بتواند $H$ را در خود داشته باشد. پیشاپیش متشکرم PS= در SHO (m=k=1) میگوییم $x=A\sin(t)$ سپس $A= \sqrt{2H}$، که در آن $H$ انرژی کل یا همیلتونی است. بنابراین $x=\sqrt{H}\sin(t)$. من به یک تابع راه حل مانند این نیاز دارم.
|
تابع محلول نوسان ساز ناهارمونیک
|
134834
|
بیایید وضعیت زیر را در نظر بگیریم. جسمی به جرم $m$ را در فاصله $A$ از مرکز زمین قرار می دهیم. به زمین اجازه می دهیم جسم را جذب کند و وضعیت را در نقطه $B$، نزدیکتر به زمین تجزیه و تحلیل می کنیم. اکنون، کار انجام شده توسط نیروی گرانش (یک نیروی محافظه کار، که به نظر می رسد مهم است) به دست می آید: $$W = GMm\left(\frac{1}{r_B} - \frac{1}{r_A}\ درست)$$ این کار برابر است با تغییر انرژی جنبشی سیستم (تقریباً، زمین زیاد تکان نخورد) و تغییر منفی انرژی پتانسیل سیستم. انرژی مکانیکی تغییر نکرده است، سیستم جدا شده است. چیزی که مرا آزار می دهد این است: چرا کار انجام شده توسط نیروی گرانش انرژی کلی را تغییر نمی دهد؟ به نظر می رسد ناسازگار است که بگوییم کار انجام شده برابر با تغییر انرژی است، اما نه زمانی که کار توسط یک نیروی محافظه کار/داخلی انجام شود. چرا یک اثر با اثر دیگر متفاوت است؟
|
چرا کاری که توسط نیروی داخلی انجام می شود با کار نیروی خارجی متفاوت است؟
|
128223
|
اخیراً در یکی از سؤالات تکلیفی نوشتم با در نظر گرفتن یک حرکت خط مستقیم برای یک سؤال دو پاسخ متفاوت دریافت کردم ** سؤال تا حدودی اینگونه بود ** ** این یک سؤال تکلیف است و من پاسخ دقیق را نمی خواهم من فقط راهنمایی می خواهم** > ذره ای به صورت مایل با سرعت پرتاب می شود $15\sqrt{5}$$metres$ > $$per$$second$ و 45 درجه به سمت افقی. 100 دلار متر از نقطه > برجستگی، پله هایی شروع می شود که در آن هر پله 1 دلار متر ارتفاع و بیش از 1 دلار متر عرض دارد. با در نظر گرفتن این موضوع، ذره باید به کدام مرحله برخورد کند؟ من برد افقی این پرتابه را از فرمول $$R=\frac{u^2\sin(2\theta)}g=112.5\ محاسبه کردم، مقدار تجویز شده m$$ $g$ 10$ متر بر ثانیه است. این بدان معناست که ذره باید به هر یک از مراحل برخورد کند. به جلو با فرمول $$x \tan\theta\left(1-\frac{x}R\right)=y$$ که $x$ جابجایی افقی ذره و $y$ جابجایی عمودی است. . از طریق آن می توانم ارتفاع آن را محاسبه کنم، $y=11.111$، و همانطور که می دانیم فاصله افقی باقی مانده توسط ذره قبل از رسیدن به سطح برجستگی 112.5-100$=12.5$ با ساخت زاویه قائمه است. مثلثی مثل این **می دانم که ذره در اثر گرانش مسیر مستقیمی را طی نمی کند، اما از آنجایی که فاصله از نقطه پایانی آن خیلی دور نیست، می توانیم آن را در نظر بگیریم. مسیر برای مدتی مستقیم باشد.**  زیرا نقطه در نقطه وسط مستطیل قرار می گیرد و مستطیل را به چهار تبدیل می کند مثلث ها با قضیه فیثاغورث، فرضیه هر مثلث را 8.35 متر دلار می گیریم، سپس نقطه برخورد آنها تقریباً 8.35 متر در خط است. پله ها  با تبدیل این مقدار به مراحل، یعنی همانطور که میدانیم یک مرحله $\sqrt{2}$ را اندازه میگیرد، سپس برای 8.32 این مقدار میشود. $5.883128419$$$ متر$. بنابراین به دیوار پله پنجم برخورد می کرد. **اما آیا این تقریب درست است زیرا ما یک حرکت خط مستقیم ذره را در نظر می گیریم، بنابراین آیا به پله 5 یا مرحله 6 برخورد می کند ** **چگونه می توانم به مسئله و موارد مشابه آن نگاه کنم تا بتوانم تصور و فرموله کنم. راه حل به تنهایی؟** من فقط ایده ای از قضیه فیثاغورث برای حل این دارم و هیچ چیز دیگری
|
برای برخورد با این مشکل از چه استراتژی استفاده کنم؟ اگر تقریب خط مستقیم من کار نمی کند
|
3628
|
اخیراً به مفهومی برخورد کردم که ممکن است برای درک شبه ذرات و نظریههای مؤثر بسیار مفید باشد (و ممکن است این سؤال را روشن کند که چگونه ویژگیهای شبه ذرات فوتون را محاسبه کنیم): **تابع طیفی** $$A\left( \mathbf{k},\omega \right) \equiv -2\Im G\left(\mathbf{k},\omega \right)$$ همانطور که داده شده است به عنوان مثال در تابع طیفی شبه ذره در گرافن دوپ شده (روی arXiv). این به طور گسترده در **فیزیک بسیاری از بدن** سیستم های تعاملی استفاده می شود و حاوی اطلاعاتی معادل تابع Greens $G$ است. برای ذرات آزاد، $A$ دارای شکل $\delta$-peaked است و در مورد فعل و انفعالات گسترده تر می شود. نکته جالب فیزیکی این است که همانطور که خواندم، اگر $A$ نیز به نحوی در این مورد به اوج برسد، شبه ذرات سیستمهای برهم کنش را میتوان یافت. من این رابطه را درک نمی کنم، از این رو سؤال من: > ### ارتباط اوج تابع طیفی با وجود > شبه ذرات در سیستم های برهم کنش چیست؟ پیشاپیش ممنون رابرت
|
تابع طیفی در فیزیک بسیاری از بدن و رابطه آن با شبه ذرات
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.