_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
10127 | این واقعاً دنبالهای بر پرسش شکل جهان است. در اولین پاسخ به این سوال، تد بان می گوید: > با این حال، به نظر می رسد بهترین داده های موجود نشان می دهد که جهان بسیار > تقریباً از نظر مکانی تخت است. این بدان معنی است که اگر ما در یک جهان 3 کره زندگی می کنیم، شعاع کره بسیار بزرگ است و مسافتی که باید طی کنید بسیار بزرگتر از اندازه جهان قابل مشاهده است. سوال من این است که آیا می توان از داده های موجود برای تعیین کران پایین تر به اندازه کیهان استفاده کرد؟ به عبارت دیگر، فرض کنید جهان در واقع مانند یک کره 3 شکل است. سپس بر اساس بهترین داده های ما، شعاع آن کره چقدر خواهد بود؟ چقدر بزرگتر از جهان قابل مشاهده است؟ | اندازه کیهان |
95813 | سوالی که در عنوان وجود دارد البته کودکانه است و پاسخ خیر است... اما اگر 50 درجه نباشد چقدر؟ اجازه میدهیم اطلاعات بیشتری ارائه دهیم: ما یک بخاری برقی با **بدون تنظیم دما** و فقط یک مرحله روشن یا خاموش داریم. برای گرم کردن یک اتاق کوچک استفاده می شود و اگر دمای بیرون 0 باشد دمای اتاق حدود 25 باقی می ماند. اگر یک بخاری برقی دیگر از همان نوع اضافه کنیم دمای اتاق چگونه تغییر می کند؟ | اگر یک بخاری برقی اتاق را 25 درجه کند، آیا دو بخاری 50 درجه می شود؟ |
129857 | من سعی میکنم نظریهای با خود تعامل فرمیون، شبیه به نظریه $\phi^4$ بیاندیشم. البته اولین مشکل این است که چنین نظریه ای بعد جرمی غیرقابل عادی سازی دارد: برای مثال $[(\bar{\psi}\psi)^2]=mass^6$، بنابراین برای رسیدن به $mass^ 4$ شما به یک ثابت جفت با $[g]=mass^{-2}$ نیاز دارید که با استفاده از فرمول قابل عادی سازی مجدد نیست. $$SDoD=4-\sum_{f}E_{f}\left(1+s_{f}\right)-\sum_{i}N_{i}\left[g_{i}\right] $$ کجا $E_f$ تعداد پایههای خارجی فیلد $f$، $s_f=0$ برای بوزونها و $\frac{1}{2}$ برای فرمیونها، $N_i$ تعداد رئوس است. عملگر از نوع $i$ و $g_i$ ثابت جفت عملگر نوع $i$ است. سپس شروع به تعجب کردم که چرا میدان فرمیون نیاز به ابعاد جرمی $\frac{3}{2}$ دارد؟ به دلیل عبارت $\bar{\psi}\partial\psi$. بنابراین آنچه من در مورد آن تعجب می کنم این است: آیا راهی برای رفع این مشکل و گرفتن یک نظریه قابل عادی سازی مجدد وجود دارد؟ آیا ارزش دارد که تعاملات خود فرمیون را حتی برای نظریه های غیرقابل عادی سازی مجدد مطالعه کنیم؟ (نظریه های غیرقابل عادی سازی هنوز هم می توانند به عنوان نظریه های مؤثر پیش بینی کنند؟) | خود تعامل فرمیون |
127480 | من مقاله ویتن در مورد ابرتقارن و نظریه مورس را می خوانم و در مورد جزئیات محاسبه لحظه ای که او برای تعریف یک کمپلکس مورس استفاده می کند (شروع در صفحه 11 pdf) گیج شده ام. ویتن لاگرانژی فوق متقارن مربوطه را یادداشت میکند و سپس بیان میکند که راهحلهای اینستنتون یا مسیرهای تونلزنی در این نظریه، مازاد بر این لاگرانژ هستند، که با متریک اقلیدسی نوشته شده و با فرمیونها حذف شدهاند. من بخش مربوط به متریک اقلیدسی را می فهمم، اما چرا فرمیون ها را کنار بگذاریم؟ پس از یافتن راه حل های لحظه ای (که فقط مسیرهای شیب دارترین نزول با توجه به تابع مورس هستند. ما علاقه مند به مسیرهایی هستیم که نقاط بحرانی را به هم متصل می کنند.)، سپس بیان می کند که برای نوسانات کوانتومی حول جواب کلاسیک، > مقادیر ویژه غیر صفر بین آنها لغو می شود. بوزون ها و فرمیون ها، به دلیل > ابرتقارن. ما با مقادیر ویژه صفر فرمیون ها باقی مانده ایم. برای یک مسیر > که از A به B در حال اجرا است، شاخص عملگر دیراک برابر با > شاخص مورس A منهای شاخص مورس B است. این لغو بین فرمیون ها و بوزون ها چگونه کار می کند؟ در مورد صفر ارزش ویژه بوزون ها چطور؟ عملگر دیراک در اینجا فقط مشتق خارجی است (یا دقیق تر، نسخه آشفته آن)، درست است؟ اما منظور از عملگر دیراک برای یک مسیر از A به B چیست؟ بخش بزرگی از مشکل این است که تقریباً تمام مراجعی که میتوانم پیدا کنم مرتبط با Instantons و supersymmetry با نظریه Yang-Mills یا ابرتقارن گستردهتر در تنظیمات بسیار پیچیدهتر سروکار دارند (پیشینه من در QFT نسبتاً محدود است). حتی پس از آن، من هرگز چیزی پیدا نکردم که حاکی از دور انداختن فرمیون ها در محاسبه لحظه ای باشد. من اکثراً بقیه مقاله را می فهمم، اما این بخش مرا گیج می کند. | Instantons در ابر تقارن ویتن و نظریه مورس |
106451 | با توجه به اینکه تعداد محدودی فوتون در کیهان وجود دارد و حداکثر سرعت یک فوتون توسط سرعت نور تعیین می شود، آیا ممکن است تعداد کافی از افراد یک جسم را مشاهده کنند، فوتون های کافی برای همه آنها وجود نداشته باشد. قادر به درک کل شیء است و به نظر می رسد بخش هایی از آن ناپدید می شوند؟ | مشکل تعداد محدود فوتون |
78771 | من با حل نمونه سوالات خود را برای امتحان آماده می کنم، این سوالی است که با آن مشکل دارم: مدار داده شده در زیر آمده است. که شامل دو مقاومت $R_1$ و $R_2$ به شکل دایره با شعاع $r = 1 m$ با باتری دارای e.m.f است. $V = 10π $ ولت. مقاومت بالا دارای مقاومت p_1 = 4 دلار و مقاومت پایین با مقاومت 2$ p_2 = 2$ است. زاویه بین دو نقطه $A$ و $B$ 60°$ است. (سیم ها دارای سطح مقطع یکسانی هستند $A_1 = A_2 = 2 cm^2$) نمودار :  این سوال بر اساس این قسمت است که من مشکل دارم با : اندازه میدان مغناطیسی را در مرکز پیدا کنید. (A) 0T (B) 1T (C) 2T (D) πT مشکل این است که من هیچ فرمولی برای محاسبه میدان مغناطیسی در یک نقطه نمی دانم و از من انتظار نمی رود که بدانم (احتمالاً، حداقل در برنامه درسی نیست. ) . همچنین T چیست؟ آیا واحد میدان مغناطیسی است؟ پاسخ 0 است، بنابراین حدس میزنم باید بتوانم دلیل اینکه چرا باید 0 باشد، اما نمیدانم چگونه باشد. لطفا کمک کنید. | قدر میدان مغناطیسی در مرکز سیم دایره ای |
7509 | من اخیراً در مورد ژیروسکوپ ها، تکانه زاویه ای و مکانیک ها (ربات های بزرگ کنترل کننده کابین خلبان) مطالبی را مطالعه کردم و به این فکر کردم که آیا می توان یک ماشین راه رفتن پایدار (فقط به عنوان مثال، به عنوان یک تلاش جدی http://autopixx) به دست آورد. de/bilder/lM23mgzq/battle-mech.jpg) با افزودن یک ژیروسکوپ به اندازه کافی بزرگ که مکانیزم را هنگام بلند کردن پا تثبیت می کند. در چرخه پیاده روی ارتفاع دستگاه حدود 4 متر است، اما نمی توانم حدس بزنم که احتمالاً چقدر وزن دارد. فقط یه سوال از روی کنجکاوی پیشاپیش ممنون :) | پایداری مکانیکی از طریق ژیروسکوپ |
87671 | این سوال با استفاده از مرجع 50 و 100 مایل در ساعت پرسیده شده است، این پست Phys.SE و پیوندهای موجود در آن را ببینید. با این حال، من به صدمات احتمالی برای سرنشینان خودرو علاقه مند هستم. همانطور که یکی که به داخل دیوار می رود، ساکنان آن با سرعت 50 مایل در ساعت حرکت می کنند. 2 خودرو در هر خودرو سرنشین دارند که در زمان تصادف فقط 25 مایل در ساعت حرکت می کنند. آیا سرنشینان 2 خودرو به اندازه خودروی با دیوار آسیب نخواهند دید که 2 خودرو بر اساس له شدن خودروها سرعت خود را کاهش می دهند. دانستن اینکه 2 ماشین انرژی را بیشتر از 1 به دیوار در سرعت 50 مایل در ساعت جذب می کنند. | آیا برخورد دو خودرو با سرعت 25 مایل در ساعت با برخورد یک خودرو به دیوار در سرعت 50 مایل در ساعت از نظر جراحات یکسان است؟ |
94856 | هنگامی که از یک فرد عادی برای یک معادله ریاضی یا فیزیکی میپرسید، تقریباً مطمئناً پاسخ $E$ برابر است با $m$$c$ مربع را دریافت خواهید کرد. در واقع، $E=mc^2$ چیزی شبیه به نماد فیزیک در فرهنگ عامه است. من متعجبم که کدام رویدادهای تاریخی منجر به محبوبیت عظیم این معادله می شود. بسیاری از معادلات مهم و فریبنده ساده دیگر در فیزیک و ریاضی وجود دارد مانند $e^{\pi i}=-1$، $E_\text{pot}=mgh$، $\nabla \cdot B=0$ و $. H\psi=E\psi$، پس چرا دقیقاً این یک معادله اینقدر محبوب شد در حالی که بقیه به سختی برای عموم شناخته شده است؟ به ویژه، من می خواهم بدانم _ چه زمانی این معادله اینقدر محبوب شد. آیا در دهههای 1900 و 1910 همه از $E=mc^2$ صحبت میکردند یا مدتی طول کشید تا این معادله نماینده نظریههای انیشتین در عموم شود؟ | چه کسی $E=mc^2$ را محبوب کرد؟ |
110107 | من شنیده ام که نوترینو تنها ذره ای است که تحت تأثیر برهمکنش ضعیف قرار گرفته است. چگونه یک نوترینو تحت تأثیر تعامل ضعیف قرار می گیرد؟ من می خواهم جزئیات را بپرسم. آیا رابطه ای بین WIMP ها برای تعامل وجود دارد؟ | تعامل ضعیف و نوترینو |
69890 | من در حال حاضر روی یک تکلیف کار می کنم که در آن سؤالات این است: > گازی از N الکترون غیر متقابل را در یک میدان مغناطیسی یکنواخت در نظر بگیرید > **B** = B$\hat{z}$ در یک سیستم ماکروسکوپی. فرض کنید که میدان فقط بر اسپین الکترون تأثیر میگذارد و نه حرکت مداری آن، و مگنتون Bohr > را با $\mu_{B}$ نشان دهید. نشان دهید که حساسیت مغناطیسی $\chi$ در > دمای دلخواه با $$\chi = 2\mu_{B}^2 \int d\epsilon > \frac{dD(\epsilon)}{d\epsilon}f داده میشود. (\epsilon)$$ که در آن $D(\epsilon)$ > چگالی حالات مداری است و $f(\epsilon)$ توزیع Fermi-Direc > تابع است. $\chi$ را بر حسب $N$ و دمای اساسی $\tau$ > را در حد دمای بالا بیان کنید، با این فرض که کمترین تک ذره > انرژی صفر و $D(0) = 0$ است. اکنون، در تکلیف قبلی، ما قبلاً این سؤال را داشتیم: > گازی از N الکترون غیر متقابل را در یک میدان مغناطیسی یکنواخت در نظر بگیرید > **B** = B$\hat{z}$ در یک سیستم ماکروسکوپی. فرض کنید که میدان فقط بر اسپین الکترون تأثیر میگذارد و نه حرکت مداری آن. اسپین مغناطیسی > حساسیت را پیدا کنید، $$\chi = \frac{dM}{dB}$$ که در آن $M$ کل > مغناطیسی سیستم است. بزرگی گشتاور مغناطیسی > مرتبط با اسپین الکترون و بار را به صورت $\mu_B$ (مگنتون بور) نشان دهید. و راهحل آن سوال این بود که > $\chi = 2D(\epsilon_F)\mu_B^2$ کاملاً شبیه تابع مورد نظر برای سؤال جدیدتر است. الان دو روزه دارم به این سوال نگاه میکنم. من بارها راهحل سؤال قدیمی را بررسی کردهام، اما نمیدانم برای سؤال دوم از کجا شروع کنم - نمیدانم در چه نقطهای بررسی دمای دلخواه مربوط میشود و چگونه آنالیز را تغییر میدهد. من به هیچ وجه به دنبال راه حلی برای این سوال نیستم، اما امیدوارم کسی بتواند یک یا دو اشاره به من بدهد تا مرا در مسیر درست حرکت دهد. در نگاه اول، من گمان میکنم که راهحل به معادلات $$ N = \int_0^\infty d\epsilon D(\epsilon)f(\epsilon)$$ مربوط است (بر خلاف معادله $$ N = \ int_0^{\epsilon_f} d\epsilon D(\epsilon)$$ که در انتساب قبلی استفاده شد) و $$ M = \mu_BN$$ اما من نمی دانم چگونه از اینها به نتیجه نهایی برسم. حساسیت مغناطیسی مفهومی است که هم یادداشت های کلاس من و هم کتاب درسی من به جزئیات زیادی در مورد آن نمی پردازند. همانطور که گفتم، هر گونه راهنمایی یا اشاره قدردانی خواهد شد. | حساسیت مغناطیسی در دمای دلخواه |
94852 | چرا تبدیل فوریه شکاف (با مقدار 1 در جایی که باز است؟) الگوی پراش fraunhoffer را می دهد؟ چرا این دو جفت هستند؟ | چرا الگوی فرانهوفر تبدیل فوریه شکاف است؟ |
89566 | یک اختروش دوردست در چارچوب مرجع خود جرم کمتری نسبت به مشاهدات ما دارد. آیا چنین اجسامی با جابجایی شدید قرمز برای اتساع جرم نسبیتی تصحیح می شوند؟ | آیا توده های انتقال به قرمز بالا برای اتساع جرم نسبیتی اصلاح می شوند؟ آنها بزرگ تر ظاهر می شوند درست است؟ |
69891 | جریان Noether مربوط به تبدیل $\phi \به e^{i\alpha} \phi$ برای چگالی لاگرانژی کلاین-گوردون $$\mathcal{L}~=~|\partial_{\mu}\phi|^ 2 -m^2 |\phi|^2$$ را با پیدا کردن $\delta S$ و تنظیم آن روی صفر. فرمول کلی برای تبدیل جهانی $$j^{\mu}=\frac{\partial \mathcal{L}}{\partial(\partial_{\mu} \phi)}\Delta \phi-\mathcal{ است. J}^{\mu}،$$ که در آن $ \partial_{\mu} \mathcal{J}^{\mu}$ تغییر در چگالی لاگرانژی ناشی از تبدیل است. (به بخش Peskin 2.2 مراجعه کنید). ** چگونه جریان Noether مربوط به یک تبدیل محلی $\phi \به e^{i\alpha(x)}\phi$ را پیدا کنم؟** | جریان دیگری برای تبدیل سنج محلی برای کلاین-گوردون لاگرانژی وجود ندارد |
96549 |  کتاب من می گوید که پاسخ (الف) صفر است، اما من نمی فهمم چگونه به صفر رسید. اگر سطح افقی دو سر طناب متفاوت باشد شتاب چقدر خواهد بود؟ | مشکل طناب در هواپیمای شیبدار |
29946 | آیا این درست است که هر میدان مغناطیسی یک emf را در یک حلقه سیم القا می کند؟ اگر درست است، لطفاً با یک مثال توضیح دهید | آیا میدان مغناطیسی یک emf را در یک حلقه سیم القا می کند؟ |
28011 | سوال ساده لوحانه؛ با خیال راحت به من شلیک کن این یک حقیقت است که هر حرکتی در فضا تا زمانی که نیروی خارجی با آن مخالفت نکند، به طور نامحدود ادامه خواهد داشت. اگر فضانوردی در لباس فضایی خود عطسه کند، آیا بر حرکت آنها تأثیری خواهد داشت؟ من فرض میکنم لباس و فضانورد بین آنها نیرویی را که سرعت هوای عطسه 100 مایل در ساعت اعمال میشود، کاملا جذب میکنند. این امر فضانورد را بیتأثیر میگذارد... احتمالاً. | آیا عطسه یک فضانورد با لباس فضایی بر حرکت او تأثیر می گذارد؟ |
128347 | من فکر می کنم عمل مویرگی به این دلیل اتفاق می افتد که مولکول های آب دارای میدان مغناطیسی کمی با قطب هستند تا بتوانند تا حدودی روی یکدیگر قرار گیرند. اما وقتی این اتفاق می افتد، انرژی برای ایجاد این حرکت جنبشی از کجا به دست می آید؟ | انرژی برای عمل مویرگی از کجا می آید؟ |
119504 | در مسئله 2 بدنه آیا این درست است که در همه شرایط، مسیر حرکت بسته است؟ در چه مواردی مسیرها بسته است؟ درست کردن سیستم مختصات یا ثابت کردن یکی از بدنه ها مسیرهای مختلفی را به ما می دهد. چه زمانی این راه ها بسته است؟ | در مشکل 2 بدنه، چه زمانی مسیر حرکت بسته است؟ |
61989 | اگر یک الکترون در یک جهان دائماً یک میدان الکتریکی ایجاد می کند چرا از بین نمی رود؟ من گیج شدم چون خواندم یک بار شتاب دهنده تابش می کند و انرژی از دست می دهد. بنابراین، چرا یک الکترون ساکن تابش نمی کند و انرژی خود را از دست نمی دهد؟ | چرا یک الکترون ساکن با تابش میدان الکتریکی (طبق قانون کولن) انرژی خود را از دست نمی دهد؟ |
95423 | شتاب شکست برای یک خودرو 12.2-$/frac{m}{s^2}$ است. وزن این خودرو 925 کیلوگرم است. من می خواهم نیروی اصطکاک را پیدا کنم. این چیزی است که من تاکنون داشته ام: $$\Sigma\vec{F} = m\vec{a}$$ $$\Sigma\vec{F} = (925 کیلوگرم) (-12.2m/s^2)$$ $$\Sigma\vec{F} = -11285N$$ بنابراین اکنون نیروی خالص ماشین را دارم. آیا این همان نیروی اصطکاک خواهد بود (هر عملی واکنشی برابر و مخالف دارد)؟ یا باید از فرمول قانون اصطکاک استفاده کنم؟ ${}{}$ متشکرم! | نیروی اصطکاک این خودرو چقدر است؟ |
8589 | با گرفتن اعداد تقریبی از اینجا و اینجا، به نظر می رسد که با منابع تشعشع کیهانی طبیعی، می توانیم واکنش های همجوشی کاتالیز شده با میون را 10^6 دلار در هر متر مربع در دقیقه حفظ کنیم. این می تواند 14 دلار \ برابر 10^6 دلار مگا الکترون ولت انرژی نوترونی (برای واکنش های D-T، با فرض 14 مگا ولت در هر رویداد) در هر متر مربع در دقیقه. در وات ساعت این می تواند $4 \times 10^{-12}$ KWh باشد. من فکر می کنم این تخمین درستی است، اما می خواستم بررسی کنم که آیا کسی مشکلی در برآورد من پیدا کرده است. | میون های تشعشع کیهانی به عنوان منبعی برای همجوشی کاتالیز شده با میون |
78770 | **زمینه/تنظیم آزمایش**: در یکی از کلاس های من، یک جرم (0.04 کیلوگرم) از یک قرقره آویزان شد و به یک جرم بسیار سنگین تر (حدود 0.4 کیلوگرم) که روی یک مسیر هوایی قرار دارد وصل شد. نخی توده آویزان را با آنی که در مسیر قرار داشت وصل می کرد. جرم آویزان رها می شود و شتاب جرم در مسیر هوایی محاسبه می شود. برای 5 آزمایش جرم 0.01 کیلوگرم افزایش یافت و شتاب محاسبه شد. سپس گرانش را بر هر شتاب محاسبه شده تقسیم کردم تا به 6 عدد جدید رسیدم. سپس برای هر جرم، m_1$ ($0.4$ کیلوگرم) را بر هر جرم آویزان تقسیم کردم. سپس $\frac{m_1}{m_2}$ را به عنوان محور $x$ یک نمودار و $\frac ga$ را به عنوان محور $y$ ترسیم کردم. سپس خطی با بهترین تناسب پیدا کردم: $y = 1.0004x + 0.99 $ r^2 $ = 0.9994. $ بنابراین یک خط بسیار مستقیم ایجاد می کند، داده ها به خوبی ردیف می شوند و یک خط عالی از بهترین تناسب را ایجاد می کنند. **سوال**: این چگونه قانون دوم نیوتن را تأیید می کند؟ من میدانم که آن $F=ma$ است، و نمودار نشان میدهد که با افزایش جرم، شتاب نیز به طور متناسب افزایش مییابد. آیا تمام آنچه برای تأیید آن نیاز است است؟ من در آزمایشگاه خود برای نوشتن توضیحی که چگونه این تنظیم قانون دوم نیوتن را تأیید می کند، برایم مشکل است. با تشکر برای خواندن! | تایید قانون دوم نیوتن |
15575 | قضیه ویک به این معنی است که برای فرمیون ها، یک تابع همبستگی چهار نقطه ای (مثلا) را می توان بر حسب دو تابع همبستگی نقطه ای نوشت: \begin{equation} \langle b_l^\dagger b_l b_m^\dagger b_m \rangle = \langle b_l ^\ خنجر b_l \rangle \langle b_m^\dagger b_m \rangle - \langle b_l^\dagger b_m^\dagger \rangle \langle b_l b_m \rangle+ \langle b_l^\dagger b_m \rangle \langle b_l b_m^\dagger \rangle \end{equation} سوال من این است که چه زمانی می توانم از این استفاده کنم؟ به طور خاص، من به نظریه اغتشاش چند جسمی دمای محدود و محاسبه توابع همبستگی از چیزی مانند \begin{equation} Z[\overline{f},f] = \int \mathcal{D} (\overline{) علاقهمندم. \phi}،\phi) e^{-S_0 +S_{int}+\int_0^\beta d\tau \sum_l (\overline{f}_l b_l + b_l^\dagger f_l)}، \end{equation} که در آن $S_0$ بخش بدون اغتشاش سیستم است، $S_{int}$ آشفتگی است، و قسمت نهایی نمایی به ما امکان میدهد همبستگی را محاسبه کنیم. توابع از طریق مشتقات تابعی آیا شرایطی وجود دارد که تحت آن لازم باشد خود تابع همبستگی چهار نقطه را محاسبه کنم؟ یا می توانم همیشه از قضیه ویک استفاده کنم؟ | چه زمانی می توانم از قضیه ویک استفاده کنم؟ |
10953 | خوب، قبل از اینکه سوالم را بپرسم، اجازه دهید آن را با چند گزاره (غیر مناقشه برانگیز؟) قاب بندی کنم: 1. راه حل موج هواپیما با حد پایین میدان برای معادلات انیشتین، حلقوی-2 است. 2. در روزهای اولیه نظریه ریسمان، زمانی که مردم دامنه Veneziano و تعمیمهای آن را فاکتورسازی میکردند تا طیفی از حالتهای فیزیکی را بیابند، هرگز نمیتوانستند از حالت بدون جرم اسپین-2 (یعنی حلقه بسته) خلاص شوند. ظاهر شد، اگرچه آنها بسیار تلاش کردند تا این کار را انجام دهند. 3. در تئوری ریسمان، تنها زمانی می توان یک نظریه فیزیکی از حالت های اسپین-2 بدون جرم (یعنی حلقه های بسته) فرموله کرد که تقارن گیج آن حالت ها را بتوان به تقارن دیفئومورفیسم GR تغییر شکل داد. 4. تغییر ناپذیری کنش صفحه جهانی دوبعدی یک حلقه بسته در نظریه ریسمان از طریق مکاتبات حالت-عملگر به راه حل های موج گرانشی GR منجر می شود. نکات (3) و (4) بی شرمانه از وبلاگ Lubos Motl برداشته شد. همه چیزهایی که میگویند این است که نظریه ریسمان گرانش را «پیشگوینده» میکند، همانطور که اد ویتن در سخنرانیای که در دهه 90 دیدم بیان کرد. به عبارت دیگر، به نظر میرسد به محض اینکه کسی شروع به نوشتن یک نظریه کوانتومی در مورد ریسمانهای متقابل میکند، گرانش مانند جادو از آن خارج میشود و کاری نمیتوان در مورد آن انجام داد. این من را به سوال من می رساند. اگر یک حلقه بسته ذاتاً اسپین-2 است و طبیعتاً باید الزامات تقارن نسبیت عام را برآورده کند، چرا نمی توان از این الزامات تقارن به ظاهر دقیق عقب نشینی کرد و نشان داد که یک ذره نقطه اسپین-2 بدون جرم هرگز نمی تواند آنها را برآورده کند. ? آیا ممکن است که فقط یک جسم گسترش یافته بتواند به عنوان حامل نیرویی عمل کند که خود را به صورت انحنای فضازمان نشان می دهد؟ من فکر می کنم که چنین نمایشی نشان می دهد که نه تنها نظریه ریسمان گرانش را پیش بینی می کند، بلکه گرانش به ریسمان نیاز دارد. | آیا گرانش به ریسمان نیاز دارد؟ |
16468 | واضح است که می توان مجموعه ای از روابط کموتاسیون را از برخی همیلتونی ها استخراج کرد، و مطمئناً آنها هنگام بررسی رفتار سیستم های کوانتومی، متغیرهای مفید و جالبی را ارائه می دهند. اما سوال من این است که آیا می توانیم به عقب برگردیم؟ به عبارت دیگر، آیا میتوان مجموعهای از روابط (ضد) جابجایی را تنظیم کرد که جبر C* خاصی را تعیین میکند، که همه نمایشهای آن راهحلهایی برای معادله شرودینگر هستند؟ و اگر نه، چه مقدار داده اضافی برای بازسازی معادله دقیق شرودینگر نیاز داریم؟ | فقط با روابط کموتاسیون چقدر می توانید (در مکانیک کوانتومی) بروید؟ |
7500 | > $HCl(g) + H_2O(l) -> H_3O^{+}(aq) + OH^{-}(aq)$ با فرض اینکه $HCl$ کاملاً در آب یونیزه شود، اگر محلول $HCl$ تهیه کنیم، $[HCl]=[H_3O]$ (غلظت $HCl$ = غلظت $H_3O$)؟ یعنی $HCl$ قبل از واکنش و $H_3O$ بعد از واکنش؟ اگر چنین است، اگر واکنش تعادلی زیر را برای یونیزاسیون خودکار آب مشاهده کنیم: > $2H_2O \rightleftharpoons H_3O^{+} + OH^{-}$، می توان نتیجه گرفت که $[H^{+}][ OH^{-}]$ یک مقدار ثابت است، یعنی حاصل ضرب غلظت تعادل آنها یک مقدار ثابت است. با این حال، اگر غلظت $H_3O$ با یونیزاسیون $HCl$ افزایش یابد، آیا واکنش به سمت چپ تغییر نخواهد کرد تا تغییر را خنثی کند (طبق اصل Le Chatelier)؟ در نتیجه، این باعث کاهش غلظت یونهای $H_3O$ در محلول می شود و با برابری غلظت $HCl$ = غلظت $H_3O$ در تضاد است، بنابراین آیا گزاره اصلی نادرست بود؟ | یونیزاسیون خودکار آب |
43063 | بالاترین فرکانس ممکن، کوتاه ترین طول موج، برای یک موج الکترومغناطیسی در فضای آزاد چیست و چه چیزی آن را محدود می کند؟ آیا پاسخ برای امواج EM در مواد یا شرایط دیگر متفاوت است؟ چگونه می توان امواجی با این فرکانس تولید و ارسال کرد، اگر این امکان وجود داشته باشد؟ | بالاترین فرکانس ممکن برای یک موج EM چیست؟ |
16460 | ناسا اخیرا کمک 100 هزار دلاری را برای مطالعه امکان استفاده از پرتوهای تراکتور لیزری اعلام کرده است. چه مفاهیمی از تیر تراکتور منتشر شده اما اثبات نشده است؟ | چه نظریه هایی برای تیرهای تراکتور اجازه می دهد؟ |
24189 | من نمی توانم مرجعی از بالون استراتوسفری که با یک کمپرسور برای کنترل ارتفاع آن نصب شده است پیدا کنم. آیا مشکل فیزیکی بزرگی (مانند نسبت وزن به توان کمپرسور، یا در دسترس بودن منبع تغذیه) وجود دارد که مانع از این امر شود، یا هیچ کس به عنوان علاقه مند به آن نیست؟ | چرا بالن های استراتوسفر هلیوم خود را فشرده نمی کنند تا نزول کنند؟ |
69765 | یک جفت موقعیت الکترونی که با سرعت های نسبیتی به دور خود می چرخد به عنوان مدلی از مزون پی خنثی توسط ارنست استرنگلاس پیشنهاد شده است. با این حال، ریاضیات او نیمه کلاسیک است. آیا کسی تقریب QED انجام داده است؟ | آیا مزون پی خنثی یک جفت الکترون پوزیترون نسبیتی است؟ |
22916 | در خواندن مطالب درسی قدیمی، این تکلیف را یافتم (ترجمه من): > نشان دهید که یک فوتون نمی تواند جفت الکترون-پوزیترون تولید کند، اما > به ماده اضافی یا کوانتوم های نور نیاز دارد. ایده من این بود که طول موج مورد نیاز برای حاوی انرژی مورد نیاز (1.02 دلار مگا الکترومغناطیسی) را محاسبه کنم، که معلوم شد 1.2 دلار بار برابر 10^{-3} دلار نانومتر است، اما در مورد حداقل طول موج امواج الکترومغناطیسی اطلاعی ندارم. من نمی توانم آن را با قوانین بقای حرکت یا انرژی تحریک کنم. چگونه این کار را حل کنیم؟ | چرا یک فوتون نمی تواند یک جفت الکترون-پوزیترون تولید کند؟ |
63584 | چرا فرمول نیروی میدان مغناطیسی سرعت نور را در مخرج بر حسب واحد cgs در نظر گرفته است؟ $c$ اضافی در واحدهای SI کجا می رود؟ | واحدهای CGS برای مغناطیس |
105103 | در تئوری گاز الکترون، جفت ذره-حفره برانگیختگی های اولیه ممکن است. میخواهم بدانم دمای T چگونه بر پیوستار ذره-حفره تأثیر میگذارد که دامنهای را که در آن بخش خیالی تابع پاسخ چگالی-چگالی (یا تابع لیندارد) با صفر متفاوت است، تعریف میکند. من باید آن را بفهمم تا بتوانم تابع لیندارد را در دمای محدود محاسبه کنم. | وابستگی به دمای پیوستار الکترون-حفره (یا ذره-حفره). |
46258 | من یک سوال مشابه در مورد فوتون ها و سیاهچاله ها پرسیده ام اما می خواستم آن را به طور خاص تر بیان کنم، بنابراین از زمانی که فهمیدم چگونه طول موج و فرکانس فوتون به طور غیرقابل تقسیمی با سرعت نور مرتبط است، به این فکر کردم که چه چیزی این به ما در مورد سرعت خود نور می گوید. تغییر رنگ قرمز/آبی را به تصویر بیاورید و من شروع به فکر کردن در مورد موارد لبه کردم، مانند اینکه ممکن است یک فوتون به بی نهایت (یک طول موج بی نهایت بلند یا فرکانس بی نهایت بزرگ) منتقل شود. یکی از پاسخهای سوال اصلی من اشاره میکند که فوتونی که دقیقاً در افق رویداد در جهت شعاعی که مستقیماً از مرکز سیاهچاله رها میشود، در آنجا گیر میکند. با استفاده از اصطلاح محدودیت ها می گوییم که از آنجایی که فاصله از نقطه رهاسازی فوتون و افق رویداد به صفر می رسد، به نظر می رسد که در افق رویداد، فوتون حرکت نمی کند، البته این ناقض قوانین فیزیک است. برای همین سوال میپرسم به نظر می رسد این سناریویی است که باید تاریکی درون سیاهچاله را روشن کند. من ناراضی نیستم، من واقعاً معتقدم که چیزی در رویکردهای ما وجود دارد که ما آن را از دست دادهایم، برای مثال مطالعه محدودیتهای فیزیکی مانند صفر مطلق. آیا رابطه ای بین اینکه چرا یک اتم نمی تواند تا 0K سرد شود، درست مانند یک فوتون که هرگز نمی تواند کمتر از c را طی کند، در هر محیطی که خود را پیدا کند، وجود دارد؟ من را ببخشید و لطفاً اگر این را ضعیف توصیف می کنم، من را اصلاح کنید، واژگان مناسب را ندارم. هدف من این است که بفهمم آیا یک ارتباط وجود دارد یا نه چیزی برای یک مجله معتبر بنویسم. اگر اتمها تا دمای نزدیک به صفر کلوین سرد شوند، به دلیل همپوشانی توابع موج کوانتومی خود، شروع به تشکیل چگالش بوز-انیشتین کنند، آیا با نزدیک شدن فوتونها به افق رویداد (EH) اثر مشابهی وجود خواهد داشت؟ اگر فوتونها واقعاً نتوانند از EH عبور کنند، پس EH بیشتر شبیه یک سطح فیزیکی است، زیرا از آنجایی که فوتونها نمیتوانند از EH عبور کنند، معادلاتی که سعی میکنند فضای داخلی را واقعاً توصیف کنند، به همان شیوهای که تلاش برای تقسیم بر صفر یا صفر است، بیمعنی هستند. جذر -1 را پیدا کنید؟ این منجر به سؤالات دیگری می شود مانند اگر فوتون ها (و من فرض می کنم اتم ها نیز) نمی توانند از EH عبور کنند، پس هر ماده ای که پس از تشکیل EH به سیاهچاله می افتد هرگز به تکینگی نمی رسد و بنابراین توزیع این جرم جدید خواهد بود. تشکیل یک کره در نزدیکی EH؟ آیا این درست است که بگوییم این ماده جدید به دلیل توزیعش به تکینگی «به نظر می رسد» جرم اضافه می کند در حالی که در واقع هرگز در تکینگی نیست؟ من می دانم که این بیش از یک سوال است، اما مطمئن نیستم که چگونه آن را به قطعات بهتر تقسیم کنم، پیشنهادات قابل قبول هستند. | برای طول موج/فرکانس فوتون هنگام عبور از افق رویداد چه اتفاقی می افتد؟ |
69898 | من با جزئیات تکنیک مقاله KKN گیر کرده ام. نحوه دریافت فرمول (2.11) $$Z= \int \frac{d \phi }{ \rm{ Vol(G)}} \frac{1}{\rm{Det}(\rm{ad}(\phi )+\epsilon)} $$ از (2.10)؟ $$Z=\int \frac{d \phi dX_a d\psi_a}{ \rm{ Vol(G)}} \exp {\kappa_1 \rm{Tr}(i\phi[X_1,X_2] -\frac{ 1}{2}\epsilon^2(X_1^2+X_2^2)+\psi_1\psi_2) } $$ من هیچ نظری در مورد این ندارم محاسبه و من حتی معنی $\rm{Det}(\rm{ad}(\phi)+\epsilon)$ را نمی دانم. هر توصیه ای استقبال می شود. | سوال در مورد انتگرال ماتریس |
3859 | هنگامی که یک دستمال کاغذی را در یک فنجان آب فرو می کنم، آب به دلیل عملکرد مویرگی جمع می شود. چگونه این با بقای انرژی سازگار است، زیرا در ظاهر به نظر می رسد که انرژی پتانسیل سیستم بدون هیچ کاری بالا رفته است؟ | عملکرد مویرگی و حفظ انرژی |
43060 | من در مورد فیزیک یک تازه کار مطلق هستم. چالشهای دستیابی به همجوشی سرد چیست؟ من مطمئن نیستم که این تکراری از چرا همجوشی سرد جعلی در نظر گرفته می شود؟ این سوال به طور خاص در مورد چالشهای همجوشی سرد و چگونگی پرداختن به آنها در مطالعه نوظهور واکنشهای هستهای کم انرژی است. | چالشهای دستیابی به همجوشی سرد چیست؟ |
129852 | آیا می توان دو آینه در خلاء ساخت که یک پالس نور (تک فوتون) بارها منعکس شود تا مسافتی که طی می کند افزایش یابد؟ مثلا همینطور؟  بگویید می خواهم فوتون 1 کیلومتر را طی کند. طول این دو آینه 1 متر و فاصله آن 10 سانتی متر است. بنابراین من نیاز دارم که پالس تقریباً 10000 بار به جلو و عقب بازگردد. آیا امکان ساخت چنین چیزی وجود دارد؟ سوال دیگر این است: نبض چه می شود؟ پراکنده خواهد شد؟ نبض برخوردی با پالس خروجی چه تفاوتی خواهد داشت؟ و حداقل: آیا مزیتی نسبت به فیبر نوری با طول 1 کیلومتر وجود دارد؟ یا بدتر از آن (در مورد ضرر و پراکندگی) است؟ | طول مسیر یک فوتون با دو آینه را در مقابل فیبر نوری افزایش دهید |
127481 | طبق قانون اول نیوتن، یک جسم تا زمانی که نیروی خارجی بر روی آن وارد نشود، همچنان در حالت سکون خواهد بود. برای اثبات یا تأیید تجربی آن امروزه، آیا راهی برای کاهش مشکل اصطکاک وجود دارد؟ | آیا می توان اصطکاک را با آزمایش های آزمایشگاهی به صفر رساند؟ |
65401 | من در محاسبه کتاب QFT sredniki گیر کرده ام. (در واقع در راهنمای راه حل موجود است) چگونه می توانم از $$\delta\omega_{\rho\sigma}(g^{\sigma\mu}M^{\ دریافت کنم rho\nu} - g^{\rho\nu}M^{\mu\sigma}) $$ تا $$ \frac{1}{2}\delta\omega_{\rho\sigma}(g^{\sigma\mu}M^{\rho\nu} - g^{\rho\nu}M^{\mu\ sigma} -g^{\rho\mu}M^{\sigma\nu} + g^{\sigma\nu}M^{\mu\rho}) $$ | جبر دروغ گروه لورنتس |
127488 | من می خواهم بدانم اگر کمی به جسمی که در مدار می چرخد برخورد کنیم، تقریباً چه اتفاقی می افتد. و چگونه ممکن است که بیشتر اجرام مدارهای به ظاهر دایره ای به اطراف داشته باشند. چگونه تثبیت می شوند؟ من می پرسم زیرا به نظر می رسد اجرام آسمانی باید از مدار خود عقب نشینی کنند. مدار به سادگی یک فاصله r از جسم عظیم است و به سرعت v جسم در حال گردش بستگی دارد. می دانیم که $F=ma=mv^2/r$ و نیروی گرانشی $mMG/r^2$ است، بنابراین سرعت گردش باید $v_o^2=MG/r_o$ یا $v_o=\sqrt{MG/ باشد. r_o}$، که به معنای انرژی جنبشی $E_{kin} = mv^2/2 = mMG/2r$ است. همچنین، انرژی اتصال $U = mMG/r_o = E_{kin}/2$ است. این خوب است. می گوید که انرژی جنبشی حرکت مداری ما نیمی از انرژی اتصال است. یعنی سرعت ما کمتر از سرعت فرار است که از $mv_e^2/2 = mMG/r$ برابر است با $v_e = \sqrt{2MG/r_o} = \sqrt 2 v_o$، دو برابر سرعت مدار. حدس میزنم اگر کمتر از $v_o = \sqrt{MG/r_o}$ حرکت کنیم، روی سطح زمین میافتیم و اگر $\sqrt 2$ سریعتر از آن حرکت کنیم، از زمین به فضای بینهایت فرار میکنیم. سوال من اساساً این است که **اگر با سرعتی بین سرعت مدار و سرعت فرار حرکت کنیم، چه اتفاقی میافتد، مدار چقدر خواهد بود**؟ علاوه بر این، من تعجب می کنم که چگونه اجرام در مدار طبیعی خود تثبیت می شوند. فرض کنید ما جسم در حال چرخش طبیعی خود را با سرعت $v_o$ k بار شتاب داده ایم. این بدان معناست که سرعت جدید $v_2 = k v_o$ است و شعاع باید کاهش یابد زیرا سرعت و شعاع مداری با هم نسبت معکوس دارند، $r_2 = MG/v_2^2 = r_o/k^2$. با این حال، بدیهی است که بدن شتاب گرفته به سمت جاذبه گرایش نخواهد داشت، بلکه تمایل به فرار از آن دارد. برای همین تعجب می کنم. ماهوارهای که از $v_o$ به $v_2$ در ارتفاع $r_o$ شتاب میگیرد، بالا میآید اما با بالاتر رفتن از بین میرود. همانطور که در بالا محاسبه شد، $U_{binding} = 2 E_{kinetic}$ بنابراین $E_{total} = {3 \بیش از 2} mv_o^2$ و (در اینجا $v_{on}$ مخفف سرعت طبیعی در مدار n است. ) $$E_{total2} = {3\بیش از 2} mv_{o2}^2 = E_{total1} = (U = mv_o^2) + داریم E_{KinAcelerated} =\\\ mv_o^2 + {m\over 2} v_2^2 = mv_o^2 + {m \بیش از 2} k^2 v_o^2 = mv_o^2(1+{k^2 \ بیش از 2})$$ که در آن سرعت در مدار افزایش یافته $v_{o2} == v_o \sqrt{{2 \over 3} خواهد بود (1+k^2/2)} = v_o \sqrt{(k^2 +2)/3}$ یعنی اگر ماهواره را 1 بار شتاب دهیم، $v_0 \rightarrow v_0 $ آنگاه مدار تغییر نخواهد کرد. $v_{o2} = v_o \sqrt{(1 +2)/3} = v_o$. وویلا! با افزایش سرعت $\sqrt{2}$، تا $v_e$، $v_{o2} = v_0 \sqrt{4/3}$ خواهد شد، که مربوط به مدار $r_2 = 3 MG / (4 v_o است. ) دلار. تا بی نهایت نرفت. با توجه به $r_0$ 4/3 کاهش یافت. ما به جای افزایش مدار کاهش یافتیم و سرعت شتاب گرفته است! باز هم، این تئوری می گوید که ماهواره باید در هنگام شتاب گرفتن، ارتفاع را کاهش دهد. اما، من اعتقاد ندارم که این چیزی است که در واقعیت اتفاق می افتد. در واقع باید بالاتر و حتی بالاتر رفت زیرا با وجود کاهش سرعت، نیروی جاذبه در ارتفاعات بالاتر نیز کاهش می یابد. از سوی دیگر، اگر بیشتر ماهوارههای مشاهدهشده در مدار طبیعی خود بچرخند، به این معنی است که فرمول درست است و ماهوارههای شتابدار به جای بالارفتن، پایین میآیند. من فرض می کنم که برای سرعت های چرخشی و فرار مهم نیست که سرعت ما افقی یا عمودی باشد. من حدس میزنم که قدر مطلق فقط مهم است و نمیدانم چگونه محاسبات را در غیر این صورت انجام دهم. | چگونه شتاب بر مدار تاثیر می گذارد؟ |
113696 | ویرایش: سلام من سعی می کنم میدان مغناطیسی ایجاد شده توسط جریان نوسانی وابسته به زمان را در حالت شبه استاتیکی ($|z|,r <<c\omega$) پیدا کنم که r فاصله عمود از محور z است. جریان از طریق سیم طویل و شیئی که بر روی محور z قرار دارد می گذرد. اگر $z=0$، میتوانیم جریان را به صورت $$ I(t)=I_0\sin \omega t $$ بنویسیم و اکنون در حال تلاش برای یافتن میدان مغناطیسی $B(r,t)$ در $z= هستم. 0 دلار با این جریان. چگونه می توانیم $\vec B$ را محاسبه کنیم؟ آیا می توانیم $\vec J$ را برای محاسبه $\vec A$ برای محاسبه میدان مغناطیسی محاسبه کنیم؟ از کمک شما در مورد آخرین مشکل نیز بسیار متشکرم. | جریان، چگالی جریان |
96547 | من این سوال پیچیده را دارم، به کمک نیاز دارم. یک میله یکنواخت با جرم $M$ و طول $L$ به محوری در بالای آن متصل است، گلوله ای با جرم $m$ که با سرعت $U$ (افقی) حرکت می کند با سرعت $2L/3$ از محور به میله برخورد می کند. و سپس میله را با سرعت $U/2$ ترک می کند. من باید سرعت زاویه ای میله را درست بعد از برخورد با فرض زمان برخورد بسیار کوتاه پیدا کنم. اگر گلوله در حالت باقی می ماند، فقط حرکت زاویه ای را حفظ می کردم، با استفاده از قانون اشتاینر ممان اینرسی جدید را با گلوله پیدا می کردم و برای $\Omega$ حل می کنم. اما وقتی گلوله از میله خارج شد چه کار کنم؟ | چگونه می توان بقای حرکت زاویه ای را با ضربه اعمال کرد؟ |
10126 | همانطور که می فهمم، نظریه ریسمان (شامل بوزون ها و فرمیون ها) در ابعاد فضا-زمان 9+1=10 دلار «کار می کند». در زمینه تئوری تشدید دوگانه، من توضیحاتی در مورد اینکه چرا از نظر فیزیکی است، خوانده ام، به عنوان مثال، چگونه در فرآیند فرموله کردن یک نظریه کوانتومی از رشته های برهم کنش نسبیتی (بسته و باز) تنها راهی است که می توان کارهایی مانند این را انجام داد. خلاص شدن از شر ارواح، برای مثال، ده بعد است. من به دنبال راهی برای درک بیشتر این محدودیت در ابعاد هستم. آیا فضاهای ده بعدی صرفاً از نظر ریاضی چیز خاصی دارد؟ آیا توپولوژی ده بعدی بدون اشاره به ضرورت های جزئی خاص ساخت یک نظریه فیزیکی بر اساس رشته ها، ویژگی های منحصر به فردی دارد که با افزودن یا تفریق یک بعد از بین می روند؟ راه دیگری برای طرح این سوال: برای اهداف این بحث، اجازه دهید با فیات شرط کنیم که جهان دارای ابعاد 8+1=9 دلار است. آیا ما انسانها از نظر ارائه یک نظریه واحد از نیروهای بنیادی به سادگی به تابلوی نقشه برمی گردیم؟ آیا چیزی در نظریه ریسمان قابل نجات است؟ من متوجه شدم که نظریه M یک بعد اضافه می کند. بنابراین اگر کسی بخواهد به این سوال پاسخ دهد که چه چیزی منحصر به فرد یا خاص در یازده بعد است، خوب است. | از نظر ریاضی و نه از نظر فیزیکی، آیا چیزی ویژه در مورد 10 (یا 11) بعد وجود دارد؟ |
2786 | تجسم توابع موج هیدروژن / اوربیتال های الکترونی فراوان است. با این حال، من نتوانستم تجسمی از تابع موج یک پروتون را پیدا کنم. دلیلی که من به دنبال یکی از آن ها بودم این بود که ببینم آیا سه کوارک که آن را تشکیل می دهند، مناطق ناهمگونی از فضا را اشغال می کنند (یعنی مکان های حداکثر احتمال از هم جدا شده اند). آیا کسی می تواند به یکی از این تجسم ها اشاره کند، یا توضیح دهد که چرا آنها نمی توانند ایجاد شوند (یا چرا سوال من بی معنی است، که همیشه یک احتمال است...) | تجسم تابع موج پروتون |
121889 | فرض کنید شما در یک قاب مرجع اینرسی با یک دیسک مسطح دایره ای قرار دارید. اگر میله های اندازه گیری متر خود را بردارید (یا شاید متر) می توانید قطر و محیط دیسک را پیدا کنید. اگر محیط را بر قطر تقسیم کنید دقیقاً $\pi$ به دست می آید. اکنون شروع به چرخاندن دیسک می کنید. کتابی که من دارم ادعا می کند که اکنون نسبت متفاوت خواهد بود (برای جلوگیری از ابهام، آن را $\pi_\circ$ بنامیم.) این باعث شده است که درک من از نسبیت خاص دوباره ارزیابی شود (این یک تنظیم برای نسبیت عام است، اما مشکل خود فقط به نظریه خاصی نیاز دارد.) مشکل من این است که، مطمئنا، میله های اندازه گیری (یا نوار) روی محیط منقبض می شوند، اما آیا محیط مشابه منقبض نمی شود. مقدار، بنابراین اندازه گیری $\pi$ را در هر قاب مرجع با توجه به میله های اندازه گیری خود می دهید. البته، این استدلال در ادامه باعث میشود که من این سوال را مطرح کنم که چگونه تمام نسبیت خاص را تا اینجا درک کردهام. | درک $\pi$ یک دیسک در حال چرخش |
114331 | من در واقع می خواستم عنوان را به عنوان تفاوت بین کایرالیته و مارپیچ چیست بسازم؟ اما من این کار را نکردم زیرا به درستی درک نمی کنم کایرالیته چیست. من این مقاله ویکیپدیا را مرور کردهام: کایرالیته تا معنای کایرالیته را بفهمم؟ و چیزی که من از آنجا دریافت می کنم این است که گفته می شود چیزی کایرالیته است اگر با تصویر آینه ای آن یکسان نباشد. اما من اغلب افرادی را دیده ام که می گویند یک ذره بدون جرم دارای مارپیچی (فکر می کنم دستی) و کایرال بودن یکسان است؟ حال اگر کایرالیت تعریف فوق را دارد پس مردم چگونه آن را بیان می کنند؟ باز هم برای ذرات عظیم، میتوانیم با تغییر چارچوب مرجع، مارپیچی را تغییر دهیم. خوب من این را می فهمم، اما چگونه می توان آن را با کایرالیتی مقایسه کرد؟ من اینها را خوانده ام: Helicity and Chirality و بسیاری دیگر در این سایت. اما پاسخی را که به دنبال آن هستم، پیدا نکردم (یا شاید متوجه نشدم). | کایرالیته چیست؟ |
96542 | دلیل اینکه گروه $SU(2)$ وارد مکانیک کوانتومی در زمینه چرخش می شود، اما $SO(3)$ وارد نمی شود چیست؟ واقعاً چه چیزی می چرخد و به کدام فضا می چرخد؟ نمی تواند الکترون فیزیکی باشد که در فضای واقعی می چرخد. من فکر می کنم این بردار حالت است که در فضای اسپین می چرخد. درست میگم؟ آیا این ویژگی فضای چرخشی «عجیب» (فضای هیلبرت) است که با چرخش 4$\pi$، آن را به جایی که شروع کرده بود برمی گرداند؟ | گروه $SU(2)$ چگونه وارد مکانیک کوانتومی می شود؟ |
57049 | من فکر می کنم سیاهچاله ها عجیب و غریب هستند و می خواهم بدانم آیا رابطه ای با انرژی منفی وجود دارد یا خیر. آیا انرژی منفی جرم مثبتی دارد و بنابراین می تواند ماهیت سیاهچاله ها را توضیح دهد؟ آیا بین انرژی منفی و سیاهچاله ها رابطه ای وجود دارد یا اینکه انرژی منفی فقط راهی برای گفتن این است که انرژی می گیرد؟ | آیا انرژی منفی می تواند سیاهچاله ها را توضیح دهد؟ |
9462 | آیا به دلیل نیروی رو به بالا است که جسم را متوقف می کند؟ برای مثال-  | چرا اجسام سنگین تر تمایلی به سقوط ندارند؟ |
10956 | من کمی با فیزیک و ترمودینامیک اثر سرمای باد آشنا هستم، اما به نظر می رسد این سوال هر از گاهی مطرح می شود: چرا با توجه به دو سنسور دما یا دماسنج در یک محیط، هر دو دمای یکسانی را گزارش می کنند اگر یکی وقتی دیگری در مقابل باد محافظت می شود، در معرض باد است؟ مردم اغلب می پرسند، زیرا به نظر نمی رسد دمای گزارش شده توسط، برای مثال، وسیله نقلیه آنها، با رانندگی با سرعت های مختلف و غیره تغییر کند. درک این است که دستگاه های بی اثر مانند ما گرماگیر نیستند، بنابراین اثرات سرمای باد اعمال نمی شود. آیا می توانید این را به زبان عامیانه توضیح دهید؟ | چرا دماسنج در باد دمای کمتری نسبت به دماسنج محافظت شده از خود نشان نمی دهد؟ |
35702 | سوال من حدس می زنم کاملا واضح است. من یک فارغ التحصیل فیزیک هستم و می خواهم در زمینه گرانش کوانتومی (نظریه ریسمان؟) تحقیق کنم. به غیر از دروس اجباری معمول دوره کارشناسی مانند مکانیک کوانتومی و GR و غیره چه موضوعاتی را باید یاد بگیرم؟ چیزهایی که به ذهن من می رسد QFT، جبر دروغ، هندسه دیفرانسیل، هندسه جبری و غیره است؟ به غیر از این، آیا می توانید هر موضوعی را پیشنهاد کنید که کاملاً ضروری نیست اما در فیزیک ریاضی، نظریه گیج و غیره جالب است (مثلاً سالیتون ها، تک قطبی ها و غیره). در واقع من به دنبال یک پروژه کوچک هستم که به من ایده دهد که این زمینه ها واقعاً چه هستند. من چند جبر دروغ، تئوری میدان کلاسیک انجام داده ام و در حال حاضر در حال مطالعه QM هستم. | یک دانشجوی کارشناسی فیزیک که می خواهد نظریه پرداز ریسمان باشد، قبل از فارغ التحصیلی چه چیزی باید بیاموزد؟ |
105107 | هنگامی که نرخ شمارش یک ایزوتوپ رادیواکتیو اندازه گیری می شود، قرائت ها در نوسان هستند. آیا نوسانات ماهیت تصادفی فروپاشی را نشان می دهد یا ماهیت خود به خودی آن؟ (این سوال در یک امتحان پرسیده شد. من متوجه نشدم که تفاوت بین تصادفی و خود به خودی در اینجا چیست.) | آیا واپاشی رادیواکتیو خود به خودی است یا تصادفی؟ |
56930 | مجموعه مسئله ای برای کلاس QFT من با عنوان Moose Models است و با مدل موس برای تقارن سنج $U(1)\times U(1)$ سروکار دارد. می خواستم بدانم که آیا می توانم توضیحی در مورد اینکه مدل موس چیست و چه کاربردی دارد، دریافت کنم. جستجوی چیزهایی مانند فیزیک ذرات مدل گوزن من را به پایان نامه ای از هاروارد در مورد مدل های گوزن حداقلی با قیمت SU (5) دلار سوق داد، اما رک و پوست کنده آنقدر پیشرفته است که نمی توانم کارهای زیادی با آن انجام دهم. هر گونه کمکی قدردانی خواهد شد. | مدلهای گوزن (هدف، مثالها) |
9469 | http://www.youtube.com/watch?v=4qxwqNqL-Nc http://tvnoviny.sk/sekcia/spravy/technologie/v-lacnove-sa-predmety-kotulaju- do-kopca.html (با عرض پوزش: بالا پیوندها به زبان اسلواکی.) کسی می تواند این را برای من توضیح دهد؟ آیا این یک فریب است؟ (در صورت پوسیدگی پیوند، این یا این جستجو را در یوتیوب امتحان کنید.) | ناهنجاری جاذبه در Lacnov، اسلواکی: جاذبه شرمنده است |
11600 | برای سیستمی از ذرات $N$ با محدودیتهای هولونومیک $k$، مختصات دکارتی آنها بر حسب مختصات تعمیمیافته به صورت $$\mathbf{r}_1 = \mathbf{r}_1(q_1، q_2،...، بیان میشود. q_{3N-k}، t)$$ $$...$$ $$\mathbf{r}_N = \mathbf{r}_N(q_1, q_2,..., q_{3N-k}, t)$$ هر ذره در فضا را می توان به طور منحصر به فرد توسط 3 متغیر مستقل شناسایی کرد، پس چرا موارد بالا به شکل $ نیستند $\mathbf{r}_i = \mathbf{r}(q_{i1}, q_{i2}, q_{i3})؟$$ توجه داشته باشید که فقط یک تبدیل وجود دارد $\mathbf{r}$ برای همه $\mathbf{r}_i$، تابعی از تنها سه مختصات تعمیم یافته و مستقل از $t$. | چرا این همه استدلال برای معادلات تبدیل مختصات تعمیم یافته وجود دارد؟ |
2256 | من روی پروژهای کار میکنم که نیاز به تعداد کمی دارد. من به برخی اطلاعات اولیه در مورد کهکشان M82 و راه شیری خودمان (به ویژه درخشندگی) نیاز دارم. مشاور من یک مهره است و اعدادی را که به نظر درست میآید از سرش بیرون میآورد. بیشتر از این، من می خواهم مطمئن باشم. بنابراین آیا جایی وجود دارد که بتوانم اطلاعات قابل اعتمادی پیدا کنم؟ (گوگل در اینجا کمک زیادی نمی کند و من http://nedwww.ipac.caltech.edu/ را نیز امتحان کردم). پیشاپیش متشکرم ویرایش: من روی خروج گاز از کهکشان ها کار می کنم. من روی کهکشان هایی تمرکز می کنم که درخشندگی آنها فراتر از حد ادینگتون است. بنابراین برای مقایسه برخی نتایج محاسبه شده، داشتن درخشندگی بولومتری M82 و راه شیری مفید خواهد بود. امیدوارم این موضوع روشن شود. | داده های اخترفیزیکی |
43062 | این چیزی است که مدتی است در مورد آن مطمئن نبودم اما هنوز کاملاً متوجه نشده ام. چگونه می توان تشخیص داد که یک عبارت (مثلاً معادله دیراک) کوواریانت است یا خیر؟ من آن را برای یک تانسور منفرد دریافت میکنم، اما وقتی شاخص کلی بالا/پایین برای پایهگذاری آن وجود ندارد، چگونه تعریف میشود؟ هر توصیه ای؟ | آزمون کوواریانس یک عبارت؟ |
69767 | من در والد به معادلات زیر برخورد کرده ام. برای یک متریک متقارن کروی ایستا $$ds^2 = -f(r)dt^2 + h(r)dr^2 + r^2 (d{\theta^2} \sin^2{\theta}d{ \phi^2})$$. اگر $(e_{\mu})_a$ بردارهای پایه سیستم چهار ضلعی متعامد باشند و $\frac{\partial}{\partial t}، \frac{\partial}{\partial r}$ کشنده هستند. بردارهای مربوط به تبدیل های $t$ و $r$ و سپس $1$. \,\, (e_0)_a=f^{\frac{1}{2}}(dt)_a=f^{-\frac{1}{2}} (\frac{\partial}{\partial t })_a$$ $$2. \,\, (e_1)_a=h^{\frac{1}{2}}(dr)_a=h^{-\frac{1}{2}} (\frac{\partial}{\partial r })_a $$ اولین برابری هر یک از معادله ها برای من واضح است، اما چگونه می توان بردار کشتار را به بردار پایه چهارتایی مرتبط کرد؟ (یعنی چگونه می توانم تساوی دوم هر یک از معادلات را بدست بیاورم) | میدان برداری کشنده بر حسب مبنای تتراد |
5432 | من علاقه مندم بدانم که آیا اصطلاح انرژی داخلی را می توان در هر دو مورد زیر به کار برد: * در مورد جسم ماکروسکوپی که نور به آن تابیده می شود، انرژی داخلی کل انرژی جذب شده توسط بدن را نشان می دهد. باعث گرم شدن آن می شود (در صورت عدم وجود مکانیسم های گرمایشی دیگر) * در مورد یک سیستم اتم با چگالی کم که نور به آن تابیده و جذب می شود، انرژی داخلی مقدار کل انرژی جذب شده توسط اتم ها را مشخص می کند. و بنابراین به مجموع برانگیختگی و انرژی جنبشی اتم ها مربوط می شود. آیا هر دو استفاده از عبارت انرژی داخلی صحیح است یا فقط در مورد یکی از موارد کاربرد دارد؟ در هر دو مورد به کل انرژی جذب شده توسط سیستم از تابش اشاره دارد، اما نحوه توزیع انرژی در سیستم (سینتیک در مقابل تحریک) به نوع سیستم بستگی دارد. | اصطلاحات انرژی داخلی |
81633 | در گذشته به من نشان داده شده است که منابع اینترنتی ادعا می کنند یک ژنراتور خاص که از چیزی جز میدان مغناطیسی زمین برای تولید نیرو استفاده نمی کند، من به دنبال نام ژنراتور هستم؟ من متوجه شدم که بحث های دیگر در این سایت ادعا کرده اند (با استفاده از ریاضیات و غیره) که انرژی آنقدر کم است که ارزش تلاش را ندارد، اما این سوال من نیست. من شواهد دستگاه را در گذشته در اینترنت دیده ام و می خواهم دوباره شواهد دستگاه را با جزئیات بررسی کنم، بله این امکان وجود ندارد با نشان دادن تمام معادلات مطمئن هستم، اما اگر عملی باشد. من می خواهم به پیاده سازی این تکنیک نگاهی بیندازم. | ژنراتور با استفاده از میدان مغناطیسی زمین؟ |
10952 | یکی از همکارانم به من گفت که کابلی که از طریق آن سیگنال می فرستد در فرکانس های بالا برق را از دست می دهد. بنابراین او توصیه می کند که سیگنال باید قبل از ارسال تقویت شود. توضیحی که برای افت توان داده شد این است که سیگنال های فرکانس بالاتر تلفات بیشتری دارند. به عنوان یک تازه وارد در پردازش سیگنال، مایلم در مورد چرایی یا چگونگی ایجاد این اثر بیشتر بدانم. فرکانس سیگنالی که باعث افت توان می شود چگونه است؟ از مقاله ویکیپدیا در مورد کابل کواکسیال به این نتیجه رسیدم که امیدوارکننده به نظر میرسد: اگر از یک سیم معمولی برای حمل جریانهای فرکانس بالا استفاده شود، سیم به عنوان یک آنتن عمل میکند و جریانهای فرکانس بالا بهعنوان امواج رادیویی از سیم خارج میشوند و باعث میشوند. تلفات برق آیا درک نحوه کار آنتن ها برای درک اینکه چرا فرکانس بالا منجر به اتلاف انرژی می شود، کلیدی است؟ | از دست دادن توان در فرکانس های بالا |
61983 | فرض کنید یک کره داریم اما بر خلاف کره های نظری ضخامتی مانند $\Delta r$ و شعاع داخلی $R$ دارد. چیزی که من در مورد آن تعجب کردم این بود که اگر مقداری هزینه q$ را در مرکز قرار دهیم چگونه رفتار می کند؟ میدان چگونه خواهد بود و چگالی بار در هر دو طرف چقدر خواهد بود. چه زمانی که زمین باشد و چه زمانی نباشد. تلاش من: وقتی زمینی نیست، فکر میکنم اگر سطح کروی گاوسی با $r>R+\Delta r$ ایجاد کنیم، فقط هزینه $q$ وجود دارد که باید در نظر گرفته شود، بنابراین دقیقاً مانند $q$ رفتار میکند. این به معنای $E=k \frac{q}{r^2} \hat{r}$ است، و همین امر برای $r<R$ نیز صدق میکند. در داخل پوسته صفر خواهد بود زیرا یک سطح رسانا است بنابراین $\phi = const$. در سطح داخلی و سطح خارجی، مجموع تمام بارها باید $-q، q $ باشد زیرا باید یکدیگر را خنثی کنند، بنابراین چگالی آن $\sigma = \frac{-q}{4\pi خواهد بود. R^{2}}، \frac{q}{4\pi\left(R+\Delta r\right)^{2}} $. وقتی نوبت به نسخه زمینی میرسد، کمی گیج شدهام، زیرا واقعاً نمیفهمم چه تفاوتی دارد، جدای از این واقعیت که $\phi = 0 $ اولیه است، اما شارژ الکتریکی همچنان از $\infty به کره کشیده میشود. $ بنابراین به نظر می رسد تفاوتی وجود ندارد اما من مبتدی هستم بنابراین مطمئن نیستم که کسر من معتبر است یا نه و به نظر من یک جورهایی به نظر می رسد اما من واقعاً نمی توانم به آنچه اساساً است اشاره کنم اشتباه | میدان الکتریکی یک کره رسانا حاوی بار - زمین در مقابل زمین نیست |
28012 | جعبه بزرگ (1) روی سطح صافی قرار دارد و با نیروی ثابتی در جهت افقی از چپ به راست یدک میکشد، اما به دلیل وجود جعبه کوچک (2) در جلوی جعبه بزرگتر حرکت نمیکند. نیرویی که جعبه (2) به جعبه بزرگتر (1) وارد می کند همان نیرویی است که جعبه بزرگ (1) به جعبه کوچک (2) وارد می کند، $F_{12} = F_{21}$، درست است؟ آیا به این دلیل است که جعبه بزرگتر حرکت نمی کند؟ | توضیح مکانیکی انسداد حرکت توسط یک جسم چیست؟ |
21354 | مشخص است که مفهوم ناظر نقش مهمی در مکانیک کوانتومی دارد. در تفاسیر با فروپاشی، تنها ناظر می تواند فروپاشی تابع موج را تحریک کند. طبیعتاً این سؤال مطرح می شود که آیا قوانین طبیعت قبل از ظهور ناظر متفاوت بوده است؟ به نظر می رسد حداقل دو نظریه در این مورد وجود داشته باشد. * نظریه اول این است که قبل از ظهور ناظر، جهان در یک حالت مختلط بوده و به دنبال تابع موج جهانی دچار تکامل واحد شده است. با اولین مشاهده (زمانی که او اولین کیفیت را تجربه می کند) تابع موج جهانی به حالت تصادفی (اما محتمل) منطبق با وجود ناظر سقوط کرد. از آنجایی که قبل از اولین مشاهده، جهان در حال تکامل واحد بود، به عنوان یک کامپیوتر کوانتومی به خوبی ایزوله از دنیای بیرونی عمل می کرد. این بدان معناست که ناظر اصولاً ممکن است بتواند تداخلهای باقیماندهای را که رفتار آماری گذشته را تحریف میکنند، مانند پرشهای کوانتومی در پیشرفت تکاملی زیستشناختی، مشابه نحوه بازپخت کوانتومی اجازه جهش از یک حداقل محلی به دیگری را در یک کامپیوتر کوانتومی آدیاباتیک تشخیص دهد. . متأسفانه چنین تفاوتهایی را میتوان تنها با روشهای آماری مشاهده کرد، اما این ایده احتمالاً با تأثیر بسیار بیشتر اصل انسانشناسی بر آمارهای مشاهدهشده گذشته کاملاً به خطر افتاده است. مشخص نیست که آیا خود اصل انسانشناسی را میتوان بر حسب تداخلهای یادگاری توضیح داد. یکی دیگر از مشکلات اصلی در تشخیص تداخلهای باقیمانده این است که با افزایش پیچیدگی یک سیستم کوانتومی، شانس تداخل بین مسیرهای تکاملی مختلف و تطابق نهایی آنها به سرعت کاهش مییابد. این واقعیت توسط توماس بروئر ثابت شده است که نشان داد با افزایش پیچیدگی یک سیستم (یعنی آنتروپی آن)، تکامل آن در شرایط عدم انسجام عینی از تکامل آن در هر دو ناهماهنگی عینی و ذهنی (به زیر مراجعه کنید) عملاً غیر قابل تشخیص می شود. دومی به طور تصاعدی کاهش می یابد (در واقع مشاهده تداخل دو حالت یک الکترون بسیار محتمل تر از دو حالت است. گربه شرودینگر). این نشان میدهد که تداخلهای باقیمانده ممکن است تنها در اولین لحظات پس از انفجار بزرگ، زمانی که آنتروپی جهان هنوز بسیار پایین بود، قابل مشاهده باشد. * نظریه دوم این است که قوانین طبیعت هرگز تغییر نکردند و فروپاشی تابع موج همیشه اتفاق افتاده است. این بدان معنی است که مشاهده گر به طور مؤثر همیشه وجود داشته و همچنین همیشه عدم انسجام ذهنی وجود داشته است. پس تمایز بین این دو نظریه در وجود عدم انسجام ذهنی قبل از تولد ناظر است. مشکلی در این نظریه وجود دارد که فرض وجود ناظر برای همیشه (حتی اگر ناخودآگاه) به ما امکان می دهد او را (مثلاً از طریق نسب والدین سلول هایش) تا 4 میلیارد سال قبل ردیابی کنیم و پس از آن فقط می توانیم به آن پناه ببریم. نظریه اول با این حال باید توجه داشته باشم که برویر مقاله ای با عنوان جهل از گذشته خود منتشر کرد که ظاهراً نظریه دوم را تأیید می کند ، اما نتیجه فقط با ادعای جبر به دست آمد و نویسنده خاطرنشان می کند که نمی داند آیا نتیجه هنوز برقرار است یا خیر. در دنیایی نامعین بنابراین سوال من این است که آیا این نتیجه از آن زمان بهبود یافته است تا موارد غیر قطعی را شامل شود تا بتوانیم تصمیم بگیریم کدام یک از این دو نظریه را ترجیح دهیم؟ | فیزیک کوانتومی قبل از تداخل مشاهده گر و باقیمانده |
119509 | برای طراحی سیستمی برای سیم خنک کننده چون از آنیلر مقاومتی جدا می شود، به کمک نیاز دارم. من باید دمای آن سیم مسی مسطح را هنگام جدا شدن از غلتک سرد (به آن کاپستان) روی این آنیلر محاسبه کنم. قطر کاپستان که مسی است 6.00 اینچ است، اما سیم فقط برای چرخش 180 درجه با این کاپستان سرد تماس می گیرد. با چرخش کاپستان با سرعت 1018 دور در دقیقه، سیم تخت برای مسافتی در حدود 9.42 اینچ و مدت زمان تقریباً 0.029 ثانیه با این کاپستان در تماس خواهد بود. این کاپستان در دمای حدود 286K است و با خنک کننده داخلی خنک می شود. دیوار محفظه آن 0.312 اینچ ضخامت دارد. سیم مسی در حال بازپخت 0007/0 اینچ ضخامت و 150/0 اینچ عرض دارد. زمانی که در تماس اولیه با این کاپستن قرار بگیرد، دمای آن در حدود 672K خواهد بود. چیزی که من باید بدانم دمای سیم در زمانی است که تماس آن با کاپستان 180 درجه از تماس اولیه قطع می شود. اگر بتوانم سیم را به اندازه کافی خنک کنم هنگام عبور از روی آن سرپوش سرد، حمام مایع خنک کننده را حذف می کنم و از این رو بسیاری از مشکلات مربوط به مایع خنک کننده را از بین می برم. ممنون میشم به من در حل این مشکل کمک کنید | من باید دمای مقداری سیم مسی مسطح را محاسبه کنم زیرا تماس آن با غلتک کاپستان سرد شده قطع می شود. |
81638 | برای دوره مقدماتی الکترومغناطیس (من دانشجوی کارشناسی هستم، بنابراین ELI5)، سعی می کنم مدل مفهومی مناسبی از حرکت الکترون در یک سیم نازک (با سطح مقطع ثابت اما غیر صفر، مانند یک استوانه) به دست بیاورم. به یک جریان ثابت به نظر من عوامل متعددی دخیل هستند و نمیدانم کدام یک بر آن غالب است و آیا نوعی نظم وجود دارد. 1. دافعه الکترواستاتیک بین الکترونها. اگر این تنها نیرو در بازی بود، الکترون ها باید روی سطح سیم حرکت کنند. 2. جاذبه مغناطیسی ناشی از میدان مغناطیسی از بارهای در حال حرکت. اگر این تنها نیرو بود، همه الکترون ها در مرکز استوانه حرکت می کردند. 3. برخورد با ماده و پراکندگی حرارتی که باعث هرج و مرج حرکت می شود. 4. خواص مواد استوانه، و اگر به طور خاص استوانه یک فلز است، پس من گمان می کنم که صفحات شبکه فلز و جهت این صفحات به نوعی مرتبط است. اساساً 1 و 2 نظم ایجاد می کنند، به نظر می رسد 3 و 4 آن را از بین می برند. به نظر نمی رسد چیزی مرتبط در دوره آموزشی خود یا آنلاین پیدا کنم. به طور خاص من به سیم های خانگی DC معمولی علاقه مند هستم. | حرکت الکترون در یک سیم |
127269 | من در حال حاضر به دنبال مقادیر پیک ها و شیب های اولین ها (حداقل 3 اول) بر حسب l و اندازه زاویه ای برای طیف توان زاویه ای CMB اندازه گیری شده از پلانک هستم. اما تنها چیزی که می توانم پیدا کنم طرح است، نه مقادیر. این ارزش ها چیست؟ | موقعیت اوج و فرورفتگی در پلانک CMB |
56936 | برای یک سیستم اسپین غیر تعاملی که حاوی دو ذره اسپین $\frac{1}{2}$ است، سعی میکنم همیلتونی آن را تعیین کنم. اگر انرژی یک اسپین بالا $+\mu {\bf B}$ و یک اسپین پایین $-\mu {\bf B}$ باشد، انرژی های ممکن $+2\mu {\bf B}$ برای $|UU\rangle$، $-2\mu {\bf B}$ برای $|DD\rangle$ و 0 برای $|UD\rangle$ و $|DU\rangle$. من گیج شده ام که همیلتونی که به من اجازه می دهد انرژی این سیستم را تعیین کنم چیست. اگر $|DD\rangle = \begin{pmatrix} 1 \\\ 0 \\\ 0 \\\ 0 \end{pmatrix} $, $|DU\rangle = \begin{pmatrix} 0 \\\ 1 \\ \ 0 \\\ 0 \end{pmatrix} $, $|UD\rangle = \begin{pmatrix} 0 \\\ 0 \\\ 1 \\\ 0 \end{pmatrix} $ and $|UU\rangle = \begin{pmatrix} 0 \\\ 0 \\\ 0 \\\ 1 \end{pmatrix} $، من مطمئن نیستم که چگونه نمایش ماتریسی همیلتونی اگرچه من گمان میکنم که اگر از مجموعهای از پایههای جایگزین استفاده کنم، یعنی از $\begin{pmatrix} 0 \\\ {1 / \sqrt{2} }\\\ {1 / \sqrt{2} } ماتریس همیلتونی یکسان باقی میماند. \\\ 0 \end{pmatrix}$, $\begin{pmatrix} 0 \\\ {1 / \sqrt{2} }\\\ {-1 / \sqrt{2} } \\\ 0 \end{pmatrix}$, $\begin{pmatrix} {1 / \sqrt{2} } \\\ 0\\\ 0 \\\ {1 / \sqrt{2} } \end{pmatrix}$ and $\begin{pmatrix} {1 / \sqrt{2} } \\\ 0\\\ 0 \\\ {-1 / \sqrt{2} } \end{pmatrix}$. | زمین و اولین حالت برانگیخته سیستم اسپین غیر متقابل همیلتونی |
56935 | آیا صحبت از میزان بازه فضازمان درست است؟ برای مثال، با در نظر گرفتن یک جفت رویداد (متمایز)، $A$ و $B$، که مانند نور از هم جدا شده اند، آیا صحیح است که بگوییم میزان فاصله زمانی فضازمان زوج رویداد $A$ و $B$ برابر است. به 0؟ علاوه بر این، با توجه به دو جفت رویداد (متمایز) که هر دو از هم جدا از هم هستند، آیا درست است که بگوییم نسبت بین بزرگی فواصل مکان زمانی این دو جفت رویداد یک عدد واقعی است؟ به همین ترتیب، با در نظر گرفتن دو جفت رویداد (متمایز) که هر دو از هم جدا از هم شبیه به زمان هستند، آیا درست است که بگوییم «نسبت بین بزرگیهای بازههای فضازمان این دو جفت رویداد یک عدد واقعی است»؟ در نهایت: آیا $s[ P, Q ]$ نماد مناسبی برای مخفف کردن میزان فاصله زمانی فضازمان جفت رویداد $P$ و $Q$ است؟ | تلاش برای صحبت صحیح از فواصل فضازمان و نحوه مقایسه آنها |
22913 | آیا موردی گزارش شده است که به نظر می رسد شبیه موارد زیر باشد: یک ذره وجود دارد و در یک لحظه به نظر می رسد که ذره به دو یا چند ذره که همگی با ذره اصلی یکسان هستند تجزیه می شود؟ * اطلاعات اضافی: من در مورد مسائل ضد ماده/ماده صحبت نمی کنم. | آیا موردی وجود دارد که ذره ای ظاهراً به نسخه هایی از خودش تجزیه شود؟ |
11607 | آیا می توان تز چرچ-تورینگ را با فرض مکانیک کلاسیک اثبات کرد، اثبات یا رد چگونه است؟ ویرایش شده: من به دنبال اثباتی بودم مبنی بر اینکه هر چیزی که توسط دستگاهی که از CM اطاعت می کند قابل محاسبه است توسط ماشین تورینگ قابل محاسبه است، اما اکنون واضح به نظر می رسد. سوال بعدی من این است که چرا برای QM برقرار است؟ | پایان نامه کلیسا-تورینگ |
2787 | فرضاً من یک بردار موقعیت $$\vec{r}=\begin{pmatrix} 10.0 & -30.0 & 25.0\end{pmatrix}$$ دارم که برحسب $\mathrm{میلیمتر}$ بیان میشود. نماد صحیح برای نمایش $\vec{r}$ 1 چیست. $\begin{pmatrix} 10.0 & -30.0 & 25.0\end{pmatrix}\text{mm}$ 2. $\begin{pmatrix} 10.0\text {mm} & -30.0\text{mm} & 25.0\text{ mm}\end{pmatrix}$ 3. $\begin{pmatrix} 10.0 & -30.0 & 25.0\end{pmatrix}\text{ in }\mathrm{mm}$ اگر پاسخ **2.** است پس چرا وقتی همه عناصر یک بردار باید از یک واحد باشند، تمام آن واحدهای اضافی را اضافه کنید. اگر فهرستی طولانی از مقادیر دارید، معمولاً این جدول را با واحدها در سرصفحه (و نه در هر عنصر) ارائه می دهید. اگر واحدها پیچیده باشند (با توان و کسری)، آیا واقعاً باید آنها را برای هر عنصر بنویسیم؟ چگونه میتوانید یک بردار بنویسید، در حالی که واحدهایی را که این مقادیر در آنها قرار دارند، همزمان توصیف میکنید؟ PS. من این را در 'Math SE' پست نکردم زیرا آنها هرگز در مورد واحدها نشنیده اند :-) و فقط فیزیک با موقعیت های واقعی سروکار دارد. | نحوه صحیح نشان دادن واحدها با بردار |
27981 | من در یک پست بیگ بنگ و تابش پس زمینه مایکروویو کیهانی خواندم؟ ما نوری را از 13 میلیارد سال پیش تشخیص میدهیم. اگر چنین است چرا و برای معکوس هم همینطور است | مشاهده و زمان ضمنی از زمان خلقت |
99089 | برخلاف حل مسئله معمولی رایسنر-نوردستروم، که در آن متریک شوارتزشیلد به دلیل بار الکتریکی اضافه شده، یک ترم اضافی $1/r^2$ می گیرد، P. Mannheim در _حل مسئله رایسنر-نوردستروم در مرتبه چهارم دارد. Conformal Weyl Geometry_ در عوض همان تناسب $1/r$ را برای هر دو عبارت القای جرم و بار در متریک یافت. این سوال را مطرح می کند. | آیا متریک رایسنر-نوردستروم تاکنون به طور تجربی تأیید شده است؟ |
17731 | شاید خودم سوال خیلی واضح نباشد چون من یک رشته فیزیک نیستم. اما آیا می توانید به من کمک کنید تا این سوال را واضح تر کنم و سپس نظرات خود را در مورد آن به من بدهید؟ من متوجه شدم که این در میدان گرانشی صادق است. از آنجایی که در یک میدان گرانشی، ما به موقعیت و سرعت یک ذره برای تعیین مسیر حرکت آن نیاز داریم. اما از قانون نیوتن $m\frac{d^2x}{dt^2}= F=m\frac{d^2x}{d(t-t_0)^2}$، می بینیم که در واقع به متغیرهای $6-1=5$ نیاز داریم تا حرکت یک را تعیین کنیم. ذره. از طرف دیگر، ما می دانیم که انرژی کل ذره $E$، تکانه زاویه ای $L$ و بردار عدسی رانج $A$ ثابت حرکت هستند. با این حال ما همچنین داریم که $L$ برابر است عمود بر $A$ و $||A||$ تابعی از $L$ است، بنابراین در مجموع ما ثابتهای حرکتی $7-1-1=5$ داریم. آیا این به طور کلی برقرار است؟ من از کسی یاد گرفتم که تعیین تعداد ثابت های مستقل یک حرکت دشوار است؟ درست است؟ آیا کسی آن را برای من توضیح می دهد؟ آیا کسی به اندازه کافی مهربان خواهد بود که در مورد این مشکل به من نکات یا نظراتی بدهد؟ خیلی ممنون! | آیا تعداد ثابت های مستقل یک سیستم با تعداد درجه آزادی آن برابر است؟ |
27987 | بنابراین نظریه یانگ میلز یک نظریه گیج غیرآبلین است و ما در محاسبه QCD از مقدار زیادی استفاده کردیم. اما تفاوت های بین نظریه یانگ میلز و QCD چیست؟ و تمایز بین نظریه های ابر متقارن یانگ-میل و SUSY QCD؟ | تفاوت بین نظریه یانگ میلز و QCD چیست؟ |
24188 | با استفاده از برخی بدیهیات، افراد معادله نیروی لورنتس و سپس معادلات ماکسول را از قانون کولن و تبدیل های لورنتس استخراج می کنند. هنگامی که من از روش شناسی قیاسی برای قانون گرانش جهانی نیوتن استفاده کردم، برخی از معادلات مانند معادلات گرانشی مغناطیسی را که از معادلات GR در حد میدان ضعیف به دست میآیند، استخراج کردم. اما فاکتور 2 را از دست دادم که مولفه مغناطیسی را چند برابر می کند. با نمایش میدان گرانشی به عنوان تانسور پیوند خورده است. آیا می توانید به من توضیح دهید که چگونه با استفاده از روشی که در بالا توضیح داده شد و نماینده میدان گرانشی توسط تانسور، فاکتور 2 را بدست آوریم؟ | عامل 2 و معادلات میدان گرانشی ضعیف |
52727 | من میخواهم اثبات ادعاهای (در مورد ساختار و همچنین منحصر به فرد بودن آن) حالتهای منفرد گیج را که حول معادله 2.13 (صفحه 10) این مقاله ارائه شده است، درک کنم. * همچنین آیا فهرست ایالتهای منفرد گیج در آنجا به این واقعیت بستگی دارد که اینها اولیههای فوقمنطبق هستند؟ (آیا آنها ادعا می کنند که هر حالت یکپارچه گیج اولیه است؟) دقیقاً چه ارتباطی بین ساخت منفردهای گیج و اولیه های فوق منطبق وجود دارد؟ اجازه دهید این ادعاها را دوباره در اینجا تکرار کنم، * اگر فیلدهای $N_f$ در نمایش اصلی $U(N_c)$ دارید، ظاهراً اینها را نمی توان در یک $U(N_c)$ ثابت (سنج) ترکیب کرد (تنسور کرد؟) تک نفره). * اما $N_f$ در پایه $SU(N_c)$ را می توان به باریون ترکیب کرد - واحدهای گیج $SU(N_c)$ به عنوان، $\epsilon_{i_1\dots i_{N_f-N_c}j_1\dots j_{N_c}}\epsilon^{a_1\dots a_{N_c}}$ $\prod_{k=1}^{N_c} \phi^{j_k}_{a_k}$ * اگر با همان $SU(N_c)$، فیلدهای $N_f$ در مجاور $SU(N_c باشد) )$ سپس فرمهای ثابت زیر $SU(N_c)$ وجود دارد که به صورت $Tr[\prod_{k=1}^n \phi_{i_k}]$ داده میشود (برای هر $n$ از این $N_f$ فیلدها) * اگر یک جفت فیلد در پایه و ضد بنیاد $SU(N_c)$ داشته باشد، عملگرهای ثابت سنج زیر $SU(N_c)$ داده می شوند. به عنوان مزون - $\phi^i_a \bar{\phi}^a_j$ (که $a$ شاخص $N_c$ و $i,j$ است شاخص $N_f$) - نمیدانم که آیا برخی از نظریههای ثابت هیلبرت به این ادعاها وارد شده است؟ اگر بله، چگونه؟ حدس میزنم در جایی از آن استفاده میشود که حالتهای ثابت سنج به طور متناهی ایجاد میشوند، زیرا این حالتها تحت عمل این گروههای سنج تقلیلدهنده ثابت هستند. | درباره تعریف باریون ها و مزون ها |
94030 | من دانشجوی فیزیک هستم. سوابق ریاضی من بسیار ضعیف است. من فقط می خواهم شباهت ها (در صورت وجود) یا تفاوت های بین تبدیل مختصات دو نوع را بدانم: 1. چرخش مختصات (و در نتیجه سیستم مختصات تبدیل شده جدید) یا ترجمه و غیره. (بیشتر آنها با تقارن همراه هستند) 2. تبدیل به یک سیستم متفاوت مختصات - مانند دکارتی به استوانه ای یا کروی به سهمی و غیره. در این رابطه می خواهم تفاوت این دو را در زبان جبر خطی بدانم. من می توانم ببینم که در هر دو مورد محصول درونی حفظ شده است. ثانیاً، من همچنین علاقه مندم که بدانم آیا میتوانیم تقارن را به نوع دوم تبدیل و در نتیجه برخی از مولدهای تبدیل مرتبط کنیم، اگر نه، در چه مواردی نمیتوانیم چنین مولدهایی را به تبدیل مرتبط کنیم. من قبلاً این سؤال را اینجا ارسال کرده ام. با این حال من در آنجا پاسخ های رضایت بخشی دریافت نکرده ام. | تقارن، تبدیل و تبدیلات غیر خطی |
113212 | من می خواهم انرژی از دست رفته از باتری برای گرما و انرژی ذخیره شده در باتری را محاسبه کنم. آیا این فرمول ها درست هستند؟ $ E_b$ = $I$$V$ x $t$ $ E_H$ = $I$$R$$^2$ x $t$ $E_b$ = انرژی ذخیره شده در باتری. $E_H$ = انرژی از دست رفته برای گرما. $t$ = زمان. | انرژی ذخیره شده در باتری؟ |
17734 | برای برهمکنش بین میدان های الکترومغناطیسی و ماده، 1. چه زمانی باید کوانتیزاسیون میدان EM را لحاظ کنیم و چه زمانی می توانیم آن را نادیده بگیریم؟ 2. چه زمانی باید کوانتیزاسیون سطوح انرژی اتمی را لحاظ کنیم و چه زمانی می توانیم آن را نادیده بگیریم؟ به روز رسانی: من می دانم که بخشی از پاسخ ممکن است به دقت مورد نظر ما بستگی داشته باشد. بخشی از مشکل اینجاست که من نمیدانم چگونه چنین چیزهایی را تخمین بزنم، یا اینکه چه کمیتی دقت مورد نظر ما را کمیت میکند و میتواند به ما بگوید که آیا میتوانیم کمیتسازی سطوح انرژی یا میدانها را نادیده بگیریم یا خیر. | تعامل ماده با میدان های EM |
7505 | من سعی می کنم زاویه واگرایی نور را از یک عدسی که کاملاً توسط یک LED با قدرت بالا روشن می شود، تعیین کنم. بیشتر کتابهای درسی اپتیک فقط با اپتیک تصویربرداری سروکار دارند و من به سختی میتوانم سرم را در مورد اتفاقی که میافتد وقتی به تصویر روی صفحه کانونی اهمیت نمیدهم بپیچم - این برای یک برنامه غیر تصویری است (من فقط در حال پخش کردن هستم. نور)، و من فقط می خواهم بتوانم اندازه نقطه را در هر فاصله ای تعیین کنم. LED لزوماً در نقطه کانونی نوری نخواهد بود (اگرچه در امتداد محور خود خواهد بود). علاوه بر این، LED منبع نقطه ای نیست، زیرا اندازه آن تقریباً $\frac{1}{10}^{th}$ از فاصله کانونی لنز است. | نحوه تعیین واگرایی منبع LED از یک لنز دو محدب |
89564 | بگو من یک حالت کوانتومی - خالص یا مخلوط - را با ردپای جزئی آن در زیرسیستم های مختلف مشخص می کنم. تا چه حد می توان حالت اولیه را بازیابی کرد و روش های شناخته شده برای انجام این کار چیست؟ برای مثال، ردهای جزئی زیر را در وضعیت $\hat{\rho}$ یک سیستم دو کیوبیتی، $a$ و $b$ $\rm{Tr}_a(\hat{\rho}) = \ در نظر بگیرید. frac{\hat{\mathbb{1}}_b}{2}$\rm{Tr}_b(\hat{\rho}) = \frac{\hat{\mathbb{1}}_a}{2}$ یک راه حل حالت $\frac{1}{\sqrt{2}}(|00\rangle + |11\rangle)$ است، اما هر حالت مربوط به این یکی توسط واحدها روی کیوبیت های فردی نیز یک راه حل است. آیا روش های کلی برای یافتن یا مشخص کردن منحصر به فرد بودن راه حل های چنین سیستمی وجود دارد؟ | حل سیستم معادلات جزئی ردیابی |
43069 | من شروع به مطالعه مکانیک کوانتومی کرده ام. من جبر خطی، تجزیه و تحلیل تابعی، حساب دیفرانسیل و انتگرال و غیره را می دانم، اما در این لحظه در فرمالیسم براکت دیراک مشکل دارم. یعنی من با ترجمه از زبان جبر خطی معمولی به این فرمالیسم مشکل دارم. برای درک بهتر مسئله، تعاریفی را ارائه می کنم که از آنها استفاده می کنم: 1) فرض کنید، $\mid u\rangle$ یک بردار در فضای برداری هیلبرت $V$ است. سینه بند $\langle v \mid$ یک بردار فضای برداری دوگانه است $V^{*}$ $\left( \langle v \mid: V \longrightarrow C \right)$، تعریف شده توسط $\langle v \mid u \rangle=g\left(\mid v\rangle, \mid u\rangle \right) $، که $g: V \times V \longrightarrow C$ متریک در $V$ است. 2)$A$ عملگر خطی روی $V$ است. فرم دوخطی $(\quad)$ را در نظر بگیرید: $\left(f,x\right )=f(x)$. در این نماد می توانیم اپراتور _adjoint_ $A^{*}$ را روی $V^{*}$:$(f,Ax)=(A^*f,x)$ تعریف کنیم. من سعی کردم دو معادله زیر را بفهمم: * عبارت $\langle v \mid A \mid u \rangle$ وجود دارد. در کتاب متنی من این عبارت نوشته شده بود: اپراتور $A$ روی کت از سمت چپ و روی سوتین در سمت راست عمل می کند. اما با توجه به تفاوتهایی که من استفاده میکنم، عملگر الحاقی $A^{*}$ روی $V^{*}$ عمل میکند. اما در این مورد عملگر $A$ روی $V^{*}$ عمل میکند. من مطلقا آن را نمی فهمم یکی از راه حل های ممکن که من می بینم این است که این فقط نماد چیز بعدی است:$\langle v \mid A \mid u \rangle=(v,Au)=(A^{*}v,u)= \langle A^{*}v \mid u \rangle; \quad A^*\langle v \mid :=\langle v \mid A$ راه دوم استفاده از ایزومورفیسم بین $V$ و $V^{*}$ است و سپس اپراتور $A$ میتواند بر روی آن عمل کند. $V$ و $V^{*}$ (مطابقات دوگانه). راه سوم این است که ما از نمایش ماتریسی در همه جا استفاده می کنیم؛ و در عبارت $\langle v \mid A \mid u \rangle$ یک ردیف $v$ را در ماتریس عملگر $A$ در ستون $u$ ضرب می کنیم. سپس این عبارت کاملاً واضح است زیرا ضرب ماتریس تداعی کننده است. * همان مشکلاتی که من با عبارت $(A \mid v \rangle)^{*}=\langle v \mid A^ \dagger$ دارم. میشه براش توضیح بدی خوشحال میشم اگه بگید کدوم راه درسته و اگر همه پیشنهاداتم اشتباهه لطفا راه درست رو بگید. | مشکلات با علامت گذاری bra-ket |
54895 | من به دنبال نانولولهها هستم و فکر کردم که به خودم اطمینان دهم که معادلات هندسه اولیه واقعاً درست هستند. مشکلی برای شعاع وجود ندارد، من به سرعت فرمول شناخته شده را پیدا کردم: $$R = \sqrt{3(n^2+m^2+nm)}\frac{d_{CC}}{2\pi}$$ if $ d_{CC}$ طول پیوند کربن است. با این حال، برای زاویه کایرال، معادله باید $$\tan{\theta} = \frac{m\sqrt{3}}{2n+m}$$ باشد، اما من $$\tan{\theta} = \ دریافت کردم frac{m\sqrt{3}}{2n-m}، $$ تفاوت علامت. فکر میکردم دنبال اشتباه میگردم و سریعاً آن را اصلاح میکنم، اما تا آخر عمر نمیتوانم آن را پیدا کنم. من اشتقاق خود را در زیر نشان خواهم داد. البته نقطه شروع ساختار نانولوله است:  من این تصویر را ساده تر می کنم تا مشخص شود چه کار کردم:  از تصویر بالا، به راحتی می توان دریافت که $$\sin{\theta} = \frac{h}{na_1}$$ and $$\sin{\left(120^{\circ} - \theta\right)} = \frac{h}{ma_2}.$$ این را میتوان با استفاده از هویت مثلثاتی $$\sin{\left(\alpha-\beta\right)} = \sin{\alpha}\cos{\beta} - \cos{\alpha}\sin{\beta}$$ که $\alpha = 120^{\circ}$ و $\beta = \theta$، باعث ایجاد $$\frac{\sqrt{3}}{2}\cos{\theta} + \frac{1} {2}\sin{\theta} = \frac{h}{ma_2}.$$ اکنون، با استفاده از این واقعیت که $a_1 = a_2 (=\sqrt{3}d_{CC})$، مییابیم معادلات زیر: $$\left\\{\begin{array}{rcl}n\sin{\theta} & = & \frac{h}{a_1}\\\ m\left[\frac{\sqrt{3 }}{2}\cos{\theta} + \frac{1}{2}\sin{\theta}\right] & = & \frac{h}{a_1}\end{array}\right.$$ که بدیهی است که ترکیب را مجاز می کند: $$\begin{eqnarray} \frac{n}{m}\sin{\theta} & = & \frac{\sqrt{3}}{2}\cos{\theta} + \frac {1}{2}\sin{\theta} \\\ \left(\frac{n}{m}-\frac{1}{2}\right)\sin{\theta} & = & \frac{\sqrt{3}}{2}\cos{\theta} \\\ \frac{2n-m}{2m}\sin{\theta} & = & \frac{\sqrt{3}}{ 2}\cos{\theta} \\\ \tan{\theta} & = & \frac{m\sqrt{3}}{2n-m}. \end{eqnarray}$$ این با عبارت شناخته شده تفاوت دارد زیرا در مخرج جلوی $m$ علامت منفی دارد، اما من اشتباه خود را نمی بینم. این می تواند واقعا احمقانه باشد و من فقط نابینا شده ام... ممنون که به آن نگاه کردید. | زاویه کایرال نانولوله به عنوان تابعی از $n$ و $m$ |
60582 | این سوال مربوط به مقاله http://arxiv.org/abs/1204.5221 است و ادامه سوال قبلی تقارن ها در ویلسونین RG است * در مقاله مورد علاقه چرا برابری های معادله 2.7 و 2.11 برقرار است؟ (LHS هر دو معادله یکسان است و از این رو این دو معادله 2 روش متفاوت برای نوشتن تابع متصل کامل W هستند) حدس میزنم یکی 2.7 را میخواند تا بگوید وقتی یکی از ماوراء بنفش به سمت مادون قرمز جریان مییابد، فقط مرتبط ایجاد میشود. عملگرهای (کدر <4) و یکی که فکر می کنم 2.11 را می خواند به این معنی است که وقتی یکی عملگرهای نامربوط (کم > 4) ایجاد می کند از IR به UV جریان می یابد. چرا؟ * در مقاله پیوندی درست در زیر معادله 2.2، نویسندگان اظهار میکنند که اگر CFT در UV وجود داشته باشد، اگر اپراتورهای نامربوط اضافه شوند، این رفتار UV میتواند تغییر کند. چرا من فکر می کنم که (کم>4)/اپراتورهای نامربوط با قدرت های مثبت کات آف سرکوب می شوند و از این رو اگر کات آف را تا بی نهایت فشار دهیم ناپدید می شوند و بنابراین UV تحت تأثیر آنها قرار نمی گیرد. اما به نظر می رسد نویسندگان اینطور فکر نمی کنند ... | تقارن در ویلسونین RG (2) |
62984 | از آنجایی که کل آنتروپی جهان به دلیل فرآیندهای خود به خودی در حال افزایش است، سیاهچاله ها به دلیل آنتروپی شکل می گیرند (اگر اشتباه می کنم اصلاح کنید) و جهان همیشه در حال انبساط است، آیا جهان توسط سیاهچاله ها مصرف می شود یا مساحت آن افزایش می یابد. خیلی سریع برای این اتفاق بیفتد؟ | آیا جهان به دلیل آنتروپی توسط سیاهچاله ها مصرف می شود؟ |
68382 | به طور معمول در هندسه دیفرانسیل، ما فرض می کنیم که تنها راه برای تولید یک کمیت کششی با تمایز این است که (1) با یک تانسور شروع شود، و سپس (2) یک مشتق کوواریانت (نه یک مشتق جزئی قدیمی ساده). با اعمال این در GR، من فکر میکنم یکی از راههای بیان اصل هم ارزی این است که تنها شی تنسوری که انتظار داریم در خلاء ساخت شود، متریک است. از آنجایی که مشتق کوواریانت اساساً به عنوان مشتقی تعریف میشود که وقتی آن را به متریک اعمال میکنید، صفر تولید میکند، این بدان معناست که شما نمیتوانید با اعمال فرآیندی که توسط #1 و #2 توضیح داده شده است، هیچ چیز جالبی (به عنوان مثال، محلی و تنسوری) به دست آورید. به خلاء این را می توان به عنوان روشی جالب برای استدلال اینکه میدان گرانشی نیوتنی $\mathbf{g}$ یک تانسور نیست، زیرا در حد نیوتنی، اساساً گرادیان متریک است. با این حال، فرآیند توصیف شده توسط #1 و #2 کافی است اما ضروری نیست. در واقع، یکی از راههای تعریف انحنا، استفاده از مشتقات غیرکوواریانت بر روی متریک برای تشکیل نمادهای کریستوفل، و سپس انجام عملیات بیشتر شامل مشتقات غیرکوواریانت برای به دست آوردن تانسور انحنای ریمان است - که در کمال تعجب به یک تانسور معتبر تبدیل میشود. . بنابراین، به نظر می رسد که تانسور ریمان یک مورد خاص است. من در ابتدا فکر میکردم که ممکن است یک قضیه یکتایی وجود داشته باشد که ثابت کند اگر بخواهیم یک کمیت محلی و کششی از متریک تولید کنیم، تنها احتمالات تانسور ریمان یا چندجملهای انحنای هستند که از تانسور ریمان و مشتقات کوواریانت آن تشکیل شدهاند. [ویرایش] یک نظر توسط joshphysics و پاسخ توسط BebopButUnsteady به من کمک کرد تا این حدس را به شرح زیر اصلاح کنم. Joshphysics اشاره کرد که چیزهایی مانند $g_{ab}g_{cd}$ ممکن است به عنوان مثالهای پیش پا افتاده در نظر گرفته شوند. من می توانم به دو روش ممکن برای مقابله با این موضوع فکر کنم: (1) پاسخ BebopButUnsteady نشان می دهد که این به نوعی اصلاً یک مثال متقابل نیست، زیرا خود متریک را می توان به عنوان یک سری تیلور بر حسب تانسور ریمان و مشتقات آن بیان کرد. . اگر متریک تحلیلی است، و اگر مایل به پذیرش سری نامتناهی باشیم، این بدان معناست که هیچ اطلاعاتی در متریک وجود ندارد که از تانسور ریمان قابل بازیابی نباشد. (2) چیزی که به نظر نمی رسد وجود داشته باشد، جدا از چند جمله ای های انحنای تشکیل شده از تانسور ریمان و مشتقات کوواریانت آن، (الف) هر میدان اسکالر متغیر، یا (ب) هر میدان برداری است. (بخش ب اساساً اصل هم ارزی است.) | تانسورهای کوواریانت محلی که می توان از متریک تشکیل داد چیست؟ |
10955 | ناسازگاری کوانتومی چیست؟ من به طور تصادفی به این اصطلاح در محاسبات کوانتومی: قدرت اختلاف نظر رسیدم، اما قبلاً در مورد آن نشنیده بودم. می توانید در اینجا کمی توضیح ریاضی بیشتری درباره این اصطلاح بدهید؟ | ناسازگاری کوانتومی چیست؟ |
17732 | با شروع از اصول، بعد نابهنجار کاسپ چیست؟ من هنگام خواندن برخی از مقالات QCD با این اصطلاح برخورد کردم. | بعد غیرعادی کاسپ در QCD |
113768 | معادله دیراک دارای یک مشتق زمان ارنفست مربوط به تکامل مکانیک کوانتومی نسبیتی عملگرها است. آیا قضیه مشابهی برای تکامل عملگرهای نسبیتی وجود دارد، اما مشتق با توجه به زمان مناسب گرفته می شود؟ | دیراک فیلد Ehrenfest مشتق زمان مناسب؟ |
94032 | در حرکت هارمونیک ساده، می توانید از شکل sin یا cos معادله استفاده کنید، اما سوال من این است که کدام یک را در چه زمانی و چرا استفاده می کنید؟ درک این موضوع برای من سخت است، بنابراین هر کمکی کاملاً قابل قدردانی است | از $\sin()$ یا $\cos()$ برای محاسبه SHM استفاده می کنید؟ |
16466 | شاید کسی بتواند کمی ناهماهنگی شناختی را که من تجربه میکنم برطرف کند. نظرسنجی ها حتی برای پیش پا افتاده ترین موضوعات نظرسنجی تحت نظارت مداوم آماردانان هستند. با توجه به نتایج آزمایشهای بنیادی فیزیک، چرا ما به آماردانانی نیاز نداریم که تجزیه و تحلیل دادهها را برای ما انجام دهند (یا حداقل از روی شانههای ما نگاه کنند)؟ | چرا گروه های فیزیک تجربی آمارگیر ندارند؟ |
16461 | من به این فرمول از ویکی برای ولتاژ شکست در لامپ های تخلیه گاز نگاه می کنم، ~~ و خطی آن را بر اساس طول (d) می بینم ~~ (اوه، می بینم تقسیم بر $ln$) $$\frac{Bpd}{ \mathrm{ln}\ Apd-\mathrm{ln}\ (1+\frac{1}{\gamma_\text{se}})}$$ یعنی من می توانم لامپ نئون کوچکی را با فاصله بین 0.1 تا 0.05 میلی متر بین الکترودها بسازم و مثلاً 5 ولت می درخشد؟ آیا گازهایی وجود دارند که ولتاژ شکست کمتری نسبت به نئون داشته باشند؟ حدس می زنم استفاده از نیدل ها به جای صفحات موازی ولتاژ شکست را نیز کاهش دهد، زیرا میدان قوی تر است؟ | لامپ نئون: حداقل ولتاژ شکست |
112413 | **زمینه** من سعی می کنم با استفاده از ژیروسکوپ های 3 محوری، یک سکو را روی یک گیمبال تثبیت کنم. من تحقیقات زیادی انجام داده ام (هفته ها حتی ماه ها همین مشکل) بدون اینکه بتوانم 3 محرک ژیروسکوپ متعامد (فلایویل های اینرسی بالا) را به درستی مدل سازی کنم. **سوال** مدل دینامیکی محرک ژیروسکوپ 1 محوره چیست؟ آیا می توان آن را 3 بار در جهت های مختلف استفاده کرد (من یک مدل سیمولینک دارم) برای گرفتن یک 3 محوره یا پیچیده تر است؟ از آنچه من دیده ام، $\boldsymbol{w_{precession}} =\boldsymbol{h_{gyro}}\times \boldsymbol{\tau_{ext}}$ که ممکن است همان چیزی باشد که به دنبال آن هستم یا نباشد (متخصصان ?) اما من نمی بینم که چرخش فوراً فعال شود: گشتاور مربوطه چقدر است؟ **اطلاعات اضافی** کارخانه Simulink من $\boldsymbol{\theta}=\int_0^t\int_0^t\frac{\boldsymbol{\tau_{ext}}}{\boldsymbol{J}}dt²$ را پیادهسازی میکند. و گشتاور گرانشی برای مقابله با $\boldsymbol{\tau_{grav}}=\boldsymbol{r}\times\boldsymbol{W}$ (وزن با مرکز بازوی ممان گیمبال-CG) داده میشود. اگر این راه درستی است، من میتوانم $\omega_{p}$ را بعد از اولین ادغام تزریق کنم، اما گشتاور مرتبط با گرانش چقدر است؟ | مدل جلوه ژیروسکوپی برای تثبیت 3 محور |
54766 | من این تصویر را از ردیاب ATLAS دارم.  با رنگ خاکستری می توانید ردیاب Si ATLAS را ببینید. در رنگ سبز کالری سنج الکترومغناطیسی را می بینید. در رنگ قرمز کالری سنج هادرون و در آبی تلسکوپ میون وجود دارد. این دو اثر قرار است الکترون باشند. سوال من این است که چرا آنها نمی توانند فوتون باشند؟ فیزیکدانان هسته ای از آشکارسازهای Si برای طیف سنجی اشعه گاما استفاده می کنند، به این معنی که آنها واقعاً می توانند فوتون ها را با آنها تشخیص دهند. فقط برای ثبت، یک برش در تکانه عرضی 10GeV وجود دارد... آیا ایده ای در مورد اینکه چرا آن ذرات را از فوتون بودن رد کنیم؟  | آیا فوتون در ردیاب سیلیکونی ردی از خود بر جای می گذارد؟ |
17730 | من از تداخل سنجی اسکن پیوستگی (یا به عنوان اسکنر نور سفید نیز شناخته می شود) استفاده کرده ام، که در آن تصاویر حاوی حاشیه ها را جمع آوری می کند. این سیستم قادر است مشخصات عمقی را برای یک پشته تصویر با حاشیه تولید کند. اگر شدت یک پیکسل از یک نقطه خاص را که در آن حاشیه از کنار آن عبور می کند بر روی یک پلات 2 بعدی (پشته در مقابل شدت) رسم کنیم، می توانیم برخی از مشخصات موج سینوسی را مشاهده کنیم. من دوست دارم بفهمم روش تغییر فاز بر روی تصاویر حاشیه ای چگونه برای استخراج اطلاعات عمق کار می کند؟ آیا بر اساس اختلاف فاز در یک نقطه است؟ آیا اصلاً می توان از پروفیل سینوسی در روش استفاده کرد؟ | اصل تغییر فاز در تداخل سنجی چگونه کار می کند؟ |
48157 | من در حال تلاش برای محاسبه پراکندگی نوکلئون-نوکلئون در نظریه اسکالار یوکاوا هستم. در اینجا ما یک نوکلئون را به عنوان یک میدان اسکالر پیچیده $\psi$ و یک مزون را به عنوان یک میدان اسکالر واقعی $\phi$ میبینیم. آنها از طریق $H_I=g\int d^3x\psi^{\dagger}\psi\phi$ تعامل دارند. فرض کنید می خواهیم دامنه پراکندگی را از حالت اولیه $|p_1,p_2\rangle$ به حالت نهایی $|p_1',p_2'\rangle$ محاسبه کنیم، که فرض می کنیم **حالت های ویژه نظریه آزاد هستند. در مرتبه دوم در تئوری اغتشاش ما عبارت $$\frac{(-ig)^2}{2}\int d^4xd^4y\ T\left[\psi^{\dagger}(x)\psi( x)\phi(x)\psi^{\dagger}(y)\psi(y)\phi(y)\right]$$ با استفاده از فرمول Dyson، که در آن همه فیلدها در تعامل هستند تصویر، پس تصویر هایزنبرگ از نظریه آزاد. با استفاده از قضیه ویک ممکن است این صراحت دامنه را محاسبه کنیم. یادداشتهای من ادعا میکنند که تنها عبارتی که مشارکت غیر صفر ارائه میکند، $$:\psi^{\dagger}(x)\psi(x)\psi^{\dagger}(y)\psi(y):\overbrace{\ است. phi(x)\phi(y)}$$ با این حال مخالفم. مطمئناً از نمودارهای قطع شده و قطع نشده نیز کمک دریافت می کنیم؟ برای مثال $$:\psi^{\dagger}(x)\psi(x):\overbrace{\psi^{\dagger}(y)\psi(y)}\ \overbrace{\phi(x)\ phi(y)}$$ و جایگشت های مختلف دیگر چنین عباراتی، عبارات اضافی (واگرایی تابع مثلث) تولید می کنند، اینطور نیست؟ من میدانم که اگر ما پراکندگی واقعی را در نظر بگیریم که در آن حالتهای اولیه و نهایی ما، حالتهای ویژه نظریه برهمکنش هستند، قضیهای وجود دارد که میگوید ممکن است نمودارهای قطع و قطعنشده را نادیده بگیریم. شاید منظور من این باشد که به طور ضمنی از این در اینجا استفاده کنم، و فرضی که در بالا به صورت پررنگ درج شده یک اشتباه در یادداشت ها است. به طور خلاصه - آیا من درست فکر می کنم که نمودارهای قطع شده و قطع نشده سهمی غیرصفر در پراکندگی برای حالت های ویژه نظریه آزاد دارند؟ و آیا روش صحیح برخورد با این فرض است که ما با حالت های ویژه نظریه تعامل کار می کنیم؟ آیا تمام استدلال ها و شهودهای من در بالا درست است؟ پیشاپیش سپاس فراوان! | فرآیندهای پراکندگی در نظریه یوکاوا اسکالار |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.