_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
70963 |  این تصویر زیبا از مخروط های دیراک (از این مقاله)، در نمودار ($E,\vec k$) مقدمه ای برای چندین خواهد بود. سوالات، در حوزه عایق های توپولوژیکی. 1) آیا مخروط دیراک فقط در سطح ظاهر می شود؟ 2) آیا شکل (مخروط) مهم است؟ 3) مخروط دیراک بدون شکاف است، بنابراین آیا فقط با محافظت از تقارن پایدار است؟ 4) فرض کنید یک مخروط دیراک باز شده، سپس بسته شده، سپس دوباره باز شده است. در وضعیت باز، یک شکاف انرژی وجود دارد، بنابراین یک توپولوژی غیر پیش پا افتاده وجود دارد. بنابراین آیا می توان توپولوژی را در فرآیند open->close->open تغییر داد؟ | درباره مخروط دیراک |
130789 | من این سوال را از Quora گرفتم زیرا جالب به نظر می رسد و این انجمن کمی با آن سرگرم می شود. من فرض میکنم که از فرمولهای مدول نیرو برای خنثی کردن گرانش استفاده میشود، اما با توجه به اینکه جزئیات سؤال اجازه میدهد «یک مکعب جامد، اگرچه ساختار داخلی خوب است (لانه زنبوری و غیره)»، این ممکن است پیچیدهتر شود. | بزرگترین مکعبی که قبل از اینکه گرانش آن را گرد کند، چیست؟ |
22722 | تنظیم بسیار ساده است: شما یک ستاره نوترونی تکامل یافته منظم (با جرم 1.35 تا 2 دلار خورشیدی) دارید، و امواج الکترومغناطیسی صفحه را با $\lambda$ داده شده به آن می تابانید. به طور تقریبی، شار کل تابش EM جذب شده/پراکنده چقدر باید باشد؟ اگر ستاره نوترونی جوان باشد و تکامل نیافته باشد آیا نتیجه تغییر می کند؟ | آیا ستاره های نوترونی نور را منعکس می کنند؟ |
7049 | من کنجکاو هستم که بدانم چگونه مردم کشف کردند که میدان های الکتریکی و مغناطیسی را می توان به خوبی در یک تانسور ساده قرار داد. واضح است که تانسور با به کار بردن نظریه انتزاعی تانسورها در این مسئله خاص، سادهسازیهای بسیار زیبایی را برای نظریه اصلی ارائه میکند. به عنوان مثال، فرمول های عجیب برای تبدیل میدان های الکتریکی و مغناطیسی در چارچوب های مرجع مختلف را می توان به عنوان قوانین تبدیل یک تانسور 2 توضیح داد. وابستگی متقابل دو میدان در این تبدیل، و این واقعیت که میدان های الکتریکی و مغناطیسی در نظریه کلاسیک از جهاتی یکسان هستند، با این دو تانسور قابل توضیح است. فرمولهای ad-hoc مختلفی که معادلات ماکسول را تشکیل میدهند، برخی از آنها با فر، برخی با واگرایی، میتوانند در یک فرمول زیبا با اعلام مشتق خارجی تانسور به 0 توضیح داده شوند. عملیات بر روی تانسورهای ضد متقارن بنابراین، هنگامی که شخصی فرمول تانسور را به شما نشان میدهد، مشخص میشود که به زیبایی تمام بخشهای نظریه «ابتدایی» (یعنی غیر تانسوری) را به هم میپیوندد. سوال من این است که مردم در وهله اول چگونه این فرمول را کشف کردند؟ انگیزه آن چه بوده و تاریخچه آن چیست؟ برخی از افکار: درست است که نظریه ابتدایی نکاتی را به فرمول تانسور ارائه می دهد (مانند برخی از مواردی که در بالا لیست کردم)، اما این نکات کوچک برای ایجاد انگیزه در تمام پیچیدگی های فرمول تانسور کافی نیستند، به خصوص اگر کسی تانسورها قبلا دیده نشده است. آیا در زمانی که تانسور میدان کشف شد، نظریه تانسورها در اطراف شناور بود، و از این رو متخصصان تانسور به سادگی متوجه شدند که الکترومغناطیس بوی تانسور 2 می دهد؟ اگر اینطور است، مردم چگونه در ابتدا متوجه شدند که تانسورها در فیزیک مهم هستند؟ وگرنه چی شد؟ چرا مردم برای انجام آن انگیزه داشتند؟ و آیا فرمول اولیه به اندازه کافی خوب نبود، اگرچه از نظر ریاضی کاملاً ظریف نبود؟ سوال مرتبط دیگر، آیا مردم قبل از ظهور اینشتین قوانین تبدیل میدان های الکتریکی و مغناطیسی را می دانستند؟ امروزه، معمولاً میتوانید آنها را فقط در کتابهای مربوط به نسبیت خاص، یا در آخرین فصل کتاب در مورد الکترومغناطیس، که معمولاً فصلی در مورد نسبیت خاص است، پیدا کنید. بنابراین، اگر کتابی در مورد الکترومغناطیس میخوانید، قبل از اینکه به فصل نسبیت برسید، فکر میکردید که بردارهای نیرو و در نتیجه میدانهای الکتریکی تحت تغییر چارچوب مرجع ثابت هستند، درست مانند نیروها در مکانیک نیوتنی. | تاریخچه تانسور میدان الکترومغناطیسی |
83934 | اگر جرم زمین چهار برابر بزرگتر باشد و شعاع زمین دو برابر کوچکتر باشد، وزن جدید من در مقایسه با وزن فعلی چقدر خواهد بود؟ | تغییر وزن با تغییر جرم زمین و شعاع آن |
37746 | امیدوارم در آینده به یک فیزیکدان تبدیل شوم که عمدتاً بر جنبه نظری تمرکز دارد. من سعی می کنم تصمیم بگیرم که برای دوره کارشناسی فیزیک بروم یا ریاضی. با فرض اینکه من قادر به انجام هر یک از این دو هستم، مزایا و معایب هر یک از این مسیرها چیست؟ من می دانم که ریاضیات برای انجام فیزیک ضروری است و در بیشتر دروس ریاضی، ماژول های ریاضی کاربردی وجود دارد که بسیار با فیزیک مرتبط هستند. همچنین بسیاری از فیزیکدانان محقق دارای مدرک ریاضی هستند. اما مطمئناً دلیلی وجود دارد که مردم درس فیزیک را به درس ریاضی و بالعکس انتخاب می کنند؟ متشکرم. | مدرک ریاضی یا فیزیک؟ |
55262 | بنابراین، درک من این است که طول موج یک فوتون، مسافت طی شده در مدت زمانی است که میدان مغناطیسی آن برای نوسان لازم است. و با انرژی و فرکانس آن نسبت معکوس دارد. در جاهای دیگر خوانده ام که طول موج در واقع حجمی است، اما پس چگونه طول موج رادیویی می تواند به اندازه یک ساختمان یا سایر طول موج ها (به نقل از ویکی پدیا) اندازه کیهان باشد؟ آیا فوتون واقعاً روی چیزهایی که میلیون ها کیلومتر دورتر هستند تأثیر می گذارد؟ اصلا چطور ممکن است؟ من فقط نمی توانم این توضیح را درک کنم. سپس از طرف دیگر من این توضیح دیگر را دارم که طول موج در واقع ویژگی هر فوتون منفرد نیست، بلکه یک بسته فوتون است. اما من نمی توانم بفهمم که چگونه طول موج می تواند به طور غیرمستقیم با انرژی فوتون خاصی متناسب باشد، در حالی که این خاصیت یک فوتون خاص نیست! همچنین، اگر طول موج با تغییر سرعت (مثلاً وارد آب) تغییر کند، به این معنی است که در واقع باید متناسب با مسافت طی شده باشد، بنابراین من این توضیح را پذیرفتم. بنابراین، وقتی مایکروویو دارم، توری دارد که به نور مرئی اجازه عبور می دهد، اما نه مایکروویو. **توضیح معمولی که به همه داده می شود این است که سوراخ های توری کوچکتر از طول موج مایکروویو هستند، اما بزرگتر از طول موج نور مرئی هستند.** اما من نمی توانم این موضوع را درک کنم. اگر طول موج مسافت طی شده توسط یک فوتون باشد، چه ربطی به اندازه سوراخی دارد که فوتون می تواند از آن عبور کند؟ منظورم این است که فوتون ها به صورت خطی حرکت می کنند و همه از نظر اندازه برابر هستند، پس چه چیزی مانع از عبور آنها از فضای خالی می شود؟ | اگر فوتون ها به صورت خطی حرکت کنند، در واقع چه چیزی مانع از عبور آنها از شبکه اجاق مایکروویو می شود؟ |
76690 | فرض کنید من یک علامت عبارت $^4D_{5/2}$ دارم. از اینجا من به سادگی می توانم **کل** اعداد کوانتومی $L=2$ و $J=5/2$ را بخوانم. حالا عدد بالای 4$ را **تعدد** می نامند اگر اشتباه نکنم که برابر است با: \begin{align} \text{multiplicity}&=2S+1 \longleftarrow\substack{\text{if L>S}} \\\ \text{تکثر}&=2L+1 \longlefttarrow\substack{\text{if L<S}}\\\ \end{align} اما چگونه می توانم بدانم کدام یک را انتخاب کنم زیرا من $S$ را نمی دانم - اگر این یکی را نمی دانم نمی توانم $L<S$ یا $L>S$ را بگویم. من میتوانستم $S$ را تعیین کنم اگر بدانم چند الکترون در تکانه زاویهای اتمی $J$ نقش دارند اما نمیدانم چگونه این کار را انجام دهم. **ویرایش:** صفحه از A.Beiser:  | نماد اصطلاح - چگونه تعداد الکترون های $e^-$ را بدانیم؟ |
77642 | رویکرد Schwinger-fermion $\mathbf{S}_i=\frac{1}{2}f_i^\dagger\mathbf{\sigma}f_i$ به سیستم spin-$\frac{1}{2}$ را در دوبعدی در نظر بگیرید مشبک ها همانطور که پروفسور ون در مقاله اصلی خود در مورد PSG گفت، فضای هیلبرت بزرگ شده و افزونگی سنج، تحلیل های تقارن ما را پیچیده می کند. حالا بیایید تقارن ترجمه را به عنوان مثال در نظر بگیریم. عملگر تقارن ترجمه واحد $D$ به صورت $D\psi_iD^{-1}=\psi_{i+a}$ تعریف میشود، جایی که $\psi_i=(f_{i\uparrow},f_{i\downarrow} ^\dagger)^T$ و $a$ بردار شبکه است. همانطور که می دانیم، تبدیل $\psi_i\rightarrow \widetilde{\psi_i}=G_i\psi_i(G_i\in SU(2))$ عملگرهای اسپین و اپراتور تصویری $P=\prod_{i} را تغییر نمی دهد. (2\hat{n}_i-\hat{n}_i^2)$(در اینجا توجه کنید $P\neq \prod _i(1-\hat{n}_{i\uparrow}\hat{n}_{i\downnarrow})$). به طور مشابه، در مبنای جدید $\widetilde{\psi_i}$، میتوانیم یک عملگر تقارن ترجمه $\widetilde{D}$ را به این صورت تعریف کنیم: $\widetilde{D}\widetilde\psi_i\widetilde{D}^{- 1}=\widetilde\psi_{i+a}$. اما $D\widetilde\psi_iD^{-1}=G_i\psi_{i+a}\neq \widetilde\psi_{i+a}$، به این معنی که **$\widetilde{D}\neq D$، عملگرهای ترجمه به «مبنای فرمیونی» که ما انتخاب میکنیم بستگی دارند**. آیا این به معنای غیر فیزیکی بودن اپراتورهای ترجمه است؟ اما عملگرهای ترجمه باید فیزیکی باشند، بنابراین آیا آنها در زیرفضای فیزیکی معادل هستند، مثلاً برای هر حالت چرخشی فیزیکی $\phi=P\phi$، آیا $\widetilde{D}\phi=D\phi$ است؟ اگر این درست است، پس چگونه باید آن را ثابت کرد؟ پیشاپیش ممنون | آیا عملگرهای تقارن در زمینه Projective Symmetry Group (PSG) به خوبی تعریف شده اند؟ |
122536 | هر زمان که بتوانیم فوتون ها را بلافاصله مشاهده کنیم، آنها ذره هستند. این شامل این است که فوتون ها دارای ساختار داخلی با میدان های الکتریکی و مغناطیسی متناوب متغیر هستند. میدان EM یک آنتن رادیویی وجود دارد زیرا این میدان شامل تعداد زیادی فوتون با اجزای EM آنها به طور متناوب در حال تغییر است. هرگاه تجلی آماری برهمکنش بین فوتونها و حالتهای فیزیکی خاصی را مشاهده میکنیم (بیشتر آنها بر اساس پراش)، حاشیههای روی صفحه را به عنوان تظاهر امواج ذرات تفسیر میکنیم. و در همان لحظه ما همیشه تأکید می کنیم که این حالت ها قابل مشاهده نیستند. این تفسیر چیزی است که ما می بینیم. تفسیر حاشیه ها در نتیجه برهم کنش بین فوتون ها (یا الکترون ها، ...) و میدان EM برخی از حالات فیزیکی معمول نیست، اما جذابیت خاصی دارد. دیگر نیازی به تداخل یک الکترون (یا فوتون) با خودش در آزمایشات تک ذره نیست. دیگر جملاتی مانند ما می توانیم به صورت ریاضی بنویسیم اما آنچه اتفاق می افتد را توصیف نکنیم وجود ندارد. بله، ما همیشه توضیح میدهیم که فوتونها در میدانهای EM تداخل دارند (ایستا بین صفحات کندانسور یا در تعامل با ذرات دیگر یا بهویژه با فوتونهای دیگر (جمعشدن فوتون))، اما این را بیان نمیکنیم. آنچه را که فیزیکدانان 90 سال پیش فهمیده بودند، تکرار می کنیم. ما به QED آمدیم و با کمی کردن میدان ها کار می کنیم، اما بیان کلامی ما مربوط به سال 1920 است. آیا مفاهیم جدیدی برای توضیح دوگانگی موج-ذره وجود دارد؟ | آیا مفاهیم جدیدی برای توضیح دوگانگی موج-ذره وجود دارد؟ |
65410 | 1. آیا الکترومغناطیس کلاسیک یک زمینه تحقیقاتی مرده است؟ 2. آیا در الکترومغناطیس کلاسیک پدیدههایی وجود دارد که توضیحی برای آن نداریم؟ | آیا الکترومغناطیس کلاسیک یک زمینه تحقیقاتی مرده است؟ |
127280 | زیر تمرین 8.2 در ویرایش سوم (و تمرین 8.19 در ویرایش دوم) مکانیک کلاسیک گلدشتاین است. افزودن مشتق زمان کل تابع $q_i$ و t به لاگرانژ، معادله اویلر-لاگرانژ را تغییر نخواهد داد. بنابراین اگر تغییر زیر را به لاگرانژی انجام دهیم، $$L'(q,\dot{q},t) = L(q,\dot{q},t) + \frac{dF(q_1,q_2,.. .,q_n,t)}{dt}$$ می توانیم $$ \frac{d}{dt}\frac{\partial{L'}}{\partial{\dot{q_i}}} را دریافت کنیم - \frac{\partial{L'}}{\partial{q_i}} = 0 $$ از $$ \frac{d}{dt}\frac{\partial{L}}{\partial{\dot{q_i} }} - \frac{\partial{L}}{\partial{q_i}} = 0 $$ چگونه میتوانیم بخش معادله همیلتونی مربوطه را بدست آوریم؟ این برای اثبات $$ \dot{p'_i} = \frac{\partial{H'}}{\partial q_i} $$ $$ -\dot{q_i} = \frac{\partial{H'}} {\partial p'_i} $$ from $$ \dot{p_i} = \frac{\partial{H}}{\partial q_i} $$ $$ -\dot{q_i} = \frac{\partial{H}}{\partial p_i} $$ که $p'_i = \frac{\partial L'}{\partial \dot q_i}$. **ویرایش** $H'$ مربوطه $$ H' = \sum_k{p'_k \dot{q_k}} است - L' $$ که در آن $p'_k = \frac{\جزئی L'}{\ جزئی \dot q_k}$. | عدم تغییر معادله همیلتونی متعارف هنگام اضافه کردن مشتق زمان کل تابع $q_i$ و $t$ به لاگرانژ |
70035 | من می خواهم نور مرئی (~450nm-600nm) را 10 ثانیه به تاخیر بیاندازم. یکی از راه ها این است که حدود 10 فوت حرکت کند زیرا سرعت نور حدود 1 فوت بر ثانیه است. آیا می توانم این طول را با ارسال آن از طریق برخی مواد با ضریب شکست بالا کاهش دهم؟ من حدس میزنم پراکندگی در این مورد کمی نگرانکننده است. آیا توصیه ای برای اینکه آن ماده چه چیزی باید باشد؟ | چگونه نور مرئی را به تاخیر بیندازیم |
86718 |  من سعی می کنم دلیل فیزیکی پیدا کنم که چرا یک پالس گسترده تر حاشیه باریک تری ایجاد می کند، اگرچه می دانم از نظر ریاضی، حاشیه فقط تبدیل فوریه پالس در سمت چپ است، اما من نمیتوانم با این موضوع کنار بیایم، واقعاً از نظر فیزیکی چه اتفاقی میافتد. آیا چیز خاصی در مورد نقاط انتهایی نبض وجود دارد؟ از تک تک شما متشکرم | چرا استفاده از طیف EM حاشیه های باریک تری ایجاد می کند |
12931 | سوال اینجاست: > سیاره ای با جرم $m$ و یک ثانیه با جرم $M$ با یک > فاصله $d$ از هم جدا می شوند. سیاره سوم با جرم $m_3$ اتفاقاً در میانه راه بین > $M$ و $m$ قرار دارد. سیاره سوم را در کجا می توان قرار داد (فاصله از > سیاره بزرگتر $M$ بر حسب متر) به طوری که نیروی گرانش خالص صفر باشد؟ سردرگمی من در مورد چگونگی حل موقعیت سیاره سوم است. به من این معادله داده می شود تا نیروی بین دو سیاره را در یک فاصله معین پیدا کنم $r$: $$F = {GMm}/{r^2}$$ با این کار می توانم مجموع دو نیرو را صفر کنم: $0 = {GMm_3}/r_1^2 + {Gmm_3}/r_2^2$$ سردرگمی من در این است که $r_1$ و $r_2$ هر دو ناشناخته هستند. با این حال، ما می دانیم که $r_1 + r_2 = d$. اما من در مورد نحوه حل $r_1$ یا $r_2$ گیج شده ام. | یافتن موقعیت یک سیاره بین دو سیاره دیگر با جرم و فاصله مشخص |
104105 | اگر بخواهم یک آهنربا با قطر 1 اینچ را به یک نیم لوله وصل کنم که کاملاً در آن جا می شود، و یک قطعه آهن با قطر 1 اینچ را به اندازه کافی نزدیک به آهنربا وصل کنم که بتواند کشش جذاب خود را ثابت کند، آیا آهنربا در نهایت می کشد. کل تدبیر در فضا و حرکت. اگر چنین است، آیا شتاب به صورت تصاعدی افزایش می یابد؟ | جاذبه مغناطیسی در فضا |
47821 | من طراح رابط هستم که گهگاه پا را بیرون می کشم و طراحی محصول/مفهومی را انجام می دهم. آخرین موردی که روی آن کار میکنم چیزی است که از من میخواهد ماتریسی از آهنربایهای الکتریکی کوچک بسازم، و من تازه شروع به اطلاعرسانی خودم در مورد همه آنها میکنم. برای پروژه ای که در حال حاضر با آن بازی می کنم، از آهنربای نئودیمیوم 1x1x1cm برای آزمایش استفاده کردم، و این کار را کاملاً انجام داد. من سعی کردم بزرگتر، سعی کردم کوچکتر، اما این یکی کامل است. مشکل این است که من برای انجام همین کار در آینده به یک آهنربای الکتریکی نیاز دارم. (احتمالا تعداد زیادی از آنها) سوال این است که حجم یک آهنربا الکترومغناطیسی چقدر است تا قدرتی برابر با آهنربای نئودیمیم به اندازه 1x1x1 سانتی متر داشته باشد. یا حتی بهتر از آن سوال، چقدر می تواند کوچک باشد، زیرا من واقعا به آن کوچک اما قدرتمند نیاز دارم. نکته سوال فقط برای من این است که شخص باتجربه در مورد موضوع را با برخی از پاسخ های نظری بشنوم (زیرا فرض می کنم برای این مرحله از کاوش کافی باشد). کار واقعی با همکاری یک مرد حرفه ای درست مثل شما انجام خواهد شد که اگر تصمیم بگیرم در همه اینها غوطه ور شوم، به دنبال آن خواهم بود. اکنون من از این واقعیت آگاه هستم که احتمالاً راه های مختلفی وجود دارد که می توانید قدرت یک آهنربا را اندازه گیری کنید، و همه آهنرباهای نئودیمیم یکسان نیستند، بنابراین نمی توان آن را به عنوان یک ثابت در نظر گرفت، اما من فقط می خواهم به طور کلی بدانم ، آیا مانند آهنربای الکتریکی 2 سانتی متر است یا مانند آهنربای الکتریکی 20 سانتی متر است. | آیا می توانم آهنرباهای نئودیمیوم را با آهنرباهای الکترومغناطیسی با اندازه مشابه جایگزین کنم؟ |
111818 | هنگامی که یک بسته هوا به صورت آدیاباتیک بالا میآید و سرد میشود، گفته میشود که هیچ انتقال حرارتی وجود ندارد زیرا با منبسط شدن بسته، کار روی جو اطراف انجام میشود. بسته انرژی داخلی را از دست می دهد و تراکم اتفاق می افتد. من این مفهوم را درک میکنم، اما چرا کار بر روی ذرات با دمای پایینتر اطراف توسط ذرات دمای بالاتر انجام میشود و نه صرفاً رسانایی، که انتقال حرارت است؟ آیا ذرات متحرک سریعتر در بسته هوا در هنگام برخورد گرما را هدایت نمی کنند؟ | انبساط آدیاباتیک در جو |
122860 | من در حال انجام تکالیف اولیه برای درس نسبیت خاص هستم و خودم را در مورد انرژی کمی گیج کرده ام. من درک اولیه ای از چیستی تکانه 4 دارم، آن را به عنوان $m\dfrac{dx^{\mu}}{d\tau}$ تعریف کردم و نشان دادم که این برابر با $m\gamma است ( |\vec{v} |)(c,\vec{v})$ که در آن $\vec{v}$ سرعت کلاسیک در چارچوب مرجع اینرسی مربوط به مختصات دکارتی فوق است. اکنون یکی از تکالیف من با گفتن > نشان دادن اجزای $p^{\mu}$ به عنوان $(E/c, \vec{p})$ شروع شده است... نمیفهمم چرا مولفه زمان 4-بردار به صورت $E/c$ _نشان داده می شود. شما نمی توانید خودسرانه کمیت ها را با کمیت های دیگر نشان دهید! بنابراین من در این فکر ماندهام که آیا این تعریفی از انرژی نسبیتی است یا اینکه از نتیجهای دیگر در نسبیت خاص ناشی میشود؟ برای هر توضیحی متشکرم | تعریف انرژی در نسبیت خاص |
14698 | من با توضیح کارول در مورد حد نیوتنی تا $h_{00}=-2\phi$ کار کردهام (صفحه 106 - یادداشتهای سخنرانی در مورد نسبیت عام). همانطور که قبلاً گفته بود که $\left|h_{\mu\upsilon}\right|\ll1$، من فرض میکنم $\phi$ باید کوچک باشد، و بنابراین فرض میکنم که یک $\frac{1}{1}{101} وجود دارد. c^{2}}$ عبارت از مقدار $h_{00}$ وجود ندارد، که باید خوانده شود $h_{00}=\frac{-1}{c^{2}}2\phi$ (همانطور که در فاستر و بلبل انجام میدهد). با این حال، نمی توانم ببینم که چگونه عبارت $\frac{1}{c^{2}}$ در استدلال او به وجود می آید. او با معادله ژئودزیکی $\frac{d^{2}x^{\mu}}{d\lambda^{2}}+\Gamma_{jk}^{\mu}\frac{dx^{j شروع میکند }}{d\lambda}\frac{dx^{k}}{d\lambda}=0$، به نماد کریستوفل میرود $\Gamma_{00}^{\mu}=-\frac{1}{2}g^{\mu\lambda}\left(\frac{\partial g_{00}}{\partial x^{\lambda }}\right)$، سپس به یک معادله ژئودزیکی دیگر $\frac{d^{2}x^{\mu}}{d\tau^{2}}=\frac{1}{2}\eta^{\mu\lambda}\left(\frac{\ جزئی h_{00}}{\partial x^{\lambda}}\right)\left(\frac{dt}{d\tau}\right)^{2}$، سپس به معادله ژئودزیکی نهایی $\frac{d^{2}x^{i}}{d\tau^{2}}=\frac{1}{2}\left(\frac{\partial h_{00}}{\partial x ^{i}}\right)\left(\frac{dt}{d\tau}\right)^{2}$ . اما $\frac{1}{c^{2}}$ گمشده چگونه و از کجا بوجود میآید؟ من اعتراف می کنم که یک سردرگمی کلی بین معادلات با استفاده از c=1 و معادلات با استفاده از c=c وجود دارد. متشکرم. | تلاش برای درک متریک میدان گرانشی ضعیف (3) |
122718 | در نوشتن پایان نامه لیسانس در مورد موارد استفاده قابل استفاده برای Google Glass در خرده فروشی، من همچنین تلاش می کنم فیزیک پشت اپتیک Glass را توضیح دهم. تا اینجا من به نتایج زیر رسیدهام: 1. شیشه باید از یک آینه مقعر (لایه بازتابی در این تصویر) برای بزرگنمایی تصویری که توسط نمایشگر LCoS نمایش داده میشود استفاده کند و آن را در فاصله بینهایت بتاباند. 2. علاوه بر آینه مقعر. ، باید از نوعی آینه یک طرفه یا تقسیم کننده پرتو (در اینجا به عنوان قطعه مورب نشان داده شده است) استفاده کند تا تصویر آینه مقعر را به تصویر منعکس کند. کاربر پس این چیزی است که من فکر می کنم اتفاق می افتد (من اصلاً در فیزیک مهارت ندارم، پس لطفاً به اشعه های نادرست اهمیت ندهید ^^)  با فرض اینکه همه چیز به این صورت کار می کند، چیزی که من هنوز متوجه نشده ام این است: 1. چگونه آینه مقعر تصویر مجازی بزرگ شده را در فاصله ای با توجه به سوالات متداول گوگل در فاصله 2.5 متری یا 8 فوتی جلوی چشم یک نفر؟ آیا ربطی به فاصله نقطه کانونی آینه تا منبع نور واقعی دارد؟ 2. با فرض اینکه 3 در واقع یک آینه یک طرفه (یا نیمه شفاف) باشد، از نظر جهت پرتو صحبت می کنیم، فاصله درک شده 2.5 متر باید با پرتوهای تقریباً موازی برابر باشد، درست است؟ در این صورت، آینه باید از قبل پرتوهای موازی را منعکس کند، درست است؟ اگر چنین است، چگونه آینه مقعر که تصویر را بزرگ می کند، پرتوهای موازی تولید می کند تا تصویر را در بی نهایت قرار دهد؟ 3. نگاه کردن از طریق شیشه روی سر، تصویر بزرگ شده را در بی نهایت به شما می دهد. با نگاه کردن به سمت دیگر، نسخه کوچکی از تصویر اصلی به صورت آینهای افقی ارائه میشود. چرا این است؟ من فکر کردم اگر 3 یک آینه نیمه شفاف باشد، باید تصویر بزرگ شده 2 را منعکس کند، بنابراین باید بتوان تصویر بزرگ شده را از طرف دیگر نیز دید. در عوض، این چیزی است که اتفاق میافتد:  من میتوانم این واقعیت را توضیح دهم که شما نسخه کوچک اصلی تصویر را میبینید به این دلیل که آینه نیمه شفاف است و بنابراین 50 درصد تصویر اصلی را از طرف دیگر منعکس می کند. اما اگر نیمه شفاف است، چرا نمی توانم تصویر بزرگ شده را از پشت هم ببینم؟ متاسفم اگر اینها برای شما سوالات اساسی به نظر می رسند، من واقعاً سعی می کنم تمام عملکردهای داخلی دستگاه را بفهمم و از کلاس هشتم تاکنون هیچ آموزش فیزیک واقعی ندیده ام.. اگر به عکس یا عکس دیگری نیاز دارید توضیح دقیق تر از بخش های خاص، من می توانم همه آن ها را ارائه دهم :) قبلاً عمیقاً از اینکه به من کمک کردید سپاسگزارم! | فیزیک پشت منشور عینک گوگل |
123446 | بنابراین این یک سوال در Gravitation Wheeler، Thorne و Misner 4.2 Exercise است. با توجه به F=$dp_{i}\wedge dq^{i}$. با استفاده از تبدیل متعارف از p به $\bar{p}$ و q به $\bar{q}$، $\bar{F}$=$d\bar{p_{i}}\wedge d\bar{ q^{i}}$. آیا این مربوط به انتخاب گیج است؟ به نظر می رسد محتوای زمینه تغییر نکرده است، بنابراین باید انتخاب سنج باشد. اگر چنین است، چگونه می توان این تبدیل را با انتخاب سنج مرتبط کرد؟ آیا این تبدیل یک سنج را انتخاب می کند؟ | آزادی انتخاب فرم 1 در نمایش متعارف میدان محلی عمومی با انتخاب سنج مطابقت دارد؟ |
4519 | من با این نقل قول منسوب به میسنر و تورن از کتابشان، جاذبه مواجه شده ام: «ریاضیات در سال 1917 به اندازه کافی اصلاح نشده بود تا خواسته های «بدون هندسه قبلی» و یک فرمول هندسی مستقل از مختصات فیزیک را از هم جدا کند. انیشتین هر دو خواسته را با یک عبارت، کوواریانس عمومی توصیف کرد. تقاضای «بدون هندسه قبلی» در واقع پدر نسبیت عام بود، اما با انجام این کار به صورت ناشناس، که به عنوان «کوواریانس عمومی» پنهان شده بود، نیم قرن سردرگمی را نیز به وجود آورد. سردرگمی چی بود؟ | چگونه بدون هندسه قبلی پدر 50 سال سردرگمی؟ |
41799 | در این مقاله در مورد تشکیل پوزیترون در سطوح فلزی بحث شده است. پوزیترون ها عملکردهای کاری دارند که توصیف می کنند چقدر انرژی باید دریافت کنند تا از سطح استخراج شوند (دقیقاً مانند اثرات فوتوالکتریک با الکترون های معمولی). احتمالاً برای داشتن یک ابر پوزیترونی بسیار خوب است. تا زمانی که پروتونهای سطحی پوزیترونها را از الکترونهای دیگر در مواد عایق میکنند، و ماده عایق قوی در برابر رها کردن الکترونهای خود دارد، پوزیترونها نباید چیزی برای اتصال یا نابودی داشته باشند. آیا مطالعات یا آزمایشهایی برای یافتن موادی که حاوی پوزیترون هستند، بدون اینکه با الکترونها یا نوترونهای موجود در ماده از بین بروند، انجام شده است؟ | موادی که پوزیترون ها را دفع می کنند؟ |
86714 | معادله سیال حرکت الکترونها در پلاسمای سرد \begin{equation} m_en_e\frac{d\textbf{v}}{dt} = -en_e(\textbf{E}+\textbf{v}\times \textbf است. {B}) - m_en_e\nu\textbf{v} \end{equation} که در آن $\nu$ برخورد است فرکانس چرا اصطلاح برخورد منفی است؟ | چرا عبارت برخورد در معادله حرکت سیال الکترون در پلاسما منفی است؟ |
86719 | این مربوط به پست قبلی است. با فرض اینکه اصل کیهان شناسی درست باشد، آیا این به این معناست که جهان دارای یک چارچوب مرجع از لحاظ تجربی ممتاز است؟ آنچه من سعی در درک آن دارم به موارد زیر مربوط می شود: از آنچه که من از نسبیت عام (GR) می فهمم (که زیاد نیست)، نه تنها از نظر مفهومی با مکانیک کلاسیک (CM) متفاوت است، بلکه _ نحوه به کارگیری آن_ نیز متفاوت است. . در CM، شما برای یک سیستم خاص _در__جهان حل می کنید، در حالی که در GR، باید برای کل فضا زمان حل کنید. زمانی که فیزیکدانان میخواهند سیستمهای فردی را توصیف کنند که رفتار نسبیگرایانه دارند، بهنظر میرسد که این چالشهایی را ایجاد میکند که نیازمند مشخصات یک جهان کامل، موقت، و امیدواریم از نظر محاسباتی خوش خیم پیرامون شی واقعی مورد نظر هستند. به عبارت دیگر، به نظر می رسد که از نظر تئوری، هیچ راهی برای صحبت در مورد یک سیاهچاله، یا یک ستاره نوترونی و غیره وجود ندارد. که زمان در اینجا متغیر مستقل _نه_ است). خوب...امیدوارم که به طور کلی درست بوده باشد، زیرا به سوال واقعی من مربوط می شود. از آنجایی که GM کل فضازمان را به روشی ثابت مشخص میکند، **آیا حسی وجود دارد که کل فضازمان همسانگرد و همگن باشد، حتی اگر چارچوبهای مرجع مختلف در فضازمان چیز دیگری ببینند؟** توصیف آن بدون نظریه مناسب برای من سخت است. ، اما من به نوعی انتزاعی از همگنی/همسانگردی در معادلات تانسور فکر می کنم، جایی که هیچ جهت یا اینجا در معادلات وجود ندارد. معادلات (نه به معنای مختصر). به عبارت دیگر، من بیشتر در امتداد خطوط جبر انتزاعی فکر میکنم، هندسه دیفرانسیل کمتر، اگر این برای شما افراد نظری که واقعاً میتوانند این کار را انجام دهند منطقی است (من صرفاً یک مهندس مشاور/تروگلودیت ریاضی کاربردی هستم). برای بیان دقیقتر این موضوع، این سوال مرتبط را ارائه میکنم: ** آیا این واقعیت که ما میتوانیم جهان خود را با استفاده از مختصات متحرک توصیف کنیم، به این معنا نیست که جهان اساساً همسانگرد/همگن به معنای جبری بالا است؟** این را به این دلیل میگویم که من می توانم تصور کنم که در GM می توان مشخصات فضا-زمان را داشت که در آن شما نمی توانید اصلاحاتی را از چارچوب مرجع خود انجام دهید تا به یک قاب همسانگرد برسید. در این صورت، هر ناظری موافق است که جهان همسانگرد نیست. بنابراین، به نظر آماتورهای من، به نظر یک چیز بسیار ویژه است که بتوانیم چنین تصحیحات اینرسی ساده ای انجام دهیم، که نشان می دهد چیزی اساساً درست در مورد قاب همسانگرد وجود دارد، به طوری که دقیق ترین روش برای نگاه کردن به جهان ما از یک قاب متحرک، زیرا تقارن زیرین را بهتر از یک قاب با سرعتی خاص منعکس می کند. از این رو، به نظر میرسد در حالت سکون نسبت به این قاب متحرک، به شما نشان میدهد که جهان واقعاً چگونه به نظر میرسد و تعریف میکند که حرکت چه چیزی «نسبیگرا» در مقابل صرفاً یک نقطه ثابت در انبساط جهانی است. تنها دلیلی که فکر میکنم این بخش نسبیتی در مقابل جریان هابل مرتبط است این است که برایان گرین، در «پارچه کیهان» گفت که همه ناظران متحرک باید ساعتهای همگام داشته باشند، به این معنی که حتی اگر نسبت به یکدیگر در حرکت هستند، اتساع زمان را تجربه نکنید، زیرا آنها در حال حرکت با فضازمان هستند، نه با فضازمان. با عرض پوزش برای پست طولانی، اما من سعی می کنم آنچه را که می توان با استفاده از نظریه به طور خلاصه تر بیان کرد، با کلمات ساده بیان کنم. اگر استدلال من در بالا درست به نظر می رسد، پس چرا به گونه ای عمل می کنیم که انگار همه چارچوب ها از نظر معرفت شناختی/تجربه معتبر هستند؟ قوانین ممکن است در همه فریم ها به یک اندازه خوب عمل کنند، اما به نظر می رسد که فریم هایی با حرکت عجیب و غریب، اکنون و در جایی که به دلیل حرکتشان در فضازمان است، اعوجاج می بینند، تا حدودی شبیه اعوجاج یک صدا در اثر حرکت از طریق یک رسانه انتقال. مجدداً از هرگونه مشاهدات یا افکار و اصلاحات در مورد تفکر من سپاسگزارم. اگر آشکارا در اشتباه نیستم، پس نمیدانم که آیا پاسخ دقیقی برای حل این مشکل وجود دارد یا نه... فقط میخواهم بدانم ذهنهای آگاهتر درباره این موضوع/ سردرگمی چه فکری میکنند. | آیا ایزوتروپی یکی از ویژگیهای بنیادی/غیر متغیر جهان ما است یا صرفاً یک ویژگی راحت، هرچند دلخواه، در برخی چارچوبهای مرجع است؟ |
104104 | بنابراین این تصویر BICEP2 است:  چقدر بزرگ است؟ چقدر از آسمان؟ در مقایسه با این تصویر از CMB توسط پلانک، بگویید:  | بررسی BICEP2 چه اندازه از یک منطقه از آسمان است؟ |
66140 | مرجع ویکی پدیا برای گرانش زحل 10.44 دلار متر بر ثانیه ^ 2 دلار در استوا می دهد، اما این با بریتانیکا که 8.96 دلار در متر بر ثانیه ^ 2 دلار در استوا و 12.14 دلار متر بر ثانیه ^ 2 دلار در قطب ها می دهد، در تضاد است. همه مقادیر در هر ارتفاعی هستند که فشار 1 دلار را دارد. من متوجه شده ام که این باعث شده است که مردم به موقعیت خنده داری که در مورد موضوع غوغا می کنند و به اشتباه استناد می کنند که وزن بیشتری روی سطح زحل وجود دارد ... که اشتباه است. مطمئناً این یک خطای قابل درک است، زیرا عدد ویکیپدیا میتواند به معنای یکی از چندین مورد باشد: * بردار جاذبه تحت اللفظی روی سطح در یک قاب مرجع اینرسی * شتاب ظاهری سطح در چارچوب مرجع یک نقطه روی سطح * ویرایش: یک متریک نادرست گرانش فقط با استفاده از جرم و شعاع استوایی چندان واضح نیست که چه کسی در اینجا مقصر است. هم ویکیپدیا و هم بریتانیکا اعداد خود را «گرانش» مینامند. در اینجا عبارت بسیار عمدی بریتانیکا آمده است: > گرانش استوایی سیاره، 896 سانتی متر (29.4 فوت) بر ثانیه در هر > ثانیه، تنها 74 درصد گرانش قطبی آن است. این جمله چقدر درست است؟ بهترین راه برای رسیدگی به موضوع چیست؟ | قطب زحل در مقابل گرانش استوایی |
123443 | اگر $d\،\sigma=0$ و $\sigma$ به طور پیش پا افتاده با ضریب پایه 0 نباشد، آنگاه $\sigma$ مشتق بیرونی یک تابع اسکالر است. می دانستم $d^{2} =0$. بنابراین به نظر می رسد که تمام آنچه من نقل می کنم این است که $d^{2}f=0$ برای $f$ یک تابع اسکالر است. من این را دلیل نمی دانم. | یک سوال در فرم 1 |
30778 | میدان غیرنسبیتی شرودینگر اجازه چرخش مستقل از آمار را می دهد، به طوری که می توانید یک میدان اسکالر شرودینگر غیرنسبیتی با آمار فرمیونی یا یک میدان اسپینور شرودینگر با آمار بوز تصور کنید. این مدلها از نظر ریاضی سازگار هستند، اما محدودیتهای غیرنسبیتی هیچ یک از زمینههای نسبیتی سازگار نیستند. اما این بدان معنا نیست که این میدانها با چرخش/آمار اشتباه بهعنوان میدانهای مؤثر در فواصل طولانی در هر سیستم فیزیکی شناخته میشوند. آیا استدلالی وجود دارد که از میدانهای نسبیتی که از آمار اسپین تبعیت میکنند، که در سرعتهای پایین به میدانهای غیرنسبیتی که از آمار اسپین تبعیت میکنند، کاهش مییابد، هر زمان که سیستمی با تغییر ناپذیری چرخشی در فواصل طولانی بسازید (به طوری که اسپین مؤثر ذرات منطقی باشد)، و تغییر ناپذیری ترجمه ای (به طوری که یک نظریه میدان طبیعی با حالت های پراکندگی است)، سپس همه میدان های موثر مرکب در فواصل طولانی از آنها تبعیت می کنند. چرخش / آمار؟ آیا گزاره ی غیر پیش پا افتاده ای وجود دارد که درست باشد که آمار چرخشی در بافت غیرنسبیتی باشد؟ مقالاتی توسط بری و همکارانش وجود دارد که توضیح میدهند که چگونه اسپین/آمار غیرنسبیتی با استفاده از یک ساختار خاص که چرخشها را به مبادلات مرتبط میکند، طبیعی است. من اصلاً این استدلال ها را نخریدم، زیرا نمی توانم در موقعیت هایی که به وضوح درست نیست، دلیل اثبات اسپین/آمار را ببینم. اما شاید یک جمله درست غیر پیش پا افتاده وجود داشته باشد. | آیا یک سیستم فیزیکی غیرنسبیتی وجود دارد که در آن میدانهای موثر در فواصل طولانی اسپین/آمار را نقض میکنند؟ |
122719 | ما یک قیف داریم که به اندازه کافی نازک است که یک قطره مایع را در داخل آن نگه دارد، همانطور که در این شکل نشان داده شده است.  با فرض قرار گرفتن قیف روی میز افقی، آیا قطره از سمت چپ به سمت راست جریان می یابد؟ به همین دلیل است که فکر می کنم ممکن است حرکت کند. هر طرف قطره فشار یکسانی را تجربه می کند، با این حال، طرف A سطح بزرگ تری دارد، بنابراین نیروی اعمال شده بر آن بیشتر است. ضلع B سطح کوچکتری دارد، بنابراین نیروی کمتری بر آن اعمال می شود. آیا این یک عدم تعادل در نظر گرفته می شود که باعث لغزش قطره می شود؟ و آیا این مربوط به عمل مویرگی است؟ | آیا یک قطره مایع از دهانه عریض به دهانه باریک یک قیف نازک در اثر فشار هوا جاری می شود؟ |
43238 | فناوری جدید ایده های جدیدی را با این ایده های جدید به ارمغان می آورد که باید به ایده های قدیمی نگاه کنیم. جای دیگری برای شروع بهتر از سه قانون حرکت نیوتن است! آیا با عصر رایج فناوری، این قوانین قدیمی فیزیک را در عصر جدید خود اعمال می کنیم؟ | آیا سه قانون حرکت نیوتن درست است؟ |
32667 | ساختار شکاف یک حالت در تعادل حرارتی در تفسیر جهان های متعدد چیست؟ این یک حالت مختلط است، اما ما میتوانیم با دو برابر کردن سیستم و تشکیل یک حالت درهمتنیده خالص بین هر دو سیستم، آن را تصفیه کنیم. آیا هر دولت خالصی می تواند همیشه ساختار شکاف طبیعی را بپذیرد؟ | ساختار شکاف یک حالت در تعادل حرارتی در MWI چیست؟ |
11340 | من دارم می خوانم (سعی می کنم بخوانم) شوتز اولین دوره در نسبیت عام (1985). در صفحه 126 او اشاره می کند که یک تغییر کوچک در زاویه تتا در مختصات قطبی توسط:  نمی توانم ببینید چرا این کسی میتونه توضیح بده لطفا با تشکر | تغییر کوچک در مختصات قطبی تتا |
47792 | در بازخوانی آیا می توان قطب های آهن ربا را جدا کرد؟ (در میان دیگران) سؤالی که در عنوان اینجا ذکر شده است فقط برای من پیش آمد. ممکن است در سطوح کنونی فناوری و علم، انتظار/ایجاد یک انحصار ممکن نباشد. آیا یک آهنربا می تواند نامتقارن باشد؟ یعنی آیا قطب های یک آهنربا می توانند شدت متفاوتی داشته باشند؟ اگر بله، آیا چنین عدم تقارن شواهد اولیه ای است مبنی بر اینکه یک تک قطبی عملی (یک قطب در مقایسه با دیگری بسیار ضعیف است) ممکن است وجود داشته باشد؟ | آیا قطب های آهنربا می توانند شدت متفاوتی داشته باشند؟ |
38147 | میخواهم بپرسم که آیا چشم انسان میتواند فقط ذرات فوتون بین طول موجهای فرابنفش و مادون قرمز را ببیند، آیا میتوانیم ذرات دیگری (که دارای طول موج بین ماوراء بنفش و فروسرخ هستند) را ببینیم که در فضای موجود حرکت میکنند؟ آیا ذرات مرئی غیر فوتونی در جو زمین موجود است؟ | آیا ذرات اتمی غیر فوتونی (می توانند/ممکن است) گیرنده های فوتونی را در چشم ما تحریک کنند؟ |
31817 | در یادداشت های معلم من بحثی از همیلتونی برای میدان نیروی مرکزی با پتانسیل $V(r)$ وجود دارد. هامیلتونی در مختصات قطبی کروی فرموله شده است: $$H=\frac{p_r^2}{2m}+\frac{p_\phi^2}{2mr^2\sin^2\theta}+\frac{p_\ theta^2}{2mr^2}+V(r)$$ سپس حفظ $L_z$ بی اهمیت است، زیرا $\phi$ چرخه ای است. با این حال، گویی آشکار است که $L^2$ نیز محفوظ است. یک نتیجه این است که همیلتونی را می توان به شکل $H=\frac{p_r^2}{2m}+\frac{L^2}{2mr^2}+V(r)$ نوشت. اکنون، من می دانم که برای هر نیروی شعاعی، اثبات اینکه $\vec L$ حفظ شده است، بی اهمیت است، اما چگونه می توانید ثابت کنید که $L^2$ صرفاً با نگاه کردن به همیلتونین قبلی، حفظ شده است؟ علاوه بر این، آیا اثبات اینکه $L^2$ و $L_z$ حفظ شده اند کافی است تا دریابیم که هر سه جزء $\vec L$ حفظ شده اند؟ من کمی گیج هستم، بنابراین هر کمکی قابل تقدیر است | حفظ تکانه زاویه ای در یک میدان مرکزی از طریق همیلتونین |
76691 | فرض کنید من یک ظرف آدیاباتیک، صلب و باز دارم که دارای مقداری هوا در مقداری فشار، $P_\text{cv}$، و مقداری دما، $T_\text{cv}$ است. من هوای تحت فشار را گرم کرده ام که وارد ظرف می شود. من سعی می کنم تغییر در آنتروپی خاص هوا در ظرف را محاسبه کنم. من از معادله $T~ds$ استفاده می کنم، اما مطمئن نیستم که از کدام فشار استفاده کنم. معادله استفاده شده $$T\frac{ds_\text{cv}}{dt}=\frac{du_\text{cv}}{dt}+P\frac{dv}{dt} است. $$ آیا فشار عبارت در معادله فشار هوای ورودی است یا فشار هوا در حجم کنترل است؟ | از کدام فشار در معادله $T~ds$ استفاده کنیم؟ |
30773 | یک سری از سه معادله به من داده شده است که کسی از آنها برای تعیین نیروی کشش در یک چرخش طناب استفاده کرده است: $$mgh=1/2mv^2$$ $$T-mg=\frac{mv^2}{r} $$ $$T=3mg=1764N$$ از من خواسته می شود که مراحل محاسبات و مفاهیم مربوطه را توضیح دهم. برای شروع، متوجه شدم که اولین معادله بیان می کند که انرژی بالقوه فردی که روی طناب تاب می خورد برابر با انرژی جنبشی او، در پایین یا نوسان، مطابق با قوانین بقای انرژی است. علاوه بر این، تنظیم این معادله به ما اجازه می دهد تا $v$ فردی را که روی طناب تاب می خورد، محاسبه کنیم، که در معادله دوم مورد نیاز است. معادله دوم بیان می کند که کشش در طناب، در پایین تاب، برابر است با مجموع نیروی مرکزگرا و وزن فردی که روی طناب تاب می خورد. اما من در درک معادله آخر مشکل دارم. واضح است که در یک طرف معادله جایگزینی برای رسیدن به $3mg$ انجام شده است. من میدانم که میتوانم شتاب مرکزی را در معادله زیر قرار دهم: $$T-mg=ma_c$$ آیا میتوانم راهنمایی داشته باشم که مرا در مسیر درست راهنمایی کند؟ آیا چندین جایگزین برای رسیدن به $3mg$ وجود دارد؟ | مشتق معادله حرکت دایره ای |
7043 | تصور کنید سه پرتو نور به طور همزمان به یک عدسی ارسال می شوند، آنها از یک موقعیت شروع می شوند اما در زوایای مختلف به سمت عدسی حرکت می کنند. پرتو نور اول از لبه عدسی عبور می کند، پرتو نور دوم دقیقاً از وسط آن عبور می کند در حالی که آخرین پرتو نور جایی در بین آن عبور می کند. در پشت لنز، یک صفحه نمایش در نقطه کانونی پرتوهای نور وجود دارد. کدام یک از سه پرتو نور اول به صفحه نمایش می رسد؟ فکر می کنم همه آنها در یک لحظه به آن می رسند، اما نمی توانم توضیح دهم که چرا، این فقط شهود من است. بنابراین، امیدوارم کسی بتواند در اینجا به من کمک کند. پیشاپیش از پاسخ ها متشکرم //e: با عرض پوزش برای نادرست بودن. تنظیمات توصیف شده باید به این صورت باشد:  | از طریق عدسی، کدام پرتو نور ابتدا به صفحه نمایش می رسد؟ |
37743 | تبدیل دما: 273 + درجه سانتیگراد = کلوین در واقع چرا این 273 است؟ چگونه یک نفر به این می رسد؟ معلم من قانون گان را ذکر کرده است (مطمئن نیستم که آیا این یکی است) اما من نتوانستم چیزی مرتبط با آن پیدا کنم، کدام قانون باید باشد؟ | 273 + درجه سانتیگراد = کلوین. چرا 273؟ |
14697 | درک غیر متعارف من از کیهان شناسی این است: * کهکشان ها به طور یکنواخت (کم و بیش) در سراسر جهان پراکنده می شوند، در اثر انفجار بزرگ و این واقعیت که در یک انفجار مرکزی، همه نقاط پراکنده از یکدیگر دور می شوند * انرژی تاریک این پراکندگی را افزایش می دهد. ، با شتاب دادن به کهکشان ها از هم دورتر. سردرگمی من این است که دو واقعیت فوق را با این بیانیه که گاه به گاه کهکشان X و کهکشان Y در مسیر برخورد قرار دارند، تطبیق دادم (مثلاً کهکشان راه شیری و آندرومدا). یا اظهاراتی در مورد دو کهکشان که برخورد آنها به تازگی مشاهده شده است. من درک می کنم که برخوردها به طور طبیعی توسط گرانش هدایت می شوند. چیزی که من نمی فهمم این است که آیا این برخوردها بسیار نادر هستند؟ یک اتفاق رایج؟ اگر کهکشان ها عمدتاً به طور یکنواخت در سراسر جهان پراکنده شده اند و در همه جهات از یکدیگر شتاب می گیرند، آیا نباید تعداد برخوردها در طول زمان کاهش یابد؟ نزدیک شدن به صفر؟؟ با تشکر | چرا کهکشان ها با هم برخورد می کنند؟ آشتی دادن انرژی تاریک و جهان در حال انبساط با این واقعیت که برخی کهکشان ها در مسیر برخورد هستند |
123192 | داشتم به گوشیم (Sony Xperia Z2) فکر می کردم و وقتی آن را برای شارژ و جدا کردنش قرار دادم، تلفن می گوید لطفا شارژر را بردارید، برای صرفه جویی در مصرف باتری که برای یک دانش آموز راهنمایی بسیار بصری است. فقدان دانش علمی چرا باتری ها با استفاده بیشتر و شارژ بیشتر آن ضعیف تر می شوند؟ | چرا باتری ها ضعیف تر می شوند؟ |
30776 | بسیاری از رسانه های خبری در سراسر جهان مانند http://www.scientificamerican.com/article.cfm?id=higgs-lhc کشف احتمالی هیگز در سرن را گزارش کرده اند که در کنفرانسی در 4 جولای اعلام می شود. آیا واقعا هیگز کشف شده است یا اینها شیرین کاری های تبلیغاتی هستند؟ اگر کشف شده باشد چه تأثیری بر فیزیک ذرات خواهد داشت، اگر وجود آن رد شده باشد چه تأثیری بر فیزیک نظری و فیزیک ذرات خواهد داشت؟ من یک سوال مشابه در مورد Physics SE پیدا کردم، اما 4 ماه پیش است، بنابراین می خواهم بدانم حقایق فعلی آنطور که ما می دانیم چیست. | آیا واقعا هیگز در سرن کشف شده است؟ |
47791 | من مدام میخوانم که ایده فوتونهای عظیم منجر به توضیحی درباره اثر مایسنر میشود، اما نمیدانم چگونه فوتونها با دفع میدانهای درون یک ابررسانا درگیر هستند. چگونه یک فوتون می تواند بر میدان های الکترومغناطیسی درون یک ابررسانا اثر بگذارد؟ | فوتون های عظیم چه ربطی به ابررسانایی دارند؟ |
86716 | من در حال تحقیق در مورد یک مقاله مروری هستم که دارم در مورد ساعت های اتمی می نویسم. در نسخههای کوچکشده این فناوری، آنها از به دام انداختن جمعیت منسجم برای تحریک تشدید در اتمها استفاده میکنند. من واقعاً فیزیک پشت این را نمی فهمم؟ من این ایده مبهم را دریافت می کنم که شامل انتقال های ممنوعه ای است که مانع جذب نور اتم ها در گاز می شود. من نمی دانم که چگونه به این نتیجه رسید، هر کمکی عالی خواهد بود! | به دام انداختن منسجم جمعیت |
47829 | آیا زمانی که ماه به زمین نزدیکتر بود، آیا هنوز امکان داشت میلیون ها سال پیش خورشید گرفتگی کامل را شاهد باشیم؟ یا فضای قابل مشاهده آنقدر کوچک بود که حتی مشاهده آن غیر عملی بود؟ | ماه کم کم از زمین دور می شود. آیا این بدان معناست که خورشید گرفتگی کامل در مقطعی از تاریخ زمین امکان پذیر نبود؟ |
76994 | من سعی می کنم ماتریس M را در مقاله پولچینسکی (ارتباطات در فیزیک ریاضی، 1986، جلد 104، شماره 1، صفحات 37-47 ارزیابی انتگرال مسیر رشته یک حلقه، جوزف پولچینسکی (1)$$\ ارزیابی کنم. det\begin{bmatrix}1 & 0 & 0\\\ -D_{a} & \delta_{a}^{c} و 0\\\ \frac{1}{2} g^{ef}g_{ef,i} &0 & \delta_{ik}\end{bmatrix } \cdot \det\begin{bmatrix}2+4C & 0 & 0\\\ 0 & 2 \Delta_{c}^{d} & -2D_{e} {\chi_{l}^{e}}_{c}\\\ 0 &2 \chi_{k}^{ed} D_e & \chi_{kef} \chi_{l}^{ef}\end{bmatrix} \cdot\det\begin{bmatrix}1 & D^{b} & \frac{1}{2} g^{ef}g_{ef,i}\\\ 0 و \delta_{d}^{b} & 0\\\ 0 & 0 & \delta_{ij}\end{bmatrix}=J N J^{T}$$ جایی که $\Delta_{c}^{d}= -\ delta_{c}^{d} D^2-D^{d}D_{c}+D_{c}D^{d} و \chi_{iab}=g_{ab,i}-\frac{1}{2} g_{ab}g^{cd}g_{cd,i}$. من یک چنبره را در نظر میگیرم، بنابراین مشتقات کوواریانت $\جزئی $ میشوند. همچنین تعیین کننده $J$ و $J^T$ $1$ است. بنابراین تعیین کننده ماتریس N تبدیل به $$\det(N)=\det(2+4C)\det(-2\delta_{c}^{d}\partial^2) \det(\chi_{kef} می شود. \chi_{l}^{ef}).$$ این درست است؟ (2) $\det(\chi_{kef} \chi_{l}^{ef})=\chi_{kef}(g^{e \alpha}g^{f \beta} \chi_{l\alpha \ بتا})=\partial_k g^{\alpha\beta}\partial_l g_{\alpha \beta}-\frac{1}{2} (g_{\alpha \beta}D_kg^{\alpha \beta})g^{\gamma \delta} \partial_l g_{\gamma \delta}-\frac{1}{2} g^{\alpha \beta} \partial_l g_{ \alpha \beta} g^{cd} \partial_k g_{cd}+\frac{1}{2}(g^{cd}\partial_k g^{cd})(g^{\gamma \delta} \partial_k g_{\gamma \delta})$ این هم درست است؟ (3) اگر مراحل 1 و 2 صحیح باشد، چگونه می توانم به فرم (که توسط پولچینسکی در مقاله ارائه شده است) برسم؟ $$\det'(N)=\det(2+4C)\det'(-2\delta_{c}^{d} g^{ab} \partial_a \partial_b) \frac{4}{{\tau_2 }^4}$$ که در آن حرف اول محدودیت در حالت صفر را نشان میدهد. | انتگرال ارزیابی پولچینسکی از مسیر رشته یک حلقه |
96338 | آیا کمیت فیزیکی وجود دارد که معکوس متقابل/ضرب زمان باشد؟ اگر زمان = فاصله / سرعت چه سرعت / مسافت است. لطفاً اگر توضیح ساده ای وجود دارد، نادانی من را ببخشید. | آیا کمیت فیزیکی وجود دارد که معکوس متقابل/ضرب زمان باشد؟ |
76697 | سوال Phys.SE حداقل گسترش معادله موج برای گنجاندن پراکندگی معادله موج را فقط برای یک شکل بسیار ساده از پراکندگی گسترش داد. با این حال، در مورد روابط پراکندگی پیچیده تر مانند http://refractiveindex.info/?group=PLASTICS&material=PMMA که در آن منحنی ضریب شکست (سرعت موج معکوس) ساختار پیچیده تری دارد، چطور؟ آیا راهی برای یافتن معادله روابط دلخواه سرعت-فرکانس وجود دارد (تا زمانی که توابع خوب رفتار را انتخاب کنید)؟ برعکس، اگر نه، آیا این بدان معناست که پراکندگیهای مجاز توسط طبیعت به نحوی محدود شدهاند تا همیشه یک معادله موجی ایجاد کنند؟ | پسوندهای بیشتر معادله موج برای پراکندگی |
103343 | من با مفهوم حالت یک سیستم کوانتومی اشتباه گرفته ام. فرض اول QM معمولاً می گوید که تابع موج سیستم شامل تمام اطلاعات در مورد وضعیت سیستم است. اما خواندن اصول QM دیراک باعث شد فکر کنم که وضعیت سیستم همیشه با برخی از مشاهدات خاصی که می خواهیم اندازه گیری کنیم مطابقت دارد. برای مثال ذره اسپین 1/2 را در نظر بگیرید. اگر ما علاقه مند به چرخش در جهت z هستیم، حالت متناظر $| \psi \rangle$ سیستم برهم نهی از همه مقادیر ویژه عملگر $S_z$ است، یعنی $| \psi \rangle = c_1 | \uparrow \rangle + c_2 | \رانگل$ را برای مقداری $c_1,c_2 \در \mathbb{C}$، باریک کنید. بنابراین فضای حالت متناظر چنین ذره ای فضای هیلبرت دو بعدی است $H = $Span$\\{ | \uparrow \rangle , | \downnarrow \rangle \\}$. و اگر ما به برخی موارد مشاهده متفاوت علاقه مند بودیم، ممکن بود فضای حالت متفاوتی داشته باشیم. بنابراین به نظرم می رسد که وضعیت یک سیستم کوانتومی همیشه با برخی از مشاهدات خاص مطابقت دارد - آیا این درست است؟ | سردرگمی در مورد وضعیت یک سیستم کوانتومی |
127630 | انجام دهید، و اگر بله چگونه، آیا شدت و انرژی حالتهای رامان یک ماده باعث میشود که با تحریک تشعشع، آن را بیشتر گرم کند. من فونون ها و ارتعاشات شبکه را به عنوان گرما می بینم، اما شاید من اشتباه تعبیر می کنم. اگر این درست باشد، فرض میکنم که هرچه تعداد حالتهای ارتعاشی، انرژی و شدت مشخصه آنها بیشتر باشد، توانایی ماده برای گرم کردن بیشتر است. آیا این حقیقت دارد؟ | آیا حالتهای ارتعاشی یک ماده مشخص میکند که یک ماده در اثر تحریک تشعشع چقدر گرم میشود؟ |
12936 | واپاشی با سرعت اولیه: همه واپاشی ذرات ساکن به ذرات با توزیع تکانه به همان شکل توسط MG. اما فروپاشی W مانند (مشابه با) منتشر می کند چرا اینطور است؟ تنها توضیح این است که W تولید شده توسط p--p دارای سرعت اولیه است. توضیح سطحی رزونانس با استنباط منطقی متناقض است. این باعث می شود که جرم آن به 15 Gev تغییر یابد. آیا منطقی است؟ | پوسیدگی با سرعت اولیه: |
47798 | آیا قضیه میمون نامتناهی برای تعیین وجود همان جهان ما در جای دیگری مفید است؟ | جهان موازی و قضیه میمون بی نهایت |
24614 | اخیراً میدان مغناطیسی زمین را رصد کرده ام، اگر بخواهید میدان مغناطیسی زمین را زیر نظر داشته ام، به طور دوره ای با فعالیت های عجیب و غریب مواجه شده ام. من امروز با مردی از ناسا، جوزف گورمن، ایمیلهایی رد و بدل کردم، و او با پاسخهایش مرا کاملا از دست داد و به نظر میرسید که برخی از سوالاتی که پرسیدم را نادیده گرفت. من دانشمند یا فیزیکدان نیستم، بنابراین تلاش برای رمزگشایی بیشتر مطالبی که او برایم نوشته است برایم بی فایده است. این شبیه سازی میدان مغناطیسی را در نظر بگیرید. جدیدترین تصاویر مربوط به 1 آوریل 2012 هستند. اگر به پایین این صفحه بروید و به اولین لینک تصویر _در انتهای لیست_ نگاه کنید، خواهید دید که فعالیت عجیبی با مغناطیسی در حال انجام است. زمینه به نظر می رسد هر چه بیشتر از لیست بالا می روید نوسان می کند. در اواخر دسامبر، بسیار دراماتیک تر بود. من تعجب می کنم، چه چیزی می تواند باعث این شود؟ برخی گفته اند فعالیت خورشیدی، CME یا شما چیست، اما این برای من منطقی نیست، ظاهراً فعالیت خورشیدی در این زمان از سال کم بوده است. من خوانده ام که ما برای تغییر قطب عقب مانده ایم. من برای اولین بار در اواخر دسامبر 2011 متوجه شدم، میدان مغناطیسی سیاره ظاهراً توسط چیزی دفع می شود. تصاویر بسیار متفاوت از معمول بود. من نمی توانم این تصاویر را از این دوره زمانی به راحتی دریافت کنم، سعی خواهم کرد. پس از انجام برخی جستجوها، متوجه شدم که در اواخر دسامبر فعالیت های لرزه ای زیادی وجود داشته است، حتی شفق قطبی را می توان در اینجا در ایالات مشاهده کرد! اساساً، من میخواهم کسی سعی کند این ناهنجاریهای عجیب و غریب را در تصاویر میدان مغناطیسی توضیح دهد و احتمالاً توضیح دهد که اگر این تصاویر دقیق باشند، چه چیزی میتواند باعث چنین اتفاقی شود. همچنین، دوست دارم کسی بتواند ایمیلهایی را که من از گورمان دریافت کردهام بخواند و خلاصهای از «برای آدمکها» به من بدهد. پیشاپیش متشکرم، آهای علمی | میدان مغناطیسی زمین، آیا قطب ها می توانند معکوس شوند؟ |
86715 | آنتروپی درهم تنیدگی بر روی یک برش زمانی ثابت محاسبه می شود. در دمای محدود زمان تناوبی است. پس چگونه می توان آنتروپی درهم تنیدگی را روی یک برش زمانی ثابت محاسبه کرد؟ برای مثال این کار در معادله انجام می شود. (3.34) از مقاله 0605073. | آنتروپی درهم تنیدگی در دمای محدود |
68025 | یک سوال سریع که در حال حاضر من را آزار می دهد. من معادله زیر را دارم: $\mathbf{E}+\frac{\partial \mathbf{A}}{\partial t} = -\nabla V$ سوال من این است که چگونه سمت راست، بردار بودن، همیشه تبدیل شدن به یک اسکالر؟ یا من چیزی اساسی را در اینجا گم کرده ام؟ (معادله از کتاب الکترودینامیک من است) پیشاپیش ممنون. | بردار به علاوه بردار برابر است با اسکالر؟ (اپراتور نابله) |
28297 | در نسبیت عام (با نادیده گرفتن تابش هاوکینگ)، چرا سیاهچاله سیاه است؟ چرا هیچ چیز، حتی نور، نمی تواند از درون سیاهچاله فرار کند؟ برای ساده تر شدن سوال، بگویید چرا سیاهچاله شوارتزشیلد سیاه است؟ | چرا سیاهچاله سیاه است؟ |
38146 | میکروسکوپ های نوری دارای حداکثر بزرگنمایی 1500x تا 2000x هستند - این از چه چیزی محاسبه می شود؟ | محدودیت های بزرگنمایی میکروسکوپ نوری؟ |
43236 | البته انتشار گرما وجود خواهد داشت، اما انتشار گرما حتی بدون تبادل بستههای سیال بین هر محیط اتفاق میافتد. ما می دانیم که هوای سرد نسبت به هوای گرم متراکم تر است و اختلاف فشار باعث تبادل بسته های مایع می شود. اما بیایید فرض کنیم که برای این سوال اختلاف فشار وجود ندارد. | اگر تفاوت دمایی قابل توجهی بین هوای داخل و هوای بیرون وجود داشته باشد، آیا این به میزان قابل توجهی میزان تبادل هوا را افزایش می دهد؟ |
11347 | این سوال مربوط به آزمون انجمن فیزیکدانان کانادا در سال 1975 است. هیچ راه حلی پست نشده است و من در مورد نحوه ادامه آن کاملا گم شده ام. یک ذره برای حرکت در امتداد محور x یک سیستم مختصات دکارتی و یک ذره یکسان در امتداد محور y محدود است. نشان دهید که اگر ذرات در ابتدا در حالت سکون باشند و طبق هر قانونی که فقط به فاصله بین آنها بستگی دارد یکدیگر را جذب کنند، آنگاه همزمان به مبدأ خواهند رسید. | ذرات محدود تحت نیروی وابسته به فاصله |
88841 | من در استخراج عبارت emf ناشی از نیروهای لورنتس در یک هادی متحرک مشکل دارم. مثال کلاسیک زیر را از یک ژنراتور سیم لغزنده در نظر بگیرید که از هادی U شکل و میله ای که قادر به لغزش روی هادی است تشکیل شده است. این سیستم در یک میدان مغناطیسی یکنواخت غیر متغیر قرار می گیرد.  من می دانم که چون میله با سرعت خاصی حرکت می کند، حامل های بار (یعنی الکترون ها) نیز در حال حرکت هستند و به همین دلیل آنها نیروی لورنتس را تجربه می کنند، که در نهایت باعث می شود آنها روی یک سر میله تمرکز کنند و نقاط مثبت را در سر دیگر ترک کنند. خود نیرو برابر است: $$|\mathbf{F}|=q |\mathbf{v} \times \mathbf{B}|= q v B \sin \theta$$ (من عمداً سینوس را برای حالت کلی) میتوانیم یک فیلد را توصیف کنیم: $$|\mathbf{M}|=\frac{|\mathbf{F}|}{q}=|\mathbf{v} \times \mathbf{B}|= v B \sin \theta$$ کاری که توسط نیروی غیرالکترواستاتیک لورنتس بر روی واحد بار انجام میشود عبارت است از: $$\mathcal{E}=|\mathbf{M}| L=L |\mathbf{v} \times \mathbf{B}|= L v B \sin \theta$$ (که $L$ طول میله است) می توانیم این عبارت را در $\frac{\ ضرب کنیم mathrm{d}t }{\mathrm{d} t}$: $$\mathcal{E}=|\mathbf{M}| L \frac{\mathrm{d}t }{\mathrm{d} t}=L |\mathbf{v} \times \mathbf{B}|\frac{\mathrm{d}t }{\mathrm{d } t}= L v B \sin \theta\frac{\mathrm{d}t }{\mathrm{d} t}=B \sin \theta \frac{L v~\mathrm{d}t }{\mathrm{d} t}$$ زیرا $L v ~ \mathrm{d} t = \mathrm{d}S$ میتوانیم آن را به صورت: $$\mathcal{E بازنویسی کنیم }=B \sin \theta \frac{\mathrm{d}S }{\mathrm{d} t}$$ بنابراین به دلیل نیروی لورنتس ما به جای کسینوس مانند سینوس داریم قانون فارادی $$\frac{\mathrm{d} \Phi}{\mathrm{d} t}=\frac{\mathrm{d} (B S \cos \theta)}{\mathrm{d} t}$$ همانطور که ما انتظار داریم. اشتباه من اینجا کجاست؟ | استخراج عبارت برای emf حرکتی |
14524 | بهتر توضیح می دهم بقایای ابرنواختر ساختاری است که در نتیجه انفجار یک ستاره غول پیکر به وجود می آید. بقایای ابرنواختر توسط یک موج شوک در حال انبساط احاطه شده است که از مواد پرتاب شده در اثر انفجار و مواد بین ستاره ای که در طول این فرآیند از بین رفته اند، تشکیل شده است. هنگامی که این ماده با گاز اطراف یا بین ستاره ای برخورد می کند، یک موج ضربه ای ایجاد می کند که می تواند گاز را در دمای بالا تا 10 میلیون کلوین گرم کند و پلاسما را تشکیل دهد، این درست است. سوال اول این است: دقیقاً ماده ای که توسط ابرنواختر پرتاب می شود چیست؟ مسئله دیگر این است: اگر لحظه ای این ایده را در نظر بگیریم که ممکن است یک انسان دقیقاً شاهد لحظه انفجار یک ابرنواختر باشد، ابر انسان صدای انفجار را خواهد شنید؟ یعنی آیا انفجار نوعی صدا تولید می کند؟ | بقایای یک ابرنواختر |
70692 | اگر به اپتیک پرتو اعتقاد دارید که در آن یک پرتو نور یک خط مستقیم است، یک پرتو نور بی نهایت نازک است. اگر به فیبر نوری فکر می کنید، می توانید تعداد زیادی فوتون را به عرض یک فیبر یا چند طول موج به سمت پایین هدایت کنید. از سوی دیگر، دیسک Airy معمولاً دارای طول موج های زیادی است و به صورت عرضی به عنوان توان سوم معکوس کاهش می یابد. به نوعی می توان گفت که بی نهایت پهن است یا دارای دم های بی نهایت پهن است. مفهوم سوم، ایده فاینمن است که فوتون از طریق تمام مسیرهای ممکن از اینجا به آنجا می رود، اما تداخل مخرب باعث می شود که فقط مسیرهای نزدیک به محور مرکزی شمارش شوند. اگر محاسبه سادهای انجام دهید، بر اساس این ایده، در نهایت با یک بیضی نسبتاً چرب به ترتیب ریشه دوم منبع تا فاصله آشکارساز در طول موج مواجه میشوید. این موضوع مسائلی مشابه مواردی را که در سؤال پیچیده اخیر در مورد چگونگی دیدن خورشید مورد بحث قرار گرفت، ایجاد می کند. بیایید این سوال را دقیق تر کنیم: نیم قطر پرتو نور چقدر است؟ فرض کنید ما یک منبع غیر منسجم از نور شبه تک رنگ داریم که از یک سوراخ دایره ای کوچک در یک صفحه مات عبور می کند. به طور مشابه فرض کنید یک آشکارساز کوچک در پشت صفحه دوم با یک سوراخ دایره ای کوچک فقط چند طول موج در قطر داریم. منبع و آشکارساز از هم فاصله زیادی دارند. هزاران یا میلیاردها طول موج. قطر هر دو منبع و آشکارساز را تا حد امکان کوچک و نزدیک به یک طول موج قرار دهید. اکنون سوراخ دایره ای سوم را در یک صفحه مات در میانه راه بین منبع و آشکارساز فرض کنید. با این حال قطر آن بزرگتر و متغیر است، وگرنه ما مجموعه ای از صفحه نمایش های سوم با اندازه های مختلف داریم. هر سه سوراخ هم محور و عمود بر محور هستند. قطر سوراخ سوم چقدر است، اگر از پنجاه درصد نوری که با صفحه میانی کاملاً وجود ندارد عبور کند؟ فراتر از این، می توانید به من بگویید که فرمول میزان تشعشع دریافتی در آشکارساز به عنوان تابعی از قطر سوراخ در صفحه میانی چیست؟ قطر را به طول موج بیان کنید. اگر صفحه میانی وجود نداشته باشد، یا اگر قطر سوراخ وسط بی نهایت زیاد باشد، مقدار تابش را به عنوان درصد تابش دریافتی بیان کنید. | یک پرتو نور چقدر عریض است؟ نیم قطر آن چقدر است؟ |
88847 | پس از خواندن این سوال حداقل تعداد الکترون های لازم برای انتشار یک پلاسمون چقدر است؟ من شروع به تعجب کردم که حداقل تعداد ذرات مورد نیاز برای داشتن یک پلاسما چقدر است؟ من تصور می کنم که برای داشتن نوسانات چگالی به حداقل دو مورد نیاز دارید، اما تصور می کنم برای داشتن هر چیزی که شبیه غربالگری debye باشد، به مقدار بیشتری نیاز دارید. من میدانم که پلاسمای باد خورشیدی دارای چگالی عددی در مرتبه وحدت هستند، بنابراین فکر نمیکنم مسئله آن $n_e$ باشد. با تشکر | حداقل تعداد ذرات در حال تعامل برای تشکیل پلاسما |
51271 | اگر یک میله سفت و سخت در فضا وجود داشته باشد و برای مدت کوتاهی در یکی از انتها نیروی خارجی عمود بر میله وارد کنید، چه اتفاقی می افتد؟ به طور خاص: ممان اینرسی چه وابستگی دارد؟ اگر بچرخد، مرکز چرخش چیست؟ سفت بودن میله مهم است؟ چه اتفاقی می افتد اگر فرینگ باشد، به جای آن یک میله لاستیکی بگویید. آیا تفاوتی بین اعمال نیرو برای مدت کوتاه و داشتن یک برخورد غیرکشسان وجود دارد (مثلاً توپی به جای فشار دادن شما به انتهای میله برخورد کند). | سوال نیرو و گشتاور در یک سیستم ایزوله |
72869 | من با مشکلی برخورد کردم که در واقع یک تکلیف است، اما سعی کردم این سوال را طوری جمع کنم که بیشتر تئوری باشد. چیزی که میخواهم بدانم این است: اگر به من اجازه داده شود که بقای انرژی را برای اتمی که فوتون ساطع میکند (زمانی که الکترون آن انرژی را برای مقدار $\Delta E$ تغییر میدهد) بنویسم مانند این (اتم وقتی فوتون گسیل میکند به عقب برمیگردد. ): \begin{align} E_1 &= E_2\\\ E_{ \text{Hatom 1}} &= E_{ \text{H Atom 2} } E_\gamma\\\ \sqrt{ \\!\\!\\!\\!\\!\\!\\!\\!\\!\\!\smash{\underbrace{(E_0 + \Delta E)^2}_{\substack{\text{در مورد}\\\\\text{این قسمت که معمولاً در آن است مطمئن نیستم}\\\\\text{ما فقط مینویسیم ${E_0}^2$. آیا باید}\\\\\ پیامک{$\Delta E$ را در جای دیگری قرار دهم؟}}}\\!\\!\\!\\!\\!\\!\\!\\!\\! \\!\\!\\! + {p_1}^2c^2} &= \sqrt{ {E_0}^2 + {p_2}^2c^2 } + E_\gamma \longleftarrow \substack{\text{momentum $p_1=0$ و به دلیل} \\\\\متن{حفظ حرکت}\\\\\ متن{$p_2 = p_\گاما = E_\gamma/c$}}\\\ \فانتوم{1}\\\ \فانتوم{1}\\\ \فانتوم{1}\\\ \sqrt{{(E_0 + \Delta E)}^2} &= \sqrt{{E_0}^2 + {E_\gamma}^2} + E_\gamma\\\\\ E_0 + \Delta E &= \sqrt{{E_0}^2 + {E_\gamma}^2} + E_\gamma\\\\\ \end{align} * * * **ویرایش:** آیا این راه بهتری است؟ می دانم که این بار همان نتیجه را می گیریم، اما اگر حرکت $p_1$ 0$ نباشد چه می شود؟ سپس آن را به طور متفاوت بیرون خواهد آمد درست است؟ \begin{align} E_1 &= E_2\\\ E_{ \text{H atom 1}} + \Delta E &= E_{ \text{H atom 2} } + E_\gamma\\\ \sqrt{{E_0 }^2 + {p_1}^2c^2} + \Delta E &= \sqrt{ {E_0}^2 + {p_2}^2c^2 } + E_\gamma \longleftarrow \substack{\text{momentum $p_1=0$ و به دلیل}\\\\\text{حفظ حرکت}\\\\\text{$p_2 = p_\gamma = E_\gamma/c$}}\\\ E_0 + \Delta E &= \sqrt{{E_0}^2 + {E_\gamma}^2} + E_\gamma \end{align} | یک الکترون یک فوتون ساطع می کند و هسته به عقب رانده می شود! |
14699 | اگر دو پرتو منسجم خطی e-m با فرکانس و پلاریزاسیون یکسان، اما 180 درجه خارج از فاز داشته باشید، به طور مخربی تداخل خواهند داشت. اگر حرکت زاویه ای مداری L=3 (سه دور در طول موج) را به یک پرتو و L=1 را به پرتوی دیگر، ceteris paribus معرفی کنید، آیا باز هم دقیقاً به همان شکل تداخل مخربی خواهند داشت؟ | تداخل امواج EM با تکانه زاویه ای مداری |
92622 | اگر کمی نسبیت خاص را می شناسید، احتمالاً نام پارادوکس دوقلو را شنیده اید. من می خواهم بدانم: اگر شتاب را در پارادوکس در نظر بگیریم چه اتفاقی می افتد. معمولاً ما یک تغییر آنی سرعت را برای دوقلو متحرک در نظر می گیریم (قبل از اینکه مثلاً با $\frac{c}{2}$ حرکت کند، هنگام بازگشت، ناگهان با $-\frac{c}{2} حرکت می کند. $...) کار من روی مسئله: اجازه دهید آلیس (اولین دوقلو) همچنان در یک IS باشد (مختصات $t,x,y,z$) و باب (آنها هستند بدیهی است که هتروزیگوت ها!) در حال حرکت باشند. سیستم مختصات KS' باب ($t',x',y',z'$) **اینرسی نیست** و برآورده میکند: $$\left\\{\begin{array}{l}t=t '\\\x=x'+\sin(t')\\\y=y'\\\z=z'\end{array}\right.$$ به طوری که Bob (واقع در مبدا KS' ) حرکت می کند دور از Alice برای $0\le t\le\frac{\pi}{2}$، و با $\frac{\pi}{2}\le t\le\pi$ برمیگردد. داریم: $$\begin{array}{l}dt = dt'\\\dx = \cos(t')dt'+dx'\\\dy=dy'\\\dz=dz'\end{ آرایه}$$ و بنابراین: $$\begin{array}{ll}ds^2 & = dt^2-dx^2-dy^2-dz^2 =\\\ & =(1-\cos^2(t'))dt'^2-2\cos(t')dt'dx'-dx'^2-dy'^2-dz'^2\end{آرایه}$ $ با ثابت کردن ساعت روی ثابت $x',y',z'$ در KS' و نگاه کردن به زمان مناسب، به دست میآید: $$d\tau = \sqrt{1-\cos^2(t')}dt' = \sqrt{1-\cos^2(t)}dt = \sin(t)dt$$ (جایی که از $t=t'$ استفاده کردیم و $dt=dt'$). با ادغام از $t=0$ به $t=\pi$ (زمانی که باب طول میکشد تا برود و برگردد) زمانی را دریافت میکنیم که یک ساعت در KS زمانی که باب به خانه بازگشته است را علامتگذاری میکند (جایی که ساعت با علامتگذاری $0$ در زمانی که او رفت): $$\int_0^\pi\sin(t)dt = 2$$ که به نظر می رسد _عجیب_... (توجه: من انتظار داشتم که این $\pi$ بدهد، به طوری که هیچ پارادوکسی وجود ندارد اصلاً.) آیا کسی می تواند اشتباهات احتمالی من را تشخیص دهد؟ **توجه:** من همان روشی را که در این یادداشت های سخنرانی در صفحات 18-19 یافتم، دنبال کردم. | پارادوکس دوقلوها اصلاح شد |
89131 | عدم قطعیت انرژی-زمان هایزنبرگ به ما می گوید که تا زمانی که طول عمر این حالت ها حداکثر باشد، می توانیم حالت های مجازی بین حالت های ویژه داشته باشیم: $\tau = (\frac{h}{4 \pi E_v})$ کجا $h$ ثابت پلانک است ($6.62607 * 10^{-34} J*s$، یا $4.135668 * 10^{-15} eV*s$)، و $E_v$ اختلاف انرژی بین حالت مجازی ما و نزدیکترین حالت ویژه است. اگر $E_v \تقریبا 1 eV$ را برای یک حالت مجازی فرض کنیم، میتوانیم تخمین بزنیم که این حالت حداکثر میتواند برای حداکثر $\tau_2 \approx 3.29106 * 10^{-16}$ ثانیه وجود داشته باشد. اکنون، در ادبیات و ویکیپدیا، من بارها این ادعا را دیدهام که جذب دو فوتونی (http://en.wikipedia.org/wiki/Two-photon_absorption) شامل یک رویداد تک فوتونی است که یک مولکول را به حالت مجازی ارتقا میدهد. و چون عدم قطعیت انرژی-زمان اجازه می دهد تا این حالت برای مدتی $\tau$ وجود داشته باشد (همانطور که در بالا برای $\تقریباً 1 eV$ تخمین زده شد انتقال)، اگر فوتون دیگری در این پنجره زمانی برخورد کند، انرژی دو فوتون را می توان جمع کرد تا انتقالی با انرژی دو برابر یک فوتون منفرد امکان پذیر شود. به عنوان مثال، دو فوتون $\lambda /تقریباً 2.48 /mu m$ با انرژی $\تقریبا 0.5 eV$ هر کدام می توانند از طریق یک حالت مجازی، مجموع را برای انتقال $\حدود 1 eV$ مطابق با جذب تک $\lambda \تقریباً 1.24 \mu m$ فوتون. با این حال، من در درک مکان ذخیره حافظه برای اولین جذب فوتون مشکل دارم، زیرا یک حالت مجازی یک حالت ویژه واقعی با قابل مشاهده های متمایز نیست. چه مکانیزمی اجازه می دهد تا انرژی دو فوتون جمع شود؟ و آیا این انرژیها جمع میشوند یا مقداری از دست دادن انرژی در ارتباط با انتقال از طریق حالت مجازی وجود دارد؟ لطفاً توجه داشته باشید که من کاملاً میدانم که ممکن است یک مکانیسم حافظه شهودی وجود نداشته باشد، منظور من فقط حافظه است به این معنا که بتوان چیزی مانند بردار حالت توصیفی را برای یک حالت مجازی که انرژی حالت را محاسبه میکند، بنویسد. در نهایت، این که بگوییم یک حالت مجازی می تواند برای حداکثر یک زمان $\tau$ در چارچوب اصل عدم قطعیت انرژی-زمان وجود داشته باشد به چه معناست؟ آیا این فقط طول عمر مورد انتظار برای حالتی است که به صورت نمایی با پارامتر واپاشی $\lambda = \frac{1}{\tau}$ تجزیه می شود؟ * * * یک صدای خوب برای این سوال این است: چگونه می توانیم یک عبارت مکانیکی کوانتومی را برای حالت مجازی (مثلاً در زمینه طیف سنجی رامان) در فضای هیلبرت بنویسیم؟ و اگر در نهایت درست است که حالت مجازی را با استفاده از یک برهمکنش همیلتونی بین دوقطبی ذره و میدان EM یک فوتون ورودی (با برخی طول موج) توصیف کنیم، چگونه توصیفی از این همیلتونی را به روشی دقیق یادداشت کنیم؟ آیا این همیلتون بینشی از طول عمر حالت مجازی به ما می دهد؟ همچنین، چرا هنگام جستجوی ادبیات در مورد این موضوع اغلب ارجاع به فضای هیلبرت جعلی را می بینم؟ به عنوان مثال این دو مقاله توسط Gadella، M.: Gadella، M. را در نظر بگیرید. شرح حالات پراکندگی مجازی در فرمول فضایی هیلبرت جعلی مکانیک کوانتومی. جی. ریاضی. فیزیک 24, 2142 (1983). http://scitation.aip.org/content/aip/journal/jmp/24/8/10.1063/1.525966 Gadella, M. ساخت فضاهای هیلبرت تقلبی برای توصیف تشدیدها و حالات مجازی. فیزیک A: مکانیک آماری و کاربردهای آن 124 (1-3)، مارس 1984، 317 (1984). http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/0378437184902498 * * * از (http://arxiv.org/pdf/1209.5620.pdf): Leon-Montiel, R. J. et. al. نقش شکل طیفی همبستگی های کوانتومی در طیف سنجی حالت مجازی دو فوتونی. (2013). محاسبات مکانیکی کوانتومی احتمال انتقال TPA [جذب دو فوتونی] نشان میدهد که مقدار آن را میتوان بهعنوان مجموع وزنی بسیاری از انتقالهای اتمی غیرمحافظه انرژی (انتقالهای حالت مجازی) [22، 23] بین سطوح انرژی درک کرد. | درک حالات مجازی اشاره شده در مطالعات جذب چند فوتونی |
76699 | ویکیپدیا میگوید: در نسبیت خاص، چهار تکانه تعمیم تکانه سه بعدی کلاسیک به فضا-زمان چهار بعدی است. تکانه یک بردار در سه بعد است؛ به طور مشابه چهار تکانه یک بردار چهار بردار در فضا-زمان است. آیا این بدان معناست که چهار تکانه نوعی بردار است که از سه بعد فضایی که به طور کلی در سطح بیشتری از تکانه قرار میگیرند حاصل میشود؟ همانطور که در سه بعد حرکت در امتداد یک محور چهارم (زمان)، درست است؟ و این رابطه اضافی کاملاً نسبیگرایانه است، درست است (اگر خودم را روشن نمیکنم عذرخواهی میکنم، من بسیار شیفته نسبیت هستم، ساعتها در ویکیپدیا برای درک آن صرف میکنم، اما به معلمی نیاز دارم که من را در چند مورد راهنمایی کند. من را گیج می کند)؟ آنچه را که میخواهم در آن بیانیه آخر بگویم، امیدوارم در مثال زیر روشن کنم: قطاری در مسیر خود به قدری روان حرکت میکند که هیچ راهی برای مسافرانش وجود ندارد که بفهمند در حال حرکت هستند. مردی در قطار توپی را در هوا پرتاب می کند و آن را می گیرد. از منظر مرد، توپ مستقیم بالا و پایین رفته است. مسیر آن توپ نسبت به داخل قطار را می توان با استفاده از تکانه سه بعدی کلاسیک محاسبه کرد. با این حال، نسبت به کسی که خارج از قطار زندگی می کند، توپ در یک قوس حرکت کرده است، نه یک خط مستقیم. مسیرهای توپ (بالا و پایین) نسبت به داخل قطار مسیری بود که میتوان آن را در یک محور توصیف کرد. اما، همان مسیر نسبت به خارج قطار به دو محور برای توصیف (بالا و پایین و پهلو به پهلو) و یک بردار اضافی نیاز دارد. بنابراین مسیر ابعادی توپ از یک (یک خط) به دو (یک هواپیما) رفت و یک بردار جدید که توسط حرکت قطارها به آن داده شده بود، فقط با خارج کردن پرسپکتیو ما از قطار نگه داشت. آیا این به دقت سطوح نسبی حرکت را نشان می دهد؟ اگر پاسخ مثبت است، سردرگمی من از اینجا شروع می شود. من می توانم همان سناریوی اساسی را در نظر بگیرم و آن را برای مردی روی زمین که توپ را مستقیماً به هوا پرتاب می کند، اعمال کنم. نسبت به مرد، توپ بالا و پایین می رفت. نسبت به خورشید، زمین در حال حرکت است، بنابراین توپ در یک کمان حرکت می کند (خوب، زمین نیز در حال چرخش است به طوری که مسیر توپ بردار دیگری و انحنای آن پیچیدگی بیشتری می دهد). با این حال، خورشید در حرکت است، بنابراین نسبت به فضایی که خورشید از میان توپ عبور می کند، به نوعی مارپیچ جزئی حرکت می کند. با این حال، سیستم حرکتی که خورشید را در بر می گیرد، توسط یک سیستم حرکتی حتی بزرگتر، و غیره، کنترل می شود، و سطوح بیشتری از ابعاد فضایی نسبیتی را به حرکت توپ اضافه می کند. آیا حرکت نسبی توپ به سرعت به 4-بردار نسبیت خاص نمی رسد و از آن فراتر نمی رود، زیرا ما همچنان چشم انداز خود را در سطوح بیشتر گرانش قرار می دهیم که سیستم های حرکتی کوچکتر همیشه در آن قرار دارند؟ بنابراین سؤال من این است: چگونه است که با مشاهده واقع بینانه جهان، معادلات انیشتین برای فضا-زمان از چهار تکانه استفاده می کنند، نه از پنج یا شش تکانه، هفت یا حتی سطوح بیشتر از ابعاد فضایی؟ من چه چیزی را نمی بینم؟ اولین فکر من این بود که انیشتین حرکت کل جهان را در طول زمان توصیف می کند، نه حرکت اجسام در فضا، اما سپس متوجه شدم که این کاملا درست نیست زیرا انیشتین نشان داد که این دو توصیف جدایی ناپذیر هستند، زیرا زمان به صورت پویا است. به خود حرکت مرتبط است. تنها ایده من این است که سناریوی قطاری که توضیح دادم به نحوی با ساختار بردارهای چندگانه در واقع جدا است، و برای درک نسبیت، از هر کسی که بتواند درک من را از تصویر توپ در قطار بالا کامل کند، بسیار سپاسگزار خواهم بود. . | چرا فضا-زمان چهار بعدی است؟ |
47828 | به عنوان یک آزمایش فکری، یک پوسته کروی فوقالعاده قوی با قطر کمی کوچکتر از افق رویداد یک سیاهچاله بزرگ را تصور کنید. پوسته به دو نیمکره تقسیم می شود و دو نیمکره از دو طرف سیاهچاله رها می شوند به طوری که در داخل افق رویداد به هم می رسند و به هم می پیوندند و یک پوسته یکنواخت ثابت در اطراف تکینگی تشکیل می دهند. البته، ما در نظر می گیریم که پوسته بی عیب و نقص است و دقیقاً حول یک تکینگی ثابت متمرکز شده است - واضح است که این یک تعادل ناپایدار است اما تصور می کنیم ممکن است. آیا این امکان وجود دارد که نیروهای ساختاری ارائه شده توسط چنین پوسته ای به اندازه کافی قوی باشند که در برابر شرایط گرانشی شدید در داخل افق رویداد مقاومت کنند و از این رو از مکیده شدن به درون تکینگی جلوگیری کنند؟ (برای اهداف این سوال، میتوانیم پوسته را به سطوح بسیار بالایی از استحکام در نظر بگیریم، به عنوان مثال در نظر بگیرید که پوسته از یک ماده تئوریکی شبیه نوترونیوم با حداکثر متراکم ساخته شده است که به دلیل اصل طرد پائولی، به شدت در برابر هر گونه فشار بیشتر مقاوم است. ). | مبارزه با سیاهچاله: آیا یک پوسته کروی قوی در داخل یک افق رویداد می تواند در برابر افتادن در تکینگی مقاومت کند؟ |
34085 | من خوانده ام که هر دو بردار میدان الکتریکی و مغناطیسی در یک موج الکترومغناطیسی بر یکدیگر عمود هستند. عبور جریان ثابت از یک هادی مستقیم مقداری شار مغناطیسی را نشان می دهد (زیرا بیشتر انرژی به عنوان خطوط مغناطیسی در فضای بیرونی تلف می شود). اما هنگامی که از یک سیم پیچ مارپیچ مانند سلونوئید یا حتی یک سلف عبور می کند، یک میدان مغناطیسی ثابت در امتداد محور سیم پیچ ایجاد می شود. از این رو، هر دو میدان مغناطیسی و الکتریکی به یکدیگر مرتبط هستند. این در واقع چگونه اتفاق می افتد؟ آیا می توان همیشه یک رشته را دیگری تولید کرد؟ توضیحی با تمرکز بر میدان های الکتریکی و مغناطیسی قدردانی خواهد شد. | رابطه میدان های الکتریکی و مغناطیسی |
86717 | QCD دارای شکاف توده ای است. آیا گرم کردن QCD تا دمای محدود این واقعیت را تغییر می دهد یا این ویژگی مستقل از دما است؟ | فاصله جرمی QCD دمای محدود |
89138 | آقای من امروز در مورد طیف اتمی صحبت کردند. آقا گفت که برخلاف طیفی که با آنالیز نور خورشید به دست می آید، طیف اتم ها پیوسته نیستند. من در اینجا شک دارم، یعنی حتی نور خورشید دارای تشعشعاتی است که از اتم های عناصر تشکیل دهنده خورشید ساطع می شود، باز هم طیف ها پیوسته هستند، که در تقابل با بیانیه ای است که طیف های اتمی ناپیوسته هستند. بنابراین، طیفی که توسط نور خورشید به دست می آید، با وجود طیف اتمی پیوسته است. برای اینکه طیف بهدستآمده از نور خورشید را پیوسته و طیفهای اتمی ناپیوسته در نظر بگیریم، آیا میتوان تأیید کرد که خورشید از تمام عناصری (سدیم، هلیوم، نئون، جیوه و غیره) تشکیل شده است که رنگهای فرکانس متعلق به مرئی را ساطع میکنند. منطقه؟ | چرا طیف به دست آمده توسط نور خورشید گفته می شود که پیوسته است؟ |
5703 | تفاوت بین انرژی آزاد (بیش از وحدت) و حرکت دائمی چیست؟ لطفا چند مثال، چه در دنیای واقعی و چه نظری، ارائه دهید. | تفاوت بین انرژی آزاد و حرکت دائمی |
88844 | من یک مهندس علوم کامپیوتر هستم و سعی می کنم گرانش را در کامپیوترم شبیه سازی کنم. چندین جسم با جرم های مختلف به طور تصادفی در یک فضای سه بعدی توزیع شده اند. من می خواهم یک اندازه گیری جهانی (اسکالر) محاسبه کنم که پویایی آن سیستم را در هر لحظه T توصیف می کند. سوال من این است که از چه نوع اندازه گیری می توانم استفاده کنم؟ | یک اندازه گیری جهانی در یک سیستم گرانشی |
69337 | چرا $\\{Q, P\\} = 1$ برای تبدیل متعارف است؟ با توجه به $P(p,q)$ و $Q(p,q)$. | چرا $\{Q, P\} = 1$ برای تبدیل متعارف است؟ |
6987 | مقالات زیادی در مورد عملکرد قدرت جفت به عنوان تابعی از مقیاس حرکت/انرژی وجود دارد، اما آیا مقالات تجربی در مورد قدرت جفت به عنوان تابعی از فاصله وجود دارد؟ همچنین آیا کتاب های خوبی در این زمینه وجود دارد؟ اوه، واقعا متاسفم که فراموش کردم مقاله تجربی را مشخص کنم | اجرای ثابت جفت به عنوان تابعی از فاصله؟ |
101288 | آیا هر نوع گازی که دائماً در معرض نیروی یکسانی قرار گیرد دمای یکسانی را حفظ می کند؟ به عبارت دیگر، آیا باید نیروی اعمال شده را در یک لحظه تغییر دهیم تا دوباره گرما دریافت کنیم یا همان نیروی ثابت کافی است که گاز را مجبور به ادامه گرم شدن کند؟ من به پیستون فکر می کنم. تصور کنید که یک پیستون ساده دارید که داخل آن گاز است و نیروی ثابتی روی آن پیستون اعمال می شود (برای همیشه). آیا گاز (به دلیل فشرده شدن) مقدار ثابتی گرما (برای همیشه) تولید می کند؟ | گرمای بی نهایت از گاز؟ |
38141 | آیا کسی میتواند منبع خوبی برای همه واکنشهای همجوشی و نمودارهای مقطع آنها در مقابل انرژی، از جمله مواردی که برای راکتورهای همجوشی هستهای رد شدهاند (مانند واکنشهای گرماگیر و تنها با یک محصول) پیشنهاد کند؟ | لیست کامل واکنش های همجوشی هسته ای |
72867 | فرض کنید وزن من حدود 75$~\text{kg}$ است و به یک طناب (غیر الاستیک) متصل شدهام که به یک کارابین وصل شده است که میتواند حداقل 20$~\text{kN}$ باشد. علاوه بر این، فرض کنید قبل از اینکه طناب سفت شود، به سرعت نهایی برسم، شاید کمی دور از ذهن باشد، اما وانمود کنید که به 530$~\text{km/h}$ میرسم. وقتی طناب در نهایت سفت شد چه نیرویی به کارابین وارد می شود؟ از آنجایی که $530~\text{km/h}$ کمی اغراقآمیز است، در هنگام سقوط آزاد $5$ متر هنگام صخرهنوردی باید به چه سرعتی دست پیدا کنم؟ | نیروی بر روی کارابین از سقوط آزاد |
43492 | با توجه به فرضیه بوگولوبوف (متون مختلف آن را متفاوت نامیده اند) در ترمودینامیک غیرتعادلی، تعداد پارامترهای مورد نیاز برای توصیف سیستم ما با گذشت زمان در حال کاهش است و در نهایت در بی نهایت، هنگامی که سیستم ما به حالت تعادل خود رسید، ما فقط به حالت معمول نیاز خواهیم داشت. سه پارامتر ترمودینامیکی $T,V,N$ برای تعریف حالت. خوب، به نظر می رسد این بسیار منطقی است، با این حال، چگونه آنتروپی در آنجا جا می شود؟ به طور کلی می توان گفت که آنتروپی بی نظمی در سیستم ما را توصیف می کند و هر چه آنتروپی بالاتر باشد، نظم کمتری داریم و بی نظمی بیشتر به معنای تقارن کمتر در سیستم است. (یا این جمله اشتباه است؟) و هنگامی که یک سیستم تقارن بالایی دارد، ما به پارامترهای کمتری برای توصیف آن نیاز داریم، که تناقضی را آشکار می کند که من نمی توانم درک کنم: یک سیستم به حالت تعادل رسیده است، زمانی که آنتروپی سیستم به حداکثر خود می رسد ( ما در اینجا فقط در مورد سیستم های ایزوله صحبت می کنیم)، اما حداکثر آنتروپی به معنای حداکثر بی نظمی است، حداکثر بی نظمی به معنای نیاز به پارامترهای زیادی برای توصیف آن به دلیل اقبال نظم است. اما این برعکس آن چیزی است که اصل فوق بیان می کند. پس اشتباه این جمله کجاست؟ (از استادم پرسیدم و او پاسخ داد که تعریف آنتروپی در حالت غیرتعادلی، فعلاً یک سوال باز است، اما فکر می کنم که پاسخ باید جای دیگری باشد...) (در صورتی که واقعاً رابطه ای بین آنتروپی و تقارن، لطفاً مقداری ریاضی ارائه دهید که چگونه این کار انجام می شود) | آیا آنتروپی بالا به معنای تقارن کم است؟ |
41795 | بنابراین فضا عمدتاً، اما نه کاملاً خالی است. هر چند متر مکعب از فضا مقداری غبار کیهانی وجود دارد. با فرض اینکه * غبار کیهانی مقداری اصطکاک بر روی اجسام عبوری اعمال می کند، * دوقلوهای وویجر صرفاً در امتداد ساحل حرکت می کنند و * هیچ جسم شناخته شده ای در مسیر خود نمی گیرند. 0 متر بر ثانیه در هر جهتی که حرکت می کند - به اصطلاح مرده در فضا؟ آیا یکی از آنها حتی به نزدیکترین ستاره ای که به سمت آن می رود می رسد؟ | دوقلوهای وویجر چه زمانی و تا کجا به یک نقطه پایان خواهند رسید؟ |
93571 | در یک مدار، شما دو بار مخالف دارید. یکی منفی خواهد بود که از الکترون تشکیل شده است. دیگری بار مثبت خواهد بود و پروتون ها حامل آن هستند. اما پروتون ها متحرک نیستند، پس چگونه این کار می کند؟ این ممکن است به عنوان یک تکرار برچسب گذاری شود، زیرا شبیه به سؤالی است که در اینجا پست شده است، اما آن پست پاسخ چندان واضحی نداشت. | چگونه می توانید برق مثبت داشته باشید |
80718 | من این سوال را در chemistry.stackexchange.com پرسیدم، اما حضور آن منبع کمی کمتر از اینجا است. من می خواهم یک سوال در مورد استخراج ریاضی معادلات HF بپرسم. برخی از لحظات مربوط به تنوع عملکردی برای من روشن نیست. من کتابی از سابو و اوستلوند شیمی کوانتومی مدرن را خواندم. در آنجا روش به حداقل رساندن انرژی تعیین کننده منفرد ارائه شده است. با حذف کل رویه، مبهم ترین لحظه را ارائه می کنم. با توجه به تنها تعیین کننده $| \Psi_0 \رنگ = | \chi_1 \chi_2 \ldots \chi_a \chi_b \ldots \chi_N \rangle$، انرژی $E_0 = \langle \Psi_0 | \mathscr{H} | \Psi_0 \rangle$ تابعی از اوربیتالهای اسپین $\\{ \chi_a \\}$ است. $E_0$ مقدار انتظاری از تعیین کننده واحد است $\vert \Psi_0 \rangle$, $E_0[\\{ \chi_a \\} ] = \sum\limits_{a=1}^N [a\vert h \ vert a] + \frac{1}{2} \sum\limits_{a=1}^N \sum\limits_{b=1}^N [aa \vert bb] - [ab \vert ba]$، در اینجا $[ij|kl]$ نماد شیمیدان برای یک انتگرال دو الکترونی شامل اوربیتالهای اسپین است: $[ij|kl] = [\chi_i \chi_j | \chi_k \chi_l] = \int d\mathbf{x_1} d\mathbf{x_2} \chi_i^{*}(\mathbf{x_1}) \chi_j(\mathbf{x_1}) r_{12}^{-1 } \chi_k^{*}(\mathbf{x_2}) \chi_l(\mathbf{x_2}) $ و انتگرال تک الکترونی $[i|h|j] = \int d \mathbf{x_1} \chi_i^{*}(\mathbf{x_1}) h(\mathbf است {r_1}) \chi_j(\mathbf{x_1})$ این معادله را می توان تغییر داد (1) $\delta E_0 = \sum \limits_{a=1}^N [\delta \chi_a | h | \chi_a] + [\chi_a | h | \delta \chi_a] $+ \frac{1}{2} \sum \limits_{a=1}^N \sum \limits_{b=1}^N [\delta \chi_a \chi_a | \chi_b \chi_b] + [ \chi_a \delta \chi_a | \chi_b \chi_b] + [ \chi_a \chi_a | \delta \chi_b \chi_b] + [\chi_a \chi_a | \chi_b \delta \chi_b]$-\frac{1}{2} \sum \limits_{a=1}^N \sum \limits_{b=1}^N [\delta \chi_a \chi_b | \chi_b \chi_a] + [ \chi_a \delta \chi_b | \chi_b \chi_a] + [ \chi_a \chi_b | \delta \chi_b \chi_a] + [\chi_a \chi_b | \chi_b \delta \chi_a]$ نویسندگان یک خواننده را به عنوان تمرینی برای دستکاری این معادله برای $\delta E_0$ پیشنهاد می کنند تا نشان دهد که (2) $\delta E_0 = \sum \limits_{a=1}^N [\delta \chi_a | h |\chi_a] + \sum \limits_{a=1}^N \sum \limits_{b=1}^N [\delta \chi_a \chi_a | \chi_b \chi_b] - [\delta \chi_a \chi_b | \chi_b \chi_a] + \text{c.c.}$ واضح است که اولین مجموع در (1) را می توان به راحتی به آن در (2) تبدیل کرد زیرا $[\delta \chi_a | h | \chi_a]^* = [\chi_a | h | \delta \chi_a]$ به طور مشابه برای جمع دوم در (1) می توان نشان داد که $[\delta \chi_a \chi_a | \chi_b \chi_b]^* = [\chi_a \delta \chi_a | \chi_b \chi_b]$ و $[\chi_a \chi_a | \delta \chi_b \chi_b]^* = [\chi_a \chi_a | \chi_b \delta\chi_b]$ من همان دستکاریها را با مجموع سوم در (1) انجام دادم و (3) $\delta E_0 = \sum \limits_{a=1}^N [\delta \chi_a | h | \chi_a] + $+ \frac{1}{2} \sum \limits_{a=1}^N \sum \limits_{b=1}^N [\delta \chi_a \chi_a | \chi_b \chi_b] + [ \chi_a \chi_a | \delta \chi_b \chi_b] $-\frac{1}{2} \sum \limits_{a=1}^N \sum \limits_{b=1}^N [\delta \chi_a \chi_b | \chi_b \chi_a] + [ \chi_a \delta \chi_b | \chi_b \chi_a] + \text{c.c.}$ بنابراین، با مقایسه (3) و (2) فرض میکنم که باید نشان داد که هر دو عبارت در هر مجموع برابر هستند، یعنی $[\delta \chi_a \chi_a | \chi_b \chi_b] = [ \chi_a \chi_a | \delta \chi_b \chi_b]$ and $[\delta \chi_a \chi_b | \chi_b \chi_a] = [ \chi_a \delta \chi_b | \chi_b \chi_a]$ بنابراین، چگونه این کار را انجام دهیم؟ | استخراج معادلات هارتری-فوک تنوع عملکردی |
37740 | به نظر میرسد که من تناقضی در مفهوم چگالی احتمال که توسط لاندو استفاده میشود و مفهوم مجموعه میکرو متعارفی پیدا میکنم. برای مشاهده این، یک سیستم کلاسیک ایزوله را در نظر بگیرید و به طور تجربی می دانیم که انرژی آن بین $E-\Delta$ و $E+\Delta$ قرار دارد. بنابراین، ما یک ابرپوسته مربوط به این انرژی ها در فضای فاز می گیریم و می گوییم که در حالت تعادل، چگالی احتمال در کل پوسته ثابت است. اکنون، ما می دانیم که سیستم، در واقع، در یک انرژی ثابت E' خواهد بود و ابرسطح مربوط به این انرژی در ابرپوسته قبلی قرار دارد. همچنین با ایزوله بودن سیستم، نقطه معرف سیستم فقط روی این ابرسطح حرکت می کند. اکنون، یک نقطه در پوسته که خارج از سطح قرار دارد، بگیرید. یک محله به اندازه کافی کوچک از آن را انتخاب کنید که سطح را قطع نکند. از آنجا که توزیع احتمال ثابت است، احتمال یافتن سیستم در این محله عدد مثبت غیر صفر است. اما از آنجایی که سیستم همیشه در سطح باقی می ماند، هرگز از آن محله بازدید نمی کند و بنابراین احتمال یافتن آن در آن محله صفر است. آیا من کار اشتباهی انجام می دهم؟ | مجموعه میکرو متعارف و واقعیت کلاسیک |
89136 | واضح است که می توان فرمول انرژی پتانسیل گرانشی را فقط با ادغام نیروی $F_{\mathrm{G}} = \گاما \frac{m_1 m_2}{r^2}$، یعنی $$ E_{\mathrm{pot بدست آورد. }} = \گاما m_1 m_2 \int_r^{\infty} \frac{1}{\rho^2} \,d\rho = - \frac{\gamma m_1 m_2}{r} $$ اما آیا میتوان این فرمول را بدون پیشفرض کردن فرمول $F_{\mathrm{G}}$ استخراج کرد؟ (من می خواهم فرمول $F_G$ را از فرمول $E_{\mathrm{pot}}$ استخراج کنم و نمی خواهم استدلال دایره ای داشته باشم). اگر چنین است، آیا اشتقاقی وجود دارد که به نوعی شهودی باشد و چگونه آن را با جزئیات انجام دهیم؟ | آیا می توان فرمول انرژی پتانسیل گرانشی را بدون استفاده از فرمول نیرو بدست آورد؟ |
24337 | یک بررسی اخیر هندی پرسید: چگونه انرژی تاریک را استنباط کنیم؟ به عنوان گزینههای زیر اشاره کرد: منحنیهای چرخش کهکشانها، انبساط سریع جهان، وجود تابش پسزمینه مایکروویو، و تابش هاوکینگ از سیاهچالهها. من جواب را نمی دانم. بنابراین چه مشاهداتی به ما اجازه می دهد که وجود انرژی تاریک را استنباط کنیم؟ | چه چیزی به ما امکان می دهد وجود انرژی تاریک را استنباط کنیم؟ |
21346 | اگر یک گاز ایده آل با سرعت $v$ جریان داشته باشد، قضیه همسانی چگونه اعمال می شود. به طور معمول، میتوان گفت که $\frac{1}{2}mv_{x,rms}^2=\frac{1}{2}k_BT$. ما می توانیم همین کار را برای $v_y$ و c انجام دهیم. اما، وقتی گازی در جهت x جریان دارد، من فکر نمیکنم که $v_{x,rms}=v_{y,rms}$ باشد. من خیلی مطمئن نیستم، توزیع ممکن است به گونه ای باشد که سرعت rms حفظ شود. اگر سرعتهای rms حفظ نشوند، بدیهی است که نمیتوانیم از $\frac{1}{2}k_BT$ استفاده کنیم زیرا دما یکسان است (یا اینطور است؟). بنابراین چگونه می توان چنین وضعیتی را با قضیه همسانی تجزیه و تحلیل کرد؟ من در مکانیک همیلتونی خیلی خوب نیستم، بنابراین ویکی پدیا کمکی نمی کند. سوالی که توسط سرعت هوا در نمای دو پوسته ایجاد شد | قضیه تساوی برای گاز روان |
47795 | بزرگی مقاومت هوا برای اجسامی با اعداد رینولدز بزرگتر از 1000 با این فرمول به دست میآید:  چرا برای اشیاء با پایین تر نمی ماند اعداد رینولدز؟ آیا می توانم با خیال راحت از این معادله برای تعیین سرعت نهایی سقوط توپ تنیس از بالای یک آسمان خراش و به طور کلی برای اجسامی که در هوا حرکت می کنند استفاده کنم؟ در نهایت در چه موردی ضریب درگ می تواند مقداری بیشتر از 1 داشته باشد؟ | محدودیت های معادله درگ |
75641 | زمانی از من انتقاد کردند که _دریافت حرکت زاویه ای به عنوان حرکت در یک دایره_. در مکانیک کلاسیک سعی داشتم بیان کنم که با استفاده از پایستگی تکانه، میتوان بین تکانه خطی و زاویهای جابهجا شد، در مسئلهای که نگران چرخش بدن بر روی خود نیست، و حتی حرکت چرخشی را با حرکت خطی درمان کرد. حرکت من فکر می کنم که به معنای واقعی، تکانه زاویه ای را می توان به عنوان حرکت در یک دایره نیز دید. این به این دلیل است که حرکت دایرهای را میتوان بهعنوان سرعت حرکت در یک دایره دید، به این معنی که البته جهت آن تغییر میکند تا مماس بماند، حتی اگر فرمولبندیهای انتزاعی یا رسمیسازی دیگری با ابعاد متفاوت وجود داشته باشد. در واقع میدانم که این مشکل فیزیک نیست، بلکه سینماتیک محض است. خیلی ساده به این دلیل که وقتی فقط حرکت خطی (نه لزوما مستقیم) یک جرم را در نظر می گیریم، می توان به سادگی جرم را در نظر گرفت و به جای تکانه و نیروها، با سرعت و شتاب برخورد کرد. ایده این است که سرعت (قدر تکانه) یک جسم (جرم) زمانی ثابت است که همه شتابها (نیروها) متعامد با مسیر حرکت باشند، به هر شکلی که آن مسیر باشد. این خیلی اصلی به نظر نمی رسد. این یک درمان بسیار ساده برای مشکل حفظ تکانه تک جسم (زاویه ای) ارائه می دهد، اما به نظر می رسد هیچ کس هرگز از آن استفاده نکرده است. این به ویژه مفید است اگر کسی مجبور به تجزیه و تحلیل مسیرهای عجیب و غریب، برای مثال تحمیل شده توسط ریل باشد. البته می توان آن را در مورد شتاب های غیرمتعامد (نیروها) با طرح شتاب (نیرو) بر مماس مسیر برای بدست آوردن تغییرات سرعت (قدر تکانه) تعمیم داد. بنابراین من میخواهم فرمولبندی صحیح ریاضی این را بدانم، یا یک مرجع وب که در آن به صورت ریاضی مورد بحث و فرمولبندی قرار گیرد، مخصوصاً در مورد نیروهای غیر متعامد. من خودم نتوانستم آن را پیدا کنم، اما ممکن است یک سوال در مورد داشتن کلمات کلیدی مناسب باشد. من همچنین کنجکاو هستم که چرا در عمل چندان به این موضوع توجه نمی شود. من احساس میکنم که به مبتدیان یا آماتورها درک اشتباهی از قوانین حفظ حرکت میدهد که وقتی برای تجزیه و تحلیل تعاملات بین بخشهای یک سیستم استفاده میشود، بسیار جالبتر است. دینامیک با یک جرم به سختی دینامیک است. | حفظ قدر تکانه خطی در طول یک مسیر |
60312 | 1 خازن، 2 باتری جداگانه (باتری A و باتری B). A+ را به یک طرف خازن و B- را به طرف دیگر خازن وصل کنید. A و B متصل نیستند، مدار بسته ای وجود ندارد. به نظر می رسد: -A+__________CAPACITOR_______--B+ آیا خازن را می توان از این طریق شارژ کرد یا خیر؟ اگر نه، چرا؟ | آیا می توانم خازن را با 2 باتری شارژ کنم؟ |
95517 | در حال خواندن فصل هفتم کتاب CFT دی فرانچسکو هستم. به عنوان مثال در بخش 7.3، یک حالت تهی |x> ایجاد می کند که متعامد به کل ماژول Verma است. نویسنده ادعا می کند که فیلد x که حالت را نشان می دهد این ویژگی را دارد که هر تابع همبستگی حاوی فیلد x ناپدید می شود، که نویسنده توجیهی برای خواننده ارائه نمی دهد. حالا من با این ادعا گیج شدم. چرا ادعا درست است؟ کسی میتونه یه توضیحی به من بده؟ با تشکر | چرا یک حالت تهی با فیلدی مطابقت دارد که هر همبستگی حاوی آن ناپدید می شود؟ |
123401 | از دست من عصبانی نشو من مانند هر دانشمندی به نسبیت خاص اعتقاد دارم. اما با خواندن این مقاله http://arxiv.org/abs/0708.2687 متوجه می شوم که در واقع هیچ آزمایشی برای آزمایش تغییرناپذیری سرعت نور انجام نداده ام (به هر حال نمی توانم). برخی داستانها وجود دارد که دادههای آزمایشها «بازبینی» شدهاند تا با پیشبینی نسبیت مطابقت داشته باشند. میدانم ممکن است بیمعنی یا نادرست به نظر برسد، میخواهم بدانم آیا روند یا عمل یا آزمایشی در علم مدرن وجود دارد که تغییرناپذیری سرعت نور را انکار کند؟ من فکر می کنم تقریباً همه فیزیکدانان به تغییرناپذیری سرعت نور همانطور که مردم به خدا اعتقاد دارند اعتقاد دارند، زیرا تمام اطلاعات مربوط به آزمایشات فقط از مجلات علمی می آید (که تا حدی می توان آنها را دستکاری کرد). | آیا سرعت نور در قاب اینرسی متفاوت ثابت است؟ |
25968 | با توجه به عکسی از ماه که از زمین گرفته شده است، آیا می توان موقعیت (طول و عرض جغرافیایی زمین) سایت عکاس را محاسبه کرد؟ من به عکس هایی فکر می کنم که با لنز دوربین معمولی گرفته شده است نه با تلسکوپ، برای مثال عکس هایی که با لنز 300 میلی متری مانند این عکس گرفته شده است: http://www.flickr.com/search/?q=100+300+moon&l =cc&ct=0&mt=all&adv=1 من فرض میکنم عکس به اندازه کافی ویژگیهای دقیق مانند دهانههای قابل تشخیص و ماریا را نشان میدهد. آیا نرم افزاری وجود دارد که بتواند مشکل را حل کند؟ متشکرم. الساندرو ضمیمه: نمودار یک مدل ساده شده مسئله:  R شعاع زمین است. D فاصله (متوسط) مرکز ماه تا مرکز زمین است. P محل عکاسی در سطح زمین است. | با توجه به عکسی از ماه که از زمین گرفته شده است، آیا می توان موقعیت سایت عکاس را محاسبه کرد؟ |
53171 | چگونه سرعتهای عجیب و غریب منجر به ازدیاد طول خوشههای کهکشانی در فضای انتقال به سرخ میشود، که در غیر این صورت به عنوان اثر انگشتان خدا شناخته میشود؟ من صفحه مربوطه ویکی پدیا را خوانده ام، اما نمی توانم دقیقاً بفهمم که چگونه کار می کند. | انتقال به سرخ و اشکال کهکشان ها |
21535 | هنگامی که ما در یک قطار در حال حرکت نشسته ایم، به نظر می رسد که اجسام ساکن نزدیک به عقب می روند ... از نظر فیزیک می توانیم از فرمول سرعت جسم با توجه به قطار = سرعت جسم - سرعت قطار اما در عین حال دور استفاده کنیم. به نظر می رسد جسم در مقایسه با اجسام نزدیک به کندی حرکت می کند ... مانند یک قطب دور ... در اینجا به نظر می رسد مفهوم سرعت نسبی شکست می خورد. چرا اینطور است؟ آیا این به این معنی است که فرمول سرعت نسبی همچنین بستگی به فاصله بین دو جسم دارد؟ | چرا به نظر می رسد اجسام دور در مقایسه با اجسام نزدیک به کندی حرکت می کنند؟ |
69331 | ما دو معادله را در کلاس استخراج کردیم. 1. کار انجام شده بین دو نقطه $A$, $B$ برابر است با اختلاف انرژی جنبشی در آخرین نقطه و نقطه اول. 2. کار انجام شده بین دو نقطه $A$, $B$ برابر است با تفاوت بین انرژی پتانسیل در نقطه اول و نقطه آخر. حالا موضوع این است: اگر ماشینی داشته باشم که با سرعت ثابت در خیابان رانندگی می کند و از مقداری کار برای شتاب دادن به آن استفاده می کنم، آنگاه با سرعت بیشتری رانندگی می کند، بنابراین انرژی جنبشی به روشی که گفتیم تغییر می کند. اما انرژی پتانسیل بدون تغییر باقی مانده است، بنابراین من فکر می کردم: این دو معادله چه زمانی درست هستند و چه زمانی قابل اجرا نیستند؟ | رابطه بین کار، انرژی جنبشی و انرژی پتانسیل |
116936 | فرض کنید یک جسم صلب در فضا وجود دارد و یک نیروی منفرد به آن وارد می شود و نیرو از مرکز جرم عبور نمی کند. میخواهم بپرسم اگر هیچ نقطهای بر روی آن جسم وجود نداشته باشد، چرا گشتاور روی یک جسم همیشه برابر نیرو ضربدر فاصله عمود بر مرکز جرم است؟ اصل پشت آن چیست؟ | گشتاور بر روی بدنه بدون هیچ نقطه حمایتی |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.