_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
28529 | وقتی مدل ناهارمونیک کریستال را یاد گرفتم، خواندم که با در نظر گرفتن نوسانات ناهارمونیک و توزیع بولتزمن برای اتم کریستال، می توانیم وابستگی فاصله بین اتم ها را از یک دما به صورت $$ \langle r \rangle = r_{ بدست آوریم. 0} + \alpha T. $$ همانطور که کلمات زیر را فهمیدم، مانند $$ \langle r \rangle = \frac{\int است \limits_{0}^{\infty}re^{-\frac{U}{kT}}dr}{\int \limits_{0}^{\infty}e^{-\frac{U}{kT} }dr} \approx \frac{\int \limits_{0}^{\infty}re^{-\frac{U_{0} + a(r - r_{0})^{2} + b(r - r_{0})^{3} }{kT}}dr}{\int \limits_{0}^{\infty}e^{-\frac{ U_{0} + a(r - r_{0})^{2} + b(r - r_{0})^{3} }{kT}}dr} = |x = r - r_{0}| = \frac{\int \limits_{0}^{\infty}(x + r_{0})e^{-\frac{ax^{2} + bx^{3}}{kT}}dr}{ \int \limits_{0}^{\infty}e^{-\frac{ax^{2} + bx^{3}}{kT}}dr}، $$ و سپس - $$ \langle r \rangle \approx r_{0} + \frac{\int \limits_{0}^{\infty}xe^{-\frac{ax^{2} + bx^{3}}{kT}}dr}{ \int \limits_{0}^{\infty}e^{-\frac{ax^{2} + bx^{3}}{kT}}dr}. $$ در مرحله بعدی چه کاری می توانم انجام دهم؟ | چگونه می توان این انتگرال را گرفت؟ |
62209 | بنابراین مشکل من اینجاست - به عنوان بخشی از کارم، چند نمایش علمی را به کودکان ارائه میکنم و یکی از ترفندهایی که مرتباً از آن استفاده میکنم، موشک بیکربه/اسید استیک است. روز گذشته فکر کردم که یک واقعیت واقعاً سرگرم کننده برای همراهی با آن مقدار بی کربوهیدرات و سرکه ای است که مثلاً برای فرار از جو زمین به آن نیاز دارید. من کمی زنگ زده هستم اما فکر می کنم کمتر از آن چیزی که به نظر می رسد بی اهمیت است. من فکر می کنم شما به معادله موشک نیاز دارید، یعنی به سرعت اگزوز نیاز دارید که به نوبه خود محاسبه آن بسیار پیچیده است. آیا کسی روش ساده تری دارد که بتواند کار کند؟ چند قطعه که ممکن است کمک کند: 1 مول بی کربوهیدرات 291 سی سی CO2 تولید می کند. سرعت فرار ~ 11000 متر بر ثانیه است هر پاسخی بسیار قدردانی خواهد شد! | چقدر بی کربنات نوشابه و سرکه برای رسیدن به فضا نیاز دارم؟ |
8256 | کتابهایی مانند روشهای ریاضی مکانیک کلاسیک، رویکردی به مکانیک کلاسیک (نیوتنی/گالیلهای) را توصیف میکنند که در آن مکانیک همیلتونی به نظریهای از اشکال نمادین روی منیفولدها تبدیل میشود. من تعجب می کنم که چرا اصلاً در نظر گرفتن چنین چیزهایی در مورد کلاسیک جالب است. در نظریههای پیشرفتهتر فیزیک، منیفولدها مرتبط میشوند، اما در مکانیک کلاسیک، همه چیز اقلیدسی و همگن است، بنابراین واقعاً به این نیاز نیست. در آنجا، من تعجب میکنم که چه انگیزهای افراد را برانگیخت تا نظریه مکانیک هامیلتونی را از طریق نظریه منیفولدهای سمپلتیک توسعه دهند. یک ایده: واقعاً انگیزه فیزیکی و جسمی وجود نداشت، اما کسی متوجه آن شد و از نظر ریاضی خوب بود. اگر چنین است، پس چگونه مردم متوجه آن شده اند؟ با این حال، شاید این نظریه تا زمانی که نسبیت عام یا مکانیک کوانتومی به وجود نیامد، توسعه نیافته بود. یعنی منیفولدها به فیزیک پیشرفتهتر مرتبط شدند و آرنولد منطقی میدانست که این فرمالیسم چندگانه را در مکانیک کلاسیک به دانشآموزان آموزش دهد تا آنها را برای فیزیک پیشرفتهتر آماده کند. اما، اگر این درست باشد، هیچ کس به فکر استفاده از منیفولدهای سمپلتیک صرفاً به دلایل فیزیک کلاسیک نبود. | چرا نسخه منیفولد سمپلتیک مکانیک همیلتونی در مکانیک نیوتنی استفاده می شود؟ |
58147 | من به تازگی از بازنگری کتاب ابهام زدایی شده ام یاد گرفته ام که هنگام نگاشت مطابق با جهان صفحه یک رشته بسته به دشت پیچیده با استفاده از تبدیل $z = e^{\tau + i\sigma}$ و $\bar{z} = e^{\tau - i\sigma}$ ژنراتورهای Virasoro را می توان به صورت $$ L_m = \frac{1}{2\pi i} \oint محاسبه کرد \frac{dz}{z}z^{m+2}T_{zz}(z) $$ و $$ \bar{L}_m = \frac{1}{2\pi i} \oint \frac{ d\bar{z}}{z}\bar{z}^{m+2}T_{\bar{z}\bar{z}}(\bar{z}) $$ با $T_{zz}( z)$ و $T_{\bar{z}\bar{z}}(\bar{z})$ جزء هولومورف و ضد هولومورف تانسور انرژی- تکانه است. با تغییر شکل قضیه مسیر، کانتور یکپارچگی را می توان در دشت پیچیده کوچک و گسترش داد، به این معنی که ژنراتورهای ویراسورو تحت یک ترجمه زمانی ثابت هستند زیرا نگاشت به دشت پیچیده، مختصات زمانی را به مختصات شعاعی تبدیل کرده است. بنابراین این اپراتورهای Virasoro باید با Hamiltonian رفت و آمد کنند و هزینه های مربوط به آنها را حفظ کرده اند. اکنون سؤال من این است: این بارهای ذخیره شده چیست و معنای فیزیکی آنها چیست؟ | شارژهای ذخیره شده مربوط به ژنراتورهای ویراسورو چیست؟ |
94747 | آیا کسی می تواند به من توضیح دهد که خطوط تهی و هواپیمای انحطاط چیست؟ من چیزی در مورد آن نمی دانم، سابقه فیزیک ندارم و دانشجوی ریاضی هستم و لطفاً اگر مرجع خوبی برای آن وجود دارد به من بگویید تا یک مبتدی آن را بفهمد. | خطوط پوچ و صفحه منحط |
89858 | مرتبط: فروپاشی از حالت برانگیخته به حالت پایه سردرگمی من در ابتدا از تعریف انرژی اتصال که پایینترین حالت انرژی (n=1) در اتم هیدروژن است ناشی شد. من فرض میکنم این فقط به این دلیل است که هیدروژن فقط یک اتم دارد و الکترونها در حالتهای انرژی بالاتر به طور پایدار وجود ندارند. بعد سوال بعدی من این بود که چرا نه؟ اگر این حالات انرژی بالاتر وجود دارد، چرا الکترون ها نمی توانند آن مدارها را حفظ کنند؟ به نظر میرسد که سؤال بالا به این سؤال پاسخ میدهد، اما من نمیدانم چرا اتمهای بزرگتر میتوانند این حالتهای ویژه انرژی بالاتر را نگه دارند. آیا فقط به این دلیل است که الکترون های پایین تر از واپاشی الکترون های بالاتر جلوگیری می کنند؟ من میتوانم ببینم که اصل طرد از کجا میآید، اما نمیتوانم ببینم چگونه از واپاشی جلوگیری میکند، فقط چگونه از ساکن شدن بیش از دو الکترون در یک مدار مشابه جلوگیری میکند. | واپاشی الکترون، چرا اوربیتال های P و بالاتر وجود دارد؟ |
97808 | هنگامی که تنظیمات مشابه در این سوال را در نظر می گیریم، یعنی یک سیم مستقیم و بی نهایت طولانی که $I$ فعلی را حمل می کند، قانون مداری آمپر $$\oint_C \vec{B} \cdot \mathrm{d}\vec{r} = \ mu_0 I_\text{enc}$$ اغلب برای محاسبه $\vec{B}$ استفاده می شود، زیرا این یک استوانه متقارن است مشکل به دلیل تقارن، $\vec{B} = B(\rho) \vec{e}_\varphi$ (مختصات سیلندر $\rho، \varphi، z$) فرض میشود و با ادغام روی دایرهای با شعاع $\rho$، یکی $$B(\rho) \cdot 2 \pi \rho = \mu_0 I \فلش راست چپ B(\rho) = \frac{\mu_0 I}{2 \pi \rho}$$ سؤال من این است که آیا فرض $\vec{B} = B(\rho) \vec{e}_\varphi$ واقعاً معتبر است؟ من می توانم بپذیرم که $B$ به دلیل تقارن باید مستقل از $\varphi$ و $z$ باشد، اما در مورد جهت $\vec{B}$ چندان مطمئن نیستم. به طور خاص، $\vec{B}$ به $\varphi$ بستگی دارد، زیرا $\vec{e}_\varphi = \begin{pmatrix} -\sin(\varphi)\\\ \cos(\varphi) \\\ 0\end{pmatrix}$، بنابراین این فرض که $\vec{B}$ مستقل از $\varphi$ است (همانطور که در کتابها شنیده یا دیده ام) واقعا فقط برای $|\vec{B}|$ مطلق صدق می کند، اینطور نیست؟ در واقع، با این منطق، آیا $\vec{B}$ نیز نمی تواند اجزایی در جهات دیگر داشته باشد که توسط انتگرال خط دیده نمی شوند؟ با فرض $$\vec{B} = B_\rho(\rho) \vec{e}_\rho + B_\varphi(\rho) \vec{e}_\varphi + B_z(\rho) \vec{e }_z,$$ موارد فوق فقط $B_\varphi(\rho)$ را محاسبه می کند. آیا برای اینکه بتوان $\vec{B} = B(\rho) \vec{e}_\varphi$ را فرض کرد، باید از استدلال اضافی استفاده کرد؟ | مفروضات هنگام محاسبه $\vec{B}$ با استفاده از قانون (مدار) آمپر |
90043 | دو دوچرخه یکسان با وزن سواران مساوی در امتداد جاده ای هموار در مجاورت یکدیگر با همان سرعت غیر صفر حرکت می کنند. دوچرخه A، (اسکیدر)، ترمز عقب را به اندازه کافی محکم می کند تا چرخ عقب را که شروع به لیز خوردن می کند قفل کند. دوچرخه B، (غلتک)، ترمز عقب را نیز اعمال می کند، اما نه آنقدر قوی و به گونه ای که همان نیروی ترمز اصطکاکی در چرخ عقب ایجاد شود. دوچرخه A و B هر دو با سرعت یکسان سرعت می گیرند و در یک زمان متوقف می شوند. زمان صرف شده و مسافت طی شده با کاهش سرعت آنها به سمت توقف یکسان است. تنها تفاوت این است که دوچرخه A با چرخ عقب قفل شده به سمت توقف میلغزد و دوچرخه B بدون اینکه اصلاً لغزنده به سمت توقف میلغزد. برای هر دو سوال زیر، فرض کنید اصطکاک در پیشرانه دوچرخه صفر است و مقاومت هوا صفر و مقاومت غلتش صفر است. همچنین انرژی بی نهایت کوچکی که از دوچرخه ها به زمین منتقل می شود را نادیده بگیرید. 1. دوچرخه A (اسکیدر): از چارچوب مرجع زمین، آیا نیروی اصطکاک لغزشی (جنبشی) جاده که بر روی لاستیک اثر می گذارد، روی دوچرخه به طور کلی کار می کند؟ 2. دوچرخه B (غلتک): از چارچوب مرجع زمین، آیا نیروی اصطکاک (ایستا) غلتشی جاده که بر روی تایر اثر می گذارد، روی دوچرخه به طور کلی کار می کند؟ درک من این است که نیروی اصطکاک غلتشی محدود است و نمی تواند کاری را روی چرخ دوچرخه انجام دهد، اما آیا به طور کلی روی دوچرخه کار می کند؟ و اگر چنین است، چگونه؟ | کار با نیروی اصطکاک غلتشی در مقابل لغزش انجام می شود |
19804 | در مکانیک کلاسیک کوربن در صفحه. 9، می گوید که با توجه به مختصات تعمیم یافته $q_m = q_m(x_1, ..., x_n,t)$، سپس اگر ژاکوبین در همه جا غیر صفر باشد، می توانید $x_i = x_i(q_1,...,q_n را بیان کنید. ,t)$. اگر تبدیل $q_m$ C^1$ باشد، آنگاه قضیه تابع معکوس تضمین میکند که معکوسهای محلی در همه جا وجود دارند، اما به هیچ وجه وجود یک معکوس جهانی را تضمین نمیکند. چه چیزی را از دست داده ام؟ | معکوس کردن مختصات تعمیم یافته |
27728 | از نظر ریاضی، نقشههای کاملاً مثبت در جبرهای C، توابع خطی مثبت را تعمیم میدهند به این صورت که هر تابع خطی مثبت در جبر C*-$A$ یک نقشه کاملاً مثبت از $A$ به $\mathbb{C}$ است. علاوه بر این، ما ساختار Stinespring را به عنوان یک تعمیم قدرتمند از ساخت GNS داریم. مطمئناً رابطه بین نقشههای کاملاً مثبت و تابعهای خطی مثبت فقط تا این حد میتواند پیش برود. من کنجکاو هستم که فیزیک در مورد این قیاس/تعمیم چه می گوید. به نظر می رسد که نقشه های کاملاً مثبت باید به عنوان حالت های تعمیم یافته یک سیستم کوانتومی عمل کنند، اما من بیشتر دیده ام که نقشه های cp در بحث کانال های کوانتومی و عملیات کوانتومی به وجود می آیند. من میخواهم بدانم که نقشه کاملاً مثبت به چه معنا میتواند به عنوان یک حالت فیزیکی تعمیمیافته در نظر گرفته شود. > **سوال:** نقشه کاملا مثبت از نظر فیزیکی چیست؟ به ویژه، > در چه معنای دقیقی می توان یک نقشه کاملاً مثبت را به عنوان یک حالت > تعمیم یافته (فیزیکی) در نظر گرفت؟ اگر مقالات نظرسنجی خوبی در مورد رابطه فوق وجود داشته باشد، چنین مرجعی ممکن است به عنوان پاسخی به سوال من باشد. | تفاوت فیزیکی بین حالت ها و نقشه های یکپارچه کاملا مثبت چیست؟ |
44379 | (الف) هر کتاب درسی تفسیر ماتریس چگالی را به صورت پیوسته ارائه می دهد $|\alpha\rangle$: * عناصر مورب $\rho(\alpha, \alpha) = \langle \alpha |\hat{\rho }| \alpha \rangle$ جمعیت ها را می دهد. * عناصر خارج از مورب $\rho(\alpha, \alpha') = \langle \alpha |\hat{\rho}| \alpha' \rangle$ انسجام ها را می دهد. (ب) اما تفسیر فیزیکی (در صورت وجود) ماتریس چگالی $\rho(\alpha, \beta) = \langle \alpha |\hat{\rho}| \beta \rangle$ برای یک مبنای مضاعف پیوسته $|\alpha\rangle$, $|\beta\rangle$؟ من می دانم که وقتی مبنای دوگانه موقعیت و تکانه باشد، $\rho(p, x)$ به عنوان یک شبه احتمال تفسیر می شود. ممکن است اعتراف کنم که من هرگز مفهوم شبه احتمال را به طور کامل درک نکرده ام **[*]**، اما می خواهم بدانم که آیا این تفسیر فیزیکی به عنوان شبه احتمال را می توان به مبنای مستمر دلخواه $|\alpha\rangle گسترش داد. $, $|\beta\rangle$ برای اپراتورهای غیر رفت و آمد $\hat{\alpha}$, $\hat{\beta}$ و به عنوان احتمال برای اپراتورهای رفت و آمد. ***[*]** مخصوصاً به این دلیل که $\rho(p, x)$ محدود است و نمیتواند 'spike' باشد. * * * **ویرایش:** برای جلوگیری از سوء تفاهم بیشتر، پیش زمینه ای را اضافه می کنم. میانگین های کوانتومی را می توان به صورت پیوسته $| بدست آورد \alpha \rangle$ به عنوان $$\langle A \rangle = \int \mathrm{d} \alpha \; \langle \alpha | \hat{\rho} \hat{A} | \alpha \rangle$$ **(a)** معرفی بسته شدن _در همین مبنا_ $| \alpha \rangle$ $$\langle A \rangle = \int \mathrm{d} \alpha \int \mathrm{d} \alpha' \; \langle \alpha | \کلاه{\rho} | \alpha' \rangle \langle \alpha' | \ کلاه{A} | \alpha \rangle = \int \mathrm{d} \alpha \int \mathrm{d} \alpha' \; \rho(\alpha,\alpha') A(\alpha',\alpha)$$ با تفسیر فیزیکی معمول برای ماتریس چگالی $\rho(\alpha,\alpha')$ همانطور که در بالا بحث شد. **(ب)** معرفی بسته شدن _در پایه دوم_ $| \beta \rangle$، نمایش جایگزین $$\langle A \rangle = \int \mathrm{d} \alpha \int \mathrm{d} \beta \; \langle \alpha | \کلاه{\rho} | \beta \rangle \langle \بتا | \ کلاه{A} | \alpha \rangle = \int \mathrm{d} \alpha \int \mathrm{d} \beta \; \rho(\alpha,\beta) A(\beta,\alpha)$$ وقتی مبنای **دو** حرکت $| p \rangle$ و موقعیت $| x \rangle$ چگالی $\rho(p,x)$ تابع Wigner معروف است که تفسیر فیزیکی آن شبه احتمال است. سوال من در مورد تفسیر فیزیکی $\rho(\alpha,\beta)$ در **دو** دلخواه $| \alpha \rangle$, $ | \بتا \rangle$. | تفسیر فیزیکی ماتریس چگالی به صورت پیوسته دوگانه $|\alpha\rangle$, $|\beta\rangle$ چیست؟ |
28385 | بار اضافی که روی یک هادی قرار می گیرد، خود را روی سطح هادی توزیع می کند. اما چرا نیرویی که بار را محدود می کند تا در آنجا باقی بماند، به نوعی مدل سازی نمی شود؟ | چرا نیرویی که بار اضافی را در داخل هادی محدود می کند، مدل سازی نمی شود؟ |
55468 | آیا می توانید این کار را در تئوری انجام دهید؟ ما بوزون هیگز را پیدا کردیم، اما آیا می توانیم آن را از ذرات حذف کنیم؟ | آیا می توان میدان هیگز را از یک جسم جدا کرد تا جرم نداشته باشد؟ |
7829 | حداقل ضخامت یک غشای بتنی سنگدانه برای جلوگیری از خروج ذرات رادیواکتیو از رآکتور شکسته چقدر است؟ من علاقه مند به محاسبه مقدار بتن مورد نیاز برای دفن یک راکتور هستم. | ضخامت مورد نیاز بتن مورد نیاز برای محفظه کردن انتشار گازهای گلخانه ای راکتورهای نشتی چقدر است؟ |
59363 | فرض کنید یک نیمه هادی با انرژی فرمی $E_f$ وجود دارد و حالت های الکترونی محدود $N$ وجود دارد. میخواهم بدانم چرا میانگین تعداد الکترونهای برانگیخته به شکل $$\bar n={N\over \exp\beta(\mu-E_f)+1}$$ است که در آن $\mu$ پتانسیل شیمیایی است. . * * * می توانم ببینم که آمار فرمی دیراک می گوید که برای یک فرمیون، میانگین عدد اشغال $$\bar n = {1\over \exp\beta(E-\mu)+1}$$ است، مطمئن نیستم اما در مورد اینکه چگونه برای نیمه هادی باید شکل فوق را به خود بگیرد. $N$ به وضوح به دلیل $N$ محدود $e^-$ حالات است. من کاملاً مطمئن نیستم که چرا $$\mu\to E_f$$ $$E\to \mu$$ لطفاً کسی توضیح دهد؟ * * * کسی؟ :( | نیمه هادی ها |
54335 | من در یک دوره مقدماتی فیزیک هستم و به کمک نیاز دارم! > در طول یک سفر یک ساعته، یک قایق کوچک 80 کیلومتری شمال را طی می کند و سپس 60 کیلومتری شرق را طی می کند. میانگین سرعت قایق در طول سفر یک ساعته چقدر است؟ من متوجه شدم که جابجایی 100 کیلومتر است. اما من با تقسیم 100 کیلومتر در 1 ساعت به جواب درستی نرسیدم. چرا این سرعت متوسط را به من نمی دهد؟ | چرا سرعت متوسط با جابجایی در طول زمان برابر نیست؟ |
78801 | آیا در انتخاب وزن چگالی تانسور آزادی وجود دارد؟ من در برخی از مقالات دیده ام که آنها یک چگالی تانسور ساخته شده از متریک با وزن مخصوص را معرفی می کنند. چگالی تانسوری با وزن **$\frac{-1}{2}$** وجود دارد: $$\overset{\sim}{g_{ab}} = \sqrt{({\det g}) } ^{\frac{-1}{2}}~~g_{ab}$$ در مقاله _هندسه سقوط آزاد و انتشار نور_ توسط اهلرز و همکارانش ( _Gen. Relativ. Gravit._ **44** no 6, pp. 1587–1609 (2012))، در صفحه 1599 یک مثال وجود دارد. همچنین می توانید به رابطه **$2.4$** این مقاله نگاه کنید. من نمی دانم چرا این وزن ویژه برای چگالی تانسور ساخته شده از متریک انتخاب شده است. | وزن چگالی تانسور |
18026 | $\epsilon_0$ و $\mu_0$ در الکترواستاتیک و مغناطیس استاتیک ظاهر می شوند. وقتی فیلدهای متغیر زمان را اضافه می کنیم، الکترودینامیک و ظاهر c داریم که مشخص می شود به $\epsilon_0$ و $\mu_0$ مربوط می شود. سوال من این است: آیا راهی بصری برای درک این موضوع وجود دارد که چرا اگرچه $\epsilon_0$ و $\mu_0$ با پدیدههای غیرمتغیر زمان مرتبط هستند، اما با c مرتبط هستند که زمانی ظاهر میشوند که فیلدهای متغیر زمانی داشته باشیم. | چرا $\mu_0$ و $\epsilon_0$ که در الکترواستاتیک و مغناطیس استاتیک ظاهر می شوند با سرعت نوری که در الکترودینامیک ظاهر می شود مرتبط هستند؟ |
28520 | چرا مدارهای مجاز (ایستا) با مدارهایی مطابقت دارند که تکانه زاویه ای مداری الکترون مضرب صحیح $\hbar=\frac {h}{2\pi}$ است؟ $$L=n\hbar$$ **قانون کوانتیزاسیون بور تکانه زاویه ای** که منجر به سطوح انرژی اتم هیدروژن می شود: $$E_n=-\frac {Z^2}{1+\frac {m_e} {M_p}} \frac {\Re}{n^2}$$ سؤال این است **چرا اعداد کوانتومی اعداد طبیعی هستند**؟ $$E=nh\nu$$ $$n=0,1,2,3....$$ | مدل بور از اتم هیدروژن - سطوح انرژی اتم هیدروژن |
23658 | فکر نمی کنم قبلاً این سؤال در این انجمن مطرح شده باشد (حداقل من آن را پیدا نکردم). در مورد سونامی، زلزله موجی ایجاد می کند که با دریا/اقیانوس به عنوان واسطه حرکت می کند. با این حال، چیزی که من از دبیرستان به یاد دارم این است که امواج مکانیکی انرژی را منتقل می کنند اما فقط انرژی را منتقل می کنند. در نمای مقطعی، ما مولکولهای آب را نشان دادیم که با حرکت موج بالا و پایین میروند، اما مولکولها هرگز به صورت افقی حرکت نمیکنند. پس چرا یک سونامی می تواند نیمی از یک کشور را سیل کند؟ در این صورت آب به صورت افقی حرکت می کند. چه چیزی را از دست داده ام من خوانده ام که برای امواج معمولی مشکل فرق می کند و تکانه آنها از جریان های باد می آید، اما فکر نمی کنم این مورد برای سونامی باشد. من از برخی از پاسخ ها سپاسگزارم. | موج با حمل و نقل انبوه؟ |
22080 | آیا مسابقه اسکی با جرم بیشتر نسبت به مسابقه ای با جرم کمتر مزیتی دارد؟ اگر جرم یک مسابقهدهنده 54 کیلوگرم و جرم یک مسابقهدهنده باریکتر 44 کیلوگرم باشد، میدانم که اگر در خلاء سقوط کنند، سرعت فرود آنها باید برابر باشد. نیروی اصطکاک، مقاومت هوا و تکانه چگونه در تعیین مزیت یا مضرات جرم بزرگتر در مسابقات اسکی نقش دارند؟ | آیا مسابقه اسکی با جرم بزرگتر مزیتی دارد؟ |
64120 | عدد رینولدز یک جریان از نظر فیزیکی چه چیزی را نشان می دهد؟ من در درک معنی و کاربرد عدد رینولدز برای یک جریان خاص مشکل دارم، لطفاً کسی می تواند به من بگوید که این نوع فاکتور بدون بعد چقدر مهم است و در مورد یک مشکل به ما چه می گوید؟ | عدد رینولدز یک جریان از نظر فیزیکی چه چیزی را نشان می دهد؟ |
59810 | من سعی می کنم معادله را بفهمم. 2.2.11 در کتاب اول پولچینسکی. او در حال محاسبه $$:\جزئی X^\mu(z)\جزئی X_\mu(z): :\جزئی' X^\nu(z')\جزئی' X_\nu(z'):$$ اکنون، من درک می کنم که چرا این عبارت را می توان به صورت $$\text{عبارت بالا}~=~:\partial X^\mu(z)\partial X_\mu(z)\partial' نوشت X^\nu(z')\جزئی' X_\nu(z'):\چهار - 4\آلفا'/2 (\جزئی\جزئی' \ln|z-z'|^2):\جزئی X^ \mu(z)\partial'X_\mu(z'): + 2\eta_\mu^\mu(-\alpha'/2 \partial\partial'\ln|z-z'|^2)^2 $$ با این حال، او سپس بیان میکند که یک بسط تیلور در داخل سفارش عادی انجام دهد تا OPE را به شکل استاندارد دریافت کند، یعنی $$\sim~ \frac{D\alpha'^2}{2(z-z')^4}- \frac{2\alpha'}{(z-z')^2}:\partial'X^\mu(z')\partial'X_\mu(z'): - \frac{2\alpha'}{z-z'}:\partial'^2X^\mu(z')\partial' X_\mu(z'): + \text{اصطلاح غیر مفرد.}$$ من مرحله آخر را نمی فهمم. او دقیقاً چگونه بسط تیلور را وارد می کند؟ کسی میتونه لطفا روشن کنه؟ به عنوان مثال، من نمی دانم ترم اول به کجا می رسد؟ آیا وقتی تیلور منبسط می شود، ناپدید می شود؟ | Virasoro TT OPE در کتاب پولچینسکی |
97802 | من سعی کردم آن را در کتاب ها پیدا کنم اما نتوانستم این کار را انجام دهم و نمی توانم این را بفهمم و نمونه بهتری پیدا نکردم. تکرار می کنم فقط یک مثال است اگر با دستی که سرعت ثابتی دارد به صورت کسی بکوبم به این معنی است که شتاب بازوی من صفر است. F=ma، بنابراین نیروی اعمال شده توسط بازوی من صفر است. حال اگر نیروی اعمال شده صفر است، چرا شخصی که من به او مشت زدم درد را تجربه می کند. لطفا کمک کنید با تشکر | نیرو در زمانی که شتاب صفر است |
78802 | دو اصل اساسی هم ارزی در نسبیت عام وجود دارد: **اصل هم ارزی ضعیف (WEP):** دینامیک یک ذره آزمایشی در میدان گرانشی مستقل از جرم و ترکیب درونی آن است. (WEP معادل این است که بگوییم نسبت بین جرم_گرانشی_$m_g$ و جرم_اینرسی_$m_i$ دارای مقدار جهانی $k$ است. این مقدار را می توان به عنوان اسکالر $1$ در نظر گرفت). **اصل هم ارزی اینشتین (EEP)**: یک قاب که به صورت خطی نسبت به یک قاب اینرسی در نسبیت خاص شتاب می گیرد، به طور محلی با یک قاب در حال سکون در یک میدان گرانشی یکسان است. اکثر کتاب های درسی می گویند که بدیهی است (EEP) به معنای (WEP) است، اما عکس آن درست نیست. من نمی دانم که چرا مفهوم (EEP) $\Rightarrow$ (WEP) درست است، و علاوه بر این، من می خواهم یک مثال متقابل نشان دهد که (WEP) $\not\Rightarrow$ (EEP). | در مورد اصول هم ارزی اینشتین |
12933 | تفکر جانبی و دانش شما در مورد کیت آزمایشگاهی می تواند به ما در حل یک مشکل اندازه گیری پیچیده در فیزیک ساختمان کمک کند. یکی از مشکلاتی که در مدلسازی نیازهای حرارتی ساختمانها با آن مواجه میشویم، بدست آوردن یک عدد دقیق برای هدایت حرارتی ساختمان در کل است. حتی وقتی می دانیم از موادی که از آن ساخته شده است، تغییرات در کیفیت مواد، ضخامت و قوام ساخت، به این معنی است که محاسبه رسانایی حرارتی مرکب اغلب اشتباه است. حالا، بله، اگر بتوانیم تمام اطلاعات بسیار خاص در مورد مواد دقیق و مکان های دقیق هر پل حرارتی را به دست آوریم، می توانیم رسانایی حرارتی ساختمان را از اصول اولیه محاسبه کنیم. اما این خیلی به ندرت امکان پذیر است. (اتفاقاً، ما همچنین باید جرم حرارتی را بدانیم، اما محاسبات در مورد عدم دقت اندازه گیری کمی بهتر است، و به اندازه کافی نزدیک ممکن است به اندازه کافی خوب باشد). در آزمایشگاه ها یا صنعت، که می تواند برای این منظور انتخاب شود. چیزی که میتوان آن را به خانههای مختلف برد تا رسانایی حرارتی دیوارها، کفها یا کل ساختمانها را اندازهگیری کرد و این امکان را میدهد که اندازهگیری ظرف یک روز انجام شود. [ **ویرایش 1** :] توجه داشته باشید که به طور کلی، ما به داخل و خارج ساختمان دسترسی خواهیم داشت. به دلیل مشکلات کالیبراسیون، و با تغییرات در بازتاب و انتشار مواد مختلف، کاملاً موفق بوده است. ساختمان ها تقریباً هرگز در تعادل حرارتی نیستند و اغلب جرم حرارتی بالایی دارند، بنابراین به سادگی مقدار مشخصی از گرمای درجه پایین در خانه آزاد می شود و سری های زمانی دمای هوای داخلی، دیوار، دیوار بیرونی و همچنین زمان های ثبت را ثبت می کنند. مجموعه ای از دمای هوای خارجی، می تواند قابل انجام باشد، اما معمولاً تعیین شرایط اولیه و نهایی دشوار است (مثلاً چه مقدار گرما در ساختمان ذخیره می شود، در شروع و در پایان). آزمایش باید غیرمخرب باشد: یعنی ما نمیتوانیم سطوحی را در معرض آزمایشهایی قرار دهیم که به آنها آسیب میرساند. بنابراین، اگر باعث آسیب دائمی شود، هیچ گرمایش یا انجماد عمیق وجود ندارد. [ **ویرایش 2**: _اطلاعات تکمیلی ناشی از یک سوال در مورد استفاده از اطلاعات تاریخی در مورد مصرف انرژی برای استنتاج رسانایی:_ ] استفاده از انرژی تاریخی در خانه ها اطلاعاتی را ارائه می دهد. با این حال، اغلب به سختی می توان آن را برای بسیاری از خانه ها (از نظر تجاری حساس) به دست آورد. و از آنجایی که معمولاً الگوی بلند مدت دمای داخلی را نمی دانیم، نمی توانیم رسانایی حرارتی ساختمان را استنباط کنیم. ما ممکن است بدانیم چه مقدار انرژی مصرف شده است، اما نمی دانیم که چه مقدار گرمتر از دمای خارجی ساختمان را حفظ کرده است و نه برای چه مدت. به نظر می رسد که تنظیمات ترموستات مشاهده شده برای این کار مفید نیستند، به چند دلیل. [ **پایان ویرایش 2** ] [ **ویرایش 3** ]ما به تلفات حرارتی از هر دو نوع هدایت، همرفت و تابش علاقه مندیم. گاهی اوقات همرفت با استفاده از داده های آزمایش فشار تخمین زده می شود که انجام آن همیشه آسان نیست. و ما به تلفات هدایت و تشعشع و همچنین تلفات همرفتی علاقه مندیم. برخی از سنسورهای شار حرارتی آزمایش شده اند، اما ظاهراً موفقیت چندانی نداشته اند. اگر اخیراً پیشرفتهایی در حسگرهای شار حرارتی صورت گرفته است، دوست دارم در مورد آنها بشنوم. اندازه گیری در مورد فیزیک خانه ها | برای اندازهگیری رسانایی حرارتی ساختمانها در محل، چه دستگاههایی را میتوان در خانههای گرد گرفت؟ |
35118 | تا حدی با الهام از پاسخهای عالی به سؤال قبلیم در فیزیک.SE در مورد «معکوس کردن ناهمدوسی گرانشی»، امروز در حال بازخوانی مقالات جالب گامبینی، پولین، پورتو و دیگران در مورد آنچه آنها «تفسیر مونتهویدئو» از مکانیک کوانتومی مینامند، بودم. آنها مقالات زیادی در مورد این موضوع نوشته اند در اینجا تلاش می کنیم تا در قوانین (کم و بیش) شناخته شده فیزیک، منبعی از عدم انسجام را شناسایی کنیم که به دلایل فیزیک بنیادی غیرقابل برگشت باشد، به جای اینکه صرفاً معکوس کردن آن از نظر فنی به طرز شگفت انگیزی دشوار باشد باید به این موضوع اهمیت دهد که آیا چنین منبع ناهماهنگی برای حل مشکل اندازه گیری و غیره لازم است یا کافی. به طور انحصاری علاقه مند به موضوع محدودتر این است که آیا چنین منبع ناهماهنگی وجود دارد یا خیر، توضیح ایده اصلی گامبینی و همکاران آسان است: ملاحظات گرانشی کوانتومی (به عنوان مثال، کران بکنشتاین) به طور قابل قبولی محدودیت های اساسی را برای دقت ساعت ها ایجاد می کند. . بنابراین هنگام انجام آزمایش تداخل کوانتومی، نمیتوانیم دقیقاً بدانیم که چه زمانی اندازهگیری کنیم --- و البته، حالتهای ویژه انرژی دائماً در حال چرخش هستند! بنابراین، تنها به همین دلیل (اگر نه!)، میتوانیم در مورد هر حالت خالصی که اندازهگیری میکنیم به صورت «کمی مالششده» در حالت مخلوط فکر کنیم، ورودیهای خارج از مورب در ماتریس چگالی کمی کمتر از حداکثر. . به طور دقیق تر، Gambini و همکاران. کران بالای ناهموار زیر را برای بزرگی عناصر خارج از مورب ادعا کنید. در اینجا، T زمان سپری شده بین شروع آزمایش و اندازهگیری، Tplanck زمان پلانک، و EA-EB تفاوت انرژی بین دو چیزی است که در برهمنهی نگهداری میشوند (به طوری که $\frac{E_A - E_B }{\hbar}$ فرکانس بور است). (1) $\ چپ| \rho_{offdiagonal} \right| \lt \exp \left( -\frac{2}{3} T_{planck}^{4/3}T^{2/3} \left( \frac{E_A - E_B}{\hbar} \راست) ^{2} \right).$ اگر EA-EB برابر (مثلاً) جرم-انرژی چند میلیون پروتون بود، آنگاه (1) مطمئناً میتواند منجر به اثرات قابل مشاهده در بازههای زمانی معقول (مانند یک ثانیه) شود. حال، ممکن است اشتباهی در تحلیل گامبینی و همکاران یا درک من از آن وجود داشته باشد، یا اینکه تحلیل بر چنین فرضیات گمانهزنی تکیه داشته باشد که واقعاً نمیتوان به این یا آنگونه گفت. اگر چنین است، لطفا به من اطلاع دهید! با این حال، اگر هیچ یک از موارد بالا صدق نمی کند، سؤال من این است: ** آیا محدود (1) واقعاً می تواند کاری شبیه به کاری که Gambini و همکارانش انجام می دهد انجام دهد. ادعای آن --- یعنی جلوگیری از مشاهده تداخل ماکروسکوپی هرگز؟ به طور دقیق تر، آیا واقعاً درست است که هر چیزی که ما به طور شهودی به عنوان برهم نهی ماکروسکوپی در نظر می گیریم باید دارای یک مقدار E A-EB بزرگ باشد، و بنابراین یک فاز نسبی بین دو جزء که با سرعتی باورنکردنی می چرخد، داشته باشد؟ در اصل، چرا نمیتوانیم (مثلاً) گربهای شرودینگر را در یک حالت ویژه انرژی با اجزای زنده و مرده دارای انرژی یکسان (به طوری که EA-EB=0) آماده کنیم؟ آیا چنین حالتی مثالی متضاد برای آنچه Gambini و همکارانش نیست. سعی می کنید انجام دهید؟** | آیا تفسیر مونته ویدئو از مکانیک کوانتومی می تواند آنچه را که ادعا می کند انجام دهد؟ |
78804 | ما تمایل داریم عناصر سنگین تری مانند آهن و سایر عناصر را در مرکز اجرام آسمانی پیدا کنیم. عناصر سبک تر مانند کربن، هیدروژن و اکسیژن تقریباً همیشه به سمت سطح هستند. این منطقی است زیرا عناصر سنگینتر اثر گرانشی بیشتری دارند و طبیعتاً میخواهند به سمت مرکز حرکت کنند. اکنون در مورد هرج و مرجی که در طول شکل گیری اولیه جرم آسمانی به وجود آمد فکر کنید. عناصر سنگین تر می توانند با عناصر سبک تر در اعماق مخلوط شوند. حتی تا به امروز، ما عناصر سبک تری را داریم که از طریق گازهای آتشفشانی و شکاف های اقیانوسی به سطح زمین رانده می شوند. **سوال**: اگر عناصر در طول خلقت همیشه از سنگین ترین به سبک ترین چیده نمی شدند، آیا این به هر حال باعث فراریت در سطح کلی جرم آسمانی می شد؟ بدترین سناریویی را تصور کنید که کاملاً غیرقابل تصور است: طلا و آهن با اکسیژن و هیدروژنی که در اعماق اعماق به دام افتاده اند به دور سطح پیچیده شده اند. آیا مساحت سطح کلی در طول زمان متفاوت خواهد بود زیرا عناصر سنگینتر راه خود را به داخل هل میدهند و عناصر سبکتر به سطح میآیند؟ به طور شهودی، میتوانم بگویم که در طول زمان تغییر میکند، اما به چه میزان و با چه سرعتی از تغییر بستگی به نحوه توزیع اولیه عناصر دارد. | مساحت سطح نسبت به توزیع المان |
55463 | عمل پولیاکوف توسط: $$ S_p ~=~ -\frac{T}{2}\int d^2\sigma \sqrt{-g}g^{\alpha\beta}\partial_{\alpha}X داده میشود ^{\mu}\partial_{\beta}X^{\nu}\eta_{\mu\nu} ~=~ -\frac{T}{2}\int d^2\sigma \sqrt{-g}g^{\alpha\beta}\gamma_{\alpha\beta}، $$ که در آن $\gamma_{\alpha\beta}$ متریک القایی نامیده میشود و $g_{\alpha\beta} $ متریک دینامیکی در صفحه جهانی. من در درک تفاوت بین این دو معیار مشکل دارم. می دانم که دومی برای اینکه بتوان ریشه دوم را در اکشن Nambu-Goto حذف کرد، معرفی شده است، اما معنی آن را نمی دانم. فضایی که رشته در آن منتشر می شود، اگر اشتباه نکنم، فقط متریک مینکوفسکی $\eta_{\mu\nu}$ دارد. علاوه بر این، من فکر میکنم که متریک القایی با درخواست $ds^2$ (کل فضا) = $\eta_{\mu\nu}dx^{\mu}dx^{\nu}$ = $ds^2$ به دست میآید. (world sheet) = $\gamma_{\alpha\beta}d\sigma^{\alpha}d\sigma^{\beta}$ آیا این درست است؟ من واقعاً با همه این معیارهای مختلف گیج شده ام. | عمل پولیاکوف: متریک و متریک دینامیکی ناشی از تفاوت |
129567 | اخیراً مطالب زیادی در مورد استدلال EPR و نابرابریهای بل و پیامدهای آن در اینترنت خواندهام. وقتی آنچه را که مردم در آنجا آنلاین می نویسند با مقالات تحقیقاتی واقعی انیشتین و بل مقایسه می کنیم، به نظر من - به عبارتی شدید - به نظر می رسد که مردم آنلاین در مورد چیزی صحبت می کنند اما در مورد بل و انیشتین صحبت نمی کنند. بگذارید توضیح بدهم، منظورم چیست. اغلب اوقات ساختار منطقی استدلال به صورت آنلاین تقریباً به شکل زیر ارائه می شود (به عنوان مثال، اینجا در چند پاراگراف اول را ببینید): با فرض موقعیت _و_ ویژگی های از پیش موجود، نابرابری های بل به دنبال دارند. پیشبینیها (و آزمایشهای مکانیک کوانتومی) با نابرابری در تضاد هستند. از این رو، می توان _یا_محلیت _یا_ خواص از پیش موجود را رها کرد. با این حال، با خواندن مقاله EPR (در اینجا موجود است)، ساختار کاملاً متفاوت به نظر می رسد. آنها ملاک زیر را برای عنصری از واقعیت فیزیکی در نظر می گیرند (و معیار یک فرض نیست!): اگر بدون ایجاد مزاحمت در یک سیستم، بتوانیم با قطعیت (یعنی با احتمال برابر با وحدت) مقدار یک را پیش بینی کنیم. کمیت فیزیکی، پس عنصری از واقعیت فیزیکی مربوط به این کمیت فیزیکی وجود دارد. این به نظر من بسیار منطقی است. حتی می توان به خوبی استدلال کرد که این یک بیانیه تحلیلی است زیرا عبارت بدون ایجاد اختلال در سیستم است. بنابراین لازم نیست که صحت معیار را به هر حال درست فرض کنیم! در شرایط زیر به کار می رود (نسخه بوهم از راه اندازی EPR): به حالت منفرد دو ذره اسپین 1/2 با اسپین کل صفر فکر کنید. اگر اسپین را در جهت x ذره A اندازه گیری کنیم، می توان با قطعیت اسپین در جهت x ذره B را پیش بینی کرد، مهم نیست که ذرات چقدر از هم جدا شده اند (به جدایی فضا مانند فکر کنید). برای استدلال، نیازی به در نظر گرفتن جهت های مختلف برای دو ذره نیست. اکنون با فرض محلی بودن، آنها باید با معیار خود به این نتیجه برسند که واقعاً ویژگی های از قبل موجود وجود دارد. این انیشتین است. بنابراین، استدلال صحیح باید این باشد (همچنین در درک بل، همانطور که او مکرراً اشاره کرد) این است که محلّیت دلالت بر خصوصیات از پیش موجود دارد. پس پیامد نابرابریهای بل این است که نمیتوان محلی یا ویژگیهای از پیش موجود را رها کرد، اما _باید محلی بودن را کنار گذاشت. پس حق با کیست؟ چرا دو نتیجه گیری متفاوت وجود دارد؟ آیا اینشتین و بل یک نکته اساسی را از دست داده اند؟ من اغلب می خوانم که قطعیت خلاف واقع به طور ضمنی فرض می شود. اما این یک فرض نیست درست است؟ اگر یک جهت چرخش یکسان را برای هر دو ذره اندازه گیری کنیم، به سادگی یک خاصیت حالت منفرد است که در اینجا کافی است. اگر بتوان در مقالات اصلی انیشتین و بل اشاره کرد که در آن اشتباهات یا قسمت های قابل بحث (در صورت وجود) بسیار قدردانی می شود، زیرا به نظر من آنها مبنای بسیار خوبی برای این بحث هستند. با تشکر | سوال در مورد ساختار منطقی استدلال EPR و نابرابری های بل |
92351 | لطفاً کسی می تواند توضیح دهد که تفاوت بین حالت تعادل و حالت پایدار چیست، همانطور که توسط کتاب Degroot و Mazur نقل شده است. همچنین آیا نقض اصل تراز تفصیلی به معنای عدم تعادل سیستم است؟ | مکانیک آماری غیرتعادلی |
27725 | اجازه دهید $G$ گروه اندازه گیری باشد که نظریه یانگ-میل به آن نگاه می کند و $A$ اتصال آن باشد و $C$ حلقه ای در فضا-زمان باشد و $R$ نمایشی با ابعاد محدود از گروه سنج باشد. دلار G$. سپس حلقه کلاسیک ویلسون به صورت $W_R(C)(A) = Tr_R[Hol(A,C)]$ تعریف می شود، ردیابی در نمایش $R$ از فیلد سنج $A$ در اطراف منحنی $C$ . * من می خواهم بدانم چرا می توان موارد فوق را به صورت $W_R(C) = e^{i\int _D F}$ نوشت که در آن $F$ انحنای اتصال است وقتی $G$ Abelian و $C$ I است. حدس مرز یک دیسک انقباضی $D$ است. {..ادعای بالا مرا به یاد محاسبات اکتشافی می اندازد (به دور از یک اثبات!) که می دانم در کجا نشان می دهد که در حلقه های محدود if بی نهایت کوچک، انحراف نهایی یک بردار در موازی بودن توسط ریمان-کریستوفل در طول آن منتقل می شود. اتصال متناسب با حاصل ضرب تانسور انحنای ریمان مربوطه و مساحت حلقه است..} * در اثبات فوق لطفاً نشان دهید که ظرافت غیرآبلی بودن $G$ چیست؟ آیا یک مفهوم طبیعی از ترتیب به نوعی در امتداد حلقه ارائه شده توسط پارامترسازی یا مسیر یک ذره وجود ندارد؟ * در رابطه با بحث در مورد حبس، چه انگیزه ای برای بررسی مواردی وجود دارد که $R$ نشانی از $G$ نیست بلکه پوشش ساده متصل آن است؟ منظورم این است که اگر $R$ نمایشی از $G$ نباشد، چگونه تعریف $W_R(C)$ منطقی است؟ من نمی فهمم منظور از عباراتی مانند (از سخنرانی ویتن)، _..اگر $R$ نمایشی از $G$ باشد، پس فرآیندهای فیزیکی در $ <W_R(C)>$ وجود دارد. که در آن بخشهای بزرگی از خط ویلسون دارای بار صفر هستند، یعنی نشانهای ناچیز G$ را دارند، زیرا برخی از ذرات در تئوری بارهای خط ویلسون را از بین بردهاند.»_ I فکر میکردم این تنها نمایشی از $G$ است که میتوان آن را ثابت کرد و من این تصویر ممکن از دیدن یک نمایش متصل به هر نقطه در حلقه را نمیبینم. * ظرافت حلقههای ویلسون برای آن دسته از نمایشهای $G$ که میتواند از نمایش پوشش جهانی آن ناشی شود چیست؟ اگر کسی بتواند دقیقاً معیارهایی را بنویسد که چه زمانی این اتفاق می افتد و سپس چه اتفاقی می افتد ... | چند سوال در مورد حلقه های ویلسون |
54529 | همانطور که همه ما می دانیم هیچ چیز نمی تواند سریعتر از سرعت نور باشد که توسط بسیاری از پیشگامان ما در فیزیک ذکر شده است. اما وقتی داشتم به یکی از گفته های آقا گوش می دادم. استیون هاوکینز اظهار داشت که در زمان انفجار بزرگ جهان تنها در چند تریلیونم ثانیه به حدود هزار سال نوری منبسط شد، چگونه ممکن است. آیا قوانین فیزیک ما اشتباه است که گویی درست هستند، باید در همه جا و در هر شرایطی قابل اجرا باشند. لطفا به این سوال پاسخ دهید زیرا پاسخ در لینک بالا مربوط به آن نبود. | آیا سرعت نور حد نهایی سرعت است؟ |
35119 | من اکنون دارم نظریه ریسمان پولچینسکی را می خوانم و با چند مورد که در صفحه 45 در زیر ناواریانس سازگار و OPE ذکر شده مشکل دارم. این پاراگراف است که من می خوانم. جملات ایتالیک سوالات من هستند. او بیان میکند که تغییر ناپذیری Conformal محدودیتهای شدیدی را بر شکل OPE، و بهویژه در OPEهای تانسور انرژی- تکانه ایجاد میکند. OPE $T$ را با عملگر عمومی ${\cal A}$ در نظر بگیرید. از آنجایی که $T(z)$ و ${\tilde T}({\bar z})$ (ضد)هولومورف هستند به جز در درجهای _(این به چه معناست؟)_، توابع ضریب مربوطه نیز باید این ویژگی را داشته باشند. (اگر عملگر هولومورفیک نباشد؟ آیا توابع ضریب همچنان هولومورفیک هستند؟)_ | تغییر ناپذیری مطابق و OPE |
35114 | خوب، پس من داشتم این را از دانشگاه فیزیک توسط فریمن و یانگ می خواندم و در موضوع سلف ها به عنوان عنصر مدار، آنها نوشتند که $\mathbf{E_c} + \mathbf{E_n} = 0$ که برای من معنی ندارد اینجا یک گزیده ای از متن و زیر خط اشتباهی با رنگ سبز  | چگونه یک میدان غیر محافظه کار می تواند مضرب اسکالر یک میدان محافظه کار باشد؟ |
68902 | هنگامی که یک واکنش رادیواکتیو خود به خودی اتفاق می افتد، تابش اشعه گاما وجود دارد (در بیشتر موارد) چه چیزی باعث این انتشار می شود؟ | چرا تابش اشعه گاما وجود دارد؟ |
75635 | من می دانم که نمایش های مختلف این جبر با اسپین های مختلف مطابقت دارد. می توان نمایش را بر اساس casimir مرتب کرد. برای هر جبر ساده Lie، عملگر $$ T^2 = T^{\alpha}T^{\alpha} $$ با همه مولدهای گروه به گونهای محاسبه میشود که $$ [T^2,T^{\alpha}] =0 $$ بنابراین $T^2$ یک مقدار ثابت در هر نمایش غیرقابل کاهش می گیرد. به لطف لم شور، میدانیم که $T^2$ متناسب با هویت برای همه نمایشها است. اگر جبر چرخشی $o(3)$ را در نظر بگیریم، Casimir شکل $$ C=\delta^{ij}J^iJ^j=s(s+1) $$ را می گیرد که در آن $J^i$ عبارتند از مولدهای $o(3)$ و $s$ یک نیم عدد صحیح است که هر نمایش بعد $$ d = 2s + 1 $$ را برچسب گذاری می کند به عنوان مثال: * $s=0 \Rightarrow d=1$ و $S_i=0$ * $s=1 \Rightarrow d=2$ and $S_i=\frac{1}{2}\sigma_i$ * $s=2 \Rightarrow d=3$ و $S_i =\Sigma_i$ * ... که در آن $S_i$ نمایش های ماتریسی $J^i$ و $\sigma_i$ ماتریس پائولی هستند. علاوه بر این، یک ایزومورفیسم بین $su(2)$ و $o(3)$ وجود دارد. $\\\$ حالا اگر به جبر لورنتس، $o(1,3)$ نگاه کنیم، میتوان همان کار را انجام داد، اما این بار، دو کازیمیر وجود دارد که میتوان آنها را نوشت $$ C_{\pm}=s_ \pm(s_\pm+1) $$ بنابراین یکی دارای : * $(s_+,s_-)=(0,0)\Rightarrow d=1$ اسکالر * $(s_+,s_-)=(1/2,0)\Rightarrow d=2$ spinorial chiral (از اصطلاحات انگلیسی مطمئن نیستم) * $(s_+,s_-)=(0,1/2)\ فلش راست d=2$ spinorial antichiral * $(s_+,s_-)=(1/2,1/2)\Rightarrow d=2$ vectorial * ... و دوباره یک هم ریختی بین $o(1,3)$ و $sl(2,\mathbb{C})$ وجود دارد. $\\\$ **بنابراین سوال من این است:** جبر و نمایش صحیح برای توصیف یک اسپین فرمیون یک دوم (به عنوان مثال یک الکترون) چیست؟ از آنچه من فهمیدم، میتوانم بین $su(2)$، $o(3)$، $o(1،3)$ یا $sl(2,\mathbb{C})$ انتخاب کنم، اما با یک نمایش داده شده. سوال مشابه برای اسپین یک بوزون؟ چرخش بالاتر...؟ $\\\$ حدس من این خواهد بود که: * فرمیون اسپین 1/2 با $su(2)$ در نمایش بنیادی توصیف میشود (با یک کادر واحد در فرمالیسم تابلوی جوان برچسب زده شده است) * بوزون اسپین 1 توسط $su(2)$ با ترکیب متقارن دو نمایش اساسی (دو کادر در یک ردیف) * اسپین 3/2 توسط $su(2)$ با ترکیب متقارن دو نمایش اساسی و یکی ضد متقارن (دو کادر در ردیف اول و یک کادر در دوم) $\\\$ من می دانم که این سوال گیج شده است... و من هم همینطور... هدف من این است که پیوند بین ذرات فیزیکی، جبر $su(N)$ (برای هر $N$)، نمایش جبر و تابلوی یانگ را درک نکنید. بنابراین به جای پاسخ به سوال بالا، ممکن است توضیح دادن آن پیوندهای من آسان تر باشد... $\\\$ با تشکر! | پیوند بین ذرات واقعی، نمایش جبر و تابلوی یانگ |
52963 | من با اولین مشکل از کتاب فاینمن و هیبز مشکل دارم. > _برای یک ذره آزاد $L = (m/2)\dot{x}^2$. نشان دهید که عمل (روی پوسته) > $S_{cl}$ مربوط به حرکت کلاسیک یک ذره آزاد است > $$S_{cl} ~=~ \frac{m}{2}\frac{(x_b - x_a)^2}{t_b - t_a} $$ جایی که ما داریم > که $x(t_a) = x_a$ و $x(t_b) = x_b$._ میدانم که این عمل است $$S ~=~ \int_{t_a}^{t_b} \frac{m}{2}\dot{x}^2 \,dt.$$ اما من نمی دانم چگونه انتگرال $\int \ را حل کنم dot{x}^2\,dt $. هر کمکی قابل تقدیر است. پس از نظر نولدیگ، با ادغام بر اساس بخشها، این موارد را داریم: \begin{eqnarray} \int_{t_a}^{t_b} \dot{x} \dot{x} \,dt & = & \left. \dot{x} x\right|_{t_a}^{t_b} - \int x \ddot{x} \,dt \\\ & = & \dot{x}x(t_b)-\dot{x} x(t_a) \end{eqnarray} چون سرعت ثابت است با $\dot{x} = (x_b-x_a)/(t_b-t_a)$ داده می شود و نتیجه به شرح زیر است. | محاسبه عمل (روی پوسته) یک ذره آزاد |
1222 | بنابراین، توضیح دقیقی که من همیشه در مورد اینکه چرا محلول سفیدچاله راه حل توسعه یافته شوارتزشیلد غیر فیزیکی است می شنوم این است که توزیع ماده محلول سفیدچاله را قطع می کند. با این حال، اگر به فروپاشی اوپنهایمر-اسنایدر نگاه کنم، راه حل کیهانی که در درون غبار به آن چسبانده ام، فقط مدل بدون فشار بسته متریک رابرتسون-واکر است، که کاملاً متقارن زمان در مورد نقطه انبساط حداکثری است. اگر سادهلوحانه به این موضوع نگاه کنم، سیال موجود در محلول اوپنهایمر-اسنایدر از یک تکینگی منشأ میگیرد، که سپس متلاشی میشود و سیال منبسط شده را تشکیل میدهد که به حدی حداکثر میرسد، و پس از آن دوباره فرو میریزد و در آینده یک تکینگی تشکیل میدهد. مقداری زمان محدود آن تکینگی گذشته، مطمئناً برای من مانند یک سوراخ سفید به نظر می رسد. من اینجا چه چیزی را اشتباه تعبیر می کنم؟ یا این که بیش از حد ساده است و مدلهای ماده از نظر فیزیکی واقعیتر، تکینگی گذشته را قطع میکنند، فقط آسیبشناسی ساختار اوپنهایمر-اسنایدر است؟ | سقوط سفیدچاله ها و زمان معکوس اوپنهایمر-اسنایدر |
8476 | در ادامه پاسخ جیم گرابر به این سوال: آیا شکاف بزرگ می تواند هسته اتم را از هم جدا کند؟ اگر ثابت کیهانی به اندازه کافی بزرگ باشد، حتی حالت پایه یک اتم هیدروژن نیز می تواند تحت تأثیر قرار گیرد. پس چرا مقیاس انرژی برای گرانش کوانتومی توسط جرم پلانک تنظیم می شود نه با ثابت کیهانی؟ آیا به این دلیل است که ثابت کیهانشناختی میتواند با نظریههای دیگر (انفلاتونها، یا انرژیهای خلاء میدانهای ماده و غیره) مرتبط باشد و بنابراین فقط یک عنصر در نظر گرفته میشود و نه خود گرانش؟ اگر این موضوع به یک موضوع معناشناسی برمیگردد، باز هم علاقهمندم بشنوم که آیا مقیاس تعیینشده توسط ثابت کیهانشناختی نشان میدهد که ما ممکن است بتوانیم اثرات کوانتومی جالبی را در آن مقیاس بسته به اینکه ثابت کیهانی «است» ببینیم. | مقیاس تنظیم شده توسط ثابت کیهانی |
1486 | از آنچه به یاد دارم، یکی از اولین گام ها در یافتن معادلات حرکت برای یک جسم در حال چرخش این است که استدلال کنیم که حرکت جسم باید به یک صفحه محدود شود، زیرا نیروی مرکزی هیچ مولفه ای عمود بر صفحه تعریف شده توسط اولیه ندارد. بردارهای موقعیت و سرعت (یا به طور معادل، زیرا جهت حرکت زاویه ای کل باید ثابت باشد، زیرا گشتاور وجود ندارد.) این بدان معنی است که شما می توانید مختصاتی را انتخاب کنید که $\dot\phi = 0$، که عبارت سوم این کلی را می سازد. ناپدید شدن لاگرانژی: $$L = \frac{1}{2}m\dot r^2 + \frac{1}{2}mr^2\dot\phi^2 + \frac{1}{2}mr^2\dot\theta^2\sin^2\phi - U(r)$$ برای مثال، این کار در این مشتق حول معادله (11) انجام میشود. (توجه: در این پست من از قرارداد Zwillinger برای مختصات کروی لیست شده در MathWorld استفاده می کنم.) اکنون، ممکن است اشتباه کنم، اما فکر می کنم در مجموع باید سه کمیت حفظ شده در این مشکل وجود داشته باشد. اگر از آرگومان پاراگراف قبل برای تحمیل یک سیستم مختصاتی استفاده کنم که در آن $\dot\phi = 0$ باشد، آنگاه میتوانم انرژی را بهعنوان ثابتناپذیر Noether مربوط به تغییرناپذیری ترجمه زمانی و تکانه زاویهای را به عنوان ثابتناپذیر Noether شناسایی کنم. مربوط به تغییر ناپذیری چرخشی حول محور $z$ ($\theta\to\theta + \epsilon$). اما نمی توانم مورد سومی را به ذهنم بیاورم، و گمان می کنم که محدودیت $\dot\phi = 0$ (با استدلال پاراگراف اول) آن سومین کمیت ذخیره شده را حذف می کند. پس چه می شود اگر از آرگومان فیزیکی پاراگراف اول استفاده نکنم، به طوری که به $\dot\phi = 0$ _not_ محدود نمی شوم؟ از لاگرانژی کلی که در بالا نوشتم، اگر شهود من درست باشد، باید بتوانم سه کمیت حفظ شده را از قضیه نوتر به تنهایی به دست بیاورم. البته، انرژی یک است، و هنوز هم محاسبه آن آسان است. یکی دیگر باید تکانه زاویه ای باشد، هرچند که دیگر با $\theta\to\theta + \epsilon$ مطابقت ندارد، بلکه با یک تبدیل پیچیده تر مطابقت دارد. بنابراین حدس میزنم سؤال من دارای دو بخش است، 1. **پیشنیاز:** تبدیل تقارن که حرکت زاویهای ایجاد میکند در زمانی که $\dot\phi \neq 0$ است چیست؟ 2. **سوال اصلی:** آیا تقارن فضایی دیگری وجود دارد که کمیت حفظ شده دیگری را ایجاد کند؟ اگر چنین است، آن چیست؟ P.S. من می دانم که اساساً هیچ ارزش عملی برای این سؤال وجود ندارد، زیرا شما همیشه می توانید مختصاتی را طوری انتخاب کنید که $\dot\phi = 0$ باشد، اما من فقط کنجکاو هستم. | آیا کمیت حفظ شده ای وجود دارد که مدارهای مسطح را در حرکت نیروی مرکزی تحمیل کند؟ |
66432 | من در زمینه تئوری اعداد تحقیق می کنم و به عنوان بخشی از این کار به دنبال مطابقت با سایر رشته ها و به ویژه فیزیک هستم. من به دنبال مثالهایی در فیزیک هستم که معادله زیر کاربرد خود را پیدا کند: $$\frac{\partial^2\psi}{\partial x^2}=\psi(x)+ x \frac{\partial\psi} {\partial x} \qquad (*)$$ تحت محدودیت $$\Psi(x)=\sum_{k=-j}^j \psi(x,k,j)=\sum_{k=-j}^j \frac{2 \pi}{j}\,e^{(i\,2\pi\,(k-1)\ ,x / j)}$$ همچنین جالب است که آیا این معادله $(*)$ در نمادهای دیگر مانند مکانیک کوانتومی کلاسیک آمده است یا خیر. لطفاً این را به عنوان یک نوع سؤال تحقیقی به جای حل یک مسئله ریاضی ببینید. من واقعا از کمک شما قدردانی می کنم. با تشکر فراوان ص: اگر چه این سوال مربوط به تابع نظری عدد است که در فیزیک استفاده می شود؟ اما این یکسان نیست، اینجا واقعاً در مورد معادله دیفرانسیل است. | کاربردهای معادله موج معین در فیزیک؟ |
8479 | بالاترین فشار آبی که در آن الکترولیز می توان برای استخراج هیدروژن و اکسیژن انجام داد چیست؟ آیا ثابت دی الکتریک آب که با افزایش فشار کاهش می یابد در این امر تأثیری دارد؟ | بالاترین فشار آبی که می توان در آن الکترولیز انجام داد چیست؟ |
98380 | وقتی یک لیوان فولادی شیر جوش به من می دادند که حتی نمی توانم آن را لمس کنم، آن لیوان را در یک شیشه که دور آن را با آب گرم اتاق احاطه شده بود می گذاشتم و 10 دقیقه به آن می دادم. در پایان، متوجه شدم که شیشه فولادی بسیار ملایم گرم است اما خود آب بسیار گرم است. من هرگز نفهمیدم که آیا آب به طور مداوم گرمای لیوان شیر را جذب می کند، حتی زمانی که خود آب گرمتر شده است؟ من فکر می کردم که آنها در حالت ایده آل باید در پایان در همان دما باشند. | لیوان خنک کننده لیوان شیر و یک شیشه آب |
43233 | اکنون در پایان دوره کارشناسی ارشد فیزیک، به فکر ثبت نام در مقطع دکتری فیزیک نظری هستم. قبل از آن، فکر می کنم بهتر است برخی از موضوعات را دوباره مطالعه کنم. سوال من این است که چه کتاب هایی را برای آن دنبال کنم؟ من به این فکر می کنم که درک بهتری از مکانیک کلاسیک داشته باشم و کتاب گلدشتاین را دنبال کنم و سپس از کتاب های گریفیث و جکسون برای الکترومغناطیس استفاده کنم. آیا این کتاب ها برای دانش آموزی که می خواهد درک عمیق تری از فیزیک داشته باشد، خوب است؟ | توصیه های کتاب فیزیک برای انتقال به تحصیل در مقطع دکتری |
75401 | در مکانیک کوانتومی، مشاهده پذیرها با عملگر هرمیتین نشان داده می شوند. اما آیا هر اپراتور هرمیتی یک قابل مشاهده است؟ اگر نه، چگونه متوجه شویم که آیا یک اپراتور هرمیتین قابل مشاهده است یا خیر؟ تعریف دقیق اصطلاح قابل مشاهده چیست؟ | آیا هر اپراتور گوشه نشین یک کمیت قابل اندازه گیری را نشان می دهد؟ |
40850 | من در حال خواندن چند متنی هستم که به نظر می رسد دانش نور را در نظر بگیرم که خیلی با آنها آشنا نیستم. ارتباط طول موج نور با حداقل فاصله ای که می توان مشاهده کرد (یعنی شما نمی توانید عدسی را به اندازه کافی بزرگ بسازید تا تک تک اتم ها را تشخیص دهید) ارتباط دارد، و آیا این یک پدیده نور است یا یک پدیده موجی ذاتی؟ | طول موج و وضوح |
32461 | اگر حالتی بتواند برهم نهی حالات انرژی باشد و جرم برابر با انرژی (نسبیت خاص) و جرم منحنی فضا-زمان (نسبیت عام) باشد، میتوان گفت که فضا-زمان در اطراف یک سیستم کوانتومی که در برهم نهی حالتها است. همچنین در ابرجایگزینی انحناها است؟ | انحنای کوانتومی |
26185 | من شنیده ام که از دید یک ناظر خارجی، چیزی که در سیاهچاله سقوط می کند، در نهایت یخ زده به نظر می رسد: امواج نور به سمت مادون قرمز و بیشتر به فرکانس های پایین تر حرکت می کنند. اما در مورد آن فرد بدبخت که در چنین سیاه چاله ای سقوط می کند چه؟ وقتی به جهان ما نگاه می کند چه خواهد دید؟ به عنوان مثال، من تعجب می کنم، آیا این پایان نهایی جهان خواهد بود؟ آیا کسی که به تازگی از افق رویدادهای سیاهچاله عبور کرده است، هنوز هم می تواند پیام هایی از طرف ما دریافت کند؟ | کیهان برای کسی که در سیاهچاله بیفتد چگونه خواهد بود؟ |
26454 | در ذهنم دارم آن را با منظومه خورشید-زمین-ماه مقایسه می کنم. به هر حال، زمین در درجه اول یک ماهواره خورشید است، اما ماه همچنان از نظر گرانشی به زمین متصل است. آیا ممکن است چنین چیزی در مقیاس کوچکتر رخ دهد؟ و آیا نمونه هایی وجود دارد؟ | آیا یک ماه می تواند جسم بزرگ دیگری به عنوان ماهواره داشته باشد و آیا نمونه هایی از آن وجود دارد؟ |
119175 | موثرترین محیط/مواد دی الکتریک (بالاترین ولتاژ شکست) شناخته شده برای انسان چیست؟ آیا خلاء است؟ یا موادی وجود دارد که می تواند موثرتر از خلاء باشد؟ | موثرترین ماده دی الکتریک شناخته شده برای انسان چیست؟ |
13256 | امروز از من در مورد برنامه های موجود (در اسرائیل) برای نصب گیرنده های فتوولتائیک روی پشت بام و فروش انرژی پرسیده شد. این یک طرح قانونی است و چندین شرکت وجود دارند که این کار را انجام می دهند. ادعا این است که سرمایه گذاری اولیه پس از تقریباً 5 سال بازپرداخت می شود که به نظر من خیلی خوش بینانه به نظر می رسد. من می خواهم محاسبه را خودم انجام دهم و نتایج را بررسی کنم. از کجا می توانم اطلاعاتی در مورد شار نوری که در یک سال معمولی به زمین برخورد می کند پیدا کنم؟ _note_ من مطمئن نیستم، زیرا این زمینه تخصصی خاص من نیست، در مورد اصطلاح رایج. | چقدر انرژی خورشیدی به یک پشت بام در اسرائیل برخورد می کند؟ |
29438 | من شنیده ام که موشک ها هنگام حرکت افقی به زمین سریع ترین شتاب را دارند، نه به سمت پایین یا بالا. آیا این درست است و چرا؟ | چرا موشک ها به صورت افقی سریع ترین شتاب را دارند؟ |
55467 | آیا راکتورهای قوس در نهایت می توانند واقعی باشند؟ من در مورد این تعجب کردم، چیز زیادی در مورد آن آنلاین وجود ندارد. اگر می توانستند چگونه کار می کردند؟ | آیا راکتورهای قوس در نهایت می توانند واقعی باشند؟ |
111743 | به نظر می رسد از فیزیک سال اول به یاد دارم که می توانیم سرعت RMS یک گاز ثابت و ایده آل را با $v=\sqrt{\frac{3RT}{M}}$ محاسبه کنیم. آیا معادله مشابهی برای مایعات وجود دارد؟ | آیا معادله ای برای محاسبه سرعت متوسط مولکول های مایع وجود دارد؟ |
59366 | پس از فرض یک تابع موج از یک فرم: $$ \psi \approx A \exp{\left(i \frac{S(x)}{\hbar}\right)}$$ و اجازه دادن $$S = \hbar^0 S_0 + \hbar^1 S_1 + \hbar^2 S_2 +...$$ عبارتهای نمایهشده فرد برای یک پتانسیل یک بعدی در زمان مستقل اگر $p$ شناخته شده و قابل تمایز باشد، معادله شرودینگر نیازی به ادغام ندارد. با این حال، اصطلاحات زوج نیاز به یکپارچگی غیر پیش پا افتاده دارند (که از نظر محاسباتی بسیار سنگین تر است). p توسط: $$ p = \sqrt{2 m ( E - V(x))} $$ تعریف میشود: $$ S_0^\prime = p$$ $$ \boxed{S_0 = \int dx\, p =\pm \int dx \sqrt{2m(E-V(x))} } $$ $$ S_1^\prime = \frac{i}{2}\frac{1}{p}\frac{d p}{d x} $$ $$ \boxed{S_1 = \frac{i}{2} ln(p) } $$ $$ S_2^\prime = \frac{1}{8 p^3} \left(\frac{d p}{d x} \right)^2 - \frac{1}{4} \left(\frac{1}{p^2} \frac{d^2 p}{d x^2} - \frac{1}{p^3} \left(\frac{d p}{d x}\right )^2\راست)$$ $$ \boxed{S_2 = \int dx \left(\frac{1}{4 p^2} \frac{d^2 p}{d x^2} + \frac{3 {8 p^3} \left( \frac{d p}{d x}\right)^2 \right)}\mathrm{\,requires\,\,integration} $$ اکنون برای $S_3$: $$ S_3^\prime = -\frac{i}{8 p^3} \frac{d^3 p}{d x^3} + \frac{3}{4} \left( \frac{i}{p^4} \frac {d p}{d x} \frac{d^2 p}{d x^2} - \frac{1}{p^5} \left( \frac{d p}{d x}\right)^3 \راست)$$ پس از حدس زدن دقیق، این را حدس بزنید: $$ \frac{d}{dx} \left( -\frac{i}{8 p^3} \frac{d^2 p}{d x^2} + \frac{3 من {16 p^4} \left(\frac{d p}{d x}\right)^2\right) = -\frac{i}{8 p^3} \frac{d^3 p}{d x^3} + \frac{3}{4} \left( \frac{i}{p^4} \frac{d p}{d x} \frac{d^2 p}{d x^2} - \frac{1}{p ^5} \left( \frac{d p}{d x}\right)^3 \right)$$ سپس $$\int dx S_3^\prime = \int dx \frac{d}{dx} \left( -\frac{i}{ 8 p^3} \frac{d^2 p}{d x^2} + \frac{3 i}{16 p^4} \left(\frac{d p}{d x}\right)^2\right) $$ واضح است که به دلیل حدس من $$\boxed{S_3 = -\frac{i}{8 p^3} \frac{d^2 p}{d x^2} + \frac{3 i}{16 p^4} \left(\frac{d p}{d x}\right)^2} $$ چگونه بفهمیم که $S_2$ را نمیتوان به همان روش بازیابی کرد؟ مطمئناً من نمی توانم یک ansatz را برای هر تابع ممکنی که می تواند کاندید S_2$ باشد امتحان کنم. این مشکل به طور کلی برای انواع مختلفی از مسائل خارج از محدوده مکانیک کوانتومی مطرح شده است. آیا فقط نتیجه این معادله (معادله شرودینگر مستقل از زمان 1-D) است که ما اصطلاحات نمایه شده فرد و زوج را به این ترتیب داریم؟ آیا برای 3 بعدی متفاوت است؟ | ثابت کنید که عبارتهای زوج نمایهشده یک بسط کنش باید ادغام شوند، جایی که عبارتهای نمایهشده فرد فقط مشتقاتی از پتانسیل هستند (WKB) |
111741 | کنده کاری روی اسکیت برد چگونه کار می کند، چرا کنده کاری روی تخته بلند در مقایسه با تخته کوتاه آسان تر است؟ من احساس میکنم بیشتر مستعد آسیب زدن به خودم هستم که میخواهم وزنم را روی یک تخته کوتاه بیاندازم یا از بین ببرم، چرا اینطور است؟ آیا فقط به این دلیل است که کنترل بیشتری بر توزیع وزن خود در یک تخته بلند دارید؟ آیا کسی می تواند یک تحلیل عمیق در این مورد به من بدهد؟ | فیزیک کنده کاری روی اسکیت بورد |
127176 | یک جسم کوچک منظومه شمسی (SSSB) جسمی در منظومه شمسی است که نه یک سیاره است، نه یک سیاره کوتوله و نه یک ماهواره. این شامل تمام دنباله دارها و تمام سیارات کوچک، و همچنین تمام سیارک ها (که به عنوان سیارات کوچک طبقه بندی می شوند) می شود. می خواهم بدانم آیا اصطلاحی برای طبقه بندی اجسام کوچک اضافی منظومه شمسی وجود دارد؟ در مورد دنبالهدارها و سیارات کوچک در منظومههایی غیر از سیارات ما چطور؟ آیا آنها طبقه بندی دارند؟ آیا برای اجسام کوچک صرف نظر از اینکه در منظومه شمسی هستند یا نه، دسته بندی شناخته شده ای وجود دارد؟ به همین ترتیب «منظومه شمسی» به منظومه ما مربوط می شود، اما «منظومه سیاره ای» به معنای هر سیستمی است که شامل سیستم ما باشد اما محدود به آن نیست. | طبقه بندی اجرام کوچک خارج از منظومه شمسی |
119179 | من مادهای دارم که با تانسور گذردهی با مختصات دکارتی نوشته شده است: $$\begin{pmatrix} \epsilon_{xx} & \epsilon_{xy} & \epsilon_{xz}\\\ \epsilon_{yx} &\epsilon_{ yy} و \epsilon_{yz}\\\ \epsilon_{zx} و \epsilon_{zy} &\epsilon_{zz} \end{pmatrix}$$ من میخواهم تمام معادلاتم را در مختصات استوانهای بنویسم و بنابراین باید تانسور گذردهی را نیز در مختصات استوانهای بنویسم. چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ | چگونه تانسور گذردهی ماده را از مختصات دکارتی به سیستم مختصات متعامد دیگری تبدیل کنیم؟ |
26451 | این یک سوال در حوزه حیات فرازمینی است. در حالی که زندگی بدون آن ممکن است، سفر فضایی بدون فلز احتمالا غیرممکن است. فلز در ستاره ها و فلزات سنگین (بالاتر از آهن) در سوپر نوواها ایجاد می شود. در یک پست آلمانی، شخصی اشاره کرد که تنها تعداد بسیار کمی ستاره در خارج از هسته کهکشانی وجود دارد که حاوی مقدار زیادی فلز است. امید کمی برای زندگی در هسته وجود دارد، اما اگر فلز در خارج از هسته بسیار کمیاب باشد، مطمئناً گزینههای موجود برای بیگانگان برای ساخت تمدن محدود میشود. سوال من: ما به راحتی می توانیم مقدار فلز را در یک ستاره با نگاه کردن به طیف آن اندازه گیری کنیم. آیا این نشانه خوبی از توزیع فلز اجسام تاریک است؟ آیا نظریه ای در مورد رابطه بین عناصر ستاره و سیارات آن وجود دارد؟ من همچنین در جایی خواندم که به نظر می رسد سیارات آزاد زیادی (که به دور خورشید نمی چرخند) وجود دارد. آیا این در مورد آنها نیز صدق می کند؟ | معضل فلزی: تنها تعداد کمی از تمدن ها در هر کهکشان |
75409 | پنل های خورشیدی دو وجهی به جای آلومینیوم معمولی دارای صفحه پشتی شیشه ای هستند و برای جذب و تبدیل نور الکتریسیته وارد شده به هر دو وجه طراحی شده اند. بسیاری از سازندگان ادعا میکنند که پنلهای دو وجهی آنها در دمای پایینتری نسبت به پنلهای معمولی (تکوجهی) کار میکنند، زیرا پنلهای دو وجهی 20 درصد طیف خورشیدی را منتقل میکنند که برای جذب سیلیکون بسیار کم انرژی است. به عنوان مثال برگه اطلاعات این سازنده را ببینید. در همین حال، تنها مطالعه معتبری که توانستم پیدا کنم (با پوزش از دیوار پرداخت) مربوط به یک سلول در مقیاس آزمایشگاهی بود و نه یک ماژول تجاری. آن مطالعه استدلال میکند که همرفت مکانیسم غالب انتقال حرارت است و بنابراین تفاوتها در جذب نوری و انتشار چندان مرتبط نیستند. با این حال، اختلاف دمای چند درجه سانتیگراد میتواند تأثیر قابلتوجهی بر کارایی سلولهای خورشیدی و عمر مفید داشته باشد. کسی استدلال قانع کننده ای دارد یا کارهای تجربی مرتبط دیگری در این زمینه می شناسد؟ | آیا پنل های خورشیدی دو وجهی در دمای پایین تری نسبت به پنل های خورشیدی معمولی کار می کنند؟ |
1227 | من فرمولی دارم که $\text{G-force} = \frac{v\omega}{9.8}$ است که $v$ سرعت و $\omega$ سرعت زاویهای است. من در اینترنت دیده ام که G-force در واقع $\text{شتاب}/9.8$ است. من گیج شدم که کدام فرمول صحیح است. آیا برای شبیه سازی حرکت ذرات در حال چرخش، امگا به سادگی سرعت بر شعاع چرخش تقسیم می شود؟ با فرض مختصات دکارتی. نکته جالب دیگری که متوجه شدم این است که در حین شبیه سازی حرکت ذرات، یک چرخش 7G به صورت یک خط تقریبا مستقیم (در حالی که از مدل حرکت چرخشی ثابت استفاده می شود) با سرعت 900 متر بر ثانیه و فاصله زمانی 1 ثانیه نشان داده شد. آیا من اشتباه شبیه سازی می کنم یا استفاده من از معادله اول اشتباه است؟ | محاسبه نیروی G |
94749 | همانطور که میدانم در تجزیه و تحلیل یک سیستم محدود، همیشه آزادی داریم که یک محدودیت را با اضافه کردن یک محدودیت دیگر به آن یا ضرب آن در هر چیزی به جز صفر تغییر دهیم. زیرا این اصلاح سطح محدودیت را تغییر نمی دهد. حالا فرض کنید یکی از محدودیت های اولیه را تغییر دهم. بگذارید با یک مثال توضیح دهم. فرض کنید $\phi_i$ که در آن i=1,...,n همه محدودیت ها هستند. همیلتونی کامل \begin{equation} H=H_0+\lambda_n\chi_n \end{equation} است که $\chi_n's(n<i)$ محدودیت های اولیه هستند. اکنون یک تعریف مجدد برای مثال \begin{equation} \chi_1\rightarrow\alpha\chi_1+\phi_3 انجام میدهم. \end{equation} برای پرانتز کامل همیلتونی و دیراک چه اتفاقی میافتد؟ همانطور که می فهمم اگر محدودیت جدید را با همیلتونی کامل جایگزین کنم، معادلات حرکت ممکن است تغییر کند! | پرانتز دیراک و تعریف مجدد محدودیت ها |
92975 | دیروز دوستم از من سوالی پرسید که من را در حالت سردرگمی قرار داد. اگر به جسمی با جرم m، رانش عمودی $F$ داده شود، به طوری که $F > mg$، و اجازه داده شود که $F$ با شتاب ثابت روی بدن اعمال شود، جرم چقدر از زمین بلند می شود؟ او من را گیج کرد و از من پرسید که با افزایش قد بدن، انرژی بالقوه اش باید افزایش یابد. بنابراین بدن باید در مرحله ای از حرکت به سمت بالا متوقف شود. اگرچه من گفتم که او اشتباه می کند، زیرا انرژی مقیاسی است و بردار نیست، شک من را آزار می دهد. اگر بتوانم نیروی $F$ را همانطور که در بالا گفته شد به طور مداوم اعمال کنم، آیا بدن به رفتن به فضای بیرونی ادامه می دهد، زیرا وزن $mg$ هرگز افزایش نمی یابد، بلکه فقط به دلیل کاهش $g$ با ارتفاع کاهش می یابد. | اگر یک شتاب ثابت $a$ به طوری که نیروی حاصل از آن بیشتر از وزن باشد، جسمی با جرم $m$ چه مقدار به صورت عمودی بلند می شود؟ |
27723 | من سعی می کنم مشکلی را در اندازه گیری و شناسایی حالت های کوانتومی با این قول حل کنم که چه حالت هایی می تواند باشد. مشکل اینجاست. سیستمی را تصور کنید که کیوبیت ها را در یکی از چهار حالت $S = \\{a,b,c,d \\}$ تولید می کند که به طور مساوی توزیع شده اند. در یک عکس، من می توانم کپی $K$ از یک حالت در $S$ دریافت کنم. با این حال، یک واحد تصادفی، که به طور مساوی در $SU(2)$ توزیع شده است، اعمال شده است، بنابراین، در آشکارسازها $S^{\prime} = \\{Ha,Hb,Hc,Hd \\}$ دریافت می کنم. من یک سیستم آشکارساز دارم که شامل آشکارسازهای $2 میلیون دلاری است و آنها عملگرهای پیشبینی را بر روی هر جفت بردار پایه در هر مبنایی نشان میدهند (بنابراین میتوانیم پایههای $M$ را انتخاب کنیم که میخواهیم از آشکارسازها استفاده کنیم). تنها کاری که میخواهم انجام دهم این است که تصمیم بگیرم وضعیت $a,b,c,$ یا $d$ باشد. به چند نسخه از حالت نیاز دارم (یعنی حداقل $K$ چقدر است)؟ کوچکترین M$ چیست؟ سوال کلیتر دیگر این است: قبل از انجام اندازهگیری از چه چیزی برای نشان دادن وضعیت استفاده کنم؟ آیا نباید یک ماتریس چگالی باشد که یک انتگرال بر روی همه حالت ها باشد؟ از آنجایی که یک واحد تصادفی اعمال میشود، به این معنی است که من میتوانم به صورت ثابت، هر حالتی را با احتمال مساوی دریافت کنم. قانون به روز رسانی برای این ماتریس چگالی پس از نتیجه اندازه گیری $j^{th}$ چگونه خواهد بود؟ متوجه شدم که در سوال من قطعاتی وجود ندارد. امروز عصر آن را در این پست تجدید نظر خواهم کرد، اما امیدوارم ایده کلی را ارائه دهد. | حالت کوانتومی ناشناخته با وعده داده های کلاسیک |
65311 | من یک سوال در مورد بردارهای ویژه برای عملگر تکامل الگوریتم گروور دارم. اجازه دهید $U=R_DR_f$، جایی که $$\begin{align*} R_D &= 2|D\rangle\langle D| -I_N ، \\\ R_f &= I-2|x_0\rangle\langle x_0| \end{align*}$$ که در آن $x_0$ عنصر مشخص شده (یکتا) برای یافتن است، و $|D\rangle$ برهم نهی یکنواخت حالتهای پایه استاندارد است. من سه مقدار ویژه دارم: $e^{\pm i(1-2/N)}$، و $-1$ با تعدد $N-2$. سخنرانیهای من میگوید: با فرض اینکه $x_0 = 0$، یک بردار ویژه مرتبط با $-1$، $$|\alpha\rangle = \dfrac{|1\rangle-|2\rangle}{\sqrt{2}} است. $$ من می توانم این را تأیید کنم: $$\begin{align*} \Bigl(2|D\rangle\langle D| -I_N\Bigr)&\Bigl(I-2|0\rangle\langle 0|\Bigr)\left(\dfrac{|1\rangle-|2\rangle}{\sqrt{2}}\راست) \ \\&= \Bigl(2|D\rangle\langle D| -I_N\Bigr)\left(\dfrac{|1\rangle-|2\rangle}{\sqrt{2}}-\dfrac{2|0\rangle \langle 0| 1\rangle}{\sqrt{2 }}+\dfrac{2|0\rangle \langle 0| 2\rangle}{\sqrt{2}}\right) \\\&= \Bigl(2|D\rangle\langle D| -I_N\Bigr)\left(\dfrac{|1\rangle-|2\rangle}{\sqrt{2}}\right) =-\dfrac{|1 \rangle-|2\rangle}{\sqrt{2}}. \end{align*}$$ سوال من این است: در مخرج $|\alpha\rangle$، آیا میتوانیم $\sqrt{2}$ را به $\sqrt{y}$ برای هر $y\in \ تغییر دهیم؟ mathbb{R}$؟ من این را میپرسم زیرا به نظر نمیرسد فاکتور اسکالر خاص روی عملیات تأثیر بگذارد. | اپراتور گروور بردار ویژه |
23657 | مدل غیر خطی $\sigma$ دقیقاً چیست؟ در بسیاری از کتابها میتوان انواع مختلفی از مدلهای غیرخطی $\sigma$ را مشاهده کرد، اما من نمیدانم چه ارتباطی بین همه آنها وجود دارد و چرا به آن $\sigma$ میگویند. | مدل غیر خطی $\sigma$ چیست؟ |
92353 | این یک تکلیف است. من قبلاً به نتیجه رسیده ام اما خیلی مطمئن نیستم. وظیفه: در یک کاسه به شکل یک نیم دایره ($R$ = 0.5m) یک کره (هیچ مشخصاتی برای اندازه کره وجود ندارد) بدون اصطکاک در حال غلتش است. دوره نوسان را محاسبه کنید. از تقریب برای دامنه کوچک استفاده کنید. شرح اصلی مشکل (آلمانی): In einer Wanne mit halbkreisförmigem Querschnitt (Radius $R = 0.5m$) rollt ein kleines Kügelchen reibungsfrei hin- und her.  Berechnen Sie die Schwingungsfrequenz dieser Bewegung für kleine Auslenkungen. راه حل من: با استفاده از نیوتن 2 برابری گشتاور را می سازم: جمله اول اینرسی کره با توجه به حرکت خطی، جمله دوم گشتاور ناشی از گرانش و جمله سوم اینرسی با توجه به چرخش کره، $r$ شعاع کره است. $$mR^2*\frac{d^2\phi}{dt^2} + mgR*\phi + \frac{d\phi}{dt^2}*\frac{R}{r}*\frac25mr ^2 = 0$$ $$\frac{d^2\phi}{dt^2}*(mR^2+\frac25mr^2\frac{R}{r}) = - mgR*\phi$$ $$\frac{d^2\phi}{dt^2} = - \frac{mgR}{(mR^2+\frac25mr^2\frac{R}{r})}* \phi$$ $$\frac{d^2\phi}{dt^2} = - \frac{g}{R+\frac25r}*\phi$$ این یک معادله دیفرانسیل استاندارد برای نوسان و حل آن به دست می آید: $$T = 2\pi\sqrt{\frac{R+\frac25r}{g}}$$ برای دوره $T$. منطقی است که $T$ هر چه شعاع کره بزرگتر باشد بالاتر است، اما من نمی توانم آن را با نامشخص بودن $r$ محاسبه کنم. آیا در راه حل من خطایی وجود دارد یا کار غیر قابل حل است؟ | نوسان یک کره غلتان در یک کاسه |
20054 | من به نابودی پادماده فکر می کنم، آیا واکنش هایی وجود دارد که ماده عادی به پاد ماده تبدیل می شود؟ | آیا بار ذرات می تواند خود به خود از مثبت به منفی یا برعکس تبدیل شود؟ |
22526 | من ویدیوهای زیادی از کویل های تسلا در حال انجام موسیقی در یوتیوب دیدم. و من تعجب می کنم که چگونه می توانند چنین کارهایی را انجام دهند. چگونه می توانند محاسبه کنند که چه لحنی قرار است انجام دهد؟ و چه عواملی را باید در نظر گرفت؟ | چگونه مردم می توانند با کویل های تسلا موسیقی بسازند؟ |
26182 | من یکسری فایل های JPEG، JPEG2000 GIF و PNG دارم که در تئوری اگر اطلاعات زمانی و مکانی در آنها وجود داشته باشد، می توان از آنها برای برخی از انواع تحلیل های علمی استفاده کرد. سالها پیش، سعی کردم برخی از اطلاعات را بهعنوان EXIF در فایلها قرار دهم و میتوانم اطلاعات زمانبندی (DateTimeOriginal، SubsecTimeOriginal، ExposureTime) و حتی مکان شی اصلی مورد علاقه (SubjectArea) را وارد کنم. برخی از مسائل مربوط به فاصله از جسم (SubjectDistance)، زیرا آن را به عنوان یک عدد گویا (LONG/LONG)، بر حسب متر و به همین ترتیب ذخیره می کند. دورترین فاصله ای که می توانستم مشخص کنم حدود 0.014 AU بود. آیا شخص دیگری از افرادی که ابرداده های علمی را در قالب های گرافیکی معمولی جاسازی می کنند آگاه است؟ و اگر چنین است، میتوانید مشخصات، پروژه یا اجرا را به من راهنمایی کنید؟ (و غیر از GeoTIFF یا موارد مشابه... ما فقط از TIFF استفاده نمی کنیم مگر برای ارسال به موزه ها؛ من علاقه مندم که متادیتاهای مهم را در تصاویر مروری که برای دانشمندان ایجاد می کنیم قرار دهم) | استانداردهایی برای ابرداده های علمی در قالب های تصویری معمولی؟ |
35112 | متریک اقلیدسی How does گروه تقارن فضای اقلیدسی است. این شامل چرخش و ترجمه است. بگو من یک فضای اقلیدسی و یک پارامتر زمان در نظر میگیرم. متریک اقلیدسی (که در مختصات متعارف $\delta_{ij}$، با $i,j\in \\{1,2,3\\}$) است، چگونه تحت یک تبدیل گالیلهای، بهویژه سرعت تبدیل میشود. تقویت $t\mapsto t،x\mapsto x-vt$؟ به نوعی، از pov سه بعدی، که $t$ را نمی بیند، این فقط یک ترجمه است. بنابراین این چیزی است که من مشتق برای آن میخواهم: > $$(t\mapsto t'=t,\ x\mapsto x'=x-vt)\ \Longrightarrow\ > h_{ij}\equiv\delta_{ij }\mapsto\ ?$$ | نمادگذاری مناسب هنگام کار با سه مختصات فضایی اقلیدسی در یک تنظیم با پارامتر زمان |
86246 | من یک خط کش پلاستیکی تخت استاندارد به طول یک پا (عرض حدود یک اینچ) و یک میز با سطح صاف شبیه فرمیکا دارم. وقتی بیکار زمان را برای خواندن روی کامپیوتر می گذرانم، یک طرف خط کش را برمی دارم (یکی از چهار لبه را همچنان به میز تکیه می دهم) و آن را رها می کنم تا ببینم تا کجا می لغزد. می تواند قبل از توقف حدود یک فوت حرکت کند. چرا می لغزد؟ اگر کمی به آن فشار بیاورم، تقریباً به آن اندازه نمی لغزد. آیا مقداری هوا به طور موقت بین خط کش و میز گیر کرده است؟ و آیا متوقف می شود زیرا به برخی از بی نظمی ها روی میز برخورد می کند؟ یا به این دلیل که تمام مولکول های هوای به دام افتاده را از بین برده است؟ با تشکر | خط کش کشویی روی میز |
75403 | Ehrenfest 1931 استدلالی را ارائه می دهد که نشان می دهد استفاده از قضیه آمار اسپین در سیستم های مرکب معتبر است، اما فقط به صورت تقریبی و تحت شرایط خاص. متأسفانه این مقاله پشت یک دیوار پرداخت است. چکیده به شرح زیر است: > از اصل طرد پاولی، قاعده تقارن توابع موج را در مختصات مرکز ثقل دو خوشه مشابه > پایدار الکترون ها و پروتون ها استخراج می کنیم و این فرض را توجیه می کنیم که > خوشه ها با توجه به اینکه تعداد ذرات در هر خوشه زوج است یا خیر، آمار انیشتین بوز یا فرمی دیراک را برآورده کنید. یا عجیب و غریب قاعده > تنها زمانی نامعتبر می شود که تعامل بین خوشه ها به اندازه ای بزرگ باشد که حرکت داخلی آنها را مختل کند. عجیب بودن این چکیده با شکست اسرارآمیز در ذکر نوترون ها افزایش می یابد - این با این واقعیت توضیح داده می شود که نوترون تا سال بعد به طور تجربی کشف نشد. بسیار خنده دار است که انجمن فیزیک آمریکا هنوز دارای حق چاپ بر روی کاغذی به این قدیمی است، یکی از نویسندگان آن احتمالاً از طریق مالیات بر درآمد پدربزرگ و مادربزرگ و پدربزرگ و مادربزرگ من پرداخت شده است. گوگل به سرعت توصیفات کلامی سست و بی بند و باری از این نتیجه را بدون اثبات پیدا می کند. آیا کسی میتواند یک طرح کلی از چگونگی کارکرد استدلال و احتمالاً بیان دقیقتری از نتیجه واقعاً ارائه دهد؟ به نظر می رسد برخی منابع به این نتیجه به عنوان نتیجه Wigner-Ehrenfest-Oppenheimer (WEO) یا Ehrenfest-Oppenheimer-Bethe (EOB) اشاره می کنند. از نظر تاریخی، به نظر می رسد فاینمن از این نتیجه برای نشان دادن اینکه جفت های کوپر بوزونی هستند استفاده کرده است. اگرچه من این سوال را به عنوان نظریه میدان کوانتومی برچسب گذاری کرده ام، و قضیه آمار اسپین نسبیتی است، به نظر می رسد تاریخ 1931 نشان می دهد که این نتیجه در مکانیک کوانتومی غیرنسبیتی بوده است. این پاسخ اخمتلی چیزی را به تصویر می کشد که به نظر می رسد نتیجه نسبیتی مشابهی از کتاب لیپکین باشد. در محدوده آزمایشهای کم انرژی، قانون EO میگوید که اتصال آماری اسپین معمولی اعمال میشود و این بسیار محتمل به نظر میرسد. اگر اینطور نیست، آن وقت خیلی خوب است که درست باشد: ما میتوانیم ساختار ترکیبی یک سیستم را با انرژیهای خودسرانه بالا بدون نیاز به ساختن شتابدهندههای ذرات بررسی کنیم. Bethe 1997 استدلال زیر را دارد: > اکنون اجسام ترکیبی محکمی مانند هسته را در نظر بگیرید. پس منطقی است که تقارن تابع موج سیستمی را بپرسیم که شامل > بسیاری از اجسام یکسان از همان نوع، به عنوان مثال، بسیاری از هسته های He4 است. این تقارن را می توان با تصور اینکه مبادله دو کامپوزیت > ذره به ذره انجام می شود استنباط کرد. هر تعویض فرمیون ها علامت تابع موج را تغییر می دهد. از این رو کامپوزیت فرمیون خواهد بود اگر و > فقط در صورتی که حاوی تعداد فرد فرمیون باشد[...] به واجد شرایط محصول محکم توجه کنید که به معنای محدودیت برای آزمایش های کم انرژی است. به نظر می رسد چکیده Ehrenfest 1931 می گوید که این یک فرض ضروری است، اما هرگز در استدلال بته و جکیو استفاده نمی شود، و این نشان می دهد که استدلال آنها یک ساده سازی بیش از حد است. فوجیتا 2009 استدلال بته-جکیو را خلاصه می کند، اما سپس می گوید: > بعداً خواهیم دید که این استدلال ها ناقص هستند. توجه می کنیم که فاینمن > از این استدلال ها برای استنباط اینکه جفت های کوپر [5] (جفت ها) بوزونی هستند > [6] استفاده کرد. تقارن تابع موج چند ذره و آمار کوانتومی برای ذرات بنیادی یک به یک است [1]. [...] اما هیچ تناظری یک به یک برای کامپوزیت ها وجود ندارد، زیرا کامپوزیت ها، بر اساس ساخت، دارای درجات آزادی اضافی هستند. توابع موج و عملگرهای کوانتیزه دوم > متغیرهای کوانتومی کمکی مهمی هستند، اما به معنای دیراک قابل مشاهده نیستند [1]. ما باید اعداد اشغال قابل مشاهده را برای مطالعه آمار کوانتومی کامپوزیت ها بررسی کنیم. در فصل حاضر نشان خواهیم داد که قانون EOB برای حرکت مرکز جرم (CM) کامپوزیت ها اعمال می شود. متأسفانه من فقط از طریق یک سوراخ کلید به فوجیتا دسترسی دارم، بنابراین نمی توانم ببینم مراجع یا جزئیاتی که در این پیش نمایش ابتدای فصل وعده داده اند چیست. مطالب مرتبط: سردرگمی بزرگ با فرمیون ها و بوزون ها و نحوه ارتباط آنها با اسپین کل اتم بته و جکیو، مکانیک کوانتومی متوسط پی ارنفست و جی آر اوپنهایمر، یادداشت در مورد آمار هسته ها، فیزیک. Rev. 37 (1931) 333, http://link.aps.org/doi/10.1103/PhysRev.37.333 , DOI: 10.1103/PhysRev.37.333 Fujita, Ito, and Godoy, Quantum Theory: Superconducivity of Super2009 | قانون Ehrenfest-Oppenheimer در مورد آمار سیستم های مرکب چیست؟ |
114712 | یک اتم با دو سطح انرژی دارای 2 حالت (برانگیخته و زمین) است که به ترتیب با کت های $|e\rangle$ و $|g\rangle$ نشان داده می شوند. اتم دارای انرژی $\frac{1}{2}E_\theta$ هنگام برانگیختگی و $-\frac{1}{2}E_\theta$ در حالت پایه است. فرض کنید در حالت $$|\Psi\rangle = \frac{1}{5}((2-i)|e\rangle + (4+2i)|g\rangle) $$ آماده شده است. که وضعیت فیزیکی سیستم را می توان به همان اندازه با بردار حالتی که به شکل $$|\Psi\rangle = \cos(\frac{1}{2}\theta)|e\rangle + نوشته شده است، به خوبی توصیف کرد. \sin(\frac{1}{2}\theta)e^{i\phi}|g\rangle $$ یعنی مقادیر $\theta$ و $\phi$ را تعیین کنید لطفاً اگر می توانید به من کمک کنید. در کتاب درسی من که هیچ راه حلی ندارد | بردارهای حالت اتم کتس |
52965 | در جلد 3، بخش 21-5 از سخنرانی های فاینمن (ابررسانایی)، فاینمن گامی را انجام می دهد که من نمی توانم کاملاً آن را دنبال کنم. برای شروع، تابع موج حالت پایه را به شکل زیر می نویسد (21.17): $\psi(r)=\rho(r)e^{i\theta(r)}$ اگر چگالی $\rho^2 باشد. $ تقریباً ثابت است در سراسر یک بلوک ابررسانا، سپس فاینمن می گوید (21.18) که چگالی جریان (احتمال) را می توان نوشت. $J=\frac{\hbar}{m}\left( \nabla\theta-\frac{q}{\hbar}A \right)\rho$ با اصرار بر صفر بودن واگرایی جریان، فاینمن نشان میدهد که لاپلاسین فاز صفر است. (با فرض اینکه $A$ برای داشتن واگرایی صفر انتخاب شود). $\nabla^2 \theta =0$ **من همه چیز را تا اینجا دنبال میکنم.** سپس بیان میکند که برای یک تکه ماده ابررسانا (که فرض میکنم منظور او محدود و به سادگی متصل است) به معنای $\ است. تتا=0 دلار. **من آن مرحله را درک نمی کنم**...می دانم که معادله لاپلاس $\theta=0$ را به عنوان راه حل منحصر به فرد خود دارد اگر شرایط مرزی $\theta=0$ باشد. اما شرط مرزی ضمنی برای قطعه ابررسانا که من فرض میکنم فقط $J=0$ با مرز نرمال است (بنابراین هیچ جریانی به داخل/خارج نمیرود)، که معادل $\theta=0$ نیست. **حالا، برای مشخص بودن، اجازه دهید من یک فیلد B را انتخاب کنم** $B=B_0\hat{z}$. سپس یک انتخاب از $A$، $A=B_0x\hat{y}$ است. این انتخاب باعث می شود $\nabla\cdot A=0$. در واقع، اگر از این فیلد B استفاده کنیم، میتوانیم $\nabla\theta=\frac{qB_0x}{\hbar}\hat{y}$ را طوری تنظیم کنیم که در همه جا $J=0$ باشد. واگرایی $\nabla \theta$ صفر است، بنابراین معادله لاپلاس برآورده می شود، و ما می توانیم این را ادغام کنیم تا تابع موج $\psi(r)=\rho e^{i qB_0xy/\hbar}$ به دست آوریم. من اشتباه کردم؟ چرا فاینمن می گوید $\theta=0$؟ این مهم به نظر می رسد زیرا مرحله بعدی به معادله لندن منجر می شود. با تشکر | فاز تابع موج ابررسانا (سخنرانی های فاینمن) |
114713 | یک شعبده باز در حین نمایش، یک عدسی شیشه ای با ضریب شکست 1.47 را در یک غار از مایع ناپدید می کند. ضریب شکست مایع چقدر است؟ لطفاً کسی می تواند با نمودار اشعه ای نشان دهد؟ | بازتاب در مقابل شاخص های شکست |
75405 | من رفتار حرارتی الکترومکانیکی یک سیم مسی را شبیه سازی می کنم که توسط دی اکسید سیلیکون احاطه شده است. به عبارت دیگر، قطعات سیم تحت بارهای مکانیکی و حرارتی قرار دارند و در عین حال جریان الکتریکی در آن جریان دارد. برای انجام دقیق شبیه سازی، فکر می کنم باید یک تنش اولیه را به دلیل عدم تطابق ضرایب انبساط حرارتی بین مس و اکسید در نظر بگیرم. من از COMSOL برای انجام شبیه سازی استفاده می کنم. گزینه هایی که COMSOL در اختیار من قرار می دهد بار بدن و بار مرزی هستند. کسی میتونه راهنماییم کنه که کدوم رو انتخاب کنم؟ کدام یک فرض واقعی تر است. با تشکر | تنش ناشی از عدم تطابق ضرایب انبساط حرارتی دو ماده متصل مختلف |
75404 | من علاقه مند به مدل سازی افزایش یک ابر هسته ای به ارتفاع تثبیت پس از انفجار هستم. من به هر ایده ای که ممکن است در مورد رویکرد داشته باشید علاقه مند هستم. من برخی تحقیقات در مورد این موضوع جمع آوری کرده ام، اما کنجکاو هستم که چگونه ممکن است کسی بدون اینکه در معرض یک راه حل احتمالی قرار گیرد، درباره مشکل فکر کند. | اثرات سلاح هسته ای: افزایش ابر |
59362 | معمولاً گفته می شود که فوتون ها حامل نیرو یا واسطه نیروهای الکترومغناطیسی بین بارهای الکتریکی هستند. در عین حال ما همچنین می دانیم که امواج الکترومغناطیسی در سطح کوانتومی بر حسب فوتون توصیف می شوند. به نظر من ما 2 نوع فوتون داریم: * فوتون هایی که واسطه برهمکنش های الکترومغناطیسی هستند که خارج از پوسته هستند، بنابراین جرم آنها لزوماً نباید صفر باشد، فکر می کنم * و فوتون هایی که کوانتوم های امواج الکترومغناطیسی هستند که بدون جرم هستند. . آیا درست می گویم یا گیج شده ام و چیزی را از دست داده ام؟ | آیا دو نوع فوتون وجود دارد، یکی که واسطه برهمکنش الکترومغناطیسی است و دیگری کوانتای نور؟ |
104346 | طبق نظریه نسبیت عام، فاصله زمانی مختصات به ازای فاصله فضا-زمان طی شده توسط ذره ای که آزادانه در یک سیاهچاله می افتد به $0$ نزدیکتر می شود، همانطور که ذره به افق رویداد $$\mathrm{d}s^2 ~ نزدیک می شود. =~ -\left(1-\frac{2M}{r}\right)\mathrm{d}t^2 + \left( 1-\frac{2M}{r} \right)^{-1}\mathrm{d}r^2 + \dots.$$ به طور معادل، ناظری که از بیرون نگاه میکند، هرگز ذره را از افق رویداد نمیبیند. حتی اگر او برای مدت طولانی به طور خودسرانه نگاه کرد. با این حال، تشعشعات هاوکینگ نشان می دهد که سیاهچاله ها برای همیشه دوام نمی آورند، بلکه در عوض کوچک می شوند و محو می شوند؟ چه اتفاقی برای هر چیزی که در حال حاضر در حال سقوط به سیاهچاله است در این مدت می افتد؟ | آیا متریک شوارتزشیلد با تشعشعات هاوکینگ به این معنا نیست که هیچ چیز از افق رویداد یک سیاهچاله عبور نمی کند؟ |
60873 | اخیراً برخی از گروهها اثرات دوپینگ مدل کیتایف را بر شبکه لانه زنبوری مورد مطالعه قرار دادهاند (به عنوان مثال http://arxiv.org/abs/1109.6681 و http://arxiv.org/abs/1109.4155) و محاسبات آنها وجود فاز ابررسانای موج p توپولوژیکی سوال من به شرح زیر است: همانطور که می دانیم، یکی از خواص شگفت انگیز مدل کیتایف این است که فیزیک انرژی کم (خواص حالت های زمین و تحریکات بالای آن) مدل به علائم ثابت های جفت در همیلتونین بستگی ندارد. . بنابراین برای مورد (حفره) دوپ شده، آیا وجود حالتهای زمینی ابررسانای موج p توپولوژیکی هنوز نسبت به نشانههای کوپلینگهایی که انتخاب میکنیم بیحساس است؟ پیشاپیش ممنون | یک سوال در مورد مدل دوپینگ کیتایف-هایزنبرگ؟ |
32463 | با توجه به معادلات دایسون $ \frac{\delta S}{\delta \phi(x)}\left[-i \frac{\delta}{\delta J}\right]Z[J]+J(x)Z [J]=0 $ درست است که آنها یک راه حل یا نمایش دیفرانسیل از تابع تولید ?? $ Z[J]=\int d[\phi(x)]exp(iS[\phi(x)])-\int dxZ[J]\phi(x)$ ?? اگر بتوانم این مجموعه معادلات را حل کنم، آیا می توانم یک نظریه فیزیکی را دوباره عادی کنم؟ معادله دایسون شوینگر چگونه حل می شود؟ ، با تشکر آیا این مجموعه معادلات شبیه «اصل کنش کوانتومی شوینگر» هستند؟ $ \delta <A|B>_{J}=i<A|\delta S |B>_{J}$ تغییر با توجه به یک منبع خارجی $ J(x) $ | معادله دایسون شوینگر |
106841 | بر اساس این خبر، > انتظار انرژی محاسبه نشده از این واقعیت ناشی می شود که ادغام خوشه های کهکشانی به طور مماس بر خط دید ناظران رخ می دهد. این بدان معنی است که آنها به طور بالقوه بخش خوبی از انرژی جنبشی ادغام را از دست می دهند زیرا اندازه گیری های طیف سنجی آنها فقط سرعت شعاعی کهکشان ها را ردیابی می کند. بیشتر بخوانید در: http://phys.org/news/2014-04-hubble-team-monster-el-gordo.html#jCp چیزی که شگفتآور است این است که تصویر توزیع ماده تاریک را نشان میدهد (استنتاج شده از عدسی ضعیف ) در رنگ آبی، و الگوی مشابهی را نشان می دهد که خوشه گلوله، حتی اگر در حالت خوشه گلوله، برخورد عمود بر خط دید اتفاق می افتد. اینقدر اختلاف بین ماده معمولی و توزیع ماده تاریک در امتداد آن محور وجود دارد؟ | ادغام به صورت مماس اتفاق می افتد، اما ماده تاریک در هر دو طرف؟ |
78535 | در طول دوره تورم، اغتشاشات از افق هابل خارج شدند (شعاع هابل، R = 1/aH) زیرا شعاع هابل در آن زمان در حال کاهش بود. پس از تورم، شعاع هابل افزایش یافت و آشفتگی ها دوباره وارد افق شدند. خب، در حالی که شعاع هابل همچنان در حال افزایش است، دیگر آشفتگیها دوباره وارد میشوند. اغتشاشات با طول موج کوتاه زودتر وارد شدند و بنابراین در معرض فرآیندهای میکروفیزیکی قرار گرفتند. اغتشاشات با طول موج زیاد دیر وارد می شوند و اگر در دوران تسلط ماده به اندازه کافی دیر وارد شوند، عملاً ثابت می شوند. اغتشاشات ابر افق آنهایی هستند که طول موج آنها به مراتب بزرگتر از شعاع هابل است و یک اغتشاش معین شاید ابر افق خیلی وقت پیش باشد اما در مقطعی از زمان تبدیل به افق فرعی شده است. چیزی که من پس از خواندن برخی مقاله ها در مورد آن گیج شده ام، این است که اغتشاشات ابر افق با طول موج های بسیار بزرگتر از شعاع فعلی هابل می توانند اثری بر تابش CMB فعلی که ما دریافت می کنیم باقی بگذارند. چگونه ممکن است که آن اغتشاشات در حال حاضر در حالت ابر افق تأثیری بر CMB داشته باشند که ما اکنون مشاهده می کنیم؟ این ایده از پیشنهادهای مختلف در مورد امکان توضیح عدم تقارن دوقطبی با استفاده از حالتهای ابر افق که به مراتب بزرگتر از شعاع فعلی هابل هستند، ناشی شد. | حالت superhorizon و cmb |
104347 | من در حال کار با یک مسئله هستم که در آن باید مقادیر ویژه انرژی را برای تابع موج شعاعی اتم هیدروژن برای $\ell=0$ با استفاده از تقریب WKB پیدا کنیم. من مطمئن هستم که انتگرال را به درستی تنظیم کرده ام، فقط در مورد چگونگی پیدا کردن محدودیت ها کمی سردرگم هستم. انتگرال من $$ \int \sqrt{2m \left( E + \frac{e^2}{r}\right)}dr = \left(n + \frac 1 2\right) \hbar \pi است. $$ آیا $0\ تا\ r_0 خواهد بود؟ $ | محدودیت های ادغام برای تابع موج شعاعی اتم هیدروژن در تقریب WKB |
50051 | در مقاله > Zeh, H. D. تابع موج: آن یا بیت؟ در _Science and Ultimate Reality_، > eds. J.D. Barrow، P.C.W. دیویس و سی.ال. هارپر جونیور (دانشگاه کمبریج > انتشارات، 2004)، صفحات 103-120. arXiv:quant-ph/0204088 آیا زه بیان می کند که دنیای کلاسیک یک توهم است یا اینکه حس محلی بودن ما در دنیای کلاسیک یک توهم است؟ آیا او درست است؟ | آیا دنیای کلاسیک یک توهم است؟ |
110216 | آیا کسی در مورد گنجاندن آنتروپی یک میدان در لاگرانژی آن تحقیق کرده است؟ من از تئوری اطلاعات خواندم که آنتروپی $H$ یک میدان اسکالر $\phi$ بی اعتماد در فضا به صورت \begin{align} H = \int -\lambda^2|\phi|^2 \ln(|\) تعریف شده است. phi|^2) dx_0، \end{align} که در آن \begin{align} \int |\phi|^2 dx_0 = 1 \end{align} و $\lambda$ یک اسکالر واقعی ناشناخته است. من می دانم که $|\phi|^2$ تغییر ناپذیری فاز است، بنابراین می توان آن را در لاگرانژی آن قرار داد. من می توانم یک لاگرانژ از یک میدان عظیم اسکالر پیچیده را به صورت \begin{align} \mathcal{L} = (\partial_n \phi)^*(\partial^n \phi) - m^2 |\phi|^2 + تعریف کنم. \lambda^2 |\phi|^2 \ln(|\phi|^2) , \end{align} که معادلات میدان زیر \begin{align} را ایجاد میکند. \partial_n\partial^n \phi \+ (m^2- \lambda^2)\phi \- \lambda^2\phi \ln(|\phi|^2) =0 . \end{align} من علامت آنتروپی $H$ را در لاگرانژی منفی انتخاب میکنم تا اگر عمل لاگرانژی با عبارت جنبشی $(\partial_n \phi)^*(\partial^n \phi) به حداقل برسد. $ کمینه میشود، سپس عمل لاگرانژی نیز این گزینه را دارد که با به حداکثر رساندن آنتروپی فیلد $H$، عمل را کمینه کند. من مطمئن نیستم که علامت انتخاب شده برای آنتروپی درست باشد. | آنتروپی میدان لاگرانژی؟ |
35117 | مشکل زیر امروز برای من رخ داد: > فرض کنید یک پنکه $100\mathrm{cfm}$ هوا را از یک اتاق بزرگ خارج میکند که غیر از یک سوراخ 10 $ \mathrm{cm}^2$ است. فشار هوا در خارج از اتاق 101.3$\mathrm{kPa}$ است و جو از 80$\%$ نیتروژن > و 20$\%$ اکسیژن تشکیل شده است. همه دماها 300$\mathrm{K}$ هستند. فشار تعادلی در داخل اتاق چقدر است؟ من معتقدم اطلاعات کافی برای تعیین فشار ناشی از آن داده ام. تمایل من این است که یک رویکرد مکانیک آماری ساده لوحانه به مسئله داشته باشم. این من را به مسیر فکری زیر هدایت می کند: * ذرات به طور مساوی در داخل و خارج از اتاق توزیع می شوند، با یک متر مکعب حاوی $N_i=\frac{P_i}{k_BT}$ و $N_o=\frac{P_o}{k_BT} به ترتیب مولکولهای $، که $P_i$ فشار داخل و $P_o$ فشار بیرون است. * سرعت ها به صورت متقارن توزیع می شوند و سرعت ها توزیع بولتزمن را برآورده می کنند، بنابراین برای یک نوع ثابت از مولکول $M$ توزیع $v_z$، مختصات z$-$سرعت مجذور، برابر است با $$D_M(v_z)=\int_{S^2}\mathrm{exp}\left(\frac{-m_Mv_z^2}{2k_BT\cos\theta^2}\right)\mathrm{d}\theta\ mathrm{d}\phi$$ که در آن $m_M$ جرم مولکول $M$ است. * تعداد مولکولهای $M$ که در طول زمان $t$ از داخل به ناحیه $A$ برخورد میکنند $$\int_0^\infty Ax_MN_i\int_{d/t}^{\infty} D_M(v_z)\mathrm است. {d}v_z\mathrm{d}d$$ که در آن $d$ نشان دهنده فاصله در امتداد محور $z$ مولکول از ناحیه و $x_M$ نشاندهنده کسری از تمام مولکولهایی است که M$ هستند. به طور مشابه، تعداد مولکولهای $M$ که در طول زمان $t$ از خارج به ناحیه $A$ برخورد میکنند $$\int_0^\infty Ax_MN_o\int_{d/t}^{\infty} D_M(v_z)\ است. mathrm{d}v_z\mathrm{d}d.$$ * تفاوت بین این دو که برای اکسیژن و نیتروژن جمع میشود، باید برابر باشد تعداد مولکولهای $M$ توسط فن حذف میشود که $.0472\cdot N_it$ است. بنابراین ما $.0472\cdot N_it=A(N_i-N_o)\int_0^\infty \int_{d/t}^{\infty} \left(x_{N^2}D_{N^2}+ داریم x_{O^2} D_{O^2}(v_z)\right)\mathrm{d}v_z\mathrm{d}d$$ بنابراین حل برای $N_i$، $$\begin{align} N_i &=\frac{AN_o\int_0^\infty \int_{d/t}^{\infty} \left(x_{N^2}D_{N^ میگیریم 2}+x_{O^2} D_{O^2}(v_z)\right)\mathrm{d}v_z\mathrm{d}d}{A\int_0^\infty \int_{d/t}^{\infty} \left(x_{N ^2}D_{N^2}+x_{O^2} D_{O^2}(v_z)\right)\mathrm{d}v_z\mathrm{d}d-.0472t}\\\ &=\frac{.1\mathrm{m}^2\cdot\frac{ 101.3\mathrm{kPa}\cdot \mathrm{m}^3}{1.38e-23 \mathrm{J}/\mathrm{K}\cdot 300\mathrm{K}}\int_0^\infty \int_{d/1\mathrm{s}}^{\infty} \left(.8D_{N^ 2}+.2 D_{O^2}(v_z)\right)\mathrm{d}v_z\mathrm{d}d}{.1\mathrm{m}^2\int_0^\infty \int_{d/1\mathrm{s }}^{\infty} \left(.8D_{N^2}+.2 D_{O^2}(v_z)\right)\mathrm{d}v_z\mathrm{d}d-.0472\mathrm{s}}\\\ &=\frac{2.45e24 \mathrm{m}^{ 2}\int_0^\infty \int_{d/1\mathrm{s}}^{\infty} \left(.8D_{N^2}+.2 D_{O^2}(v_z)\right)\mathrm{d}v_z\mathrm{d}d}{.1\mathrm{m}^2\int_0 ^\infty \int_{d/1\mathrm{s}}^{\infty} \left(.8D_{N^2}+.2 D_{O^2}(v_z)\right)\mathrm{d}v_z\mathrm{d}d-.0472\mathrm{s}}\\\ \end{align}$$ که احتمالاً میتوانم با استفاده از Mathematica ارزیابی کنم اگر دسکتاپ من کار می کرد، اما متاسفانه اینطور نیست. از آنجا محاسبه $P_i$ امری بی اهمیت خواهد بود. سوال من این است که آیا استدلال من تا این لحظه درست است و آیا عواملی وجود دارد که من از آن صرف نظر کرده ام. علاوه بر این، آیا راه سادهتری برای محاسبه $P_i$ وجود دارد؟ | تغییر فشار به دلیل حذف هوای هوا از یک اتاق بدون هوا |
104690 | اگر چند ذره با جرم مساوی و مجهول داشته باشیم: $$r_{+} = (c + e^{-Bt} \cos({\theta}))\textbf{x} + (d + e^ {-Bt} \sin({\theta}))\textbf{y}$$ $$r_{-} = (c - e^{-Bt} \cos({\theta}))\textbf{x} + (d - e^{-Bt} \sin({\theta}))\textbf{y}$$ جایی که $c$, $d$, $ B$ ثابت مثبت و $\theta$ تابعی از $t$ است. چگونه تکانه زاویه ای مرکز جرم را پیدا کنیم؟ من $(0, 0)$ را دریافت می کنم و اگر ثابت است چگونه $\theta$ و انرژی جنبشی سیستم را پیدا کنیم؟ | تکانه زاویه ای را در مورد مرکز جرم پیدا می کنید؟ |
119177 | این مشابه سوال دیگر من است، اما یکسان نیست -- که یکی در مورد محدوده انرژی مکانیسم های مختلف جذب بود، و این یکی بیشتر در مورد تکنیک های تجربی برای یافتن آنها است. بیایید فرض کنیم شما طیف های انتقال و بازتاب را از IR وسط به UV یک نمونه گرفته اید. شیب ها و قله های مختلفی دارد تا بسیار کلی بماند. البته اکنون میتوانید از اطلاعاتی که سؤال قبلی من در مورد آن بود، برای سرنخها استفاده کنید - اگر اوج جذب حدود 0.1eV رخ دهد، ممکن است فرض کنید که حالت فونون است. اما برای اکثر نمونههای واقعی، همه این جلوههای مختلف معمولاً بسیار گسترده، همپوشانی، با اندازههای نسبی متفاوت هستند، و نه در مکانهای دقیقی که در این تصویر هستند:  بنابراین، چگونه تأیید میکنید که برای مثال، در مورد جذب فونون، آن چیزی است که به آن مشکوک هستید؟ چه تکنیکهای تجربی برای جداسازی و تأیید سایر مکانیسمهای جذب اصلی وجود دارد؟ | چگونه منبع جذب/اثرات نوری را جدا و بررسی کنیم؟ |
93003 | در حال حاضر مشغول نگارش پایان نامه در سطوح محبوس شده به عنوان سطوح حداقل هستم. من تمام منابعی را که دارم تمام کردهام و اینترنت بسیار محدود است (از این نظر که فقط برای تعریف سطح به دام افتاده تقریباً تکراری است). نمیدانستم که آیا کسی میتواند مقاله/مقالهای را توصیه کند که به جنبههای ریاضی یا حتی جزئیات بیشتری در این سطوح (به ویژه به عنوان افق ظاهری) بپردازد. | سطوح به دام افتاده مقالات خوبی دارید؟ |
72865 | (سلب مسئولیت) سلام، من یک سوال در نظریه ریسمان پولچینسکی جلد I p 90 دارم، پس از معرفی فیلدهای شبح $b_{ab}$ و $c^a$، ادعا می شود > معادلات حرکت، سپس یک شرط مرزی ارائه می کنند. در $b_{ab}$. آنها > یک عبارت سطحی دارند $$ \int_{\partial M} ds n^a b_{ab} \delta c^b=0 > \tag{3.3.28}$$ من به سادگی نمیدانم کجا میآید از. شرایط مرزی $n_a c^a=0 (3.3.26)$ وجود دارد اما با شاخص های مختلف. چگونه معادله را ببینیم (3.3.28) نگه می دارد؟ | یک سوال در مورد اصطلاح سطحی فیلدهای ارواح |
1229 | ما از قانون دست راست در محاسبه گشتاور استفاده می کنیم نه به این دلیل که جهتی است که گشتاور در دنیای واقعی و فیزیکی به آن اشاره می کند، بلکه به این دلیل که روشی مناسب برای نشان دادن علامت چرخش و محور آن است و تا زمانی که یک مختصات را انتخاب کنیم. سیستم و به آن پایبند باشید، همه چیز درست می شود. من فکر می کنم (ممکن است نادرست باشم) ما از قانون دست راست در الکترومغناطیس به طور خودسرانه استفاده می کنیم، اما اتفاقاً فقط به دلیل ترکیب درست انتخاب دلخواه بنجامین فرانکلین برای تعیین جریان جریان و روشی که میدان مغناطیسی ما در یک راستا قرار داشت، بسیار راحت است. زمان انتخاب کنوانسیون برای شمال. اما اساساً این امر دلخواه است -- اگر بنجامین فرانکلین جریان جریان را برای مطابقت با جریان الکترون ها انتخاب می کرد، ما یا از انتخاب دیگری از محورها استفاده می کردیم یا می گوییم که میدان مغناطیسی منفی است. آنچه من می گویم این است که فکر نمی کنم خود طبیعت در این شرایط ذاتاً «راست دست» باشد. آیا مورد/موقعیتی در فیزیک وجود دارد که قاعده دست راست و انتخاب محورهای مختصات خودسرانه نباشد، بلکه در خود طبیعت ذاتی باشد؟ چطور؟ | آیا شرایطی در فیزیک وجود دارد که قانون دست راست دلخواه نباشد؟ |
106274 | سناریو: آیا می توان به طور ایمن انرژی را از موارد زیر جمع آوری کرد: اصطکاک یک جسم فلزی در حال حرکت در اطراف یک لوله دایره ای که با آب پر شده است در داخل لوله، نیروهای مغناطیسی برای حرکت جسم فلزی (مغناطیسی) به اطراف و اطراف در حال بازی هستند. هوای کافی در لوله وجود دارد که امکان سوپرکاویتاسیون را فراهم کند. هنگامی که جسم فلزی به اندازه کافی سرعت می گیرد تا ابر حفره ایجاد کند، کانال های کوچکی از لوله جدا می شود تا انرژی را از یک رسانای الکتریسیته جمع آوری کند که می تواند بلافاصله استفاده یا ذخیره شود. تنها زمانی که انرژی از طریق کانال ها به هادی آزاد می شود زمانی است که حباب هوا که همراه با جسم فلزی حرکت می کند از کنار این کانال عبور می کند، به طوری که انرژی در داخل لوله جمع نمی شود. آب می تواند محصور میدان الکتریکی باشد، بنابراین به سرعت به رشد خود ادامه نمی دهد. من تصور می کنم که آب در نهایت به دلیل تجمع گرما تبخیر می شود، اما می توانید اطمینان حاصل کنید که در صورت نیاز آب به لوله اضافه می شود و توسط یک سنسور سطح کنترل می شود. آیا این امکان برای جمع آوری ایمن انرژی وجود دارد؟ | آیا با سناریوی زیر می توان انرژی را از میدان مغناطیسی/الکتریکی درون یک لوله مهار و جمع آوری کرد؟ |
89936 | به این تصویر نگاه کنید: http://i.imgur.com/mY8ShkV.png در اینجا ما یک توپ داریم که در بالای یک سکو قرار گرفته است (نقطه تماس قرمز مشخص شده است). من بردار معمولی (با علامت سبز) را می شناسم. من همچنین جرم، شعاع و سرعت زاویه ای و خطی توپ را می دانم. فرض کنید سرعت زاویهای جدید را بعد از اصطکاک تنظیم کردم که همیشه به اندازه کافی بزرگ است (بی نهایت) روی: $V_a = V_l \times rN$ که $V_l$ سرعت خطی است، $r$ شعاع توپ و $N$ بردار نرمال است. آیا این ریاضی بررسی می شود، آیا این درست است؟ زیرا اگر توپ را به سمتی از سکوی تکیه بدهم که مشخصاً باید روی سکو بچرخد و بیفتد، این مدل کار نمی کند. اما اینطور نیست. مدل ریاضی صحیح برای شبیه سازی اصطکاک بی نهایت چیست؟ فکر میکنم وقتی میخواهید اصطکاک محدود را شبیهسازی کنید و اصطکاک حداکثر نیرو را به آن نمیدهد، این مشکل را هم خواهید داشت. | چگونه می توانم سرعت زاویه ای و خطی را بعد از نیروی نرمال و نیروی اصطکاک بی نهایت پیدا کنم؟ |
92356 | آیا در دیزل ژنراتور به جای استفاده از موتور دیزل می توان از موتور الکتریکی استفاده کرد و موتور و ژنراتور را به باتری متصل کرد؟ آیا این آن را به یک سیستم بی نهایت متحرک تبدیل می کند یا به دلیل مقاومت برق کاهش می یابد؟ آیا می توانیم ژنراتور را به ژنراتور دیگری متصل کنیم و در نتیجه تولید انرژی را افزایش دهیم. آیا این باعث می شود که سیستمی بی نهایت در حال اجرا باشد.[دانش من از فیزیک بسیار کمتر است، لطفا نخندید!!] | ژنراتورها و موتورهای الکتریکی |
112864 | من تعجب کردم که اگر ذرات در مکانیک کوانتومی قابل تشخیص نیستند، پس چرا ما هنوز حالات آنها را بیان می کنیم $\left| \uparrow \downarrow \right\rangle$، به معنی ذره 1 (در موقعیت اول) در حالت بالا و ذره 2 (در موقعیت دوم) در حالت پایین، و بنابراین این حالتی متفاوت از $\ است. چپ| \downnarrow \uparrow \right\rangle$. سپس به ساخت یک ترکیب خطی متقارن می رویم و غیره. اما ما می گوییم که تحت تبادل ذرات 1 و 2 متقارن است. چرا فقط در مورد دو ذره صحبت نمی کنیم، چرا باید به آنها برچسب بدهیم، حتی اگر آنها بر اندازه گیری تأثیر نگذارند؟ چرا $\left| نیست \uparrow \downnarrow \right\rangle$ و $\left| \downarrow \uparrow \right\rangle$ همان حالت است؟ مطمئناً، اگر آنها واقعاً غیرقابل تشخیص باشند، برچسب ها فقط یک افزونگی هستند. آیا دلیلی ریاضی پشت این وجود دارد یا دلیل فیزیکی عمیق تری وجود دارد؟ | بازنمایی تشخیص ناپذیری در مکانیک کوانتومی |
106270 | اما من در حال خواندن مقاله ای در مورد بهینه سازی هستم که شامل فیزیک است. http://www.optimization-online.org/DB_FILE/2011/04/2997.pdf در صفحه 17 (صفحه 16 پایین جایی که شروع می شود)، درست قبل از پایان اولین پاراگراف در بالا می گوید > مشابه در بخش فرعی قبل، سرعت نهایی Vf ثابت است اما در این حالت باید برابر با 50 کیلومتر بر ساعت باشد. چرا اینطور است؟ شتاب در این مقاله مورد بحث قرار نگرفته است. آیا به این دلیل است که موقعیت نهایی 100 متر است که آن را مجبور به سرعت 50 کیلومتر در ساعت می کند؟ | سینماتیک، چرا سرعت نهایی باید 50 کیلومتر در ساعت باشد؟ |
3498 | این یکی باید کمی سافت بال باشد، اما من نمی توانم آن را به صراحت در هیچ کجای اینترنت بیان کنم، و تجزیه و تحلیل واحد پایه من به نظر نمی رسد کار کند. فرض کنید پرتویی از تابش سنکروترون با درخشندگی $B$ در انرژی معین دارید. (به عنوان مثال، درخشندگی منبع نور پیشرفته در برکلی به شکل نمودار در اینجا نشان داده شده است). اگر من فاصله $d$ از منبع و مساحت $A$ نقطه (برای سادگی، بدون تمرکز) در نمونه خود را بدانم، چگونه می توانم شار (واحد فوتون در ثانیه) را به نمونه خود محاسبه کنم؟ روش دیگری برای بیان همین سوال با توجه به فاصله از منبع و درخشندگی است، چگونه شدت (واحد فوتون/ثانیه/مساحت) منبع فوتون را در نمونه خود محاسبه کنم؟ آیا من برخی از پارامترها را گم کرده ام؟ | تبدیل بین درخشندگی، شدت و شار |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.