_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
4372 | قانون اول: هر جسمی در حالت سکون یا حرکت یکنواخت (سرعت ثابت) باقی می ماند مگر اینکه نیروی نامتعادل خارجی بر آن اثر بگذارد. این > به این معنی است که در غیاب نیروی خالص غیر صفر، مرکز جرم یک > یا در حالت سکون باقی می ماند، یا با سرعت ثابت در یک خط > مستقیم حرکت می کند. * ویکی پدیا -- قوانین حرکت نیوتن آیا قانون افزایش آنتروپی بر همه اجسام تأثیر نمی گذارد، زیرا همه آنها در سیستم بسته جهان به طور کلی هستند، و بنابراین همه آنها بدون توجه به محیط حاوی آن در معرض کاهش سرعت هستند. ، با توجه به زمان کافی؟ حدس می زنم آنچه که کنجکاو هستم این است که آیا با توجه به اینکه آنتروپی باید افزایش یابد، آیا هیچ وقت جسمی وجود دارد که در حرکت یکنواخت یا سکون یکنواخت باقی بماند؟ | آیا آنتروپی در قانون اول نیوتن صدق می کند یا عملکرد بر اساس همیشه به یک عامل خارجی نیاز دارد؟ |
113290 | من چیزی شبیه این دارم:  برای ولتاژ داده شده (سیم قرمز 9 ولت، سیم آبی 0 ولت) می خواهم میدان الکترواستاتیکی را شبیه سازی کنم. من قبلاً می دانم که مثلاً در نقطه (10.5;0) 10 ولت و غیره وجود دارد. می خواهم میدان الکترواستاتیکی را برای مقایسه آینده و گزارش خود شبیه سازی و رسم کنم. آیا نرم افزاری برای انجام این کار وجود دارد؟ من دوست دارم با Maple کار کنم، بنابراین اگر جعبه ابزاری وجود دارد، خوشحال می شوم در مورد آنها بشنوم. برای اینکه طرح موقعیت کمی متفاوت اکنون افتضاح به نظر می رسد:  | شبیه سازی / ترسیم میدان الکترواستاتیک |
71894 | فرض کنید یک دال دی الکتریک حاوی مولکول های قطبی است (که بیشتر قابل قطبش نیستند). هنگامی که در یک میدان الکتریکی قرار می گیرند، (برای سادگی، یک میدان یکنواخت)، خود را مطابق میدان تراز کنید. * آیا آنها کاملاً تراز می شوند تا همه مولکول ها هیچ گشتاور خالصی روی آنها نداشته باشند یا این فقط یک آرایش کلی است که کمتر تصادفی است و کمی ترجیح می دهد یک گشتاور دوقطبی خالص مطابق با میدان داشته باشد؟ * چه تأثیراتی در دی الکتریک میزان هم ترازی را تعیین می کند؟ تلاش بسیار ضعیفی برای توضیح این موضوع با انرژی حرارتی مولکول ها، یعنی $1/2k_b T$ در دمای $T$ وجود داشت. آیا کسی می تواند توضیح دهد که چگونه قدرت میدان و انرژی حرارتی برای تعیین میزان هم ترازی با هم تعامل دارند؟ | دی الکتریک با مولکول های قطبی |
113294 | در طول روز وقتی به آسمان نگاه می کنیم (به غیر از ابرها) چه می دیدیم، اگر پراکنده ریلی آسمان را آبی نمی کرد؟ آیا آسمان مثل شب تاریک خواهد بود؟ | اگر آبی نبود در آسمان چه می دیدیم |
71891 | NB - من این سوال را دوباره در فیزیک پست می کنم زیرا شانسی برای دریافت پاسخ از سایت ریاضی StackExchange نداشته ام - این یک مشکل نسبتاً کاربردی است بنابراین احتمالاً به هر حال اینجا بهتر است. ** من با قضیه پارسوال درگیر هستم. من سعی می کنم تغییرات در حوزه زمانی را به مقدار متوسط در حوزه فرکانس مرتبط کنم. برای انجام این کار، من تبدیل فوریه را روی یک سیگنال تصادفی دلخواه انجام می دهم که با 2048 نقطه تولید کرده ام (اگرچه نمودار زیر فقط 100 مورد از آنها را نشان می دهد) و توزیع استاندارد (در این مورد خاص) 0.58:  دامنه فرکانس، پس از FFT، به این صورت است:  با مقدار متوسط 0.022 - اگرچه این بستگی به تعداد نمونه های استفاده شده دارد. حالا وقتی میخواهم قضیه پارسوال را اعمال کنم، جایی که: $\sum_{n=0}^{N-1} |x[n]|^2 = \frac{1}{N}\sum_{n=0}^ {N-1} |X[k]|^2 $ من با مشکل مواجه شدم. وقتی جمعبندی را انجام میدهم، برای حوزه زمان 678 و برای دامنه فرکانس 0.662 میگیرم. وقتی ضریب $1/N$ را اعمال میکنم، در نهایت به 0.0003 برای سمت فرکانس میرسم - واضح است که فاصله زیادی وجود دارد! بدیهی است که من در جایی اشتباه می کنم، اما نمی توانم ببینم کجا. این مقدار زیاد، چندان دلگرم کننده نیست... از کمک شما متشکرم! | قضیه پارسوال روی سیگنال تصادفی |
24033 | این همان چیزی است که به مفهوم تونل زنی یک جهان کوانتومی از هیچ به وجود منجر می شود، درست است؟ ایده این است که شار احتمال از ابرفضا (فضای پیکربندی) در تکینگیها و در ابرفضا در هندسههای غیرمفرد در بینهایت زمانی گذشته جریان مییابد. اگر بخواهم آن را به تصویر بکشم، این یک فضای دو بعدی مینکوفسکی است (مختصات (a, phi)) که در آن میتوان به طور دلخواه حلقهای وجود داشته باشد که مرزی متشکل از تکینگیها را نشان میدهد که در آن شار احتمال به سمت بینهایت زمانی گذشته خارج میشود تا زمانی که به آن برسد. نواحی غیرتکینگی در مرکز (a=0، phi=محدود) که در آنجا تبدیل به داخلی شده و به آن تزریق می شود. ابرفضا... و در نهایت به مرز مفرد برمی گردیم و سپس دوباره خروجی. موج خروجی باید در منطقه مجاز کلاسیک وجود داشته باشد. پس این بدان معناست که شار احتمال به ابرفضا تزریق میشود، تونلهای جهان به وجود میرود و با فروپاشی جهان به تکینگی، شار احتمال از ابرفضا خارج میشود؟ | آیا کسی می تواند شار احتمال در شرایط مرزی تونل زنی ویلنکین را توضیح دهد؟ |
102031 | عکس مدار/مشکل:  من مشکل را درست متوجه شدم، اما میخواهم مطمئن شوم که استدلال من برای آن درست است. جریان سمت چپ باتری 2.1 ولتی جریان آن برابر با $I_1$ است زیرا حامل های شارژ به هر حال از هم جدا نمی شوند و باتری فقط روی آنها کار می کند و حامل ها را از پتانسیل پایین به پتانسیل بالا منتقل می کند. با این حال، اگر $I= \frac{dQ}{dt}$، آیا تامین انرژی از طریق انتقال بارها از پتانسیل پایین به پتانسیل بالا باعث نمیشود که شارژها سریعتر حرکت کنند، یعنی جریان را افزایش دهد؟ کمی مبهم در مورد اینکه چرا این جریان یکسان است، اگر کسی بتواند مرا روشن کند، بسیار ممنون می شوم. | حلقه و جریان Kirchoff |
103631 |  در تصویر بالا یک دوچرخه سوار (که در یک منحنی حرکت می کند) است که مرکز جرمش دو نیرو دارد که روی آن اثر می گذارد. این دو نیرو - یک نیروی گریز از مرکز افقی F (گریز از مرکز)* و یک نیروی گرانشی عمودی میلی گرم - نیرویی را ایجاد می کنند که مرکز جرم دوچرخه سوار را به صورت مورب به سمت زمین می کشد. سوال من اینجاست: چرا دوچرخهسوار [که من بهعنوان یک نوار سیاه تصویر کردهام] در جای خود میماند _اگر_ (و فقط اگر) خودش را بر اساس نیروی حاصله همانطور که در تصویر نشان داده شده است قرار دهد؟ مربی من به من گفت که دوچرخهسواری برای هر پیکربندی دیگر شروع به خم شدن به چپ یا راست میکند، و این _ نوعی _ حس شهودی دارد، اما من ترجیح میدهم دانش خود را تنها بر اساس شهود ضعیف قرار ندهم. *من به اشتباه نیروی گریز از مرکز را در تصویر مرکز گریز نامیده ام. EDIT: آیا ممکن است موقعیت دوچرخه سوار همانطور که در تصویر نشان داده شده است _تنها موقعیتی باشد که در آن یک تبدیل کج شدن _از_ به سمت چپ _به_ کج شدن به راست رخ می دهد. (به طوری که سیستم به یک معنا متعادل باشد)؟ | نیرویی که در مرکز جرم عمل می کند |
30173 | بنابراین من می خواهم انتشار دهنده فوتون بدون جرم کوانتومی را محاسبه کنم. برای انجام این کار، من $$ A_\mu(x) = \sum\limits_{i=1}^2 \int \frac{d^3p}{(2\pi)^3} \frac{1}{ مینویسم \sqrt{2\omega_p}} \left( \epsilon_\mu^i (p) a_{p,i} e^{-i p \cdot x} + { \epsilon_\mu^i} ^* (p) a_{p,i}^\dagger e^{i p \cdot x} \right) $$ که در آن $\epsilon_\mu^i(p),~ i = 1,2$ قطبش های پایه مناسب هستند در گیجی که برای کار انتخاب می کنیم. سپس انتشار دهنده را محاسبه می کنم که به صورت $\left< 0 \right| T \left\\{ A_\mu(x) A_\nu(y) \راست\\} \چپ| 0\right>$. با استفاده از فرمول بالا این را محاسبه می کنم. من $$ \left< 0 \right| دریافت می کنم T \left\\{ A_\mu(x) A_\nu(y) \راست\\} \چپ| 0\right> = \int \frac{d^4p}{(2\pi)^4} \frac{i}{p^2 + i\epsilon} \left( \sum\limits_{i=1}^ 2 \epsilon_\mu^i (p) {\epsilon_\nu^i}^*(p)\right) e^{-i p \cdot (x-y)} $$ برای تکمیل این محاسبه، من اکنون باید (در گیج $\xi$ عمومی)، $$ \sum\limits_{i=1}^2 \epsilon_\mu^i (p) {\epsilon_\nu^i}^*(p) را نشان دهید = -\eta_{\mu\nu} + \left( 1 - \xi \right) \frac{p_\mu p_\nu}{p^2} $$ این مرحله آخر جایی است که من گیر میکنم. من می دانم که این انتشار دهنده کلاسیک فوتون در گیج عمومی $\xi$ است. اما چگونه می توانم آن را دقیقاً به قطبی شدن ها مرتبط کنم؟ همچنین، من میدانم که برای فوتونهای روی پوسته، (با $p^2 = 0$)، مجموع قطبش $$ \sum\limits_{i=1}^2 \epsilon_\mu^i (p) را نشان میدهد. epsilon_\nu^i}^*(p) = -\eta_{\mu\nu}+ \frac{p_\mu {\tilde p}_\nu + {\tilde p}_\mu p_\nu}{p \cdot {\tilde p}} $$ جایی که ${\tilde p}^\mu = (p^0, - \vec{p})$. من نمی دانم چگونه این را برای فوتون های خارج از پوسته گسترش دهم. هیچ کمکی؟ | چگونه می توان انتشار دهنده کوانتومی یک فوتون بدون جرم را محاسبه کرد؟ |
76329 | من به تاسیسات خورشیدی ایوانپا نگاه می کردم و به ذهنم رسید که آرایه بزرگ آینه ها می تواند به عنوان نوعی آرایه تلسکوپ در شب دو برابر شود. آب و هوای بیابان برای این کار ایده آل خواهد بود و به هر حال در شب برق تولید نمی شود. | آیا یک آرایه آینه ای که برای نیروگاه خورشیدی حرارتی استفاده می شود می تواند به عنوان یک تلسکوپ در شب عمل کند؟ |
109780 | ما با معادله شرودینگر آشنا شروع می کنیم: $$ i\hbar \frac{\partial \left|\psi_S\right\rangle}{\partial t} = \hat{H}_S \left|\psi_S\right\rangle $ $ وقتی به تصویری متفاوت از عکس شرودینگر با تبدیل واحد تغییر می کنیم $\hat U$: $$ \left|\psi_S\right\rangle = \hat{U}\left|\psi_P\right\rangle $$($S$ نشان دهنده تصویر شرودینگر و $P$ نشان دهنده تصویر دلخواه) اگر $\left|\psi_S\right\rangle = \hat{ را وصل کنیم U}\left|\psi_P\right\rangle$ وارد معادله شرودینگر میشویم: $$ i\hbar \frac{\partial \left|\psi_P\right\rangle}{\partial t} = \hat{H}_P \left|\psi_P\right\rangle $$ where $$ \hat{H}_P = U^\Dagger \hat{ H_S} U - i\hbar U^\dagger \frac{\partial U}{\partial t} $$ همیلتونی در این تصویر دلخواه است. بنابراین، سؤال این است - اگر همیلتونی قابل مشاهده است، آیا نباید مقادیر انتظاری یکسانی در هر دو تصویر داشته باشد - اما عبارت دوم در $\hat H_P$ آنها را نابرابر می کند. زیرا: $$ \left\langle\psi_P\right|\hat{H}_P\left|\psi_P\right\rangle = \left\langle\psi_P\right| U^\dagger \hat{H_S} U \left|\psi_P\right\rangle - i\hbar \left\langle\psi_P\right| U^\dagger \frac{\partial U}{\partial t}\left|\psi_P\right\rangle $$ این به این صورت ساده می شود: $$ \left\langle\psi_P\right|\hat{H}_P\left |\psi_P\right\rangle = \left\langle\psi_S\right| \hat{H_S} \left|\psi_S\right\rangle - i\hbar \left\langle\psi_P\right| U^\dagger \frac{\partial U}{\partial t}\left|\psi_P\right\rangle $$ به ما میگوید که مقادیر انتظاری در دو تصویر مختلف یکسان نیستند. من دلیلی نمی بینم که ترم آخر باید صفر باشد. اینجا چه اشکالی دارد؟ آیا همیلتونین تا حدودی با سایر قابل مشاهده ها متفاوت است؟ | ارزش انتظاری هامیلتونی در تصاویر مختلف مکانیک کوانتومی |
23351 | در حین حرکت نوسانی، چه یک آونگ ساده باشد، چه بلوک روی فنر، یا مایعی که در یک چاه به جلو و عقب میچرخد... 1. آیا انرژی یا تکانه حفظ میشود یا هر دو؟ چرا؟ 2. آیا انرژی یا تکانه (یا هر دو) عامل محرک برای عبور جرم از نقطه تعادل است؟ چرا؟ | تکانه و انرژی در نوسانات |
91548 | برای ایجاد نمودارهای بدنه، شیب ها، فنرها و غیره رایگان در کتاب های فیزیک مقدماتی از چه نرم افزاری استفاده می شود؟ من میدانم که Adobe، Luxology و بسیاری دیگر میتوانند، اما من بیشتر به نرمافزارهایی با اشیاء آماده علاقهمندم، که همچنان میتوانند نمودارهای خوبی را با تلاش کمتر ایجاد کنند. اکثر کتاب های درسی دارای 100 عدد از این نمودارها هستند که ظاهر خوبی دارند. | شرکت های انتشاراتی از چه نرم افزاری برای ایجاد نقاشی برای کتاب های درسی استفاده می کنند؟ |
3496 | تفاوت اصلی بین این سه نظریه کوانتومی چیست؟ 1. مکانیک کوانتومی (QM)، 2. نظریه میدان کوانتومی (QFT)، 3. گرانش کوانتومی (QG). | تفاوت های اصلی بین این سه نظریه کوانتومی: QM، QFT و QG چیست؟ |
128627 | از آنجایی که $\renewcommand{\unit}[1]{\,\mathrm{#1}} 1\unit{dm} = 10^{-1}\unit{m}$، نتیجه میشود که $1\unit{dm^ 3} = 10^{-1} \times 10^{-1} \times 10^{-1} \unit{m^3} = 10^{-3} \unit{m^3}$. با این حال، در ریاضیات معمولی معادله زیر صادق است: $$a\,b^{3} = a\,b\,b\,b$$ با توجه به موارد فوق، واحد مکعب باید به صورت زیر گسترش یابد: $$\mathrm {dm^3} = \mathrm{dmmm}$$ در حالی که در استفاده واقعی (همانطور که در معادله دوم مشاهده میشود) بسط $\mathrm{dddmmm}$ است، که به جای استفاده از $\mathrm{(dm)^3}$ ناشی می شود. $$\mathrm{(dm)^3} = \mathrm{dddmmm}$$ به طور خلاصه: چرا از پرانتز (معمولا؟) در واحدها استفاده نمی شود؟ | چرا واحدهای دارای قدرت، مانند cm³، با پرانتز احاطه نشده اند؟ |
68279 | نظریه موج چگالی لین شو یک نظریه (بسیار خوب) برای توضیح ساختار بازوی مارپیچی کهکشان های مارپیچی است. از کجا می توانم معادلات زیربنایی این نظریه را پیدا کنم؟ * * * من شبیه سازی کامپیوتری آن را دیده ام، به این ترتیب آن را یک نظریه بسیار خوب یافتم... و غیره | معادله تئوری موج چگالی لین شو چیست؟ |
101679 | معادله اثر فوتوالکتریک $$hf=\phi+{1\over{2}}mv_{\text{max}}^2$$ است با توجه به اینکه $hf$ یک فوتون _تک_و ${ را توصیف میکند چگونه منطقی است. 1\over{2}}mv_{\text{max}}^2$ حداکثر انرژی جنبشی را روی _ بسیاری از الکترون ها توصیف می کند؟ چرا فوتون نمی تواند الکترون های زیادی آزاد کند که _فقط_ از $KE=\phi$ فراتر می رود؟ یا اگر $hf$ دقیقاً به حداکثر $KE$ مربوط باشد، آیا این به این معنی نیست که _فقط یک_ فوتون آزاد میشود، در این صورت زیرنویس $\text{max}$ معنی ندارد؟ | چرا «max» در $hf=\phi+{1\over{2}}mv_\text{max}^2$؟ |
76325 | من یک تمرین را حل کرده ام، اما نتیجه ای که به دست آورده ام اشتباه است و نمی توانم دلیل آن را بفهمم. اگه بتونی کمکم کنی خیلی ممنون میشم بیایید یک استوانه باردار را در نظر بگیریم، شعاع آن برابر با R و ارتفاع آن=4R است. مرکز آن در مبدأ محورهای دکارتی و محور آن موازی با محور z است. ما چگالی حجمی بار را می دانیم: $\rho= 2az \epsilon$ که در آن $a، \epsilon$ ثابت $>0$. یک میدان الکتریکی در داخل سیلندر وجود دارد که توسط: $E_{ox}=0، E_{0y}=0، E_{0z}=az^2$ توضیح داده شده است. مبدا محورها من به شرح زیر فکر کرده ام. با استفاده از اولین معادله ماکسول، چگالی حجمی بار را پیدا کردم: $\rho=2\epsilon_0 a z$. در فاصله بسیار زیاد تا مبدأ، می توانم استوانه را مانند دوقطبی الکتریکی در نظر بگیرم، با بار مثبت در مرکز و قسمت بالایی سیلندر و بار منفی در مرکز قسمت پایینی متمرکز شده است: بنابراین $Q_+ $ در (0,0,R) و $Q_-$ در (0,0,-R) خواهد بود. اکنون، من به لحظه دوقطبی نیاز دارم، ${\bf p}=q{\bf a}$ که در آن ${\bf a}$ بردار بار منفی به بار مثبت است. من $\rho$ را ادغام کردم و $q=\int_0^{2R}\int_0^R\int_0^{2\pi}2az\epsilon r d\theta dr dz$ را بدست آوردم و $q=4\ را بدست آوردم pi a \epsilon_0 R^5$ سپس a=2R را گزاشتم، بنابراین $p=8\pi a \epsilon_0 R^4$ را به دست آوردم. درست است نتیجه $p=32/3 \pi a \epsilon_0 R^5$ است. | (مرور تمرین) لحظه دوقطبی الکتریکی را پیدا کنید |
107586 | خطوط فیلد فقط باید یک نمایش بصری یک میدان را ارائه دهند. یک قانون برای ساخت آنها وجود دارد: یک جسم را به یک میدان بگیرید، آن را با d$\mathbf{r}$ حرکت دهید و جهت نیروی ناشی از میدان را رسم کنید. این کار را به طور نامحدود انجام دهید، همه d$\mathbf{r}$ را وصل کنید و یک خط بگیرید. یک _خط میدان_. چند نمونه از خواص رایج خطوط میدان: چگالی خطوط میدان به قدرت میدان مربوط می شود. در فیزیک پلاسما، اثری به نام انجماد شار وجود دارد که در آن تعداد خطوط میدانی که از یک کانتور عبور میکنند تحت تغییرات توپولوژیکی کانتور ثابت میمانند. **اما** خطوط میدان موقعیت فیزیکی را در فضا اشغال نمی کنند تا بتوانیم تعداد مورد نظر خود را رسم کنیم؟ پس آیا منطقی است که در مورد **تعداد** خطوط میدان صحبت کنیم؟ | آیا واقعا منطقی است که در مورد خطوط میدانی صحبت کنیم؟ |
128624 | آیا راهی برای تخمین تقریبی بازده کوانتومی یک آشکارساز عکس مانند سنسور CCD یا CMOS وجود دارد که فقط بر اساس تصویری که با آن گرفته شده است؟ من مقالات و راهنماهایی را خوانده ام (مانند این یکی: http://www.clarkvision.com/articles/digital.photons.and.qe/) که در امتداد آن چیزی است که من فکر می کنم، اما در تعجب هستم. اگر ممکن است راهی برای انجام آن بدون نیاز به منبع نور خوب کالیبره شده وجود داشته باشد. البته بدون کالیبراسیون تخمین بسیار _دقیق_ نخواهد بود، اما آیا حتی ممکن است؟ | تخمین بازده کوانتومی |
102961 | بیایید برای سادگی D-branes را در نظریه ریسمان بوزونی در نظر بگیریم. من یک سوال بسیار اساسی دارم که نتوانستم پاسخ آن را در چند کتاب درسی که در آن جستجو کردم به وضوح پیدا کنم. برای مثال D1-brane را در نظر بگیرید. در حجم جهانی 1+1 بعدی، یک میدان سنج (بردار با 2 مولفه واقعی) و 24 اسکالر وجود دارد که احتمالاً شکل برن را در فضا-زمان پارامتر می کند. برای مثال، من از کتاب درسی جانسون نقل قول میکنم که آنها دقیقاً مشابه نقشه مختصات جاسازی شده $X^{\mu}(\sigma,\tau)$ هستند که برای توصیف رشتههای بنیادی استفاده میشود. اما به نظر من یک تفاوت اساسی وجود دارد. ، زیرا ما فقط 24 اسکالر داریم و نه 26. این بدان معنی است که حجم جهانی بران باید به عنوان **گراف یک در نظر گرفته شود. map** $\mathbb{R}^2 \longrightarrow \mathbb{R}^{24}$ این یک محدودیت شدید بر روی اشکال مجاز برای یک brane است سوال در عنوان - من یک شرط انقباض را اضافه کردم تا راه حل بی اهمیتی مانند فشرده سازی فضا را رد کنم تاکید کرد، بنابراین شاید من چیزی را از دست داده ام و کاملاً در اشتباه هستم... من فکر کردم که توضیح می تواند از بار RR که توسط هر D-brane حمل می شود، زمانی که به سوپراسترینگ می روید باشد، اما این فقط یک حدس است. | آیا می توان D-brane را بسته و منقبض کرد؟ |
18409 | من در حال بررسی برخی یادداشت های قدیمی پردازش تصویر هستم و مشکل زیر را دارم: > دوربینی با صفحه نمایش $2cm\ در\ $2cm $ و یک لنز $15mm$ دارم. > اگر می خواهید یک شی 1.5 میلیون دلاری نیمی از تصویر به دست آمده را بگیرد، فاصله > چقدر باید باشد؟ به نظر می رسد معادله استاندارد $x = \frac{fX}{Z}$ باید در اینجا مفید باشد، اما مطمئن نیستم که آیا این اطلاعات اصلاً فاصله کانونی را نشان می دهد یا خیر. این را چگونه باید حل کرد؟ | فاصله کانونی لنز چگونه فاصله دوربین تا یک جسم را تغییر می دهد؟ |
108256 | من یک ریاضیدان هستم. من یک هدف (تا حدودی بلندمدت) درک برخی از بینشهای فیزیکی دارم که بر حوزه تحقیق من تأثیر گذاشته است. برای این منظور مدتی پیش روشهای ریاضی آرنولد را در مکانیک کلاسیک خواندم، اما چیزی که متوجه نشدم از آن زمان تاکنون مرا آزار میدهد. در فصل اول، آرنولد حرکتی از ذرات $n$ را در $\mathbb{R}^3$ به عنوان یک نقشه $\mathbf{x}:\mathbb{R} \rightarrow \mathbb{R}^N$ برای $ تعریف میکند. N=3n$. سپس فصل اول در مورد انواع حرکات مجاز است. در بخش 2 بعدی، آرنولد مشاهدات زیر را انجام می دهد: > طبق اصل تعیین نیوتن، همه حرکات یک سیستم به طور منحصر به فرد با موقعیت های اولیه خود تعیین می شوند ($\mathbf{x}(t_0) \in > \mathbb{R}^N$ ) و سرعت های اولیه ($\mathbf{\dot{x}}(t_0) \in > \mathbb{R}^N$). این مهم به نظر می رسد و من انتظار دارم که این روی انواع توابع $\mathbf{x}$ تاثیر بگذارد. او ادامه می دهد: > به طور خاص، موقعیت ها و سرعت های اولیه > شتاب را تعیین می کنند. به عبارت دیگر، یک تابع $\mathbf{F} وجود دارد: \mathbb{R}^N > \times \mathbb{R}^N \times \mathbb{R} \rightarrow \mathbb{R}^N$ مانند که $$ > \mathbf{\ddot{x}} = \mathbf{F}(\mathbf{x},\mathbf{\dot{x}},t). $$ بنابراین مفهوم اصل تعیین نیوتن این است که شتاب از معادله دیفرانسیل مرتبه دوم تبعیت می کند. این به نظر من کاملاً خالی است. هر تابع $\mathbf{x}$ از معادله دیفرانسیل مرتبه دوم تبعیت می کند (تا زمانی که دو بار متمایزپذیر باشد). کسی می تواند برای من توضیح دهد که آرنولد در اینجا چه می گوید. احساس می کنم چیز مهمی را از دست داده ام. | اصل تعین نیوتن |
76810 | میتوانیم فیلدها را با دو فرمالیسم توصیف کنیم: برداری و اسپینور. این نتیجه امکان نمایش تکرار تقلیلناپذیر گروه لورنتس بهعنوان محصول متقاطع مستقیم دو نمایش تقلیلناپذیر $SU(2)$ یا دو $SO(3)$ است. فرمالیسم برداری متخلخل تر است، زیرا کار با آن راحت تر است. اما برخی نظریهها (مدلهای تعامل) وجود دارد که در آنها معرفی فرمالیسم اسپینور دارای مزایایی است. گاهی اوقات نمیتوانیم از معرفی اسپینورها اجتناب کنیم (در مورد چرخش نیم عدد صحیح میدان) و گاهی اوقات میتوانیم با معرفی فیلدهای $SU(2)$ تعامل ایجاد کنیم (مانند نظریه یانگ میلز). بنابراین، سوال من این است: فرمالیسم اسپینور چقدر برای استفاده در نظریه میدان کوانتومی مناسب است (علاوه بر نتایج فوق)؟ | فرمالیسم اسپینور در QFT |
76812 | من با جبر خطی که برای حل یک مسئله جرم جفت استفاده می شود مشکل دارم. $\ddot{x}_1 = -(2k/m)x_1 + (k/m)x_2$ و $\ddot{x}_2 = (k/m)x_1 - (2k/m)x_2$ Shankar سپس مقدار معادله به صورت ماتریسی $$\left \lbrack \matrix{ \ddot{x}_1 \cr \ddot{x}_2 }\right \rbrack = \left \lbrack \matrix{ \Omega _{1,1} & \Omega _{1 ,2} \cr \Omega _{2,1} & \Omega _{2,2}} \right \rbrack \left \lbrack \ماتریس{x_1 \cr x_2} \right \rbrack$$ که در آن $\Omega _{i,j}$ برابر با -$(2k/m)$ و $(k/m)$ در معادلات اصلی است. این قسمتی است که من متوجه نمی شوم، او ادامه می دهد که این معادله (ماتریس بالا) بر اساس یک مبنای خاص تنظیم شده است. معادله کلی در اینجا $\left| است \ddot{x}(t) \right \rangle = \Omega \ چپ| x(t) \right \rangle$.. توضیح او این است که معادله با طرح (معادله کت بالا) بر اساس بردارهای $\left| 1 \right \rangle$ و $\left| 2 \right \ به دست میآید. rangle$ که اهمیت زیر را دارند: $\left| 1 \right \rangle$ اولین جرم جابجا شده توسط واحد، جرم دوم بدون جابجایی، 2 \راست \rangle$ اول جرم بدون جابجایی، توده دوم جابجا شده توسط هیو در ادامه صحبت می کند که چگونه ماتریسی قلع پایه ای را پیدا کنیم که تغییر پایه چگونه کار می کند. | توده های زوج - تغییر در اساس |
108255 | در حضور میدان الکترومغناطیسی در تقریب دوقطبی (${\boldsymbol A} = {\boldsymbol A}(0,t)$) دو شکل $$H_{{\boldsymbol d}\cdot {\ داریم. علامت پررنگ E}} = - q {\boldsymbol r}\cdot {\boldsymbol E}(t)\,\,\,\,\, ,\,\,\,\, H_{{\boldsymbol p}\cdot {\boldsymbol A}} = - \frac{q}{m} {\boldsymbol p} \cdot {\boldsymbol A}(t) $ $ سوال نشان می دهد که احتمالات انتقال وابسته به زمان مرتبه اول از مقدار $t \ به \pm \infty $ در واقع برای دو انتخاب تعامل برابر است. برای تجدید، من با نماد شیف از تئوری اغتشاش کار می کنم که در آن به ما $$ a_k داده می شود^{(1)} = \frac{1}{i \hbar} \int\limits_{-\infty}^{ \infty} \langle k | H'(t) | n \rangle e^{i \omega_{kn} t'} dt'$$ (بخش اول این سوال اثبات $\langle k | {\boldsymbol p} | n \rangle = i m \omega_{kn} \langle k |. n \rangle $ با استفاده از معادله حرکتی هایزنبرگ و اتمی همیلتونی $H. \frac{{\boldsymbol p}^2}{2 m} + V({\boldsymbol r})$ ) که به راحتی با استفاده از روابط کموتاسیون انجام می شود. تنها اطلاعات دیگری که به ما داده می شود این است که ${\boldsymbol A}(t)$ یک تابع صاف در مرزهای $t \to \infty$ است. من چند چیز را با استفاده از رابطه قسمت اول به شکل $\langle k | امتحان کردم {\boldsymbol p}\cdot {\boldsymbol A} | n \rangle = i m \omega_{kn} \langle k | {\boldsymbol r}\cdot {\boldsymbol A} | n \rangle $ و این واقعیت که ${\boldsymbol E} \approx -\frac{\partial {\boldsymbol A}}{\partial t}$ در تقریب دوقطبی ما است، اما همه چیز به چیزی که من میخواهم کاهش نمییابد. . با تشکر | اثبات دو شکل اغتشاش برهمکنش اتم-میدان همیلتونی معادل هستند |
82048 | سرعت انبساط کیهان 74.2 کیلومتر بر ثانیه در هر مگاپارسک است. سن جهان 13.798 میلیارد سال است که دورترین لبه قابل مشاهده جهان را در فاصله 13.798 میلیارد سال نوری قرار می دهد - این مدت زمانی است که نور از ما به ما می رسد. آنجا، و قبل از آن تاریخ هیچ منبع نوری وجود نداشت. اکنون بخش قابل مشاهده جهان با چه سرعتی منبسط می شود؟ مقداری از تبدیل واحد و ضرب: 13798000000 سال نوری در مگاپارسک = 4 230.39567 مگاپارسک [1] 74.2 کیلومتر بر ثانیه در سال نوری/سال = 0.000247504559 سال نوری در سال نوری [2]، نرخ انبساط را در دو ضرب میکنم. 1.04704221 سال نوری در سال در هر فاصله تا لبه قابل مشاهده کیهان. سرعت 1 سال نوری در سال سرعت نور است. 0.047 به شدت کوچک به نظر می رسد. احتمالاً در محدوده خطای تخمین های سرعت انبساط کیهان و سن کیهان. آیا این یک تصادف است یا به نوعی مقید است - و اگر چنین است، عواقب آن چیست؟ | آیا سرعت 74.2 کیلومتر بر ثانیه در هر مگاپارسک تصادفی است؟ |
107632 | من روی پیکربندی میدانی کار میکنم که باید به سرعت از بین برود و با لغو هوشمندانه لحظه دوقطبی سیستم به وابستگی 1/r^5 دلاری رسیدم، اما برای اینکه ترتیبات بهتری داشته باشم باید مرتبه بالاتر را بفهمم. لحظات یک حلقه ساده نیز. گریفیث (صفحه 243، ویرایش سوم) به این انتگرال $\oint (r')^{n}P_n(cos \theta ') d L'$ اشاره می کند، با $P_n$ به عنوان چند جمله ای های لژاندر، اما من در مورد چگونگی آن را برای لحظات بالاتر ارزیابی کنید زیرا برای اصطلاح دوقطبی گریفیث ترفند هوشمندانه ای انجام می دهد که من خیلی مطمئن نیستم برون یابی می کند. من احساس میکنم حلقه فعلی آنقدر سیستم ساده و مرتبی است که لحظات بالاتر را میتوان در جایی جدولبندی کرد، فقط به عنوان مثالی از نحوه محاسبه سفارشهای بالاتر، اما پس از چند روز جستجو در گوگل و کتابخانه نمیتوانم آنها را پیدا کنم. | گشتاور چهار قطبی و بالاتر برای حلقه جریان ساده |
101675 | من خوانده ام که D'Alembertian برای یک میدان اسکالر $$ \Box = g^{\nu\mu}\nabla_\nu\nabla_\mu = \frac{1}{\sqrt{-g}}\partial_ است. \mu (\sqrt{-g}\partial^\mu). $$ 1. دقیقا چه زمانی این درست است؟ فقط برای $\Box \phi$ که در آن $\phi$ یک میدان اسکالر است؟ 2. دقیقا چگونه نشان داده شده است؟ 3. آیا فقط روی پوسته، از معادلات اویلر-لاگرانژ یک میدان اسکالر درست است؟ | D'Alembertian برای یک میدان اسکالر |
79364 | خوب، بنابراین امپدانس مشخصه به عنوان جذر نسبت نفوذپذیری فضای آزاد (µo) بر حسب هنری بر متر (H/m) به گذردهی فضای آزاد (o) بر حسب فاراد بر متر محاسبه می شود (F/ m ) با توجه به منابعی که در اینترنت پیدا کردم. این به 377 اهم (تقریبا) می رسد. در حال حاضر امپدانس به عنوان یک اثر بازدارنده برای جریان چیزی توصیف می شود، برای جریان الکتریکی در سیمی که در آن امپدانس مشخصه خط (از آنجایی که خط از ظرفیت خازنی و القایی در واحد طول تشکیل شده است) منطقی تر است از جریان AC / جلوگیری می کند. جریان DC. سوال من این است که چرا در جهان فضای آزاد امپدانس مشخصی دارد؟ این برای من معنی ندارد. سیم ها بسیار منطقی هستند، اما فضای خالی با امپدانس 377 اهم بسیار زیاد است و مشخص نیست که چرا چنین مقداری وجود دارد. | چرا خلاء دارای امپدانس مشخصه غیر صفر نسبت به تابش الکترومغناطیسی است؟ |
109123 | > خازن (شماره گایگر) از سیم با شعاع $R_1 = 5 mm$ و > لوله کواکسیال با شعاع $R_2 = 5 cm$ ساخته شده است. با توجه به اینکه ولتاژ شکست هوا 30 کیلو ولت بر سانتی متر است، حداکثر ولتاژ روی خازن چقدر است؟ ظرفیت $C = \frac{2\pi \epsilon_0}{\ln {R_2\over R_1}} = 2.42*10^{-11}$ و ولتاژ $V_c = \frac{Q \ln { R_2 \over R_1}}{2\pi \epsilon_0}$. من فکر می کنم که نکته کلیدی در اینجا یافتن رابطه بین ولتاژ کلی خازن و ولتاژ بین الکترودها است که متناسب با مقدار فضای بین آنها کوچکتر است. اما دقیقا چقدر؟ | ولتاژ شکست |
23356 | من دانشجوی رشته ریاضی هستم. اما اکنون در حال مطالعه معادله KDV هستم که از معادله شرودینگر استفاده می کند. سوال من این است که در معادله شرودینگر مستقل از زمان$$\psi_{xx}-(u-\lambda)\psi=0$$,و زمانی که $x\to|\infty|,u\to0,u_x\to0$ دو سوال برای من وجود دارد: * چرا همه مقادیر ویژه واقعی هستند؟ * چرا مقادیر ویژه گسسته برای $\lambda<0$ و مقادیر ویژه پیوسته برای $\lambda>0$ وجود دارد؟ | مقدار ویژه معادله شرودینگر |
43963 | اصطکاک هوا پس از چه سرعتی شروع به گرم کردن جسم می کند؟ من می دانم که در حال حاضر ممکن است محدودیت های تکنولوژیکی وجود داشته باشد ... اما آیا از نظر تئوری ممکن است جسمی در جو آنقدر سریع حرکت کند که موج ضربه ای به پلاسما تبدیل شود؟ برای اینکه این اتفاق بیفتد، یک جسم باید به چه سرعتی برسد؟ | یک هواپیما باید چه سرعتی داشته باشد تا موج ضربه ای آن به پلاسما تبدیل شود؟ |
109788 | من در حال حاضر در تلاش برای درک این مقاله هستم: http://journals.aps.org/prl/abstract/10.1103/PhysRevLett.96.255503 من واقعا مشتق آنها از فرمول Landauer برای فونون ها با استفاده از توابع Nonequilibrium Green (NEGF) را به دلیل فشرده بودن آن دوست دارم. . من در درک آن با مشکل مواجه هستم، زیرا از آنجایی که زیاد مخفف شده است. آیا کسی با دانش عمیق تری از فیزیک کوانتومی و/یا توابع گرین می تواند به من کمک کند تا بفهمم؟ به خصوص من در مورد چگونگی رسیدن آنها به معادله شماره (3) تعجب می کنم: $J_{th} = -\lim_{t'-t} \sum_{i\in L، j \in S، \alpha\beta=x، y,z} \frac{k_{i\alpha,j\beta}}{2} [\mathrm{i} \hbar \frac{d}{dt'} G_{i\alpha,j\beta}^<(t, t') +h.c.]$. چگونه حد و اشتقاق زمانی را از $J_{th} = -\langle \dot H_L \rangle = -\langle [H_L, H_{sys}]\rangle$ بدست میآورند؟ من نمی بینم که از کموتاتور می آید. هر ایده ای؟ پیشاپیش بسیار متشکرم | استخراج فرمول لاندوئر برای فونون ها با استفاده از توابع گرین غیرتعادلی |
101094 | برای بررسی رابطه بین جریان و نیرو از تعادل استفاده شد. تعادل با یک میله مسی که روی آن و میله دوم در بالای آن ثابت شده بود، همانطور که در نمودار نشان داده شده است، تنظیم شد. هر میله به یک منبع جریان متصل بود. نمودار مقیاس نیست.  میله های مسی سفت و سخت، هر کدام 2.6 متر طول و موازی بودند. جریان در میله بالایی در 50 A ثابت نگه داشته شد. جریان های مختلف از میله پایینی عبور داده شد و خواندن تعادل برای هر جریان ثبت شد. قرائت ها در جدول زیر آورده شده است.  سوال من این است: چگونه می توانید فاصله بین 2 میله مسی را محاسبه کنید؟ | فاصله بین 2 میله مسی |
91541 | من اخیراً در حال مطالعه مقاله 08 اینچی در مورد لیتوگرافی با نوردهی دوگانه بودم: و به این فکر می کردم که آیا موادی وجود دارد که بتوان از آن برای ایجاد ماسکی برای مثال استفاده کرد. یک منبع نور 193 نانومتری که _فقط نسبت به نور با فاز خاص _ $\theta$ مات بود. ایده، در زمینه لیتوگرافی نوردهی دوگانه، قرار دادن دو ماسک است، یکی مات برای نور با مقداری فاز $\theta_a$ و دیگری مات برای نور با مقداری فاز $\theta_b$، که در آن (به رادیان) $$\ theta_a = \theta_b + \pi\cdot n$$ که در آن $n$ هر عدد صحیح غیر صفر است. بنابراین، می توان منبع نور منسجم مورد استفاده برای لیتوگرافی را با رادیان $\pi$ به الگوی یک ماسک و سپس دیگری تغییر فاز داد. این یک مرحله تراز برای زیرلایه در حال الگوبرداری را ذخیره می کند. آیا سابقه ای برای چنین چیزی وجود دارد؟ یا این سوال مزخرف است؟ | آیا تا به حال از ماسک های «فاز خاص» در زمینه لیتوگرافی با نوردهی دوگانه استفاده می شود؟ آیا این جور چیزها می توانند وجود داشته باشند؟ |
102032 | تقریباً به محض اینکه کتری را روشن میکنم، صدای آشنای کتری را ایجاد میکند، اما خیلی کوتاه پس از خاموش کردن برق، صدای جوش قطع میشود و کتری کاملاً بیصدا میشود. دمای آب (تقریبا) همان دمایی است که من آن را خاموش کردم. پس چرا زمانی که انرژی به آب اضافه می شود فقط صدا وجود دارد؟ | چرا کتری من فقط وقتی که روشن است صدا می دهد |
62660 | بیایید بگوییم که ما یک نظریه ماده تاریک سرد داریم، بنابراین ذرات ضعیفی را تصور می کنیم که برهم کنش ضعیفی دارند. حال، بیایید بگوییم که یکی از آن ذرات ماده تاریک در حین سفر در گوشته زمین، برهمکنش نادری دارد. بیایید همچنین تصور کنیم که این فعل و انفعال باعث می شود که ذره بیشتر انرژی خود را در چارچوب مرجع زمین از دست بدهد (همچنین نادر است، اما با این وجود واقع بینانه)، به طوری که از نظر انرژی امکان بالا رفتن از سطح زمین وجود ندارد. از آنجایی که فعل و انفعالات نسبتاً غیرمحتمل است، نمی تواند از حرکت باز بماند. آیا این درست است که تصور کنیم برای مدتی در مرکز زمین مدار خواهد چرخید؟ اگر مرکز زمین را در مبدا قرار دهیم و چگالی ثابت را فرض کنیم، همانطور که متوجه شدم، میدان باید این باشد: $$ \vec{F} = - \frac{4}{3} G \rho \pi \vec{r} $$ من از چندین منبع در مورد پیامدهای گرانش $1/r^p$ با $p \ne 2$ خواندهام، یعنی مربع معکوس نیست. در این مورد که $p=-1$ باشد چه اتفاقی می افتد؟ آیا مدار دوره ای خواهد بود؟ یا اینکه مسیر آن در طول زمان فقط یک گره بزرگ خواهد بود؟ | در یک فیلد $-\vec{r}$ می چرخد |
108258 | آیا کسی می تواند به من توضیح دهد که چرا میدان مغناطیسی القایی با تغییر شار مغناطیسی مخالفت می کند؟ آیا این یک چیز انرژی است؟ من میدانم که emf القایی $$ emf= - \frac{d\phi}{dt} $$ است، اما کتاب من توضیح رضایتبخشی (یا هیچ توضیحی) در مورد اینکه چرا چنین است ارائه نمیکند. من میدانم که یک منبع emf انرژی را تامین میکند و روی حاملهای شارژ کار میکند، اما نمیدانم چه ارتباطی با شار مغناطیسی دارد. | چرا EMF القایی با تغییر شار مغناطیسی مخالف است؟ سوال قانون لنز |
74411 | من بخش نمودار بدنه آزاد دینامیک را بسیار آسان می یافتم تا این که این سوال را پیدا کردم، به این صورت است: > یک میله AB در داخل یک پوسته کروی قرار می گیرد که سطح داخلی آن ناهموار است. > نمودار بدنه آزاد (FBD) میله را رسم کنید. > >  از هر کمکی متشکرم :) | نمودار بدنه آزاد میله در کره |
132426 | فرض کنید $S$ یک مجموعه ناهموار در فضازمان $M$ است. و $S$ بسته است. در همان زمان، هر ژئودزیک تهی $M$ $S$ را قطع می کند. پس، چرا هر منحنی زمان مانند از $I^+[S]$ به $I^-[S]$، $S$ را نیز قطع می کند؟ من می دانم که هر نقطه $r\ در M$ متعلق به $S$، یا $I^+[S]$ یا $I^-[S]$ است. زیرا اگر $r\notin S$، و یک $\gamma$ ژئودزیک تهی گذشته وجود داشته باشد که از $r$ شروع میشود، آنگاه $\gamma$ باید $S$ را در $q$ قطع کند. هر نقطه $p\in\gamma$ را انتخاب کنید و $p$ در آینده علی $q$ باشد، سپس یک $\eta$ ژئودزیکی تهی از $p$ وجود دارد و $S$ را در $s$ قطع می کند. بنابراین، ما میتوانیم یک منحنی زمانمانند پیدا کنیم که $r$ را به $s$ متصل میکند که به این معنی است که $r\ در I^+[S]$. اما متأسفانه، نمیتوانم بفهمم که چگونه میتوان هر منحنی زمانی را از $I^+[S]$ به $I^-[S]$ نشان داد که $S$ را قطع میکند. لطفاً راهنماییم می کنید؟ | اگر $S$ یک مجموعه آکرونال بسته در فضازمان باشد، هر منحنی زمانی مانندی است که از نقطهای در $I^+[S]$ شروع میشود و به نقطهای در $I^-[S]$ پایان مییابد؟ |
24969 | به منظور بررسی قانون De-Vaucouleurs در حال تلاش برای تعیین ایزوفوت ها در کهکشان های بیضوی هستیم. برای انجام این کار، می خواهیم داده ها را از یک فایل FITS به اکسل تبدیل کرده و با استفاده از قابلیت های ریاضی اکسل آنالیز کنیم. کسی میدونه چطور میشه همچین تبدیلی کرد؟ | چگونه یک فایل FITS را به فایل اکسل xls تبدیل کنیم؟ |
108250 | من یک مسئله مفهومی خاص دارم - من مشکلات موتور گرما را حل می کنم و فهمیدم چیزی دشوار است. بیایید یک قسمت ایزوباریک از یک چرخه موتور را در نظر بگیریم، فرض کنیم که گاز ایده آل از $2V$ به $V$ فشرده شده است. دما چگونه تغییر می کند؟ از معادله Clapeyron در نقطه قبلی، $T_2 = 2Vp/nR$ و در نقطه دوم $T_1 = Vp/nR$ است (برچسب 1 است، زیرا چرخه در آنجا بسته می شود). این بدان معناست که گاز فشرده دمای کمتری نسبت به غیر فشرده دارد؟ این دروغ است، نه؟ کسی می تواند این را برای من توضیح دهد؟ | دما در فرآیند ایزوباریک |
110461 | این یک شاخه از این سوال است. با توجه به جریان های گردابی و سرعت پایانی، من یک سوال تکلیف را پیدا کردم، اما از جزئیات بیشتر (و ترجمه نمادهای شرح داده شده در آن) در مورد نیروهای در حال بازی قدردانی می کنم. جریانهای گردابی از طریق مقاومت الکترونهایی که با میدانهای مغناطیسی برهمکنش میکنند، ایجاد میشوند، زیرا سیمپیچها را بریده و آنها را به سمت پایین میبرند. از آنجایی که مقاومت وجود دارد، منطقی است که این امر سرعت سقوط آهنربا را کاهش می دهد - اما تعادلی وجود خواهد داشت که به موجب آن کاهش بیشتر آهنربا باعث کاهش تولید شار مورد نیاز برای حفظ آن فرود کاهش می شود. بنابراین نیروهای موجود عبارتند از: * گرانش * جرم آهنربا * سیم پیچ سیم پیچ (سلونوئید؟) * مقاومت هوا (ممکن است کاهش یابد؟) آیا ممکن است اینها بیشتر شکسته شوند؟ آیا متغیرهای دیگری در حال بازی هستند؟ | چگونه ممکن است جریان های گردابی و سرعت پایانی شکسته شوند؟ |
103639 | واینبرگ در _سخنرانیهای مکانیک کوانتومی_ اشاره میکند که متاسفانه، ما نمیتوانیم به سادگی از تئوری اغتشاش مرتبه اول استفاده کنیم. حالت های ویژه انرژی بدون مزاحمت این به این دلیل است که ما به دنبال > مقادیر ویژه گسسته از همیلتونی کامل هستیم، که برای آنها بردارهای ویژه > $\Psi$ قابل عادی سازی هستند، به این معنا که $(\Psi,\Psi)$ متناهی است، > در حالی که $(\Phi_ {a,X},\Phi_{a,X})$ بی نهایت است. ما نمی توانیم در توان های یک اختلال > که یک بردار حالت با نرمال سازی پیوسته را به > تبدیل می کند که به عنوان یک حالت گسسته نرمال سازی شود، گسترش دهیم. من نمیتونم اینجا رو بگیرم چرا نظریه اغتشاش در اینجا شکست می خورد؟ درباره نمادها: از http://en.wikipedia.org/wiki/Born%E2%80%93Oppenheimer_approximation دنبال کنید، $T_{nuc}$ انرژی جنبشی هسته است، یعنی $T_n$ در ویکی. $\Psi$ در وینبرگ همان $\Psi$ در ویکی است. $\Phi_{a,X}$ $\chi_k (\mathbf{r}; \mathbf{R})$ در ویکی است، جایی که $k\ فلش سمت چپ a$ برچسب حالتهای انرژی است. | چرا نمی توانیم نظریه اغتشاش را در تقریب بورن-اپنهایمر اعمال کنیم؟ |
128969 | تلاش برای حل دستگاه اتوود دوگانه زیر: > _ فرض کنید بر روی یک طناب ایده آل جرمی به وزن 12 کیلوگرم آویزان است که دور > قرقره ایده آلی می پیچد و سر دیگر طناب به محور قرقره ایده آل دیگری متصل است. این قرقره دوم یک طناب در اطراف خود دارد که از یک طرف جرم 4 کیلوگرم و از طرف دیگر وزن 8 کیلوگرم را در خود جای می دهد. شتاب جرم اول چقدر است؟_ بنابراین کاری که من تاکنون انجام دادهام این است: ابتدا مشخص کردم که کشش طناب اول دو برابر کشش طناب برای «زیر سیستم» است و این شتاب جرم اول میانگین شتاب دو جرم دیگر است اما در جهت مخالف. یعنی $$T' = T/2$$ $$a_{1}=-\frac{a_{2}+a_{3}}{2}$$ از نمودارهای بدن آزاد میتوانیم تعیین کنیم که $ $-12a = T-12g$$ $$4a_{2} = T/2 - 4g$$ $$-8a_{3} = T/2 - 8g$$ با این حال، وقتی این سیستم را حل میکنم، به دست میآورم $T=32a$ که غیرممکن به نظر می رسد که کشش از بزرگترین نیروی گرانش هر جرمی بیشتر باشد. بخشی از من متعجب است که آیا این ربطی به آن دارد: چگونه بفهمم جرم سوم در کدام جهت حرکت می کند؟ جرم اول باعث می شود زیر سیستم به سمت بالا شتاب بگیرد اما جرم سوم نسبت به زیر سیستم به سمت پایین شتاب می گیرد. پس چگونه می توانم جهت شتاب را نسبت به زمین بدانم؟ | شتاب را در ماشین اتووود دوگانه تعیین کنید |
109127 | من بیشتر به دنبال تأیید پاسخ خود هستم زیرا 100٪ مطمئن نیستم که ادغام من در اینجا چقدر معتبر است: اگر یک میدان سرعت سیال تراکم ناپذیر 2 بعدی داشته باشم که با $\vec{U}(x,y,t) )=u(x,t)\vec{x}+v(y,t)\vec{y}$، می دانم که $\nabla \cdot \vec{U} = 0$، این را صدا کنید معادله (1)، با تعریف تراکم ناپذیری. به منظور کسب اطلاعات بیشتر در مورد مولفه های سرعت $u(x,t)$ و $v(y,t)$، به من گفته شده است که معادله (1) را ادغام کنم. آیا ادغام زیر w.r.t است. فاصله معتبر است؟: \begin{align} &\int \nabla \cdot \vec{U} \mathbb{d} r = \int 0 \\\ &\int \left(\frac{\partial u}{\partial x}+\frac{\partial v}{\partial y}\right) \mathbb{d}r = C = \text{const.} \\\ &\int \frac{\partial u}{\partial x}dx+\int \frac{\partial v}{\partial y}\mathbb{d}y = C \\\ &u(x,t) + v(y,t) = C(t ) \end{align} به عبارت دیگر، مقدار مجموع سرعت سیال در جهت $x$ و $y$ در هر لحظه از زمان در همه جای سیال ثابت است؟ آیا راه بهتری برای کسب اطلاعات بیشتر وجود دارد؟ | ادغام واگرایی یک میدان سرعت (مکانیک سیالات) |
6643 | می دانیم، یعنی میزهای چوبی / فولادی در زمین در یک روز آینده کاملاً شکسته یا ناپدید می شوند. اگر میز را در یک محیط عالی/ایده آل (شاید در خلاء) قرار دهیم، آیا ناپدید شدن/شکستگی باز هم تکرار می شود؟ ایده آل به این معنی است که هر عامل خارجی، دما، فشار و گرانش و غیره، فقط برای میز عالی است و میز می تواند تحمل کند. جدول حرکت نمی کند، فقط ذرات جدول حرکت می کنند. من همیشه فکر می کنم که حرکت ذرات در نهایت باعث می شود جدول یا دیگر شی فیزیک بمیرد/پوسیده شود. **هر جسمی به علت درونی پوسیده می شود**. من نمی دانم این درست است یا نه، بنابراین این سوال را می پرسم. | آیا جسم فیزیکی در یک محیط عالی برای همیشه باقی خواهد ماند یا وجود خواهد داشت؟ |
103633 | در کتاب درسی من نوشته شده است > $$\Delta S = \int_R \frac{\delta Q}{T}$$ > > که در آن $R$ به معنای محاسبه شده در طول یک تبدیل برگشت پذیر است. > > تغییر آنتروپی فقط به حالت اولیه و نهایی بستگی دارد، > و **بنابراین ارزش یکسانی دارد صرف نظر از اینکه تبدیل > برگشت پذیر بوده یا نه.** > > [...] > > سپس می توانیم پیدا کنیم رابطه > > $$\Delta S = \int_R \frac{\delta Q}{T}$$ $$\Delta S > \int_I \frac{\delta > Q}{T}$$ فهمیدم که RHS در معادله دوم فقط یک انتگرال است و تغییر آنتروپی را به هیچ وجه نشان نمی دهد. سپس اضافه می شود که > در یک سیستم بسته $\delta Q = 0$ دلالت بر > > $$\Delta S \ge 0$$ دارد علامت مساوی برای یک فرآیند برگشت پذیر، $>$ > برای یک فرآیند برگشت ناپذیر وجود دارد. حالا من این را نمی فهمم $\Delta S = \int_R \frac{\delta Q}{T} = 0$. چرا تفاوت بین برگشت پذیر و غیر قابل برگشت وجود دارد، در حالی که در بالا به وضوح بیان شده است که مقدار باید یکسان باشد؟ پیشاپیش ممنون | تعریف آنتروپی |
109781 | (با عرض پوزش، عنوان بهتری به ذهنم نرسید). دو روز پیش، من در کتابخانه کلن بودم (کسانی که آن را میشناسند، میدانند که کتابها بر اساس موضوع سفارش داده نمیشوند - بلکه بر اساس تاریخ خرید، و شخص باید فهرست نویسی کند). و من به طور معمولی قفسه ها را برای چیزهایی که ممکن است برایم جالب باشد مرور می کردم. حالا یه کتاب پیدا کردم تنها چیزی که به یاد دارم این است که این کتاب یک کتاب تحلیل غیرخطی سری های زمانی بود. نویسنده، در ابتدای برخی از فصل ها (یا 3،4 یا 5 - یا ممکن است من اشتباه می کنم)، استدلال می کند که بر خلاف فصل های قبلی که در آن تکنیک های درون یابی (مانند B-Splines) و نزدیک ترین همسایه را ارائه کرده است، در در فصل حاضر، او تکنیکهایی را ارائه میکند که همچنین مفروضاتی را در مورد فرآیند دینامیکی زیربنایی ایجاد میکند که سریهای زمانی را تولید میکند. جملات واقعی اینگونه نبودند که کلمات واقعی را به خاطر بسپارم که احتمالاً می توانستم در داخل کتاب های آمازون یا گوگل جستجو کنم، اما در امتداد این خطوط بود: بنابراین به نظر می رسد ایده خوبی است [...] توضیح دادن فرآیندهای اساسی که سری های زمانی را تولید می کنند. با این حال، پس از آن، من این را جالب دیدم. بنابراین میخواستم بیشتر بخوانم، اما مجبور شدم به بن برگردم - بنابراین میخواستم کتاب را بررسی کنم، اما جریمههایی داشتم و همه چیز - بنابراین فقط کتاب را آنجا نگه داشتم و فکر کردم بعداً برمیگردم. مشکل اینجاست که وقتی داشتم با عجله برمی گشتم تا قطار بن را بگیرم، فراموش کردم نام و نویسنده کتاب را بنویسم. به نظر نمی رسد که مرور نتایج جستجویی که توسط کاتالوگ برگردانده شده است، من را به کتابی که به دنبالش بودم هدایت کند - احساس می شود کتاب ناپدید شده است. آیا کسی می تواند کمک کند که نام کتابی را که نویسنده آن در بالا استدلال می کند به من بگوید؟ | به دنبال متن تحلیل سری زمانی |
128963 | در مقاله اخیر در مورد آنتروپی درهم تنیدگی CFT، من می خواهم تعریف یک تابع پارتیشن خاص را بفهمم. آنها یک فضای متریک $S^1 \times \mathbb{H}^{d-1}_q$ با متریک در نظر می گیرند: $$ ds^2_{H_q^{d-1}} = d\tau^2 + du^ 2 + \sinh^2 u \; d\Omega_{d-2}^2 $$ در اینجا $d\tau$ احتمالاً یک زمان چرخشی Wick است، $u$ یک متغیر شعاعی و $d\Omega$ اندازهگیری سطح کروی است. سپس یک تابع پارتیشن $Z_q = \mathrm{tr}(e^{-2\pi q H_\tau}) $ تعریف میکنند که در آن $H_\tau$ ترجمههایی را در امتداد $S^1$ ایجاد میکند. این به چه معناست؟ آیا می تواند به این معنی باشد؟ $$ H_\tau = \frac{d}{d\tau}$$ این مولد ترجمه در امتداد محور $\tau$ است. با این حال، آنها همچنین می گویند که این مربوط به تانسور تنش-انرژی است: $H_\tau = \int_{\mathbb{H}^{d-1}} dx^{d-1} \sqrt{g} T_{\ tau\tau}$ این روشی بسیار پیچیده برای توصیف ترجمه ها به نظر می رسد. آیا میتواند معنای دیگری برای عبارت تولید ترجمه در امتداد $S^1$ وجود داشته باشد؟ | آنتروپی درهم تنیدگی CFT - رابطه بین ترجمه ها و تانسور تنش-انرژی |
92014 | من از ماندل و شاو خواندم که هنگام کمی کردن ذرات بردار بدون جرم مانند فوتون در گیج لورنتس، 4 بردار پلاریزاسیون خطی مستقل وجود دارد (2 تای آنها قادر به میزان کردن هستند)، در حالی که وقتی ذرات بردار عظیمی مانند بوزون های W را کوانتی می کنیم، تنها 3 بردار پلاریزاسیون فضایی مستقل خطی وجود دارد. همچنین میگوید وقتی بوزونهای گیج W و Z، بوزونهای گلدستون میدان هیگز را میخورند، عظیم میشوند و قطبش طولی پیدا میکنند. بنابراین ظاهراً قاعدهای وجود دارد که میگوید ذرات بردار عظیم دارای قطبش طولی هستند، در حالی که ذرات بدون جرم اینطور نیستند. چرا اینطور است؟ برگرفته از کدام اصل است؟ معادلات اویلر-لاگرانژی آنها اساساً یکسان هستند (هر دو شبیه معادله کلاین-گوردون هستند)، فقط یکی از آنها $m=0$ دارد. آیا اینطور است که وقتی $m=0$، چهار راه حل مستقل خطی دارد در حالی که تنها سه راه حل زمانی که $m\neq0$ است؟ | بردارهای قطبش ذرات پرجرم و بدون جرم |
92013 | می خواهم بدانم، اگر معادل TNT ماده منفجره (یا انرژی آن) به آن داده شود، آیا می توان تعیین کرد که فشار اولیه حاصل از آن انفجار چقدر خواهد بود؟ برای دقیق تر، فرض کنید من یک رگ دارم و با توجه به حجم ظرف می توانم فشار داخل آن ظرف را تعیین کنم (با فرض اینکه ظرف شکسته نشود). | فشار اولیه انفجار |
101672 | $|<\psi|\psi>|^2=1$ از نظر فیزیکی به چه معناست؟ آیا می توانیم از قانون متولد شده برای حالت های برهم نهفته استفاده کنیم؟ آیا معنای فیزیکی دارد؟ چرا wquwe هرگز یک حالت فوقالعاده را مشاهده نمیکند؟ | احتمال وضعیت QM |
109122 | من در مورد کاربردهای مختلف رزونانس یاد می گرفتم و یکی از آنها دمپر جرمی تنظیم شده است که در ساختمان ها استفاده می شود. یک چیزی که من در مورد آن گیج شده ام این است که چرا جرم متصل به ساختمان در هنگام تشدید 180$ ^\circ $ خارج از فاز نوسان می کند. آیا هیچ دلیل ریاضی پشت این یا یک روش شهودی برای درک مفهوم وجود دارد؟ | دمپر جرمی تنظیم شده |
12965 | چرا لیزرها ناکارآمد هستند؟ آیا به دلیل گرمای از دست رفته در طول لیزر است؟ چرا نمیتوان ترموکوپلها یا توربینهایی در بخشهایی از مدارهای خنککننده وجود داشت تا چیزی از آن گرما استخراج کند؟ | چرا لیزرها ناکارآمد هستند؟ |
87503 | من می توانم در چند خط ثابت کنم که بردارهای میدان الکترودینامیکی $\vec{E}$، $\vec{H}$ و $\vec{S}$ همگی متعامد با یکدیگر هستند با توجه به اینکه $\vec{E }$ و $\vec{H}$ امواج صفحه منسجم با _دامنه های پیچیده ثابت_ هستند که در جهت $\vec{k}$ منتشر می شوند. به عنوان مثال **JACKSON J.D.** _Classical Electrodynamics_ (§7.1، امواج صفحه در یک رسانه نارسانا، ویرایش اول (1962)، صفحات 204-205، معادلات 7.9-7.15) را ببینید. _**سوال من این است:_** آیا راهی برای اثبات همین موضوع وجود دارد، مگر اینکه امواج دامنه را با فاصله $(x,y,z)$ در نظر بگیریم؟ من حتی در هیچ یک از کتابهایی که با آنها مشورت کردهام ندیدهام که به این موضوع اشاره شود، همه آنها امواج صفحهای با دامنههای ثابت را در نظر میگیرند. من سعی کردم آن را به تنهایی با استفاده از روش های مختلفی که برای دامنه های ثابت دیده ام ثابت کنم، اما همه آنها شکست می خورند. | متعامد بودن بین امواج $\vec{E}$ و $\vec{H}$ با دامنه های وابسته به فضا |
104693 | به نظر من غیرطبیعی به نظر می رسد که اغلب اوقات ارزش دارد که اشیاء فیزیکی را با دوگانه هاج جایگزین کنیم. به عنوان مثال، اگر میدان مغناطیسی به درستی به عنوان یک شکل 2 و میدان الکتریکی به صورت یک شکل در نظر گرفته شود، پس چرا آنها در آمپر و گاوس به عنوان قوانینی مانند دوتایی خود نشان داده می شوند، یعنی $$ \int_{\ جزئی M} \star \mathcal B^2 = \int \int_M \left( 4\pi j^2 + \frac{\partial \star \mathcal E^1}{\partial t} \right)$$ $$ \int \int_{\partial U} \star \mathcal E^1 = 4 \pi Q_{\mathrm{enc}} $$ به طور مشابه، تکانه زاویه ای تقریباً در همه جا به عنوان یک شبه بردار به جای 2 شکل در نظر گرفته می شود. آیا این قوانین دارای فرمولاسیون هایی هستند که از دوگانه هاج استفاده نمی کنند؟ آیا این فقط به خاطر سادگی است، زیرا تانسورها برای جامعه فیزیک کمتر از بردارها آشنا هستند؟ | چرا هاج دوگانه بسیار ضروری است؟ |
134216 | من در زیر سؤالات زیادی دارم، اما سؤالات اساسی من این است: _ آیا سطوحی که به آرامی به هم مالیده می شوند، همیشه مولکول ها را از یکدیگر جدا می کنند؟_ و _ چگونه می توانیم آن را مدل کنیم؟_ واضح است که پاسخ سوال اول به طور کلی مثبت است. همه ما کیبوردهای فرسوده و مانند آن را دیده ایم. اما مشخص نیست (حداقل برای من غیرتخصصی) که ممکن است دو ماده وجود داشته باشد که مالیدن آنها به هم آسیبی به سطح مولکولی وارد نکند. اگر به آرامی روی یک الماس را با پر مسواک بزنید، چقدر طول می کشد تا یک فرورفتگی قابل مشاهده ایجاد شود؟ آیا احتمال بیشتری وجود دارد که ابتدا پر استفاده شود؟ آیا سختی نقشی دارد؟ وقتی کلیدی را روی صفحه کلید کامپیوتر می زنم، چند سلول پوستم از بین می رود؟ چه مقدار پلاستیک از کلید ساییده می شود (به طور متوسط)؟ مولکول های پلاستیک به کجا ختم می شوند؟ فقط در هوا؟ در سلول های پوست جاسازی شده است؟ در مورد سیستمهای مکانیکی بسیار کوچک چطور: آیا اصطکاک و از دست دادن ماده بین عناصر باعث میشود دستگاههای مکانیکی میکرو یا نانوسکوپی غیرقابل اعتماد شوند؟ آیا می توان آنها را برای جلوگیری از چنین مسائلی طراحی کرد؟ | با فشار دادن یک کلید چند مولکول از بین می رود؟ |
80998 | غلظت حامل در نیمه هادی های نیمه عایق کمتر است، بنابراین آیا می توان گفت که شکاف انفجار آنها از نظر انرژی (eV) بیشتر است؟ اگر شکاف باند وسیع تری داشته باشند تقریباً چقدر بزرگتر است و چه پارامترهایی بر آن تأثیر می گذارد؟ یعنی دما یکی از آنهاست؟ | برای GaAهای نیمه عایق، فاصله باند بزرگتر یا کوچکتر از GaAهای خالص است؟ |
130379 | این سوال احتمالا ساده لوحانه را ببخشید. من شروع به بررسی مبحث نسبیت عام می کنم (به محض اینکه بتوانم خودم را از گرداب ریاضیات زیربنایی که در آن غرق شده ام بیرون بکشم) و شروع به تعجب کردم که: آیا نوعی وجود دارد قانون(های) حفاظت مرتبط با انحنای فضا-زمان؟ شاید من در تلاش برای تجسم اثرات جرم (یا شتاب) گیر کرده ام، بنابراین اجازه دهید سؤالم را کمی بیشتر توضیح دهم. اگر جهان قابل مشاهده از دیدگاه هر ناظری در حال انبساط باشد، یکی از مدلهایی که این را پشتیبانی میکند شامل جهان قابل مشاهده بر روی سطح یک «کره» در حال انبساط است. در تلاش برای تجسم انحنای سطح آن «کره»، من شروع به تعجب کردم که آیا ممکن است برآمدگی «داخلی» «کره» به نحوی نیازی به جبران یک برآمدگی «بیرونی» مربوطه در جای دیگر نداشته باشد؟ آیا این سوال منطقی است؟ | حفاظت در انحنای فضا-زمان |
134210 | یک خط 1-d را می توان با قرار گرفتن در یک صفحه 2d و داشتن پوشش صفحه 2d خمیده و بی نهایت ساخت. ما می توانیم این کار را برای یک صفحه 2 بعدی در 3 بعدی نیز انجام دهیم. فرضیه این است که به نوعی 3d (فضا زمان 4d) ممکن است پیچیده و بی نهایت باشد. عواقب این امر این خواهد بود که اگر به سفر در فضا ادامه دهید (به حساب آوردن انحناهایی که جرم بافت فضا-زمان را منحرف میکند)، ممکن است درست به همان جایی که شروع کردهاید ختم شوید (مثلاً زمین). این ایده شبیه به راه انداختن موجی در اقیانوسهای سیارهای در قطب شمال و موج دار کردن موج در سراسر سیاره در طرف مقابل فضای منحنی 2 بعدی است. بنابراین، اگرچه از منظر دو بعدی، بی نهایت است، اما تعریف نقطه متضاد در جهان 2 بعدی امکان پذیر است. به دلیل انحنای فضازمان، به سه بعدی می رسیم) بنابراین با فرض ساختار مشابه برای 3d (فضا زمان 4 بعدی)، به این معنی که مهبانگ احتمالاً در یک نقطه رخ میدهد، وقتی جهان منبسط میشود، در واقع همه مواد در یک انقباض بزرگ همگرا میشوند، اما نه به شکلی که ما معمولاً درباره آن فکر میکنیم، و در نقطه مقابل همگرا میشوند با توجه به افق دید محدود ما، شاید ما در مرحله ای از پیمایش جهان به سمت طرف مقابل هستیم که شرایط فعلی را نشان می دهد. امروزه این امر مستلزم آن است که فضازمان به گونه ای منحنی شود که پایان ها به هم برسند و پیوسته شوند (مشابه با سطح یک کره) نیل تایسون اشاره می کند که شاید در زمان بسیار دورتر، زمانی که ما قادر به دیدن آن نباشیم. هر ستاره ای در آسمان، به دلیل انبساط، ما فصل ها یا شواهدی را از دست خواهیم داد تا بتوانیم آن چیزی را که آسمان شب حتی قبلاً دارای ستاره بوده است، کنار هم قرار دهیم. او اشاره می کند که شاید ما در حال حاضر در چنین مرحله ای هستیم، فقط برای برخی رویدادهای گذشته غیرقابل مشاهده. اگر این فرضیه نقطه مقابل فضای سه بعدی را فرض کنیم، آنگاه نقطه ای از زمان حداکثر نقطه انبساط وجود خواهد داشت، اما پس از آن، چیزها به هم می رسند و ستاره ها دوباره ظاهر می شوند. در نهایت، آسمان شب فقط روشنتر و درخشانتر میشود (با فرض اینکه ستارهها تمام سوخت هستهای خود را نسوختهاند و هنوز نوری برای تابش دارند)، زیرا آنها به سمت نقطه مقابل انفجار بزرگ همگرا خواهند شد. همه اینها فقط یک فرضیه آماتوری است که از سری COSMOS الهام گرفته شده است. من آموزش رسمی زیادی در اخترفیزیک ندارم، بنابراین می توانم برخی از ایده های خارج از دیوار را ایجاد کنم، اما می دانم که به احتمال زیاد شواهد متناقضی برای این فرضیه وجود دارد. من می خواستم در مورد آنچه ممکن است باشد فکر کنم. من تصمیم گرفتم فقط ایده خود را پست کنم و اطلاعات مربوطه را در اختیار آن بگذارم، نه اینکه برعکس آن را دنبال کنم. با تشکر برای خواندن. | چه چیز شناخته شده ای با این مفهوم انحنای فضازمان تعارض دارد؟ |
6393 | در مقاله گرانش سه بعدی که توسط اد ویتن مورد بررسی مجدد قرار گرفت، وی خاطرنشان کرد که گرانش کوانتومی دو بعدی به سه بعدی CFT باید فاکتورگیری هولومورفیک را بپذیرد و بار مرکزی $c=24k$ برای مقداری عدد صحیح $k$ داشته باشد. او این را با تکان دادن دست از عصای زیر بغل چرن-سایمونز استدلال می کند، حتی اگر اذعان داشته باشد که نظریه غیرآشفتگی نمی تواند چرن-سایمونز باشد. به هر حال، آیا این بدان معناست که اگر یک تئوری میدان منسجم دو بعدی داشته باشیم که به بخشهای کایرال و ضد کایرال تبدیل نشود و/یا بار مرکزی داشته باشد که مضرب صحیح 24 نباشد، گرانش کوانتومی AdS دوگانه ندارد؟ | آیا یک $CFT_2$ که نمی تواند به بخش های کایرال و ضد کایرال تبدیل شود و/یا دارای شارژ مرکزی نه مضربی از 24 است، دارای AdS دوگانه است؟ |
74659 | دانش کاری من از فیزیک سطح یک دانش آموز کلاس هفتم است (اگر خوش شانس باشم) بنابراین لطفاً این سؤال احتمالاً کاملاً احمقانه را ببخشید ، اما کنجکاوی من از شرم من بیشتر است: آیا می توان هالتری ایجاد کرد که بدون صفحه وزن کار کند. ? چیزی که من در ذهن دارم چیزی به شکل یک هالتر با یک موتور یا هر چیز دیگری در دو انتها است که وزن آن بدون بارگذاری صفحات فولادی اضافی روی آن قابل تنظیم است. (اگر پاسخ نه است: چرا؟) اگر کسی در این مورد نظری داشته باشد بسیار عالی خواهد بود. | ساخت هالتر فوق العاده قابل تنظیم |
99444 | اجازه دهید $T_{ab}$ یک تانسور تنش در فضای مسطح باشد که معادلات حفاظتی را برآورده میکند. $$ P^i=\int T^{oi}d^3x, \;\; D^i=\int T^{00}x^id^3x $$ آیا کسی می تواند به من نشان دهد که چگونه $$ \frac{dD^i}{dt}=P^i $$ and $$ \frac{dP را ثابت کنم ^i}{dt}=0~؟ $$ * * * بهروزرسانی: تلاش من به شرح زیر است: $$ \frac{dD^i}{dt}=\int\frac{d(T^{00}x^i)}{dt}d^3x=\ int\frac{\partial T^{00}}{\partial t}x^id^3x $$ طبق قانون حفاظت، $$ \frac{\partial T^{00}}{\partial داریم t}+\frac{\partial T^{01}}{\partial x}+\frac{\partial T^{02}}{\partial y}+\frac{\partial T^{03}}{\ z جزئی}=0 $$ با این حال، من نمی دانم چگونه ادامه دهم... | ویژگی تنش تانسور در فضاهای مسطح |
6397 | برخی از فرکانسهای امواج الکترومغناطیسی برای انتقال اطلاعات استفاده میشوند، مانند امواج رادیویی، مایکروویو، نور، اما برخی از آنها نه. به سرنوشت برسید، اما به خوبی شناخته شده است که اگر نزدیک یک دکل انتقال فشار قوی بروید، می توانید یک لامپ فلورسنت را روشن کنید. http://www.electric-fields.bris.ac.uk/ شاید شدت ولتاژ بالا باعث می شود فوتون های بیشتری در آنجا برهمکنش کنند تا در یک تاسیسات خانگی، اما واقعیت این است که امواج به هر حال با فرکانس 50/60 هرتز بدون آن حرکت می کنند. نیاز به هر مدولاسیون محدودیتی در مورد اینکه چقدر فرکانس می تواند کم باشد برای قرار دادن فوتون ها در سفر وجود دارد؟ | امواج الکترومغناطیسی با فرکانس پایین |
76816 | در یک ساختمان، اگر فشار آن P=3atm باشد، در چه ارتفاعی آب از طبقه همکف در لوله بالا می رود؟ پاسخ صحیح 31 متر است. چه فرمولی باید اعمال کنم؟ | فشار و ارتفاع آب در لوله |
132423 | در کتاب درسی خود سؤال زیر را دارم و پس از ساعت ها فکر کردن در مورد آن، نمی توانم بفهمم که آنها به چه چیزی می رسند: در بخش 2.5* قضیه ای را در مورد تعدد هر سیستمی که فقط درجات درجه دوم آن را دارد نقل کردم. آزادی: در محدوده دمای بالا که تعداد واحدهای انرژی بسیار بیشتر از تعداد درجات آزادی است، تعدد چنین سیستمی متناسب با $U^{Nf/2}$، که در آن $Nf$ مجموع درجات آزادی است. بیانی برای انرژی چنین سیستمی بر حسب دمای آن پیدا کنید و نتیجه را نظر دهید. چگونه می توان گفت که این فرمول $\Omega$ نمی تواند معتبر باشد زمانی که کل انرژی بسیار کم است؟ * * * (*) = در بخش 2.5 کتاب درسی، فرمول تعدد $\Omega$ به صورت $$\Omega\left(U,V,N\right)=f\left(N\right) داده شده است. )V^NU^{3N/2}.$$ با $f\left(N\right)$ مقداری تابع $N$. (این فرمول برای سه درجه آزادی است.) * * * آنچه تا اینجا به دست آوردم این است: عبارت اولیه (برای $f$ درجه آزادی) $$\Omega_N\approx\frac{1}{N!}\frac{V^N}{h^{3N}}\frac{\pi^{Nf/2}}{\frac{Nf}{2} !}\left(\sqrt{2mU}\right)^{Nf}.$$ با استفاده از $S=k\ln\Omega$ و حل $T=\left(\partial S/\partial U\right)^{-1}$ برای $U$. پاسخ نهایی برای $U$ تبدیل به $$U=\frac{1}{2}NfkT.$$ میشود (که واقعاً فقط قضیه پارتیشن دوباره است؟؟؟؟ یا اشتباه کردم؟) حالا، من متوجه نمی شوم که چرا این فرمول می تواند به نوعی به من بگوید که فرمول اولیه من برای تعدد زمانی که انرژی کم است کافی نیست: * $N$ و $k$ هر دو ثابت هستند. * اگرچه $f$ نوعی پرش بر اساس قانون Dulong و Petit است، اما فرض اینکه درجات بیشتری از آزادی منجمد شود، برای من بی اساس به نظر می رسد. آیا باید این را نیز به عنوان یک امر ثابت در نظر بگیرم؟ * از این نتیجه میگیرم که $U$ متناسب با $T$ است که واقعاً برای من مشکلساز به نظر نمیرسد. چگونه باید نقش درجه دوم آزادی در مقابل درجه آزادی غیر درجه دوم را در اینجا تفسیر کنم؟ عاقبتش چیست؟ | درجه دوم در مقابل انواع دیگر درجات آزادی |
6649 | در فیزیک تجربی، ما اغلب توابع انتقال خطی را اندازه گیری می کنیم. اینها توابع فرکانس با ارزش پیچیده هستند. اگر سیستم زیربنایی علی باشد، تابع انتقال باید تحلیلی باشد و روابط کرامرز-کرونیگ را برآورده کند. با این حال، اندازه گیری های ما توسط خطاهای تصادفی (و شاید سیستماتیک) خراب شده اند. **آیا می توان اندازه گیری یک تابع انتقال خطی یک سیستم علّی را در حضور نویز با اعمال نوعی قیود به دست آمده از روابط Kramers-Kronig بهبود بخشید؟** | آیا می توان از رابطه Kramers-Kronig برای اصلاح اندازه گیری های تابع انتقال استفاده کرد؟ |
33401 | من در مورد نسبیت می آموزم و با آن و پارادوکس دوقلو مشکل دارم. سوالات و پاسخ های زیادی در این زمینه پیدا کردم اما به مشکل خاص من پاسخ ندادند. در آزمایش فکری خود، سومین دوقلو - سه قلو را اضافه کردم. بنابراین اینجا پیش می رود: بیایید سه قلوهای $A$،$B$ و $C$ داشته باشیم. بی حرکت در همان نقطه از فضا نشسته است. آنها میخواهند نسبیت را آزمایش کنند، بنابراین این آزمایش را انجام میدهند. همه ساعتهای خود را تنظیم مجدد میکنند، و $B$ و $C$ شروع به دور شدن از $A$ با سرعتی مسخره $v_{365}$ میکنند که تصادفا دارای ضریب لورنتس $365 است. $. آنها با حرکت یکنواخت فقط در یک جهت حرکت می کنند (مثلاً زمان شتاب به صفر نزدیک شود). حالت 1: $$\begin{align}t(A)=t(B)=t(C)&=0 \\\ v(A,B) = v(A,C) &= v_{365}; \\\ v(B,C) &= 0\end{align}$$ $t(A)$ ساعت A است، $v(A,B)$ سرعتی است که $A$ و $B$ در آن حرکت می کنند دور از یکدیگر، و غیره. حالا بعد از مدتی، فرض کنید وقتی $t(A) = 1\text{ year}$، برادر $B$ شروع به کاهش سرعت میکند تا کامل شود. همچنین نشان میدهد که برادر $C$ در تمام بخش اول آزمایش خواب بوده است. اما اکنون او از خواب بیدار می شود و می بیند که برادرش $B$ در جهت خلاف برنامه ریزی شده از او دور می شود اما این او را آزار نمی دهد. حالت 2: $$\begin{align}t(A)&=1\text{ year} \\\ t(B)=t(C) &\stackrel{?}{=} 1\text{ day} \ \\ v(A,B) &= 0 \\\ v(A,C)=v(B,C) &= v_{365}\end{align}$$ اکنون پس از دیگری و اجازه میدهیم بگوییم چه زمانی $t(A)=2\text{ years}$, برادر $C$ می بیند که برادر $B$ به این زودی متوقف نمی شود بنابراین تصمیم می گیرد سرعت خود را مطابقت دهد. (برادر $C$ اکنون از نقطه $A متوقف می شود $) حالت 3: $$\begin{align}t(A)&=2\text{ years} \\\ t(B)&= 1\text{ year }1\text{ day} \\\ t(C)&= 2\text{ days} \\\ v(A,B)=v(A,C)=v(B,C)&=0\end{align}$$ همین الان.. آنها هنوز چند سال نوری از یکدیگر فاصله دارند، اما می توانند با ساعت های خود ارتباط برقرار کنند و با هم مقایسه کنند. سؤالات من اینجاست: 1] آیا ارزیابی من از اثرات اتساع زمانی در این سناریو درست است؟ اگر نه کدام حالت حاوی خطای اول است و چرا؟ 2] اگر ارزیابی من درست باشد، پس از نقطه نظر برادر $C$، برادر $B$ بود که در حال دور شدن بود، با این حال این برادر $B$ بود که با سرعت یکسانی پیر شد - بنابراین به نظر من همیشه کسی که با سرعت مطابقت دارد و پیر نمی شود - آیا این یک قانون کلی است؟ 3] اگر پاسخ به سؤالات 1 و 2 مثبت است، آیا میتوان از این اثر برای جمعآوری اطلاعاتی استفاده کرد که استخراج آن در سرعتهای معمولی بسیار بیشتر طول میکشد؟ با احترام | نسبیت - اتساع زمان |
106709 | من در مورد سری فوریه برای سیگنال دوره ای یاد گرفته بودم و وقتی صحبت از سیگنال غیر تناوبی می شود، مشکلی پیدا کردم که متوجه نمی شوم. اینم مطالبی که یاد گرفتم http://cnx.org/content/m0046/latest/ به بیان ساده، طبق سری فویر $$s(t) = \sum_{k=-\infty}^{\infty}c_ke^{j\frac {2\pi ft}{T}}dt$$ در حالی که برای سیگنالی که دوره نامتناهی دارد مانند $$\lim \limits_{T \to می شود \infty}S_T(f) \equiv s(t) = \int_{-\infty}^{\infty}S(f)e^{-j2\pi ft}df$$ بنابراین، فرکانس متفاوت است اما در توضیح آن می گوید که اجازه دهید $f$ ثابت شود و همچنین، شکل 1 باعث سردرگمی من می شود. در ابتدا، k یک شاخص صحیح بود، بنابراین هر خط طیفی $c_k$ باید با شاخص k مطابقت داشته باشد، اما هنگامی که خطوط طیفی نزدیکتر می شوند، به این معنی است که باید $k$ نقطه بیشتری در بازه $[a,b]$ وجود داشته باشد. : اگر k فقط عدد صحیح باشد، در بازه $[0,10]$ فقط 11 شاخص k وجود دارد که در هر شاخص 11 خط طیفی ایجاد می کند، اما زمانی که تعداد آنها بیشتر باشد. خطوط طیفی برای پیوسته کردن آن تعداد k در بازه باید افزایش یابد بنابراین k اکنون دیگر عدد صحیح نیست. آیا کسی می تواند آن را برای من توضیح دهد در ضمن، فقط یک سوال اضافی، آیا تبدیل فوریه و ضریب فوریه یکی هستند؟ | مشتق تبدیل فوریه، سری فوریه برای سیگنال غیر تناوبی چیست |
74410 | CMS منتشر شده برای اهداف آموزشی (اخطار) 100000 رویداد دیمویون: https://cms-docdb.cern.ch/cgi-bin/PublicDocDB//ShowDocument?docid=11583 همانطور که به راحتی می بینید، ستون 4 انرژی اولین میون، ستون را نشان می دهد. 12 دومی اگرچه انرژی اول به طور کلی بالاتر نیست (داده ها مرتب نیستند)، توزیع انرژی ها نامتقارن است. انرژی اولین میون به طور متوسط بالاتر است، همانطور که می توان به راحتی با کد Mathematica زیر مشاهده کرد: (اولین فایل dimuon.csv را در فهرست کاری خود دانلود کنید) SetDirectory[c:\\yourworkingdirectory\]; qwe = واردات[dimuon.csv، CSV]; wer = Drop[qwe, 1]; (* رویدادهای با برچسب GG* را انتخاب کنید) rty = Select[wer, ((#[[1]] == GG)) &]; ert = Transpose[rty]; انرژی1 = ert[[4]]; انرژی2 = ert[[12]]; RelationOfEnergies = Energy1/(energy1 + Energy2); bcEnergies = BinCounts[relationOfEnergies, {0, 1, 0.01}]; BarChart[bcEnergies, Ticks -> {Table[i, {i, 0, 100, 10}], Automatic}]; در اینجا نتیجه (رویدادهای GG oly)، اولین انرژی به عنوان کسری از هر دو انرژی میون است:  می تواند دلیل بی اهمیتی داشته باشد، فقط کنجکاوی ... | عدم تقارن در انرژیهای میون دادههای رویداد دیمونیون عمومی CMS |
30175 | مواد اسپین یخ مواد عایق هستند که در آن اسپین ها یک شبکه سه بعدی پیروکلر را تشکیل می دهند و دارای یک برهمکنش مغناطیسی ناامید کننده هستند. دینامیک اسپین در اکثر مواد اسپین یخ بسیار کلاسیک است و نوسانات کوانتومی کمی دارد. بنابراین سوال این است که کدام مواد اسپین یخ دارای نوسانات کوانتومی قوی هستند؟ مدل هامیلتونی برای چرخش در آن مواد چیست؟ آیا نتایج تجربی جالبی روی آن مواد وجود دارد؟ | مواد اسپین یخ با نوسانات کوانتومی قوی |
74412 | من چندین وب سایت را در مورد تجهیزاتی که با ورق طلا پوشانده شده اند خوانده ام و روکش کلاه فضانوردی با طلا پوشانده شده است. با این حال، توضیحات آنها تقریباً فاقد تمام محتوای فیزیک است. آیا کسی می تواند مفهوم اصلی را توضیح دهد که چرا ورق طلا در ناسا به عنوان پوشش روی گیره ها بسیار محبوب است؟ | چرا ناسا از ورق طلا بر روی تجهیزات و روکش های طلا استفاده می کند؟ |
14227 | من در مورد تاریخ گذاری رادیومتری مطالعه می کردم و به یک یافته جالب برخوردم. اگر کسی اطلاعات بیشتری در این مورد داشته باشد، عالی است. **اول سوال من:** در رابطه با کربن 14، آیا شستشوی مواد رادیومتریک نگران کننده است و آیا بر نتایج جسم تاثیری دارد؟ **فرضی** یک حیوان در نزدیکی رودخانه می میرد. نیمی از آن در زمین خشک و با رطوبت کم یا بدون رطوبت امن است، نیمه دوم به رودخانه می افتد. زمان می گذرد. ما بقایای حیوان را پیدا می کنیم و هر دو را آزمایش می کنیم، نتیجه چیست؟ **جزئیات سوال** من تصور می کنم که زمان یک عامل است، بنابراین اگر می خواهید پاسخ خود را با ارائه اثرات مختلف در دوره های زمانی مختلف به من توضیح دهید، کاملا قابل قبول است. | شستشوی مواد رادیومتری، آیا امکان پذیر است؟ |
80996 | اگر به نتایج Sound Power نیاز دارید و مکانی که میکروفون باید برای اندازه گیری باشد (بر اساس استاندارد) قابل دسترسی نیست. یک قسمت ماشین بین سطح اندازه گیری و محل میکروفون وجود دارد. علاوه بر این منبع نویز یک تایر است که روی یک درام می چرخد. به من گفته شد که اندازه گیری چندگانه را با استفاده از SI انجام دهم و سپس به Pw تبدیل کنم. 1. سطح بازتابنده چقدر بر اندازه گیری SI تأثیر می گذارد؟ 2. برای محاسبه نقطه مورد نیاز برای موقعیت میکروفون ~ 1/2 فاصله مشخص شده توسط استاندارد است. آیا می توانید از قانون مربع معکوس برای تصحیح مقدار استفاده کنید؟ 3. بهترین راه برای تبدیل SI به Pw چیست؟ 4. آیا کسی راه بهتری برای انجام این اندازه گیری بدون مطالعات تحقیق و توسعه زیاد برای درک نتایج دارد؟ 5. چگونه می توانم نتایج خود را در صورت استفاده از این روش تأیید کنم؟ 6. آیا کسی می تواند یک مقاله مرجع عمومی برای کمک به این موضوع به اشتراک بگذارد؟ ممنون تونی | اندازه گیری شدت صدا به قدرت صدا تبدیل می شود |
14225 | دو مکعب با جرم یکسان اما اندازههای متفاوت (مکعب کوچکتر A و مکعب بزرگتر B) از همان ارتفاع روی سینی شن انداخته میشوند. کدام مکعب تأثیر عمیقتری ایجاد میکند و چرا؟ | انداختن مکعب هایی با همان جرم اما اندازه های متفاوت؟ |
76326 | در حین مطالعه در مورد اجسام سیاه، متوجه شدم که میانگین انرژی در هر حالت به ازای واحد حجم به طور کلاسیک $KT$ است، اما نمیدانم چرا این مقدار در واحد حجم است. نوسانگرهای خطی در نظر دارند در دیوارههای یک حفره باشند که یک جسم سیاه را مدلسازی میکنند، بنابراین آیا نباید حالتها در هر ناحیه باشد؟ | اجسام سیاه، انرژی در واحد حجم |
5128 | آیا می توانیم جهان خود را بدون آن توصیف کنیم؟ مثال؛ توضیحی درباره میونی که فقط با اتساع زمانی خود می تواند به زمین برخورد کند؟ یا یک دیسک در حال چرخش منقبض می شود؟ آیا وجود دارد، و اگر وجود داشته باشد، آیا از تمام چارچوبهای هستی این کار را انجام میدهد، یعنی اگر شما یک انقباض لورنتس را مشاهده کنید، آیا شخص در آن چارچوب نیز آن را «تجربه» خواهد کرد؟ منظورم این است که این استدلال که هیچ «قاب مرجع» نمیتواند «همزمان» با در نظر گرفتن یک «رویداد» باشد، باعث نمیشود که در اینجا همه چیز را تعقیب کنیم :) اگر جهان مشترکی را فرض کنیم، باید وجود داشته باشد. انقباض واقعی یا نبودن یک انقباض واقعی. داشتن آن به هر دو صورت قطعا سرم را آزار می دهد :)؟ | انقباض لورنتس، چیست؟ |
6640 | انیشتین تعلیم می دهد که وقتی یک جسم سریعتر می شود، جرم نسبیتی آن افزایش می یابد... نیوتن می آموزد که با افزایش جرم یک جسم، کشش گرانشی آن نیز افزایش می یابد... بنابراین... اگر برخی از اجسام را به یک چرخ وصل کنید و سپس شتاب بگیرید. آنها را به سرعت بسیار زیاد... هر جسم در نهایت به اندازه کافی سریع می رود تا جاذبه کافی ایجاد کند تا ما را به سمت خود بکشد، درست است؟ سپس فقط این ابزار را در مرکز یک سفینه فضایی کروی بچسبانید و شما دارای گرانش نیمه مصنوعی هستید؟ من فقط می خواهم بدانم آیا نظریه اصلی درست است؟ یا چیزی هست که من نادیده گرفته ام... | آیا این پاسخ گرانش مصنوعی است؟ |
33364 | آیا برهم نهی امواج کوانتومی الکترون ها و کوارک ها امکان پذیر است؟ اگر نه، آیا می توان انواع مختلف ذرات بنیادی را در برهم نهی موج مخلوط کرد؟ | برهم نهی موج الکترون ها و کوارک ها |
122697 | اگر من یک فنجان آب پر از هوا در کف استخر داشته باشم، وقتی فنجان وارونه است، هوا از آن خارج نمی شود زیرا فشار آب آن را به سمت بالای ظرف فشار می دهد. اما وقتی فنجان را برمی گردانم، طوری که دیگر وارونه نباشد، هوا به سمت بالا می رود. اما چرا روی زمین این اتفاق می افتد؟ منظورم این است که فشار آب این هوا را به سمت پایین در ته ظرف فشار می دهد. اگر بخواهم یک FBD بکشم کدام نیرو باعث می شود این حباب هوا به سمت بالا هجوم بیاورد؟ با تشکر | سوال اساسی شناوری |
71135 | **به نقل از فیزیک هسته ای - نظریه و آزمایش اثر RR روی، BP Nigam ویرایش 2005** پیوند به متن * * * > نویسنده چگونه به معادلات (23a, 23b,23c) رسیده است؟ * * * _Chapter 8 Nuclear Model II, 8.7 **تغییر شکل چهار قطبی**، صفحه 286_ در چارچوب مرجع ثابت بدنه که در آن محورهای مختصات با محورهای اصلی منطبق است، پارامترهای تغییر شکل را نشان می دهیم $\alpha_{2\mu} $ در $a_{2\mu}$. رابطه بین تغییر شکل در دو سیستم مختصات $$\begin{align} \sum_\mu a^*_{2\mu}Y_{2\mu}(\theta,\phi)&=\sum_\nu a است. ^*_{2\nu}Y_{2\nu}(\theta,\phi)\\\ &=\sum_\nu a^*_{2\nu}\sum_\mu D^2_{\mu\nu}(\theta,\phi,\psi)Y_{2\mu}(\theta',\phi') &(22c) \end{تراز کنید}$$ به طوری که $$\ start{align} \alpha_{2\mu}&=\sum_\nu a_{2\nu}D^{2*}_{\mu\nu}(\theta,\phi,\psi) \qquad\qquad\qquad\qquad\qquad\qquad&(22d) \end{align}$$ از آنجایی که از نظر محورهای اصلی، حاصل ضرب اینرسی صفر است، $$\begin{align} a_ زیر را تعریف میکنیم. {20}&=\beta\cos\gamma \qquad\qquad\qquad\qquad\qquad\qquad\qquad\qquad\qquad&(23a)\\\ a_{21}&=a_{2-1}=0&(23b)\\\ a_{22}&= a_{2,-2}=\tfrac1{\sqrt 2}\beta\sin\gamma&(23c) \end{align}$$ که در آن $\beta$ و $\gamma$ پارامترهای جدیدی هستند که توسط آنها $a$ها تعریف میشوند. تغییر شکلهای $\delta R_j$ در امتداد محورهای اصلی $j=1,2,3$ (محورهای ثابت جسم هستهای) از $$\delta R(\theta,\phi)=R_0 \sum^2_{\ بدست میآیند. mu=-2}a^*_{2\mu}Y_{2\mu}(\theta,\phi)$$ * * * > و چگونه می توانیم معادلات را بنویسیم $\delta R_1$؟ * * * _page 287_ و توسط $$\begin{align} \delta R_1\left(\frac\pi2,0\right)&=\sqrt{\frac5{4\pi}}\beta R_0\cos\ داده میشود چپ (\gamma-\frac{2\pi}3\راست)\\\% من خیلی افسرده هستم \delta R_2\left(\frac\pi2,\frac\pi2\right)&=\sqrt{\frac5{4\pi}}\beta R_0\cos\left(\gamma-\frac{4\pi}3\راست )\\\ \delta R_3\left(0,\phi\right)&=\sqrt{\frac5{4\pi}}\beta R_0\cos\left(\گاما\راست)\\\ \end{align}$$ * * * | سیستم مختصات |
43967 | در حال حاضر، من در حال خواندن یک مسئله مثال در مورد آنچه در عنوان به آن اشاره شده است. در این مثال، آنها می گویند: بر اساس تجربیاتی که ممکن است روی چرخ و فلک یا رانندگی بر روی تپه های کوچک در یک جاده داشته باشید، انتظار دارید در بالای مسیر احساس سبکی کنید. به طور مشابه، انتظار دارید احساس سنگینی بیشتری کنید. در انتهای مسیر. صادقانه بگویم، این چیزی نیست که شهود من به من می گوید: من انتظار دارم که نیروی طبیعی بیشتری در بالای تپه داشته باشم، به دلیل اینرسی که می خواهم من را در پایین تپه نگه دارم، بنابراین صندلی به سمت بالا فشار می آورد. من برای رانندگی از تپه، انتظار دارم نیروی طبیعی ام کمتر باشد، زیرا اینرسی من می خواهد من را در بالای تپه نگه دارد، بنابراین، صندلی از زیر من حرکت می کند. من اطمینان دارم که کتاب درست است، اما واقعاً دوست دارم بدانم چرا اشتباه می کنم. متشکرم ویرایش: همچنین، در مسئله مثال، نیروهای وارد بر یک فرد در چرخ و فلک در حالی که در پایین و بالای آن است را تجزیه و تحلیل می کنند. برای پایین، $\Sigma F = N_{پایین} - mg = m \frac{v^2}{r}$; برای بالا، $\Sigma F = mg - N_{top} = m\frac{v^2}{r}$. چرا نیروی طبیعی و وزن در هر مورد علائم را تغییر می دهد؟ | نیروهای عادی و چرخ و فلک |
20432 | قانون گاوس می گوید که شار در یک سطح بسته که نه سینک دارد و نه منبع، صفر خواهد بود. کاملاً واضح است که همه خطوط میدان باید به نحوی خارج شوند، اما قدرت میدان E نیز متناسب با معکوس مجذور فاصله است. بنابراین اگر مثلاً یک مکعب داشته باشیم و میدان E بر یکی از اضلاع عمود باشد، شار الکتریکی از آن یک طرف $A * E$ = $A$ * $kq \over r^2$ خواهد بود. . اما در طرف مقابل، فاصله از منبع میدان E بیشتر خواهد بود، بنابراین قدر میدان E باید کوچکتر باشد. تصور غلط من کجاست؟ متشکرم. ویرایش: خوب، شارژ امتیاز فقط یک مثال بود. من آن را به گونهای دیگر میپرسم: تمام شواهدی که در مورد این مفهوم دیدهام بیان میکنند که «همه خطوط میدانی که وارد سطح بسته میشوند باید سطح بسته را نیز ترک کنند، بنابراین شار کل صفر خواهد بود». اما چگونه این تفاوت در فواصل دو طرف سطح بسته از منبع بار را توضیح می دهد؟ آیا کسی می تواند من را به یک اثبات ارجاع دهد یا توضیح دهد که چرا تفاوت فاصله ها همیشه با اختلاف مساحت متعادل می شود تا به شما نتیجه صفر بدهد؟ | قانون گاوس - تغییر در بزرگی میدان E در داخل سطح بسته |
128622 | در نظریه کوانتومی غیر نسبیتی $\hat{K}=\hat{p}^2/2m$، عملگر انرژی جنبشی در نظریه کوانتومی نسبیتی دیراک چیست؟ | عملگر انرژی جنبشی در نظریه کوانتومی نسبیتی دیراک |
106091 | تصویر زیر میرایی را برای نوسان ساز فنری با قانون هوک F=-kx و میرا شده با F=-cv را نشان می دهد که در آن: k ثابت فنر x موقعیت نوسانگر است c ضریب میرایی v سرعت نوسانگر است. میرایی بحرانی زمانی اتفاق می افتد که $\zeta = { c \over 2 \sqrt{m k} } = 1$ که در آن m جرم نوسانگر است سوال این است که آیا وجود دارد روش دیگری برای میرایی تابع برای رسیدن سریعتر به حالت استراحت نسبت به میرایی بحرانی F=-cv؟ | سریعتر از میرایی بحرانی برای نوسانگر هارمونیک؟ |
132931 | سوال قبلی من انحراف ژئودزیکی روی دو کره - آیا این مسیر درستی است؟ به عنوان خارج از موضوع مورد اصابت گلوله قرار گرفت، بنابراین من در حال ضربه زدن دوم به آن هستم. Misner _et al_'s _Gravitation_ (p34) معادله انحراف ژئودزیکی را به دست می دهد. as$$\frac{D^{2}\xi^{\alpha}}{D\tau^{2}}+R_{\phantom{\mu}\beta\gamma\delta}^{\alpha}\ frac{dx^{\beta}}{d\tau}\xi^{\gamma}\frac{dx^{\delta}}{d\tau}=0,$$ با سمت راست $\xi $ index $\gamma$ برابر با اندیس _ثانیه_ پایین تانسور ریمان است. از سوی دیگر، نسبیت، گرانش و کیهان شناسی لامبورن (ص185) $$\frac{D^{2}\xi^{\mu}}{D\lambda^{2}}+R_{\phantom{\mu}\alpha\beta\gamma}^{\mu}\xi ^{\alpha}\frac{dx^{\beta}}{d\lambda}\frac{dx^{\gamma}}{d\lambda}=0,$$ با سمت راست $\xi$ index $\alpha$ برابر با اندیس _first_ پایین تانسور ریمان است. سوال من این است که کدام یک از این دو معادله صحیح است؟ من سعی کردم خودم با استفاده از دو معادله برای محاسبه انحراف ژئودزیکی روی سطح یک واحد 2 کره به این سوال پاسخ دهم. با معادله Misner (جایگزینی $\lambda$ به جای $\tau$) بدست آوردم $$\frac{D^{2}\xi^{\theta}}{D\lambda^{2}}=\left(\sin^{2}\theta\right)\left(u^{\phi }u^{\thet a}\right)\xi^{\phi}-\left(\sin^{2}\theta\right)\left(u^{\phi}u^{\phi}\right)\xi^{\ تتا}$$ و $$\frac{D^{2}\xi^{\phi}}{D\lambda^{2}}=\xi^{\theta}\left(u^{\theta}u^{\phi }\right)-\xi^{\phi}\left(u^{\theta}u^{\theta}\right).$$ می توانید محاسبه من را در مورد سوال قبلی من مشاهده کنید انحراف ژئودزیکی در یک 2-کره - آیا این مسیر درستی است؟ با معادله لامبورن من $$\frac{D^{2}\xi^{\theta}}{D\lambda^{2}}=0$$ و $$\frac{D^{2}\xi^ دریافت کردم {\phi}}{D\lambda^{2}}=0.$$ این به نظر من درست نبود، بنابراین به این نتیجه رسیدم که معادله لامبورن نادرست است. | کدام یک از این دو معادله کتاب درسی انحراف ژئودزیکی صحیح است؟ |
122691 | سوال من در رابطه با این موضع است که فروپاشی تابع موج یک اتفاق فیزیکی واقعی نیست. یعنی شما با مشاهده، موقعیت ذرات را از موج به ذره تغییر نمی دهید، فقط تابع موج احتمال یافتن ذره در یک نقطه خاص است. به عبارت دیگر، تابع موج حاصل ذهن ماست و صرفاً ناتوانی ما در شناخت موقعیت خود را بدون اندازه گیری نشان می دهد. در اینجا میخواهم یک فرض مهم را مطرح کنم: این استدلال نشان میدهد که الکترون در واقع به صورت موج حرکت نمیکند (1.0). سوال: با فرض صحت این استدلال. الکترون ها را در نظر بگیرید که تک تک از میان شکاف ها شلیک می شوند. اگر یک الکترون به صورت موج حرکت نکند (1.1) چگونه می تواند بداند که دو شکاف باز است؟ یک ذره نقطهای نمیتواند بداند که شکاف بالای آن یا زیر آن باز است، مگر اینکه در دو شکاف در یک نمونه باشد (1.2). بنابراین در نقطه شکاف ها باید به صورت موج در حال انتشار باشد (1.3). اما، از طریق مشاهده شکاف ها (مخصوصاً در پشت شکاف ها)، می توانیم الکترون را مجبور کنیم که به عنوان یک ذره عمل کند (زیرا مشاهده می شود که فقط از یک شکاف (1.4) عبور می کند) و دو نوار ساده روی صفحه ایجاد می کند (1.5). . به این ترتیب، الکترون از طریق عمل مشاهده از یک موج، قبل از شکاف، و در شکاف، به یک ذره تبدیل شده است (1.6). من (1.i) را برای نمایش استدلال خود در بخشهایی اضافه کردهام. بدیهی است که من در جایی مرتکب خطا شده ام زیرا بسیاری از ذهن های باهوش این موضع را دارند. خوشحال میشوم اگر بتوانم خطای من را بر حسب موقعیتش با (1.1) نشان دهیم. نکته دیگری در مورد (1.4) - آیا حتی میتوان مشاهده کرد که الکترون از کدام شکاف عبور کرده است، یا اصل عدم قطعیت حکم میکند که بیرون؟ | منطق آرگومان «فروپاشی تابع موج خیالی» در آزمایش دو شکاف |
83748 | من واقعاً حتی نمی دانم با این سؤال از کجا شروع کنم. http://imgur.com/g4KxNY5  | مکانیک کلاسیک - معادله حرکت، لاگرانژ، قانون دوم نیوتن |
74418 | جزر و مد بر روی زمین کاملاً زمانی ظاهر می شود که ماه بالای سر باشد. آیا این جزر و مد ناشی از فضازمان، انحنای مجدد در فضا یا جاذبه جاذبه است؟ | آیا جزر و مد روی زمین ناشی از انحنای فضازمان است؟ |
8279 | اگر یک بار ثابت در یک میدان مغناطیسی یکنواخت در حال تغییر قرار گیرد تا میدان E القایی را در نقطه ای اندازه گیری کند، جهت E چگونه خواهد بود؟ من فکر می کنم E باید برابر با صفر نرمال با B باشد تا تقارن مسئله حفظ شود و E کاملاً در امتداد B باقی بماند. آیا این درست است؟ | جهت میدان E القایی از یک میدان مغناطیسی یکنواخت در حال تغییر چیست؟ |
74417 | از آنجایی که تابش الکترومغناطیسی دارای خاصیت موج و ذره (فوتون) است. و هر دو نظریه قابل اجرا هستند، اما چگونه باید دریابیم که کدام نظریه در توضیح خاص مناسب یا قابل اجرا است. به عنوان مثال در به دام انداختن لیزری اتم ما از مفهوم فوتون به جای موج استفاده می کنیم چرا؟ | تابش الکترومغناطیسی و کوانتومی |
15577 | من مقالاتی را خوانده ام که در آن نویسندگان شبیه سازی هایی را در فشار ثابت و حجم ثابت یا گاهی اوقات دمای ثابت حجم ثابت انجام می دهند. سوال من این است که چه زمانی بهتر است از یکی یا دیگری استفاده کنیم؟ برای کدام سیستم ها انجام ثابت p-t و برای کدام سیستم ها ثابت v-t بهتر است؟ | شبیه سازی در فشار-حجم ثابت و حجم-دمای ثابت |
23354 | لبه های قابلمه چه شکلی و چه ویژگی های سطحی برای ریختن نشدن چای خوری بهتر است؟ به غیر از سطح مقطع از طرف، شعاع انحنای که از بالا دیده می شود چگونه نقش دارد؟ در حالت ایدهآل نیز باید جلوی پایین آمدن قطرات را بگیرد. و این چگونه به خواص مایع داخل بستگی دارد؟ | کی قابلمه نمی ریزد؟ |
47615 | من به مقالات زیادی برخورد کردم اما هنوز نتوانستم رابطه بین شاخص شکست یا عوامل پراکندگی اتمی و بازتاب را پیدا کنم. جریان فکری من به شرح زیر است: 1. فاکتورهای پراکندگی جدول بندی شده را با انرژی مربوطه ($f'$ و $f$) دریافت کنید. 3. ضرایب خاموشی را به دست آورید و Kramers-Kronig را برای بدست آوردن ضرایب شکست 4. از اینجا انجام دهید به بعد، آیا کسی می تواند به من در مورد نحوه محاسبه انعکاس نور p-polarized و رسم نموداری از حاشیه های تداخل Kiessig کمک کند اشتباهاتی که ممکن است در جریان فکرم داشته باشم =) | حاشیه های کیسیگ |
71898 | من فقط درک مبهمی از نظریه ریسمان دارم، اما درک کاملی از فیزیک ذرات دارم. در انرژی مجانبی بالا (حد Regge)، مقطع ریسمان تحت تسلط مبادله مسیر پیشرو است - مسیر گراویتون، که مربوط به وقفه $\alpha(0)=2$ است. پدیدارشناسی رگه حکم میکند که ضربدر کل رشتهها باید به صورت خطی با انرژی افزایش یابد: $$\sigma_\text{tot} \sim s^{\alpha(0)-1} = s$$ که برای من شگفتآور است. با توجه به اینکه گراویتون ها بدون جرم هستند، آنها تابع Froissart-Martin $\sigma_\text{tot}<\log(s)^2$ نیستند. بنابراین، آیا واقعاً درست است که سطح مقطع کل رشته-رشته این رشد را نشان می دهد؟ | سطح مقطع کل رشته با انرژی مجانبی بالا |
123870 | قوانین فاینمن برای جفت های مشتق همیشه مرا گیج می کند. برای مثال، مشتق در $gV^\mu\phi^+\partial_\mu\phi^-$ به شما $\pm ip_{-\mu}$ میدهد، که $\pm$ بستگی به خروجی بودن ذره دارد. یا ورودی من $-ip_{-\mu}$ برای ورودی را در کتاب QFT Peskin & Schroeder یافتم، اما در برخی ادبیات دیگر نیز $-ip_{-\mu}$ for outgoing را یافتم. بنابراین من نمی دانم که آیا مورد دوم اشتباه است؟ یا فقط در کنوانسیون های مختلف هستند تا بتوانیم یکی از آنها را انتخاب کنیم؟ | علامت قواعد فاینمن با جفت های مشتق |
83743 | این سوال در مورد یک جسم ریاضی (ضرب تانسور) است اما به انگیزه ای که از فیزیک می آید فکر می کنیم. جبرگرایان محصول تانسور را به این صورت تحریک می کنند: با توجه به $k$ فضاهای برداری $V_1،\dots،V_k$ در همان فیلد $\Bbb K$، ما می خواهیم یک فضای جدید $S$ و یک نقشه چندخطی جهانی $T$ پیدا کنیم. به طوری که برای هر فضای برداری $W$ و نگاشت چندخطی $g: V_1\times\cdots\times V_k\to W$ یک نقشه خطی $f داریم: S\to W$ طوری که $g = f\circ T$. سپس با ساختن آن ثابت می کنند که این چیز وجود دارد. آنها فضای برداری آزاد $\mathcal{M}=F(V_1\times\cdots\times V_k)$ را می گیرند و زیرفضای $\mathcal{M}_0$ را که توسط همه عناصر فرم پوشانده شده است در نظر می گیرند. $$(v_1,\dots,v_i'+av_i'',\dots,v_k)-(v_1,\dots,v_i',\dots,v_k)-a(v_1,\dots,v_i'',\dots, v_k)، $$ و $S=\mathcal{M}/\mathcal{M_0}$ را تعریف کنید $S=V_1\otimes\cdots\otimes V_k$ و $T(v_1,\dots,v_k)=(v_1,\dots,v_k)+\mathcal{M}_0$ را تعریف کنید و آن را با $T(v_1) نشان دهید، \dots,v_k)=v_1\otimes\cdots\otime v_k$. این خوب است، اما تانسورها در فیزیک زیاد ظاهر می شوند. در نسبیت عام، در الکترودینامیک، در مکانیک کلاسیک، در مکانیک کوانتومی، و غیره. بنابراین، اگر کسی از من بپرسد: انگیزه برای آن تعریف محصول تانسور چیست و من می خواستم آن را از طریق فیزیک ایجاد کنم، انگیزه باید چه باشد؟ چگونه می توانم خود را متقاعد کنم که حاصلضرب تانسوری که به این شکل تعریف شده است در فیزیک مفید است؟ میدانم که میتوان تانسورها را بهعنوان نقشههای چندخطی تعریف کرد، و این بسیار شهودیتر است، با این حال من علاقهمندم ببینم چگونه میتوان این تعریف را ایجاد کرد. | انگیزه محصول تانسور در فیزیک |
41615 | من یک فرد عادی هستم که در مورد مکانیک کوانتومی و امواج احتمالی می آموزم. درک من این است که موج احتمال برای موقعیت یک ذره در سراسر جهان پراکنده می شود. من دو سوال در مورد امواج احتمال دارم: 1) آیا موج احتمال برای یک ذره زمان می برد تا در فضا پراکنده شود؟ به عنوان مثال، اگر یک ذره در $t=0$ تشکیل شود و من یک آشکارساز در فاصله یک سال نوری داشته باشم، آیا تا زمانی که موج احتمال به آشکارساز نرسد و حداقل احتمال را در جایی که آشکارساز تعیین کند، تشخیص ذره برای آشکارساز غیرممکن خواهد بود. واقع شده است؟ اگر چنین است، آیا سرعت مشخصی برای موج وجود دارد (مثلاً سرعت نور)؟ 2) در آزمایش تقسیم دوگانه که تک الکترون ها شلیک می شوند و در طرف دیگر شکاف ها شناسایی می شوند، چرا موانع فیزیکی باعث تداخل امواج با یکدیگر می شوند؟ من به این فکر می کردم که اگر ذرات فوتون باشند، آیا شکاف های دوتایی همان تداخل را ایجاد می کنند؟ اگر شکاف ها به صورت شیشه ای کاملا شفاف بریده شوند چه می شود؟ من فرض می کنم که امواج احتمال توسط شیشه مختل نمی شود، اما آیا این درست است؟ | سرعت موج احتمالی پراکندگی و تداخل |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.