_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
105560 | رویکرد بولتزمن به مکانیک آماری این واقعیت را توضیح میدهد که سیستمها با این ایده که حالت کلان تعادلی با تعداد زیادی از ریز حالتها مرتبط است، تعادل برقرار میکنند، به طوری که، با توجه به دینامیک ارگوتیک کافی، سیستم به احتمال زیاد به یک ریز حالت مرتبط با تعادل منتقل میشود. تا چه حد می توان داستان را به پویایی غیرتعادلی گسترش داد؟ آیا میتوانم پیشبینیهای مشخصی در مورد رویکرد تعادل به عنوان گذر از حالتهای کلان احتمالی کمتر به حالتهای کلان محتملتر انجام دهم؟ (آیا این نیازی به گفتن چیزی در مورد موقعیت هندسی نواحی کلان حالت در فضای فاز ندارد، نه فقط مساحت آنها را اندازه گیری کنیم؟ در غیر این صورت فکر می کنید که سیستم به جای عبور از حالت های میانی، فوراً تعادل را برقرار می کند.) آیا نوسان- قضیه اتلاف به این صورت توضیح داده می شود؟ **ویرایش:** با کمی بررسی بیشتر، به نظر می رسد قضیه افت نوسان _نمی توان_ به این شکل توضیح داد. دلیل آن این است که این قضیه _توزیع مستقل از زمان_ نوسانات در برخی پارامترهای ماکروسکوپی (مثلاً انرژی یک زیرسیستم) را مورد بحث قرار می دهد، اما تا آنجا که من متوجه شدم، _وابستگی_زمانی_ چنین پارامتری را توصیف نمی کند. به طور خاص، من واقعاً می خواهم بدانم که آیا می توان مواردی مانند قانون هدایت حرارتی فوریه (که سرعت انتقال حرارت از طریق یک ماده متناسب با گرادیان دمای منفی و سطح مقطع است) را با یک توضیح داد. داستان بولتزمن با توجه به این اسلایدها، به طرز شگفت آوری سخت است. | ترمودینامیک غیرتعادلی در تصویر بولتزمن |
44172 | آیا کسی در مورد شرایط کارل شوارتزشیلد در جبهه روسیه در سال 1915 اطلاعات بیشتری دارد، جایی که گفته می شود او راه حل معروف خود را از معادلات انیشتین (در توصیف یک سیاهچاله) استخراج کرده است؟ منابعی که من می شناسم فقط تکرار می کنند که او در توپخانه خدمت می کرد، اما مکان دقیقی را که نامه خود را به انیشتین از جمله راه حل یا جزئیات دیگر نوشت، ذکر نمی کنند. | کارل شوارتزشیلد راه حل خود را از کجا استخراج کرد؟ |
41617 | چگالی لاگرانژی یک میدان برداری بدون جرم $ \mathcal{L} = -\frac{1}{4}F_{\mu\nu}F^{\mu\nu}$ است، جایی که $F_{\mu\nu }=\partial_{\mu}A_{\nu}-\partial_{\nu}A_{\mu}$ با گسترش $\mathcal{L} = -\frac{1}{2} \left( \partial_{\mu}A_{\nu}\partial^{\mu}A^{\nu} - \partial_{\mu}A_{\nu}\partial^{\nu}A^{\ mu} \right)$ برای حل معادلات حرکت، در برخی موارد باید مشتق wrt $\partial_{\alpha}A_{\beta}$ را بگیرید. تا آنجا که من می بینم، این باید با تشخیص $\partial_{\mu}A_{\nu}\partial^{\mu}A^{\nu} = g^{\mu\rho}g^{ \nu\sigma}\partial_{\mu}A_{\nu}\partial_{\rho}A_{\sigma}$ و سپس تعمیر $(\mu,\nu)$ یا $(\rho,\sigma)$ به $(\alpha,\beta)$ یا به طور مشابه برای ترم دوم، $\frac{\partial \mathcal{L}}{\partial(\partial_{\alpha}A_ {\beta})} = -\partial^{\alpha}A^{\beta} + \partial^{\beta}A^{\alpha} = -F^{\alpha\beta}$ با این حال، خاص مشکل مثالی که من روی آن کار می کنم تنها در صورتی به پاسخ نهایی منجر می شود که راه حل $+F^{\alpha\beta}$ باشد. این راه حل مثبت نیز همان چیزی است که در صفحه ویکی پدیا QED یافت می شود. میشه لطفا یکی توضیح بده که چرا علامت اشتباه دارم؟ ویرایش: در پاسخ به Dox زیر. این تمرین در واقع برای یک میدان برداری عظیم $C_{\mu}$ است، با $\mathcal{L} = -\frac{1}{4}F_{\mu\nu}F^{\mu\nu} + \frac{1}{2}m^{2}C_{\mu}C^{\mu}$ بنابراین معادله E-L من $-\partial_{\alpha}F^{\alpha\beta} + است. m^{2}C^{\beta} = 0$ اما هر دو عبارت باید در واقع علامت یکسانی داشته باشند. این تمرین برای نشان دادن رابطه صریح بین $C_{0}$ و $C_{i}$ فراتر می رود، که اگر علامت مناسب در معادله E-L داشته باشم، می توانم آن را به درستی استخراج کنم. در نهایت، مشکل من هنوز این است که چگونه $+F^{\alpha\beta}$ را دریافت کنم و نه $-F^{\alpha\beta}$. | مشتق جزئی چگالی لاگرانژی برای میدان برداری |
15571 | از زمان هابل، به خوبی شناخته شده است که جهان از یک انفجار بزرگ در حال انبساط است. اندازه کیهان با انبساط فضا چندین مرتبه بزرگتر شده بود. اگر ابعاد فضای فاز کوانتومی به دلیل بریدگی های فضایی در مقیاس پلانک محدود باشد، آیا با گسترش فضا افزایش می یابد؟ اگر بله، چگونه می توان این را با یکپارچگی مجذوب کرد؟ اگر نه، آیا این منجر به چیزی میشود که تگمارک آن را Big Snap مینامد که در آن چیزی باید ارائه شود. آن چیزی که می دهد چیست؟ | آیا با انبساط جهان ابعاد فضای فاز افزایش می یابد؟ |
129764 | خوب پس مشکل اینجاست: بگو من یک اتم سدیم هستم. در +1e شارژ می شود. یک اتم کلر شریک در حال پرواز است که در دمای -1e نیز شارژ شده است. بر اساس شیمی (یا بهتر است بگوییم اندازه گیری واکنش) انرژی آزاد می شود اگر این دو با هم پیوند برقرار کنند. مشکل این است که هیچ الکترونی حالت انرژی را تغییر نداد. هر دو الکترون در باند مشترک حالت قبلی را دارند. من تعدادی پاسخ متناقض شنیده ام. یکی اینکه از آنجایی که فضای اضافی به الکترون های مشترک داده می شود، الکترون های مشترک آرام می شوند که انرژی می دهد. منطقی است، اما من چند سوال دیگر دارم: چرا باند ظرفیت اینقدر عامل محدودکننده است؟ همه اتمها به یکدیگر متصل نمیشوند تا الکترونها را به اشتراک بگذارند، عمدتاً آنهایی که نزدیکترین به یک پوسته کامل هستند، اما چرا اتم اهمیت میدهد؟ آیا فضای اضافی برای الکترون ها نباید همیشه چیز خوبی باشد؟ چرا واکنشهای کووالانسی فقط برای این اتمها با پوستههای ظرفیت تقریباً کامل رخ میدهد؟ همچنین، گاهی اوقات اتم ها فقط شرکای الکتونی را به طور خاص در واکنش های ردوکس تعویض می کنند. چرا اسپین های مخالف آنقدر جذب می شوند که برخلاف پتانسیل کولن عمل کنند؟ همچنین، حتی اگر الکترون هایی با اسپین مخالف جذب شوند، از چه زمانی جاذبه کولن را فراموش می کنیم؟ یعنی الکترون ها به طور متوسط یکدیگر را دفع می کنند. سوال خیلی زیاد؟ این خوب است. بیایید پاسخ های زیادی نیز داشته باشیم. من یک پاسخ روشن و واضح می خواهم، و تشویق به پاسخ دادن عجولانه نمی کنم. متشکرم. | فیزیک پشت پیوند شیمیایی |
10379 | از نقطه نظر یک فیزیکدان و نوع مشکلاتی که او دوست دارد یک برنامه کامپیوتری حل کند، زبان های برنامه نویسی ضروری که یک فیزیکدان باید بداند چیست. من C++ را می شناسم و در ROOT کار کرده ام. من همچنین Mathematica آرام را ضروری میدانستم، اما از زمانی که به یک ماشین لینوکس رفتم، Sage را امتحان کردم که خوب است، اگرچه در حال حاضر در همان سطح بیصدا نیست. من دریافتم که C++ واقعا سریع، کارآمد و برای مواردی مانند شبیهسازی مونت کارلو مناسبتر است. با این حال، به نظر میرسد که اسکیمپی نیز بسیار محبوب است. آیا صرف زمان برای یادگیری پایتون میارزد، یعنی آیا سود قابل توجهی خواهد داشت؟ همچنین مفهوم زبان های برنامه نویسی کاربردی را بسیار جذاب می دانم. من فکر می کنم فیزیکدانان بر خلاف بسیاری از برنامه نویسان بیشتر تمایل دارند که به این روش فکر کنند تا تکراری. Haskell کاندید خوبی به نظر می رسد و همچنین شنیده ام که برای شبیه سازی الگوریتم های کوانتومی در ماشین های کلاسیک ایده آل است. آیا کسی با آن آشنایی دارد؟ همچنین در مورد زبان های اسکریپت چطور؟ من هیچ یک از آنها را نمی دانم، به جز پیمایش دایرکتوری اولیه در bash. آیا ابزاری در پرل و هر آنچه در خارج وجود دارد وجود دارد (من اطلاعات کمی در مورد آنها دارم) | دانستن چه زبان های برنامه نویسی برای یک فیزیکدان مفید است؟ |
134211 | یک ستاره از طریق همجوشی هسته ای با ایزوتوپ های 2H و 3H انرژی تولید می کند تا برای مثال 4He ایجاد کند. من خواندم که افت جرمی 0.018884 (در واحد جرم اتمی) وجود دارد. البته این کاهش جرم به انرژی تبدیل می شود (E=MC^2). بنابراین، مقدار جرم زمانی که ستاره جوان بوده و جرم آن در زمان مرگ متفاوت است. بنابراین، هنگامی که این ستاره در نهایت می میرد و تمام ماده باقی مانده را پراکنده می کند، ماده کمتری نسبت به زمانی که ستاره با آن شروع شده است، وجود دارد، و به عبارت دیگر این بدان معناست که «ماده» یا بلوک های سازنده کمتری برای تشکیل ستاره های دیگر وجود دارد. آیا این به این ایده اشاره نمی کند که ستاره ها با کاهش تدریجی تعداد ماده در جهان برای ساختن آنها کوچکتر می شوند؟ من همچنین پیشبینی میکنم که ستارهها بیشتر و بیشتر «غنی از فلز» میشوند و میتوان آن را با الگوهای گروههای ستارهای جمعیت مشاهده کرد: http://hyperphysics.phy-astr.gsu.edu/hbase/starlog/pop12.html در نهایت، اگر ستارهها بیشتر و بیشتر «غنی فلزی» میشوند، این بدان معناست که آنها جوانتر میمیرند و به طور فزایندهای جوانتر میمیرند تا زمانی که در بدو تولد بیش از حد ناپایدار باشند. زندگی هر زندگی مهم؟ | آیا ستاره ها کم حجم می شوند؟ |
129762 | آیا جسمی می تواند در چشم مات و سفید به نظر برسد و شفاف باشد. یعنی عبور نور؛ به عبارت دیگر، آیا راه دیگری برای سفید جلوه دادن یک جسم وجود دارد، غیر از پراکندگی تمام نور ورودی؟ | چگونه یک جسم نیمه شفاف سفید به نظر می رسد؟ |
104258 | من در حال مطالعه مقاله 2009 کیتاف در مورد طبقه بندی نظریه K عایق های توپولوژیکی هستم. در صفحه چهارم، پاراگراف اول در بخش اصول طبقه بندی، او می گوید: > تغییر شکل پیوسته، یا هموتوپی بخشی از تعریف هم ارزی است، > اما برای یک طبقه بندی خوب کافی نیست. چرا هموتوپی کافی نیست؟ تنها نقص طبقهبندی هموتوپی که میتوانم به آن فکر کنم این است که یک تغییر شکل عمومی همیلتونی ممکن است برخی از شکافهای نواری را ببندد، بنابراین طبقهبندی رضایتبخش از نظر هموتوپی باید «کلاس هم ارزی (نقشهها از منطقه بریلوین تا همیلتونیها) طبقهبندی شود. به هوتوتوپی هایی که به شکاف باند احترام می گذارند، واضح است که این باید طبقه بندی دقیق تری نسبت به طبقه بندی ارائه دهد. به هموتوپی». آیا این دلیل برای معرفی طبقه بندی نظریه K است؟ من کمی توپولوژی جبری بلدم، اما نظریه K کاملاً در ذهنم است، و مقاله کیتایف آنقدر کوتاه است که نمی توانم بفهمم که آیا آن را درست فهمیدم یا نه. کسی با این مقاله آشناتر می تواند آن را برای من توضیح دهد؟ یا مقاله توضیحی بیشتری در مورد این موضوع وجود دارد؟ **ویرایش**: اگرچه قبلاً از پاسخ حیدر مشخص است، اجازه دهید در اینجا در پست اصلی تاکید کنم که طرح طبقه بندی هموتوپی شرط عدم بسته شدن شکاف باند را در نظر می گیرد، من قبل از دیدن پاسخ حیدر و برخی مطالب دیگر این واقعیت را اشتباه متوجه شدم. . امیدوارم این ویرایش موضوع را واضحتر کند و احتمال گمراه کردن دانشآموزان جدید موضوع را که این پست را میخوانند از بین ببرد. | عایق های توپولوژیکی: چرا طبقه بندی نظریه K به جای طبقه بندی هموتوپی؟ |
121341 | من در حال مطالعه برای امتحان مکانیک کوانتومی نسبیتی هستم و یکی از مسائلی که باید آماده کنم مربوط به تقارن های معادله کلاین-گوردون در مورد تبدیل $C$، $P$، $T$ برای میدان آزاد و با یک برهمکنش الکترومغناطیسی است. پس می توانید کمی به من کمک کنید؟ همانطور که متوجه شدم راه حل رایگان عمومی را می توان به صورت زیر نوشت: $$ \Psi(\mathbf{x},t) = \int\limits_{ \mathbb{R}^3 }\frac{d^3p}{(2 \ pi \hbar)^3} \frac{1}{2 E_p} \left( A_\mathbf{p}^{(+)}e^{-\frac{i}{\hbar}E_p t} e^{\frac{i}{\hbar}\mathbf{p} \cdot \mathbf{x}} \+ A_\mathbf{p}^{(-)}e^{\frac{i}{ \hbar}E_p t} e^{\frac{i}{\hbar}\mathbf{p} \cdot \mathbf{x}} \right) $$ جایی که: $E_p := \sqrt{\mathbf{p}^2c^2-m^2c^4}$ برای راه حل ویژه (در یک جعبه): $$ \psi^{\pm}_{\mathbf{p}}( \mathbf{x},t) = \frac{1}{\sqrt{V}} e^{\mp\frac{i}{\hbar}E_p t} e^{\frac{i}{\hbar} \mathbf{p} \cdot \mathbf{x}} $$ * $P$ تبدیل میشود: $P\psi_{\mathbf{p}}^{\pm} (\mathbf{x},t) = \psi_{-\mathbf{p}}^{\pm}(\mathbf{x},t)$, * $T$ تبدیلها نشان میدهد: $T\psi_{\mathbf{p}}^{\pm}(\mathbf{x},t) = \psi_{\mathbf{p}}^{\mp}(\mathbf{x}، تبدیل t)$ و * $C$ به دست می آید: $C\psi_{\mathbf{p}}^{\pm}(\mathbf{x},t) = \psi_{-\mathbf{p}}^{\mp}(\mathbf{x},t)$ //به لطف نظر TwoBs یک اشتباه را تصحیح کرد، بنابراین چه نتیجه ای (در صورت وجود) می توانم از این در مورد راه حل کلی؟ و آیا نتیجهگیریها برای یک معادله KG با حداقل کوپلینگ معتبر میمانند ($\partial_{\mu} \rightarrow D_{\mu} := \partial_{\mu} + \frac{i e}{\hbar c}A_{\ mu}$)؟ | تقارن CPT برای یک معادله کلاین گوردون آزاد و در کوپلینگ حداقل |
76323 | وقتی کسی می گوید یک طرح عددی یا یک الگوریتم ادغام زمانی صرفه جویی در انرژی است، به چه معناست. چگونه یک طرح عددی جدا از انتشار عددی ذاتی، انرژی را «به دست می آورد» یا «از دست می دهد» یا «حفظ» می کند. | طرحهای عددی، الگوریتمهای ادغام زمانی و بقای انرژی |
88655 | متون مختلف این ادعا را دارند، اما هیچ دلیلی ارائه نشده است. > به صراحت، اجازه دهید $L$ مشتق Lie را نشان دهد. فرض کنید $L_X g_{ab} = 0$ برای > برخی از فیلدهای برداری $X$، به نام میدان برداری _Killing_. فرض کنید که تانسور تنش-انرژی $T_{ab}$ معادلات میدان انیشتین را برآورده کند. سپس، > نشان دهید که $L_X T_{ab} = 0$. | چگونه می توان نشان داد که هر فیلد برداری Killing یک تلاقی ماده است؟ |
80995 | من پلت فرم خنک کننده ام را جدا کردم چیزی شبیه به این : و چیزی شبیه به این را در داخل پیدا کردم:    تعجب می کنم که چرا در اطراف حفره ها وجود دارند سازه های دره مانند. PS: من هم این سکو را روی زمین می اندازم، شاید این می تواند دلیلی داشته باشد؟ ویرایش: به نظر می رسد همه (به جز پاسخ براندون انرایت) کلمه گرد و غبار را در این سوال نادیده می گیرند. آن ساختارها در خود پلاستیک نیستند. این گرد و غبار روی ON پلاستیک است. اثبات:  به طور کامل با یاب من پاک شد:  | دلیل وجود دره های عجیب غبار روی سکوی خنک کننده |
55055 | من لیسانس فیزیک هستم و به ریاضی فیزیک علاقه دارم. من بیشتر به جنبه ریاضی چیزها علاقه دارم و علاقه مندم که مسائل ریاضی را با استفاده از فیزیک حل کنم. دانش فعلی من مقداری QFT (آغاز QED)، بدون نظریه ریسمان، هندسه دیفرانسیل محدود به منیفولدهای ریمانی و مقداری دانش در سطوح ریمان است. یکی از این زمینه ها تقارن آینه ای است. پیش نیازهای QFT و نظریه ریسمان چیست، و همچنین هندسه جبری چقدر باید بدانم (آیا این محدود به منیفولدهای پیچیده است)؟ همچنین کتاب ها و منابعی که این پیشینه را ایجاد می کنند و همچنین مستقیماً در مورد تقارن آینه ای قابل قدردانی هستند. | پیش نیازهای ریاضی و فیزیک برای تقارن آینه ای |
44820 | گرما باید جایی برود. آیا نور و گرمای ستارگان در جهان به ماده تاریک و انرژی تاریک میرسد... ماده تاریک فقط قطعات کوچکی از مواد خواهد بود. انرژی تاریک فقط گرمایی است که به فضا رفته است. اگر انرژی تاریک فقط گرما باشد، درایو چرخشی می تواند به سادگی یک کره با یک طرف بسیار داغ باشد. | آیا انرژی تاریک می تواند گرما باشد؟ آیا ماده تاریک می تواند ماده ای باشد که به دلیل محدودیت های شکستش دیده نمی شود؟ |
123255 | من شروع به خواندن Feynman & Hibbs _مکانیک کوانتومی و انتگرال های مسیر_ کرده ام. با دانستن اندکی در مورد حساب تغییری یا لاگرانژی، ادغام زیر را توسط قطعات غیرشفاف یافتم. فکر میکنم اگر یک بار آن را به روش روشمند ببینم، خیلی چیزها را روشن میکند. در کل مشکلی با ادغام قطعات ندارم. در ص. 27 او می گوید که با ادغام توسط قطعات، تغییر در $S$ تبدیل به $$ \delta S = \left[\delta x \frac{\partial L}{\partial \dot{x}} \right]_{t_a} ^{t_b} - \int_{t_a}^{t_b}\delta x\left[\frac{d}{dt}\left( \frac{\partial L}{\partial \dot{x}}\right)-\frac{\partial L}{\partial x}\right] dt. \tag{2-6} $$ اکنون $$ S = \int_{t_a}^{t_b}L(\dot{x},x,t) dt \tag{2-1}$$ که در آن $L$ لاگرانژی $$ L = \frac{m}{2}\dot{x}^2 - V(x,t)\tag{2-2}$$ است و او این را به مرتبه اول $$\delta میگوید اس = S[\bar{x}+ \delta x] - S[x] = 0. \tag{2-4}$$ $S[x+\delta x]$ را به صراحت در (2-5) و از این به دست می آید (2-6). | سوال در مورد ادغام قطعات در مکانیک کوانتومی فاینمن |
12964 | من به دنبال کتاب هایی نیستم که به مبانی ریاضی مکانیک نیوتنی بپردازند. آنچه من به دنبال آن هستم کتاب های مدرنی است که به مبانی مفهومی مکانیک نیوتنی می پردازد - منظور من از تعریف دقیق نیرو، اینرسی، چارچوب های مرجع و غیره است. حتی بزرگتر (مانند یکی از خود ارنست ماخ). و افرادی که به نظر می رسد امروز در مورد این چیزها اذیت می شوند، اکثراً مربیان علوم هستند که باز هم در مورد این موضوعات بسیار کم منتشر می کنند. من هم دنبال کتاب هایی نیستم که از منظر فلسفی نوشته شده باشند. چیزی که برای یک لیسانس قابل درک باشد خیلی خوب است. توجه: احتمالاً این سؤال با دستورالعملهای تعریف شده در صفحه مطابقت ندارد. به همین دلیل است که برچسب نرم سوال را اضافه کردم. همچنین، هر مدیری که بخواهد این سوال را انجمن ویکی بسازد، از انجام این کار خوشش می آید! | پیشنهادات کتاب برای مبانی مکانیک نیوتنی |
43964 | کتاب درسی من (_ریاضیات مهندسی پیشرفته_ نوشته دنیس زیل) توضیح زیر را در مورد قانون هوک ارائه می دهد: > _ طبق قانون هوک، فنر خود نیروی بازگردانی $F$ بر خلاف جهت کشیدگی و متناسب با مقدار کشیدگی > $s اعمال می کند. $. به سادگی $F=ks$ گفته شد که در آن $k$ یک ثابت تناسب است که > ثابت فنر نامیده می شود. فنر اساساً با عدد > $k$ مشخص می شود. برای مثال، اگر جرمی به وزن 10 پوند دلار، فنر را بکشد > $\frac{1}{2}ft$، $10 = k \frac{1}{2}$ به معنای $k=20 \frac{lb}{ ft}$. > لزوماً، جرمی با وزن مثلاً 8 پوند دلار فقط در همان فنر کشیده می شود > $\frac{1}{2}ft$._ من دو مشکل با این پاراگراف دارم. 1. توضیح می گوید که برای پیدا کردن $k$، وزن بار را به عنوان $F$ خود می گیرید و حل می کنید. به عنوان مثال در این مشکل، $F = ks$ تبدیل به $10 = k \frac{1}{2}$ می شود. سوال من این است که چرا $F$ برابر با $10 است؟ 10 دلار فقط وزن است - من این تصور را داشتم که دلار F $ جرمی برابر شتاب آن است؟ 2. در پایان پاراگراف، میگوید که وزن 8 پوند دلاری همان فنر را فقط $\frac{1}{2}ft$ میکشد، که همان وزن 10 پوند دلاری است. آیا این اشتباه تایپی است؟ یک وزن 8 پوندی واقعاً به چه چیزی کشش دارد؟ | سوال در مورد پیدا کردن $k$ در قانون هوک |
123874 | همه می گویند زمان در سیاهچاله متوقف می شود. این یک _واقعیت_ است. با این حال، من هرگز نشنیده ام که همه آن را توضیح دهند. البته من می دانم که ناظری در میدان گرانشی ضعیف تر می بیند که چیزی در میدان گرانشی قوی تر زمان کندتری را تجربه می کند. با این حال، آهسته تر و اصلاً نه کاملاً متفاوت است. من نمی دانم از چه معادله ای برای محاسبه اتساع سکه استفاده می شود، اما از گاما و در نتیجه تقسیم استفاده می کند. و تنها تقسیم زمانی ثابت غیرصفری صفر را به دست میدهد که بر بینهایت تقسیم کنید. و اگرچه سیاهچاله ها فوق سنگین، فوق العاده بد و فوق العاده سیاه هستند، اما دارای انرژی محدود و بنابراین شتاب گرانشی محدود (حتی در افق رویداد) هستند. پس آیا نباید فقط زمان _خیلی_ کند باشد، نه اینکه فقط از دیدگاه ما متوقف شود؟ | چرا زمان در سیاهچاله ها متوقف می شود؟ |
105616 | چگونه پرتوهای مادون قرمز را در یک تصویر قابل مشاهده ادغام کنیم تا تصویر قابل مشاهده روی صفحه نمایش مزاحم نشود؟ من میخواهم ادغام پرتوهای مادون قرمز و پرتوهای مرئی را از طریق همان پروژکتور پخش کنم، اما پخش ویدیو روی صفحه کاملاً برای مخاطب قابل مشاهده است، به همان شکلی که پرتوهای مادون قرمز منعکس شده توسط چشم انسان دیده نمیشوند. دو طول موج نور به صورت ترکیبی که هنگام ترکیب و تابش بر روی صفحه نمایش داده می شود بدون تغییر فرکانس آنها، چگونه می توان به آن رسید؟ کمکم کن لطفا...... | ادغام پرتوهای IR و پرتوهای مرئی |
5124 | اجازه دهید $X$ یک منیفولد با $G_2$ هولونومی باشد و $\Phi$ شکل 3 انجمنی اساسی در $X$ باشد. اجازه دهید $*\Phi$ 4-شکل اشتراکی دوگانه در $X$ باشد. اکنون یک تداعی خاص 3 چرخه $Q\در X$ را در نظر بگیرید، که پوانکر دوتایی است با $*\Phi$ 4 شکلی، یعنی $*\Phi=\lambda\times PD(Q)$، جایی که $\lambda\ در R_{+}$. آیا یک نماد ریاضی استاندارد برای توصیف چنین 3 چرخه انجمنی وجود دارد؟ آیا محدودیت توپولوژیکی در مورد خواص چنین 3 چرخه ای وجود دارد، به عنوان مثال. آیا می تواند سفت و سخت باشد ($S^3$ یا $S^3/Z_N$)؟ | سوال در مورد 3 چرخه انجمنی در منیفولدهای G2 |
112403 | ویرایش: من سوال را به طور کامل بازنویسی می کنم. تصور کنید میله ای داریم که در رژیم الاستیک خطی آن را تحلیل می کنیم. شکل مقطع ارتباطی ندارد. میله از سقف آویزان است و زیر وزن خود قرار دارد. به من گفته شده است که در یک مسئله از این نوع، در هر نقطه از میله، فقط جزء طولی تانسور تنش غیر صفر است. آیا این درست است؟ و اگر بله چگونه این را توجیه می کنید؟ | چرا فقط جزء عمودی تانسور تنش روی نوار معلق عمودی است؟ |
129761 | من سعی می کنم انتشار یک پرتو لیزر در فضای آزاد را مدل کنم. من یک فیلد اولیه $E_{in}(x,z=0)$ (یک پرتو گاوسی) دارم و باید فیلدها را در نقاط دیگر در محور نوری $E(x,z=d)$ برای یک فاصله دلخواه پیدا کنم. $d$. با خواندن چند متن، این رویکردی است که من در حال حاضر دارم: * تبدیل فوریه فیلد اولیه را محاسبه کنید: $\hat{E}(k_x) = \mathscr{F}[E_{in}(x ,z=0)]$ * $\hat{E}$ را در تابع انتقال فضای آزاد $e^{i k_z z0}$ ضرب کنید که در آن $k_z = \sqrt{k^2 - k_x^2}$ برای انتشار آن با فاصله $z0$ در امتداد محور نوری. * تبدیل فوریه معکوس برای به دست آوردن $E(x,z=z0)$ این روش برای من منطقی است. من فکر می کنم که ما میدان را به عنوان مجموعه ای بی نهایت از امواج صفحه تصور می کنیم و از طریق تبدیل فوریه، اساساً هر یک از این امواج صفحه را با انتشار در هر یک از اعداد موج مربوطه به حرکت در می آوریم. میدانم که روش ماتریس ABCD ممکن است تکنیک سادهتری باشد، اما من به روشی نیاز دارم که برای تیرهای دلخواه و نه فقط تیرهای گاوسی کار کند. من در حال حاضر این را روی Mathematica پیادهسازی میکنم و میدانهای بهدستآمده که دریافت میکنم با انتظارات من از انتشار پرتو گاوسی مطابقت ندارند (آنها از روند جبهههای موج کروی پیروی نمیکنند). من از هر کمکی برای فهمیدن اینکه آیا این رویکرد درست است یا خیر، سپاسگزارم. همچنین از هرگونه کمکی در یافتن تکنیکهای دیگری که ممکن است برای این مدلسازی مفید باشد قدردانی میکنم. با تشکر | مدل سازی انتشار فضای آزاد پرتوهای لیزر با استفاده از تبدیل فوریه |
95893 | من می دانم که شکل تشدید کننده هلمهولتز، به ویژه شکل گردن و حجم حفره آن، فرکانس تشدید تشدید کننده را تعیین می کند. علاوه بر این، فرکانس رزونانس با معادله زیر به دست میآید: $$ f_r = \dfrac{c}{2\pi}\sqrt{\dfrac{A_n}{V_c~L}} $$ که در آن $f_r$ فرکانس تشدید است. $c$ سرعت صوت، $A_n$ سطح مقطع گردن، $V_c$ حجم حفره و $L$ است. طول معادل گردن این معادله نشان می دهد که بسیاری از اشکال تشدید کننده های مختلف می توانند فرکانس های تشدید یکسانی داشته باشند. پس چرا باید یک شکل را برای تضعیف فرکانس معین بر دیگری انتخاب کرد؟ آیا شکل تشدید کننده نیز بر میزان میرایی تأثیر می گذارد؟ چگونه؟ چه چیزی میزان تضعیف صدا ناشی از رزونانس تشدید کننده را تعیین می کند؟ من فکر می کنم که دامنه موج صوتی فرودی تا حدی مسئول بزرگی تضعیف است اما آیا به شکل تشدید کننده نیز بستگی دارد؟ چه نسبتی است؟ چگونه می توان یک تشدید کننده هلمهولتز را طراحی کرد تا صدایی با فرکانس و قدر معین را کاهش دهد؟ اندازه رزوناتور چگونه بر میزان تضعیف صدا تأثیر می گذارد؟ | بزرگی صدایی که تشدید کننده هلمهولتز تضعیف می کند چقدر است؟ |
83746 | من می خواهم با جزئیات فنی بفهمم که چرا یک نظریه اسکالر خاص برای گرانش، خمش نور را پیش بینی نمی کند. این به عنوان یک سوال، یا در _جاذبه_ توسط Misner، Thorne، و Wheeler، سوال 7.1، بخش A و E، یا در مقاله ای توسط Thirring باقی مانده است (Ann. Phys., 16:96-117، 1961) . من در مقطع کارشناسی ارشد برای فیزیک نیستم (و بنابراین این برای من یک مشکل تکلیف نیست، فقط خود مطالعه کنید). من در پایان 1.A گیر کرده ام بنابراین نمی توانم به 1.E ادامه دهم. مشکل اینجاست > **تمرین 7.1. میدان گرانشی اسکالر، $\Phi$** > > A. اصل تغییر $\delta I = 0$ را در نظر بگیرید، جایی که $$ I = - m \int > e^{\phi} \sqrt{ -\eta_{\ alpha \beta}\frac{d z^{\alpha}}{d \lambda}\frac{d > z^{\beta}}{d \lambda} ~d \lambda, $$ در اینجا $m = (\rm{rest~mass})$ و > $\lambda = (\rm{parametrized~world~line})$ برای یک ذره آزمایشی در میدان اسکالر > گرانشی $\Phi$. با تغییر خط جهانی ذره، معادلات دیفرانسیل حاکم بر حرکت ذره را استخراج کنید. آنها را با استفاده از > زمان مناسب ذره به عنوان پارامتر مسیر بنویسید، $$ d \tau = > \sqrt{-\eta_{\alpha \beta}\frac{d z^{\alpha}}{d \lambda}\frac{ d z^{\beta}}{d > \lambda}}~d \lambda، $$ به طوری که $u^{\alpha}=d z^{\alpha}/d \tau$ راضی است > $u^{\alpha}u^{\beta}\eta_{\alpha \beta}=-1$. میدان گرانش اسکالار $e^{\phi}$ برای سواری در قسمت A همراه است. گرفتن 4 مشتق از عمل با توجه به 4 سرعت پارامتری $d z^{\alpha}/d \lambda به اندازه کافی ساده است. $. من در مورد چگونگی [Re?]نوشتن آنها با استفاده از زمان مناسب ذره به عنوان پارامتر مسیر سردرگم هستم. برای کاملتر شدن، قسمت E را اضافه میکنم که بعد از درک A، مانع بعدی من خواهد بود. [B، C و D شامل معادلات میدان و دقت حضیض هستند.] > E. عبور از حد یک ذره با جرم سکون صفر در معادلات حرکت > قسمت A. این کار را با استفاده از پارامتر $\lambda$ انجام دهید. متفاوت از زمان مناسب است، بنابراین انتخاب شده است که $k^{\mu} = d x^{\mu}/d \lambda$ بردار انرژی-تکانه > باشد و با گرفتن حد $m \rightarrow 0$ با $k^0 = \gamma m = E$ > متناهی باقی مانده است (بنابراین $u^0 = \gamma \rightarrow \infty$). از این معادلات > استفاده کنید تا نشان دهید که مقادیر $q^{\mu} = k^{\mu} e^{\Phi}$ ثابت های حرکت > هستند و از این نتیجه استنباط کنید که هیچ خمشی نور توسط خورشید وجود ندارد. در این نظریه اسکالر. **پاسخ به 7.1 قسمت A** پاسخ مستقیم تر از آن چیزی بود که فکر می کردم. 1. با این عمل شروع کنید: $$ I = - m \int e^{\phi} \sqrt{ -\eta_{\alpha \beta}\frac{d z^{\alpha}}{d \lambda}\frac {d z^{\beta}}{d \lambda} }~d \lambda $$ 2. $\lambda$ را با $\tau$ $$ جایگزین کنید I = - m \int e^{\phi} \sqrt{ -\eta_{\alpha \beta}\frac{d z^{\alpha}}{d \tau}\frac{d z^{\beta}}{d \tau} }~ d \tau $$ 3. لاگرانژی را به صورت زیر بنویسید: $$ \mathcal{L} = - m e^{\Phi} \sqrt{-u^{\mu} u_{\mu}} $$ 4. از اویلر-لاگرانژ برای محاسبه معادلات حرکت استفاده کنید: $$ 0 = m e^{\Phi} \frac{d}{d \tau} \frac{u_{\mu}}{\sqrt{-u ^{\nu} u_{\nu}}} $$ از آنجایی که ما با یک خط جهانی کار میکنیم، انقباض $u^{\mu}$ نسبت یک بازه به یک بازه را ایجاد میکند. وحدت برای طفره رفتن از گلوله خیالی باید وحدت منفی باشد. من در مورد دو علامت منفی در عمل واضح نیستم، اما خوابم را از دست نمی دهم. **پاسخ 7.1 قسمت E** من در اینترنت یک نظرسنجی از پاسخ این سوال انجام دادم. در حالی که خواندن بسیاری از آنها خوب است، اما مورد علاقه من خمش گرانشی نور اثر دان ادواردز بود. مشکل با استفاده از اصل هویگن برای انحراف توصیف شده است. یکی به نسبت تغییرات فضا نسبت به تغییرات زمان نگاه می کند. از آنجایی که آنها یکسان هستند، هیچ انحرافی وجود ندارد. این روشی نیست که MTW درخواست پاسخ کرده است، اما برای من کمتر انتزاعی است و بیشتر در فیزیک استوار است. | توضیح اینکه چرا یک نظریه گرانش اسکالر هیچ خمشی نور را پیشبینی نمیکند |
126755 | عملگر موقعیت سه بعدی در نمایش موقعیت چگونه به نظر می رسد؟ من می دانم که در 1d عملگر موقعیت $\hat{x}$ فقط در $x$ ضرب می شود. | بازنمایی موقعیت در مکانیک کوانتومی |
134136 | بنابراین من در مورد یک مشکل ساده حرکت با یک استاد مناظره کوچکی داشتم (به بخش مراجعه کنید). اساساً به چگونگی یافتن شتاب متوسط می رسد. کمی تحقیق کردم و جواب قطعی پیدا نکردم. او ادعا می کند که معادلات حرکت: $$x = x_i + v_it+0.5at^2$$ $$v_f^2 = v_i^2+2a\Delta x$$ فقط برای یافتن شتاب متوسط کار می کنند، اگر شتاب ثابت باشد. (بنابراین زائد). با این حال، معادله $$v_f = at + v_i$$ برای یافتن شتاب متوسط کار می کند، صرف نظر از ثابت بودن $a$. آیا او درست است؟ **مشکل**: شما و برادر کوچکتان در حال چرخاندن ماشین های اسباب بازی به سمت یکدیگر در سراسر طبقه هستید. او در $x = 0 $ نشسته است، و شما در $x = 4.0 $ $m$ هستید. شما یک ماشین را به سمت او میچرخانید و به آن سرعت اولیه 2.1$$m/s$ میدهید. درست زمانی که 3.0$$s$ به او می رسد متوقف می شود. برای پیدا کردن شتاب، پاسخ واضح است ${0-2.1 \ بیش از 3} = -0.7 $ $m/s^2$ با استفاده از $v_f = در + v_i$، و این چیزی است که کتاب میگوید. با این حال، (بدون اینکه در یک سال کامل فیزیک را انجام نداده بودم)، راه کمتر ساده را انتخاب کردم و از معادله استفاده کردم: $v_f^2 = v_i^2+2a\Delta x$. بنابراین: $0 = 2.1^2+2a(4)$، سپس $a = -2.1^2/8 \حدود -0.55$$m/s^2$. دو پاسخ کاملا متفاوت بنابراین اکنون من استدلال می کنم که این وضعیت هرگز نمی تواند باشد، زیرا وقتی از $x = x_i + v_it+0.5at^2$ استفاده می کنید، برای این مشکل: $0 \not= 4 + 2.1*3-0.5*0.7*3^2$ . مورسو، آیا این مشکل واقع بینانه است (با فرض اینکه شتاب در واقع 0.7$$m/s^2$ باشد)؟ | راه های یافتن شتاب متوسط |
129767 | من در یک سردرگمی بزرگ در مورد این سوال هستم. در مدرسه ما به ما آموخته اند که: > 1. تصویر واقعی تصویری است که می توان آن را روی صفحه نمایش به دست آورد. همیشه > معکوس است. > 2. تصویر مجازی تصویری است که نمی توان آن را روی صفحه نمایش به دست آورد. همیشه برافراشته است. > > > مثال: آینه های صفحه یک تصویر مجازی را تشکیل می دهند اما یک عدسی محدب یک تصویر واقعی > را تشکیل می دهد. من مثال های ساده را فهمیده ام اما در مورد این نمونه از پروژکتورها گیج شده ام. من خودم آزمایش را انجام داده ام و متوجه شدم: 1. تصویر تشکیل شده را می توان روی دیوار به دست آورد. 2-تصویر تشکیل شده عمودی است.  پس این یک تصویر واقعی است یا مجازی؟ 1) اگر تصویر واقعی است چرا با آینه می توان آن را شکل داد؟ و چرا ایستاده است؟ 2) اگر تصویر مجازی است، چرا می توانم آن را روی صفحه نمایش بگیرم؟ من صفحات زیادی در اینترنت در مورد تصاویر واقعی و مجازی می خوانم، می توانم آنها را درک کنم و فکر می کنم که این یک تصویر واقعی است. با این حال، من هنوز در مورد پاسخ مطمئن نیستم. پس لطفا شکم را برطرف کنید. | اگر نور یک پروژکتور را با استفاده از آینه منعکس کنم، آیا تصویر منعکس شده واقعی است یا مجازی؟ |
134214 |  * آیا می توانیم نور را در یک دنباله بازتاب در یک ظرف بسته ضرب کنیم؟ * همچنین آیا نور جزئی از موج EM است؟ * آیا می توانیم موج رادیویی یا موج EM را از یک ترانسفورماتور ضرب کنیم؟ | آیا می توانیم میدان الکترومغناطیسی را ضرب کنیم؟ |
95896 | با توجه به: من یک تیر ثابت در یک سر و آزاد در سر دیگر دارم. بدیهی است که به دلیل اختلالات در محیط یا هنگام ایجاد ارتعاشات منجر می شود. این سیستم را می توان با استفاده از یک معادله دیفرانسیل نشان داد. ارتعاشات با استفاده از حسگرها، تجزیه و تحلیل و کاهش می یابد. اکنون، سنجش از طریق تکنیک سنجش فشرده انجام می شود. سوال من این است: چگونه می توان مکان بهینه سنسور (تعداد حداقل سنسور به همراه جزئیات موقعیت مکانی آن) را فقط با کمک ماتریس اندازه گیری (که در حسگر فشرده به منظور بازسازی طراحی می کنیم) پیدا کرد؟ جزئیات: فرض کنید ما می خواهیم x (اطلاعات ارتعاشی) را از: y=cx بازیابی کنیم، جایی که c ماتریس چربی است (ماتریس اندازه گیری * ماتریس پراکنده). من می خواهم رابطه ای را پیدا کنم که ماتریس اندازه گیری بتواند با قرار دادن سنسورها برقرار کند. این مثل یک مشکل معکوس است، به جای طراحی یک ماتریس اندازه گیری با توجه به سنسورهای قرار داده شده، می خواهم سنسورها را با دانشی که در مورد ماتریس اندازه گیری دارم قرار دهم. | حسگر فشرده/فشرده، قرار دادن سنسور |
126752 | پس بگذارید کمی توضیح بدهم. بیایید بگوییم من یک ربات روی چرخ دارم. من می خواهم این ربات یک بلوک را فشار دهد. بیایید بگوییم نیروی تولید شده برای حرکت آن بلوک 100 نیوتن است. برای شروع فشار دادن این بلوک به چه مقدار انرژی نیاز دارم؟ معضل من این است که هیچ چیز حرکت نمی کند، بنابراین هیچ کاری تولید نمی شود، بنابراین انرژی... اما وقتی خودم چیزی را فشار می دهم، واضح است که انرژی مصرف می کنم. اما اگر چیزی حرکت نکند چگونه با انرژی نیرو تولید کنم. | چگونه انرژی را برای شروع حرکت محاسبه کنیم؟ |
130374 | یک تازه کار و کنجکاوی ساده لوحانه اش را ببخشید، اما من در مورد مدار سیاره و پیری سیارات فکر می کردم. با افزایش سن یک سیاره**، آیا گذر آن به دور خورشید/ستاره*اش **کاهش*************رفته********دار ***) سرعت*** دارد؟ ## آیا سرعت و نزدیکی گردش سیاره به دور ستاره بیشتر به سن و نوع ستاره مربوط می شود و کمتر به سن سیاره و فاصله آن از ستاره ربط دارد؟ همچنین، آیا ممکن است سیاره ای به ستاره خود ** هل داده شود** یا **کشیده شود** به مدار نزدیکتر، به عنوان مثال با افزایش کشش گرانشی ستاره، یا اینکه سیاره توسط یک سیاره از مدار خارج شود. دنبالهدار یا سیارک، یا حتی یک موج ضربهای ناشی از انفجار - یکی از آنها به اندازهای دور است که هیچ زبالهای نزدیک نمیشود، اما به اندازهای نزدیک است که موج ضربهای آنقدر قوی باشد که سیاره را به هم بزند. من می دانم که چنین اتفاقی احتمالاً باعث ناراحتی فاجعه بار در سیاره می شود ، اما اگر نسبتاً دست نخورده باقی بماند ، آیا می تواند خود را در مسیر جدیدی در اطراف ستاره خود بیابد؟ یا ممکن است دنبالهدار/سیارک/موج ضربهای از جهت مخالف گذرش به سیاره برخورد کند، شاید به آن زاویهای نگاه کند که سرعت آن را در اطراف ستاره کندتر کند یا در محور خودش سریعتر یا کندتر بچرخد؟ و آیا قطب های آن معکوس می شوند؟ زندگی در دنیایی با داستان های علمی تخیلی مانند **Doctor Who**، **Eureka**، **Stargate**، **Star Trek**، **X-Files**، **Fringe**.. این باعث می شود شما تعجب کنید که ** از نظر تئوری ممکن است **. اغلب توضیحاتی که آنها ارائه میدهند **دورآلود و در عین حال قابل قبول** هستند. درست همانطور که هر افسانه ای از یک حقیقت تکامل می یابد، شما تمایل دارید به این فکر کنید که چقدر حقیقت در این داستان ها وجود دارد. امیدوارم یکی از شما بتواند بر شگفتی های من نور بتاباند و هسته ای از حقیقت را در میان آنها بیابد. | تغییرات در مدار سیاره؟ |
123879 | اخیراً آموختهام که _کُردینات زمان_ اختصاص داده شده به یک مسیر فضا-زمان خاص، نه تنها لازم است (1) یکنواخت و پیوسته و حتی قابل تمایز باشد. _زمان مناسب_ متناظر با آن مسیر، بلکه همچنین آن (2) _در مورد خاص ناظر اینرسی در نسبیت خاص، طبق قرارداد زمان مختصات در یک رویداد همان زمان مناسب است [...]_. آیا نام مشترکی برای پارامترسازی مسیر فضازمان (زمان مانند) $\gamma$ یک ناظر اینرسی وجود دارد، $$t_{\gamma}: \gamma \rightarrow \mathbb R,$$ که شرایط (1) را برآورده میکند. اما نه لزوما (2)؟ | از آنجایی که زمان مختصات معنای بسیار خاصی دارد، چگونه پارامترهای کلی تر را فراخوانی کنیم؟ |
56508 | آیا کسی لطف می کند تشابه هیدرولیک کار خازن را در مقاله ویکی پدیا http://en.wikipedia.org/wiki/Capacitor... راهنمایی کند!! | خازن و قیاس هیدرولیک |
128340 | چه عواملی فرکانس نور را محدود می کند؟ آیا می تواند طول موج هایی بین صفر تا بی نهایت داشته باشد؟ | آیا فرکانس نور محدود است؟ |
82908 |  چرا (m)(v)=Impulse یا همانطور که اینجا می گویند Vs = I/Ms است؟ آیا (m)(v) نباید برابر با تکانه باشد، نه من؟ من نمی فهمم چرا راه حل این است. من سعی می کردم سرعت های نسبی V2f - V1f را با استفاده از حفظ تکانه حل کنم اما ناامیدانه شکست خوردم. به این فکر می کردم که شاید باید تکانه را برابر با صفر قرار دهم تا یک مرکز جرم داشته باشم، اما نمی دانم چگونه باید به آن نزدیک شوم. چگونه و چرا این راه حل درست است؟ | ضربه، سرعت های نسبی |
44178 | همانطور که عنوان می گوید، کریستالی که الکترواپتیک و پیرالکتریک است می تواند غیر مبرد باشد؟ | آیا کریستال های الکترواپتیکی وجود دارند که پیرو الکتریک باشند اما دوشکست نباشند؟ |
43960 | تکرارهای اصلی همجوشی سرد، آنهایی که خارج از سرزنش هستند، از Pd/d به عنوان سیستم استفاده کردند. اما توسعه دهندگان تجاری اغلب ادعا می کنند که از Ni-H برای دستیابی به اثرات مشابه استفاده می کنند. این ادعاها شامل موارد مربوط به قدرت بلک لایت چند وقت پیش، و اکنون Rossi (که مطمئناً یک کلاهبرداری است، اینجا را ببینید: آیا E-cat واقعی است؟) و همچنین موارد دیگر است. تقریباً مطمئناً توان Ni-H با مکانیزمی که در پاسخ به چرایی همجوشی سرد تقلبی در نظر گرفته شده است، ناسازگار است؟ . فقط ایزوتوپ سنگین می تواند ذوب شود و در غلظت بسیار پایین برای ایجاد یک واکنش زنجیره ای وجود دارد. نیکل باید دوتریوم را از پروتون ها جدا کند، و باور کردن آن خیلی دور از ذهن است. بنابراین، برای آزمایش این نظریه، میخواهم بدانم آیا شواهد معتبری برای وجود همجوشی سرد Ni-H وجود دارد یا خیر. * آیا تولید مثل آزمایشگاهی وجود دارد؟ * آیا تست های غیر روسی ممیزی شده وجود دارد؟ | آیا شواهد آزمایش شده قابل تکراری برای همجوشی سرد Ni-H وجود دارد؟ |
100651 | فرض کنید من یک میله افقی دارم که طول کل آن = ΔXtotal = 5 اینچ است. با این حال، میله از دو قطعه تشکیل شده است (ΔXshaft = 4 اینچ و ΔXbase = 1 اینچ) که به هم جوش داده شده اند، که در آن ΔXtotal = ΔXshaft + ΔXbase و جایی که ΔXshaft > ΔXbase. این میله با مکانیسم های قفلی که در هر انتهای طول کل میله قرار می گیرد به صورت افقی در هوا معلق می شود. من می خواهم از یک نیروسنج برای خم کردن شفت در یک نقطه خاص استفاده کنم تا جوشی که به ΔXshaft و ΔXbase می پیوندد بشکند. برای مثال، فرض کنید وقتی 25 پوند را به نقطهای روی محور در فاصله 1 اینچی از جوش اعمال میکنم، جوش میشکند (بنابراین 5-1=4 اینچ از انتهای محکم شفت). چه مقدار نیرو به جوش وارد شد و چه مقدار نیرو در خمش شفت وارد شد؟ من می خواهم معادلات قابل اجرا را ببینم تا بتوانم این فرآیند را با داده های متغیر تکرار کنم. | نیروی شکست و نیروی انتقالی |
71130 | من سعی می کنم بفهمم که آیا معادله Black فقط برای سیم / اتصالات فانی صادق است یا برای سیم های جاودانه نیز قابل استفاده است (در اصل زمانی که محصول $jL$ آن کمتر از $jL_{blech}$ باشد که در آن $j$ و $L باشد. $ به ترتیب چگالی جریان و طول سیم است). با تشکر | آیا معادله سیاه برای سیم ها / اتصالات جاودانه (یا فقط برای سیم های فانی) کار می کند؟ |
134217 | این سوال به قانون و یون های گاوس مربوط می شود؟ آیا توزیع بار در یک یون به دلیل تأثیرات مکانیکی کوانتومی متقارن کروی است یا هنگام استفاده از قانون گاوس، مانند سؤال مرتبط، برای آسانتر کردن محاسبه، آن را فرض میکنیم؟ فکر کنم اولی باشه ولی مطمئن نیستم | آیا بار یک یون به طور مساوی توزیع شده است؟ |
41610 | بنابراین همانطور که می فهمم، انرژی گرمایی یک جسم مجموع تمام انرژی های جنبشی مولکول های جسم است (تا ضریب ثابت). از طرف دیگر دما میانگین انرژی جنبشی تمام مولکول های جسم است. اکنون وقتی یخ در دمای 0 درجه سانتیگراد ذوب می شود، دمای اندازه گیری شده در دماسنج بالا نمی رود. توضیح رایج این است که هر گرمایی که توسط یخ جذب می شود برای شکستن پیوندهای جامد تا حدودی قوی بین مولکول های یخ استفاده می شود. سوال من اینجاست. اگر گرمای یک جسم همان چیزی است که در بالا تعریف کردم، پس از آنجایی که تمام مولکول ها در انرژی جنبشی در حال افزایش هستند، میانگین انرژی جنبشی نیز باید افزایش یابد، یعنی دما باید افزایش یابد. اما در دمای 0 درجه سانتیگراد برای یخ که به نظر نمی رسد چنین باشد. کجای درکم اشتباه می کنم؟ | تفاوت بین گرما و دما |
79648 | ما امروز در کلاس درس در مورد تکانه زاویه ای یاد می گرفتیم، و اگرچه به نوعی منطقی است، اما فکر کردن به آن برای من بسیار سخت تر از تکانه خطی است. بنابراین از آنچه می توانم بگویم: * تکانه زاویه ای و تکانه خطی به طور جداگانه حفظ می شوند: یعنی نمی توان آنها را به یکدیگر تبدیل کرد تا افت ظاهری در تکانه خالص را جبران کند * هر گشتاور دارای گشتاور مساوی و مخالف است با فرض اینکه اینها هستند. درست است، سناریوی زیر را در نظر بگیرید: یک دیسک با یک موشک متصل به صورت مماس، یک رانش و در نتیجه یک گشتاور اعمال می کند. دیسک به صورت دایره ای می رود و پرواز می کند و مولکول های گاز را به صورت دایره ای خارج می کند، بنابراین تکانه خطی متعادل است. دیسک تکانه زاویهای نیز دارد، اما مولکولهای گاز همگی فقط در خطوط مستقیم میروند، پس کجاست که گشتاور بر خلاف گشتاور اعمال شده به دیسک است؟ | حفظ تکانه زاویه ای |
71137 | برای استخراج پتانسیل نیلسون، یک همیلتونی تعریف می کنیم، $$\hat{H}=-\frac{\mathbf{\hat{p}}^2}{2m}+ \frac{1}{2}m\left[\ omega_\bot^2(\hat{x}^2+\hat{y}^2)+\omega_z^2\hat{z}^2\right]$$ مدل Nilsson یک مدل معروف است، اما من پتانسیل مربوط به آن را پیدا نکردم، بنابراین من همیلتونی را نوشتم و پرسیدم که آیا راهی برای دریافت پتانسیل نیلسون از همیلتونی وجود دارد. **ویرایش: طبق گفته توماس** پس آیا میخواهید بگویید که وقتی پتانسیل متقارن شکسته میشود، این پتانسیل نیلسون است؟ اگر کسی از من بخواهد که پتانسیل را یادداشت کنم، نمی توانم آن را بنویسم، زیرا مقدار بسیار ظریفی است؟ **شکست های مدل جمعی که پتانسیل نیلسون معرفی کرد چیست؟ منظورم این است که چه تفاوتی بین این مدل ها وجود دارد؟** | پتانسیل نیلسون |
8276 | کتاب رنگ آمیزی دخترم دارای صفحات سوراخ شده است، بنابراین می توانید به راحتی صفحات را برای رنگ آمیزی آسان تر جدا کنید. عالیه مشکل اینجاست که سوراخ کافی نیست و پاره کردن صفحات بدون پاره کردن کاغذ تقریبا غیرممکن است. گرفتن کاغذ در نزدیکی سوراخ کاری دشوار است زیرا به صحافی کتاب بسیار نزدیک است. یادم می آید در کودکی هم این مشکل را داشتم. خنده دار است، شما فکر می کنید پس از 30 سال رنگ آمیزی سوراخ کردن صفحه کتاب یک مشکل حل شده خواهد بود. من متوجه شده ام که گاهی پاره کردن صفحه در یک زاویه کم عمق ممکن است کمک می کند، اما گاهی اوقات نه، و گاهی اوقات یک زاویه تند کار می کند، و گاهی اوقات نه. من نمیپرسم آیا زاویه بهینه یا تکنیک دیگری برای پاره کردن کاغذ وجود دارد تا تنش وارده به سوراخ را به حداکثر برسانیم و در عین حال استرس را بر ناحیه اطراف به حداقل برسانیم تا کاغذ پاره نشود. هدف در اینجا چیزی است که حداقل زمان و تلاش را صرف می کند و شانس موفقیت آمیز را به حداکثر می رساند. | تکنیک بهینه برای پاره کردن کاغذ سوراخ شده در طول سوراخ |
127403 | در حال حاضر. همانطور که من درک می کنم، در واقع، زمین (10^25 کیلوگرم) یک اثر بسیار کوچک، بسیار ریز، کشیدن قاب ایجاد می کند. در واقع، ما این را با استفاده از آزمایش های ماهواره ای اندازه گیری کرده ایم. بنابراین، زمین (10 ^ 25 کیلوگرم) یک اثر بسیار ریز، ریز و در حال کشیدن فریم ایجاد می کند. می پرسم -- آیا چیزی به اندازه کافی بزرگ وجود دارد که مثلاً یک جلوه کشیدن فریم غیر کوچک ایجاد کند؟ بنابراین، برای مثال، شما ستاره شناسانی که با (مثلاً) ابرخوشه های کهکشانی کار می کنید، آیا هنگام انجام محاسبات مربوط به اندازه/شکل/و غیره این اجسام بزرگ، به طور طبیعی باید «کشیدن قاب» را رقم بزنید؟ در نهایت، سعی کردهام آنچه را که میتوانم در مورد اثر کشیدن فریم سیاهچالهها بخوانم - اما آن را گیجکننده میدانم و به نوعی برای چیزی که در اینجا میپرسم قابل اجرا نیست. مجدداً آنچه را که میپرسم خلاصه میکنم: بنابراین، میدانم که زمین یک اثر (کوچک و کوچک) فریمکشی دارد. ستاره ای مثل خورشید چطور؟ یک کهکشان؟ یک ابر خوشه؟ یک جسم باید چقدر بزرگ باشد تا جلوه های کشیدن فریم غیر کوچک داشته باشد؟ آیا افکتهای فریم درگ برای کسانی که با (مثلاً) کهکشانها سر و کار دارند، یک محاسبه روزانه است؟ خوشه ها؟ با تشکر امیدوارم این واضح باشد. * * * **توجه داشته باشید!** در اینجا چند پاسخ واقعی وجود دارد، با تشکر از J.R. شگفت انگیز: خورشید و مشتری - هر دو هنوز هم اثرات کشش فریم بسیار ریز دارند (حدود 100 برابر بزرگتر از اثر کشیدن فریم بسیار کوچک زمین). کهکشانها - در واقع - و من نتوانستم این پاسخ را در هیچ کجای اینترنت پیدا کنم - کهکشانها در واقع **اثر بیاهمیت / اساساً صفر ** دارند. (از آنجایی که آنها بسیار لاغر هستند.) شگفت انگیز! * * * *توجه داشته باشید!** من قبلا **پیش درآمد** را برای این سوال قرار دادم: _اگر یک سطل آب را بچرخانید، البته، آب شکل مقعر را تشکیل می دهد - آزمایش فکری سطل نیوتن. همانطور که من درک می کنم، فیزیکدانان اکنون معتقدند که اگر یک سطل بزرگ از آب را به طور نجومی بچرخانید، در واقع بسیار شگفت آور است... به دلیل کشیدن قاب که نیروی اینرسی را خنثی می کند، شکل مقعر ایجاد نمی کند. اکنون به نظر می رسد که من در این موضوع کاملاً گیج شده بودم، بنابراین برای جلوگیری از سردرگمی، مقدمه را حذف کردم. متاسفم (خیلی شایان ذکر است که تمام بحث هایی که می توانید در مورد سطل نیوتن + کشیدن قاب در گوگل جستجو کنید - بسیار گیج کننده به نظر می رسد، بنابراین با دقت در مورد این موضوع تحقیق کنید!) | کشیدن فریم -- آیا یک مثال غیر کوچک وجود دارد؟ |
123685 | ماهواره کوچکی را در نظر بگیرید که در مداری دوبعدی بیضوی حول جسمی بسیار بزرگتر (مثلا خورشید) تحت تأثیر شتاب گرانشی نیوتنی حرکت می کند. بر روی ماهواره ای که شتاب ماهواره را در جهت عرضی به جهت شعاعی آنی ایجاد می کند. الگوی کلی شتاب عرضی متغیر (At) که من به آن علاقه دارم با معادله زیر نشان داده شده است: - $$At = (K/c^2)*Vr*Vt*Ar $$ من چنین اثراتی را به صورت تکراری مدل کرده ام. مدل کامپیوتری است و میخواهد آن اندازهگیریها را تأیید کند. اثر اصلی، معرفی چرخش محور آسپیدهای مدار است (پیشرفت خط آسپیدها). پرسش آیا تکنیک تحلیلی وجود دارد که بتوانم از آن برای تولید فرمولی برای سرعت چرخش مداری استفاده کنم؟ شرایط و مفروضات * K یک ثابت است (به عنوان مثال +/- 3.0). * Ar شتاب شعاعی ماهواره به سمت خورشید ناشی از تأثیر گرانشی نیوتنی خورشید است. * در شتاب متغییر زمانی ماهواره در جهت عرضی خورشید است: جهت شعاعی ماهواره (مثبت زمانی که در امتداد مسیر مداری آینده ماهواره به سمت جلو هدایت شود، زمانی که به سمت عقب هدایت شود منفی است) * c سرعت نور است. * Vr سرعت شعاعی ماهواره نسبت به خورشید است (مثبت وقتی ماهواره از خورشید دورتر می شود) * Vt سرعت عرضی ماهواره نسبت به خورشید است (همیشه رو به جلو) * G ثابت گرانشی جهانی نیوتن است. * M جرم خورشید است. *d فاصله ماهواره از مرکز خورشید است (حداقل 10 میلیون کیلومتر فرض کنید). * فرض کنید جرم و قطر ماهواره نسبت به خورشید بسیار کوچک است (مثلاً 20 کیلوگرم و 2 متر). * ماهواره کروی با چگالی یکنواخت است. * هیچ ارگان دیگری در سیستم وجود ندارد. * تمام حرکات و شتاب ها به یک صفحه دو بعدی محدود می شوند. * شتاب عرضی توسط یک موشک واکنش انبوه بسیار کوچک با انرژی هسته ای که در مرکز ماهواره متصل شده است، تولید می شود. * جرم پرتاب شده توسط موشک را ناچیز در نظر بگیرید. بنابراین انرژی جنبشی در زمانهای مختلف به سیستم اضافه و از آن گرفته میشود، اما کاهش قابل توجهی در جرم وجود ندارد. * سیستم کاملاً نیوتنی را فرض کنید (بدون نسبیت عام لطفا). من درمانهای مختلفی از شتابهای شعاعی کوچک را دیدهام که از اصول لاگرانژی و همیلتونی استفاده میکنند، اما فکر نمیکنم این شتابها قابل گسترش به شتابهای عرضی باشند (به عنوان مثال http://www.mathpages.com/home/kmath527/kmath527.htm). به روز رسانی من پاسخ عالی والتر را در http://astronomy.stackexchange.com/questions/632/determining-effect-of-small- variable-force-on-planetary-perihelion-precession پذیرفته ام. (او برای تولید فرمول دقیق چرخش از تجزیه و تحلیل ناهمواری استفاده کرد) اما نظر دوم قابل استقبال است. | اثر نیروی عرضی متغیر کوچک بر امتداد مداری ماهواره |
44826 | من در درک معادله پروکا مشکل دارم $$(g_{\mu\nu}(\Box+\mu^2)-\partial_{\mu}\partial_{\nu})\varphi^{\nu}=0 $$ که در آن $g_{\mu\nu}$ متریک و $\mu$ یک پارامتر است. فرض اشتباه کجاست؟ $$(g_{\mu\nu}(\partial_{\mu}\partial^{\mu}+\mu^2)-\partial_{\mu}\partial_{\nu})\varphi^{\nu }=0$$ $$((\partial_{\mu}g_{\mu\nu}\partial^{\mu}+g_{\mu\nu}\mu^2)-\partial_{\mu}\partial_{\nu} )\varphi^{\nu}=0$$ $$((\partial_{\mu}\partial_{\nu}+g_{\mu\nu}\mu^2)-\partial_{\mu}\partial_{\nu})\varphi^{\nu} =0$$ که به این معنی است که $$\mu^2=0 $$ اینطور نیست. مشکل این است که از $\Box =\partial_{\mu}\partial^{\mu}$ به جای شاخص دیگر، مثلاً $\alpha$? استفاده میکنید. در این صورت چگونه می توانم نشان دهم که $$\partial_{\nu}\varphi^{\nu}=0 $$ هر ضربه ای قدردانی خواهد شد. -ویرایش- مرجع Bjorken et.al _میدان های کوانتومی نسبیتی_ صفحه 23 | سوال معادله پروکا |
88651 | دو رد سیم روی یک بستر با فاصله d از هم جدا می شوند. هر سیم یک جریان دارد. میانگین انرژی الکترون های سیم ها E است. حداقل فاصله ای را که باید بین دو سیم وجود داشته باشد، تخمین بزنید تا اثرات کوانتومی ناچیز باشد. واقعا نمی دانم چگونه این سوال را در نظر بگیریم. نقطه شروع خوب چه چیزی خواهد بود؟ | فاصله بدون اثر کوانتومی بین دو سیم |
126750 | مطالعات مربوط به بلازارها با حوزه فیزیک هسته ای چگونه است؟ آیا اینها نباید صرفاً متعلق به اخترفیزیک باشد؟ فقط کنجکاو | بلازارها و فیزیک هسته ای! |
96275 | لطفا مرا ببخشید، اپتیک نقطه قوت من نیست. من سعی می کنم نحوه تصویربرداری از ساختار سطحی یک جسم را در فاصله دور بیابم. ملاحظات عبارتند از: * نور تک رنگ - باید در مادون قرمز تصویربرداری شود. * اندازه شی حدود 1 سانتی متر مربع، فاصله تا جسم تا 3 متر است. * ترجیحا به عدم تمرکز بر روی جسم. * باید به سرعت اتفاق بیفتد (یعنی نوردهی به جای اسکن). به طور فرضی این می تواند با یک دوربین IR با وضوح بالا انجام شود، اما من می خواهم امکان استفاده از یک تنظیم تداخل سنجی را بررسی کنم زیرا ممکن است نتایج بهتری ایجاد کند. از چه نوع تداخل سنج می توانم استفاده کنم و چه ملاحظاتی را باید رعایت کنم؟ | برای تصویربرداری از یک ساختار کوچک در فاصله، به چه نوع تداخل سنجی نیاز دارم؟ |
17224 | اگر کسی به جرمی که با $3 \frac{m}{s}$ حرکت میکند فشار آورد تا سرعت آن به $2 \frac{m}{s}$ کاهش یابد، سیستم متحرک انرژی جنبشی را تخلیه میکند. اونوقت کار می کنه یا مصرف می کنه؟ مشکل تکلیف من این است که یک نفر در قطار است، واگن ها را شکافته و یکی را کنار می زند و بقیه را کندتر می کند. انرژی کل سیستم کمتر است، اما او به وضوح از زمانی که آن را فشار داد، کارهایی انجام داد.  پس آیا دو تغییر انرژی جنبشی (که یک عدد منفی به دست می دهد) را اضافه کنم یا مقادیر مطلق آنها را اضافه کنم؟ | آیا توقف کاری کارساز است؟ |
52411 | هنگام تلاش برای محاسبه ضریب ساختار الماس با محاسبه ویکی پدیا مواجه شدم. در محاسبات، آنها فقط فاکتورهای شکل اتمی همه اتمهای موجود در سلول واحد را جمع میکنند تا فاکتور ساختار را محاسبه کنند. با این حال من فکر کردم که فاکتور ساختار اتمی تبدیل فوریه توزیع چگالی الکترون است. از آنجایی که همه نقاط اتمی در شبکه الماس یکسان نیستند (کرانهای الکترون اتم (1/4,1/4,1/4) 90 درجه نسبت به (0,0,0) کران الکترون اتم می چرخند) من انتظار دارم که به دلیل دو تابع چگالی الکترونی متفاوت، دو عامل ساختاری در محاسبات وجود داشته باشد. آیا من چیزی را از دست داده ام؟ | چرا می توانم فاکتورهای فرم اتمی را در محاسبه ضریب ساختار الماس اضافه کنم |
101257 | وقتی روی p ادغام میشوید، با استفاده از ![شرح تصویر را در اینجا وارد کنید] (http://i.stack. imgur.com/9gXXP.png) مراحل این کار چیست؟ آیا با قطعات ادغام می کنید؟ | انجام یک انتگرال گاوسی |
96271 | در فیزیک، تعریف یک محصول نقطه (داخلی) اغلب بین یک بردار (بردار متناقض) و یک هم بردار (بردار کوواریانت) است. با این حال، در ریاضیات، یک محصول نقطه ای همیشه بین دو بردار (بردارهای متناقض) تعریف می شود. توجیه ریاضی برای بازتعریف حاصلضرب نقطه چیست؟ من میدانم چرا این کار را انجام میدهیم و میدانم که کار میکند، اما میخواهم بفهمم که چگونه آن را از دیدگاه ریاضیات توجیه کنم. من می پرسم زیرا به من گفته شده است که از نظر ریاضی پیشینی درست نیست که این کار را انجام دهم. | محصولات درونی در نسبیت |
89306 | آیا گرانش می تواند باعث شکاف خط در طیف نوری یک مولکول شبیه به اثرات استارک یا زیمن شود؟ سادهلوحانه، یک پتانسیل گرانشی میتواند افزوده سادهای به هامیلتونی باشد که باید مشابه یک میدان الکتریکی ثابت رفتار کند (یعنی سادهترین شرط برای اثر استارک). آیا دلیلی وجود دارد که همه چیز به این سادگی نباشد؟ اگر چنین شکافهایی رخ دهد، تفاوت انرژی معمولی بین حالتها چقدر خواهد بود؟ آیا آنها در انرژی های قابل تحمل قابل مشاهده خواهند بود؟ | اثر استارک گرانشی |
47612 | من دو آهنربا گرد مسطح دارم. من مقدار نیروی $F$ را که اجسام آهنی را به یکی از آنها جذب می کند و ویژگی های هندسی آهنرباها را می شناسم. من می خواهم ابتدا آهنربا و مقداری جرم اضافی در هوا را با آهنربای دوم ثابت کنم. برای انجام این کار، من میخواهم آهنرباها را به گونهای جهتدهی کنم که آهنربای دوم اول و جرم اضافی را دفع کند. اما من باید وابستگی بین فاصله بین آهنرباها و مقدار جرم اضافی که این ساختار می تواند نگه دارد ایجاد کنم. چگونه می توان این وابستگی را به دست آورد؟ | نحوه شمارش دافعه مغناطیسی |
71136 | درک فعلی من از مواد جامد کریستالی مانند (اگر اشتباه می کنم، لطفاً مرا تصحیح کنید!) این است که از نظر بلورینگی، از بی شکل (اساساً بدون تناوب) تا تک کریستال (تناوبی کامل)، با چند کریستالی یک پیوستار است. تقریباً همه چیز را در وسط پوشش می دهد، همانطور که مقاله ویکی نشان می دهد. بنابراین سوال من این است که از نظر خواصی که در مورد یک تک کریستال از همان ماده می دانید، مانند رابطه پراکندگی، ساختار نواری و غیره، از یک پلی کریستال چه انتظاری باید داشته باشید؟ بدیهی است که این یک پیوستار است، بنابراین باید انتظار داشته باشید که یک پلی کریستال که تقریباً تک کریستال است (شاید مانند یک تک کریستال به دو قسمت تقسیم شود و کوچکترین ذره را دوباره کنار هم قرار دهد) رفتار بسیار لعنتی شبیه به یک تک کریستال داشته باشد. به نظر می رسد هر تک کریستالیت در یک پلی کریستال باید مانند یک کریستال کوچک با ساختار نواری یک کریستال کامل عمل کند. اما با کوچکتر شدن دانه ها چه می کنید؟ آیا راهی برای پیش بینی میزان نزدیکی به یک کریستال وجود دارد که با توجه به میانگین و واریانس اندازه دانه آن باید انتظار داشت که پلی کریستال رفتار کند؟ با کوچکتر شدن دانهها، به نظر میرسد که باید انتظار داشته باشید که لایههای نازک جامد آمورف که کریستالها را در کنار هم نگه میدارند، اهمیت بیشتری داشته باشند. در واقع، آیا نوعی فرمالیسم برای کار با جامدات بی شکل وجود دارد؟ با تشکر | مرز بین چند کریستالی و کریستالی |
17227 | چه مدرکی وجود دارد که ماده تاریک یکی از انواع شناخته شده نوترینو نیست؟ اگر چنین بود، این چگونه قابل اندازه گیری بود؟ | چگونه بفهمیم که ماده تاریک فقط نوترینو نیست؟ |
44170 | کتابهای رایج نشان میدهند که برای یک ناظر در بالابر انیشتین، موقعیتهای زیر برابر هستند: 1، بالابر بدون حرکت (نسبت به زمین) روی کابلی در میدان گرانشی زمین آویزان میشود، گرانش وجود ندارد اما بالابر شتاب میگیرد پس سؤال طبیعی این است: اگر من روی زمین بایستم و گرانش آن را احساس کنم، به این معنی است که در واقع جاذبه وجود ندارد و زمین در حال گسترش با شتاب؟ من پاسخ کوتاه (***) را می دانم، اما به عنوان یک مدافع شیطان، از یک نسخه طولانی تر تشکر می کنم. | آیا اصل هم ارزی به این معنی است که زمین در حال انبساط است؟ |
16177 | در ابعاد 3+1 با امضای +1 -1 -1 -1، $$ \mathcal{L}= \frac{1}{2}\partial^\mu\phi\partial_\mu\phi -\phi^2 /2 -\phi^4/4$$ معادله فیلد: $$\square\phi+\phi+\phi^3=0$$ (این را بررسی کنید) $$\square=\partial^2_t-\nabla^2$$ توجه داشته باشید که کلاه مکزیکی نیست. حدس میزنم قبلاً دقیقاً حل نشده است، اما کسی نشان داده یا رد کرده است که میتواند راهحلهای سالیتون یا حداقل امواج منفرد وجود داشته باشد؟ | آیا در تئوری $\phi^4$ امواج منفرد در ابعاد 3+1 وجود دارد؟ |
19302 | کیهان ما را بگیر مشاهدات با نسبیت سازگار است، اما با مکانیک نیوتنی سازگار نیست. فرض کنید مدل فعلی (نسبیتی) گرانش ما درست است. حالا $c$ را تا بی نهایت افزایش دهید. مشاهدات تجربی در این جهان تغییر یافته هنوز با نسبیت سازگار است (با این فرض که نسبیت صحیح است). آیا اکنون آنها با مکانیک نیوتنی نیز سازگار هستند؟ | در جهانی که سرعت نور بی نهایت است، آیا مدل های نسبیتی و مدل های نیوتنی معادل هستند؟ |
44177 | فرض کنید یک حالت تک حالته 100 pW He-Ne آخرین بار در 633 نانومتر در یک پرتو گاوسی TEM00 نور ساطع می کند. (الف) میانگین تعداد فوتون هایی که از دایره ای به شعاع برابر با شعاع کمر پرتو $W_0$ در یک زمان T=100 ns عبور می کنند چقدر است؟ (ب) مقدار ریشه میانگین مربع تعداد تعداد فوتون ها در (a) چقدر است؟ ج) احتمال اینکه هیچ فوتونی در (الف) شمارش نشود چقدر است؟ در اینجا راه حل من است. آیا کسی می تواند آن را دوباره بررسی کند؟ پاسخ 8}$ میانگین تعداد فوتون = 3.18$\times10^{8} *(100\times10^{-9})=31.8$ B. $\sqrt{((31.8)^2/(100\times 10^{-9})}$ C. احتمال = 1-.86 = . 14 | آمار فوتون یک پرتو گاوسی منسجم |
43969 | من سعی کرده ام **چرا** تکانه نسبیتی را به صورت $p=\گاما mv$ تعریف کنیم. من یک برخورد بین 2 توپ مشابه ایجاد کردم ($m_1 = m_2 = m$). قبل از برخورد، این دو توپ در جهت $x$ با سرعت ${v_1}_x = (-{v_2}_x) = v$ به سمت دیگری حرکت می کنند. پس از برخورد، این دو توپ با سرعت ${v_1}_y = (-{v_2}_y) = v$ از یکدیگر دور می شوند. سیستم مختصات همیشه (بعد و قبل از برخورد) با سرعت $u=v$ از چپ به راست حرکت می کند. لطفاً تصاویر زیر را ببینید که در آن تصویر (الف) وضعیت قبل از برخورد و تصویر (ب) بعد از برخورد را نشان می دهد.  در زیر دلیلی وجود دارد که نشان می دهد تکانه نیوتنی $mv$ در سیستم مختصات $x'y'$ حفظ نشده است. من از $[\، | استفاده کردم \,]$ برای تقسیم اجزای $x$ و $y$. $p_z'$ حرکت قبل از برخورد است که $p_k'$ تکانه بعد از برخورد است. $$ \scriptsize \begin{split} p_z' &= \left[ m_1 {v_1}_x' + m_2 {v_2}_x'\, \biggl| \, 0 \right] = \left[ m_1 0 + m_2 \left( \frac{{v_2}_x - u}{1-{v_2}_x\frac{u}{c^2}} \right)\, \biggl| \, 0 \right]= \left[ m \left( \frac{-v - v}{1+ v \frac{v}{c^2}} \right) \, \biggl| \, 0 \right] \\\ p_z' &= \left[ - 2mv \left( \frac{1}{1+ \frac{v^2}{c^2}}\right) \, \biggl| \, 0 \right] \end{split} $$ $$ \scriptsize \begin{split} p_k' &= \left[-2mv \, \biggl| \,m_1 {v_1}_y' + m_2 {v_2}_y'\right]=\left[ -2mv \, \biggl| \, m_1 \left( \frac{{v_1}_y}{\gamma \left(1 - {v_1}_y \frac{u}{c^2}\right)} \right) + m_2 \left( \frac {{v_2}_y}{\gamma \left(1 - {v_2}_y \frac{u}{c^2}\right)} \right) \right]\\\ p_k' &= \left[ -2mv \, \biggl| \, m \left( \frac{v}{\gamma \left(1 - v \frac{v}{c^2}\right)} \right) - m \left( \frac{v}{\gamma \left(1 - v \frac{v}{c^2}\right)} \right)\right]\\\ p_k' &= \left[ -2mv \, \biggl| \, 0 \right] \end{split} $$ واضح است که اجزای $x$ بر اساس فاکتور $1/\left(1+\frac{v^2}{c^2}\right)$ متفاوت هستند. **سوال:** می خواهم بدانم چرا تکانه نیوتنی $p=mv$ را در ضریب $\gamma = 1/ \sqrt{1 - \frac{v^2}{c^2}}$ ضرب می کنیم و کجا آیا ارتباط بین $\gamma$ و فاکتور $1/\left(1+\frac{v^2}{c^2}\right)$ است که من دریافت کردم؟ | حرکت نسبیتی |
96274 | من دوستی دارم که می گوید چارچوبی مثلثی قوی تر از چهارگوش است. اما او معتقد است که یک جامد مربعی قوی تر از یک مثلث نیست. یعنی مجموعه ای از تیرهای فولادی در یک مثلث از مجموعه ای از تیرهای فولادی در یک مربع قوی تر است، اما یک مربع جامد از فولاد از یک مثلث جامد خارج از فولاد قوی تر است. آیا او درست است؟ چرا یا چرا نه؟ | مثلث قوی تره؟ |
64682 | چگونه میدان سرعت u(r,t) را اندازه گیری کنیم؟ من می دانم که چگونه سرعت معمولی را اندازه گیری کنم. $v=\frac{dr}{dt}$ اما میدان سرعت چطور؟ تفاوت بین آنها چیست؟ | چگونه میدان سرعت را اندازه گیری کنیم؟ |
96272 | در arXiv:hep-ph/1307.5414 گرابوفسکی از هویت جالبی استفاده می کند که در مقاله مشتق نشده است: $$\tag{2.30}\varepsilon^{ikm}\varepsilon^{jln}\left((U_{2}U_{4}^{\dagger}U_{ 1})_{ij}+(U_{1}U_{4}^{\dagger}U_{2})_{ij}\right)(U_{4})_{kl}(U_{3}) _{mn}=\\\ -B_{123}+\frac{1}{2}(B_{144}B_{324}+B_{244}B_{314}-B_{344}B_{214}).$$ کجا: $$\tag{2.6}B_{123}:=\varepsilon^{ikm}\varepsilon^{jln}(U_{1})_{ij}(U_{2})_{kl}(U_{3} )_{mn}،$$ که به باریون معروف است. من مشتاقانه منتظر کمکی برای استخراج این هویت و تعمیم آن هستم. | هویت جالب در $SU(3)$ |
65156 | چرا امواج با فرکانس بالاتر، هم امواج اقیانوس و هم امواج نور، بیشتر شکست میخورند؟ همچنین چرا انرژی در فرکانس بر خلاف طول موج ذخیره می شود. | انکسار نور و وابستگی فرکانس |
116558 | قانون سوم نیوتن به صورت $F_{12} = -F_{21}$ تعریف شده است آیا اصطکاک حاصل این قانون است؟ به عنوان مثال، اگر دستم را بگیرم و روی زمین در جهت $+x$ بلغزانم... دست من نیرویی به $F_1$ روی زمین وارد می کند. طبق قانون سوم نیوتن، کف باید نیرویی معادل F_2$ روی دست من وارد کند و F_2$ = -F_1$. آیا $F_2$ اصطکاک است؟ یا آیا اصطکاک یک نیروی اضافی است که در بالای $F_2$ رخ می دهد؟ | آیا اصطکاک محصول قانون سوم نیوتن است؟ |
113668 | من میخواستم مشتق معادله جکسون (2.9) را که میتوانید در اینجا در صفحه 31 (50/661) از پتانسیلی که قبلا داده شده بود، بیابم. این معادله به صورت زیر نوشته می شود: $$ \textbf{F}=\frac{q}{y^2}\left[Q-\frac{qa^3(2y^2-a^2)}{y(y^ 2-a^2)^2}\right]\frac{\textbf{y}}{y} $$ آیا کسی میداند چگونه این کار را انجام دهد زیرا ظاهراً مراحل زیادی در این بین باقی مانده است؟ | معادله جکسون 2.9; چگونه آن را استخراج کنیم؟ |
89307 | در مکانیک کوانتومی عملگر تکانه زاویه ای به صورت $$ \mathbf{\hat L}=\mathbf{\hat x} \times \mathbf{ \hat p} $$ تعریف میشود. سیستم مختصات برای حالت $|\psi\rangle$ که حرکت نمیکند، یعنی دارای مقدار انتظاری در حال ناپدید شدن حرکت است، به راحتی میتوان نشان داد که $\langle \psi | \mathbf{\hat L} |\psi\rangle$ به انتخاب مبدا بستگی ندارد. با این حال، مقدار انتظار $\mathbf{\hat L^2}$ به انتخاب نقطه مبدا بستگی دارد. سوال من: آیا قانون تبدیل ساده ای برای $\langle \psi | وجود دارد \mathbf{\hat L^2} |\psi\rangle$ تحت ترجمهها. به طور خاص، در مسئله اتم هیدروژن، مقدار انتظاری مربع تکانه زاویه ای با توجه به نقطه ای دور از هسته اندازه گیری می شود. | چگونه مقدار انتظاری مربع تکانه زاویه ای تحت ترجمه تغییر می کند؟ |
51944 | من کاملاً مجذوب مفهوم نوع باستانی کمپرسور هوا به نام ترومپ بودم. حبابهای هوا را از طریق اثر Venturi به جریان آب در حال سقوط میکشد و هوا را در سطح پایینتری که توسط سر هیدرولیک تحت فشار قرار میگیرد خارج میکند. جزئیات بیشتر در صفحه ویکی پدیا. اکنون خروجی چنین دستگاهی در مقایسه با اندازه آن، همراه با این واقعیت که شما باید مقادیر کافی آب را به راحتی در جایی پایین بیاورید، به این معنی است که این دستگاه با کمپرسورهای هوای مورد استفاده ما قابل رقابت نیست. با این حال، من متعجب بودم که چگونه در سطح انرژی عمل می کند، و متوجه شدم که کاملاً مطمئن نیستم که چگونه باید آن را محاسبه کنم. اگر کاری را که هوا هنگام فشرده سازی انجام می دهد به عنوان انرژی خروجی در نظر بگیرم، انرژی ورودی من چقدر خواهد بود؟ آیا می توانم بگویم که این کاری است که باید انجام دهم تا بر شناوری هوای تحت فشار در سطح پایین غلبه کنم؟ | چگونه تراز انرژی یک ترومپ را محاسبه کنم؟ |
8274 | میشه چند نمونه از فیزیک تفریحی بهم بگین؟ Thx | میشه چند نمونه از فیزیک تفریحی بهم بگین؟ |
123250 | من سعی می کنم این را بفهمم من می دانم که جرم موثر الکترون ها یا حفره ها به صورت زیر محاسبه می شود: $$m^* = \frac{h^2}{(4\pi^2)\frac{d^2E}{dk^2}}$$ حالا، اگر من به این طرح به عنوان مثال نگاه کنم:  می توانم ببینم که برای سوراخ ها (آنها باید در قسمت آبی باشند زیرا به آنها تعلق دارند. به باند ظرفیت)، مقدار مطلق انحنای $\frac{d^2E}{dk^2}$ کوچکتر از مقدار الکترونها (قسمت قرمز) است. بنابراین، از آنجا که جرم مؤثر با آن انحنای نسبت معکوس دارد، جرم مؤثر حفره ها باید بزرگتر از جرم الکترون باشد. من فکر می کنم درست است، اما باز هم قدر مطلق انحنا را در نظر می گیرم، زیرا برای قسمت آبی، انحنا منفی است، بنابراین. آیا جرم موثر سوراخ ها نیز نباید منفی باشد؟ | چرا جرم موثر سوراخ ها مثبت است؟ |
69810 | میخواستم بدانم آیا درست است که بگوییم اگر دو مؤلفه تکانه زاویهای حفظ شوند، هر سه مختصات دکارتی تکانه زاویهای حفظ میشوند؟ من این را نتیجه مستقیم براکت پواسون می دانم. آیا این تا اینجا درست است؟ | دو جزء حرکت زاویه ای حفظ شده است $\Rightarrow $ هر سه مولفه حفظ شده اند؟ |
96277 | فرض کنید شما دو بدنه دارید که توسط یک طناب بی وزن به هم متصل شده اند، یکی از یک طناب روی یک قرقره آویزان است (مشکل قرقره کلاسیک). اگر جسمی که روی سطح قرار دارد و توسط جسمی که آزادانه آویزان شده کشیده میشود **اصطکاک با زمین نداشته باشد، بدیهی است که ما میتوانیم آن جسم را از محاسبات خود دور بیندازیم، اینطور نیست؟ من تکالیف و چنین مشکلی دارم که جعبه ای توسط جعبه دیگری که از طاقچه روی یک قرقره آویزان است کشیده می شود، به جز اینکه جعبه روی یک سطح بدون اصطکاک کشیده می شود که برای من معنی ندارد.  | 2 جسد که با طناب از هم جدا شده اند |
106466 | من در حال ایجاد برنامه ای هستم که خطر را در عمق آب برای تجهیزات حساس و شاید انسان ها محاسبه می کند. چگونه فشار گیج را در عمق $D$ محاسبه کنم. بیایید بگوییم $D = 5000 $ متر. حدس من این است که فشار اتمسفر را محاسبه کنم تا بتوانم $Pa$ را پیدا کنم. هر کمکی قابل تقدیر است. | چگونه فشار گیج را در عمق آب محاسبه کنیم؟ |
51948 | چرا اتم ها روی خود فرو نمی ریزند؟ آیا این مسئله بر متغیرهای پنهان مانند عدم قطعیت هایزنبورگ نامعتبر نیست، زیرا میگوید الکترونها در یک ابر احتمال وجود دارند و در بسیاری از مکانها همزمان هستند، نه در یک مکان واحد. اگر متغیرهای پنهان درست باشند، الکترون موقعیت کاملاً مشخصی دارد که به دور هسته می چرخد و انرژی از کجا می آید؟ آیا این بدان معنا نیست که اگر HV درست باشد، دوباره سقوط می کند. جواب چیه | آیا مکانیک کوانتومی متغیر پنهان بر فروپاشی اتم ها (الکترون هایی که به درون هسته می افتند) دلالت دارد؟ |
463 | آیا کسی می تواند فهرستی از اساسی ترین مفروضات مکانیک کوانتومی را به زبان انگلیسی ساده ارائه دهد؟ | اساسی ترین مفروضات مکانیک کوانتومی چیست؟ |
14223 | برای انجام تکالیف باید این تمرین را انجام دهم. نمایشی از ماتریس های گاما را بیابید که به طور واحد به نمایش استاندارد متصل هستند که اسپینورهای $u(p)$ که معادله $(p_\mu \gamma^\mu - m)u(p)=0$ حرکت را برآورده می کند. یک حرکت عمومی $p^2=m^2$ فقط دو جزء اول متفاوت از صفر دارند. من سعی کردم تبدیل $V$ را طوری پیدا کنم که $Vu(p)$ تقاضا را برآورده کند اما نتوانستم ایده خود را کامل کنم. کسی میتونه کمکم کنه؟ | نمایش ماتریس های گاما |
60508 | معادلات حاکم برای یک سیال و یک جامد عملاً یکسان هستند و بارها می توان برای یک جامد با استفاده از معادلات ناویر-استوکس با معادله حالت و/یا محاسبه تانسور تنش اصلاح شده، تجزیه و تحلیل کرد. از آنجا که معادلات به طور موثر یکسان هستند، پدیده موجود در راه حل ها به طور موثر یکسان است. معادل تلاطم در یک جامد چیست؟ قوانین مقیاس بندی چگونه تغییر می کند؟ | معادل تلاطم در مواد جامد |
116553 | نظریه دریای دیراک بدنام است، اما من هنوز هم گاهی اوقات در مورد آن تعجب می کنم. در این نظریه، ذرات همه الکترون هستند و بدیهی است که یک الکترون با انرژی مثبت را می توان با یک الکترون با انرژی منفی گرفتار کرد. اما بر اساس این نظریه، چگونه می توان یک الکترون با انرژی مثبت را با یک حفره گرفتار کرد؟ | درهم تنیدگی دریای دیراک |
97871 | توپی با شعاع $r$، سرعت زاویه ای $\omega$ و سرعت خطی $v$ به سطحی با ضریب اصطکاک $\mu$ در زاویه $\theta$ با سطح برخورد می کند. من می خواهم سرعت زاویه ای نهایی و سرعت انتقال را بعد از خروج توپ از سطح محاسبه کنم. اجازه دهید $dt$ زمان تاثیر باشد. | سرعت زاویه ای و سرعت ترجمه پس از پرش توپ |
5914 | انتقال فاز اغلب توسط یک پارامتر سفارش تشخیص داده می شود - مقداری که در فاز بی نظم صفر است، اما با ایجاد نظم غیرصفر می شود. به عنوان مثال، اگر انتقال فاز با شکست تقارن کلی همراه باشد، یک پارامتر سفارشی میتواند هر کمیتی باشد که بهطور غیر پیش پاافتاده تبدیل میشود تا میانگین آن در فاز بینظم به صفر برسد. فازهایی که با تقارن کلی آنها مشخص نمی شوند، پیچیده تر هستند. برای محصور کردن، پارامترهای ترتیب شناخته شده ای وجود دارد: قانون مساحت حلقه ویلسون، حلقه پولیاکوف (مربوط به شکستن تقارن مرکز)، و مقیاس بندی آنتروپی با N در حد N بزرگ. سوال من در مورد فاز هیگز است که معمولاً (به طور گمراه کننده در ذهن من) به عنوان شکستن خود به خودی تقارن گیج از آن یاد می شود. خصوصیات فیزیکی بیشتر (در میان چیزهای دیگر، ثابت گیج) این فاز از نظر برخی از پارامترهای نظم است. برخی از پارامترهای ترتیب مورد استفاده در آن زمینه کدامند؟ (یک حدس می تواند دوگانه مغناطیسی برای مقادیر مشخص کننده حبس باشد، اما ممکن است بیشتر باشد). | پارامترهای ترتیب برای فاز هیگز |
19304 | برای یک فضای غیر فشرده، رشته دیراک را می توان به عنوان خطی تعریف کرد که تک قطبی دیراک را به بی نهایت (یا تک قطبی دیگر دیراک) می پیوندد. منطقه ای که اتصال گیج در آن نامشخص است. (همانطور که در بررسی گودار و اولیو مشاهده می شود) اما، برای یک فضای فشرده (دوره ای)، **چگونه می توانم رشته دیراک را روی این فضا تعریف کنم**، زیرا بی نهایت وجود ندارد؟ | رشته دیراک در فضای فشرده (دوره ای). |
11689 | من سعی می کنم از یک هویت خاص برای مجموع حاصل ضرب سه ضریب کلبش-گوردان استفاده کنم، با این حال، شکل فعلی معادله من کمی متفاوت است. آیا رابطه تقارنی وجود دارد که به من اجازه تغییر دهد: $\sum_{\alpha\beta\delta}C_{a\alpha b\beta}^{c\gamma}C_{d\delta b\beta}^{e \epsilon}C_{d\delta f\phi}^{a\alpha}$ به: $\sum_{\alpha\beta\delta}C_{a\alpha b\beta}^{c\gamma}C_{d\delta b\beta}^{e\epsilon}C_{a\alpha f\phi}^{d\delta}$ توجه من باید $j_2m_2$ را با $jm$ در آخرین ضریب کلبش-گردان. کسی راهی برای این کار میدونه؟ توجه: نماد من از نماد ورشالوویچ پیروی می کند، $C_{j_1 m_1 j_2 m_2}^{jm}$ | هویت کلبش-گوردان |
90949 | این بیشتر شبیه یک سوال ریاضی است، در مورد ویژگی تابع توزیع فرمی دیراک $$f=\frac{1}{e^{(E-\mu)/k_BT}+1}$$ که در آن $\mu$ است. پتانسیل شیمیایی و $k_B$ ثابت بولتزمن است. من پیدا کردم که $\frac{\partial^nf}{\partial T^n}|_{T\to0}=0$، برای هر عدد صحیح مثبت $n$. این برای $T\to0^+$ یا $T\to0^-$ صادق است. به نظر میرسد که ما نمیتوانیم تیلور $f$ را نزدیک $T=0$ گسترش دهیم. یا مثلاً نمیتوانیم از هیچ تابعی از $T$ برای تقریب تابع فرمی دیراک طبق ترتیب T نزدیک به نقطه $T=0$ استفاده کنیم. آیا معنای فیزیکی یا کاربرد این ویژگی وجود دارد؟ چرا طبیعت این ویژگی را به تابع پرکاربرد فرمی دیراک می دهد؟ | یک سوال در مورد تابع توزیع فرمی دیراک |
116557 | در چه شرایطی محصولات اینرسی (عناصر خارج از قطر تانسور اینرسی) غیر صفر هستند؟ به نظر می رسد که برای بسیاری از اجسام، ساختن تانسور ممان اینرسی چیزی شبیه به زیر می شود: \begin{ماتریس} I_{xx} & 0 & 0\\\ 0 & I_{yy} & 0\\\ 0&0 & I_ {zz} \end{matrix} از یک نگاه، به نظر می رسد که این به دلیل توافقی بین توزیع جرم اجسام و روشی است که سیستم مختصات انجام شده است. تراز شده است. به عنوان مثال، ما محورهای خود را موازی با اضلاع یک منشور مستطیلی قرار می دهیم. جابجایی مبدأ توسط قضیه محور موازی اغلب حاصلضرب غیرصفر اینرسی را نیز معرفی می کند. به طور خاص چه چیزی باعث این تفاوت می شود؟ آیا همیشه برای هر جسمی مجموعه ای از محورها وجود دارد که حول هر نقطه ای که صفر هستند می چرخند؟ آیا این خاصیت چرخش حول نقطه ای غیر از مرکز ثقل است؟ | در چه شرایطی حاصل ضرب اینرسی (خاموش عناصر قطری تانسور اینرسی) غیر صفر هستند؟ |
132427 | فرض کنید یک جسم (به عنوان مثال یک توپ) به جرم $m$ داریم. ما می خواهیم این شی را به صورت عمودی در فاصله $L$ (مثلاً یک کانون به صورت عمودی) تا سرعت $v$ شتاب دهیم. ما یک منبع تغذیه با خروجی ثابت $P$ داریم و یک مجموعه ایده آل (مانند یک طناب / قرقره) داریم که به شیئی که از طریق آن برق اعمال می شود متصل است. از هرگونه اصطکاک / اتلاف و غیره چشم پوشی کنید. پس از مسافت $L$، و با فرض صفر سرعت اولیه، انرژی جسم $E=\frac{1}{2}mv^2+mgL$ است. این بدان معنی است که $t=E/P$ ثانیه طول می کشد تا جسم به این سطح انرژی برسد. برای مثال، اگر $m=1\:kg$، $L=1\:m$، $g=10\:m/s^2$، $P=1\:W$، $v_{نهایی}= 1\:m/s$، سپس $E=0.5+10 = 10.5\:J$. این بدان معناست که برای رسیدن جسم به آن سرعت پایانی، $t=10.5/1=10.5\:s$ طول خواهد کشید. آیا این درست است؟ | شتاب دادن به یک جسم به صورت عمودی با منبع انرژی ثابت |
127409 | من در درک تانسور متریک در نسبیت عام مشکل دارم. آنچه تاکنون فهمیدهام از یادداشتهای سخنرانی دوره من است که در ارتباط با «جاده به سوی واقعیت» نوشته راجر پنروز استفاده شده است. **مسئله 1** می دانم که در نسبیت خاص، ماتریس $\eta_{ab}= \left( \begin{array}{cccc} 1 & 0 & 0 & 0\\\ 0 & -1 & 0 & 0\\\ 0 & 0 & -1 & 0\\\ 0 & 0 & 0 & -1\\\ \end{array} \right) $ تانسور متریک است، اما تا آنجا که من می دانم تانسور متریک فقط نامی برای آن ماتریس است. اکنون آموخته ام که به طور کلی تانسور متریک ماتریس $g_{ab}=\vec{e}_a \cdot \vec{e}_b$ است که در آن $\vec{e}_a=\dfrac{d\vec است. {\sigma}}{dx_a}$, and $\vec{\sigma}(x_1, x_2, \dots )$ سطحی است که توسط $x_\alpha$. بنابراین این بدان معناست که سطح در نسبیت خاص (من حدس میزنم که منظور از فضا زمان همین است) 4 بعدی و بردارهای آن $\vec{e}_1, \vec{e}_2, \vec {e}_3، \vec{e}_4$ متعامد هستند. اما همچنین برای $\vec{e}_\alpha\neq \vec{e}_0$، $\vec{e}_\alpha \cdot \vec{e}_\alpha = |\vec{e} داریم _\alpha|^2\text{cos}(0)=-1$، به عنوان یک بردار موازی با خودش است. این اولین مشکل من است، زیرا مدول یک بردار نباید منفی باشد. من فرض میکنم این بردارهای $\vec{e}_\alpha$ در مختصات دکارتی هستند. * * * **مسئله 2** سپس اگر $\vec{v}$ بردار روی این سطح باشد، در مختصات سطح نوشته شود به طوری که $\vec{v}=v_{\alpha}\vec{e}^ \alpha$، سپس $\vec{v}\cdot \vec{v}= (v_{\alpha}\vec{e}^\alpha ) \cdot (v_{\beta}\vec{e}^\beta )=(\vec{e}^\alpha\cdot \vec{e}^\beta)v_\alpha v_\beta=\eta_{\alpha \beta }v_\alpha v_\beta$. اگر ماتریس هویت $I_3$ تانسور متریک مختصات دکارتی 3 بعدی باشد (که فرض میکنم چنین است) برای من منطقی است، به طوری که برای $\vec{v}=(a,b,c)$ محصول نقطهای میشود $\vec{v}\cdot \vec{v}=a^2 + b^2 + c^2.$ من در مورد نحوه نماد کمی گیج هستم $\cdot$ در اینجا استفاده می شود - در مورد $\vec{e}_\alpha \cdot \vec{e}_\alpha$ به نظر می رسد که محصول نقطه دکارتی استاندارد باشد، اما در مورد $\vec {v}\cdot \vec{v}$ این نیست. صرفاً ضرب مؤلفه های مربوطه در اینجا نادرست است. * * * **مسئله 3** مشکل سوم من این است که مطمئن نیستم معادله $\begin{equation} ds^2=g_{ab}dx^\alpha dx^\beta \end{equation}$ کجاست. می آید از. آیا این تعریف $ds^2$ است، و اگر چنین است، آیا $ds^2$ در همه سیستم های مختصات حفظ می شود، همانطور که در نسبیت خاص وجود دارد؟ اگر $\eta_{ab}$ همانطور که در بالا تعریف شد تانسور متریک _the_ نامیده میشود، آیا این تانسور در همه مختصات نیز حفظ میشود؟ با تعریف تانسور متریک نمی توانم بفهمم چرا باید باشد. پوزش برای عدم وضوح، و تشکر برای هر گونه کمک! ویرایش: نمونه ای از یک سوال امتحانی که می خواهم بتوانم آن را بفهمم: سوال (تصویر میزبانی شده در dropbox) | تانسور متریک در نسبیت خاص و عام |
64351 | مکسول چگونه میدان مغناطیسی را بدون نسبیت ایجاد کرد؟ آیا کاملا تجربی بود؟ من نمیدانم که او چگونه میتوانست درک درستی از میدان مغناطیسی داشته باشد. | معادلات ماکسول - نسبیت |
99362 | ابرهای عظیمی که از جت های کوازار بیرون رانده شده اند چه می شود؟ آیا آنها به سادگی در ابرهای پراکنده بین کهکشانی پراکنده می شوند؟ یا آیا آنها در مواقعی جاذبه کافی برای نگه داشتن و یا فروپاشی دارند؟ اگر فرو بریزند، چه بر سر آنها می آید؟ آیا کس دیگری از تصاویر زیر برداشت می کند که ابرها کنار هم قرار گرفته اند؟ تصویر ابر جت کوازار جستجو در گوگل | تکلیف ابرهای عظیم بیرون رانده شده از کوازارها چه می شود؟ |
16179 | چرا می گویند $\operatorname{sech}x$ (یک دامنه انتقال) یک قطب ساده در محور فرضی دارد؟ | قطب ها، توابع موج، انتقال |
76553 | من نمونهای را در یک دوره آموزشی فیزیک $2$ مشاهده کردم که یک استوانه توخالی (که ابعاد آن $2$ است) وجود داشت که با توزیع شارژ یکنواخت $\lambda>0$ در واحد طول شارژ میشد. این به چه معناست؟ من فکر کردم که اجسام با ابعاد 2 دلاری باید با چگالی بار سطحی شارژ شوند. آیا طول چنین جسمی بی نهایت نیست؟ (البته مساحت متناهی است، اما طول هر دایره $2\pi R$ است و تعداد دایره های نامتناهی وجود دارد.) اگر اینطور است، $$Q=\lambda l=\lambda\infty$$ و بنابراین سیلندر دارای مقدار بی نهایت بار روی آن است که نمی تواند درست باشد. در کلاس از TA در مورد آن سوال پرسیده شد، اما من نتوانستم توضیح او را بفهمم (این یک تلاوت ویدیویی بود که چند سال پیش فیلمبرداری شده بود، و بنابراین نمی توانم از TA بپرسم)، من آن را در یک امتحان نیز دیده ام. سوال، بنابراین من فکر می کنم که هرکسی که نوشته است توزیع $\lambda$ است و توزیع سطحی $\sigma$ قصد نوشتن آن را داشته است. چرا تحلیل من مبنی بر اینکه $Q=\infty$ نادرست است، و این که سیلندر با توزیع بار یکنواخت $\lambda$ شارژ شده است به چه معناست؟ | برای یک شیء بعدی $2$ که با توزیع شارژ $1$$\lambda$ شارژ شود به چه معناست؟ |
16797 | آیا در مکانیک کوانتومی تعریفی از حالت موضعی وجود دارد؟ من دیده ام که برخی کتاب های درسی از این اصطلاح استفاده می کنند، اما تعریفی ارائه نمی کنند. با تشکر | تعریف وضعیت محلی |
99364 | آیا استنتاج دقیقی از حدود خواص پیوسته در مکانیک جامدات وجود دارد؟ به عنوان مثال، رابطه تنش-کرنش ممکن است برای نمونه های بزرگ خطی باشد (شیب مدول یانگ است) اما در چه حدی از بین می رود؟ حتی اگر یک رابطه خطی برای منحنی تنش-کرنش بین دو اتم یا دو کریستال وجود داشته باشد، شیب احتمالاً با نمونه بزرگ یکسان نیست. چه مقیاس فضایی دو رژیم را از هم جدا می کند و آیا شبیه دینامیک سیال است که در آن معادله بولتزمن در رژیم غیرپیوسته، معادلات ناویر-استوکس در رژیم پیوسته و پلی بین دو رژیم وجود دارد (معادلات چاپمن-انسکوگ) ? | محدودیت پیوسته برای مکانیک جامدات |
11687 | به عنوان مثال، آیا موج ضربه ای در هر جسم باید شکل خاصی داشته باشد که بر شکل و خواص مواد اجسام تأثیر بگذارد؟ من گمان می کنم بخشی از پاسخ این است که اجسام باید کروی باشند، و رفت و برگشت موج ضربه ای در هر جسم باید یکسان باشد، اما این فقط یک حدس است. | خاصیت ارتجاعی دو جسم برای برخورد آنها چیست؟ |
43966 | در فرضیه های مکانیک کوانتومی، مشاهده پذیرهای فیزیکی با ماتریس های هرمیتی در فضای حالت یک سیستم توصیف می شوند. در یکی دیگر از پرسشهای من، اندازهگیریهای خطوط گسیل طیفی Rydberg-Ritz، حالتهای ویژه انرژی یک اتم ساطعکننده را برچسبگذاری نمیکنند، اما در عوض این تفاوتها در فرکانسهای مرتبط با حالتهای ویژه انرژی را نشان میدهند. اگر جبر انتقالها «کاملاً» سیستم را توصیف میکند، آنگاه اندازهگیریهای خطوط انتشار، مقادیر ویژه یک اپراتور هرمیتی در این جبر نیستند (اگرچه اینها را میتوان از فرکانسهای حالتهای ویژه انرژی مشتق کرد). آیا فرض QM در بالا همچنان ادعا میکند که فرکانسهای مشاهدهشده در بالا حالتهای ویژه برخی از سیستمهای کوانتومی را برچسبگذاری میکنند؟ آیا جبر ماتریسی دیگری مربوط به انتقال بین این حالت های ویژه وجود دارد؟ حتی اگر دو پاراگراف بالا اساساً به نحوی نادرست باشند، باز هم میخواهم بدانم: > از چه نظر، هر اندازهگیری فیزیکی یک مقدار ویژه برخی > قابل مشاهده است؟ میدانم که این سؤالها بسیار سادهلوحانه بودهاند، اما من عمداً سعی میکنم چیزها را از منظری فوقالعاده حداقلی بررسی کنم... شاید موارد بالا مضحک باشد، به این معنا که نقطه شروع یک _محاسبه_ برای به دست آوردن یک کمیت فیزیکی همیشه این است که مقدار ویژه یک قابل مشاهده به عنوان مثال، اگر من از کمیتی استفاده می کنم که حاصل فرمول وحشتناکی است، چیزی که به این فرمول متصل می کنم باید قابل مشاهده باشد. این باعث نجات سوال قبلی میشود، زیرا دانستن فرکانسهای انتقال به اندازه دانستن فرکانسهای حالتهای ویژه انرژی است... به شرطی که بتوانیم یکی از حالتهای ویژه انرژی را مشخص کنیم. این توانایی دریافت این حالت ویژه انرژی «شروع» است که مرا آزار میدهد... این باید چیزی باشد که بتوانیم مستقیماً اندازهگیری کنیم. | آیا هر اندازه گیری با حالت ویژه یک قابل مشاهده مطابقت دارد؟ |
69100 | من در حال حاضر در تلاش برای پیاده سازی یک شبیه سازی ساده SPH بر اساس انواع مقالات هستم. با این حال، از آنجایی که من یک فیزیکدان و یا ریاضیدان آموزش دیده نیستم، مشکل کوچکی با نماد و فرمول زیر دارم که در تعدادی از مقالات و سایت های اینترنتی مختلف تکرار شده است: > و $\nabla_a$ نشان دهنده گرادیان گرفته شده با توجه به مختصات > است. ذره $a$. تا آنجا که من می توانم بگویم این اولین مقاله ای است که از این توضیحات استفاده می کند. پس منظور از این نماد چیست؟ آیا صرفاً یک بردار با مشتق جزئی برای هر بعد است؟ یا چیزی شبیه مشتق جهت دار است؟ | معنی گرادیان با توجه به مختصات ذره در SPH |
123875 | من سوالات زیادی در مورد مرکز کیهان خوانده ام. من حتی چند مورد مورد علاقه دارم. من این واقعیت را درک می کنم که هر نقطه از جهان تورم را به یک شکل تجربه می کند. همچنین اینکه مهم نیست کجا هستید، به نظر می رسد که در مرکز هستید. با این حال، من به یک مرکز جهانی توده فکر کرده ام. ماه حول مرکز جرمی که با زمین مشترک است می چرخد. منظومه زمین-ماه در مورد خورشید نیز همین کار را می کند. من معتقدم که خورشید ممکن است به دور یک مرکز جرم مشترک با ستارگان دیگر بچرخد (من کتابی از دهه 80 دارم که این فرضیه را ذکر می کند که این مرکز ممکن است نزدیک به جمینگا باشد، اگرچه فکر می کنم از آن زمان این ایده کنار گذاشته شده است). و این ستاره ها به دور مرکز کهکشانی می چرخند. کهکشان راه شیری به نوبه خود حول مرکز گرانش گروه محلی می چرخد که شامل آندرومدا و ابرهای ماژلان است. گروه محلی به نوبه خود به دور نقطه ای از ابرخوشه سنبله می چرخد. اگر این پیشرفت را دنبال کنیم... ابرخوشه سنبله به دور چه چیزی می چرخد؟ و «شیء والد» ابرخوشه (اگر بتوانم آن را اینطور بنامم - متأسفم، نمیدانم این اصطلاح مناسب است) به اطراف چه میچرخد؟ و غیره... آیا این ما را به یک مرکز جهانی توده هدایت می کند؟ | آیا همه چیز حول یک مرکز جرم جهانی می چرخد؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.