_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
122868 | سؤال سریع در ورودی ویکیپدیا برای ماتریس _ray transfer_, که تعریف شده است:  که در آن $x$ فاصله یک نقطه است. از محور نوری و $\theta$ زاویه ای که نمای پرتو در آن نقطه با محور نوری ایجاد می کند. اکنون ویکیپدیا میگوید: اما مرجعی ارائه نمیکند. آیا کسی ایده ای در مورد چگونگی به دست آوردن این نتایج دارد؟ آیا وب سایت/مقاله ای می شناسید که در آن در مورد این موضوع بحث شود؟ | تعیین کننده ماتریس انتقال پرتو |
12331 | در نظریه میدانهای کلاسیک لاندو، میتوان این جمله را پیدا کرد: هر چرخش در فضای چهار بعدی را میتوان به شش چرخش تقسیم کرد، در صفحات $xy,zy,xz,tx,ty,tz$ (درست مانند هر چرخش در فضای معمولی را می توان به سه چرخش در صفحات > xy,zy,xz$ تفکیک کرد. چگونه می توانم این گفته را ثابت کنم؟ با تشکر | چرخش در فضا-زمان |
80507 | من در حال انجام یک تجزیه و تحلیل از یک آزمایش هستم. جزئیات خیلی مهم نیستند، اما من به طور تصادفی به عبارتی برخورد کردم که نمی توانم آن را معنا کنم. من چندین اندازه گیری همزمان از یک پارامتر خاص $x_i$ دارم. من همچنین پی دی اف های از پیش محاسبه کرده ام، $\rho_i(x_i)$، برای اینکه این پارامتر بد باشد. بر اساس اینها، من یک فاصله اطمینان را برای هر اندازه گیری محاسبه می کنم: $$P_i = \int_{|x_i|}^\infty \rho(x)dx$$ سپس به من گفته می شود که می توانم اینها را در یک واحد ترکیب کنم تفکیک کننده با استفاده از آن عبارت: $$P = Q \sum_i \frac{(-\ln Q)^{i-1}}{(i-1)!},\quad {\rm Where}\quad Q=\prod_iP_i$$ من میتوانم حاصل ضرب احتمالات را بفهمم، اما با استفاده از آن تابع رمزی، اصلاً با آن آشنا نیستم. من مطمئن هستم که این چیزی استاندارد برای پردازش داده های تجربی است. کسی می تواند روشن کند که این یعنی چه؟ | عبارتی برای ترکیب چند احتمال در یک ممیز |
2115 | آیا می توان بدون دست زدن به زمین یک نوسان را در نوسان قرار داد؟ این موضوع در حین تماشای دومین فیلم دزدان دریایی به ذهنم خطور کرد. صحنه ای وجود دارد که در آن خدمه کشتی در قفسی از پلی در بین دو صخره آویزان شده اند. آنها با تاب دادن قفس به سمت یکی از صخره ها فرار می کنند. آیا این امکان وجود دارد؟ **به روز رسانی:** از پاسخ ها مشخص است که می توان تاب را نوسان کرد. با فرض مدلی که مارک پیشنهاد کرده است، آیا محدودیتهایی برای بسیاری از مواردی که میتوانید تغییر دهید وجود دارد؟ آیا امکان تعیین کمیت آن وجود دارد؟ | یک تاب را بدون تماس با زمین نوسان کنید |
90557 | من امروز در مورد این تعجب کردم، عمدتا برای پخت یک کیک استوانه ای. فرض کنید یک استوانه جامد دارید که در دمای «T0» در داخل است. فرض کنید سیلندر را به یک مکان گرم (مانند فر) که در دمای «T1» است منتقل کنید.  **آیا می توان به معادله نرخ برای`dT/dt=f(t)` دست یافت که در آن T دما است دقیقاً در مرکز سیلندر و «t» زمان است؟** و بنابراین زمان لازم را برای رسیدن به دمای «T2» در جایی بین «T0» و «T1» تعیین کنید. برای اینکه آن را تا حد امکان عمومی نگه دارم، ترجیح می دهم استوانه را ارتفاع «h» و شعاع «r» فرض کنیم. من سعی کرده ام از معادله انتشار حرارتی استفاده کنم:  اما کار من به سرعت نامرتب می شود، من متوجه شدم که این یک شکل کاملاً ساده است. نسبت به نمونههای مشابهی که من پیدا کردم، باید پیچیدگی کمتری داشته باشد. * * * ویرایش: بنابراین با استفاده از یادداشت های خود از دوره معادلات دیفرانسیل چند سال پیش، موفق به انجام کارهای زیر شدم:  اما من هستم اینجا گیر کرده.. | نرخ تغییر دمای داخل سیلندر |
10248 | من در حال یادگیری قایقرانی در یک کاتاماران 5 متری (Nacra 5) هستم. من با آیرودینامیک اولیه و فیزیک بادبان و کیل آشنا هستم. ما یاد گرفتیم که وقتی دریانوردی با کشتی بسته می شود، بادبان اصلی خیلی سفت قایق را به سمت باد می برد. و این که در مورد جیب برعکس است. برای مثال، میتوان به تنهایی با استفاده از بادبان اصلی، با کوتاه کردن آن، به سمت باد حرکت کرد. سوال من این است که چرا بادبان اصلی بریده شده در تنظیمات فوق گشتاور بیشتری می دهد. به نظر میرسد که این نیز با این قانون مخالف است: هرچه بادبان اصلی بیشتر باشد، قایق بیشتر به سمت بالا میآید.، همانطور که در http://www.sailtheory.com/mandf.html#sailsteering توضیح داده شده است. ، چندین اثر رقابتی ممکن وجود دارد: (1) اثراتی که تمایل به افزایش گشتاور بادبان اصلی به سمت بالا دارند: (1A) جهت نیروی بادبان بیشتر می شود عمود بر قایق این باعث افزایش گشتاور پاشنه می شود. از آنجایی که حرکت پاشنه بلندتر از چرخش اتفاق می افتد، قایق بیشتر پاشنه می کشد. این نیروی بادبان را به سمت بیرون حرکت می دهد، که بازوی اهرمی و گشتاور را برای بالا رفتن افزایش می دهد. نمودار را در: http://www.sailtheory.com/mandf.html#hellingstuur (1B) ببینید زیرا بادبان به سمت عقب کشیده شده است، نیروی بادبان به سمت عقب حرکت می کند. این باعث افزایش بازوی اهرمی و گشتاور می شود. (2) اثراتی که تمایل به کاهش گشتاور بادبان اصلی به سمت بالا دارند: (2A) جهت نیروی بادبان بر قایق عمودتر می شود. با فرض اینکه نیرو بر بادبان عمود باشد و مرکز چرخش بین دکل و مرکز نیرو باشد، می بینیم که با کشیدن بادبان به داخل، گشتاور را به سمت بالا کاهش می دهیم، همانطور که در نمودار زیر مشاهده می شود:  با کوچکتر شدن تتا، گشتاور تاو کاهش می یابد. این برخلاف آنچه در برخی از پاسخ های زیر آمده است. (2B) نیروی بادبان کاهش مییابد زیرا بادبان از زاویه بهینه حمله خود کشیده شده است، در نتیجه نیروی بالابر و گشتاور کاهش مییابد. (2C) به دلیل (2B) گشتاور پاشنه پا نیز کاهش می یابد. با استدلال مشابه (1A) این امر بازوی اهرم و گشتاور را کاهش می دهد. (2D) نیروی بادبان به جلو حرکت می کند زیرا قسمت عقب بادبان خیلی صاف است و متوقف می شود. این کار بازوی اهرم را کوتاه می کند و گشتاور را کاهش می دهد. این در http://www.sailtheory.com/mandf.html#sailsteering توضیح داده شده است. ما از واقعیت می دانیم که 1A+1B > 2A+2B+2C+2D. با در نظر گرفتن پاشنه به تنهایی، ما همچنین می دانیم که 1A > 2C. باید توضیح داد که چرا به طور کلی این مورد است. | چرا کوتاه کردن بادبان اصلی، گشتاور بیشتری را به بالا میدهد |
7585 | همانطور که در درس تئوری ریسمان آموختم، میتوانید ذره کوانتومی اسپین-0 را با کمی کردن طول قوس لاگرانژی یک ذره کلاسیک نسبیتی توصیف کنید. سوال من این است که آیا میتوان با کمی کردن یک ذره لاگرانژی یک فوتون یا ذره دلخواه با اسپین به دست آورد؟ از آنجایی که ما معمولاً کوانتوم های خود را در نظریه میدان کوانتومی «ذرات» می نامیم، به نظر می رسد باید یک لاگرانژی داشته باشیم که ذرات مذکور را توصیف کند. من در مورد برخی از ساختارهای مربوط به ابرتقارن جهانی شنیده ام. رابطه بین خط جهان و ابرتقارن فضازمان در چنین لاگرانژی چیست؟ آیا لاگرانژی بدون ابرتقارن جهانی یا فضازمان ممکن است؟ اگر کسی مرجع یا مقاله نقد و بررسی خوبی می شناسد بسیار خوشحال خواهم شد! | لاگرانژی ذرات |
106027 | سوال من به سطوح انرژی هیجان زده مربوط می شود. من به خواندن و یادگیری ادامه می دهم که همه اجسام/اکثر جامدات تابش مادون قرمز ساطع می کنند. اما برای انتشار تشعشع، ذرات یک جسم باید ابتدا وارد مداری با انرژی بالاتر (الکترون ها) شوند که سپس بلافاصله منجر به بازگشت اتم به حالت پایه می شود و انرژی پرش تراز از حالت پایه به سطح 2 در eV به شکل آزاد می شود. از یک موج فوتون اما! وقتی به دنبال اطلاعاتی در مورد سطوح انرژی عناصر گشتم، فقط هیدروژن را پیدا کردم، و وقتی انرژی را به برق وصل کردم: l=hc/E که l طول موج است، h ثابت پلانکس، c سرعت نور و E است. انرژی فوتون است طول موج به 1.121x10^-7 رسید! یعنی در محدوده فرابنفش! این بدان معناست که برای ساطع یک موج فوتون به یک تن انرژی EM نیاز است! این منطقی نیست مگر اینکه جامدات به انرژی بسیار کمتری برای حرکت به سمت اوربیتال ها نیاز داشته باشند. آیا این حقیقت دارد؟ مادون قرمز یا رادیو چه شد؟ و چگونه می توانم از سطوح انرژی عناصر جامد مطلع شوم و داده ها را درک کنم؟ | سطوح انرژی برانگیخته هیدروژن در مقابل جامدات |
57361 | من در حال مطالعه برخی از نظریه های انتشار تپ اختر (که مسلماً در دهه های 70 و 80 نوشته شده است، اما فکر کردم که این مکان خوبی برای شروع است)، یعنی این بررسی توسط کرتیس میشل و همچنین کتاب سیاه چاله ها، کوتوله های سفید و ستاره های نوترونی \- شاپیرو و توکولسکی. هر دوی آنها اشاره می کنند که یک تپ اختر عمدتاً از قطب های مغناطیسی خود تابش ساطع می کند، حتی اگر دارای میدان مغناطیسی دوقطبی باشد. در مورد یک مگنتوسفر پر از پلاسما باردار، من میدانم که ذرات باردار (الکترون/پوزیترون) به دلیل میدان الکتریکی بزرگ از سطح بیرون کشیده میشوند و این باعث میشود که در جهت قطب مغناطیسی تابش کنند، اما چرا هنگام گردش در اطراف خطوط میدان مغناطیسی تابش نمی کنند؟ مطمئناً از آنجایی که خطوط میدان به خودی خود منحنی می شوند، به ذرات باردار شتاب می دهند که باعث تابش آنها می شود؟ یا من چیزی را از دست داده ام؟ | انتشار قطب مغناطیسی از پالسارها |
106021 | بنابراین از من خواسته می شود که یک حالت $|\Psi(t)\rangle$ بر حسب توابع موج هیدروژن پیدا کنم، به طوری که انتظار عملگر دوقطبی -$e\hat r$ یک بردار در جهت x باشد. من کاملاً مطمئن نیستم که چگونه به این موضوع نزدیک شوم. به سختی می توانم آنچه را که این می خواهد به معنای توابع موج بیان کند، تجسم کنم. من میدانم دوقطبی چیست، اما انتظار دارم لحظه دوقطبی حالتهای هیدروژنی بردار در دو جهت باشد. هیچ ایده ای در مورد اینکه از کجا شروع کنم؟ | انتظار دوقطبی بردار در جهت x است |
106024 | من یک آزمایش اثر فوتوالکتریک را انجام دادم، با این تنظیمات (شماتیک):  **شکل 1 طرح راه اندازی** کاتد از پتاسیم ساخته شده است. نور از تک رنگ و روی کاتد عبور می کند. که الکترون ها را از کاتد آزاد می کند. در این آزمایش، من سعی کردم ولتاژ مورد نیاز برای جلوگیری از حرکت الکترون ها را پیدا کنم، به عبارت دیگر. ولتاژ را تا زمانی که جریان نداشته باشد تغییر دهید. جریان توسط یک الکترومتر کیتلی اندازه گیری شد و به این نتیجه رسید:  **شکل 2 اندازه گیری با طول موج های مختلف** انتظار داشته باشید که خطی باشد. اما همانطور که می بینید، اینطور نیست. این اثر دم فرمی نامیده می شود. اما چرا به اصطلاح دم فرمی وجود دارد؟ چه چیزی باعث این اثر می شود؟ | علت ایجاد دم فرمی در اثر فوتوالکتریک چیست؟ |
26221 | تابش پسزمینه کیهانی (CMB) تخمین زده میشود که مربوط به 13.7 میلیارد سال پیش (BYA) و در مقایسه با آن بازه زمانی بسیار کمی پس از انفجار بزرگ باشد. قدیمیترین اجرام منسجمی که ما کشف کردهایم، حدود 500 میلیون سال پس از انفجار بزرگ هستند که آنها را 13.2 BYA میکند. اگر من این داستان ها را به درستی درک کنم، به این معنی است که ما هنوز هیچ تشعشعی را شناسایی نکرده ایم که بتوان به وضوح تشخیص داد که از منبعی بین این دو زمان ساطع می شود (در غیر این صورت ناسا یک کشف _حتی قدیمی تر_ اعلام می کند). من فکر نمیکنم که این بدان معنا باشد که چیزی برای دیدن وجود ندارد، اگرچه بدیهی است که دیدن در آن پنجره فراتر از فناوری فعلی ما است. انتقال شدید به سرخ و زاویه جامد کوچک دو عامل پیچیده هستند، یکی دیگر از این موارد این است که بیشتر کهکشان ها در حدود 13.2 BYA شروع به کار کرده بودند. در مورد اجرام نجومی در سنین بین 13.2 و 13.7 BYA: * **چه چیزی برای دیدن وجود دارد؟** بدیهی است که نقطه 13.7 BYA مشکل همگنی تقریباً دارد، اما در مورد زمان های بینابینی چطور؟ آیا ساختارهای کیهانی وجود دارد که بتوانیم در آنجا ببینیم اما هیچ کجای دیگری وجود ندارد؟ چیزهایی که قبل از کهکشان های اولیه هستند؟ آیا بعد از CMB، تابش ماده متوقف شد؟ آیا انتشارات تقریباً همگن دیگری وجود دارد که بتوانیم به دنبال آن باشیم؟ آیا این معنی دارد؟ توصیف دقیق آن بازه زمانی چیست؟ آیا فیزیک پیش بینی های خوبی برای منجمان انجام می دهد؟ اکتشافات بعدی در آن چارچوب زمانی چیست؟ * **چه تلسکوپ هایی آنها را می بینند؟** رکوردی که اولین پیش کهکشان هایی را که من به آنها اشاره می کنم، دارند، نور بسیار قرمز جابه جا شده و CMB طول موج $cm$ است. آیا اکتشافات جدید در این بازه زمانی بیشتر بین این دو طول موج خواهد بود؟ آیا تلسکوپهای امیدوارکنندهای وجود دارند که میتوانند زمینههای مطالعه جدیدی را در اینجا باز کنند؟ | بین CMB و قدیمی ترین شی فعلی که دیده شده چه خواهیم دید؟ |
130371 | حدس میزنم تعیین اندازه طول پراکندگی $a$ نسبتاً آسان است. فقط باید سطح مقطع پراکندگی را اندازه گیری کنیم. به این ترتیب می توانیم مقدار $a^2$ را تعیین کنیم. اما چگونه می توان علامت آن را تعیین کرد؟ | چگونه علامت طول پراکندگی موج s را تعیین کنیم؟ |
14026 | آیا هنگام بیان تخمینی از دقت اندازهگیریهایم (جریان الکتریکی، در این مورد) میتوانم بگویم که برابر با خطای باقیمانده یا حد خواندن است؟ (در این مورد 0.2 ± یا 0.01 ±). چرا؟ این برای فیزیک بسیار ساده دبیرستان است - بنابراین هیچ چیز خیلی پیچیده نیست. با تشکر | تخمین دقت اندازه گیری ها؟ |
36428 | من درک می کنم که چگونه الکترون ها در ابتدا به اطراف دیگری حرکت می کنند، اما هیچ کجا نمی توانم پاسخی قابل درک برای این موضوع پیدا کنم. همچنین، آیا جفت هایی که «یک میعان» را تشکیل می دهند به معنای چگالش بوز-اینشتین است؟ | جفتهای الکترون کوپر به چه روشی در ابررساناها به هم متصل میشوند و پیوند میمانند؟ |
36421 | آهنربای میله ای معمولی را در نظر بگیرید، «آهنربای 1» که روی سطحی قرار دارد که قطب «شمال» آن رو به بالا باشد. فاصله معلق $y$ بالای آن (که توسط یک لوله پلاستیکی از پهلو به پهلو پشتیبانی می شود) آهنربای میله ای دوم و کوچکتر، آهنربا 2 است که قطب شمال آن رو به پایین است. نیروهای مغناطیسی بین آنها بیشتر از نیروی گرانش است و آهنربای 2 را معلق نگه می دارد. ماده ای را در نظر بگیرید، ماده-X که با سرعت اولیه $v$ به سمت شکاف بین دو آهنربا حرکت می کند. آیا ماده ای به نام «ماده-X» وجود دارد که فاصله $y$ بین دو آهنربا را کاهش دهد و بدون تغییر سرعت $v$ از شکاف عبور کند؟  | آیا ماده ای وجود دارد که میدان مغناطیسی را بدون تأثیر خود میدان مغناطیسی کاهش دهد؟ |
14027 | خیلی خوب می شود اگر کسی بتواند به من کمک کند تا نقل قول زیر را در مورد توابع موج بفهمم :) > $$\psi(x)=\sum_n C_nu_n(x)+\int dE C(E)u_E(x)$$ شماتیک > زیرا ما دقیقاً مشخص نکرده ایم که از کدام شکل از توابع ویژه > قرار است استفاده کنیم. چرا شماتیک است؟ زمانی که اشکال توابع ویژه را مشخص کنیم، عبارت چگونه خواهد بود؟ با تشکر :) | بیان شماتیک معادله شرودینگر |
106026 | در دوره مقدماتی من در مکانیک کوانتومی، عدم قطعیت یک عملگر $A$ در حالت $\psi$ با $$(\Delta A)^2_{\psi}=\langle(A-\langle A \rangle_ تعریف میشود. {\psi})^2\rangle _{\psi}$$ من در استخراج معنی از R.H.S مشکل دارم. اگر $A$ یک عملگر خود الحاقی باشد، اگر فضای هیلبرت زیربنایی دارای بعد محدود باشد، $A$ یک ماتریس است. با این حال، $\langle A\rangle_{\psi}$ یک عدد است. چگونه می شد یکی را از دیگری کم کرد. من فکر می کنم عدم درک من ناشی از عدم دانش من در مورد اپراتورها است. به عنوان مثال، من می دانم که چیزی به نام عملگر حرکت $p$ وجود دارد، اما تا آنجا که می دانم ماتریس نیست. $p=-i\hbar\frac{\partial}{\partial x}$. کسی میتونه روشن کنه؟ | تعریف عدم قطعیت QM |
2112 | مقطع کوچکترین جسمی که می توان با نور مرئی ($\lambda$ ~ 380 - 750 نانومتر) یا رادار باند X ($\lambda $~20 - 50 میلی متر) شناسایی کرد چقدر است. آیا برای دریافت انعکاس باید یک طرف آن بزرگتر از $\frac{\lambda}{2}$ یا چیزی شبیه به آن باشد؟ | کوچکترین جسمی که در طول موج مشخصی قابل تشخیص است چقدر است؟ |
81418 | فرض کنید در فضازمان ($M,g_{ab}$) یک ابرسطح ایجاد شده توسط مجموعهای از تبدیلهای تک پارامتری مستقلی وجود دارد که بر روی یک نقطه عمل میکنند، مولدهای این تبدیلها فیلدهای برداری Killing در $M$ هستند. سؤالات: آیا آنها فیلدهای برداری را در ابرسطح ذکر شده در بالا می کشند و دارای متریک القایی $g_{ab}$ هستند؟ و چگونه ثابت کنیم؟ | نسبیت عام: میدان های بردار متریک و کشنده القایی |
52888 | استدلال فیزیکی که من فکر می کنم می تواند این باشد که مناطق تماس بیشتر به معنای اصطکاک بیشتر و بالاتر است. اما آیا یک فرمول واقعی یا یک توضیح ریاضی بیشتر وجود دارد؟ درخواست دوچرخه سواری سوال من بود http://bicycles.stackexchange.com/questions/14319/could-i-switch-tires-on-an- mtb-to-tires-with-less-friction-if-i-mostly- استفاده از-م | کدام نظریه پیش بینی می کند که تایرهای دوبله اصطکاک بیشتری دارند؟ |
83502 | در محفظه حباب، هیدروژن مایع در فشار بالا نگه داشته می شود. هنگامی که جریانی از ذرات باردار به محفظه حباب تزریق می شود، فشار روی هیدروژن مایع آزاد می شود و حباب های گاز در اطراف ذرات باردار تولید می شود. اما سوال من این است: چرا با کاهش فشار، نقطه جوش هیدروژن کاهش می یابد؟ | رابطه بین نقطه جوش و فشار |
89165 |  من سعی می کردم معادله ای برای پیدا کردن $T$ و $\omega$ برای یک آونگ ساده در آسانسور پیدا کنم. آسانسور در حال شتاب گرفتن است یک سناریو زمانی است که در جهت مثبت به بالا و دیگری در جهت منفی پایین شتاب می گیرد و سناریو دیگر زمانی است که در $g$ شتاب می گیرد که همچنین منفی است. $$\begin{تراز شده} T =& \frac{2 \pi}{\omega} \\\ \omega =& \frac{2 \pi}{T} \\\ T =& 2 \pi \sqrt{ L/g}. \end{aligned}$$ $L$ طول رشته است. آیا این درست است؟ | آونگ ساده. سوال سریع |
112284 | > پدر من، که یک ریاضیدان بازنشسته است، این نگرش را دارد، که فکر می کنم همه ما در کودکی داریم، که در نهایت واقعیت از چیزهایی ساخته شده است. پایان داستان. اگر > در دنیا به اطراف خود نگاه کنید، چیزی که > ریاضی باشد، نمی بینید، درست است؟ اما فیزیکدانان کشف کرده اند که همه این مواد از ذرات بنیادی مانند کوارک ها و الکترون ها ساخته شده اند. یک الکترون واقعاً چه خواصی دارد؟ این ویژگیهای -1، ½ و 1 را دارد. اما آنها فقط اعداد هستند! > آنها فقط ویژگی های ریاضی هستند! بنابراین همه این اجزای سازنده طبیعت، این ذرات، در واقع هیچ خاصیتی ندارند، به جز خواص ریاضی. بنابراین از این نظر، > آنها اشیاء کاملاً ریاضی هستند. ماتریالیسم کلاسیک مرده است: «موارد» > پایان داستان نیست. > > و همین برخورد با تار و پود آنچه در اطراف ما است، خود فضا. دارای > خاصیت سه، تعداد ابعاد است. این یک عدد است. این یک ویژگی > ریاضی است. همه این فضا و چیزهای موجود در فضا کاملاً > ریاضی هستند و فقط ویژگی های ریاضی دارند. ماکس تگمارک - کیهان شناس | اگر جهان مسطح است به این معنی است که فقط در ذهن ما به عنوان ریاضی وجود دارد؟ |
34861 | اگر پرتوهایی را از مرکز زمین تا بی نهایت در هر زاویه بکشید، چند درصد از آنها یک ستاره را قطع می کنند؟ جزئیات اضافی: * فرض کنید پرتوها پرتوهای ریاضی هستند یا با سرعت بی نهایت حرکت می کنند. * حتی در یک جهان نامتناهی، از آنجایی که قدر ظاهری ستارگان با فاصله کاهش مییابد، میتوان تصور کرد که مساحت مسدود شده کمتر از 1 باشد، یعنی با افزایش فاصله، قدر کل ستارگان در یک فاصله معین به صفر نزدیک شود. * یک عکس فوری از کیهان همانطور که در حال حاضر وجود دارد، فرض کنید. | چند درصد از آسمان توسط ستارگان مسدود شده است؟ |
106849 | داشتم کتاب مقدمه ای بر الکترودینامیک نوشته گریفیث را می خواندم و می خواستم بررسی کنم که آیا قضیه واگرایی گاوس را درست متوجه شده ام یا خیر. قضیه بیان می کند: $$\int \int \int_V \vec{\nabla} \cdot \vec{C} \hspace{0.1cm} dV = \oint\oint_S \vec{C} \cdot d\vec{a} $$ که در آن LHS روی یک حجم و RHS روی یک سطح _بسته ادغام می شود. در اینجا قیاس من است. فرض کنید لوله هایی مانند این دارید:  تصور کنید که همه لوله ها آب را با سرعت یکسانی تولید می کنند. حالا میگویم LHS قضیه میگوید شما میتوانید شار** آب را با جمع کردن همه **واگراییها$^{\dagger}$** در سراسر **حجم** که آب ایجاد میکند محاسبه کنید. . در مقابل RHS می گوید که شما می توانید شار کل را با اضافه کردن شارهای منفرد در **مرزها** (با رنگ قرمز) محاسبه کنید. **آیا روش درستی برای تفکر در مورد قضیه است؟** $^{\dagger}$ که در آن واگرایی اندازه گیری گسترش یک بردار (یک تابع برداری) در یک نقطه معین است. | آیا من قضیه واگرایی گاوس را به درستی تفسیر می کنم؟ |
26226 | چه دلیلی وجود دارد که مرکز ثقل یک دیسک زمانی که میدان گرانشی یکنواخت نباشد، مانند اجسام نزدیک به لبه دیسک یا در داخل بدنه دیسک، در مرکز آن قرار دارد؟ | گرانش دیسک |
18236 | این سوال در اصل سوال زیر خط چین بود. اکنون پس از بحث های بیشتر، به این سؤال خلاصه شده است: آیا ساخت زیر امکان پذیر است؟ فرض کنید یک فضای کت سه بعدی داریم که در آن بردارهای اصلی بردارهای ویژه دو قابل مشاهده $\xi_{1}$ و $\xi_{2}$ هستند به طوری که می توان آنها را به صورت $|a,b\rangle , | a,d\rangle , |c,b\rangle$ که در آن 'a' و 'c' مقادیر ویژه $\xi_{1}$ و 'b' هستند و 'd' مقادیر ویژه $\xi_{2}$ هستند. واضح است که $\xi_{1}$ و $\xi_{2}$ یک مجموعه کامل رفت و آمد را تشکیل می دهند. یا آیا لازم است که بردار ویژه $|c,d\rangle$ باید وجود داشته باشد؟ اگر چنین باشد، در فضای کت سه بعدی، دو مشاهده پذیر هرگز نمی توانند یک مجموعه کامل و در حال رفت و آمد را تشکیل دهند و همان چیز را می توان به هر فضای کت بعدی تعمیم داد. این منجر به این نتیجه میشود که هر فضای کت بعدی یا دارای 1 مشاهدهپذیر است که همه مقادیر ویژه متمایز را دارد یا دارای p قابل مشاهده است که یک مجموعه رفت و آمد کامل را تشکیل میدهند که هر یک فقط یک مقدار ویژه دارند. و باور این موضوع بسیار سخت است، مگر اینکه استدلال خوبی وجود داشته باشد که بتواند این نتایج عجیب و غریب را که از این موضوع به دست می آید، توضیح دهد. اگر ساختار فوق پابرجاست و $|c,d\rangle$ ممکن است وجود نداشته باشد، میخواهم بپرسم که چرا هنگام نوشتن نمایش حاصلضرب داخلی یک کت و یک سوتین در هنگام مجموعه، انتگرالهای n برابر میگیریم. از بردارهای ویژه تشکیل کامل، مجموعه رفت و آمد دارای مقادیر ویژه پیوسته است؟ استدلال مخالف این است که از آنجایی که برخی از بردارهای ویژه ممکن است وجود نداشته باشند، محدودیت های هر انتگرال به انتگرال های دیگر وابسته است و از این رو مفهوم انتگرال های n برابر شکسته می شود. احتمال دیگر این است که ما آن بردارهای ویژه از دست رفته را 0 بردار در نظر بگیریم که شکست انتگرال در نقاط ناپیوستگی قابل درک است. در صورت صحت و اعتبار ساختن فوق آیا اینطور است یا به روش سابق است؟ متن زیر خط و نظرات مربوط به سوال ممکن است در ارائه واضحتر زمینه سوال کمک کند. * * * در صفحه 65 کتاب خود، دیراک استدلال می کند که ما می توانیم نتایج ذکر شده را با گرفتن انتگرال برابر $u-v$ از یک محصول داخلی خاص که در آنجا ذکر شده است، تعمیم دهیم. من یک مشکل دارم که نمی توان آن را به صورت $\xi(v+1)، \xi(v+2) انجام داد ... ممکن است \xi(u)$ مستقل نباشد. و از این رو لازم نیست که برای مقدار ثابت $\xi(v+1)$ بردارهای ویژه وجود داشته باشد زیرا ما $\xi's$ های دیگر را تغییر می دهیم و بنابراین انتگرال نمی تواند تشکیل شود زیرا محدودیت های انتگرال های دیگر تغییر می کند. به ارزیابی یک انتگرال خاص ادامه دهید. به عنوان مثال متضاد در یک حالت گسسته، دو قابل مشاهده را در نظر بگیرید که مجموعه کاملی را با بردارهای ویژه به صورت $|a,b>, |a,d> و |c,b>$ تشکیل می دهند. در اینجا، بردار ویژه $|c,d>$ وجود ندارد. امیدوارم که خودم را روشن کنم که در حین انتقال به حالت پیوسته، ممکن است شرایط مشابهی را دریافت کنیم که در آن مفهوم انتگرال تاشو $u-v$ شکسته شود. ممکن است در مورد اینکه چه زمانی می توان یک انتگرال چند برابری گرفت، مفاهیم شهودی تا حد زیادی اشتباه دارم. اگر چنین است، لطفاً مرا اصلاح کنید. اگر مثال بالا درست باشد، پس تعمیم دیراک را چگونه توجیه می کنید؟ | کامل بودن بردارهای ویژه در یک مجموعه کامل و در حال رفت و آمد |
14020 | در حالی که در حال فکر کردن به پاسخ به یک سوال «توضیح نظریه ریسمان» بودم، یک استدلال قدیمی استنلی ماندلشتام را به یاد آوردم که مسیرهای خطی رجی دلالت بر ثبات دارد. من هرگز به طور کامل استدلال دقیق، یا محدودیت های آن را درک نکردم. (مقاله «مدلهای تشدید دوگانه» از سال 1974، Sciencedirect.com/science/article/pii/0370157374900349 است، از اینکه آن را کشف کردید، در اینجا استدلال است: تابع مسیر Regge را در نظر بگیرید $\alpha(s )$، و آن را در یک رابطه پراکندگی با دو تفریق بسط دهید: $$ \alpha(s) = b + به عنوان + {1\over i\pi} \int_0^\infty {\mathrm{Im}(\alpha(s'))\over s-s'} ds'$$ جایی که a,b ثابت هستند. ماندلشتام می گوید که بخش خیالی $\alpha(s)$ معیاری برای نوعی ناپایداری یا فروپاشی حالت های ریسمان است، بنابراین اگر رزونانس های ریسمان دقیقاً پایدار باشند، قسمت خیالی صفر است و مسیر خطی است. . این استدلال من را به این دلایل معذب کرد * به نظر میرسد که بدون تفریق، با یک تفریق، با دو تفریق و غیره کار میکند. شاید مسیرهای دقیقاً ثابت در مقادیر ویژه را بتوان به عنوان ذرات نقطه ثابت آزاد یک اسپین و جرم معین تفسیر کرد، اما مسیرهای درجه دوم دقیقاً چیست؟ آیا منظور او این است که استدلال کند که مسیرهای تقریباً خطی زمانی که دقیقاً خطی هستند، لزوماً پایدار هستند؟ نتیجه گیری دقیق چیست؟ * تابع مسیر Regge در یک توان در دامنه پراکندگی ظاهر می شود، بنابراین برای استخراج آن باید یک log بگیرید. چرا از گرفتن لاگ مقادیر منفی که هیچ ربطی به فیزیک ندارد، فقط از ansatz پراکنده Regge سهم قطعی دریافت نمی کنید؟ * دامنه های پراکندگی واقعی ترکیبی از سهم مسیرهای مختلف هستند، بنابراین چرا هر مسیر جداگانه باید به طور جداگانه تحلیلی باشد، با تکینگی هایی که توسط فیزیک تعیین می شود؟ آیا این یک فرض اکتشافی است؟ * بسیار خوب، حتی اگر برش هایی از گزارش نداشته باشید، بسط نشان می دهد که یک بخش خیالی از تابع مسیر، مانند بخش خیالی یک تابع دو نقطه ای، دارای نوعی تفسیر فیزیکی است که به شما امکان می دهد آن را تفسیر کنید. بلافاصله به عنوان نوعی نرخ پوسیدگی. آن تعبیر فیزیکی چیست؟ آیا دور از مسیرهای خطی کار می کند؟ * این استدلال چگونه به نظریه ریسمان مدرن ترجمه می شود؟ من هرگز در هیچ جای دیگری این نوع استدلال را ندیده ام. ماندلشتام هنوز در اطراف است، اما من او را نمیشناسم و فکر میکنم شخص دیگری که از من در تئوری رگی مسلطتر است، فوراً پاسخ را میداند، زیرا ماندلشتام آن را در دو سطر، بدون توضیح بیان میکند، بنابراین باید چنین باشد. آشکار بعداً نظر: پس از دریافت پاسخ رمزآلود کوتاهی از ماندلشتام در این مورد، دوباره شروع به فکر کردن در مورد آن کردم و در زیر پاسخی جزئی دادم. اما من هنوز واقعاً از آن راضی نیستم. اما یکی از شکایات من این است که جدا کردن مسیر فردی و گسترش آن با روابط پراکندگی تحلیلی ممکن است با شکست مواجه شود، واقعاً جدی نیست. دامنه تبادل مسیر مجموع رزونانس های روی مسیر است، بنابراین همیشه به طور جداگانه تحلیلی است. اینکه چرا لاگ باید تحلیلی باشد تا بسط پراکندگی را توجیه کند، احتمالاً به همین راحتی قابل مشاهده است، اما من آن را نمی بینم | استدلال ماندلشتام مبنی بر اینکه فقط مسیرهای خطی خطی پایدار هستند چیست؟ |
130373 | از آنجایی که فوتون جرم سکون صفر دارد، هنگامی که سرعت آن صفر باشد، جرم آن صفر خواهد بود. اکنون میتوانیم در آزمایش سرعت فوتون را کاهش دهیم. آیا جرم فوتون با کاهش سرعت کاهش می یابد؟ یا ثابت می ماند، اما فقط زمانی که سرعت صفر باشد، به صفر می رسد؟ سوال عمیقتر پشت آن این است که اگر جسم تحت رصد قرار گیرد در محیط دیگری با سرعت نور متفاوت باشد چه معنایی برای ناظر دارد. | جرم فوتون با کاهش سرعت کاهش می یابد؟ |
6860 | فرض کنید یک تابع توزیع $ f_{\alpha}( \vec{r} , \vec{p}, t)$ دارید که از معادلات Vlasov برای یک گونه $\alpha$ خاص، مثلاً برخی از یونها، به دست آمده است. آیا روش دقیقی (در حوزه اعتبار مدل، یعنی) برای تخمین تابع چگالی برخورد $ p^{collisions}_{\alpha}( \vec{r} , E_{CM} , t)$ وجود دارد ، جایی که $E_{CM}$ متغیری است که پارامترهای انرژی برخورد را توصیف می کند؟ یک لینک یا مرجع عالی خواهد بود | تخمین برخورد یون از معادلات ولاسوف |
6768 | با همه سر و صدایی که بر سر راکتورها در ژاپن و ایمنی هسته ای وجود دارد، در تعجب بودم که چرا با قرار دادن میله های کنترل در فوکوشیما، راکتور خاموش نشد؟ آیا نباید آنقدر واکنش شکافت را کند کنند که نیازی به خنک سازی نباشد؟ چرا آنها باید به خنک کردن هسته ادامه دهند در حالی که من انتظار ندارم دیگر واکنش گرمازایی رخ ندهد؟ | چرا میله های کنترل در فوکوشیما راکتور را خاموش نکردند؟ |
6867 | در مقاله اخیر: Physical Review A 83, 032903 (2011), A.Yu. ورونین، پی.فرولیچ، وی. Nesvizhevsky، _Antihydrogen Gravitational Quantum States_ نویسندگان ادعا می کنند که ضد هیدروژن وقتی در ظرفی با دیواره های فلزی قرار می گیرد، عمری معادل 0.1 ثانیه دارد. آنها می گویند که اتم به دلیل اثر کازیمیر-پولدر از نابودی دیوارها جلوگیری می کند. این در ذهن من این سوال را ایجاد می کند که چگونه اتم ها از بین می روند. اولین حدس من این است که پوزیترون در برابر یک الکترون نابود می شود و سپس پروتون توسط اثر بار تصویر به داخل فلز جذب می شود. اما به نظر می رسد که این با اثر کازیمیر-پولدر که در مقاله ذکر شده است در تناقض باشد. بنابراین چگونه ضد هیدروژن در حضور ماده معمولی تجزیه می شود؟ | چگونه آنتی هیدروژن آهسته با مواد معمولی در آزمایشگاه از بین می رود؟ |
21946 | قرار است نشان دهم که اگرچه در یک BEC ایدهآل این فرض را داریم که جمعیت حالت پایه از $N_0 = N\left[1-\left(\frac{T}{T_c}\right)^{3/2 پیروی میکند. }\right]$ در واقع جمعیت حالت پایه واقعی در $T = T_c$ صفر نیست و $N_0 = است. \sqrt{\frac{2\pi^{1/2}N}{\zeta(3/2)}} + \mathcal{o}(\sqrt{N})$. راهنمایی ارائه شده استفاده از $N = \frac{e^{\beta \mu}}{1 - e^{\beta\mu}} + \frac{V}{\lambda_D^3}g_{3/2 }\left(e^{\beta\mu}\right)$. من مغزم را درگیر کرده ام تا این را بفهمم. من فرض کردم که قرار بود حد دمای کوچک را بالاتر از دمای بحرانی در نظر بگیرم. من $g_{3/2}\left(e^{\beta\mu}\right) \ را روی g_{3/2}(1) = \zeta(3/2)$ تنظیم کردم و سعی کردم توانها را به برای مقادیر کوچک $\mu$ ابتدا به $\beta\mu$ سفارش دهید، اما به نظر نمیرسد که عبارت درست را بفهمم. من از Landau استفاده میکنم و عبارتی برای $\mu$ پیدا کردم که با گسترش حدود $T_c$ تعیین شد، اما به نظر نمیرسد اینجا هم برای من خیلی مفید باشد... ایدهای دارید؟ | جمعیت حالت زمین واقعی میعانات بوز-انیشتین ایده آل در دمای بحرانی |
34479 | اول اینکه چطور به سوال رسیدم من به طور تصادفی به این صفحه نگاه می کردم: http://en.wikipedia.org/wiki/Langton%27s_ant که نوعی خودکار سلولی را توصیف می کند. در اینجا مسیر این خودکار پس از بیش از 10000 مرحله است:  پس از مدتی به وضوح می توانید ببینید که مورچه در حلقه گیر می کند (در واقع یک بزرگراه است) و برای همیشه در آن خواهد رفت. در اینجا مشکل با بسیاری از چهره ها پیش می آید: اگر زمان را به عقب برگردانیم و مورچه را از یکی از نقاط حلقه (بزرگراه) شروع کنیم، هرگز به قسمت کثیف اصلی نخواهیم رسید، بنابراین بدیهی است که این محاسبه زمان برگشت پذیر نیست زیرا هیچ راهی برای خروج از آن وجود ندارد. حلقه :) (اما باید وجود داشته باشد! :D) چیز دیگر این است که اطلاعات نیز زمان قابل برگشت نیستند - زیرا اگر در نقطه ای از عملیات محاسباتی DELETE برای پاک کردن تمام داده های قبلی استفاده شود، هیچ راهی برای بازگرداندن آن داده وجود ندارد. باشه تا اینجای کار خیلی خوبه. اجازه دهید این سوال را یک قدم جلوتر ببریم. چطور اینطور است؟ آنها همیشه به ما می گفتند قوانین فیزیک زمان قابل برگشت هستند و غیره. پاسخ شهودی من زیر است. می توان گفت که در جهان به اصطلاح قوانین (فیزیک و غیره) و عملیات وجود دارد. تفاوت در چیست؟ قوانین اشیایی را که روی آنها کار می کنند تغییر نمی دهند و از این رو احتمالاً زمان قابل برگشت هستند. از طرف دیگر، عملیات می تواند اشیاء، تعداد آنها را در سیستم تغییر دهد و از این رو زمان برگشت پذیر نیست (اگر برخی از فایل ها را حذف کنم، الگوریتمی وجود ندارد که چگونه آنها را دوباره بازیابی کنم) من می دانم که بسیار نزدیک به ایده و تفسیر اطلاعات است. بنابراین وقتی آنها فیلم را به عقب به ما نشان می دهند و ما فکر می کنیم زمان برعکس شده است، در واقع اشتباه است! بله، شما می توانید حرکت افراد و اشیاء را معکوس کنید، اما برای مثال نمی توانید گفتار را معکوس کنید، زیرا هیچ ارتباط منطقی بین عبارات گفته شده وجود ندارد. در اینجا می بینیم که چگونه محتوای فیلم (زندگی) در واقع دوگانه است - بخش قابل برگشت زمانی (هندسه به معنای ضعیف) و بخش اطلاعاتی (گفتار، محاسبات و غیره). از همه بالا به نظر می رسد که جهان به طور کلی زمان برگشت پذیر نیست، و هیچ راهی برای بازگشت به گذشته وجود ندارد! :) یا هست؟ | آیا واقعاً در فیزیک برگشت پذیری زمانی وجود دارد؟ |
53869 | ما می دانیم که امواج EM در یک دی الکتریک کند می شوند. اما فوتون های تشکیل دهنده موج با چه سرعتی حرکت می کنند؟ آیا آنها همیشه با سرعت $c$ حرکت می کنند، اما برخورد/جذب شدن و انتشار مجدد توسط مولکول های موجود در محیط باعث کاهش سرعت متوسط فوتون ها می شود؟ یا آیا میدان الکترومغناطیسی ایجاد شده توسط قطبش در ماده به نحوی بر فوتون ها در سطح کوانتومی تأثیر می گذارد و به آنها جرم می دهد؟ اگر جرم به دست آورند، آیا فرمول های $E = \hbar \omega$ و $E=\gamma m c^2$ کار خواهند کرد؟ فکر میکنم بیمعنی نیست که یک میدان الکترومغناطیسی به یک ذره جرم بدهد - بالاخره میدان معروف هیگز وجود دارد - اما میدان الکتریکی تولید شده توسط یک دیالکتریک قطبی شده چیست؟ به عنوان مثال، میدان الکتریکی یک بار نقطه ای سرعت نور را کاهش نمی دهد. | سرعت فوتون در داخل دی الکتریک چقدر است؟ |
27689 | به عنوان یک سلب مسئولیت سریع، فکر کردم این ممکن است جای بهتری برای پرسیدن از Physics.SE باشد. من قبلاً آنجا را با کلمات کلیدی kaluza و klein جستجو کردم تا پاسخی پیدا کنم، اما شانسی نداشتم. به عنوان پیشزمینه، من زندگینامه والتر آیزاکسون درباره انیشتین را میخواندم و به قسمتی رسیدم که او به طور خلاصه به کارهای کالوزا و کلاین اشاره میکند. همچنین، من مدرک کارشناسی خود را در رشته فیزیک نظری گذرانده ام، اما این چند سال پیش بود... روشی که من کار اصلی کالوزا و کلاین را درک می کنم این است که شما می توانید نظریه ای بسازید که شبیه یک نسخه 5 بعدی باشد. GR که معادلات میدان و معادلات ماکسول را بازتولید می کند. نکته مهم این است که بعد فضایی چهارم، گروه دایره $U(1)$ است که اکنون به عنوان گروه سنج EM می شناسیم. حدس میزنم بخش اول سوال باید این باشد که آیا من آن را درست فهمیدهام یا خیر. سپس، اگر یک نظریه نوع کالوزا-کلین بسازید، اما از گروه سنج SM $U(1)\times SU(2)\times SU(3)$ به جای $U(1)$ استفاده کنید، چه چیزی به دست می آورید؟ آیا گرانش و مدل استاندارد با هم هستند؟ اگر نه پس چی؟ مقاله ویکی در مورد نظریه کالوزا-کلین می گوید که این منطق در تعدادی از مسائل دست و پا می زند. تنها مسئله این است که به صراحت گفته می شود این است که فرمیون ها باید با دست گنجانده شوند. اما حتی اگر این تئوری (کالوزا-کلین)+ (سنج سنج SM) فقط تعاملات را توصیف کند، آیا این مشکلی ندارد یا حداقل کمک بزرگی نیست؟ | آیا نظریه کالوزا-کلین GR و EM را با موفقیت یکی می کند؟ چرا نمی توان آن را به گروه سنج مدل استاندارد تعمیم داد؟ |
94974 | اگر با باطری و خازن مدار بسازم (با داخل دی الکتریک) چطور ممکن است در مدار جریان داشته باشد؟ اگر الکترون ها از یک قطب باتری بروند و به یک صفحه خازن برسند، نمی توانند به صفحه دیگر خازن جریان پیدا کنند، زیرا صفحات توسط یک دی الکتریک از هم جدا شده اند و این دی الکتریک بارهای آزاد ندارد، آنها بارهای مقید هستند. . چگونه می توانم جریان خالص الکترون ها را در این مدار توضیح دهم؟ با تشکر | جریان الکترون در خازن با دی الکتریک |
98196 | تا به حال فهمیده ام که انرژی یک کمیت حفظ شده است و این تنها چیزی است که باید بدانیم. سپس، ایده کار به عنوان تغییر در انرژی جنبشی یک سیستم مطرح می شود و ما متوجه می شویم که داشتن انرژی توانایی انجام کار است، اما همچنان به یاد داشته باشیم که اساسی ترین و مهم ترین واقعیت در مورد انرژی، بقای آن است. اکنون شک من این است که بسته به موقعیت، عبارات زیادی برای انرژی کل یک سیستم وجود دارد. به عنوان مثال، در مکانیک کلاسیک، انرژی کل یک سیستم تشکیل شده توسط یک ذره با مسیر $\gamma: \mathbb{R}\to\mathbb{R}^3$ است: $$E(t) = K(t) +U(\gamma(t))$$ که $K(t) = m|\gamma\dot(t)|^2/2$ و $U(\gamma(t))$ است انرژی پتانسیل در طول مسیر حال، چگونه می توان استنباط کرد که مقدار ذخیره شده $E(t)$ است و حتی بیشتر استنباط کرد که $K(t)$ باید این شکل را داشته باشد؟ منظورم این است که فقط با این فرض شروع کنیم که انرژی یک کمیت حفظ شده است و با استفاده از قضیه نوتر برای اعطای این کمیت خارج می شود، چگونه می توان نشان داد که این شکل خاص را دارد و فرمول های آن را پیدا می کند؟ پیشاپیش خیلی ممنون | چگونه می توان عبارات انرژی را فقط به عنوان یک کمیت حفظ شده در نظر گرفت؟ |
57367 | یک منبع نور در یک نقطه ثابت در فضا نسبت به دو ناظر وجود دارد. این دو ناظر روی سطح پوسته ای با شعاع ثابت با منبع نور در مرکز آن حرکت می کنند. آنها در یک مسیر دایره ای روی کره حرکت می کنند. آنها با سرعت های مختلف u و v حرکت می کنند. آیا اتساع زمانی را نسبت به یکدیگر تجربه خواهند کرد؟ اگر نسبیت بگوید که اتساع زمانی روی پوسته کره ای با شعاع ثابت با منبع نور در مرکز آن وجود خواهد داشت، مشکل وجود دارد. فرض کنید چراغ هر 10 ثانیه یک بار چشمک می زند. سپس آن نور بدون توجه به سرعت نسبی آنها نسبت به یکدیگر، به طور همزمان به همه ناظران روی پوسته خواهد رسید. همه ناظران موافقند که نور هر 10 ثانیه یک بار چشمک می زند، بدون توجه به سرعت آنها تا زمانی که روی پوسته هستند. | آیا ناظرانی که روی یک کره حرکت می کنند، اتساع زمانی را تجربه خواهند کرد؟ |
38730 | ماتریس $ABCD$ یک صفحه شیشه ای با شاخص درجه بندی شده با ضریب شکست $n(y)=n_0(1-\frac{1}{2}\alpha^{2}y^{2})$ و طول $d $ است $A=\cos(\alpha d)$, $B=\frac{1}{\alpha}\sin(\alpha d)$, $C=-\alpha \sin(\alpha d)$، $D=\cos(\alpha d)$ برای پرتوهای پاراکسیال در امتداد محور z. معمولاً $\alpha$ به اندازه کافی کوچک انتخاب می شود به طوری که $\alpha^{2}y^{2} << 1$. یک پرتو گاوسی با طول موج $\lambda_0$، شعاع کمر $W_0$ در فضای آزاد، و محور در جهت z از ناحیه کمر وارد دال میشود. چگونه می توانم از قانون $ABCD$ برای بدست آوردن عبارتی برای عرض پرتو در جهت $y$ به عنوان تابعی از $d$ استفاده کنم؟ | انتقال پرتو گاوسی از طریق دال درجه بندی شده با شاخص |
98199 | من تازه شروع کردم به یادگیری نحوه کمی کردن میدان دیراک. در همین حال، همانطور که میتوانیم معادله دیراک را بر حسب ماتریسهای گاما بنویسیم: $$ (i\hbar\gamma^\mu\partial_\mu - m)\psi = 0 $$ که در آن ماتریسهای $\gamma_\mu$ از جبر کلیفورد تبعیت میکنند. $$ \\{\gamma^\mu,\gamma^\nu\\} = \eta^{\mu\nu} $$ اکنون من فقط متوجه شدم که پیوند ماتریس های گاما را می توان به صورت زیر نوشت: $$ \gamma^{\mu\dagger} = \gamma^0\gamma^\mu\gamma^0 $$ من قبلاً این سؤال را بررسی کردم، اما اینطور نیست راهی برای اثبات آن به شیوه ای مستقل پیشنهاد نمی کنم. همچنین صفحه ویکیپدیا نشان میدهد که ماتریسهای گاما طوری انتخاب میشوند که روابط بالا را برآورده میکنند، زیرا آنها تا یک تبدیل شباهت دلخواه هستند. پس این هویت به این صورت است یا چیز دیگری وجود دارد؟ | الحاق ماتریس گاما - دیراک |
34869 | بنابراین درک تقریبی من این است که دوگانگی AdS/CFT نوعی ایزومورفیسم بین یک نظریه گرانشی بعدی N و یک نظریه میدان منسجم بعدی N-1 در مرز است. مرز فضازمان 3+1 بعدی ما، اتحاد افق کیهانی به اضافه رویداد یا افق های ظاهری سیاهچاله ها در آن است که فضاهای 2+1 بعدی هستند، بنابراین سؤال من این است: آیا این نشان می دهد که برخی از میدان های همسان در حال تکامل در آن ها هستند. مرزهای فیزیکی 2+1 بعدی در همین لحظه، که تکامل فضازمان 3+1 بعدی را یک به یک ترسیم می کند؟ مانند نوعی توپ کریستالی؟ آیا می توانید با تأثیرگذاری بر آنچه در آن مرزهای 2+1 بعدی اتفاق می افتد، بر آنچه در فضای 3+1 بعدی اتفاق می افتد تأثیر بگذارید؟ من عمداً این سؤال را تا حد امکان وحشیانه مطرح کردم تا ما انسانهای غیرطبیعی بتوانیم بدانیم که با این همه تجارت دوگانه در کجا ایستادهایم. | آیا AdS/CFT به معنای وجود CFT در افق های فیزیکی است؟ |
14325 | من دو سوال از شما دارم 1. جریان الکتریکی جریان الکترون ها در یک هادی است. چرا همیشه به الکترون ها مربوط می شود نه با پروتون ها؟ (من می دانم که نوترون ها واجد شرایط برق نیستند زیرا بدون شارژ هستند.) 2. گاهی اوقات کامپیوتر من پس از جدا کردن همه کابل ها و فشار دادن و نگه داشتن دکمه پاور برای چند ثانیه و سپس وصل مجدد همه کابل ها به درستی روشن می شود (همان). چیزی با مودم من). چه خبر است؟ من شنیده ام که مقداری از جریان باقی مانده تخلیه شده است. اما کجا می روند؟ چگونه آن جریان اضافی در وهله اول انباشته شد؟ | الکترواستاتیک: سوال اساسی در مورد جریان الکتریکی |
15773 | برای یک تکلیف در یکی از واحدهای ریاضی خود در واحد، از من خواسته شده است که معادله دیفرانسیل حرکت را برای یک نوسانگر هارمونیک اجباری استخراج و حل کنم، با تابع اجباری که به شکل $F_0sin(\omega t)$، با مقداری خواص داده شده (جرم = 1 کیلوگرم، ثابت فنر = 400 نیوتن بر متر، دامنه نیروی محرکه سینوسی = 20 نیوتن). من نسبت به راه حلی که پیدا کردم کاملاً مطمئن هستم. $$x(t) = -0.0245\cos(20t) + \frac{\omega}{\omega^2 - 400}\sin(20t) + \frac{20}{400 - \omega^2}\sin (wt) + 0.0245$$ سپس سؤال به ما می گوید که اگر امتداد آن از 1 متر بیشتر شود فنر از کار می افتد و از ما می پرسد که فرکانس های فشاری کدامند امکان نوسانات ایمن را فراهم می کند. من این شرط را اینگونه فرموله کردم؛ $1 \geq |-0.0245\cos(20t) + \frac{\omega}{\omega^2 - 400}\sin(20t) + \frac{20}{400 - \omega^2}\sin(wt )+0.0245|$$ بدیهی است که این شرط باید برای همه t برقرار باشد، بنابراین به نظر من فقط باید به مجموع دامنه ها نگاه کنم، با این حال $\cos(20t)$ و $\sin(20t)$ هرگز به طور کامل سازنده روی هم قرار نخواهند داد، و من نمی توانم راه مناسبی برای بیان آنها به عنوان یک تابع trig پیدا کنم. چگونه باید به این موضوع نزدیک شوم؟ | دامنه نوسانگر هارمونیک اجباری |
61598 | 1. با توجه به مکانیک کوانتومی، آیا می توانیم $\langle q|p\rangle = e^{ipq}$ را بنویسیم؟ 2. اگر چنین است پس چگونه؟ 3. و اگر به فرمول ادغام انتقال دهیم، چگونه به نظر می رسد؟ | عملگرها در مکانیک کوانتومی |
32167 | ما می دانیم که عملگر $ H= - \hbar ^{2} \frac{d^{2}}{dx^{2}}+ V(x) $ هرمیتین است، اینطور نیست؟ با این حال، اگر پتانسیل همچنان واقعی باشد، اما به تابع موج بستگی دارد، چه اتفاقی میافتد، برای مثال به طور فرضی $ V(x) = |\Psi (x)|^{2} $ یا $ V(x) = arg \Psi ( x) $ از توابع $ |x| $ و $ arg (x+iy) $ همیشه واقعی هستند، پس همیلتونی با پتانسیل (1) و (2) باید هرمیتی باشد، اما آنها به راه حل بستگی دارند، بنابراین من در مورد هرمیتی یک هامیلتون به شکل $ مطمئن نیستم. H =p^{2}+ |\Psi (x) |^{2} $ من معتقدم که یک پتانسیل واقعی هرمیتین هامیلتونی را می سازد حتی در صورتی که ما دقیقاً ندانیم چه پتانسیلی دارد. است | اپراتور هرمیتین ?? آیا این امکان پذیر است |
34867 | من در حال مطالعه بوده ام که چگونه اسپین و برابری بوزون جدید کشف شده در LHC مورد مطالعه قرار می گیرد و دچار سردرگمی شده ام. انتظار می رود که مدل استاندارد هیگز یک اسکالر باشد (یعنی برابری یکنواخت با اسپین 0 داشته باشد). سوال من این است که برابری ذاتی یک ذره به طور تجربی چگونه تعیین می شود؟ آیا به دامنه های هلیسیتی مربوط می شود؟ چرا برابری حتی یک عدد کوانتومی مهم برای تعیین است؟ | برابری و مارپیچی بوزون هیگز |
47450 | در کتاب 'e: داستان یک عدد'، اشتقاقی از مسئله چترباز در صفحه آورده شده است. 109-110. یک چترباز از هواپیما می پرد و با سرعت $t=0$، چتر خود را باز می کند. با چه سرعتی به زمین خواهد رسید؟ $k$ ثابت تناسب است. $g$ شتاب گرانش است. $m$ توده چترباز است. (این اشتقاق فرض میکند که مقاومت هوا با سرعت خطی است.) من میتوانم مشتق را تا معادله 3 دنبال کنم. $$\tag{1}m\frac{dv}{dt} = mg - kv$$ $$\frac {dv}{dt} = g - av \tag{2}, \quad a = \frac{k}{m}$$ $$\frac{dv}{g-av} = dt \tag{3}$$ چگونه می توان (3) را برای بدست آوردن موارد زیر ادغام کرد؟ $$-\frac{1}{a}\ln|g-av| = t + c \tag{4}$$ | سوال ادغام از کتاب e: داستان یک عدد نوشته الی ماور |
27775 | برجستگی گریبوف-فرواسارت با تکانه زاویه ای حتی متفاوت از تکانه زاویه ای فرد رفتار می کند. اما در QCD، من معتقدم که مسیرهای فرد، مسیرهای زوج را درون یابی می کنند --- این دو مسیر منحط هستند. آیا راهی برای درک اینکه چرا مسیرهای زوج و فرد منحط هستند وجود دارد؟ آیا استدلال تقارن است؟ آیا می توانید یک سیستم طبیعی پیدا کنید که در آن منحط نباشند؟ یک جستجوی سریع در گوگل این مرجع را نشان داد، که به سوال پاسخ نمی دهد، اما یک امضای آزمایشی برای انحطاط می دهد: http://www.slac.stanford.edu/cgi-wrap/getdoc/slac-pub-0576.pdf ، احتمالاً تاکنون داده های بسیار خوبی در این مورد وجود دارد. | چرا مسیرهای رجی زوج و فرد منحط هستند؟ |
116404 | وقتی یک سنجاق کوچک روی سطح آب می گذارید و شناور می شود. آیا این به دلیل کشش سطحی یا شناوری است؟ آیا کسی می تواند یک نمودار نیرو برای من ترسیم کند تا توضیح دهد که چگونه کشش سطحی آب از یک جسم حمایت می کند. و هر کسی توصیه ای به من دارد که می توانم هر آزمایش ساده ای را برای نشان دادن کشش سطحی آب انجام دهم. | کشش سطحی آب و شناوری |
36414 | باریون یک ذره زیر اتمی مرکب است که از سه کوارک (متمایز از مزون ها که شامل یک کوارک و یک آنتی کوارک هستند) ساخته شده است. باریون ها و مزون ها از خانواده هادرون هستند که ذرات کوارکی هستند | چه مکانیسمی باعث ایجاد باریون اضافی در جهان شد؟ |
33618 | آزمایش فکری - یک مایع در یک ظرف دربسته در تعادل با بخار خود قرار دارد و سپس ناگهان تمام بخار خارج می شود. پمپ را خاموش کنید تا فوراً بخار وجود نداشته باشد. از زمانی که پمپاژ متوقف می شود چقدر طول می کشد تا فشار بخار تعادل دوباره برقرار شود؟ | زمان ایجاد فشار بخار اشباع بالای مایع است |
61595 | > به یک سیستم مقدار کمی انرژی حرارتی dE داده شد و تعداد > حالت های G آن 25 درصد افزایش یافت. چگونه می توانم دمای سیستم را پیدا کنم؟ این سیستم حاوی ذرات گاز است، من می دانم که $dE << U$ من به استفاده از آنتروپی $\sigma$ = $ln(g)$ فکر کردم وقتی $g$ تعداد حالات $\frac است{1}{T} = K_b \frac{d\sigma}{dU}$ وقتی $dU = dE $ و آنتروپی $\sigma$ $ ln(g)$ باشد بنابراین $d\sigma = ln(1.25g)-ln(1g) = ln(1.25)$ دریافت می کنیم - $ T = \frac{dE}{K_b\cdot ln(1.25)}$ و واحدهای ثابت Bolztmann $J/K$ هستند، بنابراین به نظر می رسد خوب واحد عاقلانه، اما ظاهرا پاسخ صحیح نیست. آیا چیزی را به هم ریخته ام؟ | چگونه می توانم دمای این سیستم را پیدا کنم؟ |
3285 | یکی در چاه معدن کندتر از هوای آزاد می افتد. این به دلیل برخورد با دیوارها است. چگونه باید سرعت پایانی را در حضور چنین برخوردهایی مدل کرد؟ | سرعت پایانی برای سقوط در شفت |
126410 | عملگرهای غیر متعارف $\hat{x}_1,\hat{x}_2,\hat{p}_1,\hat{p}_2$ شرایط زیر را در مبنای $q_1,q_2$ - در نظر بگیرید ($\psi= \langle q_1,q_2|\Psi\rangle$)(شبیه به مکانیک موج): $$\hat{x}_1\psi=q_1\psi-ia\hbar\frac{\partial}{\partial q_2}\psi$$ $$\hat{x}_2\psi=q_2\psi-ib\ hbar\frac{\partial}{\partial q_1}\psi$$ $$\hat{p}_1\psi=-i\hbar\frac{\partial}{\partial q_1}\psi+cq_2\psi$$ $$\hat{p}_2\psi=-i\hbar\frac{\partial}{\partial q_2}\psi+dq_1\psi+i\hbar\gamma\frac {\partial}{\partial q_1}\psi$$ ماتریسهای روابط کموتاسیون (مشابه مکانیک کوانتومی فضای هیلبرت): $[x_i,x_j]=i\hbar\left(\begin{array}{cc} 0 & (b-a) \\\ (a-b) & 0 \end{array}\right)$[p_i,p_j]= i\hbar\left(\begin{array}{cc} 0 & (c-d) \\\ (d-c) & 0 \end{array}\right)$ $[x_i,p_j]=i\hbar\left(\begin{array}{cc} 1 -ac & -\gamma \\\ 0 & 1-bd \end{array}\right)$ زیرا $\hat{ x}_1،\hat{x}_2$ رفت و آمد نیستند، بنابراین باید 2 پارامتر دیگر $q_1,q_2$ را معرفی کنم. سوال من این است: آیا درست است یا درست نیست که همه نظریه های مکانیک موج با روابط کموتاسیون یکسان نتایج یکسانی را پیش بینی می کنند؟ | رابطه کموتاسیون غیر متعارف و مکانیک موج غیر متعارف |
106020 | این ذرات چگونه اطلاعات مربوط به بار و موقعیت را بین خود رد و بدل می کنند، حتی اگر بین آنها فضای خالی وجود داشته باشد؟ همچنین اگر یک الکترون آزاد از الکترون خود به هسته اتم هیدروژن نزدیکتر شود، چه اتفاقی می افتد؟ حدسهای تصادفی من تاکنون: 1. پروتون واکنشی نشان نمیدهد زیرا به نوعی با الکترون موجود خود قفل شده است. 2. پروتون آن را میگیرد و الکترون قبلی را آزاد میکند. 3. پروتون آن را میگیرد و هر دوی آنها را با نصف نیرو حفظ میکند. الکترون به سادگی یک ورودی را دفع می کند. 5. چیز دیگری؟ | پروتون ها و الکترون ها دقیقا چگونه با یکدیگر برهمکنش می کنند؟ |
14028 | من اغلب می شنوم که مردم می گویند فلانی [فلانی فیزیکدان معروف] می تواند بدون محاسبه راه حل را **_see_** کند. این دقیقا به چه معناست؟ آیا این یک شهود است؟ اما وقتی صحبت از گفتن QM می شود چگونه می توان شهود داشت؟ چگونه می توان چنین شهودی را ایجاد کرد؟ | دیدن راه حل |
59970 | من یک صفحه گسترده نوشتم که مسیر 3 سیاره را در فضای دو بعدی شبیه سازی می کند. روش ساده است: برای هر لحظه در فضا، نیروی احساس شده و سرعت هر سیاره را محاسبه کنید، سپس برای دوره $\delta$t بعدی، فرض کنید که سیاره با همان شتاب به حرکت خود ادامه می دهد. سپس موقعیت، سرعت و شتاب هر جسم را دوباره محاسبه کنید. تا زمانی که چارچوب زمانی مورد نظر شبیه سازی شود، ادامه می دهد. محاسبات تقریباً درست کار می کند، اما یک مشکل در آن وجود دارد، یعنی: من نمی توانم منحنی های بسته ای را ایجاد کنم که معمولاً در مدار یک سیاره دیده می شود. صرف نظر از اینکه چه سرعت و جرمی را انتخاب کردم، شعاع مدار همیشه به تدریج افزایش می یابد. این احتمالاً ناشی از روش تقریبی است که من انتخاب کردم. من تعجب می کنم، چه پیشرفت هایی می توانم در روش عددی انجام دهم؟ | شبیه سازی حرکات سیاره ای |
75214 | آیا خم شدن نور در اثر تاب برداشتن فضا، ناقض اصل فرما است یا اینکه در اصل نور نسبت به فضا در یک خط مستقیم می رود (مرجع گرفتن فضا) و در نسبیت خود آن مرجع خم می شود و نور هم همینطور؟ | آیا عدسی گرانشی اصل فرما را نقض می کند که نور باید در خطوط مستقیم حرکت کند؟ |
71444 | موج انفجاری که در نتیجه انفجار ایجاد می شود دارای پارامترهای وارداتی است. یکی از آنها فشار اوج است که اساساً فشاری است که هنگام رسیدن موج انفجار به یک مکان مشخص اندازه گیری می شود. این موردی است که با حرکت بیشتر و دورتر از مرکز انفجار، این فشار اوج کاهش می یابد. با نادیده گرفتن شکل واقعی ریاضی، این امر قابل قبول است. اکنون پارامتر دیگر مورد توجه زمان فروپاشی است. مدت زمانی است که طول می کشد تا اوج فشار بیش از حد به فشار اتمسفر در یک نقطه ثابت در فضا کاهش یابد. می توان تصور کرد که یک آزمایشگر فشار سنج را در مکانی قرار دهد. هنگامی که موج انفجار می رسد، فشار تا فشار اوج افزایش می یابد و پس از مدتی $t_{d}$، به فشار اتمسفر تجزیه می شود. این $t_{d}$ زمان فروپاشی است. از خوانشهایم تاکنون، به نظر نمیرسد درک شهودی از زمان زوال داشته باشم. کتابهایی که میخوانم نشان میدهند که با دور شدن از منبع، زمان پوسیدگی افزایش مییابد. آیا کسی می تواند توضیح ساده ای در مورد اینکه چرا ممکن است این اتفاق بیفتد به من ارائه دهد؟ | زمان پوسیدگی برای موج انفجار |
31619 | چگونه می توان چسبندگی مواد مختلف را روی یک سطح خاص مقایسه کرد؟ به عنوان مثال: * آیا چسب A بهتر از چسب B به فولاد می چسبد؟ *آب بهتر از نفت به فولاد می چسبد؟ | چسبندگی سیال چگونه اندازه گیری می شود؟ |
34138 | من در مورد ترازوی پرتو صحبت می کنم (ترازوی توزین ساده با یک تیر و دو تشت آویزان در دو طرف) همانطور که در سوال قبلی پاسخ داده شد، هنگامی که یک طرف به پایین فشار داده می شود و به دلیل مرکز رها می شود، تیر به حالت اولیه باز می گردد. گرانش پرتو کمی پایین تر از محور چرخش است. عملاً وقتی وزنه های نابرابر روی تشت ها گذاشته می شود، پرتو متناسب با وزن اضافه شده به هر طرف کج می شود. با این حال، با توجه به دانش من، این نمی تواند از نظر تئوری اتفاق بیفتد. به عنوان مثال، اگر وزن M به تشت سمت چپ اضافه شود و وزن m به تشت سمت راست اضافه شود و M>m و طول تیر 2 لیتر باشد، گشتاورهایی که حول نقطه چرخش عمل می کنند. Ml- خلاف جهت عقربه های ساعت و ml- در جهت عقربه های ساعت باشد. سپس گشتاور حاصله (Ml-ml) خلاف جهت عقربه های ساعت خواهد بود. بنابراین، از نظر تئوری، پرتو باید تقریباً 90 درجه در خلاف جهت عقربههای ساعت بچرخد، به این معنی که تابه سمت چپ (تابه با وزن M) باید تا حد امکان به سمت پایین حرکت کند. (لطفاً توجه داشته باشید که گشتاور کوچک ناشی از وزن تیر نادیده گرفته شده است) اما آنچه **واقعاً اتفاق می افتد** این است که پرتو متناسب با وزن اضافه شده به هر طرف کج می شود. چگونه می تواند این باشد؟ | چرا تیر در ترازوی توزین متناسب با وزنه های اضافه شده به هر تشت کج می شود؟ |
103504 | مشخص است که جسمی که به زمین می افتد تحت تأثیر گرانش قرار می گیرد و سرعت آن 9.8 متر بر ثانیه در ثانیه افزایش می یابد. اما وقتی این جسم در حال سقوط است و به سرعت 340 متر بر ثانیه می رسد (سرعت صوت به عنوان مثال حدی)، بنابراین سرعت آن به بزرگتر از سرعت صوت ادامه خواهد داد؟ اگر چنین است، افزایش می یابد و به سرعتی معادل نصف سرعت نور می رسد، آنگاه می دانیم که جرم این جسم با حرکت افزایش می یابد، و این افزایش جرم بر سرعت آن طور که می دانیم تأثیری نخواهد داشت. اما اگر این جرم مدام در حال افزایش باشد و سرعت 9.8 m/s/s افزایش یابد. نسبیت خاص پیش بینی می کند که رسیدن به سرعت نور برای اجسامی که جرم دارند غیرممکن است. بنابراین این جسم به افزایش سرعت و جرم خود ادامه نخواهد داد. بنابراین باید یک حد سرعت و جرم برای این جسم وجود داشته باشد. وگرنه جرم این جسم بزرگتر از جرم خود سیاره خواهد بود. و یک انحنا در پارچه فضا-زمان بزرگتر از سیاره ایجاد کنید. بنابراین باید یک رابطه بین سرعت این جسم، جرم آن، جرم سیاره و سرعت نسبی چرخش سیاره وجود داشته باشد، بنابراین می توانیم حد سرعتی را که این جسم نمی تواند از آنها تجاوز کند، نتیجه بگیریم. | اگر جسمی با سرعت خاصی سقوط آزاد کند چه اتفاقی می افتد؟ |
98774 | فرض کنید ما یک AC در یک ماده مغناطیسی با تلفات مانند آهن داریم. به دلیل نفوذپذیری نسبتاً بالای آهن، اثر پوستی بیشتر از آنچه در مس است مشخص می شود، بنابراین این سیم آهنی عملاً رسانای خوبی نیست. با این حال، اثر پوستی به دلیل جریانهای گردابی ایجاد میشود، که خود ناشی از تغییر زمان میدان مغناطیسی به دلیل جریان متغیر زمانی است. بنابراین، این نشان می دهد که یک میدان مغناطیسی در کار است، و این پتانسیل وجود دارد که پسماند مغناطیسی منبع تلفات اضافی در مواد باشد. با این حال، من مطمئن نیستم که آیا این درست است یا نه، اگر به نحوی هندسه هادی و میدانهای اطراف آن باعث میشود این موضوع مشکلی نداشته باشد. من فکر می کنم که اگر یک میدان مغناطیسی متغیر با زمان در داخل آهن وجود داشته باشد، آنگاه تلفات هیسترزیس وجود خواهد داشت. آیا این حقیقت دارد؟ آیا چنین زمینه ای وجود دارد؟ برای روشن شدن: مسئله مربوط به آهن به عنوان یک رسانای الکتریکی است، نه به عنوان بخشی از یک مدار مغناطیسی مانند هسته ترانسفورماتور که کاربرد رایج تر است. | آیا تلفات هیسترزیس مغناطیسی مربوط به جریان های متناوب در یک سیم است؟ |
88418 | من می دانم که هسته یک شیر برقی می تواند به افزایش میدان مغناطیسی تولید شده توسط یک جریان معین کمک کند و هر فلز دارای نفوذپذیری مشخصی است، اما اگر یک هسته هیبریدی، مثلاً 50٪ آهن ($\mu=200$) داشتیم چه می شد. و 50% نیکل ($\mu=100$)؟ اگر بخواهم مجموع $\mu$ هسته را پیدا کنم، آیا می توانم فیلد $B$ تولید شده توسط یک جریان معین را با ضرب هر $\mu$ در درصد و جمع آن تعیین کنم؟ | هسته سلونوئید و مغناطیس |
18238 | با توجه به مجموعه ای از مقاومت ها که به صورت سری به منبع تغذیه AC متصل شده اند: 1. چه فرمولی بر ولتاژ پیک به پیک حاکم است که وقتی ولتاژ روی مقاومت ها و مجموعه ای از مقاومت ها در آن مدار کاوش می شود اندازه گیری می شود؟ 2. راه خوبی برای فکر کردن در مورد این ساختار چیست تا پاسخ به سوال شماره 1 واضح و شهودی باشد؟ به طور شهودی، من فکر می کنم که ولتاژهای اندازه گیری شده مانند یک مدار DC باشد به طوری که: V_out = (R_جزئی/R_Total) V_in در جایی که V_out ولتاژی است که کاوش می شود، R_جزئی مقاومت کل زیر مجموعه مقاومت ها است. که در حال کاوش هستند و R_total مقاومت کل در مدار است. این فرمول به طور شهودی منطقی است زیرا جریان در سراسر یک مدار از اجزای سری در همه جا ثابت است و طبق قانون اهم برای یک جریان ثابت، هر چه مقاومت داده شده در یک منطقه بالاتر باشد پتانسیل ولتاژ اندازهگیری شده در آنجا بالاتر است. آیا این برای مدارهای AC هم درست است؟ | چه پتانسیل الکتریکی روی مقاومت های مجزا که به صورت سری به منبع تغذیه AC متصل می شوند، یافت می شود؟ |
90085 | در Peskin & Schroeder صفحه 56، پس از معرفی روابط کموتاسیون _ضد_ برای میدان ها به جای روابط کموتاسیون (به منظور رفع مشکل انرژی منفی و همچنین داشتن شرایط علیت مناسب ناشی از انتشار ذرات از y->x و ضد ذرات در حال انتشار. از x->y)، بیان شده است که حتی اگر در حال حاضر روابط ضد تعویض داریم، هر دو قابل مشاهده خارج از lightcone باید همچنان جابجا شود (و نه _anti_commute) و بنابراین نظریه ما همچنان علیت را حفظ می کند، به این معنا که اگر دو مشاهده پذیر رفت و آمد کنند، اندازه گیری یکی بر اندازه گیری دیگری تأثیر نمی گذارد. دلیلی که آنها برای این موضوع میآورند این است که هر مشاهدهپذیری در نهایت از تعدادی فیلد زوج تشکیل میشود. من سعی کردم این ادعا را با انجام کارهای زیر به معنای ریاضی بیان کنم: 1. $g(x-y,x-y)<0$ را فرض کنید که در آن $g$ متریک ما است. 2. بنابراین می دانیم که $<0|\\{\Psi(x),\,\bar{\Psi}(y)\\}|0>=0$ از محاسبات قبلی ما. 3. $O_1(x):=<0|\bar{\Psi}(x)A_1(x)\Psi(x)|0>$ و $O_2(x):=<0|\bar{\ را تعریف کنید Psi}(x)A_2(x)\Psi(x)|0>$. $A_1$ و $A_2$ دو عملگر دیفرانسیل / اسپینور هستند که تاکنون دلخواه هستند. 4. سعی کنید نشان دهید که $[O_1(x),\,O_2(y)]=0$، زیرا $g(x-y,x-y)<0$. من در نشان دادن 4. با فرض 2. شکست خورده ام (سعی کردم به نوعی ترکیبات خطی کموتاتور را به عنوان ضد جابجایی فیلدها ایجاد کنم و درست نشد). سوال من این است: * آیا این کلی ترین صورت بندی ادعایی است که می توان مطرح کرد؟ اگر نه، چگونه آن را بهتر فرموله می کنید؟ * وقتی فرمول مورد نظرمان را داشتیم، چگونه آن را با فرض 1. بنابراین 2. اثبات کنیم؟ | مشاهده پذیرها همچنان رفت و آمد دارند حتی اگر فیلدها فقط ضد رفت و آمد باشند |
133056 | من خوندم که فوتون جرم نداره ولی معلمم میگه فوتون جرم داره چون خورشید میتونه جذبش کنه (مثل آزمایشات برای اثبات نظریه نسبیت). من فکر می کنم دلیل دیگری برای توضیح آن وجود دارد. چگونه می توانم توضیح دهم که فوتون جرم ندارد و خورشید فوتون ها را جذب می کند؟ | اگر یک فوتون جرم نداشته باشد، چگونه می تواند توسط خورشید جذب شود؟ |
15770 | دو صفحه رسانای موازی بی نهایت به زمین متصل شده اند و با فاصله d از هم جدا شده اند. یک بار نقطهای q را بین دو صفحه قرار دهید، با استفاده از تقابل تئورمای سبز چگونه نشان میدهم که بار کل القا شده -q است با حاصل ضرب کسری از کل فاصله عمودی بین صفحه و بار؟ | هواپیماهای رسانای موازی بی نهایت |
132095 | برای استخراج معادلات لاگرانژ ابتدا به اصل کار مجازی نیاز داریم. این اصل بیان می کند که هرگاه سیستمی از ذرات $K$ به یک زیرمنیفولد $\mathcal{M}\subset \mathbb{R}^{3K}$ محدود شود و اگر نیروهای محدودیت بر $\mathcal{M} عمود باشند. $ سپس در حالت تعادل $$\langle \mathbf{F}(c(t))، \mathbf{v}\rangle = 0 نگه میدارد \qquad \forall \ \mathbf{v} \in \mathcal{M}_{c(t)}$$ جایی که $c$ مسیر تکامل سیستم است. حال، برای اینکه این موضوع ثابت بماند، به آن بخش نیاز داریم نیروهای محدودیت عمود بر $\mathcal{M}$ یا به عبارت دیگر، آنها در جابجاییهای بینهایت کوچک مجازی بیکار هستند. حال، چرا این یک رویکرد معقول است؟ در کتابهایی که من به آن نگاه کردهام، توجیه همیشه این است که «چون برای بدنهای سفت و سخت قابل استفاده است، بنابراین ما آن را به موارد دیگر تقلید میکنیم»، اما این طبیعی به نظر نمیرسد. آیا شهود عمیق تری در محدود کردن مشکلات مورد مطالعه به کسانی که این شرایط را برآورده می کنند وجود دارد؟ | شهود پشت اصل کار مجازی |
14797 | یک فیلم انقباض حرارتی را در نظر بگیرید (همانطور که در آستین های شرینک استفاده می شود که بطری های پلاستیکی یا شیشه ای را تزئین می کنند). این مواد با اکستروژن دمشی تولید می شوند. هنگامی که فیلم گرم می شود (بخار داغ، هوای گرم یا تشعشع)، فیلم به اندازه کوچکتر، معمولاً ناهمسانگرد جمع می شود (در یک جهت بیشتر از جهت دیگر منقبض می شود). داده های تجربی برای نمونه های بدون محدودیت فیلم در دسترس است. با این حال، در موقعیتهای زندگی واقعی محدودیتهایی برای حرکت فیلم وجود دارد و سیستم به دنبال تعادلی از انقباض حرارتی و نیروهای کششی الاستیک خواهد بود. یک مدل عملی برای مکانیک ماکروسکوپی چنین فیلمی چه خواهد بود؟ این مدل باید نیروهای داخلی (نیروهای انقباض و تنش) را برای دما، کرنش و تاریخچه یک ناحیه کوچک از فیلم فراهم کند. من تعجب می کنم که این چقدر به ویسکو الاستیسیته مرتبط است؟ VE را می توان به عنوان سیستمی از فنرها و دمپرها مدل کرد. به دلیل دمپر (ها) نیروها نیز به تاریخ بستگی دارد. آیا مدل کردن انقباض حرارتی به عنوان ویسکوالاستیسیته با فنرها و دمپرهای وابسته به دما منطقی است؟ | مدل سازی رفتار مکانیکی فیلم انقباض حرارتی |
77847 | ما تابع موج را به $1$ عادی می کنیم، اما آیا نمی توانیم آن را به $-i$ نیز به صورت $(-i)^2=1$ نرمال کنیم؟ آیا این کار نمی کند؟ آیا معادل است؟ | عادی کردن توابع موج |
109877 | میدانم که سؤال من ممکن است تکراری تلقی شود: رادیو یابی و سن زمین، آن سؤال را خواندم و همه جا را گشتم و هنوز نمیتوانم ذهنم را پیدا کنم. من واقعاً دوست دارم نکات زیر را درک کنم: * آیا یک هسته اورانیوم در همان لحظه ای که در یک ابرنواختر متولد می شود، فرآیند واپاشی رادیواکتیو را آغاز می کند؟ (من درک می کنم که برای یک هسته، شانس فروپاشی که یک رویداد آنی است، از 0٪ به 100٪ در زمان از ابتدا تا نیمه عمر افزایش می یابد) * در حالی که در مورد مجموعه ای از اتم ها صحبت می شود، ویکی پدیا در اینجا بیان می کند که _این قابلیت پیش بینی به فراوانی نسبی هسته های مرتبط اجازه می دهد تا به عنوان یک ساعت برای اندازه گیری زمان از ادغام هسته های اصلی در یک ماده استفاده شود. تا به امروز._ * @JohnRennie به من کمک کرد بفهمم که از نظر شیمیایی زیرکون و سرب با هم مخلوط نمی شوند در حالی که زیرکون و اورانیوم با هم مخلوط می شوند. بنابراین اساساً آلودگی ماکروسکوپیک از طریق برافزایش با سرب پرنده رویدادی بسیار نادر است که نمی توان آن را در نظر گرفت درست است؟ همچنین... من درک می کنم که سری تجزیه اورانیوم-سرب برای هر هسته نیمه عمر بسیار کوتاهی دارد به جز ابتدا و انتهای (اورانیوم و سرب) و بنابراین، از منظر کیهان شناسی کاملاً غیرممکن است که زیرکون با چیزی مخلوط شود. به غیر از اورانیوم، اگر سازگاری شیمیایی با هسته دیگر وجود داشته باشد. لطفا با من صحبت کنید و واژگان بسیار علمی من را معذورید. من آزمایشی دارم که میخواهم تصور کنم تا بفهمم دارم چه اشتباهی انجام میدهم: 1. یک ستاره به ابرنواختر تبدیل میشود. 2. ما توجه خود را روی یک هسته اورانیوم متمرکز میکنیم که در طول رویداد خشونتآمیز با هم ذوب میشود. 3. هسته اورانیوم حرکت میکند. برای هزاران سال به سمت ابر برافزایشی که یک ستاره تازه متولد شده را احاطه کرده است. آن را فرض کنید که رویداد 4. پس از نیمه عمر 0.99 اورانیوم رخ می داد و هسته اورانیوم هنوز تجزیه نشده بود. آیا این قریب الوقوع نیست که هسته خیلی زود پس از رویداد 4 فروپاشی کند؟ منظورم این است که من میدانم که اگر هسته به **توریم** یا **پروتاکتریوم** یا **سرب** تبدیل میشد، به دلایل شیمیایی در کریستال گیر نمیکرد، اما اگر هنوز بود. اورانیوم در مورد ساعت داخلی هسته که **** 99 درصد نیمه عمر تیک تاک می کرد، چه می گوید؟ آیا در لحظه ای که هسته بخشی از کریستال می شود، این ساعت به دلایل الکترومغناطیسی خارجی تنظیم مجدد می شود؟ ممنون از لطف شما | آیا بین همجوشی هسته ای و تشکیل مواد جامد واپاشی رادیواکتیو وجود ندارد؟ |
132613 | فرمول جمع سرعت نسبیتی $$u = \frac{v+u'}{1+ \frac{vu'}{c^2}}$$ است که $u$ = سرعت پرتابه که توسط ناظر استراحت A مشاهده میشود. $v$ = سرعت ناظر متحرک B همانطور که توسط ناظر ساکن A مشاهده می شود $u'$ = سرعت پرتابه که توسط B مشاهده می شود اکنون سوال این است: اگر $v=c، $ و $u'=-c $ من یک پاسخ نامشخص می گیرم. یعنی فرمول جمع سرعت رلاویستی تعریف نشده است. با تنظیم $v=c،$ و $u'=-c $ چه اشکالی دارد؟ | مورد عجیبی از افزایش سرعت نسبیتی |
39467 | آیا کسی که به این مقاله دسترسی دارد و ادعا میکند که تبدیلهای جدیدی بین فریمهایی با حرکت نسبی سریعتر از نور دارد که ظاهراً با نسبیت خاص سازگار است، میتواند بگوید این تبدیلهای جدید چیست و چرا ممکن است منطقی باشند؟ | نسبیت خاص اینشتین فراتر از سرعت نور |
88416 | بیایید حرکت ذره باردار را در یک میدان سیاهچاله از نوع رایسنر داشته باشیم. معادله حرکت شبیه $$ \frac{d^{2}x^{\mu}}{d \tau^{2}} + \Gamma^{\mu}_{\nu \lambda}\frac{ dx^{\nu}}{d \tau}\frac{dx^{\lambda}}{d \tau} = \frac{q}{m}F^{\mu}_{\quad \nu} \frac{dx^{\nu}}{d\tau}. $$ چگونه آن مقدار را نشان دهیم $$ E = m\left( 1 - \frac{2M}{r} + \frac{Q^{2}}{r^{2}}\right)\frac{dt} {d\tau} + \frac{qQ}{r} $$ در طول ژئودزیک حفظ میشود، $u^{\mu}D_{\mu} E = 0$؟ اولین قدم، شاید، باید توجه به پیدا کردن $\frac{dt}{d\tau}$ باشد. اما بعد از آن چه باید کرد؟ به نظر نمی رسد پیچیدگی $\varepsilon_{\mu}u^{\mu}$ یا $u_{\mu}u^{\mu}$، جایی که $u^{\mu}$ 4- است سرعت پس بعد چه باید کرد؟ | چگونه نشان دهیم که ارزش در طول ژئودزیک حفظ شده است؟ |
132096 | در مکانیک سیالات، سیالی را در نظر می گیریم که یک ناحیه $D\subset \mathbb{R}^3$ را با یک تابع $\rho : D \times \mathbb{R} \to \mathbb{R}$ به نام چگالی جرمی پر می کند. به طوری که برای هر زیرمنیفولد $3$-بعدی $W\زیر مجموعه D$، جرم کل سیال در $W$ $$m(W, t) = \int_W باشد \rho(x , t) \ dV$$ خوب است، ما همچنین میدان سرعت فضایی سیال $\mathbf{u} $ داریم، یعنی $\mathbf{u}(a, t)$ سرعت است. ذره سیال در نقطه $a$ و زمان $t$. فرض کنید $\partial W$ مرز $W$ است و $\mathbf{n}$ واحد عادی است، سپس > $\mathbf{u}\cdot \mathbf{n}$ نرخ جریان حجمی در هر واحد سطح و > $\rho \mathbf{u}\cdot \mathbf{n}$ نرخ جریان جرمی در واحد سطح است، اکنون من به سادگی نمی توانم درک کنید چرا به نظر من سالهاست که مردم میگویند برای هر میدان برداری $\mathbf{V}$ و هر سطحی با $\mathbf{n}$ معمولی، حاصل ضرب نقطهای آنها جریان میدان در واحد سطح است. بلعیدن این در حال حاضر سخت است، و من هرگز واقعاً درک نکردم. چگونه این را در زمینه مکانیک سیالات درک کنیم؟ | چرا این میزان دبی حجمی در واحد سطح است؟ |
14024 | چرا میدان مغناطیسی در طول یک سلونوئید ثابت است؟ (ترجیحاً به زبان نسبتاً ساده) با تشکر! | چرا میدان مغناطیسی درون یک سلونوئید ثابت است؟ |
72366 | من به تفاوت اصلی بین انتقال از میدان های الکتریکی از رسانه های رسانا به رسانا/ دی الکتریک به دی الکتریک و دی الکتریک/رسانا علاقه مند هستم. یک میدان الکتریکی و یک پتانسیل باید چه شرایط مرزی را برآورده کند؟ فکر میکنم آن را فقط برای رسانههای دیالکتریک به دیالکتریک میشناسم، جایی که پتانسیل باید پیوسته باشد و میدان الکتریکی با مقدار بار سطحی تغییر میکند. | میدان الکتریکی از رسانه رسانا به دی الکتریک |
132094 | چگالی نوری اندازه گیری قدرت شکست یک محیط است. به عبارت دیگر، هر چه چگالی نوری بیشتر باشد، نور در هنگام حرکت در محیط، شکست یا کندتر می شود. چگالی نوری با ضریب شکست مرتبط است، زیرا مواد با ضریب شکست بالا، چگالی نوری بالایی نیز خواهند داشت. نور در محیطی با ضریب شکست بالا و چگالی نوری بالا کندتر و از طریق محیطی که ضریب شکست کم و چگالی نوری پایینی دارد سریعتر حرکت می کند. بنابراین برای طرح مجدد این سوال، چرا رسانه های نوری ضریب شکست متفاوتی دارند؟ | چرا رسانه های نوری ضریب شکست متفاوتی دارند؟ |
107772 | تا آنجا که من متوجه شدم، برای عادی سازی توابع ویژه، مربوط به طیف پیوسته، از تابع دلتای Dirac استفاده می کنیم: $\langle \psi_\lambda \mid \psi_{\lambda'} \rangle = \delta(\lambda - \lambda ')$ با این حال، اگر مقدار ویژه $\lambda$ منحط باشد، نمی دانم چگونه کار می کند. این مورد برای ذره آزاد همیلتونی $-\frac{d^2}{dx^2}$ است (من ثابت هایی مانند $\hbar$ و $m$ را حذف می کنم): برای هر مقدار انرژی $E > 0$ دو تابع موج مستقل خطی وجود دارد $\psi_+(x) = e^{i \sqrt{E} x}$ و $\psi_-(x) = e^{-i \sqrt{E} x}$. به طور شهودی، آنها باید به نوعی متعامد باشند، با این حال، هیچ راهی برای گرفتن صفر در سمت راست شرط متعارف دیراک وجود ندارد (زیرا $\delta(\lambda - \lambda) = \delta(0)$). چه چیزی را از دست داده ام؟ | عادی سازی حالت های ویژه پیوسته |
18231 | منظور من این است که آیا گذشته، آینده و حال وجود دارد؟ یا فقط یک اکنون که تغییر می کند؟ من یک برنامه نویس کامپیوتر هستم، بنابراین گزینه دوم از تجربه برنامه نویسی من است. در این گزینه دوم، منظورم این است که بپرسم، آیا ما فقط در یک سیستم حالت دار مانند بازی زندگی Conways هستیم که فقط یک NOW وجود دارد و سپس سیستم به روز می شود و سپس ما در یک NOW متفاوت هستیم. در بازی conways of life، هرگز گذشته ای در حافظه کامپیوتر ذخیره نمی شود. در این مورد، گذشته فقط یک توهم از ماست که رویدادهایی را که در مغزمان اتفاق افتاده ثبت می کنیم. تفاوت مشخصی بین این دو وجود دارد، اگر در واقع گذشته، آینده و حال وجود داشته باشد، فرصتی وجود دارد که چیزها در آینده روی چیزهای گذشته تأثیر بگذارند یا سفر در زمان ممکن است. با این حال، در یک سیستم دولتی مانند بازی زندگی، این واقعا نمی تواند اتفاق بیفتد. ثانیا، آیا هیچ آزمایشی هر یک از این دو گزینه را تایید یا رد می کند، آیا این یک مشکل قطعی در فیزیک است؟ بازی زندگی Conways * * * به روز شده: یک سیستم با گذشته، حال و آینده واقعی (واقعی که من توضیح می دهم) می تواند امکان سفر در بعد زمان را فراهم کند همانطور که شما در بعد x،y یا z سفر می کنید. یک نفر می تواند به آرامی در زمان به عقب به نقطه ای در گذشته سفر کند، سپس به آرامی به جلو برود و رویدادها را به آرامی ببیند. همه با هم به جلو حرکت نمی کنند مانند بازی conways زندگی. در یک بازی پیچیده زندگی، همه رو به جلو حرکت می کنند. در سیستمی با بعد زمان واقعی، به طور بالقوه یک شخص می تواند ماشینی بسازد که به سمت عقب حرکت کند، که شما نمی توانید در بازی متحرک زندگی انجام دهید، نمی توانید به عقب به حالت قدیمی تر حرکت کنید، نمی توانید زمان را به طور معکوس ببینید. ببینید آیا مانند فیلمی که به عقب پخش می شود یا ضبط صدای ضبط شده در حال پخش به عقب، به عقب حرکت کرده اید یا خیر. قواعد بازی conways زندگی اجازه سفر به عقب را نمی دهد، بنابراین هیچ بعد زمانی واقعی برای آن وجود ندارد، فقط یک هم اکنون جمعی. تمایز بین یک سیستم با بعد زمان واقعی (همانطور که توضیح دادم) این است که می توانید در بعد زمان به جلو یا عقب بروید. در دنیایی بدون بُعد زمان واقعی، فقط یک بازی زندگی است که در آن همه در حال حرکت به جلو هستند و در همه حال فقط یک NOW وجود دارد. اکنون می توانید بگویید که سیستمی را که من با یک بعد زمان واقعی توصیف کردم، می تواند توسط یک بازی مسیرهای زندگی مناسب، یک سیستم مبتنی بر قوانین مناسب شبیه سازی شود، اما من فکر می کنم که شما می توانید بین این دو تمایز قائل شوید، همانطور که می توانید تعیین کنید. یک بعد x واقعی در فضای سه بعدی وجود دارد که نتیجه یک بازی متحرک زندگی در بعد x نیست. بنابراین سؤال من این است که آیا بعد زمان واقعی وجود دارد یا فقط اکنون وجود دارد که همه در همه زمان ها هستند؟ | آیا زمان واقعاً وجود دارد یا فقط یک سیستم حالت دار در طول زمان به روز می شود؟ |
130407 | من در مقاله چاندراسخار _ پیکربندی های بسیار فروپاشیده یک جرم ستاره ای _ ضمیمه 1 معادله گاز فرمی منحط را به صورت زیر خوانده ام: $$n=\frac{8\pi}{h^3}\int^{p_0}_0 p ^2dp$$ و $$P=\frac{8\pi}{3h^3}\int^{p_0}_0 p^3\frac{dE}{dp}dp$$ من چگالی انرژی مناسب را برای خودم بدست آوردهام: $$\rho=\frac{8\pi}{h^3}\int^{p_0}_0\sqrt{ (pc)^2+(mc^2)^2} p^2dp$$ که $n$ چگالی عددی الکترونها و $P$ فشار است. $E$ انرژی جنبشی یک الکترون آزاد است. من مشکلی در درک معادله اول برای $n$ ندارم اما با معادله دوم اشتباه گرفته ام. لطفاً کسی می تواند نحوه بدست آوردن معادله $P$ را توضیح دهد و به من بگوید که آیا بیان چگالی انرژی من صحیح است؟ | معادله حالت برای گاز فرمی منحط |
131547 | من اخیراً در یک جزیره کوچک نزدیک جزر بودم. هنگامی که جزر و مد شروع به خاموش شدن کرد، یک برکه جزر و مدی از طریق یک کانال باریک با جریان خروجی قوی به اقیانوس تخلیه شد. همچنین باد روی اقیانوس میوزید که امواج را به ساحل جزیره میفرستاد و مسیر را تا کانال بالا میبرد. من میدانم که امواج اقیانوس با حرکت دایرهای آب به خوبی توصیف میشوند و این که امواج مسافر برهمنهی امواج ایستادهای هستند که ۹۰ درجه خارج از فاز هستند اما جریان خالص ندارند. من در ابتدا حدس زدم که برای تطبیق جریان خروجی و امواج، جریان باید به نوعی زیر امواج غواصی کند. من این را با پرتاب یک تکه چوب به داخل جریان آزمایش کردم و خروج آن را به اقیانوس تماشا کردم. برخلاف انتظار من، تمام مدت روی آب ماند و در حالی که به دنبال جریان آب به داخل اقیانوس می رفت، امواج را بالا و پایین می کرد. چه توصیفی از حرکت موج، جریان و امواج را با هم آشتی می دهد؟ | تعامل امواج و جریان های اقیانوسی |
112756 | بنابراین در کتاب درسی من به من گفته شده است: دو جرم دارای انرژی پتانسیل گرانشی هستند زیرا باید برای جابجایی یکی از جرمها یک موقعیت بسیار دور (مثلا بینهایت) به موقعیت نزدیک به جرم دیگر کار میکرد. علاوه بر این، در یک انجمن فیزیک دریافتم: انرژی پتانسیل صفر در فاصله بی نهایت از مرکز یک جسم کروی است. من گم شده ام شهود من نشان میدهد که وقتی دو جرم دقیقاً در کنار یکدیگر هستند، انرژی پتانسیل گرانشی صفر دارید! از آنجایی که گرانش جذاب است، باید کاری انجام دهید که در واقع دور شوید، نه برای نزدیک شدن! بنابراین هنگامی که شما بی نهایت از جرم دیگری m دور هستید (هیچ چیز دیگری غیر از m و شما وجود ندارد)، در واقع انرژی پتانسیل گرانشی بسیار بالایی دارید (می دانم که بیش از حد ساده می کنم). من چه اشتباهی می کنم؟ | جملاتی در مورد انرژی پتانسیل گرانشی متناقض با شهود است؟ |
47458 | میخواهم بدانم: آیا هایزنبرگ با انجام تحلیل فوریه بستههای موج، پس از این فرض که الکترونها را میتوان به عنوان بستههای موج در نظر گرفت، به اصل عدم قطعیت خود دست یافت؟ | آیا اصل عدم قطعیت با تحلیل فوریه استنباط شد؟ |
98773 | توجه داشته باشید که درک من از نسبیت عام ابتدایی است. اگر درست متوجه شده باشم، به این معنی است که اساساً هر قاب مرجع را می توان ساکن در نظر گرفت، اما ممکن است نیروهای گرانشی تصادفی به هر سمتی حرکت کنند. یک آزمایش هرچند سال 2100 است و برای جشن گرفتن، یک فضانورد را به فضا شلیک می کنند. و از یک فضانورد، منظور آنها شما هستید. همچنین توپ به شکل یک تفنگ ساچمه ای (به هر دلیلی) است و حتی شما را می چرخاند. آنها شما را اخراج می کنند و شتاب باعث بیهوش شدن شما می شود. تو بیدار میشی زمین و هر جرم عظیمی دورتر هستند. همچنین، همه چیز در حال چرخش است. شما در ابتدا فکر می کنید که این به دلیل بیماری حرکت است، اما بعد متوجه می شوید که همه چیز در واقع در اطراف شما می چرخد. این احساس بسیار خوبی است که فکر می کنید همه چیز در اطراف شما می چرخد. سپس متوجه می شوید که همه چیز فقط در اطراف خطی است که از شما می گذرد. هنوز باحاله شما نتیجه می گیرید که باید نیرویی در سراسر جهان وجود داشته باشد که همه چیز را به این خط سوق دهد. تصمیم می گیرید دوربینی را بیرون بیاورید تا وقتی به خانه رسیدید، یک سلفی بگیرید تا به دوستانتان نشان دهید. شما به طور تصادفی رها می کنید و ستاره های دوربین از شما دور می شوند. (همچنین توجه داشته باشید که وزن دوربین ناچیز است، بنابراین نمیپرسید که چرا این یک نیروی متضاد برابر نیست، و از منظر زمین، هیچ حرکت زاویهای را از دست نمیدهید.) این عجیب است، زیرا دوربین ثابت بود، اما سپس چیزی باعث شد که آن را از شما دور کند، جایی که به نظر می رسد هر چیز دیگری به شما (یا آن خط) جذب می شود. (که به اندازه کافی عظیم نیست که بتواند حرکت زاویه ای را به شکل قابل توجهی تحت تأثیر قرار دهد.) چرا از چارچوب مرجع اجسام، جسم دور می شود در حالی که هر چیز دیگری فقط یک خط از آن می چرخد؟ یا من به شدت gr را اشتباه می فهمم. به روز رسانی: من می خواهم بفهمم چه نیروهایی بر اساس چارچوب مرجع فضانورد وجود دارند. آیا نیروها به سمت خط می روند، دور می شوند یا چیز دیگری. من متوجه شدم که به اصل ماخ مرتبط است. در تفکر بعدی، این اساساً تلاش میکند تا بفهمد که اصل ماخ دقیقاً چگونه اعمال میشود. ستارگان بیرون ما را در اینجا تحت تأثیر قرار می دهند، اما چگونه؟ | چرا برخی چیزها به سمت شما جذب می شوند اما برخی دیگر در چارچوب های مرجع چرخشی توسط شما دفع می شوند؟ |
109874 | تنوع زیر از پارادوکس دوقلو را در نظر بگیرید: یک ساعت یا یک سیستم بیولوژیکی در نهایت یک سیستم الکترومغناطیسی است. ابتدا بیایید یک دستگاه اندازه گیری زمان جدید طراحی کنیم. مخزن آب را با یک دهانه در پایین تصور کنید. دهانه یک مکانیسم کنترلی دارد که یک قطره آب را در یک لوله خلاء رها می کند. در پایین لوله یک سنسور وجود دارد که تشخیص می دهد قطره چه زمانی به آن برخورد می کند. سیمی که سنسور را در پایین با کنترل خروجی در بالا متصل می کند، سپس به خروجی سیگنال می دهد که قطره بعدی آب را بریزد. سیستم به گونه ای کالیبره شده است که هر قطره دقیقاً یک ثانیه زمان را اندازه می گیرد. بیایید به این دستگاه اندازه گیری زمان به عنوان ساعت گرانشی اشاره کنیم. ساعت گرانشی ما تقریباً به طور کامل EM را از مکانیسم زمان حذف می کند (در سطح زمین جزء E&M در امتداد سیم سیگنال 1.6e-8s (4.9/c) در هر ثانیه را تشکیل می دهد). حالا کیهان را خالی کنید فقط برای 2 نمونه زمین. در هر یک از این زمین ها یک ساعت معمولی (یک ساعت EM) و یک ساعت گرانشی قرار می دهیم. هر دو زمین در یک قاب اینرسی قرار دارند و هر 4 ساعت همگام هستند. اکنون موشکهایی را به یکی از موشکهای زمین وصل میکنیم و به آن و ساعتهایش نزدیک به سرعت نور شتاب میدهیم. به نظر من اتساع زمان ناشی از زمان رفت و برگشت طولانی تر فوتون ها (یا فوتون های مجازی) است که بین بارها حرکت می کنند. از آنجایی که ساعت گرانشی (تقریباً) الکترومغناطیس را از مکانیسم زمان بندی خود حذف می کند، تا حد زیادی تحت تأثیر قاب جابجایی قرار نمی گیرد. اگر زمین سرگردان به زمین ساکن برگردانده شود (دوباره با سرعت نزدیک به نور)، آنگاه دو ساعت روی زمین ساکن همچنان همگام خواهند بود، و من گمان می کنم که ساعت گرانشی روی زمین سرگردان تا حد زیادی با هم هماهنگ باشد. با ساعت های ثابت (به غیر از تأثیر سیگنال در امتداد سیم)، در حالی که ساعت الکترومغناطیسی سرگردان به طور کامل همانطور که توسط تبدیل لورنتس پیش بینی می شود تغییر می کند. اول، آیا دلیلی وجود دارد که باور کنیم چنین نخواهد بود؟ که ساعت گرانشی در واقع به همان روشی که ساعت EM تحت تاثیر قرار می گیرد؟ اگر نه، آیا واقعاً درست است که این وضعیت را به عنوان اتساع زمان توصیف کنیم (بر خلاف نرخ انیمیشن گشاد شدن سیستم های EM)؟ ویرایش: پوزش می طلبم که زودتر متوجه آن نشدم، اما این سوال: (اتساع زمان فقط در نیروی الکترومغناطیسی؟) اساساً همان سوال من است. اگرچه، فکر نمیکنم هیچ یک از پاسخها نشان دهد که آیا آزمایشی نشان داده است که ساعت گرانشی تحت تأثیر اتساع زمان قرار میگیرد یا خیر. | آیا واقعاً «زمان» در حال گشاد شدن است؟ |
133941 | **بیان مسئله** باید معادله \begin{align} 0 = \frac{1}{\phi} \partial_{\sigma}\partial_{\sigma} \phi \hspace{20mm} را حل کنم ( 1) \end{align} که در آن $\phi$ یک میدان اسکالر است و ما در حال کار در فضای 4 اقلیدسی هستیم. سوالات دقیق تر در زیر مطرح می شود. توصیه های اولیه در این مورد نیز قدردانی می شود. **زمینه** من سعی می کنم از طریق راه حل N-instanton Yang-Mills اقلیدسی 't Hooft's کار کنم. ایده این است که ما ansatz را برای پتانسیل های سنج \begin{align} A_{\mu} = i \overline{\sigma}_{\mu \nu} \partial^{\nu}(\ln \phi( x)) \end{align} که در آن $\overline{\sigma}_{\mu \nu}$ را می توان به عنوان یک ماتریس ثابت 4x4 در نظر گرفت که برای سوال من مهم نیست. ما از خود دوگانگی تانسور قدرت میدان که از این ansatz ناشی میشود برای به دست آوردن معادله (1) برای $\phi$ استفاده میکنیم. بخش مربوطه نمایش داده می شود  مشکلات من عبارتند از: 1. من فرض می کنم با مفرد Rajaraman به این معنی است که تابع حاوی تکینگی ها است. چرا صراحتاً غیر مفرد بودن $\phi$ به این معنی است که ما فقط باید $\Box \phi = 0$ را حل کنیم؟ مطمئناً اگر $\phi$ حاوی صفر باشد، $1/\phi$ مشکلاتی را ایجاد می کند؟ 2. چرا $\Box \phi = 0$ فقط به حل ثابت اجازه می دهد و نمی گوید $\phi(x) = a_{\mu} x^{\mu} + b$ که در آن $a_{\mu}$ و $b$ ثابت هستند؟ آیا این به دلیل شکل انساتز است یا چیزی است که من از قلم افتاده ام؟ 3. در موردی که $\phi$ مجاز است مفرد باشد، چرا $\phi = 1/|x|^2$ معادله (1) را برای $x \neq 0$ حل می کند؟ مطمئناً \begin{align} \frac{1}{\phi} \partial_{\sigma}\partial_{\sigma} \phi &= |x|^2 \partial_{\sigma}\partial_{\sigma} داریم \frac{1}{|x|^2}\\\ &= |x|^2 \partial_{\sigma}\bigg(-\frac{2 x_{\sigma}}{|x|^4}\bigg)\\\ &=|x|^2\partial_{\sigma} (\frac{-2 x_{\sigma}}{|x|^4 })\\\ &= |x|^2\partial_{\sigma} (\frac{-2 x_{\sigma}}{(\sum_{i} x_i^2)^2})\\\ &= |x|^2\frac{-2}{(\sum_i x_i^2)^2} + |x|^2\frac{8 x_{\sigma}^2}{(\sum_i x_i^2) ^3}\\\ &=\frac{-2}{|x|^2} + \frac{8 x_{\sigma}^2}{|x|^4}\\\ &\neq 0 \end{align} ( _edit_ ) میبینم که کجا اشتباه کردم، سه خط آخر باید \begin{align} &= \sum_{\sigma}(|x|^2\frac{-2}{(\ sum_i x_i^2)^2}) + |x|^2\frac{8 x_{\sigma}^2}{(\sum_i x_i^2)^3}\\\ &=\frac{-8}{|x|^2} + \frac{8 |x|^2}{|x|^4}\\\ &= 0 \end{تراز کردن} | تغییر در معادله لاپلاس (زمینه: یانگ میلز N-Instantons، کتاب Rajaraman) |
86023 | من سعی می کنم این مقاله را به صورت آنلاین دنبال کنم تا چگالی طیفی نویز توزیع پواسون را بدست آوریم. توانستم آن را تا معادله (18) دنبال کنم. من نمی توانم بفهمم که او چگونه قضیه وینر-خینچین را برای به دست آوردن آن به کار برد. حتی شبیه قضیه WK که من می دانم نیست (پیوند به ویکی). کسی میدونه چطوری اینو گرفت؟ مقاله کامل از اینجاست.  | استخراج چگالی طیفی نویز برای توزیع پواسون |
109870 | طبقه بندی انتقال بین حالت های اسپین به بالا و اسپین پایین در رزونانس مغناطیسی (مانند NMR، ESR، MRI) چیست؟ | انتقال بین حالت های اسپین به بالا و اسپین پایین در تشدید مغناطیسی |
86025 | چگونه مرکز جرم یک پوزیترونیوم با مرکز جرم یک الکترون و پوزیترون مرتبط است؟ | چگونه مرکز جرم پوزیترونیوم با الکترون و پوزیترون مرتبط است؟ |
72364 | داشتم در مورد تشعشعات حرارتی و غیر حرارتی مطالعه می کردم و فکر می کردم که آیا نور مرئی می تواند از یک منبع غیر حرارتی ساطع شود؟ | آیا نور مرئی از یک منبع غیر حرارتی ساطع می شود؟ |
4129 | یک جستجوی سریع در ویکیپدیا، بسیاری از رویکردهای مختلف را برای مسئله اندازهگیری در نظریه کوانتومی نشان میدهد. چیزی که به نظر من عجیب است این است که آنها حتی تمام این فرضیههای عجیب و غریب مانند تصادفی بودن واقعی، بسیاری از جهانها، بوهم و سایر تفاسیر را میسازند، در حالی که هیچ نقطهای وجود ندارد که آنها از آن کار میکنند. من فقط یک فرد غیر روحانی هستم، بنابراین شاید فرض من اشتباه باشد، اما آیا یک نظریه بنیادی به ناچار نظریه کوانتومی را تغییر می دهد؟ آیا واقعاً یک مدل واقع بینانه که در آن برهم نهی ها چیزی جز کمبود اطلاعات از جانب ما نیست، احتمالاً از ToE ناشی نمی شود؟ به نظر مردم عادی من، اگر نظریه ای درباره همه چیز وجود نداشته باشد، حتی شروع به تلاش برای پاسخ به این سؤالات زودرس است. یا واقعاً دلیلی وجود دارد که مردم اکنون در تلاش برای حل این مشکل هستند؟ مانند: مهم نیست که ToE چیست، نظریه کوانتومی تغییر نخواهد کرد، سوپرپوزیتون همیشه وجود خواهد داشت و غیره؟ | آیا می توان مشکل اندازه گیری را با نظریه ریسمان / سایر ToE حل کرد؟ |
39464 | درک من این است که هر مکانیزم ساعتی که داریم به حرکت چیزی در اطراف ناظر بستگی دارد. از انتقال اتمی تا چرخ دنده های ساعت. بنابراین، آیا این ویژگی/محدودیت، هر ساعتی را برای استفاده ذاتاً مستعد تأثیرات حرکت نسبیتی میکند؟ به عنوان مثال، اگر با یک ساعت با 99 درصد سرعت نور حرکت کنید، ذرهای در ساعت وجود دارد که حرکت آن، بدون شما، نیز در یک جهت است و وقتی جمع شود، از 100 فراتر میرود. ٪. برای اجتناب از وضعیت فوق، هر ذره ای که ساعت را تشکیل می دهد باید: 1. ناظر w.r.t ثابت باشد، اما اگر این اتفاق بیفتد، ساعت (یخ زده) نمی تواند زمان را به ناظر بگوید. 2. در جهتی غیر از جهت حرکت ناظر حرکت کنید، اگر این اتفاق بیفتد، ساعت نمی تواند با ناظر حرکت کند. لطفا کمکم کنید از این سردرگمی بیرون بیایم. | ساعتی خالی از حرکت |
131546 | درک من این است که مکانیسم پشت گرمایش تاج - چرا کرونا بسیار داغتر (> 1,000,000 K) از سطح خورشید (6,000 K) و مکانیسمی که توسط آن انرژی از سطح به تاج می رسد - هنوز وجود دارد. یک سوال بسیار باز امروز ایده ای داشتم که می خواستم اطلاعاتی در مورد آن کسب کنم. همچنین درک من این است که کار روبین در مورد ماده تاریک، توزیع سرعت غیرمشخصه کهکشانهای مارپیچی را با محاسبه توزیع با ماده تاریک به سمت لبه بیرونی کهکشان توضیح داد. میپرسیدم، آیا حضور مشابه ماده تاریک در اطراف خورشید (توسط لبه بیرونی خورشید) توضیحی ممکن برای این است که چرا تاج خورشیدی بسیار داغتر از سطح است؟ | ماده تاریک که ممکن است توضیحی برای گرمایش تاج باشد |
53861 | من در مورد دستیابی به وارونگی جمعیت برای لیزر متعجب هستم. من یاد گرفتم که بدون یک رسانه فعال، نمی توان لیزری با دو سطح انرژی ایجاد کرد، اما با سه سطح ممکن است. آن وقت چهار سطح بودن چه مزیتی دارد؟ | آیا لیزری با چهار سطح انرژی ممکن بهتر از سه خواهد بود؟ |
34866 | این مقاله ویکیپدیا: http://en.wikipedia.org/wiki/Left%E2%80%93right_symmetry بیان میکند که بخش ضعیف گروه سنج SM $SU(2)_L \times U(1)_Y$ نیست، بلکه $ \frac{ SU(2)_L \times U(1)_Y}{\bf{Z}_2}$. اگر این درست است، اهمیت $\bf{Z}_2$ چیست؟ | دقیقاً بخش ضعیف گروه سنج SM چیست؟ |
87996 | من روی درهم تنیدگی سیستم ها در تقسیم کننده های پرتو کار می کنم. من دائماً با معادلات عملگر ایجاد و نابودی (عملگرهای نردبانی) در نظم ضد عادی روبرو می شوم. من آن معادلات را به صورت عادی می خواهم. آیا کسی رابطه بین سفارش عادی و ضد عادی را می داند. ( a^m * a' ^n)= ? | ترتیب عادی از ترتیب ضد عادی عملگرهای ایجاد و نابودی |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.