_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
77530 | برای مثال، عملگر دیفرانسیل Laplacian $$\nabla^2 = \frac{\partial^2}{\partial x^2}+\frac{\partial^2}{\partial y^2} است.$$ My سؤالات عبارتند از: 1. آیا مقیاس ثابت است؟ 2. scale-invariant چیست؟ **به روز رسانی** عملگر مشتق مرتبه دوم $\frac{\partial^2}{\partial x^2}$,$\frac{\partial^2}{\partial y^2}$، آنها فقط محاسبه می کنند محدودیت مانند این $$\frac{\partial^2}{\partial x^2} = lim_{\Delta x \rightarrow 0}\frac{\Delta(\frac{\partial}{\partial x})}{\Delta x}$$، درست است؟ بنابراین فکر میکنم، مهم نیست که در چه مقیاسی آن را اندازهگیری کنم، $\Delta x$ همیشه یکسان خواهد بود، زیرا $\Delta x\حدود 0$، درست است؟ اگر چنین است، $\nabla^2$ باید متغیر مقیاس باشد؟ | عملگر دیفرانسیل تغییرناپذیر مقیاس |
128538 | من در حال خواندن یک کتاب QM هستم. ابتدا برای تابع موج می گوید: «وضعیت یک سیستم فیزیکی (یا ذره) به طور کامل توسط یک > موجود مرتبط با آن به نام تابع موج، Ψ، مشخص می شود که به طور کلی > به مختصات فضایی سیستم و زمان بستگی دارد. مربع > مدول این تابع موج، چگالی احتمال برای یافتن سیستم > با مجموعه ای از مقادیر مشخص شده برای مختصات > مکانی و زمانی است.» اما بعداً می گوید: > در هر لحظه معینی از زمان، تابع موج Ψ یک ذره (یا یک سیستم > ایزوله) را می توان به صورت برهم نهی خطی یک مجموعه کامل > متعارف از توابع موج Ψn بیان کرد و > $a_n = |c_n|^ 2$ نشان دهنده احتمال یافتن سیستم در > حالت Ψn چیست؟ من گیج شده ام. ما، در حال حاضر، می توانیم احتمالات سیستم را از خود تابع موج بدست آوریم. آن توابع موج متعارف چیست؟ | تفاوت بین تابع موج و مجموعه توابع موج متعارف؟ |
111890 | _توجه: من پست آمتا را برای بحث در مورد این نوع سوال شروع کرده ام. بله، به نظر می رسد که مستقیماً از یک کاربرگ کلاس فیزیک خارج شده است. به این دلیل است که اینطور است، و همچنین به همین دلیل است که پاسخ را نیز ارسال کردم. خوب، اکنون به این سوال می پردازیم._ * * *   | میدان الکتریکی و مغناطیسی تابشی از یک الکترون شتاب دهنده |
75971 | پسکین، شرودر، مقدمه ای از نظریه میدان کوانتومی را خواندم. فرمول (20.100) جرم الکترون را بعد از مکانیسم هیگز به صورت $m_e=\frac{1}{\sqrt{2}}\lambda_e v$ میدهد در اینجا $v$ مربوط به مقدار کلاسیک میدان هیگز در خلاء است، و من فکر می کنم می توان مثبت فرض کرد. به طور معمول، ثابت جفت شدن $\lambda_e$ نیز مثبت در نظر گرفته می شود، تا جرم الکترونی m_e$ مثبت به دست آید. سوال من به علامت $\lambda_e$ مربوط می شود، با در نظر گرفتن عادی سازی مجدد جرم الکترون. بنابراین، تا آنجایی که من میدانم، نرمالسازی مجدد یک جرم بینهایت مثبت به الکترون میآورد. برای جبران از قبل، فرض میکنم که در ابتدا، جرم خالی الکترون بینهایت منفی انتخاب میشود (به طوری که جرم کل متناهی است). با استفاده از مکانیک هیگز، می توان چنین نیازی را با انتخاب یک $\lambda_e<0$ منفی برآورده کرد. منطق بالا فقط استدلال من است، من شخصا هرگز با استفاده از هیگز از نرمال سازی مجدد استفاده نکردم، اما متوجه شدم که در نرمال سازی مجدد QED جرم خالی شکل منفی $m=m_o-a/\epsilon$ دارد، که در آن $a>0$ و بی نهایت $\epsilon \rightarrow 0^+$ (برای مثال رابطه 9.113 را در رایدر، فیلد کوانتومی ببینید نظریه). من نمی دانم که آیا چنین استدلالی در مورد علامت منفی $\lambda_e$ درست است، وقتی که به نرمال سازی مجدد جرم الکترون در نظر گرفته می شود. ممنون، کریستین | ثابت جفت شدن اصلی هیگز با الکترون، با در نظر گرفتن عادی سازی مجدد |
56711 | من در مورد تشعشعات مطالعه می کردم و چیزی به نام هسته شیطان را دیدم. ظاهراً، این هستهای بود که توسط دولت در لوس آلاموس برای مشاهده نقطه دقیقی که توده پلوتونیوم در آن بحرانی میشود، مورد آزمایش قرار گرفت. از دو نیمکره بریلیم تشکیل شده بود که تا حدی توده ای از پلوتونیوم را در بر می گرفت و به گونه ای ساخته شده بود که تابش را به مرکز بازتاب دهد. اما گنبد بالایی لیز خورد و دهانه را بست و کل سازه برای مدت کوتاهی بحرانی شد. در این مدت کوتاه، اطراف به دلیل یونیزه شدن هوا آبی می شود. میخواهم بدانم آیا میتوان این اثر را ثبت کرد یا شاید تشعشع باعث خراب شدن سیستم(های) ضبط در محل کار شود. اگه کسی میتونه یه توضیحی بهم بده خیلی ممنون میشم. | آیا می توان اثر هوای آبی را هنگامی که یک هسته بحرانی می شود ضبط کرد؟ |
77841 | قبلاً پرسیده بودم، اما هنوز درمورد اینکه معادل سازی انرژی جرمی به چه معناست گیج هستم. من یک دوره مقدماتی نسبیت گذرانده ام، بنابراین فقط نسبیت خاص را پوشش داده ام. از آنچه من جمع آوری کردم، همه چیز یک توده استراحت دارد. همانطور که انرژی خود را افزایش می دهید، جرم شما نیز افزایش می یابد، و جرم باقیمانده به عنوان مقداری پتانسیل رفتار می کند. اما وقتی در مورد همجوشی و شکافت صحبت می کنیم، اتم ها را تقسیم می کنیم تا پتانسیل ذخیره شده در نیروهای بین اجزای اتمی را از هم جدا کنیم. این نوع برای من منطقی است. اما آیا همه انرژی ها و جرم ها معادل هستند؟ یک الکترون دارای جرم سکون است، آیا این نیز انرژی محسوب می شود؟ آیا جرم ذخیره شده در اجسامی که من به دلیل میدان گرانشی نگه می دارم خیلی کوچک است که بتوانم متوجه آن شوم؟ علاوه بر این، اگر جرم انرژی است، پس چرا هسته ها وزن کمتری دارند؟ آیا مقداری از جرم آنها وارد اوراق قرضه می شود؟ شکافت و همجوشی نیز من را گیج می کند، هر دو در حال ساخت به سمت اتم پایدارتر هستند (32؟) اما به نوعی هر دو مسیر انرژی تولید می کنند. | هم ارزی جرم-انرژی |
93692 | آیا این فقط من هستم یا قانون دوم نیوتن در واقع اصلاً قانونی نیست، بلکه فقط تعریفی از نیرو است؟ مفهوم نیرو قبل از بیان N2 وجود نداشت، و بنابراین به نظر می رسد که قانون کاملاً تحلیلی است و به خودی خود دانش ما را در مورد طبیعت بهبود نمی بخشد. اگر مفهوم نیرو به طور جداگانه معرفی شده بود، و اگر N2 یک _تناسب_ را بین $\mathbf F$ و $d\mathbf p/dt$ فرض میکرد، همه چیز متفاوت بود. این واقعیت که N2 یک عبارت _برابری_ است اکنون نتیجه آن این است که نمی توان واحدی بهتر از نیوتن سنتی = متر کیلوگرم بر ثانیه برای نیرو ارائه داد. همانطور که من می بینم، تنها گزاره های ترکیبی که می تواند بخشی از N2 در نظر گرفته شود عبارتند از: 1) همه رفتارها و تعاملات بین اجسام را می توان بر حسب نیروهایی توصیف کرد که به اجسام از اجسام دیگر اعمال می شود (توجه داشته باشید که این واقعیت نیست. به خودی خود آشکار است) و 2) مقادیر نیروهای منفرد مستقل از هر نیروی همزمان دیگری است که از اجسام دیگر وارد می شود. 1) اکنون به ما اجازه می دهد تا قوانین واقعی را در مورد فعل و انفعالات عینی، مانند گرانش، بیان کنیم. 2) اصل _برجای_ را به وجود می آورد، در حالی که 1) و 2) با هم به ما اجازه می دهند مفهوم نیرو را از N2 گسترش دهیم، که فقط نیروی _خالص_ وارد بر جسم را تعریف می کند. سپس نیرویی که از جسمی بر جسم دیگر وارد میشود به این صورت تعریف میشود که اگر همه اجسام دیگر وجود نداشته باشند، نیروی خالص روی جسم چه خواهد بود. در واقع، حتی آشکار نیست که مفهوم نیرو برای علم فیزیکی و توانایی آن در توصیف طبیعت اطراف ما ضروری است. استفاده از نیرو احتمالاً نتیجه کاربرد عملی زیاد آن است که به نوبه خود نتیجه تمایل به توصیف طبیعت بر اساس معادلات دیفرانسیل خطی است. به دلایل کاملاً ریاضی، حوزه مطالعاتی معادلات دیفرانسیل خطی غنی است و بنابراین استفاده از آن در فیزیک ابزارهای ارزشمندی را در اختیار ما قرار می دهد که به ما امکان می دهد به راحتی سیستم های فیزیکی را تجزیه و تحلیل کنیم. کار و انرژی نمونه هایی از مفاهیم با ویژگی هایی هستند که باز هم پیامدهای مستقیم چارچوب ریاضی هستند (حداقل من فکر می کنم اکثر آنها هستند). با این حال، اگر آن سیستم های ریاضی غنی نبود، واضح نیست که چارچوب ریاضی فیزیک کلاسیک حتی طبیعی ترین چارچوب باشد. برای مثال، مفهومی مانند سرعت (مرکز چارچوب ریاضی نیروگرا) در یک زمینه نسبیتی کمتر طبیعی به نظر می رسد، جایی که سرعت به برخی جهات بیشتر مطابق با خود سیستم فیزیکی به نظر می رسد. بنابراین آیا فکری در مورد اینکه آیا قانون دوم نیوتن واقعاً حاوی اطلاعات مصنوعی در مورد جهان فیزیکی است؟ | آیا قانون دوم نیوتن صرفاً تعریفی از نیرو نیست؟ |
1533 | اخیراً کارهای زیادی روی دینامیک الکترون با استفاده از تکنیکهای پمپ-کاوشگر آتوثانیه انجام شده است. به عنوان مثال در این مقاله در این مقاله خاص، نویسندگان تتراپپتید خنثی $\mathrm{TrpLeu}_3$ را به کاتیون یونیزه کردند و جمعیت مجدد از HOMO-1 به HOMO (بالاترین اوربیتال مولکولی اشغال شده) کاتیون را به روشی با زمان تفکیک شده مشاهده کردند. . سوال من اینجاست: از آنجایی که اصل عدم قطعیت هایزنبرگ تضمین میکند که پهنای خط طبیعی اندازهگیری انرژی بزرگتر یا برابر با معکوس زمانهای عمر حالت $\hbar$ خواهد بود، یعنی $\Delta E \geq \frac{\hbar}{ \Delta t}$، آیا میتوانید پهنای خط طبیعی فوتونهای ساطع شده از انتقال بین حالت گذرا و حالت نهایی را اندازه بگیرید و طول عمر حالت گذرا را استنباط کنید؟ یا اینکه آیا انبساط برای حالتهای زیرفمتوثانیه برای تعیین دقیق پهنای خط طبیعی بسیار بزرگ است؟ یا آیا اثرات دیگری مانند گسترش داپلر برای اندازهگیری معقول پهنای خط طبیعی بسیار بزرگ است؟ توجه: من در این سوال از رشته تخصصی خود (شیمی محاسباتی) فاصله زیادی دارم، بنابراین اگر این موضوع هیچ منطقی ندارد پیشاپیش عذرخواهی می کنم (لطفاً در پاسخ به من بگویید چرا، اگر اینطور است) . همچنین، بدیهی است که این فقط یک حد بالایی برای طول عمر ایجاد می کند. سوال من بیشتر در امتداد این است که آیا می تواند کران بالایی را به دست آورد که ارزش به دست آوردن آن را داشته باشد. | آیا می توان مقیاس های زمانی دینامیک الکترون را از عرض خط طبیعی یک انتقال الکترونیکی تعیین کرد؟ |
88412 | وقتی کودک بودم، بارها و بارها با شیفتگی درباره شکلگیری زمین در یک دایرهالمعارف مصور بزرگ برای بزرگسالان (یکی از حداقل دو جلد، اگرچه احتمالاً عنوان آن را به خاطر نمیآورم) خواندم. چند فصل اول به شکلگیری منظومه شمسی و تجمع مادهای میپردازد که سیارات کوچکی را ایجاد میکند که در نهایت به سیارات ادغام میشوند، بمباران اواخر، ایجاد ماه، و غیره، که مملو از تأثیرات هنری زیبایی است. امروز به یاد آوردم که چند صفحه در مورد چگونگی آمدن آب به زمین و چگونگی تشکیل اولین اقیانوس ها صحبت می کردند. اتمسفر باید مقدار زیادی بخار آب داشته باشد، اما برای مدت بسیار طولانی سطح سیاره بسیار داغ بود تا قطرات باران به زمین برسد. زمین در نهایت برای هزاران سال به طور کامل در ابرها پوشانده شد، زیرا بخار آب مدام در بالای جو جمع می شد و متراکم می شد، اما جایی برای رفتن نداشت. و سپس یک روز آب با سرعتی بیشتر از تبخیر روی زمین شروع به ریزش کرد و بارشی با ابعاد غیرقابل تصور را رها کرد که قرن ها بدون کاهش طول کشید. سوال من این است که آیا این تصویر دقیق است؟ آیا واقعاً میتوانیم به اندازهی ترتیب بزرگی بفهمیم که اولین بارندگیها روی زمین چه مدت طول کشیده است، یا اینکه از فاصله زمانی «قرنها» صرفاً برای تأثیرات دراماتیک استفاده شده است؟ PS: منظورم این است که مطلقاً هیچ اشاره ای به رویدادهای اساطیری نداشته باشم. من دقیقاً در مورد چیزهایی صحبت می کنم که می توانیم با استفاده از علم بدانیم. همچنین اگر این سوال خیلی نرم است عذرخواهی می کنیم. | اولین بارندگی روی زمین چقدر طول کشید؟ |
117030 | می دانیم که هامیلتونی برای برهمکنش بین یک الکترون و میدان خارجی در امتداد $z$ این است: $$\hat H = \frac{e\hbar B}{2m}\hat \sigma_z = \frac{\hbar \omega}{2 } \hat \sigma_z $$ این دارای مقادیر ویژه انرژی $\pm \frac{\hbar \omega}{2} $ عملگر زمان تکامل است توسط: $$ exp(i\frac{\omega}{2}\sigma_z) = \left( \begin{array}{ccc} e^{-\frac{i\omega t}{2}} & 0 \\\ 0 & e^{\frac{i\omega t}{2}} \end{array} \right) $$ در زمان $t=0$، الکترون در حالت $ \left( \begin{array}{ccc} است. a_0 \\\ b_0 \end{array} \right) $ و در $t>0$، حالت الکترون این است: $$ |\psi_{(t)}\rangle = \left( \begin{array} {ccc} a_0 e^{-\frac{i\omega t}{2}} \\\ b_0 e^{\frac{i\omega t}{2}} \end{array} \right) $$ فرض کنید اکنون یک میدان اغتشاش کوچک در صفحه x-y داریم: $$B_1= B'\left( \begin{array}{ccc} cos (\omega t) \\\ sin (\omega t) \\\ 0 \ end{array} \right) $$ بنابراین اغتشاش این است: $$V_1 = \frac{e\hbar}{m}\vec B_1 \cdot \vec S = \frac{e\hbar}{2m}B' \left( \begin{array}{ccc} 0 & e^{-i\omega t} \\\ e^{i\omega t} & 0 \end{ آرایه} \right) $$ اکنون میخواهم احتمال انتقال الکترون از حالت انرژی پایینتر به حالت انرژی بالاتر را پیدا کنم. بر اساس تئوری اغتشاش مرتبه اول، $$\frac{\partial a_m^{(1)}(t)}{\partial t} = e^{\frac{i\Delta E}{\hbar}t}\frac{ 1}{i\hbar} \sum_n a_n^{(0)} \tilde V_{mn} \space dt $$ . بنابراین برای این مورد، با این ماتریس نمایش داده می شود: $$i\hbar \frac{\partial}{\partial t} \left( \begin{array}{ccc} a^{(1)} \\\ b ^{(1)} \end{array} \right) = \left( \begin{array}{ccc} \langle-|V_1|-\rangle & \langle -|V_1|+\rangle \\\ \langle+|V_1|-\rangle & \langle+|V_1|+\rangle \end{array} \right) \left( \begin{array}{ccc} a_0 \\\ b_0 \end{array} \ راست) $$ از آنجایی که ذره در ابتدا در حالت پایینی قرار دارد، و میخواهیم شانس پرش الکترون به حالت بالاتر (+) را پیدا کنیم، میخواهیم اغتشاش مرتبه اول را پیدا کنیم. $|a_{+}^{(1)}|^2 = |b^{(1)}|^2 $ با $b_{(0)} = 0 $ $ i\hbar \frac{\partial} {\partial t} \left( \begin{array}{ccc} a^{(1)} \\\ b^{(1)} \end{array} \right) = \frac{e\hbar B' {2 متر} \left( \begin{array}{ccc} 0 & e^{-i\omega t} \\\ e^{i\omega t} & 0 \end{array} \right) \left(\begin{array }{ccc} a_0 \\\ 0 \end{array} \right) $$ بنابراین $b^{(1)} = \frac{e\hbar B'}{2mi\omega}a_0e^{i\omega t} $ و بنابراین احتمال پرش از حالت پایینتر به بالاتر است: $$ (b^{(1)})^2 = \left(\frac{e \hbar B'}{2m\omega}a_0\right)^2 cos^2 (\omega t) $$ آیا گرفتن مقدار واقعی اشکالی ندارد؟ چون اگر این کار را نکنم، $|bb^*| خواهد بود = const.$ که اشتباه است، زیرا باید با زمان در نوسان باشد. | سوال سریع در مورد تئوری اغتشاش - چگونه این احتمال را ارزیابی کنم؟ |
55152 | در QFT می توانیم یک عملگر همیلتونی برای یک میدان آزاد بنویسیم. بنابراین، میدان آزاد / میدان غیر متقابل چیست؟ | تعریف فیلد آزاد یا فیلد غیرتعاملی |
27345 | اگر میخواهید حالت پایه مدل Ising پیوند تصادفی 2 بعدی (بدون میدان) را پیدا کنید، یک الگوریتم محاسباتی کارآمد وجود دارد که این کار را برای شما انجام میدهد (بر اساس حداقل وزن تطابق کامل). در مورد وضعیت حرارتی برای برخی از دمای محدود، T چطور؟ آیا یک روش کارآمد (یعنی مقیاسهای زمانی چند جملهای با اندازه سیستم) برای نمونهبرداری از حالتهای پیکربندیهای مختلف اسپین از این توزیع وجود دارد؟ | مدل Ising پیوند تصادفی و کارایی محاسباتی |
95131 | طبق بیگ بنگ، جهان در حال انبساط است. به این ترتیب می توان گفت که فاصله خورشید و زمین در حال افزایش است بنابراین باید دمای زمین اتفاق بیفتد. کاهش اما در زندگی واقعی چیزی که ما می بینیم گرمایش جهانی است، چرا؟ | چرا گرم شدن کره زمین |
81066 | من از توضیحات $\sum_n \log \lambda_n = - \frac{d}{ds} \sum_n \lambda_n^{-s}|_{s=0}$ ترفند استفاده شده در تابع زتا راضی نیستم قانونگذاری، که اینجا و اینجا مورد بحث قرار گرفته است، یا ارجاعات موجود در آن. اگر کسی بتواند توضیحی گام به گام یا مرجعی بدهد، اگر توضیح پیچیده تر از حدس من باشد، بسیار قابل قدردانی خواهد بود. | با ترفند در تنظیم تابع زتا راضی نیست |
57167 | ویکیپدیا توضیح میدهد که چگونه با فرض وجود یک تک قطب مغناطیسی منجر به کوانتیزاسیون بار الکتریکی میشود. اما اگر بیش از یکی باشد چه؟ همین استدلال برای هر یک از آنها جداگانه اعمال می شود، اینطور نیست؟ اگر بارهای مغناطیسی آنها به طور منطقی با هم مرتبط باشند، همه چیز درست است، اما اگر هر دو شرایط کوانتیزاسیون را برآورده نکنند، غیرممکن است. بنابراین برای توضیح کوانتیزاسیون بار الکتریکی، باید یا کوانتیزاسیون بار مغناطیسی را فرض کنید یا اینکه دقیقاً یک تک قطبی مغناطیسی در جهان وجود دارد، که به نظر می رسد هیچ کدام از این دو چندان پیشرفتی نداشته باشند. آیا من اینجا چیزی را از دست داده ام؟ | تک قطبی های مغناطیسی دیراک و کوانتیزاسیون بار الکتریکی |
57445 | چرا تراز فرمی برای الکترونها و حفرهها در شرایط تعادلی منطبق هستند و چرا در شرایط غیرتعادلی بهعنوان سطوح شبه فرمی از هم جدا میشوند؟ | سطح فرمی در شرایط تعادلی و غیرتعادلی |
74377 | کتاب من جمله زیر را دارد و من نمی فهمم همبستگی یا عدم همبستگی به چه معناست: > _در دمای بالا گشتاورهای مغناطیسی اتم های مجاور > **همبسته ** (برای به حداکثر رساندن آنتروپی) بنابراین کریستال شبکه ندارد > لحظه مغناطیسی._ این کتاب به انتقال فاز مرتبه دوم میپردازد و توضیح میدهد که چگونه انتقالهای مغناطیسی نمونهای از چنین فازهای مرتبه دوم هستند. انتقال ها | گشتاورهای مغناطیسی مرتبط چیست؟ |
101203 | به گفته بسیاری از منابع، اثر قوری و اثر کوآندا یک پدیده هستند. اما برخی منابع ادعا می کنند که این دو اثر متفاوت هستند. کسی مرجعی میدونه که این موضوع در اونجا مطرح بشه؟ | اثر کوآندا و اثر قوری |
104180 | من مدام می شنوم که پشت همه ماده فقط امواج انرژی نهفته است. حتی شنیده ام که از امواج کوچک انرژی مانند گردباد تشکیل شده است. این فیزیک نظری است درست است؟ اگر چنین است، این نظریه چقدر قوی است. | همه مواد از انرژی تشکیل شده است؟ |
29324 | این یک سوال بسیار اساسی است، اما من فقط فراموش کردم که چگونه آن را حل کنم. این یک سوال فیزیک کلاسیک است. فرض کنید دو منبع نور وجود دارد. و در جایی دورتر یک صفحه نمایش وجود دارد. چگونه نقاط حداکثر شدت نور و حداقل نقاط شدت نور را پیدا کنم؟ و چه فرآیندی پشت این کار است؟ BTW، فرکانس، دامنه و توان را برای همه منابع یکسان فرض میکنم | نقاط شدت تداخل نور حداکثر و حداقل |
128531 | برای مشاهده الگوی تداخل یک الکترون، پس از شلیک، یک الکترون نباید با هیچ فوتونی برهمکنش داشته باشد. بنابراین من میپرسم چگونه میتوان چنین ناحیهای بدون فوتون در جهان ایجاد کرد؟ و اگر من خودم وارد آن منطقه شوم، آیا با من مانند موج رفتار می شود، آیا می میرم؟ | آزمایش دو شکاف و آزمایشگاه تجربی بدون فوتون |
91937 | با توجه به یک سطح سهموی $$ Z = \frac{\Omega^2}{2g}\left(X^2 + Y^2\right)$$ کتاب درسی من (مقدمه ای بر دینامیک سیالات ژئوفیزیکی، ویرایش دوم، ص50) می گوید: به شرطی که پارابولوئید در مقایسه با شعاع $R$ ($\Omega^2R/2g \ll 1$) به اندازه کافی صاف باشد، معادلات حرکت جرم به راحتی بدست می آید $$ \frac{d^2X}{dt^2} = -g \frac{\partial Z}{\partial X}, \quad \frac{d^2Y}{dt ^2} = -g \frac{\partial Z}{\partial Y}$$ اولاً، چگونه میتوان این را نشان داد. | معادلات حرکت جرم ذرات در سطح سهمی |
88419 | تفاوت بین اسپین تک الکترون در مقابل قطبش اسپین الکترون چندگانه چیست؟ به ویژه در مورد مرکز خالی نیتروژن در نانوالماس. | تفاوت بین اسپین تک الکترون در مقابل قطبش اسپین الکترون چندگانه چیست؟ |
111896 | من باید وزن تخمینی یک کامیون در بزرگراه را بدون استفاده از ترازو بدانم. من چی دارم؟ * سرعت ماشین در زمان X * دور در دقیقه در زمان X * قدرت اسب * فاصله تخمینی از نقطه A تا B (محاسبه شده از داده های GPS) * و هر چیزی که می توانم از کامپیوتر ماشین دریافت کنم اگر به متغیر دیگری نیاز دارید راحت باشید تا بپرسم آیا می توانم آن را بگیرم همچنین ممکن است وزن پیش فرض خودرو را از دفترچه راهنما بدانم، اما این چیزی نیست که مطمئن شود. من با این فرمول ساده شروع کردم: $F=ma$ یا $m=F/a$، اما این با یک شتاب ثابت است و من نمی توانم از آن مطمئن باشم. اگر مسئله را اینطور در نظر بگیریم که «میخواهم جرم یک جسم در حال حرکت، با شتاب غیر ثابت را بدانم» یا چیزی خنثیتر. چه متغیرهایی را باید بدانم؟ چه قوانین فیزیک می تواند کمک کند؟ | تخمین وزن وسیله نقلیه در حال حرکت در بزرگراه |
1536 | _سلب مسئولیت: من فیزیکدان نیستم. من یک هندسهسنج (و دانشجو!) هستم که سعی میکنم مقداری فیزیک یاد بگیرم. لطفا ملایم باشید با تشکر!_ هنگام حل معادله شرودینگر برای یک ذره در یک پتانسیل کروی، جدا کردن متغیرها به اجزای زاویه ای و شعاعی معمول به نظر می رسد. سپس تکامل زاویهای را میتوان بر حسب توابع ویژه عملگر لاپلاس-بلترامی $\Delta$ روی کره، یعنی هارمونیکهای کروی بیان کرد. (درک من این است که این توابع ویژه یا حالتهای ویژه دارای اهمیت فیزیکی هستند، یعنی توابع ویژه با مقدار ویژه مشابه با حالتهای انرژی برابر مطابقت دارند.) هنگام حل معادله دیراک (دوباره با پتانسیل کروی) شما انتظار داستان مشابهی دارید. : به اجزای زاویه ای و شعاعی تقسیم کنید و تکامل زاویه ای را بر حسب توابع ویژه بنویسید. عملگر دیراک ریمانی $D$ روی کره. و، شما انتظار دارید که این توابع ویژه تفسیر فیزیکی مشابهی با حالت غیر نسبیتی داشته باشند (به هر حال، تنها چیزی که ما تغییر دادیم رابطه انرژی و تکانه بود). با این حال، منابعی که من در معادله دیراک با پتانسیل مرکزی پیدا میکنم، راهحلهایی را بر حسب اسپینورهای کروی $\Omega$ مینویسند، که خود توابع ساده هارمونیکهای کروی $Y_l^m$ هستند. این وضعیت برای من عجیب به نظر می رسد زیرا، اگرچه توابع ویژه $D$ نیز توابع ویژه $\Delta$ هستند، برعکس این موضوع صادق نیست. به طور خاص، $D$ هم مقادیر ویژه مثبت و هم منفی خواهد داشت، و بنابراین وقتی که $D$ را مربع می کنیم، فضاهای ویژه با مقدار مساوی اما علامت مخالف مخلوط می شوند (به یاد بیاورید که مثلاً در اقلیدسی $R^3$، $D^ 2=\Delta$). من در مورد تفسیر فیزیکی مطمئن نیستم، زیرا معنای فیزیکی توابع ویژه عملگر دیراک را درک نمی کنم. در اینجا چند سؤال ملموس تر وجود دارد: * توابع ویژه $D$ از نظر فیزیکی چه چیزی را نشان می دهند؟ * چرا از هارمونیک های کروی برای جداسازی متغیرها به جای توابع ویژه $D$ استفاده می شود؟ * در عوض، آیا مواردی وجود دارد که از توابع ویژه $D$ برای حل معادله دیراک استفاده شود؟ ارجاعات آموزشی قدردانی می شود. با تشکر | جداسازی متغیرها، توابع ویژه عملگر دیراک |
74374 | آقا، ما اغلب در مورد خرابی های Cabibbo Favourite، Singly Cabibbo Suppressed و Doubly Cabibbo Suppressed می خوانیم. من دو سوال دارم: 1. میدانم که پوسیدگیهای سرکوبشده نادرتر هستند، اما چرا دو تا از آنها یکی به تنهایی و دیگری مضاعف وجود دارد؟ 2. همچنین اگر ماتریس CKM و عناصر آن $V_{ij}$ را در نظر بگیریم، آیا درست است که بگوییم: واپاشی Cabibbo-Favorite (CF) شامل اختلاط کوارکی است که توسط عناصر $V_{ij}$ در مورب $V_ توصیف شده است. {\mathrm{CKM}}$. واپاشی CF هیچ گونه نقض مستقیم CP را نشان نمی دهد. واپاشیهای Doubly-Cabibbo-Suppressed (DCS) مانند ${D^0\to K^+\pi^-}$، شامل اختلاط کوارکی است که توسط عناصر $V_{ij}$ در $(1,3)$ توصیف شده است و موقعیت های $(3،1)$ در ماتریس $V_{\mathrm{CKM}}$. خرابی های DCS هیچ گونه نقض CP را نشان نمی دهند و عجیب تر هستند. در نهایت Singly-Cabibbo-Suppressed (SCS) تجزیه می شود، مانند $D^0\ به K^+K^-\pi^+\pi^-$، شامل مخلوط کوارک توصیف شده توسط عناصر $V_{ij}$ در $( موقعیت های 2,3)$, $(3,2)$, $(1,2)$ و $(2,1)$ در ماتریس $V_{\mathrm{CKM}}$. SCS منبع نقض مستقیم CP را خراب می کند. | طبقه بندی پوسیدگی های ضعیف |
48291 | من سعی کردم یک بازی پازل ساده بر اساس مدارهای نوری کوانتومی بسازم. مشکل این است که من واقعاً فیزیک را به خوبی نمی دانم (این یک پروژه سرگرمی با هدف افزایش این درک است). به طور خاص، من مطمئن نیستم که چگونه با چرخه ها یا فوتون هایی که در زمان های مختلف به آشکارساز می رسد برخورد کنم. برای مثال، با تداخل سنج ساگناک شروع کنید و آینه نیمه نقره ای را برگردانید.  احتمالاً این وضعیتی را ایجاد می کند که در آن فوتون به صورت تصاعدی از حلقه تجزیه می شود. من فکر می کنم وضعیت سیستم به این صورت تکامل می یابد: [توجه: s = 1/sqrt(2)، i = sqrt(-1)] 1 |PhotonLeavingSource> است |PhotonHeadingToDetector> + s |PhotonHeadingToBottomRight> است |PhotonDetected> + است |PhotonHeadingToTopRight> |PhotonDetected> + است -s |PhotonHeadingToTopLeft> است |PhotonDetected> + -is |PhotonHeadingToBottomLeft> است |PhotonDetected> + -i/2 |PhotonHeadingToDetector> + 1/2 |PhotonHeadingToBottomRight> i(s-1/2)>Photon | |PhotonHeadingToBottomRight> ... i(s-s^2-s^3-s^4-...) |PhotonDetected> = -i |PhotonDetected> من کاملا مطمئن هستم که در آنجا اشتباه کرده ام. حالت نهایی دامنه 1 دارد، اما برخی از حالت های میانی اینطور نیستند (آنها واحد نیستند). آیا قرار است در حال عادی شدن باشم؟ آیا حالت های شناسایی شده باید با زمان رسیدن پارامتری شوند و در نتیجه با یکدیگر تداخل نداشته باشند؟ آیا این به صورت مشروط بر اساس نوع آشکارساز اتفاق می افتد؟ هر گونه بینش قدردانی خواهد شد. | درک تداخل سنج ساگناک با آینه نیمه نقره ای معکوس |
133051 | داشتم در مورد فرآیند Urca و اهمیت آن در خنک سازی اجرام فشرده اخترفیزیکی می خواندم. در واقع، قرار است یکی از کمک های اصلی در خنک شدن ستارگان نوترونی باشد (لطفاً اگر واقعاً پشتیبانی نمی شود، این جمله را اصلاح کنید). حال، عبارت کلی برای فرآیند Urca این است: $B_1\rightarrow B_2 + l + \bar{\nu_1}$ که $B_1$ و $B_2$ باریون هستند و $l$ یک لپتون است. در درک من، این عبارت کلی برای $\beta$-decay است: $n\rightarrow p + e^- + \bar{\nu_e}$ از آنجایی که ستاره نوترونی بیشتر توسط نوترون ساخته شده است، چرا فرآیند Urca به جای $\beta$-decay نشان داده شده است؟ به عبارت دیگر، چه چیز دیگری میتواند به انتشار نوترینو و بنابراین سرد شدن ستاره نوترونی توسط نوترینوها کمک کند؟ در رابطه با این سوال، میون ها نیز می توانند تولید شوند، اما این نیاز به نوترون های پرانرژی بیشتری دارد، که یک شرایط محدود است، زیرا ذرات به شدت در ستاره نوترونی بسته بندی شده اند. پس من چه چیزی را از دست داده ام؟ | تفاوت بین فرآیند Urca و فروپاشی $\beta$ در خنکسازی ستارههای نوترونی |
74378 | اجازه دهید $\mathcal{E} : \mathcal{L}(A) \to \mathcal{L}(B)$ یک نقشه کاملاً مثبت برای حفظ ردیابی باشد. با ایزومورفیسم Choi–Jamiołkowski یک ایزومتری $J : A \ تا B \times C$ وجود دارد به طوری که $\mathcal{E}(\rho) = \textrm{Tr}_C\\{J \rho J^\dagger \\}$. همچنین یک کانال تکمیلی $\mathcal{F} وجود دارد: \mathcal{L}(A) \to \mathcal{L}(C)$ با عمل $\mathcal{F}(\rho) = \textrm{Tr} _B\\{J \rho J^\Dagger\\}$. من به یک تانسور رتبه چهار $Q علاقه مند هستم: \mathcal{L}(A)^{\otimes 2}$ تعریف شده به صورت $$ \left<ij\middle|Q\middle|kl\right> = \mathrm{Tr }_B\\{ \mathcal{E}(\left|k\right>\left<i\right|) \mathcal{E}(\left|l\right>\left<j\right|)\\}. $$ از نظر کانال مکمل، این را می توان نوشت $$ \left<ij\middle|Q\middle|kl\right> = \mathrm{Tr}_C\\{ \mathcal{F}(\left|k \right>\left<j\right|) \mathcal{F}(\left|l\right>\left<i\right|)\\}. $$ به عنوان یک نمودار ردیابی (خطوط نشان دهنده انقباض شاخص های تانسور است)، $Q$ برابر است با  فکر می کنم این شی باید به نحوی اطلاعات مربوط به کانال مانند ظرفیت کانال را رمزگذاری کند. آیا این مورد مطالعه شده است؟ چه چیزی در مورد آن شناخته شده است؟ | آنچه در مورد ردیابی دو نسخه از یک کانال / چهار نسخه از یک ایزومتری معلوم است |
113361 | آیا تا به حال مواردی وجود دارد که کار کردن از نظر زمینه هایی که **به طور متعارف** عادی نیستند راحت تر یا از نظر فیزیکی معنادارتر باشد؟ بدیهی است که هیچ چیز «اندازهگیریپذیر» نباید تحت تأثیر قرار گیرد، یعنی عناصر ماتریس S، اما منظور من از معنیدار، برخی ویژگیها یا ساختارها در تئوری است. | سوال در مورد عادی سازی متعارف |
113360 | این واقعیت که قانون جاری کیرشوف معتبر است به این معنی است که هر جریانی که وارد می شود، خارج می شود. اما این فقط برای یک مدار جریان ثابت، یعنی زمانی که بار انباشته نشده باشد، معتبر خواهد بود. اما دلیلی وجود ندارد که انباشت بار کوچک و در نتیجه ناهماهنگی در جریان وجود نداشته باشد، آیا وجود دارد؟ به نوعی همه چیز خیلی شهودی به نظر نمی رسد. آیا من به چیزی اشتباه نگاه می کنم؟ آیا توضیح مناسبی وجود دارد؟ | چرا قانون فعلی کیرشف معتبر است؟ |
134629 | بنابراین من این مشکل را دارم، تا جایی که می توانم بگویم آن را به درستی حل کردم و با هیچ یک از گزینه های پاسخ من برابری نمی کند. مشکل این است: یک طناب به طول $L$ از یک سر به سقف و از طرف دیگر به یک جرم متصل است. جرم به صورت افقی به سقف آموزش داده می شود و سپس آزاد می شود. هنگامی که طناب کاملاً عمودی است، به یک میخ در فاصله $d$ مستقیماً از نقطه محوری به پایین برخورد می کند. حداقل فاصله $d$ که باعث می شود جرم پس از برخورد طناب به میخ در یک دایره (کوچکتر) حرکت کند چقدر است؟ حالا در ابتدا واقعاً حتی متوجه نشدم که چه میپرسد - به نظرم میرسد که هر فاصلهای باعث میشود که جرم در مسیری دایرهای تاب بخورد، به حداکثر ارتفاع برسد و دوباره سقوط کند. اما حدس میزنم که واقعاً چیزی که میپرسد این است: حداقل فاصلهای که جرم به طور کامل در یک دایره طی میکند چقدر است؟ در آن صورت، می توانم ببینم که وقتی جرم در مسیر دایره ای کوچکتر به حداکثر ارتفاع خود می رسد، گرانش فقط با شتاب مرکزگرا متعادل می شود، به طوری که $a=g=\frac{v^{2}}{r}$ یا در این مورد $\frac{v^{2}}{L-d}$. علاوه بر این، اگر بگوییم که پایین مسیر جرم 0 انرژی پتانسیل است، آنگاه انرژی کل در شروع $mgL$ است و تمام نیروهای موجود در سیستم محافظه کار هستند. بنابراین وقتی جرم به بالای دایره کوچک رسید، معادله انرژی $$mgL = mg(2d) + \frac{1}{2} mv^{2} \Longrightarrow$$$$gL = 2gd + \ به دست میآید. frac{1}{2}g(L-d) \Longrightarrow $$ $$L = 2d + \frac{1}{2}L-\frac{1}{2}d \Longrightarrow $$ $$\frac{1}{2}L = \frac{3}{2}d \Longrightarrow$$ $$d = L/3$$ هر قدمی که برداشتهام به نظرم خیلی واضح است، اما اگر کسی می تواند به اشتباهی اشاره کند ممنون می شوم. | طناب آونگ تاب می خورد و به میخ برخورد می کند |
61413 | چقدر باید زمین را له کرد تا تبدیل به سیاهچاله شود؟ | چقدر زمین باید کوچک باشد تا تبدیل به سیاهچاله شود |
8959 | اصل هایزنبرگ بیان می کند که برای هر جهت، $\Delta x\cdot \Delta p_x \ge \hbar , \Delta y\cdot \Delta p_y \ge \hbar$ و $\Delta z\cdot \Delta p_z \ge \hbar $. اما آیا می توان در مورد $\Delta x\cdot \Delta p_y$ چیزی گفت؟ آیا می توانم موقعیت را در یک جهت و تکانه را در جهت متعامد با دقت لازم اندازه گیری کنم؟ | اصل نامشخص در جهات متعامد |
33130 | من در حال خواندن بخش نیروی مرکزی در کتاب درسی خود هستم (مکانیک کلاسیک گلدشتاین استدلال مشابهی در فصل با عنوان مسئله نیروی مرکزی، بخش اول دارد) که در آن موارد زیر را داریم: لاگرانژی برای سیستم دو ذره است. پیدا شد $$L=\frac{1}{2}M \dot R^2+\frac{1}{2}\mu \dot r^2-V(r)$$ که در آن $R$ است بردار موقعیت مرکز جرم ذرات. کتاب درسی می گوید از آنجایی که سه جزء $R$ در لاگرانژ ظاهر نمی شوند، چرخه ای هستند. (سوال اول من این است: آیا به این واقعیت اشاره دارد که $L$ تابعی از $(x,y,z)$ نیست؟ در مورد $V(r)$ چطور. این یک وابستگی به موقعیت را معرفی می کند. اینطور نیست؟) ادامه می دهیم .. (بنابراین) مرکز جرم یا در حالت سکون است یا با سرعت ثابتی در حال حرکت است، و ما می توانیم جمله اول لاگرانژ را در بحث خود حذف کنیم. لاگرانژ موثر اکنون با $$L=\frac{1}{2}\mu \dot r^2-V(r)$$ (نقل قول انتهایی) من دقیقا نمیدانم چگونه به این نتیجه میرسیم که مرکز جرم یا در حالت استراحت است یا حرکت با سرعت ثابت بر اساس این واقعیت که $L$ تابعی از ($x,y,z$) نیست. | مختصات چرخه ای دلالت بر حرکت سرعت ثابت مرکز جرم یک سیستم از ذرات |
105270 | گاهی اوقات وقتی روی مسائل مکانیکی کار می کنم، فکر می کنم که آیا این تحلیل همیشه معتبر است؟ آیا نمی توان حرکتی از یک جسم صلب وجود داشت که نتوان آن را به عنوان ترکیبی از حرکت انتقالی و چرخش نسبت به مرکز جرم بیان کرد؟ | آیا در نظر گرفتن هر حرکت جسم صلب به عنوان ترکیبی از حرکت انتقالی و چرخش در مرکز جرم مشکلی وجود ندارد؟ |
75970 | من به دنبال مرجعی برای محاسبه آنتروپی درهم تنیدگی (EE) برای یک بازه محدود در 4 بعد فضا-زمان با استفاده از روش هسته حرارتی هستم. تا به حال من فقط مراجعی پیدا کرده ام که در آن محاسبه برای نیم فاصله انجام شده است. مقاله Wilczek http://arxiv.org/abs/1007.0993v2 می گوید که روش هسته حرارتی تنها زمانی به خوبی کار می کند که ناحیه مورد نظر نیم فاصله باشد. بنابراین، لطفاً کسی می تواند به من اطلاع دهد که آیا روش هسته حرارتی برای محاسبات بازه اندازه محدود EE مناسب است یا مرجعی برای همان پیشنهاد می دهد؟ پیشاپیش ممنون | آنتروپی درهم تنیدگی برای بازه محدود با استفاده از روش هسته حرارتی |
113363 | در حین مطالعه برخی از مکانیک کوانتومی از کتاب نیلسن در مورد محاسبات کوانتومی، به موارد زیر برخورد کردم زیرا x و p متغیرهای مزدوج مرتبط با تبدیل فوریه کوانتومی هستند: $ U_{FFT}xU_{FFT}^{\dagger}=p $ یک واحد FFT $x$ را به $p$ می برد، پس چرا $U^\dagger$ وجود دارد؟ به نظر می رسد من یک چیز اساسی را در اینجا گم کرده ام ... | شبیه سازی کوانتومی معادله شرودینگر |
134626 | در الگوریتم متروپلیس مونت کارلو، چرا می توانید تغییرات را حتی برای ΔE > 0 بپذیرید (به شرطی که یک عدد تصادفی کمتر از یک نسبت احتمال داده شده باشد، به عنوان مثال exp(-β∆E))؟ | چرا الگوریتم Metropolis حتی برای ∆E > 0 نیز اجازه تغییرات را می دهد؟ |
33132 | فرض کنید استوانه ای به جرم $m$، شعاع $R$ و ارتفاع $h$ در چرخش با سرعت $\omega$ حول محور تقارن آن بدون اصطکاک داریم (وضعیت ایده آل). من انتظار دارم که این سیلندر امواج گرانشی ساطع کند، آیا این چنین است؟ اگر استوانه امواجی از خود ساطع می کند (در نتیجه انرژی) آیا پس از مدتی چرخش آن متوقف می شود؟ | آیا اجسام در حال چرخش امواج گرانشی ساطع می کنند؟ |
74379 | جعبه حجم $V_0$ دارای یک سوراخ کوچک به مساحت $A_0$ است. جعبه در ابتدا دارای یک مول گاز ایده آل در $t = 0 $ است که در دمای اولیه $T (t = 0) $ است. نرخ جریان انرژی از سوراخ را به عنوان تابعی از دما و سایر پارامترها پیدا کنید. من هنوز دارم فصلهایی را در مورد نظریه جنبشی میخوانم، و این مشکل به یک مشتق فشار و نوعی عامل 1/6 یا 1/4 نیاز دارد. من هنوز مقدار زیادی مطالعه دارم قبل از اینکه بتوانم چیزی بنویسم، می خواستم بدانم آیا کسی می داند این مشکل در مورد چیست و می تواند کمک کند. این برای هیچ اعتباری نیست، اما از یک راهنمای مطالعه قدیمی است. با تشکر | اشتقاق مسئله تئوری فشار/سینتیک شامل سوراخ در جعبه |
51722 | در نسبیت عام (GR)، معادله انحراف ژئودزیکی (GDE) را داریم. $$\tag{1}\frac{D^2\xi^{\alpha}}{d\tau^2}=R^{\alpha}_{\beta\gamma\delta}\frac{dx^{ \beta}}{d\tau}\xi^{\gamma}\frac{dx^{\delta}}{d\tau}، $$ را ببینید به عنوان مثال. ویکی پدیا یا MTW. از نظر بصری، این انحراف را می توان تصور کرد، برای مشاهده حرکت دو ذره آزمایشی در حضور یک جرم کروی متقارن. در مورد یک میدان گرانشی همگن، مانند انحراف ژئودزیکی، نباید باشد، زیرا شتاب ناشی از گرانش برابر با هر نقطه بدیهی است که چنین میدانی را می توان در یک چارچوب مرجع با شتاب یکنواخت تحقق بخشید. در این حالت، تمام اجزای تانسور انحنای صفر خواهند بود و معادله (1) به درستی بیان می کند که انحراف باقی نمی ماند. اما اگر یک میدان همگن با لایه مسطح همگن نامتناهی ایجاد شود، در این حالت، اجزای تانسور انحنای غیر صفر هستند، آنگاه با (1) انحراف خواهد بود. معلوم می شود که چنین میدان هایی با وجود همگن بودن، قابل تشخیص هستند. به نظر من این وضعیت متناقض است. آیا توضیحی وجود دارد؟ | میدان گرانشی همگن و انحراف ژئودزیکی |
61416 | جریان موازی در جهت X را روی یک صفحه مسطح نیمه بی نهایت دوبعدی در نظر بگیرید. اگر تلاطم 2 بعدی باشد، در کدام محورها باید انتظار شکل گیری گرداب ها را داشته باشیم. همچنین، آیا شواهد تجربی/تجسمی از ساختارهای آشفته گردابی دوبعدی وجود دارد؟ | آشفتگی 2 بعدی - چگونه به نظر می رسد؟ |
101973 | فرض کنید وزن 2 تنی را روی زمین قرار داده ایم که با طناب وصل شده باشد و بتوانیم از آن برای چرخاندن جسم استفاده کنیم. چرخاندن آن جسم با کشیدن طناب بسیار سخت خواهد بود. با این حال، اگر وزنه توسط جرثقیل به ارتفاع معینی بلند شده باشد، زمانی که میخواهیم آن وزنه را بچرخانیم. نیرو و کار در مقایسه با نیروی مورد نیاز برای حرکت دادن یک جسم زمانی که روی زمین است بسیار کم است. چرا این است؟ آیا کشش گرانشی زمین بر مقدار نیروی لازم برای چرخاندن جسم تأثیر می گذارد؟ | چرا چرخاندن یک جسم آویزان سنگین آسان تر است؟ |
107986 | من ریاضی برای انجام این کار را نمی دانم، بنابراین در اینجا می پرسم که آیا کسی می تواند با تمام جزئیاتی که ارائه می دهم این کار را انجام دهد. جرم کل EST.: 2400 پوند. طول از جلو به عقب: 14 فوت 6 اینچ. فاصله از زمین (فاصله بین کف و پایین پایه ماشین): 4.7 اینچ. ارتفاع (از زمین تا بالای سقف): 4 فوت و 5.7 اینچ. فاصله بین دو محور (فاصله از مرکز چرخ های جلو و عقب): 8 فوت و 1 اینچ. سوال ساده من این است که برای بلند کردن عقب و جلو ماشین از روی سپر در هوا چقدر نیرو لازم است؟ اگر واقعاً می خواهید به سؤال دیگری پاسخ دهید، **چقدر از یک طرف هر دو چرخ عقب و جلو بالا می رود **؟ سپر جلو در مقایسه با سپر عقب کمی به زمین نزدیکتر است (تقریباً 2 اینچ)، بنابراین عمق بالا بردن باید تا حدودی محاسبه شود. در نهایت، سطح سیمان سنگفرش بسیار مسطح است. یک نفر با حدس زدن به من گفت که پشت 600 پوند، یک طرف پشت 240 پوند، یک طرف جلو 565 پوند، و کل جلو 1130 پوند است. | از هر طرف چقدر وزنه برداشته می شود؟ |
24698 | من خودم مکانیک کوانتومی را با کتاب ساکورای (_مکانیک کوانتومی مدرن_، ویرایش دوم) مطالعه می کنم و با اشاره به عملگر $\textbf{S}^2$ به موارد زیر برخوردم: > همانطور که در فصل 3 برای چرخش نشان داده خواهد شد. بالاتر از $\frac{1}{2}$، > $\textbf{S}^2$ دیگر مضربی از هویت نیست اپراتور؛ با این حال، > $[\textbf{S}^2، S_i] = 0$ همچنان پابرجاست (برای $i = x، y، z$). (صفحه 28) مربع کل چرخش رفت و آمد با اجزاء، من با آن راحت هستم. اما قسمت اول فقط من را گیج می کند: برای سیستمی با چرخش $s$، آیا این درست نیست که $$\textbf{S}^2|\cdot\rangle = \hbar^2s(s+1)|\cdot\ rangle$$ آیا $s = \frac{1}{2}$؟ یا اینکه من یک سوء تفاهم اساسی از وضعیت دارم؟ (من تا پایان فصل 3 را خوانده ام، اما ظاهراً بخشی را که کتاب به این موضوع می پردازد را از دست داده ام.) | چگونه $\textbf{S}^2$ ممکن است مضرب هویت نباشد؟ |
29320 | در فیزیک ماده متراکم، مخروطهای دیراک را میتوان در گرافن، عایقهای توپولوژیکی، کوپراتها و پنیکتیدهای آهن یافت. این بدان معناست که الکترون ها به صورت ذرات بدون جرم در نزدیکی نقاط دیراک رفتار می کنند. اهمیت این در فیزیک ماده چگال چیست؟ چرا این تعجب آور است؟ آیا برنامه های کاربردی بالقوه ای وجود دارد؟ | اهمیت مخروط های دیراک در فیزیک ماده متراکم |
116233 | من در حال مطالعه این سخنرانیها بر روی نظریههای میدانی مؤثر هستم و برای درک چگونگی ساخت لاگرانژی QCD غیرنسبیتی (NRQCD) با مشکلاتی مواجه هستم. این نظریه اغلب برای توصیف مزونهای $c\bar{c}$ و $b\bar{b}$ استفاده میشود. ایده این است که اسپینور کوارک سنگین $Q$ را در یک جزء بزرگ و کوچک تجزیه کنیم: $$Q=e^{-i m_Q t}(\psi+\chi)$$ جایی که $$\psi=e^{i m_Q t}\frac{1+\gamma_0}{2}Q \qquad \rm{and}\qquad \chi=e^{i m_Q t}\frac{1-\gamma_0}{2}Q.$$ با انجام این جایگزینی، میتوانم نشان دهم که QCD لاگرانژی با $$\mathcal{L}_{\rm QCD} \ni \bar{Q داده میشود }(i\gamma_\mu D^\mu-m_Q) Q=\psi^\dagger\left(i{D_0}+\frac{\mathbf{D}}{2 m_Q}\right)\psi + \mathcal{O}\left(\frac{1}{m_Q^2}\right),$$ که در آن شرایط سفارش $1/{m_Q^2}$ را نادیده گرفتم و دارم از معادله حرکت برای حذف جزء کوچک $\chi$ استفاده کرد. **حالا سوال من:** بعد از این دستکاری ها، نویسنده arXiv:0308266 عبارت دوم را دقیقاً با همان شکل، اما با spinor $\zeta$ به جای $\psi$ اضافه می کند. به قول او، _$\zeta$ جزء بزرگ میدان ضد کوارک است_ (ر.ک. معادله 75). همان **میدان ضد کوارک** بعداً در سایر عبارات برهمکنش ظاهر می شود (ر.ک. معادله 77). به نظر من، درج **میدان ضد کوارک** اصلا معنی ندارد، زیرا کوارک و آنتی کوارک فقط تحریک های متفاوت یک میدان هستند. بنابراین، من فکر می کنم که ما فقط باید این عبارت را با $\psi$ حفظ کنیم. کجا اشتباه کنم؟ | NRQCD: چرا کوارک ها و ضد کوارک ها به طور مستقل درمان می شوند؟ |
27347 | آیا یک QFT قابل عادی سازی مجدد وجود دارد که بتواند توصیف منطقی دقیقی از فیزیک هسته ای در نظریه اغتشاش ایجاد کند؟ بدیهی است که مدل استاندارد نمی تواند زیرا QCD به شدت در انرژی های هسته ای جفت شده است. حتی جرم پروتون را نمی توان از تئوری اغتشاش محاسبه کرد، تا آنجا که من متوجه شدم. بخش نیروی قوی احتمالاً باید از یک میدان اسپینور نوکلئونی تشکیل شده باشد که به یک میدان پیون اسکالر متصل شده است، که بعداً با خود جفت شدن کوارتیک همراه است. بخش الکتروضعیف احتمالاً باید مدل Glashow-Weinberg-Salam با هادرون ها باشد که به نوعی جایگزین کوارک ها می شوند. برخی از پارامترهای کلیدی آنچه که یک توصیف منطقی دقیق باید باشد عبارتند از: 1. بازتولید کل طیف هسته ها و پیش بینی اینکه کدام هسته ها پایدار هستند 2. تخمین جرم هسته ای با دقت 0.1% % با فرض اینکه این امکان پذیر است: چگونه دقت نتایج به ترتیب حلقه محاسباتی بستگی دارد؟ می توان حد غیر نسبیتی QFT را در نظر گرفت که در آن هسته ها توسط مکانیک کوانتومی نوکلئون ها همراه با پتانسیل برهمکنش (چند جسمی) توصیف می شوند. پتانسیل را می توان در تئوری اغتشاش با در نظر گرفتن حد غیر نسبیتی پراکندگی نوکلئون محاسبه کرد. بدیهی است که این نمی تواند جرم های مناسبی را به دست دهد، زیرا جرم در فیزیک غیر نسبیتی افزایشی است، اما آیا معیارهای پایداری دقیق و انرژی های اتصال را ارائه می دهد؟ اگر فقط با پتانسیل 2 بدن باقی بمانیم چه؟ اگر پتانسیل را از حد غیرنسبیتی مدل استاندارد کامل غیرآشفتگی استخراج کنیم (از لحاظ نظری، من مطمئن نیستم که در عمل قابل مدیریت باشد) چه اتفاقی میافتد؟ ویرایش: 1. اجازه دهید انگیزه خود را برای فکر کردن به وجود چنین QFT قابل عادی سازی توضیح دهم. توصیف بنیادی (به اندازه کافی) نوکلئون ها و پیون ها QCD است، اما در انرژی های کم می توان آنها را با یک نظریه میدان موثر توصیف کرد. چنین تئوریهای میدان مؤثری معمولاً غیرعادیپذیر هستند، اما برهمکنشهای غیرعادیپذیر با قدرتهای E/Lambda سرکوب میشوند، جایی که E مقیاس انرژی مورد نظر و لامبدا مقیاس انرژی بنیادی است: در این مورد، مقیاس QCD. از آنجایی که انرژی های اتصال هسته ای به طور قابل توجهی کمتر از مقیاس QCD است (بالاترین انرژی اتصال در هر نوکلئون حدود 9 مگا ولت است و مقیاس QCD حدود 200 مگا ولت است، بنابراین نسبت کمتر از 5٪ است، استفاده از برهمکنش های قابل عادی سازی مجدد فقط 2 پوچ به نظر نمی رسد. محاسبه انرژی های حالت محدود و طول عمر در نظم محدود تئوری اغتشاش ممکن نیست. این به این دلیل است که آنها به عنوان قطب در ماتریس S ظاهر می شوند اما این قطب ها در هیچ ترتیب محدودی ظاهر نمی شوند. با این حال، شاید بتوان مقداری نامتناهی (اما نه کامل) معنی دار را معرفی کرد که (حداقل پس از برخی تکنیک های از سرگیری) همگرا شوند و قطب های مورد نیاز را نشان دهند؟ مطمئناً برای حالتهای محدود در میدانهای خارجی ممکن است (در این مورد مجموع بینهایت شامل اثر میدان خارجی در منتشرکننده میشود)، شاید راهی برای انجام این کار برای حالتهای محدود ذرات دینامیک نیز وجود دارد؟ اکنون که در مورد آن فکر می کنم، این موضوع باید یک سوال جداگانه می بود... در هر صورت، ما هنوز هم می توانیم از نظریه اغتشاش برای استخراج پتانسیل های چند جسمی استفاده کنیم. معادله سالپیتر با این حال، من تا کنون هیچ بحث خوبی در مورد آن پیدا نکردم. هر توصیه ای؟ من یک ویرایش ریاضی را ترجیح می دهم: پاسخ توماس در زیر تردیدهایی را در مورد امکان توصیف فیزیک هسته ای با استفاده از QFT قابل عادی سازی مجدد ایجاد کرد. بنابراین من می خواهم این سوال را به QFT های غیرقابل عادی سازی بسط دهم. تا زمانی که به ترتیب حلقه محدود پایبند باشیم، تعداد محدودی از پارامترها وجود دارد، بنابراین رویکرد منطقی است. سوال اینجاست: کدام QFTها (قابل عادی سازی مجدد یا غیرقابل عادی سازی) می توانند فیزیک هسته ای را از نظریه اغتشاش + معادله بته-سالپیتر تولید کنند؟ ترتیب حلقه مورد نیاز چیست؟ | فیزیک هسته ای از QFT آشفته |
61417 | به نظر نمی رسد که هیچ داده ای در این مورد پیدا کنم، آیا این یک مقدار شناخته شده است؟ | اتم های هیدروژن زمانی که برای اولین بار در کیهان اولیه شکل گرفتند با چه سرعتی حرکت می کردند؟ |
105278 | امواج صوتی واقعی هستند و می توانند تداخل ایجاد کنند، بنابراین ممکن است دستگاه مربوطه در مکانیک کوانتومی استفاده شود. همچنین ممکن است از وابستگی زمانی در شکلی از ماتریس متعامد استفاده کنیم که بردار ثابت اولیه را ضرب می کند. پس چرا باید فرض کنیم که تابع موج در ابتدا پیچیده است؟ این سوال شباهت زیادی به سوالات مربوطه در سایت دارد، اما در آنجا جواب آن را پیدا نکردم. | چرا ابتدا باید فرض کنیم که تابع موج پیچیده است؟ |
25278 | اگر زمین با سرعت واقعاً سریعی در حال چرخش یا چرخش است، چرا وقتی عکسهای زیادی از آن میگیریم، هیچ ویدئویی از چرخش آن در فضا ندیدهایم؟ | ویدئویی از چرخش زمین؟ |
75395 | در موج صفحه H و E در فاز هستند. بنابراین بردار اشاره گر به طور منظم در هر پی ناپدید می شود. حفظ انرژی چگونه تایید می شود؟ آیا از طریق عدم قطعیت انرژی و زمان است؟ | حفظ انرژی در موج صفحه |
704 | اگر مقاله بیشتر متفاوت است توسط P.W. اندرسون (Science، 4 اوت 1972)، شما با یک سوال عمیق مواجه خواهید شد: آیا قوانین فیزیکی به اندازه سیستم مورد مطالعه وابسته هستند؟ به عنوان مثال، می توانیم از خود بپرسیم، آیا توصیف صد اتم بیش از صد برابر توصیف یک اتم به تنهایی است؟ البته ما فعل و انفعالاتی داریم، اما آیا این فعل و انفعالات به تعداد ذرات ضمنی وابسته است؟ | آیا قوانین فیزیکی وابسته به مقیاس هستند؟ |
27343 | آیا کسی از اشتقاق (به احتمال زیاد اکتشافی) استفاده از کنش مدل رشتهای برای مدلسازی برهمکنشهای گلوئونیکی نرم بین بارهای رنگی میداند؟ من با ادبیات کلاسیک آشنا هستم، مانند توضیح 't Hooft با استفاده از ابررسانایی دوگانه و لوله شار کروموالکتریک که خلاء QCD را رزوه می کند. اما این مقالات به سؤالاتی که من در ذهن دارم پاسخ نداده اند. به طور خاص، آیا راهی برای رسیدن به تنش کنش ریسمان از ثابت جفت نظریه زیربنایی یانگ-میلز وجود دارد؟ ویرایش: بنابراین مسیری که این اشتقاق ممکن است طی کند به شرح زیر است. 't Hooft تصویری را در حد بزرگ $N_c$ با پارامتر بسط بزرگ $\lambda = g^2 N_c$ ترسیم می کند. برهمکنش بین دو منبع سنگین تحت تسلط یک تبادل گلوئونی نیست، بلکه تحت تأثیر یک شبکه متراکم از تحریکات گلوئونیکی بسیار زیاد است که با منابع و مهمتر از آن با یکدیگر تعامل دارند. در محدودیت $\lambda \gg 1$، حالت های Fock مناسب نیستند و جای تعجب نیست که باید از یک مدل بسیار متفاوت (مانند یک رشته) برای توصیف فیزیک این لکه گلوئونیکی بین بارهای رنگی استفاده شود. من کنجکاو هستم که بدانم آیا راهی برای تطبیق تصویر اکتشافی یک شبکه متراکم از گلوئون ها با نظریه ریسمان موثر وجود دارد یا خیر، و به طور خاص ثابت جفت اولی را با کشش ریسمان دومی مطابقت دهیم. | گلودینامیک کم انرژی به عنوان یک رشته |
41469 | اگر خازن صفحه موازی را شارژ کنم. و سپس، یک جسم باردار را نزدیک یکی از صفحات وارد می کنم. آیا تعاملاتی مانند جاذبه یا دافعه وجود خواهد داشت؟ اگر باتری را جدا کنم چه؟ | اثر بارهای نزدیک به خازن صفحه موازی |
75020 | همانطور که متوجه شدم، یک تصادف ثابت جفت ضعیف $g$ وجود دارد که به دو روش مختلف محاسبه میشود: 1) طول عمر میون $\tau_{\mu}$ با فرمول $(m_{\mu) به $g$ مربوط میشود. } c^2)^5 \tau_{\mu}= (8 \pi)^3 12 \hbar (\frac{m_W c^2}{g})^4$، جایی که $m_{\mu}$ و $m_W$ جرمهای میون و بوزون W هستند. قرار دادن $m_W= 80.385 \frac{GeV}{c^2}$، $m_{\mu}= 105.65837 \frac{MeV}{c^2}$ و $\tau_{\mu} = 2.1969811 \ ms$ بازده $g=0.65224$. 2) اگر برای زاویه وینبرگ $\theta_W$ $\cos \theta_W = \frac{m_W}{m_Z}$ باشد، $\sin \theta_W = \frac{\sqrt{4 \pi \alpha}}{g} $، سپس با $1/\alpha = 137.035999$، و جرم بوزون Z $m_Z =91.1876 \frac{GeV}{c^2}$ به دنبال آن $g=0.64144$ است. این توافق حدود 1.7 دلار درصد است. آیا این دقیق ترین (کمی) آزمون یکسان سازی الکتروضعیف است یا تست های دیگری با دقت بالاتر وجود دارد؟ (منظورم تستهای QED مانند شیفت Lamb یا تکانه مغناطیسی غیرعادی الکترون است) | دقیق ترین تست یکسان سازی الکتروضعیف در مدل استاندارد چیست؟ |
75025 | فرض کنید من یک الکترون منفرد را درون یک پوسته فلزی/رسانای توخالی نگه دارم، توزیع بار روی سطوح پوسته چگونه خواهد بود؟ اکنون در اصل از معادلات ماکسول، به سادگی باید بار بزرگی **_$e$ روی سطح پخش شود که به دلیل کوانتیزاسیون غیرممکن است_**. بنابراین در دنیای واقعی، توزیع چگونه خواهد بود؟ | الکترون درون یک پوسته رسانا |
133398 | بیایید بگوییم که فقط دو جسم در جهان وجود دارد که هر کدام 65 کیلوگرم است. به غیر از این که جهان کاملاً خالی است، بدون نوترون، بدون فوتون، بدون انرژی/ماده تاریک، نه حتی نوترینو (به این معنی که همه چیز پیچیده تر شود. اگر از دست دادن چیزهای دیگر منجر به انفجار چیزی مانند جهان مانند حباب شود. سرعت نور یا چیزی دیگر، شما می توانید این پارامترها را تغییر دهید. آن دو جسم جدا از یکدیگر در فاصله جهان قابل مشاهده قرار گرفته اند. آیا آنها شروع به حرکت به سمت یکدیگر خواهند کرد؟ برخورد خواهند کرد؟ (سوال اختیاری: اگر چنین است، با چه سرعتی برخورد خواهند کرد؟) | آیا گرانش دو جسم را از طرف دیگر یک جهان خالی به هم میکشد؟ |
75972 | فرمول مربوط به نیروی بحرانی تیر الاستیک است که توسط اتصالات آن پشتیبانی می شود: $$ P_{cr} ~=~ n^2 \pi^2 \frac{EI}{ L^2} $$ باید بر اساس آن باشد. در کتاب Parnes - Solid Mechanics in Engineering، اما من هیچ توضیحی برای $n$ پیدا نمی کنم. **$n$ در فرمول چه چیزی را توصیف می کند؟** | $n$ در فرمول در Solid Mechanics چیست؟ |
33136 | اگر صدا از مواد متراکم تر بهتر حرکت می کند، چرا صدا بدون دیوار متراکم بهتر حرکت می کند؟ | چرا صدا از دیوارها عبور نمی کند؟ |
135151 | برای پروژه شبیهسازی بالون، میخواهم بدانم که نیروی وارده بر بالون چگونه با ارتفاع تغییر میکند: میدانم که نیروی شناور روی بالون برابر است با: $F = (\rho_{هوا} - \rho_{هلیوم})gV $ با استفاده از تغییر چگالی هوا از اتمسفر استاندارد بین المللی و تغییرات در شتاب گرانشی می توان نیروی شناور را محاسبه کرد و آن را به نیروی (منفی) گرانش اضافه کرد. _mg_. با این حال می دانم که به این سادگی نیست، با تغییر فشار هوا در خارج از بالون، حجم بالون با ارتفاع تغییر می کند. من می خواهم بدانم بالون چگونه باد می کند - این کمک بزرگی خواهد بود! من فکر می کنم ممکن است با قوانین ایده آل گاز مرتبط باشد - من می توانم دما و فشار هوا را از جو استاندارد بین المللی محاسبه کنم اما آیا از فشار به عنوان فشار هوا استفاده می کنم؟ - یا فشار هوا منهای فشار بالون؟ | نحوه محاسبه نیروی شناور روی بالون در ارتفاعات مختلف |
105271 | وقتی سعی می کردم ذرات بنیادی را بفهمم، داشتم فعل و انفعالات قوی و ایزوسپین را از یک کتاب می خواندم. سپس به این برخوردم: > بنابراین، برهم کنش های قوی بین پروتون و نوترون تمایز قائل نمی شوند. در نتیجه، اگر جهانی را تصور کنیم که در آن فقط نیروی قوی وجود داشته باشد و نیروهای ضعیف و الکترومغناطیسی خاموش باشند، در چنین دنیایی یک پروتون از یک نوترون قابل تشخیص نیست. حالا، میدانم که این بدان معناست که هیچ تفاوتی بین پروتونها و نوترونها از نظر ماهیت اساسی وجود ندارد. و بارها در طبیعت ابتدایی نیستند. من میخواهم کسی آن را برای من توضیح دهد، خواه درست میگویم یا نه. | تفاوت اساسی بین نوترون و پروتون |
107361 | من سعی می کنم رسانایی حرارتی مس خالص را در دماهای مختلف با استفاده از قانون Weidemann-Franz تعیین کنم، اما به دلایلی با داده های کتاب درسی مطابقت ندارد. من از فرمول بلوخ برای تعیین مقاومت الکتریکی استفاده کردم و این فرمول $$r_{e}=4r_{0}(\frac{T}{\Theta})^{5}\int_0^\frac{\Theta}{T است. } \\! \frac{e^{x}x^{5}}{(e^{x}-1)^{2}} \, \mathrm{d}x$$ جدولی دارم که مقاومت الکتریکی 295 را نشان میدهد. من و K از مقدار برای تعیین $r_{0}$ برای زمانی که میخواهم مقاومت الکتریکی را در دماهای دیگر محاسبه کنم، استفاده کردیم. سپس رسانایی الکتریکی را با استفاده از $$\sigma=\frac{1}{r_{e}}$$ پیدا کردم و از قانون Weidemann-Franz برای یافتن رسانایی حرارتی استفاده کردم. این معادله $$k=\sigma T (Lz)$$ است که در آن $Lz$ برابر است با 2.44$*10^{-8} \frac{W \Omega}{K^{2}}$ حالا که من هدایت حرارتی را در 200 K، 400 K، 600 K، و 800 K، به 465، 414، 405 و 402. کتاب درسی مقادیر در این دماها 413، 393، 379، 366 است. به نظر می رسد که اگر دما را افزایش دهم، اختلاف بین مقادیر من در هر دما کاهش می یابد، اما تفاوت بین مقدار کتاب درسی در هر دما مقدار ثابت تقریباً 14 است. به نظر نمی رسد بفهمم چه مشکلی دارد. هر گونه کمکی قدردانی خواهد شد. | آیا روش من برای محاسبه هدایت حرارتی یک فلز اشتباه است؟ |
86794 | اکثر مردم اصل نسبیت را اینگونه بیان می کنند: > قوانین فیزیک باید در همه چارچوب های اینرسی یک شکل باشند. سوال: آیا این روشی معادل برای گفتن همان چیزی است: > قوانین فیزیک باید فقط با استفاده از (لورنتز) > غیرمتغیر _قابل بیان باشند. به کلمه _expressible_ توجه کنید. یک قانون معین را می توان به دو صورت مختلف بیان کرد. عبارتی که از انتگرال های عملی با لاگرانژ استفاده می کند، نمونه ای از استفاده از تغییر ناپذیرهای لورنتس است. گزاره ای با استفاده از معادله دیفرانسیل کوواریانس نمی تواند. | اصل نسبیت - شکل دوم و معادل با استفاده از متغیرها |
70613 | چگونه عملگرهای جریان ذرات را برای مدل هابارد غیر متقابل و متقابل استخراج کنیم؟ هوبارد همیلتونین در اینجا با اصطلاح تعامل ارائه شده است: http://en.wikipedia.org/wiki/Hubbard_model در اینجا یک مقدمه آمده است: http://quest.ucdavis.edu/tutorial/hubbard7.pdf | اپراتور فعلی در مدل هابارد |
114919 |  سوال دوره نوسان شکل بالا را با فرض قرقره بدون اصطکاک و جرم بیابید؟ من متوجه شدم که جابجایی از هر طرف یکسان است، بنابراین $x(k_{1}+k_{2})=-ma$، پس از تنظیم تعادل. بنابراین با دادن یک دوره زمانی $2\pi \sqrt { \frac { m }{ { k }_{ 1 }+{ k }_{ 2 } } $، پس از وصل کردن مقدار داده شده، پاسخ اشتباهی دریافت میکنم. من اشتباه می کنم؟ | کجا اشتباه کردم؟ |
15986 | این سوال در Theoretical Physics Stackexchange پرسیده شد و به شدت اشتباه خوانده شد و بسته شد. من دوباره سوال را در اینجا پست می کنم به امید اینکه بینش ارزشمندی بدست بیاورم. همچنین برخی از افراد از اصطلاح حدس Maldacena ناراضی بودند زیرا شواهد زیادی به نفع AdS/CFT وجود دارد. حدس میزنم هنوز هم این نکته باقی میماند که هیچ اثبات واقعی وجود ندارد. آیا این درست نیست که متغیرهای Gopakumar-Vafa در تلاشی برای اثبات AdS/CFT کشف شدند؟ برای قرار دادن یکی از سؤالات اصلی در ابتدا - حدس میزنم منبع متعارف برای یادگیری حدس مالداسینا، بررسی معروف MAGOO باشد یا ممکن است بررسی هوکر و فریدمن باشد. پیشنهاد دیگری دارید؟ مشکل که من می بینم این است که دوره های استاندارد QFT در مورد N=4 SYM یا N=8 Supergravity آموزش نمی دهند و تسلط مطلق با چنین چیزهایی برای ورود به این زمینه کاملاً ضروری به نظر می رسد. چگونه می توان این را توسعه داد و از کجا و چقدر زمان نیاز دارد؟ عجیب تر از همه این است که کسی این سوال را اینگونه خوانده است که می پرسد کمترین چه چیزی است که می توان مطالعه کرد و یعقوب برجیلی دیگری شدن شد! (هر معنی که باشد!) این دور از هدف است. این واقعیت را نمی توان انکار کرد که برخی از افراد دارای برتری ذاتی IQ نسبت به دیگران هستند، اما امیدواریم این دلیلی نباشد که دیگران از تلاش برای بهترین بودن دست بردارند! (.. من ناامیدانه خوشبین هستم که افراد غیر استثنایی نیز می توانند نتایج تئوری ریسمان برتر را تولید کنند!..) برعکس، هدف این سوال این است که بدانیم بهترین دانش آموزان با چه سرعتی کار و مطالعه می کنند. . بیشتر شبیه این است که بدانیم سرعت مطالعه بیشتر بهترین دانش آموزان چگونه است. مطمئناً پاسخ یکسانی برای همه وجود ندارد، اما مطمئناً الگوهای کلی وجود دارد که نظریهپردازان پیشرو رشتهها و میدانهای امروزی تحصیلات تکمیلی خود را چگونه انجام دادند. در مورد اینکه چه دوره هایی را در چه مرحله ای گذرانده اند و چه مقدار از چه چیزی را در چه زمانی و از کجا می آموزند. من میخواهم بدانم که زندگی آکادمیک یا یک دانشجوی خوب در مقطع کارشناسی ارشد در مقطع کارشناسی ارشد فیزیک نظری چگونه یا با چه سرعتی پیشرفت میکند، اگر او قصد دارد در موضوعاتی مانند حدس Maldacena (یا AdS/CFT) تخصص داشته باشد. همانطور که اغلب گفته می شود)، یا مسائل مربوط به یکپارچگی ناشی از آن و سوالات مرتبط با آن. من در ذهنم «الگوهایی» از دانشآموزان برجستهای دارم که اخیراً دکترای خود را در مواردی مانند ژاکوب بورجیلی، تودور دیمافت، سیلویو پوفو و غیره به پایان رساندهاند. مدرسه (که حدس میزنم خیلی دیر شده است!) من حدس میزنم که برخی از این دکتراهای بسیار موفق اخیر بسیار جلوتر از چنین دکتریهایی بودهاند. سناریوها! سپس، قبل از اینکه کسی بتواند به حدس و گمان Maldacena دست پیدا کند، چقدر و تا چه حد QFT باید بداند؟ برای تفکیک این سوال، * چه مدت باید طول بکشد تا QFT به اندازه کافی یاد بگیریم (چه مقدار کافی است؟)؟ * در چه مرحله و پس از دانستن چه مقدار از QFT باید بتواند شروع به یادگیری نظریه ریسمان کند؟ * چه مدت و چه مقدار از تئوری ریسمان را باید قبل از اینکه بتوانید از طریق ادبیات موضوعات ذکر شده در بالا مطالعه کنید، بدانید؟ * آیا می توان همزمان با یادگیری QFT شروع به خواندن مقالات (یا حتی کار؟) در این موضوعات کرد؟ * آیا می توان یادگیری تئوری ریسمان را همراه با یادگیری QFT آغاز کرد یا باید به ترتیب دقیقی انجام شود؟ برای همه این سؤالات بالا، من دوست دارم از زمان مشخصی بر حسب ماههایی که در مقطع تحصیلات تکمیلی میگذرد، بدانم که هر یک از این نقاط عطف باید پوشش داده شود. من حدس میزنم این کمک خواهد کرد که بدانیم سرعت کار با چه سرعتی مناسب است - که حدس میزنم سرعتی بود که برخی از این افرادی که قبلا ذکر شد با آن کار میکردند. | توصیه هایی برای خط زمانی و نقشه راه در مقطع کارشناسی ارشد به سمت تخصص در حدس مالداسینا |
110662 | من اخیراً روی تعادل نسبی برای برخی از سیستم های ذرات کار کرده ام. (یعنی مطالعه راه حل های تعادل در یک چارچوب چرخان. برای مثال حلقه های زحل.) این به برخی مفاهیم کلاسیک فیزیک اتمی و پرسش های پایداری برای برهمکنش های کولن در آنجا تبدیل شده است. برای چند لحظه یک مدل کلاسیک (سیاره ای) اتم را سرگرم کنید. برای مثال یک اتم هیدروژن جدا شده را در نظر بگیرید. به نظر من عبارت $q\left(v\times B\right)$ نیروی لورنتس تثبیت ذاتی را برای سیستم دو ذره ای فراهم می کند. ساده لوحانه بازی قانون دست راست را با سیستم انجام دهید و خواهید دید. اگر فرض کنیم که الکترون در مدار کلاسیک قرار دارد و تابش ندارد، آیا میتوانیم با نیروی لورنتس ثبات اتمها را ایجاد کنیم؟ الکترون بدون تشعشع یک موضوع خاص خود است و به نظر می رسد که هنوز حل نشده باشد. به عنوان مثال، اگر می خواهید این جمله را بیان کنید که بارهای شتاب دهنده تشعشع می کنند، بنابراین... سعی کنید یک قدم جلوتر بروید و نشان دهید که چرا این باید به طور کلی درست باشد و بلافاصله با مشکل مواجه می شوید. تثبیت ژیروسکوپی ممکن است یک موضوع مرتبط در اینجا باشد. ترتیب بررسی بزرگی: \begin{align} &\text{پروتن شارژ:}\qquad&q &\ تقریباً 1.602\times 10^{-19}\: C\\\\[2mm] &\text{تراوایی فضای آزاد :}\qquad &\mu_0 &\تقریبا 4\pi\times10^{-7}\frac{volt\cdot s}{amp\cdot m}\\\\[2mm] &\text{مصرف فضای آزاد:}\qquad &\epsilon_0 &\حدود 8.854 \times10^{-12}\frac{farad}{m}\\\\[2mm] &\text{سرعت الکترون: }\qquad &v &= \alpha c\approx c/137 \approx 2.19\times10^6\frac{m}{s}\\\\[2mm] &\text{Electron Radius:(Bohr) }\qquad &r & = \frac{\hbar}{m_ec\alpha}\تقریبا 5.29\times10^{-11}m\\\\[2mm] \end{align} حداکثر میدانها (من به میدانهای تولید شده توسط الکترون در یک تقریب خطی برای بخش بینهایت کوچکی از مدار دایرهای فکر میکنم: \begin{align } \text{Biot - Savart}\qquad{\bf B}_{\text{max}} &= \frac{\mu_0 q v}{4\pi r^2}&\approx& 12.537\:\text{T}\\\\[2mm] \text{Coloumb}\qquad{\bf E}_{\text{ max}} &= \frac{q}{4\pi\epsilon_0 r^2}&\approx& 5.145\time 10^{11}\frac{N}{C} \end{align} با نسبت نیرو: \begin{align} \frac{q(v\times{\bf B})_{max}}{q{\ bf E}_{max}} =\frac{\frac{\mu_0 q^2 v^2}{4\pi r^2}}{\frac{q^2}{4\pi\epsilon_0 r^2}} = v^2\mu_0\epsilon_0 = \frac{v^2}{c^2}\approx\frac{(2.19\times10^6)^2}{(3\times10^8)^ 2}\approx 5.329\times10^{-5} \end{align} این نشان میدهد که نیروی مغناطیسی 5 مرتبه کوچکتر از نیروی الکترواستاتیک برای این مدل خام هیدروژن حالت پایه. مطمئن نیستم که این به طور قطعی در مورد پویایی داخلی چه می گوید، اما حداقل فکر می کنم می توانم مشکلاتی را با این نیرو که سیستم را تثبیت می کند، پیش بینی کنم. یکی از همکارانم که با NMR (رزونانس مغناطیسی هستهای) کار میکند، به من اطلاع داد که میدانهای مغناطیسی که با آنها در آزمایشگاه کار میکنند در حد 3 دلار T$ هستند و میدانهای بزرگی را که من در نظر دارم در عمل مشاهده نمیکنند. مفهومی که او به عنوان استدلال پشت این موضوع نقل کرد «خاموشی مداری» بود. به نظر می رسد که این به نوعی میانگین صفر این فیلد باشد. با این حال، همچنین بیان شد که میدان مغناطیسی مورد علاقه من را می توان در آزمایش های نوع پرتو اندازه گیری کرد. | آیا نیروی لورنتس می تواند اتم هیدروژن را تثبیت کند؟ |
128530 | خوب، یک تازه کار اینجاست. فرض کنید دو ذره با میدان هیگز تعامل دارند. آیا پتانسیل یوکاوا ایجاد شده توسط هر یک از آنها بر یکدیگر یا به هیچ وجه بر تعامل تأثیر می گذارد. اگر چنین است، اهمیت فیزیکی آن چیست؟ | آیا پتانسیل یوکاوای دو ذره بر یکدیگر تأثیر دارد؟ |
106618 | به عنوان مثال، http://arxiv.org/abs/arXiv:0712.3526 نویسنده ادعا میکند: از آنجایی که تئوریهای میدان چرخش بالاتر بدون جرم شامل تقارن گیج بیبعدی است، انتظار میرود که چنین نظریههایی ممکن است محدود فرابنفش باشند. این بیانیه با این جمله مرتبط است که معتقد است نظریه واسیلیف کامل است. ارتباط بین تقارن گیج بی نهایت و تناهی UV چگونه است و چرا ما معتقدیم که این درست است؟ | ارتباط بین تقارن گیج بی نهایت و محدود بودن UV |
134625 | همه ما از این واقعیت می دانیم که اصطکاک جزر و مدی به آرامی چرخش زمین حول محور خود را کاهش می دهد و متعاقباً ماه به آرامی در حال دور شدن است تا تکانه زاویه ای سیستم زمین-ماه حفظ شود. اکنون: تکانه زاویه ای سیستم ماه زمین در مورد مرکز زمین باید باشد: $$ L_{E+M} = L_{\text{Earth}}^{\text{Rot.}} + L_{\text{Moon }} $$ کل حرکت زاویه ای ماه در مورد مرکز زمین را می توان به $$ L_{\text{Moon}} = L_{\text{CoM تجزیه کرد. ماه}}^{\text{درباره CoM Earth}} + L^{\text{درباره محور ماه}} $$ SO : $$ L_{E+M} = L_{E}^{\text{Rot.} } + L_{M}^{\text{Rot.}} + L_{M}^{\text{Orbital}} $$ اصطکاک جزر و مدی کاهش مییابد $ L_{E}^{\text{Rot.}} $، و با حفظ $L_{E+M}$ دو عبارت دیگر باید افزایش یابد. کدام ترم افزایش می یابد؟ آیا ماه می تواند بدون عقب نشینی در مدار خود سریعتر به دور محور خود بچرخد؟ و در یک یادداشت مرتبط: از نظر فیزیکی، _چگونه_ ممکن است که اصطکاک جزر و مدی روی زمین، ماه را وادار به انجام کاری کند؟ می دانم که دلیل آن حفظ تکانه زاویه ای است، اما من همیشه سعی می کنم از قوانین حفاظت به عنوان نتیجه گیری بیشتر از توضیح اولیه استفاده کنم: آیا برآمدگی آبی که در یک طرف سیاره جمع شده است به دلیل اعمال نیروی گرانشی اضافی است؟ چقدر طول می کشد تا این اطلاعات از زمین به ماه برسد؟ | حفظ تکانه زاویه ای در منظومه زمین-ماه |
74376 | من مدت ها پیش آموختم که برخی از کلاس های عجیب و غریب از آمار وجود دارد. یکی از آنها calleq $q$-on یا quon است. این آمار توسط $$a_ia^+_j-qa^+_ja_i=\delta_{ij}$$ داده شده است. سوال: آیا مدل فیزیکی شبیه به $q$-statistics یا quons وجود دارد؟ همیلتونی برای چنین چیزی چیست؟ آیا مدلی از نظریه میدان نسبیتی برای آن چیز وجود دارد؟ | آمار کوون بی نهایت/آمار کوانتومی بولتزمن: مدل ها و هامیلتون ها |
134622 | سیستم های بازیابی انرژی جنبشی (KERS) از چرخ طیار برای بازیابی انرژی از حرکت جنبشی اتومبیل ها استفاده می کنند. آنها از یک چرخ طیار چرخشی استفاده می کنند که در حین چرخش انرژی تولید می کند - این انرژی الکتریکی را برای بازیابی تولید می کند. آیا این سیستم ها از فلایویل در ترمز استفاده می کنند - به طوری که وقتی ماشین ترمز می کند چرخ طیار چرخان برق تولید می کند؟ یا بازیابی انرژی حتی زمانی که خودرو در حال حرکت است، زمانی که فلایویل با محور خودروها می چرخد، انجام می شود؟ همچنین، درصد بازیابی انرژی (یعنی انرژی بازیافت شده از فلایویل در مقابل انرژی لازم برای چرخش فلایویل - اگر این معیار خوبی است!) این مکانیسم ها چقدر است؟ | درصد بازیابی انرژی در سیستم های بازیابی انرژی جنبشی (KERS) در خودروها چقدر است؟ |
106613 | بنزین در دمای معمولی قبل از انفجار چه فشار حداکثری (Pa, atm) را می تواند تحمل کند؟ عدد اکتان 95 است. فرمولی که وابستگی فشار به عدد اکتان را نشان میدهد قدردانی میشود. | فشار انفجار بنزین |
3563 | آیا درست است که نور مرئی که از خورشید میبینیم از تغییرات پوسته الکترون-الکترون از عنصر **آهن** ناشی میشود که انرژی را به شکل فوتون جذب و ساطع میکنند؟ این انرژی حاصل از واکنش همجوشی؟ آیا این فرآیند در اعماق خورشید رخ می دهد تا انتشار نهایی فوتون از خورشید را چند صد هزار سال به دلیل چگالی به تاخیر بیندازد؟ با تشکر | منبع نوری که از خورشید می بینیم |
108546 | آیا دلایل تاریخی وجود دارد یا دلیل خاصی پشت آن وجود دارد؟ این سوال به این موضوع مرتبط است: چرا روی پوسته در مقابل خارج از پوسته اهمیت دارد؟ | این اصطلاح پوسته با پیشوند روشن/خاموش- از کجا آمده است؟ |
102721 | من در یک دوره مقدماتی مکانیک آماری هستم و وضعیت زیر برای ما در نظر گرفته شده است: ذره گرد و غبار بلند شکل (بنابراین تصور کنید چیزی شبیه یک دانه برنج) در یک محفظه گاز قرار می گیرد (پس فکر می کنم یک گاز درون آن وجود دارد. ). سیستم در دمای T است. محور طولانی ذره به عنوان یک شرط اولیه ساده به سمت محور z (عمودی) تنظیم می شود. سوال: محتمل ترین جهت گیری ذرات غبار با گذشت زمان چیست؟ این تمام چیزی است که به ما داده شده است. چگونه می توان به این سوال پاسخ داد؟ در ابتدا به این شکل پاسخ دادم: من پاسخ خود را بر این ایده مبتنی کردم که طبیعت انرژی کمتر و آنتروپی بالاتر را همیشه برای تعادل/ثبات ترجیح می دهد. بنابراین حتی اگر تصور کنیم که ذره غبار هر چند وقت یکبار توسط ذرات گازی که باعث چرخش آن میشود برخورد میکند، محتملترین جهت آن همچنان پایدارترین است، بنابراین با انرژی کمتر. سپس استدلال میکنم که جهت با کمترین انرژی، هر جهتی در صفحه x-y (افقی) خواهد بود، زیرا هر مکان روی ذره همان انرژی پتانسیل گرانشی را خواهد داشت. مهم نیست که چقدر کوچک باشد، من معتقدم که قرار دادن ذره در هر جهت دیگری انرژی پتانسیل بالاتری نسبت به سر دیگر ایجاد می کند، که در نتیجه خلاف قانون افزایش آنتروپی و کاهش انرژی است. بنابراین محتمل ترین جهت گیری جهت افقی است. آیا کسی جواب دیگری دارد؟ اگر کسی پاسخ ریاضی تری داشته باشد (اگر پاسخی باشد)، فوق العاده خواهد بود. یک دسته ممنون! | مکانیک آماری: محتمل ترین جهت گیری ذرات دانه در اتاقک گاز؟ |
14617 | من به دنبال لیستی از پدیده های طبیعی هستم که الهام بخش علم و فناوری هستند، مانند اینکه خفاش چگونه از مفهوم رادار الهام گرفته است... ایده ای دارید؟ برای کمک کردن، استفان | پدیده طبیعی که الهام بخش علم است؟ |
38674 | من یک سوال در مورد UCM دارم، زیرا در حال مطالعه آن در دوره فیزیک هستم. من میدانم که Non-UCM یک جزء شتاب مماسی را تجربه میکند که نتیجه تغییر سرعت در طول مسیر دایرهای آن است. کتاب درسی من مثالی از این موضوع را به صورت آونگ آورده است که به دلیل شتاب گرانش، هنگامی که در یک صفحه عمودی می چرخد، شتاب مماس به آن داده می شود. این برای من منطقی است. با این حال، چیزی که برای من منطقی نیست، سناریویی تحت UCM است که در آن گرانش بر شتاب مماسی تأثیر نمیگذارد - زیرا در UCM، شتاب مماسی باید برابر با صفر باشد. بنابراین آیا UCM فقط یک سناریوی ساختگی است یا واقعاً حرکت دایرهای میتواند روی زمین ظاهر شود و شتاب مماسی صفر را تجربه کند؟ با تشکر | آیا حرکت دایره ای یکنواخت در زندگی واقعی در یک صفحه غیر افقی رخ می دهد؟ |
76617 | اخیراً، پارافرمیون در فیزیک ماده چگال داغ شده است (1: Nature Communications, 4, 1348 (2013), [2]: Phys. Rev. X, 2, 041002 (2012), [3]: Phys. Rev. B, 86 ، 195126 (2012)، [4]: Phys. B,87, 035132, (2013)). اما من اطلاعات کمی در مورد پارافرمیون (قطع سازی فرمیون Majorana) دارم. بنابراین من چند سوال دارم: 1. لطفاً یک مقدمه آموزشی در مورد پارافرمیون ارائه دهید. هر چه بیشتر، بهتر. 2. ویژگی مشترک و متفاوت در مقایسه با فرمیون Majorana. 3. رابطه با Ising anyon، فیبوناچی anyon، و غیره. 4. تمایز آمار غیر آبلی با آمارهای فراآماری، آمار کسری و .... | پارافرمیون در فیزیک ماده چگال چیست؟ |
70051 | مقاله ویکیپدیا در مورد دامنه Veneziano ادعا میکند که تابع بتا اویلر را میتوان به عنوان یک دامنه پراکنده تفسیر کرد. چرا این است؟ به عبارت دیگر، وقتی تابع بتا اویلر به عنوان یک دامنه پراکندگی تفسیر می شود، چه ویژگی هایی دارد که آن را قادر می سازد نیروی قوی مزون ها را توضیح دهد؟ کدام ویژگی (یا چرا) تابع بتا اویلر (هنگامی که به عنوان دامنه پراکندگی تفسیر می شود) رفتار رشته ای دارد؟ | چرا تابع بتا اویلر را می توان به عنوان یک دامنه پراکندگی تفسیر کرد؟ |
134621 | با نگاهی به جدول 1 مقاله اخیر برتون ریشتر _پرتوهای برخوردی با انرژی بالا. آینده آنها چیست؟_ من تعجب می کنم که چگونه تعداد رویدادها در هر برخورد دسته ای ($N_b$) برای طرح های برخورد دهنده مقایسه می شود. همانطور که مقاله اشاره می کند (ص. 6) > _[...] درخشندگی جدید مورد نیاز تقریباً با مربع > انرژی متناسب است زیرا مقطع [$\sigma$] معمولاً به صورت > $E^{-2 کاهش می یابد. }$. بنابراین هفت برابر افزایش انرژی از انرژی HL-LHC به برخورددهنده 100TeV> مستلزم افزایش پنجاه برابری در درخشندگی است [$\mathcal > L$]. مثالهای جدول 1 چنین مقیاسبندی را نشان میدهد، جایی که افزایش 50 برابری درخشندگی کاملاً به دلیل تعداد _ذرات در هر دسته_ (همراه با هر دو پرتو) به نظر می رسد. جریان) با ضریب $\حدود 7$ افزایش مییابد، در حالی که سایر پارامترهای پرتو مرتبط ( _Bunch Spacing_ ، $\beta^{\ast}$، $\epsilon_n$) ثابت نگه داشته میشوند. **سوال** چرا، در این مثال ها، تعداد رویدادها در هر برخورد دسته ای نیز به جای ثابت ماندن (تقریبا) به صورت $$ N_b \sim \sigma \times \mathcal L$$، 50 برابر افزایش نشان می دهد؟ p.s. از آنجایی که مقاله و مثالها، تا جایی که من متوجه شدم، با افزایش هفت برابری انرژی سروکار دارند، احتمالاً در ردیف اول مقادیر جدول 1 اشتباهی وجود دارد، یعنی انرژی پرتو _LHC- 100_ این مثال 50$~\text{TeV}$ به جای 100$~\text{TeV}$ است؟ | چگونه تعداد رویدادها در هر دسته در مقیاس برخورد (به عنوان تابعی از انرژی، درخشندگی ...) |
30448 | یک سوال در مورد مکانیک آماری غیرتعادلی همیشه مرا آزار میدهد، آیا کسی میتواند توضیح سادهای از نحوه برخورد با این موضوع ارائه دهد. آیا فرمالیسم دقیقی وجود دارد، همانطور که برای مکانیک آماری تعادل داریم، یا نوعی تقریب است. همچنین مایلم از تلاش های امیدوارکننده در این زمینه بدانم. | مکانیک آماری غیرتعادلی |
102724 | آیا کسی می تواند فهرست جامعی از $\mathcal{N}=2$ نظریه های میدان کوانتومی توپولوژیکی فوق متقارن را در $d=4$ ارائه دهد؟ من یکی را می شناسم - Kapustin-Witten TQFT، اما دیگر چیزی نمی دانم. با تشکر | فهرست جامع $\mathcal{N}=2$ نظریه میدان کوانتومی توپولوژیکی فوق متقارن در $d=4$ |
57448 | من مشکلی در خروجی vison در حالت Z2 RVB دارم. خروج ویسون یک خروج توپولوژیکی از سیستم است مانند نقص توپولوژیکی در مایع نماتیک، اگر درست متوجه شده باشم. از آنجایی که پیوند ظرفیت نماتیک است، گروه Z2 را نشان می دهد. 1، چشم انداز کجاست؟ از شکل 1 نمی توانم ببینم چرا روی نقطه قرمز چشم انداز وجود دارد! و ویزون در شکل 2 کجاست؟  شکل 1 خط قرمز چین نشان دهنده «برش شاخه» است که از مرکز چشم انداز بیرون می آید. و من با این تصویر گیج شدهام شکل 2 خط چین یک شاخه بریده شده است مانند شکل 1. سنج Z2 ux اکنون موجود است در سوراخ چنبره قرار دارد و بنابراین تأثیر کمی در چرخش دارد. 2، خط برش چگونه به پایان می رسد؟ ویسون به ویسون؟ یا چشم انداز به خودش؟ خط قرمز در اینجا یک خط برش بسته روی یک چنبره است، در حالی که در شکل 1 خط برش بسته نیست. چگونه خط برش در شکل 1 بسته می شود؟ من حدس میزنم که در یک چشمانداز دیگر به پایان برسد، شاید قوانین دو برابری مانند سایر نقصهای توپولوژیکی در دوبعدی وجود داشته باشد. اگر داستان این است، پس چگونه می تواند برابر باشد؟ آیا به این معنی است که خط برش در همان چشم انداز شروع و پایان می یابد؟ اگر چنین باشد، سیستمهای دارای چشماندازهای زوج و فرد، توپولوژیکی متمایز هستند. اما ویسون به عنوان یک تحریک ذکر شده است، بنابراین ما می توانیم ویسون ها را در حالت پایه اضافه کنیم. اگر این درست باشد، در صورت وجود تحریک دید زوج یا فرد، سیستم در حالت توپولوژیکی متفاوت خواهد بود. آیا این تصویرسازی است؟ یا من اشتباه می کنم؟ 3، شار چگونه منتقل شد؟ و چگونه شار در شبکه مثلثی در شکل 1 به شار از سوراخ چنبره تبدیل شد؟ آیا چیزی را از دست دادم؟ 4، چرا Z2 RVB حالت لبه بدون شکاف ندارد؟ حالت RVB Z2 دوربرد در هم پیچیده است، حالت غیر پیش پا افتاده توپولوژیکی. برای استدلال کلی، حالت غیر پیش پا افتاده توپولوژیکی باید شکاف را ببندد تا به حالت بی اهمیت توپولوژیکی - خلاء منتقل شود. حالت لبه حالت Z2 RVB کجاست؟ | ویسون در وضعیت پیوند ظرفیت تشدید کننده Z2 (RVB) چیست؟ |
30444 | سیستمی متشکل از دو نوسانگر جفت شده را در نظر بگیرید، با هامیلتونی ($\hbar = m = 1$): \begin{align} \mathcal{H} = \frac{1}{2}(p_1^2 + \omega_0^2 x_1 ^2) + \frac{1}{2}(p_2^2 + \omega_0^2 x_2^2) +\frac{1}{2}k(x_1 - x_2)^2. \end{align} تغییر به مختصات عادی ($y_1 = \frac{1}{\sqrt{2}}(x_1-x_2)$ و $y_2 = \frac{1}{\sqrt{2}} (x_1 + x_2)$)، توابع موج حاصل ضرب دو نوسانگر جدا شده با فرکانس های ویژه $\omega_1^2 = \omega_0^2 + 2k$ و $\omega_2^2 = \omega_0^2$. به ویژه حالت پایه \begin{align} \Psi_0 = \left(\frac{\omega_1\omega_2}{\pi^2} \right)^{1/4} \exp(-\frac{1}{1} 2}[\omega_1 y_1^2 + \omega_2 y_2^2]). \end{align} مشخص است که میتوانیم تجزیه اشمیت را روی سیستم انجام دهیم و بنویسیم \begin{align} \Psi_0 = \sum_{n=0}^\infty \frac{(-\tanh \eta)^ n}{\cosh \eta}\Phi_n(x_1) \Phi_n(x_2), \end{align} جایی که $\exp(4\eta) = \omega_1/\omega_2$ و $\Phi_n$ حالتهای نوسانگر برای فرکانس $\tilde{\omega} = \sqrt{\omega_1 \omega_2}$ هستند. من خیلی مطمئن نیستم که سوال من منطقی است یا خیر، اما این است: چگونه میتوانیم پیشینی بدانیم که فضای هیلبرت سیستم که حاصل دو نوسانگر فرکانس $\omega_0$ است (آیا ??) است. begin{align} H = H_{SHO,\omega_0} \otimes H_{SHO,\omega_0} \end{align} را می توان به صورت \begin{align} H = نیز نوشت H_{SHO،\omega_1} \otimes H_{SHO، \omega_2} \end{align} در حالت جداشده، و همچنین به صورت \begin{align} H = H_{SHO،\tilde{\omega}} \otimes H_{SHO,\tilde{\omega}} \end{align} مانند مرحله آخر؟ به عبارت دیگر، من مایلم فضای هیلبرت را به یک حاصل ضرب تانسور از زیرفضاهای کوچکتر تجزیه کنم، اما چگونه این کار را انجام دهم؟ | اشمیت تجزیه نوسانگرهای جفت شده |
106615 | بنابراین با شروع از معادله شرودینگر وابسته به زمان، متغیرها را جدا کرده و یک قسمت زمانی و مکانی به دست میآورم. بخش فضایی در واقع معادله شرودینگر مستقل از زمان است. از آنجایی که ما با یک ذره آزاد سر و کار داریم، می توانم معادله مستقل زمان را بگیرم، V = 0 را تنظیم کرده و حل کنم. من میتوانم این کار را با موفقیت انجام دهم تا : $Ae^{+i\sqrt{{2mE}/{\hbar^{2}}}x}+Be^{-i\sqrt{{2mE}/{\hbar^{ 2}}}x}$ مدرس من بخش کوچکی دارد با عنوان: > حل معادله شرودینگر رایگان > > $$V=0$$ > > $$\frac{\hbar^{2}}{2m}\frac{\partial^2\psi}{\partial x^2}+E\psi=0$$ > > $$E=\frac{p ^2}{2m}$$ > > $$\psi=Ce^{-{iEt}/{\hbar}+{ipr}/{\hbar}}$$ > > این راه حل برای TISE رایگان و TDSE. به نظر می رسد او در ابتدا همان کاری را که من انجام می دهد انجام می دهد، اما نتیجه متفاوتی به دست آورده است؟ همچنین، بخش اول پاسخ او :$e^{-{iEt}/{\hbar}}$ راهحل بخش زمانی معادله است (که در بالا توضیح داده شد). | حل معادله شرودینگر 1 بعدی برای یک ذره آزاد - دو روش مختلف؟ |
102722 | با توجه به یک متریک $g_{\mu \nu}$، میتوان یک مبنای متعارف $\omega^{\hat{a}}$ را انتخاب کرد به طوری که $$ds^2= \omega^{\hat{t}} \otimes\omega^{\hat{t}} - \omega^{\hat{x}} \otimes \omega^{\hat{x}} - ...$$ با استفاده از معادلات ساختاری Cartan، می توان اجزای تانسور ریچی و تانسور انحنای ریمان را **بر اساس متعارف** خواند کرد. سوال من این است: ** چگونه می توانم تانسورهای انحنای خود را در مبنای متعارف بعد از آن به پایه مختصات برگردانم؟** | محاسبه انحنا از طریق فرمالیسم کارتن |
101822 | من سعی میکنم صفحهگستردهای را جمعآوری کنم که حجم متحرک جهان را از زمان بلافاصله پس از انفجار بزرگ تا زمان حال و سپس همانطور که در آینده پیشبینی میشود، نشان دهد. من کاملاً مطمئن هستم که تنها کاری که باید انجام دهم این است که از ضریب مقیاس $a(t)$ که از معادلات FLRW مشتق شده است استفاده کنم (فکر می کنم این همان چیزی است که ضریب مقیاس برای آن است). اگر بخواهم $V(t)$ را محاسبه کنم، ضریب مقیاس چگونه با حجم استفاده می شود؟ 1 - آیا $V(t) = V_0 a(t)^3 $ است؟ 2 - آیا به سادگی، $V(t) = V_0 a(t)$ است؟ 3 - یا $R(t) = a(t) R_0 $ و سپس $V(t)$ را از $R(t)$ پیدا کنید؟ | ضریب مقیاس از معادله FLRW با حجم چگونه استفاده می شود؟ |
103803 | سلام من می خواهم بدانم وقتی از من می پرسند چگالی جریان سطحی و چگالی جریان فضایی را پیدا کنم باید چه کار کنم؟ همچنین تفاوت بین جریان سطحی و فضایی چیست؟ آیا چگالی جریان فضایی می تواند به من کمک کند که دومی را در صورت شناخت آن پیدا کنم؟ با تشکر | جریان سطحی و چگالی جریان |
70612 | خط تحقیقاتی کنونی من با انتشار لیمان آلفای هیدروژن و برهمکنش های بعدی فوتون های لیمان-آلفا با گاز هیدروژن اطراف بسیار سروکار دارد. سوال من این است که آیا (به کنار گسیل تحریک شده) راهی برای پیش بینی (یا به احتمال زیاد یافتن توزیع احتمال برای) جهت انتشار بعدی فوتون پس از جذب و گسیل شدن توسط یک اتم خنثی وجود دارد؟ من همچنین کنجکاو هستم که بدانم آیا راهی برای پیش بینی (یا یافتن توزیع احتمال برای) جهت انتشار یک فوتون پس از پراکندگی کامپتون وجود دارد یا خیر. | پیش بینی جهت انتشار فوتون پس از برهمکنش با هیدروژن خنثی امکان پذیر است؟ |
89641 | در صفحه 8 فرایندهای تابشی در اخترفیزیک توسط ریبیکی و لایتمن، آنها دلیلی دارند که نشان می دهد شار یک کره یکنواخت با فاصله کره از ناظر نسبت معکوس دارد. من نمی دانم چرا آنها ادعا می کنند $\theta_c=\sin^{-1}R/r$، جایی که هندسه در صفحه 8، شکل 1.6 نشان داده شده است. به نظر من بهتر است $\theta_c=\tan^{-1}R/r$ باشد. اما پس از آن من فکر نمی کنم اثبات کار کند. هر گونه کمکی در جهت روشن شدن این موضوع برای من بسیار قدردانی خواهد شد. | اثبات قانون مربع معکوس برای یک کره یکنواخت روشن |
131543 | من میدانم که تعداد زیادی شتابدهنده ذرات مختلف وجود دارد که میتوانند ذرات را به انرژی TeV شتاب دهند، اما به نظر میرسد همه آنها روی الکترونها یا هستهها یا دیگر ذرات ابتدایی با پیوند محکم کار میکنند. آیا می توان با استفاده از فناوری فعلی، اتم های یونیزه شده را شتاب داد، مانند مثال. $\text{Ca}^+$ به سرعتی در حدود $\frac34c$؟ اگر بله، آیا این کار در جایی انجام می شود؟ اگر نه، عوامل محدود کننده کدامند؟ جدا از امکان شتاب، آیا چنین یون هایی پس از شتاب دست نخورده باقی می مانند؟ یا میدان شتاب دهنده برخی از الکترون های باقی مانده را از بین می برد یا به طور قابل توجهی تحریک می کند؟ | آیا اتم های سبک یونیزه شده را می توان با فناوری فعلی به سرعت های نسبیتی شتاب داد؟ |
108540 | از معادله ساکورای 6.4.21a داریم که $$\langle {\bf k} \vert E,l,m \rangle=\frac{\hbar}{\sqrt{M k}}\delta\left(E-\frac{\ hbar^2 k^2 {2M}\right) Y_l^m({\bf\hat k})،$$ که در آن $M$ جرم ذره مورد نظر است. آیا راه آسانی برای نوشتن یک عبارت مشابه با $k=\vert{\bf k}\vert$ به جای $E$ وجود دارد؟ یعنی آیا راهی سریع و کثیف برای بازنویسی عبارت بالا وجود دارد اما با LHS به صورت $$\langle {\bf k} \vert ~k,l,m \rangle=^?\frac{\hbar}{\sqrt {M k}}~~\delta(?)~~ Y_l^m({\bf\hat k}).$$ آیا می توانم به سادگی از این $$\delta(g(x)) = استفاده کنم \sum_i \frac{\delta(x-x_i)}{|g'(x_i)|}$$ فرمول دلتای دیراک یا باید بیشتر مراقب باشم مثلاً **برای $k$ زیر ریشه مربع چه اتفاقی میافتد**؟ | بازنویسی $\langle {\bf k} \vert E,l,m \rangle$ به عنوان $\langle {\bf k} \vert ~k,l,m \rangle$ هارمونیک های کروی |
83317 | من چهار موقعیت مختلف دارم و می خواهم یاد بگیرم که هر کدام چه نوع میدانی (الکتریکی یا مغناطیسی) تولید می کنند و کدام امواج الکترومغناطیسی تولید می کند؟ 1)جریان dc در یک هادی 2)جریان جریان ac در هادی 3)جریان q در حال حرکت v سرعت 4) شارژ q با شتاب | آیا جریانهای dc و ac میدان الکتریکی تولید می کنند؟ |
41461 | اگر نور یک موج الکترومغناطیسی است و سرعت نور ثابت است (ما فضازمان یا گرانش را برای این سوال نادیده می گیریم) چرا نمی توانیم سرعت نور را با چند ده آهن ربا و اجسام دارای بار الکتریکی کم کنیم؟ یا آینه های الکترومغناطیسی؟ | پارادوکس آینه ای نور و مغناطیسی؟ |
40739 | فرض کنید که یک ستاره توسط یک کره دایسون احاطه شده است. آیا ما به یک سیستم کنترل موقعیت برای کره دایسون نیاز داریم تا مبدا آن را همیشه با مرکز ستاره در یک راستا نگه دارد؟ آیا خود در یک راستا باقی می ماند و به طور خودکار نیروهای کوچک آشفتگی را خنثی می کند؟ یا یک اغتشاش کوچک آن را از مدار ستاره خارج می کند تا در نهایت توسط ستاره از بین برود و بلعیده شود؟ | آیا دایسون کره یک ساختار پایدار است؟ |
51728 | اخبار Yale کنترل کیوبیت جدید نوید خوبی برای آینده محاسبات کوانتومی است (مقاله اصلی) می گوید: > فیزیکدانان Yale با موفقیت یک سیستم اندازه گیری جدید و غیر مخرب را برای مشاهده، ردیابی و مستندسازی همه تغییرات در وضعیت کیوبیت ابداع کردند. بنابراین ارزش اطلاعاتی کیوبیت حفظ می شود. کاربردهای اصلی نظریه کوانتومی که تحت تأثیر این تکنیک جدید قرار می گیرند کدامند؟ آیا به عنوان مثال آیا امنیت توزیع کلید کوانتومی در رمزنگاری زیر سوال می رود؟ | اندازه گیری غیر مخرب qbits |
33867 | یکی از دوستان من این ایده را داشت که یک موتور را به دوچرخه وصل کند تا بتواند آن را روشن کند و سرعت متوسط دوچرخه را حفظ کند، ظاهراً 15-20 مایل در ساعت. با این حال، هیچ یک از ما قبلاً در کلاس های فیزیک شرکت نکرده ایم، بنابراین ما خیلی مطمئن نیستیم که چگونه موتور را محاسبه کنیم که چقدر نیرو (گشتاور؟) باید وارد کند. هر گونه کمکی قابل قدردانی خواهد بود و من به خاطر ناآگاهی عمومی خود (و واحدهای امپراتوری) عذرخواهی می کنم. | چقدر نیرو برای به حرکت درآوردن دوچرخه لازم است؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.