_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
51259 | من خوانده ام که زمین یک جسم آهنی نیمه جامد در هسته خود دارد، حتی اگر آن جسم توسط ماگمای مایع احاطه شده باشد... من نمی دانم که آیا این به دلیل اختلاف فشار (و دمای حاصل) است -- یا اگر دلیل دیگری وجود دارد 1) از آنجایی که نیروهای گرانش یک کره در مرکز کره در تعادل هستند - به این معنی نیست که فشار در مرکز جرم یک سیاره صفر خواهد بود - زیرا هیچ نیروی وجود نخواهد داشت. در آن منطقه توزیع شود؟ اگر پاسخ شماره 1 درست باشد، به این سؤالات بیشتر منتهی می شود... 2) فشار در کدام نقطه بین سطح و مرکز سیاره بیشترین فشار را خواهد داشت؟ 3) عمق در زمین، در حداکثر. نقطه فشار مشخص شده در شماره 2، جایی است که انتظار داریم لایه مرکزی ماگمای زمین را پیدا کنیم؟ -- (از آنجایی که فشار باعث تولید گرما می شود، آیا این داغ ترین نقطه نیست؛ از دیدگاه فقط متغیر فشار؟). 4) آیا در واقع نباید در مرکز جرم زمین سردتر از حداکثر باشد؟ نقطه فشار مشخص شده در شماره 2 -- از آنجایی که فشار در مرکز جرم کمتر است؟ 4-الف) و آیا این دمای مرکزی می تواند به اندازه کافی سردتر باشد که به جسم هسته اجازه نیمه جامد شدن بدهد؟ | آیا زمین به دلیل فشار کمتر در مرکز زمین، یک جسم نیمه جامد در هسته خود دارد؟ |
114244 | به طور معمول در یک آزمایش EPR دو اندازه گیری بر روی جفت ذرات درهم تنیده انجام می شود. فقط جفت ذره به صورت مکانیکی کوانتومی پردازش می شود و معمولاً در حالتی مانند $$ (\,\left|\uparrow \downarrow\right>+\left|\downarrow\uparrow\right>\,)/\sqrt{ آماده می شود. 2} $$ در رویکردهای مدرن به QM، معمول است که آشکارسازها را نیز بخشی از آزمایش بدانیم که بقیه آزمایش با آن درگیر میشود. سپس اندازه گیری چرخش چپ در جهت موازی را می توان با انتقال $$ \left|0\right>\,(\,\left|\uparrow\downarrow\right>+\left|\downnarrow\uparrow\ نمایش داد. right>\,)/\sqrt{2} \leadsto (\,\left|\uparrow\uparrow\downarrow\right>+\left|\downarrow\downarrow\uparrow\right>\,)/\sqrt{2}$$ جایی که $\left|0\right>$ نشان دهنده وضعیت آماده آشکارساز در یک آزمایش EPR معمولی، ما چرخش مناسب را اندازه گیری می کنیم. اگر اندازه گیری دوباره در جهت موازی بود، وضعیت همه اجزا را تعیین می کرد. درهم تنیدگی پس از اولین اندازه گیری از چه نظر تک همسری است؟ آیا در توضیحات بالا خطایی وجود دارد؟ | آزمایشات EPR و تک همسری |
97881 | می دانیم که انبساط فضا باعث انتقال نور به قرمز می شود. حتی در جایی خواندم که اثر داپلر در نور نیز اتفاق می افتد. بنابراین تصور کنید که من چراغهای جلوی ماشینم را جلوی دیوار روشن میکنم. الان ماشین رو با سرعت خیلی زیاد معکوس می کنم. فقط فرض کنید که جاده پشت سر من بی پایان و مستقیم است و چراغ جلو بسیار قدرتمند است. حالا وقتی ماشینم را معکوس میکنم، از نظر تئوری منجر به انتقال نور به قرمز میشود. من اثر داپلر را در صدا درک می کنم اما نمی دانم چگونه با نور ممکن است. منظور من این است که اگر موجی از فوتون ها قبلاً از چراغ جلو خارج شده باشد، حرکت ماشین چگونه بر موج تأثیر می گذارد. و فقط یک سوال دیگر، اگر به نحوی توانستید چراغ های جلو را خیلی سریع سوسو بزنید (یعنی توقف کنید و دوباره شروع کنید)، آیا تغییری به سمت قرمز ایجاد می شود؟ **[ویرایش]اضافه به سوال** وقتی ماشین به عقب حرکت می کند، فقط فاصله بین ماشین و دیوار در حال افزایش است. چگونه بر انرژی موج نور تأثیر می گذارد. من نمی فهمم چرا باید حرکت ماشین روی طول موج آن تاثیر بگذارد. در مورد صدا قابل درک است زیرا صدا برای حرکت به یک رسانه نیاز دارد. نور می تواند در خلاء نیز حرکت کند. لطفا من را تصحیح کنید و بگویید کجا اشتباه می کنم. | انتقال نور از یک منبع نور متحرک به قرمز |
69448 | برای اندازهگیری طول عمر یک ذره خاص، باید تعداد زیادی از این ذرات را بررسی کرد تا میانگین آن را محاسبه کرد. مهم نیست که آزمایشگر واقعاً چه زمانی کرونومتر خود را برای اندازه گیری زمان لازم برای تجزیه ذرات شروع می کند. اگر او آنها را اکنون یا در 5 دقیقه اندازه گیری کند، تفاوتی نمی کند، زیرا او هنوز باید میانگین بگیرد. اگر بعداً اندازهگیری کند، ذراتی خارج از تصویر وجود خواهند داشت (آنهایی که در 5 دقیقه گذشته پوسیده شدهاند)، که کمکی نمیکنند و آنهایی که اکنون اندازهگیری میکنند، البته (از نظر آماری) دقیقاً یکسان عمل میکنند. من به تازگی مطالب زیر را در _مقدمه ای بر ذرات بنیادی_ توسط گریفیث خوانده ام: > اکنون، ذرات بنیادی هیچ حافظه ای ندارند، بنابراین احتمال فروپاشی یک میون معین در میکروثانیه بعدی مستقل از مدت زمانی است که آن > میون ایجاد شده است. (در سیستمهای بیولوژیکی کاملاً متفاوت است: احتمال مرگ یک مرد 80 ساله در سال آینده بسیار بیشتر از یک جوان 20 ساله است و بدن او نشانههای 8 دهه فرسودگی را نشان میدهد. اما همه > میون ها یکسان هستند، صرف نظر از اینکه چه زمانی از نقطه نظر اکچوئری تولید شده اند. داشتم تصور میکردم که ذرهای که مدتی است وجود داشته، مشابه پیرمرد 80 ساله است، زیرا احتمالاً به زودی میمیرد (پوسیده میشود). این فقط مهم نیست زیرا ما به تعداد بی شماری از ذرات نگاه می کنیم، بنابراین از نظر آماری تقریباً به اندازه نوزادان ذرات قدیمی وجود خواهد داشت. از سوی دیگر درست است که من نمی توانم ببینم که آیا یک ذره خاص قبلاً عمر طولانی داشته است یا نه. همه آنها غیر قابل تشخیص هستند. هنوز هم ذرات را طوری تصور میکنم که انگار یک سن درونی دارند، اما از روی ظاهرشان نمیتوان تشخیص داد. بنابراین آیا دیدگاه ارائه شده در گریفیث از نظر من درست تر است یا شاید هر دو معتبر باشند؟ چگونه می توان استدلال کرد که چرا دیدگاه من اشتباه است؟ | آیا ذرات قدیمی وجود دارد؟ |
118629 | بنابراین، با سرگردانی بیخبر در فضا، فکر کردن به کوانتوم و اینکه فیزیک چقدر جالب است، به این نتیجه رسیدم که... خب... اعداد منفی برای من 0 معنی دارند. شما یا چیزی دارید یا چیزی ندارید. همیشه یک جواب بله یا خیر است، با همه چیز و همه چیز همیشه مخالفی دارد. این نیستی است یا روسری قرمز دارم یا نه. اگر 3 در وجود دارد، با برچسب 1 2 3. باید یکی از آنها را انتخاب کنم. انتخاب این نیست که من کدام در را انتخاب کنم، انتخاب این است که چه دری را انتخاب کنم. من یا در 1 را انتخاب می کنم یا در 1 را انتخاب نمی کنم. نقطه مقابل در 1 بدون در 1 است. اجازه دهید خیلی کوچک برویم. من 2 دانه نمک دارم. من نمی توانم 3 دانه را برداریم. من معتقدم اعداد منفی توسط انسان برای ایجاد بدهی اختراع شده است. چون در فیزیک هیچ معنایی ندارد. میشه یکی اینو برام توضیح بده!! | آیا اعداد منفی معنای فیزیکی دارند؟ |
110036 | اگر یک بالون متحرک (مثلاً یک سیستم بادگیر با چند روتور برای حرکت است) توسط کابلی که یک منحنی چرخشی را توصیف می کند به زمین متصل شود، چگونه می توانیم کشش اعمال شده بر روی بالون را توسط کابل مدل سازی کنیم؟  این نیرو دارای یک جزء عمودی است که مربوط به جرم کابل و یک جزء افقی با جهت مخالف حرکت کابل است. بالون هوایی آیا مدلی برای این نوع رفتار وجود دارد؟ | مدل کشش کابل اتصال بالن |
129697 | درک من (که بسیار کم است) این است که هدف موتور ذرات مجازی اخیر ناسا تبدیل انرژی خورشیدی به تکانه است. این خوب است، اما چه فایده ای دارد؟ اگر فضاپیما از قبل انرژی خورشیدی دریافت میکند، آیا نمیتواند فقط یک آینه حمل کند تا نور را منعکس کند و از طریق فشار تشعشع شتاب بگیرد؟ یا اینکه نسخه کوانتومی به نوعی تکانه «بیشتر» از آنچه که در واقع از طریق فشار تشعشع وارد می شود تزریق می کند؟ | موتور فضایی غیرممکن ناسا چه فایده ای دارد؟ آیا آینه بهتر کار نمی کند؟ |
101979 | من اخیراً با شخصی در مورد سیاهچالهها بحثی پر جنب و جوش داشتم و داشتم به این نکته اشاره میکردم که شتاب گرانشی در GR با سرعت در SR موازی میشود. چیزی که میدانم مردم در مورد آن با نسبیت خاص صحبت میکنند، این است که اگر میتوانستید به سرعتی سریعتر از سرعت نور برسید، زمان معکوس میشد (من این را نمیفهمم زیرا فاکتور لورنتس یک عدد خیالی میدهد، و چه کسی میداند چیست؟ یعنی). این برای چیزهایی با جرم به دلیل افزایش مجانبی جرم با سرعت غیرعملی است. با این حال، از آنجایی که افق رویداد برای سیاهچاله دقیقاً مانند یک مانع مجانبی برای رسیدن به سرعت نور رفتار می کند (برای ساده نگه داشتن همه چیز برای یک سیاهچاله ثابت و بدون بار می گوییم)، آیا نباید اثرات به سیاهچاله ترجمه شود؟ یعنی زمانی که شما در یک سیاهچاله قرار میگیرید (یعنی جرمی که در زمان شکلگیری سیاهچاله وجود داشت)، آیا این جرم اساساً در زمان به سمت عقب حرکت نمیکند، هر چه از افق رویداد دورتر باشد، سریعترین سرعت را داشته باشد؟ برای وضوح، برای ماده، نزدیک شدن به سرعت نور و نزدیک شدن به افق رویداد سیاهچاله اساساً با توجه به انتقال به سرخ/آبی، اتساع فضا و زمان یکسان است. نزدیک شدن به افق رویداد از داخل سیاهچاله مانند کاهش شتاب به سمت سرعت نور است (v>c). بنابراین ماده در یک سیاهچاله باید به سمت بیرون به سمت افق رویداد سقوط کند. همه اینها را البته من از چارچوب مرجع یک ناظر دور تصور می کنم. فقط کنجکاو هستم که آیا من از این موضوع فاصله دارم. | معکوس زمان در سیاهچاله |
82219 | به من گفته شده که قانون دوم حرکت کوشی $$\tau_{ik} ~=~ \tau_{ki} است. $$ حالا یادداشت های من به خاطر سادگی وارد جزئیات نمی شوند، اما آنها اشاره می کنند که ترتیب بزرگی نیروی بدن $\rho F \delta V$ و اینرسی $\frac{D}{Dt}(\rho \delta V v)$ روی یک حجم کوچکتر از تنش $t(n) \delta S$ روی یک سطح. چیزی که من نمی فهمم ترتیب بزرگی چیزهاست؟ من مطمئن نیستم که چرا استرس مرتبه بزرگتری دارد. | درک قانون دوم حرکت کوشی |
113538 | با تشکر از این پست چرا سرعت کاذب به عنوان $-\log \tan \theta/2$ تعریف میشود، من درک بهتری از آنچه که سرعت (شبه) را به مفهومی جالب و پرکاربرد تبدیل میکند، پیدا کردم. به طور مماس با فیزیک جت کار میکنم (پاشیدن نوع جت هادرون :)، من تعجب میکنم که چرا مردم در مورد جتها با سرعت کار میکنند (اینجا شبه نیست). دلیل این امر چیست (آیا شبه سرعت همان ویژگی های راحت تقویت ناپذیری لورنتز wrt z را ارائه نمی دهد)؟ مهمتر از آن، چگونه می توان سرعت (یا تفاوت سرعت) را در اندازه گیری در برخورد دهنده هادرون تعیین کرد، جایی که فرد چهار بردار کامل هیچ جسم فیزیک را نمی داند؟ من فکر می کنم که سوال بالا ممکن است مربوط به موضوع جرم جت باشد که قبلاً در مقالات خوانده ام. هر گونه اشاره در مورد تعریف / مفید بودن جرم جت نیز قدردانی خواهد شد. با تشکر | سرعت جت در مقابل سرعت کاذب |
110033 | من سعی می کنم سرم را دور سیاهچاله ها، تکینگی ها و تشعشعات هاوکینگ بپیچم. Physics.se حاوی پرسشها و پاسخهای جالب بسیاری است، اما من تاکنون نتوانستهام در مورد برهمکنش بین تشکیل یک تکینگی و تشعشعات هاوکینگ چیزی بخوانم (به نظر میرسد اکثر آنها در مورد نقطهای صحبت میکنند که در آن ماده به یک سیاهچاله فرو میرود که قبلاً دارای تکینگی است. ). از آن چه من می فهمم، از منظر ستاره ای که به یک تکینگی فرو می ریزد، زمان درک شده دقیقاً مانند مکانیک کلاسیک است: جرم به سمت مرکز ثقل شتاب می گیرد، و وقتی همه چیز آنجا باشد، یک تکینگی است. اکنون این زمان محدودی میطلبد، و خود ماده دقیقاً این را درک میکند. بخشی از سوال این است: این زمان چقدر است؟ من در قدر میلی ثانیه فرض می کنم. اکنون با درک تابش هاوکینگ، به محض اینکه یک افق رویداد وجود دارد، شروع به انتشار جرم/انرژی منفی در جهت تکینگی می کند. با نزدیک شدن به تکینگی، اتساع زمان بی نهایت قوی تر می شود، بنابراین من فرض می کنم که از منظر آن ذرات منفی، آنها همیشه فاصله درک شده خود را تا ذرات انرژی/جرم مثبت که در حال حاضر در مسیر خود به سمت تکینگی هستند کاهش می دهند. . از آنجایی که به تکینگی نزدیک می شود، اتساع زمانی به نوعی بی نهایت می شود، حتی به نظر می رسد حدود 10$ ^{100}$ سال یا بیشتر طول بکشد تا تشعشعات هاوکینگ برای تبخیر یک سیاهچاله برای ارسال مقدار لازم انرژی/جرم منفی کافی باشد. ذرات تا حد تکینگی به طوری که آنها می توانند انرژی مثبت/ذره های جرم را از نزدیک تعقیب کنند. اما آیا آنها قبل از تشکیل یک تکینگی به آنها می رسند، به طوری که یکدیگر را خنثی می کنند تا جایی که نیروی گرانشی کافی وجود ندارد؟ اگر این فقط برای محاسبه $n$s تا زمانی که ماده به تکینگی برسد و $m$s تا زمانی که جرم/انرژی منفی به تکینگی برسد باشد و محاسبه نشان میدهد که همیشه $n<m$، پس من به محاسبه علاقه مند خواهم بود. (در صورت امکان به گونه ای ارائه شود که به مفاهیم خیلی عجیب و غریب نیاز نداشته باشد). اگر این یک موضوع کیفی است، از این نظر که برخی از ایده های من اساساً اشتباه هستند، لطفاً به آنها اشاره کنید (دوباره در صورت امکان به روشی که نیاز به مفاهیم خیلی عجیب و غریب نداشته باشد). | آیا یک سیاهچاله زمان کافی برای تشکیل یک تکینگی دارد؟ |
28304 | یک بار از معلمم پرسیدم که چگونه می توانم مسیر هر ذره ای را که به هر نیرویی وارد می شود، پیدا کنم. (به طور کلی) او به من گفت که نمی توانم این کار را انجام دهم، زیرا تا آن زمان هندسه مختصات قطبی را نمی دانستم، اما اکنون بالاخره متوجه شدم. به کارایی مختصات قطبی پی برد و می تواند مسائل هندسه قطبی ساده را حل کند. مانند یافتن معادلات قطبی برای پتانسیل های الکتریکی یا معادله قطبی خطوط میدان الکتریکی و غیره. و غیره. اکنون میخواهم بدانم چگونه از مختصات قطبی برای یافتن مسیر هر ذرهای که توسط مقدار مجموعهای از نیروهای متغیر/پایا بر روی آن اثر میشود، استفاده کنم. به عنوان مثال مسیر یک ذره که در مجاورت دو ذره باردار قرار دارد. * می دانم که با انتخاب مبدا شروع می کنم. * سپس من هر مسیر فرضی را انتخاب می کنم. * سپس در آن مسیر باید یک عنصر کوچک $dl$ را بگیرم و اجزای آن را در جهت بردار موقعیت $\vec{r}$ ,$\vec{dl}_r$ و یکی در امتداد جهت افزایش زاویه پیدا کنم. $\theta$, $\vec{dl}_{\theta}$. * سپس باید نیروها را در امتداد بردارهای جهت داده شده پیدا کنم. * در نهایت $\vec{dl}_r , \vec{dl}_{\theta},\vec{F}_r \mbox{&} \vec{F}_{\theta}$ * در نهایت یک رابطه بین تتا و r که معادله مسیر خواهد بود. آیا مراحل من صحیح است، اگر نه، می توانید مرا به هر مرجعی در شبکه راهنمایی کنید که به من کمک می کند تا در مورد چگونگی حل مشکلم دانش کسب کنم. | مسیرها با استفاده از مختصات قطبی |
82211 | در نظریه فرمی، ما انرژی را در صورتدهنده مقطع داریم که با افزایش انرژی، آن را واگرا میکند. اما آیا ثابت فرمی آن را با نظم فزاینده سرکوب نمی کند؟ | نظریه کنش متقابل ضعیف فرمی |
16262 | * در نظریه الکترومغناطیس (EM) چرا اصل برهم نهی درست است؟ آیا میتوانیم آن را مستقیماً از معادلات ماکسول بخوانیم؟ * آیا محدودیتی برای کاربرد دارد یا یک ویژگی اساسی طبیعت است؟ | چرا اصل برهم نهی در EM درست است؟ آیا به طور کلی تر برگزار می شود؟ |
14934 | حداقل شرایط لازم برای ایجاد فروپاشی حالت کوانتومی چیست؟ یا، چه نیروها/معادلاتی تعیین می کنند که یک جسم (مثلاً یک الکترون) از حالت کوانتومی خود به یک موقعیت تعیین شده خارج شود؟ | حداقل معیارهای انحلال حالت کوانتومی |
62533 | بیایید بخشی از یک لوله را تصور کنیم که در آن یک سیال، مثلاً گاز، جریان دارد. وقتی گرادیان فشار وجود نداشته باشد، جریانی وجود ندارد. با این حال، این بدان معنا نیست که مولکول ها در حال استراحت هستند. آنها ماکسول-بولتزمن توزیع شده اند اما سرعت ماکروسکوپی خالص صفر است. هنگامی که گرادیان فشار روشن می شود، سرعت ترجیح می دهد (برعکس) جهت گرادیان فشار باشد. آیا موافقید که این حالت مرتبتری نسبت به گاز در حالت سکون است و بنابراین آنتروپی کمتری دارد؟ آیا آنتروپی کمتر (یکی از) علت ناپایدار شدن جریان است؟ | کاهش آنتروپی در جریان سیال |
51875 | در مدرسه همیشه یاد گرفتهام که میتوانید جریان و ولتاژ را به این صورت مشاهده کنید: **جریان** جریان شارژ در ثانیه است و **ولتاژ** میزان بدی است که جریان میخواهد جریان یابد. اما من با این دیدگاه مشکل دارم. _چطور میتونیم ولتاژ بدون جریان داشته باشیم؟ یا ولتاژ نهفته است، منظورم این است که آیا ولتاژ همیشه وجود دارد و اگر جریانی وارد شود، جریان دارد؟ همچنین، من معتقدم بدون ولتاژ نمی توان جریان داشت. این به نظر من از همان تعریف جریان منطقی به نظر می رسد. _اما اگه بدون ولتاژ 'شارژ' داشته باشی فقط 1 جا نمیمونه؟ آیا می توانید آن را اینگونه مشاهده کنید؟ اگر در مداری بدون ولتاژ شارژ وارد کنید، حرکت نمی کند؟_ | جریان بدون ولتاژ و ولتاژ بدون جریان؟ |
25076 | ما می دانیم که سن جهان (یا حداقل زمان پس از انفجار بزرگ) تقریباً 13.75 میلیارد سال است. من شنیده ام که اندازه جهان بسیار بزرگتر از آن چیزی است که ما می بینیم، به عبارت دیگر، بسیار بزرگتر از جهان قابل مشاهده است. آیا این حقیقت دارد؟ چرا این با آنچه که توسط نسبیت خاص ارائه شده است (یعنی اینکه سفر سریعتر از نور ممنوع است) در تضاد نیست؟ اگر درست است، پس اندازه تخمینی جهان چقدر است و چگونه می توانیم بدانیم؟ | کیهان چقدر بزرگ است؟ |
44663 | فرمول صحیح گذردهی الکتریکی چیست؟  | فرمول گذردهی الکتریکی |
111072 | سطح مقطع دیفرانسیل پراکندگی رادرفورد به صورت $\theta\rightarrow 0$ است. مردم این واقعیت را به عنوان پتانسیل کولمبی در برد طولانی بیان می کنند. اما من عکس آن را می بینم: $\theta \rightarrow 0$ زمانی است که ذره فرود تحت تأثیر پتانسیل قرار نگیرد، و بنابراین ضربه وقتی که $\theta \rightarrow 0$ به معنای پتانسیل برد کوتاه است. اولش همین بود ثانیاً، من نمی توانم ببینم که چگونه مقطع دیفرانسیل با (نوعی) احتمالات در زمانی که بینهایت درگیر است، مرتبط است. | در مورد مقطع بی نهایت در پراکندگی رادرفورد |
112667 | من روی سوالی کار می کنم که در آن باید معادله ای برای انرژی جنبشی جرمی که توسط یک بازوی تاشو می چرخد پیدا کنم. معادله $m_1$ واضح است، با این حال، معادله ای که من برای $m_2$ به دست آوردم کاملاً با راه حل ها سازگار نیست.  برای استخراج معادله، متوجه شدم که می توانم از سرعت لحظه ای حاصل که بر روی $m_2$ عمل می کند برای یافتن انرژی جنبشی آن استفاده کنم. اگر بگویم $v_1$ سرعت آنی به دلیل $\dot \theta_1$ است و $v_2$ سرعت آنی ناشی از $\dot \theta_2$ است، آنگاه سرعت لحظه ای حاصل را می توان با استفاده از قانون کسینوس پیدا کرد: $ V_{r}^2 = V_1^2+V_2^2-2V_1V_2 \cos(\theta_d)$ $V_r$ سرعت حاصل است، $\theta_d$ اختلاف زاویه بین دو بردار سرعت است و می تواند با $\theta_1 - \theta_2$ جایگزین شود. و از این رو انرژی جنبشی برای $m_2$ را می توان گفت: $K_2 = \frac{m_2}{2}\left(l_1^2\dot\theta_1^2+l_2^2\dot\theta_2^2-2l_1 \dot\theta_1l_2\dot\theta_2 \cos(\theta_1-\theta_2)\right)$ با این حال، راه حل پاسخ کمی متفاوت را پیشنهاد می کند: $K_2 = \frac{m_2}{2}\left(l_1^2\dot\theta_1^2+l_2^2\dot\theta_2^2+2l_1\dot\theta_1l_2\dot\ theta_2 \cos(\theta_1-\theta_2)\right)$ نمیتوانم به هیچ دلیلی فکر کنم که چرا علامت در آخرین ترم باید مثبت باشد، از هر کمکی قدردانی می کنم. | انرژی جنبشی جرمی که حول دو محور می چرخد |
119247 | اول از همه: من فیزیکدان نیستم، بنابراین نسبتاً درمانده هستم. من باید معادلات متحرک 2-dim را پیدا کنم. نوسان ساز هارمونیک اگر ممکن است باید نسبتاً ابتدایی باشد، زیرا همانطور که گفتم من فیزیکدان نیستم. من شنیده ام که یک احتمال، مکانیک همیلتون است، اما صادقانه بگویم، من به سختی می دانم که چیست! شاید بتوانید به من کمک کنید؟ من بسیار سپاسگزار خواهم بود. **به روز رسانی**: برای آونگ کروی کلی من $$ دریافت می کنم \ddot{\theta}=\sin\theta\cos\theta\dot{\varphi}^2+\frac{g}{l}\sin\theta,~~\ddot{\varphi}=\frac{- 2\cos\theta\dot{\theta}\dot{\varphi}}{\sin\theta}. $$ آیا 2 کم نور نیست. نوسانگر هارمونیک یک آونگ کروی خاص است تا شاید بتوانم از این نتایج استفاده کنم؟ | چگونه می توانم معادلات حرکت نوسانگر هارمونیک 2 کم نور را پیدا کنم؟ |
119245 | خوب من همه چیز را برای حل این مشکل امتحان کردم، بیش از یک ساعت وقت گذاشتم و هیچ نتیجه ای نگرفتم. یک ذره از یک سر یک قاعده افقی روی مثلث پرتاب می شود و راس بالایی مثلث را می چراند. در انتهای دیگر پایه می افتد. اگر $\alpha$ و $\beta$ زوایای پایهای هستند که اضلاع مثلث با زمین میسازند و $\theta$ زاویه برآمدگی است، ثابت کنید که $\tan\theta$ = $\tan\alpha$ + $tan\beta$ بعد از کمی کار و تفکر، دریافتم: $$\tan\alpha + \tan\beta = \frac{\cos(\theta + \alpha)\sin(\theta + \alpha)}{v\sin\theta(\cos(\theta + \alpha) - \sin\theta)}$$ آیا راهی برای سادهسازی برای رسیدن به آنچه میخواهم وجود دارد؟ | سینماتیک - حرکت پرتابه در صفحه شیبدار |
56151 | اجازه دهید به دامنه انتقال $U(x_{b},x_{a})$ برای یک ذره آزاد بین دو نقطه $x_{a}$ و $x_{b}$ در فرمول انتگرال مسیر فاینمن نگاه کنیم * $U( x_{b},x_{a}) = \int_{x_{a}}^{x_{b}} \mathcal{D} x e^{\frac{i}{\hbar}S}$ ($S$ عمل کلاسیک است). اغلب گفته می شود که مکانیک کلاسیک را در حد $\hbar \rightarrow 0$ بدست می آوریم. سپس فقط عمل کلاسیک کمک می کند، زیرا اصطلاحات با $S$ غیر کلاسیک یکدیگر را به دلیل فاز نوسانی شدید خنثی می کنند. این منطقی به نظر می رسد. اما وقتی به معادله حرکت هایزنبرگ برای عملگر $A$ * $\frac{dA}{dt} = \frac{1}{i \hbar} [A,H]$ نگاه میکنیم حد $\hbar \rightarrow 0$ هیچ معنایی ندارد (به نظر من) و مکانیک کلاسیک را بازتولید نمی کند. اساساً، کل روند کوانتیزاسیون متعارف معنی ندارد: * $\\{\cdots,\cdots\\} \rightarrow \frac{1}{i \hbar} [\cdots,\cdots]$ من نیستم درک کنید، چه زمانی $\hbar \rightarrow 0$ نتیجه معقولی می دهد و چه زمانی نه. این سوال در اینجا مطرح شد: حد کلاسیک مکانیک کوانتومی. اما بحث فقط مربوط به یک نمونه خاص از این انتقال بود. آیا کسی اطلاعات کلی تری در مورد محدودیت $\hbar \rightarrow 0$ دارد؟ | چه زمانی $\hbar \rightarrow 0$ یک انتقال معتبر از مکانیک کوانتومی به مکانیک کلاسیک را ارائه می دهد؟ چه زمانی و چرا شکست می خورد؟ |
25073 | چه قدرتی از تلسکوپ برای رصد برخی از قمرهای غیر گالیله ای مشتری لازم است؟ تلسکوپ فعلی من با بزرگنمایی 50 قمرهای گالیله را به خوبی تشخیص می دهد، اما حدس می زنم که بسیار کمتر از آنچه برای رصد هر یک از قمرهای کوچکتر لازم است باشد. با توجه به اینکه بزرگترین آنها 5 درصد از اندازه کوچکترین قمر گالیله است (طبق آنچه در ویکی پدیا، در _قمرهای مشتری_ پیدا کردم)، آیا حتی می توان آنها را با تلسکوپ آماتور رصد کرد؟ | رصد قمرهای غیر گالیله ای مشتری |
114248 | در جریان ثابت، هوایی که سریعتر جریان می یابد باعث کاهش فشار می شود، فشار کمتر باعث حرکت سریعتر می شود یا دقیقاً هر دو همزمان؟ همچنین چگونه است که ما در مورد فشار سیال صحبت می کنیم، اگر در واقع این اصطلاح فشار از فشاری است که خارج از سیستم بلافصل است (طبق مشتق، زیر را ببینید). $$dW=p_1A_1ds_1 - p_2A_2ds_2$$ * $dW$ کاری است که روی سیستم انجام می شود * $p_1A_1ds_1$ کاری است که توسط فشاری خارج از سیال و در همان جهت جریان است * $p_2A_2ds_2$ کاری است که توسط یک فشار در انتهای دیگر سیستم که مخالف جهت جریان است. * اگر این بلافاصله مشخص نیست، من یک لوله بسته را در نظر دارم و سیستم من یک عنصر سیال در آن لوله است. نکته آخر: چگونه هر اثر نسبیتی را برای معادله برنولی حل می کنید؟ مثلاً فرض کنید من در ماشینی با سرعت معین هستم، آیا فشار داخل ماشین من از فشار بیرون بیشتر است یا کمتر؟ خب این بستگی به چارچوب مرجع و غیره دارد. ویرایش: ماشین پلمپ نیست. | اصل برنولی |
55421 | آیا تلاشی برای درک محدودیت هابل به عنوان یک پدیده کوانتومی انجام شده است؟ به نظر می رسد که آنها هم همین را پیشنهاد می کنند. | ثابت هابل و ثابت پلانک |
117263 | انرژی یک الکترون روی اتم $H$ با فرمول: $-13.6 \; \text{eV}/n^2$. مقدار ثابت از ثابت دی الکتریک $H$ و جرم موثر الکترون متولد می شود. سوال من این است: از این فرمول می توان برای تخمین انرژی یک الکترون در پتانسیل کولن دلاری Si$ استفاده کرد؟ آیا استفاده از مقادیر مناسب $\epsilon$ و جرم موثر الکترون کافی است؟ | پتانسیل کولن در اتم هایی غیر از هیدروژن |
130632 | قانون مدار آمپر $$\oint B\cdot d\ell~=~ \mu_0I$$ را بیان میکند ما میتوانیم از آن برای استخراج میدان مغناطیسی یک سیم حامل جریان بینهایت طولانی استفاده کنیم. سوال من این است که چرا سیم باید بی نهایت طولانی باشد؟ میدانم که ربطی به ثابت بودن و مماس بودن $B$ با حلقه در هر نقطه برای ارزیابی آسان انتگرال دارد، اما نمیتوانم توضیحی برای سؤالم پیدا کنم. | شک در مورد قانون مدار آمپر |
9869 | فرض کنید یک گلوله 2 گرمی با سرعت 200 کیلومتر در ساعت در حال سقوط است. حال چگونه میتوانیم زمانی را بدانیم که پس از آن سرعت نهایی را به دست میآورد. همچنین هنگامی که سرعت نهایی خود را به دست آورد، نیروی اصطکاک و گرانش برابر می شود و شتابش متوقف می شود، در این مرحله نیروی اصطکاک وارد بر آن ثابت می شود یا به افزایش و همچنین کاهش سرعت جسم ادامه می دهد. | سرعت ترمینال |
130519 | توضیح میدهیم که emf حرکتی به این دلیل القا میشود که بارها در یک رسانا همراه با هادی حرکت میکنند و در نتیجه یک نیروی مغناطیسی آنها را به یک طرف رسانا فشار میدهد. اما در مورد یک هادی ساکن با v=0 چگونه میدان مغناطیسی متغیر می تواند بر بارهای ثابت داخل یک هادی ساکن نیرو اعمال کند؟ اگر بگوییم بارها (الکترونها در این مورد) در حرکت تصادفی هستند بنابراین تحت نیروی مغناطیسی قرار می گیرند، در این صورت میدان مغناطیسی ثابت نیز باید emf را القا کند؟ ممنون میشم اگه به سوالم جواب بدین | emf القایی در هادی ثابت که در میدان مغناطیسی متغیر قرار دارد |
16267 | با در نظر گرفتن یک سلول دانیل، آیا می توان با استفاده از تغییرات دمای اتمسفر (به عنوان مثال) برای اصلاح ثابت تعادل واکنش، انرژی الکتریکی بی پایان ایجاد کرد؟ اگر این سوال پیش پا افتاده است عذرخواهی می کنم. | آیا می توان انرژی شیمیایی را به انرژی الکتریکی با اصلاح ثابت تعادل تبدیل کرد؟ |
105072 | من در حال بررسی چند یادداشت مقدماتی در مورد انتگرال مسیر (برای QFT) بودم، و با این معادله برای موقعیت و تکانه در نمایش شرودینگر (موقعیت) گیر کردم، $$ \hat{1} =\int dq\;\left|q\ راست>\چپ<q\راست|, $$ $$ \hat{Q} =\int dq\;\left|q\right>q\left<q\right|, $$ $$ \hat{P} = \int dq\;\left|q\right>\bigg(-i\hbar\frac{\partial}{\partial q}\bigg)\left<q\right| .$$ این یک چیز کاملاً ساده به نظر می رسد، اما در جایی گیر کرده ام، ببخشید اگر مسخره است. | عملگرهای مومنتوم و موقعیت در نمایش شرودینگر |
64444 | با الهام از این سوال، سوال دیگری را می پرسم. از نظر تئوری، پتانسیل کولن در دوبعدی با لگاریتم فاصله متناسب است. در آزمایشها، اگرچه الکترونها در یک محیط شبه دو بعدی محدود میشوند، اما در واقع در فضای سه بعدی وجود دارند. چرا پتانسیل کولن در آزمایشهای شبه دو بعدی هنوز با لگاریتم فاصله متناسب است؟ | چرا پتانسیل کولن در آزمایش های شبه دو بعدی با لگاریتم فاصله متناسب است؟ |
131712 | در دینامیک سیالات، چگالی نیرو روی خط گرداب $\bf{f} = \rho \bf{u} \times \bf{\omega}$ است. در فابر، دینامیک سیالات برای فیزیکدانان، فصل. 4، این از قیاس با مغناطیساستاتیک «مشتقشده» است، اما به نظر نمیرسد این قیاس اسکن شود (اگر در خانه دنبال میکنید، بالای صفحه 129؛ به نظر میرسد که فابر از اصل برنولی استفاده میکند، حتی اگر جریان در شکل 4.4 باشد. غیرقابل چرخش در آن سوی مرز نیست، برخی گام های ضمنی دیگر نیز در این قیاس وجود دارد که من فکر نمی کنم به خوبی توجیه شوند، اما این چنین است. به کنار.) آیا می توانید این نیرو را از اصول اولیه سیالات استخراج کنید، مثلاً از معادلات اویلر برای جریان تراکم ناپذیر؟ من سعی کردم $\rho \bf{u}\cdot\nabla\bf{u} = \nabla(\frac{1}{2}\rho u^2) - \rho \bf{u}\times بنویسم \bf{\omega}$، اما من نمیتوانم آرگومانی برای انتقال عبارت $\rho\bf{u}\times\bf{\omega}$ به سمت نیروی معادله پیدا کنم. | مبنای فیزیکی نیروی $\rho \bf{u} \times \bf{\omega}$ روی یک خط گرداب سیال چیست؟ |
64442 | قانون اول می گوید که تغییر در انرژی داخلی برابر است با کار انجام شده روی سیستم (W) منهای کار انجام شده توسط سیستم (Q). با این حال، آیا $Q$ می تواند هر نوع کاری باشد، مانند کار مکانیکی؟ به عنوان مثال، اگر یک رشته به یک بلوک متصل شود و برای حرکت بلوک کششی ایجاد شود، گرم می شود؟ و در مورد کار انجام شده بر روی سیستم توسط گرانش هنگام سقوط یک جسم چطور؟ آیا وقتی این اتفاق می افتد، انرژی داخلی تغییر می کند؟ | قانون اول ترمودینامیک؟ |
2767 | امواج الکترومغناطیسی را می توان توسط یک هادی کامل محافظت کرد. در مورد میدان های گرانشی یا امواج چطور؟ | آیا از نظر تئوری می توان از میدان های گرانشی یا امواج محافظت کرد؟ |
64447 | معلم من به من گفت که مقدار کل کار انجام شده روی گاز یا توسط گاز را می توان با ناحیه محصور در فرآیند در یک نمودار PV نشان داد. این فقط برای فرآیندهای غیر همدما معتبر است، درست است؟ | ترمودینامیک، نمودارهای PV؟ |
110038 | من سعی کردم ثابت کنم که برای همان طول فنر، یک موج یک بعدی که در بهار 2 سریعتر از فنر 1 حرکت می کند، ثابت بهار آن کمتر از ثابت فنر 1 خواهد بود. این شروع اثباتی است که من سعی کردم انجام دهم. : $$w = \sqrt{\frac km} = 2π \cdot \nu$$ $$\nu = \frac{1}{2π} \cdot \sqrt{\frac km}$$ $$k = m \cdot \nu^ 2 \cdot 4π ^ 2$$ چه چیزی را از دست داده ام؟ | ثابت بهار - امواج |
81742 | 1. چرا اصل D'Alembert $$\sum_{i} ( {F}_{i} - m_i \bf{a}_i )\cdot \delta \bf r_i = 0$$ بر حسب ** بیان شده است جابجایی های مجازی** به جای جابجایی های واقعی؟ 2. چرا اینقدر لازم است که زمان در جابجایی ها یخ بزنیم؟ 3. همچنین، $\sum_{i} ( {F}_{i} - m_i \bf{a}_i )\cdot d \bf r_i$ در صورت وجود چه چیزی مطابقت دارد؟ به عبارت دیگر ارزش بیان با جابجایی های واقعی به جای مجازی چقدر خواهد بود؟ | اصل دالامبر: ضرورت جابجایی های مجازی |
126841 | > یک میله با طول محدود به موازات یک میدان مغناطیسی که دارای یک > تغییر بزرگی است (مثلاً یک تغییر سینوسی) تراز می شود، با توجه به رسانایی > و نفوذپذیری میله و فرض یک عمق پوست بزرگ، یک بیان > برای توان متوسط به دست می آید. اتلاف در میله رشته فکری من با تلاش برای محاسبه ضریب پوینتینگ روی سطح میله شروع می شود. میدان مغناطیسی داخل ماده، میدان مغناطیسی پیچیده ای نخواهد بود، زیرا عمق پوست زیاد در نظر گرفته می شود، زیرا هیچ میرایی در نظر گرفته نمی شود. با این حال، من در استخراج یک عبارت برای میدان الکتریکی گیر کرده ام. هر فکری؟ | میله محدود با میدان مغناطیسی متغیر با زمان |
31429 | از آنجایی که زمین چرخش خود را کاهش می دهد و تا آنجا که من می دانم، هر روز در هر 1.5 سال یک ثانیه بیشتر می شود، یک روز زمین در نزدیکی شکل گیری زمین چقدر بود (4.5 میلیارد سال پیش)؟ من فرض نمیکنم که فقط 4.5b/1.5 را انجام دهم و از آن کم کنم، زیرا شما فکر میکنید که نرخ تغییر خودش در حال تغییر است، همانطور که در اینجا از ویکیمدیا مشاهده میشود. این یک نمایش گرافیکی از داده های خدمات چرخش زمین و مرجع سیستم های مرجع بین المللی است. آنها تصمیم می گیرند که زمان یک ثانیه کبیسه چه زمانی است (آخرین مورد در 30 ژوئن 2012) داده ها را می توان در اینجا یافت. | یک روز در زمان خلقت زمین چقدر طول کشید؟ |
57857 | شباهتهای زیادی بین میدانهای الکتریکی و گرانشی وجود دارد و علاوه بر این، یک اتاق را میتوان از نظر الکتریکی محافظت کرد به طوری که به سادگی با احاطه کردن آن با یک رسانا، میدان الکتریکی وجود نداشته باشد. چرا اتاق را نمی توان از نظر گرانشی محافظت کرد؟ ربطی به جرم داره؟ | محافظ الکتریکی در مقابل گرانشی |
68149 | من می خواهم از نظر تئوری ساختار مدارهای الکتریکی را بفهمم. منظورم قانون اهم یا قانون القاء نیست... به عنوان مثال. مقاومت $R$، ظرفیت $C$، سلف $L$ و EMF $\mathcal E$ _و ضرایب در معادله دیفرانسیل خطی مرتبه دوم_ برای شارژ خازن $q$ $$ L\ddot{q} وجود دارد. + R\dot{q} + \frac{1}{C}q = \mathcal E $$ آیا میتوان سایر عناصر مدارها را به همین ترتیب درک کرد؟ آیا می توان یک طبقه بندی از همه عناصر ممکن استنتاج کرد؟ | طبقه بندی عناصر مدار |
57283 | فرض کنید با قطار در حال سفر هستیم. مسیر دارای دو بخش است: یکی در سطح زمین و دیگری در حال حرکت در سطح شیب دار. شیب سطح شیبدار $\arctan\frac{a}{g}$ با افقی است، که $a$ شتاب قطار در زمین هموار و $g$ شتاب ناشی از گرانش است. قطار روی سطح شیب دار شتاب نمی گیرد، اما با سرعت ثابتی حرکت می کند. آیا میتوانیم در کجا هستیم (البته در داخل قطار نشستهایم!) وقتی فقط یک آونگ روی سقف آویزان شدهایم، نظر بدهیم. (_ویندوزها سیاه شده اند_)  | ما کجا هستیم: روی زمین هموار یا روی سطح شیب دار - در حال حرکت در قطار؟ |
95385 | کوچکترین فاصله اندازه گیری شده که میون نقطه ای در نظر گرفته می شود چقدر است. من می دانم که برای الکترون نزدیک به 0.001 فمتومتر است. به نظر می رسد فرض شود که این برای میون یکسان است. با این حال، من نمی توانم این آمار را برای میون در جستجوی گوگل پیدا کنم. فکر من در این مورد این است که اگر آنها یک شعاع میونی باشند، به وضوح نشان میدهند که زیرساختی در پارک توپ 0.04 فمتر متری است، میتواند بر جابجایی بره تأثیر بگذارد و ممکن است اختلاف در اندازهگیریهای اخیر شعاع پروتون و احتمالاً میون مغناطیسی آنامول را توضیح دهد. لحظه؟ | کوچکترین فاصله اندازه گیری شده که میون نقطه ای در نظر گرفته می شود چقدر است؟ |
8741 | متون مقدماتی و گزارش های رایج در مورد اینکه چرا CMB «یک بار داغ» را به عنوان امواج مایکروویو می بینیم تقریباً همیشه چیزی در مورد «خنک شدن» فوتون ها از زمان انفجار بزرگ می گویند. اما آیا این گمراه کننده نیست؟ آیا این فوتون ها دارای طول موج های طولانی (خنک) نیستند زیرا از زمان گسیل شدن آنها فضا منبسط شده است. هیچ فرآیند خنک کردن جداگانه ای وجود ندارد، وجود دارد؟ | آیا فوتون های CMB سرد شده اند یا کشیده شده اند؟ |
51879 | منظور من این است، فرض کنید میتوانیم به نحوی یک کیلوگرم ماده را به دست آوریم و آن را با خیال راحت مهار کنیم. حالا فرض کنید میخواهیم با استفاده از این کیلوگرم بمب بسازیم، حالا دو راه داریم، یا یک کیلوگرم ماده دیگر را در خود بمب ذخیره کنیم و وقتی میخواهیم بمبی را منفجر کنیم، ماده و پادماده به همدیگر برخورد کنند، یا فقط کیلوگرم را در معرض هوا قرار دهید و منفجر شود. اما، سوال من در اینجا ساده است، هر یک از راههای ذکر شده قبلی فقط به اولین ذرات که یکدیگر را لمس میکنند اجازه میدهد تا از بین بروند و بقیه ماده و پادماده را به روشهای مخالف ارسال کنند و واکنش را سختتر و کندتر ادامه دهند. من می دانم که در نهایت کل کیلوگرم از بین خواهد رفت، اما همه چیز به سرعت واکنش در مواد منفجره مربوط می شود و این تفاوت اصلی بین راکتورهای هسته ای و سلاح های هسته ای است. بنابراین، آیا راهی برای اطمینان از اینکه ماده و پادماده با سرعت بالایی از واکنش یکدیگر را به طور کامل نابود می کنند وجود دارد؟ | چگونه تضمین کنیم که یک کیلوگرم پادماده به سرعت یک کیلوگرم ماده دیگر را از بین می برد؟ |
22868 | من تابع انتقال برای سیستم دمپر جرم فنری را $$G(s)=\frac{1}{ms^{2}+bs+k}،$$ پیدا کردم و اکنون باید بهره این انتقال را پیدا کنم. تابع من می دانم که سود $G=|G(j\omega)|$ است، اما من واقعاً مطمئن نیستم که چگونه سود یک تابع انتقال را با یک عبارت درجه دوم در مخرج پیدا کنم. | چگونه می توانم سود این تابع انتقال را پیدا کنم |
44082 | آیا (از نظر SI) یادداشت واحدهایی با بیش از یک پیشوند صحیح است؟ من چندین ماه است که این موضوع را با دوستان در میان گذاشته ام، اما هنوز منبع مناسبی برای اظهارات خود پیدا نکرده ایم. نمونه هایی برای نمادهای مختلف میدان الکتریکی E1 = 1 MV/m E2 = 1 kV/mm E3 = 10 kV/cm. | واحدهای SI با بیش از یک پیشوند در کسری |
56150 | من در حال گذراندن دوره ای در زمینه تئوری میدان کوانتومی هستم که در آن ابهاماتی در مورد طرح عادی سازی مجدد که ما استفاده می کنیم (و در ذهن من مشابه آن) وجود دارد. ظاهراً منظور مدرس از MS-bar بوده است. به هر حال، در مورد سوال. سهم* 1 حلقه ای را در تابع همبستگی 4 نقطه ای 1PI نظریه phi-4 در ابعاد $d=4-\epsilon$ در نظر بگیرید، یعنی لاگرانژ $$L=-\frac است{1}{2}(\ جزئی \phi)^2 -\frac{1}{2}m^2 \phi^2-\frac{1}{4!} \mu^\epsilon \lambda \phi^4$$ که در آن $\mu$ یک مقیاس جرمی است که برای بیبعد کردن $\lambda$ لازم است، همانطور که $\epsilon$ را تغییر میدهیم. قوانین فاینمن عبارتی به شکل $$\frac{(\mu^{ \epsilon}\lambda)^2}{2} \int \frac{d^d k}{(2 \pi)^d}\ به دست میدهد. frac{1}{(k^2 +m^2)((k+p)^2+m^2)}$$که در آن $p$ مجموع معینی از گشتاور خارجی است که در نهایت به کاهش مییابد $$\frac{\lambda^2}{2 (4 \pi)^2} \int_0^1 d\alpha \ (m^2 + p^2 \alpha (1-\alpha))^{-\frac {\epsilon}{2}} \Gamma\left(\frac{\epsilon}{2}\right) \mu^{2 \epsilon} [4\pi]^{\frac{\epsilon}{2}}$$من به وضوح میتوانم یک عامل $\mu^\epsilon$ را به $ (m^2 + p^2 \alpha (1-\alpha) بکشم ))^{-\frac{\epsilon}{2}}$ برای دریافت $\left(\frac{m^2 + p^2 \alpha (1-\alpha)}{\mu^2}\right)^{-\frac{\epsilon}{2}}$ به طوری که نتیجه نهایی و متناهی در 1 حلقه شبیه $$ -\frac{\lambda شود ^2}{2 (4 \pi)^2} \int_0^1 d\alpha \log\left(\frac{m^2 + p^2 \alpha (1-\alpha)}{\mu^2}\right) +\text{2 اصطلاح دیگر*}$$ _اما عامل دیگر $\mu^\epsilon$ کجا ناپدید شد؟_ ' دور همراه با فاکتور $ [4\pi e^{-\gamma}]^{\frac{\epsilon}{2}}$? به نظر می رسد که می توان این کار را با این ترتیب انجام داد، اما آیا این به ترتیبات حلقه بالاتر تعمیم می یابد، به عنوان مثال، آیا نسخه ای وجود دارد که به ما بگوید چند عامل $\mu^\epsilon$ برای دور کردن متقابل وجود دارد؟ توجه داشته باشید که در تئوری phi-3 با در نظر گرفتن سهم 1 حلقه ای به تابع همبستگی 2 نقطه ای 1PI یک انتگرال حلقه یکسان به دست می آوریم، تفاوت این است که $(\mu^{ \epsilon}\lambda)^2 \to ( \mu^{ \frac{\epsilon}{2}} g)^2$ (که $g$ ثابت جفت شدن فی-3 است) در جلوی انتگرال. بنابراین آن نمودار به نوعی این مشکل را ندارد. *دو سهم دیگر با جابجایی لحظه بیرونی بدست می آید. اینها عبارات انتگرال یکسانی دارند. ویرایش: من این را به طور کامل یادداشت خواهم کرد. عبارت داخل انتگرال را می توان به صورت $$(m^2 + p^2 \alpha (1-\alpha))^{-\frac{\epsilon}{2}} \Gamma\left(\frac{\ نوشت epsilon}{2}\right) \mu^{2 \epsilon} [4\pi]^{\frac{\epsilon}{2}} =\left(\frac{m^2 + p^2 \alpha (1-\alpha)}{\mu^4}\right)^{-\frac{\epsilon}{2}}\Gamma\left(\frac{\epsilon}{2}\right) [4\pi ]^{\frac{\epsilon}{2}}=\left(1-\frac{\epsilon}{2}\log\left(\frac{m^2 + p^2 \alpha (1-\alpha)}{\mu^4}\right)\right) \frac{2}{\epsilon} [4\pi e^{-\gamma}]^{\frac{\epsilon}{2 }}$$ یا به صورت $$=\left(1-\frac{\epsilon}{2}\log\left(\frac{m^2 + p^2 \alpha (1-\alpha)}{\mu^2}\right)\right) \frac{2}{\epsilon} [4\pi e^{-\gamma}\mu^2]^{\frac{\ epsilon}{2}}$$ که در آن دو برابری آخر هر دو بسط مجانبی در $\epsilon$ به صورت $\epsilon \to 0$ هستند. اگر بخواهم، با این ترتیب میتوانم آخرین براکت مربع را در مقابل ترم جذب کنم و عملاً آن را نادیده بگیرم. | مقیاس توده را نمی توان پیدا کرد. محاسبه با استفاده از طرح کمینه تفریق اصلاح شده و تنظیم ابعادی |
17673 | به عنوان مثال، آیا چند مولکول با انرژی بیشتر حجمی را در مایعی که در آن جاذبه مولکولی غلبه کرده و مولکول های پرانرژی می توانند به طور تصادفی حرکت کنند، خارج می کنند؟ از کجا می توانم در مورد این موضوع بیشتر بدانم؟ | فیزیک درست در هنگام تشکیل حباب چیست؟ |
57282 | فرض کنید یک ماده الاستیک تصادفی وجود دارد. طول آن $L$ است و کرنش کششی آن $\epsilon= (L-L_0)/L_0$ اکنون، وقتی کسی آن را می کشد، موارد زیر صادق است: $dW_{tot}=FdL =\sigma AdL=\sigma A L d \epsilon$ چرا می توانیم آخرین مرحله را انجام دهیم یا به عبارت دیگر: چرا $dL = L d\epsilon$ است؟ | چرا $dL = L d\epsilon$ است؟ |
64441 | درک من از GR این است که انحنای فضازمان منعکس کننده چگالی انرژی-ماده است. آیا خود انحنا انرژی دارد؟ یا اگر انرژی به انحنا اختصاص داده شود، به سادگی چگالی انرژی را در آن نقطه منعکس می کند؟ | آیا انحنای واقعی فضازمان انرژی را نگه می دارد؟ |
117265 | آیا یک الکترون می تواند در یک رسانا تغییر جهت دهد؟ یا محدود به این کار است؟ چرا نمی تواند برای اتم های خود رسانا تغییر جهت دهد؟ چرا اگر تغییر جهت الکترون بر بزرگی نیروی لورنتس تأثیر بگذارد؟ در واقع، اینطور است؟ با توجه به فرمول: $ F$ = $q$$[$ $E$ + $v\times$ $B$$]$ اینطور فرض میشود، اما چرا تغییر جهت باعث تغییر سرعت میشود. ? در اینجا نمونه ای از پرتو الکترونی بینگ است که می تواند منحنی کند:  | آیا یک الکترون می تواند در یک رسانا تغییر جهت دهد؟ |
9084 | فرض کنید یک موج الکترومغناطیسی شناخته شده با اندازه محدود داریم که در جهت خاصی منتشر می شود. یک کاوشگر در راه است. این EMW یک میدان خارجی برای شارژ است. EMW دارای یک تکانه انرژی (یکپارچه در کل فضا) است. پس از عمل بر روی شارژ کاوشگر، موج به راه خود ادامه می دهد. در پایان، انرژی موج اولیه (در جایی جابجا شده است)، انرژی جنبشی بار (امیدواریم شروع به حرکت کند)، و انرژی EMF تابشی که در جهات دیگر منتشر می شود، داریم. بنابراین انرژی کل ممکن است با انرژی اولیه متفاوت شود. چگونه می توان نشان داد که کل انرژی در این حالت حفظ شده است؟ این یک پراکندگی کامپتون نیست. فقط یک مشکل الکترودینامیک معمولی. چگونه انرژی EM می تواند به طور مناسب تغییر کند؟ از طریق تداخل مخرب؟ چگونه می توان آن را نشان داد که آیا میدان فرود تابعی از فضا-زمان شناخته شده است؟ ویرایش: من می توانم یک موج طولانی نیم دوره ای از یک فرستنده رادیویی ساطع کنم:$E(t)=E_0 sin(\Omega t)، 0 < t < \pi/\Omega $. سپس سرعت شارژ نهایی به وضوح با صفر متفاوت خواهد بود: $ma=F(t), v(t>\pi/\Omega)=\int_{0}^{t}F(t')dt'=\frac {2qE_0}{m\Omega}$. علاوه بر این، خود شارژ در طول دوره شتاب موج جدیدی از خود ساطع می کند. انرژی تابیده شده تنها کسر کوچکی از $\frac{mv^2}{2}$ است. چه چیزی می تواند تضمین کند که کل انرژی ثابت باقی می ماند؟ **ویرایش 2**: خوب، اجازه دهید کار را ساده کنیم. من نمی دانم که آیا ساده ترین مشکل در CED وجود دارد که در آن کل انرژی با بار تابشی به طور صریح حفظ شود؟ | بقای انرژی در الکترودینامیک |
125916 | از آزمایشهای دو شکافی میدانیم که ذرات رفتار موج مانندی دارند: آنها از نظر آماری یک الگوی تداخلی را تشکیل میدهند. سوال من این است: آیا این رفتار موج مانند شبیه رفتار فوتون ها است؟ به طور دقیق تر: * آیا آنها مانند امواج عرضی رفتار می کنند؟ به عنوان مثال: آیا می توانید یک پرتو الکترونی را قطبی کنید؟ * آیا می توانید (در داخل) پرتو ذرات را منعکس و شکست دهید؟ به عنوان مثال می توانید یک عدسی یا منشور از پرتوهای الکترونی شکستی بسازید؟ * اگرچه فوتون ها خنثی هستند، اما می توانند باعث ایجاد جریان در میله گیرنده شوند، بنابراین رادیو کار می کند. آیا ذرات دیگر می توانند این کار را انجام دهند؟ به عنوان مثال، آیا میتوانید یک رادیو را برای دریافت نوترونها یا الکترونهای بسیار کند تنظیم کنید (که طول موج دو بروگل به اندازه کافی بزرگ است) | آیا ذرات مانند امواج الکترومغناطیسی رفتار می کنند؟ |
22867 | آیا جبر انتزاعی در نسبیت نظری و/یا کیهان شناسی مفید است؟ اگر چنین است، آیا کسی میتواند به من چند مثال بزند یا اگر کتاب خوبی است، با این تاکید به من اشاره کند؟ پیشاپیش ممنون | جبر انتزاعی در نسبیت و کیهان شناسی؟ |
107501 | تا آنجا که من می دانم، پراکندگی رامان از پراکندگی استوک ها و ضد استوک ها است که نور لیزر با ارتعاشات مولکولی تعامل دارد. بنابراین می دانیم که نور لیزر با ارتعاشات مولکولی برهمکنش می کند در کریستال می تواند باعث پراکندگی رامان شود. در مورد نسل دوم هارمونیک، امواج پمپ با فرکانس w از کریستال عبور می کنند و امواجی با 2w ایجاد می کنند. من اطلاعاتی را از اینترنت جستوجو کردهام و همه این پدیده را با روشهای ریاضی توضیح دادهاند، اما میخواهم دقیقاً مدل فیزیکی را بدانم که در کریستال چه اتفاقی میافتد که هارمونیک دوم را ایجاد میکند. آیا این همان پراکندگی رامان است (امواج تصادفی با ارتعاشات مولکولی تعامل دارند)؟ | تفاوت بین پراکندگی رامان و نسل دوم هارمونیک در کریستال چیست؟ |
68143 | من یک لوله اشعه ایکس دارم. وقتی طیف را می بینم متوجه خطوط مشخصه آند می شوم. اگر بخواهم یک خط مشخصه را جذب کنم باید چه کار کنم؟ من فکر کردم که می توانم یک فیلتر اضافه کنم. اما.. کدام فیلتر؟ آیا باید عنصری به گونهای باشد که انرژی محدود شده برای الکترونهای پوسته K کمتر از انرژی خط مشخصهای باشد که میخواهم جذب کنم؟ خیلی ممنون | نحوه جذب یک خط مشخصه در یک طیف |
130512 | در رابطه تنش-کرنش برای یک سیم کشیده، می گوییم $\frac{F}{A}=Y\frac{β}{l}$; که β تغییر طول است و بقیه معنی معمول خود را دارند. ما همچنین می گوییم که هر بار که تغییر نسبی در طول وجود دارد، تغییر نسبی در قطر وجود دارد، یعنی با نسبت پواسون به دست می آید. سوال من این است که برای یک نیروی معین، همانطور که عرض سیم نیز با طول تغییر می کند، سطح مقطع نیز باید تغییر کند. بنابراین، وقتی نیرو شروع به عمل می کند، مساحت به طور مداوم شروع به کاهش می کند. بنابراین، مساحت را نمی توان مانند معادله مدول جوان ثابت در نظر گرفت. همچنین، اگر قطر متناسب با افزایش طول کاهش مییابد، هر بار که طول افزایش مییابد، سطح مقطع کمتری خواهد داشت و این باعث افزایش طول میشود. بعد از مدتی، سیم آنقدر نازک می شد که می شکست. بنابراین برای هر نیروی کوچکی، سیم می شکند. لطفا توضیح دهید که چرا این درست نیست و چرا رویکرد من نادرست است. | چرا انقباض عرض سیم را در محاسبه رابطه کرنش تنش برای سیم کشیده در نظر نمی گیریم؟ |
97882 | با عرض پوزش برای سوال احمقانه، اما من مدت زیادی است که در این مورد فکر می کنم. بعد از باران وقتی به خانه میرسم، زیره خیس کفشم را روی زمین میمالم و صدایی بسیار تند (بلند بلند) میشنوم (شاید مهم باشد که بگویم زیره کفش من از لاستیک است و کف آن چوبی است). چرا یک لاستیک مرطوب روی یک کف چوبی چنین صدای بلندی ایجاد می کند؟ آیا اصطکاک ربطی به این دارد؟ با تشکر | چرا وقتی کفش خود را روی زمین میمالید، صدای شدیدی میشنوید؟ |
57285 | آیا آزمایش قابل قبولی وجود دارد که توسط آن بتوان نوسانات کایرالیتی در الکترون ها را به صورت تجربی مشاهده کرد، مانند برخی از قیاس با آزمایش های نوسانات نوترینو؟ | آیا نوسانات کایرالیتی الکترون به صورت تجربی قابل مشاهده است؟ |
90658 | کارول تعریف ایزوتروپی را در نقطه ای به عنوان بردار $V$ و $W$ در $T_{p}M$ ارائه می دهد، مقداری ایزومتری وجود دارد که می تواند $V$ را به جلو هل دهد به طوری که به موازات $W$ ختم شود. من می فهمم که این چه می گوید، اما اگر عنصر خط برای فضازمان در برخی از سیستم مختصات به من داده شود، بهترین راه عملی برای بررسی اینکه آیا فضازمان دارای ناهمسانگردی است چیست؟ | بهترین راه برای بررسی ناهمسانگردی با توجه به تانسور متریک |
56158 | در مسائل عدسی گرانشی مرسوم است که هم منبع پسزمینه و هم جرم منحرف کننده (مثلاً یک اختروش پسزمینه و یک کهکشان پیشزمینه که بهعنوان عدسی عمل میکند) در یک صفحه نمایش داده شود. سپس، مشکل عدسی را می توان به عنوان یک نگاشت بین صفحه منبع بدون لنز و صفحه تصویر لنزدار در نظر گرفت. در چنین تبدیلهایی، ژاکوبین ارزیابی شده در نقطهای از صفحه مبدا، بیان میکند که چگونه یک ناحیه بینهایت کوچک واقع در اطراف آن نقطه افزایش مییابد. توزیع جرم و جرم لنز، موقعیتهای نسبی و فواصل درگیر باعث ایجاد سناریوهای متفاوتی میشود. حالت ویژه ای که در آن اعوجاج ها بسیار کوچک هستند که توسط تلسکوپ ها قابل حل نیستند، رژیم میکرولنزینگ نامیده می شود. به طور معمول، یک جسم تاریک و نامرئی مانند یک سیاره شناور، اتفاقاً به صورت عرضی از مقابل یک ستاره پسزمینه عبور میکند. تصویر ستاره پسزمینه دچار تقویت و اعوجاج میشود که حل نشده است، اما تغییر در روشنایی با شکل منحنی نور بسیار معمولی تشخیص داده میشود. منحنی نور اندازهگیریشده یک رویداد میکرولنزینگ را میتوان به پارامترهای فیزیکی مشکل مرتبط دانست، زیرا تغییر در روشنایی یک تصویر دارای لنز را میتوان به سادگی با تقسیم مساحت تصویر لنزدار بر ناحیه تصویر منبع بدون لنز مدلسازی کرد. اگر می توان این کار را انجام داد، به این دلیل است که میانگین شار سطح تصویر برابر با منبع است. یعنی عدسی گرانشی می تواند یک منبع کوچک را در آسمان بزرگتر نشان دهد، اما به زبان ساده، هر اینچ مربع از تصویر دارای روشنایی یکسانی با هر اینچ مربع از منبع است. سوال من اینجا مطرح می شود، زیرا به نظر من کاملاً غیر شهودی به نظر می رسد و وقتی سعی می کنم توجیه دقیقی برای آن بیابم، همان جمله پنهانی را در هر کتاب، در هر بررسی، در هر مقاله می بینم که دیده ام: > * *به دلیل قضیه لیوویل، عدسی گرانشی سطح > روشنایی را حفظ می کند** (... و در نتیجه بزرگنمایی با تقسیم ناحیه فرورفته تصویر بر بزرگنمایی بدست می آید. منبع). هر نویسندهای که خواندهام، آن جمله را طوری رها میکند که انگار چیزی بسیار بدیهی است، و به سرعت وارد سوالات دیگر میشود. من سعی کردهام با مراجعه به کتابشناسی هر کتاب یا سندی که در آن مطلب آمده است، منشأ این ایده را ردیابی کنم. جالب اینجاست که من نوعی اثر انگشت از نقاط مبهم مانند این را تشخیص داده ام، الگویی که در بسیاری از اسناد تکرار شده است، گویی برخی از نویسندگان آن را درک نکرده اند و صرفاً از یکدیگر کپی کرده اند و تنها بخش هایی را که می فهمند توسعه داده و شخصی می کنند. در بین من به شدت هر یک از نقاط تاریک آن الگو را توسعه داده و حل کرده ام، اما این یکی حل نشده باقی مانده است. آیا ممکن است چیزی آشکار باشد؟ ** قضیه لیوویل چگونه برای فوتونها در امتداد ژئودزیک تهی اعمال میشود؟ ** من یک پیوند یا مرجع کاغذی مناسب را به عنوان یک پاسخ خوب میپذیرم. | قضیه لیوویل و مسیرهای نوری منحرف شده گرانشی |
133650 | فرض کنید، ما دو آهنربا، MA، MB، و یک آهنربای سوم MC در بین دو آهنربا داریم. قطب شمال هر آهنربا رو به قطب جنوب آهنرباهای دیگر است و آهنرباها به صورت افقی در کنار هم قرار می گیرند. آهنربا MC را با سرعتی بین سریع و آهسته می چرخانیم. آن وقت چه خواهد شد؟ منظورم این است که یک بار قطب شمال MC به قطب جنوب MA و قطب جنوب MC رو به قطب شمال MB شود، سپس لحظه بعد قطب جنوب MC به قطب جنوب MA و قطب شمال MC به قطب شمال MB روبرو شود. پس چه اتفاقی خواهد افتاد؟ | آهنربا در حال چرخش بین دو آهنربای دیگر |
22862 | من در حال کار بر روی مثالی هستم که برای مطالعه به من داده شده است. فرض کنید من یک پنل فتوولتائیک 2 متری در 4 متری روی سقف خود دارم که با شار خورشیدی $G_s = 700W/m^2$ تابیده شده است. داده شده: $\alpha_s = 0.83$ $\eta = P/\alpha_sG_sA = 0.553-0.001T_p/K$ $\epsilon = 0.90$ T_{sur} = T_\infty = 35^oC$ $h = 10W/m ^2K$ من می خواهم بفهمم چقدر برق تولید می شود. من با استفاده از معادله تعادل انرژی شروع می کنم. $E_{in} - E_{out} + E_{تولید شده} = E_{ذخیرهشده}$E_{in} = \alpha_sG_sA$ $E_{out} = \epsilon\sigma(T_s^4 - T_{sur}^ 4)A + h(T_s - T_\infty)$$E_{تولید شده} = -P_{elec}$E_{ذخیرهشده} = 0$ بسیار خوب، پس این اولین سوال من است - چرا $E_{generated} = -P_{elec}$ و نه $E_{generated} = +P_{elec}$؟ منفی از کجا آمد؟ پس از وصل کردن همه آن به معادله تعادل انرژی، دریافت می کنم: $\alpha_sG_sA -[\epsilon\sigma(T_s^4 - T_{sur}^4)A + h(T_s - T_\infty)]-P_{elec} = 0 دلار (0.83) (700) (2) (4) -[(0.90)(5.67X10^{-8})((T_p)^4 - (35+273)^4)(2)(4) + (10)(T_p - (35+273))]- (0.553-0.001T_p)(0.83)(700)(2)(4) = 0$ وصل کردن این به TI-89 من ماشین حساب، من T_p = -666.633$ یا T_p = 335.051$ دریافت می کنم بدیهی است که من T_p = 335$ می گیرم زیرا احتمالاً نباید زیر صفر مطلق برود :-) اما از آنجایی که من سوال می پرسم - ارزش منفی چقدر است نمایندگی؟ اصلا معنی داره؟ اکنون که $T_p$ دارم، آن را به $\eta = P/\alpha_sG_sA = 0.553-0.001T_p/K$ وصل می کنم تا توان تولید شده را حل کنم. اگر این کار را به این صورت انجام دهم، $P = 1010W$ دریافت می کنم. اما در اینجا یک مشکل خنده دار وجود دارد - اگر $T_p$ را به $\alpha_sG_sA -[\epsilon\sigma(T_p^4 - T_{sur}^4)A + h(T_p - T_\infty)]-P_{elec وصل کنم } = 0$، من $P = 1032W$ دریافت می کنم. چرا تفاوت؟ آیا ربطی به نحوه حل مشکل ماشین حساب دارد؟ یا جایی اشتباه هست؟ خیلی ممنون که به این موضوع نگاه کردید و مرا در مسیر درست هدایت کردید. | یافتن توان الکتریکی تولید شده با استفاده از انتقال حرارت |
68145 | انرژی اتصال هسته ای، انرژی مورد نیاز برای جداسازی نوکلئون ها در یک هسته است. و انرژی اتصال نیز به عنوان انرژی داده شده در هنگام تشکیل یک هسته از نوکلئون ها تعریف می شود. همچنین هر چه هسته بزرگتر باشد، انرژی بیشتری برای تجزیه آن لازم است، پس چرا این بدان معنا نیست که هسته های بزرگتر پایدارتر هستند؟ منظور من این است که اورانیوم انرژی اتصال کمتری در هر نوکلئون نسبت به آهن دارد، اما تعداد نوکلئون های بسیار بیشتری در اورانیوم نسبت به آهن وجود دارد، بنابراین کل انرژی اتصال بسیار بیشتر خواهد بود. اساساً نمیفهمم که چرا یک عنصر با همجوشی یا شکافت انرژی تولید میکند (چرا عنصر سبکتر با همجوشی انرژی میدهد نه شکافت و برعکس برای عناصر سنگین) به انرژی اتصال **در هر نوکلئون** بستگی دارد و نه کل انرژی اتصال | انرژی اتصال هسته ای |
71812 | فرض کنید من یک اتم با جرم شناخته شده دارم که از حالت برانگیخته به حالت پایه می رود که انرژی آن 14.4 دلار کو ولت دلار کمتر است. من می دانم که انرژی ساطع شده $14.4kV$ به انرژی فوتون و انرژی جنبشی اتم تبدیل شده است - این به معنای انرژی فوتون $E_\gamma <14.4keV$ است. من سعی کردم آن را اینگونه محاسبه کنم و یک حرف مزخرف دریافت کردم: \begin{align} E_{1} &= E_{2}\\\ \sqrt{ {E_{0~Fe}}^2 + {p_1}^2c^ 2 } &=\sqrt{ \left(E_{0~Fe} - E_\gamma\right)^2 + {p_2}^2 c^2 } \longleftarrow \substack{\scriptsize \boxed{p_1 = 0}~\boxed{p_2 = E_\gamma /c}}\\\ \sqrt{ {E_{0~Fe}}^2 + 0 } &= \sqrt{ \ چپ (E_{0~Fe} - E_\gamma\right)^2 + \frac{{E_\gamma}^2}{c^2} c^2 } \\\ E_{0~Fe} &= \sqrt{ \left(E_{0~Fe} - E_\gamma \right)^2 + {E_\gamma}^2 }\\\ {E_ {0~Fe}}^2 &= {E_{0~Fe}}^2 - 2E_{0~Fe}E_\gamma +{E_\gamma}^2 + {E_\gamma}^2 \\\ {E_\gamma}^2 + (-E_{0~Fe})E_\gamma + 0 &= 0\\\ &\Downarrow\\\ E_\gamma &= 0 \\\ E_\gamma &= E_{0~Fe} \end{align} هیچ یک از راه حل های معادله درجه دوم منطقی نیستند. کسی می تواند به من راهنمایی کند که کجا اشتباه کردم؟ * * * **ویرایش:** بعد از اینکه چند تا از نوشته های شما را خواندم دوباره در مورد وضعیت فکر کردم و معادله را به این صورت نوشتم. اما همچنان انرژی یک فوتون $E_\gamma$ بسیار زیاد است. آیا نباید کوچکتر از $14.4kV$ باشد؟ \begin{align} E_1&=E_2\\\ E_{0~Fe} + \Delta E &= \sqrt{{E_{0~Fe}}^2 + {p_2}^2c^2}\\\ E_{ 0~Fe} + \Delta E &= \sqrt{{E_{0~Fe}}^2 + \frac{{E_\gamma}^2}{c^2}c^2}\\\ E_\gamma &= \sqrt{\left(E_{0~Fe} + \Delta E\right)^2- {E_{0~Fe}}^2}\longleftarrow{\substack{\text{بگذارید فرض کنیم که یک Fe داریم atom}\\\\\text{که انرژی استراحت آن $E_{0~Fe}=53GeV$}}}\\\ E_\gamma &= \sqrt{\left(53\times10^9eV + 14.4\times10^ است 3 eV\right)^2 - \left(53\times10^9 eV\right)^2}\\\ E_\gamma &\approx 3.91\times10^7 eV \end{align} * * * **ویرایش:** حتی با بهبود معادله نتیجه بهتری گرفتم که فکر میکنم باید درست باشد. \begin{align} E_1&=E_2\\\ E_{1~atom}&=E_{2~atom} + E_\gamma\\\ E_{0~Fe} + \Delta E &= \sqrt{{E_{ 0~Fe}}^2 + {p_2}^2c^2} + E_\gamma\\\ E_{0~Fe} + \Delta E &= \sqrt{{E_{0~Fe}}^2 + \frac{{E_\gamma}^2}{c^2}c^2} + E_\gamma\\\ E_{0~Fe} + \Delta E - E_\gamma &= \sqrt{{E_{0~Fe}}^2 + {E_\gamma}^2}\\\ \substack{\text{square of}\\\\\text{a trinomial}}\longrightarrow(E_{0~Fe} + \Delta E - E_\gamma)^2 &= {E_{0~Fe}} ^2 + {E_\gamma}^2\\\ \big((E_{0~Fe} + \Delta E) - E_\gamma\big)^2 &= {E_{0~Fe}}^2 + {E_\gamma}^2\\\ (E_{0~Fe} + \Delta E)^2 - 2(E_{ 0~Fe} + \Delta E)E_\gamma + {E_\gamma}^2 &= {E_{0~Fe}}^2 + {E_\gamma}^2\\\ (E_{0~Fe} + \Delta E)^2 - 2(E_{0~Fe} + \Delta E)E_\gamma &= {E_{0~Fe} }^2\\\ E_\gamma &= \frac{(E_{0~Fe} + \Delta E)^2 - {E_{0~Fe}}^2}{2(E_{0~Fe} + \Delta E)}\\\ E_\gamma &= \frac{\left(53\times10^9eV + 14.4\times10^ 3eV\راست)^2 - \left(53\times10^9eV\right)^2}{2\left(53\times10^9eV + 14.4\times10^3eV\right)}\\\ E_\gamma &= 14.399 keV \end{align} است آیا ممکن است اتم انرژی کمی بگیرد؟ | اتم فوتون ساطع می کند - فرکانس انرژی فوتون چقدر است؟ |
125913 | اگر ماهواره از جهت مماس بر سطح زمین پرتاب شود، ارزش تتا برای عدم سقوط مجدد به زمین چیست؟ من سرعت فرار را که 11.18 کیلومتر بر ثانیه است، و سرعت اولیه ماهواره را که تضمین می کند به زمین برنمی گردد، پیدا کردم که 7.4 کیلومتر بر ثانیه است. آیا سوال ها را با استفاده از پایستگی تکانه زاویه ای حل کنم؟ یا نیروی گریز از مرکز؟ این یک مدار بیضوی است. | چگونه می توان زاویه پرتاب را برای ماهواره های پرتاب مماس محاسبه کرد؟ |
27569 | کدام QFTها ساختارهای دقیق ریاضی a la AQFT دارند؟ من میدانم که چنین ساختارهای زیادی در دوبعدی وجود دارد، بهویژه CFT دوبعدی به طور گسترده از نظر ریاضی مورد مطالعه قرار گرفته است. اما حتی در دوبعدی تئوری های بسیاری بدون ساختار شناخته شده وجود دارد، به عنوان مثال. مدل های سیگما غیر خطی در بیشتر فضاهای هدف منحنی. در ابعاد بالاتر لیست نمونه های غیر رایگان بسیار کوتاهتر است. من به دنبال یک لیست کامل از QFT های ساخته شده تا به امروز با اشاره به هر ساخت هستم. همچنین، یک مقاله مروری به روز خوب در مورد کل موضوع خوب خواهد بود. ویرایش: این سوال به QFT ها در فضازمان مینکوفسکی (یا حداقل اقلیدسی) مربوط می شود، نه فضازمان هایی با انحنا و/یا توپولوژی غیر پیش پا افتاده. | کدام QFT ها با دقت ساخته شده اند؟ |
3170 | آیا راهی وجود دارد که بفهمیم یک ذره به صورت موج عمل می کند یا ذره؟ متناوبا، اگر یک ذره درهم تنیده قبلا اندازه گیری شده باشد؟ پاسخ - بله بنابراین هر آزمایشی بر روی یک ذره درهم تنیده که به شما اطلاع دهد منسجم یا ناهمدس هستند، به ما اطلاع می دهد که ذره دور همان حالت است (همدوس یا ناپیوستگی)، بنابراین مستقل از هر حالت کوانتومی اندازه گیری شده، دارای تشخیص داده شده است که موج اندازه گیری شده است، به شما اجازه می دهد اطلاعات کدگذاری شده به عنوان فواصل زمانی ناهماهنگی را ارسال کنید. ب - خیر بنابراین، اگر راهی برای تشخیص آن وجود نداشته باشد، آیا هنوز منطقی است که در مورد وضعیت انسجام/ناپیوستگی صحبت کنیم؟ **ویرایش** موج فراوجودی خود را به عنوان احتمال یک برهمکنش ذره ای قابل تشخیص دارد، اما اگر هیچ راهی برای دانستن انسجام یا عدم انسجام سیستم -قبل از- وجود نداشته باشد، رفتار خود را بیان کرده است (این کار انجام شده است. همیشه به عنوان یک ذره) پس می توانیم بگوییم که حالت همدوس هرگز قابل تشخیص نیست؟، منظورم این است که اگر یک فوتون را با یک آشکارساز اندازه گیری کرده باشید، از قبل می دانید که انسجام از بین رفته است. اما با ذرات درهم تنیده A، B، اگر A را از همدوس خارج کنید، پس چه اتفاقی برای B افتاده است؟ فقط میتوانیم بدانیم که دیگر هیچ مقدار «تصادفی» (غیرقابل پیشبینی) وجود ندارد. سپس آیا میتوانیم بدانیم که آیا یک ذره با ذرهای دیگر در هم پیچیده است؟ یا به صراحت می توانیم بدانیم که آیا یک ذره از شریک درهم تنیده دیگری اندازه گیری شده یا جدا شده است؟ روشی خارق العاده برای گفتن آن: فرض کنید شما برای کشف اینکه آیا کل جهان ما از طریق ذرات درهم تنیده از دنیای دور دیگر جاسوسی می شود یا خیر و اتفاقی که ما می بینیم (و تکامل بعدی آن) قبلاً از طریق یک مدل پیچیده از جهان ما شناخته شده است، استخدام شده اید، بنابراین .. راهی برای دانستن اینکه آیا کسی از یک ذره درهم تنیده دوردست دسترسی داشته است وجود دارد یا نه راهی برای دانستن اینکه آیا مقدار اندازه گیری شده وجود دارد یا خیر. قبلاً تعیین شده بود یا آزمایش فعلی است که در آن برای اولین بار شناخته شده و ثابت شده است (و سالهای گذشته به عنوان یادداشت آزمایشگاهی در یک کاغذ زرد ...) یا آزمایش فقط اضافی بود، زیرا مقدار قبلاً در یک آزمایش دور پیچیده شناخته شده بود (و توسط دنیایی دور، با موجوداتی که از شگفتی ما می خندند) مهم نیست که این مقدار تصادفی باشد، به هر حال یک مقدار شناخته شده است، و آنها اول آن را دیدند | تشخیص انسجام |
2672 | چرا وقتی سطح مقطع کل را محاسبه می کنیم، میانگین سایر حالت های اولیه و مجموع را بر روی حالت های نهایی قرار می دهیم؟ | محاسبه مقطع |
9088 | شاید این باید یک سوال شیمی باشد، اما به نظر می رسد که دارای ویژگی های فیزیک است. یک حفره چند ساله ازن در اطراف قطب جنوب وجود دارد که در اثر تخریب مواد شیمیایی مبتنی بر کلر مانند CFCها ایجاد شده است. با توجه به اینکه بیشتر انتشار CFC در نیمکره شمالی منشا می گیرد، چرا اثر مشابه قابل توجهی در اطراف قطب شمال وجود ندارد؟ | سوراخ ازن در قطب جنوب |
105078 | تصویر زیر کپی شده از توضیحات لینک enter اینجا است که مخروط زمانی آینده در داخل افق شوارتزشیلد را نشان می دهد.  سوال من این است که در سمت چپ $r=2M$، چرا باید مخروط زمان چپ گرا باشد، اما راست گرا نیست؟ | جهت مخروط زمان آینده در افق شوارتزشیلد |
91017 | ادینگتون نوشت: قانون که آنتروپی همیشه افزایش مییابد، فکر میکنم، بالاترین جایگاه را در میان قوانین طبیعت دارد. اگر کسی به شما اشاره کند که نظریه حیوان خانگی شما > جهان با معادلات ماکسول مخالف است - پس برای معادلات ماکسول خیلی > بدتر است. اگر مشاهدات با آن تناقض پیدا کرد - خوب، این تجربی گرایان گاهی اوقات کارهایی را به هم می زنند. اما اگر ثابت شود که نظریه شما مخالف قانون دوم ترمودینامیک است، نمی توانم به شما امیدی بدهم. چیزی جز فروپاشی در عمیق ترین > ذلت وجود ندارد. و انیشتین نوشت > [ترمودینامیک کلاسیک] تنها نظریه فیزیکی محتوای جهانی است > که من متقاعد شده ام که هرگز در چارچوب > کاربردی بودن مفاهیم اساسی آن سرنگون نخواهد شد. چرا این را گفتند؟ آیا این بینش بسیار عمیقی است که آنها داشتند، یا چیزی است که می توان به راحتی در آن قانع شد؟ یا حتی، بی اهمیت است؟ | چرا قوانین ترمودینامیک برترین قوانین طبیعت هستند؟ |
135041 | با استفاده از معادله بولتزمن: $$ \frac{dH}{dt} = \int_0^{\infty} dr \int_0^{\infty} ds W(r,s)[p_r - p_s][\ln{p_r} - \ln{p_s}]$$ و با فرض $p_r = e^{-\beta r}$، معادله به نظر می رسد $$ \frac{dH}{dt} = \beta \int_0^{\infty} dr \int_0^{\infty} ds W(r,s)[e^{-\beta r} - e^{-\beta s }][s - r]$$ میخواهم ثابت کنم که تا زمانی که نرخ انتقال تعادل دقیق را برآورده کند ($W(r,s) = W(s,r)$) سیستم در تعادل خواهد بود. (به این معنی که کل عبارت برابر با صفر است) با این حال، اگر فرض کنم که $W(r,s)=1$ است، به نظر نمی رسد انتگرال همگرا شود فقط برای خندیدن، من $W(r,s)=e را امتحان کردم. ^{-(r-s)^2}$، که انتگرال را همگرا می کند، اما به وضوح غیر صفر است. آیا می دانید چه مرحله ای در اینجا لازم است؟ | قضیه H و معادله بولتزمن برای توزیع بولتزمن اعمال شد |
80980 | بنابراین سوال بیان می کند: سیستم های A و B با تبدیل استاندارد لورنتس به هم مرتبط هستند. B به طور همزمان دو فوتون را از فرستنده های فاصله D در امتداد محور x و در جهت افزایش x' پرتاب می کند. نشان دهید که A فاصله بین فوتون ها را به صورت زیر اندازه می گیرد: $$ D \sqrt{\frac{1 - \frac{v}{c}}{1 + \frac{v}{c}}} $$ بنابراین من A را قرار دادم محور به عنوان $(t,x)$ و محور B به عنوان $(t',x')$ و تبدیل لورنتس را اعمال کرد که عبارت است از: $\begin{bmatrix} t\\\ x \\\ \end{bmatrix}$ = $\gamma \begin{bmatrix} 1 & \frac v{{c}^2}\\\ v & 1 \\\ \end{bmatrix} \begin{bmatrix} t'\\ \ x' \\\ \end{bmatrix}$ Where $$\gamma = \frac{1}{\sqrt{1 - \frac{v^2}{c^2}}}.$$ بنابراین من درست فکر میکنم که تبدیل لورنتس را با $x'=D، t'=t$ اعمال کنید و سپس معادلات حاصل را دوباره مرتب کنید تا $x$ در فرم مورد نیاز؟ من می پرسم زیرا سعی کردم معادلات حاصل را دوباره مرتب کنم اما فایده ای نداشت. من فقط میخواهم قبل از اینکه دستکاریهای متفاوتی در معادله حاصل انجام دهم، مطمئن شوم که جایگزینهای درست را انجام میدهم. با تشکر | تبدیل لورنتس - نیاز به توضیح کمی دارد |
104857 | می خواستم بدانم که اگر بخواهم مشتق کوواریانت سنج $$D_\mu=\partial_\mu+ieA_\mu$$ را در چگالی لاگرانژی معرفی کنم و سپس معادلات حرکت را استخراج کنم، تفاوتی ایجاد می کند (به طور کلی). . یا اگر بخواهم معادلات حرکت را استخراج کنم و سپس مشتق کوواریانت سنج را معرفی کنم. من این را برای معادلات کلاین گوردون و دیراک بررسی کردم که در آن هیچ تفاوتی نداشت. حدس من این است که از آنجایی که ما این یکی را معرفی می کنیم تا سیستم خود را (عمل، معادلات حرکت، ...) گیج-نامغیر کنیم، اصلاً تفاوتی نخواهد داشت. بنابراین واقعاً مهم نیست که در کدام نقطه مشتق کوواریانس سنج را معرفی کنم. اما مطمئن نیستم که آیا این استدلال درست است یا نه... برای اینکه سوال واقعاً اساسی باشد، حدس میزنم به این سؤال میرسد: «آیا ما همیشه باید تقارنهای محلی را در عمل معرفی کنیم، یا میتوانیم با آن تا معادلات صبر کنیم. از حرکت؟ > ویرایش: من همچنین به این واقعیت اعتقاد دارم که شما فقط مشتق کوواریانت را جایگزین کنش کنید تا برهمکنشهای خود را معرفی کنید (این راهی است که باید طی کرد زیرا قضیه نوتر با عمل کار میکند و این قضیه حفظ شده را تضمین میکند. مقادیر). > > اکنون در حال مطالعه کوارک ها و لپتون ها: دوره مقدماتی در مدرن > فیزیک ذرات توسط هالزن و مارتین هستم، و زمانی که آنها QED اسپین-0 > ذرات را مطالعه می کنند (فصل 4 در نسخه من که ظاهراً نسخه 1984 است) آنها مشتق کوواریانت سنج را در معادلات حرکت به جای اقدام > > در جایی این برای من منطقی دارد زیرا اگر سیستم شما تحت نوعی تقارن ثابت باشد، معادلات حرکت باید برای > این نوع تبدیل نیز ثابت باشد (در غیر این صورت دو راه حل با یک > تقارن-تغییر مرتبط هستند. نتیجه یکسانی حاصل نمی شود). فکر میکنم این چیزی است که آنها در اینجا ثابت میکنند (arxiv.org/abs/0907.2301)، اما مطمئن نیستم که تا چه حد این موضوع ادامه دارد؟ > > البته (همانطور که در یکی از پاسخ ها گفته شد)، اگر می خواهید به > میدان برداری $A_\mu$ یک دینامیک کلی بدهید، به نظریه یانگ-میلز و > نوعی اصطلاح جنبشی برای این زمینه نیاز دارید. در این مورد شما نیاز به یک لاگرانژ دارید تا هر دو دینامیک را یکسان کند. > > EDIT2: پاسخ @QMechanic همچنین یک نسخه تصویری بسیار زیبا از سوال > را ارائه می دهد (فقط برای مرجع). | مشتق کوواریانت سنج و جایگزینی آن |
93657 | یک سال پیش، نام کاربری @Greg Graviton در یک تاپیک در مورد گروه Spin به عنوان پوشش چرخش های فضایی پرسید. یک سوال فرعی این بود: _ چه گروه های دیگری، حتی بزرگتر از SU(2) وجود دارند که (می توانند) روی فیزیک عمل کنند و بسط SO (3) هستند آیا می توان همه احتمالات را طبقه بندی کرد، به ویژه آنهایی که نیستند محصولات مستقیم؟_ پاسخ من به این بود: _البته، گروه های بسیار بیشتری مربوط به مکانیک کوانتومی و سایر نظریه های فیزیکی هستند (مانند گروه های گیج، همانطور که شما اشاره کردید). اما در مورد سوال دوم شما، تا جایی که فقط چرخش پیش می رود، SU(2) در حال حاضر گروه پوشش دهنده جهانی است. اینها Lie-Group های متصل ساده هستند که در بالای این زنجیره های رو به بالا که شما در جستجوی آنها هستید قرار دارند._ اکنون اخیراً با ساختاری برای سازه هایی روبرو شدم که بالای ساختار چرخشی قرار دارند، یعنی ساختار رشته و سپس ساختار پنج برانه. به طور عمده مراجع nLab وجود دارد، و موضوعی در MathOverflow وجود دارد که برج Whitehead را به فیزیک مرتبط می کند. بدون دانستن هموتوپی زیاد، هنوز هم میتوانم ببینم که تعاریف برای من هندسی و در نتیجه طبیعی به نظر میرسند. به نظر میرسد که تعاریف ساختاری کاملاً کلی در منیفولد هستند و در زمینه QFTها مورد بحث قرار میگیرند. مشاهداتی می کنم که کمی مرا شگفت زده می کند و می خواهم این سؤالات خاص را بپرسم: * عنوان تاپیک سعی دارد به این سؤال بپردازد. نام آنها به نوعی نشان می دهد، اما آیا این اشیاء ریاضی، اشیاء بالای ساختار اسپین، لزوماً با نظریه ریسمان ارتباط دارند؟ اکنون این سوال تا آنجا که افراد می گویند نظریه ریسمان مشکل ساز است QFT به طور کلی نتیجه گیری لازم هنگام مطالعه QFT است. من میخواهم این فکر را برای لحظهای فیلتر کنم و بپرسم: اگر میخواهید نظریه میدان کوانتومی غیررشتهای را به طور کلی انجام دهید، آیا به دلایل عملی میخواهید وقت خود را صرف یادگیری در مورد این اجسام کنید؟ آیا فقط با یادگیری در مورد اپراتورهای دیراک با آنها روبرو می شوید؟ * ارائه تئوری های میدانی که این تمرکز را بر روی نقشه $\Sigma\to X$ مورد بحث قرار می دهد، $\Sigma$ پیکربندی میدان را ارائه می دهد و $X$ یک منیفولد است. به نظر من باید این را به عنوان عنصر تعمیم یافته منیفولد ببینم. اکنون برایم جالب است که ساختار Spin، String و Fivebrane ابتدا چیزی بیش از X$ ساخته شده است، قبل از در نظر گرفتن انتشار فیزیکی چیزها در آن جهان. این تفکر من را در مورد اینکه اسپین چیزی مرتبط با ذره است، نه با فضایی که در آن زندگی میکند، معکوس میکند. وقتی این رویکرد را دنبال میکنم، تا چه حد فکر میکنم که اسپین (بسته، و غیره) یکی از ویژگیهای جهان است. شی در آن زندگی میکند، و اگر بگوییم فقط زمانی که در $X$ قرار میگیرد این ویژگیها را دریافت میکند، پس خود شی چیست؟ * چرا *پنج*بران؟ چرا شماره دیگری نیست؟ | در کدام نظریه میدانی با فرمیون ها ساختارهای ریسمانی و پنج برانه مطرح نمی شوند؟ |
81744 |  من آب را دیده ام که در ساحل دریا به جلو و عقب می رود. آیا آنها امواج را نشان می دهند؟ توضیح دهید. | آیا حرکت آب در ساحل دریا نشان دهنده امواج است؟ |
104854 | به نظر می رسد جستجو در این موضوع نشان می دهد که راکتورهای همجوشی زباله کمتری تولید می کنند و رادیواکتیویته سمی کمتری تولید می کنند، اما به نظر می رسد این واقعیت هرگز در بحث فعلی در مورد انرژی هسته ای ذکر نشده است. آیا راکتورهای همجوشی تمیزتر از راکتورهای شکافت خواهند بود؟ اگر بله، چقدر تمیزتر؟ | راکتورهای نسل اول همجوشی در مقایسه با راکتورهای شکافت چقدر تمیز خواهند بود؟ |
132309 | **سوال:** دی اکسید کربن (1.100 گرم) به یک فلاسک 1.00 لیتری که حاوی مقداری گاز اکسیژن خالص بود وارد شد. فلاسک تا دمای 373 کلوین گرم شد و فشار آن 608 میلی متر جیوه بود. اگر CO2 و O2 تنها گازهای موجود بودند، جرم اکسیژن در فلاسک چقدر بود؟ ** راه حل: ** مول CO2 = جرم / جرم مولی $ = 1.100 / 44.01 = 0.02499 $ مول. سپس فشار جزئی دی اکسید کربن را می توان از معادله گاز ایده آل محاسبه کرد. $$V = 1.00\,\text{L}$$ $$T = 373\,\mathrm K$$ دی اکسید کربن $$\frac{nRT}{V}= 0.02499 \cdot 8.314 \cdot 373/1.00= 77.5 \,\mathrm{kPa}$$ کل فشار Ptotal = Poxygen + دی اکسید کربن $$P_{\text{total}} = 608\cdot \text{mmHg} = (608/760) \cdot 101.3\,\mathrm{kPa} = 81.0\,\mathrm{kPa}$$ بنابراین 81.0 = Poxygen $+ 77.5$ Poxygen $= 3.5\,\mathrm{kPa}$ از معادله گاز ایده آل، مول های O2 را می توان استنتاج کرد. $$n=\frac{PV}{RT} = 3.5 \cdot \frac{1.00}{8.314 \cdot 373} = 1.13 \cdot 10^{-3}\,\text{mol}$$ جرم اکسیژن = مول x جرم مولی $$= 1.13 \cdot 10^{-3} \cdot 32.00\,\text{g} = 0.0361\,\text{g}$$ **ابهام:** هنگام محاسبه دی اکسید کربن از طریق $\frac{nRT}{V}$ چرا نویسنده از قانون دالتون استفاده نکرد فشارهای جزئی و چند برابر شده؟ (مول CO2 [0.02499] x فشار کل [81 کیلو پاسکال]) برای دریافت دی اکسید کربن. به طور کلی این در زمانی که سیستم گرم یا سرد می شود قابل اجرا است | فشار جزئی - کدام راه حل مناسب است؟ |
7246 | در سال گذشته، در مورد فرامواد مورد مطالعه به منظور پنهان سازی، مبهم هایی وجود داشته است، و به نظر من آنها تا حدی موجبرهای دوبعدی ستایش شده هستند، اما در هر صورت به نظر می رسد کاربرد معقولی از این برای تابش قیفی گرفته شده در یک منطقه وسیع از وقوع باشد. به مساحت کوچکتر، و من فکر کردم که این می تواند راهی ارزان برای تولید تشعشعات اشتعال برای یک راکتور همجوشی باشد. دلایلی که چرا این کار نمی کند یا چگالی انرژی کافی تولید نمی کند؟ به نظر می رسد تمام مطالبی که در مورد اشتعال همجوشی با لیزر خوانده ام به شدت به انسجام تابش بستگی ندارد. | سطوح خمشی سبک و خواص قیف شدن انرژی |
3179 | چرخش فیتیله برای جبر دیراک منطقی است - دارای امضاهای +--- و ++++ و ---- است. فقط تعجب می کنم که آیا Wick می تواند جبر پائولی را از ماتریس های استاندارد +++ pauli به +-- بچرخاند. | آیا می توان چرخش فیتیله را در جبر پائولی انجام داد تا از +++ به +-- برسد؟ |
96032 | پدیده های هیسترتیک اغلب با اتلاف مرتبط هستند. هنگامی که یک حلقه هیسترزیس وجود دارد، انرژی تلف شده معمولاً می تواند به عنوان مساحت چرخه محاسبه شود. به عنوان مثال، در مواد فرومغناطیسی، رابطه بین مغناطیسی و میدان مغناطیسی می تواند یک حلقه پسماند را نشان دهد که مربوط به اتلاف میکروسکوپی توسط اثر ژول است. در مواد الاستیک، یک پسماند در رابطه بین محدودیت و گسترش، مربوط به اصطکاک داخلی وجود دارد. نمونههای بسیار دیگری وجود دارد که من دقیقاً از فرآیندهای اتلاف اطلاعی ندارم: در همه انتقال فاز مرتبه اول (مثلاً مایع-گاز)، در زاویه تماس و غیره. احساس میکنم که پدیدههای هیستراتیک نمیتوانند بدون اتلاف ظاهر شوند، زیرا هیسترزیس به حافظه و همچنین امکان از دست دادن این حافظه (که یک فرآیند غیرقابل برگشت است) نیاز دارد. با این حال، شاید من یک احتمال دیگر را از دست بدهم. بنابراین، آیا هیسترزیس _همیشه_ با اتلاف ارتباط دارد؟ آیا به دلیل _ غیر قابل برگشت است؟ آیا راهی برای اثبات رسمی آن وجود دارد؟ | هیسترزیس و اتلاف |
22861 | ورزش جدیدی به نام تک تیراندازی با کمان وجود دارد که شامل تیراندازی به حریفان با تیرهایی با نوک فوم است که از یک کمان واقعی شلیک می شود. وب سایت رسمی Archery Tag داده هایی را ارائه می دهد که ادعا می کند ایمنی این تیرها را نشان می دهد: http://www.archerytag.com/safety این سایت ادعا می کند که تیرها هنگام شلیک دارای انرژی جنبشی 20.9 فوت پوند (28.3 J ). (این سایت در واقع می گوید 20.9 پوند بر فوت، که من فرض می کنم یک خطای ویرایش است، زیرا پوند در هر فوت یک واحد انرژی نیست.) همچنین می گوید که وقتی به هدف خود ضربه می زند، فشار به هدف منتقل می شود. 5.6 psi (38 کیلو پاسکال) است. از آنجایی که قطر سر فلش ها دایره ای به قطر 2 1/8 اینچ (5.4 سانتی متر) است، سطح آن 3.5 اینچ مربع (23 سانتی متر مربع) است و بنابراین کل نیرویی که فلش به هدف وارد می کند 20 پوند (87 نیوتن) است. . طبق قانون سوم نیوتن، این همان مقدار نیرویی است که هدف به پیکان وارد می کند تا آن را متوقف کند. از آنجایی که مقدار کار مورد نیاز برای توقف فلش برابر با انرژی جنبشی فلش است، می توانیم فاصله را در فرمول کار برابر است با نیرو ضربدر فاصله حل کنیم و فاصله طی شده برای رساندن فلش به یک عدد را بدست آوریم. توقف 20.9 فوت پوند / 20 پوند = 1.05 فوت (28.3 J / 87 N = 32 سانتی متر) است. اما این امر پوچ به نظر می رسد زیرا به این معنی است که فوم باید در فاصله بیش از یک فوت (حدود 30 سانتی متر) فشرده شود، زیرا فلش تا چه اندازه باید در طول زمانی که با هدف تماس دارد حرکت کند. اما تمام طول قسمت فوم حداکثر چند اینچ (زیر 10 سانتی متر) به نظر می رسد همانطور که از تصاویری مانند تصاویر صفحه اول (http://www.archerytag.com) می بینید. بنابراین به نظر می رسد که ارقام ارائه شده در وب سایت نمی تواند صحیح باشد. آیا تحلیل من درست است؟ | آیا این ارقام که ایمنی تیرهای Archery Tag را نشان می دهد می تواند صحیح باشد؟ |
89754 | از مدل اتمی بور، واضح است که الکترون می تواند فقط سطوح انرژی معینی داشته باشد. هنگامی که الکترون تا حد امکان نزدیک به هسته باشد، اتم دارای حداقل انرژی ممکن است و گفته می شود که در حالت پایه قرار دارد. هنگامی که انرژی از منبع خارجی به آن تامین می شود، می تواند مقدار مشخصی انرژی را جذب کند و به حالت انرژی بالاتر می پرد. چنین حالتی از یک اتم که در آن انرژی اتم بیشتر از انرژی موجود در حالت پایه باشد، حالت برانگیخته نامیده می شود. این حالت های برانگیخته ناپایدار هستند و الکترون تمایل دارد به سطح انرژی پایین تر برگردد. این انتقال (تغییر) از سطح انرژی بالا به پایین با یک پرش اتفاق می افتد و انرژی به شکل کوانتومی برابر با اختلاف انرژی بین دو سطح منتشر می شود. من در اینجا شک دارم، اگر الکترون انرژی را از منبع بیرونی جذب کند و به حالت انرژی بالاتر بپرد، اکنون انرژی جذب شده را به عنوان انرژی پتانسیل در حالت برانگیخته ذخیره می کند. اگر الکترون تمام انرژی جذب شده را ساطع کند (اختلاف کوانتا در انرژی بین دو سطح). الکترون به واسطه چه انرژی پایین می آید؟ منظورم این است که در موقعیتهای رایج، میگوییم که جسمی در هر ارتفاعی پایین میآید و انرژی پتانسیل آن را به انرژی جنبشی تبدیل میکند. در اینجا در مورد الکترون، قبلاً انرژی جذب شده را به صورت کوانتوم ساطع کرده است. بنابراین، آیا الکترون مقداری انرژی غیر از انرژی جذب شده از منبع را از دست می دهد تا به حالت پایه برسد. من فکر می کردم، اگر این یک امکان باشد، الکترون دائماً نیاز به از دست دادن انرژی دارد، هر زمان که برانگیخته شود، در نهایت به درون هسته فرو می ریزد. اما، ما واقعاً این را مشاهده نمی کنیم. من فکر می کنم ممکن است سوء تفاهم از جانب من وجود داشته باشد یا ممکن است هر یک از مدل های موجود مانند مدل مکانیک کوانتومی وجود داشته باشد که می تواند دلیل این امر باشد. اگر موردی بود لطفا توضیح دهید. | اگر الکترونهای اتم دائماً برانگیخته شوند، آیا الکترونها به هسته فرو میروند؟ |
110323 | اگر بتوانیم یک بار را با قرار دادن آن در داخل یک هادی توخالی از نیروهای الکتریکی محافظت کنیم. آیا می توانیم جسمی را با قرار دادن آن در داخل یک کره توخالی یا به وسیله دیگری از تأثیر گرانشی ماده مجاور محافظت کنیم؟ | شک گرانشی |
67133 | چگونه می توان گریز از مرکز مدار خورشید به دور مرکز کهکشان راه شیری را بدست آورد؟ آیا می توان آن را اندازه گیری کرد؟ | چگونه می توان گریز از مرکز مدار خورشید به دور مرکز کهکشان راه شیری را بدست آورد؟ |
31220 | در مدل استاندارد دقت ذرات در محاسبه جرم بسیار پایین است. و شما نمی توانید حد بالایی جرم ذرات هیگز را به طور دقیق پیش بینی کنید. چرا جرم ذرات بنیادی دقیق نیست؟ | چرا جرم ذرات بنیادی دقیق نیست؟ |
135044 | چرا تلفات انرژی برخورد در محیط QCD استاتیک برابر با صفر است؟ | اتلاف انرژی برخورد در QGP ساکن |
37812 | اخیراً با کاری از پروفسور مواجه شده ام. B.V Alekseev، که در آن ادعا می کند که برخی از مشکلات فیزیکی را می توان به راحتی حل کرد اگر فعل و انفعالات غیر محلی را در تئوری جنبشی در نظر بگیریم (تعامل حجم های همسایه در محیط). این مفهوم نسبتاً منطقی به نظر می رسد، اما آیا با واقعیت سازگار است؟ آیا چیز مهمی را نقض می کند؟ به ویژه، من می خواهم بدانم که آیا انتشار http://arxiv.org/abs/1012.5286 (که به ضد ماده می پردازد) و http://arxiv.org/abs/1007.2800 (که به ماده تاریک می پردازد) ارتباطی با دنیای فیزیکی که ما در آن زندگی می کنیم. به نظر می رسد نویسنده ادعا می کند که پدیده ماده تاریک فقط یک ناهنجاری از نظریه های ساده شده است. | در مورد فیزیک غیر محلی |
67134 | در حین تماشای این ویدئو، در حوالی ساعت 5:00، مرد از نوعی ذره با جرم خیالی نام می برد. او همچنین می گوید که این نوع ذرات می توانند سریعتر از نور حرکت کنند. اما چگونه ممکن است که یک توده خیالی باشد؟ برای من، این هیچ معنایی ندارد. و همچنین این حتی به چه معناست؟ برای مثال، چگونه میتوانید نیروی گرانشی را محاسبه کنید که شامل ذراتی با جرم خیالی است؟ نتیجه نیرو نیز تخیلی خواهد بود. یا از نظر گرانشی با اجسام دیگر برهمکنش خواهد داشت؟ | توده های خیالی |
64406 | برای درک کامل آن باید مطالعه زیادی انجام داد، اما بدون انجام آن خواندن توضیح کوتاهی وجود دارد که چرا و چگونه نور به عنوان یک موج و یک ذره رفتار می کند؟ | دوگانگی موج نور-ذره |
64402 | انگیزه این سوال در واقع از این مقاله (واقعا قدیمی) واینبرگ می آید. او نظریه ای از پیون های بدون جرم را در نظر می گیرد. آنها دارای تقارن $SU(2)_{L} \times SU(2)_{R}$ هستند. پایون ها مانند باسن های گلدستون هستند. همچنین ایزوسپین را حفظ می کند و تنها از یک مشتق کایرال-کوواریانت ساخته شده است. پس از آن، او فقط مشتق کوواریانت میدان پایون را به صورت \begin{معادله*} D_{\mu} \pi = \frac{\partial_{\mu} \pi}{1+ \pi^{2}} تعریف میکند. \end{معادله*} من سعی کردم این نتیجه را به صورت زیر بدست بیاورم: با لاگرانژ مدل سیگمای غیر خطی شروع می کنم $\mathcal{L} = f_{ij}\partial_{\mu}\phi^{i}\partial^{\mu}\phi^{j}$. فیلدهای اسکالر $\phi^{i}$ یک فیلد برداری واحد $N$-مؤلفه $n^{i}(x)$ را تشکیل میدهند. سپس، اگر محدودیت $\sum_{i=1}^{N} n^{i \dagger} n^{i} = 1$ را اعمال کنم. با وجود تحمیل قیود درست، علامت درستی در مخرج نمیگیرم. من $1-\pi^2$ دریافت می کنم. دقیقا کجا دارم اشتباه می کنم؟ خود واینبرگ میگوید که این از «تعریف مناسب میدان پایون» میآید، اما چگونه این فیلد را پارامتری کنم تا مشتق کوواریانت درست را بدست بیاورم. | پارامترسازی مدل سیگمای غیرخطی $U(N)$ |
71818 | در این سوال توضیح داده می شود که نوترون ها در هسته تجزیه نمی شوند زیرا حالت بعدی انرژی کمتری نسبت به حالت قبلی نخواهد داشت. چگونه نوترون های یک هسته تجزیه نمی شوند؟ اما نمی گوید چه چیزی باعث می شود که نوترون بداند مرحله بعدی انرژی کمتری ندارد؟ | چرا نوترون های هسته تجزیه نمی شوند؟ |
28307 | من انگلیسی زبان مادری نیستم و میپرسیدم که چرا «پریود» حرف $T$ را گرفته است. زمانی که به چیزهای مرتبط با فرکانس فکر می کردم این سوال را از خودم پرسیدم. به عنوان مثال: * $f$ - فرکانس * $v$ - سرعت موج * $a$ - شتاب همه اینها نشانههای عمومی دارند، اما پریود ندارند. آیا حرف $T$ به نحوی با زمان که _period_ توصیف میکند مرتبط بود؟ (من فقط به یک تایید نیاز دارم) | چرا نقطه به عنوان حرف T مشخص شده است؟ |
27565 | در بررسی اخیر خود ... * سرجیو دوپلیچر، _ اصل محلی بودن: اثربخشی، سرنوشت، و چالش ها_، جی. ریاضی. فیزیک **51** , 015218 (2010), doi ...سرجیو دوپلیچر یک مسئله باز مهم را در برنامه نظریه میدان کوانتومی بدیهی ذکر می کند، نقل قول می کند: > در فضای فیزیکی مینکوفسکی، مطالعه بسط های احتمالی > نظریه ابرانتخاب و آمار به تئوری هایی با ذرات بدون جرم > مانند QED هنوز یک مشکل باز اساسی است. ... > به طور کلی تر، معنای جبری نظریه های گیج کوانتومی در شرایط > مشاهده پذیرهای محلی وجود ندارد. این ناامیدکننده است زیرا موفقیت مدل استاندارد نقش کلیدی اصل سنج را در توصیف جهان فیزیکی نشان داد. و از آنجا که اعتبار اصل محلی بودن ممکن است به خودی خود منشأ دینامیکی در ماهیت محلی فعل و انفعالات اساسی داشته باشد که توسط اصل سنج ترکیب شده با اصل جفت حداقلی دیکته می شود. در حالی که معمولاً درک نتایج قطعی یک برنامه تحقیقاتی به اندازه کافی سخت است، درک تلاش های ناموفق تا کنون برای حل مسائل مهم باز حتی اگر غیرممکن نباشد، به عنوان یک فرد خارجی حتی سخت تر است. بنابراین سوال من این است: * آیا می توان دیوارهایی را توصیف کرد که تلاش برای ادغام تغییر ناپذیری گیج محلی در AQFT برخورد کرده است؟ * در مورد این احتمال که این سوال اشتباه است و در AQFT محل عدم تغییر گیج محلی وجود دارد و نباید باشد؟ ویرایش: برای این سوال، فرض کنیم که هدف اصلی برنامه تحقیقاتی AQFT این است که بتوان همان پدیدهها را به عنوان مدل استاندارد فیزیک ذرات توصیف کرد. | وضعیت عدم تغییر گیج محلی در نظریه میدان کوانتومی بدیهی |
78679 | این یک سوال از فصل کتاب درسی من در مورد جریان های الکتریکی است. همانطور که در شکل 1 نشان داده شده است دارای یک مدار مربع است که در آن تمام سیم ها دارای مقاومت یکسانی هستند. نویسنده هنگام حل مدار، اتصال را مانند شکل 2 حذف کرد و گفت که همه اینها به دلیل تقارن است. من دو سوال دارم: 1. تقارن چه ربطی به جریان دارد؟ 2. اگر واقعاً جریانی در محل اتصال وجود ندارد، چرا مانند شکل 3 نمی تواند قطع شود؟  | چرا روش حذف اتصالات به این شکل کار نمی کند؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.