_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
16962 | بیایید آمار بوز-انیشتین و فرمی دیراک را در نظر بگیریم: 1. آمار بوز-انیشتین: $$\langle n_i\rangle = \frac{1}{\exp{[(\epsilon_i-\mu)/kT]} - 1 }$$ 2. آمار فرمی دیراک: $$\langle n_i\rangle = \frac{1}{\exp{[(\epsilon_i-\mu)/kT]} + 1}$$ این قوانین چگونه به تقویتهای لورنتس پاسخ میدهند (فریمهای اینرسی که در این مورد در نظر گرفته میشوند)؟ این می تواند بینشی در مورد رفتار این قوانین آماری در اجسام متحرک سریع مانند کهکشان هایی که با سرعت نسبیتی حرکت می کنند ارائه دهد. اتفاقا کمیت:$(\epsilon_i-\mu)/kT$ یک کمیت بدون بعد است. اما مقادیری مانند v1/v2 و E1/E2 نیز بدون بعد هستند. اما این نسبت ها برای افزایش لورنتس تغییر می کنند. [v و E به ترتیب نشان دهنده سرعت و انرژی هستند] از نقطه نظر نسبیت عام، آیا باید به این قوانین شکل کوواریانس داد؟ | در مورد آمار BE و FD |
90135 | این مقاله می گوید: هیچ جهت ذاتی زمانی در مکانیک نیوتن و معادلات دیفرانسیل فیزیک جدید وجود ندارد. سوال من این است که آیا سایر انواع ریاضیات، مثلاً اتوماتای سلولی، جهت زمانی ذاتی را دارند که معادلات فاقد آن هستند؟ با یک CA، تمام مراحل باید به صورت متوالی تکمیل شوند. **به روز رسانی **: منظور من این است. در این صفحه، حرکت پرتابه را توضیح می دهد. از یک رویکرد با معادلات و رویکرد دیگر با الگوریتم استفاده می کند. به وضوح هر دو رویکرد پاسخ های یکسانی را ارائه می دهند. بزرگترین تفاوت بین آنها نحوه کارکرد زمان است. سوال: آیا داشتن «جهت زمانی ذاتی» با «زمان چاره ای جز حرکت به جلو در الگوریتم ندارد» یکسان است؟ | آیا الگوریتم ها جهت زمانی ذاتی دارند؟ |
21474 | یک حرکت (موج) $\mathbf{x}: \mathcal{B}_0 \times [t_0,t_1] \به \mathcal{E}:$ طوری که $q-o = \mathbf{x}(p,t)= (p-o)+\mathbf{a}_0 cos(\mathbf{k}_0\cdot(p-o) - \omega_0 t)$ آیا می تواند در یک سیال الاستیک با معادله تشکیل دهنده انتشار یابد: $\mathbf{T}=-\pi(\rho)\mathbf{I}$ تحت هیچ نیروی حجمی قرار ندارد؟ چه محدودیت هایی برای بردار قطبش $\mathbf{a}_0$ و بردار $\mathbf{k}_0$ لازم است؟ $\mathbf{a}_0$ و $\mathbf{k}_0$ باید موازی باشند؟ چه محدودیت هایی در $\pi(\rho)$ مورد نیاز است؟ من می توانم معادله تعادل تکانه خطی را بنویسم، در یک توصیف اویلری فرض می کنم: $\rho \mathbf{a} = \mathrm{div}_q \mathbf{T} = -\nabla_q \pi = - \pi' \nabla_q \rho$ اما محاسبه شتاب در توصیف لاگرانژی آسانتر است: $\ddot{\mathbf{x}}(p,t) = -\omega_0^2 \mathbf{a}_0cos(\mathbf{k}_0\cdot(p-o) - \omega_0 t)$ در این مرحله محاسبه $ به نظر من \nabla_q\rho$ آسان نیست. اشتباهی در اینجا وجود دارد؟ آیا راه بهتر و ساده تری برای اثبات نتایج وجود دارد؟ _ممنون و لطفا ببخشید بد انگلیسی من_ | آیا موج در یک سیال الاستیک در غیاب نیروهای حجمی می تواند منتشر شود؟ |
44579 | من از کتاب هندسه دیفرانسیل کاربردی ویلیام ال برک بسیار لذت بردم. با مطالعه در وب به نظر می رسد که او چیزی را کشف کرده است که به آن پتانسیل برک (عقب افتاده) می گویند، اما من نتوانستم هیچ مرجعی برای آن پیدا کنم. آیا کسی می تواند به من اشاره کند یا به طور خلاصه توضیح دهد که چیست؟ | پتانسیل برک چیست (یا کجا می توانم کشف کنم)؟ |
44573 | آیا این امکان وجود ندارد که Bootes Void، فضایی که ما عموماً آن را «خالی» میدانیم، با تعدادی کهکشان تاریک غیرقابل کشف پر شود؟ | Bootes Void و Dark Galxies |
8049 | فرض کنید سیستم های تحقیقاتی استنفورد شروع به فروش یک کارخانه اتمی دو سطحی می کند. دانش آموز فارغ التحصیل شما دکمه ای را فشار می دهد، و با ضربه زدن، یک اتم دو سطحی دریافت می کند. نیمی از زمان تولید اتم در حالت پایه و نیمی از زمان تولید اتم در حالت برانگیخته است، اما به غیر از این، شما هر بار دقیقاً همان اتم را دریافت می کنید. نشنال اینسترومنتز یک کارخانه اتمی دو سطحی ارزان قیمت می فروشد که ظاهر یکسانی دارد، اما خروجی یکسانی ندارد. در ماشین NI، اگر دانشآموز فارغالتحصیل شما دکمهای را فشار دهد، همان اتم دو سطحی را که ماشین SRS میسازد، دریافت میکند، اما اتم همیشه در یک برهمنهی 50/50 از حالتهای زمین و حالت برانگیخته با فاز نسبی تصادفی بین این دو است. ایالت ها فاز نسبی تصادفی بین دو حالت ضربهای NI از اتمی به اتم دیگر متفاوت است و برای کاربر دستگاه ناشناخته است. آیا این دو دستگاه قابل تشخیص هستند؟ چه آزمایشی برای تشخیص خروجی آنها انجام می دهید؟ | آیا این دو سیستم کوانتومی قابل تشخیص هستند؟ |
67540 | من با یک مقدار انتظار مشکل دارم که به نظر نمی رسد برای من زیاد باشد. چیزی که من می دانم این است که $\psi(\vec{r})$ یک تابع موج برای یک ذره در سه بعدی است. همیلتونی با: $\hat{H} = \frac{\hat{p}^{2}}{2m}+\hat{V}(\vec{r})$ مقدار انتظاری تکانه در حالت $\psi$ به صورت زیر داده می شود: $\langle \psi,\hat{\vec{p}}\psi\rangle = \vec{p}_{0}$ یک حالت دیگر با: $\phi(\vec{r})=\psi(\vec{r}) \cdot e^{i\vec{k} \cdot \vec{r}} $، جایی که $\vec{k}$ است یک بردار ثابت حالا باید مقدار انتظاری تکانه را در حالت $\phi$ محاسبه کنم. سپس فکر کردم باید این کار را انجام دهم: $\langle\vec{p}\rangle=\langle\phi|\hat{\vec{p}}|\phi\rangle = e^{-i\vec{k } \cdot \vec{r}}e^{i\vec{k} \cdot \vec{r}} \langle\psi|\hat{\vec{p}}|\psi\rangle$، که در نهایت $\vec{p}_{0}$ خواهد بود. اما طبق راه حلی که باید دریافت کنم: $\langle\vec{p}\rangle = \vec{p}_{0}+\hbar\vec{k}$، که نمیتوانم ببینم چگونه انجام میشود؟ من می دانم که حرکت به طور کلی توسط $p = \hbar k$ داده می شود، اما نمی توانم ببینم چگونه در راه حل ظاهر می شود؟ بنابراین هر کسی که ممکن است بتواند به من راهنمایی کند؟ پیشاپیش ممنون | ارزش انتظاری حرکت |
48214 | 1. اگر به برهم نهی تابع موج نیازی نباشد زیرا فقط یکی از برهم نهی ها مجاز است، برای مقادیر ویژه برهم نهی های تهی چه می شود؟ 2. آیا انرژی به جاهای دیگر مانند جهان های متناوب، از نظریه هایی مانند ابعاد بالاتر و نظریه تورم منتقل می شود؟ 3. آیا این فروپاشیها میتوانند از هارمونیکهای ریسمانی ناشی شوند، بنابراین جهان ما و سایرین را به طور قابل قبولی در اطراف ما تعیین میکنند؟ | با توجه به فروپاشی تابع موج، شما فقط یک نتیجه دارید، پس برای سایر برهم نهی ها چه اتفاقی می افتد؟ |
16691 | من می دانم که رنگ های مختلفی وجود دارد که نور می تواند داشته باشد. اما من تعجب می کردم که چرا نور سیاه وجود ندارد. توضیح منطقی برای این چیست؟ منظورم این است که منتظر پاسخی هستم که فراتر از ذکر جزئیات طیف باشد. تنها چیزی که می توانستم به آن فکر کنم ماشینی به قدرتمندی یک سیاهچاله بود. می تواند نور را چنان خم کند که تنها چیزی که می بینیم تاریکی است. اما آیا راه دیگری وجود دارد؟ P.S. من یک برنامه نویس هستم و بیشتر از دبیرستان فیزیک مطالعه نکردم. این سوال مسخره نیست من این سوال را برای سرگرمی نمی پرسم. من به طور جدی این کنجکاوی را دارم. | آیا نور سیاه وجود دارد؟ منظورم این است که آیا می توان ماشینی ابداع کرد که خروجی تاریکی داشته باشد؟ |
54021 | به خوبی شناخته شده است که فرمول مادلونگ جایگزین فرمول شرودینگر است. این پست قبلی تبدیل Madelung Phys.SE. میخواستم بدونم چه چیزی باعث برتری فرمول شرودینگر نسبت به مادلونگ میشه و بخصوص اینکه فرمول مادلونگ کی شکست میخوره؟ | استفاده از معادله شرودینگر در مقابل معادلات مادلونگ |
81286 | یک خودروی 1400 کیلوگرمی با قیمت 14 میلیون دلار در ثانیه به تپه نشان داده شده در شکل نزدیک می شود که ناگهان بنزینش تمام می شود.  سرعت ماشین بعد از کوست شدن از طرف دیگر چقدر است؟ فکر میکنم باید از این معادله استفاده کنم. $ من مطمئن نیستم که آیا این درست است. اگر هست، چه چیزی را برای $\Delta h$ وصل کنم؟ | سوال تکلیف انرژی تبدیل |
90285 | _(من نویسنده علمی تخیلی هستم. هدفم از رمانم این بود که بگویم سفر در زمان به گذشته حتی در آینده هم امکان پذیر نخواهد بود. اینجا پرسیدم چگونه می توان آن را استدلال کرد. پاسخ ها را جمع آوری کردم و تجزیه و تحلیل کردم و در نهایت به این نتیجه رسیدم سوال زیر:)_ **سوال: می گویند ناظری نظری را می توان در جایی از کیهان یافت (در حال حرکت با سرعت مشخص به سمتی خاص) که برای او در لحظه فعلی مثلاً 1900 وجود خواهد داشت. در زمین، در حالی که در سال 2013 این سوال را می خوانید. آیا این جمله درست است؟** اگر بله: آیا این پدیده می تواند برای ساخت ماشین زمان استفاده شود؟ (مثلاً اگر چنین ناظری وجود داشته باشد، از نظر تئوری میتواند در دوران ماقبل تاریخ یا در زمین آینده تلهپورت کند). اگر نه: من می خواهم بدانم چرا. این موضوع در فیلم مستند زمان به طور خلاصه به عنوان مثال از بیگانه شرح داده شده است. شما می توانید این صحنه را مستقیماً در لینک زیر (یوتیوب) مشاهده کنید http://youtu.be/MO_Q_f1WgQI?t=4m59s ناخوشایند است زیرا اگر این برای برخی از موجودات فضایی در جایی صادق باشد، مادربزرگ من هنوز زنده است. ویرایش: تصور کنید ناظر چشمی برای پردازش نور ندارد. جالب تر است که فعلاً روی نور یا روی تصویر زمینی که به ناظر تحویل داده می شود تمرکز نکنیم، بلکه تمرکز روی «اکنون» فردی ناظر یا آنچه روی زمین برای ناظر در لحظه ای که او دور است تمرکز کنیم. در سیاره ای دیگر و با سرعت خاصی حرکت می کند.** | آیا مادربزرگ من برای یک موجود بیگانه که در جایی قرار دارد و با سرعتی حرکت می کند زنده است؟ |
44570 | انعکاس و تغییر فاز را روی بازتاب $\varphi$ برای p و s نور پلاریزه در مقابل زاویه تابش $\theta$ برای طول موج های مختلف $\lambda_1=..، \lambda_2=..،..$ در حالت ساده بازتاب ترسیم کنید. از یک بستر خالی با توجه به ضریب شکست پیچیده $N=..$ زیرلایه. از آنجایی که بازتاب $$R=(\frac{1-\eta_{s,p}}{1+\eta_{s,p}}) است (\frac{1-\eta_{s,p}}{1 +\eta_{s,p}})^* $$ که در آن $\eta_{s,p}$ $Ncos\theta$ و$\frac{N}{cos\theta}$ برای s و p نور پلاریزه است. همچنین، تغییر فاز در بازتاب:$$\varphi=\arg(\frac{1-\eta_{s,p}}{1+\eta_{s,p}})$$ من میتوانم وابستگی $R$ و $\varphi$ در زاویه برخورد، اما چگونه می توانم آن را در طول موج های مختلف رسم کنم؟ من اصلا وابستگی $R$ و $\varphi$ به طول موج را نمی بینم. | انعکاس و تغییر فاز در مقابل زاویه برخورد و طول موج |
79750 | من یک تلسکوپ کوچک دارم که دهانه های ماه را کمی بزرگنمایی شده به من نشان می دهد. وضعیتی را در نظر بگیرید که در آن ماه بسیار بسیار روشن تر از روشنایی فعلی است، به طوری که عدسی شیء تلسکوپ نور بسیار بیشتری را جمع آوری می کند. آیا همین تلسکوپ میتواند دهانههای ماه را با تصویر بزرگنماییتر به من نشان دهد؟ اگر نه، اگر تلسکوپ یکسان باشد، تحت چه شرایطی ممکن است این اتفاق بیفتد؟ | اگر جسم روشنتر باشد، آیا تلسکوپ تصویر بزرگنمایی بیشتری نشان میدهد؟ |
80623 | در بحث مدل استاندارد و مکانیسم هیگز ادعا شد که بر این اساس: > در طول مرحله اولیه کیهان، همه فرمیون ها بدون جرم بودند. من نمی دانم که آیا این ادعا قابل اعتراض است؟ بنابراین سؤالات جزئی تر زیر: 1. آیا منصفانه است که بگوییم، طبق مدل استاندارد، جرم هر فرمیون یک جرم موثر است، که ممکن است بسته به قدرت میدان هیگز متفاوت باشد، و اینکه لزوما باید تنها در صورتی ناپدید می شود که قدرت میدان هیگز دقیقاً صفر باشد؟ 2. آیا منصفانه است که بگوییم در شرایط _در طول مرحله اولیه کیهان_ (یا: در دمای به اندازه کافی زیاد، چگالی، ...)، و در حالی که فرمیون ها وجود دارند، قدرت میدان هیگز لزوما دقیقاً صفر نیست؟ | آیا تا به حال فرمیون ها بدون جرم بوده اند؟ |
44571 | اگر کوازارها «پرتوهای» انرژی هستند که از یک سیاهچاله فوقجرم خارج میشوند، برای اینکه بتوانند از افق رویداد سیاهچاله عبور کنند، باید سریعتر از سرعت نور حرکت کنند. سوال من این است: درک من از فیزیک ذرات هنوز ناقص است، با این حال فکر میکنم برای اینکه یک ذره سریعتر از سرعت نور حرکت کند، باید بدون جرم باشد. چه ذراتی در ایجاد و علاوه بر این، مکانیک اختروش ها دخیل هستند؟ | اندیشه ای در مورد کوازارها |
24562 | من فردی با دانش علمی خوب نیستم، بنابراین اگر سوال من عجیب است، من را اصلاح کنید. داشتم درباره بیگ بنگ می خواندم و به نظریه نسبیت رسیدم. کسی می تواند رابطه این دو را توضیح دهد؟ | بیگ بنگ چه ارتباطی با نظریه نسبیت دارد؟ |
10522 | قضیه هلمهولتز بیان می کند که با توجه به یک میدان برداری صاف $\pmb{H}$، یک میدان اسکالر $\phi$ و یک میدان برداری $\pmb{G}$ وجود دارد به طوری که $$\pmb{H}=\pmb{ \nabla} \phi +\pmb{\nabla} \times \pmb{G}، $$ و $$\pmb{\nabla} \cdot \pmb{G}=0.$$ آیا این تجزیه منحصر به فرد است؟ یعنی با توجه به $\pmb{H}$، آیا فیلدهای $\phi$، $\pmb{G}$ معادلات بالا را منحصر به فرد هستند؟ | منحصر به فرد بودن تجزیه هلمهولتز؟ |
17342 | من سعی کردم ادغام عددی اثر کوریولیس را برای شلیک تفنگ 1000 تا 2000 یاردی با روشن/خاموش کردن تصحیح کوریولیس یک برنامه شبیه ساز بالستیک خوب (PRODAS) تأیید کنم. این برنامه یک شتاب کوریولیس را که به صورت لحظه ای ارزیابی می شود همراه با شتاب های آیرودینامیکی و گرانشی ادغام می کند. محاسبات من حدود 10 درصد اثرات کوریولیس بزرگتری نسبت به دلتا پس از محاسبه تعداد بازههای زمانی یکسان در دو اجرای شبیهسازی یکسان به دست میدهد. به نظر من اثر کوریولیس یکپارچه باید مستقل از مسیر بین دو نقطه پایانی هر بخش از یک مسیر زمینی باشد. در این صورت، سرعت مورد استفاده در شتاب آنی کوریولیس را می توان با بردار جابجایی پرتابه تقسیم بر زمان پرواز بر فراز بخش پرواز جایگزین کرد. جابجایی فقط _تفاوت برداری_ بین موقعیت های پرتابه در انتهای بخش پرواز است. و اثر انباشته کوریولیس بر روی یک قطعه فقط بردار جابجایی می شود که با بردار سرعت چرخش زمین ضرب در زمان پرواز ضرب می شود. من حدس میزنم که «نیروی آنی کوریولیس» که مستقیماً یکپارچه شده است، مؤلفهای در طول مسیر تولید میکند که نباید اجازه داده شود. یک محدودیت عادی سازی اضافی مورد نیاز است. محدودیت باید _عمود بر بردار جابجایی_ مانند بالا باشد. من می توانم یک یادداشت فنی 3200 کلمه ای در مورد این سوال را به عنوان پیوست در قالب فایل Word یا PDF برای هر کسی که آن را دوست دارد ایمیل کنم. | چگونه باید یک مسیر زمینی با انتهای بسته برای اثر کوریولیس اصلاح شود؟ |
16968 | من به وضعیتی نگاه می کنم که یک دونده سرعت در فاصله ای x از دیوار شروع می شود. هدف این است که به دیوار بپرید، به آن ضربه بزنید و در اسرع وقت به شروع بازگردید. دو راه برای انجام این کار وجود دارد: 1. به سمت دیوار بدوید، کمی جهش کنید و یک پا را روی دیوار بکارید. دیوار را فشار دهید و همانطور که می کنید بچرخید. پس از بازگشت به زمین، که باید تقریباً نیم متر از دیوار فاصله داشته باشد، شروع به دویدن به عقب کنید. 2. به سمت دیوار بدوید، به سمت آن بپرید و در هوا بچرخید تا هر دو پا را روی دیوار بکارید (اکنون تا حدودی موازی با زمین هستید و به دیوار «چسبیدهاید»، در حالتی که ممکن است حالت چمباتمه زدن نیز باشد) . از دیوار به جلو بپرید (باید دورتر از حالت اول فرود بیایید) و شروع به دویدن به عقب کنید. اگر نیاز به توضیح است لطفاً بگویید. با فرض اینکه فردی قدرت و توانایی انجام این کار را به راحتی از نقطه نظر فیزیک داشته باشد، کدام جایگزین سریعتر خواهد بود؟ روده من به من می گوید دیرتر به دلیل نیروی بیشتری که می توانید با استفاده از 2 فوت دریافت کنید (در نتیجه می توانید راحت تر از تمام وزن خود استفاده کنید)، بنابراین هنگام برخورد با زمین سرعت بیشتری دارید. با این حال، یکی از دوستان به دلیل مزایای اهرمی، با اولی می رود. | فیزیک پشت 2 ضربه مختلف به دیوار |
7953 | من هیچ تجربه قبلی در استفاده از متلب ندارم. معلم من از من می خواهد که این سوال را حل کنم. من الان چند ساعته دارم تلاش می کنم بی اقبال، لطفا کمک کنید! جرم 100 گرم آویزان در فنر با ثابت فنر 40 نیوتن بر متر. جرم به ارتعاش توسط فنر 14 میلی متر کشیده شده است. غفلت از هرگونه اتلاف انرژی از MATLAB استفاده کنید و نموداری را رسم کنید که فاصله از موقعیت تعادل را به عنوان تابعی از زمان با شرایط اولیه x(0) = 14 mm و v (0) = 0 mm/s نشان دهد. | طراحی یک SHO در متلب |
68646 | چه چیزی باعث می شود که ماده در ابتدا بچرخد / بچرخد / مدار بچرخد؟ تنها چیزی که میتوانم پیدا کنم این است که در فضا ذرات غبار/گاز/ماده به دلیل گرانش (برای تشکیل ستارهها، منظومههای خورشیدی، کهکشانها و غیره) به یک قرص در حال چرخش منقبض میشوند، بدون اینکه توضیحی در مورد علت شروع چرخش وجود داشته باشد. من چیزهای زیادی در مورد حفظ تکانه زاویه ای می بینم، اما همه این بحث ها فرض می کنند که «اسپین» از قبل وجود داشته است. در وهله اول چه چیزی باعث چرخش شد؟ آیا گرانش نباید به سادگی ذرات گرد و غبار، گاز یا ماده را با هم در یک مسیر مستقیم جذب کند تا با هم برخورد کنند، همانطور که آهنربا با یک گیره کاغذ می کند؟ آهنربا باعث نمی شود گیره کاغذ به دور آن بچرخد و اگر از ساختمانی بیفتم دور زمین نمی چرخم. در یک مسیر مستقیم می افتم تا اینکه با زمین برخورد می کنم. چه چیزی را از دست داده ام؟ | چه چیزی باعث می شود که ماده در ابتدا بچرخد / بچرخد / مدار بچرخد؟ |
68647 | اگر یک شکاف نازک را در مواد نازک مات برش دهید و سپس آن را در آب قرار دهید و بیرون بکشید، منیسک در شکاف ایجاد می شود. برای تحقیق من باید بدانم که آیا می توان انحنای منیسک را از نظر تحلیلی تعریف کرد (هذلولی، سهمی، دایره یا چیز دیگری). من به عملکرد انحنا نیاز دارم، بنابراین می توانم محاسباتی را درباره نحوه عبور نور از منیسک انجام دهم. من می دانم که روش های عددی برای ایجاد یک تابع تقریبی وجود دارد، اما می خواهم بدانم آیا راه دیگری وجود دارد یا خیر. | آیا راهی برای تعریف عملکرد انحنای منیسک وجود دارد؟ |
54025 | من در مورد صفحه ویکی پدیا در مورد مکانیک پرواز هواپیما بسیار شک دارم. هنگام توصیف «پرواز مستقیم صعود»، میگوید: > بالابر قادر به تغییر انرژی پتانسیل یا انرژی جنبشی هواپیما نیست. '. به عبارت دیگر، من فکر می کنم همیشه یک جزء عمودی بالابر وجود دارد (به جز شرایطی که زاویه حمله برای ایروفویل بدون خار 0 یا 180 درجه است). دلیل اینکه من می خواهم این را بدانم این است که ادعا می شود > در پروازهای صعود مستقیم، بالابر کمتر از وزن است، همچنین نمی توانم باور کنم که همیشه اینطور است، زیرا یک آئروفویل زمانی می تواند بالابر ایجاد کند که زاویه صفر داشته باشد. اگر خمیده باشد حمله کنید. بنابراین، اگر هواپیما به اندازه کافی سریع حرکت کند، نه تنها بالابر می تواند از وزن بیشتر شود، بلکه فقط جزء عمودی بالابر می تواند از وزن بیشتر شود. من قدردان درک من و همچنین صفحه ویکی پدیا هستم. (من تعجب می کنم که آیا این تفسیر نادرستی از منبع، آیرودینامیک توسط کلنسی است). با تشکر | نیروهای روی هواپیما - رانش، بلند کردن، کشیدن، وزن |
24565 | > یک میله یکنواخت به طول $4x$ در اطراف لبه $O$ جدول می چرخد. > (میله از روی میز نمی افتد.) مرکز جرم $G$ میله > فاصله $x$ از $O$ است. میله در حال ایجاد یک زاویه $\theta$ با > افقی است. > > تنها نیروهای موجود وزن $W$ میله، واکنش عادی > $N$ میز روی میله و نیروی اصطکاک $S$ هستند که از لغزش > میله از روی میز هنگام چرخش جلوگیری می کند. بگذارید جهت شعاعی > از O به G باشد و جهت عرضی خلاف جهت عقربه های ساعت باشد. از اینکه نموداری درج نکردم عذرخواهی می کنم اما باید خیلی سریع ترسیم شود. من می خواهم معادله(های) حرکت را برای سناریوی بالا تنظیم کنم. 1. آیا مناسب است که با استفاده از قانون 2 نیوتن به این مسئله نزدیک شویم و سپس معادله را به اجزای شعاعی و عرضی حل کنیم؟ اگر چنین است، آیا قرار است من حرکت یک نقطه روی میله را در نظر بگیرم یا حرکت میله را به عنوان کل بدن؟ 2. آیا مناسب است که با گرفتن گشتاور (مثلاً در حدود $O$) به این مشکل نزدیک شویم، یعنی با استفاده از $\tau=I \alpha$، که $\tau$ کل گشتاور خارجی روی میله صلب است؟ | از چه تکنیک هایی می توان برای تجزیه و تحلیل میله ای که حول لبه میز می چرخد استفاده کرد؟ |
68640 | من در درک شهودی اصل انرژی کار مشکل دارم. این چیزی است که من تا به حال به آن اطمینان دارم: اگر توپی از تپه در حال غلتیدن باشد، انرژی بالقوه را از دست می دهد و انرژی جنبشی به دست می آورد. اتفاقی که اینجا می افتد این است که انرژی پتانسیل به انرژی جنبشی منتقل می شود، درست است؟ این را می توان به صورت -∆PE=∆KE خلاصه کرد یا در هر نقطه KE+PE=ثابت، درست است؟ وقتی فقط انرژی جنبشی و گرانش درگیر هستند حالم خوب است، اما وقتی نیروهای دیگر وارد بازی می شوند کمی گیج می شوم. حالا بگویید که یک نیروی اصطکاکی در مقابل توپ وجود دارد. این نیروی اصطکاک بر خلاف گرانش عمل می کند، بنابراین آیا من درست می گویم که انرژی پتانسیل گرانشی از دست رفته برابر است با انرژی جنبشی به دست آمده منهای کار انجام شده توسط نیرو یعنی ∆PE=∆KE-Fs؟ این فرمول به من داده شده است: کار انجام شده توسط نیروهای دیگر = ∆KE±∆PE اما من درک شهودی از آن ندارم، می خواهم بدانم چرا کار می کند! | در درک شهودی اصل انرژی کار مشکل دارید |
89221 | گلوله ($m=0.02\ kg\ ;v_1=400 \ m/s$) به توپ آونگی ($M=3.98\ kg$) برخورد میکند و سیستم با گلوله پشته و توپ به یک طرف خم میشود. باید حداکثر را پیدا کرد. ارتفاع دلتا ($h$) (تغییر موقعیت در جهت عمودی) سیستم در طول حداکثر خمش به آن می رسد. هیچ انرژی به گرما ساطع نشد. فرض کنید پس از ضربه زدن، سیستم با سرعت $u$ شروع به حرکت می کند. طبق قانون بقای تکانه: $mv_1=(m+M)u$ سپس $u= mv_1/(m+M)$ بنابراین، $u$ برابر با $2\ m/sec$ است طبق قانون مکالمه انرژی: گلوله دارای انرژی $ است. mv_1^{2}/2$ و تمام این انرژی به $(m+M)gh$ تبدیل شد. بنابراین: $mv_1^{2}/2=(m+M)gh$ اگر محاسبه کنم، پاسخ $h=40\ m$ را میگیرم. و این اشتباه است. اگر از یک طرف دیگر نگاه کنم: $(m+M)u^{2}/2=(m+M)gh$، $h=0.2m$ دریافت خواهم کرد و این پاسخ صحیح است. با توجه به درک من، هر دو نوع باید پاسخ صحیح را برگردانند، زیرا اگر پس از اصابت گلوله هیچ انرژی از دست نرود، انرژی به گلوله + توپ سیستم ساطع می شود، بنابراین: $(m+M)u^{2}/2=mv_1^{2 }/2$ اما چرا پاسخ ها متفاوت است؟ | قانون تبدیل انرژی و بقای حرکت |
67542 | من میدانم که تودههای دیراک برای فرمیونها از نظر فنی طبیعی هستند (به معنای طبیعی بودن فنی) زیرا تقارن کایرال را میشکنند. در حدی که جرم دیراک به صفر میرسد، تقارن کایرال بازیابی میشود، بنابراین انتظار میرود هر گونه اصلاح حلقهای به جرم دیراک متناسب با جرم دیراک باشد. به این معنا که در پارامتر جرم دیراک هیچ حساسیت UV قانون توان وجود ندارد. آیا این امر برای اصطلاحات توده ای مایورانا نیز صادق است؟ از آنجایی که فرمیون های مایورانا واقعی هستند، آیا هنوز هم این درست است که اصطلاح جرمی تقارن کایرال را می شکند؟ اینطور به نظر میرسد، زیرا میتوان فرمیون مایورانا 4 جزیی را بر حسب یک فرمیون ویل نوشت: $\Psi_D = \begin{pmatrix} \psi_\alpha \\\ \bar\psi^{\dot{\alpha} }\end{pmatrix}$، که در آن $\alpha$ و $\dot{\alpha}$ اندیسهای Weyl (SL(2,C)) هستند. سپس یک عبارت جرمی مایورانا شکل میگیرد: $M\bar\Psi_M \Psi_M = M(\psi^2 + \bar\psi^2)$، که در آن انقباضات اسپینور Weyl از تانسور $\epsilon$ استفاده میکنند. به نظر می رسد که این اصطلاحات تقارن کایرال را نیز می شکند. این عکس درسته؟ | آیا توده های ماورانا از نظر فنی طبیعی هستند؟ |
8879 | در بسیاری از مقالهها، اصطلاح «پدیدههای متقاطع» را خواندم و روششناسی زیادی بر اساس آن مورد بحث قرار گرفت، با توضیح کم یا بدون توضیح در مورد معنای آن. گاهی اوقات به شبکهها، ماتریسها و سپس به دیگر ساختارهای عناصر ارتباط برقرار میشود. آیا کسی می تواند مفهوم پدیده ها را توصیف کند؟ | منظور از پدیده های متقاطع چیست؟ |
45622 | بدون فیزیکدان/اخترفیزیکدان I; تنها چیزی که در مورد حد چاندراسخار می دانم این است که ظاهراً جرمی را که یک ستاره ممکن است زنده بماند را محدود می کند و فراتر از آن به یک ستاره نوترونی یا سیاهچاله منحط می شود. آیا چیزی مشابه در مورد سیاهچاله صدق می کند؟ آیا حد بالایی برای جرم سیاهچاله وجود دارد؟ آیا می تواند جرم بی نهایت به دست آورد؟ آیا حدی وجود دارد که فراتر از آن دیگر جرم به دست نیاورد؟ آیا سیاهچاله می میرد؟ آیا بازه زمانی مربوطه قابل اجرا است؟ | آیا مقیاس حدی چاندراسخار برای سیاهچاله مقیاس می شود؟ |
110916 | به طور کلی، آیا بقای یک عدد لپتون معتبر است یا اساساً تعمیم بقای اعداد الکترونی و میونی است؟ | فیزیک ذرات: قوانین حفاظت |
10527 | برخی از نظریه ها بیش از 4 بعد فضازمان دارند. اما ما فقط 4 بعد فضا-زمان را در دنیای واقعی مشاهده می کنیم. به عنوان مثال این پست Phys.SE. 1. چرا نظریه هایی (به عنوان مثال نظریه ریسمان) که به ابعاد بیشتری نیاز دارند توسط دانشمندان جدی گرفته می شوند؟ 2. آیا مدرکی وجود دارد که این ابعاد اضافی وجود دارد؟ 3. آیا توضیح ساده ای برای نیاز [یا اشاره قوی] به ابعاد اضافی وجود دارد؟ | چرا ابعاد اضافی لازم است؟ |
99554 | می خواستم بدانم آیا سلول واحد (یک شبکه معین) باید تقارن های گروه نقطه ای شبکه ای را که تعریف می کند داشته باشد؟ حدس میزنم هیچ راه منحصر به فردی برای تعریف سلول واحد وجود ندارد و ممکن است تمام تقارنهای گروه نقطهای را نداشته باشد. با این حال، آیا می توان سلول واحدی را تعریف کرد که تمام تقارن های گروه نقطه ای را داشته باشد؟ | تقارن گروه نقطه و سلول واحد |
118983 | چرا از اصطلاح چگالی جریان استفاده کردهایم، آیا آن اهمیت فیزیکی دارد یا فقط بر روی چیزی غیر از سرعت رانش فقط در معادلات تأثیر میگذارد. آیا اهمیت عمده ای مانند چگالی بار در قضیه گاوس دارد؟ | اهمیت فیزیکی چگالی جریان چیست؟ |
115066 | با توجه به پویایی ماتریس چگالی: $ \frac{d}{d t}\begin{pmatrix} \rho_{00} & \rho_{01} \\\ \rho_{10} & \rho_{11} \end{ pmatrix} = \begin{pmatrix} \lambda i(\rho_{10}-\rho_{01})+\lambda^2\rho_{11} & \lambda i(\rho_{11} -\rho_{00})+\lambda^2 \rho_{01 } \\\ \lambda i(\rho_{00}-\rho_{11}) +\lambda^2 \rho_{10} & \lambda i(\rho_{01}-\rho_{10}) +\lambda^2 \rho_{11} \end{pmatrix} $ چگونه میتوان این سیستم معادلات دیفرانسیل را حل کرد، زیرا آنها به یکدیگر اشاره دارند. با شرایط اولیه $\rho_{ij}\in \mathbb{R}$ | حل دینامیک ماتریس چگالی |
67548 | بنابراین، من مشتق معادلات یک سیستم دو بدنه را در D. Morin، _ مقدمه ای بر مکانیک کلاسیک، دنبال می کنم. من همه آن را می فهمم، جدای از این یک قدم. وقتی او در مورد حل لاگرانژی برای $r(\theta)$ صحبت می کند، من این مرحله را دنبال نمی کنم. $$\tag{*}L = \frac {1}{2} m\dot{r}^{2}+ \frac{\ell^2}{2mr^2}+u(r)$$ و مقداری چگونه با $$\tag{7.16}(\frac{1}{r^2} \frac{dr}{d \theta})^2 = \frac{2mE}{\ell^2}- به پایان میرسد \frac{1}{r^2} - \frac{2mu(r)}{\ell^2}.$$ احتمالاً این موردی است که عدم مهارت من در معادلات دیفرانسیل باعث ایجاد مشکل میشود. | حل معادله دیفرانسیل برای مسئله دو جسم |
28418 | با بهبود طرحهای یونی thurster، یونهای ساطع شده میتوانند سرعت (نسبت به فضاپیما) بسیار بالاتر از 10^5 یا حتی 10^6 m/s داشته باشند. آیا احتمال برخورد چنین یون هایی با انسان کاملاً ناچیز است؟ (من دوست دارم مقداری محاسبه تقریبی با توجه به زوایای واگرایی، تعداد یون ها و ابعاد منظومه شمسی ببینم). همچنین، تأثیر یک یون منفرد با چنین انرژی که به یک فضاپیما یا بدن انسان برخورد می کند، چه روی زمین (به احتمال کمتر به دلیل برخوردهای جوی احتمال می دهم) یا در مدار می تواند باشد؟ | آیا یون های ساطع شده توسط یک رانشگر یونی می توانند خطر واقعی را نشان دهند؟ |
118995 | در لاندو، لیفشیتز «نظریه کلاسیک میدانها» $\S12$ «مقطع غیرمتغیر» به شرح زیر گفته میشود: در حجم $dV$ در زمان $dt$ رخ می دهد $$d\nu=\sigma > است v_{\text{rel}}n_1n_2dVdt,$$ که در آن $v_{\text{rel}}$ سرعت > ذره 1 در سیستم باقیمانده ذره 2 است ... من سعی می کنم این فرمول را درک کنم ، و این چیزی است که من تا اینجا دریافت کردم: $\sigma v_{\text{rel}}n_1dt$ تعداد کل ذرات پراکنده در زمان $dt$ است، و $n_2dV$ تعداد کل مراکز پراکندگی است. چرا تعداد کل ذرات پراکنده با تعداد برخوردها برابر نیست؟ آیا در نظر گرفته می شود که بیش از یک برخورد در هر ذره پراکنده وجود دارد؟ اگر بله، پس چرا باید به نظر برسد که هر ذره پراکنده با هر کدام از مراکز پراکندگی برخورد می کند (فقط در این مورد ما فقط در تعداد مراکز پراکندگی ضرب می کنیم)؟ 1\. در نسخه انگلیسی که من ذکر می کنم، فرمول فاقد ضریب $dV$ است. طبق کتاب اصلی روسی اینجا گذاشتم. | چرا تعداد برخوردها برابر است با تعداد ذرات پراکنده ضربدر تعداد پراکنده ها؟ |
95437 | من یک مقاله در مورد Thermocline و Halocline بررسی کردم. چگونه دو دریا با هم مخلوط نشوند؟ با این حال، من همچنان کنجکاو هستم: 1. چرا اثر ترموکلاین و هالوکلین بر اساس رنگ متفاوت است؟ 2. آیا ماده ای که در آب حل می شود در آب ها رنگ نمی دهد؟ 3. آیا دما متفاوت و شوری متفاوت باعث تغییر رنگ بدنه های آبی می شود؟ 4. آیا اثر ترموکلاین و هالوکلین را به جای بر اساس ظاهر بصری با پارامتر حرارتی و شوری نیز اندازه گیری می کنیم؟ و توضیح با شکل خوب خواهد بود. قبلا ممنون | آیا درجه حرارت متفاوت است و یا شوری متفاوت می تواند منجر به رنگ متفاوت بدنه های آبی شود؟ |
24560 | نیروی جاذبه چگونه منتقل می شود؟ من حدس می زنم که توسط ذرات منتقل نمی شود. زیرا اگر چنین بود، سرعت انتشار آن با سرعت نور محدود می شد. اگر توسط ذرات منتقل نمی شود چگونه منتقل می شود؟ | نیروی جاذبه چگونه منتقل می شود؟ |
60269 | فرض کنید یک تکه شیشه دارید که اگر به درستی برش داده شود/برش داده شود، ظاهری عجیب دارد. اما اگر سطح را با استفاده از کاغذ سنباده سمباده بزنید، مه آلود و براق به نظر می رسد. من تعجب می کنم چقدر زبری سطح (10 نانومتر، 100 نانومتر، 1 میلی متر؟) تقریباً مورد نیاز است تا سطح غیراختصاصی شود. من حدس میزنم که این به مواد وابسته است، زیرا بازتاب و انتقال نیز وابسته هستند. اما من در این مرحله فقط به دنبال یک تخمین تقریبی هستم. از هرگونه مرجع مقاله مفید نیز قدردانی می شود. | اثرات ناهمواری سطح بر specularity |
68642 | من یک لوله U-like دارم. ورودی آن دارای فشار اتمسفر $p_o=10^{5} \, Pa$ است. خلاء به انتهای دیگر با گرادیان فشار $\nabla p_v=-30 \cdot 10^{3} \, kPa/s$ اعمال میشود. کل زمان شبیه سازی $t=0.25$ s است. من فرض می کنم که بالاترین سرعت در پایان شبیه سازی به دست می آید. پس از 0.25 ثانیه فشار خلاء $p_v=-7.5 \cdot 10^{3} \, Pa$ است. من علاقه مند به دانستن حداکثر سرعت هوا ($\rho=0.146$ $kg/m^{3}$) در خروجی هستم (با فرض اینکه اینجا بالاترین سرعت باشد). یکی از ایده هایی که به ذهن می رسد استفاده از معادله برنولی است: \begin{equation} p_0 + \frac{1}{2} \rho v_{0}^{2} +\rho g h_0 = p_v + \frac{1 {2} \rho v_{v}^{2} +\rho g h_v \end{equation} مقدار $h$ در هر دو مورد یکسان است، بنابراین معادله ساده می کند با فرض سرعت هوا در ورودی $v_0=0$ m/s، معادله را ساده تر می کند. \begin{equation} p_0=p_v+\frac{1}{2} \rho v_{v}^{2} \end{equation} \begin{equation} v_v=\sqrt{\frac{2}{\rho} (p_0-p_v)} \تقریباً 1213.5 \, m/s \end{equation} با این حال به نظر میرسد که بهطور غیرواقعی زیاد باشد. شبیهسازی محاسباتی من مقدار $v_v=64 \، m/s$ را میدهد. چگونه می توانم $v_v$ را محاسبه کنم؟ آیا نباید ویژگی های هندسه را در نظر بگیرم؟ من واقعاً مطمئن نیستم که بتوانم $v_0=0$ را در نظر بگیرم، زیرا مطمئناً به دلیل اثرات طولانی مدت گرادیان فشار، سرعت در ورودی تقریباً به همان اندازه در خروجی بالا خواهد بود. هدف از این کار این است که در چنین سناریویی یک مقدار تقریبی از حداکثر سرعت هوا به من بدهد، بنابراین من میتوانم از مقدار $v_v$ در یک شبیهسازی محاسباتی استفاده کنم.  | چگونه می توان سرعت سیال در خروجی را وقتی که چگالی و افت فشار مشخص است محاسبه کرد؟ |
48216 | آیا می توان یک صاعقه را برای انجام الکترولیز مهار کرد، آیا مقدار مفیدی هیدروژن تولید می شود؟ من یک دستگاه مقیاس صنعتی را در اقیانوس با مکانیزم جذب هیدروژن تصور می کنم. 1. نادیده گرفتن این واقعیت که رعد و برق غیرقابل پیش بینی است (اگرچه روی یک سطح مسطح بزرگ، به عنوان مثال اقیانوس باید بتواند تا حدودی رعد و برق را هدایت کند) 2. بله صاعقه مخرب است، اما بدیهی است که بسیاری از چیزها روزانه بدون اینکه کاملاً بخار شوند، مورد اصابت قرار می گیرند. بله، هیدروژن انفجاری است، اما نمیتوان «دستگاه» را در اعماق اقیانوس قرار داد که یا گرمای رعد و برق هیدروژن را مشتعل نکند، یا هیدروژن از اکسیژن تولید شده توسط واکنش/و هوای سطحی جدا شود. هیدروژن در آب می سوزد؟) | الکترولیز رعد و برق |
115062 | من با یک نظریه اسکالر پایه استاندارد یوکاوا کار می کنم. یعنی تنها عبارت تعامل $-g\psi^\dagger\psi\phi$ است، که در آن کوانتومهای میدان $\phi$ مزونها، کوانتای میدان $\psi$ نوکلئونها و $\psi^\dagger$ هستند. کوانتوم های میدانی ضد نوکلئون ها هستند. سعی کردهام با ترکیبهای مختلف دست و پنجه نرم کنم و به برخی از مقالات مرتبط نگاه کردم، اما راهحلی پیدا نکردم که اصطلاحات متقابل دیگری را احضار نکند. آیا این فرآیند امکان پذیر است؟ | نمودار فاینمن مرتبه اصلی برای نابودی نوکلئون-ضد نوکلئون به دو مزون ($\psi^{\dagger} \psi \to \phi\phi$) چیست؟ |
79759 | در دوره کورسرا از انفجار بزرگ تا انرژی تاریک در موارد متعددی از تحلیل ابعادی برای تخمین مقیاس کمیت ها استفاده شد. این تقریباً از نظر من یک تناقض به نظر می رسد، زیرا شما نمی توانید به طور دقیق چیزی در مورد عوامل بی بعد استنباط کنید. با این وجود، به نظر می رسد اگر برخی از قوانین سرانگشتی را بدانید، کار می کند. به نظر میرسید که روش کلی این است که سرعت نور، ثابت پلانک و ثابت بولتزمن را در نظر بگیریم و سپس از تحلیل ابعادی برای مرتبط کردن اینها با کمیتهای شناختهشده برای بدست آوردن مقداری از بعد مورد نظر استفاده کنیم. مثالها شامل * طول موج پس زمینه مایکروویو کیهانی از دما * انرژی جنبشی کوارک ها از شعاع پروتون * انرژی بوزون های W و Z از مقیاس طول نیروی ضعیف * شعاع اتم هیدروژن از جرم الکترون از طریق طول موج الکترون در آخرین مورد ساختار ظریف بدون بعد ثابت باید وارد شود. من میدانم که وقتی یک نیرو درگیر است، باید مقداری ثابت تناسب را وارد کنید که به تنهایی از تحلیل ابعادی بدست نمیآید (مانند ثابت ساختار خوب در بالا)، اما شاید اغلب آن چیزی باشد که لازم است. آیا فقط تعداد انگشت شماری از قوانین سرانگشتی وجود دارد که با استفاده از آنها می توان تخمین های کم و بیش قابل اعتمادی انجام داد؟ جدا از آن، من نیز بسیار علاقه مند به نظرات کلی در مورد این موضوع هستم. **ویرایش** همانطور که توسط QMechanic اشاره شد، یک موضوع مرتبط (و بسیار جالب) در این انجمن در اینجا یافت می شود در تجزیه و تحلیل ابعادی، چرا ثابت بدون بعد معمولاً از مرتبه 1 است؟ مطمئناً شباهتهایی بین سؤالات وجود دارد، اما من به طور خاص میپرسم چگونه از تحلیل ابعادی برای به دست آوردن چنین تخمینهایی استفاده کنیم، و پاسخهای مشخصی در آن موضوع پیدا نکردم. برای من جالب است که می توان آن را انجام داد، اما خودم جرأت نمی کنم آن را اعمال کنم. به جای پرسیدن _why_ ثابت معمولاً از مرتبه 1 است، شاید سوال من _when_ ثابت از مرتبه 1 است، یا به طور کلی تر، چگونه می توان مقدار آن را تخمین زد. | تجزیه و تحلیل ابعادی برای تخمین ترتیب بزرگی کمیت ها |
91426 | من در درک مفاهیم این مشکل مشکل دارم. مشکل اینجاست: > _یک بلوک روی صفحه ای با زاویه $\theta$ قرار می گیرد. ضریب > اصطکاک بین بلوک و صفحه $\mu = \tan \theta$ است. به بلوک > ضربه ای داده می شود تا در ابتدا با سرعت $V $ به صورت افقی در امتداد > صفحه حرکت کند (یعنی در جهت عمود بر جهت نشان دهنده > مستقیم به پایین صفحه). سرعت بلوک بعد از مدت زمان بسیار طولانی چقدر است؟_ اگر به بلوک سرعت اولیه _along_ بدهیم، می توانیم ببینیم که $F_x = mg\sin \theta - mg\cos (\theta )\mu = 0$ هواپیما، باید تحت یک نیروی اصطکاک مخالف سرعت خود قرار گیرد، جایی که $f = mg \cos \theta \tan \theta = mg\sin \theta$ اما این پاسخی است که کتاب من داد: > نیروی عادی از هواپیما $N = mg \cos \mu$ است. بنابراین، نیروی اصطکاک روی بلوک $N = (\tan \mu)N = mg \sin \mu$ است. این نیرو > در جهت مخالف حرکت عمل می کند. بلوک همچنین نیروی گرانشی $mg \sin \theta$ را احساس میکند که به پایین صفحه اشاره میکند. از آنجا که بزرگی > نیروی اصطکاک و نیروی گرانشی در امتداد صفحه > برابر است، **شتاب در امتداد جهت حرکت برابر است با > منفی شتاب در جهت پایین صفحه. بنابراین، در یک افزایش کوچک زمان، سرعتی که بلوک در امتداد جهت حرکت خود از دست می دهد دقیقاً برابر با سرعتی است که در جهت > پایین صفحه ** به دست می آورد. اجازه دهید v سرعت بلوک باشد، و اجازه دهید vy جزء > مولفه سرعت در جهت پایین صفحه باشد، بنابراین > $$v + vy = C$$ داریم که در آن $C$ یک ثابت است. $C$ با مقدار اولیه آن داده می شود، > که $V + 0 = V$ است. مقدار نهایی $C$ $V_f + V_f = 2V_f$ است (که در آن > $V_f$ سرعت نهایی بلوک است)، زیرا بلوک اساساً بعد از مدت زمان بسیار طولانی مستقیماً به سمت پایین هواپیما حرکت می کند. بنابراین، $2V_f = V > \rightarrow V_f = \frac{V}{2}$ من واقعاً نمیفهمم که این میخواهد چه بگوید. قسمت پررنگ آن چیزی است که برای من مشکل ایجاد می کند. فکر می کنم ممکن است ضعیف نوشته شده باشد، فکر می کنم نیاز به توضیح واضح تری دارم. | بلوک لغزش به پایین صفحه (سرعت عمود بر) |
48211 | رشته فکری من این بود: زمینی که به دور خورشید می چرخد در مواقعی 5 میلیون کیلومتر از بقیه به آن نزدیکتر است، اما این تقریباً به فصل ها بی ربط است. در عوض، تفاوت دما بین فصول به دلیل زاویه حمله پرتوها است، بنابراین اساساً مقدار جوی که آنها باید از آن عبور کنند. در واقع، منطقی است، گرما از فوتونهایی میآید که با سطح زمین (و کمی با جو) برخورد میکنند و منعکس میشوند، و چیزی بین زمین و خورشید وجود ندارد که باعث شود یک فوتون انرژی خود را بیش از 5 از دست بدهد. میلیون کیلومتر در خلاء سفر کنید. یا هست؟ (توجه داشته باشید که من در مورد از دست دادن احتمالی انرژی مربوط به انتقال به سرخ جهان در حال انبساط تعجب نمی کنم.) که باعث تعجب من شد... پس چرا سیارات به خورشید نزدیک تر هستند؟ احمقانه به نظر می رسد، هر چه به منبع گرما نزدیکتر باشید، گرمتر احساس می کنید، اما این به دلیل پراکندگی گرما در محیط است، درست است؟ اگر رسانه ای وجود نداشته باشد، چه چیزی انرژی را از بین می برد؟ | آیا فوتون ها هنگام سفر در فضا انرژی خود را از دست می دهند؟ یا چرا سیارات نزدیکتر به خورشید گرمتر هستند؟ |
100329 | من از کتاب درسی می دانم که جهت سرعت در هر نقطه از مسیر دوبعدی یک جسم مماس بر مسیر در آن نقطه است و در جهت حرکت است. اما چگونه می توان جهت شتاب آنی را تعیین کرد؟ در صورتی که تنها نیروی مؤثر گرانش باشد، جهت شتاب آنی به سمت پایین به سمت مرکز زمین است. اما در موارد دیگر چه؟ | جهت شتاب لحظه ای چگونه تعیین می شود؟ |
117035 | توابع موج هیدروژن مانند این شکل را دارند: $$R_{10} = \left(\frac{Z}{a_0}\right)^{\frac{3}{2}} 2\space e^{-\frac{ Zr}{a_0}}$$ $$Y_{00} = \frac{1}{\sqrt {4\pi}} $$ که $a_0 = \frac{4\pi \epsilon_0 \hbar^2}{\mu e^2}$ فرض کنید تریتیوم $^3$H که در حالت پایه بتا است ناگهان به $^3$He کاهش یابد. من می خواهم احتمال اینکه اتم هلیوم در حالت 1s است را پیدا کنم. اولا، آیا جرم کاهش یافته $\mu$ برای هلیوم و $^3$He یکسان است؟ من فرض کردم که $m_e$ است. تابع موج هلیوم $R_{10}' = \left(\frac{2}{a_0}\right)^{\frac{3}{2}}2\space e^{-\frac{2r}{a_0 است }} $. تابع موج تریتیوم $R_{10} = \left(\frac{1}{a_0}\right)^{\frac{3}{2}}2\space e^{-\frac{r}{a_0} است } $. برای یافتن احتمال، آیا به سادگی این دو را همپوشانی کرده و آنها را مربع کنم؟ $$\langle (1,0,0)_H| (1,0,0)_T \rangle = \left(\frac{1}{a_0}\right)^3 (2)^{\frac{3}{2}} (2)^2\left(\ frac{1}{4\pi}\right) \int e^{-\frac{3r}{a_0}} r^2 sin\theta \space d\theta d\phi $$ $$ = \frac{2^{\frac{9}{2}}}{27}$$ بنابراین احتمالاً $\frac{2^9}{27^2} = \frac{512}{729} $ است؟ | فروپاشی تریتیوم بتا - احتمال قرار گرفتن در حالت 1s |
129281 | آیا کسی می تواند پرش کوانتومی جهش 9 کمیت الکترون را تعریف کند؟ من می دانم که این یک سوال احمقانه است، اما آیا کسی می تواند به من توضیح دهد. من در مورد ساختار اتم هستم و کمک می خواهم. کسی میتونه کمک کنه | پرش کوانتومی الکترون چیست؟ |
35060 | البته CO2 از مایع خارج می شود و حتی در صورت نیاز فشار زیادی ایجاد می کند. سوال این است که در سطح مولکولی چه اتفاقی می افتد که باعث خروج آن از مایع می شود؟ | وقتی قوطی نوشابه را تکان می دهید چه اتفاقی می افتد؟ |
27038 | ما میتوانیم یک اپراتور هرمیتی $O$ را به روش کلی زیر بسازیم: 1. مجموعه کاملی از پروژکتورهای $P_\lambda$ را پیدا کنیم که رفت و آمد دارند، 2. به هر پروژکتور یک عدد واقعی منحصر به فرد $\lambda\in\mathbb R$ اختصاص دهیم. . با این کار، هر پروژکتور یک فضای ویژه از عملگر $O$ را تعریف می کند و مقادیر ویژه مربوطه اعداد واقعی $\lambda$ هستند. در مورد خاصی که مقادیر ویژه غیر منحط هستند، عملگر $O$ به شکل $$O=\sum_\lambda\lambda|\lambda\rangle\langle\lambda|$$ **سوال:** چیست؟ محدودیت هایی که مانع از قابل مشاهده بودن $O$ می شوند شناخته شده اند؟ برای مثال، نمیتوانیم اپراتورهای هرمیتی را بهعنوان موارد قابل مشاهده بپذیریم که برهمنهیهایی را به عنوان حالت ویژه دارند که توسط قوانین ابرانتخاب ممنوع است. **الف)** از کجا می توانم لیست جامعی از قوانین انتخاب برتر پیدا کنم؟ **ب)** آیا قوانین دیگری وجود دارد؟ **به روز رسانی:** **c)** آیا مورد خاصی که فضای هیلبرت حاصل ضرب تانسور دو فضای هیلبرت است (نماینده دو سیستم کوانتومی) از این دیدگاه خاص است؟ | چه اپراتورهای هرمیتی می توانند قابل مشاهده باشند؟ |
28412 | من شنیده ام که دستگاه های تست ذرات غیر مخرب شار الکتریکی ایمن در نظر گرفته می شوند زیرا کمتر از 2 آمپر مصرف می کنند. من دیده ام که قوس ایجاد شده بین دو جسم آسیب قابل توجهی دارد، یعنی سوختگی الکتریکی. این یک آمپر پایین است، بنابراین آیا قوس کمتر از 2 آمپر و تقریباً 10000 ولت همچنان برای انسان مضر است؟ اگر به خاطر خود برق نیست، از گرما چطور؟ | آیا قوس الکتریکی با جریان کم برای انسان مضر است؟ |
12278 | فرض کنید این یک تفنگ دستی کالیبر 45 استاندارد است. تیرانداز 10 فوت دورتر است و ما یک میز، میز کوچک، تخته سیاه و غیره را روی سینه خود نگه می داریم (برای محافظت از موارد حیاتی). چگونه متوجه کاهش سرعت گلوله و احتمال دور شدن از شما می شوید؟ به این فکر افتادم که آیا میتوانیم از خودمان در برابر دیوانهای مثل VT یا کلمباین محافظت کنیم؟ | اگر کسی با یک تفنگ (کالیبر 45) به سمت کسی که میز یا میز را در فاصله 10 فوتی در دست دارد شلیک کند، آیا گلوله را کند می کند یا دور می کند؟ |
34339 | بیایید فرض کنیم که جانی فیزیکیست تصمیم گرفته است از آپارتمان فقیرانه طبقه دوم خود به خانه بسیار شایسته خود نقل مکان کند. بدون ایجاد تغییراتی در ساختارهای موجود؟ کارآمدترین راه برای جابجایی همه دارایی او چه خواهد بود؟ [فرض کنیم که آپارتمان رو به بیرون است، و دارای پله هایی است که به آن منتهی می شود] [همچنین فرض می کنیم که دارایی او ترکیبی از جعبه های قابل حمل و اقلام بزرگ است] | یک فیزیکدان چگونه حرکت می کند؟ |
59211 | EMF القایی در قانون فارادی چه نقشی در تولید جریان در حلقه ای دارد که در آن شار مغناطیسی در حال تغییر است؟ | قانون فارادی در یک حلقه |
62117 | من اغلب در مورد نظریه ریسمان و ساختار ریاضی پیچیده آن به عنوان یک نظریه فیزیکی می شنوم، اما نمی توانم بگویم که واقعاً هیچ یک از ریاضیات مرتبط را دیده ام. به طور کلی، من کنجکاو هستم که ریاضیات نظریه ریسمان چگونه است، آیا کسی می تواند به من اشاره کند؟ به طور خاص، من می خواهم بدانم آیا معادله ای اساسی در نظریه ریسمان وجود دارد که به عنوان نقطه شروع برای اکثر مسائل فرض شود، چیزی که با قانون دوم نیوتن در مکانیک یا معادله شرودینگر در QM قابل مقایسه باشد؟ | معادله(های) بنیادی نظریه ریسمان؟ |
59216 | فرض کنید یک محفظه فشار با نوعی نمونه / نمونه (به عنوان مثال کریستال پروتئین) در آن وجود دارد. حالا من مقدار معینی فشار گاز را اعمال می کنم، به عنوان مثال. 10 یا 20 اتمسفر فرض کنید من از زنون به عنوان گاز استفاده می کنم. من تعجب می کنم که چه اتفاقی برای دمای داخل محفظه من می افتد - از **قانون گاز ایده آل** شما یک رابطه متقابل بین دما و فشار دریافت می کنید، بنابراین با توجه به بقیه چیزها ثابت می مانند (یعنی محفظه _حجم_)، چیست؟ تغییر دما / دمای نهایی که توسط نمونه من مشاهده می شود؟ من از دمای اتاق شروع می کنم و از آنجا می روم .. بدیهی است که گاز برای شروع فشرده شده است (و همچنین دمای خاصی دارد). | تغییر دمای داخل محفظه فشار |
48217 | به خاطر این سؤال فرض کنید که تمام ریاضیات در نهایت به نظریه مجموعه ها تقلیل پذیر هستند، به گونه ای که تنها اشیای ریاضی که واقعاً هستند، مجموعه ها هستند. اکنون، تمایز مشترکی بین نظریه مجموعه های خالص و ناخالص وجود دارد. نظریه مجموعه های خالص از مجموعه خالی ساخته می شود و فقط شامل مجموعه های خالص --- مجموعه هایی است که فقط شامل مجموعه های دیگر به عنوان اعضا هستند. در مقابل، تئوری مجموعه های ناخالص شامل _urelements_ \--- افراد غیر مجموعه است که می توانند اعضای مجموعه ها باشند. سوال من این است که آیا ریاضیات مورد نیاز برای فیزیک (با فرض اینکه همه آنها از نظر تئوری مجموعه ها نقد شوند) از نوع خالص است یا ناخالص؟ آیا روابط اولیه فیزیک (که در آن یک رابطه اولیه فیزیک چیزی منحصر به فرد فیزیک است --- نه چیزی مانند برابری/هویت) وجود دارد که بین موجودات ریاضی (مانند اعداد) و موجودات فیزیکی برقرار است؟ اگر چنین است، می توانید مثال هایی ارائه دهید؟ | آیا ریاضیات فیزیک به نظریه مجموعه های ناخالص نیاز دارد؟ |
114083 | آیا کسی می تواند توضیح دهد که ساختار غیر محلی نظریه میدان چیست؟ من می دانم که شما نمی توانید عبارت $\phi(x) \phi(y)$ را در لاگرانژی داشته باشید که نشان دهنده غیر محلی بودن است. با این حال، چرا تا زمانی که علیت را حفظ کرده ام، نمی توانم اصطلاحات غیر محلی را داشته باشم؟ در QFT، نباید عملگری مانند $\phi(x)^2$ بنویسید که در صورت انجام OPE، تکینگی هایی مانند $\delta (x-x)$ به دست می دهد؟ چگونه باید محلی بودن در نظریه میدان و حس OPE را به طور مداوم درک کنم؟ | ساختار غیر محلی نظریه میدان |
59212 | چگونه می توانید معادله ای برای گشتاور یک جسم صلب در حال چرخش (اما نه ترجمه کننده) از معادله اویلر-لاگرانژ استخراج کنید؟ تا آنجا که از اولین کلاسم در مکانیک کلاسیک می دانم، هیچ پتانسیلی برای جسم چرخان تعریف نشده است، بنابراین تنها اصطلاحی که در لاگرانژی می بینم $\frac{1}{2}I\omega^2$ است. از آنجایی که $\theta$ وجود ندارد، من فقط میدانم که گشتاور همیشه برابر با $0 است. | استخراج گشتاور از معادله اویلر-لاگرانژ |
95427 | ایزوتوپ هیدروژن-1 شکلی از هیدروژن با 1 الکترون، 1 پروتون و 0 نوترون است. اگر آن ایزوتوپ الکترون خود را از دست بدهد (در نتیجه یون هیدروژن-1 با بار مثبت است) چه تفاوتی بین آن و یک پروتون آزاد وجود خواهد داشت؟ هیدروژن-1 مثبت حاوی 0 الکترون، 1 پروتون و 0 نوترون خواهد بود و پروتون آزاد آشکارا تنها حاوی 1 پروتون خواهد بود. آیا عامل تعیین کننده ای وجود دارد که بین پروتون آزاد و یون هیدروژن-1 مثبت تمایز قائل شود؟ | آیا یک پروتون آزاد یک یون هیدروژن-1 مثبت است؟ |
123511 | چگونه می توان انتقال فیبرهای فوتونیک هسته توخالی (فیبر چند لایه و فیبر شکاف باند دو بعدی) را محاسبه کرد؟ کدام کتاب/مقاله را می توانید توصیه کنید؟ من می بینم که comsol می تواند این کار را انجام دهد، اما آیا مدلی وجود دارد که شاید تقریب نیمه هندسی سریعتر اجرا شود؟ من فصلی در مورد الیاف فوتونیک در کتاب آگراوال نمی بینم. | چگونه انتقال فیبر باند فوتونیک را محاسبه کنیم؟ |
53541 | پروتون ها دارای بار مثبت بر روی خود هستند. پروتون ها متحرک نیستند بنابراین چگونه یک بار آزمایشی مثبت می تواند از پایانه منفی یک سلول به پایانه مثبت حرکت کند و انرژی پتانسیل الکتریکی به دست آورد؟ چرا بار منفی از پایانه منفی به پایانه مثبت منتقل نمی شود؟ الکترونها در یک مدار جریان دارند و الکترونها دارای بار منفی هستند، پس چرا میگویند بار آزمایشی مثبت از پایانه منفی به پایانه مثبت میرود؟ لطفا توضیح دهید. | شارژ تست مثبت |
35063 | در یک کتاب درسی مشخص، تابعی به صورت زیر داده می شود: $$f=f(x(t))$$ و سپس این تابع w.r.t متمایز می شود. $t$ برای دریافت: $$f_t=\dot{x}f_x$$ (که در آن علامت $f_u=df/du$، $f_{uu}=d^2f/du^2$، و غیره) این است سپس به عنوان تابعی $A=A(x,\dot{x},t)=\dot{x}f_x$ گرفته شده و w.r.t متمایز شد. $x$ و $\dot{x}$ و روی صفر تنظیم کنید: $$A_{\dot{x}}=f_x=0$$ $$A_x=\dot{x}f_{xx}=0$$ من نگرانی این است که در انجام این کار کتاب درسی $A_{\dot{x}}$ و $A_x$ را کاملاً متمایز نکرده است، به ویژه مشتقات را نادیده گرفته است. $\frac{dx}{d\dot{x}}$ و $\frac{d\dot{x}}{dx}$ اگر اشتباه نکنم تمایز کامل این خواهد بود: $$A_{\dot{ x}}=f_x+\frac{dx}{d\dot{x}}\dot{x}f_{xx}=0$$ $$A_x=\dot{x}f_{xx}+\frac{d\dot{x}}{dx}f_x=0$$ ضرب اولین مورد از این معادلات در $\frac{d\dot{x} }{dx}$ یا معادله دوم با $\frac{dx}{d\dot{x}}$ رابطه را دریافت می کنید: $$\frac{d\ln{f_x}}{dt}=-\frac{d\ln{\dot{x}}}{dt}$$ و $$\frac{A_x}{A_{\dot{ x}}}=\frac{d\ln{\dot{x}}}{dt}$$ در حالی که این کار را به روش کتاب انجام دهید $$\frac{d\ln{f_x}}{dt}=1$$ و $$\frac{A_x}{A_{\dot{x}}}=\frac{d\ln{f_x}}{dt }$$ با نادیده گرفتن مشتقات $x$ و $\dot{x}$ w.r.t. بنابراین، کتاب به طور ضمنی فرض میکند که $$-\frac{d\ln{\dot{x}}}{dt}=1$$ EDIT: (و از این رو $\frac{A_x}{A_{ \dot{x}}}=1$، که یک تناقض b/c را معرفی میکند که ما همچنین از مشتق کاملاً اجرا شده میدانیم که $\frac{A_x}{A_{\dot{x}}}=\frac{d\ln{\dot{x}}}{dt}$ که با این فرض ضمنی $=-1$) سوال من این است : آیا این یک فرض مطمئن است؟ معنای فیزیکی این فرض چیست؟ | آیا نادیده گرفتن مشتقات سرعت w.r.t بی خطر است؟ موقعیت و بالعکس؟ |
67891 | از آنجایی که تکانه زاویهای مداری با عملگر برابری جابهجا میشود و از آنجایی که هر دو هرمیتی هستند، میتوان یک پایه مشترک ایجاد کرد. این هارمونیک های کروی هستند که برابری آنها مشخص است. اکنون، ما همچنین می دانیم که از آنجایی که عملگر اسپین با عملگر برابری رفت و آمد می کند، می توانیم eigenket های مشترک بسازیم، اما هرگز به من گفته نشده است که برابری یک حالت اسپین کدام است. علاوه بر این، هنگام محاسبه برابری مثلاً یک ذره، من همیشه سهم تکانه زاویهای مداری را در برابری ذاتی ذره ضرب میکنم و قسمت اسپین هرگز ذکر نمیشود. من حدس می زنم که سهم چرخش در آن برابری ذاتی است. بنابراین من می خواهم کسی در مورد برابری حالت های اسپین و چگونگی ارتباط آنها با برابری ذاتی ذرات به من بگوید (اگر در واقع حدس من درست باشد) | برابری حالات اسپین |
116340 |  معمولا برای یک چاه بی نهایت، طرح برای سطح n=3 این است:  حالا فکر می کنم اگر یک طرف مانع بالقوه بالاتر باشد، ذره به احتمال زیاد در سمت چپ زمان می گذارد تا سمت راست. سمت چپ، بنابراین تابع موج باید دامنه های بالاتری در سمت چپ داشته باشد (به سمت چپ متمایل شده است):  | سوال سریع در مورد ترسیم تابع موج به خوبی |
23720 | انرژی جنبشی نسبیتی معمولاً با فرض حفظ یک کمیت اسکالر در یک آزمایش فکری برخورد الاستیک و استخراج عبارت برای این کمیت به دست میآید. از نظر من، بهنظر میرسد درهمتنیده به نظر میرسد، زیرا فرض میکند که این کمیت حفظ شده در وهله اول وجود دارد، در حالی که من میخواهم یک مشتق بر اساس استفاده از KE $= \frac12 mv^2$ در یک فریم، و سپس جمعکردن آن در فریم دیگر بگویم: کل انرژی جنبشی را بدست آورید آیا می توان این کار یا مشابه آن را برای به دست آوردن انرژی جنبشی نسبیتی انجام داد؟ | آیا می توان انرژی جنبشی نسبیتی را از انرژی جنبشی نیوتنی به دست آورد؟ |
54684 | آیا تا به حال در مورد خواص کشسانی ستاره های نوترونی فکر کرده اید؟ چنین ستارگانی که بسیار متراکم هستند و در آنها نوترونها توسط نیروی هستهای قوی در بالای گرانش قوی که آنها را به هم فشار میدهد به هم متصل میشوند، میتوان فکر کرد که باید مدول یانگ بسیار بزرگی داشته باشند، و سرعت صوت میتواند روی هم باشد. همتراز با سرعت نور در خلاء اگر اجازه دهیم $c_s$ سرعت صوت باشد و همچنین فرض کنیم که ستاره نوترونی همسانگرد است، با استفاده از معادله شناخته شده برای سرعت امواج صوتی در جامدات، می توانیم معادله زیر را برای پوسته ستاره نوترونی بنویسیم. $c_s=\sqrt{\frac{E}{\rho}}$ برای یک ستاره نوترونی با چگالی $\rho =5.9\time 10^{17}$Kg m$^{-3}$ و مدول Young حدود $E=5.3\times 10^{30}$Pa مقداری برای $c_s=3.0\ برابر 10^6$ ms$ دریافت میکنیم ^{-1}$! ** سؤالات عبارتند از: ** 1) چگونه صدا می تواند با چنین سرعت های فوق العاده ای در داخل یک ستاره نوترونی حرکت کند؟ 2) آیا فعل و انفعالات هسته ای، n-n و q-q باید خواص ارتجاعی یک ستاره نوترونی را دیکته کنند یا فقط نیروی گرانش است؟ | آیا سرعت صوت تقریباً به اندازه سرعت نور در ستارگان نوترونی است؟ |
90287 | قانون گرانش جهانی نیوتن بر حسب نیرویی توصیف میشود که توسط یک عمل در فاصله ایجاد میشود. همچنین می توان آن را با استفاده از مفهوم یک میدان توصیف کرد، و این یک فرمول معادل خواهد بود. اکنون، الکترودینامیک کلاسیک بر حسب میدان ها به روشی پیچیده تر از گرانش نیوتن فرموله شده است. سوال من این است: آیا فرمول معادلی از الکترودینامیک کلاسیک از نظر عملکرد در فاصله ای وجود دارد که از نظر میدان کاملاً معادل فرمولاسیون باشد (معادلات ماکسول)؟ من وسوسه می شوم که فکر کنم امکان پذیر نیست، زیرا در معادلات ماکسول ممکن است امواج الکترومغناطیسی بدون حضور بار داشته باشید، و من نمی دانم چگونه این کار را فقط از نظر نیرو انجام دهم. با این حال، من کاملاً مطمئن نیستم، به همین دلیل است که می پرسم. | الکترودینامیک کلاسیک بر حسب نیرو فرموله شده است |
44578 | من سعی می کنم مشتق ریاضی ارائه شده در کتاب رویکرد کوانتومی به فیزیک ماده متراکم در صفحه 215 را درک کنم (نگاه کنید به 1)، برای توضیح چگونگی برهم خوردن انرژی فونون-انرژی توسط برهم کنش فونون-الکترون، یعنی $$\hbar\ omega_q^{(p)} = \hbar\omega_q - \sum\limits_k 2 | M_{kk'}|^2 \langle n_k \rangle (\varepsilon_{k'} - \varepsilon_{k})^{-1} $$ با $k' = k - q$ باعث ایجاد ناهنجاری Kohn توسط واگرایی $\partial \hbar\omega_q^{(p)} / \partial q_x$ زمانی که $q \sim 2k_F$ باشد. کتاب توضیح میدهد که > فرض کنید $q$ در جهت $x$ و به بزرگی $2k_F$ باشد، و > $\partial \hbar\omega_q^{(p)} / \جزئی q_x$ را ارزیابی کنیم. اگر از > تغییر $M_{kk'}$ با $q$ غفلت کنیم، برهمکنش الکترون-فونون کمک می کند > مقدار $$ 2 \sum\limits_k | M_{kk'}|^2 \langle n_k \rangle > (\varepsilon_{k'} - \varepsilon_{k})^{-2} {\partial \varepsilon_{k-q} \over > \partial q_x}.$ $ با جایگزینی $\varepsilon_{k-q}$، جمع > حاوی فاکتورهای $\langle n_k \rangle است. (k_x - k_F)^{-2}$. > اینها باعث ایجاد واگرایی لگاریتمی در هنگام جمعبندی میشوند [...] چیزی که من هنوز متوجه نشدهام، مرحله جایگزینی برای $\varepsilon_{k-q}$ است (دقیقاً با چه چیزی جایگزین میشود؟ $\varepsilon_k = \hbar ^2 k^2 / 2m$؟) و این جمع به طور مشخص چگونه به نظر می رسد تا واگرایی لگاریتمی ایجاد کند. | چگونه می توان واگرایی منجر به ناهنجاری کوهن را استخراج کرد؟ |
27032 | من یک ریاضیدان هستم که به QFT انتزاعی علاقه دارد. من سعی میکنم بفهمم که چرا، تحت شرایط خاص (همه؟)، ما باید $T^2 = -1$ داشته باشیم تا $T^2 = +1$، که در آن $T$ عملگر معکوس زمان است. من از مقاله ویکیپدیا میدانم که الزام مثبت ماندن انرژی، دلار T$ را مجبور میکند که توسط یک اپراتور ضد واحد نمایش داده شود. اما من نمیدانم که این چگونه $T^2=-1$ را مجبور میکند. (یا شاید آن را مجبور نمی کند، فقط اجازه می دهد؟) این یک نسخه دیگر از سوال من است. دو جلد دوتایی مجزا از گروه Lie $O(n)$ وجود دارد که به پوشش آشنای $Spin(n)\to SO(n)$ در $SO(n)$ محدود می شود. آنها $Pin_+(n)$ و $Pin_-(n)$ نامیده می شوند. اگر $R\in O(n)$ یک بازتاب باشد و $\tilde{R}\in Pin_\pm(n)$ $R$ را پوشش دهد، آنگاه $\tilde{R}^2 = \pm 1$. بنابراین گفتن اینکه $T^2=-1$ به این معنی است که ما در $Pin_-$ هستیم نه $Pin_+$. (من در اینجا امضای اقلیدسی را فرض می کنم.) سوال من (نسخه 2): تحت چه شرایطی مجبوریم در اینجا به جای $Pin_+$ از $Pin_-$ استفاده کنیم؟ (من هفته گذشته سؤال مشابهی را در physics.stackexchange.com پست کردم، اما هیچ پاسخی وجود نداشت.) * * * ویرایش: به لطف اشاره چرخش نیم عدد صحیح در نظرات زیر، توانستم جستجوی مؤثرتری در وب انجام دهم. . اگر درست متوجه شده باشم، قضیه کرامر می گوید که برای نمایش های زوج (نیم عدد صحیح اسپین) گروه Spin، $T$ باید $T^2=-1$ را برآورده کند، در حالی که برای نمایش های فرد بعدی (اسپین عدد صحیح)، ما $T^2=1$ داریم. من حدس میزنم در این مرحله این به یک سوال ساده در نظریه بازنمایی تبدیل میشود: با توجه به نمایش غیرقابل کاهش $Spin(n)$، میتوانیم بپرسیم که آیا امکان گسترش آن به $Pin_-(n)$ (یا $Pin_+( n)$) به طوری که بازتاب های بلند شده $\tilde R$ (به عنوان مثال $T$) به عنوان یک عملگر ضد واحد عمل می کنند. | تقارن معکوس زمانی و T^2 = -1 |
89348 | من با این جمله در یادداشت های یک استاد برخورد کردم و فکر می کنم این فقط یک اشتباه تایپی است، اما می خواستم از فرصت استفاده کنم و درک خود را بررسی کنم. بنابراین در یادداشتهای او میگوید: > حتی اگر ما دانش کاملی از سیستمهای کوانتومی داشته باشیم، آنها همچنان میتوانند در حالت [a] مختلط باشند تا آنجا که من میدانم، حالت مختلط صرفاً مخلوطی کلاسیک از حالات کوانتومی است. اگر تعریف ماکزیمم اطلاعات را از آنتروپی فون نویمان به ارث ببریم، باید حداکثر اطلاعات را مطابق با آنتروپی ln(1) = 0 تعریف کنیم. اما از آنجایی که ماتریس چگالی یک پروژکتور رتبه 1 در حالت مختلط نیست، این شرط برآورده نشده است آیا مفهوم دیگری از حداکثر اطلاعات وجود دارد که من از آن آگاه نیستم، آیا سوءتفاهم دارم یا این فقط یک اشتباه تایپی است؟ | حالت های کوانتومی مختلط و دانش کامل سیستم |
52680 | من اخبار مربوط به برنامه کره شمالی برای آزمایش یک دستگاه هسته ای **زیرزمینی** را می خوانم و در عین جذابیت، نمی دانم این عبارت واقعاً چه معنایی دارد. آیا کسی می تواند به زبان غیرمعمول توضیح دهد که یک آزمایش هسته ای زیرزمینی واقعاً چگونه کار می کند، چه خطراتی دارد و کره شمالی چگونه از نتایج استفاده خواهد کرد؟ | کره شمالی چگونه در حال برنامه ریزی برای آزمایش یک دستگاه هسته ای زیرزمینی است؟ |
53558 | پس از مطالعه در مورد برخورد دهنده بزرگ هادرونی و ابزار بسیار چشمگیر آن برای تشخیص و بررسی نتایج برخورد، یک سوال باقی مانده است. اگر دانشمندان به جای هادرون از لپتون ها استفاده کنند چه اتفاقی می افتد؟ به خصوص: اگر الکترون ها با هم برخورد کنند چه اتفاقی می افتد؟ آیا این ذاتی نیست که همه ذرات از ذرات کوچکتری تشکیل شده باشند؟ با فناوری فعلی، آیا میتوانیم آنها را شناسایی کنیم؟ | اگر برخورد دهنده بزرگ هادرونی با الکترون ها برخورد کند چه اتفاقی می افتد؟ |
34330 | با انجام برخی محاسبات نظریه میدان کوانتومی، باید ارزش انتگرال فاینمن دو حلقه ای $$ را پیدا کنم. I(p)=\int\frac{d^4p_1}{(2\pi)^4}\frac{d^4p_2}{(2\pi)^4}\frac{1}{(p_1^2+ m_1^2)(p_2+m_2^2)[(p-p_1-p_2)^2+m_3^2]}. $$ این انتگرال نسبتاً رایج است و بنابراین، مقدار آن در $p$ کوچک باید از قبل به خوبی شناخته شده باشد. اما من نتوانستم آن را در ادبیات پیدا کنم. همچنین قدردانی میکنم که همه روشها را ببینم تا با هر روش منظمسازی که دوست دارد، مقدار مناسب را به دست آوریم. پیشاپیش ممنون | تنظیم دو حلقه ای |
63792 | اجازه دهید $C = A + B$ (مجموع آماری، بنابراین $\mathbb{E}[C] = \mathbb{E}[A] + \mathbb{E}[B]$)، و اجازه دهید $p(A = الف) = 1 دلار. آیا موارد زیر درست است؟ 1. $\mathbb{E}[C^2] = a^2 + 2a\mathbb{E}[B] + \mathbb{E}[B^2]$ 2. $\mathbb{E}[C^ 3] = a^3 + 3a^2\mathbb{E}[B] + 3a\mathbb{E}[B^2] + \mathbb{E}[B^3]$ | مجموع آماری کمیت های فیزیکی در یک سیستم کوانتومی |
88583 | _** تخته ای وجود دارد که روی آن یک بلوک نگهداری می شود. به بلوک مقداری سرعت داده می شود. حال اگر بین بلوک و تخته اصطکاک وجود داشته باشد، مطمئناً برخلاف سرعت آن عمل خواهد کرد. اما تخته برای حرکت آزاد است. بنابراین اصطکاک برای تخته کجا عمل می کند؟ همچنین اگر پلانک و بلوک سیستم اصطکاک یک نیروی داخلی است؟ به عبارت دیگر آیا مرکز جرم آنها حرکت می کند؟_** | اصطکاک بین 2 جسم |
43305 | من مفاهیم نسبیت را درک میکنم، اما نمیدانم برای تنظیم معادلات برای انجام محاسبات واقعی به کجا مراجعه کنم. به عنوان مثال، از چه معادلاتی برای فهمیدن موارد زیر استفاده می کنم: 1. یک کشتی از زمین خارج می شود و در طول 1000 سال تا 0.5c شتاب می گیرد. 1000 سال دیگر سفر می کند و سپس برای 1000 سال کاهش می یابد و به 0C می رسد. چند سال گذشت مثلا الف) در کشتی، نسبت به کشتی؟ ب) در کشتی نسبت به زمین؟ ج) روی زمین نسبت به زمین؟ د) روی زمین نسبت به کشتی؟ (ه) در نقطه ورود، نسبت به نقطه ورود؟ (و) در فرکانس های رادیویی ارسال شده توسط زمین که در حال حاضر توسط کشتی دریافت می شود (مثلاً اگر آنها از زمین به ایستگاه رادیویی گوش می دادند، سال پخش آن چه سالی بود؟) 2. کشتی مورد نظر 1 در حال حرکت بود. در یک خط مستقیم به دور از زمین اگر سپس یک سفر دوم را در جهت تصادفی شروع کند (مثلاً، شاید در زاویه 90 درجه) چگونه همه چیز را از سؤال 1 دوباره محاسبه می کنید؟ 3. اگر کشتی به جای آن به 0.9c شتاب دهد چه؟ | از چه معادلاتی برای انجام مسائل اولیه اتساع زمانی استفاده کنم؟ |
67890 | نسبتهای متقاطع یا نسبتهای ناهارمونیک به صورت $${r_{ij}r_{kl}}/{r_{ik}r_{jl}} تعریف میشوند، \text{ جایی که } r_{ij}=\mod{ r_i - r_j}.$$ حال این ادعا این است: تقارن منسجم نشان می دهد که برای محاسبه تابع همبستگی نقطه $N$ وجود خواهد داشت $N(N-3)/2$ تعداد نسبت های متقاطع مستقل. من نمی توانم این ادعا را ثابت کنم. من توضیح Ginsparg را در مورد این ادعا دیده ام اما نمی توانم آن را درک کنم. من به مدرک نیاز دارم کسی میتونه کمکم کنه؟ | تعداد «نسبتهای متقاطع یا غیرهارمونیک» مستقل |
74046 | بازتاب و انتقال (معادله فرنل) نور پلاریزه در بسیاری از کتابهای اپتیک یا الکترومغناطیس بررسی میشود. اگر $E_s$ و $E_p$ میدان الکتریکی تصادفی با قطبش s و قطبش p باشد، میدان الکتریکی منعکس شده $E'_s = r_s E_s$ یا $E'_p = r_p E_p$ خواهد بود، جایی که $r$ ضریب بازتاب است و $'$ به معنای میدان منعکس شده است. سپس میدان الکتریکی هر نور قطبی شده را می توان با تجزیه محاسبه کرد. برای مثال، از آنجایی که $E_{45^{\circ}} = \frac 1 {\sqrt{2}} ({ E_p + E_s })$، $E'_{45}$ خواهد بود $\frac{1} {\sqrt 2} (E'_p + E'_s )$ با این حال، چگونه می توانم میدان الکتریکی نور غیرقطبی منعکس شده را بیان کنم؟ | میدان الکتریکی نور غیرقطبی پس از بازتاب؟ |
73613 | من روی پروژه ای کار می کنم که شامل استفاده از وینچ برقی کنترل از راه دور برای بالا و پایین بردن دوچرخه ام با استفاده از سیستم قرقره است. مشکل این است که من نمی دانم چه مقدار گشتاور برای موتور الکتریکی در این سیستم مورد نیاز خواهد بود. یک نمودار تا حدی ابتدایی به شرح زیر است:  من هنوز وینچ را نخریده ام، اما احتمالاً بیشتر شبیه 2 خواهد بود. -شعاع 3 سانتی متر به جای 5 سانتی متر همانطور که برچسب زده شده است، بنابراین من 3 سانتی متر را فرض می کنم. محاسبه من به شرح زیر است: سیستم قرقره دارای مزیت مکانیکی 4:1 است، بنابراین وزن روی طناب ~50 نیوتن است و سپس $$T = rmg = (3\,\mathrm{cm})(50\, \mathrm{N}) = 1.5\,\mathrm{N\,m}$$ که به این معنی است که این موتور باید کار را انجام دهد. آیا استدلال من درست است؟ | گشتاور یک وینچ با قرقره |
74041 | برخی می گویند ما در عصر طلایی جهان زندگی می کنیم زیرا تعداد بی شماری از ستاره ها وجود دارد که در تاریکی جهان می درخشند. از آنجایی که ذخایر گاز برای تشکیل ستاره به طور پیوسته در حال اتمام است، تخمین زده می شود که تشکیل ستاره در 100 تریلیون سال دیگر متوقف خواهد شد. **سوال:** آیا روزی خواهد رسید که جهان کاملاً تاریک شود که تمام ستارگان بسوزند؟ آیا تمام اجسام سرد شده در نهایت به دلیل نیروهای گرانشی با هم برخورد می کنند؟ آیا سیاهچاله ها در نهایت بر کیهان مسلط خواهند شد؟ | عصر تاریک کیهان زمانی که تمام فرآیند همجوشی متوقف می شود؟ |
27033 | QCD را با یک نسل از کوارک های بدون جرم (u, d) در نظر بگیرید. این احتمالا ساده ترین نوع QCD است که تا حدودی با دنیای واقعی ارتباط دارد. این نظریه دارای تقارن های جهانی دقیق زیر است: * U(1) بر روی u و d (عدد باریون) * کایرال U(1) که در ماده مخالف روی کوارک های چپ و راست عمل می کند. این توسط یک ناهنجاری از بین می رود، بنابراین ما آن را بیشتر در نظر نمی گیریم * SU(2) چرخش ایزوسپین مخلوط کردن u و d * Chiral SU(2). به طور خود به خود شکسته می شود * ترکیب بار C * برابری (بازتاب فضایی) P * معکوس زمانی T تعادل حرارتی مدل با 3 پارامتر مشخص می شود: * دما * پتانسیل شیمیایی مرتبط با عدد باریون. روش دیگر، چگالی عدد باریون. میتوانیم از C برای رفع علامت * پتانسیل شیمیایی مرتبط با ایزوسپین استفاده کنیم. روش دیگر، چگالی ایزوسپین. این یک بردار است اما با استفاده از تقارن چرخش ایزوسپین میتوانیم آن را در امتداد یک محور تعیینشده تراز کنیم، بنابراین با یک پارامتر اسکالر مثبت باقی میمانیم، بنابراین، این نظریه یک نمودار فاز سه بعدی دارد > نمودار فاز سهبعدی چگونه به نظر میرسد؟ کدام فازها را داریم؟ کدام > انتقال فاز؟ نوع انتقال هر فاز چیست؟ در بالای دمای معین T، تقارن کایرال احیا می شود. Btw، آیا این همان انتقال فاز است که محدودیت را می شکند؟ در بالای این T، میتوانیم پارامتر چهارم را معرفی کنیم، یعنی پتانسیل شیمیایی مرتبط با ایزوسپین کایرال. فرض می کنم نابرابری خاصی بر مقدار حداکثر این پارامتر به عنوان تابعی از دما وجود دارد؟ > نمودار فاز 4 بعدی چگونه به نظر می رسد؟ | نمودار فاز QCD ساده شده |
20871 | مطالب مرتبط: نیروگاه سیاهچاله چگونه کار می کند؟ _من در پرانتز کمی توضیح داده ام که سردرگمی هایم را برمی شمردم_ در _سیاه چاله ها و زمان پیچیدگی_ (کیپ تورن) خواندم که اختروش ها می توانند جت های خود را از چهار فرآیند مختلف تولید کنند. همه اینها شامل دیسک برافزایشی بود، اما یکی وجود داشت که چندان منطقی نیست. این فرآیند Blandford-Znajek نامیده می شد و شامل خطوط میدان مغناطیسی حامل جریان بود. این فرآیند به دو صورت تجسم شد. یک سیاهچاله با خطوط میدان مغناطیسی در حال چرخش است. در تجسم اول (در واقع، خطوط میدان مغناطیسی به همراه سیاهچاله به چرخش در می آیند، و پلاسمای مجاور توسط نیروهای الکتریکی بر روی خطوط میدان لنگر انداخته است (میدان های الکتریکی از کجا آمده اند؟). پلاسما می تواند در امتداد خطوط میدان بلغزد اما نه از روی آنها (چرا؟). از آنجایی که خطوط میدان در حال چرخش هستند، نیروهای گریز از مرکز آنها را به سمت خطوط میدان به بالا و پایین پرتاب می کنند و جت هایی را تشکیل می دهند. دیدگاه دیگر این است، و حتی کمتر منطقی است (برای من، یعنی من تحصیلات رسمی در GR ندیده ام): میدان های مغناطیسی و چرخش فضا یک اختلاف ولتاژ در خطوط میدان ایجاد می کنند (چرا؟ چگونه؟ ؟). ولتاژ جریان را از خطوط میدان مغناطیسی عبور می دهد (چرا خطوط میدان مانند سیم رفتار می کنند؟). این جریان در سرتاسر پلاسما حرکت می کند، که آن را شتاب می دهد و جت ها را ایجاد می کند. اکنون مهمترین چیزی که منطقی نیست، این است که خطوط میدان مغناطیسی مانند سیم رفتار می کنند. چرا آنها؟ من گمان میکنم که پاسخ جایی در معادلسازی امواج EM در فریمهای مختلف پنهان است، اما نمیتوانم هیچ استدلال قانعکنندهای از آن طرف بیابم. اگر پاسخ شامل معادلات GR است، نیازی به حل آن در اینجا ندارید (برای من منطقی نیست)، اما اگر مجبور هستید، فقط به معادله و کاری که با آن انجام دادید همراه با نتیجه نهایی مراجعه کنید. با تشکر | فرآیند بلندفورد-زناجک: چرا/چگونه جریان در امتداد خطوط میدان مغناطیسی جریان دارد |
32593 | هواپیمای بال مثلثی را در نظر بگیرید که زاویه باز شدن بال آن 61 درجه است (هواپیما شبیه یک مثلث متساوی الاضلاع در حال پرواز است). اگر یک باد متقاطع به آن برخورد کند، به طوری که جهت حرکت نسبت به هوا ناگهان تغییر کند، به طوری که دماغه در هواپیمای افقی 30 تا 45 درجه کج شود، چه اتفاقی میافتد؟ این در یک هواپیمای جت واقعی است و یک پاسخ آموزشی به ما کمک می کند تا آنچه را که در شبیه سازی می بینیم درک کنیم. | وقتی یک هواپیمای بال مثلثی از خط حرکت 30 تا 45 درجه به صورت افقی کج شود چه اتفاقی می افتد؟ |
27031 | * اولاً من مطمئن نیستم که آیا از کلمه معمولا در زمینه مناسب استفاده می کنم یا خیر. در زمینههای QFT، فکر میکنم در حال استفاده از آن به معنای راهحل مستقل فضا-زمان است که معادلات اویلر-لاگرانژ عملی را که در توان در انتگرال مسیر قرار میگیرد، حل میکند - که به طور کلی ممکن است با روش کلاسیک متفاوت باشد. اقدام میخواهم بدانم چرا این نوع راهحلها اینقدر مهم هستند - زیرا این به معنای انتخاب برخی تنظیمات خاص از میان کل فضای راهحلهای کلاسیک است که به طور کلی شامل راهحلهای غیرمعمول دینامیکی است. * اکنون وقتی کسی در حال انجام یک نوسان کوچک در مورد میعانات و ادغام درجات آزادی برای دستیابی به یک عمل موثر برای یکی از متغیرهای نوسان است، دو موضوع وجود دارد که من را گیج می کند - * در زمینه های چند جزء (مثلاً موارد پیچیده). که می تواند به عنوان مدول و فاز در نظر گرفته شود) چه چیزی باعث می شود که کدام نوسان باید یکپارچه شود؟ (.. در مورد پیچیده، حدس میزنم به طور کلی مردم با کنش مؤثر برای نوسان فاز صحبت میکنند..) * آنچه برای من گیجکنندهتر است این است که بفهمم چگونه مشتقات فضا-زمان نوسانات بزرگ یا کوچک هستند. . اگر کسی برای گفتن مرتبه دوم محاسبات را انجام می دهد، آیا مجذورات و مجذورات مشتقات نوسان را در همان سطح اغتشاش با مجذورات و محصولات خود نوسان نگه می دارد؟ من نمی توانم مقیاس طبیعی برای مشتقات نوسانات را ببینم که بتوانم مشتقات را با آن مقایسه کنم تا تصمیم بگیرم بزرگ یا کوچک هستند. | مشتقات نوسانات در مورد میعانات |
110508 | فرض کنید که من می خواهم انتگرال فاینمن مرتبط با نمودار سه ظرفیتی را محاسبه کنم! نمودار کوچکتر  در رئوس خارجی به هم چسبانده شده است. حتی میتوانیم بیشتر استدلال کنیم که واقعاً از دو نسخه از نمودار زیر میآید که در عوض یکی از لبههای هر کدام را برش میدهیم. نمودار، بازده دوم، و سپس چسباندن آنها به هم. فرض کنید که من می دانم چگونه انتگرال مربوط به این نمودار دوم (یا ترجیحاً سوم) را محاسبه کنم. آیا نوعی الگوریتم برای کاهش انتگرال نمودار اول به ترکیبی از انتگرال برای نمودار دوم و سوم وجود دارد؟ شاید باید اشاره کنم که من عمداً در مورد اینکه زمینه این محاسبه چیست مبهم هستم. من بیشتر امیدوار هستم که روشی رسمی برای ترکیب انتگرال های کوچکتر برای تولید انتگرال های بزرگتر وجود داشته باشد، چیزی که مثلاً شبیه ساختار ضربی در یک جبر $R$ باشد که آزادانه توسط نمودارها تولید می شود، برای برخی حلقه $R. $. یا یه همچین چیزی **ویرایش:** احساس میکنم باید توجه داشته باشم که یک امیدی که دارم (که ممکن است بیاساس باشد) این است که به نوعی قابل محاسبه باشد به روشی مشابه فرمولهای چسباندن یا دیگر انواع فرمولها در Gromov-Witten. نظریه خیلی خوب است اگر بتوانیم چیزی مانند $$ I_{\Gamma_g} = \sum_{g_1+g_2 = g} C_{g_1,g_2} I_{\Gamma_{g_1}}I_{\Gamma_{g_2} بنویسیم. } $$ یا چیزی دیگر. | آیا راهی برای محاسبه انتگرال های فاینمن (سه ظرفیتی) به صورت استقرایی از نمودارهای کوچکتر وجود دارد؟ |
130432 | برایان گرین در کتاب خود با نام The Elegant Universe اشاره می کند که وقتی یک خط کش پا توسط یک ناظر در یک چرخش تورنادو (دیسک) در حال چرخش قرار می گیرد، یک خط کش کوتاهتر به این معنی است که او باید آن را دراز کند - سر. به دنبال - تعداد دفعات بیشتری برای پیمودن کل محیط و اینکه مجموع فاصله اندازه گیری شده فیزیکی از آنچه برای برآوردن $C=2πR$ لازم است بیشتر خواهد شد. http://www.onereads.org/elegant-universe-brian-greene?page=0,31 درک من از نسبیت این است که محیط با ضریب گاما بیشتر می شود: $$\gamma=1/(1-( v/c)^2)^{1/2}$$ برای مثال، فاصله بین میون و زمین (در قاب استراحت زمین) با زمان $$t_{earth} = مرتبط است d/v$$ اگر d فاصله در حالت سکون میون تا زمین باشد، در چارچوب میون $$t_{muon} = (d/γ)/v$$ بنابراین، دو زمان مربوط به یکدیگر توسط $$t_{muon}=(1/γ)t_{earth}$$ این با اتساع زمان موافق است. زمان میون کمتر از زمان زمین با ضریب 1 دلار / گاما دلار است. \-- بیایید دلیل را با توجه به زمان سفر به جای آن تکرار کنیم - ** با استفاده از یک مثال مشابه، زمان سفر بین میون و زمین (در قاب استراحت زمین) با فاصله** $$d_{زمین}=vt$ مرتبط است. $ اگر t زمان در حالت سکون است که یک میون به زمین سفر می کند، در چارچوب میون $$d_{muon}=vtγ$$ بنابراین، این دو فاصله با یکدیگر مرتبط هستند. $$d_{muon}=γd_{earth}$$ از ریاضیات به نظر می رسد که فاصله اندازه گیری شده در قاب میون توسط ضریب گاما گسترش می یابد. این فقط می تواند به این معنی باشد که در چارچوب زمین فاصله با یک عامل متقابل منقبض می شود. ما باید خط کش منقبض طول را، همانطور که در مثال دیسک چرخشی نیز در نظر گرفته شد، برای حمایت از این تفسیر در نظر بگیریم. (زیرا برای اندازه گیری فاصله منبسط شده در قاب میون به خط کش های کوتاه شده بیشتری نیاز است). | طول باید مساوی فاصله باشد؟ |
56460 | من از این همه هیستری بی سیم خسته شده ام، بنابراین فکر کردم این ممکن است نظر خوبی باشد. تا جایی که من می دانم، وای فای از امواج مایکروویو استفاده می کند که فرکانس کمتری دارند و از این رو انرژی کمتری نسبت به نور حمل می کنند. آیا نور معمولی برای ما خطرناک تر از امواج وای فای است؟ | آیا امواج نور معمولی خطرناکتر از تشعشعات وای فای هستند؟ |
129361 | فرانک ویلچک (صفحه 48) در کتاب خود سبکی بودن در مورد غربالگری و ضد غربالگری می نویسد. در غربالگری، یک بار خالی ذرات مجازی با بار مخالف را جذب می کند که اثر بار خالی را کاهش می دهد. او می نویسد که ضد غربالگری «برعکس غربالگری» است بدون هیچ توضیح فیزیکی دیگری. این تلاشی است برای توضیح اینکه چرا دو کوارک در فاصله نزدیک ضعیف و با فاصله شدیدتر جذب می شوند. آیا توضیح فیزیکی در مورد این ضد غربالگری وجود دارد؟ | ضد غربالگری چیست؟ |
79754 | فرمیون با مجموعه ای از اعداد کوانتومی توصیف می شود، این مجموعه اعداد ما را به یک تابع موج منحصر به فرد هدایت می کند. اگر دو فرمیون با یک تابع موج توصیف شوند (نقض اصل طرد پائولی)، چگونه میتوانیم این فرمیونها را متمایز کنیم اگر از نظر تجربی نتیجه یکسانی را ایجاد کند؟ | شواهد تجربی اصل طرد پاولی |
68648 | سه ذره در رأس مثلث متساوی الاضلاع ضلع $d$ داریم. در $t=0$ آنها شروع به حرکت به سمت دور می کنند که در تمام لحظه هر یک از آنها سرعت $v$ به سمت یک مجاور دارد. ما باید زمانی را پیدا کنیم که بعد از آن با هم برخورد کنند. من می دانم که شما می توانید این را با محاسبه از چارچوب مرجع هر ذره حل کنید، اما من راهی برای حل آن می خواهم با محاسبه کل مسافت طی شده ابتدا در قاب زمین و سپس تقسیم بر سرعت. | زمان صرف شده برای برخورد |
67197 | یکی از اولین تحلیل های عمیق در مورد جواب های معادله بولتزمن توسط دی پرنا و لاینز در اواخر دهه 1980 ارائه شد. می توانید یکی از مقالات اصلی آنها را در اینجا بیابید: http://www.jstor.org/discover/10.2307/1971423?uid=3737528&uid=2&uid=4&sid=21102076873573 اگر به مقاله دسترسی ندارید، از این لینک استفاده کنید: http://www.4shared.com/office/eeIqgvxB/MathematicsOn_the_Cauchy_Probl.html داشتم این مقاله و مقالات مشابه را می خواندم و یکی از چیزهایی که نمی فهمم _تفسیر_ راه حل است. این مقاله کم و بیش اثباتی برای وجود راه حل جهانی معادله بولتزمن ارائه می دهد، اما ما با آن چه می توانیم بکنیم؟ اگر ایده ای برای تفسیر آن دارید بسیار ممنون می شوم. P.S: من یک سوال در مورد اثبات یکی از لماها در http://mathoverflow.net/questions/132871/cauchy-problem-for-boltzmann- equations مطرح کردم. | مسئله کوشی برای معادلات بولتزمن |
59218 | چرا سرعت نور در هر چارچوب مرجع غیر اینرسی ثابت است؟ آیا هیچ توضیح نظری پشت این فرض وجود دارد زیرا ما نمی توانیم کاملاً به نتایج تجربی وابسته باشیم؟ | درباره نظریه نسبیت |
56790 | هنگامی که امواج EM از چیزهایی مانند باران و تگرگ عبور میکنند، میتوانند به جای عبور از آن، مانع شوند و به عقب بازگردند یا جذب شوند. من در حال انجام آزمایشی بر روی این اثر هستم، و نمیپرسم که آیا روش علمیتر/بینقصتری برای گفتن این موضوع وجود دارد؟ فکر می کنم انسداد تا حدودی غیرحرفه ای به نظر می رسد. با نگاه کردن به یک اصطلاحنامه، تداخلی را می بینم. من آن را بیشتر دوست دارم، اما بسیار مبهم به نظر می رسد. آیا کلمه ای وجود دارد که فقط به معنای جذب یا پراکندگی باشد، به طوری که آشکارساز نتواند آنها را تشخیص دهد؟ | آیا اصطلاح علمی تری برای انسداد امواج EM وجود دارد؟ |
56468 | من این را در math.stackechange پرسیدم اما به من گفته شد که ممکن است ایده خوبی باشد که اینجا هم بپرسم زیرا مشکل من فیزیک/ریاضی است! سوال اینجاست: سلام به همه من به نوعی با یک سوال تکلیفی مرتبط با نسبیت عام مشکل دارم. من فقط می خواهم سوال را تایپ کنم و توضیح دهم که با چه مشکلی دارم: یک موج هواپیمای الکترومغناطیسی در فضای مینکوفسکی را در نظر بگیرید. فرض می کنیم که در مختصات ثابت $(t,x,y,z)$ موج در جهت مثبت $x$ منتشر می شود و اجزای میدان الکتریکی $E$ و میدان مغناطیسی B فقط تابعی از $u = t-x\ ($ اینجا $c = 1)$: $E = E_{y}(t-x)\frac{\partial}{\partial{y}}+E_{z}(t-x)\frac{\partial}{\partial{z}}$B = B_{y}( t-x)\frac{\partial}{\partial{y}}+B_{z}(t-x)\frac{\partial}{\partial{z}}.$ علاوه بر این، E و B را فرض میکنیم به طور فشرده در $u$ پشتیبانی می شوند. (1) از معادلات ماکسول استفاده کنید تا نشان دهید: $B_{y}=-E_{z}، $ $\space$ $B_{z}=E_{y}$. اول از همه ببخشید اگر قالب بندی خیلی عالی نیست. حالا من با این مشکل دارم زیرا دقیقاً مطمئن نیستم که $E$ و $B$ چیست ... منظورم این است که می دانم که $E$ و $B$ قرار است فیلدهای برداری باشند اما در آن فرمت به نظر می رسند. مانند میدان های اسکالر آیا راه دیگری برای نشان دادن این دو معادله وجود دارد، من احساس می کنم که اگر نماد را بفهمم انجام این سوال بسیار آسان می شود. هر گونه کمکی بسیار قدردانی خواهد شد. من فقط میخواهم نماد و نحوه کار با آن را به درستی درک کنم تا بتوانم معادلات ماکسول را روی آنها اعمال کنم و آن هویتها را بفهمم. با تشکر از شما و روز خوبی داشته باشید! | در رابطه با معادلات صفحه الکترومغناطیسی و ماکسول |
48215 | در مدلهای فروپاشی ستارهها به سیاهچاله، مشخص است که چگالی بدون محدود شدن به یک تکینگی افزایش مییابد. دچار انحطاط الکترونی می شوم. من دچار انحطاط نوترونی شدم. من فرض میکنم حمایت (تئوری) وجود دارد مبنی بر اینکه میتوان در نهایت از طریق فرآیندی که ویکیپدیا توصیف نمیکند، بر انحطاط کوارک غلبه کرد - آن چیست؟ | چه دلیلی وجود دارد که فرض کنیم می توان بر همه فشارهای انحطاط در شکل گیری سیاهچاله غلبه کرد؟ |
130439 | در کارول می خوانیم > ...اثر Unruh مهمترین درس میدان کوانتومی > نظریه (QFT) در فضازمان منحنی را به ما می آموزد، این ایده که خلاء و ذرات مفاهیمی وابسته به ناظر هستند نه مفاهیم اساسی. من تعجب می کنم که آیا ما در مورد یک ناظر یا دو ناظر متفاوت با استفاده از دو قاب متفاوت صحبت می کنیم؟ به بیان دیگر، آیا همان ناظری که با استفاده از یک قاب چیزی مشاهده نکرده است، میتواند در صورت تغییر به قاب دیگری که به طور یکنواخت نسبت به قاب قبلی شتاب دارد، طیف حرارتی را تشخیص دهد؟ آیا به هر دو صورت اعمال می شود؟ منظورم این است که اگر یک ناظر ذرات را تشخیص دهد، آیا این تصور وابسته به مشاهده از محتوای ذرات یک حالت معین، به این معناست که او می تواند در یک چشم به هم زدن به قاب دیگری تغییر مکان دهد و هیچ چیز را تشخیص ندهد؟ | محتوای ذرات یک حالت معین |
32040 | من میدانم که بخش کوچکی از رویدادها در LHC که در هیچ ماشه قطعی راهاندازی نمیکنند، در چیزی که ممکن است یک ماشه تصادفی نامیده شود ذخیره میشوند، به طوری که، در میان سایر کاربردها، محرکهای پیشنهادی جدید میتوانند آزمایش شوند. چه نسبتی از رویدادها بر روی محرک های قطعی و تصادفی ذخیره می شوند؟ همچنین، این داده ها چقدر و برای چه اهداف دیگری استفاده می شود؟ این سوال توسط یک پست واریانس کیهانی، http://blogs.discovermagazine.com/cosmicvariance/2012/07/13/particle-physics- and-cosmology-in-auckland/ مطرح شده است، جایی که این سوال نیز ممکن است یافت شود. | محرک های تصادفی |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.