_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
6151 | این افراد چگونه توده ها را از تئوری هایم دریافت کردند؟ من حتی حوصله نمیکنم در مورد اعتبار سؤال کنم زیرا پست دیگری را در این مورد میخوانم. بنابراین من می دانم که همه ما در مورد آن چه احساسی داریم. من تا امروز حتی در مورد آن نشنیده بودم که در جستجوی چیز دیگری با آن برخورد کردم. اما من می خواهم بدانم: آنها چگونه توانستند جرم ذرات زیر اتمی را از معادلات خود خارج کنند؟ آیا آنها فقط آنها را در مسیرهای درست مربی کردند - یعنی معادلات آنقدر مبهم هستند که می توانید هر عددی را از آنها بدست آورید؟ من سعی کردم مقالات را بخوانم اما متوجه نشدم. در بحثهای مربوط به عدم اعتبار آن، بحثهای زیادی بر سر دقت واقعی ارزشهای انبوه یافتم. در حالی که من جداول را برای مقایسه مقادیر نظری و واقعی دیدهام - منابع اینها همه گروهی هستند که روی این نظریه کار میکنند. کسی محاسبات رو دیده و جواب بده؟ من فکر می کنم این می تواند آموزنده باشد زیرا می تواند نشان دهد که چگونه فیزیک/ریاضی را می توان برای نشان دادن نتایج دلخواه دستکاری کرد | این افراد چگونه توده ها را از تئوری هایم دریافت کردند؟ |
18695 | اگر این سوال در قسمت اشتباهی از وب سایت ارسال شده است عذرخواهی می کنم، اما جای بهتری برای پرسیدن نمی دانستم. من متوجه شدم که برخی از اثرات، مانند رسانایی فوق العاده ممکن است در دماهای بسیار پایین یا در دماهای فوق العاده رخ دهد (کشف اخیر آهن ابررسانا در روده های زمین، برای مثال)، و این شگفت انگیز است. سوال من این است: آیا می توان همین اصل را در مورد اثرات کوانتومی نیز اعمال کرد؟ آیا برای مثال میتوان گفت که اگر چه اثرات کوانتومی در مقیاسهای نانو اتفاق میافتد و کمتر از آن ممکن است در مقیاس بزرگ مثلاً کل جهان (به عنوان یک واحد انفرادی) اتفاق بیفتد؟ آیا اثرات کوانتومی گفته شده می تواند در لحظاتی مثلاً پیکوثانیه پس از بیگ بنگ به دلیل تلاطم نیروهایی که در چنین رویدادی دخیل است رخ دهد؟ یا حتی در هسته یک ستاره در حال مرگ؟ ممنون میشم اگر پاسخ بدید یا توضیح بدید. | آیا اثرات کوانتومی واقعی در مقیاس کلان رخ می دهد؟ |
111841 | فرض کنید یک میله صلب به طول $L$ و چگالی جرم همگن داریم. یکی از نقاط انتهایی آن، مثلاً $P$، ثابت است تا میله بتواند حول محوری که در آن می گذرد بچرخد. ابتدا میله به صورت افقی نگه داشته می شود، سپس رها می شود و هنگامی که به حالت عمودی می رسد بدون ایجاد نیروی تکانشی در دو قطعه مساوی می شکند. من در این فکر هستم که چگونه می توان سرعت زاویه ای دو قطعه را بلافاصله پس از شکستن میله پیدا کرد. من تلاش کردم اما بدون موفقیت، این چیزی است که من انجام دادم. من فرض میکنم که انرژی حفظ شده است، یعنی: $$ E_{rod}= E_{1} + E_{2} $$ که $1$ قطعه بالایی را نشان میدهد و $2$ قطعه پایینی میله را. ما داریم: $$ E_{rod}=\frac{1}{2}I_{rod}\omega_{rod}^{2} $$ $$ E_{1}= \frac{1}{2}I_{ 1}\omega_{1}^{2} $$ $$ E_{2}=\frac{1}{2}I_{2}\omega_{2}^{2} + \frac{1}{2}\frac{m}{2}V^{2}_{2} $$ که در آن $V_{2}$ سرعت مرکز جرم قطعه پایینی و گشتاور اینرسی نسبت به P عبارتند از: $$ I_{rod}=\frac{mL^{2}}{3} $$ $$ I_{1}=\frac{mL^{2}}{24} $$ $ $ I_{2}=\frac{7mL^{2}}{24} $$ **EDIT** طبق نظرات V.Moretti ما می دانیم که انرژی و تکانه زاویه ای حفظ شده اند، بنابراین سیستم را داریم: $$ \ چپ \\{\begin{array}{c} E_{rod}= E_{1} + E_{2} \\\ \vec{L}_{میله}=\vec{L}_{1} + \vec{L}_{2}\end{آرایه}\راست. $$ فکر می کنم این باشد: $$ \vec{L}_{tot}=I_{rod}\vec{\omega}_{rod} $$ $$ \vec{L}_{1}=I_{1 }\vec{\omega}_{1} $$ $$ \vec{L}_{2}=I_{2}\vec{\omega}_{2} + \frac{m}{2}\vec{r}\wedge\vec{V}_{2} $$ علاوه بر این، من فکر میکنم که $\vec{V}_{2}$ را میتوان به سادگی با توجه به مرکز جرم محاسبه کرد از قطعه پایینی به عنوان نقطه ای از میله و سپس از رابطه معروف بین سرعت زاویه ای و سرعت استفاده کنید: $$ \vec{V}_{2}=\vec{\omega}_{rod}\wedge \vec{r} $$ و بنابراین، در یک سیستم مختصات راست دست با محور z که از صفحه خارج می شود، این است: $$ \vec{V}_{2}=(-\omega_{rod}\hat {z})\wedge(-\frac{3}{4}L\hat{y})=-\frac{3}{4}L\omega_{rod}\hat{x} $$ و: $$ \vec{r}\wedge\vec{V}_{2}=(-\frac{3}{4}L\hat{y})\wedge(-\frac{3}{4}L\omega_{ rod}\hat{x})=-\frac{9}{16}L^{2}\omega_{rod}\hat{z} $$ اکنون چیزی وجود ندارد که حرکت را در صفحات x-z و y-z نشان دهد، بنابراین، پایستگی تکانه زاویه ای باید یک معادله اسکالر باشد، یعنی: $$ L_{tot}=I_{rod}\omega_{rod}=I_{1}\omega_{1} + I_{2}\omega_{2 } + \frac{m}{2}\vec{r}\wedge\vec{V}_{2}= $$ $$ =I_{1}\omega_{1} + I_{2}\omega_{2} -\frac{9}{32}mL^{2}\omega_{rod}=L_{1} + L_{2} $ $ اکنون در حال تلاش برای حل سیستم هستم: $$ \left\\{\begin{array}{c} \frac{1}{2}I_{rod}\omega_{rod}^{2}= \frac{1}{2}I_{1}\omega_{1}^{2} + \frac{1}{2}I_{2}\omega_{2}^{2} + \frac{9mL^{ 2}\omega_{rod}^{2}}{64}\\\ I_{rod}\omega_{rod}=I_{1}\omega_{1} + I_{2}\omega_{2} -\frac{9}{32}mL^{2}\omega_{rod}\end{array}\right. $$ اما، با کمال تعجب، نتایج خوبی کسب نمی کنم. من چه غلطی می کنم؟ | یک میله دوار سفت و سخت که دو تکه می شود |
118601 | مدت زمان ضربه زدن (انگشتان دست) چقدر است؟ وقتی کسی میگوید، به طرز مسخرهای سریع است، مانند [فشار] - جایی که [فشار] انگشتانشان را میکوبند - معمولاً به این معنی است که آنی است یا تقریباً آنی است. اما مدت زمان واقعی صدای ناگهانی چقدر است؟ یعنی از ابتدای اولین مولفه صدای ضربه محکم و ناگهانی تا پایان آخرین مولفه؟ سلب مسئولیت: بدیهی است که در اینجا تغییرات وجود خواهد داشت، اما یک محدوده زمانی کلی با کمال میل پذیرفته می شود. نمونه های ویدئویی با سرعت بالا خارق العاده خواهد بود. | مدت زمان اسنپ چقدر است؟ |
36026 | جرم ناخالص یک موشک ماهواره ای در مقایسه با جرم زمین و لونا ناچیز است. با این حال، بین آنها، این دو جسم جزر و مد در توده های آبی ایجاد می کنند که خود دوباره جرم قابل توجهی است. در نقطه پرتاب، یک موشک ماهواره ای ممکن است تحت تأثیر جاذبه گرانشی ماه قرار نگیرد. با بالاتر رفتن / دورتر شدن از زمین / نزدیکتر به گریز / مدار هدف، آیا آمار سوختن سوخت بسته به موقعیت ماه در مقابل مکان پرتاب / محل رهاسازی محموله تغییر می کند؟ | آیا سوخت پرتاب ماهواره تحت تأثیر موقعیت ماه نسبت به محل پرتاب است؟ |
109053 | تفاوت بین انحنای فضا-زمان و انحنای فضا چیست؟ | منظور از انحنای فضا-زمان چیست؟ |
22717 | آیا این آزمایش اخیر درهم تنیدگی انتخاب با تأخیر گروه زایلینگر حاکی از تأثیرات عقب مانده در زمان است؟ http://arxiv.org/abs/1203.4834 از چکیده: این را می توان به عنوان هدایت کوانتومی به گذشته نیز مشاهده کرد. | آیا این نتیجه گروه Zeilinger اثبات تجربی برای علیت عقب مانده در زمان ارائه می دهد؟ |
109055 | من در (11.9) احساس سردرگمی می کنم که چگونه کتاب هویت زیر را ثابت می کند: $$\sum\limits_{i} w_{i}x_{\alpha,i} \sum\limits_{j} w_{j}x_{\ alpha,j} = \sum\limits_{i,j}w_{i}w_{j}x_{\alpha,i}x_{\alpha,j}$$  من سعی کردم خودم آن را استخراج کنم: $$\sum\limits_{i} w_{i}x_{\alpha,i } \sum\limits_{j} w_{j}x_{\alpha,j} = \sum\limits_{i}\sum\limits_{k}w_{k}\delta_{ik}x_{\alpha,i} \sum\limits_{j}\sum\limits_{m}w_{m}\delta_ {jm}x_{\alpha,j} $$ دقیقاً از اینجا، من گیر کردم، اما هنوز در مورد نتیجهای که کتاب به دست آورد، چندان متقاعد کننده نیستم. زیرا شامل تابع دلتای کرونکر برای بخشی که من سعی کردم استخراج کنم ندارد. آیا کسی می تواند به من یک دلیل ریاضی بدهد؟ | دلتای کرونکر در تانسور اینرسی |
72280 | $$F = M \Big|_{A(T^2) \to 0}$$ معادله فوق معادله دوگانگی بین تئوری F و نظریه M در یک 2-torus در حال محو شدن است. توضیح این معادله چیست؟ آیا چیزی شبیه به این معادله با نظریه M و نظریه نوع IIB وجود دارد و چگونه می توان آن را توضیح داد؟ | ${f=ma}$: دوگانگی بین نظریه F و نظریه M؟ |
122709 | در مقاله علمی به نام توسعه یک مغناطیسسنج قلبی نوری توسط جورج بیسون، ذکر شده است که وضوح فضایی 10-20 میلیمتر برای نگاشت سیگنال MCG مورد نیاز است (صفحه 52). وضوح فضایی در اینجا به چه معناست و آیا فقط به تعداد سنسورها بستگی دارد یا می تواند به اندازه سنسور نیز بستگی داشته باشد؟ | تفکیک فضایی در مگنتوکاردیوگرافی |
122766 | تقریباً در تمام مشتقاتی که از فرضیه های نسبیت خاص (SR) استفاده می کنند، ما از آزمایش های مربوط به سیگنال های نوری استفاده می کنیم. مثلاً با استفاده از سیگنال نور ساعت می سازیم یا با استفاده از سیگنال های نوری و ... طول ها را اندازه گیری می کنیم که دلیل انجام این کار هرگز بیان نمی شود. چرا این کار را می کنیم؟ آیا هیچ آزمایش فکری دیگری وجود ندارد که بتواند به ما کمک کند تا بدون استفاده از سیگنال های نوری به عبارات اتساع زمان و انقباضات طولی دست یابیم؟ آیا حتی می توان عباراتی را برای تبدیل لورنتس بدون استفاده از آزمایش هایی که شامل سیگنال های نوری به شکلی است استخراج کرد؟ لطفاً با متریک فضا-زمان شروع نکنید. میخواهم بدانم آیا میتوان چنین کاری را با استفاده از دو اصل اینشتین انجام داد؟ | اشتقاق اتساع زمان نسبیت خاص |
30886 | من می خواهم یک شبیه سازی برای جت تنظیم کنم که حرکت تقدیمی دارد. محور تقارن جت، محور $z$ است، یعنی جت در امتداد جهت $z$ انتشار مییابد و زاویه ایجاد میکند $\theta$. من مولفه سرعت جت را به صورت \begin{eqnarray*} v_z &=& v\cos \theta \\\ v_x &=& -v\sin \theta \cos \phi \\\ v_y&=& v\sin \ تنظیم کردم theta \sin \phi \end{eqnarray*} از آنجایی که جت دارای حرکت تقدیمی است، در صفحه $x-y$ خواهد چرخید. به همین دلیل من علامت $-$ را روی مولفه $v_x$ تنظیم کرده ام تا جت را در خلاف جهت عقربه های ساعت بچرخانم (طبق شکل های Lissajous). اما برخی استدلال می کنند که علامت $-ve$ در جزء $v_x$ ظاهر نمی شود. جایی که $\phi (t)=\omega t$. میشه لطفا این موضوع رو توضیح بدید | حرکت تقدیمی هستههای فعال کهکشانی |
75613 | در سخنرانی های سیدنی کلمن، او در مورد ترجمه های فضایی صحبت کرد، به گونه ای که $$\tag{1} e^{ia P}\rho(x) e^{-ia P} ~=~ \rho(x-a),$$ اما زمانی که من نمایی را گسترش دادم و از رابطه کموتاسیون $P=-i\frac{d}{dx}$ و $x$ استفاده کردم، من $$\tag{2} e^{ia گرفتم P}\rho(x) e^{-ia P} ~=~ e^{ia [P,~\cdot~]}\rho(x) ~=~e^{a\frac{d}{dx} }\rho(x)~=~\rho(x+a)$$ با مثبت به جای $\rho(x-a)$ با منهای کلمن (1). این در سخنرانی های کلمن در مورد QFT (76-1975)، سخنرانی 3، حدود 12:20 دقیقه بعد از سخنرانی بود. آیا کسی می بیند که من کجا ممکن است اشتباه کرده باشم؟ منابع: 1. سخنرانی های کلمن در مورد QFT (1975-76)، سخنرانی 3، حدود 12:20 دقیقه بعد از سخنرانی. 2. S. Coleman, _Notes from Sidney Coleman's Physics 253a,_ arXiv:1110.5013, p. 23. | ترجمه فضایی عملگرها، حالات و چگالی ذرات |
70395 | به طور کلی، فصل بارانی در تابستان در آب و هوای گرمسیری و در زمستان در آب و هوای مدیترانه ای است. (اعتراف می کنم که این یک ساده سازی فاحش است) دلیل این تفاوت چیست؟ صرفاً از نظر حدس و گمان، شهودی به نظر می رسد که هوای گرم منجر به رطوبت بیشتر می شود، که به نوبه خود منجر به ابرهای بارانی خود به خود بیشتر می شود. این بدیهی است که با آب و هوای تابستان به حداکثر می رسد. اما چرا فصل بارانی در زمستان در آب و هوای سردتر است؟ | چرا فصل بارانی در زمستان برای برخی از اقلیم های (مدیترانه ای؟) و در تابستان برای سایر اقلیم ها (گرمسیری؟) است؟ |
109947 | (با توجه به مبانی حالت جامد آکسفورد اثر استیون اچ. سیمون) یک رویکرد شناخته شده برای توصیف یک زنجیره یک بعدی از اتم ها، تقریب پتانسیل هر یک از اتم ها به صورت درجه دوم است:  بنابراین، $V(x) \simeq V(x_{eq}) + \frac{\kappa}{2}(x-x_{eq})^2$ و از این رو $F=-\kappa (x-x_{eq})$. ما میتوانیم از این تقریب برای توصیف تراکمپذیری استفاده کنیم که ضریب آن به صورت زیر تعریف میشود: $$\beta = -\frac{1}{V} \left (\frac{\partial V}{\partial P} \right )_T$$ In 1 بعدی این می شود (من از زیرنویس T رد می شوم): $$\beta = -\frac{1}{L}\frac{\partial L}{\partial F}=\frac{1}{\kappa x_{eq}}$$ من نمیدانم چگونه این نتیجه به دست آمده است. آیا $\frac{\partial F}{\partial x}$ به سادگی برابر با $-\kappa$ نیست؟ ما دقیقاً از نظر چه چیزی متمایز هستیم؟ همچنین، آیا من درست فکر میکنم که انتقال $P \rightarrow F$ ممکن است توجیه شود زیرا فشار در یک بعدی به نیرو تبدیل میشود؟ | تراکم پذیری جامدات (تقریبا درجه دوم) |
23440 | چگونه می توانیم به عنوان مثال با حاصلضرب توزیع ها در فیزیک برخورد کنیم؟ آیا راهی برای تعریف با فیزیک $ \delta ^{2}(x) $ یا برای درمان یک محصول از دو توزیع در چارچوب Renormalization وجود دارد؟ سوال دیگر یک متریک با مشتق دلتای دیراک $ ds^{2}= g_{a,b}dx^{a}dx^{b} $ و برای مثال $ g_{x,x}= \delta (x-y ) $ و $ g_{x,y}= H(x-y) $ (تابع سنگین) چگونه میتوانیم معادلات اینشتین را محاسبه و تعریف کنیم؟ $ R_ {a,b}=0 $ | چگونه می توان با محصول توزیع ها توسط Renormalization یا مشابه برخورد کرد؟ |
105494 | دو حالت زیر را در نظر بگیرید: من ظرفی پر از آب میگیرم و هوا را تخلیه میکنم، آب (یا بهتر است بگوییم میتواند) شروع به جوشیدن کند. اگر فشار در ظرف << فشار اتمسفر باشد. (بگویید -1e3 hPa) حال، یک محیط متخلخل تقریباً خشک مانند یک کلوخ خاک دلخواه را در نظر بگیرید. در این آب می تواند بر اساس نیروهای مویرگی از یک مکان به یک مکان (از نظر انرژی) پایین تر حرکت کند. این نیرو معمولاً در پتانسیل آب اندازه گیری می شود که می تواند تا ~1e7 hPa کم باشد. چرا آب در ظرف تخلیه شده (-1e3 hPa) و در خاک های خشک با پتانسیل آب کمتر از -1e3 hPa می جوشد؟ خطای فکر من کجاست؟ | چرا آب در خاک شروع به جوشیدن نمی کند؟ |
75614 | من یک سوال در مورد عبارات توابع میدان آزاد گرین در تئوری میدان همسو دارم. از سه مبدأ می آید 1) در نظریه ریسمان پولچینسکی جلد I p36، داده شده است > $$ \frac{1}{\pi \alpha'} \partial_z \partial_{\bar{z}} X^{\mu} (z,\bar{z}) > X^{\nu} (z',\bar{z}') = -\eta^{\mu \nu} \delta^2 (z-\bar{z}', > \bar{z}-\bar{z}') \tag{2.1.20} $$ 2) در یادداشت سخنرانی تئوری ریسمان دیوید تانگ، ص 186 (در شماره در پایین) یا p 193 (شمارش توسط آکروبات خوان)، > $$\langle Y^a(z,\bar{z}) Y^b(\omega,\bar{\omega}) \rangle = G^{ab} > (z,\bar{z}; \omega,\bar{\omega} )$$ $$ \جزئی \bar {\partial } G^{ab} > (z,\bar{z}) = - 2 \pi \delta^{ab} \delta (z,\bar{z}) \tag{7.33} $$ اینجا $\alpha'$ با $X^a = \bar{x}^a + \sqrt{\alpha'} Y^a$ در صفحه 185/192 مقیاس شده است. چرا در RHS (2.1.20) (Polchinski) و (7.33) (Tong) ضریب 2 تفاوت وجود دارد؟ در صفحه 77 داده شده است > $$ \langle \partial^2 X(\sigma) X(\sigma') \rangle = - 2\pi \alpha' > \delta(\sigma-\sigma') \tag {4.20}$$ من مطمئن نیستم که تعریف $\partial^2$ چیست. از آنجایی که $\partial \bar{\partial}=\frac{1}{4} (\partial_1^2 + \partial_2^2) $ و $\delta^2(z,\bar{z})=\frac{ 1}{2} \delta(\sigma^1) \delta(\sigma^2)$ (Polchinski p33)، فاکتور در RHS معادله. (4.20) در یادداشت سخنرانی دیوید تانگ به نظر می رسد با پولچینسکی (2.1.20) موافق است، اما نه تانگ (7.33) علاوه بر این، سخنرانی دیوید تانگ مربوط به > ما در اینجا کاملاً صریح خواهیم گفت، اما اگر می خواهید بیشتر ببینید سپس بهترین مکان برای نگاه کردن، مقاله اصلی ابوئلساود، کالان، ناپی و > یوست، \Open Strings in است. Background Gauge Fields, Nucl. Phys. B280 (1987) 599 3) در مقاله اصلی، داده شده است > $$\frac{1}{2\pi\alpha'} \square G(z,z')= - \delta(z-z') \tag{2.7}$$ where $\square=\partial_{\tau}^2 + \جزئی_{\sigma}^2$ باز هم ضریب دو تفاوت بین (2.1.20) پولچینسکی در معادله (2.1) آن مقاله می باشد. {2\pi \alpha'} \left[ \frac{1}{2} \int_{M^2} d^2 z \partial^a > X_{\mu} \partial_a X^{\mu} + i \int_{\جزئی M} d \tau A_{\mu} > \partial_{\tau} X^{\nu} \right] $$ در نظریه ریسمان پولچینسکی جلد I، p32، داده شده است > $$ S = \frac{1}{4\pi \alpha'} \int d^2 \sigma \left( \partial_1 X^{\mu} > \partial_1 X_{\mu} + \partial_2 X^{\mu} \partial_2 X_{\mu} \right) > \tag{2.1.1}$$ از $d^2 z = 2 d \sigma^1 d \sigma^2 \tag{2.1.7}$ آیا منشأ ضریب 2 تفاوت است؟ زیرا ترکیب معادلات (2.1.1) و (2.1.7) منجر به $$ S = \frac{1}{2\pi \alpha'} \int d^2 z \left( \partial_1 X^{\mu میشود } \partial_1 X_{\mu} + \partial_2 X^{\mu} \partial_2 X_{\mu} \right) $$ | عامل دو تفاوت برای توابع میدان آزاد گرین در تئوری میدان همشکل |
128586 | اول از همه، من هیچ اطلاعی از نحوه عملکرد همه اینها ندارم. من فقط یک حس مشترک از چگونگی کار دارم... اما مدت زیادی است که در این فکر بودم، بنابراین شاید شما بچه ها بتوانید به من کمک کنید. سوال بسیار ساده است: قطره باران از کجا می آید؟ و منظورم این است: قطره بارانی که به زمین خورد، از کجا آمد؟ از ابرهایی که درست بالای سرم، جلوی من هستند یا پشت سرم؟ بنابراین بیایید بگوییم که ما این 3 احتمال را داریم، کدام یک محتمل ترین است؟ اولی، جایی که باران با همان سرعت افقی حرکت می کند که ابری که از آن آمده است: (بنابراین از ابر مستقیماً بالای من آمده است)  مورد دوم، جایی که باران سریعتر از ابرها حرکت می کند (به دلیل باد؟). به طوری که باران از ابر آمد که هنوز باید از من بگذرد.  سومین مورد، (و من فکر می کنم این مورد درست است) این است که باران کندتر می بارد (به صورت افقی) از ابر (چون ابر سبک تر است). به طوری که بارانی که به زمین می خورد از ابری که قبلاً از من رد شده بود آمد.  یک احتمال دیگر این است که باران به چپ و راست می رود (برای سادگی آن را دو بعدی نگه می داریم) به دلیل مناطق مختلف باد (در در ابرهای بلند، باد از چپ به راست می رود، اما پایین تر از راست به چپ می رود). آیا حتی یک پاسخ درست برای این وجود دارد؟ یا آیا متغیرهای زیادی وجود دارند که می توانند همه چیز را تغییر دهند؟ و میشه لطفا به ساده ترین شکل ممکن توضیح بدید؟ من در این زمینه دانش صفر دارم... از مزیت شما متشکرم! -همچنین، من نمی دانم که آیا این سایت stackexchange مناسبی برای پرسیدن است یا نه... | قطره باران از کجا می آید |
36028 | یک گلف باز تازه کار روی زمین سبز سه ضربه را انجام می دهد تا توپ را غرق کند. جابجایی های متوالی 4.10 متر به سمت شمال، 1.90 متر شمال شرقی و 1.00 متر در 25.0 درجه غربی از جنوب است. با شروع از همان نقطه اولیه، یک گلف باز متخصص می تواند در کدام جابجایی سوراخ ایجاد کند؟ _**____** m _**_____** شمال شرق من در این مشکل گیر کرده ام و نمی دانم چگونه می توانم این مشکل را حل کنم. آیا کسی می تواند نحوه حل آن را با مراحل برای من توضیح دهد، من بیشتر علاقه مندم که بدانم چگونه این کار را انجام دهم نه اینکه فقط پاسخ را دریافت کنم. | جابجایی برداری |
25937 | برخی از سالها لئونیدها شگفتانگیز هستند، سالهای دیگر بسیار کم هستند - آیا اینها اصلاً قابل پیشبینی هستند، از روندها یا حداقل پیشبینیهای نسبتاً دقیقی پیروی میکنند؟ | آیا روندی در تعداد شهاب ها در یک بارندگی سال به سال وجود دارد؟ |
92652 | ایالات متحده به تازگی توسط یک گرداب عظیم از هوای قطب شمال مورد اصابت قرار گرفته است. این دماهای غیرمعمول تلخ علاقه من را برانگیخته است تا این سوال متکلم زیر را بپرسم: چقدر زمان لازم است تا یک انسان برهنه که بیرون در قطب جنوب ایستاده است به دمای هوا برسد؟ از 77 فارنهایت (مرگ هیپوترمی) با توجه به سرعت باد 40 مایل در ساعت، دمای هوای سرد حاصل. ~ 200 فارنهایت (برگرفته از رکورد پایین جهانی در وستوک) و متغیرهای مختلف دیگر مانند دمای بدن، مساحت سطح و غیره که من تخمین خواهم زد. بنابراین، چگونه میتوانم معادلهای تنظیم کنم تا مدت زمانی را که بدن از T1 به T2 برود، با توجه به (من فرض میکنم) توان تابشی اجسام _P_ را محاسبه کنم؟ | تنظیم یک معادله برای محاسبه مدت زمانی که یک جسم طول می کشد تا دما را در اطراف خود تغییر دهد |
6153 | در چند روز گذشته من به طور فزاینده ای مجذوب QHE شده ام، عمدتاً به لطف سؤالات و پاسخ های بسیار جالبی که در اینجا ظاهر شده است. متأسفانه، من هنوز با همه چیزهایی که یاد گرفتم (به ظاهر متفاوت) گیج شده ام. اول، در اینجا چند نقطه تصادفی وجود دارد که من توانستم آنها را جمع آوری کنم 1. I(nteger)QHE به دلیل وجود سطوح لاندو 2 رخ می دهد. IQHE تجسمی از نظم توپولوژیکی است و حالت ها با عدد Chern مشخص می شوند که نشان می دهد ما در مورد همیلتونین های توپولوژیکی نامتعادل تعریف شده در ناحیه بریلوین 3. IQHE به تعاملات الکترون-الکترون ناچیز نیاز دارد و بنابراین وابسته است. در حضور ناخالصیهایی که از نیروی کولن 4 محافظت میکنند. در این مورد نمی توان برهمکنش کولن را نادیده گرفت، اما معلوم می شود که یک توصیف غیر متقابل موثر با ذرات پیرو آمارهای نیمه آماری و دارای بار کسری 5 ظاهر می شود. بسیاری از چیزهای دیگر 6. FQHE با حالت های سلسله مراتبی ارتباط دارد بنابراین، در اینجا سؤالات وجود دارد > * از همه مهمتر اینکه آیا این نکات معنا دارد؟ لطفاً هر > اشتباهی را که مرتکب شدم تصحیح کنید و/یا مشاهدات مهم دیگر را پر کنید. کوانتیزاسیون لاندو > فقط در مورد حالات الکترونی صحبت می کند در حالی که تصویر توپولوژیکی به هیچ وجه آنها را ذکر نمی کند (آنها باید با حالت های توپولوژیکی جهانی جایگزین شوند که > آشفتگی های جهانی پایدار هستند) > * توضیحات 4، 5 و 6 چگونه با هم مرتبط هستند. > * آیا ادبیات مقدماتی در دسترس برای این موضوعات وجود دارد؟ > * آیا IQHE و FQHE (علاوه بر سه حرف آخر) چیزی مشترک دارند تا > مثلاً. آیا می توان IQHE را به عنوان یک مورد خاص در نظر گرفت؟ درک من (بر اساس > 3.) این است که اینطور نیست، اما چندین نقطه به جهت > مخالف اشاره دارد. به همین دلیل است که من در مورد هر دو QHE در یک سوال می پرسم > | جلوه کوانتومی هال برای آدمک ها |
110694 | من روی این همیلتونی کار می کنم: $$ H = \frac{p_1^2 + p_2^2}{2m} + e^{q_2-q_1} + e^{q_2} + e^{-q_1} -3 $$ با تشکر از شما برای اشاره به اینکه این اصلاح معادله شبکه تودا است. اجازه دهید آنچه را که تا به حال امتحان کردم و چرا کار نمی کند ترسیم کنم: مشابه انتشارات ذکر شده $$b_n:= \frac{1}{2}Exp{(\frac{q_n-q_{n+1}} را معرفی کردم. {2})}\\\ a_n:= -\frac{p_n}{2} $$ جایی که مستقیماً با $\frac{\partial H}{\partial q_i}=-p_i$ دنبال میشود و $\frac{\partial H}{\partial p_i}=q_i$: $$\dot{b_n} = (a_{n+1} - a_n)b_n \\\ \dot{a_n} = 2 (b_{ n}^2 - b_{n-1}^2)$$ وقتی اکنون از جفت Lax استفاده میکنید $L$,$B$: $$ L f_n = b_n f_{n+1} +b_{n-1} f_{n-1} + a_n f_{n}$$$$ B f_n = b_n f_{n+1} - b_{n-1} f_{n- 1} $$ می توان نشان داد که $\partial_t L=[B,L]$. مشکل من در تعریف شرایط مرزی زوج $q_1$ و $q_2$ من در شبکه 2 بعدی بالا به وجود می آید، زیرا برای برآورده شدن باید به نمایش سه بعدی $\\{b_0,b_1,b_2\\}$ تغییر مکان داد. شرایط تناوبی (یک مختصات متقابل $q_3 = 0$ همراه با دیگران). از آنجایی که می توان به راحتی نشان داد که $\dot{\lambda} = 0$ (که $\lambda$ یک مقدار ویژه $Lv=\lambda v$ است)، ثابت های حرکت به محاسبه مقادیر ویژه کاهش می یابد. اما در این مورد، مقادیر ویژه $L$ ساده به نظر نمی رسد، در واقع به نظر نمی رسد راه حلی باشد، که هدف اولیه من بود. به طور کلی به نظر می رسد که این رویکرد برای مسئله 2 بعدی بیش از حد است زیرا شبکه تودا n بعدی را حل می کند. 1. کسی روش ساده تری برای مشکل 2 بعدی می شناسد؟ 2. به نظر می رسد که ماتریس $L$ راه حل اشتباهی را ارائه می دهد: $$ L = \begin{pmatrix} a_0 & b_0 & 0 \\\ b_0 & a_1 & b_1\\\ 0 & b_1 & a_2 \end{pmatrix}$ $ ماتریس تقریباً $\partial_t را حل نمی کند L = [B,L]$ (با $B=L_+ - L_-$) و همچنین مقادیر ویژه ثابت حرکت نیستند. آیا اشتباه شده است؟ 3. از آنجایی که روش پراکندگی معکوس را می توان در اینجا اعمال کرد، سعی کردم داده های پراکندگی را بدست بیاورم، اما در واقع نتوانستم کار را انجام دهم. هر گونه ادبیات؟ | تلاش برای حل معادله شبکه دو بعدی تودا با رویکرد جفت لاکس |
134186 | من یک سوال در مورد تفاوت بین تابع همیلتونی (شرح سیستم در فیزیک کلاسیک) و عملگر همیلتونی (مکانیک کوانتومی) دارم. من فکر می کنم که دو دیدگاه متفاوت وجود دارد: یک دیدگاه فیزیکی و یک دیدگاه ریاضی (فنی تر). در مکانیک همیلتونی کلاسیک، وضعیت سیستم (فقط برای سادگی اجازه دهید حالت یک بعدی را در نظر بگیریم) توسط متغیرهای $p, q$ تعیین میشود. در واقع به این معنی است که اگر کسی مقادیر اولیه $p$ و $ q$ را در زمان دلخواه $t$ تعریف کرده باشد، میتوان مقادیر آنها را در لحظههای بعدی $t + \Delta t$ $$ q(t) پیدا کرد. + \Delta t) = q(t) + \dot q(t) \Delta t $$ $$ p(t + \Delta t) = p(t) + \dot p(t) \Delta t $$ با استفاده از معادلات متعارف: $$\dot q = \جزئی H / \جزئی p$$ $$\dot p = - \جزئی H / \جزئی q$$ که در آن $H$ تابع هامیلتونی کلاسیک. در مورد مکانیک کوانتومی. وضعیت سیستم با $\Psi(q, t)$ تعریف می شود. و اگر $\Psi$ را در لحظه معین $t$ بدانیم، می توانیم آن را در لحظه بعدی $t + \Delta t$ محاسبه کنیم: $$\Psi(q, t + \Delta t) = \Psi(q, t) + \dot \Psi(q, t) \Delta t$$ که در آن $i \hbar \dot \Psi = \hat H \Psi$ و $\hat H$ عملگر همیلتونی است. برای من این منجر به پیامدهای زیر می شود * در فیزیک کلاسیک هامیلتونین متغیرهای متعارف را تعریف می کند، اما در QM عملگر همیلتونی تنها یک کمیت را تعریف می کند (تابع psi) * حرکت کلاسیک با معادله متعارف (اصل کمترین عمل) تعریف می شود، QM همیلتونین ساخته شده است. به گونه ای که معادله شرودینگر را برآورده کند (این معادله از اصل کمترین عمل مشتق نشده است) * از نظر ریاضی همیلتونی در CM فقط تابعی از متغیرهای $q,p$ است، اما در مکانیک کوانتومی یک عملگر هرمیتی است. من واقعاً علاقه مند هستم که تفاوت بین کوانتومی و کلاسیک همیلتونی چیست؟ من بسیار خوشحال خواهم شد زیرا این موضوع برای من بسیار جالب است. | تفاوت بین همیلتونی در مکانیک کلاسیک و در مکانیک کوانتومی |
31131 | من می دانم یکی از مزایای چرخه همپسون-لیند این است که هیچ قسمت متحرک سمت سرد وجود ندارد، اما آیا در فرآیند دریچه گاز انرژی زیادی از دست نمی رود؟ باید چیزی اساسی وجود داشته باشد که من در اینجا از دست می دهم، زیرا به نظر می رسد تقریباً این چرخه انرژی را از بین می برد: فشار کاهش می یابد در حالی که حجم افزایش می یابد، و دما در همان زمان کاهش می یابد. انبساط ایزنتروپیک است (چه تفاوتی با یک انبساط آدیاباتیک دارد؟ من فکر کردم شرطی که dS = 0 یک گاز را به یک مسیر منحصر به فرد محدود می کند - یک adiabat - که در طول آن کار می کند. اما اگر اشتباه نکنم، یک ژول تامسون بسط کار خارجی نمی کند، علیرغم اینکه کار به سمت یک فضای تخلیه شده به کجا رسیده است اگر من هوا را از لاستیک ماشینم خارج کنم، آیا انبساط ژول تامسون در بالا بردن 20 اتمتر کار نمی کند؟ | چرا انبساط ژول تامسون یک گاز کار (خارجی) ندارد؟ |
121239 | من علاقه مند به محاسبه طیف نوسانات یک غشای 2 بعدی با نوسان حرارتی هستم که فقط تحت کشش سطحی $\sigma $ است. ($\mathcal{H}=\sigma\int\mathrm{d}A$) بسته به اینکه به چه شکلی Hamiltonian خود را بنویسم تا شروع با نتایج من با ضریب 2 متفاوت باشد، که نباید اینطور باشد. بنابراین تصور میکنم بدون توجه چیزی را خراب میکنم. در زیر محاسباتم را تا اینجا توضیح می دهم. من از ارائه Monge استفاده می کنم و در حد نمایه های ارتفاع تقریباً مسطح $h(x,y)$ کار می کنم. با استفاده از تبدیل فوریه می توانم همیلتونی سیستم را به شکل زیر بنویسم: \begin{equation} \mathcal{H} = (2\pi)^2 \frac{\sigma}{2} \int k^2 \ \چپ|\tilde{h}(\mathbf{k})\راست|^2 \ \mathrm{d}\mathbf{k} \end{معادله} که در آن $\sigma$ کشش سطحی غشا است. از آنجایی که انتگرال تحت نگاشت $\mathbf{k}\mapsto -\mathbf{k}$ ثابت است، میتوان این همیلتونی را به صورت \begin{equation} \mathcal{H} = (2\pi)^2 \sigma بازنویسی کرد. \int_{k_y>0} k^2\ \left|\tilde{h}(\mathbf{k})\right|^2 \ \mathrm{d}\mathbf{k} \end{equation} که در آن با محدود کردن ادغام به صفحه نیمه بالایی فضای $\mathbf{k}$، ضریب 2 به دست میآید. $(2\pi)^2$ از قرارداد تبدیل فوریه من ناشی می شود که \begin{align} h(\mathbf{x}) &= \int \tilde{h}(\mathbf{k}) e است. ^{i\mathbf{k}\cdot\mathbf{x}}\mathrm{d}\mathbf{k} \\\ \tilde{h}(\mathbf{k}) &= \frac{1}{(2\pi)^2}\int h(\mathbf{x}) e^{-i\mathbf{k}\cdot \mathbf{x}} \mathrm{d}\mathbf{x} \end{align} میخواهم $\langle را محاسبه کنم |\tilde{h}(\mathbf{k})|^2\rangle$. بنابراین از $\tilde{h} = a+ib$ استفاده میکنم و از آنجایی که $h$ واقعی است، میدانم که $\tilde{h}(\mathbf{k})=\tilde{h}(-\mathbf{k} )^*$ که منجر به $a(\mathbf{k}) = a(-\mathbf{k})$ و $b(\mathbf{k}) = -b(-\mathbf{k})$. بنابراین من با محاسبه $\langle a^2(\mathbf{k})\rangle$ شروع می کنم. بنابراین من مجموع پارتیشن را با استفاده از انتگرال عملکردی روی تمام پروفایل های ارتفاع $h$ ایجاد می کنم. \begin{align} Z &= \int \mathcal{D}\tilde{h} \ e^{-\beta \mathcal{H}(\tilde{h}(\mathbf{k})} \\\ & = \prod_{k_x}\prod_{k_y}\int_{-\infty}^{\infty}\mathrm{d}a(\mathbf{k})\int_{-\infty}^{\infty}\mathrm{ d}b(\mathbf{k})\ \exp\left[-\beta (2\pi)^2 \frac{\sigma}{2} k^2(a^2(\mathbf{k})+b^2(\mathbf{k}))\right] \end{align} از آنجایی که $\langle a^2(\mathbf{k}) را ارزیابی کردم \rangle$ برای یک $\mathbf{k}$ ثابت ثابت، میانگین را میتوان با انتگرالهای گاوسی \begin{align} \langle محاسبه کرد. a^2(\mathbf{k})\rangle = \frac{\int_{-\infty}^{\infty} a^2(\mathbf{k}) \exp(-\beta (2\pi)^ 2\sigma/2 k^2 a^2(\mathbf{k})\mathrm{d}a(\mathbf{k})}{\int_{-\infty}^{\infty} \exp(-\beta (2\pi)^ 2\sigma/2 k^2 a^2(\mathbf{k}))\mathrm{d}a(\mathbf{k})} \end{align} و با استفاده از نتیجه برای انتگرالهای نمایی استاندارد که این انتگرال را به \begin{equation} \langle a^2(\mathbf{k})\rangle = \frac{\frac{\sqrt{\pi}}{2(\beta(2\pi) ارزیابی میکند. ^2 \sigma/2 k^2)^{3/2}}}{\frac{\sqrt{\pi}}{\sqrt{\beta (2\pi)^2\sigma/2 k^2}}} = \frac{1}{(2\pi)^2\beta \sigma k^2} \end{equation} تا اینجا خوب است. اما اگر من از شکل دوم همیلتونی خود استفاده کرده بودم که در آن فقط نیمی از فضای $\mathbf{k}$ را ادغام میکردم، به نتیجهای میرسیدم که با ضریب 2 متفاوت است که نباید اینطور باشد. سپس مجموع پارتیشن \begin{align} Z &= \int \mathcal{D}\tilde{h} \ e^{-\beta \mathcal{H}(\tilde{h}(\mathbf{k} خواهد بود )} \\\ &= \prod_{k_x}\prod_{k_y>0}\int_{-\infty}^{\infty}\mathrm{d}a(\mathbf{k})\int_{-\infty}^{\infty}\ mathrm{d}b(\mathbf{k})\ \exp\left[-\beta (2\pi)^2 \frac{\sigma}{2} k^2(a^2(\mathbf{k})+b^2(\mathbf{k}))\right] \end{align} اما به محض محاسبه $ \langle a^2(\mathbf{k})^2\rangle$ دوباره میتوانم بسیاری از عبارتها را لغو کنم و دو انتگرال \begin{align} \langle را بدست بیاورم a^2(\mathbf{k})\rangle = \frac{\int_{-\infty}^{\infty} a^2(\mathbf{k}) \exp(-\beta (2\pi)^ 2\sigma k^2 a^2(\mathbf{k})\mathrm{d}a(\mathbf{k})}{\int_{-\infty}^{\infty} \exp(-\beta (2\pi)^ 2\sigma k^2 a^2(\mathbf{k}))\mathrm{d}a(\mathbf{k})} \end{align} که مانند بالا هستند، به جز که $\sigma /2$ اکنون فقط با $\sigma$ جایگزین شده است. sqrt{\pi}}{2(\beta(2\pi)^2 \sigma k^2)^{3/2}}}{\frac{\sqrt{\pi}}{\sqrt{\beta (2\pi)^2\sigma k^2}}} = \frac{1} {2 (2\pi)^2\beta \sigma k^2} \end{equation} بدیهی است که باید یک اشتباه وجود داشته باشد، زیرا نتیجه نباید بستگی به این داشته باشد که من همان هامیلتونی را به چه شکلی بنویسم. آیا کسی می تواند اشاره کند که در رویکرد فعلی من چه اشتباهی پیش می آید. با تشکر و احترام khx0 | طیف نوسان غشاهای دولایه لیپیدی |
70391 | من نمی توانم یکی از ضرایب موجود در معادله را برای $T <T_c$ در پایین، به ویژه معادله با ضریب دو بدست بیاورم. هر گونه کمک قدردانی می شود. یک نوع بسط چگالی انرژی آزاد را در پارامتر ترتیب $\psi$ در نظر بگیرید. (مقادیر میانگین $\psi$ مربوط به یک پیکربندی یکنواخت است.) \begin{equation} f(T,\psi) = f_0 + G(\nabla\psi)^2+ A\psi^2 + B\psi ^4 \end{Equation} \begin{Equation} \bar{\psi} = \begin{cases} \pm\sqrt{\frac{-A}{2B}} & \qquad T < T_c \\\ 0 & \qquad T > T_c \end{cases} \end{equation} این راهحلها از به حداقل رساندن چگالی انرژی آزاد میآیند. با گسترش ضرایب نزدیک به دمای بحرانی، \ابتدا{معادله} A = در + ... \پایان{معادله} \شروع{معادله} B = B_0 + ... \پایان{معادله} \شروع{معادله} G = G_0 + ... \پایان{معادله} جایی که $t=T-T_c$. سپس با ارزیابی چگالی انرژی آزاد در $\psi = \bar\psi$، \begin{equation} \چپ را دریافت میکنیم. f(T,\psi)\right|_{\psi=\bar{\psi}} = \begin{cases} f_0 - \frac{a^2t^2}{4B_0} & \qquad T < T_c \\ \ f_0 & \qquad T>T_C \end{cases} \end{equation} برای مطالعه نوسانات در تعریف پارامتر ترتیب، $\delta\psi = \psi -\bar{\psi}$. \begin{equation} \delta\psi = \begin{cases} \psi & \text{در فاز متقارن} \\\ \psi - \sqrt{\frac{-at}{2B_0}} & \text{در حالت نامنظم فاز} \end{cases} \end{equation} ما اکنون تغییر انرژی آزاد را محاسبه میکنیم، اگرچه مطمئن نیستم دقیقاً چگونه این را محاسبه کنم، به دلایلی من چیز سادهای را از دست دادهام. مطمئنا (!). \begin{equation} \Delta F(T,\delta\psi) = \begin{cases} \int d^{d}r\,\left(G(\nabla\delta \psi)^2 + at\delta \psi^2\right) & \qquad T > T_c \\\ \int d^{d}r\,\left(G(\nabla\delta \psi)^2 -2at\delta \psi^2\right) & \qquad T <T_c \end{cases} \end{equation} مدتی را صرف محاسبه ضریب بالا برای $\delta\psi^2$ برای $T کردم <T_c$. من به وضوح چیزی در اینجا نمی فهمم، زیرا وقتی $f(\psi) - f(\bar{\psi})$ را محاسبه می کنم، عبارت بالا را دریافت نمی کنم. در واقع من دقیقاً مطمئن نیستم که چگونه این را محاسبه کنم. لاندو و لیفشیتز ضریب فوق را در بخش 146 نوسانات پارامتر سفارش به دست می دهند. من همچنین گیج شدم زیرا به نظر می رسد دو مقدار از میانگین $\bar{\psi} = \pm (\frac{-at}{2B_0})^\frac{1}{2} $ در کتاب وجود دارد. من فقط اشاره ای به جذر مثبت می بینم. این موضوع کمی مبهم است، بنابراین مطمئن نیستم که واقعاً کسی بتواند کمک کند، اما من از هر بینشی سپاسگزارم. | ضریب استخراج مشکل انتقال مرحله دوم در تحلیل نوسانات |
128057 | به طور معمول یک فوتون تحریک شده یکی از یک جفت با فوتون محرک خود خواهد بود. اگر فوتون پیشرو توسط ذره ای در حالت پایه جذب شود، آیا با انتشار تحریک شده ناشی از فوتون دوم دوباره منتشر می شود؟ اگر باعث انتشار تحریک شده از ذره ای برانگیخته شود، آیا قطاری متشکل از سه فوتون وجود خواهد داشت یا جفت جدید ذره برانگیخته را برانگیخته می کند؟ من به مواردی علاقه مند هستم که وارونگی جمعیت وجود نداشته باشد، اما احتمالاً همان قوانین برای لیزرها اعمال می شود. | آیا فوتون های ساطع شده تحریک شده قابل جذب هستند؟ |
33212 | تا آنجا که من می دانم، انتقال برابر است $e^{-\alpha x}$، که در آن $\alpha $ ضریب جذب و $x$ ضخامت لایه نازک است ($100-300\,nm$). من و تیمم راهی برای یافتن جذب طراحی کرده ایم. انتقال، T= (شدت خروجی)/(شدت اولیه). و، جذب A=(شدت اولیه-شدت خروجی)/(شدت اولیه). پس از ساده کردن معادله، باید $$A= 1-T$$ بدست آوریم. مشکلی که من با آن روبرو هستم این است که من هیچ معادله ای نمی دانم، که به من بازتاب Ti را به عنوان تابعی از ضخامت لایه نازک در 808$\,nm$ می دهد. طول موج اگر کسی معادله انتقال را به من می دهد، لطفاً اثرات جذب را درج کنید تا بتوانم انعکاس را بعد از آن محاسبه کنم. | بازتاب تیتانیوم به عنوان تابعی از ضخامت لایه نازک |
83907 | من سعی میکنم محاسبهای را تعیین کنم که نیروی رو به بالا ظرفی را بیان کند که چگالی داخل ظرف کمتر از چیزی است که در آن قرار دارد. آیا این محاسبه با شکل تغییر می کند؟ یعنی کره در مقابل مکعب؟ | چگونه می توان نیروی رو به بالا ظرفی را که با گازی با چگالی کمتر نسبت به محیط اطراف آن پر شده است محاسبه کرد؟ |
83901 | در محاسبه مقدار انتظاری نوسانگر هارمونیک کوانتومی، به مشکلی برای یافتن $\left \langle x \right \rangle$ برای حالت همدوس $\left| برخورد کردم. \alpha \right \rangle$ $$x = \sqrt{\frac{\hbar}{2m\omega}}(a_+ + a_- )$$ $$\sqrt{\frac{\hbar}{2m\omega }}\left \langle \alpha \right| (a_+ + a_- ) \left| \alpha \right \rangle =\sqrt{\frac{\hbar}{2m\omega}} \alpha ^* (a_+ \alpha + a_- \alpha )$$ این با نتیجه کتاب من مطابقت ندارد داده شده، که $\sqrt{\frac{\hbar}{2m\omega}} (\alpha + \alpha ^* )$ است. من عادت به کار در نمادهای bra-ket ندارم، اگر به احتمال زیاد چیزی کوچک را در اینجا گم کرده باشم. اصل کلی این است که $\left \langle \beta \right| یک \چپ| \beta \right \rangle = \beta ^* (A\beta)$، درست است؟ | مقدار انتظار نوسان ساز هارمونیک |
89644 | همانطور که تاکنون فهمیده ام، نظریه دی بروگلی-بوم بر دو معادله استوار است: 1. معادله شرودینگر. 2. معادله راهنمای نظریه دی بروگلی-بوهم. در معادله شرودینگر (مثل همیشه) یک عبارت بالقوه وجود دارد. اما از نظر تئوری پتانسیل چیست؟ آیا این یک پتانسیل الکترواستاتیک است یا یک پتانسیل گرانشی؟ آیا نظریه دی بروگلی-بوهم به نظریه دیگری برای ایستادن نیاز دارد یا به تنهایی می ایستد؟ امیدوارم سوالم به اندازه کافی واضح باشد. | پتانسیل در نظریه دی بروگلی-بوهم چیست؟ |
89649 | آیا می توان از لیزر برای گرم کردن فلزات تا جایی که قرمز می درخشد استفاده کرد؟ چگونه برش های لیزری می توانند فلز را به راحتی برش دهند؟ لیزر چقدر می تواند گرما ایجاد کند؟ | حرارت دادن فلز با لیزر؟ |
41765 | به نظر می رسد حفظ اطلاعات یک اصل فیزیکی عمیق است. برای مثال، Unitarity یک مفهوم کلیدی در مکانیک کوانتومی و نظریه میدان کوانتومی است. ممکن است تعجب کنیم که آیا تقارن اساسی در برخی فضا وجود دارد که ممکن است این بقای اطلاعات را توضیح دهد. | آیا تقارنی مرتبط با حفظ اطلاعات وجود دارد؟ |
33216 | افق رویداد کیهانی یافت شده در جهان دسیتر شباهت های جالبی با سیاهچاله دارد. برای مثال، از آنجایی که میتوانیم دمایی در افق پیدا کنیم، میتوانیم از رابطه $S = A/4G$ برای محاسبه آنتروپی افق مربوط به سطح آن استفاده کنیم. من به دنبال روشی برای محاسبه مستقیم آنتروپی هستم، به جای استفاده از رابطه معروف ذکر شده در بالا. یک نمونه که پیدا کردم در Les Houches Lectures on De Sitter Space (صفحات 17،18) ذکر شد. متأسفانه، روش به عنوان یک تمرین ارائه شده است و نتیجه ای که داده شده است (برای من) بدیهی نیست. آنها با نگاه کردن به متریک استاتیک Schwarzschild-de Sitter در سه بعد شروع میکنند که توسط $$\mathrm{d}s^2 = -(1 - 8GE - r^2)\mathrm{d}t^2 + \dfrac{ \mathrm{d}r^2}{1-8GE-r^2} + r^2 \mathrm{d}\theta^2 $$ مقاله بیان میکند که پیدا کردن تابع سبز برای $SdS_3$ با ادامه تحلیلی از ادواری حل اقلیدسی صاف در $\tau \rightarrow \tau + \dfrac{2 \pi i}{\sqrt{1 - 8GE}}$ همه پاسخهای لازم برای یافتن آنتروپی را میدهد ( نویسنده به جمع بندی دما ادامه می دهد و یک هویت ترمودینامیکی را فرا می خواند و با $S$ پایان می دهد، من هنوز مقاله دیگری را پیدا نکرده ام که از این اشتقاق استفاده کند کاملاً علاقه مند به بخش گم شده است آیا کسی وجود دارد که بتواند روشن کند که چگونه یافتن چنین تابع سبزی منجر به دما/انتروپی می شود؟ | آنتروپی افق دو سیتر |
41767 | برای بدست آوردن متریک شوارتزشیلد از معادلات نسبیت عام اینشتین، فرض می کنیم که چگالی انرژی یک توزیع است: $$ \rho (\vec{r}) = M \delta(\vec{r})$$ شعاع شوارتزشیلد، مربوط به افق، $R_s = 2 M$، در واحد $G=c=1$ است. یک تفسیر فیزیکی از این، این است که شما نمی توانید انرژی بیشتری از $M$ را در کره ای به شعاع $R_s$ قرار دهید. روشی که من این را درک می کنم، به این دلیل است که انرژی کل سیاهچاله، مجموع انرژی جرمی آن (مثبت) و انرژی خود گرانشی آن (منفی)، باید غیرمنفی باقی بماند. با این حال، برای سیاهچاله شوارتزشیلد، برای هر شعاع $r$ بین $0$ و $R_s$، جرم کل در کره شعاع r، برابر است: $$ m(r) = \int_0^r \rho(\vec {u}) d^3u =\int_0^r \delta(\vec{u}) d^3u = M$$ بنابراین به نظر میرسد که اصول ذکر شده در بالا را نقض میکند. و بنابراین سیاهچاله شوارتزشیلد باید غیر فیزیکی باشد. اگر منطقی باشد، یک سیاهچاله فیزیکی (ایستا، با تقارن کروی) باید چگالی جرم/انرژی $\rho (r)$ داشته باشد، به طوری که، مقدار $r$ هر چه باشد، نابرابری (بر حسب واحد) داشته باشیم. $G=c=1$): $$m(r) = \int_0^r \rho (u) 4\pi u^2du \le \frac{r}{2}$$ | آیا سیاهچاله شوارتزشیلد غیرفیزیکی است؟ |
122767 | ما می دانیم که اگر یک جسم به فاصله $h$ از زمین بلند شده باشد، آنگاه یک تغییر انرژی بالقوه دارد: $$\Delta U = mgh $$ بنابراین $h$ متناسب با $\Delta U$ است. با این حال، قانون انرژی پتانسیل گرانشی را نیز داریم: $$ U= -\frac{G M m}{r} $$ که در آن فاصله با انرژی پتانسیل نسبت عکس دارد. چه چیزی را از دست دادم؟ آیا فاصله جسم با انرژی پتانسیل متناسب است یا معکوس؟ | آیا انرژی پتانسیل گرانشی با فاصله متناسب است یا معکوس؟ |
106808 | اگر من از هواپیما به طور مستقیم به سمت اقیانوس می پرم، چرا همان پریدن مستقیم روی زمین است؟ آب برخلاف زمین مایعی است، بنابراین من انتظار دارم که با فرو رفتن مستقیم در آب، به صورت آیرودینامیکی وارد آن شوم و سپس در آب کند شوم. | چرا پریدن از ارتفاعات به داخل آب کشنده است؟ |
91740 | من سعی می کنم فرمول جهانی معادله زمان پرواز را که در مسئله کپلر ظاهر می شود (به دنبال Bate _Fundamentals of astrodynamics_ و Vallado _Fundamentals of astrodynamics and applications_ ) استخراج کنم و نکته ای در مورد حالت هذلولی نمی بینم. . شروع از معادله انرژی: $$ \dot{r}^2 = -\frac{\mu p}{r^2} + \frac{2\mu}{r} -\frac{\mu}{a} $$ بعد از تبدیل Sundman ($\dot{\chi} = \frac{\sqrt{\mu}}{r}$ ) و جدا کردن ما $$ d\chi = داریم \frac{dr}{\sqrt{-p + 2 r - \frac{r^2}{a}}}$$ سپس بات و والادو هر دو ادامه داده و با فرض حالت بیضوی ($a > 0$) ادغام میشوند. $$ \chi + c_0 = \sqrt{a} \arcsin{\frac{\frac{r}{a} - 1}{\sqrt{1 - \frac{p}{a}}}}$$ **بعداً توجیه شد که این فرمول برای مدارهای بیضی، سهمی و هذلولی** با استفاده از توابع Stumpff معتبر است، حتی اگر ادغام برای مورد $a انجام نشده باشد. < 0$ ($a = 0$ بی اهمیت است). علاوه بر این، والادو بیان می کند که این مورد منجر به یک محلول سینوس هذلولی می شود، که ما از آن استفاده نمی کنیم اما پس از چندین آزمایش، به جای آن یک راه حل کسینوس هذلولی دریافت کردم: $$ \chi + c_0 = \sqrt{-a} \cosh^{ -1}{\frac{\frac{r}{-a} + 1}{\sqrt{1 - \frac{p}{a}}}}$$ هر چند انتظار داشتم یک سینح شود، برای حفظ تقارن با مورد دیگر. سوال اصلی من این است: **چطور می توانید از یک مورد خاص شروع کنید و سپس ثابت کنید که فرمول برای همه آنها معتبر است**؟ و به عنوان یک نکته: اشتقاق هذلولی چگونه خواهد بود؟ ~~نکته: من می دانم که باتین _مقدمه ای بر ریاضیات و روش های اختر دینامیک_ احتمالا ریاضیات دقیق تری دارد اما هیچ راهی وجود ندارد که بتوانم تا پایان تعطیلات یکی از آنها را دریافت کنم.~~ | فرمول جهانی مسئله کپلر برای حالت هذلولی |
54141 | شتاب یک سیارک (مانند 2012DA14) هنگام نزدیک شدن به زمین، متناسب با فاصله متقابل $r$ از مرکز زمین، مربع است. مشتق شتاب یا حرکت تند با مکعب فاصله متقابل $r$ و سرعت $v$ متناسب است. بنابراین حرکت تند و سریع با نزدیک شدن به سیارک به سرعت در حال افزایش است. آیا سیارک فشارهای ناشی از حرکت تندرو را تجربه می کند که احتمالاً می تواند باعث شکسته شدن آن شود؟ | استرس در سیارک در طول پرواز نزدیک |
83903 | همانطور که نور ستاره از خورشید می گذرد، توسط گرانش خم می شود و متمرکز می شود. من علاقه مندم که ببینم فشار نور ستاره در یک نقطه کانونی چقدر قوی خواهد بود. من به این فکر میکردم که اگر فشار بسیار قوی باشد، برای حمل و نقل بین ستارهای با بادبان استفاده میشود. من مدتی قبل محاسباتی انجام دادم و برای یک نقطه مقدار بسیار بالایی دریافت کردم (مثل 100000 N/m^2) اما آنها محاسبات کلی بودند. برای اینکه این یک سوال کاملا مشخص باشد: اگر نقطه ای در طرف مقابل خورشید از یک ستاره باشد، سیگنال دریافتی نور ستاره از عدسی گرانشی به عنوان تابعی از فاصله از خورشید چقدر است؟ | چگونه فشار را در فوکوس خورشیدی محاسبه کنیم؟ |
55779 | غذا حاوی کالری است که چیزی جز اندازه گیری انرژی نیست. 1 کالری = 4.18400 ژول اگر اشتباه نکنم. آیا این بدان معناست که غذاها در زمان سردتر کالری کمتری دارند؟ بدیهی است که من پیشنهاد نمیکنم که برنامههای کاهش وزن را حول این واقعیت طراحی کنیم، اما این بدان معناست که میتوان غذایی با کالری منفی مصرف کرد، نه؟ | کالری موجود در یخ |
70067 | می دانم گاهی اوقات الکترون ها مانند امواج رفتار می کنند، اما گاهی اوقات می توان آن را به عنوان یک ذره دید. در حالی که یک ذره است، آیا شعاع دارد؟ یا یک جلد اگر حتی حجم نداشته باشد، چگونه می توان آن را ذره نامید؟ | آیا الکترون ها وقتی مانند یک ذره رفتار می کنند شعاع دارند؟ |
79692 | $n=\sqrt{\epsilon \mu }$ ضریب شکست منفی زمانی اتفاق میافتد که گذردهی ($\epsilon $) و نفوذپذیری ($\mu $) یک ماده منفی باشد. سوال من این است که اگر گذردهی و نفوذپذیری یک ماده منفی باشد، محصول نهایی طبق معادله بالا باید مثبت باشد. اگر دو عدد منفی ضرب شود باید یک عدد مثبت به دست آید. پس چرا در اینجا دو عدد منفی ($\epsilon $ و $\mu $) ضریب شکست منفی می دهند؟ | چرا ضریب شکست منفی منفی است؟ |
118732 | ظاهراً 2 نمودار الکترونی خود انرژی وجود دارد. اولی، «آشناتر» است، جایی که الکترون ورودی در زمان t_1$ در یک فوتون و یک الکترون مجازی تقسیم میشود. در $t_2>t_1$ فوتون مجازی دوباره به الکترون می پیوندد. اما انتشار دهنده فاینمن همچنین به $t_1>t_2$ اجازه می دهد، جایی که ظاهراً الکترون ورودی به پوزیترونی در $t_1$ برخورد می کند که در زمان $t_2<t_1$ ایجاد شده است. اما برای ایجاد جفت الکترون-پوزیترون در $t_2$، فوتون باید انرژی مثبت $t_2$ را برای فرآیند ایجاد فراهم کند، بنابراین به نظر می رسد این فوتون در $t_1>t_2$ ایجاد شده است، بنابراین فوتون ظاهرا حرکت به عقب در زمان البته احتمال دیگر این است که گفتهی فاینمن را اعمال کنید: ذرات در حال حرکت به عقب در زمان با انرژی $E$ را میتوان به عنوان ذرات در حال اجرا در زمان با $-E$ تفسیر کرد (با فرض اینکه $E$ میتواند به طور کلی علامت مثبت یا منفی داشته باشد). بنابراین، می توان گفت که برای نمودار خود انرژی الکترون که در آن $t_1>t_2$، در $t_2$ یک فوتون با انرژی $-E$ ایجاد می شود ($E$ انرژی مورد نیاز برای ایجاد جفت الکترون-پوزیترون) و سپس در زمان به جلو به $t_1$ حرکت می کند تا این انرژی منفی را برای از بین بردن جفت الکترون-(مجازی) (ورودی) پوزیترون تحویل دهد. بنابراین من به این نتیجه می رسم که فوتون های مجازی می توانند انرژی منفی در حرکت در زمان به جلو یا انرژی مثبت در حال حرکت در زمان به عقب داشته باشند. در مورد فوتون های واقعی چطور؟ من در مورد فوتون های انرژی منفی واقعی شگفت زده خواهم شد. یا آیا رابطه پراکندگی $\omega^2=k^2$ اجازه فرکانس های منفی را می دهد (با توجه به اینکه این راه حل های فرکانس منفی دوباره با فوتون ها مطابقت دارند زیرا پاد فوتون ها و فوتون ها یکسان هستند)؟ | آیا فوتون ها می توانند انرژی منفی داشته باشند؟ |
118734 | من در یک ساختمان 4 طبقه کار می کنم که تقریبا. 150 فوت دورتر از مجموعه ای از ریل قطار. هنگامی که یک قطار باری بزرگ (+40 واگن) عبور می کند، لرزش در ساختمان محسوس است. همانطور که من حرکت قطار را تماشا کردم، به نظر می رسد هیچ حرکتی از طرف به طرف وجود ندارد و سرعت ثابت است. دقیقا چه چیزی باعث ایجاد ارتعاشات در زمین می شود؟ آیا صرفاً پیمایش قطار در هر بخش از مسیر است؟ مطمئناً خود قطار در طول مسیر با انتقال انرژی کافی برای تکان دادن زمین جهش نمی کند، درست است؟ | چرا یک قطار بزرگ باعث لرزش زمین می شود؟ |
70399 | امیدوارم این خیلی دور از موضوع نباشد. یک نفر اشاره ای به یک مفسر فرانسوی قرن یازدهم کتاب مقدس به من نشان داد که به طور ضمنی گفته بود که بیش از 600000 ستاره وجود دارد. این باعث شد به این فکر کنم که در آن زمان، مردم/اخترشناسان فکر می کردند چند ستاره وجود دارد؟ همانطور که من آن را درک می کنم برای مرجع واقعی، آن راشی در Deut است. 1:10: > **خداوند، خدای شما، شما را زیاد کرده است، و اینک، شما امروز مانند > ستارگان آسمان به فراوانی هستید. ** (تثنیه 1:10) > > و اینک، امروز هستید. مانند ستارگان آسمان: اما آیا آنها [بنی اسرائیل] در آن روز به اندازه ستارگان آسمان بودند؟ آیا آنها فقط ششصد هزار نفر نبودند؟ با فرض اینکه آنها فقط ستارگانی را که می توانستند ببینند شمارش کردند، **یک فرد تیزبین چند ستاره را می تواند با چشم غیرمسلح ببیند**، البته با فرض شرایط رصد ایده آل؟ علاوه بر این، **آیا نظریههایی در نجوم باستان وجود داشت که تعداد ستارگان را به ستارگانی که قابل رویت نبودند تعمیم میدادند**؟ پیوندهای دیگر: ویکی پدیا در مورد نجوم در اسلام قرون وسطی ویکی پدیا در مورد نجوم در اروپای قرون وسطی | مردم فکر می کردند در قرن یازدهم (یا در حدود) چند ستاره وجود دارد؟ |
75619 | یک فرض رایج در مورد سیاهچاله ها این است که گرانش آنها فراتر از هر حدی رشد می کند، بنابراین تمام نیروهای دافعه را شکست می دهد و ماده به یک تکینگی فرو می ریزد. آیا شواهدی برای این فرض وجود دارد؟ چرا برخی از سیاهچالهها نمیتوانند ستارههای نوترونی بزرگتر با گرانش بزرگتر باشند و هیچ تفاوت قابلتوجهی به جز جلوگیری از فرار نور ندارند؟ و اگر نوترون ها فرو بریزند، آیا می توانند به ماده ای متراکم تر (مانند پلاسمای کوارک-گلئون) با برهمکنش قوی تبدیل شوند که به اندازه کافی قدرتمند باشد تا گرانش را متوقف کند؟ در این ویدئو، ستارهها در کسری از پارسک به سیاهچالهای عظیم در مرکز کهکشان ما نزدیک میشوند. نیروی جزر و مد باید آنها را از هم جدا کند، اما اینطور نیست. آیا نوعی نیروی دافعه وجود دارد که برای نیروهای جذاب محدودیت ایجاد کند؟ | آیا سیاهچاله ها واقعاً تکینگی هستند؟ |
76965 | من چندین سال است که در مورد این جنبه اساسی مکانیک کوانتومی گیج هستم. نظریه کوانتومی قرار است تقارن موج-ذره جهان ما را توصیف کند. همچنین جهان ما را بر حسب بوزون ها و فرمیون ها توصیف می کند. اکنون حقایق تجربی: * مشاهده ذرات موجی بوزون ها نسبتاً آسان به نظر می رسد (البته به فوتون فکر کنید) در حالی که مشاهده رفتار ذرات آنها بسیار پیچیده است. به عنوان مثال برای مشاهده رفتار ذرات فوتون ها به شرایط آزمایشی دقیق نیاز دارید. * مشاهده رفتار ذرات فرمیون ها نسبتاً آسان به نظر می رسد (البته به الکترون فکر کنید) در حالی که مشاهده رفتار موجی آنها بسیار پیچیده است. به عنوان مثال، برای مشاهده رفتار موجی الکترون ها به شرایط آزمایشی دقیق نیاز دارید. من فقط به این فکر می کردم که آیا برخی از افراد رفتار موج-ذره را بر حسب طبقه بندی فرمیون در مقابل بوزون می دانند یا اینکه واقعیت های تجربی فوق صرفاً تصادفی هستند. اعتراف میکنم که به یک بوزون/فرمیون دوگانگی کمتر سختگیرانه نیاز دارد، شاید مانند نظریههای ابرتقارن، که من به اندازه کافی نمیدانم. هر گونه نظر استقبال می شود. | فرمیون در مقابل بوزون ها و ذرات در مقابل موج: آیا پیوندی وجود دارد؟ |
83900 | ماتریس چگالی یک ذره آزاد را در مکانیک کوانتومی غیر نسبیتی در نظر بگیرید. ذرات زیبا و شبه کلاسیک به خوبی توسط یک بسته موج یا مخلوطی از بسته های موج تقریب می شوند. برهم نهی منسجم دو بسته موج که در فضای فاز به خوبی از هم جدا شده اند، به طور قطع غیر کلاسیک است. آیا فرمالیسمی وجود دارد که بتوانم از آن استفاده کنم تا این ماتریس چگالی را «تقریباً مورب در پایه بیش از حد کامل بستههای موج» بنامم؟ (برای استدلال، میتوانیم کلاس خاصی از بستههای موج را در نظر بگیریم، مثلاً با عرض ثابت $\sigma$ و فوراً پخش یا منقبض نمیشوند.) من از نمایش فضای فاز ویگنر آگاه هستم، اما چیزی میخواهم که بتوانم برای پایه های دیگر استفاده کنم، و می توانم برای عملگرهایی استفاده کنم که ماتریس چگالی نیستند، به عنوان مثال. قابل مشاهده به عنوان مثال: $X$، $P$، و $XP$ همگی در پایه بستههای موج تقریباً مورب هستند، اما $RXR^\dagger$ اینطور نیست، جایی که $R$ عملگر واحدی است که $\vert x\ را ترسیم میکند. rangle \to (\vert x \rangle + \mathrm{sign}(x) \vert - x \rangle) / \sqrt{2}$. (این عملگر یک حالت گربه شرودینگر را با انعکاس حدود $x=0$ ایجاد میکند.) برای دو حالت مختلف $\vert a \rangle$ و $\vert b \rangle$ در پایه، ما میخواهیم یک عملگر تقریبا مورب $ نیاز داشته باشیم. A$ برای برآوردن $\langle a \vert A \vert b \rangle \تقریبا 0$، اما ما فقط می خواهیم این کار را انجام دهیم اگر $\langle a \vert b \rangle \حدود 0 دلار. برای $\langle a \vert b \rangle \تقریبا 1$، ما به طور معقولی انتظار داریم $\langle a \vert A \vert b \rangle$ متناسب با یک مقدار ویژه معمولی باشد. | آیا فرمالیسمی برای صحبت در مورد مورب / جابجایی عملگرها با توجه به یک مبنای بیش از حد کامل وجود دارد؟ |
78706 | عنوان تقریباً گویای همه چیز است. من فقط می خواهم بدانم سرعت نور چگونه کشف شد؟ | سرعت نور چگونه کشف شد؟ |
70397 | من در حال خواندن مقاله ای در مورد مواد نانو کریستالی با ساختار کریستالی شش ضلعی هستم. در آن مقاله به منظور یافتن پارامتر شبکه ساختار بلوری شش ضلعی، منحنی گاوسی را از الگوی xrd برازش دادهاند. آنها در مقاله ذکر نکرده اند که آیا آنها به صورت دستی یا با استفاده از یک برنامه داده ها را برازش داده اند. برای اهدافم، پارامترهای شبکه یک ساختار کریستالی مکعبی را بدون اتصالات منحنی گاوسی پیدا کردم. سوال من این است که مزیت استفاده از داده های برازش گاوسی برای یافتن پارامترهای شبکه چیست؟ | برازش گاوسی قله های xrd |
109058 | آیا موج صوتی می تواند روی ذرات هوا کار شبکه ای انجام دهد؟ همانطور که در یک موج صوتی می تواند هوا را در یک جهت حرکت دهد به طوری که بتواند برای مثال یک قایق بادبانی را حرکت دهد؟ فکر میکنم از آنجایی که مولکولها در یک موقعیت متوسط چرخش میکنند، حتی اگر در جهت انتشار موج هستند، کار خالصی انجام نشده است، اما من میخواهم این ایده را تأیید کنم. | آیا کار توسط موج صوتی روی ذرات هوا انجام می شود؟ |
134189 | چرا ماده تاریک به طور تصادفی توزیع نمی شود؟ چگونه می داند کجا باید برود؟ | چرا مقدار ماده تاریک هر چه بیشتر از مرکز کهکشان دورتر می شود؟ |
36027 | چرا معادلات ماکسول تحت تبدیلهای گالیله ثابت نیستند، اما تحت تبدیلهای لورنتس ثابت هستند؟ معنای فیزیکی عمیق پشت آن چیست؟ | معادلات ماکسول تحت تبدیل لورنتز ثابت است اما تبدیلات گالیله نیست |
122765 | اگر هوا چنین رسانای الکتریکی ضعیفی است، چگونه می توان رعد و برق تولید کرد که به نظر می رسد از آن عبور می کند؟ | الکتریسیته طبیعی در جو - رعد و برق |
123493 | استفاده از اسباب بازی ماشین از راه دور در برابر تشعشع چقدر ایمن است، به خصوص برای بچه ها، سازندگان ادعا می کنند که ایمن خواهد بود، اما آیا 100٪ نسبت به بچه ها ایمن است | استفاده از اسباب بازی ماشین از راه دور در برابر تشعشع چقدر ایمن است |
36020 | در نظریه میدان کوانتومی زی به طور خلاصه، ویرایش دوم، صفحه 550 او > $Q=\int {d^3p \over (2\pi)^3(E_p/m)} \sum_s > \\{b^\ دارد. dagger(p,s)b(p,s)-d^\dagger(p,s)d(p,s)\\}$ > > به وضوح نشان می دهد که $b$ یک بار منفی و $d$ a مثبت > را از بین می برد. من بسیار قدردان توضیحی در مورد اینکه چرا برعکس نیست. از آنجایی که عبارت $d^\dagger(p,s)d(p,s)$ دارای علامت منفی است چرا به این معنی نیست که با ذره بار منفی مرتبط است؟ | شارژ و میدان دیراک |
126510 | یک روز داشتم مارمولکی را مشاهده می کردم که به راحتی روی دیوارها راه می رفت، همانطور که ما روی سطوح افقی راه می رویم. کنجکاو شدم که فیزیک پشت این موضوع را بدانم اما نتوانستم به هیچ نتیجه مفیدی برسم. من سعی کردم آن را در گوگل جستجو کنم، اما تمام این فرضیه ها مانند اینکه مارمولک ها در حین راه رفتن خلاء ایجاد می کنند یا نوعی ماده شیمیایی ترشح می کنند (و تعداد کمی دیگر) به دلایلی رد شد، بنابراین فکر کردم شاید در اینجا بتوانم در این مورد کمک بگیرم. موضوع | چگونه یک مارمولک روی دیوارهای عمودی راه می رود؟ |
18631 | به خوبی شناخته شده است که معادلات ماکسول را می توان به صورت متقارن w.r.t ساخت. $E$ و $B$ با معرفی چگالی/شار بار مغناطیسی غیر صفر. در این مورد ما $div B = \rho_m$ داریم که $\rho_m$ چگالی بار مغناطیسی است. اما این بدان معنی است که $B$ دیگر نمی تواند به عنوان حلقه پتانسیل برداری بیان شود. آیا به این معنی است که نمی توان الکترودینامیک بارهای الکتریکی و مغناطیسی غیر صفر را از نظر پتانسیل برداری و اسکالر ایجاد کرد؟ در این صورت، چه اتفاقی برای عدم تغییر گیج $U(1)$ می افتد؟ P.S.: من می دانم که برای نقطه مانند بردار بار مغناطیسی پتانسیل هنوز می تواند معرفی شود، اما نه در کل فضا. سوال من مربوط به چگالی بار مغناطیسی غیر نقطه مانند است. | تأثیر وارد کردن بار مغناطیسی بر استفاده از پتانسیل برداری |
100169 | من و دوستم بر سر اینکه آونگ آویزان داخل هواپیما در حین چرخش چه اتفاقی میافتد با هم بحث میکنیم. با فرض اینکه هواپیما در حال چرخش استاندارد 1G هماهنگ شده است، آونگ چگونه واکنش نشان می دهد؟ من معتقدم چون آونگ به ریسمان متصل است، توسط هواپیما کشیده میشود و دقیقاً با زاویه صفحه هواپیما مطابقت دارد. دوست من می گوید که آونگ وزن دارد و بین زاویه صفحه و موازی با گرانش زمین خواهد بود. خط فکری من این است که از آنجایی که هواپیما برافراشی ایجاد می کند که باید بزرگتر از وزن باشد، نیروی خالص وارد بر آونگ با زاویه کرانه هواپیما در یک راستا باشد. از آنجایی که آونگ به هواپیما متصل است، نمیدانم که وزن آن چگونه میتواند متفاوت باشد، حتی اگر توسط ریسمانی که توسط هواپیما بلند میشود کشیده شود. آیا کسی می تواند توضیح دهد که آونگ چگونه واکنش نشان می دهد و نیروهایی که کار می کنند؟ | آونگ در یک هواپیمای در حال چرخش |
131206 | وقتی چوب، کاغذ یا سایر مواد گیاهی را می سوزانم، در جایی که شعله وجود دارد، معمولاً دود زیادی وجود ندارد، اما وقتی آتش را خاموش می کنم، دود شروع به بلند شدن می کند. با داغ شدن مواد ضخیم تر و ضخیم تر می شود و ناگهان شعله ای بلند می شود. در همان لحظه دود به سرعت از بین می رود. من در اجاق های چوبی نیز متوجه این موضوع شده ام. در طول شب، آتش خاموش می شود و هیچ شعله ای وجود ندارد، فقط مقداری زغال قرمز وجود دارد. بعد از اینکه چوب بیشتری روی هم انباشتم، شروع به دود شدن می کند. پس از مدتی، مقدار زیادی دود بدون شعله بلند می شود. کمی بیشتر صبر کنید، یا زغال ها را باد کنید، شعله های آتش ظاهر می شود و دود عمدتا ناپدید می شود. چرا این اتفاق می افتد؟ آیا شعله های قابل مشاهده واقعا فقط دوده درخشان هستند، همانطور که در اینجا توضیح داده شده است؟ چون نمی دانم چرا دوده درخشان و دوده غیر درخشان در تولید دود تفاوت ایجاد می کند. آیا این ادعا دروغ است؟ | چرا اکثریت دود با ظهور شعله ها خارج می شود؟ |
70938 | من سعی کردم مشکلی را در مورد فتوسل حل کنم و به نتیجه اشتباهی رسیدم. کسی میتونه به من بگه کجا اشتباه کردم؟ بنابراین راحت تر است که تمام محاسباتم را بنویسم. > ما یک فتوسل داریم و نوری با $\lambda=550nm$ را روی یک > کاتدی با سطح $4mm^2$ می تابانیم. روی سطح کاتد > $j=1\times10^3W/m^2$. > > **(a)** اگر ولتاژ توقف برابر با $U_0=1.2V$ باشد، تابع کاری $A_0$ فلزی که کاتد از آن ساخته شده است چیست؟ > > **(b)** چه جریانی از فتوسل می گذرد اگر آن را به ولتاژ > (نه ولتاژ توقف) وصل کنیم و فقط 5$\%$ از فوتون های ورودی > می توانند اثر فوتوالکتریک را ایجاد کنند. * * * ابتدا انرژی فوتون ورودی را محاسبه کردم: \begin{align} W = \frac{hc}{\lambda} = \frac{1.602\times 10^{-19}Js\cdot 2.99\times10^{ 8}\tfrac{m}{s}}{550\times10^{-9}m} = 3.602\times10^{-19}J \end{align} سپس تابع کار را برای سؤال (a) محاسبه کردم: \begin{align} W &= W_k + A_0\\\ W&= U_0 e_0 + A_0\\\ A_0 &= W - U_0 e_0\\\ A_0 &= 3.602\times10^{-19}J - 1.2V \cdot 1.602\times10^{-19}As\\\ A_0 &= 1.680\times 10^{-19}J\\\ A_0 &= 1.05 eV \end{align} تا الان خوب پیش رفت و نتایج من مطابقت داشت با کتاب، اما وقتی سعی می کنم پاسخ (ب) را محاسبه کنم، به نتیجه درستی نمی رسم. این کاری است که من انجام دادم: \begin{align} j=\smash{\frac{dP}{dS}} \longrightarrow P &= j \cdot S \\\ P&= 1\times10^3 W/m^2 \ cdot 4\times10^{-6}m^2\\\ P&= 4 \times 10 ^{-3} W \end{align} این قدرت است از تمام فوتون های ورودی در حالی که فقط $5\%$ قادر به ایجاد اثر فوتوالکتریک است. اما قدرت فوتون هایی که موفق به ایجاد اثر فوتوالکتریک می شوند کوچکتر است، بنابراین $P'= 0.05 \cdot P = 2\times10^{-4}W$. با استفاده از $P'$، اکنون سعی میکنم جریان جریان در مدار را محاسبه کنم و نتیجه اشتباهی به دست میآید _(درست $I=89\mu A$)_: \begin{align} P' &= UI\ \\ I &= \frac{P'}{U}\longleftarrow \substack{\text{در مورد این مرحله مطمئن نیستم که}\\\\\text{$U=1.2V$ را وارد کردم. آیا $U$ اثر}\\\\\ پیامک{$I$ کنونی دارد؟}}\\\ I &= \frac{2\times10^{-4}W}{1.2V}\\\ I &= 166.6\overline{6} \mu A \end{align} من تقریباً دو برابر راه حل دریافت می کنم اما متاسفانه اشتباه است. یک اشاره یا توضیحی مفید خواهد بود. | اثر فوتوالکتریک - محاسبه جریانی در فتوسل که در آن فقط 5$\%$ از فوتونها قادر به ایجاد اثر هستند. |
83902 | در اینجا ذکر شده است$\\! { \, }^{\text(1, 2)}$، برای مثال، $$\mathbf{F} = \frac{d}{dt}\\!\\!\biggl[ \, \mathbf{ p} \, \biggr]$$ در همه زمینهها صادق است. به همین ترتیب، در زمینه های قابل توجه ظاهراً درست است که $$\mathbf{F} = - \nabla \Phi := - \frac{d}{d\mathbf{r}}\\!\\!\biggl[ \, \Phi \, \biggr].$$ به طور خلاصه آیا این یک توجیه کافی و معتبر برای تنظیم (در زمینه های مناسب مربوطه) عملگر حرکت است؟ به عنوان $\\! { \, }^{\text(3)}$ $$\mathbf{\hat p } \propto -i \nabla := -i\frac{d}{d\mathbf{r}}$$ و تنظیم اپراتور انرژی (بالقوه) به عنوان $\\! { \, }^{\text(4)}$ $$\hat \Phi \propto i\frac{d}{dt}$$ و هر دو با ثابت تناسب یکسان، $\hbar$، به موجب آن $$\ mathbf{\hat F} = \frac{d}{dt}\biggl[-i\hbar\frac{d}{d\mathbf{r}}\biggr] = -\frac{d}{d\mathbf{r}} \biggl[i\hbar\frac{d}{dt}\biggr] \sim \frac{d^2}{dt \, d\mathbf{r} } = \frac{d^2}{d\mathbf{r} \, dt}$$ ? **ویرایش (مرتبط صرفاً با تشریفات):** (${ \, }^{\text 1}$: لطفاً توجه داشته باشید که ادعایی که باید در اینجا ذکر شود به صراحت به شکل > $F = \frac{\ بیان شده است. mathrm{d} \mathbf{p}}{\mathrm{d} t}$ در همه زمینهها صادق است، اما از آنجایی که به نظر میرسد قابل قبول است ادعای بدون استناد دقیق و چسبیدن به عبارت تحت اللفظی اصلی آن (همانطور که قبلاً در بیانیه اولیه سؤال من به طور ضمنی فرض شده بود، و همانطور که به نظر می رسد بدین ترتیب تأیید شده است) مایلم تا آنجا که ممکن است به طور واضح عملیات را بیان کنم. از _differentiation_ به طور مداوم با استفاده از (شکلی از) نماد _Leibniz_.) (${ \, }^{\text 2}$: لطفاً توجه داشته باشید که سؤالی که پاسخ قابل توجه آن در بالا به آن اشاره شده است (در درجه اول) به عنوان _http://physics.stackexchange.com/questions/tagged/newtonian-mechanics_ برچسب گذاری شده است.) ($ { \, }^{\text 3}$: لطفاً توجه داشته باشید که عبارت نشاندادهشده از عملگر _momentum_ به صراحت در آنجا به صورت > ${\bf بیان شده است. \hat p } = -i \hbar \nabla$ و > در یک بعد فضایی این می شود: $\hat{p}=\hat{p}_x=-i\hbar{\partial > \over \partial x}$ ، جایی که نماد nabla ($\nabla$) مربوط به http://en.wikipedia.org/wiki/Directional_derivative#Notation است.) (${ \, }^{\text 4}$: لطفاً توجه داشته باشید که عبارت نشاندادهشده اپراتور _energy_ به صراحت در آنجا به صورت > $\hat{E} = i\hbar\frac{\partial }{\partial t}$ بیان شده است. ) | چگونه می توان عبارات عملگر تکانه و عملگر انرژی را استخراج یا توجیه کرد؟ |
23198 | چگونه می توان یک ذره آزاد را در یک دو کره با استفاده از فرمالیسم منیفولد ساده مکانیک کلاسیک حل کرد؟ آیا راهی برای دریافت مستقیم اثر کوریولیس، بدون وارد شدن به مکانیک نیوتن وجود دارد؟ و آیا کتاب درسی خوبی وجود دارد که با استفاده از منیفولدهای ساده به مسائل مکانیک کلاسیک بپردازد؟ | یک سوال در مورد مسیر ذرات در فرمالیسم چندگانه ساده |
72421 | آیا راهی برای استخراج معادله دوم از معادله اول وجود دارد؟ منظورم این است که آیا ارتباطی بین آن دو رابطه عدم قطعیت وجود دارد؟ \begin{align} \Delta x \Delta p &\geq \frac{\hbar}{2}\\\ \Delta E \Delta t &\geq \frac{\hbar}{2} \end{align} | اتصال بین $\Delta x \Delta p \geq \frac{\hbar}{2}$ و $\Delta E \Delta t \geq \frac{\hbar}{2}$ |
128053 | بیایید QED lagrangian را داشته باشیم. این دارای تغییر ناپذیری گیج صریح است، بنابراین، با تفکر ساده لوحانه، تمام فرآیندهای EM باید ویژگی عدم تغییر گیج را برآورده کنند. پس چرا باید تغییر ناپذیری گیج را در زبان نمودارهای فاینمن دوباره بررسی کنیم؟ آیا با این واقعیت مرتبط است که پس از عادی سازی مجدد انتشار دهنده ها، قطب های آن ممکن است جابه جا شوند (بنابراین فوتون جرم را به دست آورد)؟ همچنین در مورد تئوری های گیج غیرآبلین چیست؟ | چرا باید ثابت کنیم که تغییر ناپذیری گیج QED (یا همه نظریه های گیج) در زبان نمودارهای فاینمن؟ |
122768 | چگونه میتوانیم توضیح دهیم که دما برای بچههای دبیرستانی یک مقدار کلاسیک مستقل از فریم است؟ | تغییر ناپذیری دما در فیزیک کلاسیک |
43260 |  اصل راه حل پشت این مشکل القایی (مسئله 29) چیست؟ مشکل را می توان در اینجا (مسئله 29) پیدا کرد. مشکل این است: پنج شکل جداگانه زیر شامل یک آهنربای استوانه ای و یک لامپ کوچک است که به انتهای یک حلقه سیم مسی متصل است. از این ارقام در سوال زیر استفاده می شود. صفحه حلقه سیم عمود بر محور مرجع است. حالات حرکت آهنربا و حلقه سیم در نمودار نشان داده شده است. سرعت با v و CCV در خلاف جهت عقربه های ساعت نشان داده می شود. (به تصویر اینجا نگاه کنید (مسئله 29)) 29) لامپ در کدام یک از شکل های بالا می درخشد؟ (الف) I، III، IV (ب) I، IV (ج) I، II، IV (د) IV (ه) هیچ یک از اینها. | لامپ در کدام یک از شکل های بالا می درخشد؟ |
12944 | آیا چیزی به نام ضریب شکست یک ماده برای امواج گرانشی وجود دارد؟ چگونه شاخص یک ماده به چگالی بستگی دارد - بگو چگالی ابر بین ستاره ای در مقابل سیاره در مقابل ستاره در مقابل ستاره نوترونی در مقابل سیاهچاله؟ آیا می توانید جسمی با ضریب شکست منفی بدست آورید - این با موج گرانشی چه می کند؟ | فرامواد برای امواج گرانشی |
127645 | من اثبات قضیه لیوویل را تا جایی میفهمم که نتیجه میگیریم جریان همیلتونی در فضای فاز حفظ حجم است همانطور که ما در فضای فاز جریان داریم. به این معنی که مشتق کل هر عنصر حجم اولیه 0 است. از اینجا، چگونه میتوان گفت که تابع توزیع احتمال در حالی که در فضای فاز جریان داریم ثابت است؟ چه رابطه ای بین حجم فضای فاز و تابع چگالی وجود دارد، که فوراً احتمال یافتن سیستم را در یک همسایگی در فضای فاز به ما می گوید؟ | اثبات قضیه لیوویل: رابطه بین حجم فضای فاز و تابع توزیع احتمال |
86748 | اخیراً، مروری بر تک قطبی مغناطیسی منتشر شده در اواخر دهه 1970 خواندم، که در آن برخی حدسها از ویژگیهایی که احتمالاً توسط نظریه میدان کوانتومی تکقطبیها به مدت طولانی مورد نظر است، بیان شدهاند. سوال من این است که درک معاصر ما از نظریه میدان کوانتومی تک قطبی ها چیست؟ آیا ما به طور کامل توسعه یافته داریم؟ هر مرجع مفید نیز مفید است. | آیا ما یک نظریه میدان کوانتومی تک قطبی داریم؟ |
17746 | در فیزیک کلاسیک، من نیروهای ناشی از گرانش و الکترواستاتیک را می شناسم. من می دانم که کارهای زیادی انجام شده است، اما وضعیت را نمی دانم. آیا یک نظریه عمومی پذیرفته شده در مورد چگونگی مبادله نیرو وجود دارد؟ اگر درست متوجه شده باشم، الکترومغناطیس با تبادل فوتون کار می کند. اما هادی های الکتریکی در انتشار میدان های الکتریکی اختلال ایجاد می کنند، آیا چیزی مشابه برای گرانش وجود دارد؟ آیا نیروهای ضعیف و قوی مشابه الکترومغناطیس، تبادل گلوئون هستند؟ اگر چنین است، در یک هسته، میتوانم بفهمم که چگونه دو پروتون مجاور میتوانند به یکدیگر بچسبند، اما آیا جاذبه بین ذرات دورتر توسط ذرات مداخلهگر قطع میشود؟ هر گونه ارجاع به مقاله کوتاهی که آنچه را که در زبان عامیانه شناخته شده خلاصه می کند بسیار مفید خواهد بود. | تعامل از راه دور: چگونه کار می کند |
43266 | تا به حال در مورد سه نوع امواج چرخشی شنیده ام * امواج اسپین مغناطیسی (MSW) * امواج چرخشی تبادل دوقطبی (DESW) * امواج چرخشی تبادلی (ESW) تفاوت چیست؟ | تفاوت بین موج اسپین تبادل و موج اسپین مغناطیسی چیست؟ |
131209 | چگونه می توان تکانه وارد شده به یک حفره رزونانس رسانای کامل (مرز) با هر شکلی توسط یک موج الکترومغناطیسی ایستاده کلاسیک در داخل صفر را نشان داد؟ باید با حفظ تکانه باشد. اما من می خواهم ببینم که یک درمان دقیق به طور خاص با ویژگی موج الکترومغناطیسی، مثلاً با بردار پوینتینگ یا تانسور استرس-انرژی الکترومغناطیسی بحث می شود. به طور خاص، با توجه به شرایط مرزی حفره رسانای کامل، چگونه می توان $\frac{\partial \int\mathbf S dV}{\partial t} = 0$ یا $\frac{\partial \int \mathbf<S را استخراج کرد. >dV}{\partial t} = 0$ که در آن $\mathbf S$ بردار Poynting است، انتگرال بالای فضای حفره است، $<\cdot>$ نشان دهنده میانگین زمانی است. یکی از راههای انجام این کار میتواند نشان دادن شکل جداشده مکانی زمانی بردار پوینتینگ $S(t,x)=S(x)e^{i\omega t}$ در داخل حفره باشد. این یک بردار پوینتینگ یک موج ایستاده است. این شکل از $S(t,x)$ منجر به صفر بودن میانگین زمانی آن $<S>$ می شود. من همچنین فرض می کنم فشار متوسط روی مرز در مقیاس طول موج ثابت است. چگونه می توان آن را استدلال یا توصیف کرد؟ | تکانه کل از یک موج الکترومغناطیسی ایستاده |
36023 | من ویدیویی از برش شیشه را تماشا کردم که از **برش جت آب** استفاده می کند. گفته می شد که برش شیشه به سادگی توسط ماشین ها در نهایت باعث ترک خوردن آن می شود... بنابراین، آنها از دانه های شن (با قرار دادن یک کاغذ ماسه ای زیر) برای برش شیشه با استفاده از جت آب استفاده می کنند. همچنین نیروی کافی برای بریدن از فولاد را دارد.  * GLASS دقیقاً چه خاصیتی دارد به طوری که برای بریدن آن نیاز به واتر جت دارد..؟ * همچنین، چرا ما نمی توانیم از یک لیزر قدرتمند و مقداری خنک کننده برای برش شیشه استفاده کنیم؟ | کاتر و لیزر جت آب |
126518 | آیا می توانیم از قانون کولن برای محاسبه نیروی بین دو بار که در حال سکون نیستند استفاده کنیم؟ اگر نه، برای محاسبه نیرو باید از چه فرمولی استفاده کرد؟ سرچ کردم ولی جواب واضحی پیدا نکردم. | آیا قانون کولن برای بارهای متحرک دقیق است؟ |
126512 | گذر شبحوار یک جسم از بدن دیگر در صورتی که فرض پیوسته معتبر باشد، بدیهی است که مطرح نیست، اما ما میدانیم که در سطوح میکرو، نانو، پیکو (و فراتر از آن) این موضوع حتی از راه دور هم صادق نیست. درک من این است که حجم اتم متوسطی که در واقع توسط ماده اشغال می شود، کسری ناپدید کننده کوچک از حجم اتم به عنوان یک کل است. اگر چنین است، چرا ماده نمی تواند به سادگی از ماده دیگری عبور کند؟ آیا الکترونهای اتم آنقدر در همه جا حضور دارند که میتوانند به طور همزمان از برخورد/تقاطع از همه جهات ممکن جلوگیری کنند؟ | اگر اتم ها 99.999% فضای خالی هستند چرا ماده از مواد دیگر عبور نمی کند؟ |
88819 | من در حال انجام دوره های آموزشی خود در مورد بررسی LED ها در دماهای مختلف بوده ام و به پدیده جالبی برخوردم که هیچ کس نتوانسته است آن را به طور کامل توضیح دهد - در حالی که در دمای اتاق، LED یک پاسخ نمایی استاندارد، زمانی که در آن قرار می گیرد، می دهد. نیتروژن مایع (در -196 درجه سانتیگراد) نمودار بسیار عجیب است. این داده ها با استفاده از منبع تغذیه جریان ثابت ثبت شد و ترکیبی از سه آزمایش مختلف است - پس از هر آزمایش در دمای اتاق همچنان خوب کار می کرد. من از چند نفر از معلمانم پرسیده ام و پاسخ هایی که داده اند از «شبکه ممکن است در دماهای سردتر تغییر کند و منقبض شود» تا «در صورت داشتن جریان های بالاتر ممکن است دمای داخلی LED افزایش یابد» متغیر بود. میخواستم بدونم که آیا کسی نسبت به معلمان من دانش خاص دامنهای دارد و میتواند در توضیح این موضوع کمک کند :) در اینجا نمودار این LED خاص در دمای اتاق (حدود 24 درجه سانتیگراد در این مورد):  این یکی در LN2 است:  اگر کمک می کند، LED به رنگ فیروزه ای بود و دارای طول موج تقریباً 485 نانومتر در LN2 و 429 نانومتر در 80 درجه سانتیگراد بود. با تشکر فراوان. ، تام | آیا کسی می تواند این نمودار ولتاژ جریان را برای یک LED در نیتروژن مایع توضیح دهد؟ |
112097 | **مقدمه** به نظر من واحدهای SI که امروزه استفاده می کنیم چیزی جز نتیجه یک تصادف تاریخی نیستند. من اخیراً شروع به تحقیق در مورد سیستمهای طبیعی (مطلق) واحدها کردم که به گونهای تعریف شدهاند که ثابتهای فیزیکی جهانی منتخب به یکپارچگی نرمال میشوند. اینها بسیار راحت هستند، زیرا تقریباً تمام معادلات در فیزیک ساده شده اند. **واحدهای پلانک** به عنوان مثال واحدهای پلانک را در نظر بگیرید، که در آن پنج ثابت فیزیکی اساسی مقدار عددی 1 را به خود می گیرند. برای نقل قول از ویکی پدیا: > واحدهای پلانک اهمیت عمیقی دارند، زیرا آنها به زیبایی چندین عبارت جبری تکرار شونده قانون فیزیکی را ساده می کنند. توسط > غیر بعدی سازی. آنها به ویژه در تحقیق در مورد نظریه های یکپارچه مرتبط هستند. واحدهای پلانک حتی واحدهای خدا نامیده می شوند، زیرا واحدهای پلانک عاری از خودسری انسان محور هستند. **توجیه** من می دانم که بسیاری از کمیت های روزانه برای یک فیزیکدان بر حسب واحدهای پلانک، اعداد بسیار کمی خواهند بود (به عنوان مثال) اما اگر از نماد علمی استفاده کنیم، مشکلی ایجاد نخواهد شد. در واقع، این یک چیز عالی است، زیرا می تواند تصویر بهتری در مورد این کمیت ها به ما بدهد که اکنون در یک سیستم واحد هستند که از نظر مفهومی در یک سطح فیزیکی بنیادی به هم مرتبط هستند. علاوه بر این، بسیاری از چنین کمیت های روزانه نیز با اعداد بسیار کوچک / بسیار بزرگ در واحدهای SI بیان می شوند. ثابت پلانک را در نظر بگیرید. فرانک ویلچک حتی استدلال میکند که استفاده از واحدهای پلانک به ما کمک میکند تا پرسشهای مهم در فیزیک را دوباره چارچوببندی کنیم: > میبینیم که سؤال این نیست، چرا گرانش اینقدر ضعیف است؟ بلکه، > چرا جرم پروتون اینقدر کوچک است؟ زیرا در واحدهای [پلانک]، قدرت > گرانش به سادگی همان چیزی است که هست، یک کمیت اولیه، در حالی که جرم پروتون > عدد کوچک [1/(13 کوینتیلیون)] است. هوش مصنوعی آگاه است که اگر بخواهیم واحدهای SI خود را تغییر دهیم، تحول بزرگی خواهد بود، اما اگر قرار است این کار انجام شود، بهتر است همین الان انجام شود، قبل از اینکه فیزیکدانان بیشتری با استفاده از سیستم واحد قدیمی رشد کنند. احتمالاً این تغییر مطالب نوشته شده قدیمی را بیفایده میسازد، زیرا، برای مثال، اصول ریاضی نیوتن یک متن اساسی در مکانیک باقی میماند، حتی اگر از مفاهیم قدیمی مانند «کمیت حرکت» و «کمیت ماده» استفاده میکند. **سوال** با توجه به تمام مواردی که توضیح دادم، آیا دلیلی وجود دارد که ما سیستم واحد قدیمی و خسته را انتخاب کنیم؟ چرا ما کیلوگرم را که توسط یک میله فرانسوی دلخواه تعریف می شود، به خانم هایی که در مورد وزن کیم کارداشیان شایعه می کنند نگذاشتیم و چیزی را انتخاب نکردیم که از نظر علمی منطقی تر باشد؟ | چرا واحدهای SI خود را با یک سیستم بهتر جایگزین نکردیم؟ |
126517 | من سعی می کنم یاد بگیرم لنزهای دوربین چگونه کار می کنند و گیر کرده ام. بگوییم که ما یک سیستم نوری متشکل از یک عدسی با فاصله کانونی _f_ داریم و می خواهیم از اجسامی که بی نهایت دور هستند عکس بگیریم. به عبارت دیگر پرتوهای نور موازی خواهند بود و هنگامی که این پرتوها از عدسی عبور می کنند در یک نقطه در فاصله _f_ از عدسی متمرکز می شوند. اما، چگونه میتوانیم از چنین اجسامی عکس بگیریم، اگر تمام پرتوهای آنها در یک نقطه متمرکز شده باشد؟ من قوانین اپتیک را زیر سوال نمی برم زیرا بدیهی است که آنها کار می کنند، اما نمی توانم بفهمم که خطا در تفکر من کجاست. آیا کسی می تواند لطفاً کمی در مورد این (جناسی مورد نظر) روشن کند؟ ویرایش: برای کسانی که علاقه مند هستند، این سوال بسیار مرتبط است (اگرچه دقیقاً یکسان نیست). | در یک سیستم نوری با یک عدسی محدب، ناحیه تصویر باید در کجا قرار گیرد تا بتوان با فوکوس بی نهایت عکس گرفت؟ |
28960 | آیا در هر یک از آشکارسازهای LHC از فتومولتیپلایر استفاده شده است؟ یا فقط از وسایل نیمه هادی استفاده می شود؟ اگر بله، پس کجا؟ | آیا در آزمایشات LHC از فتومولتیپلایرهای مد قدیمی استفاده می شود؟ |
41763 | چیزی که من را با مدل Ising سردرگم می کند این ادعا است که این آهنرباهای کوچک نزدیک می خواهند در یک جهت قرار گیرند. در جهت یکسان، انرژی کمتری دارند. به نظر می رسد که این با این واقعیت که قطب های شمال آهنربا یکدیگر را دفع می کنند در تضاد است. بنابراین آهنرباهای کوچک با آهنرباهای بزرگ روزمره متفاوت عمل می کنند؟ اما پس از آن، گفته می شود که اگر دو الکترون را به اندازه ای نزدیک کنید که بتوانند میدان مغناطیسی یکدیگر را احساس کنند، اگر به اندازه کافی صبر کنید، یک فوتون ساطع می شود و آنها به حالت درهم تنیده ای می رسند که اسپین های آنها در جهت مخالف باشد. به نظر می رسد این با این ادعا که آهنرباهای کوچکی که در یک جهت قرار دارند، انرژی کمتری دارند، در تضاد است. من گیج شده ام. فقط به نظر می رسد که دو نوع آهنربای کوچک وجود دارد و یک نوع قطب شمال یکدیگر را دفع می کند و نوع دیگر قطب شمال یکدیگر را جذب می کند. واقعا چه خبر است؟ | دو اسپین الکترون در جهت مخالف و مدل آیزینگ قرار می گیرند |
129320 | من ذره بین های مختلفی دارم و وقتی با گوشی یا دوربین عکس های ماکرو می گیرم از آنها استفاده می کنم. میخواهم ذرهبینهایم را با قدرت بزرگنمایی گروهبندی/برچسب بزنم. و منظور من از قدرت بزرگنمایی چیزی حدود 10 برابر است. برای محاسبه قدرت بزرگنمایی آنها، چندین صفحه ویکی پدیا، لنز (اپتیک) را برای محاسبه فاصله کانونی و بزرگنمایی برای محاسبه قدرت بزرگنمایی خوانده ام، اما در نهایت به نتایج اشتباهی رسیدم. حتما دارم کار اشتباهی میکنم به عنوان مثال، من این ذره بین دو محدب را دارم قطر برخی از خواص آن = ضخامت 6 سانتی متر در لبه = ضخامت 3 میلی متر در مرکز = شعاع 7 میلی متر انحنا = 225 میلی متر (1) فاصله کانونی ذره بین با آزمایش یک منبع نور، اما من می خواهم آن را روی کاغذ محاسبه کنم. چگونه می توان فاصله کانونی ذره بین و قدرت بزرگنمایی آن را محاسبه کرد؟ مثلا در این صفحه Amazon - SE Folding Pocket Magnifier برای ذره بین 10x می گوید. شرکت های تولید کننده ذره بین چگونه آن را محاسبه می کنند؟ ممنون می شوم اگر در پاسخ خود یک محاسبه مثال ارائه دهید، ترجیحاً با مقادیری که من داده ام. * * * (1) من آن را محاسبه نکردم، فقط ذره بین را در Illustrator با مقادیر واقعی آن ترسیم کردم. شاخص شکست مهم نیست. لازم نیست نتیجه 100٪ درست باشد. 1.52 می تواند به عنوان شاخص استفاده شود. | نحوه محاسبه بزرگنمایی |
127647 | در یک مسئله دو جسمی تحت نیروی مرکزی، مربوط به پتانسیل $V(r)$ (فرض کنید یک جسم در مقایسه با جسم دیگر سنگین است به طوری که حرکت آن ناچیز است)، بقای تکانه زاویه ای به معنای حرکت جسم در صفحه ای که توسط بردارهای موقعیت r و تکانه p قرار دارد. اما اگر سه جسم داشته باشیم که یکی از آنها پرجرم است، آیا حرکت دو جسم دیگر محدود به یک هواپیما است؟ اکنون کل تکانه زاویه ای $$L = L_1 + L_2 = r_1 \times p_1 + r_2 \times p_2$$ است که حفظ شده است. از نظر ریاضی، $L$ را می توان ثابت نگه داشت در حالی که $L_1$ و $L_2$ در حال تغییر هستند. این بدان معناست که میتوانیم حرکات دو جسم را در دو صفحه با زاویه نسبت به یکدیگر داشته باشیم، یک حرکت غیرمسطح. آیا اصولا این کار مجاز است؟ در واقعیت؟ اگر نه، چرا؟ پس دلیل حرکت مسطح چیست؟ | حرکت مسطح در نیروهای مرکزی |
79699 | سالهاست که در این مورد فکر می کنم. اگر یک جفت چرخ طیار ایجاد کنیم که در جهت مخالف با تکانه زاویهای یکسان میچرخند، اما در کنار هم قرار دارند و جرم و گشتاور اینرسی یکسانی دارند (دستکم به طور تقریبی میتوان راههای مختلفی را برای انجام این کار تصور کرد) - برای من روشن است که هیچ نیروی تقدمی وجود ندارد، اما اگر بخواهیم کل مجموعه را حول محوری عمود بر محور چرخش چرخ طیار بچرخانیم، نیروی مورد نیاز برای ایجاد این چرخش ثانویه همان است که اگر فلایویل ها ساکن باشند، یا برای چرخش به این ترتیب نیروی نسبتاً بیشتری نیاز دارد، همانطور که با یک چرخ فلایویل انجام می شود؟ | دینامیک چرخ لنگرهای ضد چرخش |
52011 | سطح فشار صوتی یک لوله ارگان تابعی از نرخ جریان گازی است که به لوله می رسد. منبع آیا سطح صدای یک لوله اندامی که توسط هلیوم هدایت می شود کمتر از لوله ای است که توسط هوا با فشار دمنده یکسان (سرعت جریان حجمی یکسان) به دلیل سرعت جریان جرمی کمتر هلیوم (هلیوم چگالی کمتری دارد) هوا)؟ | سطح صدای لوله اندام که توسط هلیوم هدایت می شود |
91744 | بیایید فرض کنیم آزمایش دوست ویگنر را از عرصه متافیزیکی بگیریم و سعی کنیم آن را به عنوان یک آزمایش فیزیکی واقعی اجرا کنیم. با فرض اینکه دوست آزمایشگاهی ویگنر به عنوان یک برهم نهی منسجم از حالات نگهداری می شود تا زمانی که آزمایشگر خارجی سعی کند درب آزمایشگاه عایق ناهمسو را باز کند، سپس بررسی بعدی برای تشخیص انسجام باید کارساز باشد، حتی پس از اینکه فیزیکدانان محصور با گربه مرده/زنده تعامل کردند، اما قبل از اینکه به آزمایشگاه مهر و موم شده اجازه داده شود با آزمایشگر خارجی تعامل داشته باشد: * آزمایشگاه مهر و موم شده دارای دو لیزر (A و B) در داخل است که در یک نیم آینه با هم مخلوط می شوند و سپس لیزر از نیمه آینه به بیرون از آزمایشگاه می رود. . این تنها راهی است که وضعیت موجود در آزمایشگاه درونی می تواند بر جهان بیرونی تأثیر بگذارد. اگر هر دو لیزر روشن باشند، تنها یکی از مسیرهای خارجی تداخل سازنده دارد، در حالی که دیگری تداخل مخرب کامل دارد. * اگر گربه مرده باشد، آزمایشگر آزمایشگاه مهر و موم شده لیزر A را روشن می کند و B را خاموش نگه می دارد. هر دو شاخه از مسیرهای بیرونی نیم آینه زمانی که لیزر واحد A روشن است در حالی که لیزر B خاموش است، نیم شدت را می دهند * اگر گربه زنده است، آزمایشگر آزمایشگاه مهر و موم شده لیزر B را روشن می کند و A را خاموش نگه می دارد. هر دو شاخه از مسیرهای بیرونی نیم آینه، زمانی که لیزر واحد B روشن است در حالی که لیزر A خاموش است، نیم شدت را می دهند * پس از مدتی همگام سازی، آزمایشگر خارجی فوتون ها را از هر مسیر بیرونی نیم آینه اندازه گیری می کند و او می بیند. دو نتیجه ممکن: 1) یکی از مسیرها دارای 100٪ شدت، دیگری دارای 0٪ (انسجام حفظ می شود) 2) هر دو مسیر دارای 50% شدت (پیش از این انسجام از بین رفته بود) افکار؟ انتظار دارید نتیجه این آزمایش چه باشد؟ چرا | آزمایش دوست ویگنر |
12946 | قوانین ترمودینامیک اساساً چهار اصل یک نظریه ریاضی هستند. قرار است مقادیر انتظاری یک مجموعه آماری، بدیهیات ترمودینامیک را برآورده کند (با این فرض که فرضیه ارگودیک وجود دارد). **چگونه ثابت می شود که مکانیک آماری بدیهیات ترمودینامیک را برآورده می کند؟** این سوال برای من مهم است زیرا از نظریه انتزاعی ترمودینامیک برای توسعه مواردی مانند روابط ماکسول استفاده می شود که سپس در مجموعه های مکانیک آماری اعمال می شود. برای این که نتایج معتبری به دست آید، مکانیک آماری باید مدلی از ترمودینامیک باشد. من قدردان شواهدی برای این موضوع و ارجاعاتی هستم که اگر دارید. خیلی ممنون | اثبات اینکه مکانیک آماری مدلی از Themodynamics است |
28968 | من اخیراً مشغول مطالعه سیستم های دینامیکی پیوسته هستم که فضای فاز آنها را می توان به تعدادی منطقه تقسیم کرد. در داخل هر یک از اینها جریان صاف است، اما یک پرش مجزا در جریان فقط در مرزها وجود دارد. در توصیف ریاضی، سمت راست معادله دیفرانسیل برای مناطق مختلف فضای فاز متغیرهای دینامیکی متفاوت است. **توجه:** منظور من چیز بی اهمیتی نیست، مانند سیستم هایی که در مناطق مختلف فضای فیزیکی که با مرزها از هم جدا شده اند، نرمی نشان می دهند، مانند گازهای متفاوت گرم شده در پارتیشن ها، یا آب در تماس با بخار و غیره. مناطق مختلفی که ذکر می کنم، مناطق هستند. در **فضای فاز** سیستم های دینامیکی. بنابراین مجموعه ای از معادلات دیفرانسیل زمان پیوسته را تصور کنید که جریانی را تعریف می کند که در فضای فاز خود به مناطقی که در آن تکامل معادلات به صورت تکه ای صاف است، تفکیک شده است. همچنین منظورم _تحول فاز_ نیست. در اینجا هیچ تغییری در پارامتر نظم یا دوشاخه وجود ندارد. صافی تکه ای در فضای فاز دینامیکی برای مقدار _ثابت_ پارامترهای سیستم وجود دارد. من آنها را در زمینه مهندسی یک وسیله مکانیکی مطالعه کرده ام که در آن یک تغییر ناگهانی در سرعت یک قطعه متحرک هنگام برخورد با چیزی وجود دارد. اما به نظرم رسید که چنین سیستمهای صاف تکهای را باید در بسیاری از سناریوها، از حوزههای دیگر فیزیک، شاید پدیدههای کوانتومی خاص، تا سیستمهای بیولوژیکی که میتوان با تئوری سیستمهای دینامیکی مطالعه کرد، یافت. برخی از نمونههایی از نوع سیستمهایی که من به دنبال آن هستم عبارتند از: * مکانیک کوانتومی: پتانسیل مافین قلع یک مدل کوانتومی است که در آن پتانسیل (سمت راست معادله دیفرانسیل) تقریبی شده است تا به صورت تکهای تعریف شود. * مکانیک کلاسیک: نوسان ساز ضربه ای سخت (نوسان ساز با دیواره سفت و سخت در انتهای آن که دامنه را محدود می کند، مانند دستگاه هایی که در حال مطالعه بودم). * علوم کامپیوتر نظری: اتومات های ترکیبی و مشکلات دسترسی که بیشتر به صورت تکه ای خطی هستند. من کنجکاو هستم که درک خود را از سیستم مکانیکی در چنین سیستم هایی اعمال کنم. **بنابراین، سیستمهای دینامیکی دیگری در طبیعت کدامند که به صورت تکهای رفتار صاف از خود نشان میدهند؟** | نمونه هایی از سیستم های دینامیکی صاف تکه ای |
12948 | بزرگترین قله جهان قله اورست است. تصور کنید شخصی شروع به ساختن یک تپه مصنوعی (مانند هرم) از خاک (زمین) می کند. بنابراین، هنگام شروع با یک منطقه پایه 200x200 کیلومتر، با شیب 45 درجه، ارتفاع ریاضی آن 100 کیلومتر است (ارتفاع فضای مداری کم). آیا می توان چنین اوج مصنوعی را ایجاد کرد؟ (بدون در نظر گرفتن مسائل مالی و ...) اگر نه چرا که نه؟ چه اتفاقی خواهد افتاد؟ آیا محدودیت قد وجود دارد؟ | چگونه می توان بلندترین تپه مصنوعی نظری را محاسبه کرد؟ |
12495 | من متوجه شده ام که در هوای مرطوب لباسشویی من نمی خواهد خشک شود. آیا به دلیل دمای پایین تر است یا به دلیل رطوبت هوا؟ | رطوبت هوا چگونه بر روند خشک شستشو تأثیر می گذارد؟ |
89145 | این نمودار سرعت در مقابل زمان یک ذره در حرکت هارمونیک ساده به من داده شد:  من دامنه را $A تعیین کردم = 1.15$ متر، که Mastering Physics صحت آن را تایید کرد. سپس از من خواسته شد که ثابت فاز را پیدا کنم. من چند کار را امتحان کردم اما در نهایت منصرف شدم و از Mastering Physics برای پاسخ پرسیدم که: $\phi_0=2.62$ راد. از آنجایی که من این معادله را در یادداشت های خود داشتم، $$v_x(t)=-\omega A sin(\omega t+\phi_0)=-v_\max sin(\omega t+\phi_0)$$ ابتدا فرکانس زاویه ای $ را پیدا کردم. \omega$: $$\omega = {2\pi \over T}={2\pi \over 12 s}=0.523$$ ضرب در $A=1.15$، با $v_{max}$ 0.60 m/s نشان داده شده در نمودار مطابقت دارد. سپس این را با استفاده از $t$ = 0 s امتحان کردم: $$v_x(t)=-\omega A sin(\omega t+\phi_0)$$ $$-0.30=(-0.523)(1.15)sin(\omega (0)+\phi_0)$$ $$-0.30=(-0.60)sin(\phi_0)$$$${-0.30 \over -0.60}=sin(\phi_0)$$ $$0.5=sin(\phi_0)$$ $$sin^{-1}(0.5)=\phi_0$$ $$0.523=\phi_0$$ اما من مقدار فرکانس زاویه ای، نه پاسخ صحیح (که 2.62 راد است). آیا در محاسبات اشتباهی انجام دادم یا واحدها را گیج می کنم؟ ماشین حساب من روی حالت رادیان بود. توجه: مهارتهای جبر من بسیار ضعیف است، بنابراین فکر میکنم این اشتباه ممکن است همین جا باشد... ? | چگونه ثابت فاز را پیدا کنیم؟ |
96308 | در یک نظریه ابرمتقارن عمومی، یک ابر چندگانه پیچ خورده چیست؟ کدام میدان های معمولی متعلق به یکی از این ابر چندگانه های پیچ خورده هستند؟ من به ایده یک ابر چندگانه یا یک ابرفیلد، در $\mathcal{N}=1،2،4$ اطمینان دارم. با این حال، من نمی دانم که اصطلاح _پیچ خورده_ مخفف چیست. همچنین، چرا توجه به چنین مواردی مفید است؟ | ابر چند قلوهای پیچ خورده |
38431 | من با یک سوال فیزیک دست و پنجه نرم می کنم: درصد افزایش طول وتر آونگ برای دوره افزایش 1٪ چقدر باید باشد؟ پاسخ 2 درصد است. من با $w = 2 \pi/T = \sqrt{ g/L}$ امتحان کردم اما موفق نشدم. | درصد افزایش طول آونگ |
7077 | متأسفم، می دانم که احتمالاً برای همه شما سؤالات زیادی در مورد فوکوشیما وجود دارد، اما من سؤال بسیار خاصی داشتم و هیچ کس نتوانسته است به آن پاسخ دهد. من در تشعشعات پزشکی متخصص هستم و خطرات این حادثه را برای کارگران توضیح داده ام، اما باید بدانم نسبت های ناهموار پرتوهای آلفا، بتا (+/-) و گاما در اطراف چقدر است. اگر این حق را داشته باشم، بیشتر پوسیدگی های چرخه اورانیوم آلفا یا بتا+ و بتا است. برخی از انتقال های ایزومری (و بدیهی است که بتا+ تجزیه می شود) گاما را آزاد می کند. بدیهی است که مقدار کمی از اشعه ایکس نیز وجود خواهد داشت، از Bremsstrahlungs و غیره. اما درصد این مواد در مواد سوخت اورانیوم کلی چقدر است (من حدس میزنم سوخت «صرفهشده» مشکل واقعی اینجاست، نه سوخت که تحت واکنش زنجیرهای قرار میگیرد)؟ آیا 50 درصد تابش آلفا است؟ 80% گاما است؟ از دیدگاه بیوفیزیک تفاوت زیادی ایجاد می کند زیرا آلفاها به راحتی در برابر (برای کارگران) محافظت می شوند، اما گاما غیرقابل محافظت هستند. پوسیدگی های بتا در این بین هستند و مقابله با آن بسیار آسان است. کسی چرخه سوخت اورانیوم را به اندازه کافی می داند که بتواند تخمین تقریبی در اینجا بدهد؟ ویرایش: برخی از افکار را در پاسخ من به بارز اضافه کرد که کمک زیادی کرد. آیا فکر دیگری در ادامه این بینش ها وجود دارد؟ | نسبت منابع تابش در چرخه اورانیوم |
88817 | داشتم به سخنرانی مکانیک کوانتومی گوش میدادم و توضیحات موجی وجود داشت. دقیقاً موج تناوبی است.. فرمولش v (سرعت) = لامبدا (طول موج) X f (چرخه های فرکانس/ثانیه) استاد گفت که اگر مثلاً طول موج موج کوتاهتر باشد یعنی فرکانس در حال بالاتر شدن است. و اگر طول موج موج بلندتر باشد یعنی فرکانس کمتر می شود... من متوجه نشدم، فکر کردم اگر جسمی داشته باشیم که چرخه های زیادی در ثانیه دارد، مثلا 50 c/s پس فرصت خیلی بیشتر از 30 c/s داره تا به جایی که من میدونم برسه... لطفا یکی توضیح بده که پروفسور یعنی چی؟ | فرمول موج تناوبی؛ نیاز به توضیح دارد؟ |
86747 |  من نمی توانم آن را درک کنم واضح است، پس لطفا به من کمک کنید! | مشکلی در مورد نسبیت خاص |
28963 | بنابراین، سؤال به شرح زیر است: تفاوت کار سوارکار در دو حالت زیر چیست؟ الف) سوار + دوچرخه. آب حمل شده در نگهدارنده روی قاب ب) سوار + دوچرخه. آب حمل شده در کوله پشتی (برای سادگی، فرض کنید وزن نگهدارنده = وزن کوله پشتی و کوله پشتی کاملاً آیرودینامیک است، پسا را افزایش نمی دهد) من فرض می کنم که در حالت a)، چون وزن به مرکز جرم دوچرخه نزدیکتر است، در مقایسه با b) که در آن وزن از مرکز جرم فاصله بیشتری دارد، به کمترین مقدار کار اضافی نیاز دارد. پیشاپیش ممنون | حمل آب روی شخص یا روی قاب هنگام دوچرخه سواری |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.