_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
119143 | 1. بیان مسئله، همه متغیرها و داده های داده شده/معلوم یک کره رسانای جامد با بار Q توسط یک پوسته کروی توخالی رسانای متحدالمرکز بدون بار احاطه شده است. بگذارید اختلاف پتانسیل بین سطح کره جامد و سطح بیرونی پوسته توخالی V باشد. اگر اکنون به پوسته بار - 3Q داده شود، اختلاف پتانسیل جدید بین همان دو سطح است؟؟؟؟ پاسخ V است. R شعاع سطح بیرونی پوسته و r سطح داخلی و شعاع کره X باشد. اپسیلون را نه 'ε' در نظر بگیرید. 1. پتانسیل معادلات مربوطه در یک نقطه =Q/4∏ε . 1. تلاش برای راه حل اگر بار Q روی سطح کره باشد، بار Q در سطح داخلی پوسته و Q در سطح خارجی پوسته القا می شود. پتانسیل در سطح کره به دلیل بار داخل کره وجود دارد. Q/4∏εX است اما من نمی توانم پتانسیل خالص را در سطح کره محاسبه کنم (پتانسیل ناشی از بار بیرون و داخل کره). من می دانم که پتانسیل در سطح بیرونی پوسته Q/4∏εR است. | پتانسیل الکتریکی ناشی از کره هادی و پوسته هادی |
16806 | من با اصطلاحات اینجا کمی گیج شده ام. این مقاله ادعا می کند که از روش WKB برای محاسبه نمودارهای حلقه معمول استفاده می کند. توجه کنید که راس با انبساط در اطراف محلول کلاسیک (روی پوسته) انتشار دهنده ذرات عظیم تقریبی می شود. با این حال این روش شبیه WKB معمولی نیست که من می شناسم. AFAIK در تقریب WKB (eikonal) قرار است انتشار دهنده را حول حد ذرات محلول گسترش دهیم، اما نه حد میدان کلاسیک را. بنابراین، چگونه روش WKB را در QFT توصیف می کنید؟ آیا به اندازه کافی عملی است که به ما محاسبات بصری سریع روی سیستممان بدهد؟ (احتمالاً از این نظر، حلقه WKB+1 خام ترین تقریب نیمه کلاسیکی است که می توانیم انجام دهیم -> مرتبه اول در $\hbar$ و ثابت جفت شدن) | تقریب WKB به نمودارهای حلقه |
51445 | من امروز به قانون فوریه در انتقال حرارت فکر می کردم و به دلایلی فقط روابطی را که به ما می دهد را درک نمی کنم. فوریه به ما می گوید که اگر سرعت انتقال حرارت ثابت نگه داشته شود، هدایت حرارتی بزرگتر، گرادیان دمایی کمتری را فراهم می کند. من در مورد دلیل فیزیکی پشت این گیج هستم یا فقط تعریف رسانایی گرمایی را اشتباه درک می کنم. من فکر می کردم که از آنجایی که رسانایی حرارتی سهولت انتقال گرما از طریق یک ماده است، رسانایی حرارتی بالا به این معنی است که گرما به راحتی منتقل می شود، بنابراین یک طرف ماده در دمای بسیار بیشتری نسبت به طرف دیگر قرار دارد و یک گرادیان دمایی بزرگ ایجاد می شود. در واقع، این در واقع برعکس است | چرا رسانایی حرارتی بزرگتر، گرادیان دمایی کمتری ایجاد می کند؟ |
91675 | اگر بگویم که نیروی لورنتس $F$ اعمال شده به سیمی که دارای جریان $i$ در نقطه $P$ در میدان مغناطیسی $B$ است را محاسبه میکنم، آیا نیروی واقعی مخالف نیروی داده شده توسط دست راست خواهد بود. قانون چرا که الکترون ها در واقع به جای بار مثبت پیشنهاد شده توسط جریان معمولی جریان دارند (یعنی بار مثبت در واقع از طریق سیم جریان نمی یابد)؟ | آیا نیروی لورنتس که توسط میدان مغناطیسی به سیم حامل جریان وارد می شود در جهت منفی یا مثبت قانون دست راست عمل می کند؟ |
48310 | من جمله زیر را در لاندو و لیفشیتز، نظریه میدانهای کلاسیک، ص 5 متوجه نمیشوم: [...] به این ترتیب است که > $ds^2$ و $ds'^2$ باید متناسب با یکدیگر باشند: $$ds^2 = a \, > ds'^2.$$._ من' متوجه شوید که چرا تناسب اعمال می شود، و چرا برای مربع های بینهایت کوچک اعمال می شود. | فواصل بهعنوان بینهایت کوچک از همان ترتیب (لاندو و لیفشیتز) |
55922 | تصور کنید مردی در حال دویدن روی تردمیل است. اینرسی او نسبت به طبقه صفر خواهد بود زیرا نسبت به طبقه حرکت نمی کند. طبق قانون اول نیوتن، اگر هم او و هم ماشین ترد به طور ناگهانی بایستند، سقوط نخواهد کرد. یک مورچه را روی تسمه نقاله تصور کنید. او نگران استدلال ما نیست. او فقط به قانون اول اعتقاد دارد، اما نمی تواند آن را با استفاده از قانون اول توضیح دهد. (توجه: مورچه دو تکانه انسان را اندازه می گیرد. یکسان اما مخالف جهت) حال تصور کنید ما موجودی دوبعدی هستیم که در یک دنیای بسته مانند سطح زمین زندگی می کنیم. آیا قانون اول نیوتن در اینجا قابل اجرا نیست؟ پس تعریف اینرسی در این دنیا چه خواهد بود؟ فکر می کنم باید سطح درک فعلی خود را ذکر کنم. من نسبیت عام را فقط در کتاب های رایج می خوانم. | مردی که روی تردمیل می دود |
97858 | بنابراین همانطور که روی صندلی خود می نشینم، نیروی گرانشی را تجربه می کنم که مرا به صندلی هل می دهد و همچنین نیروی طبیعی صندلی را تجربه می کنم که به سمت من عقب می راند تا سقوط نکنم. طبق قوانین نیوتن، $F=ma$ و من می دانیم که شتاب گرانشی نزدیک زمین 9.8-$ است\: \mathrm{m/s^2}$ بنابراین نیروی نرمال $9.8 است\: \mathrm{m/s^2 }$ برابر جرم من. چیزی که من نمی فهمم این است که اگر شتاب تغییر در سرعت است و سرعت من تغییر نمی کند (بنابراین شتاب صفر است)، چگونه نیرو وجود دارد؟ | اگر $F=ma$، چگونه میتوانیم هم گرانش و هم نیروی عادی را تجربه کنیم، حتی اگر شتاب نداریم. |
75454 | آیا منابعی میشناسید که جنبههای تاریخی پیشرفتهای فیزیک ماده متراکم مدرن (بسیاری از فیزیک بدن و غیره) را توصیف کند؟ با تشکر | توسعه فیزیک ماده متراکم مدرن |
54758 | چرا ما این گروههای مختلف، میکروکانونیکال، متعارف، گروه بزرگ متعارف را مطالعه میکنیم؟ آیا از آنها برای مطالعه سیستمها یا سناریوهای فیزیکی مختلف استفاده میشود؟ (مثلاً در برخی از سیستمها شما فقط میتوانید آن را به عنوان mirocanonical در نظر بگیرید و در موارد دیگر فقط میتوانید مجموعه متعارف را اعمال کنید) آیا آنها در حد ترمودینامیکی نتیجه یکسانی دارند؟ | چرا در مکانیک آماری به مجموعه های مختلف نیاز داریم؟ |
24955 | همانطور که از عنوان پیداست، من می دانم که برخورد کهکشان ها اتفاق می افتد. سؤالات عبارتند از 1. چرا آنها با هم برخورد می کنند (بدیهی است به دلیل جاذبه، اما در چه شرایطی)؟ 2. پیامدهای برخورد؟ 3. اگر یک سیاهچاله فوق العاده عظیم در مرکز کهکشان ها وجود داشته باشد، چه اتفاقی برای آنها می افتد؟ | هنگام برخورد دو کهکشان چه اتفاقی می افتد؟ |
66406 | من خواندهام که اگر یک همیلتونی برای معادله دیراک دارید، میتوانید به سادگی با تنظیم عملگر حرکت به آن یک عبارت بالقوه اضافه کنید به طوری که $p^\mu \rightarrow p^\mu-A^\mu$، جایی که $A^\mu$ پتانسیل مربوطه است. اما چگونه می توان $A^\mu$ را محاسبه کرد؟ برای مثال، $A^\mu$ برای یک الکترون در یک میدان الکترومغناطیسی که توسط تانسور $F^{\alpha\beta}$ داده میشود، چقدر خواهد بود؟ | چگونه یک عبارت بالقوه را به معادله دیراک اضافه کنیم؟ |
79836 | ما قانون تبدیل زیر را می دانیم: $$ \partial'_b = \frac{\partial}{\partial x'^b} = \frac{\partial x^c}{\partial x'^b} \, \frac {\partial}{\partial x^c} = \frac{\partial x^c}{\partial x'^b} \, \partial_c. $$ در اینجا $\partial_c$ تانسور کوواریانت رتبه $1 است. اما قانون تبدیل مربوط به $$ \partial^m :=g^{mn}\partial_n چیست؟$$ چگونه میتوانیم قانون تبدیل را استخراج کنیم؟ | قانون تبدیل یک مشتق جزئی |
93846 | از Landau، Lifshitz Mechanics p.127 $\renewcommand{\vec}[1]{\mathbf{#1}}L'=\frac{1}{2}m(\vec{v}'^2+\vec {v'}\cdot\vec{V}+\vec{V}^2)-U $ او بیان میکند که «$\vec{V}^2(t)$ را میتوان به صورت مشتق کل با توجه به $t$ یک تابع دیگر.. من این را فهمیدم اما نکته ای که نتوانستم درک کنم این است که چرا نمی توانیم عبارات $\vec{v'}\cdot\vec{V}$ و $\vec{v}'^2$ را به عنوان مشتق کل بنویسیم. با توجه به $t$ یک تابع دیگر؟ $\vec{v}'$ سرعت ذره است که در قاب غیر اینرسی اندازه گیری می شود. $\vec{V}$ سرعت انتقال قاب غیر اینرسی نسبت به قاب اینرسی است. | نحوه بررسی $\renewcommand{\vec}[1]{\mathbf{#1}} \vec{v'}\cdot\vec{V}$ و $\vec{v}'^2$ مشتقات زمانی هستند برخی از توابع دیگر؟ |
24953 | فضانوردان از چه نوع سیستم های مخابراتی در فضا استفاده می کنند؟ من هم در مورد زمین به فضا و هم در مورد فضا به فضا می پرسم. | فضانوردان از چه نوع سیستم های مخابراتی در فضا استفاده می کنند؟ |
24951 | فرضیه ای وجود دارد که می گوید بخشی از زمین شکافته شده و به ماه تبدیل شده است. آیا شواهد علمی برای این ادعا وجود دارد؟ | آیا مدرکی برای این ادعا وجود دارد که ماه زمانی بخشی از زمین بوده است؟ |
52933 | من به ساخت یک موتور الکتریکی با استفاده از ابررساناها فکر می کردم و چند سوال مفهومی کلی در رابطه با اینکه چگونه رفتار ممکن است با سیم های معمولی متفاوت باشد، دارم. 1. اثر مایسنر، بیرون راندن میدان های مغناطیسی از ابررسانا. اگر یک شیر برقی از سیم ابررسانا بسازید، آیا این اثر مایسنر الگوی میدان را در مقایسه با یک سیم برقی معمولی تغییر می دهد؟ 2. اگر یک سلونوئید از سیم ابررسانا ایجاد شود آیا جریان محدود به بزرگی میدان مغناطیسی ایجاد شده است زیرا اگر شدت میدان مغناطیسی خیلی زیاد باشد ابررسانا را به حالت غیر ابررسانا برمی گرداند؟ 3. اگر یک سیم ابررسانا دارید که جریانی از آن می گذرد و آن را در معرض میدان مغناطیسی قرار می دهید، آیا همچنان نیرویی را تجربه می کند (با رعایت قوانین مشابه سیم معمولی با جریان جریان) یا به دلیل اثر مایسنر میدان مغناطیسی هرگز به حامل های فعلی نمی رسد و بنابراین هیچ نیرویی تجربه نمی شود؟ یا فقط کسری از نیروی مورد انتظار تجربه می شود زیرا میدان مغناطیسی از طریق تمام حامل های جریان نفوذ نمی کند؟ 4. اگر دو یا چند نوار نوار ابررسانا دارید که روی هم قرار گرفته اند و جریانی در یک جهت از آنها می گذرد و سپس یک کاوشگر قدرت میدان مغناطیسی دارید و فضای بالای پشته را بررسی می کنید، آیا میدان فقط کافی است. مجموع هر نوار یا اثر مایسنر در نوارهای نزدیک به سطح بالایی باعث محافظ مغناطیسی نوارهای پایینی می شود و بنابراین قدرت میدان مغناطیسی واقعی در نزدیکی سطح بالا نوار کمتر از مجموع میدان های مغناطیسی هر نوار حامل جریان خواهد بود؟ 5. آیا جریان جریان در یک ابررسانا فقط یک اثر سطحی است؟ (من فکر کردم اینطور است) چرا یک شرکت را دیدم که سیم های سه بعدی می فروشد؟ آیا واقعاً پشته های دوبعدی ایزوله شده است؟ 6. آیا تنها راه برای ایجاد جریان پیوسته یک حلقه ابررسانا، القاء است؟ ممنون از خواندن و پیشاپیش برای پاسخگویی. | سوالات مفهوم کلی ابررسانا |
55920 | من دینامیک مولکولی غیرتعادلی انجام می دهم تا انتقال فاز فلزات تک کریستالی را در شرایط شدید (فشرده شوک) ببینم. من از NVE برای حفظ انرژی کل استفاده می کنم، همه چیز خوب پیش می رود و من یک پیچ خوردگی در منحنی P-T در نقطه گذار می بینم و در نمایه چگالی-T ناپیوستگی می بینم، اما علاقه مندم بدانم چگونه می توانم چنین پدیده ای را با توزیع شعاعی توضیح دهم. تابع (RDF). اکثر نویسندگان ترجیح می دهند با کمک تنوع RDF توضیح دهند، می توانید یک ایده یا یک مرجع خوب به من بدهید که از کجا ارتباط بین این دو را پیدا کنم؟ هر بحثی کمک بزرگی خواهد بود. | انتقال فاز از طریق مطالعات دینامیک مولکولی |
75452 | آیا کسی می تواند به این ارتباط کمک کند که چرا یک ذره اسپین $s$ (یک عدد صحیح) باید به عنوان یک تانسور متقارن متقارن بدون ردیابی رتبه $s$ در نظر گرفته شود و اینکه آنها در $(s,0,0,0) قرار دارند. .,0)$ بالاترین وزن نشان دهنده $SO(n)$؟ * * * آیا این درست است که اگر ذره فقط در فضایی به شکل $G/H$ باشد، آیا مفهوم ثابتی از spin با استفاده از نمایش های $H$ وجود دارد؟ | تانسورهای متقارن متقارن بدون ردیابی رتبه $s$ و $(s,0,0,..,0)$ نمایش $SO(n)$ |
74724 | در طیفسنجی الکترونیکی مولکولها، چرا برخی از اعداد کوانتومی «اعداد کوانتومی خوب» در نظر گرفته میشوند؟ به عنوان مثال، $n$ و $l$ گفته میشود که اعداد کوانتومی خوبی نیستند در حالی که $j$ یک عدد کوانتومی خوب در نظر گرفته میشود. منطق/ایده پشت این مفاهیم چیست؟ | منظور از عدد کوانتومی خوب در طیفسنجی چیست؟ |
104391 | اگر سرعت $\mathbf{v}(\mathbf{r},t)$ را در همه جا بدانم، آیا می توان ضریب انتشار، $D(\mathbf{r},t)$ را در همه جا نیز تعیین کرد؟ آیا با استفاده از قانون فیک $$j = -D\cdot\nabla L$$ ممکن است یا می توان آن را از جابجایی میانگین مربع با $$\frac{\partial \langle r^2\rangle }{\ پیدا کرد. t جزئی} = 4D$$ ($6D$ در سه بعدی) بهترین راه برای انجام این کار چیست؟ | استخراج ضرایب انتشار از میدان سرعت؟ |
75185 | آیا هیچ یافته تجربی از طرف این باور وجود دارد که همه نیروها می توانند در یک نیروی واحد متحد شوند؟ یا این ایده از نوعی آزمایش فکری یا باور فلسفی الهام گرفته است. | دلیل تجربی اعتقاد به نظریه یکپارچه چیست؟ |
51441 | من دانشجوی کارشناسی هستم و به فیزیک نظری علاقه مندم. به اندازه کافی نمی دانم که تصمیم بگیرم در کدام زیر زمینه خاص وارد شوم، اما نظریه ذرات (رشته ها، QFT، GR) و ماده متراکم سنگین ریاضی جذاب به نظر می رسند. من تاکنون چندین درس ریاضی خالص را در دوره کارشناسی خود گذرانده ام (جبر، تجزیه و تحلیل، توپولوژی و غیره)، اما اکنون که بیشتر برنامه درسی دوره کارشناسی را تمام کرده ام، زمان آن رسیده است که برخی از موضوعات پیشرفته مانند توپولوژی جبری و دروغ را شروع کنم. جبر و غیره. اما نگرانی من این است که این دوره ها توسط دپارتمان ریاضیات ارائه می شود و بنابراین هدف از ارائه و تمرکز بر آموزش ریاضیدانان است نه کسی که ممکن است آنها را در زمینه دیگری مفید بداند. بنابراین همانطور که در چنین کلاسی انتظار می رود، هدف اصلی درک و اثبات قضایای اصلی این زمینه ها است. با این حال، من به عنوان یک فیزیکدان مطمئن نیستم که تا چه حد می توانم از چنین توضیحی سود ببرم. اتخاذ چنین رویکردی به ریاضیات برای کسی که ریاضیات خود هدف نیست، بلکه وسیله است، بسیار زمان بر خواهد بود. از سوی دیگر، گزینه استفاده از کتابهای نوع «ریاضی برای فیزیک» مانند ناکاهارا یا فرانکل برای یادگیری این مباحث وجود دارد که بسیار سریعتر خواهد بود و یک فیزیکدان را به عنوان خواننده در ذهن خواهد داشت، اما بدون شک، عمق درک با چنین رویکردی از بین می رود. بنابراین سوال من این است: آیا ارزش آن را دارد که یک فیزیکدان نظری مشتاق مباحث ریاضی پیشرفته را از کلاس های ریاضی فارغ التحصیل بیاموزد (و در نتیجه زمان صرف شده فیزیک را فدا کند)، یا اینکه تمرکزش روی فیزیک بهتر است از وقتش استفاده کند. و ریاضی را از یک متن یا کلاسی از نوع برای فیزیکدانان انتخاب کنید؟ اگر این پاسخ برای یک ریاضی دان به جای فیزیکدان نظری اعمال شود، چگونه تغییر می کند؟ توجه داشته باشید که در اینجا من در مورد موضوعاتی مانند توپولوژی جبری، هندسه دیفرانسیل، نظریه بازنمایی و غیره صحبت می کنم. | توضیح محض ریاضی در مقابل رویکرد «برای فیزیکدانان»: کدام بهتر است؟ |
35142 | من یک سیستم دارم شما می توانید فرض کنید که این فقط یک سیلندر پنوماتیک فولادی با قطر 1 اینچ (طول 1 فوت) است. فرض کنید که در این مرحله مسئله اندازه سوراخ را نادیده می گیریم. یک محفظه با روغن (6 اینچ حجم) پر شده است، این محفظه همچنین دارای یک سوراخ است. اجازه دهید روغن به جو برود. نیمه دیگر به یک منبع فشار گاز psi 'x' متصل است (در این زمان x = 20). سوال من این است که چگونه می توان مدت زمانی را که سیستم طول می کشد تا تمام روغن از سیلندر خارج شود محاسبه کرد؟ لطفا راهنماییم کنید ممنون | چگونه مقدار زمان خروج روغن از سیلندر پنوماتیک را محاسبه کنیم؟ |
27770 | عملیات محلی و ارتباطات کلاسیک (LOCC) پارادایم کلاسیک برای مطالعه درهم تنیدگی است. اینها چیزهایی هستند که «ارزان» هستند و قادر به تولید درهم تنیدگی به عنوان منبعی برای پردازش اطلاعات کوانتومی نیستند. همچنین میتوانیم کلاسهای هم ارزی حالتهای درهمتنیده را توصیف کنیم، اگر عناصر هر کلاس را بتوان به کلاس دیگری در آن کلاس تحت LOCC تبدیل کرد. ما می توانیم تقطیر درهم تنیدگی را در مورد رفتن از کپی M از حالت نویز به N کپی از حالت درهم تنیده تر توسط LOCC مورد بحث قرار دهیم. در نهایت، اگر برخی از حالتها غیرقابل تقطیر باشند (یعنی N=0 برای همه M)، با توجه به حالت متفاوت $\sigma$، حالت نویز اولیه $\rho$ میتواند فعال شود (یا اگر میخواهید $\sigma$ بدون تغییر باشد کاتالیز میشود. ) این به حالت درهم تنیده تر. اخیراً بحثهای زیادی در مورد اختلاف کوانتومی متمرکز شده است. هدف ناسازگاری کوانتومی گرفتن غیرکلاسیک بودن در حالات، اگر نه لزوماً درهم تنیدگی است. به زبان ساده، یک حالت کوانتومی $\rho$ بدون اختلاف (همخوان) حالتی است که در آن پایه ای از حالت های محصول وجود دارد (به عنوان مثال $|\psi_{1}\rangle|\psi_{j}\rangle...|\psi_ {n}\rangle$ برای احزاب $n$) که با توجه به آن $\rho$ مورب است. اختلاف (اما نه درهم تنیدگی) با محاسبات کوانتومی حالت مختلط و همچنین ادغام حالت کوانتومی مرتبط بوده است. جالب توجه است، نشان داده شده است که با توجه به دو حالت (غیربرابر) همخوان، پروتکلی وجود دارد که یک حالت درهم تنیده قابل تقطیر را ایجاد می کند همانطور که توسط M. Piani و همکاران نشان داده شده است و برخی نتایج مشابه در A. Streltsov و همکاران نشان داده شده است. من کنجکاو هستم که این قیاس بین تقطیر درهم تنیدگی و «غیر کلاسیک بودن» تا کجا میتواند انجام شود، به ویژه، آیا میتوانیم یک نظریه منبع معقول از اختلاف بسازیم؟ من شک دارم که من اولین کسی باشم که به این موضوع فکر می کنم، بنابراین اگر کسی سابقه ای در این مورد دارد، واقعاً از آن متشکرم. ما میتوانیم به توانایی تولید حالتهای هماهنگ و سپس عملیاتی که کلاسیک بودن را حفظ میکنند محدود کنیم. از مقاله ای از B Eastin می دانیم که واحدهایی که کلاسیک بودن را حفظ می کنند، با تغییر در مبنای محصول، معادل یک جایگشت مقادیر ویژه هستند. ما می توانیم از مدل عملیات محلی فراتر برویم. آیا کسی در مورد تقطیر اختلاف نتیجه ای داشته است؟ اگر همه اینها برای برخی از شما بی اهمیت است، عذرخواهی می کنم. من در تلاشم تا بفهمم اختلاف از نقطه نظر نظری منابع مفید چیست. | نظریه منبع اختلاف کوانتومی؟ |
39234 | این مشکل 2.8.3 از _مکانیک کوانتومی برای دانشمندان و مهندسان_ میلر است. وقتی میخواهم معادله موج در سمت راست مانع را بفهمم، گیر میکنم. مشکل اصلی این است: > چگالی احتمال (نسبی) را به عنوان تابعی از فاصله برای یک موج الکترونی انرژی 1.5 eV که از سمت چپ بر روی مانعی با ارتفاع > 1 eV برخورد می کند، نمودار کنید. نمودار خود را به اندازه کافی در فاصله در هر دو طرف مانع ادامه دهید تا رفتار مشخصه این چگالی احتمال را نشان دهید. در متن، میلر مشکل مشابهی را حل می کند که در آن انرژی ذره فرود کمتر از انرژی مانع است. با این حال، در این مورد، از آنجایی که انرژی ذره از انرژی سد بیشتر است، من از همان شکل تابع موج در دو طرف مانع استفاده میکنم. یعنی $$ \psi_{left}(x) = C \; exp(ik_{left}x)+D \; exp(-ik_{چپ}x) $$ $$ \psi_{راست}(x) = G \; exp(ik_{راست}x) $$ که در آن پتانسیل برای $x \lt 0$ و 1 eV برای $x \ge 0.$ است. جایگزین کردن موارد فوق در معادله شرودینگر $k_{left}=\sqrt{\ تولید میکند. frac{2m(E-V_{سمت چپ})}{\hbar^2}}$ و $k_{right}=\sqrt{\frac{2m(E-V_{right})}{\hbar^2}}.$ با استفاده از شرایط مرزی که $ \psi_{left}(0)=\psi_{راست }(0) $ و $\psi_{چپ}^\prime(0)=\psi_{راست}^\prime(0)،$ بدست می آوریم، $$ C+D=G $$ $$ ik_{left}C-ik_{left}D=ik_{راست}G. $$ از این، می توانیم برای $D$ و $G$ برای به دست آوردن، $$ D=\frac{k_{left}-k_{right}}{k_{left}+k_{right}}C $$ حل کنیم $$ G=\frac{2k_{left}}{k_{left}+k_{راست}}C. $$ با جایگزینی مجدد به توابع موج، $$ \psi_{left}(x) = C \; exp(ik_{left}x)+\frac{k_{left}-k_{right}}{k_{left}+k_{right}}C \; exp(-ik_{left}x) $$ $$ \psi_{right}(x) = \frac{2k_{left}}{k_{left}+k_{راست}}C \; exp(ik_{right}x). $$ در این مرحله، احساس میکنم کار اشتباهی انجام دادهام، زیرا $|\psi_{سمت چپ}|^2$ یک موج ایستاده سینوسی است، اما $|\psi_{راست}|^2$ ثابت است. آیا من اشتباه کرده ام؟ آیا یک الکترون برخوردی با انرژی بیشتر از یک سد پتانسیل بی نهایت طولانی توزیع احتمالی دارد که قبل از سد سینوسی و بعد از مانع ثابت است؟ همچنین، اگرچه مشکل اصلی از کلمه نسبی استفاده می کند، اما من هنوز از این واقعیت نگران هستم که حتی در یک موقعیت چاه بالقوه (که با بیان مسئله متفاوت است) راه حل فوق منجر به تناقض می شود. یعنی، یک توزیع احتمال محدود و ثابت در خارج از چاه نمیتواند در به علاوه بینهایت به صفر گرایش پیدا کند. آیا کسی می تواند این استدلال را تأیید کند، یا شاید اشاره کند که کجا اشتباه کردم؟ لطفاً توجه داشته باشید که من این سؤال را به عنوان تکلیف خانه برچسب گذاری کرده ام، اگرچه به هیچ تکلیف واقعی مربوط نمی شود. من خودم دارم میخونم | رخداد الکترون در یک مانع پتانسیل محدود |
75456 | فرض کنید ما دو ذره داریم که می توانند روی کره ای به شعاع $r$ حرکت کنند و آنها به یکدیگر جذب می شوند به طوری که انرژی پتانسیل آنها $g(d)=ad$ است که $d$ فاصله بین آنهاست. من لاگرانژی را پیدا کردم، شبیه این است (در مختصات کروی): $$L=\frac{r^2}2\left(m_1\left(\dot\theta_1^2+\dot\varphi_1^2\sin^2\theta_1\right)+m_2\left(\dot\theta_2 ^2+\dot\v arphi_2^2\sin^2\theta_2\right)\right)-g\left(l_{arc}\left(\theta_1,\varphi_1,\theta_2,\varphi_2\right)\right),$$ که $l_{arc}$ طول قوس بین دو نقطه در کره است: $$l_{arc}=2r\arcsin\left(\frac1{\sqrt2}\sqrt{1-\cos\theta_1\cos\theta_2-\ cos\left(\varphi_1-\varphi_2\right)\sin\theta_1\sin\theta_2}\right)$$ بنابراین، معادلات حرکت برای ذره $i$ به این صورت است: $$\frac{m_i r^2}2 \frac{\text{d}}{\text{d}t}\begin{pmatrix}2\dot\ theta_i\\\ 2\dot\varphi_i\sin^2\theta_i\end{pmatrix}=-\begin{pmatrix}\frac{\partial g(l_{arc})}{\partial \theta_i}\\\ \frac{\partial g(l_{arc})}{\partial \varphi_i}\end{pmatrix}+\begin{pmatrix}\sin\ left(2\theta_i\right)\dot\varphi_i^2\\\ 0\end{pmatrix}$$ من یک مشکل کوشی را حل کردم، بنابراین شرایط اولیه اینجاست: $$\theta_1(0)=\frac\pi2+10^{-4}\\\ \theta_2(0)=1.05\cdot\frac\pi2\\\ \varphi_1(0)= -1.5\\\ \phi_2(0)=-1.45\\\ \dot\theta_1(0)=0.003\\\ \dot\theta_2(0)=0.003\\\ \dot\varphi_1(0)=-0.01\\\ \dot\phi_2(0)=-0.01$$ حالا که این مشکل را حل می کنم، به نظر می رسد که سیستم دریفت می شود به قطب کره هر زمان که ذرات برهم کنش می کنند (در اینجا $r=100,\; m_1=m_2=1,\; a=1$):  من چندین روش را برای حل این مشکل در Mathematica با استفاده از NDSolve با طیف وسیعی از مراحل، اما هنوز هم روند همان است، به نظر می رسد به روش راه حل بستگی ندارد. بنابراین، به نظر می رسد من در فرمول بندی مشکل در جایی اشتباه کرده ام. اگر به جای جذب دافعه ذرات، دوباره به نظر می رسد که توسط قطب ها جذب شده اند:  آیا اشتقاق من درست است - یعنی پیدا کردن لاگرانژی و استخراج معادلات از حرکت؟ دلیل چنین خطای عجیبی چه می تواند باشد؟ | دو ذره برهم کنش در کره به قطب های کره می روند |
134967 | برای ذرات/عناصر/اجرای که در کشش گرانشی فرو میروند و در نهایت به قسمت داخلی سیاهچاله میروند چه میشود؟ اگر طبق تصور رایج، توسط نیروی رانش با چگالی زیاد گرانشی بیش از حد خرد شود، آن جسم به چه چیزی کاهش می یابد؟ کدام نظریه مبنایی را برای محاسبه این اثر فراهم می کند؟ | برای اجسامی که توسط سیاهچاله به داخل کشیده می شوند چه اتفاقی می افتد؟ |
104393 | موج هنگامی که در محیط دیگری منتشر می شود که ضریب شکست متفاوتی دارد، شکست را تجربه می کند. نورها مطمئناً در مرز محیط هایی که ضریب شکست متفاوتی دارند به دلیل خاصیت موج مانندی که دارند، شکست را تجربه می کنند. اما نمیدانم که آیا فوتونهای پرانرژی که انرژی آنها از MeV یا GeV بیشتر است، شکست را نیز تجربه میکنند؟ | آیا یک فوتون پرانرژی در اثر برخورد با آب یا چیزی به دلیل تغییر ضریب شکست، کاهش سرعت یا تغییر جهت را تجربه می کند؟ |
56691 | با تعریف تانسور \begin{معادله} J_{ij} = I_{ij} - \tfrac{1}{3}\delta_{ij}I^{k}_{k}. \end{equation} من مقدار \begin{equation} J_{ij}J_{ij} \end{equation} را دیدهام که به صورت \begin{equation} I_{ij}I_{ij} - \tfrac{1}{ 3}I_{ii}I_{jj}. \end{equation} چگونه ممکن است؟ | یک سوال جمع تانسور |
54759 | من به ادبیات راه حل های موج شناخته شده در مکانیک پیوسته علاقه مند هستم، دقیقا معادله مکانیکی زیر: $$\rho\partial_t^2u_i = C_{ijkl}\nabla_j\nabla_ku_{l}$$ علاقه من حول مطالعه آن برای مکعب است. شبکه ها، که برای من حل تحلیلی ساده به نظر نمی رسد. اما نتوانستم کتاب مرجع یا مقالهای پیدا کنم که راهحلی عجیب از آن را نشان دهد. | منابعی در مورد راه حل های موج در مکانیک پیوسته |
129089 | آیا می توانید توضیح دهید که چگونه یک ماه حرکت زاویه ای را از یک سیاره می کشد؟ من می دانم که نیروی گرانشی حرکت حرکتی را منتقل می کند، اما مکانیک پشت آن را درک نمی کنم. | حرکت زاویه ای چگونه بین سیاره و قمر آن منتقل می شود؟ |
53615 | من به دنبال یک برنامه تجسم کریستال رایگان، ترجیحا برای لینوکس، هستم که بتواند ساختارهای شبکه رایج را به صورت تعاملی سه بعدی (قابل چرخش با ماوس) تجسم کند و محورهای بردارهای پایه شبکه مستقیم را در همان تصویر ترسیم کند. خوب است اگر بتواند شبکه های متقابل و مناطق بریلوین و سلول های ویگنر-سیتس را نیز در بالای آن بکشد. مهمتر از همه، من می خواهم محورها را در یک تصویر داشته باشم. پس زمینه این کار این است که من می خواهم به راحتی تجسم کنم اگر کتاب متنی من چیزی مانند این مورد برای NaCl در جهت [111] است را بیان کند. | نرم افزار تجسم کریستال برای تجسم شبکه با بردارهای متقابل ترسیم شده در همان تصویر |
66403 | من یک تمرین آماری اولیه بوز-اینشتین دارم. من سعی کردم از دو طریق آن را حل کنم، اما هر راه نتیجه متفاوتی می دهد. ما $n$ بوزونهای یکسان بدون برهمکنش در دمای $T$ داریم. دو حالت وجود دارد، انرژی های $\epsilon > 0$ و $0$. سوال این است: ارزش دلار U$ چیست؟ * راه اول این است که بگوییم تعداد ذرات سیستم حاصل جمع میانگین تعداد بوزون ها برای هر انرژی است: $$n = \frac{1}{e^{\beta\epsilon-\alpha}- 1}+\frac{1}{e^{-\alpha}-1}$$ با توجه به $n$، میتوانیم $\alpha = f(n)$ را بدست آوریم و در نهایت بگوییم که $$U = \frac{\epsilon}{e^{\beta\epsilon-f(n)}-1}$$ من $f$ را محاسبه کردهام (بسیار طولانی است...) و همان را نمیدهد نتایج نسبت به روش دوم * راه دوم این است که بگوییم $$Z(\beta) = \sum_{n_0 + n_\epsilon = n} e^{-\beta n_\epsilon \epsilon} = \frac{1 - e^{-\ beta\epsilon (n+1)}}{1-e^{-\beta \epsilon}}$$ و سپس $$U = -\frac{\partial \ln Z}{\partial \beta}$$ در واقع من راه حل تمرین را دیدم و این پاسخ دوم است. اما چرا اولی اشتباه است؟ | تمرین آماری بوز-اینشتین |
35148 | مقدار تابش دریافتی برای دوز 50mCi ید رادیواکتیو I-31 در مقایسه با RADS چقدر خواهد بود؟ من خواندم که ممکن است در حدود 35 RADS باشد. آیا این منطقی است؟ | معادل دوز mCi و Rads؟ |
25605 | آیا نامی برای خطی وجود دارد که از قطب آسمانی به قطب دیگر در RA 0 درجه 0 دقیقه و 0 ثانیه می رود؟ در زمین ما آن را نصف النهار نخست می نامیم. آیا به آن نصف النهار آسمانی می گویند؟ | نام نصف النهار اول آسمانی؟ |
75184 | مطالب مرتبط: چرا سراب ها فقط در روزهای گرم ظاهر می شوند؟ عنوان گویای همه چیز است: چرا یک سراب با نزدیک شدن به آن ناپدید می شود؟ سوال مرتبط به این موضوع پاسخ نمی دهد. | چرا با نزدیک شدن به سراب ناپدید می شود؟ |
32491 | در 5 سال گذشته انقلابی خاموش در QFT به نام روش واحد و دامنههای حداکثر پیچ خوردگی نقض (MVH) رخ داده است که اساساً یک روش جایگزین برای به دست آوردن همان دامنههایی است که با فرمالیسمهای لاگرانژی و نمودارهای فاینمن بدون به دست آوردن شکستن بانک در زمان محاسبات ابرخوشه ای. اکنون، در مورد چرایی/چگونگی کارکرد این روش در بعد نظری، اطلاعات کمی وجود دارد. آیا چیزهای جالبی وجود دارد که ممکن است از این در حوزه نظری حاصل شود، یا اتفاقاً یک ابزار محاسبه بسیار راحت است؟ بینش اصلی که وجود این هویت ها به ما می دهد چیست؟ اگر احساس میکنید که خلاصهای از وضعیت هنر تنها چیزی است که در حال حاضر میتوان ارائه کرد، بهعنوان پاسخ آن را بیراحتی بیان کنید. | دامنه های MVH و روش واحد |
104649 | در اطلاعات کوانتومی میتوانیم از فوتونها برای بیتهای کوانتومی (کیوبیت) استفاده کنیم. آنچه من اغلب می خوانم این است که هر فوتون می تواند یک واحد اطلاعات را حمل کند، یعنی با استفاده از حالت قطبش یک فوتون. من دو سوال دارم: 1) در این مقاله خواندم که امکان ارسال 1.63 بیت اطلاعات برای هر فوتون وجود دارد، این به چه معناست؟ http://www.newscientist.com/article/dn13522-twisting-light-packs-more- information-into-one-photon.html#.Uy1cKBx22QE 2) اگر بتوانم یک حالت فوتون را به عنوان حاصل ضرب تانسور آن بگیرم حالت پلاریزاسیون و حالت تکانه زاویهای مداری آن (میتوانیم یک حالت فرکانس نیز اضافه کنیم)، آیا میتوانم بگویم که من 2 (یا 3) را ارسال میکنم. کیوبیت اطلاعات در یک فوتون واحد؟ متشکرم | اطلاعات حمل شده توسط تک فوتون |
74916 | در حال حاضر روی موضوع تورم کار می کنم. به نظر می رسد که در مرحله تورم، جهان هستی را می توان فضای دی سیتر توصیف کرد. در چنین فضایی، تمام دیفئومورفیسم های فضازمان حفظ می شوند. (این چیزی است که من واقعاً نمی فهمم، اما به خواندن آن ادامه می دهم، بنابراین فعلاً به آن اعتراف می کنم.) اکنون، می خوانم که، برای اینکه به جهان FLRW که امروز می شناسیم، دیفرمورفیسم های زمانی شکسته شده و بنابراین وجود دارد. یک بوزون گلدستون مرتبط با شکستن این تقارن. همچنین در جای دیگری خواندم که این تقارن شکسته مربوط به میدان تورم نیست، بلکه مربوط به فیلد نوسان $\delta \phi$ است که به صورت $\phi(x,t) = \overline{\phi_0} (t) تعریف شده است. + \delta \phi (x,t)$. * بوزون گلدستون چیست؟ این میدان تورم نیست... * آیا منطقی است که بگوییم فقط تفاوت های زمان شکسته می شوند، زیرا مختصات مکان و زمان به وضوح از هم جدا نیستند؟ میدانم که فیلد پسزمینه $\overline{\phi_0}$ یک ساعت نشان میدهد، اما هنوز گیج هستم. * چرا FLRW تحت اختلاف زمان ثابت نیست؟ به دلیل تکامل $a(t)$ ? * من فکر کردم که برای اعمال قضیه گلدستون، تقارن شکسته باید پیوسته باشد. وقتی از اختلاف زمان شکسته صحبت می کنیم، آیا تقارن پیوسته است؟ (شاید چون فقط تغییر در زمان است؟) ببخشید اگر واضح نیست، همانطور که می بینید من در مورد این موضوع گیج شده ام. با تشکر از هر کسی که می تواند پاسخی حتی جزئی بدهد. ویرایش: یافت شده در 0905.3746، بخش 2. > در تورم یک ساعت فیزیکی وجود دارد که زمان پایان تورم را کنترل می کند. > این بدان معنی است که ترجمه های زمانی به طور خود به خود شکسته می شوند، و > بنابراین یک بوزون گلدستون مرتبط با شکستن این تقارن وجود دارد. > طبق معمول، لاگرانژ این بوزون گلدستون به شدت توسط > تقارن های مسئله محدود می شود، در این مورد این واقعیت که فضازمان > تقریباً فضای سیتر است، به این معنا که $|\dot{H}| / H^2 \ll 1$. > بوزون گلدستون، که میتوانیم آن را $\pi$ بنامیم، در مدلهای استاندارد تورم که توسط یک میدان اسکالر هدایت میشود، میتوان آن را معادل > اختلالات در میدان اسکالر $\delta \phi$ در نظر گرفت. من معتقدم که حداقل برای اولین سوال من، چیزها را کمی واضح تر می کند. | شکستن دیفرمورفیسم های زمانی در تورم |
104642 | ما آزمایشی در مورد القای مغناطیسی داشتیم. ما کشف کردیم که با افزایش تعداد سیم پیچ ها، ولتاژ و جریان القایی افزایش می یابد. اما میپرسم اگر سیمپیچ را به هم ریخته باشم یا سیمپیچ را فقط در یک حلقه درست کنم، آیا روی جریان و ولتاژ القایی تأثیر میگذارد؟ من این را پرسیدم زیرا فقط یک نوع سیم پیچی در کتابها می بینم. آن همیشه لوله مانند است. همچنین آیا لوله در القای مغناطیسی سیم پیچی محسوب می شود؟ و آیا سطح مقطع سیم بر القای مغناطیسی تأثیر می گذارد؟ امیدوارم سوال من را متوجه شده باشید. ممنون :) | آیا نحوه ساخت سیم پیچ بر القای مغناطیسی تأثیر می گذارد؟ |
16800 | همانطور که راندمان انرژی حرارتی یا بادی PV با گذشت زمان (از زمان تقسیط) کاهش می یابد. آیا مدل ریاضی وجود دارد که رابطه آن را با زمان نشان دهد؟ یعنی کاهش خطی یا تابع دیگری از زمان. من باید از نتیجه این در تحقیقاتم در مورد بازار انرژی استفاده کنم. | مدلسازی ریاضی برای بهره وری فناوری حرارتی PV |
104640 | من از قانون گاز ایده آل «PV = nRT» استفاده کردم که در آن P فشار گاز است. n = 40.7 مول R ثابت گاز ایده آل یا جهانی است که برابر با حاصلضرب ثابت بولتزمن و ثابت آووگادرو است. R = 8.3145 T دمای گاز است T = 298.15 K **کار نادرست بریده شده** **UPDATE** آن را فهمید. من از برخی از کارهایی که در اینجا یافت شد استفاده کردم: http://www.newton.dep.anl.gov/askasci/phy99/phy99471.htm و سپس از قانون گاز ایده آل در برابر پاسخ او برای استخراج حجم 266 گالن استفاده کردم و سپس از چگالی استفاده کردم. = جرم / حجم در برابر پاسخ او و نتایج مشابهی به دست آورد تا مطمئن شوید که 266 گالن در SATP صحیح است **به روز رسانی 2:** اینجا یک ماشین حساب مخصوص این مشکل است http://keyvanfatehi.com/balloon شما می توانید کد منبع را در اینجا پیدا کنید: https://github.com/keyvanfatehi/balloon از https://www.npmjs.org/package/gas استفاده می کند - density-calculator و https://www.npmjs.org/package/archimedes-principle | چه حجمی از هلیوم در فشار و دمای محیط استاندارد برای بلند کردن یک کیلوگرم جرم لازم است؟ |
116748 |  من در درک مفهوم گردابی مشکل دارم. در بالا تصویری از عنصر سیال تحت تغییر شکل (چرخشی) وجود دارد. فرض کنید حرکت عمودی را نادیده می گیریم، که $\frac {\partial {v}}{\partial x} = 0$ است. که می توان آن را در لایه مرزی نزدیک به یک صفحه تخت در نظر گرفت. جریان را تراکم ناپذیر و ثابت فرض کنید. اکنون متن می گوید که حرکت بالا عنصر سیال را می چرخاند. مشکلی که من با آن روبرو هستم این است که بعد از مدتی $\Delta \theta_1$ بزرگتر، بزرگتر می شود، ... چه اتفاقی می افتد پس از مدت زمان کافی. این خود به خط مستقیم همگرا می شود (تقریبا). بنابراین تمام چرخش ها پس از مدتی متوقف می شوند. اما می دانیم که چرخش ها ادامه خواهند داشت. سوال من این است که اگر تصویر بالا به شکلی باشد که انجام می شود، پس از مدت طولانی تمام عنصر سیال یک خط مستقیم خواهد بود، پس چگونه چرخش در سیال ادامه خواهد داشت. **توجه:** ممکن است بگویید که رفتن به آن خط مجانبی $t \تا \infty$ زمان می برد. اما سپس چرخش کند می شود. اما این آزمایش را انجام دهید. فرض کنید یک جریان آرام در امتداد یک صفحه صاف داریم و ناحیه نزدیک به صفحه صاف (لایه مرزی) را در نظر بگیرید. حال اگر یک گرداب سنج را در لایه مرزی قرار دهید، می توانید ببینید که متر با سرعت زاویه ای یکنواخت (تقریبا) در حال چرخش است. بنابراین عنصر سیال به نوعی سرعت زاویه ای خود را حفظ می کند. لعنتی من کجا اشتباه میکنم...؟ این داره منو میکشه! | گرداب - پارادوکس |
105515 | در بخش 16.3 واینبرگ، او پتانسیل موثر 1PI را به عنوان حداقل مقدار انتظاری چگالی انرژی تحت برخی محدودیت ها تفسیر می کند. آرگومان اصلی \begin{equation} \langle {\rm VAC,out}|{\rm VAC,in}\rangle_J=\exp\left(-iE[\mathcal{J}]T\right) \end{ معادله} با قضیه آدیاباتیک، تا زمانی که جریان خارجی $\mathcal{J}$ به آرامی از صفر به یک مقدار معین روشن شود و برای مدت طولانی در آن مقدار باقی بماند $T$ (بنابراین می توانیم فاز احتمالی بری را نادیده بگیریم)، $E[\mathcal{J}]$ انرژی حالت پایه سیستم در حضور جریان خارجی $\mathcal{J}$ است. با این حال، چرا به استدلال روشن شدن آدیاباتیک نیاز داریم؟ ما می توانیم به سادگی $E[\mathcal{J}]$ را به عنوان انرژی حالت پایه سیستم در حضور جریان خارجی $\mathcal{J}$ بدون اشاره به حالتی که جریان خارجی صفر است، تعریف کنیم. علاوه بر این، قضیه آدیاباتیک را نمی توان در صورت وجود تقاطع تراز به کار برد، که به نظر می رسد استدلال روشن شدن آدیاباتیک نه تنها ضروری نیست، بلکه مشکل ساز است. | تفسیر انرژی پتانسیل موثر 1PI در وینبرگ 16.3: آیا روشن کردن جریان آدیاباتیک ضروری است؟ |
91673 | داشتم میرایی تشعشع و پراکندگی نور از سخنرانی های فاینمن در مورد فیزیک را می خواندم. گزیده های زیر از فصل 32، جلد اول > این مقاومت در برابر تشعشع به دلیل چیست؟ اجازه دهید یک مثال ساده بیاوریم: اجازه دهید > بگوییم که جریان ها در یک آنتن بالا و پایین می روند. در می یابیم که اگر قرار است آنتن انرژی بتابد باید > کار کنیم ..... با چه نیرویی این کار را انجام می دهیم؟ سپس ادامه می دهد که این مشکل در مورد چنین آنتن هایی حل می شود (میدان بارها در یک قسمت آنتن نیرویی روی بارها ایجاد می کند) اما برای بارهای نقطه ای یا الکترون ها نه. او توضیحی منسوخ بر اساس اندازه محدود و ساختار داخلی یک الکترون ارائه میکند، اما ادامه میدهد که نادرست است، و از این رو این سؤال بیپاسخ است. ** اکنون با دانستن اینکه این کتاب عالی در سال 1964 منتشر شده است، آیا ایده های مکانیک کوانتومی مدرن این مشکل را برای یک الکترون حل کرده است؟** | علت مقاومت در برابر اشعه |
134965 | من در حال کار بر روی مشکلی هستم که باید یک مشکل ساده باشد (مسئله مکانیک کلاسیک تیلور 6.23. نه تکلیف.)، اما در آشتی دادن راههای متعددی که میتوان با آن مقابله کرد، مشکل دارم. > هواپیمایی که سرعت آن $v_0$ است، باید از شهر $\mathcal{O}$ (در > مبدا) به شهر $P$، که فاصله $D$ به سمت شرق است، پرواز کند. یک برش باد ملایم > ثابت وجود دارد، به طوری که $v_{\text{wind}}=Vy \hat{x}$، که در آن $x$ و $y$ > به ترتیب شرق و شمال اندازهگیری میشوند. مسیر $y(x)$ را که هواپیما > باید دنبال کند تا زمان پرواز خود را به حداقل برساند، به شرح زیر بیابید: (الف) سرعت زمینی > هواپیما را بر حسب $v_0$، $V$، $\varphi$ بیابید. زاویه ای که طی آن > هواپیما به سمت شمال شرق می رود)، و موقعیت هواپیما. (ب) زمان پرواز را به عنوان یک انتگرال از شکل $\int_{0}^D f > \mathrm{d}x$ یادداشت کنید. نشان دهید که اگر فرض کنیم $y'$ و $\varphi$ هر دو > کوچک باقی بمانند (همانطور که مطمئناً اگر سرعت باد خیلی زیاد نباشد منطقی است)، سپس > انتگرال f به شکل تقریبی $f =\frac{1 میآید. + > \frac{1}{2}y'^2}{1+ky}$ (برابر یک ثابت غیر جالب) که در آن $k = V > /v_0$. (مشکل چیزهای بیشتری وجود دارد اما این قسمتی است که من به آن علاقه دارم) چندین راه حل آنلاین وجود دارد (یکی، دیگری) اما من از روش دیگری استفاده کردم و نمی توانم با استفاده از آن به همان تقریب دست پیدا کنم. سرعت زمین $(vy+v_0 \cos(\varphi),v_0 \sin(\varphi))=(\dot{x},\dot{y})$ است. روش مورد استفاده در راه حل های پیوندی نوشتن است، جایی که $s$ طول قوس منحنی $y(x)$، $$\int dt=\int \frac{ds}{dx} \left(\frac است. {ds}{dt}\right)^{-1} dx=\int \frac{\sqrt{1+y'^2}}{\sqrt{(vy+v_0\cos(\varphi))^2+v_0^2\sin^2(\varphi)}} dx$$ سپس آنها بنویسید $\sqrt{1+y'^2}\approx 1+\frac{1}{2}y'^2$, $\cos(\varphi)\حدود 1$، و $\sin(\varphi)\تقریبا 0$ برای بدست آوردن تقریب (با $k=v/v_0$) $$\int dt=\int \frac{1}{v_0} \frac{1+\frac{ 1}{2}y'^2}{1+ky} dx$$ اما من مشکل را به این شکل انجام ندادم. نوشتم $$\int dt=\int \frac{1}{\dot{x}}dx=\int\frac{1}{vy+v_0\cos(\varphi)}dx$$ میتوانید $\ را حذف کنید cos(\varphi)$ از معادله با توجه به: $$y'=\frac{dy}{dx}=\frac{\dot{y}}{\dot{x}}=\frac{v_0\sin(\varphi)}{vy+v_0\cos(\ varphi)}=\frac{\sqrt{1-\cos^2(\varphi)}}{ky+\cos(\varphi)}$$ مربع کردن/ساده کردن/حل درجه دوم فرمولی برای $\cos(\varphi)$ بر حسب $y'$ و $y$ به شما می دهد، که با استفاده از آن می بینید که $$vy+v_0\cos(\varphi)=v_0 \frac{ky+ \sqrt{1+y'^2-y'^2 y^2 k^2}}{1+y'^2}$$ اگر بگویید که ریشه مربع است $\تقریبا 1$ (که به نظر من به اندازه تقریب کسینوس/سینوس در پاسخ رسمی قابل توجیه است)، سپس دریافت می کنید: $$\int dt=\int \frac{1}{v_0} \frac{ 1+y'^2}{1+ky} dx$$ به جز ضریب یک نیمه! بدتر از آن، اگر یک بسط سری تیلور را روی عبارت دقیق ریشه انجام دهید (به طوری که واقعاً بتوانید روی یک $+O(y'^4)$ روی فرمول تقریبی تثبیت کنید)، دریافت خواهید کرد: $$\int dt =\int \frac{1}{v_0} \left(\frac{1}{1+ky}+\frac{y'^2}{2}\right) dx$$ آیا اینها فقط نمونه هایی از ممکن است زمانی اتفاق بیفتد که با تقریب ها خیلی آرام هستید، یا اتفاق بدتری اینجا می افتد؟ این باعث می شود که این یک نوع مشکل ضعیف به نظر برسد. | چگونه می توان این دو تقریب را با هم تطبیق داد؟ |
4831 | اهرمی به اندازه کافی بلند و تکیه گاه به من بدهید تا بتوانم آن را روی آن قرار دهم و من دنیا را به حرکت در خواهم آورد. > -ارشمیدس آن اهرم چقدر باید باشد؟ به این معنا که اگر یک انسان با اندازه متوسط در طرف دیگر اهرم بنشیند، برای بلند کردن کرهای به جرم زمین چقدر روی زمین به یک اهرم نیاز است؟ | یک اهرم برای حرکت سیاره زمین چقدر باید باشد؟ |
116749 | همانطور که می دانیم، نوترینو $\nu_{\alpha}$ با طعم $\alpha=e,\mu,\tau$ ترکیبی خطی از حالت های ویژه جرمی است: $$ |\nu_{\alpha}\rangle=\sum_iU_ {\alpha i}|\nu_i\rangle,\quad i=1,2,3 $$ که در آن انتشار حالتهای ویژه جرمی است $|\nu_i\rangle$ را می توان با راه حل های موج صفحه توصیف کرد: $$ |\nu_{i}(t)\rangle = e^{ -i ( E_{i} t - \vec{p}_{i} \cdot \vec{x}) } |\nu_{i}(0)\rangle. $$ فرض کنید که $t=T$ و $|\vec{x}|=L$. سپس ضریب فاز را می توان با $$ \begin{split} E_iT-p_iL &= E_i\frac{L}{\sqrt{1-m_i^2/E_i^2}}-\sqrt{E_i^2-m_i ارائه کرد ^2}L \\\ &=E_iL\left(1+\frac{m_i^2}{2E_i^2}\right)-E_iL\left(1-\frac{m_i^2}{2E_i^2}\right) +\mathcal{O }\left(\frac{m_i^4}{E_i^3}\right) \\\ &=\frac{m_i^2L}{E_i}+\mathcal{O}\left(\frac{m_i^4}{E_i^3}\right) \end{split} $$ اما، این نتیجه صحیح نیست . نوسان نوترینو artilce در ویکی پدیا می گوید که $$ |\nu_{i}(L)\rangle = e^{ -i m_{i}^2 L/2E }|\nu_{i}(0)\ranngle $$ که در ضریب 1/2 دلار متفاوت است. من نمی توانم بفهمم که اشتقاق من در بالا چه مشکلی دارد (شاید فرمول بازه زمانی $T$ درست نباشد، اما مطمئن نیستم). هر گونه کمکی بسیار قدردانی می شود. | استخراج ضریب فاز نوسان نوترینو |
105512 | این احتمالاً یک سؤال بسیار ساختگی است، اما من به تنهایی قادر به حل آن نیستم. با توجه به اینکه شعاع یونهای $Li^+$ 76 پیکومتر و شعاع $F^-$ 133 pm است، انتظار دارم اندازه یک سلول مکعبی فلوراید لیتیوم 76+133=209 پیکومتر باشد. اما، طبق ویکی پدیا، ثابت شبکه LiF 403 pm است. چرا؟ من باید از طول پیوندهای یونی مختلف بدانم، اما (به جز رایج ترین ترکیبات) گوگل چندان مفید نبوده است. آیا راهی برای محاسبه آنها از روی شعاع یونی وجود دارد؟ اگر نه، کجا می توانم لیستی از ثابت های شبکه کریستال های مکعبی را پیدا کنم؟ | چگونه می توانم ثابت شبکه نمک را بدست بیاورم؟ |
104641 | ریزش گرداب به دلیل جدا شدن جریان رخ می دهد. مثال معمولی برای پی نوسانی پشت یک استوانه است و فرکانس مربوط به اندازه جسم دارد. می خواهم بدانم، اگر یک جسم طولانی مانند زیردریایی/قطار در حال حرکت در یک سیال باشد، جدا شدن (کوچک) جریان در جلوی جسم باعث ایجاد گرداب ها می شود و قبل از جدا شدن دوباره در امتداد بدن حرکت می کند. انتهای جسم؟ یعنی آیا این گرداب ها فرکانس ثابتی نسبت به هندسه دارند تا آنها را از تلاطم لایه مرزی عمومی متمایز کند.  من یک جستجوی ادبیات انجام داده ام، و نمی توانم پاسخ این سوال را پیدا کنم. فقط اظهار نظر مکرر که رفتار آشفته در مقیاس های بزرگتر تابعی قوی از هندسه جریان و پارامترهای جریان ناخالص است$^1$. من همچنین به سؤال نوسانات فشار دیوار در یک پله رو به جلو $^2$ نگاه کرده ام، اما نتایج معمولاً از نظر همبستگی و همبستگی متقاطع دامنه فرکانس (مثلاً مدل Corcos $^3$) و دان ارائه می شوند. به سوال وابسته به زمان من پاسخ نده علاوه بر این، این مقاله $^4$ نشان می دهد که یک شبیه سازی عددی را انجام می دهد که به نظر می رسد نشان می دهد که پاسخ **بله ** است، با این حال رابطه بین فرکانس ریزش در این نوع هندسه برای من نامشخص است.  1. Robinson, Stephen K. حرکات منسجم در لایه مرزی آشفته. بررسی سالانه مکانیک سیالات 23.1 (1991): 601-639. 2. Largeau، J. F. و V. Moriniere. نوسانات فشار دیوار و توپولوژی در جریان های جدا شده در یک پله رو به جلو. آزمایش در مایعات 42.1 (2007): 21-40. 3. Corcos, G. M. Resolution of pressure in turbulence. مجله انجمن آکوستیک آمریکا 35.2 (2005): 192-199. 4. برونو، چارلز هانری، پاتریک گیلیرون و ایرج مرتضوی. کنترل غیرفعال اطراف بدنه احمد پشت مربعی دوبعدی با استفاده از دستگاه های متخلخل. مجله مهندسی سیالات 130.6 (2008): 061101. | آیا ریختن گرداب در امتداد سطح یک جسم وجود دارد؟ |
32494 | زمان یک طرفه می گذرد... علت اثر می آفریند. آیا انبساط جهان همچنین می تواند باعث انبساط فضا-زمان به روشی مشابه شود؟... و اگر چنین است، آیا این پدیده جهت یک طرفه زمان را توضیح می دهد؟ من مقاله ای در مورد EST (تئوری فضا-زمان بسط) خواندم که به نظر می رسید این موضوع را تأیید می کند. | گسترش فضا زمان (EST) و جریان یک جهته زمان؟ |
63869 | مکانیک کوانتومی از کجا آمده است؟ اگر ثابت شود که نظریه ریسمان نظریه کوانتومی گرانش درستی است اما نمی تواند توضیح دهد که مکانیک کوانتومی از کجا آمده است، آیا هنوز هم می توانیم آن را نظریه همه چیز بدانیم؟ آیا میتوانیم نظریهای را کشف کنیم که واقعیت را به این معنا توضیح دهد که هیچ چیز (در اصل) بدون توضیح باقی نمیماند؟ منشا مکانیک کوانتومی برای من مرموز است، می دانم که حالات کوانتومی در فضای هیلبرت زندگی می کنند و از قانون قطعی تکامل پیروی می کنند و ما فقط یک الگوریتم محاسبه احتمالات داریم اما همه اینها بسیار مرموز به نظر می رسد. من می خواهم دلیل مکانیک کوانتومی را نه تنها نحوه محاسبه را بفهمم. آیا فکر می کنید هر نظریه ای که ادعا می کند TOE است باید به این سؤالات بپردازد؟ | مکانیک کوانتومی از کجا آمده است؟ |
104644 | اگر تابش EM وجود داشته باشد، آیا همیشه تبادل حرارتی بین موج و محیط اطراف آن وجود خواهد داشت؟ اگر یک لامپ بسیار کم مصرف دارید که تمام انرژی دریافتی خود را به نور مرئی تبدیل می کند، آیا باز هم لامپ شیشه ای را گرم می کند؟ منشا این سوال یک معما است: > _تو در یک زیرزمین هستی. شما نمی توانید طبقه بالا را ببینید. شما سه کلید > چراغ در زیرزمین و سه لامپ در طبقه بالا دارید، اما نمی دانید کدام سوئیچ کدام لامپ را کنترل می کند. سوئیچ ها را به هر نحوی اصلاح کنید، > اما فقط یک بار می توانید به بررسی لامپ ها بروید. هنگامی که لامپ ها را بررسی می کنید، باید فوراً بدانید که کدام سوئیچ کدام لامپ را کنترل می کند._ > > _راه حل این است که کلید را برای مدت طولانی روشن کنید تا لامپ مربوطه گرم شود، سپس لامپ دوم را روشن کنید. لامپ ها روشن > و HOT، روشن و سرد و خاموش خواهند بود. از این اطلاعات می توان برای یافتن کلیدهای > مربوطه استفاده کرد. این در مورد لامپ های رشته ای که به خاطر انرژی ناکارآمد شناخته می شوند صادق است و بیشتر انرژی دریافتی را به جای نور به گرما تبدیل می کند. اگر من یک لامپ فوق العاده کم مصرف داشته باشم، آیا این لامپ همچنان کار می کند؟ | تابش و گرما EM |
18437 | مرور مطالب قدیمی که سالها پیش یاد گرفتم، و به سختی میتوانم ذهنم را در مورد روابط در گرفتن تصاویر از یک دوربین دوباره بپیچم. سناریویی را تصور کنید که دوربین روی زمین قرار گرفته است (به طور بالقوه در برخی از زاویه ها بالا رفته است). اندازه سنسور «3.6 در 4.8 میلیمتر»، وضوح «640 x 480 px»، یک شی با ارتفاع 10 سانتیمتر داریم که میخواهیم در تصویر «50 px» باشد. ما فاصله کانونی «3 میلی متر» داریم و تصویر در فاصله 1 متری است. چگونه زاویه ای را که دوربین باید در آن قرار گیرد تا با این ویژگی ها عکس بگیرد را تعیین کنیم؟ | چگونه می توان با توجه به پارامترهای دوربین، زاویه ای را که دوربین باید در آن باشد برای تصویربرداری از یک صحنه دلخواه تعیین کرد؟ |
79013 | با خواندن گرانش و کیهان شناسی واینبرگ با جمله عملگر مشتق جزئی $\partial/\partial x^\mu$ یک بردار کوواریانت یا به عبارت دیگر یک شکل 1 است... مواجه شدم (p.115). , معادله بالا (4.11.8)) حال، بخشی از $T^*M$ را یک فیلد هم بردار یا یک شکل 1 می نامند. عناصر $T^*_pM$ را بردارهای مماس می نامند. در کتابهایی درباره هندسه دیفرانسیل خواندم که بردارهای CO مماس را بردارهای کوواریانت میگویند. چگونه باید نقل قول از کتاب واینبرگ را بفهمم؟ | بردارهای کوواریانت و متضاد |
52936 | من نمی توانم دقیقاً یک هویت ردیابی را که در ضمیمه کتاب QFT پسکین و شرودر آمده است را اثبات کنم. کسی میتونه کمکم کنه؟ قضیه [پیوست A.4 eqn (A.28)] می گوید که ترتیب ماتریس های $\gamma$ در داخل یک ردیابی را می توان معکوس کرد: $$\text{tr}(\gamma^\mu\gamma^\nu\gamma^\rho\gamma^\sigma\cdots)=\text{tr}(\cdots\gamma^\sigma\gamma^\rho \gamma^\nu\gamma^\mu)$$ کسی میتونه در مورد این چیز بی اهمیت به من کمک کنه...؟ | قضیه ردیابی دیراک |
127851 | من در حال مطالعه نسبیت خاص هستم و سعی می کنم مشکل کوچک زیر را که برای من پیش آمد کشف کنم: یک ناظر، خلبان یک سفینه فضایی که به سمت یا از زمین در v = 0.8c پرواز می کند، در حال مشاهده زمین از سفینه فضایی خود است. او هر 45 روز یک بار ماه را مشاهده می کند که 1.667 برابر کندتر از دوره ای که از زمین دیده می شود، به دور زمین می گردد. او همچنین مشاهده کرد که جرم زمین 1.667 برابر بیشتر از آن چیزی است که برای یک انسان روی زمین به نظر می رسد. با این حال، آیا این بدان معنا نیست که ماه باید سریعتر از حد معمول به دور زمین بچرخد، نه کندتر؟ راه حل این مشکل چیست؟ | دوره مداری ماه همانطور که از یک سفینه فضایی که با دمای 0.8 درجه سانتیگراد در حال حرکت است دیده می شود |
67756 | آیا وقتی یک جسم کوانتومی را مشاهده می کنیم به یک نقطه فرو می ریزد؟ یا اینکه به یک موج کوچکتر از منطقه که خارج از محدوده دقت ما است فرو می ریزد؟ روده من دومی را به من می گوید. | فروپاشی کوانتومی |
52849 | مشکلی که من روی آن کار می کنم این است، در شکل زیر، نقطه ای (غیر از بی نهایت) را تعیین کنید که میدان الکتریکی در آن صفر است. C$) در اینجا توضیح کوچکی است که نویسنده من در مورد این مشکل ارائه می دهد: هر ذره باردار میدانی تولید می کند که دورتر ضعیف تر می شود، بنابراین میدان **خالی به دلیل هر دو بار شارژ** به صفر نزدیک می شود. فاصله در هر جهتی به سمت بی نهایت می رود میدان بار مثبت $q_2$ به صورت شعاعی دور از محل خود است در امتداد خطوط مختلف در هر نقطه از صفحه به جز نقاطی در امتداد خطی که ذرات را به هم وصل می کنند، نمی توانند به صفر اضافه شوند، مگر در جایی در امتداد این خط.** در سمت راست بار مثبت در این خط، میدان ها در جهت مخالف هستند، اما میدان از قدر بزرگتر بار مثبت غالب است. در بین دو ذره، میدان ها در یک راستا هستند و با هم جمع می شوند. در سمت چپ بار منفی، فیلدها در جهت مخالف هستند و در نقطه ای به صفر اضافه می شوند به طوری که $E = E_1 + E_2 = 0 $. برای انتخاب اول، آیا آنها می گویند که ذرات با هم یک میدان ایجاد می کنند؟ چطور اینطور است؟ در مورد انتخاب دوم، راستش نمی دانم چه می گوید. همچنین، می دانم که نیروی الکتریکی که دو ذره به یکدیگر وارد می کنند، از نظر بزرگی برابر و مخالف هستند، اما میدان های الکتریکی برابر و مخالف نیستند. بنابراین، وقتی متوجه شدم که فاصله بین دو ذره که در آن دو میدان الکتریکی برابر و مخالف هستند و آنها خنثی می شوند، از نظر فیزیکی چه اتفاقی می افتد؟ این که میدان های الکتریکی یکدیگر را خنثی کنند به چه معناست؟ | میدان های الکتریکی |
65980 | پس از پیشنهاد Maldacena (AdS/CFT)، تلاشهای زیادی برای کشف دوگانه جاذبه انواع مختلف CFT صورت گرفته است. کلبانوف و پولیاکوف یکی از این مکاتبات را در اینجا انجام دادند. ادعا این است: بخش منفرد مدل بحرانی $O(N)$ با اندرکنش $(\phi^{a}\phi^{a})^{2}$ دوگانه به نظریه حداقل بوزونی در $ است. AdS_4$. البته، ما باید حد بزرگ $N$ را بگیریم. سادهترین نظریه تغییر ناپذیر $O(N)$ (رایگان، بدون تعامل) این است: \begin{معادله*} S= \frac{1}{2}\int d^3 x \sum_{a=1}^{ N}(\partial_{\mu}\phi^{a})^{2} \end{معادله*} چگونه می توانم جریان های ذخیره شده را در این نظریه استخراج کنم؟ $\phi^{a}$ فیلدهای برداری مولفه $N$ هستند و فیلدهای ماتریسی $N \times N$ نیستند. | جریان های حفاظت شده در نظریه های اسپین بالاتر |
30989 | گرانش کوانتومی یک نظریه سنج با تقارن سنج دیفرومورفیسم فضازمان است. احتمالاً وضعیت کوانتومی جهان ما تحت دیفرمورفیسمهای فضازمان، از جمله دیفرمورفیسمهای زمانمانند، تغییرناپذیر است. اما من معتقدم که این دیفرمورفیسم ها نیازی به تأثیرگذاری بر مرزهای همسان فضازمان ندارند. اصل آنتروپیک شکلی از پسانتخاب در یک حالت کوانتومی است و معیارهای پسانتخابی باید تغییرناپذیر گیج باشند، در غیر این صورت، ما به یک حالت کوانتومی میرسیم که گیج ثابت نیست. اگر پسانتخاب انسان در «توده» «محدود» فضازمان اتفاق بیفتد، آیا میتوان آن را تحت دیفرمورفیسمهای زمانمانند تغییرناپذیر کرد؟ در غیر این صورت، پسانتخاب فقط میتواند در مرزهای منسجم رخ دهد. اگر این پسانتخاب در انفجار بزرگ اتفاق نیفتد (که به نظر میرسد کل موضوع پسانتخاب را مطرح میکند --- انتخاب روی _current observations_)، آیا این بدان معناست که تنها پسانتخاب ثابت در وضعیتی است که در آینده تعریف شده است. مرز منسجم؟ تا آنجا که من می توانم ببینم، تنها شکل اصل آنتروپیک که با آن سازگار است، اصل نهایی انسان دوستی تیپلر و بارو است. این ادعاهایی را مطرح می کند که زندگی هوشمند باید برای همیشه ادامه داشته باشد، و پیش بینی های به ظاهر عجیب دیگر. آیا این نوع پسانتخاب توسط تغییر ناپذیری دیفئومورفیسم مورد نیاز است؟ | آیا تنها اصل آنتروپیک تغییر ناپذیر دیفئومورفیسم، اصل انسانی نهایی است؟ |
52848 | فرض کنید روی زمین در حال چرخش (نه لزوماً استوا یا قطب) ایستاده اید و ناگهان بدن شما توانایی اجتناب از عبور بی دردسر از سنگ های جامد را از دست داده است. از آنجا که چرخش زمین در سطح به طور قابل توجهی کمتر از سرعت فرار است، شما می توانید زیر سطح زمین بلغزید. اگر گرانش زمین نتیجه یک جرم نقطه مرکزی باشد، یک مدار بیضوی (بیشتر) در داخل زمین خواهید داشت. با سیاره ای با چگالی ثابت، گرانشی که در زیر زمین احساس می کنید معادل ایستادن روی سطح سیاره ای با چگالی یکسان با شعاع برابر با فاصله فعلی شما از مرکز است. بنابراین به طور موثر، با سقوط، جاذبه ای که تجربه می کنید کاهش می یابد. 1. شکل مسیر چگونه خواهد بود؟ 2. چقدر به مرکز نزدیک می شوید؟ 3. چه مدت طول می کشد تا مدار شما را به سطح زمین بازگرداند (با فرض اینکه هیچ تلفاتی نداشته باشید و سیاره ای ثابت داشته باشید)؟ 4. از قرار گرفتن سیاره در مدار اطراف یک ستاره چه عوارضی به وجود می آید؟ 5. امتیازهای جایزه برای یافتن دو مکان شناخته شده روی زمین که می توانید با استفاده از این روش بین آنها در یک مدار سفر کنید. | سقوط از طریق زمین در حال چرخش |
99158 | مشکل این است: > یک کره با شعاع R در مرکز مبدا است، یک استوانه بی نهایت با > شعاع R محور خود را در امتداد محور z دارد، و یک دال نامحدود با ضخامت > 2R بین صفحات z=−R و z= قرار دارد. آر. چگالی حجمی یکنواخت > این اجسام به ترتیب ρ1، ρ2 و ρ3 است. اجسام بر روی هم قرار می گیرند. چگالی ها در جایی که اجسام با هم همپوشانی دارند اضافه می کنند. > > چگونه باید سه چگالی با هم مرتبط شوند تا میدان الکتریکی در همه جا در سراسر حجم کره صفر باشد؟ به نظر شما نسبتها > $\frac{\rho_{1}}{\rho_{2}}$, $\frac{\rho_{1}}{\rho_{2}}$ و > $\frac{1} چیست؟ \rho_{1}}{\rho_{2}}$ برابرند؟ > > نکته: یک عبارت برداری برای فیلد داخل هر شی پیدا کنید و سپس > از برهم نهی استفاده کنید.  روشی که من به مشکل برخورد کردم: میدان های الکتریکی را پیدا کنید و آنها را تا 0 جمع کنید. رابطه بین چگالی بار را بیابید. برای این کار از قانون گاوس استفاده کردم. من منطقه (کره) را محدود کردم و این به من $E_{sphere} = \frac{\rho_{1}R}{3\epsilon_{o}}$ میدهد. با این حال، از آنجایی که منطقه مورد نظر من کره است، از همان سطح مرزی برای استوانه و دال و همچنین معادلات $E_{cylinder} = \frac{\rho_{2}R}{3\epsilon_{ استفاده کردم. o}}$ و $E_{slab} = \frac{\rho_{3}R}{3\epsilon_{o}}$ سپس، از $E_{net} = 0$, $$E_{sphere} + E_{cylinder} + E_{slab} = 0$$ که وقتی ساده شد $$\rho_{1} + \rho_{2} + \rho_{3} = 0 به دست میدهد $$ با این حال، من مطمئن نیستم که الف) کاری که تا کنون انجام داده ام صحیح است، ب) چگونه می توان از اینجا برای محاسبه نسبت تراکم شارژ اقدام کرد. هر کمکی واقعا قدردانی خواهد شد. متشکرم. | یافتن میدان الکتریکی بین سطوح همپوشانی |
18430 | بررسی اجمالی: من روی برنامهنویسی شبیهسازی کار میکنم که به «تیراندازی» اشیاء از نوع پرتابه به سایر اجسام متحرک نیاز دارد. چگونه می توانم زاویه شلیک به جسم مورد نظر را محاسبه کنم؟ جزئیات: تصور کنید جسمی از نوع تفنگ را در دست دارید که پرتابه ها را با سرعت $v_d$ در خطوط مستقیم شلیک می کند. شما با سرعت $v_p$ در زاویه $\theta_p$، در یک خط مستقیم حرکت می کنید. شی دیگری که نام آن را هدف می گذاریم، در فاصله $R$ از شما در زاویه $\theta_{tp}$ قرار دارد و در یک خط مستقیم با سرعت $v_t$ در زاویه $\theta_t$ حرکت می کند. من باید زاویه $\theta_a$ را محاسبه کنم که باید تفنگ را نشانه بگیرم تا به هدف بزنم. توجه داشته باشید که هیچ تصمیمی در مورد زمان شلیک وجود ندارد. من باید فوراً شلیک کنم، در $t=0$، بنابراین این یک محدودیت مفید اضافه می کند، اما همچنین باعث می شود که برخی از اهداف بر اساس مقادیر عددی پارامترهای ذکر شده مورد اصابت قرار نگیرند، که خوب است. هدف در حال حرکت است، بنابراین برای جبران باید آن را با شلیک خود هدایت کنید. همچنین، پرتابه سرعت شما را بیشتر از حد خود به ارث می برد، زیرا شما نیز در حال حرکت هستید، که زاویه مورد نیاز برای شلیک را بیشتر تغییر می دهد. به نظر من استراتژی باید این باشد که نقطه ای در فضا پیدا کنم که هم پرتابه و هم هدف آن را اشغال کنند. من تمام نقاط فضا را که هدف در طول مسیر خطی خود طی می کند و زمان هایی که در آن همه نقاط را می گیرد، می دانم. با این حال، از آنجایی که سرعت کل پرتابه بر اساس زاویه ای که به آن شلیک می کنید متفاوت است (به عنوان مثال، بزرگی بردار سرعت بسته به اینکه چه Theta_a تصمیم دارید به آن شلیک کنید متفاوت خواهد بود)، من مطمئن نیستم که چگونه می توانم بفهمم کجا باید شلیک کنم. شلیک کن هر گونه کمکی قدردانی خواهد شد! علاوه بر این، اگر آسان باشد، راه حلی برای هدفی که در یک مسیر دایره ای با شعاع $R$ (همان $R$ فاصله بین شما و آن است، بنابراین یک دایره کامل در اطراف شما ایجاد می کند) قابل قدردانی است! | پرتابه های تیراندازی شبیه سازی دوبعدی که سرعت اسلحه را در یک هدف متحرک به ارث می برند و در عین حال حرکت می کنند. |
51444 | دو بلوک را در نظر بگیرید، یکی روی دیگری روی میز بدون اصطکاک، با جرمهای $m_1$ و $m_2$. اصطکاک قابل ملاحظه ای بین بلوک ها وجود دارد، با ضرایب $\mu_s$ و $\mu_k$ به ترتیب برای استاتیک و جنبشی. من مشکل معمولی تعیین حداکثر نیروی افقی $F$ (مثلاً به سمت راست) را در نظر میگیرم که میتواند به بلوک بالایی اعمال شود تا دو بلوک با هم شتاب بگیرند. حل مشکل به صورت نمادین سخت نیست. اگر دو بلوک با هم حرکت کنند، شتاب آنها یکسان است و بلوک بالایی نسبت به بلوک پایینی حرکت نمی کند، بنابراین فقط اصطکاک ایستا در جریان است. در یک سیستم مختصات استاندارد (با جهتگیری $x$ به سمت راست)، مجموع نیروهای افقی برای بلوک بالا $$F-F_{sf}=m_1a$$ و برای بلوک پایین $$F_{sf}= است. m_2a$$ که در آن $F_{sf}$ نیروی اصطکاک ساکن است. حل کردن $a$ در این دو عبارت، و سپس معادل سازی آنها، $$F=\frac{(m_1+m_2)F_{sf}}{m_2}$$ به دست میآید بنابراین حداکثر چنین نیرویی زمانی حاصل میشود که $F_{ sf}$ در $\mu_s m_1g$ حداکثر شده است، بنابراین $$F_{max}=\frac{m_1}{m_2}\mu_s(m_1+m_2)g$$ من این راهحل را درک میکنم، اما از نظر مفهومی به سؤال آزاردهنده زیر پاسخی ندارم: $F_{max} $ به وضوح بزرگتر از حداکثر نیروی اصطکاک استاتیک $\mu_sm_1g$ است (زیرا $\frac{m_1+m_2}{m_2}>1$)، پس چرا اعمال نیرویی به بزرگی $F_{max}$ به بلوک بالا باعث نمیشود که اصطکاک جنبشی بر آن حاکم شود؟ این خط استدلال نشان می دهد که اعمال نیرویی به بزرگی $F$ بیشتر از $\mu_sm_1g$ باعث می شود بلوک بالایی نسبت به بلوک پایین شروع به حرکت کند (در این صورت بلوک ها دیگر با هم شتاب نمی گیرند، همانطور که در بالا ذکر شد. راه حل). از نظر مفهومی نمی توانم بگویم اینجا چه اشکالی دارد. من گمان میکنم که ربطی به دقت در مورد فریمهای مرجع داشته باشد، اما توضیح واضح بسیار قدردانی میشود. | بلوک روی مشکل بلوک، با اصطکاک |
33451 | به طور خاص، به نظر می رسد که ویلیام تامسون (کلوین) در مورد چیزهای کلیدی در فیزیک (در ابتدا اشعه ایکس، اتر، حتی امکان سنجی هوانوردی) اشتباه می کند. en.wikipedia.org/wiki/William_Thomson,_1st_Baron_Kelvin#Pronouncements_later_alter_proven_be_be_false آیا نظریاتی وجود دارد که با این ایده که باید برای تبدیل انرژی گرمایی به شکل دیگری (علت) در مقابل تفاضل حرارتی که یک اثر ثانویه است، اختلاف حرارت وجود داشته باشد، در تضاد باشد؟ من بحث هایی در مورد پتانسیل ترمیونیک دمای اتاق دیده ام (و اینکه آیا طبق تعریف به تفاوت حرارتی برای عملکرد بستگی دارد یا نه؟) jap.aip.org/resource/1/japiau/v94/i7/p4690_s1 اگر چنین باشد دستگاهی برای تبدیل گرما وجود داشت بدون اینکه تفاضل حرارتی کلاسیک عامل اصلی تبدیل باشد، چه پیامدهایی برای برگشت ناپذیری خواهد داشت؟ هنگام در نظر گرفتن اتم ها / عناصر مختلف با انرژی جنبشی یکسان در سطح اتمی، یک مخزن گرما / انرژی جنبشی کاملاً همگن به معنای کلاسیک چگونه رفتار می کند؟ آیا ممکن است که عناصر مختلف هرگز نتوانند واقعاً انرژی جنبشی یکسانی در چنین موردی داشته باشند و باعث ایجاد موقعیتی شود که بتوان برای انجام تبدیل انرژی یک بهره برداری پیدا کرد؟ یک فرضیه می تواند این باشد که مخلوط های اتمی ناهمگن علت واقعی حرکت قهوه ای هستند (مگر اینکه ثابت شده باشد که اینطور نیست). به عبارت دیگر، آیا اینطور نیست که مواد فله همگن در هر سطح انرژی جنبشی معین (گرما) رفتار قابل پیش بینی داشته باشند؟ این می تواند پیامدهایی برای تصادفی بودن جغجغه قهوه ای داشته باشد، در حالی که در واقع ماده فیزیکی به طور بالقوه می تواند به یک حرکت قابل پیش بینی (حتی اگر فقط در یک سیستم بسیار محدود، به عنوان مثال در مقیاس نانو) تعصب داشته باشد، که در آن احتمالاً تفاوت های جنبشی بسیار کوچک می تواند وجود داشته باشد. برای تولید الکتریسیته (یا حرکت مکانیکی مفید برای کار) از یک مخزن گرما، مهندسی شده و مورد بهره برداری قرار می گیرد که بیانیه کلوین را رد می کند. | تبدیل مستقیم گرما به پتانسیل / جریان الکتریکی - آیا نظریه هایی وجود دارد که با بیانیه کلوین در تضاد باشد؟ |
4837 | من در تعجب بودم که در یک قطار ساکن، برای مگسی که در حال حاضر در هوا شناور است و اصلاً حرکت نمی کند، چه اتفاقی می افتد اگر: 1. قطار شروع به شتاب گرفتن و حرکت به جلو کند. آیا مگس شناور اینرسی و رانده شدن به عقب را تجربه خواهد کرد؟ 2. اگر قطار به طور کامل تخلیه شود (بدون هوا)، آیا پرواز شناور نیز اینرسی را تجربه خواهد کرد؟ | وقتی قطار شروع به حرکت می کند برای مگسی که در هوا شناور است چه اتفاقی می افتد؟ |
104395 | چرا همان جریان $I$ در مدار سری جریان دارد اما در مورد مقاومت ها به صورت موازی اینطور نیست؟ | مدار سری با مدار موازی چه تفاوتی دارد؟ |
79838 | چندین انتقاد کلی از رئالیسم برخی از فیزیک های ترسیم شده در فیلم گرانش به ویژه در مورد مکانیک مداری انتقال از تلسکوپ فضایی هابل به ایستگاه فضایی بین المللی وجود دارد. من درک می کنم که اینها حول نیازهای انرژی برای رسیدن از مدارهای اشغال شده توسط HST به ایستگاه فضایی بین المللی متمرکز هستند، اما در جزئیات مه آلود هستند. به طور خاص، من کنجکاو هستم که شامل چه مراحلی می شود، و برای هر کدام چقدر انرژی لازم است، و اینکه آیا می توان با هر تکنولوژی عملی، منبعی را حمل کرد که بتواند انرژی کافی را تامین کند. شهود (مبهم) من، از آنچه که می توانم جمع آوری کنم، این است که شخص ابتدا باید (1) از مدار HST کند شود و شروع به سقوط به سمت ارتفاع مداری ایستگاه فضایی بین المللی کند (من هرگز نمی دانم که آیا او مدار بالاتری نیز دارد یا خیر. سرعت به هنگام سقوط) (2) به محض رسیدن به ارتفاع مداری ایستگاه فضایی بینالمللی به سرعت مداری برای مدار ایستگاه فضایی بینالمللی شتاب میدهد و سپس برای رسیدن به ارتفاع مداری ISS مانور میدهد. (3) با ایستگاه فضایی بینالمللی هماهنگ شوید و (4) جهت مطابقت با شیب مداری متفاوت آن را تغییر دهید. مراحل واقعی رسیدن از HST به ISS چیست؟ در هر مرحله چقدر انرژی لازم است؟ یک مخزن سوخت یا منبع انرژی دیگر چقدر برای تامین این انرژی لازم است؟ آیا یک انسان احتمالاً می تواند چنین منبعی را حمل کند یا از استفاده از آن جان سالم به در ببرد؟ | مراحل و الزامات انرژی برای رسیدن از HST به ISS چیست؟ |
99154 | اخیراً، من سعی کردم سرعت جریان مایعات مختلف را با استفاده از فرمول های زیر مقایسه کنم: $$P = \rho g h$$ $$ \frac{dh}{dt}\varpropto h$$ $$ \frac{dh }{dt} = -k h $$ $$ \frac{dh}{h} = -k dt $$ $$ \int \frac{dh}{h} = -k \int dt$$ $$\ln h = -k t + c$$ سوال من در اینجا این است: $k$ نشان دهنده چیست؟ آیا این یک کمیت فیزیکی مانند چگالی است؟ | k در این معادله چه چیزی را نشان می دهد؟ |
112442 | من در حال انجام آزمایشگاهی هستم که در آن گازهای مختلف را با طیف پراش آنها شناسایی می کنیم. این چیزی است که کتاب آزمایشگاه من می گوید: > طیف سنج خود را با اندازه گیری جیوه و Ne بررسی و کالیبره کنید. برای هر گاز 5 یا بیشتر خط جداگانه اندازه گیری کنید ($j=1,2...5$). برای هر خط، 4 اندازه گیری جداگانه برای $\theta$ انجام دهید و $\delta\theta$ را تخمین بزنید. محاسبه > $\lambda$، _فرض_ تفکیک پراش $d=1016$ نانومتر. اکنون > $\overline{\lambda_{j}} \pm \overline{\delta\lambda_{j}}$ را دریافت کنید. > $\lambda_{j}$ در مقابل $\lambda_{j}^{theory}$ را ترسیم کنید و بهترین تخمین خود را از > مقدار واقعی $d$ بدست آورید. من خیلی گیج شدم لطفا کمک کنید چگونه $\lambda_{j}$ در مقابل $\lambda_{j}^{نظریه}$ ترسیم کنم، و چگونه این به تعیین $d$ کمک میکند؟ | طیف نوری و گریتینگ پراش |
107606 | من به دنبال این مقاله H. A. Lorentz هستم: > _Amsterdam Proceedings_ **12** (1904) 986. (همچنین مراجعه کنید به _Arch. Neér. Sciences > Exactes et Naturelles_ **25** (1882) 363.) من نیز دیده ام آن را با استفاده از مخفف مجله Verl. استناد کرد: > Verl. 1̲2̲, 986 (1904). این چه مقاله/ژورنالی است؟ با تشکر | مقاله Lorentz's Amsterdam Proceedings 12:986 (1904)؟ |
27778 | معادلات منسجم Killing Spinor در $R\times S^3$ در امضای Minkowski \begin{equation} \nabla_\mu \epsilon=\pm \frac{i}{2}\gamma_\mu\gamma^0\gamma هستند. ^5\epsilon \end{equation} که جواب آن \begin{equation} است \epsilon=e^{ix^0\gamma^5/2}\epsilon_0 \end{equation} که در آن $\epsilon_0$ یک اسپینور ثابت است. توجه داشته باشید که ما $S^3$ را با $SU(2)$ شناسایی می کنیم و از فیلدهای بردار تغییر ناپذیر چپ $SU(2)$ به عنوان یک قاب متعارف استفاده می کنیم. برای جزئیات بیشتر، لطفاً معادله 2.20 را در مقاله زیر ببینید. http://arxiv.org/abs/hep-th/0605163v3 وقتی شاخص فوق منطبق به عنوان یک تابع پارتیشن در $S^1\times S^3$ در امضای اقلیدسی تفسیر می شود، اسپینورهای کشنده منسجم توسط Wick اصلاح می شوند. چرخش $\epsilon =e^{-x^0\gamma^5/2}\epsilon_0$ مانند زیر اوراق http://arxiv.org/pdf/1104.4482v3 http://arxiv.org/abs/1104.4470 با این حال، $\epsilon =e^{-x^0\gamma^5/2}\epsilon_0$ خوب نیست- در دایره زمانی $S^1$ تعریف شده است. این مشکل در Killing spinor در $AdS_3$ نیز رخ می دهد. متریک $AdS_3$ در امضای Minkowski را می توان به صورت \begin{equation} ds^2=-\cosh^2 \rho dt^2 + \sinh^2\rho d\phi^2+d\rho^ نوشت. 2~. \end{equation} اسپینورهای Killing در این مختصات به شکل \begin{equation} e^{\frac 12\rho\gamma_3}e^{-\frac {i }2 (\phi+ t)\gamma_1}\epsilon_0 است. \end{equation} مانند http://arxiv.org/abs/hep-th/9310194. با این حال، وقتی جنس بیضوی $Tr(-1)^Fq^{L_{0}-c/24} \overline{q}^{\overline L_{0} -\overline c/24} y^{ را در نظر بگیرید J}$، دوتایی انبوهی که E.O.M نظریه ابرگرانش را برآورده میکنند عبارتند از اقلیدسی حرارتی $AdS_3$ و خانواده آن. تبدیل $SL(2,Z)$ مانند BTZ BH. سپس، دوباره اسپینورهای Killing روی حرارت اقلیدسی $AdS_3$ به شکل \begin{equation} e^{\frac 12\rho\gamma_3}e^{(-\frac {i\phi }2 + \frac{t میشوند. }{2})\gamma_1}\epsilon_0 \end{equation} که در شرایط زمانی نیز به خوبی تعریف نشده اند دایره خود معادلات Killing Spinor محلی هستند، بنابراین آیا Spinor Killing فقط اطلاعات محلی را می داند؟ اگر چنین است، چگونه می توانید اسپینورهای کشنده در NS را از شرایط مرزی R در 2-torus تشخیص دهید؟ | آیا Killing spinors اطلاعات جهانی را می دانند؟ |
90070 | من سعی میکنم درک خود را از ناپایداری ریلی-تیلور تقویت کنم، و در نقطهای گیر کردهام که کدام سیال (کم و بیش متراکم) به سمت دیگری شتاب میگیرد. موارد شتاب یکنواخت منطقی است (مثلاً سیالات موازی صفحه تحت گرانش؛ یا شتاب گرفتن توسط پیستون)، اما درک من در پیکربندی های عجیب و غریب تر متزلزل می شود. موارد زیر را در نظر بگیرید: یک تونل باد (مانند)---بدون گرانش--- که در آن یک سیال (با چگالی $\rho_1$) در حالت سکون است، در حالی که سیال دیگر ($\rho_2$) با یک سیال در اولی دمیده می شود. سرعت ثابت از آنجا که این دو ماده با هم برخورد می کنند --- هر دو شتابی را احساس می کنند. اما از آنجایی که هیچ شتابی بین **فریم های مرجع** $\rho_1$ و $\rho_2$ وجود ندارد، چگونه می توان تشخیص داد که کدام پیکربندی پایدار است و کدام پایدار نیست؟ | وابستگی ناپایداری ریلی-تیلور به جهت شتاب |
92404 | من در ویکیپدیا دریافتم که انرژی $E$ و تکانه زاویهای $L$ یک ذره مقادیری در متریک شوارتزشیلد هستند. نوشته شده است: $$L=mr^2 \frac {d\phi} {d\tau},$$ $$E=mc^2\left(1-\frac{r_s}{r}\right)\frac {dt}{d\tau}.$$ و از متریک، این نتایج را پیدا می کند: $$\left(\frac{d\phi}{d\tau}\right)^2=\frac{L^2}{m^2r^4}$$ $$\left(\frac{dr}{d\tau}\right)^2=\frac{E^2}{m^2c^2}-\left(1-\frac{r_s}{r}\ راست)\left(c^2+\frac{L^2}{m^2r^2}\right).$$ $$\left(\frac{dt}{d\tau}\right)^2=\frac{E}{\left(1-\frac{r_s}{r}\right)mc^2}$$ من نیاز به دریافت نتایج از جمله مختصات $\theta$ دارم. بنابراین من این را امتحان کردم: $$p_\phi=mr^2 \frac {d\phi} {d\tau}\qquad\qquad p_\theta=mr^2 \frac {d\theta} {d\tau}$ $$L^2=p_\theta^2 + \sin^2\theta\ p_\phi^2.$$ $E$ یکسان است؟ $$\left(\frac{d\phi}{d\tau}\right)^2=\frac{p_\phi^2}{m^2r^4}\qquad\qquad \left(\frac{d \theta}{d\tau}\right)^2=\frac{p_\theta^2}{m^2r^4}.$$$\frac{dr}{d\tau}$ یکسان است؟ $\frac{dt}{d\tau}$ یکسان است؟ اما من مطمئن نیستم. با این حال، آیا می توان با اضافه کردن مختصات $\theta$ نتیجه مشابهی به دست آورد؟ PS: من در مورد GR مبتدی هستم، بنابراین چیزهای زیادی در مورد آن نمی دانم. | ژئودزیک شوارتزشیلد |
65988 | لطفاً برای پیشزمینه واضح نمادی که من استفاده میکنم، این سؤال را ببینید. مسئله من این است که می خواهم از قضیه ویک برای محاسبه دامنه پراکندگی مزون $\psi(p_1)\psi(p_2)\rightarrow\psi(p_1')\psi(p_2')$ استفاده کنم. من می توانم به سرعت به نقطه ای برسم که باید ارزیابی کنم: $\langle p_1',p_2'|:\psi_1^\dagger\psi_1\psi_2^\dagger\psi_2:|p_1,p_2\rangle$ در یادداشت های من، مرحله بعدی $\langle است p_1',p_2'|:\psi_1^\dagger\psi_1\psi_2^\dagger\psi_2:|p_1,p_2\rangle=\langle p_1',p_2'|\psi_1^\dagger\psi_2^\dagger|0\ rangle\langle0|\psi_1\psi_2|p_1,p_2\rangle$ جایی که به نظر می رسد ترتیب فیلدها را تغییر داده و $|0\rangle\langle0|$, $|0\rangle$ را به عنوان خلاء نظریه _آزاد درج کرده باشید. کسی می تواند توضیح دهد که این مرحله خاص چیست؟ از آن به بعد اشتقاق برای من کاملاً واضح است | محاسبه پراکندگی مزون نظریه میدان کوانتومی (نظریه اسکالر یوکاوا) |
92401 | زمین لرزه یخبندان یا سرمازدگی شبیه زلزله است با این تفاوت که به جای فعالیت تکتونیکی توسط انبساط یخ ایجاد می شود. Cryoseism ممکن است به حرکت ناگهانی یک یخچال نیز اشاره داشته باشد، اما من فقط به انبساط ترمودینامیکی که منجر به عمل انفجاری می شود علاقه مند هستم. من می خواهم یک کرایوزیسم مصنوعی در آزمایشگاه ایجاد کنم. شرایطی که به انجماد کمک می کند عبارتند از: 1. هنگامی که دما به سرعت از نقطه انجماد به زیر صفر کاهش می یابد، در اولین فصل سرد بهار. 2.) آب یک عنصر کلیدی است که باید در شن، شن و سنگ ها در طول یک سرماخوردگی نفوذ کند. 3.) کرایوسیسم معمولاً 3-4 ساعت پس از تغییر/افت قابل توجه دما رخ می دهد. 4.) برف به ندرت وجود دارد، زیرا خواص عایق بودن آن در واقع مانع از تغییرات سریع دما می شود، که همان چیزی است که باعث ایجاد انجماد می شود. -منبع بیرون آوردن یک سنگ از آتش و انداختن آن در آب سرد اغلب باعث می شود که سنگ در اثر انقباض ترمودینامیکی خام منفجر شود. با این حال، کرایوزیسم موجودی بسیار تصفیه شده به نظر می رسد که نیاز به برنامه ریزی دقیق دارد. من کمی شک دارم که شن و ماسه مرطوب می توانند کرایوزیسم ایجاد کنند. باید یک پوسته یخی از قبل وجود داشته باشد که در آن آب مایع ممکن است منجمد شده و منبسط شود تا فشار لازم برای انفجار پوسته ایجاد شود. به نظر می رسد که یک سنگ یا تکه یخ به شکل یک گلوله توپ انفجاری توخالی است. یک طرح بهینه خواهد بود زیرا پوسته باید ترکید و باعث ایجاد ضربه مغزی به نام کرایوزیسم شود. سوال اصلی که در ذهن من باقی مانده این است که برای ساخت پوسته از چه مواد، ابعاد و یا روش هایی باید استفاده کرد؟ ابعاد بدون شک خاص مواد خواهد بود و بنابراین ارزان ترین پوسته قطعا از یخ ساخته خواهد شد. با این حال، این کمی لنگ به نظر می رسد و مطمئناً مواد جالب تری وجود دارد که پوسته می تواند از آنها ساخته شود، مانند آهن، سنگ، فلزات دیگر، و شاید حتی سرامیک. آیا یک بطری پلاستیکی منفجر می شود؟ به نظر می رسد پلاستیک بیشتر از سایر مواد منبسط می شود، بنابراین ممکن است یک بطری شکننده و ضخیم یا یک بطری شیشه ای. خوب پس من بطری شیشه ای در حال انفجار در فریزر را در گوگل جستجو کردم و این ویدیوی مردی را پیدا کردم که در حال تکان دادن بطری شکسته آبجو است که توسط آبجو یخ زده به هم چسبیده بود. در صورت جابجایی ویدیو، من یک اسکرین شات آپلود کردم:  با مرور بیشتر، می توان کک آلومینیومی منفجر شد:  بنابراین اساساً باید یک آبجو بردارم و لیوان را با کاتر شیشه بزنم و سپس ویدیو در حال انجماد است... خوب کارهایی که باید انجام داد! اما صبر کنید، آیا بطری آبجو در حال انفجار شبیهسازی دقیقی از زلزله یخبندان است؟ منظورم این است که برخی از آن ضربه های مغزی به نام زلزله های یخبندان می تواند نوشیدنی هایی باشد که منفجر می شوند... درست است؟ | آیا انفجار بطری آبجو شبیه سازی دقیق زلزله یخبندان است؟ |
75459 | در حین قدم زدن متوجه چیز بسیار عجیبی شدم. بسیاری از دودکش ها دارای بال های مارپیچی بودند، در حالی که سایر دودکش ها این طور نبودند. من به دو احتمال رسیدم: 1. باد دور دودکش به سمت بالا می چرخد که هر گازی را که آزاد می شود حتی بالاتر به آسمان می راند. 2. باد دور دودکش به سمت پایین می چرخد که از رفتن دودکش به چپ یا راست جلوگیری می کند و آن را به سمت پایین فشار می دهد تا پایدارتر شود. من احساس می کنم که هر دوی این احتمالات احمقانه هستند. بنابراین، **چرا _برخی_ دودکش ها آن بالهای مارپیچی دارند؟ و چرا سایر دودکش های بلندتر این کار را نمی کنند؟**  | چرا دودکش ها دارای این بال های مارپیچ هستند؟ |
71602 | طبق QFT، هر برهمکنش بنیادی در فیزیک از محدوده میدان بوزونی یا حامل نیرو ناشی می شود. ما 4 برهمکنش اساسی داریم (حامل نیرو): 1. گرانش (گراویتون ها) 2. الکترومغناطیس (فوتون ها) 3. نیروی هسته ای ضعیف. (W, Z) 4. نیروی هسته ای قوی (گلئون). هر میدان یک منبع دارد: 1. منبع گرانش: جرم (یا به طور کلی انرژی-تکانه در نسبیت عام). 2. الکترومغناطیس: بار الکتریکی (همچنین بارهای مغناطیسی اگر تک قطبی های مغناطیسی یا تعمیم آنها را در تصویر لحاظ کنیم). 3. نیروی هسته ای ضعیف: بار ضعیف (ما می توانیم آن را به عنوان تبادل طعم در سطح تئوری ضعیف الکتریکی در انرژی هایی در حدود 80-90GeV در نظر بگیریم). 4. نیروی هسته ای قوی: بار رنگ. با کشف میدان هیگز، طبیعتاً یک سوال مطرح می شود: **منبع/ویژگی میدان بوزون هیگز چیست؟** آیا میدان هیگز مانند گرانش جهانی است یا بیشتر شبیه میدان های الکتریکی ضعیف یا قوی است. ? | منابع بوزون هیگز |
127856 | آیا تابش پس زمینه مایکروویو کیهانی پارامتر تغییر قرمز z دارد؟ اگر چنین است مقدار z چیست؟ | انتقال به سرخ پس زمینه مایکروویو کیهانی |
67757 | تحقیق فعلی من شامل پیش بینی داده های جمع آوری شده توسط آزمایش TOTEM در LHC است. این آزمایش عمدتاً برای اندازهگیری سطح مقطع پراکندگی غیرالاستیک و الاستیک _total_ طراحی شده است، و بر این اساس تمام نتایجی که من از همکاری TOTEM دیدهام، $\sigma_\text{inel}(\sqrt{s})$ یا $\sigma_ را نشان میدهد. \text{el}(\sqrt{s})$. اما محاسباتی که من انجام میدهم خروجی (در اصل) سطح مقطع دیفرانسیل $\frac{\mathrm{d}^3\sigma}{\mathrm{d}^2 \mathbf{p}_\perp \mathrm{d} \eta}$ با مقدار مشخصی از سرعت کاذب $\eta$ و حرکت عرضی $p_\perp$. آیا آشکارساز T2 TOTEM قادر است $p_\perp$ و $\eta$ را برای رویدادهای شناسایی شده خود ثبت کند، به طوری که بتواند آنها را ذخیره کند و بنابراین سطح مقطع دیفرانسیل را گزارش کند؟ یا اینکه فقط می تواند تعداد کل رویدادها را اندازه گیری کند؟ در مورد دوم، پیش بینی سطح مقطع دیفرانسیل چندان کاربردی نخواهد داشت. برای بدست آوردن کل مقطع باید ادغام کنم. | آیا آشکارساز T2 TOTEM می تواند سطوح مقطع دیفرانسیل را اندازه گیری کند؟ |
76377 | فرض: من ساختاری شبیه به این دارم. ای _____ | | | | من O هستم و روی یک سطح یا تخته صاف می نشینم در حالی که توسط دو قطب حمایت می شوم. (به نظر می رسد شناور هستم، اما فقط تصور کنید که نشسته ام. کشیدن چیزها فقط با کاراکترها سخت است! :P) حالا فرض کنید یکی از قطب ها حذف شده است. ای _____ | | البته، اگر اتفاق دیگری نمی افتاد، ساختار سقوط می کرد. اما اگر روی تخته بلند شوم چه؟ O/ < بازوی چپ بازوی راست > /______ \/ ^for|ce | نقاشی خیلی خوبی نیست، اما بازوی راست من زیر تخته است و روی آن بالا میکشم. با فرض اینکه من بی حد و حصر قوی بودم، آیا ممکن است زمین نخورد؟ اگر چنین است، آیا این امکان پذیر است؟ ای بازوی راست > /___\ < بازوی چپ \/ \/ به عبارت دیگر، **آیا میتوان شناور کرد، با فرض اینکه قبلاً با قدرت کافی شروع به کار کردهاید؟** اگر نه، چرا؟ تحقیقات من کاملاً بی فایده بوده است، اگرچه فکر می کنم نامی برای این نوع چیزها پیدا کرده ام: Bootstrapping. اگرچه آن مقاله به خصوص مفید نیست. این سوال مرتبط به نظر می رسد، اگرچه من می خواهم بدانم که آیا این از نظر تئوری با کمک یک هیئت مدیره امکان پذیر است و زمانی که شما قبلاً ارتقا یافته اید. | آیا می توان با شروع از یک نقطه مرتفع، با تخته و قدرت کافی شناور شد؟ |
60802 | به عنوان یک دانش آموز، من در حین مطالعه نقص توده ای به مسئله اسرارآمیز زیر فکر کردم **فرض من** 1. درست مانند جرم یک ماشین که توسط هر قسمت از آن تشکیل می شود (یعنی مجموع جرم ماشین برابر با جرم بدن + خواهد بود. موتور و غیره)، من فرض می کنم که جرم هسته مجموع جرم ذرات موجود در هسته است، یعنی جرم هسته = جرم هسته پروتون + جرم نوترون 2. فرض می کنم همه پروتون ها، نوترون ها _دقیقا_ یکسان هستند، (هر نوع) _دقیقا_ جرم یکسانی دارند 3. فرض می کنم بار پروتون به طور یکنواخت توزیع شده است. **جزئیات** نقل قول از ویکی پدیا: http://en.wikipedia.org/wiki/Binding_energy > به طور تجربی مشاهده شده است که جرم هسته کوچکتر از > تعداد نوکلئون هایی است که هر کدام با جرم 1 بامداد شمارش شده اند. به این تفاوت > اضافه جرم می گویند. **مشکل اسرارآمیزی که من با آن مواجه می شوم** هیچ تغییری در تعداد نوترون ها یا پروتون ها در هسته اتم وجود ندارد. و ایده من این بود که جرم هسته مجموع جرم پروتون ها و نوترون ها است، اگر جرم هسته تغییر کند آنچه می توانم در مورد آن فکر کنم 1 است. یا تعداد نوترون ها یا تعداد پروتون ها باید 2 تغییر کند. به منظور تناسب با فرض دوم، بخشی از جرم هر نوترون و هر پروتون (احتمالاً به صورت انرژی) می رود به طوری که همه پروتون ها یکسان هستند و همه نوترون ها هم همینطور اولین توضیح ممکن بدیهی است که اشتباه است زیرا هیچ تغییری در عدد مشاهده نمی کنیم. دومین توضیح ممکن فقط «مثل دلیلی برای ارائه دلیل» است که منطقاً متقاعد کردن خودم دشوار است. اگر این درست بود، باید انواع بسیاری از پروتونها و انواع مختلف نوترونها وجود داشت (هر دو بر اساس جرمشان طبقهبندی میشوند)، که باز هم غیر شهودی است. **سوال** * توضیح ممکن برای سوال **از کجا جرم از بین می رود؟** * یا یکی از فرض های من اشتباه است (اما آیا فرض من فقط منطقی نیست؟) یا باید مقداری وجود داشته باشد. دلیل دیگر اینکه چگونه جرم می تواند متفاوت باشد (ممکن است بهتر باشد جرم هسته را تعریف کنیم). در این صورت، یک سوال دیگر، اگر فرض 1 من نادرست است _ جرم یک هسته چیست؟ فرض سوم من، اگر پروتون مقداری جرم از دست بدهد، نباید مقداری از بار خود را از دست بدهد. و فرض کنید «E=mc^2» را فراموش کنیم، آیا نمیتوانیم بگوییم که تفاوت در انرژی پتانسیل الکترون-پروتون (همانطور که با تغییر بار تغییر میکند) توضیحی درباره چگونگی دریافت انرژی اتصال به هسته است. | نقص انبوه - جرم از کجا از بین می رود؟ |
107607 | داشتم به این فکر می کردم که اگر در فضای خالی با شخص دیگری باشید (بدون هیچ جسم دیگری در اطراف) و از فاصله دور ببینید که طرف مقابل با سرعت ثابتی به شما نزدیک می شود، در واقع نمی دانید کسی که به سمت شما حرکت می کند چه کسی است. دیگری، شما می توانید فرض کنید که شما هستید که در حال حرکت هستید و او در حال استراحت است، یا او کسی است که در حال حرکت است و شما در حال استراحت هستید، هر یک از این فرض ها درست است، و شخص دیگر نیز آزادی عمل دارد. یا فرض اما من مطمئن نیستم که اگر وضعیت مشابهی را با شتاب به جای سرعت ثابت تصور کنیم، چگونه خواهد بود، زیرا یکی از شما در حال تجربه اتساع زمانی است.. فرض کنید شما هستید که به سمت دیگری شتاب میگیرید که در حالت استراحت است. بنابراین پس از ملاقات با او، ساعت شما به دلیل اتساع زمان موافق نیست، درست است؟ بنابراین من در اینجا یک سوال دارم:: آیا می توانید بگویید که شما کسی بودید که شتاب می گرفت و او در حالت استراحت بود بدون اینکه مجبور باشید بعد از ملاقات ساعت خود را چک کنید؟ (فرض کنید اتساع زمان آنقدر زیاد نیست که در واقع تفاوت سنی را متوجه شوید، و فرض کنید شما نمی توانید اینرسی را از شتاب حس کنید، مثل اینکه شما فقط یک دوربین هستید) اکنون در مورد آن مطمئن نیستم، اما فکر می کنم پاسخ زیرا آن سوال این خواهد بود: نه اگر پاسخ واقعا نه است، پس چرا این اتفاق می افتد؟ اگر نمی توانید بگویید که آیا شما هستید که شتاب می دهد یا طرف مقابل، و هر یک از این فرض ها می تواند درست باشد، پس چرا فقط یکی از شما اتساع زمان را تجربه می کند؟ ویرایش: @زیرا شما این شرط مصنوعی را تحمیل کردید که نمی توانید اثرات شتاب را احساس کنید حتی اگر آنها وجود داشته باشند. منظور من این بود که آیا می توانید بگویید که فقط با توجه به مشاهده یک جسم دیگر شتاب گرفته اید (در فضای خالی)؟ یا مثلاً دوربینی در فضا دارید که از جسمی فیلمبرداری میکند که به نظر میرسد به دوربین شما نزدیکتر میشود، آیا میتوانید بگویید که آیا دوربین شما واقعاً توسط چیزی هل داده شده است و جسم دیگر در حالت استراحت است؟ یا جسم دیگر آن چیزی است که به سمت دوربین حرکت می کند؟ من متخصص نیستم، بنابراین ممکن است آن را به درستی توضیح ندهم، اما، تا آنجا که می دانم، اتساع زمانی اتفاق می افتد به طوری که سرعت نور ثابت می ماند، به نظر من صحبت از مشاهده به جای حس کردن صحیح تر است. شتاب فیزیکی، نور منعکس شده از جسمی که می بینید تحت تأثیر شتاب قرار می گیرد به نحوی که به اعتقاد من ثابت می ماند، اما حتی اگر نمی توانید تشخیص دهید که کدام جسم شتاب می گیرد و کدام شتاب دارد. در حالت استراحت، فقط یکی از آنها _اتساع زمانی_ را تجربه خواهد کرد. | یک سوال در مورد اتساع حرکت و زمان |
105511 | این یک سوال بعدی برای نظریه لبه FQH به عنوان بوزون های کایرال جدا شده است. سندی که من به آن اشاره خواهم کرد http://dao.mit.edu/~wen/pub/toprev.pdf است. در صفحه 14 در معادله (2.33) نویسنده استدلال میکند که دو نظریه Chern-Simons یکسان فیزیک سالن کوانتومی کسری را توصیف میکنند، زمانی که ماتریسهای K تا زمان مزدوج شدن با ماتریس SL(n،Z) یکسان هستند. همچنین بردار بار دو نظریه باید به روشی خاص تبدیل شود. در انتهای صفحه 31 نویسنده راهی را برای مورب بندی همزمان K-Matrix و V-Matrix در نظریه لبه بیان می کند. اما در اینجا به نظر نمی رسد محدودیتی وجود داشته باشد که ماتریس های صرف باید در SL(n,Z) باشند. بنابراین من نمی دانم که آیا ممکن است به طور تصادفی تغییری در میدان هایی انجام شود که ممکن است به نظریه ای منجر شود که حالت هال کوانتومی کسری متفاوتی را توصیف کند؟ برای مثال $K=\left( \begin{matrix} 1 & 2 \\\ 2 & 1 \end{matrix} \right)$ را برای توصیف وضعیت $\nu=2/3$ انتخاب میکنیم. ماتریس را با مزدوج کردن ابتدا با $\Lambda_{1}=\frac{1}{\sqrt{2}}\left( \begin{matrix} 1 & 1 \\\ 1 & -1 \end{matrix) مورب می کنیم. } \right)$ و سپس با $\Lambda_{2}=\left( \begin{matrix} \frac{1}{\sqrt{3}} و 0 \\\ 0 و 1 \end{ماتریس} \راست)$. این یک K-Matrix K'=diag (1,-1) جدید به دست می دهد. سپس من یک تبدیل لورنتس را انجام می دهم که K را ثابت می گذارد و V را مورب می کند. اما هیچ یک از این ماتریس ها در SL(2,Z) نیستند. (همچنین به طور کلی $U^{T}=U^{-1}$ در SL(2,Z) نادرست است.) بسیار خوشحال خواهم شد اگر کسی بتواند این سردرگمی را برای من برطرف کند:) من مشتاقانه منتظر شما هستم پاسخ ها | نظریه های معادل چرن سیمونز |
111510 | اگر سرعت نور ثابت باشد و جهان در حال انبساط باشد، آیا نوری که در جهت مرکز جهان می تابد رنگ متفاوتی (فرکانس و طول موج) با تابش آن از مرکز جهان ندارد. ? اگر نه، اگر سرعت نور نسبت به منبع ثابت باشد (معروف به چراغ قوه)، آیا نور برای کسی که در آن سوی مرکز جهان قرار دارد در مقایسه با فردی دورتر از مرکز، رنگ متفاوتی نخواهد داشت. هستند؟ یا اینکه به طور کامل برخی از مفاهیم اولیه در مورد اپتیک، اثر داپلر و امواج نور را فراموش کرده ام؟ | فریم های مرجع و سرعت نور |
99155 | من در حال انجام یک آزمایشگاه بر روی ESR/EPR هستم و میخواهم بدانم که بازتابنده klystron چگونه کار میکند. خیلی قدیمی است و شرکتی که مدل ما را ساخته است دیگر وجود ندارد و هیچ دفترچه راهنمای عملیاتی وجود ندارد. میخواهم بدانم که چگونه الکترونها (مانند کلیسترونهای اصلی) «با هم جمع میشوند» و تابش امواج مایکروویو منسجم و همسو تولید میکنند. درک من این است که الکترونها تابش (در اثر شتاب گرفتن) را در فرکانس خاصی تولید میکنند و مانند یک تقویتکننده عملیاتی برای تولید تشعشع منسجمتری به داخل باز میگردند. اگر این درست باشد، مایکروویوهای تولید شده باعث ایجاد انواع می شوند. مربی آزمایشگاهم توضیحی به من داد که نتوانستم آن را دنبال کنم. من در مورد عمل بسیار سردرگم هستم و از کمک بسیار سپاسگزارم. با تشکر | بازتابنده کلیسترون و جداساز برای آزمایش ESR/EPR |
30189 | اولین پست! :] این مدتی است که مرا آزار میدهد: [برگرفته از «ریاضیات اندازهگیری: تاریخ انتقادی» جان جی روش] > زمانی که ریاضیدانان فیزیک در قرن هفدهم نیاز داشتند کمیتهای فیزیکی خود را به صورت ریاضی نشان دهند، تقریباً همیشه به جای اعداد به هندسه روی آورد. نویسنده در ادامه به توضیح بیشتر این موضوع میپردازد و میگوید که چگونه یونانیان باستان از ارقام هندسی برای نمایش کمیتهای فیزیکی استفاده میکردند تا اعداد (که بعداً بر فیزیکدانان تأثیر گذاشت) و چگونه آنها برای نمایش «کمیتهای فیزیکی پیوسته» مناسبتر بودند. من این را نمی فهمم؛ چه چیزی کمیت های فیزیکی را پیوسته می کند؟ آیا آنها را گسسته نمی دانید با توجه به اینکه آنها توسط واحدها کمیت می شوند؟ مهمتر از آن، آیا نویسنده می گوید که فیزیکدانان و ریاضیدانان روابط فیزیکی را به صورت هندسی درک کرده اند؟ یا فقط میگوید که آنها صرفاً کمیتهای فیزیکی و روابطشان را با دیگران با اشکال هندسی نشان دادند؟ بهنظر میرسد که دیدن کمیتهای فیزیکی بهعنوان بخشها/صفحهها/جامدها بهجای مقادیر قابل سنجش با ابعاد تعریفشده، بسیار غیر شهودی به نظر میرسد. البته مشاهده/تحقق تناسب بین کمیت های فیزیکی از طریق ابزارهای هندسی/گرافیکی آسان تر است، اما حتی قبل از این نیز باید یک شهود مبتنی بر عدد وجود داشته باشد. به عبارت دیگر در یافتن رابطه بین 2 کمیت، باید یک خط فکری مبتنی بر عدد وجود داشته باشد که قبل از یک _ نشان دادن_ هندسی آن وجود داشته باشد، صرفاً از طریق استدلال من که شهودی تر است. من میخواستم در این مورد بحث کنم، تا ببینم آیا کسی در مورد افکار من در اینجا اطلاعاتی دارد یا خیر. دوست دارم نظر شما را بشنوم:] در اینجا یک لینک مستقیم به کتاب مورد نظر من (گوگل بوک) است. نقل قول بالا در صفحه 87 است و از آنجا ادامه می یابد. متشکرم | هندسه اقلیدسی در اندیشه کلاسیک - تحقق یا بازنمایی؟ |
56541 | در تفکیک مولکولی، گسیل ترمیونی، انتشار تاخیری و پیش تفکیک یکسان هستند؟ وگرنه فرقشون چیه؟ سوال من در مورد جامدات نیست، بلکه در مورد مولکول ها/خوشه ها می گویم. منابع: 1. J.U. اندرسون و همکاران، J.Phys.B: At.Mol.Opt.Phys. 35 (2002) R1-R30. | انتشار ترمیونی، انتشار تاخیری و پیش تفکیک |
112114 | پراکندگی کامپتون معمولاً به دو نمودار فاینمن (در بسط اغتشاشگر مرتبه دوم ماتریس پراکندگی) توصیف میشود که میتوان آن را به صورت زیر توصیف کرد: 1. نابودی یک جفت فوتون-الکترون، انتشار یک الکترون مجازی، ایجاد یک فوتون. جفت الکترون (الف) 2. گراف تبادل با این حال، اگر همه نمودارهای فاینمن مرتبه دوم را در مرتبه دوم رسم کنیم. (صرف نظر از معنای فیزیکی آنها)، در میان دیگران نمودار (b) به دست می آید: ایجاد جفت الکترون- فوتون واقعی در راس اول (سمت چپ)، انتشار پوزیترون مجازی و نابودی جفت الکترون- فوتون واقعی در راس دوم (راست) ) راس (به طوری که یک نمودار خلاء نیست؛ من فرض می کنم که زمان از چپ به راست جریان می یابد). چرا این نمودار فیزیکی در نظر گرفته نمی شود؟  | نمودارهای فاینمن از پراکندگی کامپتون |
31581 | بگویید یک فوتون به مقداری اتم برخورد می کند. چه چیزی تعیین می کند که آیا یک اثر فوتوالکتریک وجود خواهد داشت (فوتن جذب می شود، الکترون آزاد می شود) یا اینکه پراکندگی کامپتون وجود خواهد داشت (فوتن در زاویه ای پراکنده می شود و الکترون با جهت دیگری آزاد می شود)؟ | پراکندگی کامپتون در مقابل اثر فوتوالکتریک |
104392 | پیکربندی بار الکترواستاتیک زیر را از یک رسانای کروی متقارن و کامل با بار کل $Q = 2q$ در نظر بگیرید، که در آن $q > 0$ است. یک شارژ نقطه $q$ در موقعیت نشان داده شده قرار می گیرد.  از ما خواسته می شود پتانسیل الکتریکی $V(r)$ را در فاصله $r$ از مرکز برای $r > c$ محاسبه کنیم و $b < r < c$ با قرارداد $V(\infty) = 0$. به نظر میرسد این سوال پیشفرض میگیرد که $V$ بالقوه حتی متقارن است. واضح است که این مورد $r = c$ است، زیرا یک هادی همیشه یک سطح هم پتانسیل است. با این حال، با توجه به این واقعیت که توزیع شارژ متقارن نیست، نمیدانم چرا نمیتواند برای $r > c$ عدم تقارن وجود داشته باشد. پس دلیل این تقارن چیست؟ اگر کسی با استفاده از معادلات ماکسول پاسخ می دهد، آیا می توانید از نسخه های انتگرال استفاده کنید؟ | استدلال برای تقارن پتانسیل |
44453 | نظریه نسبیت خاص می گوید همزمانی نسبی است، به این معنی که ناظران مختلف در مورد اول و دوم توافق نخواهند کرد. آیا منطقی است که بگوییم با نگاه کردن به ستارگان دور، آنها را می بینیم که میلیاردها سال پیش چگونه به نظر می رسیدند و نه اکنون چگونه به نظر می رسند؟ آیا منطقی است در مورد اینکه این ستاره ها _اکنون_ چه شکلی هستند صحبت کنیم؟ اگر همزمانی نسبی است چگونه این «اکنون» را تعریف کنیم؟ | آیا در صورت نسبی بودن همزمانی ستارگان دور، «حالت فعلی» وجود دارد؟ |
25603 | من در حال توسعه یک برنامه ++C هستم که در آن میخواهم بتوانم بردار جهت خورشید و فاصله از زمین را در یک زمان معین ببینم، از سال 2000 ژانویه 0.0 TDT. چارچوب مرجعی که میخواهم آن را محاسبه کنم از زمین است، با بردار بالا که در امتداد محور قطبها قرار دارد. آنچه من تاکنون امتحان کردهام بر اساس http://www.stjarnhimlen.se/comp/tutorial.html#5 بوده است، اما کاملاً آن خروجی مورد نظر من نیست. و من احساس می کنم که احتمالاً می توانم خیلی راحت تر به این هدف برسم. هر ایده ای؟ ببخشید اگر این موضوع خارج از موضوع است. | محاسبه بردار خورشید و فاصله از زمین در یک زمان |
31582 | بگوییم یک فوتون در حالت استراحت به الکترون آزاد برخورد می کند. من میدانم که وقتی فوتون با زاویه $\theta$ پراکنده میشود، فرمولی برای پراکندگی کامپتون وجود دارد، اما من نمیدانم چه چیزی این زاویه $\theta$ را تعیین میکند. اگر یک فوتون به چنین الکترونی برخورد کند، آیا در یک زاویه منحصر به فرد پراکنده نمی شود؟ به نظر می رسد اینطور نیست، زیرا زاویه $\theta$ به عنوان یک پارامتر وجود دارد. | زاویه پراکندگی کامپتون |
59315 | آیا همیشه می توان تابع $\psi$ را با معادله گیج لورنز $$ \partial_{\mu}\partial^{\mu} \psi + \partial_{\mu}A^{\mu} = 0 تعریف کرد؟ $$ | تعمیر گیج لورنز |
4830 | ابتدا باید به این نکته اشاره کنم که این سوال توسط یک استاد فیزیک ذرات مطرح شده است که سال گذشته در درس های او شرکت کردم. دقیقاً به خاطر نمیآورم که این سؤال چگونه بیان شده است، بنابراین اگر کسی مایل به پیشنهاد ویرایش است، راحت باشد. بنابراین، در اینجا برخی اظهارات وجود دارد که تا آنجا که من می دانم صحیح است: * در QM و مدل استاندارد فیزیک ذرات، همه ذرات بنیادی یک گونه کاملاً معادل و غیرقابل تشخیص هستند. * تابع موج برای هر ذره واقعی در سراسر جهان وجود دارد. (من مطمئن نیستم که چگونه این عبارت را بر حسب QFT بیان کنم، اما تقریباً مطمئن هستم که هنوز یک احتمال غیر صفر برای یافتن هر ذره ای وجود دارد که در لبه کیهان ظاهر می شود.) * وضعیت پایه الکترون در یک اتم هیدروژن دارای یک مقدار ویژه انرژی منحصر به فرد و جهانی است. بنابراین سؤال من این است که اگر (با وجود موقعیتهای متمایزشان) همه الکترونهای اتمهای هیدروژن انرژی یکسانی داشته باشند، و توابع موج آنها در سراسر جهان گسترش یابد، چگونه این اصل طرد پائولی را نقض نمیکند؟ به یاد دارم که پروفسورم میگفت حلالیت این بود که الکترونها باید انرژیهای بسیار متفاوتی داشته باشند. یا از اولین نمونه های انفجار بزرگ بین آنها توافق شده است یا ناشی از قصه های تداخلی عملکرد موج آنها. واضح است که گزینه اول اتم های هیدروژن را که اخیراً تشکیل شده اند توضیح نمی دهد، بنابراین گزینه دوم امیدوارکننده تر به نظر می رسد. باید توجه داشته باشم که با تفاوت دقیقه فکر می کنم او چیزی شبیه به 10^-20 eV را به خوبی خارج از قلمرو اندازه گیری پتانسیل گفت. همانطور که گفتم ممکن است این سوال را به درستی به خاطر نداشته باشم و درست بیان نکرده باشم. لطفاً مرا به خاطر اشتباهات «پسر مدرسه ای» به صلیب نکشید، اما انتقاد سازنده در نظرات برای کمک به بیان بهتر آن قدردانی خواهد شد. | آیا تشخیص ناپذیری ذرات و سطوح انرژی کمی شده (در حالت های محدود) اصل طرد پائولی را نقض می کند؟ |
39378 | تصور کنید ما دو عدسی داریم، یکی محدب و دیگری مقعر، با فاصله به گونه ای که عدسی محدب قبل از عدسی مقعر قرار گیرد. اکنون هر عدسی طول فوکوس مخصوص به خود را دارد و هر دو به گونه ای فاصله دارند که فوکوس عدسی مقعر در سمت راست عدسی محدب باشد. علاوه بر این، تصور کنید که فلشی با طول واقعی (در جهت $+y$) در کانون عدسی محدب قرار گرفته است. به نظر می رسد که پرتوهایی که بر روی عدسی محدب می تابند به گونه ای هدایت می شوند که به موازات محور نوری ظاهر شوند. سپس به نظر می رسد که تصویر از بینهایت به عدسی مقعر می آید. اکنون این پرتوها، هنگامی که از عدسی مقعر عبور می کنند، با پرتوهایی که به نظر می رسد از نقطه کانونی عدسی مقعر می آیند، واگرا می شوند. سوال این است: بزرگنمایی فلش توسط سیستم نوری چقدر است؟ به عبارت دیگر آیا فلش می تواند بزرگنمایی داشته باشد و اگر دارد چگونه؟ | پارادوکس اپتیک؟ |
107323 | من سعی می کنم ادغام آنی دو کره در حال چرخش را در یک کره محاسبه کنم. دو کره که هر کدام حول محور چرخش خود می چرخند (که معمولاً در یک راستا نیستند) و نسبت به یکدیگر در حال حرکت هستند. دو سیاره کاملا غیر کشسان را تصور کنید که با هم برخورد می کنند. در حالی که میتوانم تکانه زاویهای اسپین و تکانه زاویهای مداری آنها را محاسبه کنم، برای من مشخص نیست که چگونه این تکانه زاویهای (اسپینی) را برای کره حاصل ترکیب کنم. به نظر من نمی توانم به سادگی چهار بردار را با هم جمع کنم... یا می توانم؟ پس از ادغام این دو در یک جسم واحد با حفظ تکانه اولیه، آیا می توانم انرژی آزاد شده (در برخورد غیر کشسان) را صرفاً به عنوان اختلاف انرژی جنبشی با استفاده از همان چارچوب مرجع محاسبه کنم؟ من متوجه هستم که این باید بسیار پیش پاافتاده باشد، اما تا کنون نتوانسته ام نه استنتاج کنم و نه پیدا کنم و پاسخ دهم. | تکانه زاویه ای دو کره در حال چرخش |
134960 | یکی می گوید ما می توانیم معادلات GL را از نظریه BCS استخراج کنیم، که می تواند اثر مایسنر را توضیح دهد، اما من می خواهم تصویر فیزیکی واضح تری از این پدیده داشته باشم. | چگونه اثر Meissner توسط نظریه BCS توضیح داده می شود؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.