_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
31589 | LeapSecond.com بیان می کند: > زمان سیستم موقعیت یابی جهانی، مقیاس زمانی اتمی است که توسط > ساعت های اتمی در ایستگاه های کنترل زمینی GPS و ماهواره های GPS > خود پیاده سازی می شود. آیا زمان GPS زمان مناسب را در سطح متوسط دریا (ژئوید چرخان) یا زمان مناسب خود ایستگاه GPS را اندازه گیری می کند؟ به عبارت دیگر، زمان GPS _دقیقا_ 19 SI ثانیه عقب تر از زمان TAI است، که در آن یک SI ثانیه به عنوان زمان مناسب بر روی ژئوئید در حال چرخش برابر با مدت زمان 9,192,631,770 دوره تابش مربوط به انتقال بین دو سطح فوق ریز تعریف می شود. حالت پایه اتم سزیم 133 در حالت سکون و در دمای 0 K؟ به عبارت دیگر، آیا زمان GPS و زمان TAI همزمان است؟ | آیا زمان GPS زمان مناسب را در سطح متوسط دریا اندازه گیری می کند یا خود ایستگاه GPS؟ |
92405 | آیا کسی می تواند در این مورد به من کمک کند؟ تصور کنید سیستمی داریم که از سه کره 1، 2 و 3 تشکیل شده است. 1 با یک فنر به دیواری در سمت چپش و با فنر دیگر به کره 2 وصل شده است، کره 2 به 3 با یکی دیگر و 3 متصل است. به دیواری در سمت راست آن نیز با فنر. همه فنرها $k$ ثابت دارند. شک 1. حال اگر $m_{1}->∞$ داشته باشیم چه تغییراتی در این سیستم ایجاد میشود؟ آنچه من واقعاً باید بدانم این است که آیا کره 1 اصلاً حرکت می کند. این چیزی است که من فکر کردم: نمی تواند حرکت کند، زیرا اگر این کار را انجام دهد انرژی سیستم بی نهایت خواهد بود. من این نتیجه را از این نتیجه گرفتم: $$E=\sum_{i=1}^3\frac{1}{2}m_{i}(\frac{dx_{i}}{dt})^2+\frac{ 1}{2}kx_{i}^2$$ و از آنجایی که $m_{1}$ نامتناهی در نظر گرفته میشود، اگر کره 1 حرکت کند، انرژی باید بینهایت باشد. بنابراین، برای اینکه انرژی بی نهایت نباشد، به این نتیجه رسیدم که کره 1 نمی تواند حرکت کند. شک دوم اگر تفکر قبلی درست بود، میتوانیم سیستم را فقط به کرههای 2 و 3 ساده کنیم، اینطور نیست؟ و کره 1 را مانند ... دیوار یا چیزی در نظر بگیرید. درست میگم؟ اگر این را خیلی سخت نوشتم که متوجه نشدم لطفاً به من اطلاع دهید. سعی میکنم بهتر توضیح بدم خیلی ممنون | جرم بی نهایت در یک نوسان ساز جفت شده |
107603 | اگر ما یک لحظه را در نظر بگیریم و همه حالات ممکن را از همه انرژی و ماده در نظر بگیریم، آیا حد و مرزی در مورد آن داریم؟ آیا این عدد به اطلاعات مربوط می شود؟ | چند حالت در جهان قابل مشاهده وجود دارد |
18387 | من به طور تصادفی به این فکر کردم - متعجبم که فکر کردن به آن اینقدر طول کشید، و مطمئنم که دارم یک نظارت ساده روی چیزی کاملاً پیش پا افتاده انجام می دهم، اما اینجا تمام می شود. (من فقط در دبیرستان فیزیک معمولی می خوانم، پس اگر این احمقانه است نخندید.) 1. اگر نیرو برابر با جرم ضربدر شتاب باشد، آیا توپ بسکتبالی که از بالای برج ایفل رها می شود همان نیرو را روی زمین اعمال نمی کند. همانطور که یک بسکتبال یک پایش از زمین افتاد؟ هر دو جرم یکسانی دارند و هر دو با سرعت g=9.81 m/s^2 به سمت زمین شتاب می گیرند. (من نمی دانم سرعت پایانی آن چقدر است، همانطور که فقط در فیزیک 1 در دبیرستان هستم، اما فقط فرض کنید که کشش هوا مهم نیست و توپ به سرعت نهایی نمی رسد.) 2. همچنین، اگر توپی افتاده باشد آنقدر بالاست که به سرعت نهایی برسد، سپس با سرعت 0 m/s^2 شتاب می گیرد، بنابراین وقتی با زمین برخورد می کند نیرویی برابر با صفر دارد؟ | پارادوکس فیزیک در مورد قانون دوم نیوتن $F=ma$ |
30183 | در مقاله ای که من به آن نگاه می کنم و همچنین در یک برنامه مشابه، نویسندگان خاطرنشان می کنند که شعاع هسته ای $R$ در واحدهای طبیعی به صورت $R = 3.11\times 10^{-3}\;A^{ داده شده است. 1/3} دلار. این من را کمی گیج کرده است، زیرا به نظر می رسد من ضریب 2 را از دست داده ام. درک من این است که واحدهای طبیعی معمولاً مستلزم $\hbar = c = 1 $ هستند، بنابراین طول با واحدهای انرژی معکوس اندازه گیری می شود. یک تخمین معمولی از شعاع هسته به عنوان تابعی از عدد نوکلئون $A$ $R = 1.2\, \text{fm}$ است، بنابراین (من فکر کردم) $R_{natural} = R/\hbar c$ و بنابراین $ $ R = \frac{1.2\,A^{1/3}\,\text{fm}}{197.327 \, \text{MeV-fm}} = 6.1 \times 10^{-3} \، A^{1/3} $$ در واحدهای طبیعی، که تقریباً دو برابر انتظار من است. من هنوز در این واحدها خیلی راحت نیستم، بنابراین نمی توانم خطا را تشخیص دهم. این ضریب دو از کجا می آید؟ | واحدهای طبیعی و شعاع هسته ای |
39376 | این مربوط به سوال دیگری است که من همین الان پرسیدم، جایی که فهمیدم معادله حرکت یک نوسانگر هارمونیک به صورت زیر بیان میشود: $$\ddot{x}+kx=0$$ چه فیزیک کوچکی بر روی ژئودزیک متمرکز است که از اصل عمل ساکن و معادلات اویلر-لاگرانژ. بنابراین من به درک معادله حرکت به عنوان ژئودزیک عادت کرده ام: $$\ddot{x}^m+{\Gamma^{\:\:m}_{jk} \dot{x}^j \dot{x }^k}=0$$ که می تواند به عنوان مشتق کوواریانت بردار مماس مسیر یک ذره نیز در نظر گرفته شود. من حدس می زنم این معادله دوم. بیشتر برای تجزیه و تحلیل حرکت ذرات در GR استفاده می شود، اما من همچنین می دانم که برای هر موقعیت دیگری با ضرایب وابسته به موقعیت (مانند حرکت نور از طریق مواد مات) قابل استفاده است. (با توجه به اینکه نوسان ساز هارمونیک یک بعدی است می توانیم از شر همه شاخص ها خلاص شویم) سوال من: آیا می توان معادله دوم را به معادله اول کاهش داد؟ عبارت شتاب یکسان است، و (فکر میکنم) ثابت هوک $k$ اساساً مانند نماد کریستوفل در معادله دوم است، اما من شباهتی بین $x$ و $\dot{x}^2 نمیبینم. $. احساس می کنم چیزی بزرگ را از دست داده ام. از کمک شما قدردانی کنیم. ویرایش: --من در اینجا پاسخی به JerrySchirmer در بخش نظرات در زیر میآورم-- در حد نیوتنی (مسطح و آهسته) جزء 00$ (یا $tt$) نماد چیستوفل تنها چیزی است که ناپدید نمیشود. می خواستم ببینم آیا این مولفه می تواند چگونه به صورت $-kx$ بیان شود. اما (تا جایی که من متوجه شدم) این یک جزء غیر محو معمولاً از مرتبه اول (یک گرادیان فیلد) است، نه 0 مرتبه مانند $-kx$. آیا راهی برای در نظر گرفتن $kx$ به عنوان یک گرادیان میدان وجود دارد --مانند $$kx=\frac{\partial \phi}{\partial x}$$؟ | چگونه معادله نوسانگر هارمونیک را بر حسب شتاب = گرادیان در نظر بگیریم |
39373 | من سعی می کنم یک چرخ نورد وزنی را بدون لغزش مدل کنم. من درک می کنم که اصطکاک، به دلیل اینکه نیرویی خارج از مرکز است، هم بر شتاب خطی و هم بر شتاب زاویه ای تأثیر می گذارد. بنابراین رشته فکری من این بود که: * شتاب خطی را بر حسب نیروهای موازی با زمین توصیف کنم. $a = (F_{چرخ} + F_{عدم تعادل} + F_{اصطکاک}) / m$، که در آن $m = m_{چرخ} + m_{عدم تعادل}$ * شتاب زاویهای را بر حسب نیروهای مماس آن توصیف کنید. $α = r * (F_{عدم تعادل'} + F_{اصطکاک}) / I$، که در آن $I = I_{چرخ} + I_{عدم تعادل}$ * شتاب خطی و زاویه ای را به هم مرتبط کنید. $a = -r * α$ * حل نیروی اصطکاک. $F_{اصطکاک} = -(m * r^2 * F_{عدم تعادل'} + I * (F_{چرخ} + F_{عدم تعادل})) / (m * r^2 + I)$ * حل یک با نیروی جدید $F_{اصطکاک}$ و ترجمه چرخ بر اساس زمان. $v += a * t، p += v * t$ * چرخش را بر اساس فاصله ترجمه شده بچرخانید. $θ = -p / r$ وقتی این را برنامهریزی کردم چندان قانعکننده به نظر نمیرسید، و نمیدانم کجا اشتباه کردم. حتی زمانی که جرم عدم تعادل را افزایش دادم، تأثیر بسیار ظریف بود. این باعث شد به این فکر کنم که آیا من برای $F_{imbalance}$ یا $F_{imbalance'}$ انتخاب بدی انجام دادهام، یا اینکه هنگام تبدیل بین بردارها/قدرتهای اسکالر، رفتار من با جهتها/نشانهها اشتباه بوده است. * من از برداری که در امتداد B در این تصویر قرار دارد برای $F_{imbalance}$ استفاده کردم * از بردار عمود بر A در این تصویر برای $F_{imbalance'}$ استفاده کردم در مورد بردارها/اسکالرها، سعی کردم این کار را انجام دهم. بیشتر محاسبات با بردارها. این به معنای چرخاندن $F_{imbalance'}$ به موازات زمین بود. آیا کسی خطای فاحشی در رویکرد من می بیند؟ | تعیین اصطکاک چرخ نامتعادل برای غلتش بدون لغزش |
107605 | یک دیافراگم 1 بعدی توسط یک پرتو موازی نور با طول موج $\lambda$ روشن می شود و الگوی پراش در یک صفحه نمایش فاصله مشاهده می شود. نشان دهید که دامنه الگوی پراش با $$ \int^\infty_{-\infty} T(y) \exp\left( \frac{2i\pi \sin (\theta) }{\lambda}\ متناسب است راست)dy$$$$$$ جایی که $\theta$ مختصات زاویه ای یک نقطه روی صفحه است که از دیافراگم دیده می شود و $T(y)$ تابع انتقال است. دیافراگم در فاصله y از مرکز دیافراگم. من اشتقاقی را دیدهام که دامنه را متناسب با تبدیل فوریه دیافراگم/تابع انتقال میدهد، اما در سؤال، تبدیل فوریه معکوس است - آیا کسی میتواند کمک کند تا این موضوع را روشن کند؟ | پراش فراونهوفر |
19917 | هوا تقریباً از $N_2$، $O_2$ و $Ar$ تشکیل شده است. چرا $Ar$ ترکیب گاز نجیب نسبتا رایج است و به عنوان مثال سبکتر $He$ یا $Ne$ نیست؟  | چرا هوا به طور خاص حاوی $Ar$ است؟ |
68769 | در فرمول انتگرال مسیر فاینمن، تمام مسیرهای ممکن یک ذره را برای بدست آوردن دامنه احتمال اضافه می کنیم. مسیرهای ممنوعه چیست؟ قابل تمایز نیست؟ آیا این مربوط به حالات ممنوعه طرد پائولی است؟ | مسیرهای ممنوعه در انتگرال های مسیر |
33989 | اخیراً چند سؤال در مورد ناهنجاری ها در QFT ها مطرح شده است: چرا برخی از ناهنجاری ها (فقط) منجر به تئوری های میدان کوانتومی متناقض می شود. ) از تقارن های اساسی می آیند که با نمایش های واحد انرژی محدود در فضای هیلبرت مناسب قابل تحقق نیستند. در همین حال، درک من از «فرمولهای لغو ناهنجاری» که به عنوان مثال در ابرگرانش 11 ظاهر میشود این است که، پیشینی تابع عمل یک تابع صادقانه در فضای پیکربندی نظریه نیست، بلکه بخشی از یک بسته خطی بر روی فضای پیکربندی است. بی اهمیت بودن بسته خطی مانع از ادغام عملکرد عملکرد می شود. این تعریف من از ناهنجاری است. لغو ناهنجاری برای مثال زمانی اتفاق میافتد که بخشهای بوزونی و فرمیونی دارای تابعهای عملی در بستههای خط دوگانه هستند، به طوری که در نظریه محصول تانسور هیچ ناهنجاری وجود ندارد، اگرچه هر یک از بخشها به خودی خود غیرعادی هستند. سوال من این است: رابطه (در صورت وجود) بین این دو دیدگاه چیست؟ من گمان می کنم برخی بر اساس قضیه بورل-ویل-بات وجود دارد، اما این حدس و گمان بیهوده است. با تشکر | چه رابطه ای بین این دو نوع ناهنجاری وجود دارد؟ |
79354 | شارژهای شش نقطه ای $q$ در گوشه های یک شش ضلعی منظم قرار دارند که اضلاع آن به طول $a$ است. نیروی وارد بر شارژ دیگر $Q$ که در مرکز شش ضلعی قرار دارد چقدر است؟ اگر یک بار شارژ $q$ را از یک گوشه برداریم، نیروی وارد بر $Q$ چقدر است؟ * * * می دانم که قرار است از قانون کولمب استفاده کنم و نیروی روی $Q$ مجموع تمام نیروهای دیگر از بارهای شش نقطه ای $q$ است. اما چگونه نیروهای هر یک از شش نقطه را محاسبه کنم؟ خیلی ممنون | نیروی کولن بر مرکز یک شش ضلعی؟ |
39374 | اگر $(\nabla\times\nabla\Phi)_i = \epsilon_{ijk}\partial_j\partial_k\Phi$، جایی که از جمع انیشتین برای یافتن مولفه $i$th استفاده می شود... با استفاده از قضیه Clairaut $\partial_ {i}\partial_{j}\Phi = \partial_{j}\partial_{i}\Phi$، بنابراین $$\epsilon_{ijk}\partial_j\partial_k\Phi = \epsilon_{ijk}\partial_k\partial_j\Phi = -\epsilon_{ikj}\partial_k\partial_j\Phi$$ حالا اینجاست که من گیج شدم. اگر مثبت برابر با منفی باشد، مقدار باید صفر باشد. آیا این را به اندازه کافی نشان داده ام؟ | آیا می توان به این ترتیب ثابت کرد که پیچش یک گرادیان برابر با صفر است؟ |
47527 | معادلات ماکسول، به شکل دیفرانسیل، $$\left\\{\begin{align} \vec\nabla\cdot\vec{E}&=~\rho/\epsilon_0،\\\ \vec\nabla\times\ هستند. vec B~&=~\mu_0\vec J+\epsilon_0\mu_0\frac{\partial\vec E}{\partial t},\\\ \vec\nabla\times\vec E~&=-\frac{\partial\vec B}{\partial t},\\\ \vec\nabla\cdot\vec{B}~& =~0, \end{align}\right.$$ که به ترتیب معادلات اسکالر، برداری، شبه بردار و شبه مقیاس هستند. آیا این صرفاً تصادفی است یا دلیل عمیق تری برای داشتن یکی از هر نوع معادله وجود دارد؟ اگر اشتباه نکنم، این اشیاء مطابق با (یا حداقل می توان با آنها مطابقت داشت) ردیف فرم های دیفرانسیل در یک منیفولد 3 بعدی مطابقت دارند، بنابراین حدس می زنم که ممکن است با فرمول بندی معادلات ماکسول ارتباطی وجود داشته باشد. از نظر اشکال دیفرانسیل. اگر این مورد است، آیا دلیل _فیزیکی_ اساسی وجود دارد که بیان معادلات ما با یکی از هر رتبه معادله مشخص می شود، یا این یک چیز کاملاً ریاضی است؟ به عنوان نکته پایانی، ممکن است در مورد رتبه هر معادله نیز کاملاً اشتباه کنم. من به مطالب سمت راست می پردازم. (به عنوان مثال یک چگالی بار مغناطیسی شبه مقیاس خواهد بود.) | چرا معادلات ماکسول شامل هر یک از یک معادله اسکالر، بردار، شبه بردار و شبه مقیاس است؟ |
8143 | من دارم فیزیک پایه میخونم من از متن موجود در http://www.anselm.edu/internet/physics/cbphysics/downloadsI.html استفاده می کنم. قانون جهانی گرانش را با فرض وجود بردار در هر نقطه به شکل $$ g_P = \sum G\frac{m_i}{|r|_i^3}r_i، $$ Where $m_i$ و $ توسعه میدهد. r_i$ جرم و بردار جداسازی از $P$ برای همه ذراتی است که در نقطه $P$ نیستند. تأثیر یک ذره بر ذره دیگر را بررسی می کند. اگر بردار جداسازی $r$ باشد، از معادله فوق، می بینیم که $$ g = G\frac{m_1}{|r|^3}r $$ و زمانی که یک ذره با جرم $m_2$ در در نقطه داده شده، نیرو $$ F = G\frac{m_1m_2}{|r|^3}r $$ خواهد بود. سپس نویسندگان ادعا میکنند که میتوانیم توسعه را تکرار کنیم تا اثر ذره دوم را ببینیم. در مورد اول یا اعمال قانون سوم نیوتن. قانون سوم نیوتن چگونه در یک میدان اعمال می شود؟ اگر این میدانی است که نیرو را اعمال می کند، پس قانون سوم نیوتن به نیرویی بر میدان نیاز دارد و نه جسمی که میدان را تولید می کند، درست است؟ | فیلدز و قانون سوم نیوتن |
78009 | من کتابی را که در بالا به آن اشاره شد می خوانم و در فصل اول در اثبات قضیه 1.3 (خط پنجم برهان) می گوید: > اما چون D2 تقلیل ناپذیر است، P باید به کل فضا برود [...] من نمی دانم چرا این واقعیت که D2 تقلیل ناپذیر است به این معناست. می دانم که احتمالاً این سؤال بسیار احمقانه است، اما من در تئوری گروه جدید هستم و احساس می کنم یک نکته کلیدی را از دست داده ام. | اثباتی در جبرهای دروغ در فیزیک ذرات هاوارد جورجی |
33235 | من سعی می کنم مطمئن شوم که درک من درست است. در انرژیها و دماهایی که در طول انفجار بزرگ (یا اخیراً در سرن) یافت میشوند، مکانیسم هیگز وارد عمل میشود. هنگامی که این اتفاق می افتد، تقارن ضعیف الکتریکی شکسته می شود (چون میدان ناپایدار است؟) و میعان تشکیل می شود. این میعان همان چیزی است که به بوزون ها اجازه می دهد جرم پیدا کنند. بنابراین در لحظه مهبانگ، همه بوزونها (فکر میکنم فرمیونها) بیجرم بودند (به دلیل تقارن)، و سپس در نقطهای پس از انفجار بزرگ، زمانی که دمای جهان دقیقاً همینطور بود، مکانیسم هیگز برقرار شد. و به ذرات جرم داد. آیا این درست است؟ | آیا ذرات فقط در سطوح انرژی موجود در مهبانگ جرم می گیرند؟ |
108202 | من این عبارت را در یادداشتهای SR خود پیدا کردم: $$ (\Lambda^{-1})^{\lambda}_{\ \ \\sigma} = g^{\lambda\mu}~\Lambda^{\rho} _{\ \ \ \mu} ~g_{\rho\sigma} = \Lambda_\sigma^{\ \ \ \lambda}$$ من می دانم از کجا می آید، بنابراین من نیازی به اثبات نیست، اما: 1. اول از همه، من فکر کردم که هنگام انجام ضرب ماتریس، شاخص های ساختگی باید در کنار یکدیگر باشند، مانند $\mathbf{A} \cdot \mathbf{B} = A_{ ij}B_{jk} $ که در آن $j$ یک ستون برای $A$ و یک ردیف برای $B$ است، در حالی که در اینجا $\mu$ ستونی برای هر دو $g$ و $\Lambda$.... 2. چرا این عبارت درست است؟ شاید من چیزی را گم کرده ام، اما عملکرد $g$ روی $\Lambda$ چیست؟ 3) آیا $\Lambda_\sigma^{\ \ \ \lambda}$ جابهجایی است؟ | سوال در مورد نشانه گذاری شاخص و تانسور متریک |
30185 | واپاشی رادیواکتیو یکی از ویژگی های هسته ناپایدار است. وقتی آن را در معادله نشان می دهیم، هیچ ویژگی ماکروسکوپی ماده را درگیر نمی کنیم. اما با این حال، سرعت واپاشی رادیواکتیو متناسب با مقدار ماده موجود است (یک ویژگی ماکروسکوپی). چرا؟ واقعاً وقتی نوبت به از بین بردن بی ثباتی آن می رسد، چه نسبتی با دیگران دارد؟ | چرا واپاشی رادیواکتیو به مقدار ماده در دسترس بستگی دارد؟ |
65985 | من با تعریف فشار و استرس مشکل دارم. از کتاب گوکنباخ که مرجع ما برای FEM است، $$\epsilon=\frac{\nabla u+ \nabla u^T}{2}، $$ که $u$ جابجایی برداری است، و $\nabla u$ است. ژاکوبین از $u$. بنابراین داریم $\epsilon$ متقارن است و همچنین $\sigma$، یعنی $$2\mu \epsilon+\lambda tr(\epsilon)I$$ مشکل من این است که همه جا این عبارت را می بینم: اگر $\epsilon$ باشد متقارن یا اگر $\sigma$ متقارن است داریم... چرا؟ من نمی توانم این مورد را ببینم که آنها متقارن نباشند، | تانسور کرنش و تنش |
68241 | برای مثال، دو عملگر داده میشود: $$A = \frac{\partial}{\partial x}+\frac{\partial}{\partial y}، $$ $$B =\frac{\partial^2}{ \partial x^2}+\frac{\partial^2}{\partial y^2} + 1.$$ مبدل اشتقاقی $[A,B]=0$ شامل مشتق جزئی ترکیبی مرتبه بالاتر با نشانه های مخالف، و صفر کردن آنها بسیار وسوسه انگیز است تا کموتاتور برابر با صفر شود. اما آیا این مجاز است، به عنوان مثال، آیا هر تابع موج کوانتومی معتبر باید مشتقات جزئی پیوسته (مخلوط) مرتبه بالاتر داشته باشد تا بتوان از قضیه شوارتز استفاده کرد؟ | آیا مشتقات جزئی مخلوط مرتبه بالاتر تابع موج با ترتیب متفاوت برابر هستند؟ |
63867 | من باید از سه نمودار پایینترین مرتبه فاینمن استفاده کنم تا ابتدا عنصر ماتریس مربع را در فرمول قانون طلایی فرمی محاسبه کنم و سپس نسبت انشعاب فاسدهای هیگز را به 2 فوتون بدست آوریم. | محاسبه نسبت انشعاب هیگز برای واپاشی به دو فوتون؟ |
71604 | آیا راهی معنادار برای تعریف مشتق کوواریانت ضرایب اتصال، $\Gamma^a_{bc}$ وجود دارد؟ همانطور که در اینجا، آیا منطقی است که شی $\nabla_d\Gamma^a_{bc}$ را تعریف کنیم؟ از آنجایی که نماد ضرایب اتصال به عنوان یک تانسور تبدیل نمیشود، به نظر میرسد که باید مانعی برای تعریف آن به روش معمول وجود داشته باشد، که $a$ را بهعنوان یک شاخص متضاد و $b$ و $c$ a شاخصهای کمکی در نظر میگیرد. بخشی از انگیزه من برای فکر کردن به این موضوع نوشتن تانسور ریمان بر حسب این نماد $\nabla_d\Gamma^a_{bc}$ بود. اگر در یک فریم محلی لورنتس در نقطهای کار میکنید که $\Gamma^a_{bc}$ همه ناپدید میشوند، عبارت تانسور ریمان فقط $$R^a_{\phantom{a}bcd}=\partial_c\Gamma است. ^a_{bd}-\partial_b\Gamma^a_{cd}.$$ بنابراین میخواهم این عبارت را برای یک عبارت کلی «همواریانتیزه» کنم. سیستم مختصات با نوشتن \begin{equation} R^a_{\phantom{a}bcd}=\nabla_c\Gamma^a_{bd}-\nabla_b\Gamma^a_{cd}. \tag{*} \end{equation} اگر وانمود کنم که $\Gamma^a_{bd}$ باید یک مشتق کوواریانت داشته باشد که با در نظر گرفتن شاخصها بهعنوان شاخصهای تانسور معمولی تعریف میشود، برای این عبارت چیزی بسیار نزدیک به پاسخ درست دریافت میکنم. $$R^a_{\phantom{a}bcd}=\partial_c\Gamma^a_{bd}-\partial_b\Gamma^a_{cd} +2(\Gamma^a_{ce}\Gamma^e_{bd} -\Gamma^a_{eb}\Gamma^e_{cd})$$ و عجیب است، اگر تعریف کنم $$\nabla_c\Gamma^a_{bd} \equiv \partial_c\Gamma^a_{bd} + \Gamma^a_{ce}\Gamma^e_{bd}-\Gamma^e_{cd}\Gamma^a_{ eb} + \Gamma^e_{cb}\Gamma^a_{ed} $$ جایی که آخرین عبارت با علامت اشتباه از آنچه ظاهر میشود شما با یک تانسور معمولی $(1,2)$ دریافت می کنید، عبارت $(*)$ در بالا برای تانسور ریمان صحیح است. آیا این فقط یک تصادف است، یا دلیلی برای تعریف مشتق کوواریانت نماد اتصال وجود دارد؟ * * * به روز رسانی: عبارتی که شکل درست تانسور ریمان را برای $(*)$ می دهد در واقع $$\nabla_c\Gamma^a_{bd} \equiv \partial_c\Gamma^a_{bd} + \Gamma^ است. a_{ce}\Gamma^e_{bd}-\Gamma^e_{cd}\Gamma^a_{eb}$$ بنابراین گویی ما $b$ را به عنوان یک شاخص تانسور در نظر نمی گیریم و فقط مشتق کوواریانت یک تانسور $(1,1)$ را می نویسیم. | مشتق کوواریانس ضرایب اتصال |
101605 | آیا شتاب انبساط جهان (AEU) در جهت یکنواخت است؟ یعنی اگر جهت خاصی در آسمان انتخاب شود و AEU اندازه گیری شود و سپس جهت های دیگر انتخاب شود و AEU اندازه گیری شود، آیا همه این اندازه گیری ها موافق هستند؟ | شتاب انبساط کیهان |
91539 | اگر فرض کنید یک فضاپیمای بینستارهای با قطر ۱۰۰ متر به نزدیکترین ستاره سفر میکند، آن کشتی در فضای بینستارهای 3×10^20m^3 میگذرد. در دمای 0.5 درجه سانتیگراد، آزاد شدن انرژی چنین سفینه فضایی در مواجهه با قطعه ای از غبار فضایی با وزن (~0.01 گرم) قابل توجه می شود. با توجه به انرژی جنبشی (150000 ژول) تنها یک چنین برخورد برای ایجاد آسیب شدید فضاپیما کافی است. این برخورد مانند یک بمب دقیق منفجر می شود (30 گرم TNT - نیمی از شارژ در یک نارنجک دستی). بنابراین، شانس برخورد چنین سفینه فضایی با چنین دانه غبار بین ستاره ای در سفر به نزدیکترین ستاره چقدر است؟ | چگالی بین ستاره ای ذرات غبار به اندازه میلی متر چقدر است؟ |
62253 | آیا این امکان ایجاد یک چارچوب مرجع اینرسی در زمین است؟ چگونه ممکن است؟ | چگونه چارچوب مرجع ایجاد کنیم؟ |
68242 | 16 بعد ناهماهنگ بین چپ (26 بعدی) و راست (10 بعدی) روی شبکه های یکنواخت و تک مدولار فشرده می شوند. فکر میکنم قسمت unimoduar را حداقل به صورت شهودی تا حدودی دریافت میکنم، اما نمیدانم چرا شبکه باید یکدست باشد. از آنچه من فهمیدم، یک شبکه زوج به این معنی است که بردارها حتی هنجار مربع هستند. چرا این ویژگی برای فشرده سازی 16 بعد ضروری است؟ | چرا 16 بعد ناهمخوان باید روی یک شبکه یکنواخت فشرده شوند؟ |
71606 | وقتی کسی به سمت منبع نور شتاب می گیرد، نوری که از آن ساطع می شود چگونه به نظر می رسد؟ فکر میکنم در یک قاب اینرسی، تمام نور باید مستقیماً از منبع خارج شود، اما احساس میکنم که نور باید به دلیل شتاب منحنی شود. | منابع نور شتابدار |
63568 | بنابراین سؤال این است: > با استفاده از معادله یانگ-لاپلاس (در صورت وجود)، کشش سطحی > (dynes/cm) را برای آب در دمای 20 درجه سانتیگراد با 2.5 psi پیدا کنید. به > نزدیکترین دهم گرد کنید. خوب، من از معادله یانگ-لاپلاس استفاده نکردم، اما مطمئن نیستم که آیا لازم است. کاری که من انجام دادم استفاده از قانون Eötvös و این یک مورد خاص برای آب برای حل سوال بود. معادله این است: $$\gamma = 0.07275\;\frac{N}{m}\;\times\;(1-0.002\times(T-291K))$$ کاری که من انجام دادم تبدیل 20 درجه سانتیگراد به کلوین ( 293K) و سپس معادله را وارد کنید تا به دست آید: $$\gamma = 0.07275\;\frac{N}{m}\;\times\;(1-0.002\times(293K-291K))= 0.072459\frac{N}{m}$$ با این حال، فکر می کنم ممکن است اشتباه کنم این به هیچ وجه فشار را به حساب نمی آورد. که در نهایت به 72.46$\frac{dynes}{cm}$ تبدیل میشود آیا من درست میگویم یا اشتباه؟ و آیا راه بهتر/درستی برای انجام این کار وجود دارد؟ | یافتن کشش سطحی آب در دما و فشار معین |
68249 | یک ماده الاستیک غیر خطی مانند یک نوار لاستیکی، بافته نایلونی یا تار پلی استر را تصور کنید که بین دو نقطه تنش دارد. سناریو 1: یک جرم بزرگ به طور ایستا (بدون شتاب) روی مرکز ماده بارگذاری میشود و مقدار آن را فشار میدهد (در این نمودار نشان داده شده است):  سناریوی 2: جرم کوچکتری با مقدار کافی در مرکز ماده بارگذاری می شود. شتاب برای کاهش ماده به مقدار $H$. سوال: با توجه به اینکه ماده دارای کشش غیر خطی است یعنی از قانون هوک تبعیت نمی کند، آیا انرژی پتانسیل الاستیک تولید شده در ماده در سناریو 1 و سناریو 2 معادل خواهد بود؟ | آیا بین بارگذاری استاتیکی و بارگذاری سریع یک پلیمر (مواد الاستیک غیر خطی) از نظر پتانسیل الاستیک تولید شده تفاوتی وجود دارد؟ |
103601 | با توجه به تانسور میدان الکترومغناطیسی $$\begin{align} F_{\mu\nu} = \begin{pmatrix} 0 & -E_{x} & -E_{y} & -E_{z} \\\ E_{x } & 0 & B_{z} & -B_{y} \\\ E_{y} & -B_{z} & 0 & B_{x} \\\ E_{z} و B_{y} & -B_{x} & 0 \end{pmatrix} \end{align}$$ و دوگانه آن $$\begin{align} G_{\mu\nu} = \begin{pmatrix} 0 & B_ {x} & B_{y} & B_{z} \\\ -B_{x} & 0 & E_{z} & -E_{y} \\\ -B_{y} و -E_{z} & 0 & E_{x} \\\ -B_{z} & E_{y} & -E_{x} & 0 \end{pmatrix} \,, \end{align}$$ وجود دارد آیا یک تانسور کلی $H_{\mu\nu}$ وجود دارد که $F_{\mu\nu}$ و $G_{\mu\nu}$ را در یک تانسور کلیتر در فضای مینیکوفسکی ترکیب میکند؟ | آیا می توان دو تانسور میدان الکترومغناطیسی را در یک تانسور عمومی تر ترکیب کرد؟ |
79353 | در سوال قبلی Phys.SE که در اینجا قرار گرفتم، در مورد یافتن مقاومت معادل مدار زیر پرسیدم:  مقدار بسیار خوبی دریافت کردم. پاسخ ها و چند نکته حالا چه می شود اگر همان مدار با اضافه کردن دو مقاومت دیگر روی سیم های اتصال آزاد مانند این اصلاح شود:  چگونه باید مقاومت معادل را پیدا کنم الان؟ من احتمالا نمی توانم مدار را همانطور که در پاسخ به سوال قبلی ام ذکر شد دوباره ترسیم کنم زیرا هر سیم یک مقاومت روی خود دارد. | یافتن مقاومت معادل در مدار پیچیده |
19880 | یک سیال تراکم ناپذیر تحت گرانش g با سرعت زاویه ای ثابت $\Omega$ حول محور z، که عمودی است، می چرخد، به طوری که $u = (−\Omega y, \Omega x, 0)$ نسبت به محورهای دکارتی ثابت . ما می خواهیم سطوحی با فشار ثابت و در نتیجه سطح یک سطل آب در حال چرخش یکنواخت (که در فشار اتمسفر خواهد بود) را پیدا کنیم. معادله برنولی نشان میدهد که $$p/\rho+|u|^2/2+gz=\text{ثابت است. بنابراین،}$$ $$z=\text{constant}-\frac{\Omega^2}{2g}(x^2+y^2)$$ اما این نشان میدهد که سطح یک سطل آب در حال چرخش در بالاترین حد خود در وسط، کجا این اشتباه پیش می رود؟ با تشکر فراوان | سیال دوار تحت گرانش، سوال دینامیک سیالات |
79835 | من این سوال تکلیف را دارم و پاسخ متفاوتی به راه حل ها می گیرم. در مختصات قطبی استوانهای $(r,\theta,z)$، پتانسیل سرعت یک جریان به صورت زیر داده میشود: $$\phi = -\frac{Ua^2r}{b^2-a^2}(1+ \frac{b^2}{r^2})cos\theta$$ سرعت را پیدا کنید. من سرعت را به صورت زیر دریافت می کنم: $$v = (-\frac{Ua^2}{b^2-a^2}(1+\frac{b^2}{r^2})cos\theta + \frac {2Ua^2b^2}{(b^2-a^2)r^2}cos\theta)e_r + (\frac{Ua^2}{b^2-a^2}(1+\frac{b^2}{r^2})sin\theta) e_{\theta}$$ پاسخ دوم را از دست داد عبارت در جهت $r$، اما من نمی توانم ببینم کجا اشتباه کرده ام. هر گونه کمک قدردانی می شود. | سرعت از پتانسیل سرعت |
76374 | من می خواهم یک بالون کوچک هوای گرم بسازم که به اندازه کافی بزرگ باشد که بتواند 0.8 کیلوگرم (یک دوربین) را حمل کند. اولین چیزی که باید بدانم این است: هنگامی که یک کیسه پلاستیکی به اندازه کافی بزرگ و منبع آتش به اندازه کافی بزرگ داشته باشم، شرایط محیطی چقدر بر میزان بالابر اثر می گذارد (یعنی اینکه آیا می تواند از زمین خارج شود یا نه)؟ به عنوان مثال: 1. فشار اتمسفر چگونه به بلند شدن کمک می کند؟ 2. دمای هوای محیط چگونه کمک می کند؟ 3. خورشید داغ چگونه کمک می کند؟ 4. آیا فرمول های ساده ای وجود دارد که بتوانم درصد اختلاف در افزایش را که مقادیر مختلفی برای متغیرهای فوق دریافت می کنم، تخمین بزنم؟ | بالون هوای گرم: ارتباط آسانسور با شرایط محیطی چگونه است؟ |
52 | چند سال پیش به موزهای رفتم، جایی که تختهای با 2 آهنربای میلهای، روی هر یک از قطبها قرار داشت تا بتوانند بچرخند. اگر آنها را طوری بچرخانید که با قطبهای یکسان (N) روبهروی هم ردیف شوند، چرخش را تا زمانی که قطبهای جنوب ردیف شوند دفع میکنند، سپس آنها را دفع میکنند و میچرخانند تا قطبهای شمال بههم ردیف شوند و همینطور. این بدون هیچ کمک اضافی بود، هنگامی که آنها را ردیف می کردید، آنها فقط به چرخش خود ادامه می دادند. دقیقاً چگونه ممکن است که 2 آهنربا به تولید انرژی جنبشی ادامه دهند؟ | اگر 2 آهنربا دقیقاً در جای خود قرار گیرند چگونه می چرخند؟ |
128938 | همانطور که می دانیم رابطه هم ارزی جرم-انرژی $E=mc^2$ در اصل از نسبیت خاص آمده است. و انرژی اتصال $\Delta mc^2$ است. چگونه می دانیم که جرم اضافی حاصل از محاسبه نظری با انرژی اتصال مرتبط است؟ نسبیت خاص در داخل هسته چیست؟ | چرا انرژی اتصال $\Delta mc^2$ است؟ |
79356 | من روی این سوال برداری که برای کار در خانه دارم گیر کرده ام. آیا چیزی فکر می کند که می تواند به من در جهت درست در مورد چگونگی حل این موضوع کمک کند؟ یک کاوشگر در حالی که به کمپ اصلی بازمیگردد در یک فضای سفید (که در آن بارش برف آنقدر غلیظ است که زمین از آسمان قابل تشخیص نیست) گرفتار میشود. او قرار بود 4.4 کیلومتر به سمت شمال سفر کند، اما وقتی برف پاک می شود، متوجه می شود که در واقع 7.8 کیلومتر را در 47 درجه شمال شرقی سفر کرده است. الف) او اکنون چقدر باید طی کند تا به کمپ اصلی برسد؟ ب) در چه جهتی باید سفر کند؟ | سوال بردار؟ |
132474 | من می دانم که برای یک واکنش کانال s، اعداد کوانتومی ذره میانی باید با ذرات وارد شده یکسان باشد، برای مثال در واکنش $\gamma \pi \rightarrow a_2 \rightarrow \eta \pi$ ذرات ورودی و خروجی باید در یک موج D باشند تا اعداد کوانتومی $a_2$ را تولید کنند: $I^G(J^{PC})=1^- (2^{++})$. از من خواسته شد که دامنه فرآیند کانال t را نیز محاسبه کنم (با تکانه ذره واسطه تفاضل گشتاور پایون) و نمی دانم چگونه بین اعداد کوانتومی ذرات نهایی و اولیه ارتباط برقرار کنم. و ذره واسطه. تصور اینکه پایون به ذره میانجی و پایون دیگر تجزیه شود، واقعاً گزینه ای به نظر نمی رسد. ممنون می شوم اگر توضیحی بدهید یا راهنمایی بفرمایید که کجا باید این را جستجو کرد. | اعداد کوانتومی یک ذره مبادله ای در کانال t چیست؟ |
132476 | با توجه به خودرویی که دارای دو خط چرخ است، مرکز ثقل در ارتفاع ثابت از سطح زمین، زاویه چرخش ثابت و سطح و مواد چرخ داده شده است. حداکثر سرعتی که خودرو می تواند بدون سر خوردن چرخ ها برود، با توجه به موقعیت مرکز ثقل (به داخل، خم شدن به بیرون یا مرکزی) چقدر است؟ | هنگام رانندگی با گوکارت به کدام سمت متمایل شویم؟ |
108207 | در یک حفره کانفوکال، یک پرتو طول تشدید کننده را 4 بار بین دو انتقال در امتداد یک پرتو طی می کند.  . به عنوان مثال، در شکل بالا، اختلاف مسیر بین دو پرتو که در طول پرتو 1 منتقل می شوند، مضرب انتگرالی 4 برابر طول حفره است. همین امر برای انتقال در امتداد پرتو 3 نیز صدق می کند. بنابراین، شرط تشدید این است: $4L=n\lambda$ به این معنی که $2L=n\frac{\lambda}{2}$ اختلاف مسیر بین پرتوهای در امتداد پرتو 1 و پرتو است. 3، یعنی پرتوهای امتداد این پرتوها خارج از فاز هستند. هنگامی که پرتو فرودی از محور نوری عبور می کند، پرتوهای 1 و 3 بر هم منطبق می شوند و به طور مخربی برای شرایط تشدید مشتق شده قبلی تداخل می کنند. آیا این بدان معناست که شرایط تشدید در یک حفره کانفوکال، بسته به اینکه پرتو فرودی خارج از محور باشد، متفاوت است؟ | وضعیت رزونانس در حفره کانفوکال |
63964 | اتم هلیوم را با دو الکترون در نظر بگیرید، اما جفت شدن لحظهای زاویهای، اثرات نسبیتی و غیره را نادیده بگیرید. حالت اسپین سیستم ترکیبی از حالتهای سهگانه و حالت منفرد است. من یک ترکیب خطی از سه حالت سه گانه را به صورت $\lvert\chi_+\rangle$ (به دلیل متقارن بودن تحت تبادل الکترون) و $\lvert\chi_-\rangle$ حالت منفرد (به دلیل ضد متقارن بودن) نشان خواهم داد. . سپس وضعیت مداری الکترون ها. فرض کنید یک الکترون در حالت $\lvert\phi_a\rangle$ باشد. دیگری در حالت $\lvert\phi_b\rangle$. حالت مداری سیستم به این صورت است: $$ \lvert\phi_{\pm}\rangle = \frac{1}{\sqrt 2} \left (\lvert\phi_a\rangle\lvert\phi_b\rangle \pm \lvert \phi_b\rangle\lvert\phi_a\rangle \right )$$ زیرا حالت کلی $\lvert\psi\rangle$ الکترونها باید ضد متقارن باشند، آیا درست است که آن را به صورت زیر بسازیم: $$\lvert\psi\rangle = \lvert\phi_{\pm}\rangle \lvert\chi_{ \mp}\rangle \text{ ?}$$ | حالت های ممکن برای دو الکترون در اتم هلیوم |
79352 | از تعریف، متوجه شدم که عملگرها ماتریس هایی را در معادله یانگ-باکستر پراکنده می کنند. اما این مقاله، درهم تنیدگی کوانتومی و درهم تنیدگی توپولوژیکی توسط لوئیس اچ کافمن و ساموئل جی لوموناکو جونیور منتشر شده در مجله New Journal of Physics 4 (2002)، از عملگرهای braid برای معادله یانگ باکستر استفاده کرده است. ماتریس پراکندگی و عملگر braid چگونه به هم مرتبط هستند؟ | عملگرهای ماتریس پراکندگی و قیطان (معادله یانگ باکستر) |
108203 | به یاد بیاورید که $\mathrm{d}LIPS_2$ (یک ذره که به دو ذره هم جرم تجزیه میشود) توسط $$\mathrm{d}LIPS_2 = \frac{\vert{\bf k_1'}\vert}{16 داده میشود. \pi^2\sqrt{s}}\mathrm{d}\Omega_{cm}.$$ در یک فروپاشی معین، تمام زاویه وابستگی در dLIPS گنجانده شده است؟ اگر درست به خاطر بیاورم، نیازی به این نیست، وگرنه ادغام در زوایای همیشه بی اهمیت خواهد بود. در مورد حالت کلی یک ذره به ذرات $n$ چطور؟ $$\mathrm{d}LIPS_n$$ در مورد پراکندگی مقاطع عرضی چطور؟ | تمام وابستگی زاویه به $\mathrm{d}LIPS_2$؟ |
74444 | در کلاس فیزیک به ما گفته شد که قدرت یک عدسی به عنوان متقابل فاصله کانونی آن تعریف می شود. همچنین، قدرت های چندین لنز جمع می شوند. ولی من نفهمیدم چرا اینجوریه منظور من یک سری از دو لنز محدب با فاصله کانونی $f_1, f_2$ است. واضح است که فاصله تصویر حاصل به فاصله بین عدسی ها بستگی دارد (میکروسکوپ مرکب اینگونه عمل می کند؛ با تنظیم فاصله بین شی و چشمی بزرگنمایی های متفاوتی بدست می آید). بنابراین، من حدس می زنم، فاصله کانونی حاصل از سیستم (هر چه که باشد)، به فاصله بین لنزها نیز بستگی دارد. قدرت لنز چگونه در همه اینها قرار می گیرد؟ همچنین، منظور آنها از قدرت حاصل از لنزها در وهله اول چیست؟ سیستم حاصل از لنزها مانند این لنزها که ضخامت ناچیزی دارند، نخواهد بود. از کجا می خواهید فاصله کانونی را اندازه گیری کنید؟ سیستم لنزها قطب ثابتی ندارد. | چرا قدرت لنزها اضافه می شود؟ |
111365 | من سعی کرده ام هنگام مقایسه تلفن های همراه سرم را در اطراف سطوح SAR قرار دهم. با توجه به اینکه بیشتر وقتم را صرف صحبت کردن با تلفن نکردم، بلکه آن را در نزدیکی بدنم حمل می کردم، آیا یک تلفن با **ارزش پایین بدن** اما مقدار *سر بلندتر** با ترکیب معکوس ترجیح داده می شود؟ یا فرض کنید یک گوشی دارای مقداری است که 2 برابر گوشی دیگر است. چگونه باید به آن فکر کنم؟ آیا به طور قابل توجهی بدتر است یا کمی بدتر؟ | در سطوح SAR برای تلفن های همراه باید به دنبال چه چیزی باشم؟ |
71608 | من سعی می کنم اثبات کلمن را از سخنرانی های او جنبه های تقارن در صفحه 200-201 دنبال کنم. او ثابت می کند که همیشه می توان در سنج زمانی برای یک نظریه کلی یانگ میلز-هیگز کار کرد. من به سرعت استدلال او را تکرار می کنم. مقداری فیلد هیگز، $\phi$ را در نظر بگیرید، که برای آن مشتق کمکی جهتی در مسیری از بین رفت $P$: \begin{equation} \frac{dx^\mu}{ds} D_\mu \phi=0 \Rightarrow \ frac{d \phi}{ds}=-\frac{dx^\mu}{ds} A_\mu \phi \end{equation} که در آن $s$ پارامتر است از مسیر، به طوری که مسیر از نقطه $x_0$ شروع می شود و به $x_1$ برای $s \in [0,s_f]$ ختم می شود. حل این معادله به صورت زیر به دست می آید: \begin{معادله} g(P) = \mathcal{P} \exp \left( -\int\limits_{P(0)}^{P(s_f)} A_\mu (P(s)) \; \mathrm{d} x^\mu \right) \end{equation} که در آن $\mathcal{P}$ نشان دهنده نماد ترتیب مسیر است. علاوه بر این، میتوانیم نشان دهیم که ویژگیهای تبدیل بهصورت زیر داده میشوند: \begin{equation} g(P)' = g(x_1) g(P) g(x_0)^{-1} \end{equation} حال اثبات:` برای هر نقطه فضا-زمانی $x$، $P_x$ را به عنوان مسیر مستقیم از $(\mathbf{x},0)$ به $x$ تعریف کنید. تبدیل گیج مورد نظر توسط: \begin{equation} g(x)=g(P_x)^{-1} \end{equation} برای، تحت این تبدیل: \begin{equation} g(P_x)' = g (P_x)^{-1} g(P_x) g(P_0)=1 \پایان{معادله} که از آن $A_0=0$ با تمایز پیروی میشود.'' من متوجه شدم ریاضیات قبل از اثبات واقعی است، اما من اثبات او را کاملاً گیج کننده می دانم (شاید به این دلیل که انگلیسی زبان اول من نیست). از آنجایی که من متوجه شدم، او یک مسیر $P_x$ را در هر نقطه $x$ در فضا-زمان تعریف می کند. علاوه بر این، $P_x$ یک خط مستقیم است که فقط در زمان تکامل مییابد، یعنی $P_x$ در همان نقطه $\mathbf{x}$ در فضا میماند اما با $t$ تکامل مییابد. آیا این درست است؟ اگر چنین است، آنگاه $g(P_x)$ توسط: \begin{معادله} g(P_x) = \mathcal{P} \exp \left( -\int\limits_{P(0)}^{P(s_f) داده میشود )} A_0(P_x(s)) \; \begin{equation} \partial_0 g(P_x)' = A_0' = 0 \end{equation} اگر تفسیر من تاکنون درست باشد، پس من این سوال (شاید احمقانه) زیر را دارم: از کجا بفهمیم که $\phi$ در هر نقطه فضا-زمان $x$ همیشه از اولین معادله ای که نوشتم پیروی کنید؟ به عبارت دیگر، کل اثبات مبتنی بر این ایده است که $\phi$ آن معادله را برای مسیر $P_x$ برآورده کرد، اما چگونه میدانیم که درست است؟ | اثبات اینکه ما همیشه میتوانیم یک تبدیل سنج پیدا کنیم که $A_0=0$ باشد؟ |
74448 | این سوال مربوط به این لینک است. اما من هنوز آن را درک نمی کنم >_< در نظریه ریسمان پولچینسکی جلد اول، ص. 22، یک عبارت واگرایی (وقتی $\epsilon \rightarrow 0$) در انرژی نقطه صفر رشته باز (1.3.34) وجود دارد، $$ \frac{D-2}{2} \frac{ 2l p^ + \alpha'}{ \epsilon^2 \pi} $$ گفته میشود > جمله اول وابسته به برش متناسب با طول $l$ رشته > است و میتوان آن را لغو کرد. توسط یک متقابل در عمل متناسب با > $\int d^2 \sigma (-\gamma)^{1/2}$. در واقع، تغییر ناپذیری Weyl مستلزم لغو آن است. من چند سوال در رابطه با این بیانیه دارم و نمی دانم که آیا خوب است که به چند موضوع تقسیم شود یا خیر. 1. درباره منطق زیربنایی قاعدهمندسازی و renomalization. در نظریه میدان کوانتومی، ما با چند واگرایی روبرو هستیم. یکی در کوانتیزه کردن میدان اسکالر است. یک بی نهایت وجود دارد، ما استدلال می کنیم که انرژی نقطه صفر است. ما آن را دور می اندازیم زیرا انرژی یک کمیت نسبی است. و مشکل ثابت کیهانی را رها کردیم. اگر واگرایی در (1.3.34) به این معنا باشد، نظریه ریسمان یک نظریه گرانش کوانتومی است. ما نمی توانیم به سادگی آن را مانند QFT دور بریزیم. بعداً در QFT، با واگرایی های دیگری در محاسبات حلقه مواجه می شویم. دلیل آن این است که QFT ارائه شده یک نظریه کم انرژی است. مقیاس مشخصی دارد که این نظریه قابل اجرا نیست. بنابراین ما با واگرایی مواجه شدیم. ما آن را منظم می کنیم و آن را دوباره عادی می کنیم، جایی که اصطلاحات مقابل ترم را ملاقات کردیم. اما، نظریه ریسمان به عنوان یک نظریه نهایی در نظر گرفته می شود(؟!)، اگر من از منطق QFT پیروی کنم، چرا هنوز در (1.3.34) واگرایی وجود دارد؟ نظریه ریسمان مقیاس چیست؟ 2. حالت متقابل در $\int d^2 \sigma (-\gamma)^{1/2}$ چگونه کار میکند؟ 3. چرا «عدم تغییر ویل مستلزم لغو آن است»؟ | منظم سازی و renomalization در کوانتیزاسیون مخروط نوری رشته بوزونی |
67751 | من در حال بررسی یک شبکه دو بعدی Ising Spin هستم. من توانستم یک برنامه مونت کارلو ایجاد کنم که ماتریس چرخش در حال تغییر را از طریق تکرارهایم به من می دهد - مانند بسیاری از نمونه های موجود در وب. با این حال، من سعی می کنم یک متغیر مستقل (فشار اتمسفر) را پیش بینی کنم. من معتقدم که می توان شبه مغناطیس و انرژی سری های زمانی را با استفاده از رویکرد Ising اندازه گیری کرد - اما مطمئن نیستم که چگونه این کار را انجام دهم. من فرض می کنم که مستلزم چرخش چرخش بر اساس تغییرات سری زمانی است، اما من واقعا مطمئن نیستم که آب و هوا رویکرد درستی باشد. اگه کسی میتونه راهنماییم کنه عالی میشه ویرایش 1 من یک سری خوانش فشار دارم: Xt :1..N به جای استفاده از Metropolis flip که در آن deltaE = 2 * J * Si * sumOf(Sneighbours) if (deltaE < 0 || exp(-deltaE/TEMP) > rand ()) Si+1 = -Si باید Si+1 = someFunctionOf(Xt) را تنظیم کنم اما نمی دانم چه چیزی someFunctionOf باید باشد. اگر این کار را انجام میدادم، میتوانستم Lattice را از Xt بهروزرسانی کنم و یک مغناطیس «زنده» تمرین کنم و امیدوارم که بتواند چیزی در مورد فاز فعلی تغییرات فشار بگوید. | نحوه استفاده از مدل Ising Spin برای پیش بینی سری زمانی فاز |
77139 | بادی باگ یک ابزار شیک است که بازاریابان آن ادعا می کنند می تواند انرژی مصرفی روزانه بدن شما را اندازه گیری کند. ادبیات فروش آنها می گوید: > همانطور که در مجله British Journal of Sports Medicine، نسخه 2008 گزارش شده است، بازوبند > bodybugg® به نرخ متوسط دقت 90 درصد در مطالعات > مقایسه اندازه گیری های مصرف کالری از دستگاه bodybugg با > اندازه گیری های مصرف کالری در یک دستگاه متابولیک دست یافته است. اتاقک (استاندارد طلا > اندازه گیری مصرف کالری). واضح است که نرخ دقت 90٪ اینگونه نیست که هر کسی با هر سطحی از سواد علمی، نوارهای خطا را توصیف کند. پرسشهای متداول آنها میگوید: > علاوه بر اندازهگیری حرکت و گامها، بادی باگ میتواند میزان عرق کردن، دمای پوست و سرعت دفع گرما از بدن شما را ببیند. همچنین می گویند ضربان قلب شما را اندازه نمی گیرد. آیا پشت این دستگاه فیزیک معتبری وجود دارد و اگر چنین است، بر چه اصولی استوار است؟ به نظر می رسد اندازه گیری حرکت و گام شامل یک شتاب سنج باشد، اما بعید به نظر می رسد که بتواند تفاوت بین مثلا راه رفتن در پیاده رو افقی و راه رفتن در سربالایی را تشخیص دهد. چگونه می توانند به طور جداگانه دمای پوست و میزان اتلاف گرما را اندازه گیری کنند؟ شاید یک دماسنج در تماس با پوست شما باشد و دمای هوا را حس کند؟ برای من واضح نیست که چگونه می توان داده های مکانیکی را با داده های ترمودینامیکی ترکیب کرد. | آیا فیزیک معتبری در پشت بادی باگ وجود دارد؟ |
77130 | من تحقیقات مربوط به تعریف مجدد وزن 1 کیلوگرم را مطالعه کرده ام، زیرا پلاتین-ایریدیوم فعلی در حال کوچکتر شدن است. در این مقاله، در اینجا، اشاره شده است که وزن فلز اصلی نمی تواند پلاتین خالص باشد زیرا با گذشت زمان تبخیر می شود. این مقاله از دانشمند که یک مجله معتبر علمی است، ارجاع شده است. سوال من این است: 1. چرا پلاتین در طول زمان تبخیر می شود؟ به عنوان یک (نسبتا نرم) فروخته شده، من فرض میکردم که ذرات آن را به دلیل تبخیر از دست نمیدهد، زیرا محیط خارجی حتی از نقطه ذوب پلاتین بسیار پایینتر است. 2. آیا این فقط به پلاتین و سایر فلزات محدود نمی شود، در واقع، آیا اکثر مواد جامد در طول زمان تبخیر می شوند؟ | چرا اگر پلاتین به اندازه کافی بماند تبخیر می شود؟ |
6698 | آیا این درست است که گسترش فضا-زمان باعث می شود که CMB از یک طول موج کوتاهتر به امواج مایکروویو تبدیل شود؟ اگر هست آیا دامنه افزایش یافته است؟ با توجه به اینکه دامنه کاهش یافته است. چرا به همان شکلی که طول موج افزایش یافته است (/کشش) نشده است؟ | تأثیر گسترش فضا بر CMB |
121373 | اگر طبق قانون سوم نیوتن، نیروها دوتایی بیایند، پس انفجار بزرگ چطور؟ جهان آن فشار/تحرک اولیه را از کجا دریافت کرده است؟ | جهان حرکت اولیه خود را از کجا بدست آورده است؟ |
78003 | فوتون ها و فونون ها هر دو قطبش دارند، ما اسپین 1 را برای فوتون ها نسبت می دهیم اما اسپین 0 را برای فونون ها. چرا؟ | فونون چرخش صفر را حمل می کند. چرا؟ |
100559 | بارها متوجه شده ام که هرگاه وارد حمام می شوم درست بعد از حمام کردن شخص دیگری، دمای داخل حمام بالا می رود. آیا وقتی آب زیادی روی بدن خود می ریزیم گرمای بدن خارج می شود؟ من این سوال را از خیلی ها پرسیدم اما هیچ کس جوابی ندارد. | چرا حمام بعد از حمام داغ می شود؟ |
6346 | من علاقهمندم که رفتار اندازهگیریهای اطلاعات کوانتومی را در نظریههای میدان کوانتومی با همبستگی قوی توصیف کنم که توصیف دوگانه گرانشی را میپذیرند، به عنوان مثال از طریق دوگانگی AdS/CFT. در مفهوم گستردهتر، سؤال من به این نکته اشاره دارد: در تجربه محدودم، قبول میکنم که دوگانگی به این معناست که ما حق نداریم به بخشی از دوگانگی معنای فیزیکی بدهیم و از قسمت دیگر استفاده کنیم. به عنوان یک ابزار محاسباتی صرف من می خواهم توسط چند متخصص روشن شوم. | آیا مطالعه ساختار اطلاعات کوانتومی در QFT با دوگانه هولوگرافیک می تواند به نظریه ریسمان مرتبط باشد؟ |
105518 | رفت و آمد روزانه من را از پل شناور نقطه همیشه سبز در دریاچه واشنگتن عبور می دهد. من چندین بار متوجه شده ام که آب در ضلع جنوبی پل کاملاً متلاطم خواهد بود در حالی که آب در ضلع شمالی نسبتاً ساکن است (نه کاملاً ساکن اما تفاوت محسوسی با طرف دیگر وجود دارد). چه چیزی باعث این اتفاق می شود؟ | چرا آب یک طرف پل متلاطم است؟ |
67410 | در نظریه ریسمان، اگر یک ریسمان باز از شرط مرزی نویمان تبعیت کند، در گیج استاتیک، می توان نشان داد که نقاط انتهایی با سرعت نور حرکت می کنند. اشتقاق ساده است، اما چگونه میتواند در مورد رشته عظیم اعمال شود؟ سوال دیگر اینکه نقاط انتهایی رشته های باز از چه نظر در فضازمان ثابت هستند؟ من چیزی در مورد D-branes نمی دانم اما علاقه مندم بدانم چگونه می توان این کار را انجام داد. | شرط مرزی نویمان و رشته باز |
67416 | من متعجبم که آیا قوانین بقا برای بیان معادلات حرکت کافی هستند؟ به طور خاص: 1) در مکانیک کلاسیک ذرات نقطه ای، آیا بقای انرژی، پایستگی تکانه و پایستگی تکانه زاویه ای برای دلالت دینامیک کافی است؟ به طور معادل، با توجه به یک مسیر ذره در فضای پیکربندی که راه حل معادله حرکت نیست، آیا آن مسیر لزوماً قوانین بقا را نقض می کند؟ 2) همین سوال در مورد نظریه میدان کلاسیک. 3) همین سوال در مورد مکانیک کوانتومی ذرات نقطه ای. 4) همین سوال در مورد نظریه میدان کوانتومی. من می دانم که سوال من به خوبی تعریف نشده است، با این حال من بسیار علاقه مند به پاسخ های شما هستم... با تشکر! | آیا مسیری وجود دارد که راه حل معادله حرکت نباشد اما تمام قوانین بقا را برآورده کند؟ |
99152 | با عرض پوزش اگر سوال در حد استاندارد سایت نیست، اما من واقعا نمی توانم بفهمم که پاراگراف زیر چه می گوید. دارم کتاب «تاریخ مختصر زمان» نوشته استیون هاوکینگ را می خوانم و در فصل دوم «فضا و زمان» یک پاراگراف در مورد نظریه نسبیت خاص وجود دارد که می گوید اگر از اثرات گرانشی غافل شویم، برای هر رویدادی در فضا. -زمان میتوانیم یک مخروط نوری بسازیم (مجموعه همه مسیرهای نور ممکن در فضا-زمان که در آن رویداد ساطع میشود)، و از آنجایی که بذر نور در هر رویداد یکسان است. جهت، تمام مخروط های نور یکسان خواهند بود و در جهت > یکسانی قرار می گیرند. این نظریه همچنین به ما می گوید که هیچ چیز نمی تواند سریعتر از نور حرکت کند. این بدان معنی است که مسیر هر جسم در فضا و زمان باید با خطی که در داخل مخروط نور در هر رویداد روی آن قرار دارد نشان داده شود. خوب من نمی توانم قسمتی را که می گوید > این تئوری به ما می گوید که هیچ چیز سریعتر از نور نمی تواند حرکت کند را درک نمی کنم. این > به این معنی است که مسیر هر جسم از طریق مکان و زمان باید با خطی که در داخل مخروط نور در هر رویداد روی آن قرار دارد نشان داده شود. من نمی توانم معنی آن را بفهمم، کسی می تواند آن را به روشی ساده تر توضیح دهد. ممنون آکاش | در درک بخشی از کتاب «تاریخ مختصر زمان» مشکل دارید؟ |
108204 | من معادلات الکترومغناطیسی ماکسول را یاد میگیرم و نمیتوانم سرم را به این مسئله بپیچم: با توجه به حجم $x\in [0,1]، y\in [0,1]، z\in [0,1]$ ، میدان الکتریکی $\vec E(x,y,z,t)$ و ثابت های مادی $\epsilon, \sigma, \mu$ چگونه می توانم میدان مغناطیسی $\vec را پیدا کنم B(x,y,z,t)$ می دانید که $\vec B(x,y,x,0)= \vec 0$؟ | استنتاج میدان مغناطیسی بر اساس میدان الکتریکی |
107601 | من در درک یک موضوع بسیار ساده کمی مشکل دارم. با فرض اینکه من 2 کره رسانا دارم که به طور یکنواخت با یک خط ریز طولانی به هم متصل شده اند (همانطور که در عکس اضافه شده نشان می دهد) و از من می پرسند چه اتفاقی خواهد افتاد، چه مقدار بار از روی کره به کره دیگر منتقل می شود. به من گفته شد که پتانسیل الکتریکی این دو کره عبارتند از: $k\frac{Q_1}{R_1}$ و $k\frac{Q_1}{R_1}$ نکته اینجاست که نمیدانم چرا، منظورم این است که ، $R_1$ و $R_2$ شعاعهای 2 کره هستند، اینها بردار یا چیزی نیستند و مختصات یکسانی ندارند و این چیزی است که من باید هنگام محاسبه بگیرم. پتانسیل با استفاده از انتگرال به روش خوب... بنابراین، چگونه $k\frac{Q}{R}$ می تواند پتانسیل کره ها باشد؟  | سوال در مورد 2 کره رسانا که با یک خط ریز طولانی به هم متصل شده اند (پتانسیل الکتریکی) |
79355 | درک من - اگرچه از یک برنامه کانال علمی است، بنابراین مطمئن نیستم که درست باشد - این است که یک واکنش همجوشی در مرکز خورشید رخ می دهد. هسته های اتمی در حال ایجاد و ذوب شدن به وزن های اتمی بالاتر از وزن اتمی پایین تر هستند. زمانی که این واکنش در جدول تناوبی به آهن میرسد (میلیاردها سال)، اتمهای آهن آنقدر سنگین هستند که اجازه نمیدهند واکنش ادامه یابد، بنابراین ستاره در مدت کوتاهی فرو میریزد و به ابرنواختر تبدیل میشود. آیا این حقیقت دارد؟ اگر چنین است، آیا یک دنباله دار ساخته شده از آهن می تواند وارد هسته خورشید شود و آن را نابود کند؟ چقدر آهن مصرف می کند؟ یا فقط درک نادرستی دارم (کاملاً ممکن است). توجه: من قصد ندارم برای از بین بردن خورشید تلاش کنم. | چقدر آهن باید به خورشید شلیک کنم تا منفجر شود؟ |
108208 | چرا اجسام سبک تر شناور می شوند و متراکم تر فرو می روند؟ من این را از این منظر می فهمم که اگر جسم بتواند جرم مساوی آب را جابجا کند، شناور می شود، اما از منظر **گرانش** تعجب می کنم! چگونه گرانش باعث ایجاد اصل ارشمیدس می شود؟ این باید گرانش باشد، درست است، زیرا در فضا اصل ارشمیدس کار نمی کند! سوال نهایی که باید به آن پاسخ دهم این است که **این همه نیروی متقابل چگونه باعث ایجاد لایه بندی چگالی می شود**. به عنوان مثال، چگونه گرانش باعث می شود زمین شیب چگالی داشته باشد: متراکم ترین عناصر در هسته، و سبک ترین در پوسته؟ * * * این چیزی است که من از نظرات تا کنون دریافت کردم. فکر می کنم اگر کسی بخواهد پاسخی بنویسد باید نقطه شروع خوبی باشد. همچنین می تواند کاملاً اشتباه باشد. یک گرادیان فشار در داخل یک جسم مایع در امتداد گرادیان عمق وجود دارد. دلیل آن این است که فاصله بین دو جسم مربع است و با کشش گرانشی نسبت عکس دارد (تصویر زیر را ببینید). بنابراین، هرچه آب عمیقتر به زمین جذب شود، قویتر میشود، و در جایی که اختلاف فشار وجود دارد، نیرویی وجود دارد، نیروی شناور در این مورد. با این حال، اکنون من حتی بیشتر از قبل سؤال دارم: 1. اگر یک گرادیان فشار وجود دارد، چرا جریانی در آب در امتداد گرادیان عمق وجود ندارد؟ 2. چه مکانیسمی (یا کدام قسمت از معادله گرانش) باعث می شود که اجسام متراکم تر با وجود نیروی شناور غرق شوند؟ آیا جرم است؟ پس آزمایش گالیله چطور؟ آیا نشان نمی دهد که اثر جرم ناچیز است؟  | آیا گرانش باعث اصل ارشمیدس می شود و چگونه؟ |
105538 | در شکست تقارن خود به خودی، میدانی داریم $$\phi= \pm \sqrt{\frac{-m^2}{\lambda}}.$$ اکنون برای بدست آوردن حداقل ناپایدار باید حدس بزنیم جرم $m^2 <0 $. اما آیا جرم می تواند منفی باشد؟ **چرا اینطور حدس می زنیم**؟ > یک سوال دیگر این است که چگونه این ما را به حل معادله > غیرخطی می رساند؟ | شکست خود به خودی تقارن |
103605 | من در تاریخ مختصر زمان هاوکینگ موارد زیر را خواندم: نتیجه نهایی مقاله مشترک من و پنروز در سال 1970 بود که در نهایت ثابت کرد که باید یک تکینگی انفجار بزرگ وجود داشته باشد فقط به شرطی که نسبیت عام درست باشد و جهان به همان اندازه ماده دارد که مشاهده می کنیم. مخالفتهای زیادی با کار ما وجود داشت، بخشی از طرف روسها به دلیل اعتقاد مارکسیستی آنها به جبر علمی، و تا حدودی از جانب افرادی که احساس میکردند کل ایده تکینگیها نفرت انگیز است و زیبایی نظریه اینشتین را از بین میبرد. با این حال، واقعاً نمی توان با یک قضیه ریاضی استدلال کرد. بنابراین در نهایت کار ما به طور کلی پذیرفته شد و امروزه تقریباً همه تصور می کنند که جهان با یک تکینگی انفجار بزرگ آغاز شده است. شاید طعنه آمیز است که با تغییر نظر، اکنون سعی می کنم فیزیکدانان دیگر را متقاعد کنم که در آغاز جهان هیچ تکینگی وجود نداشته است. در نظر گرفته شده است. بنابراین، با توجه به درک فعلی ما از فیزیک و سیاهچاله ها، چه چیزی از وجود تکینگی ها پشتیبانی می کند و چه چیزی وجود ندارد؟ | آیا واقعاً تکینگی در آغاز جهان وجود داشته است؟ |
121370 | من در مورد دوقطبی های مغناطیسی فکر می کردم اما بعد به این فکر افتادم که الکترون و سایر ذرات یا مثبت یا منفی هستند یا بار مغناطیسی ندارند، اما بعد به ذرات مانند آهنرباهای کروی کوچک (به شکل گلوله) فکر کردم، اما بعد من متوجه شدیم که هر دو دارای یک قطب منفی و مثبت هستند، پس چه چیزی یک الکترون را منفی می کند یا تک قطبی است؟ اگر مانند توصیف من بود، مطمئناً ما هرگز نمیتوانیم آن را منفی بدانیم، زیرا نسبت به ناظر است. من فقط در مقطع راهنمایی هستم، لطفاً اگر اطلاعات من اشتباه است، من را اصلاح کنید. | چرا یک الکترون هر دو منفی نیست؟ |
6341 | فرض کنید یک بطری آب دارید که تا ارتفاع H پر شده است. یک سوراخ کوچک در سمت آن در ارتفاع d ایجاد شده است، به طوری که آب به بیرون سرازیر می شود. آب پرتاب شده در حین سقوط به صورت یک قوس حرکت می کند و قبل از برخورد به میزی که بطری روی آن قرار دارد، مقداری فاصله افقی S از بطری را طی می کند. سوال چند قسمتی برای درک کامل این موضوع: 1. سوراخ در چه ارتفاعی d باید قرار گیرد تا فاصله حرکت افقی S آن به حداکثر برسد؟ 2. آیا S یا مقدار بهینه d به قطر سوراخ بستگی دارد؟ 3. اگر فرض کنید که سوراخ امپدانس صفر به جریان آب ارائه می دهد، پاسخ تغییر می کند؟ ممکن است این سوال منطقی نباشد، یا ممکن است معادل پرسیدن این باشد که در محدوده یک سوراخ بسیار بزرگ چه اتفاقی میافتد (نگاه کنید به #2). مطمئن نیستم. با تشکر از هر کسی که می تواند کمک کند! | آب از سوراخ یک قوطی چقدر بیرون می ریزد؟ |
10174 | مدل مفهومی که من برای جفتهای کوپر در یک ابررسانای حجیم معرفی شدهام، همان چیزی است که من آن را مدل «بیداری» مینامم، که در آن یک الکترون شبکه با بار مثبت را تغییر شکل میدهد و چشمانداز انرژی پتانسیل را تغییر میدهد و باعث نزدیکتر شدن الکترون دوم میشود. این یک تصویر مفهومی وحشتناک به نظر می رسد، هم به این دلیل که الکترون ها در یک ابررسانا باید تابع موج موضعی مشخصی داشته باشند و هم به این دلیل که حالت پایه نظریه BCS دارای تکانه خالص صفر است، که نشان می دهد آنها به دور یکدیگر یا چیزی می چرخند. هر کسی می تواند توضیح دهد که من چگونه باید در این مورد فکر کنم، بسیار سپاسگزار خواهم بود. | یک مدل مفهومی بهتر برای جفت های کوپر در یک ابررسانا |
91533 | اخیراً در یک مستند شنیدم که قانون گرانش نیوتن به خوبی حرکت دو جسم مانند خورشید و زمین را توضیح می دهد. و هنگامی که به سه بدن اعمال می شود، پاسخ آشفته و پایدار نیست. سپس فیزیکدانان چگونه حرکت تعداد بیشتری از اجسام مانند منظومه شمسی یا فقط سه جرم خورشید، زمین و ماه را توضیح می دهند؟ | حرکت جایگذاری بیش از دو جسم |
70213 | آیا نتیجه اعمال عملگر D'Alembert بر روی یک تابع موج همیشه صفر است؟ یا استثناهایی وجود دارد؟ | بعد از اعمال عملگر D'Alembert چه اتفاقی برای تابع موج می افتد؟ |
80948 | میدان های الکتریکی و مغناطیسی با یکدیگر متفاوت هستند (فکر می کنم درست می گویم).. تغییر میدان مغناطیسی چگونه باعث القای جریان الکتریکی می شود؟  | القای الکترومغناطیسی چگونه اتفاق می افتد؟ |
10172 | آیا ابرهای وسیع و به ظاهر پراکنده از ماده تاریک که در اطراف کهکشان ما (و بسیاری دیگر) شناور هستند، امواج گرانشی را جذب خواهند کرد؟ آیا به همین دلیل است که ما هنوز هیچ کدام را شناسایی نکرده ایم؟ | آیا ماده تاریک امواج گرانشی را جذب می کند؟ |
119574 | سختی شیشه چگونه تعریف می شود؟ من میدانم که چاقوهای معمولی آشپزخانه نمیتوانند بیشتر شیشههای سخت را خراش دهند، مانند آنهایی که در تلفنهای همراه یافت میشوند. با این حال (یک بار امتحان کردم) - با فشار کافی، می توان شیشه را خراش داد. بنابراین هنگام آزمایش سختی شیشه، آیا فشار استاندارد شده است؟ | سختی و فشار شیشه |
44120 | سوال ساده: میدان های وایتمن چیست؟ توابع وایتمن چیست؟ کاربرد آنها چیست؟ به عنوان مثال آیا می توانم از آنها در توسعه محصول اپراتور استفاده کنم؟ در نظریه پراکندگی چطور؟ | فیلدها/توابع وایتمن چیست؟ |
133793 | با فرض اینکه یک نظریه میدان موثر داریم، برای مثال یک نظریه میدان اسکالر واقعی، که از طریق چگالی لاگرانژی به شکل $\mathcal{L}_{eff} = \frac{1}{2}\partial_\mu\phi تعریف شده است. جزئی^\mu\phi - \frac{1}{2} m \phi^2 - \frac{\lambda}{4!}\phi^4 + \text{شرایط با ابعاد بالاتر}$. با عبارات دلخواه با ابعاد بالاتر و غیرقابل عادی سازی مانند $\partial_\mu\partial_\nu\phi ~ \partial^\mu\partial^\nu\phi$ و غیره. توابع سبز نقطه N را می توان از طریق مسیر انتگرال تعریف کرد: $\langle \mathcal{T}\lbrace \phi(x_1) \dots \phi(x_n) \rbrace \rangle = \int \mathcal{D}\phi \ \phi(x_1) \dots \phi(x_n) e^{i\int d^4x \mathcal{L}_{eff}[\phi]}$ که ممکن است بهطور آشفتهای ارزیابی شود. سوال من این است: ** چگونه می توانیم عملگر همیلتونی (به عنوان مولد تکامل زمان $U(t, t_0) = e^{iH (t - t_0)} $) را از لاگرانژی که در Pathintegral ?** $\left \langle \phi_b \right| e^{-iH_{eff}T} \left|\phi_a \right\rangle = \int \mathcal{D}\phi \ e^{i\int_0^T dt \int d^3x \ \mathcal{L} _{eff}[\phi]}$ من انتظار دارم همیلتونی به شکل $H_{eff} = \int d^3x باشد. \frac{1}{2}\dot\phi^2 + \frac{1}{2}(\nabla\phi)^2 + \frac{1}{2}m\phi^2 + \frac{\ lambda}{4!}\phi^4 + \text{شرایط با ابعاد بالاتر} $، به عنوان مجموع عملگرهای دلخواه با ابعاد بالاتر (اما تعداد محدودی در هر ترتیب آشفته شاید؟). ویرایش: اگر یک تبدیل لژاندر باید پاسخ دهد: ** انجام یک تبدیل لژاندر چه توجیهی دارد؟** بر خلاف حالتی که مشتقات زمانی در لاگرانژی درجه دوم به نظر می رسند، ما به طور دلخواه قدرت بالاتری از مشتقات زمانی داریم، اصطلاحات در لاگرانژی حاوی $\frac{d^n}{d^n t}\phi$. روش معمول ریختن انتگرال از شکل لاگرانژی به شکل همیلتونی: $\int\mathcal{D}\phi e^{i\int \\mathcal{L}[\phi]} \rightarrow \int\mathcal{ D}\phi\mathcal{D}\pi\ e^{i\int (\pi\dot\phi - H[\phi, \pi])}$، و استخراج اپراتور همیلتون از آن یا بالعکس کار نمی کند! | عملگر همیلتونی برای تئوری های میدان موثر غیرقابل عادی سازی؟ |
6345 | حتی اگر آزمایش دو شکاف نتایج جالب (عجیب) بدهد، فقط نتیجه می گیرد که هر فوتون پس از عبور از دو شکاف با خودش برهمکنش می کند. من در مورد یک تنظیم آزمایشی متفاوت فکر میکردم، که در آن شما دو منبع نوری کاملاً مشخص (با طول موج و فاز خاص) دارید اما شکافی ندارید. و اکنون به سؤالات من: آیا کسی تا به حال چنین آزمایشی انجام داده است و آیا الگوی تداخلی روی دیوار وجود خواهد داشت؟ اگر پاسخ سوال دوم خیر باشد، نور نمی تواند یک موج واقعی باشد - فقط برخی از خواص موج مانند دارد. اما اگر بله باشد، همه چیز بسیار جالب تر می شود. اگر یک الگوی تداخلی روی دیوار وجود داشته باشد، باید یک الگوی تداخلی وجود داشته باشد، حتی اگر هر دو منبع نور به طور تصادفی فوتونهای منفرد ساطع کنند، اما به ندرت مثلاً یک بار در دقیقه. این به نوبه خود به این معنی است که فوتون ها در مورد یکدیگر می دانند، حتی اگر آنها در زمان چند ثانیه از هم جدا شوند، و منابع نور مستقل باشند (درهم نشده باشند). | آیا فوتون ها با یکدیگر تعامل دارند یا فقط با خودشان؟ |
45251 | من سعی می کنم سخنرانی فاینمن را دنبال کنم. متأسفانه من کمی روی یک قطعه کوچک گیر کرده ام، بنابراین اگر بتوانید به من نشان دهید که چه کار اشتباهی انجام می دهم، از کمک شما بسیار سپاسگزارم. من دقیقاً میخواهم بدانم که چگونه فاینمن به $W_{ac} = \int^c_a \bf{F} \cdot d \bf{s} = F s \cos \theta$ رسید، وقتی این به معنای $\bf{F} است. = F \cos \theta$. با استفاده از مثلث ها و مثلثات نتوانستم خودم را متقاعد کنم که این درست است. بخش مربوطه می گوید، > بگذارید یکی از مثلث ها را بزرگ کنیم، همانطور که در شکل 13-4 نشان داده شده است. آیا کار انجام شده > در رفتن از $a$ به $b$ و $b$ به $c$ در یک مثلث مشابه کار > در رفتن مستقیم از $a$ به $c$ است؟ فرض کنید که نیرو در جهتی خاص عمل می کند. اجازه دهید مثلث را طوری در نظر بگیریم که ضلع $bc$ در این جهت باشد، فقط به عنوان مثال. ما فرض می کنیم که مثلث آنقدر کوچک است که نیرو در کل مثلث ثابت است. کار > انجام شده در رفتن از $t$ به $c$ چیست؟ $W_{ac} = \int^c_a \bf{F} \cdot d > \bf{s} = F s \cos \theta$  من در گرفتن $F s \cos \theta$ گیر کردم. در زیر شکلی را که در حال تلاش برای حل این موضوع تصور میکنم، خواهید دید. مثلث ABC در شکل فاینمن اصلی است. مثلث AED مثلثی است که نیروها را نشان می دهد، جایی که پاره خط AD F در نمودار بالا است. من پاره خط AE را b، پاره خط ED را a، و پاره خط AD را به صورت c تعریف می کنم. قانون کسینوس می گوید که $a^2 = b^2 + c^2 - 2bc \cos \theta $ اگر اجازه دهیم $a=b$ پس، $b^2 = b^2 + c^2 - 2bc \ cos \theta$ if $c^2 = 2 b c \cos \theta$ if $c=2b \cos \theta$ که به معنای $\frac{c}{2 \cos \theta} = b$ $c$ در این مورد در جهت نیروی اعمال شده است اما آنچه ما باید تعیین کنیم کار نیروی واقعی در امتداد $ae$ است که باید به $c$ بستگی داشته باشد. اما پاسخ من نادرست به نظر می رسد زیرا به گفته فاینمن پاسخ $b=c \cos \theta$ است. میشه بگید کجا اشتباه کردم؟ اینجا جایی است که مثلث من قرار دارد:  | مشکل مکانیک |
68246 | من همیشه به تلسکوپهای بزرگ و بزرگ بودن آنها برای دیدن سیارات فراخورشیدی با جزئیات زیاد علاقه داشتم. بنابراین، Gliese 581g 22 سال نوری از ما فاصله دارد. آیا میتوانیم تلسکوپی در فضا بسازیم که بتواند Gliese 581 g را با همان جزئیاتی که میتوانیم زمین را از ماه ببینیم، ببینیم؟ یا تداخل بیش از حد وجود خواهد داشت؟ و چگونه مقیاس می شود؟ اگر فاصله را به 40 سال نوری دوبرابر کنیم، تلسکوپ چقدر باید بزرگتر باشد؟ 60؟ 100؟ | اندازه یک تلسکوپ چقدر است که می توان Gliese 581g را با جزئیات زیاد مشاهده کرد؟ |
67417 | من یک مخزن با آب دارم (ارتفاع 10 متر)، با مهر و موم ایده آل در پایین (آب نمی تواند سقوط کند، اما می تواند وارد بدن شود). من یک سیستم 6 مکعبی (چگالی پلی استایرن = 20 کیلوگرم بر متر 3) با ابعاد 1x1x1 متر دارم. این مکعب ها با طناب (حجم ناچیز) به هم متصل می شوند. آنها در ستون عمودی قرار دارند و همه غوطه ور هستند به جز یکی که بیرون در قسمت پایین است.  بنابراین یک نیروی شناوری (5 مکعب) وجود دارد که به سمت بالا کشیده می شود، نیروهای وزنی مکعب ها (حجم طناب و وزن ناچیز) که به سمت پایین می روند، و نیروی مخالف در پایین، در مهر و موم برای مکعبی که بیرون است. این نیرو برای ستون آب ایجاد می شود.  نتیجه همه این نیروها اجازه نفوذ کامل به مکعب پایین را نمی دهد (مورد غیر ممکن است). با توجه به اینکه ستون آب روی مهر و موم فشار می آورد، آیا نیروی شناوری برای بلند کردن مکعب پایین به داخل آب کافی است؟ اگر مکعب به سمت بالا کشیده شود، پس تا کجا؟  در اینجا یک انیمیشن 11 ثانیه ای از مکعب ها در آب آورده شده است. | مشکل شناوری - مکعب در آب |
28729 | در پاسخ اینجا و در مقاله ویکی و بسیاری از مقالات دیگر ذکر شده است که اگر یکی از 2 ذره درهم تنیده اندازه گیری شود، طبق تفسیر کپنهاگ، حالت آنها از بین می رود. بیایید مثالی را از مقاله پارادوکس EPR بگیریم، که از یک پوزیترون و یک الکترون که حالتهای کوانتومی را اشغال میکنند و درهمتنیده میشوند، اشاره میکند. دو ناظر وجود دارد، آلیس و باب. > در حالت I، الکترون دارای اسپین به سمت بالا در امتداد محور z (+z) و > پوزیترون دارای اسپینی است که در امتداد محور z (-z) به سمت پایین است. در حالت II مخالف هستند. > آلیس اکنون اسپین را در امتداد محور z اندازه میگیرد. او می تواند یکی از دو نتیجه ممکن را بدست آورد: +z یا -z. فرض کنید او +z را دریافت کند. بر اساس تفسیر > کپنهاگ از مکانیک کوانتومی، حالت کوانتومی سیستم > به حالت I فرو می ریزد. به این معنی که اگر باب اسپین را اندازه گیری کند، -z را دریافت می کند. سوال من این است که اگر باب یا آلیس دوباره چرخش را در امتداد محور z اندازه گیری کنند، چه اتفاقی می افتد، آیا برای آلیس z+ و برای باب z- باقی می ماند یا می تواند بین اندازه گیری ها تغییر کند؟ | درهم تنیدگی کوانتومی - اندازه گیری دو برابر |
134229 | از آنجایی که خود انرژی به جرم خالی تعریف شده در لاگرانژ اضافه می شود، آیا می توان از انرژی خود به تنهایی یک جرم ذره فیزیکی ایجاد کرد، بدون اینکه اصطلاح جرمی در لاگرانژ وجود داشته باشد؟ در یک یادداشت احتمالاً مرتبط، ویکیپدیا میگوید: «فوتون و گلوئون از طریق عادیسازی مجدد جرمی دریافت نمیکنند، زیرا تقارن سنج از آنها در برابر گرفتن جرم محافظت میکند». | برای اینکه یک ذره جرم فیزیکی داشته باشد، آیا همیشه باید یک اصطلاح جرم در لاگرانژی داشته باشیم؟ |
135172 | تا آنجا که من می دانم (یا فکر می کردم می دانم)، اگر میدان الکتریکی داشته باشیم $$\mathbf{E}=\mathbf{E_0}\cos(\omega t - kx)،$$ می توانیم آن را به عنوان بخش واقعی $$\mathbf{E}=Re(\mathbf{E_0}e^{i(\omega t - kx)}).$$ معرفی اجزای خیالی به میدان الکتریکی فقط موضوع ساده کردن ریاضیات است، به ویژه در مورد نمایی های پیچیده که توابع ویژه عملگرهای دیفرانسیل هستند. در حال حاضر. در مقطع دکتری پایان نامه ای که داشتم می خواندم، در مورد لیزر و ناهماهنگی حفره (که واقعاً مهم نیست، سؤال من نیازی به دانشی در این مورد ندارد)، به چیزی در این زمینه برخورد کردم: میدان الکتریکی به ناهماهنگی مرتبه اول را می توان به صورت $ نوشت. $\mid E\rangle = | 00 \rangle + i | 01 \rangle، $$ که در آن دو کت در LHS حالت های بنیادی و 1 حالت Hermite-Gaussian هیجان زده هستند. اما بخش فیزیکی میدان الکتریکی مطمئناً بخش واقعی آن است؟ جزء خیالی فوق چه هدفی می تواند داشته باشد؟ | معنای فیزیکی قسمت خیالی میدان الکتریکی؟ |
94585 | بنابراین این باید یک سوال بسیار ساده باشد. بنابراین می گوییم که $\langle x | \psi \rangle = \psi(x)$. به عبارت دیگر $\psi(x)$ ket $|\psi\rangle$ است که بر اساس مبنای $x$ بیان میشود. حالا فرض کنید می خواستم $\psi(x+a)$ بگیرم. چگونه روی $|\psi\rangle$ عمل کنم تا آن را دریافت کنم؟ فکر می کنم فقط می توانم $$ \langle x' | \psi \rangle = \psi(x+a)$$ جایی که $x' = x+a$. اما من واقعاً نمیدانم که این به چه معناست از نظر اینکه $\langle x' |$ و $\langle x |$ چگونه به هم مرتبط هستند، یا توجیه رسمی برای این موضوع. شاید مشکل من این است که به طور کامل نمی دانم که مبنای $x$ چیست یا $\langle x چیست | \psi \rangle$ واقعاً انجام می دهد. | پرداختن به نماد دیراک با توجه به مبانی مختلف |
71603 | اگر یک ذره روی یک خط بی نهایت بنشیند و تحت یک راه رفتن تصادفی 1 بعدی قرار گیرد، چگالی احتمال تکامل مکانی-زمانی آن توسط یک توزیع گاوسی 1 بعدی ثبت می شود. \begin{align} P(x,t)&=\frac{1}{\sqrt{4 \pi D t}}e^{-\frac{(x-x_0)^2}{4Dt}} \end {align} با این حال، فرض کنید در خط مرزهای غیر قابل عبور وجود دارد. در یک طرف، یا در هر دو طرف. آیا شرایط مرزی وجود دارد که تابع چگالی احتمال شکل بسته برای چگونگی رفتار این ذره در طول زمان وجود داشته باشد؟ هرگونه ارجاع به چنین راه حل هایی فوق العاده مفید خواهد بود. ویرایش کنید. تلاش برای تعمیم نتیجه امیلیو در زیر برای موقعیت ذره دلخواه اولیه $-L/2 <x_0 <L/2$. من باید با مثال آن را حل می کردم. دریافتم که تصاویر زیر برای محاسبه بازتاب یک ذره خارج از مرکز در موقعیت $x_0$ لازم است: برای بازتاب اول و دوم در هر دو طرف، گاوس های جدید باید در مرکز قرار می گرفتند ($-2L+x_0$، $-L-x_0$، $x_0$، $L-x_0$، $2L+x_0$). من فکر میکنم از این الگو میتوان راهحل کامل را برای همه اعداد صحیح $n$ بیان کرد: \begin{align} P(x,t)&=\frac{1}{\sqrt{4 \pi D t}} \sum_{n=-\infty}^\infty e^{-\frac{(x-nL-(-1)^nx_0)^2}{4Dt}} \end{align} جایی که قبلی $x_0$ اکنون به عنوان $nL+(-1)^{n}x_0$ تعریف شده است | تابع چگالی احتمال در طول زمان برای پیاده روی تصادفی یک بعدی روی خطی با مرز چیست؟ |
135178 | خوب، ابتدا به من بگویید که آیا درک من از موارد زیر درست است: در اتم هیدروژن، طبق الکترومغناطیس کلاسیک، انتظار می رود که بارهای مخالف (الکترون و هسته) یکدیگر را جذب کنند، اما اینطور نیست. مکانیک کوانتومی به ما خواهد گفت که در چنین سیستمی چه اتفاقی می افتد، و در واقع با حل معادله شرودینگر، توابع توزیع احتمالات را برای ابر الکترونی پیدا می کنیم. خلاصه داستان - برای مسائل زیراتمی، الکترومغناطیس کلاسیک نمی تواند همه پاسخ ها را بدهد، ما باید به آنچه مکانیک کوانتومی می گوید اعتماد کنیم. با حل انرژی های اتم هیدروژن، متوجه می شویم که آنها عبارتند از: $$E_n = -\frac{\alpha^2}{2}\mu c^2 \frac{1}{n^2} $$ که $ \mu$ جرم کاهش یافته سیستم الکترون-پروتون است. اگر به جای یک الکترون و یک پروتون، دو بار ماکروسکوپی $Q_1$ و $Q_2$ داشتیم چه می شد؟ آیا آنها همچنان یک سیستم محدود را تشکیل می دهند؟ آیا این فرمول هنوز قابل اجراست؟ | مکانیک کوانتومی برای بارهای ماکروسکوپی؟ |
45259 | یک توپ بیلیارد که به آرامی روی میز بیلیارد می غلتد کند می شود و متوقف می شود، زیرا توسط نیروهای مقاومت در تماس بین توپ و میز کند می شود. من انتظار دارم که بزرگی نیروی مقاومت به شعاع توپ بستگی داشته باشد، اما شعاع شعاع در معادله ای که نیرو را توصیف می کند چقدر است؟ اگر با حجم توپ تعیین شود توان ~3، اگر با سطح توپ یا ناحیه تماس تعیین شود ~2 و اگر با محیط توپ تعیین شود ~1 است. اگر مقاومت مستقل از شعاع توپ باشد ~0 خواهد بود. ممکن است یک ثابت تجربی تناسب در معادله وجود داشته باشد، اما چیزی که من میخواهم بدانم این است که چگونه میتوانم از استدلال فیزیکی برای تثبیت توان روی شعاع به یک عدد صحیح استفاده کنم و سپس این مدل را با آزمایشم تطبیق دهم. ضمیمه: پس از خواندن برخی از منابع پیشنهاد شده در نظرات، متوجه شدم که سوال من بیش از آنچه که فکر می کردم ساده لوحانه بود. موضوع مقاومت غلتشی بزرگ، پیچیده و با کاربردهای مهندسی قابل توجه است. الزامات من برای پاسخ احتمالاً کمتر از چیزی است که اکنون فکر می کنم ممکن است در اینجا ارائه شود. در واقع، آنچه من میخواهم درک کمی بیشتر از علت اصلی مقاومت غلتشی، فیزیک زیربنایی، و ریاضیات کافی است تا بتوانم این را با آنچه در حال حاضر در مورد مکانیک میدانم مرتبط کنم. واضح است که برای درک دقیق این موضوع، آزمایش لازم است، اما برخی از پیشینه های نظری برای طراحی آزمایشی یا توضیح آن برای دانش آموزان مفید است. | نیروی مقاومت روی یک توپ غلتان چگونه به شعاع توپ بستگی دارد؟ |
47522 | من یک سوال در مورد گرم کردن جاروبرقی دارم. اگر مثلاً ظرفی در فضا وجود داشت، با دمای 2.7 درجه کلوین (درجه حرارت معمولی فضا، اگر اشتباه نکنم) و به اندازه فضا خالی (تا جایی که فضا اجازه میدهد به خلاء نزدیک باشد)، چگونه میرفت. فشار دادن و گرم کردن آن ظرف؟ اگر گازی مانند اکسیژن وارد شود، آیا در اثر دما یخ می زند یا در اثر خلاء تصعید می شود؟ اگر اولی باشد، نمیدانم چگونه میتوان گرما را معرفی کرد، زیرا گرما برای گرم کردن به وسیلهای نیاز دارد. اگر دومی، پس از غلبه بر خلاء، و فشار کافی به دست آمد، آیا اکسیژن منجمد نمی شود و خلاء را دوباره ایجاد نمی کند؟ آیا گرما و فشار باید همزمان معرفی شوند؟ متشکرم. | آیا می توان یک جاروبرقی را گرم کرد؟ |
80940 | نمودارهای یوتسیس مکعبی در زمینه نظریه کوانتومی گشتاور زاویه ای ظاهر می شوند. تشخیص این نمودارها NP-complete است. آیا اگر بتوان نمودارهای یوتسیس را در زمان چندجمله ای شناخت، فیزیک کوانتومی مفهومی دارد؟ آیا بینشی از مکانیک کوانتومی وجود دارد که چرا شناخت چنین نمودارهایی باید غیرقابل حل باشد؟ | نمودارهای یوتسیس در نظریه کوانتومی |
10176 | در طول زمستان، دفتر من کمی سرد می شود. من یک واحد (در اصل یک بخاری فضایی) دارم که اطراف آن را گرم می کند تا به من کمک کند گرم بماند. حالا که تابستان است، متوجه شدم که این واحد نیز محیط خنکی دارد. من نمی فهمم این چگونه می تواند کار کند. انرژی را از دیوار می گیرد و انرژی را از هوا می گیرد. این انرژی باید به جایی برود، اینطور نیست؟ آن انرژی اگر به هوای اطراف نمی رود کجا می رود؟ اینم یه عکس از واحد شماره مدل آن 02044 است. بررسی های گسترده (یعنی تکان دادن و گوش دادن) هیچ نشانه ای از وجود آب در داخل آن نشان نمی دهد. ظاهراً در سال 2008 برای شروع آتش سوزی فراخوان شد. امیدواریم این مدل جدیدتر باشد؟ :)  | واحد هوا خنک کننده من چگونه کار می کند؟ |
134226 | اگر پراکندگی به دلیل خم شدن طول موج های مختلف با زوایای مختلف ایجاد شود، چگونه قانون اسنل در تعمیم آن به صورت $\sin(i) / \sin(r)$ درست است؟ یا من چیزی را از دست داده ام؟ | چرا قانون اسنل طول موج را فاکتور نمی کند؟ |
5466 | آیا همه ذرات متحرک و برای همیشه هستند؟ آیا می توان حرکت ذرات را متوقف کرد؟ | چرا ذرات حرکت می کنند؟ |
106893 | من می دانم شبکه شارژ چیست و رابطه بین آن و شبکه ریشه چیست؟ و آیا بین جهش کویور و گروه ویل رابطه وجود دارد؟ و چگونه آمار PBS با وزن در یک نمایش داده شده مطابقت دارد؟ | جبر دروغ و آمار BPS |
128930 | پاسخ دقیق به این سوال که > حالت های کوانتومی پیچیده و بی نهایت ابعاد هستند چه می تواند باشد. چرا اینطور است؟ آیا به این دلیل است که آنها به فضای پیچیده هیلبرت تعلق دارند؟ حتی اگر آنها به فضای هیلبرت تعلق دارند، چرا ابعاد آنها بی نهایت است، آیا این به خاطر عملگر پروجکشن است؟ | حالات مکانیک کوانتومی |
5462 | همانطور که فوتون یک میدان گرانشی قوی را ترک می کند، انرژی خود را از دست می دهد و به قرمز منتقل می شود. آیا تبادل انرژی پتانسیل یک فوتون با کوانتوم انرژی مشخص می شود؟ | آیا انرژی پتانسیل یک فوتون در کوانتوم افزایش یا کاهش می یابد؟ |
6348 | اگر آزمایش دو شکاف در محیطی با هوا انجام شود، شکافها همچنین میتوانند حاوی هوای متشکل از (تقریباً 80٪ نیتروژن، 20٪ اکسیژن) باشند، در این صورت فضای خالی داخل شکاف وجود ندارد. چگونه می تواند بر آزمایش تأثیر بگذارد؟ آیا در نظر گرفته شده است؟ الزامات خاص برای تعریف شکاف چیست؟ اگر اینطور نبود. چرا روی اندازه گیری تاثیر نمی گذارد؟ | داخل شکاف در آزمایش دو شکاف چیست؟ |
121374 | در برخورد دهنده هادرون، مقطع تولید **W** حدود ده برابر بزرگتر از سطح مقطع تولید برای بوزون های **Z** است (به عنوان مثال شکل 2 در این مقاله مروری). من حدس میزنم سهم غالب از تولید Drell-Yan باشد، بنابراین اجازه دهید فقط این را در نظر بگیریم. ضریب دو احتمالاً از این واقعیت ناشی می شود که **W** مثبت و منفی وجود دارد. اما تفاوت باقیمانده فاکتور 5 چطور؟ | سطح مقطع متفاوت برای بوزون W و Z |
14219 | آیا راهی وجود دارد که به طور مستقیم، در اینجا منظورم در فضای واقعی، برهمکنش حالت های سطحی عایق های توپولوژیکی سه بعدی با نقص (دوپینگ ها و آداتوم ها) مشاهده شود؟ چگونه می توان بافت چرخشی این حالت های سطحی را مشاهده کرد؟ آیا پیشنهاد آزمایشی برای این کار وجود دارد؟ | آیا راهی برای مشاهده مستقیم بافت چرخشی حالت های سطحی عایق های توپولوژیکی وجود دارد؟ |
94802 | من چند مدل 2 بعدی Ising را در دمای بحرانی روی شبکه مثلثی شبیه سازی کرده ام و اکنون سعی می کنم بررسی کنم که آیا توابع همبستگی درست هستند. من قبلاً این کار را برای عملگر اسپین ($\sigma$) انجام دادم و میخواهم همین کار را برای اپراتور انرژی محلی انجام دهم که باید وابستگی فضایی زیر را برآورده کند: $$\langle\epsilon (x) \epsilon (y) \rangle \propto \frac{1}{(x-y)^2}$$ (وزن مقیاس 1) اما من از تعریف این عملگر مطمئن نیستم، چیزی را حدس می زنم به عنوان: $$\epsilon(x)=-J\,\sigma(x)\sum_{\text{neighbours}}\sigma$$ که در آن J جفت بحرانی است ($=\frac{1}{T_{\ text{crit}}}$) درست است؟ ویرایش: تحقیقات جدید من را بر آن داشت که **اولین پیشنهادم را رد کنم**: این عملگر انرژی باید تحت تقارن $\text{Z}_2$ سیستم $\sigma \ فلش سمت راست - \sigma$ فرد باشد که به وضوح این نیست. مورد حدس قبلی من | تعریف صریح اپراتور انرژی در مدل Ising |
10211 | این تردید برای مدت طولانی در مورد تکینگی ها در فیزیک ذهنم را درگیر کرده بود. شنیدم که آر. مفهوم تکینگی اساساً یک مفهوم ریاضی است. (مگر اینکه چیزی را که نمی توانید به صورت فیزیکی توضیح دهید، تکینگی می نامید). سوال من این است (که من می خواهم یک بار برای همیشه حل شود تا دیگر مردم را با آن درگیر نکنم :-))... ما می دانیم که میدان گرانشی در نقاطی که جرم نقطه ای وجود دارد تکینگی دارد، بنابراین میدان گرانشی تکینگی دارد. مورد با بارهای نقطه ای و میدان الکتریکی. پس چه چیزی را در مورد وجود تکینگی ها ثابت کرده اند. من فرض می کنم که آنها به احتمال زیاد با جهانی شروع کرده اند که جرم نقطه ای ندارد. اگر آنها با توده های نقطه ای شروع نکردند، پس واقعاً با چه چیزی شروع کردند. من می خواهم بدانم آنها از نظر ریاضی و فیزیکی با چه چیزی شروع کرده اند، یک بار برای همیشه. من آماده هستم تا برخی از منابع را نیز برای رفع این شک مطالعه کنم. **ویرایش:** من بیشتر متحیر هستم که چرا پاسخی برای سوالی که پرسیده ام که شامل هیچ تحلیلی نیست جز یک درخواست ساده برای اطلاعات نیست، دریافت نمی کنم. آیا آنها (R.P و S.H) وجود توده های نقطه ای را در مدل جهان خود (یا اجسام یا هر آنچه که هست) فرض کرده اند یا توزیع ماده صاف را فرض کرده اند؟ این یک درخواست نسبتاً مستقیم برای اطلاعات است... من نمی فهمم که چرا پاسخ سؤالی را که پرسیده ام دریافت نمی کنم ... بلکه چیز دیگری دریافت می کنم. | یک سوال در مورد تکینگی ها در گرانش و فیزیک به طور کلی |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.