_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
63984 | ویگنر ذرات را در تابعی از مقادیر ویژه $P_\mu P^\mu$ و $W_\mu W^\mu$ طبقه بندی کرد. سپس، می توان ثابت کرد که برای ذرات بدون جرم، مقادیر اسپین می تواند فقط $\pm s_{max}$ باشد. اما برای یک ذره با جرم می تواند مقادیر اسپین متوسطی داشته باشد. 1. اگر فکر کنیم که یک ذره بدون جرم حدی است که در آن $m\rightarrow0$ (جرم بسیار کوچک) است، چگونه می توانیم این تغییر ناگهانی مقادیر اسپین را داشته باشیم (من فکر می کنم این فقط یک خطای شهودی است)؟ 2. تفاوت بین قطبش و اسپین (یا مارپیچ) چیست؟ 3. آیا منطقی است که بگوییم ذرات بدون جرم هیچ چرخشی ندارند بلکه فقط مارپیچ دارند (من خوانده ام که دلیل آن این است که آنها مرکز جرم ندارند و همچنین به این دلیل که اسپین می تواند به هر جهتی اشاره کند)؟ 4. آیا باید فوتون های مارپیچ متفاوت را ذرات مختلف در نظر بگیریم؟ 5. آیا دلیل خوبی وجود دارد که چرا مقادیر ویژه $W^2$ $-m^2s(s+1)$ هستند، اکثر کتابها فقط به Wigner (1939) اشاره می کنند. نظر: من مطمئن نیستم که آیا باید این را به چند سوال تقسیم کنم. | تردید در مورد طبقه بندی ویگنر |
61855 | من مقاله مروری زیر را در مورد اثر هال کوانتومی می خوانم. برای سوال بسیار احمقانه متاسفم، اما مدت زیادی است که در این معادله بسیار آسان گیر کرده ام. در معادله 2.39، نویسنده رابطه کموتاسیون زیر را بین مختصات مرکز یک سطح لاندو استخراج می کند. $$[X,Y]=il_B^2$$ $l_B$ به عنوان طول مغناطیسی $\sqrt{\frac{\hbar}{eB}}$ نامیده میشود. از این معادله، نویسنده می گوید با استفاده از رابطه عدم قطعیت (eqn 2.40) $$\Delta X \Delta Y = 2 \pi l_B^2$$ چگونه این معادله را بدست می آورید. من می دانم که برابری رابطه عدم قطعیت عمومی $\Delta A^2 \Delta B^2=<\frac{1}{2i}[A,B]>^2$ است، اما بدیهی است که پاسخ لازم را نمی دهد. $\frac{1}{2i}il_B^2=l_B^2/2=\frac{h}{4 \pi eB}$. چرا این پاسخ صحیح نیست؟ آیا آنها از شکل قوی تری از اصل عدم قطعیت استفاده کرده اند؟ | محاسبه غیر قطعی ساده مختصات مرکزی یک سطح لاندو |
28854 | اخیراً فهمیدم که قدرت میدان مغناطیسی در اطراف یک رسانا متناسب با جریانی است که در آن جریان دارد. بنابراین اگر سیم جیوه ای در صفر مطلق داشته باشیم و جریانی را از آن عبور دهیم (مقاومت = 0) و سپس مقداری براده آهن را به سمت آن پرتاب کنیم، آیا براده ها به دلیل استحکام زیاد به صورت استوانه ای در اطراف هادی (در امتداد خطوط میدان مغناطیسی) شناور می شوند. یا فقط رفتاری را که برای یک هادی معمولی انجام می دهند (مثل مس) انجام دهیم، در این صورت باید براده ها را روی مقوا قرار دهیم و سپس آن را تکان دهیم. آن را در امتداد خطوط تراز کنید. | قدرت میدان مغناطیسی در اطراف یک ابررسانا |
118422 | من به خوبی از اهمیت مازاد پتانسیل و چگونگی تعریف آن به عنوان تفاوت بین پتانسیل تعادلی تعیین شده ترمودینامیکی و پتانسیل آزمایشی مورد نیاز برای انجام یک واکنش سلولی آگاه هستم. چیزی که من به طور کامل نمیفهمم، منشأ این پتانسیل بیش از حد است. از آنجایی که مقدار دقیق اضافه پتانسیل بین راه اندازی سلول حتی برای همان واکنش متفاوت است، فرض می کنم که عمدتاً به مقاومت ویژه مدار بستگی دارد؟ هر گونه بینش استقبال می شود. | منشا اضافه پتانسیل در سلول الکتروشیمیایی |
57117 | آیا می توان یک طناب بلند (به استثنای خطر پاره شدن آن) را به ایستگاه فضایی زمین ثابت وصل کرد و از آن برای حمل غذا و سایر اقلام ضروری به ایستگاه استفاده کرد و سپس به ایستگاه فضایی بین المللی یا هر مکان دیگری که نیاز است تحویل داد. ? | آیا می توانیم آسانسور/بالابر فضایی بسازیم؟ |
61854 | این سوال عددی است. > _ذره ای با جرم 0.05 میلی گرم، باری معادل 5$\times10^{-6}C$ دارد. سرعت افقی اولیه 5000 متر بر ثانیه به ذره داده می شود، قدر و جهت میدان مغناطیسی چقدر است که باعث می شود ذره در جهت افقی حرکت کند؟_ خب من این سوال را متوجه نشدم. چیزی که من فکر میکنم این است که وقتی ذره باردار وارد میدان مغناطیسی شود به هر اندازه که باشد در یک مسیر دایرهای حرکت میکند. من نمی فهمم چرا این سوال قدر میدان مغناطیسی را می پرسد تا در جهت افقی حرکت کند. قدر هر چه باشد باید در یک مسیر دایره ای حرکت کند همان چیزی است که خوانده ام اما چرا این کار را نمی کند. بنابراین؟ | حرکت ذره در میدان مغناطیسی |
52096 | من در حال تحصیل در لاندو، لیفشیتز - مکانیک هستم. آیا کسی می تواند به من در حل این مشکل کمک کند؟ =) **مسئله 2** _(صفحه 27 ویرایش سوم)_ دوره نوسان را به عنوان تابعی از انرژی تعیین کنید، زمانی که ذره ای با جرم $m$ در میدان هایی حرکت می کند که انرژی پتانسیل آن $(b) است. $U=-U_{0}/\cosh^{2}\alpha x$ **راه حل.** دوره با $ T=4 داده می شود \sqrt{\frac{m}{2}}\int\frac{dx}{\sqrt{E+\frac{U_{0}}{\cosh^{2}\alpha x}}}$ چگونه میتوانم ارزیابی کنم این انتگرال؟ من می دانم که پاسخ $T=(\pi/\alpha)\sqrt{2m/|E|}$ است | مسئله لاندو، لیفشیتز - مکانیک - ادغام معادلات حرکت |
17569 | از راه اندازی دو خرپا همانطور که در این تصویر نشان داده شده است، چگونه می توانم نیروهای واکنش محوری را در خرپاها و در نقاط A و B (Ax، Ay، Bx، By) حل کنم؟ فرض بر این است که مفاصل هیچ گشتاور/لمان خمشی اعمال نمی کنند و طول ها واقعاً مهم نیستند، فقط زوایای آلفا و بتا. من دو تنظیم کمی متفاوت ترسیم کردهام، در حالی که یکی از بالا نشاندهنده تنظیمات واقعی است و دیگری ممکن است آسانتر حل شود:  من در درجه اول به حل علاقه دارم این را با دست و ماشین حساب، و من در معادلات محدودیت و ضریب لاگرانژ کمی زنگ زده هستم (اگرچه ممکن است بیش از حد باشد). | حل یک ساختار خرپایی مثلثی نامشخص (استاتیک) |
94383 | آیا نظریه هیو اورت به معنای واقعیت جایگزین (یا به طور کلی، جهان های موازی) و تفسیر جهان های متعدد از نظر نظری اثبات می شود؟ یا آیا دانشمندان پیشرفتی برای اثبات آن دارند؟ | آیا واقعیت جایگزین از نظر نظری ثابت می کند؟ |
21205 | اصل کار مجازی می گوید که نیروهای محدودیت کار شبکه ای را تحت جابجایی های مجازی که با محدودیت ها سازگار است انجام نمی دهند. گلدشتاین چیزی می گوید که من نمی فهمم. او می گوید که اگر نیروهای اصطکاک لغزشی وجود داشته باشد، اصل کار مجازی از بین می رود. اما سپس او ادامه می دهد که این واقعاً مهم نیست زیرا اصطکاک یک پدیده ماکروسکوپی است. تنها راهی که می توانم این را تفسیر کنم این است که نیروهای اصطکاک یک نیروی محدود کننده باشند. اما من فکر میکردم که نیروهای محدودیت تقریباً همیشه نیروهایی هستند که اثر خالص آنها مشخص است، اما تشخیص دقیق نیروی اعمال شده آنها دشوار است. برای اصطکاک می دانیم که نیروی آن اعمال می شود، پس چرا آن را به عنوان یک نیروی محدود کننده در نظر می گیرید؟ من همچنین نمی دانم که چرا اصطکاک یک پدیده ماکروسکوپی است به این معنی که برای این مهم نیست. آیا به این دلیل است که ما سیستمی از ذرات را در نظر می گیریم؟ | اصل کار مجازی چه زمانی معتبر است؟ |
117391 | > $E=b-\frac{x^2}{at}$ [x=distance,t=time, E=energy] من سعی کردم دنبال کنم اما نمیدانم درست میگویم یا نه $$\frac{ x^2}{at}=E$$ $$\frac{L^2}{aT}=ML^2T^{-2}$$ $$a=M^{-1}T^{1}$ $ لطفا برای حل این مشکل کمک کنید. | ابعاد $\frac{a}{b}$ را بیابید |
8095 | هر چرخش ماهواره به دور یک جرم چیزی نیست جز سقوط مداوم - و در نتیجه شتاب - به سمت این جرم. به نوعی این توده در حال سقوط است. **سوال من** آیا می توان این شتاب را در زمین به دلیل افتادن به اطراف خورشید اندازه گیری کرد؟ | اندازه گیری شتاب زمین در اثر سقوط آن به دور خورشید |
69674 | با توجه به ابعاد فضای مسطح Mankowski میتوانیم بنویسیم، $$L= \int \text{dt} \text d^d{x} \left[ \frac{1}{2} \dot\phi^2 - \frac{ 1}{2} \left(\frac{\partial \phi}{\partial r} \right)^2 -V(\phi)\right] \tag{1}$$ جایی که میتوان $V$ را نوشت به عنوان $$V = \frac{1}{8} \phi^2 (\phi-2)^2$$ اما نویسنده در مقاله خود در معادله (1) شامل ابعاد نوشته است. $$V= \frac{1}{2} m^2 \phi^2+ \frac{\lambda_3}{3!}m^\frac{5-d}{2} \phi^3+ \frac{ \lambda_4}{4!}m^{3-d} \phi^4$$ سوال من این است که ابعاد چگونه با پتانسیل ترکیب میشوند؟ | ابعاد در پتانسیل لاگرانژی |
1843 | تصویر ساده از تشعشعات هاوکینگ این است که یک جفت پاد ذره در نزدیکی افق رویداد تولید می شود، سپس یکی در سیاهچاله سقوط می کند و دیگری فرار می کند. فرض کنید ذرات کوارک-آنتی کوارک هستند که به لطف QCD محصور شدن کوارک را تجربه می کنند. اگر یکی از آنها توسط سیاهچاله بلعیده شود، شریک او تنها می ماند. در نهایت کوارک انرژی کافی به دست می آورد و به یک جت هادرونیک تبدیل می شود. آیا خط فکری من درست است؟ اگر بله، آیا آن (یا به طور کلی QCD) هنگام محاسبه تابش هاوکینگ در نظر گرفته می شود؟ | تشعشعات هاوکینگ و محصور شدن کوارک |
134076 | بار R و تقارن R چیست؟ در زمینه معمول، ابرتقارن $N=2$ دارای تقارن R$U(1)$ است. من نمی فهمم این یعنی چه ممکن است با مثال های بیشتری برای من توضیح دهید؟ یعنی تقارن R با گروه های سنج مربوطه مفید خواهد بود. به عنوان مثال در $d=7$، $N=2$ supergravty ما تقارن R را داریم $R=sp(2)$. من تعجب می کنم که این از کجا می آید. | تقارن R با نظریه فوق متقارن چیست؟ |
10800 | اثر هال را می توان برای تعیین علامت حامل های بار استفاده کرد، زیرا یک ذره مثبت در امتداد سیم و یک ذره منفی که در جهت دیگر رانده می شود به همان اندازه منحرف می شوند (به عنوان $F = q \vec{v}\times\vec {B} = (-q) (-\vec{v})\times\vec{B}$). اما من نمی دانم که چگونه حامل های بار مثبت هرگز امکان پذیر است. همانطور که فهمیدم، حفره مثبت چیزی نیست جز عدم وجود الکترون. از آنجایی که تمام الکترون های باند ظرفیت هنوز دارای بار منفی هستند، چرا این حفره در میدان مغناطیسی به گونه ای رفتار می کند که گویی مثبت است؟ همچنین، اگر الکترون به نوار رسانایی برانگیخته شود، حفره ای ایجاد می شود. اگر همیشه تعداد حفره ها به اندازه الکترون ها باشد، چگونه هر اثر هال ممکن است رخ دهد؟ خیلی ممنون | چگونه اثر هال می تواند حامل های بار مثبت را نشان دهد؟ |
126682 | من یک سوال ساده (اما شاید عمیق؟) در رابطه با فیزیک مایعات اسپین کوانتومی (QSL) دارم. این حالتهای ماده بهعنوان حالتی «تعریف» میشوند که هیچ تقارن همیلتونی سیستم را نمیشکند و در نتیجه توسط هیچ پارامتر نظم محلی توصیف نمیشود. داشتم کتاب عالی XG Wen را در مورد QFT سیستم های چند بدنه می خواندم و او به طور تصادفی به جمله ای که در فصل 9 بیان می کند برخورد کردم: > تحریکات در مایعات چرخشی همیشه دارای عدد کوانتومی کسری هستند [...] حال سوال من این است که ساده: **چرا این گزاره درست است؟** استدلال من برای درک این عبارت به شرح زیر است: اگر تحریکات خارج از یک QSL فقط اعداد کوانتومی غیر کسری داشته باشند، پس تحریکات با نوسانات یک پارامتر سفارش توصیف می شوند، که دقیقاً همان چیزی است که در یک QSL وجود ندارد. **آیا این استدلال معتبر است؟** | برانگیختگی یک مایع اسپین کوانتومی |
63983 | راه حل کلی معادله دیراک مجموع جواب های موج مسطح است $$ \psi(x) \sim \int d^3k \sum_r b_r(k) u_r(k)e^{-ikx} + d^\dagger_r( k) v_r(k)e^{+ikx} $$ اسپینورهای پایه $u_r$ و $v_r$ حالت های ویژه کایرالیتی نیستند (اگرچه آنها حالتهای ویژه مارپیچ هستند). من می توانم حالت های ویژه کایرالیتی چپ و راست عملگر $\gamma_5$ را از مجموع خطی اسپینورهای مارپیچ چپ و راست بسازم. از این طریق می توانم اسپینورهای کایرالیتی چپ و راست $\psi_L$ و $\psi_R$ را در راه حل های موج صفحه با عملگرهای ایجاد و نابودی گسترش دهم. $\psi_L$ عملگرهایی را که یک ذره مارپیچ چپ دست را از بین می برند و یک ضد ذره مارپیچ راست دست ایجاد می کنند را محدود می کند. 1. چرا $\psi_L$ فقط ذرات چپ (ضد) را ایجاد/از بین نمیبرد؟ (یا ضد ذره RH دارای مارپیچ LH است، یعنی ضد ذره در اینجا CP است) 2. چرا $\psi_L$ ذرات با کایرالیتی مشخص (فقط مارپیچی مشخص) را ایجاد/تخریب نمی کند؟ | کوانتیزاسیون میدان دیراک |
1845 | آیا آزمایشهای خوبی با استفاده از نقاط دسترسی LAN بیسیم یا روترها یا تلفنهای همراه برای نشان دادن ویژگیهای فیزیکی میدانهای الکترومغناطیسی، بهویژه امواج em وجود دارد؟ به طور دقیق تر، من به دنبال آزمایش هایی هستم که از یکی از دستگاه های بالا به عنوان ابزار اصلی استفاده می کنند و برخی مواد را می توان با هزینه ای معقول از مثلاً یک فروشگاه سخت افزار یا فروشگاه لوازم الکترونیکی خریداری کرد. من هیچ محدودیتی بر سطح شناختی که آزمایشها هدفشان است، اعمال نمیکنم. سطح لیسانس و همچنین سطح فوق لیسانس در تئوری em خوب است. لطفا از پاسخ های جداگانه برای آزمایش های مختلف استفاده کنید. | آزمایشات خانگی با استفاده از LAN بی سیم یا تلفن های همراه در مورد الکترومغناطیس؟ |
65779 | من می دانم که یک ضرب داخلی بین دو بردار به صورت زیر تعریف می شود: $$\langle a | b\rangle = {a_1}^\dagger b_1+{a_2}^\dagger b_2+\dots$$ اما از آنجا که انتقال یک جزء به عنوان مثال $a_1$ دوباره فقط $a_1$ است، در بالا ساده می شود: $$\langle a | b\rangle = \overline{a_1} b_1+\overline{a_2} b_2+\dots$$ که در آن $\overline{a_1}$ مزدوج پیچیده ای از $a_1$ است. علاوه بر این، ما می توانیم به طور مشابه یک محصول داخلی را برای دو تابع پیچیده مانند این تعریف کنیم: $$\langle f | g \rangle = \int\limits_{-\infty}^\infty \overline{f} g\, dx$$ * * * در کتاب گریفیث _(صفحه 96)_ معادله ای وجود دارد که مقدار انتظار را توصیف می کند و ما می تواند این را به عنوان یک محصول _inner تابع $\Psi$ با یک $\widehat{x} \Psi$_ : \begin{align*} بنویسد \langle x \rangle = \int\limits_{-\infty}^{\infty}\Psi\,\,\widehat{x}\Psi\,\,dx = \int\limits_{-\infty}^{ \infty} \Psi\,\,(\widehat{x}\Psi)\,\, dx \equiv \underbrace{\langle\Psi |\widehat{x} \Psi \rangle}_{\rlap{\text{بیان شده به عنوان یک محصول درونی}}} \end{align*} در کتاب زتیلی _(صفحه 173)_ مقدار انتظار مانند یک کسری تعریف شده است. : \begin{align*} \langle \widehat{x} \rangle = \frac{\langle\Psi | \widehat{x} | \Psi \rangle}{\langle \Psi | \Psi \rangle} \end{align*} **سوال اصلی:** من معنای تعریف کتاب گریفیث را میدانم، اما به سادگی نمیدانم زتیلی درباره چه چیزی صحبت میکند. این کسری به چه معناست و چگونه با تعریف کتاب گریفیث مرتبط است. **سوال فرعی:** متوجه شدم که در کتاب زتیلی ارزش انتظاری را مانند $\langle \widehat{x}\rangle$ مینویسند در حالی که گریفیث این کار را مانند $\langle x \rangle$ انجام میدهد. حق با کیست و باطل کیست؟ آیا این مهم است؟ من فکر می کنم گریفیث درست می گوید، اما لطفا نظر خود را بیان کنید. | ارزش انتظاری - زتیلی در مقابل گریفیث |
1846 | چه مقدار از مکانیک کلاسیک را می توان با سالیتون مدل کرد؟ چیزی که من از آن آگاهم این است که سالیتونهای منفرد مانند ذرات آزاد رفتار میکنند: آنها بهعنوان موجودات پایدار با سرعت ثابت در امتداد حرکت میکنند. اما: * آیا سالیتون ها می توانند با یک میدان خارجی تعامل داشته باشند؟ * آیا سالیتون ها می توانند با هم برخورد کنند؟ * آیا سالیتون ها می توانند توسط نیروهای عمومی (مرکزی) با یکدیگر تعامل داشته باشند؟ این بدان معناست: آیا PDE هایی با راه حل هایی وجود دارند که بتوان آنها را به صورت * ذره ای در یک میدان خارجی * دو ذره در حال برخورد * دو ذره در تعامل عمومی که از قوانین مناسب مکانیک کلاسیک تبعیت می کنند تفسیر کرد؟ جرم / تکانه یک سالیتون چگونه وارد عمل می شود؟ اشاره به مراجع بسیار خوش آمدید! | مکانیک سالیتون |
43605 | من الان دارم به تنهایی فیزیک میخونم. من فیزیک دانشگاه (ویرایش سیزدهم) را برای خودم انتخاب کردم، خوب است؟ من همچنین در حال مطالعه حساب دیفرانسیل و انتگرال با استفاده از کتاب درسی توماس هستم. http://www.amazon.com/University-Physics-13th-Edition- Young/dp/0321696891/ref=sr_1_1?ie=UTF8&qid=1352260382&sr=8-1&keywords=university+physics+13th+edition | اولین کتاب درسی فیزیک برای خودآموز در مقطع کارشناسی چیست؟ |
101413 | آیا می توان تاخیر زمانی بین شارژ یک الکترود و اندازه گیری میدان الکتریکی ساکن در برخی فاصله ها را اندازه گیری کرد؟ به عنوان مثال، من مشخصات یک میدان سنج الکتریکی (JCI140 Field Mill Static Monitor از Chilworth Technology) را بررسی کرده ام و سازندگان می گویند که می تواند ولتاژ سطحی 1 ولت را در فاصله 1/10 متر اندازه گیری کند. بنابراین اگر یک الکترود تا 1 MV شارژ شود، طبق قانون مربع معکوس باید فقط در فاصله 100 متری قابل تشخیص باشد. آیا این درست است؟ تأخیر زمانی برای حرکت نور در 100 متر حدود 3 دلار بار در 10^{-7} دلار ثانیه است که به راحتی با یک نوسان ساز الکترونیکی گیگاهرتز قابل اندازه گیری است. آیا این تنظیم آزمایشی امکان پذیر است؟ | اندازه گیری سرعت انتشار میدان الکتریکی ساکن؟ |
55682 | من در حال تلاش برای به دست آوردن کنش نسبیتی (یا لاگرانژی) برای یک ذره آزاد در مورد نقض عدم تغییر لورنز هستم. فرض کنید ما رابطه پراکندگی اصلاح شده را داریم: $$ E^{2}=\Omega^{2}(p^{2}) $$ در اینجا $E$ و $p$- انرژی و تکانه ذره، $\Omega ^{2}$ تابعی است که به شکل $\Omega^{2}(p^{2})=m^{2}c^{4}+p^{2}c^{2}$ است اگر ما داریم تغییر ناپذیری لورنتس به عبارت دیگر، معادله $$ \left(v\frac{\partial L}{\partial v}-L\right)^{2}=\Omega^{2}\left(\left[\frac) داریم {\partial L}{\partial v}\right]^{2}\right) $$ **می خواهیم لاگرانژی را تعریف کنیم**. برای مثال، اگر $E^{2}=m^{2}+(1+\xi)p^2$، میتوانیم (غیر از $\tilde{v}=v(1+\xi)^{- 1/2}$، معادله نوشته شده در بالا را به شکل نسبیتی استاندارد ارائه میکنیم، که بالاتر از آن همه چیز را میدانیم: $$ L=-m\sqrt{1-\frac{v^{2}}{1+\xi }} $$ **میخواهم لاگرانژ و عمل را برای مورد زیر پیدا کنید**: $$ E^{2}=p^{2}c^{2}+m^{2}c^{4}+\frac{p^{4}} {M^{2}} $$ اینجا $M\gg m$. _بنابراین، معادله داریم: $$ \left(v\frac{\partial L}{\partial v}-L\right)^{2}=\left(\frac{\partial L}{\partial v}\ راست)^{2}c^{2}+\frac{1}{M^{2}}\left(\frac{\partial L}{\partial v}\right)^{4}+m^{2}c^{4} $$ -من سعی کردم راه حل را به روش زیر پیدا کنم: $L(v)=L_{0}+L_{1}v $، جایی که ${{ L_0}}^{2}={{ L_1}}^{2}{c}^{2}+{\dfrac {{{ L_1}}^{4}}{{M} ^{2}}}+{m}^{2}{c}^{4}$ و $|L_0| \ge mc^2$. من آن را در معادله اصلی قرار دادم، اما نتیجه قابل توجهی نداد. * _سپس مقاله زیر را پیدا کردم_: http://arxiv.org/abs/1209.0464 (arxiv: 1209.0464) در اینجا (صفحات $6$-$7$) آنها لاگرانژی را برای موردی که در بالا توضیح دادم بدست می آورند و می گویند که در حالت کلی لاگرانژی را می توان به عنوان (معادله $18$) $$ تعریف کرد L=-m\sqrt{1-v^{2}}F\left(\frac{1}{\sqrt{1-v^{2}}}\right) $$ سعی کردم در این مورد راه حلی پیدا کنم فرم (با جایگزینی در معادله) اما موفق نشدم. ** آیا می توانید به من کمک کنید تا لاگرانژی (اکشن) را برای رابطه ای که نوشتم بدست بیاورم؟ همچنین اگر ارجاعات مفیدی را که به موضوع اختصاص داده شده است بیفزایید (به عنوان مثال، جایی که آنها لاگرانژی را دریافت می کنند و غیره) عالی خواهد بود. | نقض عدم تغییر لورنتز (لاگرانژ برای ذره) |
12528 | در مقدمه نظریه میدان کوانتومی مارک سردنیکی آمده است که برای آماده شدن برای کتاب، باید معادلات زیر را بشناسید و درک کنید: $$\frac{d\sigma}{d\Omega} = |f(\theta,\ phi)|^2، \qquad (1)$$ $$a^{\dagger}|n\rangle = \sqrt{n+1} \space |n+1\rangle, \qquad (2)$$ $$J_{\pm} |j,m \rangle = \sqrt{j(j+1)-m(m\pm 1)} \mid j, m \pm 1 \rangle، \qquad (3)$$ $$A(t) = e^{+iHt/\hbar}Ae^{-iHt/\hbar}، \qquad (4)$$ $$H = p\dot{q}-L، \qquad (5)$$ $$ct'=\گاما (ct-\beta x)، \qquad (6)$$ $$E =(\mathbf{p}^2c^2+m^2c^4)^{1/2}، \qquad (7)$$$$\mathbf{E} =-\mathbf{\dot{A}}/c-\mathbf{\nabla} \varphi. \qquad (8)$$ من مطمئناً آماده نیستم در این کتاب غوطه ور شوم، بنابراین برای شناسایی این معادلات و کسب اطلاعات بیشتر در مورد سودمندی اساسی آنها کمک می خواهم. من (1) را نمی شناسم، اما (2) شبیه یک عملگر ایجاد مکانیک کوانتومی است؟ من فکر می کردم که اینها فقط در زمینه مشکل نوسانگر هارمونیک مفید هستند، اما شاید همه چیز فقط یک مشکل HO پیچیده باشد؟ (3) با تکانه زاویه ای ارتباط دارد؟ (4) آیا یک راه حل موج مسطح برای معادله شرودینگر است؟ (5) آیا مکانیک کلاسیک همیلتونی با مختصات توپی است؟ (6) تبدیل نسبیتی لورنتس است. (7) شکل کلی معادل انرژی جرم از SR است. (8) آیا میدان الکتریکی به صورت بردار و پتانسیل اسکالر بیان می شود؟ آیا واقعاً این تنها ماشین آلات E&M مورد نیاز است؟ هر گونه بینشی در مورد اینکه چرا این عبارات خاص مرتبط / مهم / مفید برای QFT هستند نیز قدردانی می شود. همچنین، ایده های مکانیک آماری در کجا پنهان شده اند؟ در QM؟ | پس زمینه ضروری برای مطالعه QFT |
81059 | در ویکی پدیا آمده است که > در مدار اول، مک دیویت تلاش کرد تا با تایتان صرف شده > مرحله دوم قرار ملاقات بگذارد. این امر به دلایل متعددی ناموفق بود: > > مهندسان ناسا هنوز ویژگیهای خاص مکانیک مداری دخیل در قرار ملاقات را پیدا نکرده بودند، [نیاز به منبع] که غیر شهودی هستند. فقط راندن فضاپیما به سمت هدف، ارتفاع مداری و سرعت آن را نسبت به هدف تغییر داد. وقتی مک دیویت این را امتحان کرد، متوجه شد که در حال دور شدن و پایین آمدن است، زیرا رانش رتروگراد مدار او را پایین می آورد و سرعتش را افزایش می دهد. من این را نمی فهمم آیا توضیحی در چارچوب مرجع محلی ارائه شده است؟ ارجاع ارتفاع مداری چارچوب مرجع جهانی را ارجاع می دهد و مشکلی ندارد. اما هر مجموعه ای را می توان در هر چارچوب مرجعی در نظر گرفت. چارچوب مرجع محلی باید اینرسی با جزر و مد، کوریولیس و نیروهای دیگر باشد. چگونه می توان وضعیت را با این توصیف کرد؟ **به روز رسانی** فرض کنید در داخل فضاپیمای بسته غول پیکری مانند راما یا استوانه اونیل هستیم. این فضاپیما در مدار زمین است، اما ما در داخل هستیم و این را نمی دانیم. احساس بی وزنی می کنیم. اکنون، اگر راما در حال چرخش باشد، می توانیم برخی از اثرات غیر اینرسی مانند نیروهای گریز از مرکز یا کوریولیس را احساس کنیم. اما فرض کنید راما در حال چرخش نیست. سپس، تنها چیزی که احساس خواهیم کرد نیروی جزر و مدی زمین است. نیروی جزر و مدی به این معنی است که تمام اجسام به طور دوره ای در امتداد محور منحرف می شوند و به سمت زمین (نامرئی) هدایت می شوند. بنابراین، می خواهید بگویید که مک دیویت به دلیل نیروهای جزر و مدی شکست خورد؟ باورش سخته | چرا تلاش قرار ملاقات در Gemini 4 شکست خورد؟ |
21200 | مشاهدات نشان می دهد که کهکشان ها در مقیاس ماکروسکوپی از یکدیگر دور می شوند. اکنون، دانشمندان این را اینگونه تفسیر می کنند که این اتفاق نمی افتد زیرا کهکشان ها واقعاً در یک پس زمینه ایستا از یکدیگر دور می شوند، بلکه به این دلیل است که فضای بیشتر و بیشتری بین کهکشان ها ایجاد می شود. حال چگونه دانشمندان می توانند بین این 2 سناریو تمایز قائل شوند؟ چه چیزی باعث شد آنها به دومی ایمان بیاورند و اولی را کنار بگذارند؟ | چگونه می توان آزمایش کرد که کهکشان ها در یک پس زمینه ایستا از یکدیگر دور می شوند یا بین آنها فضا ایجاد می شود؟ |
129710 | فرض کنید می خواهیم یک نیمه هادی سیلیکونی نوع n بسازیم چرا از آرسنیک یا فسفر به عنوان ناخالصی استفاده می کنیم؟ چرا نمی توانیم از سلنیوم یا ترلیوم استفاده کنیم؟ در واقع شک من این است که وقتی از عنصر گروه ششم استفاده می کنیم، می تواند دو الکترون آزاد اهدا کند تا بتوانیم حتی با غلظت دوپینگ کمتر، غلظت حامل بالاتری داشته باشیم. چرا چنین نمی شود؟ | چرا نمی توانیم نیمه هادی های ذاتی را با عناصر گروه ششم یا دوم القا کنیم؟ |
61851 | من در حال کار بر روی متن الکترودینامیک کلاسیک جکسون (نسخه سوم، فصل 5.15) در مورد قانون فارادی هستم: قانون فارادی بسیار آشنا است: $\int_c E \cdot dl = -\frac{d}{dt}(\int_s B \cdot n da)$ که بیان می کند که انتگرال کانتور میدان الکتریکی در اطراف یک سطح محدود برابر است با نرخ زمانی منفی تغییر شار محدود شده توسط آن سطح. مشکلی نیست در اینجا ما یک مشتق کل داریم و جکسون به 2 مورد می پردازد. شار مدار ممکن است تغییر کند زیرا (الف) شار با زمان در یک نقطه تغییر می کند، یا (ب) انتقال مدار مکان مرز را تغییر می دهد. در هر یک از این موارد، نشان دادن این امر آسان است: $\frac{d}{dt}(\int_s B \cdot n da) = \int_s(\frac{\partial B}{\partial t} \cdot n da) + \int_c(B \times v)\cdot dl$ با استفاده از $\frac{d}{dt} = \frac{\partial}{\partial t} + v \cdot \nabla$ و سپس اعمال قانون محصول، $\nabla \cdot B = 0$ و قضیه استوکس. به عنوان مثال: $\frac{d}{dt}\int_s B \cdot n da = \frac{\partial}{\partial t}\int_s B \cdot n da + (v \cdot \nabla) \int_s B \cdot n da$ **در حالتی که سطح ثابت باشد**، می توانیم ترتیب تمایز و ادغام را مبادله کنیم: $\frac{d}{dt}\int_s B \cdot n da = \int_s \frac{\partial}{\partial t} B \cdot n da + \int_s (v \cdot \nabla) B \cdot n da $ من هنوز با این مشکلی ندارم. اکنون میتوانیم روی عبارت دوم در سمت راست کار کنیم (یک قانون محصول را اعمال کنیم، عبارتها را با $\nabla \cdot B$ حذف کنیم و سپس قضیه استوکس را اعمال کنیم) تا عبارت $\int_c(B \times v)\cdot dl$ را بدست آوریم. . که با اعمال قانون فارادی، نتیجه خوبی به دست میدهد: $\int_c [E' - (v \times B)] \cdot dl = - \int_s \frac{\partial B}{\partial t} \cdot n da$ مشکل زمانی ایجاد می شود که شما اجازه دهید شکل سطح محدود شده تغییر کند. (یک حلقه سیم دایره ای در یک میدان مغناطیسی را در نظر بگیرید که سپس با یک چکش ضربه می زنید و باعث ایجاد فرورفتگی در یک طرف می شود). تغییر سطح چگونه بر نتیجه ای که در بالا به دست آوردیم تأثیر می گذارد؟ به نظر من این باعث میشود که نتوانیم ترتیب تمایز و ادغام را که به نظر میرسد ما را در تنگنا قرار میدهد مبادله کنیم... | قانون فارادی برای یک حلقه جریان در حال تغییر شکل است |
134554 | من نمی دانم که آیا موقعیتی امکان پذیر است که در آن، ما برخی از سیگنال/ویژگی های مربوط به یک سیاهچاله را اندازه گیری کنیم. فرض کنیم اندازهگیری که با تلسکوپ انجام میدهیم، ضرایب تبدیل فوریه سیگنال را به ما میدهد، و سپس با استفاده از ضرایب فوریه ... ما محاسباتی انجام میدهیم که احتمال تکینگی سیگنال/پارامتر را نشان میدهد. من میدانم که تأیید یک تکینگی با محاسبات محدود به صورت تجربی امکانپذیر نیست، اما حدس میزنم دیدن دادههایی که چیزی شبیه به یک تکینگی را نشان میدهند جالب است. امیدوارم از این نتیجه بر روی ضرایب فوریه اندازه گیری شده استفاده کنم. تنها چیزی که من نیاز دارم یک اندازه گیری داده از این نوع است، در صورت امکان و از برخی پیشنهادات احتمالی قدردانی می کنم. | داده/سیگنال از یک سیاهچاله برای مشاهده یک تکینگی |
94654 | آیا هیچ مدرک تجربی وجود دارد که از نابرابری های کوانتومی و حدس بهره کوانتومی پشتیبانی کند؟ | اثبات نابرابری های کوانتومی؟ |
13413 | من و دوستم در حال مقایسه درستی چوب کریکت با چوب بیسبال برای اهداف خشونت عمومی بودیم. (مثلاً شورش.) مراکز جرم این دو ساز کجاست؟ مثلاً برای یک مرد بالغ انسان بالغ، کدام بهتر است که مثلاً در یک پنجره یا کارهای مشابه دیگری بشکند؟ آیا پاسخ برای یک زن انسان بالغ متوسط متفاوت خواهد بود؟ | مراکز جرم چوب بیسبال در مقابل چوب کریکت کجا هستند؟ |
126978 | من در حال یادگیری مفاهیم گیج هستم. من همیشه این ایده را داشتم که با نگاه کردن به یک پدیده از دیدگاههای مختلف، میتوان آن تقارنها را به دست آورد – در واقع، این همان چیزی بود که علامت برابری نشان میداد. به عبارت دیگر، پدیده زیربنایی ثابت ماند، فقط دیدگاهها تغییر کردند و بنابراین میتوان آن را معادلسازی کرد. اما به نظر می رسد که نظریه گیج برعکس است - مقادیر قابل مشاهده یکسانی دیده می شود، اگرچه پیکربندی میدان های زیرین تغییر می کند. آیا این درست است یا من کاملاً خارج از مسیر هستم؟ | اساس نظریه گیج چیست؟ |
129907 |  در اسلاید بالا میگوید که Eyepiece '2' فاصله تصویر را به $S'$ نزدیک میکند. $-\infty$. با این حال، چیزی که من نمی فهمم این است که اگر چشمم را درست روی چشمی 2 قرار دهم، آنگاه تصویر را طوری می بینم که گویی جسم (مثلاً ماه) درست در مقابل من قرار دارد، گویی که دارم یک تصویر را مشاهده می کنم. سنگ در دستم... بنابراین، احساس میکنم که $S'$ باید به صفر یا یک عدد محدود نزدیکتر باشد! نه بینهایت منفی... همچنین، اگرچه $S'$ در واقع بینهایت منفی است، اما من کاملاً نمیدانم چگونه میتوان ماه را رصد کرد که انگار سنگی را درست در دستم مشاهده میکنم... اگر $S'=- \infty$، بعد مغزم میگه ما واقعا نمیتونیم شکافها، سنگها یا حتی شنهای ماه رو ببینیم چون جسم خیلی دورتر از منه... کسی میتونه توضیح بده چرا گیج شدم؟؟؟ | چرا فاصله تصویر تلسکوپ شکستی $S'=-\infty$ است؟ |
70404 | من در تئوری اطلاعات کوانتومی/مواد متراکم کار میکنم و سوالات بسیار اساسی در مورد مکاتبات AdS/CFT دارم. برای سادگی، من می خواهم به 1+1 CFT <-> 2+1 AdS محدود کنم. پیشاپیش عذرخواهی میکنم اگر سؤالات زیر خیلی ابتدایی یا نادرست هستند، واضح است که به دلیل عدم آشنایی با موضوع است. به طور کلی، من به رابطه بین ترجمههای مرزی و دیفئومورفیمهای تودهای علاقهمندم، و در سناریویی که تغییرناپذیری ترجمهای مرزی با معرفی یک نقص یا مرز همشکل شکسته میشود، چه اتفاقی میافتد. پرسشها: 1. آیا ترجمههای مرزی با دیفئومورفیسمها بهطور عمده شناسایی میشوند؟ به طور خاص تر، با توجه به ترجمه در مرز، دیفرمورفیسم مربوطه چیست؟ 2. هنگامی که تغییر ناپذیری انتقالی مرز شکسته می شود، مثلاً با معرفی (A) یک نقص مطابق در CFT یا (B) یک مرز، تغییر ناپذیری دیفئومورفیسم حجیم باقیمانده چیست (در مواردی که هنوز نظریه گرانش دوگانه وجود دارد) ? هر اشاره یا مرجعی بسیار مفید خواهد بود. | AdS/CFT و تغییر ناپذیری ترجمه مرزی |
60722 | من میدانم که در یک آزمایش پاسخ فرکانس که با یک مدار RLC سروکار دارد، نمودار جریان در برابر فرکانس از نظر تئوری در مورد فرکانس تشدید متقارن است. اما از نظر تجربی اینطور نیست. کسی می تواند توضیح دهد که چرا این اتفاق می افتد؟ | مدار RLC پاسخ فرکانس - جریان در برابر نمودار فرکانس - تقارن؟ |
68075 | به طور کلی، شدت پراکندگی به صورت $I = I_{0} \frac{\pi a^2 Q_{sca} P(\theta)}{r^2 4 \pi}$ نیز به صورت $I = نوشته میشود. I_{0} \frac{i_1 + i_2}{2 k^2 r^2}$ من به نوعی گیج هستم، با توجه به عبارات $i_1$ و $i_2$، تابع فاز است $P(\theta)$ فقط به زاویه پراکندگی $\theta$ بستگی دارد؟ درک من این است که بازده پراکندگی $Q_{sca}$ به شاخص شکست، اندازه کره و طول موج بستگی دارد، اما تابع فاز فقط به زاویه پراکندگی بستگی دارد. آیا درک من درست است؟ | در مورد پراکندگی Mie و وابستگی تابع فاز |
94389 | من سعی می کنم رابطه بین دو معیار نور را درک کنم: لوکس و کندلا. احتمالاً برای کسانی که تجربه طولانی تری دارند آسان است، اما اینجاست: من آموخته ام (برای مثال در اینجا) که لوکس برابر است با کاندلا در هر متر مربع. اما این خیلی ساده شده به نظر می رسد - آیا فاصله منبع نور تا منطقه تاثیری ندارد؟ یک آزمایش فکری:  تصور کنید که یک استوانه توخالی داریم (در شکل بالا زرد رنگ) با طول **L* * (مثلاً 1 متر) و قطر داخلی **D**، مثلاً 0.1 متر. در انتهای سیلندر یک لوکس متر وجود دارد که میزان نوری را که به انتهای سیلندر می رسد (بر حسب لوکس) اندازه گیری می کند. اگر لوله را در مقابل منبع نور با شدت نور 1 کندلا قرار دهیم، لوکس متر چه چیزی را نشان می دهد؟ اگر قطر داخلی **D** را 0.1 متر قرار دهیم، انتهای سیلندر 0.0078 ~ متر مربع مساحت خواهد داشت. اما آیا لوکس به سادگی 1 کندلا با این مساحت تقسیم می شود؟ آیا فاصله منبع نور تا منطقه تاثیری ندارد؟ | رابطه بین اندازه های نور (کاندلا و لوکس) |
69677 | در مورد بطری قمقمه به این سوال پرداخته شده است: عملکرد بطری قمقمه نسبت به محتویات من این سوال را دوباره بدون این فرضیه که بطری قمقمه است می پرسم. با توجه به ظرفی با مایع گرم در داخل («گرم» به معنای گرمتر از محیط اطراف ظرف)، آیا زمانی که نیمه پر است نسبت به زمانی که پر است، سریعتر، کندتر یا به همان اندازه سرد می شود. برای ساده سازی تحلیل، فرض بر این است که دهانه و درپوش ظرف نسبت به گرما دارای خواصی مشابه بقیه ظرف هستند، به طوری که ممکن است در تجزیه و تحلیل نادیده گرفته شوند. | عملکرد حفظ حرارت ظرف نسبت به محتوا |
43607 | انتهای بالای نی را مهر و موم کنید، کاه را تا حدی در آب فرو کنید، چگونه فشار هوای داخل نی را محاسبه کنم؟ امتیاز پاداش برای جبران عوامل ثانویه مانند دما، رطوبت یا خم شدن نی. کاربرد: اندازه گیری سطح آب در آکواریوم 5 گالن با دقت حدود 5 میلی متر. | فشار هوای محبوس شده در زیر آب را محاسبه کنید |
94653 | تا آنجا که من به کار آدیاباتیک مربوط میشوم، آن را با: $$ W_{adi}=\frac{P_{f}V_{f}-P_{i}V_{i}}{\gamma -1}$$ نشان میدهم در حالی که من در نمونه های دیگر دیده ام که با $1-\gamma$ در مخرج تغییر علامت نتیجه استفاده می شود. آیا چیزی وجود دارد که هنگام استفاده از آن باید در نظر داشته باشم یا چیزی را از دست داده ام؟ متشکرم | کار یک آدیاباتیک / فشرده سازی: علامت؟ |
43602 | هر نمونه؟ $$؟ \rightarrow \pi^0 \pi^0$$ اگر چنین فرآیندی وجود داشته باشد، آیا میتوان حرکت زاویهای مداری کل غیرصفر را در حالتهای نهایی دو پیون خنثی وجود داشت؟ اما چگونه می توان تعامل بین دو پیون خنثی را درک کرد که باعث می شود آنها با یکدیگر بچرخند و L غیر صفر را به اشتراک بگذارند؟ | چه فرآیندی می تواند فقط دو پیون خنثی تولید کند؟ |
96492 | **سوال:** برای پیدا کردن ارتفاع یک خط برق بالای سر، یک توپ را مستقیماً به سمت بالا پرتاب می کنید. توپ پس از 0.80 ثانیه در مسیر بالا از خط عبور می کند و پس از پرتاب شدن آن دوباره 1.5 ثانیه در مسیر پایین می گذرد. ارتفاع سیم برق چقدر است؟ سرعت اولیه توپ چقدر است؟ **آنچه می دانم/آنچه دریافت نمی کنم:** در یافتن ارتفاع این خط برق با اطلاعات داده شده و اطلاعاتی که از نظر مفهومی می دانم مشکل دارم: شتاب =-9.8 m/s^2 زمان اول پاس = 0.8 ثانیه زمان عبور دوم = 1.5 ثانیه ارتفاع خط برق =؟ سرعت اولیه = سرعت اولیه = من گمان می کنم باید از فرمول $$x= x_0 + v_0 t + \frac{1}{2}در^2$$ استفاده کنم، اما من کاملاً نمی دانم که دو زمان مختلف باید به چه صورت یا چه مقادیری تعریف شوند. من این سوالات را از قبل از خودم پرسیدم. آیا باید فرمول را با دو زمان مختلف در معادله چپ یا راست برابر یکدیگر قرار دهم؟ فکر دیگری که دارم این است که آیا باید دو زمان مختلف را کم کنم و از آنجا حل کنم؟ لطفاً اگر سؤالات درستی می پرسم و محتوای این پست از نظر گرامری صحیح است، اطلاع دهید. در غیر این صورت لطفا این پست را به خاطر کیفیت محتوا ویرایش کنید. **پیشاپیش از این همه کمک متشکرم.** **سلب مسئولیت:** من به دنبال پاسخ نیستم، فقط به دنبال کمکی هستم تا در مسیر درستی قرار بگیرم تا خودم این مشکل را حل کنم تا بیشتر درک کنم چگونه با چنین مشکلی برخورد کنیم | پیدا کردن ارتفاع یک خط برق |
60723 | یک جسم ماکروسکوپی سنگین را در نظر بگیرید که در یک گاز حرکت می کند. اصطکاک باعث می شود انرژی جنبشی آن به گرما تبدیل شود. از نظر ترمودینامیکی، (به طور موثر) هیچ آنتروپی مرتبط با انرژی جنبشی وجود ندارد زیرا تمام انرژی در یک درجه آزادی متمرکز است. بنابراین، اگر مقدار J$ از انرژی از انرژی جنبشی به گرما تبدیل شود، کل تغییر آنتروپی $J/T$ است، بنابراین میتوانیم ببینیم که این یک فرآیند خود به خودی است. اما اکنون جسمی را در نظر بگیرید که نسبت به گازی با دمای منفی در حال حرکت است. چنین چیزی در آزمایشگاه ایجاد شده است، بنابراین این فقط یک حدس و گمان نظری بیهوده نیست. اگر مقدار J$ از انرژی جنبشی به گرما تبدیل شود، کل تغییر آنتروپی همچنان $J/T$ است، اما اکنون این منفی است. به نظر می رسد این بدان معنی است که فرآیند مخالف - تبدیل گرما به انرژی جنبشی، شتاب دادن به جسم - خود به خود خواهد بود. این به تمام فرآیندهای دیگری که کار را به گرما تبدیل می کنند تعمیم می یابد. به عنوان مثال، انجام آزمایش گرمایش ژول با یک گاز با دمای منفی باید باعث چرخش پدال شود و گاز دمای منفی که از طریق لوله جریان مییابد باید نیروی شتابدهنده را تجربه کند تا نیروی کاهشدهنده. همانطور که ابرسیال ها ویسکوزیته صفر دارند، به نظر می رسد که سیالات با دمای منفی باید ویسکوزیته منفی داشته باشند. من متوجه هستم که این به حرکت دائمی منجر نمی شود. همانطور که گرما به کار تبدیل می شود، دمای معکوس ($1/T$) تا زمانی که به صفر برسد افزایش می یابد. اما چیزی که عجیب به نظر می رسد این است که از برخی جهات به نظر می رسد پیکان زمان معکوس شده است. من متوجه شدم که از نظر تجربی ما بسیار دور هستیم تا بتوانیم مقادیر ماکروسکوپی سیالات با دمای منفی را تولید کنیم که برای مشاهده این چیزها لازم است. اما آیا در اصل امکان پذیر است؟ و اگر اینطور باشد، آیا ما واقعاً پدیدههایی را که توضیح دادم میبینیم، یا دلیلی اساسی وجود دارد که چرا اتفاق نمیافتد؟ و آیا چنین ارتباطی بین دمای منفی و پیکان زمان در ادبیات مورد بحث یا بحث قرار گرفته است؟ | تبدیل خود به خود گرما به کار در دمای منفی |
52638 | آیا محدودیتی از قدرت یا قدرت به محدودیت جرمی (یا هر محدودیت دیگری) برای بمب های هسته ای وجود دارد؟ من این مقاله ویکی را پیدا کردم: بازده سلاح هسته ای: محدودیت های بازده. آیا اطلاعات ارائه شده صحیح است؟ اگر بله، این محدودیت ها از کجا آمده است؟ | حد توان نظری بمب هسته ای |
11075 | یک الکترون به سمت هدفی که دارای بار منفی است شلیک می شود. در حالی که الکترون در حال حرکت است، هدف حرکتی ناگهانی به سمت الکترون انجام می دهد. در حالی که اطلاعاتی که هدف حرکت کرده است از هدف به الکترون در حال حرکت است، الکترون مانند الکترونی رفتار می کند که به سمت هدفی که در موقعیت اصلی قرار دارد در حال حرکت است. چگونه می توان انرژی را حفظ کرد وقتی یک الکترونی که به سمت یک بار نزدیک حرکت می کند، طوری رفتار می کند که به سمت یک بار دور حرکت می کند؟ به نظر می رسد در نهایت الکترون در فاصله 2 متری از هدف قرار دارد، در حالی که الکترون انرژی کافی برای سفر به فاصله حداکثر 4 متری از هدف را داشت. همچنین به نظر من حرکت هدف نیاز به انرژی دارد راه حلی برای این مشکل نیست. | وقتی یک بار متحرک تصورات نادرستی درباره موقعیت بارهای دیگر دارد، چگونه انرژی حفظ می شود؟ |
8090 | من خیلی جستجو میکردم و فقط میتوانستم دوزهایی برای درمان سرطان و انتشار مجاز پیدا کنم، اما هیچ دوزی از ید-131 وجود نداشت که بتواند با افزایش خطر سرطان تیروئید مرتبط باشد (مثلاً 10 mSv دوز تشعشع است که منجر به افزایش قابل اندازهگیری سرطان میشود). آزمایشگاه مرکزی حفاظت رادیولوژیکی محتوای ید-131 را در هوا با اندازهگیری شده در $\mu$Bq/m$^3$ منتشر میکند. این عدد از زمان حادثه فوکوشیما 3 مرتبه بزرگتر شده است، و در حالی که من قویاً معتقدم هنوز خوب است 6 مرتبه زیر سطوح خطرناک، هیچ قانعکنندهای برای برخی افراد بدون اعداد ثابت وجود ندارد - و یافتن آنها بسیار دشوار است. پس چگونه می توانم سطوح ایمن I-131 را در هوا در ($\mu$Bq/m$^3$) یا راهی برای تبدیل محتوا در هوا ($) (به طور غیرمستقیم - این موضوع پیچیده می شود) دریافت کنم. \mu$Bq/m$^3$) برای دوز تابش معادل ($\mu$Sv) از ید جذب شده؟ | دوز خطرناک I-131؟ |
68073 | من می دانم که اگر با یک نظریه عظیم شروع کنیم، حالت های کایرال $L$ و $R$ در حد بی جرم با یکدیگر جفت می شوند. زیرا یک ذره باردار دیراک با مارپیچ معین می تواند با گسیل یک فوتون واقعی به حالت مجازی با مارپیچ مخالف تبدیل شود (این منشأ فیزیکی ناهنجاری است). همچنین، بی جرم بودن یک نظریه میدان دیراک با تغییر ناپذیری تحت یک تبدیل کایرال $$\psi(x)\rightarrow\mathrm{e}^{-i\omega\gamma_5}\psi(x) بیان میشود.$$ از بدون این قضیه، بیاختیاری کایرال یک جریان محوری-بردار حفظ شده میدهد. $$j_{5}^{\mu}=\bar{\psi}\gamma^{\mu}\gamma_{5}\psi,$$ و از E.o.M. برای فیلدهای هایزنبرگ $$\partial_{\mu}j_{5}^{\mu}=2mj_{5}،$$ پیدا میکنیم که $j_5$ چگالی کایرال و $m$ جرم است. این چیزی است که من نمیفهمم: من انتظار دارم که در محدودیت $m\rightarrow 0$ این باید درست باشد $\partial_{\mu}j_{5}^{\mu}\rightarrow 0$. اما این نیست. همه کتابهای درسی $$\partial_{\mu}j_{5}^{\mu}=2mj_{5}+\frac{\alpha_0}{2\pi}\bar{F}^{\mu\nu میدهند. }F_{\mu\nu}.$$ من نمی توانم این نتیجه را بفهمم. من نمی دانم چگونه آن را استخراج کنم یا تفسیر فیزیکی آن چیست. | در مورد ناهنجاری محوری |
96495 | > _سوال: دو ورقه پلاستیکی بسیار بزرگ و نارسانا، هر کدام به ضخامت 10.0 سانتی متر، دارای چگالی شارژ یکنواخت $\sigma_1$,$\sigma_2$,$\sigma_3$ و > $\sigma_4$ روی سطوح خود هستند، همانطور که در شکل نشان داده شده است. شکل زیر این > تراکم بار سطحی دارای مقادیر $\sigma_1= -6.30$\mu > \text{C}/m^2$، $\sigma_2= 5.00$ $\mu \text{C}/m^2$ هستند، $\sigma_3= 2.10$ $\mu > \text{C}/m^2$ و $\sigma_4= 4.00$ $\mu \text{C}/m^2$. از قانون گاوس برای یافتن بزرگی و جهت میدان الکتریکی در نقاط زیر، دور از لبههای این صفحات استفاده کنید. jpg) تلاش: بنابراین، با استفاده از قانون گواس، سعی می کنم چگالی بار را در یک سطح قرار دهم و از $E = استفاده کنم. \frac{\sigma}{2\epsilon_0}$، ورقها را به صورت صفحات نازک بینهایت نشان میدهد. برای A، من سطحی دارم که هر $\sigma$ را در بر می گیرد. $\sigma_1$ منفی است، بنابراین به سطح می رود، و سه مورد دیگر در داخل سطح و مثبت هستند، بنابراین آنها از داخل به خارج از سطح می روند. بنابراین، برای A، باید $\frac{\sigma_2 + \sigma_3 + \sigma_4 - \sigma_1}{2\epsilon_0}$ باشد. برای B، من یک سطح شامل $\sigma_1، \sigma_2$ و یک سطح شامل $\sigma_3، \sigma_4$ دارم. خوب، دوباره $\sigma_1$ به سطح می رود، و سه مورد دیگر از سطوح خود خارج می شوند، بنابراین پاسخ مشابه A خواهد بود، اما ظاهراً این درست نیست. من از همین روش برای C استفاده می کنم، اما اشتباه است. من نمی فهمم چگونه باید به این موضوع نزدیک شد. ویرایش: من راه حل هایی برای این موضوع را در جای دیگری خوانده ام، اما آنها به اندازه کافی عمیق نیستند و رضایت بخش نیستند. | قانون گاوس را برای یافتن میدان الکتریکی در اطراف ورقه های پلاستیکی نارسانا اعمال کنید |
102230 | من یک ظرف آب در حالت تعادل حرارتی دارم (هیچ نوسان دما در داخل ظرف وجود ندارد). برخی از مولکول ها از ظرف آب تبخیر می شوند و در نتیجه دمای آن کاهش می یابد. این به وضوح یک روند خود به خودی است. اما آیا این بدان معنا نیست که آنتروپی سیستم در حال کاهش است؟ مولکول هایی که تبخیر شدند به وضوح با مولکول های دیگر آب قبل از آن در تعادل حرارتی بودند. اما اکنون آنها مقداری انرژی به دست آوردند و سایر مولکول های آب انرژی خود را از دست دادند. چگونه می تواند این باشد؟ | آیا تبخیر آنتروپی را کاهش می دهد؟ |
17049 | من در ابتدا این سوال را در مورد سرریز ریاضی پرسیده بودم و پیشنهاد شد که آن را اینجا بپرسم. بنابراین می دانم که یک نیرو اگر در زاویه ای غیر از 90 درجه باشد، قدر سرعت را تغییر می دهد. اگر نیرو بر سرعت عمود باشد، مسیر جسم در یک حرکت دایرهای منحنی میشود و قدر ثابت میماند. مشکل من این است که این تنها چیزی است که می دانم. من روی برنامه ای کار می کنم که یک ذره باردار را در میدان مغناطیسی مدل سازی کند. من از معادله نیروی لورنتس برای محاسبه نیروی وارد بر ذره استفاده می کنم اما نمی دانم از آنجا به کجا بروم. من در اینترنت جستجو کردم اما موفق نشدم. تنها چیزی که می توانم بیابم شرح کلی این است که چگونه یک نیرو سرعت را تغییر می دهد. سوال من این است که چگونه یک بردار نیرو از نظر ریاضی بر بردار سرعت تأثیر می گذارد و چگونه می توانم از یک نیرو و سرعت شناخته شده برای تعیین یک سرعت جدید استفاده کنم؟ | چگونه نیرو با سرعت ارتباط دارد |
99580 | حدس میزنم اکثر شما ویدیوی سه بعدی Ultra Deep Field را دیدید. در پایان دوربین را در حال حرکت در چشم انداز سه بعدی در تمام کهکشان ها نشان می دهد. سوال من این است که سرعت دوربین در آن ویدئو چقدر است؟ این جواب رو هیچ جا پیدا نکردم | سرعت دوربین سه بعدی فوق العاده عمیق |
68070 | این پیوند و این پیوند مربوط به اندازه گیری اخیر دانشمندان چینی از سرعت گرانش با استفاده از جزر و مد زمین است. آنها دریافتند که با سرعتی برابر با سرعت نور، با خطای حدود 5٪ سازگار است. آیا واقعی است؟ آیا قبل از روش دیگری با دقت بهتر انجام می شد؟ آیا برای اعتبار سنجی نظریه های گرانش چیز خاصی مهم است؟ | چگونه جامعه علمی این اندازه گیری سرعت گرانش را دریافت کرد؟ |
54674 | می دانم که اشتباه می کنم، اما این خط فکری من است: اگر الکترون ها قابل تشخیص نیستند، پس چرا ما یک اصل طرد داریم؟ اگر دو الکترون در یک اوربیتال s داشته باشیم، اصل طرد پائولی می گوید که آنها نمی توانند مجموعه ای از اعداد کوانتومی یکسانی داشته باشند، اما پس این در مورد غیرقابل تشخیص بودن الکترون ها چه می گوید؟ بنابراین ما این دو الکترون را داریم که قرار است غیرقابل تشخیص باشند، اما بعد می گوییم، نه آنها نمی توانند مجموعه اعداد کوانتومی یکسانی داشته باشند، آیا این باعث نمی شود که آنها را متمایز کنند؟ | من رابطه بین غیرقابل تشخیص الکترون و اصل طرد پائولی را درک نمی کنم |
68079 | این سوال برای هر کسی است که مقاله بالا را خوانده یا مرور کرده است یا چیزی در مورد AdS/CFT میداند. مقاله را می توان در اینجا یافت. در صفحه 46، معادله (2.33)، نویسنده راه حل هایی برای معادله میدان اسکالر $(\Delta-m^2) \phi = 0$ در پس زمینه $AdS_{p+2}$ به عنوان $\phi = e^{i \omega \tau پیدا می کند. } G(\theta) Y_l(\Omega_p)$، با توابع $G$ و $Y$ درست در زیر این معادله تعریف شده است. در صفحه 51، در معادله (2.54) نویسنده نشان می دهد که وقتی $p=3$، $\omega$ در مضرب $\frac{1}{R}$، یعنی $\omega R \در {\mathbb کوانتیزه می شود. Z}$. او سپس به بیان موارد زیر میپردازد. این بدان معناست که همه میدانهای اسکالر در مولتی ابرگرانش > تناوبی در $\tau$ با دوره $2\pi$ هستند، ... من نمیدانم که او چگونه به این نتیجه میرسد. آیا من چیزی را از دست داده ام؟ | چگونه Aharony et. آل نتیجه می گیرد که تمام میدان های اسکالر در چندگانه ابرگرانش تناوبی هستند؟ |
62767 | ببخشید اگر این سوال فنی است. من در حال مطالعه منشا ناهمسانگردی های CMB و **حد جفت شده محکم** معادلات بولتزمن هستم. ما سیالی داریم که از الکترون ها و فوتون های یونیزه شده تشکیل شده است. در این حد، من خواندم که، در بسط Legendre $\Theta = \delta T / T$، در فضای فوریه: $$\Theta_{\ell}(k,t) = \int_{-1}^ {1} \dfrac{d\mu}{2}P_{\ell} (\mu)\ \Theta(k,\mu,t) $$ فقط تک قطبی و دوقطبی غیر صفر هستند. چرا؟ من درک می کنم که چرا مقیاس های بسیار کوچک میرا می شوند (در اصل به این دلیل که طول موج بسیار کوچکتر از مقیاس میرایی است که به معنی مسیر آزاد، چگالی و غیره مربوط می شود). اما مقیاس های بزرگ فراتر از افق هستند، بنابراین باید ناهمسانگردی بسیار کمی داشته باشند؟ و مقیاس های بین مقیاس های زیر افق و مقیاس های کوچک میرا باید وجود داشته باشد. همانطور که من می بینم، $\Theta_{\ell}$ فقط در مقیاس های متوسط باید غیر صفر باشد، اما در اینجا فقط $\ell =0,1$ غیر صفر است. من فکر می کنم که دارم طول موج اغتشاش را با نظم چند قطبی در بسط لژاندر اشتباه گرفته ام. برای من، مقیاس بزرگ = $\Theta_1 \to \Theta_{\ell\sim 10}$ و غیره، کمی شبیه به طیف قدرت. | ناهمسانگردی های CMB و محدودیت محکم جفت شده |
104966 | من موظف هستم که مشکل بسیار ساده را بشمارم (حداقل به نظر می رسید که ساده است، امیدوارم برای این سایت ساده نباشد). بنابراین من ناظری پیدا کردم که $H$ زیر جسم ایستاده است. شی به صورت افقی با سرعت $V_{0}$ شلیک می شود. با فرض اینکه زمان واکنش ناظر برابر با $T$ است، در چه زاویه ای باید گلوله خود را شلیک کند تا جسم را از بین ببرد. همچنین می دانیم که گلوله با سرعت $V_{1}$ شلیک می شود. بنابراین من تصویر کشیدم (جهت را تغییر دادم زیرا محاسبات ساده تر به نظر می رسد):  و معادلات گلوله را می نویسم: $x( t)=V_{1}\cos(\alpha)\cdot t$ $y(t)=V_1\sin(\alpha)\cdot t + H - \frac{gt^2}{2}$ و برای شی: $x_{1}(t)=V_{0}(t+T)$y_{2}(t)=\frac{g(t+ T)^2}{2}$ اکنون $x(t)=x_{1}(t)$ : را انجام می دهم و دریافت می کنم: $\cos (\alpha)=\frac{V_0\cdot(t+T)}{V_{1}t}$ از معادله دوم $y_{1}(x)=y(x)$ من $t$ ( زمانی که آنها ملاقات خواهند کرد) و آن را به معادله $\cos (\alpha)=\frac{V_0\cdot(t+T)}{V_{1}t}$ منتقل کنید. من معادلات بسیار پیچیده و سختی گرفتم که قادر به حل آنها نیستم، بنابراین میپرسم آیا راه سادهتری برای این نوع کار است؟ یا چیزی را از دست دادم که معادلات من را بسیار پیچیده می کند؟ | زاویه شلیک به جسم متحرک |
54673 | من بسیار قدردان کمک در موارد زیر هستم: مشتق کوواریانت مرتبه دوم $$\nabla_i\nabla_jf(r)$$ از نظر $r،\theta، g(r)$ و مشتق جزئی چیست، با توجه به اینکه متریک به شکل $$ds^2=dr^2+g(r)d\theta^2$$ است و $f$ یک تابع اسکالر از $r$ است؟ برای دکارتیها، میدانم که مشتقات کوواریانت به مشتقات جزئی کاهش مییابند. با این حال، از آنجایی که این در مختصات قطبی است ... | مشتق کوواریانس |
65772 | فرض کنید 0.5 ثانیه گذشته است. حالا به همین ترتیب اجازه دهید 0.9 ثانیه نیز گذشته باشد.. سپس فرض کنید که 0.99 ثانیه گذشته است... ما هنوز تمام نشده است زیرا 1 ثانیه نگذشته است. سپس 0.999 ثانیه، پس از آن 0.9999 ثانیه... ادامه می یابد و تا 0.99999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999. اضافه کنید، هرگز برابر با 1 نخواهد بود. چگونه می توانیم این مشکل را حل کنیم؟ | آیا یک ثانیه وجود دارد؟ |
102986 | آیا کسی می تواند به من توضیح دهد که چه برنامه هایی در دنیای واقعی می توانند از مطالعه پیاده روی تصادفی کوانتومی بهره ببرند؟ من مقدار زیادی در مورد چگونگی عملکرد راههای کوانتومی و ویژگیهای آنها تحقیق کردهام، اما میخواهم هدف نهایی مطالعه آنها را در سطح عمیق بدانم؟ آیا صرفاً به خاطر آن از نظر ریاضی یا فیزیک است، یا برنامه های واقعی در دنیای واقعی وجود دارند که می توانند از این تحقیق بهره ببرند؟ | کاربردهای پیاده روی کوانتومی |
20558 | یک هامیلتونی با انحطاط انرژی در فضای پارامتر $(R)$ را در نظر بگیرید. اکنون فاز هندسی (پتانسیل Wilczek Zee) ماهیت غیرآبلی پیدا خواهد کرد. برای اثبات ماهیت غیرآبلی پتانسیل Wilczek Zee معمولاً یک تبدیل واحد تابع موج $\psi(t)$ به $\Omega(t)\psi(t)$ را در نظر می گیریم و نشان می دهیم که پتانسیل دارای تبدیل سنج غیر آبلی است. آیا راه دیگری برای نشان دادن ماهیت غیرآبلیایی پتانسیل Wilczek Zee وجود دارد؟ ($\psi$ تابع موج همیلتونی $\psi_{a}=U_{ab}(t)\eta_{b}(t)$ است که $\eta(t)$ بردار پایه در هر نقطه است. از انحطاط ) | غیر قابل قبول بودن پتانسیل Wilczek Zee |
68077 | عنصر خط زیر متریک کان-پنروز را با مختصات $(u,v,x,y)$ تعریف می کند و $u \geq 0$, $v < 0$ $$ds^2=-2dudv+(1-u) را دارد. ^2dx^2+(1+u)^2dy^2$$ اگر خودمان را به قرارداد زیر محدود کنیم، که در آن متریک مینکوفسکی $\eta$ بیشتر است $(-،+++)$ و $ds^2>0$ برای فاصله هایی مانند فاصله. استدلال به شرح زیر است: برای تعیین ماهیت یک مختصات، تغییرات کوچک اما دلخواه از آن مختصات را تولید میکنیم در حالی که بقیه را ثابت نگه میداریم (که میتوان آن را به صورت جبری ارزش $0$ را به $x^ اختصاص داد. متغیر نبودن μ$ سپس علامت $ds^2$ کاراکتر فضا-زمان-تهی مختصات مورد نظر را نشان می دهد: 1. $x$ و $y$ فضایی مانند مختصات 2 است. $v$ فضایی مانند مختصات 3 است. $u$ زمانی مانند مختصات است | متریک کان-پنروز |
62769 | من این سوال را دارم: > در چه حجمی از گاز، 10 درصد نوسان نسبی چگالی گاز تحت فشار 10^5$\text{Pa}$ و دمای 293.15$\text{K}$ رخ میدهد؟ من موضوع را نمی فهمم اما فکر می کنم این در مورد گاز ایده آل است. آیا می توانید این را برای کسی که دانش فیزیک دبیرستان دارد توضیح دهید؟ | حجم گازی که در آن نوسان نسبی چگالی گاز رخ می دهد |
113451 | در مجموعهای از سخنرانیهایی که در مورد نظریه میدان مؤثر تماشا میکنم، استاد یک میدان بردار اسپوریون، $\ell_\mu$ را معرفی میکند. سپس می گوید که ما آن را به عنوان یک فیلد اندازه گیری چپ دست تبدیل می کنیم و می نویسد: \begin{equation} \ell ^\mu \rightarrow L (x) \ell ^\mu L ^\ dagger (x) + i \left(\partial _\mu L (x) \right) L ^\dagger (x) \end{equation} که در آن $L (x)$ ماتریس تبدیل است. من هرگز با یک میدان اندازه گیری چپ دست مواجه نشده ام و ساده لوحانه فقط قسمت اول، $L \ell L^\dagger$ را وارد می کردم. او چگونه به این قانون تحول دست یافت؟ گرچه این سوال خودبخودی است، برای زمینه های بیشتر می توانید به یادداشت های سخنرانی من تحت نظریۀ میدان مؤثر (صفحه 53) نگاهی بیندازید. | تبدیل یک میدان اندازه گیری چپ دست |
90896 | فاینمن در کتاب خود، _The Feynman Lectures on Physics_ اشاره می کند: اکنون اجازه دهید اصل انرژی را با یک مسئله پیچیده تر نشان دهیم، > جک پیچ نشان داده شده در شکل 4-5. برای چرخاندن پیچ از دسته ای به طول 20 اینچ استفاده می شود که دارای 10 رزوه به اینچ است. میخواهیم بدانیم برای بلند کردن یک تن (2000 پوند) چه مقدار نیروی در دسته لازم است. مثلاً اگر بخواهیم تن را یک اینچ بلند کنیم، باید دستگیره را ده بار بچرخانیم. هنگامی که یک بار دور می شود تقریباً 126 اینچ می رود. بنابراین، دسته > باید 1260 اینچ حرکت کند، و اگر از قرقره های مختلف و غیره استفاده می کردیم، یک تن خود را با وزن ناشناخته کوچکتر W که به انتهای > دسته اعمال می شود، بلند می کنیم. بنابراین متوجه می شویم که W حدود 1.6 پوند است. این نتیجه > پایستگی انرژی است. من نمی دانم این 126 اینچ از کجا می آید؟ و '10 رشته به اینچ' به چه معناست؟ | سوال در مورد بقای انرژی و نیرو |
62768 | من در مورد فرمالیسم 3+1 در نسبیت عام یادداشت هایی برای خودم می نویسم. به ناچار به مفاهیم شکل های بنیادی اول و دوم برخوردم. از نظر ریاضی، واضح است که این اشیاء چگونه تعریف می شوند: ($M$ یک منیفولد 4 کم نور با متریک $g$، $\Sigma$ یک ابرسطح $M$ است) اولین شکل اساسی_ متریک القایی در $\Sigma است. $، همچنین با عقب نشینی متریک فضازمان $g$ ارائه می شود. شکل _دومین بنیادی_ $K: T_{p}(\Sigma)\times T_{p}(\Sigma)\rightarrow \mathbb{R}$ از طریق نقشه Weingarten $\chi$، یعنی $(u,v) داده می شود. )\mapsto -u\cdot \chi(v)$. اکنون، من با شهود فیزیکی زیربنایی برای این دو شی (مخصوصاً شکل بنیادی دوم) مشکل دارم. آیا راهی برای یک فیزیکدان وجود دارد که آنها را به نوعی تجسم کند؟ این اشکال دقیقاً چه نوع اشیایی هستند؟ | شکل های بنیادی اول و دوم |
62765 | معادله بلک یک مدل تجربی برای تخمین MTTF (میانگین زمان شکست) یک سیم با در نظر گرفتن مهاجرت الکتریکی است. از آن زمان، این فرمول در صنعت نیمه هادی محبوبیت پیدا کرده است. \begin{eqnarray} MTTF = AJ^{-n}e^{\frac{E_{a}}{kT}} \end{eqnarray} که در آن $A$ یک ثابت است، $J$ چگالی جریان است ($ A/cm^2$)، $n$ یک پارامتر مدل است، $E_{a}$ انرژی فعال سازی ($eV$)، $k$ ثابت بولتزمن، و $T$ است دما ($K$). از آنجایی که چگالی جریان $J$ به عنوان نسبت جریان و سطح مقطع سیم به دست می آید و از آنجایی که $A$ یک ثابت است که بر اساس خواص خط فلزی به دست می آید و وابسته به سطح مقطع است، این دو پارامتر هستند. ($A$ و $J$) عوامل مرتبط هستند یا نه واقعا؟ من گیج شده ام زیرا بر اساس تعاریف آنها به نظر وابسته به نظر می رسد، اما این وابستگی هرگز در تحقیقات مرتبط مورد توجه قرار نمی گیرد. اساساً، افراد سعی میکنند سیمها را پهن کنند تا چگالی جریان را کاهش دهند، اما در عین حال از یک $A$ ثابت برای عرض سیمهای مختلف استفاده میکنند. به خصوص وقتی $n$ به عنوان $2$ در نظر گرفته شود، همبستگی آنها بسیار معنی دار خواهد بود. P.S. من همچنین یک تحقیق سریع انجام دادم و متوجه شدم که مقادیر $n$ و اساساً $A$ با برازش مدل با دادههای تجربی پیدا میشوند. | آیا $A$ و $J$ در معادله بلک (برای قابلیت اطمینان جریان الکتریکی سیم ها/اتصالات) مستقل هستند؟ |
113675 | من یک سوال اکتشافی در مورد استفاده از محدودیت های کلی یک مسئله برای تخمین محلی ویژگی های هندسی یک منحنی، مانند شیب محلی آن دارم. یک تابع با رفتار مناسب را در $\mathbb{R}$ در نظر بگیرید که نشان دهنده $f(x,t)$ است، که در آن $t\in \mathbb{R}^+$ نشان دهنده زمان است. اکنون، $f(x,t)$ نوسانی است، و به دلیل تقارن های مسئله، می دانم که تعداد امواج (در این زمینه، من فکر می کنم همان است که بگوییم تعداد عبور از صفر) تابع با ثابت می ماند. احترام به زمان از نظر کمی این عبارت است که $$\frac{d N(t)}{dt} \equiv \frac{d}{dt} \int_{-\infty}^{\infty} |f(x,t)| ^2 \ dx =0$$ بعد، با بهرهبرداری از قوانین حفاظتی دیگر، میدانم که واریانس سیگنال به صفر میرسد، یعنی $$V(t) = \int_{-\infty}^{\infty} (x-\bar{x})^2 |f(x,t)|^2 \ dx \به 0 $$ در $t$ متناهی، جایی که $$\ bar{x} = \int_{-\infty}^{\infty} x |f(x,t)|^2\ dx$$ اکنون، میخواهم یک بیانیه کمی در مورد محلی ارائه کنم. بزرگی شیب تابع $f'(x,t)$، که در آن اعداد اول $'$ نشان دهنده تمایز با توجه به $x$ هستند. سوال من این است که چگونه می توانم از اطلاعاتی که در مورد $V(t)$ و همچنین $N(t)$ دارم برای بیان شیب محلی $f(x,t)$ استفاده کنم؟ ساده لوحانه به نظر می رسد که به راحتی می توان فهمید که وقتی $V(t)$ به 0 می رسد، شیب باید بزرگ شود، زیرا تعداد نوسانات ثابت می ماند، اما دقیقاً چگونه می توان این مقدار را فراتر از یک آرگومان ابعادی ساده تعیین کرد. هر گونه بینش قدردانی خواهد شد. | اتصال قوانین جهانی حفاظت به ویژگی های محلی یک تابع |
102236 | در طول تورم، انبساط با سرعتی بسیار سریع اتفاق می افتد. چند سال گسترش آن به سرعت به جلو رفت؟ یعنی اگر تورم نبود، چند سال طول میکشید که جهان با نرخ اولیه خود از انفجار بزرگ به اندازه جهان پس از تورم منبسط شود؟ | چند سال انبساط در طول تورم رخ داد؟ |
68696 | من مستقیماً یک مثال برای اصلاح ایده ها می زنم. فرض کنید که در حال مطالعه شتاب سیستمی از جرم ها هستید که به عدد $n$ جرم $m$ با رابطه زیر بستگی دارد: $$a=a_0+n\dfrac{m}{\mu}g.$ $ در اینجا $[a_0]=[L][T^{-2}]$ و $[\mu]=[M]$ دو هزینه مستقل از $n$ هستند. همچنین فرض کنید، در موردی که جرمهای $n$ متفاوت است، این رابطه تبدیل به:$$a=a_0 +\dfrac{\sum _{i=1}^{n} m_i}{\mu}g,$ میشود. $ با ثابت های یکسان. در یک آزمایش، من مجبور شدم از یک رابطه از این نوع استفاده کنم و برای به دست آوردن یک رابطه خطی، باید از تقریب اول استفاده کنم، جایی که $n\cdot m$ جایگزین مجموع می شود. واضح است که همه توده ها با هم برابر نبودند و من ترازو آنقدر معقول داشتم که بتوانم آن را ببینم. سوال من این است که بهترین مقدار $m$ برای استفاده در رابطه اول و عدم قطعیت آن چیست؟ در مورد خاص خود من یک توزیع کاملاً متقارن از مقادیر داشتم، بنابراین این مقدار را گرفتم:$$m=\dfrac{m_{\text {max}}+m_{\text{min}}}{2}\pm\dfrac{ m_{\text {max}}-m_{\text{min}}}{2},$$ که در آن عدم قطعیت شامل همه مقادیر ممکن میشود. آیا راه دقیق تری برای این کار وجود دارد؟ **توجه**: من به دنبال تقریبی $m$ برای مقدار ثابت $n$ نیستم. من به دنبال بهترین تقریب $m$ هستم که برای همه موارد $n=1,2,...,N$ مناسب باشد، که در آن $N$ تعداد کل جرمها است. | عدم قطعیت در رابطه تقریبی |
94655 | من در اینجا تا حدودی بر روی دست و پا بیرون می روم، زیرا در جنبه فیزیک چیزها بسیار بیشتر از ریاضیات هستم. با این وجود، من نمیدانم که آیا کسی میتواند در مورد موارد زیر نظر بدهد: با توجه به یک شکل اتصال تعریف شده بر روی یک منیفولد دیفرانسیل، میتوان یک تغییر ناپذیر کششی از آن، شکل انحنا را استخراج کرد. اگر فرم لحیم کاری وجود داشته باشد، می توان پیچش را نیز به عنوان یک تغییر شکل اتصال تعریف کرد. سؤال من اکنون این است که آیا غیر از انحنا و پیچش، متغیرهای ثابت دیگری وجود دارد که بتوان از اتصال روی یک منیفولد متمایز پذیر به دست آورد؟ علاقه من در اینجا دوباره با انگیزه فیزیک، به ویژه نظریه گرانش است. در اینجا استفاده از اتصال بدون پیچش Levi-Civita به ما GR می دهد و اجازه دادن به پیچش در تصویر به ما گرانش انیشتین-کارتان می دهد. برای من، این سؤال را ایجاد می کند که آیا - از نظر ریاضی - گزینه های دیگری بر اساس سایر متغیرهای اتصال وجود دارد که من خودم از آنها آگاه نیستم. من عذرخواهی می کنم اگر این سوال بی معنی است - من یک ریاضیدان نیستم و بلافاصله نتوانستم از طریق جستجوی گوگل پاسخ های قطعی برای این موضوع پیدا کنم. | متغیرهای فرم اتصال |
81050 | آیا کسی از شما مشتق (احتمالاً ظریف) همه شبکه های Bravais ممکن و گروه کریستالوگرافی شبکه ها در ابعاد 2 و 3 را می شناسد؟ نظریه گروه / رویکردهای مزخرف انتزاعی استقبال می شود. | آیا اشتقاقی از همه شبکه های Bravais ممکن در دو بعدی و سه بعدی وجود دارد؟ |
63980 | من در حال مطالعه الکترودینامیک تجربی بودهام و باید آزمایشی را برای یافتن مقاومت یک آمپرمتر توضیح دهم، اگر فقط آمپرمتر را با یک ولت متر و یک مقاومت حفاظتی داشته باشم. ایده من این بود: از آنجایی که آمپرمتر مقاومت بسیار کمتری نسبت به ولت متر دارد، آنها را به صورت موازی وصل می کنیم و این را به صورت سری با مقاومت محافظ متصل به باتری وصل می کنیم. ایده این است که جریان با مقاومت حفاظتی کاهش می یابد تا از آسیب به آمپرمتر جلوگیری شود. سپس جریان تقسیم می شود و بخش بسیار بیشتری از آمپرمتر جریان می یابد. از آنجایی که آمپرمتر و ولت متر موازی هستند ولتاژ مشاهده شده در ولت متر در هر دو دستگاه یکسان است و آمپرمتر جریانی را که از آن عبور می کند را نشان می دهد تا بتوانیم از قانون اهم برای یافتن مقاومت آن استفاده کنیم: $R=V/ I$. اگر خطاهای آمپرمتر و ولت متر را می دانستیم، می توانستیم برای یافتن خطای مقاومت انتشار دهیم. آیا این درست است؟ آیا این روشی معتبر برای اندازه گیری مقاومت آمپرمتر است؟ پیشاپیش از کمک بسیار سپاسگزارم | برای یافتن مقاومت آمپرمتر آزمایش کنید |
86291 | چگونه می توانم یک شتاب وابسته به زمان را بین فریم های استراحت تبدیل کنم؟ مشکل خاصی به من داده شد و در حالی که من امکاناتی [1] [2] برای شتاب-تحول زمانی که شتاب $a$ یکنواخت است پیدا کردم، چیزی در مورد تبدیل $a(t)$ پیدا نکردم. من به استفاده از بوست های بی نهایت لورنتس بعد از مدت زمان بی نهایت کوچک $\delta t$ فکر می کردم تا با تغییر $\gamma=(1-v^2/c^2)^{-1}$ سازگاری داشته باشم، اما دریافت نکردم هر جایی ایده دیگر این بود که لاگرانژ یک ذره آزاد را در نظر بگیریم که در آن پتانسیل منجر به یک شتاب وابسته به زمان می شود. در مورد خاص من، شتاب در زمان مناسب قطار $\tau$ به صورت $a(\tau) = (1-\alpha\tau)^{-1}$ m/s² با ثابت $\alpha$ داده می شود. . سوال این است که سرعت قطار را به عنوان تابعی از زمان مناسب در چارچوب ایستگاه قطار محاسبه کنیم. قطار با سرعت $\tau = 0 $ ایستگاه را ترک کرد. برداشت من با استفاده از لاگرانژی این بود: $ L = T - V$ -- که در آن $V = 0 \Rightarrow L = -mc^2/\gamma$. اکنون شتاب را ناشی از یک پتانسیل خارجی (موتورهای قطار برای آن موضوع) با نیروی $\vec F = -\vec \nabla V = ma \vec e_x$ در نظر بگیرید. این منجر به $V(\tau) = -\frac{mx(\tau)}{1-\alpha \tau} + \mathcal C(\tau)$ میشود. با استفاده از معادله اویلر-لاگرانژ $\frac{d}{dt}\frac{\partial L}{\partial \dot x} - \frac{dL}{dx} = 0$ متأسفانه به هیچوجه به عنوان $\جزئی L نمیرسم / \جزئی \dot x = 0$ و $dL/dx = - m/(1-\alpha\tau)$ که بنابراین باید برابر با صفر باشد. بنابراین فکر میکنم مفهوم را در سطح اساسی درک نکردهام و امیدوارم بتوانید مرا روشن کنید. | تبدیل یک شتاب وابسته به زمان به فریم دیگر |
5341 | ممکن است احمقانه به نظر برسد، اما جدی نتوانم پیدا کنم _چرا؟_ ما جرمی با سرعت ثابت داریم که توسط نیروی واحدی که همیشه با جهت حرکتش زاویه قائمه دارد، بر روی آن اثر می گذارد. چرا توده مسیر دایره ای را طی می کند!؟ | چرا یک جسم مسیر دایره ای را طی می کند؟ |
63985 | من نمی فهمم در واقعیت (خارج از تئوری های موج) چه اتفاقی می افتد. اگر دستم را کف بزنم، انرژی را روی مولکولهای هوای مجاور سرمایهگذاری میکنم، که حرکت میکنند و انرژی خود را به مولکولهای نزدیک که حرکت میکنند... و غیره منتقل میکنند. پس چرا وقتی من به جای سرمایهگذاری انرژی بیشتر روی همان ذرات که باعث میشود آنها سریعتر حرکت کنند، بلندتر کف میزنم، به سادگی تعداد بیشتری از آنها را درگیر میکنم؟ یا من اشتباه می کنم؟ اگر من نیستم، پس اگر در خلاء با هوای محدودتر کف بزنم چه می شود؟ | چرا امواج صوتی از نظر مولکولی با سرعت یکسانی حرکت می کنند؟ (همان رسانه) |
62996 | پرنده ای روی یک خط برق بالا نشسته و هیچ اتفاقی برایش نمی افتد. مردی که روی زمین ایستاده همان خط را لمس می کند و شوک مهلکی می گیرد. چرا | برق گرفتگی از خط برق |
52099 | یک موضوع جالب در مورد هیدرودینامیک وجود دارد: گرداب ها. من می خواهم در مورد دوقطبی Lamb-Chaplygin بیاموزم. دوقطبی Lamb-Chaplygin مربوط به حل ثابت معادلات اویلر دو بعدی است. آیا کسی می تواند بداند که کجا می توانم توسعه کامل دوقطبی Lamb-Chaplygin را پیدا کنم؟ | دوقطبی بره-چاپلیگین |
102235 | برای شروع یادگیری فیزیک نیمه هادی ها، چه مفاهیم اساسی در نظریه کوانتومی باید بدانیم؟ | مفاهیم اساسی در نظریه کوانتوم برای شروع یادگیری فیزیک نیمه هادی ها |
113454 | آیا اصطکاک ایستا بیشتر بین سکه و صفحه گردان به این معنی است که بیشتر می لغزد یا دقیقاً برعکس آن. وقتی از موقعیتی در مغزم تصویری می سازم اولین بیانیه را می گیرم اما خودم این نتیجه گیری منطقی درست به نظر نمی رسد. لطفا کمک کنید. من در حل مشکل سکه به لغزش روی میز گردان دوار در مورد اصطکاک استاتیک بین سطوح و نیروهای گریز از مرکز و گریز از مرکز. ویرایش: با عرض پوزش برای پرسیدن چنین سوال ضعیفی که خودم جواب گرفتم. من آن را در زیر می نویسم. | سکه روی صفحه گردان | شرح دقیق نیروها |
41209 | در این مقاله، نویسندگان میگویند که ردی از تانسور انرژی- تکانه باید ناپدید شود تا وجود جریانهای اتساع یا مقیاسگذاری حفظ شده وجود داشته باشد، همانطور که در p 10، معادله (22) $$ \Theta^{\mu} تعریف شده است. = x_{\nu} \Theta^{\mu\nu} + \Sigma^\mu.$$ $\Theta^{\mu\nu}$ حرکت انرژی است تانسور و $\Sigma^\mu = d_{\phi}\pi_i^{\mu}\phi^i$ قسمت داخلی است. این واقعیت فقط ذکر شده است و من نمی دانم چرا باید اینطور باشد، بنابراین می تواند آن را برای من توضیح دهد؟ | چرا باید ردی از تانسور انرژی-ممنتوم برای جریان های مقیاس پذیر حفظ شده وجود داشته باشد؟ |
105764 | من سعی می کنم اصلاح یک حلقه را به جرم هیگز محاسبه کنم، که به ارزیابی دامنه پراکندگی نیاز دارد، یعنی $$\require{cancel} \mathcal{M} = (-)N_f \int \frac{\mathrm{d }^4 k}{(2\pi)^4} \mathrm{Tr} \, \left[ \left( \frac{i\lambda_f}{\sqrt{2}}\right) \frac{i}{\cancel{k}-m_f} \left( \frac{i\lambda_f}{\sqrt{2}} \right ) \frac{i}{\cancel{k} + \cancel{p}-m_f}\right]$$ که مطابق با نمودار فاینمن است:  پس از ترکیب ثابت ها و منطقی کردن مخرج ها، $$-\frac{N_f \lambda_f^2}{2} \int \frac به دست میآورم {\mathrm{d}^4 k}{(2\pi)^4} \frac{\mathrm{Tr}\left[ \cancel{k}\cancel{k} + \cancel{k}\cancel{p} +2m_f \cancel{k} + m_f \cancel{p} + m_f^2\right]}{\left(k^2 -m_f^2\right)\left((k+p)^2 -m_f^2 \right)}$$ ردیابی محاسباتی، از طریق رابطه $\mathrm{Tr}[\cancel{a}\cancel{b}] = 4(a\cdot b)$ بازده، $$-2N_f \lambda_f^2 \int \frac{\mathrm{d}^4 k }{(2\pi)^4} \frac{k^2 +k\cdot p + m_f^2}{\left(k^2-m_f^2\right)\left((k+p)^2 -m_f^2 \right)}$$ در این مرحله، من از تنظیم ابعادی و به دنبال آن فاینمن استفاده کردم پارامترسازی مجدد برای ترکیب مخرج ها، و سپس تکمیل مربع، به دست می آید $$-\frac{2^{2-d}\pi^{-d/2}}{\Gamma (d/2)}N_f \lambda_f^2 \int_{0}^1 \mathrm{d}x \int_0^\infty \mathrm{d}k \frac{k^{d-1}(k^2 + kp + m_f^2)}{\left[ \left(k-(x-1)p\right)^2 +p^2(x-x^2 -1)\right]^2}$$ **محاسبات اضافی (ویرایش)** من سعی کردم انتگرال را با استفاده از جایگزینی تنها در انتگرال اول ساده تر کنم، یعنی $\ell = k-(1-x)p$ که به معنای $\mathrm{d}\ell = است. \mathrm{d}k$، بازده (پس از چندین دستکاری)، $$-\frac{2^{2-d}\pi^{-d/2}}{\Gamma(d/2)}N_f \lambda_f^2 \int_0^1 \mathrm{d}x \, \ int_{(x-1)p}^{\infty} \mathrm{d}\ell \frac{(\ell + (1-x)p)^{d-1}[(\ell + \frac{1}{2}p(3-2x))^2 - \frac{1}{4}p^2 + m_f^2]}{[\ell^2 + p^2(x-x^2- 1)]^2}$$ **N.B.** Mathematica انتگرال اصلی را بیش از $k$ ارزیابی کرد و ترکیبی از اولین سری هایپرهندسی Appell را که دارای نمایش انتگرال است، خروجی داد. $$F_1(a,b_1,b_2,c;x,y) = \frac{\Gamma(c)}{\Gamma(a)\Gamma(c-a)} \int_0^1 \mathrm{d}t \, t^{a-1}(1-t)^{c-a-1}(1-xt)^{-b_1}(1-yt)^{-b_2}$$ با $\Re c >\Re a >0$ که ساختاری مشابه تابع بتا دارد. اگر بتوانم انتگرال حلقه را به شکلی مشابه بیان کنم، ممکن است بتوانم آن را در قالب این توابع بیان کنم. در پایان محاسبه، با استفاده از بسط معمولی $$\Gamma(x) = \frac{1}{x} -\ $d \ به 4-\epsilon$ را برای بدست آوردن قطب در $\epsilon$ میبرم. گاما + \mathcal{O}(x)$$ و یک بسط مشابه اگر پاسخ نهایی واقعاً شامل سری فراهندسی Appell باشد. **کاهش پاسارینو-ولتمن (ویرایش):** بر اساس درک من از کاهش Veltmann-Passarino، قابل اجرا نیست زیرا شمارنده دارای یک توان دلخواه از تکانه حلقه است. من میتوانم $d=4$ را وصل کنم و یک حرکت قطعی بالا را اعمال کنم، اما این قبلاً در بسیاری از متون انجام شده است. همانطور که در بالا ذکر شد، من یک دامنه منظم بعدی را می خواهم. من در این مرحله گیر کرده ام، آیا کسی می تواند جزئیاتی را در مورد چگونگی ادامه دادن توضیح دهد؟ علاوه بر این، من یک سوال در مورد مشکل سلسله مراتب دارم. در صورت استفاده از یک تنظیم ساده برش، می توان تصحیح یک حلقه را به طور درجه دوم واگرا نشان داد. اما چرا این مسئله ای است که نیاز به اصلاح دارد، مثلاً با مدل استاندارد حداقل ابرمتقارن؟ آیا نمی توان واگرایی را با یک روش عادی سازی مجدد منظم از بین برد؟ | تصحیح انبوه هیگز یک حلقه |
132220 | یک آزمایش فکری رایج که برای توضیح قانون دوم ترمودینامیک، «پیکان زمان» و غیره استفاده میشود، فرار عطر از بطری باز شده عطر است. عطر به احتمال زیاد در محیط پخش می شود، اما بعید است که عطر خارج شده به بطری بازگردد. از این رو، آنتروپی سیستم افزایش می یابد. این آزمایش فکری در بسیاری از کتابهای درسی و صفحات وب مشاهده میشود، اما من هیچ اشارهای به مبدع آن ندیدهام. چه کسی آن را یا یک آزمایش فکری مشابه (مثلاً برخی از مواد فرار دیگر که در محیط پخش می شود) منشأ گرفته است؟ اگر از پاسخ مطمئن نیستید، اولین اشاره ای که می دانید چیست؟ | چه کسی آزمایش فکری در بطری عطر را اختراع کرد؟ |
60183 | من می خواهم در مورد توزیع گرما در طول زمان در یک مایع جاری بیشتر بدانم. برای این منظور، من معادله ناویر-استوکس (که در آن ضرایب ممکن است وابسته به دما باشد) و معادله گرمایی $$ \rho c_p \left(\frac{dT}{dt} + u \cdot \nabla T\right) را در نظر میگیرم. = \sigma + S(u) $$ که در آن $T$ دما و $u$ سرعت جریان است. اصطلاح $\sigma$ ممکن است منبع حرارت مصنوعی باشد. اصطلاح $S(u)$ اکنون برای من جالب است: با گرمای تولید شده توسط اصطکاک ذرات (فکر می کنم) مطابقت دارد، و معتقدم که باید متناسب با ویسکوزیته دینامیکی محیط باشد. هر چند من جزئیات را به خاطر نمی آورم. آیا کسی می تواند کمک کند که $S(u)$ چه چیزی باید باشد؟ | اصطلاح تولید گرما توسط سیال جاری چیست؟ |
126970 | سوال اقتباس شده از کتاب آمادگی Examkrackers MCAT: > یک ذره در امتداد نیم دایره (قطر=$10\text{ m}$) با سرعت ثابت > $1\text{ m/s}$ حرکت می کند. میانگین شتاب ذره به هنگام حرکت از یک طرف نیم دایره به سمت دیگر چقدر است؟ > > A. $0$ > B. $0.2/\pi$ > C. $0.4/\pi$ > D. $1$ کتاب میگوید C صحیح است. شتاب تغییر در سرعت تقسیم بر زمان است. سرعت اولیه $1\text{ m/s}$ بالا است. سرعت نهایی $1\text{ m/s}$ پایین است. بنابراین تغییر در سرعت $2\text{m/s}$ است. زمان از سرعت برابر مسافت تقسیم بر زمان بدست می آید. فاصله $2\pi r/2$ است. بنابراین $$a= \frac{2}{(2\pi(5)/2)/1} = \frac{2}{5\pi} = 0.4/\pi$$ فکر کردم همه پاسخها اشتباه هستند چون فکر می کردم آنها باید از معادله شتاب مرکزگرا استفاده می کردند: $a= v^2/r$ بنابراین سوال من مانند عنوان: آیا تفاوتی بین ** _متوسط شتاب_** و شتاب گریز از مرکز؟ من برای چند ساعت جستجو کردم و نتوانستم این مشکل را به طور مستقیم پیدا کنم. | آیا تفاوتی بین «شتاب متوسط» و شتاب مرکزگرا وجود دارد؟ |
90051 | در کتابهای درسی، عملگرهای نردبانی همیشه تعریف میشوند و نشان داده میشوند که وضعیت یک سیستم را بالا میبرند، اما هرگز واقعاً مشتق نمیشوند. آیا فرد آنها را صرفاً با آزمون و خطا پیدا میکند؟ یا روش/رویکرد سیستماتیکتری برای آن وجود دارد. آنها را بدست آورید؟ | چگونه می توان اپراتورهای نردبان را به طور سیستماتیک تعیین کرد؟ |
94656 | یک CSL 2 بعدی _gapped_ با عدد چرنی _nonzero_ $m$ را در نظر بگیرید، آیا GSD سیستم روی یک torus مستقیماً با عدد Chern $m$ مرتبط است؟ به عنوان مثال، این مقاله را ببینید، در آخرین پاراگراف در صفحه 7، نویسندگان **4 برابر GSD** را از عدد Chern $m=\pm2$ برای یک CSL میدهند. من نمی توانم توضیح را بفهمم، آیا کسی می تواند یک تصویر بصری یا یک اثبات ریاضی ساده ارائه دهد؟ من بسیار قدردانی خواهم شد، بسیار سپاسگزارم. | مایع چرخش کایرال (CSL)، عدد Chern، و انحطاط حالت پایه (GSD) |
54678 | من روی یک مشکل تکلیف کار میکنم و شک دارم که کتاب درسی میخواهد مرا فریب دهد. سوال این است: بخار در 20 بار و 300 درجه سانتیگراد باید به طور مداوم تا 1 بار منبسط شود. اگر این انبساط با عبور بخار از یک شیر انبساط آدیاباتیک انجام شود، آنتروپی تولید شده و کار به دست آمده به ازای هر کیلوگرم بخار را محاسبه کنید. تعادل انرژی و آنتروپی من نشان می دهد: $$\dot{W} = \dot{M}(\hat{H}_2 - \hat{H}_1)$$ $$\dot{S}_{gen} = \ dot{M}(\hat{S}_2 - \hat{S}_1)$$ جایی که $$\dot{W} = \dot{W}_s - P\frac{dV}{dt}$$ .. اما، هیچ $\dot{W}_s$ وجود ندارد زیرا یک شیر انبساط است، درست است؟ اگه توربین بود (که سوال بعدی میپرسه) شفت کار میشد ولی اگه اشتباه نکنم برای شیر انبساط شفت کاری نداره درسته؟ | انبساط آدیاباتیک بخار از طریق یک دریچه |
56240 | با نادیده گرفتن سختافزار در هر دو طرف و محدودیتهای تکنولوژیکی آنها، حداکثر پهنای باند نظری کابلهای فیبر نوری در حال حاضر در حال استفاده / در حال استقرار در موقعیتهای نوع FTTH چقدر است؟ من میدانم که محدودیتی برای تعداد فرکانسها یا کانالهایی که میتوانیم در فیبرها داشته باشیم وجود دارد، و تصور میکنم هر کانال حداکثر پهنای باند نظری نیز خواهد داشت؟ من به ویژه درخواست میکنم در مورد طرح فعلی شبکه پهنای باند ملی در استرالیا اطلاعات بیشتری کسب کنم، که قرار است فیبر نوری را تقریباً در هر محل در کشور گسترش دهد. من علاقه مندم قبل از اینکه مجبور شویم همه آن را کشف کنیم و آن را با فیبرهای جدیدتر با پهنای باند بالاتر یا رسانه جدیدی که هنوز درباره آن صحبت نکرده ایم جایگزین کنیم، بدانم چه مقدار داده می توانیم در فیبر قرار دهیم. پاسخ های کلی تر نیز جالب هستند. | حداکثر پهنای باند نظری فیبر نوری |
48732 | وقتی دبیرستان بودم از معلم فیزیکم در سال آخر دبیرستان وقتی که فصل امواج الکترومغناطیسی را شروع می کرد شنیدم که اولین کسی که وجود امواج الکترومغناطیسی را ثابت کرد (شاید فارادی، هرتز، ماکسول، ... یادم نیست کی) فرستنده و گیرنده درست کرد و یکی را روی مانت گذاشت و دیگری را روی دیگری. سپس امواج فرستاد و از طرف دیگر نور دریافت کرد (یا چیزی شبیه به این). یادم نمیاد کیه ببخشید رشته تحصیلی من فیزیک نیست و بعد از دبیرستان هیچ کاری روی آن انجام ندادم جز محاسبه معادلاتی که دوستانم در فیزیک نیاز داشتند. سوال من دارای دو بخش است: 1. شخصی که در داستان بالا به آن اشاره می کنم دقیقا چه کسی بود؟ من می خواهم بدانم چه کسی برای جلوگیری از اشتباه در آینده است. 2. (قسمت اصلی) آزمایش او دقیقا چه بود؟ برایم جالب است بدانم در آن زمان چه کار می کرد و البته دستگاه آزمایشی اش چه بود. من را به عنوان دانش آموز خود در دبیرستان در نظر بگیرید، و می خواهید دوباره آن آزمایش را به من نشان دهید و دبیرستان ما همه ابزارهای لازم را دارد و به شما اجازه می دهد آن آزمایش را در آزمایشگاه انجام دهید تا دانش آموزانتان بهتر یاد بگیرند. | اولین آزمایشی که برای اثبات وجود امواج الکترومغناطیسی مورد استفاده قرار گرفت |
68691 | من می خواهم این سوال را بدون استفاده از پایستگی تکانه زاویه ای حل کنم (به دلایلی که بعداً توضیح خواهم داد). بنابراین تصور کنید که ما یک قطب با شعاع $r$ و یک توپ متصل به طنابی به طول $R$ داریم. در ابتدا فاصله بین توپ و نقطه اتصال $R$ است (به این معنی که طناب محکم است). سرعت اولیه توپ عمود بر طناب است. اکنون $R>r$ را می دانیم. در زمان بعدی $t$، جهت و اندازه سرعت توپ چقدر است؟ دلیل اینکه نمیتوانیم از بقای تکانه زاویهای استفاده کنیم این است که تصور نمیکنم زمین حرکت نمیکند. در عوض من فرض می کنم که زمین زمین است. بنابراین اگر طناب بر روی زمین گشتاور اعمال کند، تکانه زاویه ای زمین افزایش می یابد. من همیشه می بینم که مردم برای حل چنین سوالی از پایستگی تکانه زاویه ای استفاده می کنند اما **نه از بقای انرژی**. و اگر فرض کنیم که زمین حرکت نمی کند، باید یکی از آنها وجود داشته باشد که حفظ نشده باشد! و من می خواهم بدانم آیا روش رایج انجام آن درست است یا غلط؟ با این حال من در همان ابتدا گیر کردم... وقتی انرژی و حرکت اولیه و نهایی را فهمیدم، باید بتوانم آن را حل کنم. هر کمکی بسیار قدردانی خواهد شد! **قطب عمودی است. و ما نمی توانیم گرانش را فرض کنیم. همچنین حدس میزنم اصطکاک مهم است، در غیر این صورت طناب را نمیتوان دور تیرک پیچید. با این حال، بیایید فرض کنیم هیچ اتلاف انرژی از طریق اصطکاک وجود ندارد. البته تنش روی طناب وجود دارد. ** *نکته های مهم: ممکن است در ابتدا برای شما بسیار ساده به نظر برسد. اما در واقع آنقدرها هم که به نظر می رسد ساده نیست. وقتی این نوع مسئله را در متن استاندارد فیزیک سال اول حل می کنیم، همیشه پایستگی تکانه زاویه ای را فرض می کنیم. با این حال، اگر فرض کنیم زمین حرکت نمی کند، این به معنای نقض بقای انرژی است. اگر فرض کنیم که زمین حرکت کند، هم تکانه زاویه ای و هم انرژی برای قطب حفظ نمی شود (زیرا سیستم تکانه و انرژی زاویه ای به زمین می دهد). در این صورت، اگر حدی را که جرم زمین تا بی نهایت می رود، بگیریم، کدام یک حفظ شده تر است (باید تکانه زاویه ای باشد، در غیر این صورت برای حل این نوع مسائل در کتاب های درسی فیزیک سال اول از بقای انرژی استفاده می کردیم. اما اکنون فقط می خواهم آن را توجیه کنم؟** **این یک مشکل کتاب درسی فیزیک سال اول نیست!** **همچنین اگر چه من اضافه کردم. برچسب تکالیف به این سوال، این یک مشکل واقعی تکلیف نیست (همانطور که از تاریخی که من آن را ارسال کردم می بینید). بنابراین لطفاً هر جزئیاتی را که فکر می کنید ممکن است به توضیح راه حل شما کمک کند، بنویسید. ممنون!** | طناب پیچیده شده دور یک تیرک |
60552 | چرا تابع موج شعاعی هیدروژن واقعی است؟ آیا تصادفی است؟ | چرا تابع موج شعاعی هیدروژن واقعی است؟ |
99635 | آیا پدیده نوظهوری مانند «ابر سیال» یا «اثر هال کوانتومی» از معادلات میکروسکوپی حرکت قابل استخراج است؟ اگر نه، چرا؟ | پدیده های نوظهور از معادلات میکروسکوپی حرکت |
34387 | عایق های چینی به رنگ قهوه ای هستند. چرا؟ | چرا عایق های چینی قهوه ای رنگ هستند؟ |
30802 | آیا مواد در خلاء فضا سرد می شوند؟ اگر بله، واقعا چگونه کار می کند؟ | آیا مواد در خلاء فضا سرد می شوند؟ |
610 | استوانه ای که سطح مقطع آن در زیر نشان داده شده است روی صفحه شیبدار قرار می گیرد. من می خواهم حداکثر شیب صفحه شیبدار را تعیین کنم تا سیلندر غلت نخورد. مرکز جرم (CM) سیلندر در فاصله r از محور مرکزی است. استوانه متشکل از یک پوسته استوانه ای با جرم $m_1$ و یک استوانه کوچکتر با جرم $m_2$ است که دور از محور قرار گرفته و به طور صلب به استوانه بزرگتر متصل شده است. تاثیر اصطکاک چیست؟ آیا می توان قانون حرکت را وضع کرد؟ من فکر می کنم که ممکن است قطعه به سمت بالا بچرخد تا اینکه متوقف شود. این شکل از _Projeto Ciência na Bagagem_ \-- _Cilindro desobediente_ کپی شده است * * * ویرایش: بسته به شرایط اولیه، ممکن است قبل از توقف، بالاترین نقطه ای را که سیلندر به آن می چرخد، پیدا کنید؟ ویرایش 2: از مؤسسه و موزه تاریخ علم -- _ سیلندر در صفحه شیبدار _ [سیلندر دیگر] > هنگامی که استوانه روی صفحه شیبدار قرار می گیرد، [دیگری] به سمت بالا میل می کند، > در موقعیتی که به خوبی تعیین شده متوقف می شود. | تعادل و حرکت یک استوانه با مرکز جرم نامتقارن در صفحه شیبدار |
57801 | هدف کلی این است که یک برنامه Mathematica بنویسم که زاویه پرتاب را محاسبه کند که بیشترین دامنه را با استفاده از تابع [RandomInt] به دست آورد، اما من با فیزیک مشکل داشتم. در Trajection دو بعدی بدون اصطکاک، بیشترین دامنه در زاویه $45^\circ$ بود. اما با استفاده از مدل درجه دوم اصطکاک، $$F_{کشیدن} = -kv^2، k = \frac{1}{2}C_D\rho A$$ که در آن $\rho$ چگالی هوا است، $A$ سطح مقطع جسم متحرک (در این مورد دایره) است و $C_D$ ضریب درگ است. $$v^2 = v_x^2 + v_y^2$$ در این مرحله، من در مورد نحوه تنظیم مشکل مطمئن نیستم، زیرا $v$ به هر دو $v_x$ و $v_y$ وابسته است و نمی تواند به صورت خطی مستقل از یکدیگر مدل شوند. برخی از پارامترهای داده شده پرتابه کروی: (من فرض می کنم این مقادیر را می توان به راحتی در معادله کلی در هنگام نوشتن برنامه وصل کرد) سرعت اولیه = بین $30-40 \frac{m}{s}$ جرم = 0.145 $kg$ شعاع = 0.0367 $ متر $ تراکم هوا = $ 1.2 کیلوگرم / متر ^ 3 $ ضریب درگ = 0.46 * * * چگونه می توانم هر دو سرعت را در یک معادله ادغام کنم؟ برای سینماتیک ساده، به سادگی این است: $$Total Range = v_xt$$ و ما با استفاده از ویژگی های trig از $v_0$، v_x$ را حل کردیم. اما آیا درست است که این نیروی کشش را با همان ویژگی های ماشه مدل سازی کنیم؟ $$v_y = vsin\theta, v_x = vcos\theta $$ $$\sum F = ma = kv^2 - mg = (\frac{1}{2}C_D\rho A({vsin\theta}^2 +{vcos\theta}^2) - mg$$ | حرکت پرتابه با کشیدن |
20553 | گریفیث، وقتی در مورد روش تصاویر صحبت می کند، نشان می دهد که چگونه می توان توزیع پتانسیل را هنگامی که به یک بار نقطه ای که خارج از یک هادی کروی است که در پتانسیل ثابت نگه داشته می شود، محاسبه کرد. اگر سناریوی مشابهی به شما داده شود، جایی که یک نقطه خارج از یک هادی کروی است اما هادی در یک پتانسیل ثابت نگه داشته نمی شود، چگونه پتانسیل هادی را محاسبه می کنید؟ این اساساً معادله لاپلاس را زمانی که شرایط مرزی مشخص نیست حل می کند. اما به طور شهودی، به نظر می رسد که راه حلی وجود داشته باشد، بنابراین من حدس می زنم که شرایط مرزی را می توان به نحوی استخراج کرد. | پتانسیل یک هادی کروی در کنار بار نقطه ای |
615 | عینک های اصلاحی معمولاً برای کمک به تمرکز نور بر روی شبکیه چشم در نظر گرفته شده اند. با فرض اینکه من از قبل دید خوبی داشتم، اما به سادگی نور بیشتری می خواستم، آیا می توانم عینکی بسازم که نور بیشتری را بدون بزرگنمایی، فوکوس یا تحریف تصویر به چشمم بفرستد؟ (از انحراف رنگی چشم پوشی کنید.) | آیا میتوان عینکی ساخت که همه چیز را روشنتر کند، اما بزرگنمایی یا فوکوس نکرد؟ |
62762 | می دانیم که میدان الکتریکی در سطح یک رسانا فقط دارای یک جزء نرمال برابر با $\rho/\varepsilon$ (عدد متناهی) است. اما اجازه دهید نقطه $\text{P}$ (در سطح یک هادی) را در نظر بگیریم. فرض کنید در فاصله بینهایت کوچکی از نقطه $\text{p}$ شارژ وجود دارد. میتوانیم فیلد را در $\text{P}$ با فرمول $E=Kq/r$ بدست آوریم. بدیهی است که $E\sim1/r$. بنابراین جزء نرمال میدان بی نهایت است. حال اگر فیلد را به دلیل شارژهای دیگر اضافه کنیم بی نهایت می ماند. پس کجا ممکن است اشتباه کنم؟ | گیج شدن در مورد میدان الکتریکی در سطح یک هادی |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.