_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
75928 | من واقعاً علاقه مندم که مقدار سرعت زیر را بر حسب واحد متر بر ثانیه محاسبه کنم: سرعت چیزی که بتواند در یک روز زمینی مسافتی را طی کند که ماه طول می کشد تا 12000 بار به دور زمین بچرخد. برخی از مردم این را با استفاده از نظریه اینشتین محاسبه کرده اند، اما من در این مورد تسلط ندارم، بنابراین به شما متوسل می شوم تا ببینم آیا دانشمندی قادر به محاسبه این است یا خیر. | محاسبه 12000 مدار قمری/روز زمین |
111814 | در فیزیک پیشتازان فضا نوشته لارنس ام. کراوس، او اشاره می کند که جهان ما، با تمام محاسبات، در واقع باید یک سیاهچاله باشد. من آن را چند وقت پیش خواندم، اما فکر می کنم او اشاره کرد که جرم در جهان (قابل مشاهده) ما از اندازه آن بیشتر است، تا جایی که جهان قابل مشاهده کوچکتر از شعاع شوارتزشیلد است. اگر این درست باشد، پس جهان ما باید به صورت تکینگی فرو بریزد. شاید من آن را به درستی به خاطر نداشته باشم، یا مشکل این است که ما اندازه واقعی جهان را نمی بینیم، بلکه فقط بخش کوچکی را می بینیم (اما به دلیل همگن بودن همه آن، چگالی یکسان خواهد بود) . سوال من این است که آیا کراوس در آنچه می گوید درست است (با فرض اینکه درست یادم باشد) و آیا اشاره ای به مقاله اصلی وجود دارد؟ | آیا محاسبات این ایده را تایید می کند که جهان ما باید سیاهچاله باشد؟ |
93520 | دو پرتو نور با فرکانسهای کمی متفاوت را در نظر بگیرید که در آشکارساز تداخل دارند. سیگنال مورد نظر در فاز سیگنال مشاهده شده قرار دارد. همانطور که پرتوها به اطراف حرکت می کنند، از اپتیک های مختلفی عبور می کنند، که کمی جلوی موج پرتوها را منحرف می کند. همانطور که متوجه شدم، یک فیلتر فضایی قرار است جبهههای موج را تمیز کند. تأثیر فیلتر فضایی بر سیگنال مشاهده شده چه خواهد بود؟ آیا اندازه گیری نویز کمتری از فاز سیگنال ارائه می دهد؟ | آیا فیلتر فضایی می تواند سیگنال هترودین را بهبود بخشد؟ |
3841 | تصور کنید یک شیر آب را باز کنید تا خروجی صاف و استوانه ای داشته باشید و سپس با تنظیم دستگیره به آرامی جریان را کاهش دهید. در یک لحظه مشخص، مشخصات جانبی جریان ناهموار می شود و حتی اگر مقیاس شیر را کاهش دهید، آب شروع به چکیدن می کند. آیا می توان بر اساس شرایط ترمودینامیکی سیستم (فشار، دما و کشش سطحی آب) وضعیت ریزش را تعیین کرد؟ | شرایط سقوط |
64189 | ایتان سیگل یک اخترفیزیکدان است که اکنون به عنوان وبلاگ نویس علمی امرار معاش می کند. پستی با عنوان: انرژی زلزله از کجا می آید؟ اتان سیگل خاطرنشان میکند که رویدادهای زلزلههای عظیم با یک تغییر قابل اندازهگیری در طول روز، به ترتیب میکروثانیه، همراه هستند. (یک رویداد بسیار بزرگ زلزله سوماترا در سال 2004 بود که باعث کوتاه شدن 6.8 میکروثانیه طول روز شد.) بدیهی است که برای افزایش سرعت زمین باید منقبض شود. یعنی چیزی که باید اتفاق بیفتد این است که چینش مجدد صفحات تکتونیکی در هنگام زلزله اجازه می دهد تا زمین کمی کوچک شود. همانطور که من پست اتان سیگل را تفسیر می کنم، او استدلال می کند که انرژی امواج لرزه ای چنین زمین لرزه ای مستقیماً از انقباض زمین در طول رویداد می آید. به قول خودم: همانطور که من اتان سیگل را درک میکنم، او استدلال میکند که انقباض زمین در طی یک زلزله عملاً یک رویداد انفجاری است که مستقیماً باعث ایجاد امواج لرزهای میشود. به نقل از اتان سیگل: > زمین ساخت صفحه به شما می گوید احتمال وقوع زمین لرزه در کجا بیشتر است، و > ژئوفیزیک پوسته زمین انواع مختلف گسل ها را به شما می گوید که باعث ایجاد این زمین لرزه ها می شوند، اما هیچ یک از اینها به شما نمی گوید که انرژی این زمین لرزه ها کجاست. زمین لرزه ها از لطفا پست اصلی اتان سیگل را بخوانید تا ببینید آیا با تفسیر من از سخنان او موافق هستید یا خیر. در کامنت شماره 5 در آن پست وبلاگ، مخالف نظریه یتان بودم. من ارسال کردم: > هنگامی که یک سیستم دوار منقبض می شود انرژی جنبشی آن افزایش می یابد (زاویه > تکانه *حفظ می شود*؛ انرژی جنبشی چرخشی *افزایش می یابد*) بنابراین: در طول > یک زمین لرزه- چرخش- نرخ-تغییر-زلزله انقباض گرانشی > زمین در حال انجام کار است > > نکته من این است: من استدلال می کنم که همه این کارها به افزایش > نرخ چرخش زمین می انجامد، نه به زلزله! > من استدلال می کنم که *در طول زلزله* انرژی امواج لرزه ای به طور کامل از آزاد شدن انرژی پتانسیل الاستیک ناشی می شود که در صفحات تکتونیکی ایجاد شده است. توضیح مطلب فوق: به نظر من انقباض زمین به عنوان یک کل یک نتیجه است نه علت. من فکر می کنم: وقتی صفحات تکتونیکی نسبت به یکدیگر لغزش می یابند، آرایش مجدد آنها اجازه می دهد انقباض زمین رخ دهد و به دنبال آن سرعت زاویه ای زمین افزایش می یابد. سوال من: کدام یک از دیدگاه های متضاد توضیح داده شده در بالا احتمالاً درست است؟ | تبدیل انرژی، در مقیاس زمینی، قبل و در طول یک زلزله عظیم |
114945 | من 2 مکعب دارم که یک جرم از دیگری بزرگتر است. $M$ و $m$، که در آن $M>m$، و تپه ای وجود دارد که از هر دو طرف متقارن است و دارای ضریب اصطکاک $k$ بین جسم و سطح است. اگر هر دو جسم را در یک طرف تپه قرار دهیم، نقطه 1، که شیب ندارد، پس صاف است، و به هر دو جرم در جهت بالای تپه سرعت یکسانی بدهیم تا در نهایت در سمت دیگر فرود آیند. سمت، در ناحیه صاف، نقطه 2 (متقارن با نقطه 1). چگونه می توانم ثابت کنم که سرعت مکعب سنگین تر از مکعب سبک تر در نقطه 2 کوچکتر است؟ (اگر درست گفته باشم) من سعی کردم $E_{kinetic}$ و $E_{پتانسیل}$ را معادل سازی کنم... می بینم که کار از اصطکاک وجود دارد، اما هر وقت چیزی را امتحان می کنم، جرم را خط می زنم. این یک نمودار است: http://www.wolframalpha.com/input/?i=sin%5E2(x)%2C+0%3Cx%3Cpi&x=0&y=0 جایی که نقطه 1 در (0، 0) است و نقطه 2 در (pi، 0). چیزی که من تا کنون داشته ام: جایی که $g$ ثابت گرانش و $k$ ضریب اصطکاک و $d$ فاصله است. $E_{kinetic.start} - W_{friction} = E_{kinetic.end}$M(\frac{v_0^2}{2}-gkd)=M(\frac{v_1^2}{2}) $ میتوانم $M$ را با $m$ تغییر دهم و هیچ چیز تغییر نمیکند، هر دو سرعت یکسانی خواهند داشت... بنابراین واضح است که جرمها خنثی میشوند و انرژی به نسبت در هر دو جرم کمتر است، فاصله برای اصطکاک یکسان و سرعت های شروع یکسان است، بنابراین سرعت باید برای هر دو جسم در انتها یکسان باشد. این من را گیج می کند زیرا معتقدم بدن کوچکتر باید سریعتر باشد. (آیا کسی نمی تواند در این مورد به من کمک کند؟ من اکنون شک دارم راه حلی که ابتدا ارائه کرده ام درست باشد. نمی توانم خلاف آن را ثابت کنم.) | انرژی جنبشی و پتانسیل |
55232 | شرح گذر از اپتیک موج به اپتیک هندسی ادعا می کند که پرتوهای نور منحنی های جدایی ناپذیر یک میدان برداری خاص هستند (جهت بردار اشاره گر، نرمال شده به 1). در اینجا جزئیات وجود دارد، آیا می توانید جاهای خالی را پر کنید: طول موج $\lambda$ بسیار کوچکتر از تمام طول های مشخصه دیگر است. 1. تنظیم یک محیط خوب است (با ضریب شکست $n(x)$) که از طریق آن یک موج تقریبا صفحه در حال انتشار است. موج (اگر به صورت خطی قطبی شود) با $\vec{E}{(x,t)} = \vec{E}_0\exp(i(\chi{(x)}-\omega t) قابل نمایش است. )$ و $\vec{B}{(x,t)} = \vec{B}_0\exp(i(\chi{(x)}-\omega t))$ با ثابت $\vec{E}_0$ و $\vec{B}_0$. 2. معادلات ماکسول دلالت بر $(\vec{\nabla}\chi)^2=\frac{n^2\omega^2}{c^2}$ و یک بردار اشارهای میانگین زمانی دارد $\vec{S}= \frac{c}{n}\vec{s}$، که $\vec{s}$ بردار واحد است $\vec{s}=\frac{\vec{\nabla}\chi}{n\omega/c}$. 3. منحنی های انتگرال میدان بردارهای واحد $\vec{s}$ پرتوهای نور هستند. 4. کار کردن بر روی معادلات برای یک مسیر پرتو $X(\tau)$ (که $\tau$ فقط یک پارامتر است): $\frac{d}{d\tau}(n\frac{d\) نتیجه میشود. vec{X}}{d\tau})=\vec{\nabla} n$ چگونه می توان جهش از 2 به 3 را اثبات کرد. چرا بردارهای واحد را دنبال کنید نه بردارهای اشاره گر خودشان؟ یا حتی، چرا اصلاً پرتوهای نور باید بر بردارهای اشاره گر مماس باشند (علاوه بر شهود مانند پرتوهای نور باید انرژی را منتقل کنند)؟ آیا کسی می تواند اثبات 3. را به من بدهد یا به من اشاره کند؟ | تقریب ایکونال برای اپتیک موج. چرا بردار واحد را موازی با بردار Pointing دنبال کنیم؟ |
35529 | با توجه به اینکه جو تیتان بیشتر متان است و از نظری که در این سخنرانی TED ارائه شد ... آیا از چوب کبریت روشن منفجر می شود؟ به نظر می رسد حداقل _ قابل قبول است. اما آیا کمبود اکسیژن مانع این رویداد نمی شود؟ یا شاید من دارم _blow up_ را با **احتراق** اشتباه میگیرم؟ | آیا اگر یک کبریت روشن کنید ماه تیتان منفجر می شود؟ |
94381 | من در استخراج مکالمه انرژی از عدم تغییر زمان ترجمه مشکل دارم. تغییر ناپذیری لاگرانژ تحت جابجایی های زمانی بی نهایت کوچک $t \rightarrow t' = t + \epsilon$ را می توان به صورت \begin{equation} \delta L = L\left(q(t),\frac{dq(t) نوشت. }{dt},t\right) - L\left(q(t+ \epsilon),\frac{dq(t+ \epsilon)}{dt},t+\epsilon \right) = 0. \end{equation} با استفاده از سری تیلور، فقط عبارتهای مرتبه اول را نگه میدارید که \begin{equation}\rightarrow \delta L =- \frac{\partial L }{\partial q} \frac{\partial q}{\partial t} \epsilon- \frac{\partial L }{\partial \dot{q}} \frac{\partial \dot{q}}{\partial t} \epsilon - \frac{\partial L }{\partial t} \epsilon = 0. \end{equation} با استفاده از معادله اویلر لاگرانژ و با فرض اینکه لاگرانژی به طور واضح به زمان بستگی ندارد که \begin{equation}\rightarrow \delta L =- \frac{d}{d t} \left(\frac{\partial L(q,\dot{q},t)}{\partial \dot{q}} \right) \frac{\partial q}{\partial t} \epsilon- \frac {\partial L }{\partial \dot{q}} \frac{\partial \dot{q}}{\partial t} \epsilon =0. \end{equation} که میتوانیم آن را به صورت \begin{equation}\right arrow \delta L = - \frac{d}{d t} \left(\frac{\partial L(q,\dot{q},t) بنویسیم. }{\partial \dot{q}} \frac{\partial q}{\partial t} \right) \epsilon = - \frac{d}{d t} \left(p \frac{\partial q}{\partial t} \right) \epsilon = 0. \end{equation} اما متأسفانه این همیلتونی نیست. این محاسبه باید \begin{equation} \rightarrow \frac{d}{dt} \left( p \dot{q} - L \right) = 0 را به دست آورد. \end{equation} اما دلیلی برای این کار پیدا نمیکنم و چگونه $-L$ اضافی باید پدیدار شود. من می بینم که این عبارت را می توان در جایی که نوشته شده است نوشت زیرا ما $\delta L = - \frac{d L}{dt } \epsilon$ داریم و بنابراین \begin{equation} \rightarrow \delta L = داریم. - \frac{d}{d t} \left(\frac{\partial L(q,\dot{q},t)}{\partial \dot{q}} \frac{\partial q}{\partial t} \right) \epsilon = - \frac{d L}{dt } \epsilon. \end{equation} و سپس معادله مورد نظر فقط $0-0=0$ را خواهد گفت. هر ایده ای که در آن اشتباه کردم بسیار قدردانی می شود. | قضیه نوتر و بقای انرژی در مکانیک کلاسیک |
51752 | من در مورد آبشار دوگانگی در سخنرانی های TASI '03 Strassler (hep-th/0505153) خوانده ام. او قضیه غیرعادی سازی مجدد را برای ابرپتانسیل به ما یادآوری می کند، به طوری که توابع بتا برای جفت های ابرپتانسیل مانند ابعاد مقیاس بندی کلاسیک آنها به علاوه عبارت های ابعاد غیرعادی ناشی از عادی سازی مجدد تابع موج است. این به ما امکان میدهد در مورد رفتار این اصطلاحات اظهاراتی را بیان کنیم، حتی زمانی که یک نظریه به شدت با هم مرتبط میشود، به عنوان مثال. وقتی بعد غیرعادی بزرگ می شود. برای مثال، میتوانیم بگوییم اگر یک اپراتور «خطرناک نامربوط» شود: از نظر کلاسیک نامربوط است، اما در IR عمیق مرتبط میشود. با توجه به وجود چنین رفتاری در جفت شدن قوی، من گیج شدهام که چرا میتوانیم اصطلاحات مرتبه بالاتری را که ممکن است در پتانسیل کاهلر ایجاد شوند، نادیده بگیریم. پتانسیل کالر هیچ محافظتی در برابر عادی سازی مجدد ندارد، بنابراین من انتظار دارم که عبارات کلاسیک نامربوط مرتبه بالاتری ایجاد شود --- چگونه می دانم که اینها در رژیم مادون قرمز عمیق به شدت جفت شده «خطرناک نامربوط» نمی شوند؟ مهمتر از آن، از کجا بدانم که این اصطلاحات بالقوه Kahler مرتبه بالاتر (در صورت وجود) نقاط ثابت جفتهای ابرپتانسیل را که برای تجزیه و تحلیل آبشار دوگانگی مهم بودند، بیثبات نمیکنند؟ با تشکر | آیا عبارات نامربوط در پتانسیل کالر همیشه نامربوط هستند، حتی در جفت شدن قوی؟ |
51755 | هنگام مطالعه SUSY در 4 بعدی، متوجه شدم که ابر میدان کایرال دینامیکی دارای بعد [GeV] است، در حالی که ابر میدان بردار دینامیکی (برای تئوریهای گیج) بدون واحد است. از آنجایی که من با ابر میدان های کایرال و برداری به عنوان اجزای غیرقابل تقلیل یک ابر میدان عمومی تر آشنا شدم، برای من عجیب به نظر می رسید که می توانند ابعاد جرمی متفاوتی داشته باشند. اما بعد متوجه شدم که این برای من بیگانه نیست: در مدل استاندارد فعل و انفعالات الکتروضعیف، اسپینورهای دیراک که دارای اجزای غیر قابل کاهش کایرال چپ و راست کایرال هستند، بارهای ضعیف متفاوتی را حمل می کنند! پس آیا منطقی است که بعد جرمی میدان را عدد کوانتومی دیگری تصور کنیم؟ به عنوان مثال، ابرفیلد کایرال بار +1 و ابرفیلد برداری بار 0 است. آیا می توانم یک قانون تبدیل بنویسم؟ آیا میتوانم کاری بهاندازه انحرافی که آن را محلی کنم انجام دهم؟ | آیا بعد جرمی یک میدان به عنوان یک عدد کوانتومی دیگر قابل مشاهده است؟ |
24661 | یک بدنه سفت مانند چکش سورتمه را تصور کنید. تصور کنید که پایه دسته به یک نقطه ثابت متصل است به طوری که می تواند بچرخد اما ترجمه نشود. من به چکش فشار خوبی میدهم تا آن را به سمت جانبی حول نقطه محوری بچرخانم، با بردار سرعت زاویهای آن مستقیماً به سمت بالا. (توجه داشته باشید که حول مرکز جرم خود نمی چرخد.) فرض کنید اصطکاک وجود ندارد، اما گرانش وجود دارد. همچنین توجه داشته باشید که به دلیل نیروی گرانش کاملاً در سطح افقی نیست. مسیر بدن یک مخروط کم عمق را توصیف می کند. سوال من اینجاست: به نظر من بدن برای همیشه میچرخد و بردار سرعت زاویهای آن مستقیماً به سمت بالا است. بنابراین نرخ تغییر سرعت زاویه ای صفر است. اما به دلیل نیروی گرانش یک گشتاور خالص در اطراف نقطه محوری بدن وجود دارد. این گشتاور خالص نشان میدهد که باید نرخ تغییر سرعت زاویهای وجود داشته باشد. چه چیزی را از دست داده ام؟ | حفظ تکانه زاویه ای برای یک جسم صلب که حول یک نقطه ثابت می چرخد |
114941 | برای کسی که بتواند با سرعت نور حرکت کند چه اتفاقی می افتد؟ من می دانم که با سرعت نور اجسام جرم می گیرند و اندازه آنها کاهش می یابد. اما چه اتفاقی میافتد برای جسمی که به سمت بینهایت جرم میگیرد؟ **ویرایش:** این یک سوال فرضی است، می دانم که یک جسم نمی تواند با سرعت نور حرکت کند. | عواقب حرکت جسم جرم با سرعت نور چیست؟ |
56767 | هنگامی که یک لامپ فلورسنت در نزدیکی یک کره پلاسما قرار می گیرد، با وجود اینکه مدار بسته ای وجود ندارد، بخشی از لامپ روشن می شود. >  من سعی کردم ولتاژ هوای اطراف آن را با پروب های یک مولتی متر اندازه گیری کنم و متوجه شدم که فاصله بین این کاوشگرها کوتاه تر است. ، ولتاژ کمتری را نشان می دهد. و هنگامی که یکی از کاوشگرها در فاصله زیادی از کره زمین قرار دارد، با نزدیکتر شدن کاوشگر دیگر به کره، میزان قرائت روی مولتی متر افزایش می یابد. ولتاژ می تواند تا 300 ولت افزایش یابد. این به چه معناست؟ آیا اندازه گیری اشتباهی انجام می دهم؟ آیا کره پلاسما هوای اطراف خود را یونیزه می کند و الکترون های موجود در هوای یونیزه شده بخار جیوه را در حباب نور تحریک می کند و باعث فلورسانس فسفر می شود؟ آیا تمام پلاسماهای (سرد و گرم) که در ظرف شیشه ای نگهداری می شوند، می توانند هوای اطراف خود را یونیزه کنند؟ اگر بله، آیا می توان جریان برقی را که در یک مدار جریان دارد از این پدیده تولید کرد؟ (با _این پدیده_ من در مورد پدیده ای صحبت می کنم که باعث روشن شدن لامپ می شود. من در مورد خود پلاسما صحبت نمی کنم که در آن همجوشی هسته ای می تواند اتفاق بیفتد.) | چه چیزی باعث می شود لامپ فلورسنت در نزدیکی یک کره پلاسما روشن شود؟ آیا می توان از این پدیده برای تولید برق در مدار استفاده کرد؟ |
28135 | داشتم چند یادداشت میخواندم و میگوید $\langle L_z^2\rangle=\langle L^2\rangle$ IFF سیستم به صورت شعاعی متقارن است. می توانم ببینم که به منظور LHS عبارت دلالت بر این دارد که $\langle L_x^2\rangle=0=\langle L_y^2\rangle$. اما من مطمئن نیستم که چگونه به شدت به خودم ثابت کنم که برای ناپدید شدن آن 2 باید یک سیستم همسانگرد داشته باشیم. کسی میتونه لطف کنه این رو توضیح بده؟ با تشکر فراوان. | عملگر مومنتوم زاویه ای و مقادیر انتظار |
51757 | آیا موردی در مکانیک کلاسیک (غیر نسبیتی) وجود دارد که شکل قوی قانون سوم نیوتن برقرار نباشد (یعنی نیروهای واکنش هم خطی نباشند)؟ به عنوان مثال، اگر سیستمی متشکل از دو ذره نقطه ای را در تعادل با یکدیگر در نظر بگیریم که محدودیتی بر آن اعمال می شود به طوری که نیروهای واکنش در جهتی هدایت می شوند که هم خط نیست. آیا چنین شرایطی امکان پذیر است؟ | آیا موردی در مکانیک کلاسیک وجود دارد که قانون سوم نیوتن (قوی) صادق نباشد؟ |
4546 | در وبسایت جان بائز، http://math.ucr.edu/home/baez/entropy.html، او در مورد چگونگی افزایش آنتروپی هنگامی که ابری از گاز ایدهآل به صورت گرانشی فرو میریزد (بدون سیاهچاله - ساده نگه داشتن آن) بحث میکند. اما او پاسخی نمی دهد - در عوض او به این نکته اشاره می کند که، من فرض می کنم، گراویتون ها یا فوتون ها در طول فروپاشی آزاد می شوند و اینها آنتروپی کلی سیستم را افزایش می دهند. میشه لطفا یکی جواب بده که گراویتونه یا فوتون؟ اگر گراویتون ها (یا امواج گرانشی)، پس آیا این بدان معناست که فیزیکدانان قبل از قرن بیستم، بدون مفهوم امواج گرانشی، به این نتیجه می رسیدند که جاذبه گرانشی قانون دوم را نقض می کند؟ و اگر فوتونها، پس اگر ذرات گاز کاملاً خنثی باشند چه میشود - آیا در آن حالت هیچ تشعشع EM ساطع نمیکنند؟ یا من اشتباه می کنم که گراویتون ها یا فوتون ها جواب می دهند؟ با تشکر | لطفاً روشن کنید که وقتی ماده به صورت گرانشی ادغام می شود، آنتروپی چگونه افزایش می یابد |
3014 | توضیح ساده لیسانس به کنار. من هرگز واقعاً نفهمیدم انرژی واقعاً چیست. به من گفته شده است که وقتی از نوعی چیزی به نوع دیگری تبدیل میشود، «چیزی» است، همانطور که ما تعریف کردهایم، اما آن چیزی چیست؟ علاوه بر این، اگر مقدار کل انرژی در جهان محدود باشد و ما نتوانیم انرژی ایجاد کنیم. سپس، از کجا آمده است؟ من از ترمودینامیک یاد گرفته ام که کجا می رود، اما از کجا می آید؟ من می دانم که این به نظر یک چیز ساده است، اما چیزهای زیادی در اینجا اتفاق می افتد و من نمی توانم بفهمم چیست. البته، من فاقد درک ریاضی برای درک کارهای ظریفی هستم که کیهان انجام می دهد، اما چه کاری انجام می دهد و چگونه می توانم به درک آنچه انجام می دهد برسم؟ (*توجه:** چیزی که مرا وادار کرد این را بپرسم این پاسخ بود. می ترسم بیشتر مرا متحیر کند و 10 دقیقه خوب آنجا نشستم و به صفحه نمایش خیره شدم.) | انرژی چیست؟ از کجا آمده است؟ |
98518 | از مکانیک کوانتومی می دانیم که آنتروپی یک جزء می تواند کوچکتر از آنتروپی کل باشد. من نمی دانم که آیا قانون مشابهی برای GR نیز کار می کند؟ مکانیک کوانتومی پیش بینی می کند که آنتروپی کل جهان صفر است. در عین حال می دانیم که تمام اجرام نجومی با فاصله کافی زاویه جامد بیشتری نسبت به یک جرم مشابه در نزدیکی ما دارند. اجسام به اندازه کافی دور، حتی در جهت مخالف، فاصله کمتری بین آنها نسبت به ما دارند. به عنوان مثال، یک توپ تنیس که به اندازه کافی نزدیک به افق کیهانی قرار می گیرد، در قسمت کافی از آسمان قرار می گیرد. این در نهایت به این معنی است که ما توسط یک تکینگی نقطه مانند احاطه شده ایم. و آنتروپی چنین تکینگی (متناسب با مساحت) صفر است. ملاحظات مشابهی در مورد سیاهچاله نیز صادق است. هر شیئی که به آن نزدیک شود، با نزدیک شدن به آن، سهم بیشتری از سطح را می پوشاند. حتی یک ذره در مقیاس پلانک وقتی به اندازه کافی نزدیک شود، کل سطح BH را می پوشاند. این ممکن است به این معنی باشد که مساحت واقعی افق در واقع صفر است و ناحیه محدود تنها یک توهم است که در مختصات مسطح ظاهر می شود. این آنتروپی کل یک سیاهچاله را صفر می کند که مطابق با این واقعیت است که تمام اطلاعات BH در خارج از افق قرار دارند (برای جلوگیری از پارادوکس اطلاعات). اگر از مساحت افق (همانطور که یک ناظر در بینهایت می بیند) کل آنتروپی اجسام قابل مشاهده خارج از افق را کم کنیم، به صفر خواهیم رسید. به طور مشابه اگر از جرم فرضی BH کل جرم ماده قابل مشاهده در خارج از افق را کم کنیم، به صفر نیز خواهیم رسید: تمام جرم BH در ماده ای است که بلافاصله افق را احاطه کرده است. آیا این درست است؟ | آیا مساحت سطح سیاهچاله در واقع صفر است؟ |
130150 | اگر یک متر از ناظری با سرعت $v$ عبور کند، آیا همه ناظران در هر چارچوب مرجع اینرسی می گویند که سرعت سنج نسبت به ناظر دقیقاً $v$ است؟ اگر چنین است، برای چارچوب های مرجع غیر اینرسی نیز چه چیزی صادق است؟ | آیا سرعت نسبی تحت نسبیت خاص ثابت است؟ |
55186 | اصطلاح نابود در لغت به معنای تبدیل به هیچ است. با این حال، هنگامی که یک ذره و پادذره با هم برخورد می کنند، به وضوح به هیچ چیز تبدیل نمی شوند. آنها به سادگی به ذرات مختلف تبدیل می شوند. آیا این اصطلاح در زمانی به وجود آمد که فیزیکدانان فکر می کردند که ماده + پادماده واقعاً به هیچ تبدیل شده است؟ آیا شخص دیگری این اصطلاح را گیج کننده و/یا گمراه کننده می داند؟ میشه اصطلاح بهتری معرفی کنیم؟ (شنیدن فیزیکدانان که می گویند یک الکترون و یک پوزیترون به دو فوتون تبدیل می شوند بسیار آزاردهنده می دانم... این یک اکسی مورون است!) | چرا به آن «نابودی» می گویند؟ |
35521 | آیا یک الگوریتم عددی (روش های عددی) برای به دست آوردن عادی سازی مجدد وجود دارد؟ منظورم این است که شما عمل $ S[ \phi] = \int d^{4}x L (\phi , \partial _{\mu} \phi ) $ را برای یک نظریه معین دارید و میخواهید آن را بدون استفاده مجدداً عادی کنید. تئوری اغتشاش .. با روشهای عددی میشه اینو ساخت ؟؟ یا از طرف دیگر فرض کنید یک انتگرال واگرا در بازهنجارسازی آشفته داریم و می خواهید آن را با روش های عددی ارزیابی کنید تا قسمتی محدود از آن را استخراج کنید. | عادی سازی مجدد عددی |
27315 | من به دنبال مرجعی هستم که در آن تابع تأثیر فاینمن-ورنون در چارچوب نظریه میدان کوانتومی نسبیتی تعریف و استفاده شود. این تابعی یکی از روشهای توصیف دینامیک غیرتعادلی برای سیستمهای باز (به عنوان مثال همراه با نویز) است که به نظر میرسد (به طور ساده، به عنوان یک خارجی) بهویژه برای تئوریهای میدانی که روشهای انتگرال مسیر شهودیتر هستند، مناسب است. به عنوان یک جایزه تسلی بخش، من همچنین علاقه مند به کاربرد در سایر زمینه های فیزیک (مانند سیستم های کوانتومی اتلاف کننده)، یا روش های مؤثرتر یا محبوب تر برای توصیف دینامیک غیرتعادلی (سیستم های باز یا بسته) در زمینه هستم. نظریه میدان کوانتومی نسبیتی (ترجیحاً در زبان انتگرال مسیر). | کاربردهای تابع نفوذ فاینمن-ورنون |
104158 | اجازه دهید $\omega^{\hat{a}}$ یک مبنای متعارف باشد، و $\theta^{\hat{a}}_{\hat{b}}$ پیوندهای مرتبط باشد. از معادله ساختار دوم Cartan، ممکن است انحنای 2 شکل را محاسبه کنیم، یعنی $$R^{\hat{a}}_{\hat{b}} = \mathrm{d}\theta^{\hat{a} }_{\hat{b}} + \theta^{\hat{a}}_{\hat{c}} \wedge \theta^{\hat{c}}_{\hat{b}}.$$ همچنین ممکن است انحنای ۲-شکل را با انحنای ریمان از طریق رابطه $$R^{\hat{a}} مرتبط کنیم. _{\hat{b}} = \frac{1}{2}R^{\hat{a}}_{\hat{b} \hat{c} \hat{d}} \omega^{\hat {c}} \wedge \omega^{\hat{d}}$$ که ممکن است شرایط را از آن بخوانیم. با این حال، هر دو انحنای ریچی و ریمان بر مبنای **معمولی هستند.** چگونه می توانم $R^{\hat{a}_{\hat{b}}}$ و $R^{\hat را 'تبدیل کنم' {a}}_{\hat{b}\hat{c}\hat{d}}$ بازگشت به یک **مبنای مختصات** معمولی؟ | فرمالیسم تتراد: بازگشت به مبانی هماهنگ |
130028 |    من سعی می کنم تفاوت پتانسیل و نیروی الکتروموتور را بر حسب الکترون ها درک کنم. در 3 نمودار مدار بالا، رنگ قرمز توزیع الکترون ها را در اطراف مدار نشان می دهد (من فکر می کنم چه چیزی باشد). (در انعکاس فکر نمی کنم که الکترون های بیشتری در B، F و L وجود داشته باشد، همانطور که در نمودار نشان داده شده است، بلکه توزیع یکنواخت الکترون ها بین B و D، F و H و J، و L و P به ترتیب). من چندین بخش برای سؤال دارم: 1. آیا emf صرفاً تفاوت پتانسیل بین A و B است (فعلاً فقط روی نمودار اول تمرکز می کنم) یعنی اگر تمام $\frac{e}{4\pi \varepsilon_0 r} را جمع کنید. $ از تمام الکترون ها برای موقعیت A و سپس برای B و آنها را کم کنید. 2. بر اساس همان اصل، pd در سراسر مقاومت همان چیزی است که در بالا انتظار می رود برای C و D انجام شود. | اختلاف پتانسیل (PD) و نیروی الکتروموتور (EMF) بر حسب الکترون؟ |
4544 | همانطور که می دانیم فرمیون ها در معرض فعل و انفعالات مبادله ای هستند که چگالی هایی را که می توانند به دست آورند محدود می کند. با این حال، بوزون ها (ساده یا مرکب) توسط این محدود نمی شوند، که به پدیده های فیزیکی مانند میعانات بوز-اینشتین اشاره می کند، که در آن جزء اصلی هلیم-4 است. از بوزون های مرکب ساخته شده است؟ گمان من این است که یک چگالی بحرانی وجود دارد که شخصیت فرمیونی اجزای فرمیون بالاتر از آن بازی می کند، اما من هیچ جایی در این مورد اشاره ای پیدا نکردم. | محدوده های موجود بر روی حداکثر چگالی به دست آمده توسط یک میعانات بوز |
57806 | این یک پیوند کروی رسانای توخالی است که شارژ من در P (10uC) است. R = 0.15 متر PS = 0.05 متر. DS = 0.35 متر. میدان الکتریکی در نقطه D چیست؟  | میدان الکتریکی با بار نقطه ای که در مرکز کره نیست چیست؟ |
112439 | انرژی دقیقاً چیست (در شرایطی که یک غیر فیزیکدان / غیر ریاضیدان می تواند بفهمد)؟ من در حال تحقیق در مورد این موضوع بوده ام و به نظر می رسد که انرژی یک حالت فیزیکی واقعی نیست، یعنی فقط یک عدد اسکالر است که برای انتزاع ریاضی به وضعیت سیستم های فیزیکی اختصاص داده شده است. به عبارت دیگر، به نظر می رسد که انرژی یک ویژگی ریاضیات است که برای توصیف صفات ماده و میدان های غیر ماده استفاده می شود. این فرض چقدر درست است؟ اگر انرژی هیچ است، چگونه شکستن یک پیوند شیمیایی می تواند واکنش دیگری (مثلاً تشکیل یک پیوند) را کاتالیز کند؟ اون انرژی که منتقل میشه دقیقا چیه؟ | انرژی چیست؟ |
126844 | من مدتی است که معادلات اویلر را دنبال می کنم و نمی توانم یک چیز را درک کنم. فرض کنید حالت اولیه سیستم با حجمهای سیال معلق در هوا داریم (زمان منجمد و برابر با صفر است)، هر کدام مختصات اولیه (x, y) و بردار سرعت (Vx, Vy) خود را دارند. فضا به حجم های ثابتی تقسیم می شود که اندازه گیری در آنها انجام می شود (مدل اندازه گیری اویلر).  همانطور که میدانم معادلات اویلر محدودیتهای متقابلی را بین توابع سرعت اعمال میکند (u(x, y, t)) ، چگالی جرم (m(x, y, t)) و فشار (p(x, y, t)) در هر نمونه از زمان برای حجم ساکن فضا با مختصات (x, y) که حاوی حجم سیال است (در آن نمونه). پس چرا هر تابع دارای پارامتر زمان است در حالی که معادلات باید برای هر نمونه ای از زمان (فرایند تکرار) حل شوند؟ ما باید مجموعه جدیدی از این توابع را برای هر لحظه از زمان داشته باشیم که معادلات را برآورده کند. و مشخص نیست که آیا حجم فضا حاوی حجم سیال است یا خیر، چگونه این را در نظر بگیریم؟ و سوال دوم این است که وضعیت هر حجم سیال (مختصات و بردار سرعت آن) چگونه با این توابع مرتبط است؟ من به سیستمی نیاز دارم که حالت اولیه داشته باشد (آرایه حجم سیال با مختصات و سرعت آنها) و از معادلات اویلر برای محاسبه حالت بعدی استفاده کند که برای تکرار بعدی و غیره اولیه می شود. چیزی شبیه به این:  من به جزئیات ریاضی نیازی ندارم، فقط میخواهم ایده اولیه را در زمینه شبیهسازی کامپیوتری (نحوه روش شبیهسازی) درک کنم را می توان به معادلات تحلیلی استاندارد محدود کرد). اکثر مقالات بسیار پیچیده هستند، با عوامل فیزیکی اضافی و تعامل کاربر، و این پیوند را پوشش نمی دهند. من می خواهم ساده ترین مورد و نحوه شروع فرآیند تکرار را در نظر بگیرم (فقط ایده و اینکه معمولاً چگونه انجام می شود). با عرض پوزش اگر برخی چیزها مسخره به نظر می رسد، لطفاً اظهارات من را در صورت اشتباه تنظیم کنید. اگر مدل درک من کاملاً اشتباه است، فقط من را در جهت درست راهنمایی کنید، متشکرم. | شبیه سازی جریان سیال با استفاده از معادله اویلر |
134670 | آیا انرژی میدان الکتریکی و انرژی میدان مغناطیسی روی منابع خود متمرکز است یا در محیطی که میدان ها صفر نیستند پراکنده شده اند؟ فرمولی که پاسخ شما را پشتیبانی می کند چیست؟ | توزیع انرژی در میدان الکتریکی و مغناطیسی |
35525 | فضانوردان اغلب وقتی در فضا هستند، فلاش می بینند. چند بار این ذرات راه خود را به زمین می رسانند و به ما برخورد می کنند؟ چه شانسی دارد که به چشم ما ضربه بزنند و فلاش ببینند؟ | وقتی روی زمین هستیم، چند بار یک پرتو کیهانی به چشم ما برخورد می کند؟ |
38588 | چرا وقتی آب روی سطح داغ می افتد صدای هیس می آید؟ من خیلی جستجو کردم، از معلمانم پرسیدم اما به نظر می رسد هیچ کدام جواب منطقی به من ندادند. | چرا وقتی آب روی سطح داغ می افتد صدای هیس می آید؟ |
75692 |   برای تصویر اول: برای فلز سدیم، جریان تولید شده توسط سلول زمانی که با نور 196 نانومتری به آن تابیده شود، بالاترین میزان است - نه بالاترین، چرا اینطور است؟ چه چیزی شدت نوری را که بیشترین جریان را ایجاد می کند تعیین می کند؟ برای تصویر دوم: وقتی ولتاژ باتری را تغییر میدهم، وقتی ولتاژ به 0 ولت میرسد، جریان افزایش مییابد. حتی وقتی ولتاژ را حتی بیشتر می کنم جریان افزایش نمی یابد. هیچ ایده ای چرا؟ پیشاپیش متشکرم | شدت نوری که بیشترین جریان را در اثر فوتوالکتریک + سوال ولتاژ توقف ایجاد می کند |
74342 | از آنجایی که گشتاور مغناطیسی از گردش بار حاصل می شود، منشأ گشتاور مغناطیسی الکترون چیست؟ زیرا اسپین الکترون اسپین کلاسیک ذره نیست. آیا می توان گفت که متناظر با هر تکانه زاویه ای یک گشتاور مغناطیسی وجود دارد و از آنجایی که تکانه زاویه ای اسپین از آزمایش استرن-گرلاخ مطابقت دارد، بنابراین یک گشتاور مغناطیسی وجود دارد. | گشتاور مغناطیسی الکترون |
35528 | هنگامی که دو ستاره نوترونی یا سیاهچاله نزدیکتر و نزدیکتر میشوند، سرعت زاویهای آنها با کاهش فاصله افزایش مییابد و به دلیل تأثیر گرانش شروع به چرخش به دور یک مرکز ثابت با سرعتهای نسبیتی بالا میکنند... در نهایت، * ستارههای نوترونی _برخورد کن تا انفجاری غول پیکر تولید کند... *سیاهچاله ها _برخورد می کنند تا سیاهچاله های بسیار پرجرم را تشکیل دهند... (حتی دو ستاره نوترونی ادغام می شوند. برای تشکیل سیاهچاله ها، بر اساس پاسخ) بنابراین، در طول و بعد از این برخورد چه چیزی مشاهده می شود؟ فقط میدان های مغناطیسی و GRB های کوتاه..؟ | برخورد ستاره های نوترونی و سیاهچاله ها |
71339 | من یک سوال احمقانه دیگر در کتاب نظریه ریسمان پولچینسکی دارم. ص 46، گفته میشود > _ استفاده از عملگرهای محلی که حالتهای ویژه هستند راحت است > تحت تبدیل صلب (2.4.9) _ $$\mathcal{A}'(z',\bar{z}') =\zeta^{-h} > \bar{\zeta}^{-\bar{h}} \mathcal{A}(z,\bar{z}). \tag{2.4.13} معادله $$ (2.4.9) $$z'=\zeta z.\tag{2.4.9}$$ است. کدام اپراتور محلی، $\mathcal{A}$ یا $\mathcal{A}'$؟ چگونه معادله (2.4.13) بدست می آید؟ چگونه می توان بعداً دید که مشتق $\partial_z$ $h$ را یک برابر افزایش می دهد، مشتق $\partial_{\bar{z}}$ $\tilde{h}$ را یک برابر افزایش می دهد؟ | سوالی در مورد تبدیل همسو در نظریه ریسمان پولچینسکی |
98512 | یک جعبه گاز داغ را تصور کنید. مقدار مشخصی (بزرگ) آنتروپی دارد که میتوانیم آن را با مقدار اطلاعات مورد نیاز برای مشخص کردن کامل موقعیت و سرعت هر ذره گاز در جعبه مرتبط کنیم. یک ساعت و موتور موشک را به جعبه وصل کنید و آن را شتاب دهید تا به سرعت نور نزدیک شود. همانطور که موشک از کنار ما عبور می کند، متوجه می شویم که عقربه های ساعتی که حمل می کند ظاهراً یخ زده اند، و با برخی دستگاه های خاص متوجه می شویم که ذرات گاز خود نیز به نظر نمی رسد حرکت کنند. علاوه بر این، ظاهراً طول جعبه در جهت حرکت ناپدید شده است و جعبه را دو بعدی کرده است. مقدار اطلاعات مورد نیاز برای مشخص کردن کامل محتویات جعبه کاهش مییابد، زیرا 1) جعبه در حالت استراحت یک درجه آزادی را از دست داده است (نسبت به ما) و 2) هر یک از ذرات گاز اکنون دقیقاً دارای یک درجه آزادی است. همان سرعت، مثلاً 0.99999c در جهت حرکت، و موقعیت آنها در داخل جعبه دیگر با گذشت زمان تغییر نمی کند. پس به نظر می رسد که جعبه همانطور که از یک قاب مرجع غیر متحرک مشاهده می شود اکنون دارای آنتروپی کمتری نسبت به حالت استراحت در آن قاب است. (ناظری که به جعبه متصل است، چنین تغییراتی را در آن تشخیص نمی دهد.) درک من از این موضوع چه اشکالی دارد؟ | آیا سرعت های نسبیتی محتوای آنتروپی ظاهری جسم متحرک را تغییر می دهند؟ |
25221 | در _Frontiers of Astronomy_، فرد هویل ایده ای را از E.E.R.Holmberg مطرح کرد که اگرچه روز زمین در ابتدا بسیار کوتاهتر از اکنون بود و به دلیل اصطکاک جزر و مد طولانی شده است، اما افزایش بیشتر در طول روز به دلیل تشدید رخ نمی دهد. اثرات در جو ناشی از میدان گرانشی خورشید. با این حال، من این پیشنهاد را در جای دیگری نشنیدهام، و فکر کردم که آیا واقعاً چنین است یا طول روز در حال افزایش است؟ | آیا طول روز افزایش می یابد؟ |
79032 | داشتم کتاب فیزیکم را می خواندم و به این جمله برخورد کردم: > _ وقتی باری در میدان الکتریکی حرکت می کند، مگر اینکه جابجایی آن همیشه > عمود بر میدان باشد، نیروی الکتریکی روی بار کار می کند. _ پس می گویند اگر جابجایی عمود بر میدان است، نیروی الکتریکی روی بار اثری ندارد. 1. چرا اینطور است؟ 2. منظور از عمود بر میدان، عمود بر خط میدان معین است؟ 3. آیا به این معنی است که اگر جابجایی عمود بر خط میدان مشخصی باشد، نیروی دیگری روی آن اثر می کند (اما نیروی الکتریکی نه)؟ 4. اما چگونه می توان عمود بر خط میدان معین زمانی که خطوط میدان به طور معمول منحنی هستند؟ 5. فرض کنید به معنای واقعی کلمه میدان است، اما خطوط میدان نیست، سپس چگونه می توان عمود بر میدان باشد، زمانی که میدان حتی یک خط مستقیم نیست بلکه یک منطقه 3 بعدی است که در آن نیروی الکتریکی بدون توجه به وجود یا عدم وجود موثر است. از یک رسانه مادی؟ | چرا نیروی الکتریکی در حالت عمود بر میدان روی بار اثر نمی گذارد؟ |
27313 | در AdS/CFT، داستان عادی سازی مجدد دارای دوگانه جاذبه است. منظم کردن تئوری با قرار دادن یک برش در نزدیکی مرز همنوع فضای AdS انجام میشود و عادیسازی مجدد با افزودن کلمات متقابل بر روی آن سطح انجام میشود. از نظر ریاضی این نیز جالب است، زیرا از تعمیم لورنتسی بسط گراهام-ففرمن استفاده می کند. اما، در روح «هولوگرافی مؤثر»، باید بتوان این کار را در فضا-زمان هایی که مرز همسانی را نمی پذیرند، انجام داد. نمیدانم آیا کسی تلاشی برای تعریف سیستماتیک عادیسازی هولوگرافیک در چنین فضاهایی دیده است، به عنوان مثال برای p-brane ($p \neq 3$)، NS fivebrane، یا مدل Sakai-Sugimoto و غیره. در چنین مواردی. هنوز هم میتوان سطح برش را در فرابنفش تئوری گرفت، میدانها را اساساً بدون نوسان در نظر گرفت، اما مرز منسجمی ندارد و کلیه ماشین آلات مرتبط | عادی سازی مجدد هولوگرافیک در غیر تبلیغاتی/غیر CFT |
134674 | به یاد دارم که در سال 2011 این مقاله را در مورد تحقیقی که یک تیم فیزیکدان چینی در مورد جهان انجام دادند، یافتم که ممکن است هنگام انبساط، محور ترجیحی داشته باشد. در ARXIV من هیچ مقاله دیگری در مورد همین موضوع منتشر نشده است و میپرسم آیا از آن زمان تاکنون هیچ مدرک یا مقاله جدیدی منتشر شده است. یا اگر کسی اطلاعاتی در مورد آن دارد بسیار عالی خواهد بود. | آیا جهان بر روی یک محور ترجیحی منبسط می شود یا نامتقارن؟ |
131284 | من در بسیاری از فیلمها و برنامهها رویدادی را دیدهام که در آن یک ماشین به شدت از جاده سقوط میکند و به داخل یک آب میرود و به سرعت غرق میشود. ماشین در حین غرق شدن به آرامی پر از آب می شود و سرنشین(ها) تا زمانی که به خوبی زیر آب (مثلاً 50 متر) قرار نگیرد، رها نمی شوند. در این مرحله، هنگامی که خارج از وسیله نقلیه در حال غرق شدن هستند، سپس هوا را از لاستیک ها تنفس کرده و به سطح شنا می کنند. بدیهی است که تنفس هوا از لاستیک به دلیل تنظیم سوپاپ کار آسانی نیست (برای بیرون کشیدن هوای تحت فشار باید پین را به داخل فشار دهید). اما چیزی که من واقعاً میخواهم بدانم این است که اگر لاستیک 30psi باشد و از تنظیم کننده فشار استفاده نشده باشد و فشار آب شما زیر 50 متر باشد... آیا واقعاً میتوانید این کار را انجام دهید؟ مطمئناً مشکلاتی در مورد فشار در آن عمق یا حتی در جو وجود دارد! | تنفس هوا در زیر آب از لاستیک ماشین |
74340 | فرض کنید الکترونی داریم که می تواند در دو حالت باشد. تابع موج آن برای دو حالت $\Psi=A\Psi_n + B\Psi_m$ است که $\Psi$ تابع موج وابسته به زمان است. می دانم که **انتگرال انتقال** را می توان در مختصات دکارتی 1 بعدی مانند این نوشت - $\psi$ تابع موج مستقل زمان را نشان می دهد: $$\int\limits_{-\infty}^{\infty}x\,\ overline\psi_{m}\psi_{n} dx.$$ چگونه قانون انتخاب را برای سیستم مختصات قطبی سه بعدی بنویسم؟ من به نوشتن چیزی شبیه به این فکر کرده ام: $$\int\limits_{V}r\,\overline\psi_{m}\psi_{n} \,dV=\int\limits_{0}^{\infty} r^3\overline\psi_{m}\psi_{n} \,dr\int\limits_{0}^{\pi}\sin\theta \,d\theta\int\limits_{0}^{2\pi}d\phi.$$ آیا این درست است؟ آیا من چیزی را از دست داده ام؟ من از دیفرانسیل حجم $dV=dr\cdot r\sin\theta d\theta \cdot rd\phi$ استفاده کردم. من مطمئن نیستم که آیا درست است که فقط $x$ را با $r$ جایگزین کنیم. آیا در عوض باید $x$ را با آنالوگ قطبی آن که $r\sin\theta\cos\phi$ است جایگزین کنم؟ | انتقال انتگرال از سیستم مختصات دکارتی 1 بعدی به سیستم مختصات قطبی 3 بعدی |
75695 | من در برخی از مقالات با این اصطلاحات برخورد می کنم. درک من این است که معادله یا مدلی است که یک پدیده را توصیف می کند. معمولاً معادلات فقط با برخی توضیحات و توجیهات ارائه شده و ادعای صحت می کنند، اما از اصل اول نشات نمی گیرند. دلیل آن اغلب کمی مبهم است، بر اساس چه مبنایی می توانند این کار را با اطمینان بالا انجام دهند؟ چگونه می توانند آن را در وهله اول استخراج کنند؟ اگر تنها هدف تولید پدیده مورد انتظار است، چگونه می توانند توجیه کنند که واقعا معادله حاکم بر پدیده است؟ آیا تعریف و توضیح خوبی برای این دو واژه وجود دارد؟ من انتظار دارم که چند مثال فیزیک جامد درک آن را آسان کند. | معادله پدیدارشناختی و مدل پدیدارشناختی چیست؟ |
619 | به نظر می رسد تنها چیزی که در حال حاضر قادر به شتاب گرفتن هستیم ذرات اتمی هستند. مثلاً چرا ما نمی توانیم یک ساعت را به سرعت های نسبیتی شتاب دهیم؟ | چرا شتاب دادن به اجسام ماکروسکوپی اینقدر سخت است؟ |
28137 | فرض کنید من در یک سفینه فضایی هستم که به صورت اینرسی با سرعت $v$ حرکت می کند که همان ترتیب $c$ است. وقتی از کنار یک میله فلزی که به موازات $v$ است رد می شوم، شخصی با میله فلزی دیگری به آن ضربه می زند و باعث لرزش آن می شود. امواج ارتعاشی با سرعت $u$ به پایین نوار حرکت می کنند. با مشاهده نوار از سفینه فضایی ام، امواجی را می بینم که با سرعت $u+v\ بیش از 1+uv$ حرکت می کنند. 1. فرض کنید که امواج طولی هستند، به طوری که $v$ و $u$ موازی هستند. اتم های موجود در نوار به طور جداگانه به جلو و عقب حرکت می کنند، با حداکثر سرعت $w$ که کاملا با $u$ متفاوت است. $w$ و $u$ به نحوی مرتبط هستند که به خواص مواد نوار بستگی دارد. من فکر می کنم در کشش آن چگالی آن است. با مقایسه $u$ و $w$ می توانم این ویژگی های نوار را محاسبه کنم. اگر حرکت تک تک اتم ها را مشاهده کنم، آنها را می بینم که با حداکثر سرعت $v+w\ بیش از 1+uv$ به جلو و عقب حرکت می کنند و با مقایسه آن با سرعت مشاهده شده موج سیر، اندازه گیری را به دست خواهم آورد. از سختی و چگالی میله. اما این مقدار با مقداری که ناظر در حالت سکون محاسبه می کند متفاوت خواهد بود. چه چیزی این تناقض را توضیح می دهد؟ آیا این به دلیل اتساع نسبیتی جرم و حجم میله و در نتیجه چگالی آن است؟ آیا اثر دیگری وجود دارد؟ 2. حال امواج عرضی را در نظر بگیرید. باز هم $v$ و $u$ موازی هستند. اما این بار تک تک اتمها در حال حرکت عمود بر $u$ هستند، بنابراین اتساع مشاهدهشده سرعت آنها $w$ با حرکت طولی متفاوت است. اگر محاسبات مشابه در (1) را انجام دهم، باید نتایج متفاوتی برای خواص فیزیکی میله به دست بیاورم: امواج عرضی و طولی را می بینم که با سرعت یکسانی در میله حرکت می کنند، اما وقتی از نزدیک به حرکت اتم ها نگاه می کنم. و سعی کنید خواص مواد میله را محاسبه کنید، دو مجموعه متفاوت از نتایج به دست میآورم، زیرا حرکت اتمی که باعث موج طولی میشود از نظر نسبیگرایی به درجاتی متفاوت از حرکت اتمی گشاد میشود. باعث ایجاد موج عرضی می شود. اینجا چه خبر است؟ واقعاً چه شکلی است؟ احتمالاً هیچ تناقضی وجود ندارد و من یک تصویر ثابت بدون توجه به $v$ می بینم. چگونه همه این اندازهگیریهای ظاهراً متناقض در نسبیت خاص انجام میشوند؟ | رفتار امواج ضربه ای در سرعت های نسبیتی |
35522 | اجازه دهید معادلات انیشتین $ R_{\mu \nu } = 0 $ را برآورده کند. فرض کنید با کمک کامپیوتر آن را به صورت عددی حل می کنیم. آیا می توانیم از راه حل عددی بفهمیم که آیا یک سیاهچاله در راه حل ها وجود دارد؟ به عنوان مثال، چگونه می توانید در هنگام حل معادله انیشتین متوجه شوید که آیا راه حل شما سیاهچاله است یا راه حل غیر هموار خاص دیگری؟ | معادله انیشتین: راه حل سیاهچاله |
104159 | فرض کنید یک بدنه باردار بزرگ دارای n$ شارژ اولیه است و با یک جسم کوچک بدون شارژ تماس پیدا می کند. وقتی بار توزیع می شود، آیا به نسبت تعداد اتم ها توزیع می شود یا هر جسم نیمی از بار را دریافت می کند؟ | اگر بار و بدنه بدون بار به یکدیگر برخورد کنند، بار به چه نسبت توزیع می شود؟ |
114797 | در تجزیه یک تانسور مینکوفسکی رتبه-2 به نمایش های غیرقابل تقلیل، انتظار دارم که 16 جزء حاصلضرب تانسور $M_\mu N_\nu$ به مجموع یک اسکالر (1)، یک ضد متقارن رتبه-2 کاهش یابد. تانسور (6) و یک تانسور متقارن رتبه-2 (9). با اعمال این روی $\partial_\mu A_\nu$، که $A_\nu$ پتانسیل 4 الکترومغناطیسی است، من تانسور میدان ضد متقارن معمولی $F_{\mu\nu}$ و 4- را پیدا کردم. واگرایی $\جزئی\cdot A$ (که در گیج لورنتس ناپدید می شود). اما من تانسور متقارن بدون ردیابی را نمی شناسم. آیا چیزی را در تجزیه از دست دادهام، شاخصهایم را به هم ریختهام یا چیزی از E&M را فراموش کردهام؟ با تشکر | تجزیه تانسور $\partial_\mu A_\nu$ |
33163 | من میخواهم منابع آموزشی را بدانم که نحوه محاسبه ابعاد غیرعادی (.. عادیسازی مجدد تابع موج..) را در حلقههای ۲ حلقه آموزش میدهند. حدس میزنم ممکن است تکنیکهای تخصصی برای تئوریهای ابر متقارن وجود داشته باشد و بهویژه ممکن است برای ابعاد ۲+۱ دلار تطبیق داده شود. * من در ذهن دارم که بتوانم محاسباتی مانند آنچه در این مقاله در ضمیمه D که از صفحه 39 شروع میشود، درک کنم. به نظرم پرداختن به این موضوع در کتابهایی مانند Peskin و Schroeder بسیار واضح است و به اندازه کافی توضیحی نیست. من میخواهم هر مرجع «مدرن» دقیقتری را بدانم که به محاسبات مرتبط در بالا کمک کند. | مرجع آموزشی برای محاسبه بعد غیرعادی 2 حلقه (فوق متقارن) |
73411 | استدلال منتهی به معادله شرودینگر به شرح زیر است: یک موج مسطح در فضای خالی به شکل زیر است: $$\psi = e^{i(kx-\omega t)}$$ اینشتین قبلاً اثر فوتوالکتریک را توضیح داده بود، i.e. گسیل الکترون ها از سطح فلز از طریق نور، با پیشنهاد اینکه نور از فوتون های حاوی تکانه ساخته شده است: $$p_\text{Photon}=\hbar k$$ و انرژی: $$E_\text{Photon}=\hbar\omega$$ این درست با آزمایش ثابت شد. د بروگلی سپس پیشنهاد کرد که همین روابط برای الکترونها برقرار باشد، به طوری که با توجه به تکانه و انرژی یک الکترون، بتوان طول موج و فرکانس موج صفحه الکترون را پیدا کرد: $$\begin{gather} k_\text{Electron} =\frac{p_\text{Electron}}{\hbar}\\\ \omega_\text{Electron}=\frac{E_\text{Electron}}{\hbar} \end{gather}$$ با توجه به تابع موج صفحه یک الکترون، میتوان از عملگرهای خاصی برای استخراج تکانه و انرژی استفاده کرد. از آن: $$\begin{gather} \hat{p}\psi = -i\hbar\partial_x\psi = \hbar k \psi\\\ \hat{E}\psi = i\hbar\partial_t\psi = \hbar\omega\psi \end{gather}$$ اما برای الکترون آزاد خارج از میدان نیرو، رابطه بین انرژی و تکانه به صورت زیر بدست میآید: $$E = \frac{p^2}{2m}$$ معادله شرودینگر برای یک الکترون آزاد را می توان با جایگزینی انرژی و تکانه توسط عملگرهای استخراج از این معادله استخراج کرد: $$\hat{E}\psi = i\hbar\partial_t\psi = \frac{\hat{p}^2}{2m}\psi=-\frac{ \hbar^2\partial^2_x}{2m }\psi$$ شرودینگر اکنون استدلال می کند که قرار دادن الکترون آزاد در یک پتانسیل معادله را به سادگی از طریق اضافه کردن انرژی بالقوه تغییر می دهد: $$i\hbar\partial_t\psi =\biggl(-\frac{\hbar^2\partial^2_x}{2m}+V(x)\biggr)\psi$$ حال سوال من این است: معرفی یک پتانسیل امواج هواپیما را به طور جدی به هم می زند و آنها را به چیزی کاملاً متفاوت تبدیل می کند، بنابراین اپراتورهای استخراج انرژی و مومنتوم - که فقط برای امواج هواپیما کار می کنند. طراحی شده - دیگر کار نمی کنند! چگونه معادله شرودینگر می تواند همچنان پابرجا بماند؟ | چرا میدان نیرو عملگر تکانه را در معادله شرودینگر بدون تغییر می گذارد؟ |
99630 | بنابراین من در حال خواندن فصل 3 کتاب درسی خود، _فیزیک دانشگاه Sears & Zemanksky's University with Modern Physics_ نوشته یانگ و فریدمن، ویرایش سیزدهم بودم و بحث ما را به تعریف بردار شتاب کشاند. (لطفاً توجه داشته باشید که همه تصاویر - که آشکارا با مداد با دست طراحی نشده اند - از این متن نشات می گیرند.) قورت دادن چندان سخت نیست. اما، یکی از سؤالات من را مبهوت کرده است - حداقل کمی. بیایید بگوییم که ما با سورتمه روی زمین کاملاً مسطح روی یخ کاملاً لغزنده و بدون اصطکاک سرخورده ایم. مقاومت هوا را نادیده بگیرید - (البته سورتمه چیز زیادی نخواهد داشت.) با این حال، به جاذبه احترام بگذارید. من می دانم که این سورتمه زمانی که در امتداد یک سطح کاملا صاف حرکت می کند یک بردار 0 برای شتاب خواهد داشت، زیرا هیچ نیروی خارجی غیر از نیروی معمولی روی سورتمه وارد نمی شود! (سورتمه سوم از سمت راست)  اما در کتاب فیزیک من، این تصویر را داریم و توسط ریش معلم علوم کلاس هشتم من، فرورفتگی تقریباً مشابه تاج است. و در اینجا، ما یک فرورفتگی داریم... و آن یک فرورفتگی با بردار شتاب روی یک جسم با رفتار مشابه است.  این نشان می دهد که پاسخ به سوال با استفاده از نمودار زیر - بردار شتاب کدام بردار است؟ - شماره 7 است - علیرغم این واقعیت که به نظر می رسد در حالت عادی هیچ شتابی وجود ندارد زیرا نقطه تاج مسطح است.  ابتدا کدام بردار در تصویر بالا (1-8 یا 9 برای بردار صفر) بردار شتاب را توصیف می کند. سورتمه روی آن تاج می رود؟ حالا فرض کنید می دانم چگونه کامپیوترم را با گرافیک دو بعدی برنامه ریزی کنم. اگر بخواهم آن سورتمه را که روی تاج نشان داده شده است، با بردار شتاب در هر نقطه درست در کنار آن، متحرک کنم، _اما تاج مانند تصویر دستی من صاف می شود_ بردارها چه شکلی خواهند بود؟ اگر بردار صفر است، چرا اسکی باز در غار بردار شتاب دارد؟ اگر صفر نباشد، در کدام نقطه از انیمیشن من بردار شتاب به طور جادویی ناپدید می شود؟ اینقدر ناپدید میشه؟ اگر بخواهم انیمیشن مشابهی را برای اسکیبازی که از تپه پایین میرود بسازم، آیا تفاوتی در بردار شتاب به جز آینهکاری آشکار وجود دارد؟ | متحرک سازی یک بردار شتاب - شتاب جسم در یک مسیر تاج دار در میدان گرانشی |
120132 | Ok Physics Stackexchange، من یک سوال از شما دارم در مورد حداکثر استفاده از چسبندگی در مورد وسایل نقلیه راه آهن (یک EMU، با محورهای موتوری توزیع شده به طور خاص) در طول یک مورد خاص، اگرچه ساده شده (بکسل)، که به نظر نمی رسد. برای تمرین کردن من یک مهندس نسبتاً جدید در صنعت راه آهن هستم و از همکارانم خواسته ام که محاسبات من را بررسی کنند، اما آنها اندکی علاقه مند هستند، زیرا زمان صرف شده ارزش زیادی ایجاد نمی کند. این برای حل مشکل خاصی نیست، بلکه برای کنجکاوی و درک خودم است. این را در نظر بگیرید: دو واحد قطار، یکی بدون بار مسافر و دیگری با بار کامل مسافر. قطار با بار کامل مسافر معیوب است (نمیتواند نیروی کششی ایجاد کند و در نتیجه اساساً یک وسیله نقلیه تریلر است) و باید توسط قطار خالی بکسل شود. قطار خالی فقط می تواند نیروی کششی $F$ ایجاد کند (مثلاً جبران بار برای این قطار در دسترس نیست). مشکل من این است که درک این موضوع مشکل دارم که چرا به نظر می رسد که سطح حداکثر استفاده از چسبندگی با افزایش گرادیان و/یا وزن کل مجموعه قطار افزایش می یابد (بکسل به عنوان دو بدنه سفت و سخت متصل در نظر گرفته می شود)، حتی اگر وزن چسبندگی و نیروی کششی موجود ($F = M/r$، که در آن M گشتاور موتور و r شعاع چرخ برای قطار خالی است) ثابت می ماند (یعنی وزن چسبندگی قطار خالی تغییر نمی کند، و نه حداکثر تلاش کششی موجود). سطح استفاده از چسبندگی نسبت بین نیروی منتقل شده به ریل بر وزن چسبندگی است: $$ \alpha = \frac { F_{\alpha}} {(m_{\alpha}*g)} = \frac {F - m_{ eq,dr}*a_{max}} {m_{\alpha}*g} $$ که در آن $\alpha$ حداکثر سطح استفاده از چسبندگی است، $m_{\alpha}$ وزن چسبندگی (وزن روی محورهای محرک)، $m_{eq,dr}$ جرم معادل محورهای محرک و $a_{max}$ حداکثر سطح شتاب قابل دستیابی برای یک جرم معین قطار و حداکثر تلاش کششی. در یک نکته جانبی: آیا شتاب ناشی از گرانش را باید نیروی خارجی در نظر گرفت که سعی می کند همه چرخ ها را در جهت مخالف مورد نظر بچرخاند، و اگر چنین است، آیا این من را مجبور می کند که همه محورها را به عنوان رانده رفتار کنم؟ $$ \alpha = \frac {F - m_{eq,dr}*a_{max} - m_{eq,drUndr}*g*\sin(\arctan(\frac{grad}{1000}))} {m_ {\alpha}*g*\cos(\arctan(\frac{grad}{1000}))} $$ علاوه بر این، $a_{max}$ میتواند باشد محاسبه شده بر اساس: $$ a_{max} = \frac{F-D} {m_{eq,tot}} $$ که در آن $D = A + Bv + Cv^{2}+ G$ (معادله دیویس)، اما برای برای این منظور مقاومت در حال اجرا مستقل از سرعت فرض میشود (یعنی $Bv$ و $Cv^{2}$ به دلیل سرعتهای نسبتا کم در حین بکسل صفر هستند). سپس مقاومت در حال اجرا را می توان به صورت زیر بیان کرد: $$ D = A + G = A + m_{tot}*g*\sin(\arctan(\frac{grad}{1000})) $$ که $grad$ برابر است شیب مسیر بر حسب برمیل محاسبه میزان استفاده از چسبندگی برای یک قطار منفرد (به عنوان مثال قطار خالی) در یک مسیر هموار ساده است. با این حال، هنگامی که قطار دیگری (کاملاً بارگیری شده، بدون رانده) اضافه می شود، به نظر می رسد استفاده از چسبندگی بالا می رود، حتی اگر وزن چسبندگی و نیروی کشش موجود یکسان باشد. چرا این است؟ اگر شیب مسیر افزایش یابد، مدل/مجموعه معادلات بالا همان رفتار را نشان میدهند (افزایش مقاومت گرادیان -> کاهش حداکثر شتاب قابل دستیابی -> حداکثر استفاده از چسبندگی افزایش مییابد). همکاران من به من می گویند که حداکثر استفاده از چسبندگی باید ثابت بماند و من نباید نگران مسائلی مانند موارد فوق باشم، اما می خواهم بفهمم که چگونه این میزان را به روش صحیح محاسبه کنم. دادههای زیر را برای قطار فرض کنید: $m_{خالی} = 150 ton$, $m_{full} = 200 ton$, $F = 150 kN$, $A= 5 kN$, $m_{eq,dr} = 10 تن $، $m_{eq،undr} = 8 تن $، | حداکثر استفاده از چسبندگی ریل در طول بکسل خودرو |
101773 | من دارم فصل 19 نظریه میدان کوانتومی ماندل و شاو را می خوانم. در بخش اول توضیح داده شده است که می توان با $SU(2)$ به دنبال تبدیل $U(1)$ از $$\begin{bmatrix}\eta_1(x) + i\eta_2(x) \ \\ v + \sigma(x) + \eta_3(x)\end{bmatrix} $$ به حالت $$\begin{bmatrix} 0 \\\ v + \sigma(x)\end{bmatrix}. $$ من سعی کردم ابتدا با ضرب در یک عنصر عمومی $SU(2)$$$\begin{bmatrix} \alpha & \beta \\\ -\beta^\star از این بردار اول یک 'ایزوسپین پایین' بسازم. &\alpha^\star\end{bmatrix}، $$ که $|a|^2+|b|^2=1$. آیا اگر $SU(2)$ که منجر به تبدیل صحیح مورد نیاز می شود، ممکن است نمایش ساده تری وجود داشته باشد؟ | سنج واحد برای مورد غیر آبلی |
33291 | بهترین راه برای یافتن رسانایی خاص/الکتریکی که به ضخامت لایه بسیار نازک وابسته است چیست؟ | رسانایی الکتریکی لایه های نازک فلزی |
101928 | من در حال تلاش برای درک این مثال ظاهرا واضح در یادداشتهای تئوری گروهم هستم:  $e^{i\phi} کجاست. عوامل $ و $e^{-i\phi} از $ ناشی می شوند؟ من می دانم که حالت های ویژه حرکت زاویه ای $m_l$ = -1,0 و +1 دارای وابستگی $\phi$ هستند که در یک ضریب نمایی پیچیده به همان شکل گنجانده شده است... اما اگر $\phi$ یک متغیر وجود داشته باشد ? برخلاف زاویه چرخش ثابت؟ | چرخش توابع ویژه تکانه زاویه ای؟ |
24668 | گرفتن این عکس برای من در قرن بیست و یکم تقریباً غیرممکن است:  (تصویر از ویکی پدیا) چند روش (به ترتیب اهمیت) برای گرفتن عکس از گلوله مافوق صوت با موجی که در سال 1888 ایجاد کرد؟ | چگونه می توانید برخی از روش ها (به ترتیب اهمیت) را برای گرفتن عکس از گلوله مافوق صوت با موجی که در سال 1888 ایجاد کرد، تشخیص دهید؟ |
98513 | آیا معادله میدان ذره ای شناخته شده به شکل مشابه $$ \begin{equation} (\Gamma^n \pi_n)^2 \Psi = (mc)^2 \Psi \tag{1} \end{equation} $$ وجود دارد به طوری که با کاهش تعداد درجات آزادی برای اسپینور $\Psi$ به اسپینور با درجه آزادی کمتر، مانند اسکالر $\psi_0$، دو سه بردار $\boldsymbol{\psi}_\pm$ یا دو بردار $\boldsymbol{\phi}_\pm$، معادله را کاهش میدهد. 1 به هر یک از ... * معادله میدان صفر چرخشی $$ \begin{equation} \pi^n \pi_n \psi_0 = (mc)^2 \psi_0, \tag{2} \end{equation} $$ * a معادله یک میدان را بچرخانید $$ \begin{معادله} (I\pi_0\pm i \boldsymbol{\pi} \times) (I\pi_0\mp i \boldsymbol{\pi} \times) \boldsymbol{\psi}_ \pm = (mc)^2 \boldsymbol{\psi}_ \pm \tag{3} \end{equation} $$ * یا یک چرخش 1 /2 معادله فیلد $$ \begin{معادله} (I\pi_0\pm\boldsymbol{\sigma}\cdot\boldsymbol{\pi}) (I\pi_0\mp\boldsymbol{\sigma}\cdot\boldsymbol{\pi}) \boldsymbol{\phi}_\pm = (mc)^2 \boldsymbol{\phi}_\pm؟ \tag{4} \end{equation} $$ در این عبارات $\pi_n$ عملگر حرکت چهار جزئی است که شامل برهمکنش الکترومغناطیسی چهار پتانسیل $A_n$ با بار ذره $q$ است که به صورت $$ \begin نوشته میشود. {equation} \pi_n = i\hbar \partial_n - q A_n , \tag{5} \end{equation} $$ و $$ \begin{equation} \boldsymbol{\pi} = -i\hbar \boldsymbol{\nabla} - q \boldsymbol{A} \tag{6} \end{equation} $$ برای نشان دادن یک بردار اقلیدسی، خاص از پررنگ استفاده میکند. به 3 جزء سه ماتریس دو به دو $\boldsymbol{\sigma}$ در معادله. 4 ماتریس اسپین پائولی هستند. | آیا معادله میدانی وجود دارد که بتواند به هر سه طعم چرخش (صفر، یک، یک نیمه) کاهش یابد؟ |
94351 | من در کتاب درسی فیزیکم با خطی مواجه شدم که: > _ سرعت متوسط در یک بازه زمانی محدود بزرگتر یا مساوی > بزرگی سرعت متوسط است. اما سرعت لحظه ای در یک لحظه > برابر است با بزرگی سرعت لحظه ای در آن لحظه._ حال سوال این است که سرعت لحظه ای چگونه = | سرعت لحظه ای |? | بین سرعت لحظه ای و سرعت لحظه ای تمایز قائل شوید |
105201 | جریان احتمال در مکانیک کوانتومی چیست؟ چرا چنین چیزی تعریف می شود؟ منظور من از جریان احتمال است. من فرمول آن را میدانم، اما ایده جریان احتمالات در طول زمان را نمیدانم. آیا به این معنی است که احتمال یافتن یک ذره در امتداد dx در طول زمان تغییر می کند به طوری که ثابت نمی شود. به عبارت دیگر، در t=0، احتمال می تواند 0 باشد، سپس t=1، احتمال می تواند 0.5 باشد. من با مکانیک کوانتومی کاملاً تازه کار هستم، بنابراین هنوز در تلاش برای درک این دنیای جدید هستم. | جریان احتمال در مکانیک کوانتومی چیست؟ |
103737 | من در مورد مقاومت این شک دارم: فرض کنید من یک مدار ساده با یک مولد برق 3 ولت و 1 آمپر و یک مقاومت 10 دلار k\Omega$ بسازم من از قانون اهم می دانم که جریان فعلی $i$ است: $$I =\frac{V}{R}=\frac{3 V }{10000 \Omega}=0.3mA$$ بنابراین اگر مولتی متر خود را به صورت سری بعد از مقاومت میتوانم دقیقاً آن جریان را اندازهگیری کنم، و اگر پروب را به صورت موازی قرار دهم، میتوانم 3 ولت دلار را اندازهگیری کنم، بنابراین در این مورد فکر میکنم که مقاومت جریان شارژ را تا 0.3 میلیآمپر تنظیم میکند، اما در واقع کل مدار است که این جریان را پس از اتلاف میکند. مقاومت آن را تنظیم کرد، زیرا می توانم آن را در حال عبور از مولتی متر ببینم (و در واقع 0.7 آمپری که توسط ژنراتور داده می شود از بین نمی رود). قطع کردن مدار بدون مقاومت وصل نمیتوانم افزایش دما را اندازهگیری کنم (فکر میکنم چون با توان بالا کار نمیکنم) اما اگر از یک مقاومت کوچکتر استفاده کنم (مثلاً 2$ \Omega$) میتوانم آن را داغ کنم بنابراین من استنباط می کنم که یک مقاومت کوچکتر انرژی بیشتری را از بین می برد (در این مورد من 1 دلار آمپر دلار از آن عبور می کنم) اما فکر می کنم که این دیگر تنظیم کننده شارژ خوبی نیست زیرا اتلاف می کند انرژی زیادی از طریق اثر ژول. بنابراین من نمی دانم آیا موادی وجود دارند که بتوانند تنظیم کننده شارژ خوبی باشند (مثلاً یک مقاومت خوب) و موادی که بتوانند تلف کننده انرژی خوبی باشند (مثلاً بخاری خوب). من سعی کردم مقاومت مشابه خانگی خود را با برش 3.5 سانتیمتر دلاری سیم کانتال با مقاومت 57 دلار / امگا / متر دلار بسازم، اما نمیتوانم به درستی اندازهگیری کنم که آیا این سیم انرژی را بهتر از بین میبرد. آیا کسی می تواند به من بگوید که یک مقاومت واقعاً چه کار می کند؟ | آیا یک مقاومت انرژی را جذب و دفع می کند یا فقط جریان بار را تنظیم می کند؟ |
105205 | نویسنده با خواندن مقاله ای در مورد منیفولدهای فشرده استفاده شده در نظریه های کالوزا کلاین بحث می کند که از چه راه هایی می توانید $SU(2)\times{}U(1)\times{}U(1)$ را به عنوان زیرگروهی از $SU(3) دریافت کنید. )\times{}SU(2)\times{}U(1)$. در یک نقطه خاص، شروع به بررسی راه های دریافت $U(1)$ می کند. می گوید که می توانید این کار را با استفاده از ماتریس ژل-من $\lambda_8$ به عنوان مولد $U(1)$ انجام دهید. البته می توان از گروه اصلی $U(1)$ نیز استفاده کرد که مولد آن را $Y$ می نامد و در نهایت هر یک از $U(1)$ ژنراتورهای $SU(2)$ را که او آن را می نامد. T_3 دلار. سپس او سه مولد را در یک ترکیب خطی $p\lambda_8+qT_3+rY$ ترکیب میکند که قرار است یک مولد (از طریق توان مختلط) یک گروه $U(1)$ باشد. این را چگونه باید فهمید؟ از آنجایی که هر سه ماتریس مولد با ابعاد مختلف هستند، چگونه آنها را اضافه کنیم؟ | اختلاط ژنراتورهای ابعاد مختلف |
123416 | من می خواهم اصول اصلی بسط N بزرگ در نظریه میدان کوانتومی را بهتر درک کنم. برای این منظور تصمیم گرفتم یک مدل اسباببازی ساده با لاگرانژی (از ویکیپدیا) در نظر بگیرم. $ \mathcal{L} = \frac{1}{2}(\partial_{\mu} \phi_a)^2-\frac{m^ 2}{2}\phi_a^2 - \frac{\lambda}{8N}(\phi_a \, \phi_a)^2 $ هدف من عادی کردن مجدد بود این نظریه در تمام ردیفهای تئوری اغتشاش به ترتیب اول $\frac{1}{N}$ است. محاسبه متقابل در دو حلقه به ترتیب $\frac{1}{N}$ تقریباً با محاسبه مربوطه در تئوری $\phi^4$ مطابقت دارد. به ترتیب اول $1/N$، عبارات متقابل عبارتند از (با استفاده از MS-scheme): حلقه 1: $\Delta \mathcal{L}_{\phi^4}^{1} = -\lambda^2 \mu^{ 2\epsilon} \frac{1}{32 \pi^2 \epsilon} \frac{(\phi_a \, \phi_a)^2}{8N}$\Delta \mathcal{L}_{\phi^2}^{1} = - \frac{\lambda}{32 \pi^2 \epsilon} \frac{m^2 \phi_a^2}{2}2 دلار حلقه : $\Delta \mathcal{L}_{\phi^4}^{1} = -\lambda^3 \mu^{2\epsilon} (\frac{1}{32 \pi^2 \epsilon})^2 \frac{(\phi_a \, \phi_a)^2}{8N}$$\Delta \mathcal{L}_{\phi^2}^{1} = - ( \frac{\lambda}{32 \pi^2 \epsilon})^2 \frac{m^2 \phi_a^2}{2}$ کاملاً مطمئن هستم (اگرچه مطمئن نیستم هنوز به درستی ثابت شده است) که در حلقههای $n$ سهم اصلی در متقابل از زنجیرهای از نمودارهای ماهی برای تابع گرین 4 نقطهای و زنجیرهای از حبابها برای تابع گرین 2 نقطهای حاصل میشود (من فکر میکنم تصور کردن آن بسیار آسان است. ): $\Delta \mathcal{L}_{\phi^4}^{1} = -\lambda^{n+1} \mu^{2\epsilon} (\frac{1}{32 \pi^2 \epsilon})^n \frac{(\phi_a \, \phi_a)^2}{8N}+O(\frac{1 }{N})$$\Delta \mathcal{L}_{\phi^2}^{1} = - (\frac{\lambda}{32 \pi^2 \epsilon})^n \frac{m^2 \phi_a^2}{2}+O(\frac{1}{N})$ اگر این حدس و گمان درست باشد، مجموع سری های اغتشاش کاملاً بی اهمیت است (ما سری هندسی داریم). وقتی این کار را انجام دادیم و سپس محدودیت $\epsilon \rightarrow 0$ را در نظر گرفتیم، متوجه خواهیم شد که $\Delta \mathcal{L}^{\infty}_{\phi^2} = \frac{m^2 \phi_a^2 {2}$$\Delta \mathcal{L}^{\infty}_{\phi^4} = \frac{(\phi_a \phi_a)^2}{8N}$ و بنابراین کل لاگرانژی به سادگی (در ترتیب اول $1/N$) است. $\mathcal{L} = \frac{1}{2}(\partial_{\mu} \phi_a)^2$ این نتیجه به نظر من بسیار مشکوک است... آیا کسی محاسبه مشابهی انجام داده است؟ تمام اینترنت را گشتم و چیزی پیدا نکردم :( از اظهارات و پیوند به کتاب ها یا مقالاتی که مشکل مشابهی در آن در نظر گرفته شده است بسیار سپاسگزار خواهم بود. | مدل سیگما O(N) در N بزرگ |
31862 | از تصاویر موجود در وبسایت نیوهورایزنز، به نظر میرسد که پلوتون ممکن است هنگام عبور نیوهورایزنز در صفحه دایره البروج یا نزدیک آن باشد. آیا این عمدی است؟ البته پلوتون قرار بود به آن موقعیت حرکت کند، چه زمینیها کاوشگر بفرستند یا نه، اما آیا کاوشگر در زمانی فرستاده شد که همزمان با عبور پلوتون از صفحه دایره البروج باشد؟ خط فکری من این است که برای رسیدن به ~40 واحد نجومی در صفحه دایره البروج به انرژی کمتری نیاز است زیرا نقطه پرتاب (زمین) قبلاً در آن صفحه سرعت دارد. همچنین، در حین سفر در صفحه دایره البروج، کاوشگر ممکن است با چیزهای جالب دیگری در راه (سیارک ها) اتفاق بیفتد. | آیا زمانی که نیوهورایزنز بگذرد پلوتون در صفحه دایره البروج خواهد بود؟ آیا این عمد بود؟ |
38923 | کوپرنیک از اصطلاح «سال مصر» در سراسر بحث های خود در مورد حرکات زمین، و مدل های خود و سایر مدل های حرکت سیارات استفاده می کند. اما از متن او، یا از تعاریف کلی که من پیدا کردم، مشخص نیست که این در اصطلاحات نجومی مدرن با چه چیزی مطابقت دارد. دقیقاً سال مصر چیست؟ آیا آن را با یک سال بیدریال مدرن یکسان است؟ اگر نه، تبدیل صحیح بین این دو چیست؟ | آیا «سال مصر» همان سال مدرن مدرن است؟ |
41452 | چگونه میتوانیم آن را برای هر عملگر اسکالر $\Delta\geq1$ نشان دهیم (که در آن $\Delta$ بعد مقیاسبندی است)؟ از کجا می توانم مرجعی برای خواندن آن پیدا کنم؟ | محدودیت در بعد مقیاس بندی |
72 | چرا از پروتون ها در درمان سرطان استفاده می شود؟ آیا در مقایسه با درمان کلاسیک اشعه ایکس یا درمان الکترونی مزایایی وجود دارد؟ | پروتون درمانی در درمان سرطان |
83329 | من با شهود پشت قضیه محور موازی و قضیه محور عمود مشکل دارم. من خودم مکانیک را برای برنامه درسی بریتانیا می خوانم، اما کتابی که دارم قسمت لحظه اینرسی را از دست داده است. قرار است سیستمهای ساده را پوشش دهد و محاسباتی در آن نباشد. در صورت امکان به توضیح مختصری در مورد دو قضیه نیاز دارم. بدون اشتقاق لطفا ببخشید، اگر سوال من برای این سایت مناسب نیست. | لحظه اینرسی و دینامیک دورانی؟ |
96493 | ثابت کنید که حرکت یک جرم $m$ روی فنر خطی با ثابت $k$، به شکل $$y (t) = A \sin(wt+f)،$$ است که $t$ زمان و $ است. A، w، f$ ثابت هستند. ما می دانیم که برای $t = 0، y(0)=y_{0}$ و $y'(0)=v_{0}$. علاوه بر این، اگر جرم تحت نیروی خارجی $F (t) = F_{0} \sin (w_{0}t)$ باشد، که در آن $F_{0}$ دامنه و $w_{0}$ فرکانس چرخه ای، سپس دامنه حرکت را محاسبه کنید. وقتی جرم تحت نیروی خارجی $F (t) = F_{0} \sin (w_{0}t)$ باشد، این معادله دیفرانسیل را دریافت می کنیم: $$y''+w^{2}y=\frac {F_{0}}{m} \sin(w_{0}t),$$ که راه حل دارد: $$y(t)=c_{1} \cos(wt)+c_{2} \sin(wt)+\frac{F_{0}}{m(w-w_{0}^{2})} \sin(w_{0}t),$$ where $c_{1}=y_{ 0} $ و $ c_{2}=\frac{v_{0}}{w}-\frac{F_{0}w_{0}}{mw(w-w_{0}^{2})}$ . درسته؟ اما چگونه می توانم دامنه حرکت را پیدا کنم؟ | چگونه می توانم دامنه را پیدا کنم؟ |
103889 | الکترودینامیک جکسون مدل درود-لورنتس را به عنوان مجموعهای از نوسانگرهای هارمونیک تعریف میکند (که بر روی شاخصهای $j$ زیر اجرا میشوند)، که اگر معادلات حرکت را بنویسید و کمی بازآرایی کنید، معادله معروف DL را برای گذردهی به شما میدهد. یک ماده: $$\epsilon(\omega) = \epsilon_0 + \frac{Ne^2}{m}\sum_j \frac{f_j}{\omega_j^2 - \omega^2 - i\omega \gamma_j}$$ ($N$ = چگالی، $f_j$ = قدرت نوسانگر، $\omega_j$ = فرکانس تشدید برای اسیلاتور $j$، $\gamma_j$ = ثابت میرایی برای اسیلاتور $j$.) اکنون همانطور که او آن را استخراج می کند، الکترون ها به سادگی در حال نوسان مکانی هستند. اما شخصی به من اشاره کرد که نوسانات در واقع انتقال بین اوربیتالهای مختلف هستند، که برای من منطقی است: شما میتوانید نرخهای گذار و مانند آن را از قانون طلایی فرمی دریافت کنید، و احتمالاً قیاسی برای ثابت میرایی وجود دارد. آیا این حقیقت دارد؟ آیا ممکن است اشتقاق ارائه شده توسط جکسون فقط یک مشتق اکتشافی باشد که در همه موارد ممکن برقرار نیست؟ یا کاملاً سختگیرانه است؟ | نوسانگرها در مدل درود لورنتس چیست؟ |
51750 | آیا مجاز است که مولفه صفر یک چهار سرعت منفی باشد؟ من فرض می کنم که پاسخ مثبت است، اما من فقط می خواهم مطمئن شوم. با تشکر فراوان. * * * این به $V^0$ برای متریک فضای منحنی با امضای $-+++$ اشاره دارد. | آیا مولفه صفر یک سرعت 4 می تواند منفی باشد؟ |
41458 | من توانستهام «گذر فاز انبوه» را در گوگل جستجو کنم و نتایج زیادی به دست بیاورم که تأیید میکنند چیزی به نام انتقال فاز حجیم وجود دارد، با این حال، به نظر نمیرسد تعریف دقیقی از اینکه انتقال فاز حجیم دقیقاً چیست، پیدا کنم. لطفاً کسی می تواند در مورد تعریف _transition فاز انبوه_ به من کمک کند؟ من بسیار آن را قدردانی می کنم. | انتقال فاز حجیم چیست؟ |
33167 | پودر منیزیم به خوبی می سوزد و به دمای 2500 درجه سانتی گراد می رسد. با این حال، تلاش برای خاموش کردن چنین آتش منیزیمی با آب معمولی (مثلاً از شلنگ باغ) فقط آن را بدتر می کند: شعله به طور نجومی رشد می کند و کل چیز حتی داغ تر می شود. چرا این است؟ | چرا سوختن منیزیم با پاشیدن آب منفجر می شود؟ |
50005 | در یک پردازنده مدرن CMOS 0.35μm، ضخامت اکسید گیت حدود 80Å = 8nm است. این به ما یک ظرفیت خازنی در واحد سطح 430$nF/cm^2$ می دهد. کسی می تواند این را توضیح دهد؟ (یعنی چگونه فرمول ساخته و استفاده می شود.) | ظرفیت در واحد سطح و کیس CMOS |
130982 | فرض کنید یک نیمه هادی غیرمستقیم داریم که جرم موثر در جهات مختلف ناهمسانگرد می شود. معمولاً در مورد جرمی در جهت موازی و عمود بر حرکت (یا k-) فضا صحبت می شود. بنابراین اگر من یک نمونه نیمه رسانا داشته باشم که جهت رشد آن را میدانم، مثلاً موازی آن است، میدانم وقتی در امتداد این محورها در فضای واقعی نگاه میکنم، چه جرمی را باید در نظر بگیرم. اما چه جرمی در امتداد جهت عمود در فضای واقعی عمل می کند؟ از آنجایی که فضای واقعی و k از طریق تبدیل فوریه به هم متصل هستند، جرم عمود بر جرم موازی در فضای واقعی، جرم عمود بر جرم موازی در فضای k نیست. بنابراین چگونه می توانم جرم عمود بر جهت رشد را در فضای واقعی پیدا کنم، وقتی جرم را در امتداد جهت رشد و جرم عمود بر آن را می دانم اما آن را در فضای k می دانم؟ | توده های موثر برای جهت های مختلف |
73 | به عنوان یک ریاضیدان که در حوزه نمایش گروه های کوانتومی کار می کند، دائماً به حل معادله یانگ-باکستر فکر می کنم. به طور خاص، راه حل های مثلثاتی. اغلب کمک های مالی تحقیقاتی در این زمینه این را به عنوان کاربرد تحقیقات خود ذکر می کنند. با این حال، بسیاری از ریاضیدانان (قطعاً از جمله خود من) نمی دانند چرا این راه حل ها مهم هستند. بنابراین، من تعجب می کنم: > فیزیکدانان دقیقاً با راه حل های معادله یانگ باکستر چه می کنند > هنگامی که آنها را دارند؟ | چگونه فیزیکدانان از راه حل های معادله یانگ باکستر استفاده می کنند؟ |
77994 | من یک سوال (احتمالا) پیشرفته در مورد توموگرافی فرآیند کوانتومی دارم. فرض کنید من یک اندازه گیری با یک کیوبیت انجام داده ام و یک ماتریس $\chi$ را محاسبه کرده ام که شبیه $$\begin{bmatrix}0&0&0&0\\\0&1&0&0\\\0&0&0&0\\\0&0&0&0\end{bmatrix} است. $$ تفسیر فیزیکی برای این چیست و چرا به 4$\times$4 نیاز دارم ماتریسی برای توصیف یک سیستم 1 کیوبیتی؟ | ماتریس فرآیند - تفسیر فیزیکی |
130154 | پست مرتبط من در مورد این استدلال شنیدم که بسط آشفته در QFT باید مجانبی باشد، مانند http://ncatlab.org/nlab/show/perturbation+theory#DivergenceConvergence > تقریباً این را می توان به صورت زیر فهمید: از آنجایی که اغتشاش در ثابت جفت شدن در مورد جفت ناپدید شدن، شعاع همگرایی غیر صفر نشان می دهد که این نظریه محدود همچنین برای جفت منفی (جایی که > چیزها از هم جدا می شوند)، که در نظریه های واقع بینانه اتفاق نخواهد افتاد. سوال من این است که چرا جفت منفی که باعث از هم پاشیدن اشیا می شود به سریال مجانبی می انجامد؟ فرض کنید ما یک الکترون و پوزیترون داریم، اگر آنها از هم جدا شوند، مطابق با الکترون و الکترون است و بالعکس. | یک سوال در مورد سری مجانبی در بسط آشفته در QFT |
77991 | یک استوانه فلزی نازک بینهایت بلند به شعاع $a$ هممحور با محور $z$ دارای چگالی بار سطحی یکنواخت $\sigma=\frac{\lambda}{2\pi a}$ است که $\lambda$ یک ثابت است. . یک لوله عایق استوانه ای ضخیم که با استوانه فلزی هم محور است، چگالی بار حجمی یکنواخت $\rho=\frac{\lambda}{\pi(c^2-b^2)}$ را در سراسر حجم خود حمل می کند. لوله استوانه ای عایق دارای شعاع داخلی $b$ و شعاع بیرونی $c$ می باشد. وقتی الکتریسیته را پیدا کنید. $$s<a$$ b.$$a<s<b$$ c.$$b<s<c$$ d.$$s>c$$ بنابراین ما باید از قانون گاوس برای هر مورد استفاده کنیم ، تغییر عرض سطح گاوسی. | میدان الکتریکی یک استوانه فلزی بی نهایت طولانی (نازک). |
79 | شما می توانید دو فوتون را در هم پیچیده و آنها را در جهات مختلف بفرستید. این چیزی است که در آزمایشات EPR اتفاق می افتد. اگر یک صفحه ضخیم از مواد محافظ EM بین فوتون های درهم تنیده قرار دهیم، آیا درهم تنیدگی به نحوی تحت تأثیر قرار می گیرد؟ آیا چنین آزمایشاتی انجام شده است؟ بر اساس آزمایشهای EPR، اندازهگیریهای حالتهای درهم تنیده با SR در تضاد است، بنابراین بر اساس آن، فرض میکنم پاسخ «نه»/ «نمیدانم» است، اما هر گونه نقل قولی قابل قدردانی است! | آیا درهم تنیدگی کوانتومی با واسطه یک برهمکنش است؟ |
76649 | پیگیری یک سوال مرتبط این بدان معناست که، از مرجع می توانیم بنویسیم \begin{align*} E(\lambda) &= I_F [g_\lambda ] + I_K [f_\lambda , g_\lambda ] + I_V [f_\lambda ] \\\ & = \lambda^{4-d} I_F [\bar A] + \lambda^{2-d} I_K [\bar \phi,\bar A]+ \lambda^{-d} I_V [\bar \phi]. \end{align*} این باید در $\lambda = 1$ ثابت باشد، بنابراین باید \begin{equation} 0= (4-d) I_F [\bar A] + (d-2) I_K [\ bar \phi,\bar A]+ d I_V [\bar \phi].\tag{1} \end{equation} فکر میکنم معادله (1) مشتق زمان را برابر میکند صفر درست است؟ اگر این درست است، پس چرا این مشتق را می گیریم و چرا باید صفر باشد؟ * * * منبع: Erick J. Weinberg, _Classical Solutions in Quantum Field Theory: Solitons and Instantons in High Energy Physics_ (ص 43) | مشتق زمانی انرژی معادل 0 دلار است |
41450 | من به زمان های ظهور و ظهور برای اجرام نجومی دسترسی دارم و می خواهم زمان های مربوط به اوج را تعیین کنم. آیا راه مطمئن و دقیقی برای این کار وجود دارد؟ از منابع اطلاعاتی که دارم برای من روشن نیست که آیا زمان هایی که دارم مربوط به مراکز هندسی اجسام است یا شکست یا وسعت زاویه اجسام را در نظر می گیرد، بنابراین امیدوارم وجود داشته باشد. رویکردی که نسبت به این عوامل حساس نیست. به طور خاص، من به زمان های حمل و نقل برای خورشید علاقه مند هستم. | آیا یک فرمول ساده و دقیق برای محاسبه زمان حمل و نقل از زمان افزایش و تنظیم وجود دارد؟ |
77992 | هنگام نوشتن متریک در فضای مینکوفسکی، چگونه می توانیم گذشته و آینده را تشخیص دهیم؟ من جواب را بعد از رسم مخروط نور می فهمم، اما می خواهم بدانم چگونه با در نظر گرفتن شکل درجه دوم متریک به آن می رسیم: $$ ds^2= -dx_{1}^2+ dx_{2}^2+ dx_ {3}^2 + dx_{4}^2 $$ بدون تجسم مخروط نور. متشکرم. | بین گذشته و آینده تمایز قائل شوید |
83326 | آزمایشهای کنت رامفورد با بشکههای کانن اغلب در اینجا ذکر میشوند، اما تئوری جنبشی قطعاً مقدم بر آنها است. نامزد دیگر دانیل برنولی است که در کتاب هیدرودینامیک خود در سال 1738 نشان داد که چگونه قانون بویل از مدل جنبشی پیروی می کند. اما برنولی مینویسد: «همانطور که میدانیم گرما با افزایش حرکت درونی ذرات تشدید میشود...» که نشان میدهد این ایدهها از قبل در زمان نوشتن او جاری بودند. کسی مرجع قبلی داره؟ | منشا نظریه جنبشی دما چیست؟ |
47859 | من کتاب نسبیت عام شان کارول را می خوانم و در مورد تعریف چارچوب مرجع اینرسی سوالی دارم. در فصل اول که به نسبیت خاص اختصاص دارد، نویسنده روشی را برای ساخت یک قاب مرجع به روش زیر شرح می دهد: «مختصات فضایی (x، y، z) یک سیستم دکارتی استاندارد را تشکیل می دهند، > برای مثال با جوشکاری به یکدیگر ساخته می شوند. میله های صلب که در سمت راست به هم می رسند > میله ها باید آزادانه و بدون شتاب حرکت کنند. که با توجه به مختصات فضایی حرکت نمی کنند. ساعت ها به معنای زیر هماهنگ هستند. سپس بلافاصله به 1 برمی گردیم (در سرعت > -c سپس زمانی که پرتو نور به نقطه > 2 می رسد، باید در نیمه راه بین زمان باشد). در ساعت مختصات زمانی که پرتو از نقطه 1 خارج شد ($t_1$) و زمان در همان ساعت > هنگام بازگشت ($t^{'}_{1}$): $$t_2=\frac{1} {2}(t^{'}_{1}+t_1)$$ سیستم مختصات > که به این ترتیب ساخته شده است یک **قاب اینرسی** است. اول از همه، کاملاً مشخص نیست که میله ها باید آزادانه و بدون شتاب حرکت کنند دقیقاً به چه معناست. بدون شتاب در مقایسه با چه؟ ثانیا، و این سوال اصلی من است، آیا قابلیت همگام سازی ساعت ها منحصر به فریم های اینرسی است؟ اگر قاب اینرسی نباشد، به این معنا که قانون دوم نیوتن $\vec{F}=\frac{d\vec{p}}{dt}$ برقرار نیست، آیا باز هم ممکن است برای مجموعهای از ساعتها با توجه به مختصات فضایی این قاب حرکت نمی کنند، که معادله $t_2=\frac{1}{2}(t^{'}_{1}+t_1)$ همیشه برای هر 2 برقرار خواهد بود. نقاطی در فضا و پرتویی از نور که بین آنها حرکت می کند؟ آیا می توان از قابلیت همگام سازی ساعت ها به عنوان معیاری برای فریم های اینرسی استفاده کرد؟ | تعریف چارچوب مرجع اینرسی در نسبیت انیشتین |
134671 | من کتاب درسی کیهان شناسی دودلسون را می خوانم. در صفحه 66 معادله 3.26 را می یابیم: $$\rho = \frac{\pi^2}{30}T^4\biggl[\sum_{i=\text{bosons}}g_i+\frac{7}{8} \sum_{i=\text{fermions}}g_i\biggr]\equiv g_\star \frac{\pi^2}{30}T^4 $$ در صفحه بعد، عبارت زیر وجود دارد: > تا زمانی که واپاشی مهم می شود، الکترون ها و پوزیترون ها > نابود شده اند، بنابراین $g_\star$ در معادله. (3.26) 3.36 است من نمی دانم 3.36 از کجا آمده است. اگر معادله بالا را در نظر بگیرید، بوزون ها فوتون هستند و بنابراین آنها $g=2$ دارند و فرمیون ها 3 نسل نوترینوها و ضد ذرات آنها هستند و بنابراین دارای $g=6$ هستند (این اعداد نیز آورده شده است. در متن). سپس $g_\star=2+{7\over 8}\times 6=7.25$ را میدهد. هر گونه کمکی برای درک اینکه چرا $g_\star=3.36$ به جای 7.25 بسیار قدردانی خواهد شد. | درجات آزادی در کیهان اولیه |
105206 | من کاملاً مطمئن نیستم که چگونه این را بپرسم تا بتوان به صورت غیرمستقیم به آن پاسخ داد، اما اخیراً در چندین جا دیدم که با تورم کیهانی، نقطه ای وجود داشت که جهان سریعتر از سرعت نور منبسط شد. در این توضیح موارد زیر بیان شده است: * خود گرانش در زمان پلانک، 1e-43 ثانیه از هم جدا می شد * نیروی هسته ای قوی در حدود 1e-35 ثانیه * در حدود 1e-32 ثانیه، میدانهای اسکالر کار خود را انجام میدادند و اندازه کیهان را حداقل یک بار در هر 1-34 ثانیه دو برابر میکردند (برخی نسخههای تورم انبساط سریعتر را پیشنهاد میکنند. از این). در ادامه میگوید که این انبساط سریع کافی است تا یک نوسان کوانتومی 1e-20 برابر کوچکتر از یک پروتون داشته باشد و آن را در حدود 15 x 1e-33 ثانیه به کرهای با عرض حدود 10 سانتیمتر متورم کند. نتیجه این است که این انبساط با سرعتی بیشتر از سرعت نور رخ داده است. سوال اصلی من در مورد نقش زمان در همه اینها است و من فقط به طور غیرمستقیم به این نقض آشکار محدودیت سرعت کیهانی علاقه مند هستم. من حداقل یک مصاحبه را تماشا کردهام (و در حال حاضر نمیتوانم پیوندی برای آن پیدا کنم) که در آن یک فیزیکدان مشهور معنای زمان را به عنوان یک ناشناخته بزرگ خلاصه میکند، نه اینکه به طور شهودی آنطور که فضا «بنیادی» است. با این حال، در کمترین، و شاید انتزاعی ترین روش، زمان بخش مهمی از ریاضیات در توضیح چگونگی کارکرد چیزها است. درک خود من از زمان این است که روشی برای سنجش تغییرات نسبت به استانداردهای شناخته شده ای است که در حال تغییر هستند. (و اذعان به اینکه بسته به چارچوب مرجع فرد می تواند تغییر کند.) این استاندارد ممکن است تاب خوردن آونگ یا نوسانات برخی از ذرات زیر اتمی باشد. اما در ابتداییترین دوران حیات کیهان، قبل و حین تورم، معیار اندازهگیری زمان چگونه بود؟ چرا می توان گفت که مدت زمان دوره تورمی آنقدر کوتاه بوده و در نتیجه یک اصل پذیرفته شده را نقض می کند، قابل قبول است. آیا یک دیدگاه جایگزین نمی تواند این باشد که دوره تورم بیشتر طول کشید و هیچ چیز سریعتر از سرعت نور حرکت نکرد؟ چگونه تصمیم گرفته شد که مدت زمان دوره تورم اینقدر کوتاه باشد؟ | تورم و معنای زمان |
71336 | برای من واضح است که گرانش تابعی از جرم است. همچنین برای من واضح است که گازها کمتر تحت تأثیر جاذبه قرار می گیرند. بنابراین من فکر میکنم که حداقل فاصله پیوندی قابل اندازهگیری $d$ بین مولکولها وجود دارد که تعیین میکند آیا مولکولها مجموعاً کشش گرانشی را تجربه خواهند کرد یا خیر. به عبارت دیگر، برای مولکول های یکسان عنصر $M_1$ و $M_2$، نیروی گرانشی معمولاً با جمع هر دو جرم نشان داده می شود ($M_1 + M_2$). اما زمانی که $M_1$ و $M_2$ از فاصله $d$ جدایی فراتر می روند، جرم مورد استفاده برای تعیین نیروی گرانش فقط $M_1$ یا $M_2$ است. سپس اگر یک پیوند مولکولی وجود داشته باشد که مولکول ها را با فاصله ای بیشتر از $d$ جدا کند، گرانش می تواند باطل شود. آیا این امکان پذیر است یا من کاملاً از پایه خارج هستم؟ | آیا کسی قدرت نیروی گرانش را در رابطه با پیوند مولکولی اندازه گیری کرده است؟ |
112435 | در یک سیستم شبکه یک بعدی با شرایط مرزی تناوبی، که در آن آخرین و اولین محل شبکه یک مکان هستند، تکانه مدول بردار شبکه متقابل حفظ می شود. سوال من این است که آیا برای سیستمی با شرایط مرزی باز، که در آن توابع موج تک ذره در دو انتهای زنجیره ناپدید می شوند، تکانه یا شبه تکانه حفظ می شود؟ در اصل، تقارن ترجمه گسسته (و پیوسته) وجود ندارد، بنابراین تکانه نباید حفظ شود. با این حال، نمی دانم که آیا حفظ تکانه به طور کامل از بین رفته است یا برخی از آن ها باقی مانده است. | آیا تکانه خطی در سیستمی با شرایط مرزی باز حفظ می شود؟ |
76644 | فرض کنید که از نظریه میدان میانگین Schwinger-fermion ($\mathbf{S_i}=\frac{1}{2}f_i^\dagger\mathbf{\sigma}f_i$) برای مطالعه مدل هایزنبرگ روی شبکههای دوبعدی استفاده میکنیم. و اکنون به میدان متوسط همیلتونی فرم می رسیم $H_{MF}=\sum_{<ij>}(\psi_i^\dagger u_{ij}\psi_j+H.c.)$ با $u_{ij}=t\sigma_z$($t>0$)، جایی که $ \psi_i=(f_{i\uparrow},f_{i\downarrow}^\dagger)^T$ و $\sigma_z$ سومین پائولی است ماتریس حالا بیایید IGG $H_{MF}$ را پیدا کنیم، طبق تعریف، تبدیلهای گیج خالص در IGG باید $G_iu_{ij}G_j^\dagger=u_{ij}\Rightarrow G_j=\sigma_zG_i\sigma_z $ را در پیوند $ برآورده کند. <ij>$—(1) . به طور خاص، IGGها را روی شبکههای دو بعدی مختلف زیر در نظر بگیرید: (الف) شبکههای مربعی و لانه زنبوری (بدون شکست): این دو شبکه را میتوان بهعنوان دو زیرشبکه که با $A$ و $B$ نشان میدهند تشکیل شدهاند. با توجه به معادله (1)، به راحتی می توان نشان داد که برای **هردو** این دو شبکه، تبدیل های گیج $G_i$ در **شبکه فرعی مشابه** _مستقل از سایت هستند، در حالی که آنهایی که در زیرشبکه های مختلف هستند با $G_A متفاوت هستند. =\sigma_zG_B\sigma_z$ و $IGG=SU(2)$. (ب) شبکه های مثلثی و کاگوم (ناامید): با توجه به معادله (1)، نشان دادن این موضوع آسان است که برای **هردو** این دو شبکه، تبدیل های سنج $G_i$ _جهانی_ (مستقل از سایت) و $G_i هستند. =\bigl(\begin{smallmatrix} e^{i\theta}& 0\\\ 0& e^{-i\theta } \end{smallmatrix}\bigr)$ که به این معنی است که $IGG=U(1)$. بنابراین سوال من این است: همان _form_ میدان میانگین هامیلتونی $H_{MF}$ ممکن است دارای _different_$IGGs$ روی شبکه های _مختلف باشد؟ | گروههای گیج ثابت مختلف (IGG) روی شبکههای مختلف با همیلتونین با فایل میانگین یک شکل؟ |
71598 | من اخیراً مقاله ای (برای کنجکاوها، این مقاله) پیدا کردم که در مورد مشاهده حرکت یک بسته موج هسته ای در H2O صحبت می کند، همانطور که با یونیزاسیون تونل آغاز شده است. این بسته موج باید به عنوان برهم نهی از حالات مختلف ارتعاشی مولکول پس از یونیزاسیون در نظر گرفته شود و بنابراین با نوسان فرانک-کاندون توصیف می شود: نوسان همپوشانی بین تابع موج هسته ای حالت پایه و حالت های ویژه مختلف هسته ای. درجات آزادی آن مقاله شکلی از یک مقاله 1975 را بازتولید می کند (L. Karlsson و همکاران. اثرات جفت شدن ایزوتوپی و ویبرونیک در طیف الکترون ظرفیت H216O، H218O، و D216O. _J. Chem. Phys._ **62** no. 12 ( 1975)، ص 4745) که به طور تجربی فرانک-کاندون را مشاهده کرد نوسانات در طیف فوتوالکترون با تفکیک انرژی:  اندازه گیری به وضوح پیک های مختلف در طیف، فاصله تقریباً برابر آنها و حتی یکسان را مشخص می کند. یک جابجایی جزئی برای ترکیب های مختلف ایزوتوپی. با این حال، برای من واضح است که شکل خطوط، به ویژه در چنین کاغذ قدیمی، باید از مکانیسمهای گسترش ناهمگن باشد. (من به طور پیش فرض انتشار سرعت حرارتی مولکول ها را قبل از یونیزاسیون مقصر می دانم، اما نمی توانم با اطمینان بگویم.) بنابراین می خواهم این سوال را مطرح کنم: * **اگر کسی بخواهد همه منابع انبساط ناهمگن را حذف کند، آیا می توان خطوط طبیعی را برای نوسانات فرانک-کاندون مشاهده کرد؟** * اگر چنین است، **مکانیسم های فیزیکی پشت آنها چیست و چه ابزارهای نظری و مدل هایی برای مطالعه آنها وجود دارد؟** | آیا نوسانات فرانک-کاندون دارای خطوط طبیعی هستند؟ |
108511 | مورد 1: یک سطح کروی محصور با شارژ $q$ در مرکز آن را در نظر بگیرید. از قانون گاوس می توان گفت که شار در این کره $q/\epsilon_0$ است. مورد 2: شارژ داخل است اما مرکز _خاموش_ است. در این حالت میدان الکتریکی نسبت به سطح نرمال نخواهد بود. بنابراین چگونه می توانیم از فرمول $q/\epsilon_0$ استفاده کنیم؟ معلوم شد که پاسخ برای هر دو مورد یکسان است. این سردرگمی من است. | چرا قانون گاوس برای یک بار از مرکز در یک سطح کروی کار می کند؟ |
28139 | چه معادلاتی تعیین می کند که چگونه یک ستاره در پاسخ به یک سیاره در حال چرخش می چرخد، و آیا می توان از آن برای تعیین جرم اجرام دور بر اساس تاب خوردن استفاده کرد؟ اگر روشهای قابلاعتمادتری برای تعیین جرم نسبت به روشی که در اینجا میپرسم وجود دارد، من از چند لینک در توضیح این روشها یا توضیح آن روشها و مزایا/محدودیتهای آنها سپاسگزارم. | چگونه یک ستاره به دلیل اجسام در حال چرخش می چرخد؟ |
75 | من سعی می کنم بفهمم که چگونه به یاد بیاورم * سختی: چقدر در برابر تغییر شکل مقاوم است * چقرمگی: چقدر در برابر شکست های شکننده مقاوم است * استرس: نیروی وارد بر سطح * استحکام: توانایی تحمل استرس بدون شکست * کرنش: اندازه گیری تغییر شکل یک ماده آیا کسی روش یادگاری یا آسانی را می شناسد؟ من اینها را فقط از گوگل میدانم و به خاطر سپردن آنها برایم دشوار است. | Mnemonics برای به خاطر سپردن خواص مختلف مواد |
56766 | آیا جز محاسبه پتانسیل میکروکانونیکی در ترمودینامیک، پیامدهای عملی و نظری مهم دیگری از قضیه لیوویل بر پایستگی حجم فضای فاز وجود دارد؟ | کاربرد دیگر قضیه لیوویل علاوه بر ترمودینامیک |
104153 | بارها جملاتی مانند سن جهان 14 میلیارد سال است را خوانده ام. به عنوان مثال این صفحه ویکی پدیا بیگ بنگ. حال سوال من این است که این فواصل زمانی مربوط به کدام ناظران است؟ به گفته چه کسی 14 میلیارد سال؟ | عصر کیهان |
72814 | شارژ از طریق القایی به نظر من بسیار غیرمعمول است. بگذارید توضیح دهم: یک میله با بار مثبت و یک هادی با بار خنثی را در نظر بگیرید. می توانید آن را از طریق القایی با اتصال به زمین شارژ کنید و شارژ روی میله را از دست ندهید. سپس می توانید از این اختلاف پتانسیل در هادی کروی به عنوان انرژی استفاده کنید. این را می توان بارها تکرار کرد. آیا این قانون پایستگی انرژی را نقض نمی کند؟ همچنین، چرا شارژ با اصطکاک کار می کند؟ هادی های $A$ و $B$ را در نظر بگیرید که من آنها را با مالیدن به یکدیگر شارژ می کنم. فرض کنید که $A$ در طول فرآیند شارژ الکترون ها را به دست می آورد و $B$ آنها را از دست می دهد. اما، به محض اینکه $A$ یک الکترون به دست آورد، آن الکترون باید به $B$ برگردد، زیرا ما اختلاف پتانسیل _و_ مسیری برای رسانایی داریم. | آیا شارژ از طریق القایی قانون بقای انرژی را نقض نمی کند |
72817 | من ریاضیدانی هستم که اخیراً به سؤالات مربوط به فیزیک ریاضی علاقه زیادی پیدا کرده ام اما به نوعی قبلاً در نفوذ به ادبیات مشکل دارم ... از هر کمکی در مورد سؤال زیر بسیار قدردانی می کنم: هدف من این است که یک (معادل) معین را مرتبط کنم. ) مدل سیگمای خطی روی یک دیسک (با هدف غیر فشرده $\mathbb C$) همانطور که در کار هیجان انگیز گراسیموف، لبدف و اوبلزین در ضرایب L ارشمیدسی و نظریه های میدان توپولوژیک I، به سیستم های ادغام پذیر (به معنای دوبروین، اگر دوست دارید). به طور دقیقتر، میخواهم بدانم که آیا میتوان تابع همبستگی یک مدل سیگمای خطی (معادل) (با هدف غیر فشرده) را همانطور که در مرجع بالا بر حسب تابع $\tau$ بیان کرد، بیان کرد. یک سیستم یکپارچه مرتبط؟ تا آنجا که من از ادبیات دریافتم، برای دسته بزرگی از مدلهای سیگما غیرخطی مرتبط (یا مدلهایی مانند نظریههای میدان توپولوژیکی منسجم) چنین ترجمهای را میتوان با ترجمه نظریه میدان (یا حداقل برخی از بخشهای آن) انجام داد. ) در برخی از منیفولدهای فروبنیوس (مانند رویکرد دوبروین، به عنوان مثال، اما البته از سایر رویکردها نیز استقبال می شود). متأسفانه، تا کنون، من نتوانسته ام بفهمم چگونه کارها را در تنظیم مدل های سیگما خطی (معادل) (با هدف غیر فشرده) انجام دهم. هر گونه راهنمایی یا راهنمایی بسیار قدردانی خواهد شد! | مدل های خطی سیگما و سیستم های یکپارچه |
14571 | من روی یک مشکل تکلیف کار میکنم که سهم غالب (مانند EM، قوی یا ضعیف) را در فرآیند $p + \overline{p} \rightarrow \Lambda + \overline{\Lambda}$ میخواهد.  من می دانم که تعامل EM نمی تواند طعم را تغییر دهد، اما مطمئن نیستم که چگونه این قانون در $u\overline اعمال می شود {u} \rightarrow s\overline{s}نابودی $ در این نمودار نشان داده شده است. آیا این درست است که بگوییم از آنجایی که هیچ طعم خالص در هر دو طرف وجود ندارد، فوتون می تواند بوزون درگیر باشد؟ (این تقریباً برای اهداف من مهم نیست - از آنجایی که فرآیند می تواند قوی باشد، فکر می کنم، به هر حال این پاسخ من به این سؤال خواهد بود. من هنوز کنجکاو بودم که آیا این می تواند یک فرآیند EM باشد یا خیر.) | آیا فرآیند $u\overline{u} \rightarrow s\overline{s}$ میتواند توسط تعامل EM واسطه شود؟ |
71337 | جرمی که دارای سرعت و نیروی f1 است، می تواند صدا ایجاد کند و حتی دیوار را در اثر ضربه بشکند. اما اگر همان نیروی f1 بدون هیچ حرکتی (سرعت) به دیوار وارد شود، دیوار شکسته نمی شود و صدایی شنیده نمی شود. چرا این است؟ من گمان می کنم که از آنجایی که جرم در حرکت است به صورت موج حرکت می کند و در اثر برخورد این موج همان چیزی است که ارتعاش و صدا ایجاد می کند. همچنین گمان میکنم ارتعاش ناشی از این ضربه باعث میشود که مولکولهای اطراف ناحیه ضربه با فرکانس هارمونیک خود ارتعاش کنند (که باعث از هم پاشیدن مولکولها میشود). آیا هیچ کدام از اینها درست است؟ یا من خارج از پایگاه هستم؟ چه معادلاتی وجود دارد که ارتعاشات در اثر ضربه را توصیف می کند؟ ممنون!! | نیروی ضربه در مقابل نیروی غیر ضربه چرا اینقدر متفاوت هستند؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.