_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
24666 | من میخواهم معادلاتی برای $c_{ij}(t)$ بنویسم، با یک هامیلتونی به شکل $$H=\sum_{kn}a^{\dagger}_k t_{kn}a_n + \frac{1 {2}\sum_{klmn}a^{\dagger}_k a^{\dagger}_l v_{klmn}a_m a_n$$ با $t_{kn}$ و $v_{klmn}$ به عنوان عناصر ماتریسی انرژی جنبشی و پتانسیل بر اساس تک ذره. اکنون من روی حالت دو ذره ای $$|\psi (t)\rangle =\sum_{ij}a^{\dagger}_i a^{\dagger}_j |0\rangle c_{ij}(t) کار می کنم )$$ حالا قسمت بالقوه و همچنین قسمت مشتق زمانی را دریافت کردم. من در واقع با بخش انرژی جنبشی (از این رو عنوان) مشکل دارم. در اینجا کاری است که من انجام داده ام. فقط به اولین ترم نگاه می کنم $$\sum_{kn}\sum_{ij}a^{\dagger}_k t_{kn} a_n a^{\dagger}_i a^{\dagger}_j |0\rangle c_ {ij}(t)$$ من از روابط کموتاسیون استفاده میکنم تا مجموعه سه عملگر را بعد از $t_{kn}$ به آن تبدیل کنم $\delta_{ni}a^{\dagger}_j \pm \delta_{nj}a^{\dagger}_i$ که در آن $\pm$ برای فرمیونها و بوزونها است. با وارد کردن این در بالا، $$\sum_{kn}\sum_{ij}t_{kn}a^{\dagger}_k (\delta_{ni}a^{\dagger}_j \pm \delta_{nj} دریافت میکنم a^{\dagger}_i)|0\rangle c_{ij}(t)$$ حالا با در نظر گرفتن مجموع بیش از $n$، $$\sum_k دریافت می کنم \sum_{ij}(t_{ki}a^{\dagger}_k a^{\dagger}_j \pm t_{kj}a^{\dagger}_k a^{\dagger}_i)|0\rangle c_ {ij}(t) $$ حالا مشکل من به نظرم احمقانه میآید، اما نمیتوانم بفهمم حرکت درست در اینجا چیست. اگر $i$ و $j$ را در ترم دوم بعد از متقارن بودن $\pm$ و $c_{ij}(t)$ تغییر دهم، ممکن است صفر باشد، اما فکر نمیکنم منطقی باشد. معادله کل من در حال حاضر $$\sum_k \sum_{ij}(t_{ki}a^{\dagger}_k a^{\dagger}_j \pm t_{kj}a^{\dagger}_k a^ است {\dagger}_i)|0\rangle c_{ij}(t)+\frac{1}{2}\sum_{kl}\sum_{ij}a^{\dagger}_k a^{\dagger}_l v_{klij}|0\rangle c_{ij}(t) \pm \frac{1}{2}\sum_{kl}\sum_{ij}a^{\dagger}_k a ^{\dagger}_l v_{klji}|0\rangle c_{ij}(t)=i\hbar \sum_{ij}a^{\dagger}_i a^{\dagger}_j |0\rangle \dot{c}_{ij}(t)$$ میخواهم بردارهای ket دلخواه را در کل عبارت حذف کنم تا فقط یک عبارت ساده برای $c_{ij}(t)$ به دست آوریم. عالی خواهد بود، ممنون | عملگرهای ایجاد و نابودی و عناصر ماتریس انرژی جنبشی |
128507 | من از چند ماشین حساب آنلاین برای تخمین نیروی جاذبه بین دو آهنربا میله ای استوانه ای استفاده کرده ام. با استفاده از d=1؛ t=1; x=0.1؛ Neo35 (Br=12,300 Gauss): منبع 1 63.5 پوند با وزن منبع 2 می دهد منبع 2 29.6 lbf است. من با استفاده از فرمولی که در ویکی پدیا پیدا کردم، سعی کردم این اعداد را بازتولید کنم به پاسخ درست نزدیک نشوید - پاسخ من حدوداً 4000 پوند باف است. png)  **ویرایش ** اجازه دهید من تلاش کنم و دقیق تر باشم این مشکل به خودی خود کاملاً ساده است. من واقعاً قصد نداشتم بگویم که به کسی نیاز دارم که اعداد را بررسی کند. ماشین حساب هایی که من پیوند دادم (یعنی محاسبه نیروهای کششی و دافعه بین دو آهنربا) برنامه؟ در این صورت، ماشینحسابهای مهندسی یک عامل کاهش رتبه را اعمال میکنند که در فرمول ویکیپدیا نشان داده نمیشود. من هر مرجعی در این مورد پیدا کردم، اما شاید کسی با دانش بیشتر بتواند راهنمایی کند؟ 3. با فرض اینکه فرمول در اینجا معتبر است، فکر می کنم چگالی شار مغناطیسی (B_0) محتمل ترین منبع خطای من باشد. درک من این است که این یک ویژگی فیزیکی مواد است. آیا این درست است؟ مقداری که من برای Neo35 پیدا کردم Br = 12300 Gauss (واحد CGS) است. من این را با استفاده از ضریب تبدیل 10^-4 به SI 1.23 تسلا تبدیل کردم. آیا این تفسیر صحیح B_0 است؟ | محاسبه نیروی بین دو آهنربا |
41455 | این ممکن است یک تمرین ساده باشد، در این صورت من عذرخواهی می کنم. فرض کنید من یک بار را با برادههای آهنی احاطه کردهام که در ابتدا در جهت ثابتی قرار گرفتهاند و سپس با کسری قابلتوجه از سرعت نور از بار عبور میکنم. > می بینم که براده های آهن چه کار می کنند؟ به طور دقیق تر، در کادر من باید یک نوع میدان مغناطیسی وجود داشته باشد (درسته؟). می بینم که با براده های آهن چه می کند؟ | اگر به سرعت از کنار شارژی که با براده های آهن احاطه شده است عبور کنم، چه می بینم؟ |
73373 | در قیاس با مواد پیزوالکتریک، که در آن اعمال میدان الکتریکی تغییر شکل مکانیکی در ماده ایجاد می کند، سوال زیر را دارم. آیا مواد جامدی وجود دارد که تخلخل آنها قابل تغییر یا کنترل باشد؟ البته من در گوگل سرچ کردم. این من را به وبسایتهای زیادی سوق داد که در آنها _تخلخل قابل کنترل_ به این معنی است که تخلخل یک ماده هنگام تولید به خوبی مشخص میشود. این چیزی نیست که من دنبالش هستم. من به دنبال ماده ای هستم که بتواند تخلخل آن را با توجه به کمیت کنترل خارجی، مانند ولتاژ الکتریکی، تغییر دهد. | آیا مواد جامد با تخلخل قابل کنترل وجود دارد؟ |
33833 | در راه حل کلاسیک شوارتشیلد با یک سیاهچاله ابدی، کاربر در زمان محلی محدود در افق رویداد سقوط می کند، اما این رویداد برای ناظران دور در آینده بی نهایت اتفاق می افتد. همانطور که لئونارد ساسکیند توضیح میدهد، اندازهگیری اجرام نزدیک به افق در معرض عدم قطعیتهای زیادی است، زیرا تمام تابشهایی که برای دیدن آنها استفاده میشود تا حد زیادی به سمت قرمز جابهجا میشود و در فواصل زمانی بسیار زیاد در آینده دریافت میشود. به همین دلیل است که به تعبیری مبهم، افق رویداد مؤثر رشد می کند، حتی اگر هیچ ماده ای هنوز از افق رویداد اصلی عبور نکرده باشد (افق رویداد پایدار پس از دوره فروپاشی سیاهچاله) اما وقتی افق رویداد تابش می کند، افق رویداد. باید سریعتر از هر ناظری که در حال سقوط است عقب نشینی کند. هر ماده ای که در حال سقوط است، احتمالاً در طول اعصار تبخیر (که در قاب ناظر به شدت آبی جابجا شده است) توسط تابش هاوکینگ سرخ می شود. تنها ماده ای که می تواند قبل از تبخیر نهایی در داخل افق رویداد رسمی باشد (نه افق موثر) ماده ای است که قبلاً در ستاره در حال فروپاشی اولیه قرار داشت، که افق رویداد پیرامون آن شکل گرفت آیا هنوز جایی برای بیان خلاف آن وجود دارد؟ آیا هنوز می توان استدلال کرد که ماده در زمان محدود برای ناظران دور در افق رویداد سقوط می کند (سریعتر از تبخیر افق رویداد را کوچک می کند)؟ | افق رویداد توسط ناظران دور از فروپاشی غیرقابل عبور است؟ |
131554 | اجازه میدهیم یک کوپلیمر، $C_{r,s}^A$ حاوی r تعداد مونومرهای A و تعداد s مونومرهای B با A در انتهای واکنشپذیر پلیمر در نظر بگیریم. ثابت تعادل برای پیوندهای A-A، A-B، B-A و B-B به ترتیب $K_{AA}$، $K_{AB}$، $K_{BA}$ و $K_{BB}$ است. $K_{AA} = exp(-\beta * \Delta g_{AA})$، جایی که $\Delta g_{AA}$ تغییر انرژی آزاد پیوند A-A است. سایر ثابت های تعادل نیز به روشی مشابه تعریف می شوند. $C_{r,s}^A$ = A------------- از این رو من به کمیت های زیر علاقه مند هستم، P(AB) = احتمال دنباله AB-------- - و P(AA)= احتمال دنباله AA---------- ممنون نیتین | احتمال توالی برای ثابت های سرعت داده شده |
25228 | _ثابت ساختار ریز_ تعدادی ثابت است که در یک معادله قرار گرفته اند. برایان کاکس در نسخه آوریل مجله فوکوس اشاره کرد که ممکن است سرعت نور زمانی بیشتر باشد، مثلاً در جهان قبلی - از این رو من حدس می زنم که این ثابت در آن زمان باید متفاوت بوده باشد. اگر گفته شود که هر یک یا هر یک از ثابتهایی که ثابت ساختار ظریف را تشکیل میدهند در حال تغییر هستند، آیا در کجای جهان هستی وجود دارد که بتوانیم آن را به طور قابل اعتماد مشاهده کنیم. و اگر چنین است، عواقب در چنین موردی چیست؟ قوانین فیزیک شناخته شده ما در چنین مواردی، قوانینی که تا به امروز برای به دست آوردن نتایج عالی در زمینه نجوم مورد استفاده قرار می گیرند، سوال برانگیز می شوند یا آشکارا از بین می روند؟ برای مرجع، این گزیده ای از مجله در مورد آنچه در مورد مشاهدات سرعت نور گفته شد است: > آنچه ستاره شناسان در مطالعه خود از ابرهای گازی دوردست می بینند > آخرین لحظات کیهانی آن نزول است. او در ادامه گرانش را با اشاره به احتمالات تغییر ذکر می کند: > دیگران به دنبال تغییراتی در G بزرگ هستند زیرا می توان از آن برای ایجاد درک جدیدی از گرانش استفاده کرد. اینها اظهارات مناسبی برای منبع آنها هستند، اما به ظاهر خیالی و بدون جزئیات بیشتر. | آیا می توانیم تغییرات ثابت ساختار ریز را مشاهده کنیم؟ |
132143 | آیا فقط سیاراتی در کهکشان راه شیری وجود دارد یا سیارات دیگری در کهکشان های دیگر وجود دارد؟ اگر سیارات فقط در کهکشان راه شیری هستند، چرا در سیارات دیگر وجود ندارند؟ | حضور سیارات در راه شیری و دیگر کهکشان ها |
74344 | آیا فرمولی وجود دارد که ارتفاع ابرها را با توجه به دمای محلی توصیف کند؟ من به پایه های مسطح ابرهای کومولوس فکر می کنم. با تشکر... | ارتفاع قاعده صاف ابرهای کومولوس چقدر است؟ |
5758 | شبه ذرات از نظر تئوری می توانند بافته هایی را روی سطح دو بعدی ایجاد کنند. قیطانها ظاهراً برای دورههای نسبتاً طولانی کاملاً پایدار هستند، و به حالت برهمنهی زمان بیشتری اجازه میدهند تا از طریق تعامل محیطی جدا شود. این یک گام بزرگ در محاسبات کوانتومی خواهد بود. آیا این واقعاً محقق شده است یا فقط در این مرحله تئوری است؟ | آیا کسی تا به حال هیچ یون بافته (شبه ذرات) تولید کرده است؟ (کامپیوتر کوانتومی) |
1236 | گازهای نجیب از نظر شیمیایی خنثی هستند. آنها با هیچ چیز واکنش نشان نمی دهند. بنابراین، چگونه آنها کشف شدند؟ | گازهای نجیب چگونه کشف شدند؟ |
107314 | طبق قانون فارادی، تغییر میدان مغناطیسی باعث ایجاد میدان الکتریکی می شود (کلمات نادرست، اما به طور کلی دقیق). سوال من این است که آیا قانون فارادی را می توان برعکس تفسیر کرد - یعنی میدان الکتریکی باعث تغییر میدان مغناطیسی می شود؟ خود معادله برای جهت صحبت نمی کند، بنابراین من می پرسم. | آیا میدان الکتریکی باعث تغییر میدان مغناطیسی نیز می شود؟ |
47850 | برای محاسبه جریان حفظ شده به دلیل تقارن داخلی سیستم (که با چگالی لاگرانژی بیان می شود) می توانیم به صورت زیر عمل کنیم: اگر در زیر $\delta \phi = \alpha \phi$ ثابت باشد، که در آن $\alpha$ ثابت است. بسته به فضا-زمان $x$$\alpha$ میسازیم و در نتیجه تغییر در لاگرانژ باید به شکل $\partial_\mu باشد. \alpha * f^\mu(\phi)$ استدلال این است که وقتی $\partial_\mu \alpha $ صفر است ($\alpha$ ثابت است) باید آن $\delta L=0$ سوال من را بازیابی کنیم چرا باید این فرم را داشته باشد؟ من نمی دانم چرا ما نمی توانیم چیزی مانند $\log (\partial_\mu \alpha f^\mu(\phi) + 1)$ یا چیزی شبیه به آن داشته باشیم. برای کسانی که کنجکاو هستند استدلال را تمام می کنم، تغییر عمل باید برای هر تغییر فیلدها صفر باشد و پس از ادغام توسط قسمت ها، $\partial_\mu f^\mu(\phi) =0$ و به دست می آوریم. بنابراین $f^\mu$ جریان مورد نظر است. | به دست آوردن جریان ذخیره شده لاگرانژی که پارامتر را بسته به $x$ می سازد |
15195 | ویژگی های ساده عبارتند از: 1. تغییر ناپذیری زمان 2. پایستگی انرژی 3. عنصر حجم فضای فاز برای هماهنگی تبدیلات ثابت است. 4. حجم عنصر فضای فاز نسبت به زمان ثابت است. 4 معنی و دلیل اهمیت آنها. | چرا مهم است که معادلات همیلتون دارای چهار ویژگی ساده باشند و به چه معنا هستند؟ |
33160 | من با اتساع زمان مشکل دارم: فرض کنید دو نفر روی زمین هستند (A,B)، آنها دوقلو هستند و یکدیگر یک ساعت دارند. (بنابراین آنها در یک چارچوب مرجع هستند). B در یک سفینه فضایی سفر می کند و به دور زمین می چرخد، زیرا سرعت B افزایش یافته است، مقداری اتساع زمانی وجود دارد. بنابراین فرض بر این است که اگر A به B نگاه کند، ساعت B کندتر از A کار می کند و بالعکس. و اگر روزی B تصمیم بگیرد که به زمین بازگردد، از دوقلو خود جوانتر خواهد بود و ساعت ساعت او به دلیل اتساع زمان متفاوت خواهد بود (زودتر از ساعت A). اولین سوال من این است که چرا هر کسی ساعت دیگری را کند می بیند؟ (در واقع، من اطلاعاتی پیدا کردم که ممکن است آن را حل کند، اما مطمئن نیستم که آیا پاسخ درستی است یا نه، و اگر اینطور باشد، آن را نمی فهمم. -> به این دلیل است که هرکس در مورد خود به عنوان چارچوب مرجع فکر می کند. به عبارت دیگر، برای B، او ساکن است و کسی که حرکت می کند A است، بنابراین او می بیند که ساعت A کندتر می شود زیرا B متوقف می شود و همین طور برای A. B این است که چه کسی در حال حرکت است و A ساکن است.) سوال دیگر. من دارم این است که اگر این درست باشد که هر یک دیگری را به عنوان یکی آهسته می بیند، چیزی وجود دارد که من از دست داده ام. همه ما قبول داریم که B (پس از رفتن به فضا و بازگشت به زمین) او از برادرش کوچکتر است. بنابراین، چرا B نمی بیند A بسیار سریع حرکت می کند و پیر می شود اگر A ببیند برادرش و چیزهایش بسیار کند پیش می روند؟ بیایید تصور کنیم که آنها همیشه به یکدیگر نگاه می کردند، اگر هر دو ببینند که وقتی یکدیگر را ملاقات می کنند آرام آرام می روند و کشف می کنند که B آن جوان است ... چگونه ممکن است؟ [فکر میکنم در یکی از قسمتهای کیهان کارل سیگان (اگرچه ممکن است اشتباه کنم) او گفت که یک نوترینوی «متولد» در بیگ بنگ میتوانست تا امروز در چند ثانیه خلقت کیهان را به دلیل بالا بودنش ببیند. سرعت، اینجا شک و تردیدهای من شروع می شود: یا من چیزی را اشتباه متوجه شدم یا اطلاعات متناقضی وجود دارد] (من چیزی در مورد فیزیک نمی دانم، فقط آنچه را که در دبیرستان تدریس می کنم. یک نوجوان پس بهتر است بدون هیچ نوع محاسبه ای پاسخ دهم زیرا من آن را درک نمی کنم.) | اتساع زمان - چرا ناظران یکدیگر را آهسته می بینند اما یکی از آنها پیرتر یا جوان تر است؟ |
47149 | آیا می توانم با حمل رمپ بسیار سبک و مقاوم با طناب از سقوط آزاد جان سالم به در ببرم؟  **توجه:** اجازه دهید فرض کنیم سطح شیب دار در پایین کمی سنگین تر است و من در ساخت آن بسیار ماهر هستم همیشه به درستی فرود بیایید، همچنین من یک کت و شلوار فوق العاده روغنی می پوشم. | آیا می توانم از سقوط آزاد با استفاده از رمپ و طناب جان سالم به در ببرم؟ |
27318 | چند هفته پیش در کنفرانسی که من به او گوش میدادم، نظری به این مضمون داد که یک تابع (مثلاً اسکالر) نمیتواند تحلیلی باشد، زیرا در غیر این صورت علیت را نقض میکند. او این را دقیق بیان نکرد، زیرا این یک نظر جانبی بود، و با وجود اینکه من را مجذوب خود کرد (من قبلاً چنین چیزی نشنیده بودم) تا امروز صبح زیاد به آن فکر نکردم. اکنون که به آن فکر می کنم، در واقع کاملاً واضح به نظر می رسد. فقط به فضای مینکوفسکی $1+1$ نگاه کنید: فرض کنید $f$ در حدود یک نقطه $(t_0, x_0)$ تحلیلی است، سپس می توانم توپی در این نقطه پیدا کنم به طوری که در نقطه دیگر $(t,x)$ در توپ اما خارج از مخروط نوری $(t_0,x_0)$ داریم که $f(t,x)$ کاملاً با مقدار تابع و مشتقات آن در تعیین می شود. $(t_0، x_0)$. به نظر می رسد که این برخلاف روح علیت است. اگر موارد بالا درست است، آیا کسی می داند که این اولین بار چه زمانی مورد بحث قرار گرفته است؟ من تصور می کنم که خیلی وقت پیش بود. جالب است زیرا تا این کنفرانس هرگز نشنیده بودم که گفته شود. شاید غیر جالب/بدیهی تلقی شود؟ | تحلیل و علیت در نسبیت |
31474 | من همین الان پست وبلاگ ولفرام در مورد کشف هیگز را خواندم. > با این حال، مشکل دیگری وجود دارد. برای بدست آوردن جرم ذرات مشاهده شده، میدان هیگز پس زمینه ای که در سراسر جهان وجود دارد باید دارای چگالی انرژی و جرم فوق العاده بالایی باشد. چیزی که میتوان انتظار داشت که اثر گرانشی عظیمی داشته باشد—در واقع، آنقدر اثر که باعث شود جهان به شکل یک توپ کوچک بپیچد. خوب، برای جلوگیری از این امر، باید فرض کرد که پارامتری (یک «ثابت کیهانی») درست در معادلات اساسی گرانش وجود دارد که تأثیرات انرژی و چگالی جرم مرتبط با پسزمینه را با دقت فوقالعادهای خنثی میکند. > میدان هیگز. سپس به یاد آوردم که یکی از مشکلات بزرگ حل نشده در فیزیک این است که چرا انرژی نقطه صفر خلاء یک ثابت کیهانی بسیار بزرگ را پیش بینی می کند که مشاهده نمی شود. زبانی که برای توصیف این دو اثر استفاده میشود، من را گیج میکند، اما تا آنجا که میتوانم بگویم، هیگز->انقباض و گسترش ZPF-> آیا این دو اثر در تعادل هستند؟ | میدان هیگز به یک ثابت کیهانی بزرگ نیاز دارد -- آیا میدان نقطه صفر آن را متعادل می کند؟ |
33831 | من می خواهم یک سکه سه روی استوانه ای درست کنم که اضلاع آن: سر، دم و لبه باشد. مساحت لبه نسبت به مساحت سر سکه چقدر باید باشد؟ فرض کنید همه آن از یک ماده یکنواخت ساخته شده است. **افکار:** فکر میکردم تا زمانی که سطح هر سه طرف برابر باشد، کافی است، اما به نظر میرسد که منجر به واژگونی و فرود آمدن روی یکی از وجههای دیگر شود. فکر دیگر این بود که ارتفاع لبه باید برابر با قطر صورت باشد، اما این خیلی ضخیم به نظر می رسد. من به دنبال روشی دقیق برای نزدیک شدن به مشکل، بر خلاف استفاده از شهود (بد؟) هستم. | ایجاد یک سکه منصفانه 3 رو |
89672 | آیا کسی می تواند این را ثابت کند؟ جزئیات فرض کنید ما یک سیستم با n جزء داریم، (یعنی $|~{\psi}(t)\rangle=\sum \langle x_i|~\psi(t)\rangle ~|~x_i\rangle$) معادله حرکت توسط $$\frac{d^2}{dt^2}|~\psi(t)\rangle=\hat{M}^{-1}\hat{K}~|~\psi(t)\rangle$ $ و بگویید ما به دنبال راه حل $|~\omega\rangle$ هستیم، به طوری که $\frac{d}{dt}|~\omega\rangle=\omega|~\omega\rangle$، و بنابراین معادله ما به $$\hat{M}^{-1}\hat{K}~|~\omega\rangle=\omega^2|~\omega\rangle\tag{1}$$ ساده میشود (توجه داشته باشید که $\hat {M}^{-1}\hat{K}$ هرمیتی است). آیا راهی برای اثبات این موضوع وجود دارد که اگر $|~\omega_1\rangle،|~\omega_2\rangle$ به صورت خطی مستقل باشند و هر دو (1) را برآورده کنند، پس $|~\omega_1\rangle=|~\omega_2\rangle^* $، یعنی اجزای یک بردار مزدوج مختلط اجزای بردار دیگر هستند؟ من این را میپرسم زیرا این موضوع در مطالعه کلاس ما درباره نوسانگرهای جفت شده ظاهر میشود و میخواهم بدانم چرا این اتفاق میافتد، متشکرم! | چرا حالتهای عادی منحط به صورت جفتهای مزدوج پیچیده ظاهر میشوند؟ |
15199 | من دو تعریف ممکن را خوانده ام. یک فیلد غیرخطی 1 است. فیلدی که مقادیری را روی یک منیفولد می گیرد. 2. میدانی که معادله آن غیر خطی است. شما از یک میدان غیرخطی یا یک نظریه غیرخطی چه می فهمید؟ | میدان غیر خطی چیست؟ |
128804 | در QED حامل برای برهمکنش الکترومغناطیسی یک فوتون است، در حالی که نیروهای ماکروسکوپی ناشی از برهمکنش الکترومغناطیسی هستند (منظورم از نیروهای ماکروسکوپی: نیروی عادی، برخورد جسم، اصطکاک و غیره است). اما به عنوان مثال، در برخورد دو توپ بیلیارد، اگر 1 کیلوگرم بر ثانیه تکانه بین توپ ها رد و بدل شود، مقدار انرژی مورد نیاز به شکل ذرات مجازی فوتون بسیار زیاد خواهد بود (3E8 J). و در حالی که آنها لزوماً از رابطه جرم-پوسته تبعیت نمی کنند، با این حال هر چه فعل و انفعالات پوسته دورتر باشند، کمتر باید به پدیده های واقعی کمک کنند. برای ارضای کمترین اقدام، به نظر می رسد که نوع دیگری از تعامل مبادله ای رخ دهد. آیا نوعی تعامل نوع ناهمدوسی در مقیاس بزرگتر وجود دارد؟ | نیروهای ماکروسکوپی از QED |
106440 | من در حال بررسی همبستگی خودکار نویز الکتریکی به عنوان بخشی از یک آزمایش کارشناسی هستم (همانطور که در http://physlab.lums.edu.pk/images/a/ab/Correlation.pdf توضیح داده شده است). من ولتاژهای نویز را با استفاده از یک AtoD 8 بیتی از یک مولد نویز (که شرح آن ارائه نشده است) نمونه برداری کردم. ابتدا مستقیماً از نویز نمونه برداری کردم، سپس پس از عبور از فیلتر پایین گذر، از آن نمونه برداری کردم. من داده ها را به MATLAB وارد کردم و از تابع autocorr برای همبستگی خودکار آن ها استفاده کردم. دادههای بدون فیلتر همانطور که انتظار میرفت به طور خودکار همبستگی دارند، فقط 1 در t=0 (مانند شکل 1 در مقاله). با این حال، دادههای فیلتر شده ابتدا همانطور که انتظار میرفت کاهش مییابد، اما سپس قبل از بازگشت به بالا به زیر صفر میرسد و مانند تصویر زیر در حدود 0 باقی میماند.  سه مشکل من عبارتند از: 1. من واقعاً مطمئن نیستم که این از نظر فیزیکی به چه معناست (آیا جهت همبستگی تغییر کرده است. صحبت کنید؟)، 2. چرا ممکن است این اتفاق بیفتد؟ من میدانم که شرح تولید کننده نویز ممکن است در اینجا مهم باشد، اما من خودم آن اطلاعات را ندارم. 3. آیا راهی برای اصلاح این موضوع وجود دارد و اگر نه بهترین سازش چیست؟ ویرایش: در اینجا عکس های فوری از نویز بدون و با فیلتر (RC=0.5ms) به ترتیب آمده است:   | همبستگی خودکار نویز - همبستگی منفی |
128807 | با توجه به N جسم با موقعیت، جرم، سرعت و جهت مشخص، اگر قرار باشد با هم برخورد کنند، کجا و چه زمانی اتفاق می افتد؟ PS: این یک تکلیف نیست... من روی یک موتور شبیه سازی فیزیک کار می کنم... **ویرایش1:** اجسام به صورت گرانشی با یکدیگر تعامل دارند | سیارات کی/کجا با هم برخورد خواهند کرد؟ |
18017 | من در حال ساخت یک برنامه متلب هستم که آخرین پروژه ام برای کلاس برنامه نویسی در دانشگاه است. من این مشکل را انتخاب کردهام، اما سرم را به دیوار میکوبم و سعی میکنم معادلات و نحوه تعامل آنها با یکدیگر را بفهمم. من کاربر را مجبور می کنم با نیروی رانش و محموله ای که باید به سیاره دیگر حمل کند بازی کند. همچنین کاربر تصمیم می گیرد به چه سیاره ای برود و از چه نوع مداری استفاده کند (بیضوی یا سهمی). می دانم که باید از معادله موشک استفاده کنم، سرعت فرار و فرمول زمان باید محاسبه شود، اما هنوز نفهمیدم چه کار کنم. | چگونه می توانم مدت زمان پرتاب فضاپیما از زمین را برای رسیدن به سیاره دیگر محاسبه کنم؟ |
71333 | **پیشینه مختصر** کابل کواکسیال نمونه ای از خط انتقال است. یک خط انتقال را می توان با استفاده از یک مدل عنصر توزیع شده که در آن مجموعه ای تکرار شونده از پارامترهای طول واحد از جمله * مقاومت سری $R'$ * در یک کابل کواکسیال، این مؤلفه نشان دهنده تلفات موج الکترومغناطیسی است تجزیه و تحلیل کرد. کابل کواکسیال به دلیل برخورد با یک هادی غیر ایده آل وارد می شود. * دو هادی غیر ایده آل (خارجی و داخلی) در یک کابل کواکسیال واقعی وجود دارد. * رسانایی شنت $G'$ * در کابل کواکسیال، این به دلیل دی الکتریک غیر ایده آل است که باعث می شود مقداری جریان از یک هادی به هادی دیگر جریان یابد. * اندوکتانس سری $L'$ * در کابل کواکسیال، دو بخش اندوکتانس سری وجود دارد - یک اندوکتانس داخلی و یک اندوکتانس خارجی. * ظرفیت شنت $C'$ * در یک کابل کواکسیال، وجود دو هادی که توسط یک دی الکتریک از هم جدا شده اند را می توان به عنوان ظرفیت مدل کرد. جایی که علامت اول وجود دارد تا نشان دهد که پارامتر طول واحد در واحد است. **سوال** چگونه می توانم مقاومت سری در واحد طول $R'$ را استخراج کنم؟ از الکترواستاتیک می دانم که مقاومت را می توان از $$R = \frac{V_{ab}}{I} = \frac{-\int_a^b \vec{E} \cdot d\vec{l}}{\ محاسبه کرد. int_S \sigma \vec{E} \cdot d\vec{S}}$$ که در آن $S$ سطح مقطعی است که $I$ فعلی از آن عبور می کند. اما آیا این در مورد الکترودینامیک نیز صدق می کند؟ من از نحوه عبور جریان از قسمت عمده هادی در DC آگاه هستم، اما به دلیل جریان های گردابی القایی در هادی در AC، به ویژه در فرکانس های بالاتر، جریان عبوری از یک هادی در سطح متمرکز می شود. **راه حل ممکن** من دیده ام که افرادی این مقاومت سری را در واحد طول $R'$ با در نظر گرفتن مقدار توان از دست رفته به دلیل تلفات اهمی در دو هادی بدست می آورند. به نظر می رسد که فرض بر این است که جریان در امتداد سطح این هادی ها جریان دارد. http://www.dannex.se/theory/4.html را در نظر بگیرید که از معادله 71 شروع می شود. ممکن است منبع الهام برای مشتقات آن وب سایت در صفحات 376 و 387 در الکترومغناطیسی میدان و موج چنگ در بخش های مربوط به انتقال عمومی یافت شده باشد. خطوط آیا می توان این کار را با کاربرد صریح تر معادلات ماکسول انجام داد؟ من همچنین میخواهم اضافه کنم که از تلاشهای من برای یافتن راهحل، به نظر میرسد که اشتقاق سه پارامتر دیگر بسیار بیشتر دیده میشود. | تئوری خط انتقال: مشتق مقاومت سری طول کابل کواکسیال در واحد |
47148 | من در حال انجام برخی جبر اولیه برای تخمین گستره جرم های ممکن $M$ و بار الکتریکی $Q$ برای سیاهچاله تقریباً افراطی Reissner-Noström بودم. میخواهم ببینم آیا منطق درست است، میدان الکتریکی نزدیک به افق رویداد چنین سیاهچالهای برابر با $$ E= \frac{1}{4 \pi \epsilon_0} \frac{q}{r^2} = خواهد بود. \frac{1}{4 \pi \epsilon_0} \frac{q c^4}{G^2 M^2} = 10^{66} \frac{\text{Volt Kg}^2}{\text{m Coul}} \frac{q}{M^2}$$ زیرا شکست خلاء جفت شوینگر در 10$ رخ میدهد^{18} \frac{\text{Volt}}{\text {m}}$، به این معنی است که $$ \frac{q}{M^2} \lt 10^{-48} \frac{\text{Coul}}{\text{Kg}^{2}}$$ مرزی است که پایداری خلاء الکترومغناطیسی را تضمین میکند **سوال:** آیا یک سیاهچاله باردار که در برابر این شکست پایدار است میتواند همچنان پایدار باشد. تقریبا افراطی؟ خوب، اینطور به نظر میرسد، زیرا شرط افراطی: $$ r_Q = \frac{r_s}{2}$$ نشان میدهد که $$ Q \sqrt{ \frac{G}{4 \pi \epsilon_0 c^4}} = \frac{GM}{c^2}$$ $$ \frac{Q}{M} \approx 10^{-16} \frac{Coul}{Kg}$$ بنابراین دو مورد بالا روابط نشان می دهد که یک سیاهچاله با جرم $$ M \gt 10^{32} کیلوگرم \تقریباً 100 \text{ جرم خورشیدی}$$ می تواند هم پایدار باشد (در برابر واپاشی خاص جفت شوینگر) و هم در حالت اکستریمی. به طور خاص، اگر جرم آن 10^{32}$ کیلوگرم باشد، یک شارژ در حدود 10^{16}$ Coulomb سیاهچاله را به طور دلخواه به حدی نزدیک میکند که ممکن است کسی بخواهد، و اصلاً مشخص نیست که از بین برود. حالت افراطی اما احتمالاً من از راههای دیگری به جز فروپاشی سیاهچاله غافل هستم (بهویژه، من از چگونگی تابش هاوکینگ بیاطلاع هستم. در اینجا مشارکت کنید، به خصوص اگر دما زیر 511 KeV باشد). هر گونه بینش در این مورد بسیار قدردانی خواهد شد | آیا یک سیاهچاله تقریباً افراطی می تواند در برابر شکست خلاء شوینگر پایدار باشد؟ |
18018 | در برخی ادبیات به ماتریس های $\tau$ اشاره شده است که همان ماتریس های pauli در یک فضای متعامد هستند. من هیچ جا ساخت صریحی از این ندیدم. آیا کسی می تواند به من بگوید یا به ادبیاتی در مورد چگونگی پیدا کردن عناصر ماتریس این ماتریس های $\tau$ اشاره کند. | ماتریس های پائولی در فضای متعامد |
130678 | در این PDF در مورد تئوری اغتشاش قدیمی (OFPT) ما از رابطه (14) پتانسیل توصیف کننده برهمکنش بین الکترون و فوتون را می یابیم: $$ V = \frac{1}{2}e \int \mathrm{d}^ 3x\، \psi_e(x)\phi(x)\psi_e(x) \tag{14}$$ جایی که $\phi=photon. $ سوال من این است که چرا $V$ به نظر می رسد و دقیقا از کجا آمده است؟ | پتانسیل برهمکنش الکترون فوتون در تئوری اغتشاش قدیمی (OFPT) |
132149 | من فیزیک نمی خوانم و هیچ دوره ترمودینامیک ندیده ام. من نمی دانم در مورد چیست، اما در حال حاضر دوره ای را می گذرانم که در آن چیزی در مورد آنتروپی داشتیم. اگر بتوانید با کلمات ساده به من کمک کنید عالی خواهد بود. ویکی پدیا و سایر وب سایت ها کمکی نکردند. بنابراین: ما به جعبه ای پر از گاز با ذرات N نگاه می کنیم (به دیو ماکسول مراجعه کنید). اکنون سؤال این است که به دو حالت مختلف نگاه کنیم. اولین حالت زمانی است که کل جعبه برای گاز استفاده شود. حالت دوم زمانی است که فقط از یک نیمه استفاده می شود. اکنون انتقال را در نظر می گیریم. 1) -> 2): حالت دوم حالت های کمتری دارد، بنابراین آنتروپی کمتری دارد. بنابراین ما آنتروپی را از دست می دهیم. این ما را مجبور به انجام کار، سرمایه گذاری انرژی می کند، در غیر این صورت این اتفاق نمی افتد (یا فقط با احتمال کمی)، همانطور که قانون دوم ترمودینامیک بیان می کند. بنابراین این برای دمای این جعبه به چه معناست؟ آیا دمای این جعبه یا اطراف این جعبه را در نظر می گیریم یا هر دو را؟ گرمتر می شود یا سردتر؟ کجا؟ 2) -> 1): این احتمال بیشتری دارد و انرژی آزاد می شود. در آن صورت آنتروپی بیشتری داریم. اما همچنین، این باید با دما ارتباطی داشته باشد، پس عواقب آن چیست؟ من می دانم چگونه انرژی را محاسبه کنم که باید برای اجرای 1)-> 2 سرمایه گذاری شود، اما چیزی که نمی دانم عواقب آن برای دما است. بنابراین ما در مورد $\Delta S \geq - N k_B ln 2$ صحبت می کنیم (چرا $\geq$ و نه $=$)، تفاوت در آنتروپی، بنابراین اختلاف دما $\Delta Q = T \Delta S$ است. گاهی اوقات خوانده ام که آنتروپی بیشتر به معنای داغتر است. همانطور که اگر ذرات داغتر هستند، سریعتر حرکت می کنند، بنابراین عدم قطعیت بیشتری وجود دارد. اما بعد، من همچنین خواندم که اگر ما برویم 2) -> 1) که دما سردتر می شود. اما آنتروپی رشد می کند. پس من هیچ نظری ندارم. حدس من این است که گاهی در مورد دمای گاز صحبت میشود و گاهی در مورد دمای خارج از این جعبه صحبت میکند. از کمک شما متشکرم. امیدوارم من اینجا هستم. | ترمودینامیک برای Dummies: آنتروپی و دما |
39247 | من سعی می کنم یک شبیه سازی _GTA 2_ ساده برای یادگیری ایجاد کنم. من روی فیزیک برخورد وسایل نقلیه هستم. ایده اصلی که میتوانم بگویم این است که نیروی F را که توسط موقعیت و سرعت وسیله نقلیه A تعیین میشود، روی نقطه P در وسیله نقلیه B اعمال کنیم. اما دقیقاً چه کاری باید انجام شود؟ وسایل نقلیه من دارای موقعیت مرکزی و زاویه هستند، اما من مطمئن نیستم که چیزی شبیه به آن نیروی اعمالی باید چه کاری انجام دهد؟ چگونه می توانم مرکز و زاویه جدید وسیله نقلیه را پس از ضربه تعیین کنم؟ لازم نیست واقع بینانه باشد، فقط کاری که کار را انجام دهد قابل قدردانی است... | فیزیک 2 بعدی برخورد وسایل نقلیه ساده |
770 | نگران نباش... من در واقع این کار را نمی کنم، فقط می خواهم بدانم چگونه. | کارآمدترین راه برای نابودی کیهان چیست؟ |
132047 | یک نیروی $F = 3i + 2j$ از نقطه $P$ نسبت به مبدا $O$ عبور می کند. چگونه ممان نیرو را در مبدا تعیین کنم؟ | تعیین لحظه نیرو |
132142 | اگر آلیاژ فولادی که دارای ریزساختار پرلیتی یا بینیتی است در دمایی کمتر از یوتکتوئید برای مدت زمان کافی (مثلاً 24 ساعت) حرارت داده شود و در آن بماند، اسفروئیدیت تشکیل میشود. با این حال، از نمودار فازی که برای مایع ترکیب یوتکتوئیدی میدانیم، اگر زمان کافی به آن بدهیم، پرلیت تشکیل میشود (همه فازهای نمودار زمان تبدیل طولانی را فرض میکنند). پس اگر خیلی آهسته خنک شویم، چه چیزی بدست می آوریم، اسفرویدیت یا پرلیت؟ | پرلیت یا اسفرویدیت؟ |
23667 |  در یک اسلاید شیشه ای موازی واقعی (با دو منشور که تصور می شود در حال لمس یکدیگر هستند تا یک اسلاید شیشه ای موازی تشکیل دهند)، پرتو نور باید بدون هیچ پراکندگی یا تغییر جهت از Z در میان عبور کند زیرا چگالی در هر دو منشور یکسان است (و آنها با یکدیگر تماس دارند). بنابراین آزمایش نیوتن در توضیح این موضوع کمکی نخواهد کرد زیرا در آن خلاء (یا هوا) در بین آن وجود دارد و بنابراین تغییر جهت نور. من امیدوارم که شما مرا دریافت کنید، اگر نه، من آماده هستم تا بیشتر توضیح دهم. _[در صورتی که کسی تعجب کند که من قبلاً هم یک سؤال در مورد پراکندگی پست کرده ام، این درست است - اما من پاسخ سؤالی را که واقعاً می خواستم بپرسم دریافت نکردم و از این رو، امیدوارم که شما بچه ها کمک کنید. من این را بهتر می فهمم.]_ | آزمایش 2 منشوری نیوتن چگونه به توضیح اینکه چرا نور در یک صفحه شیشه ای موازی به 7 رنگ پراکنده نمی شود کمک می کند؟ |
101922 | در NIST Avogadro's Number، $N_A = 6.022\;141\;29 \times 10^{23} \text{ mol}^{-1}$ دارای 9 رقم قابل توجه و عدم قطعیت استاندارد $0.000\;000\;27 \ بار 10^{23} \text{ mol}^{-1}$. اول، آیا می توان آن را به صورت زیر نوشت؟ $$ N_A = 6.022\;141\;29 \times 10^{23} \pm 0.000\;000\;27 \times 10^{23} \text{ mol}^{-1} $$ اگر بله، در نظر بگیرید نقل قول زیر از راهنمای آزمایشگاه رایس در مورد تجزیه و تحلیل خطا (با تاکید اضافه شده): > هر زمان که اندازه گیری می کنید، تعداد معنی دار ارقامی که شما > می نویسید نشان دهنده خطا در اندازه گیری است. به عنوان مثال، اگر بگویید که طول یک جسم 0.428 متر است، به معنای عدم قطعیت در حدود 0.001 > m است. ثبت این اندازهگیری بهعنوان 0.4 یا 0.42819667 به این معناست که > شما فقط آن را تا 0.1 متر در حالت اول یا 0.00000001 متر در > دوم میدانید. شما باید فقط به همان تعداد ارقام مهم گزارش دهید که با خطای تخمینی سازگار باشد. گفته می شود که مقدار 0.428 متر دارای سه رقم > قابل توجه است، یعنی سه رقمی که از نظر اندازه گیری معنادار است. توجه داشته باشید که این ربطی به تعداد اعشار > ارقام ندارد. همان اندازهگیری در سانتیمتر 42.8 سانتیمتر خواهد بود و همچنان یک عدد > سه رقم قابل توجه است. ** قرارداد پذیرفته شده این است که فقط یک رقم > نامشخص باید برای اندازه گیری گزارش شود. در مثال اگر خطای > تخمین زده شده 0.02 متر باشد، نتیجه 0.02 ± 0.43 متر را گزارش می دهید، نه > 0.02 ± 0.428 m.** و نقل قول زیر از A Project of Joliet Junior College (IL)، کالج لی (TX) ) و بنیاد ملی علوم (با تاکید اضافه شده): > خطای مطلق مرزهایی را به شما می گوید که مقدار واقعی > انتظار می رود کاهش یابد بین x - D x و x + D x. خطای مطلق راهی آسان برای گزارش خطا است و بررسی اینکه آیا ارقام بسیار مهمی را گزارش نمیدهید آسان میکند. **به عنوان مثال، فرض کنید یک اندازه گیری > داشتید که 0.3 ± 10.02 متر گزارش شده است. از آنجا که مقدار گزارش شده > در مکان دهم نامشخص است، گزارش آن به مکان > صدم اشتباه است. باید به همان رقم اعشار به عنوان خطای > مطلق گزارش شود: 10.0 ± 0.3 m.** نکته دیگر این است که خطای مطلق و > مقدار گزارش شده باید واحدهای یکسانی داشته باشند. اگر چنین قراردادی وجود داشته باشد (ر.ک. راهنمای آزمایشگاه رایس) و گزارش ارقام مهمتر از آنچه که خطای مطلق ضمانت می کند اشتباه است (ر.ک. دستورالعمل های پروژه مشترک)، و NIST باید به چنین قراردادی پایبند بوده و تلاش می کرده است. درست است، آیا این درست است که NIST پایبند است و درست است زیرا عدم قطعیت استاندارد دارای دو رقم کم اهمیت است (یعنی 27 دلار)؟ اگر عدم قطعیت استاندارد $0.000\;000\;2\text{ mol}^{-1}$ بود، آیا NIST عدد آووگادرو را به صورت $N_A = 6.022\;141\;3\ برابر 10^{23}$ با 8 رقم قابل توجه؟ | ارقام قابل توجه در مقابل خطای مطلق |
98514 | مدت هاست به ما آموخته اند که بارهای الکتریکی نه ایجاد می شوند و نه از بین می روند. اما به نوعی اشکالی ندارد که دو ذره باردار مخالف را همزمان از بین ببریم! چرا اینطور است؟ بیایید فقط نگاهی به نابودی الکترون-پوزیترون بیندازیم. دو ذره با بار متضاد هم به یکدیگر بمباران می شوند، هر دو فورا نابود می شوند (وجود خود را از دست می دهند) و فوتون های پرتو گاما پدیدار می شوند. مطمئناً راحت است که بگوییم در $t$ ثانیه شارژ خالص در سیستم 0 و در $t+1$ ثانیه نیز صفر است. اما مطمئناً این سؤال را نیز مطرح میکند که اگر فقط یک پوزیترون یا یک الکترون را مشاهده کنید، در سیستم مشاهده شده مطمئناً بار هر چند به طور کلی حفظ نخواهد شد. بیرون می پرد و می گوید که شما نمی توانید بارهای جداگانه را از بین ببرید، اما اگر 2 ذره با بار مساوی و مخالف دریافت کنید، می توانیم هر دو را نابود کنیم! (نوعی رومئو-ژولیت) پس چرا فرض اساسی بقای بار این است که / بار را نه می توان ایجاد کرد و نه از بین برد؟ زیرا به وضوح می توان آن را فقط به صورت جفت از بین برد (همچنین به صورت جفت ایجاد می شود) | چرا بار الکتریکی حفظ می شود؟ |
108513 | نمودار زیر یک نمودار از جریان در سراسر برخی از عناصر مدار است:  توجه داشته باشید که چگونه جریان مانند یک تابع پیوسته صاف رفتار می شود. حتی در تجزیه و تحلیل چیزها (یعنی تجزیه و تحلیل حالت گذرا یک مدار RC) جریان مانند یک تابع صاف پیوسته در نظر گرفته می شود. جریان ها به این صورت کار می کنند: فرض کنید یک منبع ولتاژ به سیمی وصل شده است که سپس به قطعه ای متصل می شود. میدانی در سیم ایجاد میشود و الکترونها برای مثال $t$ ثانیه به اطراف حرکت میکنند و بار سطحی ایجاد میکنند تا مطمئن شوند که میدان یکنواخت است و در جهت صحیح قرار میگیرد. دوره ای که در طی آن بار سطحی برای ایجاد میدان حرکت می کند، به عنوان حالت گذرا شناخته می شود. برای توضیح دقیق تر، نگاه کنید به: http://physics.stackexchange.com/a/102936/28118 این حالت گذرا برای مدت زمان بسیار کوتاهی - چند نانوثانیه - ادامه می یابد، اما به هر حال وجود دارد. بنابراین زمان کوتاهی بین اتصال منبع ولتاژ و برقراری جریان وجود دارد. حالا بگویید منبع ولتاژ ثابت نیست. وقتی آن را به مدار وصل می کنید، بگویید با ولتاژ V شروع می شود. حالت گذرا برای چند نانوثانیه وجود خواهد داشت و سپس جریان برقرار می شود. حالا بگویید ولتاژ را افزایش می دهید. حالت گذرا دوباره اتفاق می افتد و سپس یک جریان جدید ایجاد می شود. حرف من این است که جریان آرام تغییر نمی کند. بلکه مجموعه ای از نقاط گسسته است که فضای بین نقاط حالت گذرا است و بنابراین دارای جریان نامشخصی است. **Q1) پس چرا درست است که جریان را به جای تابع گسسته ای که هست مانند یک تابع پیوسته در نظر بگیریم؟** **Q2) بگوییم یک تابع پالس فعلی دارید:**  **در زندگی واقعی، آیا تابع واقعاً یک پالس خواهد بود یا واقعاً یک خط بسیار تند خواهد بود (اما یک شیب غیر بی نهایت هیچ کدام کمتر)؟ من انتظار دارم که شیب بی نهایت باشد، زیرا به جای آنی که تابع نشان می دهد، چند نانوثانیه طول می کشد تا جریان برقرار شود.** | چگونه جریان می تواند یک منحنی صاف باشد؟ |
72815 | من یک سؤال در مورد تفاوت بین تبدیلهای گیج کوچک و بزرگ دارم (یک تبدیل گیج کوچک به هویت در بینهایت فضایی تمایل دارد، در حالی که تبدیلهای بزرگ اینطور نیستند). بسیاری از منابع بیان میکنند (بدون هیچ توضیح یا مرجعی) که پیکربندیهای مربوط به تبدیلهای گیج کوچک از نظر فیزیکی معادل هستند، در حالی که تبدیلهای گیج بزرگ به پیکربندیهای فیزیکی متمایز مربوط میشوند. این برای من عجیب به نظر می رسد (و حتی برخی از اساتید دانشگاه من می گویند که این اشتباه است)، زیرا همه تبدیل های سنج به پیکربندی های معادل فیزیکی مربوط می شوند. برخی از ادبیاتی که تفاوت بین تبدیلهای گیج کوچک و بزرگ را ذکر میکند: در یادداشتهای فیگوروآ-اوفاریل در بخش 3.1 (صفحه 81-82) در http://www.maths.ed.ac.uk/~ ذکر شده است. jmf/Teaching/EDC.html در یادداشت های هاروی، به معادله (2.13) در http://arxiv.org/abs/hep-th/9603086 در یادداشت های دی وکیا، به بحث بالا (و زیر) معادله (5.7) مراجعه کنید http://arxiv.org/abs/hep-th/9803026 همه می گویند که تبدیل گیج بزرگ به پیکربندی های فیزیکی متمایز مربوط می شود، اما آنها توضیح نمی دهند که چرا این درست است. کسی میدونه چرا این درسته؟ با احترام، هانتر | تبدیل گیج بزرگ و کوچک؟ |
15197 | موارد زیر از یک سوال تمرینی GRE گرفته شده است: > دو تکنیک تجربی جرم یک شی را 11$\pm 1\، > \mathrm{kg}$ و $10\pm 2\، \mathrm{kg}$ تعیین میکنند. این دو اندازه گیری را می توان برای بدست آوردن میانگین وزنی ترکیب کرد. عدم قطعیت میانگین وزنی > چقدر است؟ روش صحیح برای یافتن عدم قطعیت میانگین چیست؟ من می دانم پاسخ صحیح چیست (به دلیل کلید پاسخ)، اما نمی دانم چگونه می توانم این پاسخ را بدست بیاورم. | چگونه عدم قطعیت میانگین وزنی را پیدا می کنید؟ |
47140 | ما می توانیم به راحتی پلاسما بسازیم، در واقع شما می توانید یک برش پلاسما بخرید و آن را در تمام طول روز با کمتر از 500 دلار تولید کنید. آیا می توان پلاسما را، مثلاً به صورت مغناطیسی، به دام انداخت و آنقدر سرد کرد که تبدیل به جامد/مایع/گاز شود بدون اینکه اجازه دریافت الکترون به آن داده شود؟ یا اینکه انرژی مورد نیاز بیشتر از حد ممکن است؟ من بیشتر کنجکاو هستم که در غیاب الکترون ها به صورت جامد یا مایع، هسته ها چگونه با یکدیگر برهم کنش می کنند. آیا اصولی وجود دارد که چنین تلاشی را غیرممکن کند؟ | آیا امکان وجود یک جامد بدون الکترون وجود دارد؟ |
104152 | من کتاب محاسبات کوانتومی و اطلاعات کوانتومی مایک و آیک را مطالعه می کنم و در 2.60/2.61 گیر کرده ام. در آنجا نویسنده می گوید که با توجه به عملگر $A|ψ⟩⟨ψ|$، ردپای آن این است: $${\rm tr}(A|\psi\rangle\langle\psi|) = \sum\limits_i\ langle i|A|\psi\rangle\langle\psi|i\rangle$$ چرا این درست است؟ چرا میتوانیم سوتینها و کتها را اینطور مرتب کنیم؟ | ردیابی یک ماتریس عملگر (محاسبات کوانتومی و اطلاعات کوانتومی) |
82746 | من دو مشکل با اپراتورهای نردبان دارم. اولین مورد این است که من احساس می کنم آنها باید به نحوی به چیزهای قابل اندازه گیری منجر شوند. عدم تقارن اعمال عملگر مثبت در مقابل عملگر منهای برای من بسیار عجیب است. ثانیاً من متوجه نمی شوم که چرا اعمال عملگر بالا بردن و سپس عملگر کاهش با اعمال عملگر کاهش و سپس عملگر بالا بردن متفاوت است. این دو از نظر حرکت به سمت بالا و پایین سطوح انرژی توضیح داده شده اند، بنابراین آیا بالا رفتن سپس پایین یا پایین و سپس بالا نباید همان عملیات باشد؟ نامتقارن در مورد نوسانگرهای هارمونیک که باعث این عدم تقارن می شود چیست؟ | چرا اپراتورهای نردبان رفت و آمد نمی کنند؟ |
100137 | فقط یک بررسی علمی آمریکایی درباره مقاله اخیری را بخوانید که شواهدی را برای نوترینوهای استریل پیشنهاد می کند: http://www.nature.com/news/cosmic-mismatch-hints-at-the-existence-of-a-sterile-neutrino-1.14752 مقاله درباره شواهد دقیق کمی نامشخص است، اما سوال من کلی تر است. یک نوترینوی استریل مطمئناً لزوماً به معنای نسل چهارم مدل استاندارد نخواهد بود - اگر حافظه وجود داشته باشد، برخی ناهنجاریهای خوب لغو میشوند که اگر چهار نسل داشته باشیم، از بین میرود. من بیشتر به این علاقه دارم که نوترینوهای استریل برای ابرتقارن چه معنایی دارد - آیا آنها بخشی از MSSM هستند؟ حداقل تعداد ذرات SUSY که باید همراه با چنین نوترینویی باشد چقدر است؟ آیا آنها باید SUSY باشند یا می توانند بخشی از یک SM توسعه یافته باشند؟ | نوترینوهای عقیم و ابرتقارن |
130152 | سوال را اشتباه متوجه نشوید، هدف من کاوش و درک آنچه که فیزیک جریان اصلی را تعریف می کند است. بدون هدف پرسیده نمی شود... درک من از جریان اصلی فیزیک کنونی این است که چهار نیروی اساسی وجود دارد. هر چهار نیروی اساسی از طریق خلاء برای جذب یا دفع اشیاء دیگر، بدون هیچ مکانیزم انتقالی، میرسند. و برای من این مانند جادو به نظر می رسد. [میریام وبستر - سحر و جادو: یک قدرت یا تأثیر فوقالعاده که ظاهراً از منبعی فراطبیعی است (در میان تعاریف دیگر)] آیا تفاوتی بین ماهیت نیروهای بنیادی طبیعت و ماهیت جادو همانطور که ما آن را تعریف میکنیم وجود دارد؟ اگه هست این چه فرقی داره؟؟ آیا هیچ یک از مدل های جایگزین برای جایگزینی فضای خالی با مکانیزم حمل و نقل طراحی شده است؟ آیا همه جایگزینهای مدل فیزیک جریان اصلی کنونی، لزوماً به اعتقاد مداوم به تعاملات غیرمکانیکی در سطح زیر اتمی بستگی دارد؟  درک من از نیروهای بنیادی که در حال حاضر پذیرفته شده اند شامل اعتقاد به محتوای این تصویر به اندازه کافی دقیق برای حمایت از ماهیت است. سوال من  درک من از نظریه کوانتومی که در حال حاضر پذیرفته شده است شامل اعتقاد به محتوای این تصویر به اندازه کافی دقیق برای حمایت از ماهیت است. سوال من  از شکیبایی شما در مورد سوال من متشکرم. :-) | درک چهار نیروی اساسی مدل استاندارد - آیا آنها جادو هستند |
47141 | من به دنبال نام یا مرجع آزمایشی هستم که یک بار در کلاس فیزیک کالج دیده بودم. در ابتدای یک کلاس، مربی بارها و بارها برف پاک کن را پیچید که لکه ای از نوعی جوهر را در سراسر داخل یک ظرف شیشه ای پخش کرد. سپس در طول سخنرانی (که مسلماً من خیلی خوب به خاطر ندارم) او باید چیزی در مورد قانون دوم ترمودینامیک یا آنتروپی توضیح داده باشد و اینکه وقتی یک سیستم بزرگ همه چیز را با هم مخلوط کرد، واقعاً هیچ شانسی برای بازگشت به حالت اولیه وجود ندارد. دولت سپس با پیچاندن برف پاک کن در جهت مخالف کلاس را به پایان برد، و برای خوشحالی او، آرواره هایمان به وضوح افتاد --- فیلم جوهر که در تمام قسمت داخلی شیشه پخش شده بود، دوباره در لکه اولیه ظاهر شد. مطمئناً افرادی در این سایت هستند که هر ترم این را نشان می دهند. این آزمایش چیست؟ | نام آزمایش |
126235 | http://en.wikipedia.org/wiki/Shell_theorem طبق پیوند بالا، نیروی گرانشی درون یک پوسته متقارن ناشی از خودش صفر است. آیا برای پوسته نامتقارن هم صادق است؟ | نیروی گرانشی ناشی از نامتقارن پوسته زمین |
126232 | اول از همه: من فیزیکدان نیستم، بنابراین اگر این سوال بد نوشته شده یا حتی احمقانه باشد، متاسفم. اما خواندن و تلاش برای یادگیری در مورد این نوع مطالب بسیار هیجان انگیز است! فرض کنید یک کوارک (یا یک ذره کوچکتر) دارید که با سرعت V حرکت می کند، و شما (ناظر) به همان مقیاس کوارک کوچک می شوید (شما واقعا کوچک خواهید بود). آیا میبینید که ذره با سرعت ثابت و صاف حرکت میکند یا به نظر میرسد کوارک مانند یک فیلم استاپ موشن در حال «پرش از فضا» است؟ وقتی در مورد Plack-time و -length خواندم به این فکر کردم. | آیا اجسام کوچک همچنان آرام حرکت می کنند یا افزایش قابل اندازه گیری وجود دارد؟ |
103248 | آیا پاسخ شبیه به مکانیک کوانتومی کلاسیک: ناهمسویی است؟ اگر بله، چگونه کار می کند؟ من نمی توانم آن را با QFT تصویر کنم. آیا قیاسی بین میدان ماده (QFT) و موج ماده (QM) وجود دارد؟ | در QFT، برانگیختگی میدان ماده چگونه دنیای ماکروسکوپی با رفتار متفاوت ایجاد می کند؟ |
72811 | تفسیر چندجهانی از QM یک توضیح واقع گرایانه است زیرا تابع موج جهان را واقعی می کند. یعنی احتمال نتایج را به نتایج واقعی تبدیل می کند. می توان استدلال کرد که این دیدگاه مغرضانه است که ایده های واقع گرایانه از واقعیت با تعریف بهتر هستند. اما از نظر فلسفی، ایدههای ایدهآلیستی واقعیتها، برای مثال توسط برکلی و افلاطونیان کمبریج، (یا برهمن در فلسفه هند) مطرح شده است. آیا توضیح ایده آلیستی وجود دارد که احتمالات ذاتی تابع موج را به عنوان معرفت شناختی توضیح دهد؟ یعنی حالات دانش ناظران. به جز در اینجا، منظور من از ناظر لزوماً کسی نیست که آگاه است، بلکه صرفاً سیستمی است که به بافت اطلاعاتی پیرامون خود واکنش نشان می دهد. | آیا تفسیری ایده آلیستی و نه واقع گرایانه از QM وجود دارد؟ |
69479 | در این ویدئو، آر پی فاینمن داستانی را نقل میکند که در آن پدرش به او گفت، حتی با وجود اینکه ما کلمه «اینرسی» و معنای آن را میدانیم، هیچکس نمیداند چرا اینرسی اتفاق میافتد. آیا این هنوز هم درست است؟ | چرا اینرسی اتفاق می افتد؟ |
16557 | من یک نظریهپرداز ریسمان نیستم، اما فقط میخواهم بپرسم آیا چیزی وجود دارد که کوانتومی زمان را طبق نظریه M مشخص کند؟ آیا کمیتی مانند $$ t_p = \left(\frac{\ell_p}{c}\right)،$$ که در آن $\ell_p$ طول پلانک و $c$ سرعت نور در خلاء است را می توان کوانتوم زمانی نامید. ? | کوانتوم زمان |
33834 | عصر بخیر، من سعی می کنم محاسبه کنم که یک جسم در حال سقوط پس از برخورد با چیزی چه نوع نیروی ضربه ای خواهد داشت. این تلاش من تاکنون بوده است: زیرا $x= \frac{1}{2} در^2$، $t=\sqrt{2x/a}$v=at$، بنابراین $v=a \sqrt{2x /a}$ $E_k=\frac{1}{2} mv^2$، بنابراین $E_k=\frac{1}{2} m(2ax)=m \cdot a \cdot x$ $W=E_k=F_i s$, $F_i=E_k/s=(m \cdot a \cdot x)/s$ برای جسمی به وزن یک سیب، $0.182 $ کیلوگرم، سقوط $2.00 $ در متر مستقیم و ایجاد یک فرورفتگی $0.00500$ متر، این منجر به: $$F_i=(m \cdot a \cdot x)/s$$ $$F_i=(0.182 \cdot 9.81 \cdot 2.00)/0.00500=706 \, \text{N}$$ آیا این منطقی است؟ من اصلا تعجب نمی کنم اگر بفهمم اینجا چیزی را از دست داده ام. هر گونه ورودی قدردانی می شود، پیشاپیش متشکرم! | محاسبه نیروی ضربه برای یک جسم در حال سقوط؟ |
15226 | به خوبی شناخته شده است که اندازه گیری مشخصات سرعت در کهکشان ها با قوانین نیوتنی سازگار نیست. یک راه برای دور زدن مشکل این است که فرض کنیم کهکشان ها توسط هاله ای کروی از ماده تاریک احاطه شده اند. سپس چگالی جرم این ماده تاریک را می توان از روی مشخصات سرعت با قوانین نیوتن محاسبه کرد. سوال من این است: تشکیل یک کهکشان اساساً فقط شامل تعامل گرانشی است. طبق نظر نیوتن (و همچنین نسبیت عام)، مسیر حرکت یک ذره به جرم آن بستگی ندارد. در نتیجه، من نمیدانم که امروزه چگونه ماده و ماده تاریک میتوانند مسیرهای مختلفی را دنبال کنند که منجر به چنین توزیعهای جرمی متفاوتی میشود. آیا کسی می تواند این پارادوکس (ظاهری) را توضیح دهد؟ | توزیع ماده تاریک در اطراف کهکشان ها |
101925 | من در مورد ارقام معنی دار و قوانین جمع مطالعه کرده ام و نمی توانم قوانین جمع را کاملاً هضم کنم. بیان می کند که در پاسخ تعداد ارقام اعشاری برابر با کمترین تعداد اعشار در شرایط خواهد بود. $//$آنچه معلم من به من آموخته است و کتاب من چه می گوید این ابتدا منطقی است: $1000.1+1.15=1001.2$ اگر به قانون تعداد ارقام معنی دار می رفتیم، فقط رقم های قابل توجه $3$ را حفظ می کردیم. اما این مورد را در نظر بگیرید: 1 دلار. 10^3+1.0=1001$ تعداد ارقام قابل توجه در هر دو عبارت اولیه به ترتیب $1$ و $2$ بود، اما در پاسخ نهایی آنها $4$ می باشد. ارقام مهم تری در پاسخ وجود دارد. آیا این اشتباه نیست زیرا سه رقم آخر $1.10^3$ ناچیز است لطفاً شک من را برطرف کنید یا اینکه آیا این قانون پسوندی دارد یا خیر. **ویرایش** 1000 دلار به 1.10^3 دلار تغییر کرد. فکر نمیکنم کسی بفهمد من چه میپرسم. من $know$ قوانین چیست و چگونه آنها را اعمال کنم، اما می خواهم بدانم که $1.10^6+1.0=1000001$. آیا $you$ فکر نکنید که اشتباه است زیرا ما از رقم دوم 1.10^6$ مطمئن نیستیم، اما ما از 1000001$ دلار هستیم. | جمع بر اساس ارقام معنی دار |
39241 | معمولترین راه برای عادیسازی مجدد نظریههای میدان کوانتومی، بازنویسی لاگرانژی بر حسب پارامترهای فیزیکی (متناهی) بهعلاوه عبارتهای متضاد است. برای مثال تئوری $\lambda \phi^4$ را در نظر بگیرید: $$ {\cal L} = {1\over2}(\partial_{\mu}\phi)^2-{m^2 \over 2} \phi^ 2 - {\lambda\over 4!}\phi^4 + {\cal L}_{CT} $$ $$ {\cal L}_{CT} = {\delta Z\over2}(\partial_{\mu}\phi)^2-{\delta m \over 2} \phi^2 - {\delta\lambda\over 4!}\phi^4 $$ همه پارامترها با $ \delta$ در ${\cal L}_{CT}$ مقادیر واگرا هستند. سپس کاری که ما انجام میدهیم این است که همه چیز را در ${\cal L}_{CT}$ بهعنوان فعل و انفعالات در نظر میگیریم و آن را به صورت آشفته محاسبه میکنیم سؤال من این است: چگونه میتوانیم این کار را انجام دهیم؟ با توجه به اینکه کوپلینگ در این مورد ($\delta Z$، $\delta m$ و $\delta \lambda$) اعداد بزرگی هستند؟ | چگونه آشفتگی می تواند از عادی سازی مجدد جان سالم به در ببرد؟ |
88233 | مشکل: من یک کشتی استوانه ای به ارتفاع $H$ و شعاع $R$ دارم. دو لایه مایع در ظرف وجود دارد. اولی دارای چگالی $D_1$ و ارتفاع $h_1$، دومی دارای چگالی $D_2$ و ارتفاع $h_2$ است. مایع دوم روی مایع اول شناور است (بنابراین $D_2 <D_1$) و هر دو کاملاً درون ظرف هستند ($h_1+h_2 \le H$). حالا من یک مکعب با چگالی $D$ و طول لبه $n$ دارم. مکعب در ظرف قرار می گیرد ($n \le \sqrt2R$) اما ممکن است کاملاً داخل آن نباشد ($n>H$ ممکن است). من آن را در ظرف قرار می دهم به طوری که یک طرف آن افقی باشد (مکعب کج نباشد). در نتیجه ممکن است مقداری مایع سرریز شود. چگونه می توانم از اصل ارشمیدس برای محاسبه بالاترین سطح مایع پس از قرار دادن مکعب استفاده کنم؟ من می توانم میرایی و سایر اثرات فیزیکی را نادیده بگیرم. ویرایش: توجه داشته باشید که تنها مقادیری که من میدانم $H، R، D_1، h_1، D_2، h_2، n$ و محدودیتهای ذکر شده در بالا هستند. عملکرد من: من سعی کردم مستقیماً از فرمول استفاده کنم، جایی که $\text{weight of cube}=\text{weight of displaced fluid}$. من ابتدا $Dn^3=D_2n^2s_2$ را دریافت می کنم که $s_2$ ارتفاع غوطه ور در مایع دوم است. اگر $s_2 \le h_2$، مکعب فقط در مایع دوم غوطه ور است. بنابراین پاسخ $\min(H, h_1+h_2+{n^2s_2\over\pi R^2})$ است که سرریزها را در نظر می گیرد. این مورد ساده است. اما اگر $s_2>h_2$، مکعب را می توان در اولین مایع نیز غوطه ور کرد. من فکر کردم وزن مایع دوم جابجا شده را کم کنم تا ارتفاع غوطه ور در مایع اول را بدست بیاورم، اما متوجه شوید که من این را نمی دانم. وزن جابجا شده به ارتفاع مایع نهایی بستگی دارد، که می تواند تحت تأثیر سرریزها قرار گیرد، اینکه آیا مکعب کاملاً در دو مایع قرار می گیرد یا خیر. در واقع، ممکن است این حالت این باشد که پس از افزایش سطح مایع، اکنون مکعب مقدار بیشتری را جابجا کند. مایع دوم که باعث میشود در مایع اول غوطهور نشود (آیا این امکان وجود دارد؟) به نظر بسیار کثیف است و من نمیدانم چگونه شروع کنم. :( کسی راه حل خوبی برای این مشکل داره؟ | اصل ارشمیدس برای دو لایه مایع |
15222 | این یک چیز اساسی است، اما، با کمال تعجب، یافتن توضیح مختصر در مورد: *تعریف تعدد جت چیست؟ * چرا جالب است؟ | تعدد جت چیست؟ |
31476 | این نماد را می توان در صفحه 254 کیهان قابل درک ویکتور استنگر و در سخنرانی های دیوید تانگ در مورد QFT (معادله 2.4 http://www.damtp.cam.ac.uk/user/tong/qft/two.pdf) و در ویرایش: در صفحه 254 کیهان قابل درک استنگر، لاگرانژی با یک نوشته شده است. ${\partial^i}{\partial_i\phi}$ به جای ${\partial^i {\phi}}{\partial_i{\phi}}$ معمولی (که دیوید تانگ استفاده میکند). چرا ${\partial^i}{\partial_i\phi}$ = ${\partial^i {\phi}}{\partial_i{\phi}}$ در QFT است؟ این واقعیت برای محاسبه معادلات حرکت لاگرانژ (معادله کلاین گوردون) از چگالی لاگرانژ برای یک میدان اسکالر استفاده می شود. این به وضوح برای توابع ابتدایی مانند $y^2$ صادق نیست زیرا ${\partial_y}{\partial_y\ ({y^2})}$ =/= $ {\partial_y {y^2}}{\partial_y {y^2}}$ | چرا ${\partial^i}{\partial_i\phi}$ = ${\partial^i {\phi}}{\partial_i{\phi}}$ است؟ |
15220 | طولانی و پایدار بودن مسیر فضای فاز به چه معناست؟ من مفهوم یک مسیر در فضای فاز را درک می کنم، اما نه اینکه چگونه این صفت ها را می توان برای یک مورد استفاده کرد. با تشکر | طولانی و پایدار بودن مسیر فضای فاز به چه معناست؟ |
101253 | اگر مجموعه ای از جرم های نقطه ای را در یک شبکه 1 بعدی با فنرهای هوک وصل کنیم و نوسانات طولی را در نظر بگیریم، یک سیستم کاملاً هارمونیک خواهیم داشت که برای آن حالت های ویژه وجود دارد و فرکانس نوسانات به دامنه بستگی ندارد. اگر نوسانات عرضی را انتخاب کنیم، آنها هارمونیک نیستند: به نظر می رسد پتانسیل نوسانات کوچک $\sim \Delta x^4$ باشد. حال میخواهم حالت اول را که در آن نوسانات خطی هستند، به دو بعد تعمیم دهم. با این حال، به نظر می رسد که اگر بسازیم، به عنوان مثال. یک شبکه مستطیل شکل با نزدیکترین همسایگان که توسط فنرهای هوک به هم متصل شده اند، سپس هرگونه جابجایی محل شبکه منجر به تغییر شکل طولی دو فنر _و_ تغییر شکل عرضی دو فنر دیگر می شود، بنابراین نیروی برگشتی تابع جابجایی غیرخطی می شود. قرار دادن توده ها در یک شبکه مثلثی کمکی به جبران غیرخطی بودن نمی کند. بنابراین، سوال این است: آیا می توان یک شبکه دوبعدی _کاملاً هارمونیک_ با استفاده از جرم های نقطه ای متصل شده توسط فنرهای هوک ساخت؟ نمونه ای از چنین ترتیبی چیست؟ | آیا شبکه دو بعدی کاملاً هارمونیک ساخته شده از فنر هوک امکان پذیر است؟ |
39248 | بنابراین من در حال کار بر روی درک مدل هندریکز تلر اختلال 1 بعدی هستم. بنابراین راهی که من آن را درک می کنم به شرح زیر است. شما به صورت تصادفی ذرات را متلاشی می کنید. هر جرم با مقداری فاصله واحد با احتمال _p_ یا فاصله بزرگتر 1 + (rho) با احتمال 1- _p_ از هم جدا می شود. من می خواهم فاکتور ساختار مدل مذکور را استخراج کنم. اطلاعات بیشتر را می توان در Principles of Condensed Matter Physics نوشته P. M. Chaikin, T. C. Lubensky (سوال 2.1) و مقاله اصلی هندریکز و تلر در مجله فیزیک شیمی، 1942 یافت. فاکتور ساختار نهایی باید این باشد: $$S(q) = \frac{p(1-p)[1-\cos{\rho q}]}{1-p(1-p)-p\cos{q}-(1-p)\cos{[(1+\rho)q]}+p(1-p)\cos{\ rho q}}$$ فکر میکنم باید با چیزی شبیه به این شروع کنم، فاکتور ساختار برای یک سیستم گسسته: $$S(q)=\frac{1}{N}\langle \sum_{jk} e^{i \vec{q} (\vec{R_{j}}-\vec{R_{k}}) } \rangle$$ با تشکر از همه. | مدل هندریکز تلر |
76640 | اجازه دهید $x^\mu$ و $x^{'\mu}$ دو سیستم مختصاتی باشند که با $$dx^{'\mu}~=~S^\mu{}_\nu~ dx^\mu مرتبط هستند. $$ در نماد شاخص، متریک در هر دو سیستم به وسیله: $$g'_{\rho\sigma}~=~g_{\mu\nu}~(S^{-1})^\mu{}_\rho~(S^{-1})^\nu {}_\sigma.$$ در شکل ماتریس این $$g'~=~(S^{-1})^Tg(S^{-1}) است.$$ چگونه از نماد نمایه مشخص می شود که فرم ماتریس باید شامل شود ماتریس انتقال؟ | چگونه از نماد شاخص نشان می دهید که تغییر فرمول فریم برای یک متریک باید شامل جابجایی باشد؟ |
33836 | مریخ نورد Sojourner با رهیاب مریخ از سیستم ورود، فرود و فرود شامل کیسه های هوا برای فرود بر روی مریخ استفاده کرد. مریخ نوردهای Spirit و Opportunity هر کدام کم و بیش از سیستم مشابهی شامل کیسه های هوا برای فرود روی مریخ استفاده کردند. مریخ نورد کنجکاوی با آزمایشگاه علمی مریخ (MSL) از سیستم فرود بسیار متفاوتی از جمله هفت دقیقه وحشت استفاده کرد. چرا مهندسان ناسا چنین سیستم فرود به ظاهر پیچیده ای را برای MSL انتخاب کردند؟ دانشمندان موشک چگونه نیروهای ضربه را برای فرود در مریخ برای یک سیستم فرود پیشنهادی مشخص محاسبه می کنند، در حالی که هیچ کس تا به حال از آن سیستم فرود روی مریخ استفاده نکرده است؟ مهندسان هوافضا چگونه سیستم فرود را انتخاب می کنند؟ | مهندسان هوافضا چگونه سیستم فرود را انتخاب می کنند؟ (مریخ نورد کنجکاوی) |
100648 | من یک هادی به شکل استوانه ای دارم که با سرعت زاویه ای $\omega$ حول محور خود می چرخد، که مطابق با $z$ آزی است که می خواهم میدان الکتریکی و چگالی بار الکتریکی را محاسبه کنم. من مشکلی برای پیدا کردن $$E = \frac{m_e \omega^2r}{|q_e|} u_r$$ ندارم که $m_e$ و $q_e$ جرم و بار الکتریکی الکترون هستند و $u_r$ برابر است ویرور به سمت مرکز دایره هدایت شده است (و بنابراین بر محور $z$ عمود است) (می دانم که مجبور شدم از چندین تقریب در اینجا استفاده کنم که کاملاً استاندارد هستند صادقانه بگویم، اما این نکته نیست زیرا نتیجه مطابق کتاب درسی درست به نظر می رسد) برای تعیین چگالی بار الکتریکی، از معادله ماکسول $$\nabla \cdot E = \frac{\rho}{ استفاده می کنم. \epsilon_0}$$ $E$ با مختصات استوانهای بیان میشود، اگرچه (راست میگویم؟) بنابراین واگرایی $$\nabla \cdot E خواهد بود. = \frac{1}{r} \frac{\partial rE}{\partial r} = \frac{2m_e \omega^2}{|q_e|} = \frac{\rho}{\epsilon_0}$$ روشن کتاب آنجا نوشته شده است که > برای یک فیلد برداری که صرفاً به $r$ هدایت شده به سمت مرکز > دایره بستگی دارد، واگرایی فقط $$\nabla \cdot E = \frac{dE}{dr} = > \frac{m_e \omega^2}{|q_e|}$$ منظور او چیست و چرا اشتباه میکنم. متشکرم | درباره واگرایی در مختصات قطبی |
47851 | گروههای لورنتس در فیلدهای اسکالر به صورت زیر عمل میکنند: $\phi'(x)=\phi(\Lambda^{-1} x)$ شرایط یک عمل یک گروه در یک مجموعه این است که هویت هیچ کاری انجام نمیدهد و $(g_1g_2)s=g_1(g_2s)$. این شرط دوم به دلیل معکوس بودن روی $\Lambda$ برآورده نمی شود. در این صورت عمل گروه لورنتس در زمینه های اسکالر چیست؟ | اقدام گروه لورنتس در زمینه های اسکالر |
33161 | من صفحه ویکیپدیا را در مورد مشتق کوواریانت خواندم، مشکل اصلی من در این قسمت است: http://en.wikipedia.org/wiki/Covariant_derivative#Coordinate_description برخی از فرمولها به نظر میرسد که منجر به تناقض میشوند، من فرض میکنم که دارم برخی میسازم. اشتباهات در اینجا چند فرمول از آن صفحه آورده شده است. آنها مشتق کوواریانت را در جهت $\mathbf e_j$ تعریف میکنند که نشاندهنده $\nabla_{\mathbf e_j}$ یا $\nabla_j$ است، به طوری که: $\nabla_{\mathbf e_j} \mathbf e _i = \nabla_j \mathbf e _i = \Gamma^k_{\ \ ij}\mathbf e_k$ And آن را طوری تعریف کنید که از قانون لایب نیتس پیروی کند. سپس به نشان دادن آن ادامه میدهند جایی که به نظر میرسد از $\nabla_{\mathbf e_i} u^j = \frac {\ استفاده کردهاند. u^j}{\partial x^i}$ اما بعداً اینجا تعریف میکنند: http://en.wikipedia.org/wiki/Covariant_derivative#Notation $\nabla_{\mathbf e_i} u^j = \frac {\partial u^j}{\partial x^i} + u^k \Gamma^j_{\ \ ki}$ 1) آیا این سوء تفاهم من است یا مشکل در ویکی پدیا؟ همچنین به جای تعریف: $\nabla_j \mathbf e _i = \Gamma^k_{\ \ ij}\mathbf e_k$ در جاهای دیگر دیدم که نمادهای کریستوفل به این ترتیب $\partial_j \mathbf e _i = \Gamma^k_{ \ \ ij}\mathbf e_k$ 2) آیا مشتق کوواریانت بردارهای پایه با منتظم یکسان است مشتق بردار پایه؟ یا اینها فقط دو تعریف متفاوت از نمادهای کریستوفل هستند؟ تناقض دیگری که دیدم این است که فرمول زیر را می نویسند:   در انتهای بخش شرح مختصات که در اینجا یک گاما برای هر شاخص بالایی اضافه می کنید. و طبق قاعده ای که در آنجا نوشته شده است، برای هر شاخص پایین تر، یک گاما کم کنید. بر این اساس به نظر من این است که: $\nabla_j \mathbf e _i = \partial_j \mathbf e _i - \Gamma^k_{\ \ ij}\mathbf e_k$ که با نحوه تعریف مشتق کوواریانت 3 نیز ناسازگار است. آیا این یک تناقض یا سردرگمی من است؟ خیلی ممنون، ببخشید طولانی شد، اگر مشکلی است، می توانم سؤال را به دو سؤال یا چیزی تقسیم کنم | مشتق کوواریانت و قانون لایب نیتس |
16550 | سوال قبلی این بود که چرا جاده گاهی اوقات در روزهای گرم خیس به نظر می رسد؟ دلیل آن این است که وقتی یک گرادیان دما در هوا وجود دارد، باعث ایجاد گرادیان در ضریب شکست می شود و باعث خم شدن نور می شود. این نمودار (از پاسخ لاگربر به سوال قبلی) این است  من دو سوال در این مورد دارم. ابتدا ویکیپدیا میگوید برای اینکه اثر ظاهر شود، باید یک گرادیان دما در حدود چند درجه در هر صد متر بالای آسفالت وجود داشته باشد. برای بررسی این ادعا، فرض کردم هوای نزدیک سطح آسفالت در فشار ثابت است، بنابراین چگالی با دما نسبت معکوس دارد (یعنی فرض کردم تغییرات چگالی ناشی از وزن هوا در مقایسه با چگالی کم است. تغییرات ناشی از گرادیان دما در غیر این صورت ما همیشه سرابها را میبینیم.) سپس تفاوت ضریب شکست هوا از یک را متناسب فرض کردم. به چگالی، یعنی $n = 1 + a\frac{\rho}{\rho_0}$ با $n$ شاخص شکست هوا، $a$ مقداری ثابت بدون بعد و $\rho_0$ مقداری چگالی مرجع. با جستجوی آنلاین شاخص انکسار هوا، $a = 0.0003$ را حدس زدم. سپس فرض کردم دمای بالای زمین با $T = T_0 + gy$ با $y$ ارتفاع و $g$ گرادیان دما در ${}^{\circ}\mathrm{C}/\mathrm{m مدلسازی شده است. }$. این مدل را کامل می کند. اصل فرما یک مسئله متغیر برای حل مسیر نور می دهد. با این حال، کار کردن با معادله دیفرانسیل به دست آمده دشوار بود، بنابراین برای اولین بار تخمین زدم که نور از یک فاصله افقی $x = -L $ در ارتفاع $y =h$ شروع می شود، و با مقداری شیب $m به سمت زمین شیب می کند. $ تا زمانی که به $x=0$ برسد، سپس در همان شیب $m$ به بالا شیب میدهد تا زمانی که دوباره به $x = L$ و $y = h$ برسد. سپس $m$ را برای به حداقل رساندن زمان سفر این مسیر انتخاب کردم. برای اولین بار سفارش برای $h$ کوچک، من $$m = \frac{agL}{2T_0}$$ پیدا کردم مشکل این است که وقتی $g = 5^{\circ}\mathrm{C}/100\ را وصل میکنم mathrm{m}$، $a = 0.0003$، $T_0 = 300 \mathrm{K}$، و $L = 100 \mathrm{m}$ دریافت میکنم $m = 2.5*10^{-6}$، که برای توضیح سراب بسیار کوچک است. این فقط به نور اجازه میدهد تا یک چهارم میلیمتر در مسیری که از یک ماشین ۲۰۰ دلار دورتر از من فاصله دارد، فرو برود. در تصویر ویکیپدیا از یک سراب، نور به وضوح حداقل 1000 برابر کمتر میشود (ماشین آبی را ببینید).  بنابراین اولین سوال من این است: چه مشکلی دارد؟ چرا سراب وجود دارد وقتی این مدل پیش بینی می کند که وجود ندارد؟ دومی من این است: چرا فقط وقتی گرم است آنها را می بینیم؟ این مدل فقط به طور ضعیفی به دمای مطلق بستگی دارد و دمای مطلق گرم در واقع اثر را کاهش می دهد. بدیهی است که در روزهای گرم فقط شیب دمایی بالا وجود دارد، چرا باید چنین باشد؟ شیب دما بر روی آسفالت ناشی از گرمای مستقیم خورشید از آسفالت است تا هوا. آیا در روزهای سرد و همچنین در روزهای گرم نباید این اتفاق بیفتد؟ | چرا سراب ها فقط در روزهای گرم ظاهر می شوند؟ |
128501 | من مشتق معادلات میدان را در صفحه ویکی پدیا برای گرانش $f(R)$ دنبال می کنم. اما من مرحله زیر را متوجه نشدم: $$ \delta S = \int \frac{1}{2\kappa} \sqrt{-g} \left(\frac{\partial f}{\partial R} (R_ {\mu\nu} \delta g^{\mu\nu}+g_{\mu\nu}\Box \delta g^{\mu\nu}-\nabla_\mu \nabla_\nu \delta g^{\mu\nu}) -\frac{1}{2} g_{\mu\nu} \delta g^{\mu\nu} f(R) \right) $$ مقاله ویکی میگوید، گام بعدی این است که عبارت دوم و سوم را با قطعات ادغام کنید تا به دست آید: $$ \delta S = \int \frac{1}{2\kappa} \sqrt{-g}\delta g^{\mu\nu} \left(\frac{\partial f}{\partial R} R_{\mu\nu}-\frac{1}{2}g_{\mu\nu} f(R)+[g_{\mu\nu }\Box -\nabla_\mu \nabla_\nu] \frac{\partial f}{\partial R} \right)\, \mathrm{d}^4x $$ به عبارت دیگر، ادغام توسط قطعات باید بازده: $$ \int \sqrt{-g} \left(\frac{\partial f}{\partial R} (g_{\mu\nu}\Box \delta g^{\mu\nu}-\nabla_ \mu \nabla_\nu \delta g^{\mu\nu}) \right)\, d^4x = \int \sqrt{-g}\delta g^{\mu\nu} \left([g_{\mu\nu}\Box -\nabla_\mu \nabla_\nu] \frac{\partial f}{\partial R} \right) \mathrm{d}^4x $$ از آنجا دریافت میشود معادلات میدانی معمولی f(R) بی اهمیت است. چیزی که من با آن گیج شده ام این است که چگونه می توان توسط قطعات برای بدست آوردن آن ادغام کرد. من راههای مختلفی را امتحان کردهام، یکی که فکر میکنم صحیحتر است این است: با فرض اینکه $g_{\mu \nu} \Box$ و $\nabla_\mu \nabla_\nu$ عملگرهای دیفرانسیل هستند، سپس $u' = g_{\mu \nu} \Box \delta g^{\mu\nu}$ و $v = f'$، به طور مشابه با $\nabla_\mu \nabla_\nu$، بنابراین با استفاده از فرمول ادغام بر اساس قطعات: $$ \int u'v = uv -\int uv' $$ دریافت میکنم: $$ \int \sqrt{-g} \left(f' (g_{\mu\nu}\Box \delta g^{\ mu\nu}-\nabla_\mu \nabla_\nu \delta g^{\mu\nu}) \right)\, d^4x = -\int \sqrt{-g}\delta g^{\mu\nu} \left([g_{\mu\nu}\Box -\nabla_\mu \nabla_\nu] f' \right) \mathrm{d}^4x $$ زیرا $uv$ مدت از بین خواهد رفت پس آیا کسی می تواند به من توضیح دهد که چرا من علامت منفی را دارم و ویکی پدیا ندارد؟ آیا استفاده از $g_{\mu \nu} \Box$ به عنوان یک عملگر دیفرانسیل مشکلی ندارد؟ من راه های دیگری مانند نوشتن $\Box$ به طور واضح و دو بار استفاده از ادغام توسط قطعات را امتحان کرده ام، اما همچنین نتوانستم پاسخ صحیح را دریافت کنم زیرا در نهایت با عباراتی مانند $\nabla_\nu \nabla_\mu$ مواجه شدم که نمی تواند باشد. درست است. پست مشابهی در انجمن های فیزیک در این مرحله وجود دارد اما به سوال من پاسخ نمی دهد و اکنون بسته شده است. | استخراج معادلات میدان f(R)، مسئله انتگرال گیری توسط قطعات |
71334 | من معتقدم هر نقطه در فضا یک نقطه سطحی است. و اگر امکان شکستن یا پاره کردن نقطه ای در فضا وجود داشته باشد، یک سیاهچاله ایجاد می کند. من معتقدم به همین دلیل است که یک سیاهچاله می تواند در هر نقطه از فضا وجود داشته باشد. از آنجایی که هر نقطه در فضا یک لبه سطحی است، پس ضربه زدن به نقطه ای در فضا باعث می شود که ماده به یک خلاء بسیار قدرتمند و وسیع (خارج از جهان ما) مکیده شود. آیا هیچ کدام از اینها آب را نگه می دارد؟ و در مورد کوچکترین افزایش زمان و مکان چطور؟ در صورت وجود، از کجا می توانم نظریه و معادلات پشتیبان را پیدا کنم؟ | کوچکترین افزایش فضا و کوچکترین افزایش زمان چقدر است؟ |
109897 | داشتم با پدر و پدر شوهرم که هر دو در کار برق هستند صحبت می کردم و به جایی رسیدیم که هیچ کدام از ما نمی دانستیم چطور باید ادامه دهیم. من تحت تأثیر این تصور بودم که الکتریسیته روی سطح حرکت می کند در حالی که آنها فکر می کردند که از داخل عبور می کند. من گفتم که سفر بر روی سطح این واقعیت را که آنها به طور منظم به جای یک سیم بزرگ برای انتقال برق استفاده می کنند، منطقی است. اگر کسی می تواند این را برای برخی از افراد غیر فیزیک اما دارای شیب الکتریکی توضیح دهد، بسیار ممنون می شوم. | آیا برق روی سطح سیم جریان دارد یا در داخل آن؟ |
94095 | آیا مانیفست یا مستندی از بقای انرژی اصلی که توسط جیمز ژول کلمه به کلمه بیان شده وجود دارد؟ **ویرایش 1.1:** من خاطرات ژول را در گوگل پیدا کردم و برای یافتن شواهد قاطع به آن نگاه کردم. | کتاب حفظ انرژی جیمز ژول |
16559 | سوالات زیادی در مورد کتاب هایی که هر فیزیکدانی باید بخواند یا مهم ترین مقالات در فیزیک وجود دارد. من میتوانم بگویم شواهدی نیز در فیزیک وجود دارد که فاکتور شگفتانگیزی در مورد آنها دارد. شواهدی که به طور ناگهانی چراغ را روشن می کنند. یک مثال ابتدایی قوانین حرکت اویلر است که از قوانین حرکت نیوتن اثبات شده است. هر فیزیکدان حرفه ای چه شواهد دیگری باید بداند؟ | شواهدی که هر فیزیکدان حرفه ای باید بداند |
134676 | من این لیست جالب از تداخل سنج های نوری را پیدا کردم: http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_astronomical_interferometers_at_visible_and_infrared_wavelengths اما من نمی توانم درک کنم که کوچکترین اندازه یک جسم مرئی در مدار زمین کدام است (فرض کنیم 300 کیلومتر ارتفاع). یا حداقل دانستن وضوح بر حسب تابش یا درجه کافی است. | وضوح تداخل سنج نوری |
21043 | می خواستم بدونم اگر سطح بدون اصطکاک داشتم و M1 100 کیلوگرم و M2 1 کیلوگرم داشتم و هر کدام را جداگانه با نیروی مساوی F فشار می دادم آیا آنها با سرعت یکسانی حرکت می کنند یا اشتباه فرض می کنم؟ | M1 در مقابل M2 در یک سطح بدون اصطکاک |
88231 | اگر به طور تجربی بتوان ثابت کرد که سرعت سقوط آهنربا از طریق یک سیم پیچ با emf القا شده متناسب است، آیا ثابت شده است که dB/dt با emf القا شده متناسب است و چگونه است؟ | قانون فارادی برای آهنربا در حال سقوط |
12641 | بیشتر سیگنال های صوتی با منحنی دارای دو پارامتر توصیف می شوند: دامنه و فرکانس (میزان زمان از مقدار دامنه مثبت به منفی). چیزی که من می خواهم بفهمم این است که چگونه سطح صدا و زیر و بمی مطلق به این دو مقدار کدگذاری می شوند. اگر ولوم یا گام را تغییر دهم، دامنه و فرکانس چگونه تغییر می کند؟ پیشاپیش از شما متشکرم | سیگنال های صوتی را درک کنید |
81213 |  داشتم یاد می گرفتم که چگونه بار می تواند به واسطه انرژی پتانسیل یک بدن باشد. در همین حال، من از این سوال آویزان شدم. [نیروهای گرانشی و سایر نیروهای گرانشی به جز کولمبی، در موارد زیر بر روی اجسام باردار اثر نمیگذارند] آنچه من فکر میکردم این بود، اگر دو جسم باردار در فضا داشته باشیم که فقط با نیروی کولمبی با یکدیگر تعامل دارند (نیروی ناشی از خاصیت و اگر فرض کنیم خاصیت بار (یا با حذف الکترون ها و پروتون ها یا هر یک از آنها) از یکی از جسم حذف شود، آنگاه جسمی که خاصیت بار از آن بوده است. حذف شده برای مسافت معینی دور ریخته می شود. بنابراین، انرژی ذخیره شده در آن به واسطه بار آن به انرژی جنبشی تبدیل می شود (من نمی دانم انرژی به انرژی دیگری تبدیل می شود یا نه). اکنون یک جسم باردار را در نظر بگیرید که با هیچ جسم دیگری در فضا تعامل ندارد. حتی اگر بار را از آن بردارید، بدن دور پرتاب نخواهد شد. بنابراین، **آیا انرژی دیگری وجود دارد که انرژی پتانسیل ذخیره شده در آن به واسطه بار به آن تبدیل شود؟** یا **آیا جسم باردار فقط زمانی که بار دیگری در حال فعل و انفعال است به عنوان فضیلت انرژی پتانسیل خود بار دارد. با آن؟** **توجه:** من شنیده ام که بسیاری از آنها در مورد هم ارزی جرم-انرژی صحبت می کنند. اما من تصور ساده ای در مورد آن دارم. به هر حال، می توانید در توضیح بالا متوجه شوید، اگر خاصیت بار یک جسم، با حذف پروتون ها و الکترون ها یا هر یک از آنها، جرم به مقدار معینی کاهش می یابد. من فکر می کنم ممکن است ارتباطی با هم ارزی جرم و انرژی وجود داشته باشد. | چه اتفاقی برای انرژی بالقوه افتاد؟ |
81218 | سوال زیر رو دارم که با فرمت png پیوست کردم.  من قسمت (الف) را انجام دادهام، اما وقتی طبق کتاب پیش میروم در قسمت (ب) مشکل دارم. کشش غیر صفر در طول تعادل دارم. من با گرفتن مشتق آنتروپی نسبت به L و n همزمان به این نتیجه رسیدم. اصل فیزیکی زیربنای این چیست؟ | معادله حالت یک نوار لاستیکی |
89461 | من می دانم که اکسایتون یک الکترون و حفره است که به دور یکدیگر می چرخند (حداقل این چیزی است که من شنیده ام). بنابراین اگر حفره یک ذره فرضی با علامت بعلاوه است که میداند فقدان الکترونی است که در یک ماده خاص میپرد، چگونه باید تصور کنم که سوراخ به شکاف یک نیمهرسانا میپرد و با یک الکترون به دور آن میچرخد. آیا این اتم بدون یک الکترون است که این کار را انجام می دهد یا این ایده مانند یک سوراخ است؟ | چگونه اکسایتون را بفهمیم؟ |
19851 | من درک می کنم که گرانش کوانتومی غیرقابل عادی سازی است، زیرا تعداد نامتناهی متقابل وجود دارد. در QED، عبارات متقابل با اصلاحات حلقه به تابع رأس و همچنین خود انرژی الکترون و فوتون مطابقت دارند. این مربوط به اصلاحات بین جرم و بار لخت در مقابل اندازه گیری شده است. آنالوگ این در گرانش کوانتومی چیست؟ چرا فقط اصلاح انرژی خود گرانشی و غیره وجود ندارد؟ هر یک از متقابل نامتناهی با چه چیزی مطابقت دارد؟ آیا نمودارهای مربوط به هر کدام وجود دارد؟ | به طور خاص اندازه گیری هایی که با تثبیت تعداد بی نهایت متقابل در گرانش کوانتومی مطابقت دارند چیست؟ |
123418 | ده کیلوگرم بخار با فشار 500 بار با فشار ثابت منبسط می شود تا حجم آن به هفت برابر مقدار اولیه 0.01 $ m^3 $ افزایش یابد. (الف) محاسبه دمای اولیه و نهایی بخار (ب) محاسبه گرمایی که باید برای انجام فرآیند تامین شود * * * تلاشی برای حل این مشکل: $\Delta H$ + $\Delta E_k$ + $ \Delta E_p$ = $Q - W_S$ (سیستم باز) حذف شرایط غیرضروری ما را با $\Delta H = Q $ 500 bar = $5*10^7 Pa$ $\Delta H$ = $H_f - H_i$ $H_i = (5*10^7 Pa)*(0.01 m^3) = 5*10^5 J$$H_f = (5* 10^7 Pa)*(0.07 m^3) = 3.5*10^6 J$ تبدیل به kJ/kg (10 کیلوگرم بخار) $\hat{H}_i = 50 kJ/kg$ $\hat{H}_f = 350 kJ/kg$ و در اینجا توقف کردم. من سعی کردم مقادیر $\hat{H}_i$ و $\hat{H}_f$ را در جداول بخار جستجو کنم تا دماها را درون یابی کنم، اما مقادیر بسیار پایین هستند. از آنجایی که فشار خیلی زیاد است، من همچنین می دانم که قانون گاز ایده آل $(PV=nRT)$ در این سناریو صدق نمی کند. آیا کسی می تواند من را در مسیر درست راهنمایی کند؟ ممنون از وقتی که گذاشتید. | گسترش بخار فوق بحرانی |
47145 | من سعی می کنم معادله ای برای سرعت و شتاب جسمی که در حال حرکت هارمونیک ساده است استخراج کنم. من معادله جابجایی را دارم: $x = A\sin (2 \pi ft)$ اگر معادله را با توجه به $t$ متمایز کنم، باید یک معادله برای سرعت بدست بیاورم و اگر دوباره متمایز کنم، باید یک معادله شتاب، درست است؟ بنابراین اگر یک بار متمایز کنم، دریافت میکنم: $v = 2 \pi f\cos (2 \pi ft)$ اگر دوباره متمایز کنم، دریافت میکنم: $a = -2 \pi fsin (2 \pi ft)$ با این حال، به نظر من این معادلات درست نیست. آیا من یک اشتباه احمقانه انجام می دهم؟ N.b. این تکلیف نیست، من یادداشت های تجدید نظر اضافی می کنم :P | پیدا کردن یک معادله برای سرعت و شتاب |
82747 | من سخنرانیهای فیزیک والتر لوین MIT را تماشا میکردم. در سخنرانی 12، لوین، از ناکجاآباد، چند معادله را در مورد نیروهای مقاومتی/کششی در سیالات استخراج می کند: $$\begin{align} \vec{F_{res}} &= -(k_1v+k_2v^2)\hat {v}\\\ \lvert F_{res}\rvert &= c_1rv + c_2r^2v^2\text{ (برای spheres)} \end{align}$$ معادلات فوراً معرفی میشوند و لازم نیست 5-10 دقیقه یا بیشتر را تماشا کنید تا ببینید در مورد چه چیزی صحبت میکنم. من معمولاً با دست دادن سبک خوب هستم، اما چیزی در مورد این معادلات واقعاً من را آزار می دهد - به نظر نمی رسد خارج از این سخنرانی آنها را پیدا کنم. من صاحب چند کتاب درسی هستم که در هیچ کدام از آنها وجود ندارد، مقالات ویکیپدیا در مورد نیروهای مقاومتی و نیروهای کششی آنها را شامل نمیشود، و جستجوی «اصطلاح چسبناک» یا «اصطلاح فشار» چیزی مشابه آنچه را که قبلاً بود نشان نمیدهد. در سخنرانی ارائه شده است. خاص بودن ظاهری این معادلات برای من بسیار نگران کننده است. آنها از کجا می آیند؟ | معادلات نیروی مقاومتی از کجا می آیند؟ |
119920 | من سعی کردم یک معادله موج دیفرانسیل مرتبه دوم بسازم که فقط مجموعه محدودی از مقادیر ویژه گسسته را با استفاده از بسط سری توانی مانند \begin{align} A_{j+2} = \dfrac{j-m}{(j+1)( j+2)-n(n+1)} A_{j} \end{align} برای به دست آوردن معادله موج زیر \begin{align} \dfrac{\partial^2}{\partial x^2} \- \dfrac{n(n+1)}{x^2} = x \dfrac{\partial}{\partial x} \- m , \ end{align} که $n$ یک عدد صحیح و $m$ مقدار ویژه مورد نظر است. متوجه شدم که این معادله باعث نمیشود $m$ برای مقادیر گسسته محدود محدود شود، زیرا با توجه به حداکثر مقدار $j_{ \text{max}}$، اگر $m$ بزرگتر از $ باشد، میتوان بازگشت به عقب را انجام داد. j_{ \text{max}}$. آیا این نشان میدهد که نمیتوان یک معادله موج دیفرانسیل مرتبه دوم ساخت که فقط به مجموعه محدودی از مقادیر ویژه گسسته اجازه دهد؟ | آیا معادله موج دیفرانسیل مرتبه دومی وجود دارد که فقط به مجموعه محدودی از مقادیر ویژه گسسته اجازه دهد؟ |
119921 | شکست تقارن ضعیف الکتریکی خود به خود (یعنی $SU(2)\times U(1)\to U(1)_{em}$) در مقیاسی در حدود 100 Gev است. بنابراین، برای مکانیسم هیگز، بوزونهای گیج $Z$ و $W$ جرمی در حدود 100 گیگا ولت دارند. اما قبل از شکستن این تقارن خود به خودی (یعنی انرژی > 100 گیگا ولت) تقارن $SU(2)\times U(1)$ شکسته نشده است، و بنابراین بوزون های گیج بدون جرم هستند. همین اتفاق میافتد زمانی که انرژی را در حدود 10$^{16}$GeV دور میزنیم، جایی که ما در برخی گروههای بزرگتر ($SU(5)$، $SO(10)$ یا سایرین، اتحاد بزرگ بین برهمکنشهای ضعیف و قوی را داریم. ). بنابراین از نظر تئوری ما باید بوزونهای گیج $X$ و $Y$ را با جرمی در حدود $10^{16}$GeV بیابیم پس از اینکه تقارن GUT در گروه سنج مدل استاندارد $SU(3)\times SU(2)\times U(1) )$، و ما باید بوزون های بی جرم X و Y را در انرژی های بزرگتر (جایی که GUT شکسته نیست) پیدا کنیم. بنابراین این چیزی است که در جهان اولیه اتفاق افتاد: وقتی دما کاهش یافت، تقارن خود به خود شکسته شد و ابتدا بوزون های گیج $X و $Y$ جرم و در نهایت بوزون های $Z$ و $W$ جرم به دست آوردند. حالا می پرسم: آیا این را درست فهمیده ام؟ به عبارت دیگر، اگر آزمایشهایی را در انرژی بالاتر از مقیاس الکتریکی ضعیف (100 گیگا ولت) انجام دهیم، در جایی هستیم که $SU(2)\times U(1)$ شکسته نشده است و سپس باید (به طور تجربی) $SU(2) را پیدا کنیم. بوزون های گیج بی جرم $ و $U(1)$، یعنی $W^1$، $W^2$، $W^3$ و $B$ با جرم صفر؟ اما این عجیب است، زیرا اگر خوب به خاطر داشته باشم در LHC، ما فقط آزمایش هایی را در انرژی حدود 1 TeV انجام داده ایم، اما هیچ بوزون گیج بی جرمی را کشف نکرده ایم. | آیا بوزون های بدون جرم در مقیاس های بالاتر از مقیاس الکتریکی ضعیف وجود دارند؟ |
28134 | من در حال حاضر روی _PDEs_ در فیزیک کار می کنم، بیشتر معادلات ماکسول. من دانشجوی کارشناسی ارشد ریاضی هستم و این سوال سالهاست که ذهنم را مشغول کرده است. در تئوری PDE یا بهطور خاصتر نظریه فضای Sobolev، راهحل فرمولبندی ضعیف از نوع گالرکین یک PDE معمولاً برخی از شرایط تداوم را در هر رابط در حوزه مورد نظر برآورده میکند. از نقطه نظر ریاضی، شرایط پیوستگی تضمین می کند که مشتق ضعیف تابع به خوبی تعریف شده است. یعنی هرگاه در هر زیردامنه یکپارچه سازی را بر اساس قطعات انجام دهیم و سپس آنها را جمع بندی کنیم، نتایج باید با انجام یکپارچه سازی توسط قطعات در کل دامنه یکسان باشد. * * * به عنوان مثال، معادلات ماکسول مانند معادلات زیر که من روی آن کار می کردم: $\newcommand{\vect}[1]{\boldsymbol{#1}}$ $\newcommand{\vH}{\vect{H}} $$\newcommand{\vE}{\vect{E}}$$\newcommand{\vB}{\vect{B}}$ $\newcommand{\vD}{\vect{D}}$ $\newcommand{\vJ}{\vect{J}}$ $\newcommand{\vn}{\vect{n}}$ $$ \left\ \{ \begin{aligned} \nabla \times \vE &=- \frac{\partial \vB}{\partial t} \quad &\text{ در } \Omega\times (0,T) \\\ \nabla\times \vH &= \frac{\partial \vD}{\partial t} + \vJ \quad &\text{ در } \Omega\times (0 ,T) \\\ \nabla \cdot \vD &= q \quad &\text{ در } \Omega\times (0,T) \\\ \nabla \cdot \vB &= 0 \quad &\text{ در } \Omega\times (0,T) \end{aligned} \راست. $$ اگر دو رسانه متفاوت داشته باشیم که به عنوان $a$ و $b$ برچسب گذاری شده اند، مانند تصویر زیر (به طرز بی شرمانه ای از کتاب تئوری و محاسبات الکترومغناطیسی: یک رویکرد توپولوژیکی برداشته شده است):  شرایط تداوم میدان/شارهای الکتریکی و مغناطیسی به صورت زیر ارائه شده است: $$ \begin{تراز شده} \vn \times (\vE^a - \vE^b) &= 0 \\\ \vn \cdot (\vB^a - \vB^b) &= 0 \\\ \vn \ بار (\vH^a - \vH^b) &= \vJ_S \\\ \vn \cdot (\vD^a - \vD^b) &= q_S \end{aligned} $$ که در آن بالانوشتها مقدار محدودکننده فیلدهای برداری را در رابط از هر طرف نشان میدهند، و $\vJ_S$ و $q_S$ به ترتیب جریان سطح و بار سطحی هستند. در اینجا $\vE$ و $\vB$ به ترتیب در جهت مماسی و نرمال روی سطح پیوسته هستند. و این شرایط نقش بسیار مهمی در شبیهسازی عددی معادلات ماکسول ایفا میکنند، به عنوان مثال، استفاده از عناصر Nédélec در محاسبه معادله نوع $\mathbf{curl}$-$\mathbf{curl}$ که از معادلات ماکسول هماهنگ با زمان مشتق شده است. . (مقدمه در اینجا به پایان می رسد.) * * * * چگونه معنای فیزیکی این شرایط تداوم مماسی/عادی را در زندگی واقعی تفسیر کنیم (مشابه تفسیر قضیه استوکس به عنوان بقای کمیت معین)؟ آیا میدان های الکتریکی واقعی در جهت مماسی یک سطح پیوسته هستند؟ یا این شرایط تداوم تحت قوانین فیزیکی خاصی است؟ * از درک من، اکثر PDE های فیزیک مانند قانون آمپر و بسیاری دیگر از بقا به دست می آیند، و در شکل انتگرال معادلات ماکسول هیچ تفاوت پذیری فرض نمی شود، بنابراین هیچ شرایط تداومی اعمال نمی شود. پس آیا این شرایط تداوم مصنوعی فقط به این دلیل است که ما می خواهیم چند PDE دریافت کنیم؟ | چگونه می توان شرایط پیوستگی را در PDE ها (به عنوان مثال، معادلات ماکسول) منشاء فیزیک تفسیر کرد؟ |
15191 | من آزمایشی انجام داده ام که در آن یک جت هوا را از یک فن به مجموعه ای از ترازوهای الکترونیکی هدایت می کنیم. با اندازهگیری سرعت جت هوا در خروجی نازل فن، و اعمال حفظ تکانه خطی، نیرویی را که جت بر روی ترازو وارد میکند، پیدا کردم و دریافتم که این به خوبی با خوانش روی ترازو مطابقت دارد. بعد یک بشقاب چوبی بزرگ به اندازه 10 سانتی متر پشت ترازو قرار دادم که طبیعی به صفحه بالایی ترازو است. این باعث می شود میزان خواندن روی ترازو افزایش یابد. درک من این است که این به دلیل فشار کمتر در ناحیه بین پشت ترازو و صفحه چوبی اضافه شده است، که سپس نیروی فشار اضافی بر روی ترازو وارد می کند. سوال من این است که چرا/چگونه؟ این یکی از آن سوالات وحشتناک (به نظر من) شما هنوز این را نمی دانید، اما چیزی درست کنید است که به نظر می رسد برخی از اساتید آن را دوست دارند، بنابراین من بیشتر به ایده ای از پدیده های موجود علاقه مند هستم تا جزئیات دقیق. . یک سردرگمی جزئی اضافی؛ من از یک میله فلزی نازک با یک تکه ریسمان سبک برای نگه داشتن در جریان استفاده کردم تا جهت جریان را ببینم. بدون صفحه اضافی، جهت جریان در همان صفحه با مقیاس بود. با اضافه شدن صفحه اضافی، جهت جریان اکنون در همان صفحه در لبه صفحه بالایی ترازو شروع می شود، اما سپس شروع به انحنا به سمت صفحه اضافی می کند. ظاهراً صفحه ای که در مکانی قرار می گیرد که جریان بسیار کمی وجود ندارد، چگونه می تواند بر جهت جریان بالادست تأثیر بگذارد؟ | جریان پشت صفحه باعث افت فشار می شود؟ |
5753 | این سوال توسط غاز ابستروس الهام گرفته شده است :) http://abstrusegoose.com/342 به خوبی شناخته شده است که هر تلاشی برای توصیف اسپین (مثلاً یک الکترون) بر حسب مختصات فضایی غیر داخلی بیهوده است زیرا این فقط زاویه ای مداری است. تکانه و نمی تواند مقادیر نیمه انتگرال را بگیرد. در حال حاضر اسپین به سادگی مولد چرخش است که هرمیتی بودن باید با یک مشاهده مطابقت داشته باشد. با این حال، به یاد دارم که در مورد تلاشهایی برای مدلسازی الکترون بهعنوان یک جسم گسترشیافته که به معنای واقعی کلمه میچرخد شنیدم و در این تلاشها با نسبیت با مشکل مواجه میشوید. (بررسی محاسبات پاکت نشان می دهد که پیرامون الکترون باید 35 برابر سرعت نور در حال حرکت باشد) 1. اولین سوال من این است که آیا کسی از تلاش جدی در ادبیات برای انجام کاری همانطور که در قبلی توضیح داده شد اطلاع دارد یا خیر. پاراگراف 2. چگونه اسپین در چارچوب (الف) نظریه ریسمان (ب) گرانش کوانتومی حلقه درک می شود (یا گنجانده می شود)؟ | تاریخچه و درک مدرن از اسپین |
15229 | من می خواهم بدانم مفروضات در مورد متریک فضا-زمان بین تابشگر و آشکارساز نوترینو چیست، منظورم این است که شاید (فقط یک ضربه خنجر در تاریکی) ممکن است اشتباهی باشد که متریک فضا-زمان میانی را فرض کنیم، زیرا ما این کار را نمی کنیم. واقعاً می دانید که ساعت ها در هر سانتی متر از مسیر پرتو چگونه رفتار می کنند. من در این مورد پرسیده ام (قبل از اطلاع از اخبار پر سر و صدا در مورد نتایج OPERA) آیا یک معیار واحد برای یک سیستم مشخص وجود دارد؟ مفروضات در مورد متریک فضازمان چیست؟ ممکنه مشکل از اونها باشه؟ | مفروضات فضا-زمان در OPERA |
13595 | اگر چیزی در مایکروویو نباشد، تشعشع اضافی کجا می رود؟ چرا تشعشع جمع نمی شود و آن را منفجر نمی کند؟ آیا باید دو تکه بیکن کانادایی را دوبرابر زمانی که یکی می پزم بپزم؟ | انرژی اضافی ساطع شده از مایکروویو کجا می رود؟ |
53667 | بگویید من می خواهم یک گلوله توپ را با حداقل انرژی (حداقل سرعت اولیه نسبت به زمین) به خورشید شلیک کنم. در کدام جهت آن را شلیک کنم؟ بیایید گرانش زمین را نادیده بگیریم، اگر این امر اوضاع را بسیار پیچیده می کند. | با استفاده از حداقل انرژی جسم را به خورشید شلیک کنید |
45540 | چرا همه کاوشگرهای فضایی پرتاب شده در داخل صفحه منظومه شمسی حرکت می کنند؟ آیا می توانیم یک کاوشگر را عمود بر صفحه منظومه شمسی و کهکشان هدایت کنیم؟ | منظومه شمسی و صفحه کهکشان ما |
17689 | ساده ترین راه برای توصیف تفاوت بین این دو مفهوم که اغلب به یک نام می آیند چیست؟ | تفاوت بین اقدام موثر 1PI و اقدام موثر ویلسون |
81216 | آیا کسی می تواند به من کمک کند که چگالی برخورد نوکلئون-نوکلئون را به عنوان تابعی از مختصات صفحه عرضی (برخورد یون های سنگین فوق نسبیتی) با استفاده از چگالی هسته ای وود-ساکسون ($1/(1 + e^{(r-c)/d})$ استخراج کنم. ) در مدل گلوبر (c، d ثابت هستند)؟ | چگالی برخورد نوکلئون-نوکلئون |
41845 | بیایید فرض کنیم دو قطار الکتریکی یکسان داریم. یکی دارای موتور الکتریکی بزرگ (قدرت بالا) و دیگری دارای موتور کوچک (قدرت کم). فرض کنید موتورهای الکتریکی از یک برند هستند و قدرت موتور با اندازه آن نسبت مستقیم دارد. اکنون، این دو قطار از حداکثر توان خود برای سفر بین ایستگاهها استفاده میکنند و قطار قدرتمند سریعتر میرسد. بنابراین آیا میتوانیم زمان (زمان ذخیرهشده) را به اندازه (جرم) موتور یا اگر از واریانس جرم موتورها غفلت کنیم، به جرم زغال سنگ اضافی مورد استفاده در نیروگاه مرتبط کنیم؟ اگر اینطور است، اکنون می توانیم زمان را بر حسب کیلوگرم یا پوند زغال سنگ اندازه گیری کنیم؟ | چرا برای انجام سریع یک کار به قدرت بیشتری نیاز داریم؟ |
82745 | **زمینه:** (اگر می دانید آن را رد کنید) در ساده ترین فرمول الکترومغناطیس کلاسیک تک قطبی مغناطیسی وجود ندارد. در واقع، معادله ماکسول $\nabla \cdot \vec{B}=0$ (با استفاده از قضیه گاوس) نشان میدهد که انتگرال سطحی شار $\vec{B}$ بر روی مرز هر سطح محدود صفر است. . بنابراین هیچ بار مغناطیسی جدا شده ای وجود ندارد (یعنی تک قطبی وجود دارد). با این حال دیراک کشف کرد که حتی اگر یک تک قطبی در جهان وجود داشته باشد، ما میتوانیم به روشی نسبتاً آسان توضیح دهیم که چرا بار الکتریکی کوانتیزه میشود. توجه داشته باشید که از آنجایی که بار قابل مشاهده نیست، کوانتیزاسیون آن کاملاً متفاوت از کوانتیزه شدن انرژی یا تکانه در QM است. علاوه بر این، در توسعههای اخیر QFT، مدل نظری ما معمولاً نشان میدهد که هر بار که تقارن سنج شکسته میشود، تکقطبیها (و انواع دیگر نقصهای توپولوژیکی مانند سالیتونها) ایجاد میشوند. از آنجایی که در مدل مهبانگ داغ معمولاً تصور میشود که بسیاری از تقارنهای سنج در یک جهان اولیه شکسته شدهاند، تک قطبیهای انواع مختلف (نه تنها تک قطبیهای مغناطیسی، بلکه یانگ میلز) میتوانند (حداقل این چیزی است که نظریهپردازان میگویند) تولید شده اند. تا به امروز، حتی یک تک قطبی با آزمایش ها پیدا نشده است. با در نظر گرفتن این موضوع، سوال زیر را میپرسم: ** کدام آزمایشها در حال حاضر برای جستجوی تک قطبیهای مغناطیسی و > انواع دیگر انجام میشوند؟ | آزمایش هایی که به دنبال تک قطبی هستند |
41848 | به نظر می رسد فرمالیسمی از اغتشاش مکانیک کوانتومی وجود دارد که شامل چیزی شبیه نمودارهای فاینمن است. مزیت این است که برخلاف فرمول های پیچیده در متون استاندارد، این فرمالیسم شهودی است و تقریباً صفر تلاش برای به خاطر سپردن (به دستورات دلخواه) نیاز دارد. برای مثال، یک اتم دو سطحی $\\{|g\rangle، |e\rangle\\}$ را در نظر بگیرید که به یک میدان الکتریکی ac خارجی با فرکانس $\omega$ کوپل شده است. اغتشاش را با $\hat V$، با عنصر ماتریس غیر صفر $\langle e|\hat V |g\rangle$ نشان دهید. سپس تصحیح انرژی مرتبه دوم $$E^{(2)} = \langle e|\hat V |g\rangle\frac{1}{\omega_g - \omega_e +\omega} \langle g|\hat V میخواند. |e\rangle + \langle e|\hat V |g\rangle\frac{1}{\omega_g - \omega_e -\omega} \langle g|\hat V |e\rangle $$ که عبارت اول مربوط به فرآیند جذب فوتون و سپس گسیل یک فوتون است در حالی که فرآیند دوم عبارت است از گسیل یک فوتون و سپس جذب فوتون. کسی اسم این فرمالیسم رو میدونه؟ و چرا معادل فرمالیسم موجود در متون استاندارد است؟ | نظریه اغتشاش نمودار مانند در مکانیک کوانتومی |
69474 | من ایده اصلی این دو مفهوم را درک میکنم، اما در مورد اینکه آنها واقعاً چه هستند سؤالی دارم (تعریف آنها با کلمات کمی برایم سخت است). وقتی کسی در مورد ثابت کیهانی صحبت می کند، به نظر می رسد که این یک ویژگی ذاتی فضا مانند چگالی انرژی ذاتی است. اما جوهره بر خلاف ثابت کیهانی با یک میدان اسکالر توصیف می شود و به نظر می رسد که به نوعی متفاوت است. فکر میکنم چیزی که واقعاً سعی میکنم سرم را به اطراف بپیچم این ایده از یک میدان اسکالر است. میدان اسکالر _واقعا_ چیست؟ آیا چیزی نیست جز یک تکه ریاضی زیبا برای توصیف چیزی که ما آن را در سطح اساسی تر نمی فهمیم؟ یا چیز بیشتری برای آن وجود دارد؟ اگر این منطقی نیست، مرا ببخشید، اما ایده یک میدان اسکالر زیاد مطرح می شود و من واقعاً نمی توانم احساس کنم که میدان اسکالر چیست. | ثابت کیهانی در مقابل میدان اسکالر کوئینتسانس |
87515 | باید مقدار $$ [[D_{\mu}, D_{\nu}],D_{\lambda}]A^{\rho} را محاسبه کنم. $$ برابر است با $$ [D_{\mu}، D_{\nu}]D_{\lambda}A^{\rho} - D_{\lambda} ([D_{\mu}، D_{\nu }]])A^{\rho} - [D_{\mu}، D_{\nu}]D_{\lambda}A^{\rho} = -D_{\lambda} ([D_{\mu}، D_{\nu}])A^{\rho}. $$ بنابراین، سوال: آیا می توانم برای استفاده از هویت $[D_{\mu}، D_{\nu}]A^{\rho} به طور رسمی $A^{\rho}$ را زیر علامت مشتق قرار دهم. R^{\rho}_{\quad \sigma \mu \nu}A^{\sigma}$ و پس از آن، $A^{\sigma}$ را خارج از مشتق بگیرید؟ می ترسم که نه، اما امیدوارم که شدنی باشد. | سوال در مورد جایگشت ساده مشتقات کوواریانس |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.