_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
56550 | اگر فردی در تاریکی کامل باشد، حداقل قدرت نوری که چشم می تواند ببیند چقدر است (مثلاً در محدوده 500-600 نانومتر). من متوجه شدم که برای 510 نانومتر، 90 فوتون قابل تشخیص است (http://en.wikipedia.org/wiki/Absolute_threshold). محاسبه انرژی برای این فوتون ها و در نظر گرفتن پالس های 150 fs با نرخ تکرار 80 مگاهرتز، به توان متوسط ~ nW 3 منجر می شود. آیا کسی منبع اطلاعات دیگری در این مورد دارد؟ | حداقل توان نوری قابل تشخیص توسط چشم انسان چقدر است؟ |
56557 | من کیت لگو LEGO Crazy Contraptions را خریدم. این به زبان آموز اجازه می دهد تا یک مخلوط کن بسازد. پسرم مهندس به نوه ما پسرش در مورد ضریب دنده چیزی گفت. کسی میتونه ترجمه کنه؟ | لگو بلندر و نسبت دنده |
21912 | من سعی می کنم واحد امپدانس را در قیاس هیدرولیکی شبکه های الکترونیکی کشف کنم. با فرض $$Z=\frac{P}{Q}، $$ با $P$ به عنوان اختلاف فشار، $Q$ به عنوان نرخ جریان حجمی و $Z$ به عنوان امپدانس، واحد خواهد بود $$\frac{Pa}{ m^3/s} = \frac{N/m^2}{m^3/s} = \frac{kg/ms^2}{m^3/s} = \frac{kg}{m^4s }$$ بطور شهودی، این واحد معنی ندارد آیا من بخشی از تبدیل واحد را اشتباه انجام دادم؟ اگر نه، کسی می تواند به من در درک واحد کمک کند؟ | چرا واحد امپدانس/مقاومت هیدرولیک کیلوگرم بر ثانیه و هایپرمتر است؟ |
32203 | بنابراین جرارد 'ت هوفت یک مقاله کاملاً جدید دارد (با تشکر از میچل پورتر که من را از آن آگاه کرد) بنابراین این تا حدودی بسط سؤالی است که من یک ماه پیش در این سایت در مورد کار 't Hoofs مطرح کردم. اکنون او گامی بسیار بزرگتر برداشته است: http://arxiv.org/abs/1207.3612 آیا کسی در اینجا ایده های مطرح شده در این مقاله را قابل قبول می داند؟ و اگر نه، می توانید دقیقا توضیح دهید که چرا نه؟ | گسسته و جبر در ابر ریسمان؟ |
113784 | من با Dirac (یا Spinor) Propagator اشتباه گرفته ام. در همه جای کتاب ها نمونه هایی از ادغام کننده های کلاین-گوردون را دارم که بسیار آسان هستند. اما من نمی دانم که چگونه عملکرد 4 جزء را یکپارچه کنم. سوال دوم من - چگونه می توان با ترکیبی از انتشار دهنده های دیراک و KG در یک معادله برخورد کرد؟ می دانم که اگر رئوس اسکالر زیادی داشته باشیم باید انتگرال خود را منظم کنیم. و نمونه هایی در بسیاری از کتاب ها - Peskin، Maggiore، و بسیاری دیگر نشان داده شده است. اما من نتوانستم موردی را با انتشار دهندگان دیراک پیدا کنم. معادلات من با این بود: $$S_a(x_1-x)D(x-y)S_b(x-y)S_a(y-z)S_b(z-y_1)D(z-y_2)$$ جایی که $x_1$ موقعیت ذره اولیه بود (این است 1->2 فرآیند فروپاشی) و $y_i$ موقعیت ذرات نهایی هستند. مختصات $x,y,z$ برای رئوس داخلی هستند. ما از ذره a-fermion شروع کردیم (به همین دلیل $S_a$ propagator وجود دارد) و با b-fermion و $\phi$ - ذرات اسکالر به پایان رسیدیم. برهمکنش همیلتونی فقط شامل این 3 ذره بود. در صورت نیاز، من حتی می توانم نمودار فاینمن را برای پردازش در اینجا ارسال کنم. ویرایش: در اینجا دو نمودار فاینمن برای فرآیند فروپاشی، در مرتبه سوم اغتشاش آمده است. مشکل توصیف شده برای اولین بود:  آه: نظریه ما $\mathcal{H}_I=k\varphi\bar{\psi_b}\psi_a$ است | ادغام انتشار دهنده دیراک |
57605 | **آیا در صورت تابش نور غیرقطبی (مقدار زیادی) به اولی، دو قطبشگر خطی با قابلیت چرخش آزاد (به ترتیب و در زاویه ای کمتر از مثلاً 45 درجه قرار می گیرند) نهایتاً در یک راستا قرار می گیرند؟** **اگر چنین است، دومی خواهد بود پلاریزر خود را با اولین تراز می کند، یا هر دوی آنها شروع به چرخش به سمت تراز می کنند (اگرچه شاید لزوماً به یک اندازه نباشد سریع)؟** _ویرایش_. اکنون بیش از 400 بازدید و پنج پاسخ وجود دارد (یکی در 1+، بقیه در 0) که همگی بسیار قدردانی می شوند. با این حال، فکر کردم ممکن است مفید باشد که کمی از شهود اولیه خود را در رابطه با بخش اول سؤال ارائه دهم. من فرض می کنم که نور پس از عبور از اولین پلاریزه به صورت عمودی پلاریزه می شود و قطبش دوم (تصویر) کمی افست شده است. برای نشان دادن قطبش عمودی، من یک فوتون منفرد را تا حدودی عمودی (احتمالاً از نظر دامنه احتمال) میدهم. این بخش A-B است. _من اصلا مطمئن نیستم که چنین نمایشی مجاز یا نادرست باشد._  اکنون مشاهده این است که یک برخورد (جذب یا انعکاس) ) در B تکانه زاویه ای بیشتری نسبت به برخورد در A ایجاد می کند. | آیا پلارایزرهای قابل چرخش آزادانه تراز خواهند شد؟ |
32202 | ماشینی بدون ترمز و گاز در خیابانی در حال حرکت است. خودرو به دلیل مقاومت باد و اثر اصطکاک کند می شود. جاده صاف و مستقیم است. تنها داده ای که من دارم زمان بندی هایی است که در فواصل 100 متری در طول مسیر آن گرفته شده است. من اندازههای زیر را دارم: نشانگر (فاصلههای 100 متر) زمان (ثانیه) شروع N/A 100 متر 6.49 200 متر 7.66 300 متر 9.15 400 متر 10.71 آیا این اطلاعات برای محاسبه مدت زمان تا رسیدن خودرو به سرعت مشخص 2 متر بر ثانیه کافی است؟ **چیزی که من سعی می کنم:** اگر می توانستم نرخ کاهش سرعت را بدست بیاورم، می توانم از: $$\ D=vt+(1/2)at^2 $$ می توانم برای v حل کنم تا یک سرعت بدست بیاورم، و سپس از سرعت و کاهش سرعت استفاده کنید تا بفهمید ماشین چه زمانی به 2 متر بر ثانیه می رسد. اما کاهش سرعت ثابت نیست. بهترین کاری که می توانم انجام دهم این است که سرعت متوسط را در یک بازه زمانی دریافت کنم. به نظر می رسد که باید راهی وجود داشته باشد که منحنی کاهش سرعت را فقط بر اساس زمان در طول مسافت بدست آورد. من گم شده ام.. هر کمکی بسیار قابل قدردانی است. | یافتن کاهش سرعت و سرعت با استفاده از فاصله و زمان |
116837 | چگونه می توانم شکل لاپلاسی را در چهار بعد فضایی با استفاده از شناسه $y = y + 2\pi R$ برای بعد چهارم و بقیه را به عنوان ابعاد معمول دکارتی ثابت کنم؟ من میخواهم این کار را با اجازه دادن به لاپلاسین کوواریانس روی فضای 4 بعدی انجام دهم، بنابراین مشکل من به این کاهش مییابد: متریک 4 کم نور باید چه شکلی به خود بگیرد؟ | لاپلاسین در 4 بعد فضایی; بعد 4 منحرف شده است |
15723 | با استفاده از کلمات مقاله ویکی پدیا پراکندگی رامان: > اثر رامان، در تئوری اغتشاش، با جذب و > گسیل بعدی یک فوتون از طریق یک حالت ارتعاشی میانی، > داشتن سطح انرژی مجازی مطابقت دارد. از این، میتوانیم فرمول کرامرز-هایزنبرگ را برای مقطع دیفرانسیل استخراج کنیم، که این حالت میانی را در نظر میگیرد، اما از آنچه من فهمیدم، جذب بیش از یک فوتون را حذف میکند. خب، سوال من این است: سایر فرآیندهایی که در آن بیش از یک فوتون جذب می شود، مانند پراکندگی هایپر رامان یا پراکندگی هایپر رامان دوم، توسط فرمول کرامرز-هایزنبرگ نیز توضیح داده شده است؟ | رامان پراکندگی و فرمول کرامرز-هایزنبرگ |
36458 | من میدانم که فواصل نسبی سیارات از زمانهای قدیم با استفاده از روشهای مختلف محاسبه شده است، و بهویژه، فرضیات مدل کوپرنیکی منظومه شمسی به فرد اجازه میدهد به راحتی فاصلههای نسبی را تعیین کند، $d$ (در AU ، از خورشید تا سیارات پایین تر، عطارد و زهره، از بزرگترین کشیدگی (به راحتی قابل اندازه گیری) آنها، $\varepsilon$ و مثلثات ساده: $$d=\sin\varepsilon$$ هر چند برای من روشن نیست که کوپرنیک یا معاصرانش از چه روش هایی برای تعیین فاصله نسبی تا سیارات برتر استفاده کرده اند. متون من فقط می گویند که اینها با روش های هندسی اندکی متفاوت (ص. 44) یا اینکه تحلیل سیاره برتر بیشتر درگیر است (ص. 37) پیدا شده است. آن روش ها چه بود؟ | کوپرنیک چگونه فاصله نسبی تا سیارات برتر را تعیین کرد؟ |
52123 | من به روشی فکر می کنم که عکس های چاپ شده را به دیوار بچسبانم اما از قاب استفاده نکنم. و جالب ترین ایده برای من استفاده از الکترواستاتیک است. علاوه بر این، من ویدیوی زیر را پیدا کردم که این روند را در عمل نشان می دهد: http://youtu.be/r0u85k5EpcE همچنین فکر می کنم چیزی شبیه به این در برخی از انواع ربات های دیوار نوردی استفاده می شود. پس آیا کسی می داند چگونه کار می کند؟ من تصور می کنم که مواد اشیاء در اینجا بسیار مهم هستند. احتمالاً کار می کند زیرا دیوار و عکس از کاغذ ساخته شده اند و پلاستیک بین آنها شارژ می شود و در نتیجه کاغذ را جذب می کند. چه مواد یا ترکیبی از مواد دیگر می تواند این اثر را ایجاد کند؟ و چگونه بار الکترواستاتیکی به مواد (فیل پلاستیکی و کاغذ) منتقل می شود؟ من فقط در مورد اجسامی که پس از مالش آنها بار الکترواستاتیکی پیدا می کنند می دانم. اما در استیک از این ویدیو باید توسط یک مدار الکتریکی ساده انجام شود ... | چسبندگی الکترواستاتیک به جای چسب. آیا ممکن است؟ |
62069 | برای یافتن طول موج یک الکترون در حالت پایه آن در اتم هیدروژن، آیا باید یا میتوانم کارهای زیر را انجام دهم؟ 1. از انرژی حالت پایه (-13.6eV) در $E^2 = m^2c^4 + p^2c^2$ استفاده کنید. برای $p$ 3 حل کنید. از $p$ برای پیدا کردن $λ$ در $ استفاده کنید. λ = h/p$ همچنین، اگر میخواستم کل انرژی یک الکترون را در حالت دیگری با توجه به طول موج پیدا کنم، آیا میتوانم فرآیند بالا را به عقب انجام دهم (از $λ$ برای بدست آوردن $p$ استفاده کنید، سپس پیدا کنید. $E$)؟ لطفاً اگر کاملاً اشتباه میکنم، مرحلهای را از دست دادهام، یا در اینجا مشکلی وجود دارد، به من اطلاع دهید. | طول موج یک الکترون را در حالت پایه پیدا کنید؟ |
22693 | برای سوال زیر به کمک نیاز دارم: یک جسم کروی صاف (اولین جسم) به صورت افقی از نقطه ای با ارتفاع عمودی H = 26.38 متر بالاتر از زمین افقی با سرعت پرتاب (سرعت اولیه) u = 21.05 متر بر ثانیه پرتاب می شود. دومین جسم مشابه از سطح زمین با سرعت پرتاب (سرعت اولیه) v و در زاویه A بالاتر از افقی پرتاب می شود. مقدار این زاویه پرتاب A را بر حسب رادیان محاسبه کنید، در صورتی که جسم دوم دارای برد افقی و همان زمان پرواز با جسم اول باشد. شتاب در گرانش را به $g = 9.81m/s^2$ در نظر بگیرید. | محاسبه زاویه پرتاب پرتاب افقی (مکانیک) |
6835 | دلایل نازک بودن فیبرهای نوری (شعاع کوچک فیبر) چیست؟ آیا عکس خوبی وجود دارد که این موضوع را با جزئیات توضیح دهد؟ | چرا فیبرهای نوری باید نازک باشند؟ |
6839 | کسی چند مرجع مقدماتی خوب در مورد فیزیک هر کسی می شناسد؟ | مراجع در مورد فیزیک هر کسی |
15098 | من در مورد سرعت زاویه ای، تکانه و غیره یاد می گیرم و اینکه چگونه همه معادلات با معادلات خطی مانند سرعت یا تکانه موازی هستند. با این حال، **مقایسه شتاب زاویه ای با شتاب خطی** مشکل دارم. با نگاه کردن به هر معادله، آنها به اندازه برخی از معادلات مشابه نیستند: * شتاب زاویه ای = سرعت مربع / شعاع * شتاب خطی = نیرو / جرم من فکر می کنم شتاب زاویه ای گشتاور را در نظر می گیرد. چگونه Vsquared در رابطه با نیرو شبیه است، و رابطه شعاع با Vsquared چگونه با رابطه بین جرم و نیرو مطابقت دارد؟   من فکر می کنم ریشه این سوء تفاهم این است که من چگونه به شتاب زاویه ای فکر می کنم، که فقط یک برداری است که جهت یک محور را نشان می دهد، و دارای قدری برابر با تعداد رادیان های چرخش در ثانیه من همچنین در مورد اینکه V (سرعت مماسی) دقیقاً چه چیزی را نشان می دهد و چگونه از آن استفاده می شود گیج شده ام. آیا این بردار است که قدر آن برابر با تعداد رادیان است که هر نقطه از یک چند ضلعی باید بچرخد؟ توضیح چیست؟ | شتاب خطی در مقابل معادله شتاب زاویه ای |
33665 | به طور خاص، آیا همه حالت های درهم تنیده محدود در نظر گرفته می شوند؟ | تفاوت های اساسی بین حالت های مقید و درهم تنیده چیست؟ |
18263 | صرفاً از روی کنجکاوی، آیا هدف خاصی در زندگی انسان وجود دارد، جستجوی ذره ای نظری برای سود نامشخص آن، برای اثبات نظریه هر چیزی که هیچ پیشرفتی به سوی بشریت (هنوز) نداشته باشد، با استفاده از منابع عظیمی که بهتر است به بودجه تحقیقاتی برای انرژی های تجدیدپذیر جایگزین اختصاص داده شود؟ برای فعال کردن درایو Warp؟ ضد ماده به عنوان سوخت جایگزین؟ برای دانستن پاسخ نهایی جهان، زندگی و همه چیز؟ | چرا به دنبال ذره نظری باشیم؟ |
114468 | این ممکن است ابتدایی به نظر برسد، اما من نمیپرسم آیا کسی نظری در مورد این موضوع دارد. برای من معنی ندارد (منظورم این است که برای پیدا کردن تلفن همراهم نیازی به استفاده از معادله شرودینگر ندارم...). من متوجه نمی شوم که چگونه در هنگام مشاهده اصول ماده، چیزها می توانند بسیار آماری به نظر برسند، اما هنگام مشاهده نتایج در مقیاس بزرگ، بسیار سازگار (به دلایل عملی) هستند. چگونه چیزهایی بدون موقعیت می توانند چیزی را با موقعیت بسازند؟ آیا ممکن است که روش های تشخیص ما بیش از آنچه هایزنبرگ پیشنهاد کرده است ناقص باشد؟ آیا شهودی در اینجا وجود دارد که ممکن است آن را از دست بدهم؟ | چگونه ممکن است چیزها در سطح کوانتومی بی نظم و در عین حال در سطح کلاسیک ملموس باشند؟ |
3767 | تفسیر تراکنشی جان کرامر از مکانیک کوانتومی (TIQM) بهعنوان حلوفصل اگنوستیک فازی تفسیر کپنهاگ و در عین حال اجتناب از افراطهای هستیشناختی ادعایی تفسیر جهانهای متعدد عنوان شده است. با این حال از مشخصات پایینی برخوردار است. آیا این به این دلیل است که دیگر کسی به هستی شناسی در فیزیک اهمیت نمی دهد، یا چیزی در مورد TIQM وجود دارد که اعتقاد به آن را تضعیف می کند؟ | تفسیر معاملاتی مکانیک کوانتومی |
59931 | من سوال زیر را در مورد کوانتیزه کردن رشته های بوزونی به صورت مخروط نوری داشتم - شرط ترتیب عادی کوانتیزه کردن این مجموع بی نهایت $\sum_{n=1}^\infty n$ را به ما می دهد. این به چندین روش منظم می شود، برای مثال با نوشتن $$ \sum_{n=1}^\infty e^{- n \epsilon } n = \frac{1}{\epsilon^2} - \frac{1} {12} + {\cal O}(\epsilon^2) $$ اکثر متون اکنون به سادگی بیان میکنند که قسمت واگرا را میتوان با عبارات متقابل حذف کرد. یادداشت های دیوید تانگز (فصل 2 صفحه 29) به طور خاص بیان می کند که این واگرایی با عبارت متقابلی حذف می شود که عدم تغییر ویل را در نظریه کوانتیزه شده (در قاعده مندسازی ابعادی) باز می گرداند. من دوست دارم این را به صراحت ببینم. آیا نکته ای در این رابطه وجود دارد؟ یا اگر ایده دیگری دارید که چگونه به طور سیستماتیک واگرایی بالا را حذف کنید، عالی خواهد بود! | مجموع واگرا در کوانتیزاسیون مخروط نوری نظریه ریسمان بوزونی |
96446 | اگر بخواهیم معادله KG را به عنوان یک معادله تک ذره تفسیر کنیم، مشکل چیست؟ همچنین میخواهم بدانم که آیا تفسیر تابع موج در مکانیک کوانتومی نسبیتی قابل استفاده است یا خیر. | تفسیر معادله کلاین گوردون |
15090 | درک من این بود که فیزیک نسبیتی را می توان در هر سیستم مختصات اینرسی بیان کرد، اما نه سیستم های دلخواه. یعنی هیچ آزمایشی نمی تواند تعیین کند که آیا ما با سرعت ثابتی هنوز یا حرکت داریم. اما ما می توانیم تعیین کنیم که آیا در حال شتاب هستیم یا در یک دایره حرکت می کنیم (که طبق تعریف شامل شتاب ثابت عمود بر سرعت جریان است). بنابراین، ما به وضوح میتوانیم بگوییم که زمین در حال چرخش است و نمیتوانیم آن را از نظر نسبیتی ساکن بدانیم. اما در کمال تعجب، اخیراً با این متن مواجه شدم http://books.google.com/books?id=lWEmNBaHCJMC&pg=PA211&dq=einstein+infeld+physics+ptolemy+copernicus&hl =en&ei=dWZ_TubbKqn20gH8hNjSDw&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=1&ved=0CCwQ6AEwAA#v=onepage&q&f=false (که انیشتین را به عنوان نویسنده همکار دارد) که در صفحه 212 به نظر می رسد که می گوید اگرچه نسبیت خاص به یک سیستم مختصات اینرسی نیاز دارد، نسبیت عام نیاز ندارد! و بنابراین می توانیم بگوییم که زمین ساکن است و خورشید به دور آن می چرخد! اگر نویسندگان کتاب نبود، این را به عنوان یک شبه علمی رد میکردم. | آیا نسبیت عام برای همه سیستم های مختصات قابل اجرا است؟ |
107720 | آیا تفاوتی بین ماده و پادماده غیر از بار وجود دارد؟ آیا میتوانیم (البته از نظر نظری) در فضا تمدنی بیابیم که از پادماده ساخته شده است؟ | فرقی می کند ما از ماده ساخته شده باشیم یا ضد ماده؟ |
56553 | بسیاری از کتاب های درسی مدارس هند مدعی اثبات قانون سرد شدن نیوتن از قانون تابش جسم سیاه استفان هستند. تا آنجایی که من می دانم، قانون نیوتن بر پایه خنک شدن از جریان های همرفتی و قانون استفان در مورد تابش است. قرار نیست هیچ رابطه ای بین آنها وجود داشته باشد. **سوال:** آیا رابطه ای بین آنها وجود دارد و آیا قانون سرد شدن نیوتن می تواند از قانون استفان استخراج شود؟ من پاسخها و منابع زیادی را در گوگل پیدا کردم، اما پاسخی که به مقاله، کتاب یا منبع معتبری از همان نوع اشاره میکند، بسیار قدردانی خواهد شد. **به روز رسانی** یک سوال در برنامه درسی که به ما می آموزند وجود دارد مانند قانون خنک شدن نیوتن را از قانون استفان استخراج کنید. و در اینجا یکی از پیوندهایی است که راه حل را نشان می دهد. آنها با در نظر گرفتن $T-T_0$ بسیار کوچک، قانون استفان را به قانون نیوتن (از نظر ریاضی) تقریب میکنند. آنها حتی ادعا می کنند که قانون نیوتن حتی برای اختلافات دمایی کوچک قابل اجرا است در حالی که در واقعیت قانون نیوتن برای همه محدوده های دما قابل اجرا است. لطفا کمک کنید. آیا مرجع قوی وجود دارد که بتواند به رفع این تصور غلط کمک کند؟ من می دانم که چرا آنها متفاوت هستند، اما یک مرجع ممکن است کمک زیادی کند. | آیا قانون خنک سازی نیوتن و قانون استفان به هم مرتبط هستند؟ |
101117 | در برخی موارد می توان یک ماده را از طریق رنگی که هنگام سوختن در شعله ساطع می شود شناسایی کرد. شعله سبز ممکن است وجود مس را نشان دهد. بنابراین سوال اینجاست. اگر ما طول موج و شدت طیف های گسیلی را برای یک عنصر بدانیم، آیا آنچه که در هنگام سوزاندن آن «می بینیم» صرفاً برهم نهی از اینها نیست؟ اگر بخواهم رنگ _ظاهری_ مس را از طیف آن به صورت $\sum f_n \cdot i_n /\sum i_n$ بازسازی کنم که در آن $f_n$ و $i_n$ به ترتیب فرکانس ها و شدت های نسبی هستند، به نظر می رسد کار می کند. اما با امتحان کردن مثلاً با هلیوم، با استفاده از تقریبها چون خطوط زیادی وجود دارد، من به طور مداوم چیزی در محدوده سبز دریافت میکنم. این سایت یک طیف ساده شده برای هلیوم در یک لوله ارائه می دهد. با تقریبی شدت ها چیزی در محدوده سبز دریافت می کنم. من محاسبه دقیق تری را با استفاده از داده های انتخاب شده NIST امتحان کردم و نتیجه مشابهی به دست آوردم. اما هلیوم به طور مداوم در شعله یا لوله (پیوند) ظاهر قرمز رنگی دارد. یک حدس این است که خطوط انتشار نامرئی وجود دارد، و هلیوم دارای تعداد زیادی است. اگر اینها در مجموع گنجانده شوند، ممکن است رنگ ظاهری را به سمت قرمز بکشند. آیا درک اولیه من نادرست است؟ هر گونه بینش قدردانی می شود. | رنگ ظاهری شعله به عنوان برهم نهی خطوط طیفی؟ |
15625 | می دانیم که تابع موج مداری اتمی ممکن است بر حسب مختصات قطبی نوشته شود، $$\psi (r, \theta, \phi) = R(r) A(\theta, \phi)$$ که در آن $R(r) $ جزء شعاعی و $A(\theta, \phi)$ قسمت زاویه ای است. اوربیتال های مورد علاقه زیادی وجود دارد، اما به طور خاص من علاقه مند به اعمال یک عملیات تقارن در $d_{xy}$ هستم. می دانیم که قسمت زاویه ای این اوربیتال $\sin^2 (\theta) \sin(2 \phi)$ است. فرض کنید من میخواهم فقط در امتداد یک محور بچرخم، فرض کنید $\theta$، بنابراین $\phi$ را رفع میکنم و $\theta$ را با $\pi/2$ میچرخانم. این بدان معنی است که اوربیتال چرخانده شده اکنون به صورت $A(\theta + \pi/2, \phi)=\sin^2(\theta + \pi/2) \sin(2 \phi)$ نوشته میشود. ما از تریگ می دانیم. که $\sin(a + \pi/2) = \cos(a)$، بنابراین بخش زاویه ای اوربیتال تبدیل شده ما اکنون ممکن است به صورت $$A(\theta+\pi/2, \phi)=\cos نوشته شود. ^2 (\theta) \sin(2\phi)$$، با این حال، رویکردهای گرافیکی به این مشکل برای مدار واقعی نشان میدهد که این چرخش $\hat C_4$ باید بازگردد. $-d_{xy}$. چه چیزی را از دست داده ام؟ | چرخش ساده تابع موج مداری اتمی |
33668 | من در حال مطالعه یک کتاب درسی بودم، و این بیانیه بیان شد که اگر طیف ارزش ویژه اپراتور گسسته باشد، محصولات داخلی تضمین می شوند. من هیچ پشتوانه ای برای این ادعا پیدا نکرده ام و اساس این ادعا پس از مدت ها بررسی از طرف من بلافاصله آشکار نشد. علاوه بر این، در حالی که تلاش میکردم پاسخ را استنباط کنم، به مکمل اولین سوالم هدایت شدم: چرا یک طیف ارزش ویژه پیوسته یک اپراتور منجر به توابع ویژه غیر عادی میشود (یعنی محصولات داخلی وجود ندارند)؟ | چرا تولیدات درونی توابع ویژه یک اپراتور با طیف مقادیر ویژه گسسته تضمین شده است؟ |
105653 |  می توانید تصویر را بزرگتر ببینید: http://i.stack.imgur.com/4moUP.png من در حال مطالعه هستم مدارهای RC و وقتی از قانون کیرشوف استفاده می کنیم نمی توانم قسمت را بفهمم. هنگام کار با باتری، زمانی که از یک انشعاب عبور می کنیم، وقتی ابتدا به صفحه منفی برخورد می کنیم، ولتاژ آن را مثبت می گیریم. چگونه با خازن ها کار می کند؟ چگونه بفهمیم کدام صفحه مثبت خواهد بود؟ همچنین شخصی که این را حل کرده نوشته است: $Vc + I1 * 1 Ω- I10 * 10 Ω = 0 $ آیا اینطور نیست : $Vc - I1 * 1 Ω + I10 * 10 Ω = 0 $ زیرا، اگر ما هستیم در جهت عقربههای ساعت حرکت میکنیم، وقتی از مقاومت 1Ω$ عبور میکنیم، در جهت مخالف جریان و برای 10 دلار Ω$ میرویم. مقاومت ما در همان جهت جریان حرکت می کنیم. همچنین اگر در خلاف جهت عقربه های ساعت بروم، آیا $Vc$ منفی می شود؟ و بالاخره آیا این به درستی حل می شود؟  | قوانین کیرشوف و مدارهای RC |
80674 | نسخه کوتاه این سوال این است: * آیا سیستمی با انتقال فاز وجود دارد یا می تواند وجود داشته باشد که افزودن مقدار کمی گرما باعث جهش ناپیوسته در دمای آن شود؟ در زیر دلایل من برای فکر کردن ممکن است وجود داشته باشد. در یک انتقال فاز مرتبه اول، یک ناپیوستگی در مشتق اول $\log Z(\beta)$ وجود دارد، که در آن $\log Z$ اساساً انرژی آزاد است و $\beta=1/k_B T$ معکوس است. دما در نتیجه، تبدیل Legendre آن $S(E)$ دارای یک قطعه مشتق دوم صفر است. (در اینجا $S$ آنتروپی و $E$ مقدار مورد انتظار انرژی است. این دو تابع با $S(E) = \log Z(\beta) + \beta E$ مرتبط هستند.) این بدان معنی است که تابع $E(\beta)$ یک ناپیوستگی دارد. این خصوصیات اولیه انتقال فاز مرتبه اول در زیر نشان داده شده است:  شیب نمودار سوم، $d E/d\ beta$ مربوط به ظرفیت گرمایی است که وقتی $\beta$ در مقدار بحرانی باشد بی نهایت می شود. با این حال، به نظر من پدیده مخالف نیز می تواند اتفاق بیفتد، جایی که ناپیوستگی در مشتق اول $S(E)$ است، و در نتیجه $\log Z(\beta)$ دارای یک پاره خط مستقیم و $E است. (\beta)$ دارای یک بخش صفر به جای شیب بی نهایت است، مانند این:  بلکه به جای داشتن ظرفیت گرمایی نامحدود برای مقدار بحرانی $\beta$، چنین ماده ای ظرفیت گرمایی صفر برای مقدار بحرانی چگالی انرژی آن خواهد داشت، به این معنی که در نقطه بحرانی، افزودن مقدار کمی انرژی باعث ایجاد تغییر ناپیوسته دما به نظر میرسد ساخت یک مدل اسباببازی که این نوع انتقال فاز «دوگانه» را نشان میدهد چندان سخت نیست. تنها چیزی که واقعاً به آن نیاز دارید، چگالی بسیار بالایی از حالات در مقدار انرژی بحرانی است. (اما، من هنوز چنین مدلی را به صراحت نساختهام.) به روشی مشابه، میتوان دو انتقال فاز پیوسته را ساخت. در اینجا مشتق دوم $S(E)$ در نقطه بحرانی واگرا می شود و ظرفیت گرمایی به آرامی در حوالی انتقال به صفر نزدیک می شود. من هرگز کسی را ندیدهام که به این نوع انتقال اشاره کند، اما نمیدانم آیا این به این دلیل است که (الف) اتفاق نمیافتد، (ب) خیلی جالب تلقی نمیشوند، یا (ج) من فقط انجام نمیدهم. اصطلاح صحیح این پدیده را نمی دانم. بنابراین سوال من این است که * آیا این نوع انتقال در سیستم های فیزیکی رخ می دهد؟ اگر چنین است، آیا این نوع انتقال نامی دارد و آیا نمونه مطالعه شده ای وجود دارد؟ * اگر نه، آیا دلیل اساسی وجود دارد که این اتفاق نیفتد؟ چه فرضیاتی برای اثبات اینکه نمی تواند مورد نیاز است؟ | آیا این نوع انتقال فاز وجود دارد؟ |
17492 | من یک همیلتونی ناهمسانگرد به شکل $$\beta H = \int d^n r_{||} d^{d-n} r_{\bot} \frac{K}{2} (\nabla_{ ||} m)^2 + \frac{L}{2} (\nabla^2_\bot m)^2 + \frac{t}{2}m^2 - hm$$ که در فضای تکانه می خواند $$\beta H = \frac{1}{(2\pi)^d} \int_{|q_{||}|<\Lambda_{||}} d^n q_{||} \int_{ |q_\bot|<\Lambda_\bot} d^{d-n} q_\bot \left[ \frac{K}{2}q_{||}^2 + \frac{L}{2} q_\bot^4 + \frac{t}{2}\right] |m(q_{||},q_\bot|^2$$ اول، آیا محدودیتهای یکپارچهسازی من درست است؟ نمیدانم، زیرا اگر من تصور کنید که برشها برای جهات مختلف یکسان است، پس آیا نباید بتوانم دو انتگرال را روی تمام لحظههای $|q| بنویسم من یک درمان گروهی عادی سازی مجدد انجام می دهم، ایده این است که لحظه های بالاتر را ادغام کنم و مطمئن نیستم که چگونه میدان را برای انجام این کار تقسیم کنم، می توانم تصور کنم که چهار انتگرال دریافت کنم: یکی که هر دو $q_{| |}$ و $q_{\bot}$ کوچک هستند، یکی که هر دو بزرگ هستند، و دو تا که یکی کوچک و دیگری بزرگ است. کدام یک از اینها را می توانم به عنوان ثابت افزایشی نادیده بگیرم و کدام را نگه دارم؟ فقط کوچک-کوچک یا کوچک-بزرگ هم روی عادی سازی مجدد تأثیر می گذارند؟ | گروه نرمال سازی مجدد برای مدل ناهمسانگرد گاوسی. |
39437 | یک ذره نقطه ای $P$ با بار $Ze$ در مبدأ به صورت سه بعدی ثابت است، در حالی که یک ذره نقطه ای $E$ با جرم $m$ و بار $-e$ در میدان الکتریکی $P$ حرکت می کند. من معادله حرکت نیوتنی را به صورت $$- \frac{Ze^2}{4 \pi \epsilon_{0}} \frac{\vec{r}}{r^3} = m \ddot{\vec{ دارم. r}}$$ من این را از قانون نیوتن و قانون کولن استخراج کردم. سپس نشان دادم که ذره در یک صفحه حرکت می کند و نشان دادم که یک بردار نرمال ثابت دارد. آیا کسی می تواند به من کمک کند که این را پیدا کنم اگر مدار دایره ای است در حدود $P$ فرکانس مداری آن - بر حسب ثابت هایی که داریم؟ من بی نهایت سپاسگزار خواهم بود. من این کار را با پارامتر کردن مدار، متمایز کردن با توجه به زمان و جایگزینی در معادله حرکت انجام دادهام، اما تنها چیزی که به دست میآورم دو معادله دیفرانسیل غیرقابل حل است. | یک ذره بار $-e$ به دور یک ذره باردار $Ze$ می چرخد، فرکانس مداری آن چقدر است؟ |
113849 | من سوال Phys.SE را بررسی کردم چرا حرکت هارمونیک ساده به این نام خوانده می شود؟ از پاسخ اول این سوال به نظر من نوع دیگری از **حرکت هارمونیک** **حرکت هارمونیک میرا ** است. اما آیا می توانید توضیح دهید که نوع دیگر آونگ چیست؟ آیا این آونگ مرکب است یا آونگ میرا یا چیز دیگری؟ | معنی ساده در آونگ ساده و حرکت هارمونیک ساده؟ |
30317 | من شنیده ام که می گویند اگر جرم به مشتری اضافه شود، فقط جرم و چگالی آن افزایش می یابد اما قطر تقریباً ثابت می ماند. آیا این مورد در مورد مشتری یا برخی از ویژگی های مشتری به طور خاص صدق می کند یا 150000 کیلومتر تقریباً بزرگترین قطری است که یک جسم غیر همجوشی می تواند به دست آورد؟ من به طور خاص به مورد یک جرم فیزیکی بزرگتر (سیاره) علاقه مند هستم که به دور یک جرم کوچکتر اما پرجرم تر (ستاره) می چرخد. | آیا یک سیاره می تواند قطری بزرگتر از مشتری داشته باشد؟ |
51538 | بن با تماشای «شوالیه تاریکی برمی خیزد»، در نیمه راه فیلم در استادیوم اعلام می کند که چیزی که دارند یک بمب نوترونی است. اما در پایان فیلم یک انفجار هسته ای واقعی نشان داده می شود که گویی یک بمب شکافت است. درک من این بود که یک بمب نوترونی فقط ذرات بسیار پرانرژی مانند نوترون ها را آزاد می کند به طوری که تمام مواد آلی توسط تابش از بین می روند. فکر میکردم هدف این است که ساختمانها/شهرها/ثروت مادی را دست نخورده نگه دارید تا در ابتدا یک بمب نوترونی بکار ببرید، مردم شهر را بکشید، منتظر بمانید تا تشعشعات مستقر شوند و سپس وارد شهر شوید و شهر را تصرف کنید. بنابراین یک بمب نوترونی نباید اینطور منفجر شود و بتواند یک شهر و همه چیز را در آن تسطیح کند. آیا بمب نوترونی قرار است اینطور منفجر شود؟ آیا فکر اشتباهی داشتم؟ یا این فقط یک مورد دیگر از اشتباه گرفتن فیزیک هالیوود است؟ یک بمب نوترونی قرار است چقدر انفجار داشته باشد؟ با تشکر | انفجار بمب نوترونی |
39435 | من می خواهم عملکرد یک مدولاتور فاز نوری را محاسبه کنم، که در آن یک میدان الکتریکی متغیر در عرض یک کریستال، ضریب شکست موثر نور عبوری از کریستال را تعدیل می کند. این اثر به جهت گیری کریستالی، قطبش (یعنی جهت میدان E پرتو نوری) و جهت میدان الکتریکی اعمال شده بستگی دارد. وابستگی به این بردارها در ضرایب الکترواپتیکی کدگذاری می شود که تانسور الکترواپتیک را تشکیل می دهند. سوال من: چگونه می توانم این ضرایب را اعمال کنم تا بزرگی اثر الکترواپتیکی (بر حسب رادیان فاز نوری به ازای هر ولت اعمال شده اختلاف پتانسیل) را زمانی که نور در جهت $i$ قطبی شده و در جهت $j$ منتشر می شود، اعمال کنم. با میدان الکتریکی اعمال شده در جهت $k$؟ به طور خلاصه، چگونه از ضرایب الکترواپتیکال استفاده کنم؟ برای بتن ریزی، من به لیتیوم نیوبات علاقه مند هستم. یک دیتاشیت ضرایب را به صورت زیر می دهد:  | چگونه از تانسور الکترواپتیک استفاده کنم؟ |
76896 | من در پاسخ به سوال زیر مشکل دارم، لطفا کمک کنید! پیشاپیش از هرگونه کمکی که می توانید بکنید سپاسگزارم. پراکندگی کلاسیک رادرفورد ذره ای با جرم $m$ و سرعت اولیه $v_0$ از یک پتانسیل \begin{equation} V(r) = \frac{\alpha}{r} \end{equation} که در آن $\alpha$ است را در نظر بگیرید. مقداری ثابت است و $r$ محل ذره از مبدا است. با شروع از قانون دوم نیوتن، نشان دهید که \begin{معادله} |\Delta {\bf{p}}| = \frac{2 \alpha}{v_0 b} \cos \Big(\frac{\Theta}{2} \Big). \end{equation} توجه داشته باشید که $b$ پارامتر ضربه و $\Theta$ زاویه پراکندگی است. لطفاً توجه داشته باشید که من قبلاً نشان داده ام که از هندسه تغییر در تکانه $|\Delta {\bf{p}}| = 2 p \sin(\Theta / 2)$، و $b v_0 = r^2 \frac{d \theta}{dt}$ که $t$ زمان و $\theta$ زاویه $\زاویه است. ({\bf{r}}،{\bf{r^*}})$ که در آن ${\bf{r^*}}$ نزدیکترین نقطه است. با این حال، مطمئن نیستم که آیا دو معادله فوق کمک کننده خواهد بود یا خیر. | اشتقاق پراکندگی (جزئی) رادرفورد کلاسیک |
123028 | من در ترسیم خطوط پرتوهای نوری برای سیستم های نوری مشکل دارم. یعنی عدسی هایی که دارای شکل گیری تصویر از عدسی اول فراتر از عدسی دوم هستند. تصویر زیر را به عنوان مثال در نظر بگیرید:  در این تصویر، تصویر از لنز اول (محدب) در 80 سانتی متر فوکوس می کند. که فراتر از موقعیت عدسی دوم (مقعر) است. فکر نمی کنم مشکلی در محاسبه فاصله تصویر و غیره داشته باشم، اما نمی دانم چگونه خطوط پرتو را مانند تصویر زیر رسم کنم:  پیشاپیش از شما متشکرم! | یک سیستم نوری با تصویر از یک عدسی محدب که در پشت یک عدسی مقعر تشکیل می شود |
47401 | معذرت می خواهم اگر این سوال خیلی ساده لوحانه است، اما به قلب چیزی که مدتی است مرا آزار می دهد ضربه می زند. تحت یک دیفئومورفیسم $\phi$، میتوانیم یک فیلد تانسور دلخواه $F$ را به $\phi_{*}F$ جلو ببریم. آیا عبارت زیر صحیح است؟ اگر $p$ نقطهای از منیفولد باشد، آنگاه $F$ در $p$ برابر است با $\phi_* F$ در $\phi(p)$، زیرا با قانون تبدیل تانسور مرتبط هستند و تانسورها مستقل هستند. از انتخاب مختصات () من این احساس را دارم که در اینجا چیز مهمی را از دست می دهم، زیرا به نظر می رسد این نشان می دهد که دیفئومورفیسم ها به طور کلی ایزومتریک هستند (که می دانم نادرست است). (*) با این حال، اگر این گزاره درست نباشد، به این معنی است که قابل مشاهدههای فیزیکی مانند تانسور الکترومغناطیسی $F^{\mu \nu}$ تحت دیفرمورفیسمها ثابت نخواهند بود (که باید اینطور باشد، زیرا دیفرمورفیسمها یک تقارن سنج از نظریه ما). در واقع زمان مناسب $\tau$ حتی ثابت نخواهد بود مگر اینکه ایزومتری داشته باشیم! من اینجا چه چیزی را از دست داده ام؟ مطمئناً ایزومتریک ها هستند و نه دیفئومورفیسم ها که تقارن سنج هستند؟! پیشاپیش سپاس فراوان | دیفئومورفیسم ها، ایزومتریک ها و نسبیت عام |
102924 | فرض کنید با یک چوب استخر به یک توپ ضربه زده اید که باعث ایجاد ضربه می شود. اگر چوب استخر به توپ بالای مرکز جرم توپ برخورد کند، آیا جهت اصطکاک با زمانی که چوب استخر به توپ زیر مرکز جرم برخورد کند متفاوت است؟ چه چیزی جهت را تعیین می کند؟ فرض کنید توپ با لیز خوردن در حال غلتیدن است. | جهت اصطکاک برای جسمی که با لغزش غلت می خورد |
119064 | من در حال جمع آوری مواد و طراحی دوربین Obscura با لنز بزرگ هستم. من می خواهم قطر تقریبی دایره تصویر و میدان دید تقریبی را تخمین بزنم. در درجه است، اما تمام فرمول هایی که من با آنها روبرو شده ام به پارامترهایی نیاز دارند که هنوز نمی دانم. من تحت این تصور هستم که یک لنز آزاد دارای قطر دایره تصویر ذاتی/FoV است. **—لنز** **قطر:** 304.8 میلی متر (12.0 اینچ) ** فاصله کانونی:** 1143 میلی متر (45.0 اینچ) ** نوع:** شیشه محدب پلانو **—اتاق:* * یک کره قابل سکونت بادی با یک صفحه نیمه شفاف آویزان در حدود یک متر از لنز نصب شده روی دیوار. من از ورق پلی اتیلن شفاف به عنوان سطح شیشه ای خود استفاده می کنم. من قبلاً یک دوربین Obscura با لنز با یک لنز شیشه ای FL با قطر 150 میلی متر 2000 میلی متر ساخته بودم. مستندات پروژه: https://vimeo.com/94692036 **—سوال:** چگونه می توان دایره تصویر/میدان دید یک لنز را تعیین کرد؟ | تعیین قطر دایره تصویر موثر لنز بزرگ در Camera Obscura |
60035 | می دانم که این سؤال احمقانه است، اما من واقعاً گیج شده ام که معلمانم چه می گویند، بنابراین باید این نظریه را بررسی کنم. در اینجا فقط دو ظرف معمولی متصل هستند که پر از آب هستند.  بر اساس نظریه هیدرواستاتیک می توان گفت: * `p3` بزرگتر از `p1` است *`p4` بزرگتر است از «p2» * «p1» برابر «p2» است * «p3» برابر است با «p4» بیایید بگوییم: * `p1` = 2Pa * `p2` = 2Pa * `p3` = 5Pa * `p4` = 5Pa اما اگر _پیستون 1_ پایین بیاید، مانند اینجا چه می شود:  چه فشاری خواهد بود در مکانهای «p1»، «p2»، «p3» و «p4» باشید؟ آیا با حفظ مقادیر بر اساس تئوری هیدرواستاتیک به همان تعداد افزایش خواهند یافت یا یکسان خواهند بود؟ | قانون پاسکال: فشار سیال در مکان های مختلف |
108129 | واینبرگ در کتاب خود QFT (جلد 1) عبارت میدان عظیم چرخشی دلخواه را می نویسد: $$ \hat {\Psi}_{a}(x) = \sum_{\sigma = -s}^{s } \int \frac{d^{3}\mathbf p}{\sqrt{(2 \pi)^{3}2 \epsilon_{\mathbf p}}}\left( k_{1}F_{a}(\mathbf p) \hat {a}^{\sigma}(\mathbf p )e^{-ipx} + k_{2}G_{a}(\mathbf p) {\ hat {b}^{\sigma}}^{\dagger}(\mathbf p )e^{ipx} \right). $$ با فرض راه بسیار طولانی مشتقات (که از قانون تبدیل لورنتس برای فیلدها تشکیل شده است) قبل از آن نتیجه می گیرد که $$ F_{A}^{\sigma}(\mathbf p ) = (-1)^{s + \ sigma}G_{A}^{-\sigma}(\mathbf p). $$ چگونه می توان این را سریعتر از وینبرگ ثابت کرد؟ فرض کنید معادلات حرکت و روابط کاهشی درجات آزادی برای میدان متناظر مشخص است. | یک سوال در مورد اشتقاق واینبرگ از عبارات میدان های چرخشی دلخواه |
21918 | در ویدیوی زیر (بررسی مشتری از یک کتری شیشه ای)، می توانیم جوشاندن آب را مشاهده کنیم: http://youtu.be/jByY5I7Xk7w?t=2m55s وقتی کتری حدود ساعت 2:55 شروع به جوشیدن می کند، بخار بزرگی را می بینیم. حباب هایی در پایین، جایی که المنت حرارتی است، تشکیل می شوند و این حباب ها با بالا آمدن منقبض می شوند. احتمالاً به این دلیل است که آنها در تماس با آب سردتر هستند. سپس قبل از اینکه عنصر دوباره خاموش شود، یک جریان همرفتی دیوانهوار دریافت میکنیم. پس از خاموش شدن حرکت آشفته (و احتمالاً سیال بسیار خوب مخلوط شده است) حباب های بخار کوچکی را می بینیم که در پایین تشکیل می شوند که با بالا آمدن آنها رشد می کنند. من می توانم دو توضیح ممکن برای این موضوع داشته باشم، و کنجکاو هستم که کدامیک درست است: 1. آب فوق العاده گرم است. محلهای هستهزایی در کف کتری وجود دارد، بنابراین حبابهای بخار در آنجا شکل میگیرند. بخار در حد فاصل بین بخار و آب تولید می شود که باعث می شود حباب ها با بالا آمدن رشد کنند. 2. فشار در پایین کمی بیشتر از بالا است. با فرض عمق 15 سانتی متر، نقطه جوش در پایین آب حدود 100.3 $^\circ \mathrm{C}$ است، در مقایسه با $100.0^\circ \mathrm{C}$ در بالا. حبابها در پایین شکل میگیرند، زیرا عنصر گرمایش هنوز کمی داغتر از 100.3$ است، و همانطور که بالا میآیند، آب داغ را به سمت ناحیهای با فشار کمی پایینتر میکشند، جایی که به بخار تبدیل میشود زیرا در حال جوشیدن است. نقطه پایین می آید و این باعث افزایش اندازه حباب می شود. به ویژه من علاقه مندم که آیا توضیح دوم نقشی دارد یا خیر. اگر در کتری در حال جوش اتفاق نیفتد، آیا شرایطی وجود دارد که این اتفاق بیفتد؟ | چرا حباب های بخار با بالا آمدن اندازه آنها افزایش می یابد؟ |
47404 | یکی از روشهای پیشبینی ساختار چین خورده یک پلیمر (DNA، RNA، پروتئین) محاسبه احتمال جفت شدن هر بخش خاصی از پلیمر x_i$ با بخش دیگری از پلیمر x_j$ در هر مولکول پلیمر است. در محلول در حالت تعادل این احتمال جفت شدن اغلب با برشمردن تمام ترکیبهایی که $x_i$ با $x_j$ جفت میشود، جمعآوری میشود و انرژی آزاد تمام این ترکیبها جمع میشود و سپس توزیع بولتزمن ارزیابی میشود. بهطور دقیقتر، برای محاسبه احتمال اینکه یک پلیمر یک ترکیب خاص $s$ را اتخاذ کند، به ازای هر مولکول پلیمر در محلول در حالت تعادل، محاسبه میشود: $$P(s) = \exp(-G_s/RT)/Z$$ که در آن $G_s$ انرژی آزاد ترکیب $s$ است و $Z$ تابع پارتیشن است که یک عامل عادی سازی مورد نیاز است تا $P$ یک توزیع احتمال باشد. سوال: آیا این روش دقیقی برای محاسبه $P(s)$ است؟ دلیل تردید من در دقیق بودن محاسبات بالا این است که می توانم با ایجاد فرضیات بسیار کمی متفاوت در مورد پلیمر مورد نظر، نتایج بسیار متفاوتی برای $P(s)$ بدست بیاورم. * * * چرا من معتقدم $P(s)$ بد تعریف شده است: اول، بیایید یک پلیمر بسیار ساده را با دو جزء و دو حالت در نظر بگیریم: UNPAIRED و PaIRED. بگویید که پتانسیل شیمیایی UNPAIRED $-1$ kcal mol$^{-1}$ و پتانسیل شیمیایی PAIRED $-1$kcal mol$^{-1}$ است. سپس $P($UNPAIRED$)$ $1/2$ است که بسیار معقول به نظر می رسد. اما، بیایید بگوییم که ما کمی پیچیدگی بیشتری به مدل خود برای پلیمر اضافه می کنیم و PAIRED را به 5 حالت تقسیم می کنیم که هر کدام نسخه های بسیار کمی از PAIRED هستند (اما در واقع آنها متفاوت هستند). این حالت های جدید، PAIRED$_{i}$ برای $i = 1، 2، ... 5$ هنوز پتانسیل شیمیایی دارند $-1$ kcal mol$^{-1}$، و UNPAIRED هنوز پتانسیل شیمیایی دارد $- 1 دلار اکنون $P($UNPAIRED$)$ 1/6$ است. هر دو مدل به طور دقیق پلیمر را توصیف می کنند، اما دومی کمی دقیق تر است. با این حال، به نظر می رسد که $P(s)$ به چنین تغییراتی در مدل حساس است. پس تا چه حد $P(s)$ دقیق است؟ | محاسبه احتمالات ریز حالت بر اساس توزیع بولتزمن برای سیستم های شیمیایی - آیا سخت است؟ |
108919 | فکر میکنم مشکل من این است که معنی واقعی تغییر در زیر را اشتباه میدانم. بیایید $SU(3)$ را برای $\mathbf{3}$ با شاخصهای Dynkin $(1,0)$ بگیریم، حالتی مانند: $ψ→gψ$ تبدیل میشود. برای $\mathbf{\bar{3}}$ با شاخصهای Dynkin $(0,1)$، حالتی مانند: $ϕ→ϕg^{−1}$ تبدیل میشود. و برای نمایش الحاقی $(1,1)$: $\mathcal{O}→g\mathcal{O}g^{−1}$. اما اگر $SU(2)$ را بگیرم، چون $\mathbf{2}$ و $\mathbf{\bar{2}}$ معادل هستند، باید به همین ترتیب تبدیل شوند؟ و در مورد نمایشی که با $(2,0)$ در $SU(3)$ برچسب گذاری شده است چطور؟ آیا حالتی در این نمایش باید مانند $\Psi→g^2\Psi$ تبدیل شود؟ | بازنمایی و تبدیل تحت یک $SU(n)$ گروه های دروغ؟ |
75555 | برای تعیین اینکه آیا یک اتم یک بوزون است یا یک فرمیون، باید فرمیون های تشکیل دهنده اتم (پروتون، نوترون و الکترون) را بشمارم. سوال من این است: چگونه از نظر تئوری (برخلاف تجربی) تکانه زاویه ای کل یک اتم را تعیین کنیم؟ آیا می توانم فقط اسپین همه الکترون ها و اسپین هسته و مومونتای زاویه ای مداری اوربیتال های الکترونی را جمع کنم؟ به عنوان مثال: یک اتم هیدروژن در حالت پایه را می توان مانند یک ذره اسپین 1 در نظر گرفت؟ | چگونه به صورت تئوری تکانه زاویه ای اتم را تعیین کنیم؟ |
113167 | این یک سوال در مورد فیزیک ریاضی است. استدلال مرسوم در مورد حالتهای موج مشخصه در یک حفره، اعمال شرایط مرزی است، یعنی دامنه موج برابر با 0 است، و فرکانسهای حالت حفره گسسته را بدست میآوریم. سوال من در اینجا این است که فرض کنید ما با تولید موج مسافرتی با شکل دلخواه در داخل حفره شروع می کنیم. اگر این موج در حال حرکت دارای فرکانس حالت حفره و غیر حفره باشد، پس از جهش در داخل حفره برای مدتی، آن امواج ایستاده حالت حفره چگونه نگه داشته می شوند و سایر امواج غیر حفره ناپدید می شوند؟ در یک محیط ریاضی-فیزیک، دینامیک از یک معادله موج معمولی با شرایط مرزی مناسب (واپاشی) تبعیت می کند. این حل شده است و دینامیک کامل در راه حل باید به ما پاسخ دهد. آیا قبلاً در برخی از کتاب های ریاضی فیزیک به طور کامل به این مشکل پرداخته شده است؟ اگر کسی چنین مراجعی را می شناسد، لطفاً به من اشاره کند. با تشکر [اصلاح] \--- در زیر سوال تجدید نظر شده است --- بیایید فیلتر موجی از نوع Fabry-Pero را در نظر بگیریم که در آن امواج ورودی از یک طرف وارد و از طرف دیگر خارج می شوند. به دلیل برهم نهی ساختن و تخریب در انتهای خروجی، امواج خروجی فقط فرکانس های تشدید خاصی می گیرند. به عنوان مثال، $\omega_f = n\pi c/d$، که در آن d فاصله بین صفحات است. در این تنظیم، امواج ورودی بر روی حالتهای مختلف غیر تشدید، که در فضای عملکردی بزرگتر از فضای حالت حفره هستند، گسترش مییابد. سوال من این است: با نرخ فروپاشی $\gamma \rightarrow 0$، چگونه حالتهای غیررزونانسی در انتهای خروجی ناپدید میشوند؟ من فرض کردهام که واپاشی آنقدر ضعیف است که مسئول «ناپدید شدن» حالتهای غیررزونانسی نیست. بنابراین قصد اصلی من از این سوال، بررسی یک راه حل ریاضی دقیق برای این فرآیند بود. با انجام این کار، ممکن است دینامیک ناپدید شدن حالت های غیر رزونانسی را بهتر درک کنم. من معتقدم مکانیسم واقعی باید تبدیل از حالت های غیر رزونانس به حالت های تشدید باشد. نکته جالب دیگر این است که این فرآیند پویا باید مستقل از ماده خاصی باشد که صفحات بازتابنده از آن ساخته شده اند. | دینامیک حفره از امواج سیار تا امواج ایستاده |
133995 | من یک دانشجوی سال اول هستم که یک دوره مقدماتی در مورد تئوری مدار می گذرانم و برای حل مشکل تمرین نمونه کتاب درسی با کمی مشکل مواجه شده ام. متأسفانه، فقط پاسخ را لیست می کند و نه مراحل مربوطه را.  در مسئله بالا، در نظر گرفته شده است که $i_x=3\,A$ و جریان سمت چپ $8\,A$ است. . از آنچه من متوجه شدم، سه شاخه موازی (همه به جز آن با منبع $v_x$) باید افت ولتاژ یکسانی داشته باشند. این نشان دهنده $(6\,\Omega)i_x=18\,V$ است که با $i_x=3\,A$ مطابقت دارد -- تا اینجا خیلی خوب است. با این حال، هنگام تلاش برای اعمال قانون فعلی Kirchhoff به گره بالایی که این سه شاخه را به هم متصل می کند، با مشکل مواجه می شوم. از آنجایی که افت ولتاژ در هر شاخه 18$ است، V$ جریان عبوری از شاخه $R_a$ باید $(18\,V)/R_a$ باشد. از آنجایی که دو شاخه دیگر به صورت $8\,A$ و $3\ مشخص شدهاند، A$ داریم:$13\, A=3\, A+\frac{18\,V}{R_a}+8\, A$$... که از آن به جای $R_a=1\،\Omega$ نتیجه میگیرم $R_a=9\,\Omega$. سعی کنید تا جایی که ممکن است نتوانستم بفهمم دقیقا کجا اشتباه کرده ام. کدام مراحل نادرست بود؟ از هر کمکی بسیار قدردانی می شود. متشکرم | این راه حل برای مثال کتاب درسی سال اول برای قانون اهم و قانون فعلی کیرشهوف چه اشکالی دارد؟ |
113783 | **مقدمه:** نمودارهایی را که نشان دهنده دوگانگی بین اصول ضعیف و قوی هم ارزی هستند، در نظر بگیرید. حالا بر اساس نحوه آموزش این نمودارها به ما (حداقل نحوه آموزش آنها به من). هر یک از این دو گرافیک به منظور نشان دادن اینکه چگونه دو موقعیت مجزا از نظر فیزیکی برای ناظر داخلی (خود انیشتین) قابل تشخیص نیستند، نمایش داده می شوند.  پس از بررسی و تجزیه و تحلیل دقیق، ادعا می کنم که این نمودارها به هیچ وجه هیچ گونه اطلاعاتی را نمی پذیرند که بتوان از آن برای نشان دادن این موضوع استفاده کرد. نمودار این دو سناریو به هر نحوی از نظر فیزیکی یا از نظر موقعیتی غیرمعادل هستند. یعنی؛ همانطور که مقاله ویکیپدیا در مورد «نسبیت عام» نشان میدهد، سقوط آزاد را نمیتوان به عنوان کلاس جدیدی از حرکت اینرسی توصیف کرد. به همین ترتیب، نیروهای گرانشی ممکن است به عنوان یک کلاس جدید از حرکت شتاب گرفته در نظر گرفته نشوند. به نظر من این ایده که سقوط آزاد نشان دهنده کلاس جدیدی از حرکت اینرسی است، صرفاً مصنوع از این فرض است که میدان های گرانشی در فاصله ای دور از منبع گرانشی وجود ندارند. اساساً معتقدم همه فریمهایی که در آنها نیروهای اینرسی احساس نمیکنیم باید فریمهایی در حال سقوط آزاد باشند (مانند مدار یا رانش فضای مسطح) حتی اگر در ابتدا اینطور به نظر نمیرسد (چون منبع گرانشی را نمیتوان از فاصله دور دید. ). شاید این قبلا برای برخی بدیهی تلقی شود، اما من می دانم که برای همه اینطور نیست (از آنجایی که کار زیادی برای درک اینرسی از راه های دیگر انجام می شود ... مانند نیروهای واکنش تشعشع (1)) من نمی خواهم کسی منظورم را اشتباه تعبیر کن من کاملاً با اصل هم ارزی موافقم، در واقع معتقدم این اصل بسیار قدرتمندتر از آن چیزی است که اکثر فیزیکدانان به آن اعتبار می دهند. من فقط ادعا می کنم که نمودارها _گمراه کننده_ هستند، زیرا هر نمودار از دو سناریو به ظاهر متفاوت و در عین حال کاملاً معادل به عنوان وسیله ای برای توصیف اینکه چگونه از نظر داخل آسانسور از نظر فیزیکی معادل هستند استفاده می کند. اما هیچ ادعایی ندارد. در مورد معادل در خارج نیز_ ; در هر نمودار یک پیشنهاد غیر مستقیم وجود دارد. که این دو وضعیت در واقع قابل تمایز هستند. انگار انیشتین سرش را از در بیرون میآورد و میگوید: اوه، فکر میکردم سقوط آزاد دارم، معلوم شد آسانسور من فقط در فضا-زمان مینکوفسکی محلی در حال حرکت است، من احمقانه. من می گویم او همیشه سقوط آزاد داشت، نه به روش سنتی. به نظر من همه فریم های مینکوفسکی سقوط آزاد هستند. معادله ژئودزیکی می گوید که جرم-انرژی مسیر ژئودزیکی طبیعی خود را در فضا-زمان دنبال می کند، اما جرم تنها در صورتی می تواند از طریق کاوشگر نیرو اندازه گیری شود که در آن مسیر ژئودزیکی طبیعی مقاومت وجود داشته باشد. وقتی جسمی را به گونهای شتاب میدهید که خاصیت اینرسی ماده را بپذیرد (آن چیزی که در برابر مسیر ژئودزیکی طبیعی خود در فضا-زمان مقاومت میکند) مانند ... نیروی فشار بر پشت ما هنگام شتاب گرفتن در ماشین، باید این باشد. نتیجه جفت شدن اجرام با منابع گرانشی در سراسر جهان (و همچنین زمین!) در برابر مقاومت قرار می گیرد. این اساساً معنای اصل هم ارزی ماکیایی است. $\frac{d^{2}x^{\lambda }}{d\tau^{2} }+\Gamma ^{\lambda }_{\mu \nu }\frac{dx^{\mu }} {d\tau}\frac{dx^{\nu }}{d\tau }=0$ برای وضوح، معادله ژئودزیکی را برای نشان دادن افزایش میدهم چگونه می توان اینرسی را به عنوان یک اثر ماکیایی تغییر مسیر ژئودزیکی طبیعی یک جسم محاسبه کرد. (نکته در اینجا نشان دادن این است که ضریب اتصال از تمام انرژی جرمی در جهان ساخته شده است.) $m\frac{d^{2}x^{\lambda }}{d\tau^{2} }+m \Gamma ^{\lambda }_{\mu \nu }\left ( \left ( T_{\mu \nu } \right )_{Universe} \right )\frac{dx^{\mu }}{d\tau}\frac{dx^{\nu }}{d\tau }=F^{\lambda }_{inertial}$ همچنین وقتی بیشتر ما از معادله ژئودزیکی، ما به توصیف آن از یک جسم در یک قاب اینرسی اشاره می کنیم زیرا همیشه برابر با صفر است اما معادله معادل معادله چهار نیرو است که لزوماً صفر نیست دقیقاً به همین دلیل است که اینرسی آشکار می شود. زمانی که یک جسم در حال سقوط آزاد است. $F^{\lambda }_{inertial}=0$ وقتی جسمی در حال احساس نیروهای اینرسی است. $F^{\lambda }_{اینرسی}\neq 0$ (1) من قصد بی احترامی به مشروعیت نیروهای واکنش تشعشعی یا کسانی که در مورد نیروهای واکنش تشعشعی تحقیق می کنند، ندارم، فقط این که اگر نیروهای واکنش تشعشعی وجود داشته باشد، آنها هستند. در اینجا موجود است و همیشه در سطح زمین بر ما می بارد زیرا ما همیشه در یک قاب شتاب ایستاده ایم. حتی می توانم بگویم که تحقیقات واکنش تشعشعی ممکن است به عنوان وسیله ای برای درک اینرسی و گرانش بسیار بهتر از آنچه در حال حاضر انجام می دهیم عمل کند. **نتیجه گیری:** 1a) وزن و اینرسی همانطور که توسط اصل قوی هم ارزی گفته می شود یکسان هستند. 1ب) نیروهای اعمال شده و نیروهای نرمال گرانشی همانطور که توسط اصل قوی هم ارزی گفته می شود یک در یک هستند. 2) سقوط آزاد، رانش آزاد و مدار مطابق با اصل هم ارزی ضعیف یکی هستند. 3) | چگونه می توان مکانیسم ماکیایی برای ظهور اینرسی را رد کرد؟ |
33661 | در کتاب درسی من، میگوید که هر الکترونی که در فلزات محدود شده است، با مدلسازی مقداری چاه پتانسیل $U$، انرژی کل الکترون منفی دارد، همانطور که در شکل زیر نشان داده شده است. چرا انرژی کل الکترون منفی است؟ و این چگونه ممکن است؟ ثانیاً، قسمت (ب) (زیر قسمت (الف) شکل است، نمودار انرژی پتانسیل مشاهده شده توسط الکترون ها است. من کنجکاو هستم که چرا بخش $x<0$ دارای $-U$ به عنوان انرژی پتانسیل آن توسط الکترون ها است. کتاب درسی بیان کرد که فلز کار می کند (یا مدل شده است) به عنوان عمق چاه بالقوه $U$. پس چرا ناگهان $-U$ است؟  | چرا انرژی کل الکترون یک الکترون در فلز منفی است؟ |
107622 | در مطالعه در مورد میدان هیگز و موارد مرتبط، اشاره کمی به نقطه تعادل در -V پیدا کردم. میخواهم به مفهومسازی مقدار انتظار خلاء منفی کمک کنم، در حالت ایدهآل با توجه به میدان هیگز. آیا راهنمایی در مورد نحوه مشاهده یا ایجاد آن دارید؟ | منظور از مقدار انتظار خلاء منفی میدان هیگز چیست؟ آیا آن را در طبیعت می بینیم؟ |
68366 | این سوال خیلی شبیه این سوال اینجاست. > یک بلوک با جرم $m_1$ روی بلوک دیگری به جرم $m_2$ قرار می گیرد که روی یک سطح > صاف افقی قرار دارد. > ضریب اصطکاک (ایستا و جنبشی) بین $m_1$ و $m_2$ > $\mu$ است. > > اگر نیروی اعمال شده به $m_1$ 5N$ باشد، شتاب بلوک ها را بیابید، > با توجه به اینکه $m_1 = 2kg$ و $m_2 = 4kg$ و $\mu=0.2$ است. من می توانم نتیجه را در پیوند ثابت کنم و نیروی بحرانی را به صورت $6N$ بدست بیاورم، بنابراین برای $5N$، آنها شتاب یکسانی خواهند داشت که برابر با $\frac{5}{6}$ خواهد بود. اما وقتی حالت کلی را در نظر میگیرم، نمودارهای بدنه آزاد را رسم میکنم، این معادله را دریافت میکنم - $$ m_1 a_1 = F - \mu m_1 g \\\ m_2 a_2 = \mu m_1 g $$ این پاسخ را به صورت $a_1 = میدهد. \frac{1}{2}$ و $a_2 = 1$ تنها جایی که فکر میکنم میتوانستم اشتباه کنم، نیروی اصطکاک است. من حداکثر مقدار اصطکاک ($4N$) را میگیرم، اما از آنجایی که نیروی اعمالشده بیشتر است، فرض میکنم این اتفاق میافتد. آیا کسی می تواند به من بگوید که کجا اشتباه می کنم؟ | سوال مکانیک (یک بلوک در بالای یک بلوک) |
35779 | برای یک ذره به طور تصادفی متحرک. یا، من فرض می کنم که 1/3 می تواند به 1/n تعمیم دهد، که در آن n درجه آزادی غیر چرخشی برای آن ذره است. مرجع مرتبط نظریه جنبشی گازها. | چرا $\langle v_{x}^{2} \rangle=\frac{1}{3} \langle v^2 \rangle$ است؟ |
35239 | اگر آب تا دمای فوق العاده بالا گرم شود، آیا ممکن است اتم های موجود در مولکول ها پیوندهای خود را از دست بدهند؟ و اگر ممکن است، آیا این نوعی واکنش زنجیره ای نیست؟ همانطور که آب --> بخار را گرم می کنید، به گرم کردن آن ادامه دهید، سپس 1 اکسیژن و 2 اتم هیدروژن دریافت می کنید، و در آن دما به احتمال زیاد آنها خودسوخته می شوند و گرمای بیشتری ایجاد می کنند تا بخار بیشتری به اکسیژن و هیدروژن و غیره تبدیل شود. سوال: اگر در ظرفی 1 مول اکسیژن و 2 مول هیدروژن داشته باشید به 1 مول آب تبدیل می شود؟ یا فشارش مهمه؟ یا دما مهمه؟ | آب، آیا می تواند از دما عبور کند؟ |
110629 | اگر بخواهم مسیر سایه و اندازه را محاسبه کنم، چه متغیرهایی را باید در نظر بگیرم؟ سعی می کنم سوالاتم را ساده کنم. من یک دایره $2D$ دارم (شعاع: $28$) که به این معنی است که اندازه دایره (در جعبه) 56$\ برابر 56$ در نقطه خاصی است (مثلاً $(300,300)$). من به دایره $2D$ می گویم که در مسیر خاصی حرکت کند، مثلاً از ($300,300$) تا ($300,200$). من می خواهم به سایه آن بگویم که بر اساس مسیر دایره $2D$ چه مسیری را باید انجام دهد. البته اندازه توپ نیز باید محاسبه شود.. حدس میزنم به چند متغیر اضافی نیاز دارم زیرا در مورد فضای $3D$ در $2D$ صحبت میکنم. نیاز به محاسبه درجات آن از روی خورشید، فقط فاصله آن است) من کاملاً مطمئن هستم که این امکان پذیر است اما نمی دانم چگونه محاسبه کنم و به چه متغیرهای اضافی نیاز دارم ... اساساً چیزی شبیه به این: http://jonobr1.github.io/Physics/examples/cloth.html امیدوارم متوجه شده باشید که من چه می خواهم، اگر فقط به من نگفتید کدام قسمت و من سعی می کنم دوباره توضیح دهم یا چیز دیگری. با تشکر | مسیر و اندازه سایه + اندازه شی را بر اساس فاصله محاسبه کنید |
35899 | سوال را میتوانید در اینجا پیدا کنید: http://gyazo.com/fc4d26cd35e6ce368ad2a8ed504f1dcc ضریب شکستی که به آن اشاره میکند را میتوانید در اینجا پیدا کنید: http://gyazo.com/94fd2f3b5ea7da9226c3acd56b0024c من واقعاً از کجا شروع کردم. بخشی از سوال من پیش بینی می کنم که قانون اسنل به نحوی مورد استفاده قرار گیرد. من به دنبال پاسخ کامل نیستم، فقط یک فشار در جهت درست است. | فوتونیک: دال به عنوان یک لنز |
113848 | گیلسپی یک چارچوب تصادفی برای شبیهسازی واکنشهای شیمیایی پیشنهاد کرد که بر اساس برخوردهای الاستیک غیرواکنشی است که موقعیت ذرات را «یکنواخت» میکند، به طوری که فرض اختلاط خوب همیشه برآورده میشود (به صفحه 409 در نسخه پیوندی مراجعه کنید). این از نظریه جنبشی فرموله شده است. نتیجه این امر این است که برخورد غیرواکنشی بین دو مولکول که قادر به واکنش هستند، همبستگی محلی ایجاد نمیکند، یعنی دو ذره قادر به واکنش با یکدیگر هستند که به تازگی برخورد کردهاند، اما واکنشی نشان ندادهاند، احتمالا واکنش نشان نمیدهند. با یکدیگر در dt بعدی نسبت به هر جفت ذره دیگری در volume_. الگوریتم گیلسپی معمولاً در زیستشناسی استفاده میشود که در آن گونههای بیوشیمیایی در محیط آبی سلولها مدلسازی میشوند. آیا این معتبر است و اگر درست است چرا؟ به نظر می رسد اعتبار ممکن است به فرضی از سرعت های توزیع شده توسط بولتزمن بستگی داشته باشد که ممکن است در فاز آبی معتبر باشد یا نباشد. من اخیراً در مورد این سؤال پرسیدم (سوال در اینجا)، با این حال، این سؤال تکراری تلقی شد، اگرچه در بین پاسخ ها اختلاف نظر وجود داشت. | چارچوب تصادفی گیلسپی برای ذرات موجود در محلول آبی معتبر است؟ |
47402 | آیا حالت های عادی بردارهای ویژه ماتریس $(\omega ^2 T- V)$ هستند که $T$ ماتریس انرژی جنبشی و $V$ ماتریس انرژی پتانسیل است؟ آیا این تنها راه بیان آنهاست؟ چگونه می توانم آنها را با استفاده از مختصاتی که در ابتدای تمرین انتخاب کرده ام بیان کنم؟ | حالت های عادی نوسان: نحوه پیدا کردن آنها |
59936 | بسیار سپاسگزار خواهم بود اگر بتوانید به من کمک کنید تا تنظیم محدودیت های اولیه برای سیستم های همیلتونی محدود را روشن کنم. من در حال خواندن دینامیک کلاسیک و کوانتومی سیستم های همیلتونی محدود اثر H. Rothe و K. Rothe، و Quantization of Gauge system توسط Henneaux و Teitelboim هستم. سیستمی با $L(q,\dot{q})$ لاگرانژی در نظر بگیرید و لحظه لحظه $p_j = \جزئی L/\جزئی{\dot{q}_j}$ را با $j$ از 1 تا $n$ تعریف کنید. (برای $n$ درجه آزادی)، و هسی $W_{ij}(q,\dot{q}) = \جزئی^2 L/\partial{\dot{q}_i}\partial{\dot{q}_j}$. اجازه دهید $R_W$ رتبه هسی $W_{ij}$ باشد. فرض کنید $L$ مفرد و $R_W < n$ است. برای طرح این سوال، من اکنون نقل می کنم که Rothes چگونه تنظیم محدودیت های اولیه را در صفحات 26 و 27 کتاب خود توصیف می کند. > اجازه دهید $W_{ab}$, ($a,b = 1,...,R_W$) بزرگترین زیرماتریس وارونه > $W_{ij}$ باشد، که در آن یک بازآرایی مناسب اجزاء انجام شده است > . سپس می توانیم معادلات را حل کنیم. $p_j = \partial > L(q,\dot{q})/\partial{\dot{q}_j}$ (1) برای $R_W$ سرعت $\dot{q}_a$ بر حسب مختصات $q_i$، لحظه $\\{p_a\\}$ و بقیه > سرعت $\\{\dot{q}_\alpha\\}$: $\dot{q}_a = > f_a(q,\\{p_b\\},\\{\dot{q}_\beta\\})$، با $a,b = 1,..., R_W$ و $\beta = > R_W + 1،...،n$. > > با وارد کردن این عبارت در تعریف $p_j$، به یک رابطه > به شکل $p_j = h_j(q,\\{p_a\\},\\{\dot{q}_\alpha\\ میرسید. })$. برای $j = > a$ ($a = 1,...,R_W$) این رابطه باید به یک هویت کاهش یابد. معادلات > باقیمانده $p_\alpha = h_\alpha (q,\\{p_a\\},\\{\dot{q}_\beta\\})$ را میخوانند. اما > rhs نمی تواند به سرعت های $\dot{q}_\beta$ بستگی داشته باشد، زیرا در غیر این صورت ما > می توانیم سرعت های بیشتری را از مجموعه $\\{\dot{q}_\alpha\\}$ به صورت > بیان کنیم مختصات، لحظه لحظه ای و سرعت های باقی مانده. اینجاست که ارائه Rothe متوقف می شود و نگرانی من این است که معادلات به شکل $p_\alpha = h_\alpha (q, \\{p_a\\},\\{\dot{q}_\beta\\ })$ (2) با تمام $\\{\dot{q}_\beta\\}$ موجود هنوز هم می تواند امکان پذیر باشد، اما نمی توان سرعت های بیشتری از مجموعه را حل کرد $\\{\dot{q}_\alpha\\}$ بر حسب مختصات، لحظه و سرعت باقیمانده در صورتی که شرایط مقرر در قضیه تابع ضمنی برآورده نشود، برای همه معادلات از نوع (2) ) را می توان به طور ضمنی برای $\\{\dot{q}_\alpha\\}$ حل کرد. بنابراین ثابت نشده است که $(n - R_W)$ محدودیت های اولیه به شکل $\phi_\alpha (q,p) = 0$ وجود دارد. Henneaux و Teteilboim حتی بیان میکنند که این محدودیتهای $(n - R_W)$ به شکل $\phi_\alpha (q,p) = 0$ از نظر عملکردی مستقل هستند، اما هیچ توجیهی برای این عبارت نمیدهند. بسیار سپاسگزار خواهم بود اگر بتوانید به روشن شدن نگرانی فوق کمک کنید و همچنین اگر بتوانید بیانیه Henneaux و Teitelboin را در مورد این واقعیت که محدودیت ها از نظر عملکردی مستقل هستند، توضیح دهید. متشکرم | محدودیت های اولیه برای سیستم های همیلتونی محدود |
15726 | من یک سوال کوچک و نسبتاً فنی در مورد مدل هایزنبرگ داشتم. (در واقع فنی است.) هایزنبرگ همیلتونی را در نظر بگیرید: $H = \sum_{(i,j)} S_{i} S_{j}$ = $- \frac{J}{V} \sum_{q} \ gamma_{q} S_{q} S_{-q}$. با $\gamma_{q} = 2 \sum_{\alpha=x,y,...}cos(q_{\alpha})$ و تبدیل فوریه $S_{i}=1/V \cdot \sum_{ q} S_{q} e^{iqr_{i}}$ جایی که ثابت شبکه a=1 را در نظر می گیریم و شرایط مرزی تناوبی را روی یک ابرمکعب به طول یال L و اعمال می کنیم. جلد مربوطه V. در اینجا سؤال من مطرح میشود: نمیدانم چگونه میتوان به معادله H تبدیلشده فوریه با جزئیات رسید. منظورم این است که اگر فقط -q و q باقی مانده باشد، می بینم که کسینوس ها از کجا می آیند و مشکوک هستند که باید هویتی مانند $\delta_{ij} = \sum_{q} e^{iq(r_ را اعمال کنید. {i}-r_{j}}$ اما به نوعی برای من جواب نمی دهد و با وجود اینکه ربطی به فیزیک ندارد، واقعاً ممنون می شوم اگر کسی بتواند به من کمک کند. با احترام و پیشاپیش متشکرم | سوال سریع در مورد مدل هایزنبرگ |
67350 | در فصل 2.1 گریفیث می گوید: > $$\tag{2.14} \Psi(x,t)~=~\sum_{n=1}^{\infty}c_n\,\psi_n(x) e^{ (-iE_n > t/\hbar)}$$ این اتفاق می افتد که _every_ راه حل معادله (وابسته به زمان) > شرودینگر را می توان در این نوشتار فرم [...]. آیا منظور او از راه حل راه حل هایی است که در شکل قابل تفکیک > $\tag{2.1} \Psi(x,t)~=~\psi(x)f(t),$ که در ابتدا بیان کرد؟ ` | تفسیر متن در مقدمه گریفیث به QM |
76143 | من می خواهم سلولز را به شکل دیگری تبدیل کنم (کریستالی => آمورف). سلولز برای آمورف شدن در آب به دمای 320 درجه سانتی گراد و فشار 25 مگاپاسکال نیاز دارد. )؟ من حدس میزنم که یک مشعل بونسن به اندازه کافی دمای بالایی تولید میکند (اما در مورد فشار آن کاملاً مطمئن نیستم) ویرایش (اطلاعات): من میدانم که این یک فرآیند شیمیایی است، اما آیا شما فیزیکدانان بهتر نیستید که واقع بینانه بودن فشارها؟ | آیا وضعیت فعلی برای بازآفرینی در آزمایشگاه امکان پذیر است؟ |
67357 | از بالای صخره ای به ارتفاع 400 متر دلار در کنار دریا، یک توپ در جهت افقی به بیرون پرتاب می شود. سرعت توپ 100 دلار متر بر ثانیه است. الف) بعد از چند مدت توپ به آب برخورد می کند؟ ب) توپ با چه سرعتی به آب برخورد می کند؟ | از بالای صخره ای به ارتفاع 400 متر در کنار دریا، توپی در جهت افقی به بیرون پرتاب می شود. سرعت توپ 100 متر بر ثانیه است |
123020 | در سیم کشی خانه مشترک ما سرب داغ، خنثی و زمین داریم. اگر سرب داغ در سیمکشی برق با زمین تماس پیدا کند (شاید یک اتصال کوتاه در شاسی دستگاه) آنگاه جریان به زمین قطع میشود. اما به نظر من این یک مدار بسته کامل نیست. شهود من به من میگوید جریان باید جریان داشته باشد، اما دانش آکادمیک من میگوید که نباید جریان داشته باشد زیرا شرایط مدار باز داریم. بنابراین جریان آن چگونه جریان می یابد؟ من این استدلال را شنیدهام که چون سیم نول در پنل سرویس به زمین متصل است (با نام مستعار جعبه شکن)، در واقع یک مدار کامل است. بنابراین در مثال من، جریان فعلی از زمین عبور میکند و در پنل سرویس به حالت خنثی میرود. با این حال، اگر در پنل سرویس، نول به زمین متصل نبود (بنابراین نول به سمت چپ شناور بود)، قطعاً مدار بسته ای نداریم، با این حال شهود من به من می گوید به نحوی جریان همچنان در یک اتصال کوتاه به زمین جریان می یابد. وضعیت. من یک سوال مشابه را اینجا در stackexchange جستجو کرده ام. در آن سوال، جریان جریان بین زمین و مریخ در یک مدار ناقص بررسی می شود. در آن سناریو، پاسخ به سیارات تا حدودی مانند دو صفحه خازن نگاه می کرد. با این حال این در سوال من صدق نمی کند | جریان AC چگونه در مدار باز جریان دارد؟ |
113782 | من با تفسیر فاکتور $\gamma^5$ در تعامل همیلتونی مشکل دارم. من میدانم که $\frac{1\pm\gamma^5}{2}$ یک پیشبینی مارپیچ است و به حفظ مارپیچ در فرآیند پراکندگی نیاز دارد. اما تک $\gamma^5$ به چه معناست؟ تعامل من همیلتونی: $$\mathcal{H}_I=\varphi\bar{\psi_b}A\psi_a$$ من دو مورد دارم، یکی زمانی که $A=1$ و دیگری زمانی که $A=i\gamma^5$ . پس از مدتها، تئوری اغتشاش مرتبه اول بسیار ساده ای را برای $A=1$ دریافت کردم. اما $\gamma^5$ چطور؟ (من باید تجزیه یک ذره را به ذرات b و $\varphi$ توصیف کنم. $a$ و $b$ فرمیون هستند، $\varphi$ بدون اسپین است). من از هر گونه کمک یا حتی بهتر از هر عنوان کتاب راهنما با موارد مشابه سپاسگزار خواهم بود. | عامل $\gamma^5$ در نظریه میدان کوانتومی |
35238 | ضخامت مواد موجود در یک کره چقدر باید باشد تا بتواند فشار (داخلی) 300 بار را تحمل کند اگر ماده فولادی باشد؟ (با شعاع داخلی 2 سانتی متر) فشار اتمسفر = برابر با 0 متر بالاتر از سطح دریا آیا قانون طلایی مانند sqrt(bar)cm ضخامت بار تنش ثابت وجود دارد؟ | فولاد چقدر باید ضخامت داشته باشد تا بتواند 300 بار (کره) را تحمل کند. |
113785 | من بارها خواندم که تعامل قوی با فاصله زیاد می شود. اما چگونه می توان رابطه نیرو-فاصله را از لاگرانژ (میدان کوارک + میدان گلوئون + جفت گیج) بدست آورد؟ از آنجایی که نمی توانم از تئوری اغتشاش استفاده کنم، نمی دانم با آن چه کنم. | چرا تعامل قوی با فاصله زیاد می شود؟ |
103728 | q > یک ذره سنگین با سرعت $U$ در زاویه $\alpha$ نسبت به > افقی پرتاب می شود. ذره در معرض مقاومت هوا قرار دارد که از نظر تجربی به نسبت مجذور سرعت متفاوت است. نشان دهید > آن > > $$\vec{\dot{v}} = -\frac{g}{V^2}\lvert\vec{v}\rvert\vec{v} - g\vec{j}، $$ > > که در آن $V$ سرعت پایانی ذره است. اگر $\alpha = > \frac{\pi}{2}$ (به طوری که ذره مستقیماً به سمت بالا پرتاب شود)، > حداکثر ارتفاع رسیده و زمان صرف شده برای رسیدن به آن را پیدا کنید. وقتی ذره به حالت افقی برمی گردد سرعت > آن چقدر است؟ من در قسمتی هستم که اگر $\alpha = \frac{\pi}{2}$ ... را به عنوان $\alpha = \frac{\pi}{2}$ ببینم، قابل قبول است که به آن فکر کنیم. حرکت در یک بعد، بنابراین از معادله نمایش آن $$\ddot r = \dot v = \dfrac{-g}{V^2}v^2 - g $$ دریافت می کنم. میتونم فقط w.r.t را به t ادغام کنیم؟ معمولاً در شکل برداری v تابعی از t است، و من فرض میکنم اینجا هم هست، اما آیا این مجاز است: $$\ddot r = \dfrac{-g}{V^2}v^2 - g $$ $$\dot r = \left ( \dfrac{-g}{V^2}v^2 - g \right )t + C$$ اگر چنین است، چرا؟ اگر نه، چرا که نه؟ علاوه بر این، من یک راه حل پیچیده برای سرعت پایانی دریافت می کنم، این به چه معناست - از آنجایی که سرعت پایانی نمی تواند 0 باشد، از آن چه نتیجه ای می توانیم بگیریم؟ ویرایش: حل $\dot v = -kv^2 - g$ که در آن $k = \dfrac{g}{V^2}$ $\dfrac{dv}{kv^2+g} = -dt$ و با حل این، $v = \dfrac{\sqrt{g}}{\sqrt{k}} arctan(C\sqrt{k}\sqrt{g} - \sqrt{k}\sqrt{g}t)$ که در آن C یک ثابت است، با ادغام مجدد آن، $r = \dfrac{1}{k}\log (sec(c\sqrt{k}\sqrt{g) دریافت میکنم } - \sqrt{k}\sqrt{g}t)) + C_1$ سپس برای $v = 0$ من $ t = C$ میگیرم بنابراین $r = C_1$، از r = 0 میگیرم $t = \dfrac{C\sqrt{k}\sqrt{g} - arcsec(e^{-Ck})}{\sqrt{k}\sqrt{g}}$ بنابراین $v = \dfrac{\sqrt {g}}{\sqrt{k}}tan(arcsec(e^{-Ck})) = \dfrac{\sqrt{g}}{\sqrt{k}}\sqrt{1 - \frac{1}{e^{-2Ck}}}e^{-Ck}$ | آیا سرعت مجذور ثابت است؟ |
91275 | اغلب گفته می شود که یک ناظر دور یک شی در حال سقوط آزاد را به عنوان تجربه یک سفر بی نهایت به افق رویداد مشاهده می کند، اما یک مسافر در چارچوب محلی یک سفر زمان محدود به یک تکینگی را تجربه می کند. با این حال آیا این درست است؟ در طول سفر به داخل سیاهچاله (غیر چرخشی برای سادگی) مسافر به سمت سرعت نور شتاب می گیرد، در حالی که از طریق یک میدان گرانشی فزاینده سفر می کند. در برخی مواقع گسترش فضای محلی مبتنی بر سرعت (نسبیت خاص) توسط انبساط فضای گرانشی (نسبیت عام) سبقت می گیرد، پس از آن فضای نقطه ای همانطور که به صورت محلی مشاهده می شود به گسترش خود ادامه می دهد. این نقطه زمانی است که انبساط فضای محلی (مرتبط با انقباض طول مشاهده شده خارجی) از دیدگاه فریم خارجی از سرعت نور فراتر رفته است. سپس مسافر در فضایی عاری از تکینگی که در حال انبساط شتابان است، سکون را تجربه خواهد کرد. پس از مدتی (محلی)، این فضا دارای ویژگی های بسیاری خواهد بود که شبیه به جهان در حال انبساط است که در آن تعبیه شده است. | آیا فضا به صورت محلی بدون محدودیت در سقوط آزاد به ناحیه مرکزی سیاهچاله گسترش می یابد؟ |
52125 | در گرافن، ما (در حد انرژی کم) رابطه پراکندگی انرژی- تکانه خطی داریم: $E=\hbar v_{\rm{F}}|k|$. این عبارت از یک مدل پیوند محکم ناشی میشود، در واقع $E =\frac{3\hbar ta}{2}|k|$ که در آن $t$ انرژی پرش نزدیکترین همسایه و $a$ فاصله بین اتمی است. اما چگونه می توان فهمید که سرعت فرمی با $v_{\rm{F}} = \frac{3ta}{2}$ داده می شود؟ معمولاً یکی از $m_{\rm{eff}}^{-1} =\frac{1}{\hbar^{2}} \frac{\partial^{2}E}{\partial k^{2 استفاده میکند }}$ و $v_{\rm{F}} = \frac{\hbar k_{\rm{F}}}{m_{\rm{eff}}}$، اما در این مورد $m_{\rm{ eff}} = \infty$. | جرم موثر و سرعت فرمی الکترون ها در گرافن: |
53838 | من کنجکاو بودم که بدانم اهمیت نیروی پلانک چه می تواند باشد؟ با فرمول $c^4/G$ محاسبه می شود که $c$ سرعت نور است. $G$ ثابت گرانشی است. بنابراین (سرعت نور^4) / ثابت گرانشی = 1.21031359 $\times 10^{44} $ نیوتن. | اهمیت نیروی پلانک چیست؟ |
112780 | با سلام و تشکر از اینکه سوال من را خواندید: تصور کنید ما یک فوتون را به یک اتم می فرستیم و اتفاقاً فرکانس مناسبی است به طوری که به طور کامل توسط یک الکترون در این اتم جذب می شود. بدیهی است که آن فوتون از بین رفته است. با این حال، در نوری که یک فوتون یک آشفتگی میدان E&M است، این نشان میدهد که موج E&M که فوتون را نشان میدهد از بین رفته است. سوال من این است که چگونه موج E&M ناپدید می شود؟ من استدلال کردهام که نمیتواند فوراً ناپدید شود، زیرا SR را از بین میبرد. علاوه بر این، موج در سراسر مسیر بین الکترونی که آن را ساطع کرده و الکترونی که توسط آن جذب می شود وجود داشته است. این منجر به سردرگمی من می شود: اگر فورا ناپدید نشود، فوتون هنوز وجود دارد و جذب نمی شود. tl;dr: امواج E&M (فوتون ها) موضعی نیستند، بنابراین چگونه می توان آنها را جذب کرد. | فوتون ها و جذب |
108127 | تفاوت بین فرکانس زاویه ای و سرعت زاویه ای چیست؟ فکر کنم یکی برای SHM و دیگری برای حرکت دایره ای استفاده می شود؟ همچنین می توان از هر دو برای شتاب مرکزی استفاده کرد؟ فکر می کنم فرکانس زاویه ای=2πf و سرعت زاویه ای=dΘ/dt؟ لطفا تایید یا توضیح دهید. برای حرکت دایره ای هم همینطوره؟؟ | تفاوت بین فرکانس زاویه ای و سرعت زاویه ای؟ |
30315 | > سوپرمن و سوپرگرل در حال بازی گرفتن بودند. هنگامی که سوپرمن با سرعت > 0.800 درجه سانتیگراد نسبت به سوپرگرل حرکت می کند، توپی را با سرعت > 0.600 درجه سانتیگراد نسبت به سوپرگرل به سمت سوپرگرل پرتاب کرد. > > الف سرعت توپ با اندازه گیری سوپرگرل چقدر بود؟ من سعی کردم شماره 1 را حل کنم. رویکرد من اینجاست. اجازه دهید چارچوب مرجع سوپرگرل باشد در حالی که s' چارچوب مرجع سوپرمن باشد، نمودار من (<--)سوپرمن (--->)توپ سوپر دختر (بمانید) بنابراین s' به سمت چپ می رود، بنابراین دارای سرعت منفی (-0.8c). vx به سمت راست می رود (+0.6c). اکنون (vx) سرعت توپ نسبت به سوپرگرل با استفاده از تبدیل لورنتس (-.13c) است، vx منفی است، بنابراین به این معنی است که به سمت چپ می رود و هرگز به سوپرگرل نمی رسد. بنابراین به نظر می رسد که پاسخ حرف a غیرممکن است؟ با تشکر | چرا این سرعت قابل اندازه گیری نیست؟ |
73463 | جسمی را در نظر بگیرید که نزدیک به سرعت نور نسبت به ما حرکت می کند (بگذارید یک سفینه فضایی یا یک ستاره باشد) که نور ساطع می کند (آن را تک رنگ در نظر بگیرید که حاصل یک انتقال الکترونیکی دو سطحی است). با توجه به زمان نسبی متفاوت در خود جسم (از آنجایی که با سرعت بالا حرکت می کند) و زمان یک ناظر (مثلاً در زمین)، چه اتفاقی برای تعداد فوتون هایی که ما می بینیم از آن جسم ساطع می شوند، یعنی **فوتون ها می افتد. /second**، با افزایش سرعت؟ من معتقدم که می بینیم که جسم با افزایش سرعت، فوتون های کمتر و کمتری (در واحد زمان) ساطع می کند زیرا **زمان برای نوترکیب تابشی**، یعنی زمان **نیاز** برای تولید یک فوتون، خواهد بود. کندتر بگذرد آیا این حقیقت دارد؟ _**اگر بله:_** این امکان وجود دارد که وقتی به فضای بیرونی نگاه می کنیم و فکر می کنیم چیزی در آنجا وجود ندارد، قادر به تشخیص ماده نباشیم؟ در رابطه با این واقعیت که هیچ تشعشعی از آن نقطه قابل تشخیص نیست و جرم نسبیتی به ویژه زیاد است، آیا می تواند یا چرا نمی تواند به ماده تاریک مرتبط باشد؟ **توجه:** منظور من تغییر انرژی ناشی از جابجایی قرمز نیست، منظور من تغییر تعداد فوتون ها در واحد زمان است! | چگونه شیئی با سرعت نزدیک به نور را می بینیم که نور ساطع می کند؟ |
99870 | من اخیراً به قطعه خاصی از نماد برخورد کردم که برای من کاملاً واضح به نظر نمی رسد. هنگام بحث در مورد دامنه وجهی، معلم من به رابطه بین حجم و پراکندگی دامنه اشاره کرد و سپس این موارد را روی تخته نوشت: $$[1-,\,1+,\,3-,\,3+]$ $ فرض میکنم اینها دامنههای احتمال هستند، اما من دقیقاً معنی اعداد صحیح و نشانهها را نمیدانم. | نماد دامنه های احتمال |
132641 | # پیشینه در نظریه میدان کوانتومی پیشرفته خورخه سی رومائو، در پایان صفحه 218، معادله (6.266) میخواند: $$\tag{1} \left.\frac{\delta^{2}}{\delta \omega^{b}(y)\delta A_{\mu}^{c}(z)}\left[ \frac{\delta \Gamma}{\delta K_{\mu}^{a}(x)}\frac{\delta \Gamma}{\delta A^{\mu , a}(x)} \right]\right|_{ \text{منابع} = 0} = \left.\frac{\delta^{2} \Gamma}{\delta \omega^{b}(y)\delta K_{\mu}^{a}(x)}\frac{\delta^{2} \Gamma}{\delta A^{c}_{\nu}(z)\delta A^{\mu,a }(x)}\right|_{\text{منابع} = 0}. $$ اینجا $$\tag{2} S = \int \mathrm{d}^{4}x\left( -\frac{1}{4}F_{\mu \nu}^{a}F^{ \mu \nu}_{a} - B_{a}f^{a} + \frac{1}{2 \varepsilon}B_{a}B^{a} - \bar{\omega}^{a}M_{ab}\omega^{b} + K_{\mu}^{a}\delta A_{a}^{\mu} + L_{a}\delta \omega ^{a} \right)، $$ جایی که: * $B_{a}$ میدان اسکالر پشتیبانی است که برای تبدیلهای BRST لازم است * $f_{a}$ شرط سنج برای فیلدهای $A_{\mu}^{a}$ * دو عبارت آخر در (2) عبارتهای تغییرناپذیر BRST هستند $(K_{\mu}^{a}\delta A_{a}^{\mu} + L_ {a}\delta \omega^{a})$ به عمل معمول برای راحتی کار با تولید $Z[J]$ عملکردی اضافه شد (انتقال از (6.238) را ببینید (6.244) تا (6.239) و (6.243)); $K_{\mu}^{a}، K_{i}$ منابعی برای فیلدهای تبدیل شده با BRST هستند $\delta A_{\mu}^{a}$ و $\delta \omega_{a}$ * $\delta \varphi$ یعنی BRST-تغییر $\varphi$ ما تابع پارتیشن $$\tag{3} Z[J] = \int D(A, \omega, \dots)e^{i(S + \int \mathrm{d}^{4}x (J_{\mu}^{a}A^{\mu}_{a} + \bar{\eta}^ {a}\omega_{a} + \bar{\omega}^{a}\eta_{a}))}؛ $$ و ایجاد عملکرد برای نمودارهای قویاً متصل $$\tag{4} \Gamma = W - \int \mathrm{d}^{4}x(J_{\mu}^{a}A^{\mu}_ {a} + \bar{\eta}^{a}\omega_{a} + \bar{\omega}^{a}\eta_{a}). $$ نویسنده این معادله را در فصلی درباره اشتقاق عرضی انتشار دهنده بوزون گیج کامل با استفاده از هویت اسلاونوف-تیلور می نویسد. # سوال من نمیفهمم که چرا در $(1)$ عبارات مشتق تابعی مکعبی مانند $[\delta^{3}\Gamma/\delta(\cdots)]$ صفر هستند و چرا عبارتهای $$\tag{ 5}\frac{\delta^{2}\Gamma}{\delta A_{\nu}^{c}\delta K_{\mu}^{a}}\frac{\delta^{2}\Gamma}{\delta \omega^{b}\delta A^{\mu , a}}=0.$$ **چرا آیا آنها ناپدید می شوند؟** | مشتقات متغیر نمودارهای به شدت متصل در تئوری گیج عملکردی دارند |
103893 |  همانطور که در تصویر می بینید، یک ماشین را می توان با نیروی کوچک F1 بلند کرد. در اینجا نشان داده شده است که 'F1 . A1 = F2. A2'. اگر A1 به اندازه سطح مقطع پین باشد چه اتفاقی می افتد. آیا کودک می تواند کامیون را با استفاده از یک سنجاق ایمنی به این شکل بلند کند؟ اگر نه، و من احساس نمیکنم، پس چه چیزی مانع از وقوع این امر میشود؟ آیا سازه فلزی شکسته می شود؟ فرض کنید کودک با فشار دادن سنجاق به خودش آسیبی نمی رساند... | آیا یک نیروی بسیار کوچک می تواند یک کوه را در یک سیستم هیدرولیک بلند کند؟ اگر نه، پس چرا نه؟ |
133993 | سوال من این است که آیا طول موج های متعدد یا حداقل دو طول موج متفاوت می توانند با یکدیگر تداخل داشته باشند؟ من می دانم که آنها معمولاً باید با طول موج یکسان باشند، اما شما فکر می کنید می توانند کمی با یکدیگر متفاوت باشند، بنابراین رابطه طول موج/فرکانس با تداخل چیست؟ این سوال در ذهن قدیمی من هنگام خواندن این موضوع مطرح شد: تولید فوتون با فرکانس یکسان و موج دامنه متفاوت اساساً من در ابتدا فکر می کردم که انرژی یک موج EM به سادگی بیان شده است (من فیزیک عمومی را در نظر گرفتم اما این کار را نمی کنم. توجه داشته باشید که اگر این چیزی است که لازم است، مقداری از ریاضیات را از طریق رابطه با ثابت پلانک و فرکانس استفاده کنید، اما هنگام جستجو در گوگل، دامنه به طور خاص به چه معناست (من فرض کردم که شدت موج است، یعنی) من فهمیدم که ریشه مربع E است. بنابراین منطقی به نظر می رسید که ثابت پلانک، فرکانس و دامنه همه به هم مرتبط باشند، اما هنوز این موضوع از من دوری می کند. خوب در حالی که پاسخ دیوید Z از لینک بالا این وضعیت را برای من روشن کرد، اما من را متعجب کرد: او می گوید که انرژی توصیف شده توسط دامنه، در مقایسه با انرژی توصیف شده توسط ثابت پلانک و فرکانس، می تواند از طریق کوانتوم به یکدیگر مرتبط شود. (یعنی فوتون در موارد ساده تر) در نور تک رنگ. این باعث شد به این فکر کنم که اگر مکان یک فوتون (یا تاج/قله های آن) مهم باشد (همانطور که فرکانس/طول موج آن مهم است)، آیا دو موج با طول موج های کمی متفاوت می توانند بر یکدیگر تأثیر بگذارند؟ با تشکر از کمک! | آیا طول موج های مختلف می توانند در تداخل C/D شرکت کنند؟ |
113162 | در اولین دوره نسبیت عام، ویرایش دوم، توسط برنارد شوتز، در پایین صفحه 8، او در حال بسط نمودارهای فضازمان در شکل 1.5 است. او با اشاره به زوایایی که محورهای قاب متحرک نسبت به محورهای قاب متحرک دارند و بالعکس، میگوید: «[...] چهار زاویه مساوی [...]» است. با این حال، او هیچ جا نشان نمی دهد یا ثابت نمی کند که محور $\bar{x}$-محور و زاویه $\theta$ با $x$-محور می شود. چگونه این امر ثابت یا اثبات می شود؟ | ساخت مختصات ناظر در نسبیت عام |
121589 | من با نماد استفاده شده در ویکی پدیا (http://en.wikipedia.org/wiki/Triplet_state) آشنا نیستم. آیا راه فیزیکی تری برای توضیح علت حالت سه گانه (شاید بدون ارجاع به تابع موج) وجود دارد؟ در کتاب من موارد زیر را میگوید: «برای اسپین کلی الکترونها، احتمالات S = 0 و S = > 1 وجود دارد، به همین دلیل است که طرح اصطلاحی اتم هلیوم به یک سیستم منفرد و > یک سیستم سهگانه تقسیم میشود. ' من همچنین دریافتم که J (تعداد کوانتومی تکانه زاویه ای کل) = L+-S می تواند 0،1 و 2 باشد، اما نمی توانم بفهمم چرا. در یک نکته مرتبط: آیا ممنوعیت ترکیبی به این معنی است که یک اتم هلیوم می تواند برای همیشه منفرد یا سه گانه باشد؟ ویرایش 1: با تشکر از پاسخ سریع شما. اما آیا در راه حل خود به این موضوع اشاره نمی کنید که L=0 (به دلیل L-S <= J <= L+S)؟ | چه چیزی باعث حالت سه گانه در هلیم می شود؟ |
62068 | از معادله شرودینگر سیستمی که من در حال بررسی آن هستم، که در آن تابع موج یک اسپینور 4 جزء از ضرایب $C_1, C_2, C_3, C_4$ است، می توانم عبارت $\begin{pmatrix} m \sin را بدست بیاورم. (\alpha) - E & m \cos(\alpha) & -ik & 0 \\\ m \cos(\alpha) & \- m\sin(\alpha) - E & 0 & -ik \\\ ik & 0 & -m \sin(\alpha) - E & -m \cos(\alpha) \\\ 0 & ik & -m\ cos(\alpha) & m \sin(\alpha) - E \\\ \end{pmatrix} \begin{pmatrix} C_1 \\\ C_2 \\\ C_3 \\\ C_4 \end{pmatrix} = 0$ ($\alpha$ ثابت است). من می توانم رابطه پراکندگی را با محاسبه دترمینان ماتریس و صفر کردن آن بدست بیاورم: $\det(A) = E^2 - m^2 - k^2 = 0\to E = \pm \sqrt{m^ 2 + k^2}$. سوال من این است: چگونه می توانم ضرایب $C_1, C_2, C_3, C_4$ را بدست بیاورم؟ وقتی سعی میکنم آن را بهعنوان سیستمی از معادلات همگن خطی حل کنم، فقط به $0 = 0$ میرسم. | یافتن ضرایب اسپینور |
76145 | من اخیراً کتاب «اصول ابتدایی در مکانیک آماری» گیبز را میخوانم، و تعجب میکنم که چقدر در آن کتاب به نظر میرسد توسط نویسندگان کتابهای درسی بعدی نادیده گرفته شده است. به طور خاص، گیبس با دقت به این سوال میپردازد که آیا در مجموعه میکروکانونیکال میتوانیم آنتروپی و دما را معقولانه تعریف کنیم، و پاسخ او به تفسیر، «مه، نوعی» است. گیبس دقیقاً به استخراج ویژگیهای سیستمهایی با هر تعداد درجه آزادی توجه میکند (نه فقط سیستمهای ماکروسکوپی)، و نشان میدهد که مجموعههای متعارف و بزرگ متعارف توضیحات کاملی را برای معادلات ترمودینامیکی ارائه میدهند، حتی آنها را به سیستمهای کوچک گسترش میدهند. این برای مجموعه میکروکانونیکال صدق نمی کند: * دو تعریف معتبر از آنتروپی میکروکانونیکال وجود دارد (آنتروپی فضای فازی سطح (آنتروپی شانون/بولتزمن) و آنتروپی فضای فازی حجم، برای استفاده از اصطلاحات مدرن). این هر دو معتبر هستند زیرا در حد ترمودینامیکی معادل می شوند. * هیچکدام از این تعریفها، هنگامی که در برابر انرژی متمایز میشوند، به یک مقدار رضایتبخش دما منجر نمیشوند، زیرا دو سیستم میکروکانونیک، وقتی با هم ترکیب میشوند و اجازه تبادل انرژی را میدهند، دمای قبلی را حفظ نمیکنند. (به جز در حد ترمودینامیکی.) * برای سیستمی با 1 یا 2 درجه آزادی درجه دوم (مثلاً ذرات در جعبه 1 بعدی یا 2 بعدی)، این دماها بسیار عجیب رفتار می کنند. مانند همیشه منفی یا همیشه بی نهایت بودن و سیستم با افزایش انرژی سردتر می شود. باز هم، حد ترمودینامیکی از این مشکلات فرار می کند. به نظر می رسد تنها مقدار مجموعه میکروکانونیکال در حد ترمودینامیکی است که در آن این دو عبارت آنتروپی و دما معادل می شوند و شروع به رفتار مناسب می کنند. از سوی دیگر، در بسیاری از کتابهای درسی، مجموعه میکروکانونیکال به نوعی مجموعه «بنیادی» در نظر گرفته میشود، هرچند که به هر حال این مجموعهها در حد ترمودینامیکی معادل میشوند! بنابراین، اگر این سوال را به روشی متفاوت مطرح کنیم، آیا کتاب های درسی مدرنی در زمینه مکانیک آماری وجود دارد که به اندازه گیبس دقیق باشد، یا اینکه از زبان آموزان به سادگی انتظار می رود که گیبز را برای چیز واقعی بخوانند؟ من حدس میزنم که برخورد صحیح با سیستمهای کوچک، برای مثال، مشکل بزرگی است. فناوری نانو | آیا هیچ کتاب درسی مدرنی در زمینه مکانیک آماری وجود دارد که تحلیل گیبس از مجموعه میکروکانونیکال را نادیده نگیرد؟ |
116830 | آیا آزمایش/اندازهگیری وجود دارد که در صورت اعمال یکی از سناریوهای زیر، نتیجه متفاوتی داشته باشد: 1. دو گلوئون بی رنگ** وجود ندارند. 2 گلوئون که رنگ را رد و بدل نمی کنند، به طور معمول به صورت $(r\bar{r}−b\bar{b})/\sqrt2$ نوشته می شود $(r\bar{r}+b\bar{b}−2g\bar{g})/\sqrt6$ ویرایش: از آنجایی که اکنون میدانم که رنگ خنثی وجود ندارد، این سوال فقط در صورتی منطقی است که اظهار داشت: «اگر تقارن رنگ به نحوی شکسته شود، شواهد تجربی چه خواهد بود؟ (به طوری که 2 تا از گلوئون ها جدا شدند)' | شواهد تجربی برای گلوئون های رنگ خنثی $( (r\bar{r}-b\bar{b})$ و $(r\bar{r}+b\bar{b}-2g\bar{g})) $ |
91270 | با استفاده از تله پل، ما حرکت یک ذره باردار نور (بر اساس پتانسیل چرخشی اعمال شده توسط جریان AC) را ثبت کردیم. فرکانس چرخشی ما 50 هرتز بود و بنابراین وقتی از FFT روی داده ها استفاده می شد، انتظار داشتیم این فرکانس بیشترین دامنه را داشته باشد. با این حال، فرکانس دوگانه، 100 هرتز، به اندازه دو برابر دامنه 50 هرتز بود. چگونه می توان چنین مشاهده ای را توضیح داد؟ | حرکت در تله پل: هارمونیک 2n$امین دلار با دامنه بزرگتر از هارمونیک $n$th |
91271 | این یک سوال کلی است، اما وقتی مردم به S-Matrix $\mathcal{N}=4$ Super Yang Mills مراجعه می کنند، منظور چیست؟ روشی که من آن را فهمیدم این است که ماتریس S فقط برای نظریههایی با شکاف جرمی تعریف شده است، بنابراین میتوانیم حالتهای مجانبی را غیر متقابل در نظر بگیریم و سپس فرمالیسم LSZ را اعمال کنیم. این ایده برای CFT های عمومی تجزیه می شود و قابل مشاهده ها باید فقط توابع همبستگی باشند. بر اساس آنچه که من در ادبیات دیدهام، به نظر نمیرسد که اینطور باشد و مردم درباره S-Matrix برای $\mathcal{N}=4$ Super Yang Mills، یک نظریه میدان فوقمنطبق، صحبت میکنند. آیا این است که ما یک CFT تغییر شکل یافته را در نظر می گیریم بنابراین یک شکاف در طیف وجود دارد و با صفر شدن تغییر شکل، حد را در نظر می گیریم؟ یا راهی برای تعریف یک ماتریس S در یک نظریه دقیقاً منسجم وجود دارد؟ ویرایش: برای هر کسی که این سوال را پیدا کند، مرجع زیر (حداقل مقدمه) برای نشان دادن چگونگی شکست منطق عادی مفید است: http://arxiv.org/pdf/hep-th/0610251.pdf | S-Matrix در $\mathcal{N}=4$ Super-Yang Mills |
132640 | مشکل زیر را در نظر بگیرید: یک مکعب رسانا از ضلع $a$ زمین شده است. در داخل یک صفحه افقی (یعنی عمود بر محور $z$) با چگالی شارژ سطحی یکنواخت $\sigma$ وجود دارد. هدف یافتن پتانسیل الکترواستاتیک $\phi$ در داخل مکعب با استفاده از معادله لاپلاس $\nabla^2 \phi = 0$ است. من قصد ندارم در مورد ریاضی بپرسم زیرا این مشکل نیست. مسئله من این است که با شرایط مرزی مشکل مفهومی دارم. اول، پتانسیل باید در وجههای مکعب صفر باشد (که $x$، $y$، $z$ هر کدام $0$ یا $a$ هستند). دوم، باید یک ناپیوستگی پرش در مولفه $z$ میدان الکتریکی $E_z = - \partial_z \phi$ متناسب با $\sigma$ وجود داشته باشد. حال فرض کنید روی صفحه شارژ شده، بسیار نزدیک به لبه مکعب ایستاده ایم. از آنجایی که اضلاع سطوح هم پتانسیل هستند، میدان الکتریکی بر آنها عمود خواهد بود. این به این معنی است که $E_z$ در دو طرف صفحه صفر خواهد بود، که با این واقعیت که باید جهش $\sigma$ وجود داشته باشد، در تضاد است. آیا استدلال من منطقی است؟ در صورت نیاز می توانم با ریاضی از آن نسخه پشتیبان تهیه کنم. ایده کلی این است که ما می توانیم $\phi = \sum_{n,m} \sin(\frac{n\pi}{a}x) \sin(\frac{m\pi}{a}y) f بنویسیم (z)$، اما هیچ راهی برای نوشتن $\sigma$ به عنوان مجموع سینوس ها وجود ندارد، زیرا هر چنین مجموعی لزوماً در $x,y = 0, a$ صفر خواهد بود. _ویرایش:_ پاراگراف قبلی اشتباه است (همگرایی غیریکنواخت سری ها!)، اما جنبه فیزیکی سوال همچنان پابرجاست. | شرایط مرزی متناقض در مسئله الکترواستاتیک؟ |
52122 | این یک اقدام نسبیتی است: $$S=\int_C \mathcal {L}dt$$ که در آن $\mathcal{L}$ $-m_oc^2\gamma^{-1}$ است از کنش نسبیتی چه فایده ای دارد!؟ | فایده کنش نسبیتی چیست؟ |
35897 | آیا نیروهای ساختگی و نیروهای محدودیت یکسان هستند؟ | نیروهای ساختگی $\overset{?}{⇔}$ نیروهای محدودیت (re: اصل دالامبر) |
111161 | من با انجام انتقال بین اینها چند مشکل دارم: $\phi(x)=\int{\frac{d^3p}{2\pi^3}\frac{1}{\sqrt{2\omega_{\ vec{p}}}}(a_{\vec{p}}e^{i \vec{p} \vec{x}}+ a^{\dagger}_{\vec{p}}e^{- من \vec{p} \vec{x}}}$ $\pi(x)=\int{\frac{d^3p}{2\pi^3}(-i)\sqrt{\frac{\omega_ {\vec{p}}}{2}}(a_{\vec{p}}e^{i \vec{p} \vec{x}}- a^{\dagger}_{\vec{p}}e^{-i \vec{p} \vec{x}}})$. بنابراین از لاگرانژی میدان اسکالر واقعی، $\pi(x)=\partial_0 \phi(x)$ را دریافت میکنیم که فقط به معنای متمایز کردن $\phi(x)$ زمان w.r.t است. اما $-i$ از کجا می آید (مانند علامت منفی)؟ همچنین آیا نمایی مستقل از زمان نیست زیرا $\vec{p} \vec{x}$ یک بردار چهار نیست؟ بنابراین اکنون من در تعجب هستم که $\omega_{\vec{p}}$ نیز از کجا آمده است! | تکانه در میدان اسکالر آزاد |
6798 | شگفتی های مدرن در فیزیک که دیوانه کننده اما واقعی هستند چیست؟ ایده هایی که در ابتدا مورد تمسخر قرار می گیرند و رد می شوند اما آزمون زمان را پس داده اند؟ | شگفتی های مدرن در فیزیک که دیوانه کننده اما واقعی به نظر می رسند کدامند؟ |
43875 | در زیر نشان داده شده است، و بلوک B از حالت سکون شروع می شود و با شتاب ثابت به سمت راست حرکت می کند. آیا شتاب برای بلوک ها متفاوت است؟ من به دلیل راه اندازی رشته پیچیده کمی گیج هستم. اگر بعد از زمان t، سرعت A نسبت به B تبدیل به v شود، آنگاه شتاب A چقدر خواهد بود؟ درک من این است: بعد از زمان t، بلوک B فوراً به حالت استراحت در می آید که منجر به سرعت نسبی غیر صفر می شود که در غیر این صورت 0 خواهد بود.  | پیدا کردن شتاب بلوک متصل با استفاده از راهاندازی رشته پیچیده |
82046 | من $$\overline{E_{kin}} = -\frac{1}{2}\overline{\sum_j\mathbf{r}_j\cdot\mathbf{F}_j}$$ را دریافت کرده بودم و از او خواسته شد نشان دهم که اگر نیروها محافظه کار باشند، آنگاه $$\overline{E_{kin}} = \frac{1}{2}\overline{\sum_j\mathbf{r}_j\cdot\mathbf{\nabla}_jE_{pot}}$$ که در آن $E_{pot} = \sum_{1\leq j,k \leq n}^{j<k} V_{jk}(\mathbf{r}_j-\mathbf{r}_k)$ کل انرژی پتانسیل است. سعی کردم با توجه به اینکه $\mathbf{F}_j = \sum_{k(\neq j)}\mathbf{F}_{jk}$$\overline{E_{kin}} = -\frac ادامه دهم {1}{2}\overline{\sum_j\mathbf{r}_j\cdot\mathbf{F}_j}\quad\quad\\\ \quad \quad= -\frac{1}{2}\overline{\sum_j \mathbf{r}_j\cdot \sum_{k(\neq j)}\mathbf{F}_{jk}}$$ جایگزین $\ mathbf{F}_{jk} = -\nabla _j V_{jk}(\mathbf{r}_j-\mathbf{r}_k)$, $$-\frac{1}{2}\overline{\sum_j \mathbf{r}_j\cdot \sum_{k( \neq j)}\mathbf{F}_{jk}}\qquad\qquad\\\ \quad=\frac{1}{2}\overline{\sum_j \mathbf{r}_j\cdot \sum_{k(\neq j)}\nabla _j V_{jk}(\mathbf{r}_j-\ mathbf{r}_k)} $$ $$=\frac{1}{2}\overline{\sum_j \mathbf{r}_j\cdot \nabla _j\sum_{k(\neq j)} V_{jk}(\mathbf{r}_j-\mathbf{r}_k)}$$ چگونه نشان میدهید که $\sum_{k(\neq j) } V_{jk}(\mathbf{r}_j-\mathbf{r}_k) = \sum_{1\leq j,k\leq n}^{j<k} V_{jk}(\mathbf{r}_j-\mathbf{r}_k)$؟ | ویروسی یک سیستم |
15721 | با عرض پوزش برای عدم شفافیت من احتمالاً با برچسب گذاری سؤالم با قوانین صرفه جویی در انرژی و صرفه جویی در ذهن شما سوگیری ایجاد کردم. من صرفاً در نظر دارم که، نسبتاً مستقل از مدلهای ریاضی، انرژی هر روز «شکل» خود را «خود به خود» تغییر میدهد یا توسط ما با استفاده از ماشینهایمان تحریک میشود. بنابراین میپرسم: چرا به نظر میرسد که جهان بهگونهای طراحی شده است که برای مثال، «بهنظر میرسد» آزادانه (بدون هیچ هزینهای) تغییر انرژی سینتیک به انرژی حرارتی؟ چرا برای انتقال انرژی از «نور» به گرما نیازی به پرداخت هزینه نداریم؟ مانند مبادله ارز بدون پرداخت هزینه برای آن سرویس. بار دیگر تاکید می کنم که منظورم توجه اولیه به ضرر نیست. من در مورد بقای انرژی بحث نمی کنم. | آیا تبدیل مداوم انرژی از یک شکل به شکل دیگر رایگان است؟ یا مقداری از چه کسی را مصرف می کند؟ |
101497 | فرض کنید یک فوتون توسط یک الکترون اتمی تولید شده است که از یک سطح انرژی معین به سطح دیگر انتقال می دهد. آیا آن فوتون فقط توسط یک الکترون اتمی دیگر جذب می شود که دقیقاً انتقال مخالف را انجام می دهد؟ آیا احتمالی وجود دارد که فوتون توسط یک الکترون اتمی که در حال گذار با اختلاف انرژی کمی متفاوت است جذب شود؟ | گسیل و جذب فوتون توسط الکترون های اتمی |
101493 | داشتن انتگرال مسیر واگرا در QFT به چه معناست؟ به طور خاص، اگر $$\int e^{i S[\phi]/\hbar} D\phi (t)=\infty $$ چه معنایی برای QFT فیلد $\phi $ دارد؟ فیلد $\phi$ دارای عملکرد $$S[\phi]=\int\left(\frac{1}{2}\partial_\mu\phi\partial^\mu\phi-V(\phi)\right است )\mbox{d}vol$$ جایی که ما از امضای Minkowski $(+,-,-,-)$ استفاده می کنیم. | انتگرال مسیر واگرا |
121522 | آیا کسی می تواند به من بگوید که چگونه اصل طرد پاولی به ماده ثبات می دهد؟ من می دانم که دو الکترون نمی توانند یک حالت انرژی را اشغال کنند، به همین دلیل است که ما نمی توانیم مواد حجیم را بعد از یک حد فشرده کنیم و این اصل مسئول جلوگیری از سقوط ما به زمین در هنگام ایستادن است. اما سوال من این است که اگر اینطور است، نباید این کار را انجام دهیم. می توانیم در آب شیرجه بزنیم اما می توانیم. چرا؟ و یک دافعه الکترواستاتیک دیگر نمی تواند مسئول همان باشد؟ با توجه به این واقعیت که ما از الکترون تشکیل شدهایم و آیا همه چیز اطراف ما را احاطه کرده است، این میتواند یکی از احتمالات اصلی باشد نه؟ آیا اصل طرد پاولی برای توضیح آن ضروری است؟ | اصل طرد پائولی |
128876 | کتاب درسی من می گوید که اگر $L^2$ مربع تکانه زاویه ای باشد و اگر حالت ویژه آن $|\alpha,\beta>$ باشد، مقدار ویژه آن $\hbar^2\alpha$ است یعنی $$L^2| \alpha,\beta>=\hbar^2\alpha|\alpha,\beta>$$ سپس در مورد مولفه $z$ حرکت زاویه ای صحبت می کند. ($L_z$) می گوید که $$L_z|\alpha,\beta>=\hbar\beta|\alpha,\beta>$$ یعنی $\hbar\beta$ مقدار ویژه $L_z$ است. اینجا جایی است که بعداً به کمک نیاز دارم، میگوید $\beta_{max}=l$، یعنی بیشترین مقداری که $\beta$ میتواند بگیرد $l$ است و $\beta=m$ بنابراین: $$L^2| l,m>=\hbar^2l(l-1)|l,m>$$ و آن $$L_z|l,m> =\hbar m|l,m>$$ اولا چرا $\alpha$ است در این همان خارج نیست اما $\beta$ است؟ و دوم اینکه چرا اگر $\alpha$ بزرگتر است یا برابر با $\beta^2$ (همانطور که کتاب من می گوید) $\alpha := \sqrt{\beta_{max}}=\sqrt{l}$ را انجام می دهد. ویرایش: لطفا به نظر من در سوال neuneck نگاه کنید | حالت های ویژه تکانه زاویه ای |
43876 | تشدید فشباخ در پراکندگی موج s یک جفت تراکم BCS Cooper را در میدان B درست بالای رزونانس نشان می دهد که در آن طول پراکندگی <0\ است. فقط تعجب می کنم که آیا تراکم در یک آزمایش در هر گروهی مشاهده شده است؟ داشتم به یادداشتی نگاه میکردم که در سال 2005 نوشته شده بود که ادعا میکرد این مشاهدات جام مقدس است، و به نظر میرسد که نمیتوانم مقالهای پیدا کنم که ادعای آن مشاهدات خاص را در آزمایش داشته باشد. بسیار متشکرم :) سایمون | آیا در آزمایش میعانات جفت کوپر BCS مشاهده شده است؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.