_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
99502 | با توجه به همیلتونی $$ H=p^{2}-ge^{-x}، آیا $$ انرژی ها منفی است؟ اگر شرط مرزی $y(0)=0$ و $y(\infty)=0$ را اعمال کنم، شرط انرژیهای $$ J_{2i \sqrt{E(n)}}(g) = را دریافت میکنم. 0 $$ که در آن $J_{a}(x)$ یک تابع بسل است. متأسفانه، حل این مشکل خیلی سخت است، بنابراین چگونه می توانم کمیت سطوح انرژی را در تقریب WKB بدست بیاورم؟ | کوانتیزاسیون با پتانسیل نمایی خالص |
90810 | من اثر تنش-انرژی را برای یک میدان KG بدون جرم محاسبه کردهام و همچنان $T = - (\جزئی \phi)^2$ را در ابعاد 3+1 دریافت میکنم. من از $$T_{\mu\nu} = \partial_\mu \phi \partial_\nu \phi - \frac{1}{2} g_{\mu\nu} (\partial \phi)^2 استفاده میکنم $$ از آنجایی که $g_{\mu\nu}g^{\mu\nu} = 4$ است، عبارت دوم دو برابر اول است. از سوی دیگر، یادداشتهای دیوید تانگ نشان میدهد که KG بدون جرم یک نظریه میدان همشکل است و بنابراین دارای ردیابی = 0 است. او این را در فضای اقلیدسی دوبعدی نشان میدهد، اما سپس میگوید: «این ویژگی کلیدی یک نظریه میدان همشکل در هر بعد است. بسیاری از نظریه ها این ویژگی را در سطح کلاسیک دارند چه چیزی را از دست داده ام؟ | ردیابی استرس-انرژی میدان کلین گوردون بدون جرم |
75173 | آیا یک ایستگاه فضایی برای اینکه بتواند به دور زمین بچرخد به سرعت اولیه (به صورت مماس) نیاز دارد یا فقط نیروی گرانشی که به سمت پایین روی ایستگاه در ارتفاع معینی از زمین وارد می شود کافی است؟ | در حال چرخش به دور زمین |
29370 | من یک شبکه دکارتی سه بعدی دارم که در هر شبکه پتانسیل گرانشی $\phi$ و میدان گرانشی سه بعدی $-\nabla \phi$ (با رویکرد نیوتنی) را می شناسم. چگونه می توان مسیر یک فوتون در این شبکه ها و انحراف سه بعدی آن را در هر سلول محاسبه کرد؟ خیلی ممنون. | محاسبه انحراف گرانشی نور با دانستن $\phi$ و $-\nabla \phi$؟ |
90107 | هنگام مطالعه عادی سازی مجدد QED در کتاب های درسی استاندارد، معمولاً با مشتقاتی با توجه به ${\not}{p}=p^\mu \gamma_\mu$, _i.e._, $\partial/\partial{\not مواجه می شویم. }p$. تا آنجا که من متوجه شدم، این فقط یک نماد نمادین برای انجام عملیات مشتق بر روی توابع نمادهایی مانند ${\not}{p}$ خود یا $p^2={\not}{p}^{\,2} است. $، گویی ${\not}{p}$ فقط یک متغیر است که میتواند به عنوان مثال با $x$ جایگزین شود. واضح است که چیز دیگری در جریان است زیرا ${\not}{p}$ یک ماتریس است، بنابراین یک مشتق با توجه به آن چیزی شبیه مشتق با توجه به یک ماتریس است که من نمیتوانم آن را درک کنم. تا آنجا که به QED معمولی مربوط می شود، خوب کار می کند - ما فقط باید این مشتق را روی ${\not}{p}$ یا $p^2$-- انجام دهیم، اما اگر از آن فاصله بگیریم و مدل های مختلف را در نظر بگیریم. ، ممکن است با عملیاتی مانند $\frac{\partial\,p^\mu}{\partial\,{\not}{p}}$ مواجه شویم. من نمی دانم که آیا کسی تا به حال با آن برخورد کرده است، و راه حل آن چه بوده است. من سعی کردهام این نماد نمادین را برای یافتن پاسخ حفظ کنم، اما همیشه در نقطهای گیر میکنم یا در نهایت چیزی متناقض پیدا میکنم - به عنوان مثال، انتظار دارم نتیجه همواریانس لورنتس باشد، اما نمیتوانم نتیجهای پیدا کنم. با چنین ملکی برعکس، من سعی میکنم از این نشانهگذاری صرف نظر کنم و تلاش میکنم تا معنای واقعی عملیات را درک کنم، اما تاکنون موفقیتی نداشتهام. ویرایش: زمینه اصلی در بحث عادی سازی مجدد QED تنظیم شده است. انتشار دهنده الکترون دوباره نرمال شده به صورت $\frac{i}{{\not}{p}-m-\Sigma(p)}$ نوشته شده است. وقتی مقادیر خود را روی پوسته، _i.e._، در ${\not}{p}=m$ (که هر دو طرف این برابری بر روی یک spinor $u(p)$ عمل میکنند، میگیرید، شما مستلزم این است که قطب این انتشار دهنده در $p^2=m^2$ قرار داشته باشد و باقیمانده $i$ باشد. این مقدار نیاز به $\Sigma({\not}{p}=m)=0$ و $\frac{\partial\,\Sigma}{\partial\,{\not}{p}}|_ است {{\not}{p}=m}=0$، زمانی که نماد نمادین مشتق را با توجه به ${\not}{p}$ فرض کردید. برای QED معمولی، $\Sigma=\Sigma({\not}{p})$ و این مشتق نمادین را می توان بدون مشکل در نظر گرفت. مدلهای اصلاحشده مبتنی بر QED میتوانند به $\Sigma(p)$ منجر شوند که شامل $p^\mu$ نیز میشود، برای مثال، این عملیات مشتق را نامشخص میسازد. | مشتق با توجه به ${\not}{p}$ |
10577 | بنابراین یک روز داشتم یک بشقاب غذا می خوردم و به آنتروپی فکر می کردم. همانطور که من تعریف آنتروپی را درک می کنم، این لگاریتم تعداد آرایش ها یا حالت هایی است که جسم مورد نظر می تواند در آنها باشد، جایی که جسم از N تعداد ذرات/ذرات غذا تشکیل شده است. اگر این اشتباه است، لطفاً تعریف من را ویرایش کنید. بنابراین، من در حال خوردن یک بشقاب غذا هستم، و مرغ، برنج و سبزیجات را در بشقاب خرد کرده ام و همه با هم مخلوط شده اند. من فکر کردم، سیستم فعلی که دارم، غذا در حالت آنتروپی بالا چیده شده است، زیرا این چیدمان در مقایسه با تعداد غذاهای کمیاب دیگر، یعنی 1/3 مرغ، 1/3 سبزیجات و 1/ رایج است. 3 برنج در نمودار پایی که مد شده است. من دوست دارم مرتب غذا بخورم و طبیعتاً خودم را شرطی کردهام که غذا را با چنگال بردارم به طوری که وقتی مرغ و برنج را برمیدارم، برنج از یک طرف چنگالم در جهت خاصی بیفتد. وقتی غذا میخورم، گاهی اوقات با حالت آنتروپی مرتبتر و بالاتری نسبت به آنچه که با آن شروع کردم، به پایان میرسم. من انرژی اضافی صرف نکردم تا آن را مرتب کنم، فقط غذای خود را به روش های استراتژیک می گیرم زیرا معمولاً اینطوری می خورم. سوال من این است که چگونه این امکان وجود دارد؟ من در نهایت با چیدمان منظم تری در بشقابم نسبت به آنچه که با آن شروع کردم به پایان رسیدم. من می دانم که غذا خورده می شود، بنابراین تعداد ذرات با گذشت زمان کاهش می یابد. پس چون ذرات غذا کم میشه تعداد چیدمان هم کم میشه!! آیا کسی می تواند زنجیره فکر من را ادامه دهد و اگر اشتباه می کنم، مرا اصلاح کند؟ بعدش باید به چی فکر کنم؟ چرا به نظر می رسد که آنتروپی بشقاب غذای من با گذشت زمان کاهش می یابد؟ | آنتروپی و نحوه اعمال آن در فعالیت های روزمره مانند خوردن غذا |
12227 | وقتی برخی از اصطلاحات 2 مشتق دارند اما برخی دیگر فقط 1 مشتق دارند، با لانگرانژیان نظریه میدان چگونه رفتار می شود؟ از آنجایی که تعداد مشتقات در یک عبارت لاگرانژی آسانتر از آن است که فرد باشد، بحثهایی که برای تازهواردان در فیزیک درباره تجزیه لاگرانژیها به نظریههای آزاد و آشفتگیها انجام میشود، اغلب دستورالعمل روشنی در مورد چگونگی مفهومسازی و مدیریت اصطلاحات با یک مشتق واحد ارائه نمیدهد. چگونه یک ریاضیدانی که با فیزیکدانان صحبت می کند باید به نقشی که اصطلاحات فقط با یک مشتق دارند (مثلاً اصطلاحاتی مانند چرن سیمونز) در حضور یک اصطلاح جنبشی یانگ میلز اشاره کند؟ آیا این یک عبارت جنبشی از مرتبه پایین تر خواهد بود؟ یک عبارت پتانسیل وابسته به سرعت؟ آیا اگر اصطلاح مرتبه دوم Yang - Mills مانند اصطلاح کنار گذاشته شود، تفسیر تغییر می کند؟ آیا عبارتی شبیه m Dm با مشتق 1 میدان m به عنوان بخشی از اغتشاش در تئوری اغتشاش تلقی می شود یا به عنوان مجموع مرتبه پایین تر از عملگر «آزاد» مرتبه دوم که معکوس می شود؟ لطفاً اگر متوجه هستید که چه چیزی پرسیده می شود و سردرگمی تحقیق را پیچیده می کند، سؤال را دوباره بیان کنید. پیشاپیش ممنون | لاگرانژی ها اصطلاحات را با مشتقات 1 و 2 ترکیب می کنند |
94332 | من میدانم که تجمع ماده معمولی در یک سیاهچاله فوقجرم منجر به انتشار پرتو ایکس میشود. آیا انتظار می رود همین اثر برای برافزایش ماده تاریک در یک سیاهچاله کلان جرم رخ دهد؟ آیا مقالات خوبی وجود دارد (_به عنوان مثال در arXiv) که بتوانم برای کسب اطلاعات بیشتر در این مورد مطالعه کنم؟ | پرتوهای ایکس از تجمع ماده تاریک به یک سیاهچاله بسیار پرجرم؟ |
48224 | آیا ممکن است رنگی وجود داشته باشد که چشم ما نتواند آن را ببیند؟ مثل اینکه همه ما نسبت به آن کوررنگ هستیم. در صورت وجود، آیا امکان تشخیص/شناسایی آن وجود دارد؟ | آیا ممکن است رنگی وجود داشته باشد که چشم انسان قادر به دیدن آن نباشد؟ |
65243 | من به این سوال XKCD what-if (قسمت مسافت پیموده شده گاز) نگاه می کردم و شروع به تعجب در مورد مفهوم لغو واحد کردم. اگر یک شکل داشته باشیم و سعی کنیم نسبت بین حجم و سطح را بفهمیم، نتیجه یک طول است. برای مثال، یک کره به شعاع 10 سانتیمتر دارای حجم $\تقریباً 4118 سانتیمتر^3 دلار و مساحت $\حدود 1256 سانتیمتر^2 دلار است. بنابراین، حجم : مساحت سطح $\حدود 3.3 سانتی متر است. سوال من این است: نمایش فیزیکی طول در این نسبت چیست؟ | نمایش فیزیکی حجم به سطح |
119456 | آیا یک ذره باردار می تواند از یک ابررسانا عبور کند؟ من فکر می کنم غیرممکن است، زیرا ابررسانا یک میدان الکتریکی بی نهایت را القا می کند که ذره را دور نگه می دارد. | آیا یک ذره باردار می تواند از یک ابررسانا عبور کند؟ |
116337 | من تازه یاد گرفتم که الکترونهای راست و چپ دست در اثر برهمکنش ضعیف رفتار متفاوتی دارند. تا به حال به من گفته شده است که تمام الکترون ها کپی دقیقی از یکدیگر هستند و تمام این داستان آماری فرمی دیراک. با این وجود، از آنجایی که الکترون های راست دست و چپ دارای تفاوت های اساسی هستند، آیا این امر نباید عدم تمایز آنها را از بین ببرد؟ | عدم تمایز الکترون و دستی بودن |
49799 | بنابراین، این نظریه وجود دارد که آندرومدا طی 3 میلیارد سال آینده با کهکشان راه شیری برخورد خواهد کرد... من نمی دانم که کهکشان ها چگونه می توانند با یکدیگر برخورد کنند. علت حرکت آنها چیست؟ تنها چیزی که می توانم به آن فکر کنم این است که احتمالاً یکی از سیاهچاله های فوق پرجرم این دو کهکشان کشش گرانشی بیشتری نسبت به دیگری دارد و عضو ضعیف تر را به سمت خود می کشد. در این صورت، کهکشان متعلق به SBH ضعیفتر در چه نقطهای وارد افق رویداد قویتر میشود؟ و چه اتفاقی میتواند برای منظومههای خورشیدی متعلق به دو کهکشان بیفتد که این برخورد رخ میدهد؟ | رویکرد کهکشان آندرومدا |
43686 | سوال همانطور که در عنوان گفته شد ساده است. رطوبت نسبی و دما چگونه بر بارندگی تأثیر می گذارد؟ من نمی توانم پاسخ قانع کننده ای در وب پیدا کنم. چه کسی می تواند به من کمک کند تا این رابطه را درک کنم؟ | رطوبت نسبی و دما چگونه بر بارندگی تأثیر می گذارد |
67594 | در بیانیه مطبوعاتی اندازه گیری اخیر ساختار پروتون، آنها به سختی به توضیحات نظری مختلف برای اثر اشاره می کنند. چه چیزی محتمل است (بدون فرض اینکه آزمایش اشتباه است)؟ دقیقاً چه چیزی باید در QED یا سایر نظریه ها اصلاح شود؟ (برخی اشاره برای توضیحات فعلی نیز قدردانی می شود) | اگر اندازهگیری اندازه پروتون درست است و کمتر از آن چیزی است که انتظار میرود، مفاهیم نظری آن چیست؟ |
130186 | البته جذاب است. اما من فکر می کنم معادله شرودینگر برای یک ذره باردار در میدان مغناطیسی در همان ابتدای مکانیک موج شناخته شده بود. بنابراین، اثر A-B نباید عجیبتر از معادله شرودینگر باشد. اثر A-B به سادگی یک نتیجه فوری از معادله شرودینگر است. پس چرا قابل بحث بود؟ | چرا اثر آهارونوف-بوم مردم را حیرت زده کرد؟ |
53505 | با اصل عدم قطعیت، می دانیم که تعیین موقعیت ذره در برخی مکان ها محدود است. بنابراین نمیتوانیم موقعیت یک ذره را در نقطهای دقیق تعیین کنیم، زیرا این امر باعث میشود انحراف معیار تکانه به بینهایت برسد. اما تا آنجا که من می دانم، اسپین دقیقاً زمانی تعیین می شود که یک ذره اندازه گیری می شود - اگرچه قبل از اندازه گیری می تواند در حالت های مختلف برهم نهی شود. بنابراین، چرا این دو کمیت (؟) متفاوت هستند؟ (همچنین، تا آنجا که من می دانم، اسپین بخشی از تابع موج است که موقعیت را نیز شامل می شود، درست است؟) | درهم تنیدگی کوانتومی، اندازه گیری کوانتومی، اسپین و موقعیت |
17383 | زبان مادری من انگلیسی نیست و در درک معنای عبارات زیر که قوانین ترمودینامیک را توضیح می دهند، مشکل دارم. 1. قانون اول: شما نمی توانید برنده شوید (یعنی من نمی توانم سود کنم؟) 2. قانون دوم: شما نمی توانید حتی آن را بشکنید (من آن عبارت را جستجو کردم اما معانی زیادی پیدا کردم) 3. قانون سوم: شما نمی توانید خارج شوید از بازی (چه بازی؟) | معنای آنچه سی پی اسنو در مورد قوانین ترمودینامیک گفت |
49798 | من می دانم که این ممکن است از نظر فیزیکی دقیق نباشد. برای اهداف من، اساساً رندرهای سه بعدی، من فرض می کنم که پرتوهای خورشید پرتوهای موازی از یک لامپ بی نهایت دور هستند. اگر آسمان صاف باشد، آن چراغ چه اندازه خواهد بود؟ یا به عبارت دیگر اگر خورشید را چراغ فرض کنیم چقدر بزرگ می شود؟ 1 سانتی متر؟ 5 سانتی متر؟ آیا فرمولی برای تبدیل دقیقه / ثانیه قوس نجومی به ابعاد خطی وجود دارد؟ | قطر ظاهری خورشید از زمین چقدر است؟ |
67595 | من سعی می کنم اطلاعات مربوط به آب و هوا را از موسسه سلطنتی هواشناسی هلند (KNMI) روشن کنم. من الگوریتم موقعیت خورشیدی (SPA) را گنجانده ام، به طوری که می توانم غروب و طلوع خورشید را محاسبه کنم (با استفاده از زاویه اوج، یعنی تنظیم نقطه اوج روی 90 درجه). کاری که من سعی می کنم انجام دهم این است که مدلی از _رفتار_ تابش (ژول بر سانتی متر مربع J/cm2) بدست آوریم. یعنی با اندازه گیری تابش در ساعت ارائه شده توسط KNMI. چیزی که مرا شگفت زده کرد این است که تابش کلی کاملاً متغیر است. در شکل زیر، سینوسی مدلی است که باید شبیه اندازه گیری های یک روز آسمان صاف باشد. منحنی سیخ دار اندازه گیری های واقعی را منعکس می کند و خط تا حدودی افقی پوشش ابری است، یعنی 8 کاملاً پوشش است و 0 آسمان صاف است.  بنابراین، چیزی که برایم جالب است این است که اندازه گیری تابش دو روز بعد (روز 59) حداکثر تابش 46 J/cm2 را دارد. با پوشش ابری کامل (اندازه 8). **به عبارت دیگر؛ پوشش ابری کامل در روز 57 در ساعت 12:00 به $\حدود $65 J/cm2 منجر میشود، در حالی که در روز 59 با پوشش ابری _same_ و همان مهر زمان، $\$27 J/cm2 نتیجه میشود.** به نظر میرسد که عامل مرتبط دیگری نیز وجود دارد که تأثیر بسزایی بر تابش دارد. چه چیزی می تواند باشد؟ فراداده (منبع: KNMI): * پوشش ابر (بر حسب اکتان)، در زمان مشاهده (9=آسمان نامرئی) * تابش جهانی (به J/cm2) در طول تقسیم ساعتی | تابش در طول زمان چگونه رفتار می کند؟ |
65084 | نسبیت را می توان بدون مختصات توسعه داد: Laurent 1994 (SR)، Winitzski 2007 (GR). من معمولاً یک بردار را با ویژگیهای تبدیل آن تعریف میکنم: این چیزی است که اجزای آن بر اساس تبدیل لورنتس تغییر میکنند، وقتی که ما یک Boost از یک چارچوب مرجع به فریم دیگر را انجام میدهیم. اما در یک رویکرد بدون مختصات، ما در مورد مولفه ها صحبت نمی کنیم و بردارها غیرقابل تغییر تصور می شوند. برای مثال، Laurent یک ناظر را با استفاده از بردار واحد زمانی $U$ توصیف می کند، و سپس برای هر بردار دیگر $v$، $t$ و $r$ را به طور منحصر به فرد توسط $v=tU+r$ تعریف می کند، جایی که $r$ است. متعامد به $U$. جفت $(t,r)$ چیزی است که ما معمولاً به عنوان نمایش مختصات $v$ در نظر می گیریم. در این رویکردها، چگونه یک بردار را تعریف می کنید، و چگونه آن را از چیزهایی مانند اسکالرها، شبه بردارها، تانسورهای رتبه-2 یا اشیاء تصادفی گرفته شده از چیزی که ساختار فضای برداری دارد اما در توصیفات وابسته به مختصات گرفته شده است، متمایز می کنید. آیا به وضوح مطابق با تبدیل لورنتس تغییر نمی کند؟ به نظر خالی است که بگوییم بردار چیزی است که در فضای مماس زندگی می کند، زیرا منظور ما از آن این است که در فضای برداری هم شکل با فضای مماس زندگی می کند، و هر فضای برداری با همان بعد با آن هم شکل است. [ویرایش] من تعریفی از بردار مماس نمیخواهم. من می پرسم از چه معیاری می توانید برای تصمیم گیری در مورد اینکه آیا یک جسم خاص می تواند به عنوان یک بردار مماس توصیف شود استفاده کنید. به عنوان مثال، چگونه در این زمینه بدون مختصات بفهمیم که چهار تکانه را می توان به عنوان یک بردار توصیف کرد، اما میدان مغناطیسی را نمی تواند؟ پاسخ عادی من این بود که میدان مغناطیسی مانند یک بردار تبدیل نمی شود، بلکه مانند یک قطعه تانسور تبدیل می شود. اما اگر نتوانیم به این تعریف متوسل شویم، چگونه میدانیم که میدان مغناطیسی در فضای بردار مماس زندگی نمیکند؟ برتل لورن، مقدمهای بر فضازمان: اولین دوره در مورد نسبیت سرگئی وینیتزکی، موضوعاتی در نسبیت عام، https://sites.google.com/site/winitzki/index/topics-in-general-relativity | در نسبیت بدون مختصات، چگونه بردار را تعریف کنیم؟ |
19567 | از ویکیپدیا: فرمی به دلیل تواناییاش در انجام محاسبات تقریبی خوب با دادههای کم یا بدون دادههای واقعی شناخته شده بود، از این رو این نام را به خود اختصاص داد. یک مثال تخمین او از قدرت بمب اتمی منفجر شده در آزمایش ترینیتی بر اساس مسافت طی شده توسط تکههای کاغذی است که در حین انفجار از دست او رها شده است. تخمین فرمی از 10 کیلوتن TNT به طور قابل ملاحظه ای نزدیک به مقدار پذیرفته شده در حال حاضر حدود 20 کیلوتن بود، اختلافی کمتر از یک مرتبه بزرگی. من نتوانستم هیچ مرجعی پیدا کنم که توضیح دهد او چگونه این محاسبه را انجام داده است. لطفا یک مرجع یا یک محاسبه مثال ارائه دهید. همچنین ببینید: http://en.wikipedia.org/wiki/Fermi_problem | انریکو فرمی چگونه مسئله فرمی کلاسیک را محاسبه کرد؟ |
19560 | من مقداری نمک در دره مرگ جمع کرده ام و برای سرگرمی دوست دارم آن را تمیز کنم و خوراکی کنم. روندی که من قصد دارم دنبال کنم ساده است: 1. نمک را در آب حل کنید. 2. آب را به مدت 30 دقیقه بجوشانید تا باکتری ها از بین بروند. 3. آب را برای حذف ذرات خارجی فیلتر کنید. 4. آب را تبخیر کنید تا نمک تمیز به دست آید. در مرحله 3، من قصد دارم فیلترهای کاغذی با منافذ 3 میکرومتر برای فیلتر کردن ذرات ریز بخرم. آیا برای مصرف انسان کافی است؟ من بیشتر به این فکر می کنم که آیا آستانه اندازه منافذ کلیدی وجود دارد که فراتر از آن فیلتر کردن به طور قابل توجهی کمتر مفید باشد، یا اگر فقط یک درجه است، هر چه کوچکتر باشد در یک نسبت اندازه/فایده ثابت بهتر است. | فیلتر چقدر نازک است تا ذرات آب نمک را فیلتر کند تا نمک مصرفی انسان تولید شود؟ |
95947 | من میدانم که پارامترهای خالی در لاگرانژی با پارامترهای فیزیکی که در یک آزمایش اندازهگیری میکنید متفاوت است. من نمی دانم که آیا این واقعیت که آنها واگرا هستند معنای فیزیکی دارد؟ اگر تفاوتهایی که در محاسبه حلقه به وجود میآیند نبود، نمیتوان آن را در جای دیگری قرار داد. من با تفاوت آنها با فیزیکی موافقم، اما چرا متفاوت است برای آنها؟ ویرایش: من در درک این که آیا این ارتباط با رویکرد گروهی عادی سازی مجدد ویلسون دارد، مشکل دارم. به نظر می رسد آنها کاملا متفاوت هستند. در واقع در آخرین مورد، شما با یک نظریه میدان موثر شروع میکنید که تا مقیاس لاندا معتبر است (برش تیز) و بخش حرکتی بالا را ادغام میکنید تا ببینید که نظریه در انرژیهای پایین چگونه رفتار میکند. در رویکرد دیگری که میخواهید (بعد از عادیسازی مجدد) اجازه دهید که برش به بینهایت برود و نتایج متناهی پیدا کند. این بدان معناست که این نظریه دیگر در مورد رفتار انرژی بالا/مقیاس کوتاه حساس نیست. اجرای کوپلینگ در رویکرد ویلسون هیچ ربطی به پارامترهای خالی ندارد که زمانی که بریدگی حذف شود به بی نهایت میرود، درست است؟ آیا مرجعی وجود دارد که سعی کند این 2 رویکرد متفاوت را یکی کند؟ من این دو کتاب را عمیقا خواندم: فیزیک کوانتومی و آماری - نظریه میدان le bellac، گروه عادی سازی مجدد - amit آیا کتاب/مقاله دیگری را توصیه می کنید؟ | پارامترها / کوپلینگ های خالی واگرا: معنای فیزیکی آن چیست؟ آیا این ارتباطی با رویکرد گروهی عادی سازی مجدد ویلسون دارد؟ |
8848 | امیدوارم این انجمن درست برای این باشد. من احساس کردم که Physics Overflow ممکن است مکان درستی نباشد. من یک دانش آموز داشتم که از من پرسید چه نوع ریاضیاتی برای مطالعه کرم چاله ها استفاده می شود. او به طور خاص پرسید که آیا مقداری از توپولوژی درگیر است یا خیر، اما اگر بتوانم پاسخ کامل تری به او بدهم ممنون می شوم. بنابراین، پاسخهای توپولوژی بهترین هستند، اما سایر حوزههای ریاضی خوب خواهند بود. من دکترای توپولوژی هستم. دانشجو اما تقریباً فیزیک صفر را بلد است، فقط در صورتی که سابقه من به پاسخ شما کمک کند. من نمی دانستم کدام برچسب(ها) را اضافه کنم. با تشکر | ریاضیات و کرم چاله ها |
112549 | داشتم کتاب درسی ام را درباره فلورسانس می خواندم. میگفت: در داخل یک لامپ فلورسنت، اتمهای جیوه با یکدیگر برخورد میکنند و با الکترونها برانگیخته و یونیزه میشوند. در حین تحریکزدایی، فوتون UV آزاد میکنند. اگر بله، چگونه ممکن است زیرا تحریک زدایی نمی تواند اتفاق بیفتد زیرا الکترون برای همیشه ترک کرده است. یک سوال دیگر این یون چگونه الکترون خود را پس می گیرد؟ با رفتن به ترمینال منفی و به دست آوردن یک الکترون یا فقط گرفتن الکترونی که با آن برخورد می کند؟ وقتی این اتفاق می افتد، آیا الکترون فقط در فضای خالی «نشسته» یا از لایه ظرفیت عبور می کند؟ دانش آموز دبیرستان اینجاست. آن را ساده و قابل فهم نگه دارید با تشکر | آیا یونیزاسیون اتم ها فوتون ها را آزاد می کند؟ |
112544 | من در درک و به کارگیری مفهوم توان ثابت (مثلاً یک موتور) در دینامیک دورانی مشکل دارم. ما این را داریم: $$P=\tau\omega$$ بنابراین اگر سیستم فیزیکی را با یک موتور تصور کنیم که دارای ولتاژ و جریان ثابت است به طوری که $P=P_{0}$ ثابت است، دیسک را با لحظه اینرسی $I$. ما مطمئناً یک معادله دیفرانسیل به شکل زیر داریم: $$I\dot{\omega}=\frac{P}{\omega}-\gamma \omega$$ که در آن $\gamma$ مقداری ضریب درگ اصطکاکی است. این یک ODE قابل جداسازی است که بازده (طبق با Wolfram Alpha): $$\omega(t)=\pm\sqrt{\frac{P-e^{\frac{2\gamma(cI-t)}{I}}} {\gamma}}$$ این واقع بینانه به نظر نمی رسد زیرا با استفاده از شرایط اولیه $\omega(0)=0$ متوجه می شویم که: $$c=\left\\{\frac{\ln(\pm i\sqrt{P})}{\gamma}\right\\}$$ من اینجا چه چیزی را اشتباه متوجه شدم؟ | توان ثابت در دینامیک دورانی |
67591 | من مقالاتی را خوانده بودم که در آنها ذکر شده بود که فاز هندسی (فاز بری) می تواند برای تشخیص انتقال فاز کوانتومی در یک سیستم چند جسمی کوانتومی استفاده شود. سوال من این است: چگونه در آزمایش اندازه گیری می شود؟ | فاز هندسی در آزمایش چگونه اندازه گیری می شود؟ |
80368 | تصویر زیر را در نظر بگیرید:  آیا ممکن است مرد خود را بالا بکشد (فرض کنید وزن سکو ناچیز باشد)، یا فقط قسمت سمت راست سکو را بالا بیاورید؟ چگونه می توان این مشکل را به صورت فیزیکی با جزئیات تجزیه و تحلیل کرد؟ من این چیز را نوعی بازوی اهرمی می دانم که نقطه استراحت $Q$ انتهای سمت چپ پلت فرم است. سپس شما در فاصلهای از $x_M$ نیرویی دارید که به سمت پایین $F_G$ است که برابر با وزن مرد است. علاوه بر این، یک نیروی دیگر $F_1$ وجود دارد که به سمت پایین اشاره می کند که به دلیل کشیدن مرد رخ می دهد. آخرین اما نه کم اهمیت ترین فاصله بزرگتر $x_P$ دور، نیروی $P$ است که به سمت بالا اشاره می کند. من مطمئن نیستم که آیا $P = F_1$ وجود دارد یا خیر. اما اجازه دهید این را برای یک لحظه فرض کنیم: با توجه به گشتاور در حدود $Q$، این $x_M \cdot (F_G + P) - x_P \cdot P $ را میدهد. بنابراین اگر $\cfrac{x_P}{x_M} > \frac{F_G + P}{P} = \cfrac{F_G}{P} + 1$، میتواند قسمت سمت راست سکو را بلند کند. اگر $\cfrac{x_P}{x_M} < \cfrac{F_G}{P} + 1$ همه چیز پایدار خواهد بود. من کاملاً مطمئن نیستم که این تحلیل درست باشد. بنابراین اگر کسی بتواند یک تحلیل کامل و دقیق و دقیق از این مشکل ارسال کند بسیار عالی خواهد بود. این مشکل تکلیف نیست. من فقط یک تناسب اندام علاقه مند به فیزیک هستم که این ویدیوی دیوانه کننده از یک پلت فرم ددلیفت باند مقاومتی خود ساخته را کشف کردم. این باعث شد در مورد فیزیک پشت این ساختار و تغییرات آن کنجکاو شوم. | مردی که خود را روی یک سکو بالا می کشد |
112543 | این سوال مدتی است که مرا به فکر فرو برده است. اگر من دو شیشه بزرگ داشته باشم و یک سنگ یا چیز مشابه دقیقاً در همان محل روی شیشه پرتاب شود، آیا این دو شیشه به یک شکل می شکند؟ آیا شکستن شیشه از قوانینی پیروی می کند یا همیشه تصادفی و تابع متغیرهای دیگر است؟ آیا می توانید شکستن شیشه را تا ریزترین خرده ها پیش بینی کنید یا دوباره، تصادفی است؟ | آیا شیشه همیشه به همین صورت می شکند؟ |
96414 | کوانتیزاسیون دوم میدان اسکالر منجر به جبری از عملگرهای میدان کوانتومی $$ می شود [\phi(x),\phi(y)] = 0, \ \ [\pi(x), \pi(y)] = 0, \ \ [\phi(x)،\pi(y)] = i\hbar \delta(x-y). $$ جایی که عملگرهای فیلد با $$ \phi(x) = \int \frac{\text{d}^3 k}{(2\pi)^3 2 \omega_{\mathbf{k}}} داده میشوند. \left(a_k e^{i k x} +a^{\dagger}_k e^{-ikx}\right) , \qquad\pi(x)=\partial_0 \phi(x) $$ اینها از دو عبارت چرخش شمارنده ساخته شده اند. با این حال، در بسیاری از نظریههای بدن، عملگرهای میدانی را دیدهام که به صورت $$ \phi(\mathbf{x}) = \frac1{\sqrt{V}} \sum_\mathbf{k} a_\mathbf{k} e^{ i \mathbf{k}. \mathbf{x}} $$ من میتوانم بفهمم که چرا خارج از چارچوب فیزیک نسبیتی، شرط کوواریانس را حذف میکنیم، اما عبارت چرخش شمارنده نیز حذف شده است و بنابراین این تعریف به طور کلی جبر متفاوتی دارد. به نظر می رسد تعریف اولی تعمیم عملگر $\hat{x}$- یک نوسان ساز هارمونیک یک بعدی باشد، در حالی که دومی به نظر می رسد تعمیم عملگر ایجاد $\hat{a}$ باشد. این خوب خواهد بود، و من میتوانم آن را بهعنوان انتخابی از قرارداد بپذیرم، اگر به خاطر این واقعیت نبود که توابع سبزها را با استفاده از هر دو تعریف کردهام. توابع سبزها همانطور که می فهمم با ارائه یک فرم کلی برای دامنه اندازه گیری مقادیر مختلف میدان در زمان های مختلف، امکان محاسبه زمان سفارش محصولات عملگر را فراهم می کنند. با این حال، به نظر نمیرسد که این من را روشن کند که چرا این درک از عملکرد سبزها با تعریف اخیر درآمیخته است. من به وضوح چیز مهمی را از دست داده ام، اما مرور کتاب های درسی مربوطه نتوانسته آن را کشف کند. اگر کسی بتواند توضیحی در مورد عملکرد سبز بدهد و همچنین توضیح دهد که چگونه این دو تعریف را می توان با هم تطبیق داد، بسیار سپاسگزار خواهم بود. | سردرگمی در مورد اپراتورهای میدان |
90102 | من اینجا تازه کار هستم و هیچ تجربه رسمی در فیزیک فراتر از سطح A ندارم. من در حال بررسی ایدهای برای یک بازی سیم کارت فضایی بودهام که شخص دیگری در حال توسعه است که در آن نیروی محرکه یک فضاپیما از طریق تأثیر بر انحنای فضا-زمان محلی به دست میآید. این اساساً بر اساس درایو Alcubierre است. من معتقدم رویکردی که در ذهن دارم میتواند بسیاری از مسائلی را که در این زمینه به وجود میآیند را با موارد متعارفتر حل کند، اما من میخواهم قبل از اینکه آن را پیشنهاد کنم، ریاضیات را توضیح دهم. من یک ماشین فرضی را تصور میکنم که میتواند مستقیماً یک ناحیه محلی از فضا-زمان را به انحراف بکشد، گویی جسمی با جرم آن ناحیه از فضا را اشغال کرده است. معادلات میدانی انیشتین به خوبی تعامل بین اجسام ماده و انحنای فضا-زمان را به هم مرتبط میکند، بنابراین نمیدانم آیا میتوانم تصور کنم که این ماشین فضا-زمان را به روشی خاص تاب میدهد و سپس از آن معادلات برای کشف نیرو/شتاب استفاده کنم. بردارهای تولید شده بر روی اجسام در آن منطقه. به طور خاص، در این سناریوی فرضی، ماشین یک تپه گرانشی در فضا-زمان ایجاد می کند (من تصور می کنم این همان چیزی است که وقتی جرم منفی درگیر است) و سپس بر روی آن تپه سوار می شود در حالی که فاصله ثابتی بین خود و مرکز حفظ می کند. از پایه آن تار در فضا-زمان. http://i.imgur.com/pG5X7Re.png 1. چگونه انحنای فضا-زمان را توصیف کنم؟ آیا منصفانه است که بگوییم اسکالر ریچی معیاری است برای میزان موج فضا-زمان؟ 2. چگونه می توانم سرعت ماشین را هنگام سوار شدن بر تپه گرانشی که در پشت خود ایجاد می کند، محاسبه کنم؟ من فرض میکنم که اگر با چاههای گرانشی منظم تولید شده توسط اجسام با جرم مثبت سروکار داشته باشیم، بردار سرعت درست برعکس آن چیزی است که میتوانست باشد. همچنین می توان فرض کرد که جرم مجازی ایجاد شده ایستا، کروی، دارای بار خنثی، دارای تکانه زاویه ای صفر و در خلاء است، بنابراین می توان از محلول شوارتزشیلد EFE ها استفاده کرد. من متوجه نمی شوم که چگونه از راه حل شوارتزشیلد به بردارهای سرعت/شتاب/نیروی اجسام در منطقه می روید. علاوه بر این، ثابت کیهانی را می توان در این مورد نادیده گرفت. اساساً چیزی که من میخواهم روشی برای توصیف انحنای فضا با استفاده از معیارهایی است که متعدی است و دارای نظم کلی است، بنابراین میتوانم بگویم که موتور در یک لحظه 50 درصد ظرفیت دارد و ظرفیت بعدی 64 درصد. سپس میخواهم ریاضیاتی داشته باشم که آن متریک انحنا را به سرعت کشتی با جرم M و فاصله R از مرکز جرم مجازی مرتبط میکند. امیدوارم همه اینها منطقی باشد. هر گونه کمکی قدردانی خواهد شد. | چگونه بردارهای نیرو/شتاب را از معادلات میدان انیشتین استخراج کنیم؟ |
10572 | چرا صدای رعد و برق چندین ثانیه طول می کشد حتی زمانی که رعد و برق تنها کسری از ثانیه طول می کشد؟ | صدای رعد و برق طولانی |
21425 | در زیر یک نمایش ساده از ترمودینامیک یک توربین بخار ارائه شده است. تغییرات جنبشی و انرژی پتانسیل جریان نادیده گرفته شده و هیچ نوع کار غیر PV دیگری به جز کار شفت انجام نمی شود. آنتالپی و آنتروپی مستقیماً از جداول بخار هستند. انرژی آزاد گیبس با استفاده از $G=H-TS$ محاسبه می شود. فشار خروجی خودسرانه 400 psig انتخاب شد. کیفیت بخار در هر دو حالت ورودی و خروجی 1.0 است. تغییر در انرژی آزاد گیبس، در صورت وجود، چه اهمیت فیزیکی دارد؟ در این مثال، توجه داشته باشید که انرژی آزاد گیبس _افزایش می یابد_ که برای یک فرآیند ظاهراً خود به خود غیرمعمول به نظر می رسد. در واقع، اگر من از بازده ایزنتروپیک 0 در این مدل برای نشان دادن یک دریچه گاز ساده استفاده کنم، یک _کاهش_ در انرژی آزاد گیبس به -798 Btu/lb دریافت می کنم که به عنوان یک فرآیند خود به خودی منطقی است. من با رویکرد در دسترس بودن آشنا هستم. من فقط می خواهم بدانم که تغییر در مقادیر مطلق انرژی آزاد گیبس، در صورت وجود، چه اهمیتی دارد.  | تغییرات در مقدار مطلق انرژی آزاد گیبس در یک فرآیند انبساط ساده چه معنایی دارد؟ |
20884 | من سعی می کنم این معادله دیفرانسیل را حل کنم: $$-\chi''(\epsilon)+\Big[\epsilon^2+\frac{2F}{hw}\sqrt{\frac{h}{hw}}\ epsilon \Big]\chi(\epsilon)=\mu\chi(\epsilon) \tag1$$ این با استفاده از معادله شرودینگر، مدلسازی یک ذره در پتانسیل پیدا شد. $V(x)=\frac{1}{2}mw^2x^2+Fx$. من متغیرها را تغییر دادم و به این نقطه رسیدم. در اینجا من به دنبال راه حل هایی به شکل $$\chi(\epsilon)=f(\epsilon)e^{-\epsilon^2/2}$$ می گردم و سپس به $(1)$ با دادن $$f' '-2\epsilon f'+f(\mu-1-\frac{2F\epsilon}{w\sqrt{hwm}})=0$$ در اینجا من به دنبال راه حل سری قدرت برای $f$ هستم. این یک رابطه تکراری برای اصطلاحات در سری قدرت می دهد. این سری قدرت باید خاتمه یابد تا راه حل مفهوم فیزیکی پیدا کند. اگر خاتمه یابد، یک $n$ وجود دارد که $a_n=0$ است. ما می توانیم از این برای به دست آوردن اطلاعات در مورد $\mu$ استفاده کنیم، زیرا این اصطلاح سطوح انرژی ذرات را توصیف می کند، هدف این است. با این حال، رابطه تکراری که من دریافت می کنم این است: $$a_{k+3}=\frac{a_{k+1}(2k+3-\mu)+\frac{2Fa_k}{w\sqrt{hwm}}}{ (k+3)(k+2)}$$ اگر این را برابر با صفر قرار دهیم، ایده این است که عبارات باقی مانده در سری را حذف کنیم، زیرا آنها غیر صفر هستند، تا اطلاعات مفیدی باقی بماند. من نمی توانم ببینم چگونه این کار را انجام دهم! هر کمکی بسیار قدردانی خواهد شد! | حل معادله شرودینگر برای یک پتانسیل خاص |
50085 |  اگر بخواهم سرنگ را به سمت بالا حرکت دهم و ثابت کنم، چگونه بر فشار پایین لوله؟ حرکت این آب چگونه بر تنظیم و فشار سیستم تأثیر می گذارد؟ | آزمایش فکری شامل فشار آب |
21420 | من مشکل زیر را دارم که نتوانستم آن را برای کلاس حل کنم، اما چند قدم اول داشتم که با آن شروع کردم و نمی توانم آن را تمام کنم. میدانم که نمیتوانم این را دریافت کنم، زیرا قبلاً تحویل داده شده است، اما میخواهم ببینم که آیا در وهله اول این حتی گزینه مناسبی برای انجام این اثبات است یا خیر. با توجه به مجموعه ای متعامد از حالت ها، $\\{\phi_{n}\\}$، و یک Hamiltonian، $\hat{H}$، نشان می دهد که تابع پارتیشن، $Q_{\beta}$، برآورده می شود. زیر $$ Q_\beta \geq \sum_{n}\exp\\{-\beta \langle \phi_n|\hat{H}|\phi_n\rangle \\}$$ با حفظ برابری زمانی که حالتهای $\phi_n$ حالتهای ویژه همیلتونی هستند.» من با حذف هویت در حالت نمایی (به عنوان حالتهای ویژه همیلتونی) شروع کردم. $$ \sum_n \exp\\{ - \beta\sum_k \langle \phi_n|\psi_k\rangle\langle \psi_k |\hat{H}|\phi_n\rangle\\}=\sum_n \exp\\{ -\beta \sum_k E_k |c_{nk}|^2\\}$$ سپس من باید نشان دهم که $$ \sum_n \exp\\{ -\beta \sum_k E_k |c_{nk}|^2\\} \leq \sum_k \exp\\{ -\beta E_k\\}$$ با تساوی دوباره به همان شکل، با دلتای کرونکر $\delta_{nk}$ که مجموع را در نمایی جمع میکند. متوجه میشوم که خیلی دور از این کار نرفتم، بنابراین این ممکن است بهترین راه برای نشان دادن این نباشد، اما به نظر میرسد که فقط با نگاه کردن به آن درست است، اما در واقع نمیتوانم آن را نشان دهم. آیا کسی راهنمایی در مورد چگونگی ادامه این کار دارد؟ | شواهد آماری کوانتومی یک نابرابری برای تابع پارتیشن |
26812 | من سعی می کنم طرحی سریع از آنچه که کاهش BCFW انجام می دهد ارائه دهم و در مراحلی که به نظر نمی رسد به وضوح متوجه آنها شوم، سؤالاتی را در آن جاسازی کنم. اولین نکته به نوعی یک سوال بسیار اساسی در مورد فرمالیسم است که من نمی توانم آن را دریافت کنم! اجازه دهید $\\{p_i\\}_{i=1}^{i=n}$ تکانه $n$-گلئونهایی باشد که پراکندگی آنها $A(1,2,..,n)$ one است اجازه دهید $(n-1)^{th}$ دارای مارپیچی منفی باشد و بقیه مثبت باشند. بنابراین یک سناریوی MHV است. * برای نشان دادن حالات گلوئونیکی، چرا استفاده از فرمالیسم مارپیچ اسپینور اشکالی ندارد، در جایی که برای یک ذره بی جرم دیراک تابع موج $u(p)$، یکی از نماد، $|p> = \frac{1+\gamma^ استفاده میکند. 5}{2}u(p)$, $|p] =\frac{1- \gamma^5}{2}u(p)$, $<p| = \bar{u}(p)\frac{1+\gamma^5}{2}$, $[p| = \bar{u}(p)\frac{1-\gamma^5}{2}$? (.. گلوئون ها بالاخره ذرات دیراک بی جرم نیستند!..) چه خبر است؟ چرا این یک توصیف معتبر است؟ سپس ادامههای تحلیلی را برای حالتهای گلوونیک $(n-1)^{th}$ و $n^{th}$ به صورت $|p_n> \rightarrow |p_n(z)> = |p_n> \+ تعریف میکنیم. z |p_{n-1}>$ و $|p_{n-1}] \rightarrow |p_{n-1}(z)] = |p_{n-1}] - z |p_n]$. سپس ایده کلیدی این است که اگر دامنه به عنوان تابعی از $z$ به $0$ تمایل دارد به عنوان $|z| \rightarrow \infty$ سپس می توان دامنه ادامه یافته تحلیلی را به صورت $A(1,2,..,n,z) = \sum _{i} \frac{R_i}{(z-z_i)}$ که $ z_i$ و $R_i$ قطب ها و باقیمانده های $A(1,2,..,n,z)$ هستند * آیا راهی سریع برای دیدن موارد فوق وجود دارد؟ (.. اگرچه من بسیاری از مقاله اصلی را خوانده ام..) | چند سوال در مورد کاهش BCFW |
67598 | کلی ترین نمودار فاینمن چیست؟ سردنیکی در کتاب _QFT_ خود می گوید: کلی ترین نمودار از حاصلضرب چند نمودار متصل تشکیل شده است. اجازه دهید $C_I$ برای یک نمودار متصل خاص، از جمله ضریب تقارن آن باشد. سپس یک نمودار کلی $D$ را می توان به صورت $$ D = \frac{1}{S_D} \prod_I (C_I)^{n_I}$$ بیان کرد که در آن $n_I$ یک عدد صحیح است که تعداد $C_I$ را میشمارد. s در $D$، و $S_D$ ضریب تقارن اضافی برای $D$ است (یعنی بخشی از ضریب تقارن که قبلاً توسط آن محاسبه نشده است. فاکتورهای تقارن که قبلاً در هر یک از نمودارهای متصل گنجانده شده است). [به eqn ($9.12$) مراجعه کنید] لطفاً کسی می تواند این را برای من توضیح دهد؟ اگر این را مثال بزنید بسیار مفید خواهد بود. یه سوال دیگه هم دارم آیا میتوانید به من مرجعی بدهید که در آن نظریه _phi-cubed_ در نظر گرفته شود، زیرا میتوانم از آن به عنوان مرجع هنگام خواندن سردنیکی استفاده کنم. | کلی ترین نمودار فاینمن |
10889 | با توجه به روابط بین جرم و انرژی در نسبیت، و با توجه به اینکه ذرات با جرم را می توان با انرژی بیش از انرژی آستانه ایجاد کرد، و بالعکس، آیا می توانیم بگوییم که جرم به سادگی شکل بسیار متراکم انرژی است؟ یا آیا تشابه فریبنده ای بین این دو وجود دارد؟ | جرم از نظر انرژی |
21424 | در دما و فشار استاندارد، یک بطری را تا حد ظرفیت با $N$ لیتر آب پر میکنم، سپس وزنی به جرم $M$ kg را روی دهانه آن قرار میدهم تا به عنوان درب آن عمل کند. چه مقادیری از $N$ و $T$، که در آن $T$ دمای بطری است، برای بالا بردن درب کافی است؟ | نیروی انتقال فاز |
112548 | من سعی میکنم نتایج متناقضی را که در نشریاتی که به ایده جریان در یک دیود خلاء در موردی که کاتد پتانسیل غیر صفر دارد، به عبارت دیگر، الکترونها با سرعت اولیه غیر صفر قانون سنتی شارژ فضایی Child-Langmuir که به عنوان قانون 3/2 نیز شناخته می شود به شرح زیر است: $$ J_{CL}= \frac{4\epsilon_{0}}{9}\sqrt{\frac{2e}{ m_{e}}} \frac{V_{a}^{3/2}}{d^{2}} $$ این برای من بسیار ساده است، با این حال، من به این مورد علاقه مند هستم که **کاتد** پتانسیل غیر صفر نیز دارد. با توجه به ادبیات، حداقل دو نتیجه متفاوت وجود دارد، و من نتوانستم یکی را به دیگری تبدیل کنم، حتی اگر قرار است آنها وضعیت مشابهی را توصیف کنند. در S.E Sampayan، _Nuc. Inst. و مت. در فیزیک Res. A_ , (1994) A 340, pp. 90-95, Eqn. A-13 و A-14، که در آن افزایش جریان الکترونی با وجود یک کاتد مجازی توجیه می شود، اشتقاق در نهایت به نتیجه می رسد: $$ J= J_{CL}\frac{[1+( 1+ \Psi_{0} )^{3/4} ]^{2} }{ \Psi_{0} ^{3/2} } = \frac{4 \epsilon_{0} }{9} \sqrt{ \frac{2e}{m_{e} } \frac{V_{a}^{3/2} }{d^{2} } \frac{[1 +(1+ \Psi_{0} )^{3/4} ]^{2} }{ \Psi_{0} ^{3/2} } $$ where $\Psi_{0}= \frac{e \phi_{0}}{E_{0} }$، $E_{0}= \text{انرژی اولیه الکترون}$، و $\phi_{0}= \text{پتانسیل کاتد}$. با این حال، از آنجایی که پتانسیل کاتد به 0 میل می کند، جریان به بی نهایت می رود، زمانی که باید به قانون اصلی Child-Langmuir کاهش یابد. در نشریه دیگری، G. Jaffe, _Phys. Rev._ (1944) Vol. 65، شماره 3 و 4 ص 91-98، معادله. 28، نتیجه به صورت زیر داده می شود: $$ J_{CL}= \frac{4\epsilon_{0}}{9}\sqrt{\frac{2e}{m_{e}}} \frac{( \sqrt{ V_{c}}+\sqrt{V_{c}+V_{a}})^{3}} {d^{2}} $$ where $V_{c}= \text{cathode ولتاژ}$، و در اینجا، واضح است که با تمایل پتانسیل کاتد به 0، قانون Child-Langmuir بازیابی می شود. همین نتایج را نیز می توان مشاهده کرد (با اشتباهات تایپی جزئی در معادله) در H. Riege, _Nuc. Inst. و مت. در فیزیک Res. الف_، (2000) الف 451، صص 394-405، معادله. 3. من سعی می کنم بفهمم که آیا یکی یا هر دو درست است و در مورد دوم، چگونه یکی از یکی به دیگری تبدیل می شود. تا آنجا که من می توانم بگویم، هر دو شرایط یکسانی را توصیف می کنند، با یک کاتد مجازی که وسیله ای برای افزایش انتشار الکترون است. هر ایده ای؟ | قانون شارژ فضایی Child-Langmuir برای پتانسیل کاتد غیر صفر (سرعت الکترون اولیه غیرصفر) |
55105 | من فقط میپرسیدم که چرا همه سیستمهای کوانتومی (معمولات F-D و BE) در دمای پایین مانند He 3 و 4 ابرسیال نیستند؟ | چرا همه سیستم های کوانتومی ابر سیال نیستند؟ |
72132 | اگر می خواهیم فضاپیما از میدان گرانشی زمین فرار کند، چرا کل انرژی یک فضاپیما باید غیرمنفی باشد؟ | فرار از میدان گرانشی |
21280 | من این فرمول را در کتاب GR شان کارول خواندم: $$\int_{\Sigma}\nabla_{\mu}V^{\mu}\sqrt{g}d^nx~=~\int_{\partial\Sigma} n_{\mu}V^{\mu}\sqrt{\gamma}d^{n-1}x$$ که در آن n 4 بردار متعامد به فراسطح $\partial\Sigma$ و $\gamma$ متریک القایی تعریف شده توسط $$\gamma_{ij} = \partial_i X^{\mu}\partial_jX^{\nu}g_{\mu\nu}.$$ تنها مشکل من با ظاهر این متریک القایی است، زیرا فرمول آن را دارم $$\int_{\Sigma}\nabla_{\mu}V^{\mu}\sqrt{g}d^nx=\int_{\Sigma}\partial_{\mu}(V^{\mu}\sqrt {g})d^nx$$ که باید به طور مستقیم به من بدهد $$\int_{\partial\Sigma}n_{\mu}V^{\mu}\sqrt{g}d^{n-1}x$$ توسط قضیه کلاسیک استوکس. من به این فکر می کردم که ممکن است چیزی با عنصر دیفرانسیل باشد: رفتن از $d^nx$ به $d^{n-1}x$ باعث شد این معیار غیرقابل تصور ظاهر شود، اما نتوانستم بفهمم که چگونه تا کنون . | قضیه استوکس در GR |
73669 | من یک سوال در نظریه ریسمان پولچینسکی جلد I p 167 دارم. می گویند > مثلاً $$ds^2= \frac{ 4 r^2 dz d \bar{z} }{(1+ z \bar{z })^2} = \frac{ > 4 r^2 du d\bar{u}}{ (1+ z \bar{z})^2} \tag{6.1.3}$$ کره ای با > شعاع $r$ و انحنای $R=2/r^2$ را توصیف می کند. چرا معادله (6.1.3) کره ای به شعاع $r$ و انحنای $R=2/r^2$ را توصیف می کند؟ چگونه آن را استخراج کنیم؟ [من سعی کردم از مختصات $z=\sigma_1 + i \sigma_2$ و $\bar{z} = \sigma_1 - i \sigma_2$ استفاده کنم. با $dz d\bar{z} = 2 d \sigma_1 d \sigma_2$، $$ ds^2= \frac{ 8 r^2 d \sigma_1 d \sigma_2 }{ (1+ \sigma_1^2 + دریافت کردم \sigma_2^2)^2} $$ به هر طریقی که تصور کرده ام، شبیه یک کره نیست.] | نحوه استخراج متریک برای یک کره 2 |
94300 | در یک سیم پیچ، می بینیم که جریان به سمت راست، سپس چپ، سپس راست، سپس چپ و به همین ترتیب در حالی که به سمت پایین سیم پیچ حرکت می کند، حرکت می کند.  طبق قانون گرفتن دست راست، آیا میدان مغناطیسی در یک جهت (به سمت پایین به سمت من) حرکت نمی کند جریان به سمت چپ حرکت می کند، و وقتی جریان به سمت راست حرکت می کند، در جهت دیگری (به سمت پایین از من دور می شود) می رود؟ چرا میدان مغناطیسی به این ترتیب لغو نمی کند؟ | چرا میدان مغناطیسی یک سیم پیچ لغو نمی کند؟ |
50082 | توضیح مشکل:  تلاش من برای ایجاد تابع تکه ای:  سپس برای یافتن i(t)، مشتق 80x/3 و -80x/3 را نسبت به x گرفتم و C را ضرب کردم. بدیهی است که من با یک متغیر ناشناخته C باقی مانده ام، بنابراین مطمئن نیستم که چگونه از اینجا ادامه دهم. آیا قرار است ابتدا C را پیدا کنم و سپس مشتق را بگیرم؟ (چگونه این کار را انجام دهم؟ من در حال جستجو در وب برای این امکان هستم و به نظر نمی رسد چیزی پیدا کنم) | یافتن و رسم نمودار جریان از نمودار ولتاژ (تابع تکه ای) |
26819 | تبدیل میورا برای جبرهای W از انواع کلاسیک را میتوان در موارد مثال یافت. ثانیه 6.3.3 از Bouwknegt-Schoutens. آیا یک تبدیل Miura صریح مشابه برای جبرهای W از انواع استثنایی، مثلاً E6 وجود دارد؟ 20 سال از بررسی B-S می گذرد، بنابراین امیدوارم کسی این موضوع را حل کند ... | تبدیل میورا برای جبرهای W از نوع استثنایی |
68615 | من سعی میکنم این مقاله را بخوانم http://arxiv.org/abs/1204.1780 و نمیدانم چگونه میتوانم از eqn 91 استفاده کنم، یعنی $$S_{2} = N^{2} \\{V[ P^{(1)}_{m}] + (J^{(1)m} - \mathcal{J}^{m})P_{m}^{(1)}\\} -NJ^{(1)2'} tr(\phi^{2}) - N m^{2} tr(\tilde{\phi^{2}}) - N \sum_{n=3}^{ \infty}tr(\phi + \tilde{\phi})^{n}).$$ در اینجا $\phi$ یک حالت کم انرژی و $\tilde{\phi}$ حالت های پر انرژی است. تابع پارتیشن $$Z = \int d\phi d\tilde{\phi} dJ^{(1)n}dP_{n}^{(1)} e^{iS_{2}} است.$$ I من علاقه مندم که میدان های پرانرژی $\tilde{\phi}$ را حذف کنم تا یک اقدام موثر با انرژی کم برای $\phi$ بدست آوریم. که در معادلات 92 و 93 آورده شده است. اما این انتگرال قابل ارزیابی نیست، بنابراین اگر کسی تکنیک/روشی را بداند، عالی خواهد بود. | نظریه میدان هولوگرافیک |
56827 | من یک فنجان دارم و فقط می توانم داخل آن آب گرم بریزم، می خواهم بدانم با آب بیشتر گرما سریعتر از بین می رود یا آب کمتر؟ در مورد مناسبتی که فنجان من به خوبی پوشانده شده است چطور؟ | چگونه آب من سریعتر خنک شود؟ |
50080 | یک سوال از مثالی از یک سخنرانی مکانیک کلاسیک MIT در مورد کار. در اینجا تعریف داده شده برای انرژی پتانسیل گرانشی ('~32:00'): انرژی پتانسیل گرانشی در یک نقطه $P$ کاری است که من، والتر لوین، [مدرس] باید انجام دهم تا آن جرم را از $ بیاورم. \infty$ تا آن نقطه $P$ نیروی من همیشه همان گرانش با علامت منهای است.  برای من مشخص نیست که چرا نیروی دبلیو لوین $F_{WL}$ به سمت $\infty$ (+ $r$ جهت است) ) اگر او در حال اندازه گیری نیرو برای رساندن جسم از $\infty به P$ باشد. علاوه بر این، کار مورد نیاز WL به صورت $\int_{\infty}^{R} \frac{mMG}{r^2} dr $ داده میشود. از آنجایی که $\infty \to $r جهت $-r$ است، آیا این انتگرال نباید علامت منفی داشته باشد؟ | اندازه گیری کار انجام شده توسط گرانش بر روی شتاب گرانشی غیر ثابت |
77562 | دوره یک آونگ با طول نامتناهی با فرض یک زمین غیر چرخنده چقدر خواهد بود؟ جواب بی نهایت نیست. | یافتن دوره یک آونگ با طول بی نهایت |
87962 |  با استفاده از آنچه تاکنون یاد گرفتم، معادله ای شبیه این ساختم: $30V=(I_{1}\times 20\Omega)+ 10V+(0.2A\times 10\Omega)+(I _{3}\times 10\Omega)+(0.5A\time R)$$ که به وضوح به خودی خود قابل حل نیست. من از عکس چه چیزی کم دارم؟ | از قانون دوم Kirchhoff برای استنتاج مقاومت R مقاومت استفاده کنید |
94488 | فرض کنید دو نقطه A و B روی زمین داریم که هر دو دارای ساعت هستند. فرض کنید می توانیم اطلاعاتی را بین نقاط با تاخیر تصادفی ارسال کنیم: $$min < تاخیر < حداکثر $$ ($min$ از نظر تئوری به دلیل سرعت نور وجود دارد، در عمل 5-10 میلی ثانیه است، $max$ برای تقارن است. ) **بهترین دقتی که بتوانیم از لحاظ نظری ساعت را در این نقاط همگام کنیم کدام است؟** **آیا این درست است که اگر هر پیام با یک مشخصه دقیق همراه باشد مقدار تاخیر، می توانیم زمان را بدون هیچ خطایی همگام کنیم؟** _نظر من در مورد این سوال:_ 1. اگر تاخیر مشخص باشد: > می توانیم پیام (sendTime, delay) را دریافت کنیم و بلافاصله local > recvTime را به آن اضافه کنیم. آن را بنابراین، برای دریافت «remoteTime» در هر لحظه محلی «t» میتوانیم انجام دهیم > $$ \Delta = sendTime + delay - recvTime\\\ remoteTime = t + \Delta\\\ خطا > = 0 $$ 2. تأخیر ناشناخته است: > میتوانیم «(sendTime)» پیام را دریافت کنیم، «recvTime» محلی را اضافه کرده و آن را برگردانیم. > > بعداً، طرف دیگر «(sendTime، recvTime)» را در زمان «t» دریافت می کند. می تواند: $$ > 2*min < tripTime = t - sendTime < 2 * max\\\ estDelay = tripTime/2\\\ \Delta > = recvTime - (sendTime + estDelay)\\\ remoteTime = t + \Delta \\\ error \sim > estDelay $$ ما میتوانیم به طور همزمان چنین پیامهایی ارسال کنیم و فقط از پیامهایی با > کوچک استفاده کنیم $estDelay$، بنابراین خطا نزدیک به $min$ خواهد بود. پاداش: **اگر ساعت در این نقطه با کمی خطا پیش برود چه؟** | همگام سازی زمان بین دو نقطه |
8846 | با محاسباتی که نشان میدهد توپ پینگپنگ در خلاء نمیپرد تحریک شدهام، من رانده میشوم تا بپرسم یک توپ پینگپنگ را تا چه اندازه میتوان در اعماق اقیانوس آورد قبل از اینکه در اثر فشار فرو بریزد. این یک کاربرد عملی دارد زیرا قایق ها با پمپ کردن توپ های پینگ پنگ به بدنه خود دوباره شناور می شوند. شناور مجدد قایق توپ پینگ پنگ یوتیوب: http://www.youtube.com/watch?v=4MOJN07XRYw | یک توپ پینگ پنگ قبل از اینکه در اثر فشار فرو بریزد چقدر در اقیانوس می تواند برود؟ |
94309 | من اخیراً داشتم یک سخنرانی TED درباره نظریه ریسمان توسط تاد رابرتز را تماشا میکردم و در حدود ساعت 11:10 در داخل ویدیو او ثابتی را برای حداکثر انحنای فضایی به نام zhe (نماد سیریلیک Ж) ذکر کرد. من قبلاً در مورد این چیزی نشنیده بودم و می دانم که استفاده از حروف سیریلیک در ریاضیات نادر است، بنابراین تصمیم گرفتم برای یافتن اطلاعات بیشتر در مورد آن در گوگل جستجو کنم و در نهایت خشک شدم. آیا کسی می داند که معامله با این ثابت Ж چیست و کجا می توانم بیشتر در مورد آن بیاموزم؟ آیا این مبتنی بر تحقیقات جدید و مبهم در نظریه ریسمان است؟ | Ж (zhe) در نظریه ریسمان؟ |
43879 | رابطه جرم-انرژی اینشتین $E=mc^2$ است. یعنی اگر انرژی ذره ای افزایش یابد جرم نیز افزایش می یابد یا برعکس. سوال من این است که معنای واقعی عبارت افزایش جرم چیست؟ آیا واقعاً جرم ذره افزایش می یابد یا چه؟ | رابطه جرم-انرژی |
16939 | همه ما می دانیم که چگونه ظرفیت خازنی $C=\frac{ab}{b-a}$ (بدون توجه به ثابت ها) را برای دو کره متحدالمرکز از شعاع $a,b$ بدست آوریم. من فقط با خودم فکر می کردم، ** چه اتفاقی برای ظرفیت کره های غیرهم مرکز می افتد؟ آیا ظرفیت ظرفیت افزایش می یابد؟ در حالت ایدهآل، من به دنبال یک محاسبه صریح هستم (تحت فرضیات به اندازه کافی خوب) اما همچنین حدس میزنم که این یک فرمول نسبتاً زشت باشد. | ظرفیت کره های غیر متمرکز |
11762 | من نمی دانم که آیا محدودیتی برای سرعت چرخش یک جسم وجود دارد، دقیقاً مانند سرعت ترجمه؟ پیامدهای نسبیت عام برای اجسام در حال چرخش چیست؟ | حداکثر سرعت چرخش |
68611 | فرض کنید یک اتاق $3\cdot 3\cdot 3\,m^3$ داریم که یک طرف آن شیشه ای است. و فرض کنید 5 ضلع دیگر تاثیری روی دما نداشته باشند (سوپر ایزوله). ما از فیزیک می دانیم که چگونه مقدار انرژی لازم برای گرم کردن یک جرم خاص از هوا را محاسبه کنیم. فرض کنید ما محاسبه می کنیم که برای گرم کردن هوای داخل اتاق فوق تا دمای دلخواه به X ژول نیاز داریم. **این چه ارتباطی با تابش واقعی خورشیدی ورودی دارد؟** تابش بر حسب ژول بر متر مربع. ایده من این است که ناحیه زیر نور مستقیم خورشید را با تابش ضرب کنم؟ یا باید از ولوم در زیر نور مستقیم خورشید استفاده کنیم؟ یا اینکه در هر دو مورد کاملاً اشتباه می کنم؟ * امیدوارم فرضیات من به اندازه کافی روشن باشد. | نور خورشید چقدر بر دمای داخل تاثیر می گذارد؟ |
87105 | به راحتی می توان نشان داد که زمانی که اندازه گیری می کنیم در جهتی متفاوت از جهت های فضایی است که اندازه گیری می کنیم. با این حال، برای من بلافاصله مشخص نیست که این جهت ها **متعامد** هستند. چگونه ثابت کنیم که هر جهتی متعامد است؟ چیزی که به ذهنم رسید موارد زیر است. [برای مسافت های کوتاه/آیا این مشکل ایجاد می کند؟]، می توانیم از قضیه فیثاغورث استفاده کنیم. اگر من دو جهت در فضا داشته باشم، می توانم به سادگی 1 متر را در هر یک از دو جهت طی کنم و سپس فاصله بین دو نقطه پایانی را اندازه بگیرم. نتیجه sqrt (2) متر است اگر و فقط اگر دو جهت شما عمود باشند.  آسان! سوال من این است: **آیا می توان از این روش برای اثبات اینکه مفهوم ما از زمان با مفهوم ما از فضا متعامد است استفاده کرد؟** ایده ای دارم که از کجا شروع کنم. ما باید 1 متر در فضا حرکت کنیم، در حالی که در زمان 1 متر حرکت می کنیم (تبدیل زمان به متر با استفاده از c). سپس باید اندازه گیری کنیم که آیا مسافت طی شده متر مربع (2) متر است یا خیر. من مطمئن نیستم که بدانم معنی آن چیست. امیدوارم این سوال منطقی باشد. با تشکر از کمک شما | آیا می توانیم نشان دهیم که زمان متعامد به فضا است؟ |
78478 | اگر معادلهای مانند: $$v = v_0 + at$$ دارید، آنچه را که من میفهمم، شکل دهید، سپس ابعاد باید در هر دو طرف مطابقت داشته باشند، یعنی $L/T = L/T$ (که در این مورد درست است)، اما من معادلاتی مانند موقعیت به عنوان تابعی از زمان $x(t) = 1 + t^2$ را دیدهاند، و بدیهی است که زمان بر حسب $T$ است، اما ظاهراً تابع موقعیتی را به شما میدهد که $L$ است... پس برای $T$ چه اتفاقی می افتد و $L$ از کجا می آید؟ فکر میکردم ابعاد باید همیشه مطابقت داشته باشند... همچنین این را بگوییم که شما زمان رسیدن به مقصد را متناسب با مسافت میدانید یعنی دو برابر مسافت و شما دو برابر زمان میگیرید، حالا این برای من منطقی است، اما همانطور که قبلاً گفتم من فکر می کردم که ابعاد باید همیشه ثابت باشند وگرنه نمی توانید در فیزیک مقایسه کنید، بنابراین اگر به من $L$ (فاصله) می دهید، چگونه می تواند یکدفعه تبدیل به $T$ (زمان) شود؟ | سردرگمی با چگونگی کارکرد ابعاد |
24552 | زمان زیادی طول کشید تا چرخ دنده هایم را در جای خود کلیک کنم و حتی در آن زمان هم مطمئن نیستم که کاملاً درست باشد. مشکل این است که من باید این مفاهیم (مفاهیم فیزیک؛ نه فقط این دو) را با شهود درک کنم، نه فقط بازنمایی های ریاضی. بنابراین $(E_k = \frac{1}{2} mv^2)$ و $(P_l = mv)$ چیز زیادی به من نمی گویند. از این رو: من چگونه آنها را مشاهده کرده ام: 1. تکانه خطی نسخه متحرک اینرسی است. چقدر می تواند در برابر تغییر در سرعت غیر صفر خود مقاومت کند. 2. انرژی جنبشی میزان تأثیر یک جسم متحرک بر اجسام دیگر در هنگام تماس است. بنابراین $P_l$ مقدار نیرویی است که یک جسم نیاز دارد/می تواند بگیرد در حالی که $E_k$ چقدر می تواند بدهد. همه برای اجسام متحرک. آیا من در این دیدگاه درست هستم؟ _PS. من از سوالات مشابه قبلاً ارسال شده آگاه هستم. نه، آنها به آنچه من نیاز دارم پاسخ نمی دهند._ | انرژی جنبشی و تکانه خطی چگونه به هم مرتبط هستند؟ |
114539 | موتورهای حرارتی واقعی همیشه بازده کمتری نسبت به کارنو دارند. من تعجب می کنم که موتورهای واقعی چقدر می توانند کارآمد باشند؟ آیا کارایی آنها می تواند به حد مجاز کارنو برسد؟ | بازده موتورهای حرارتی واقعی چقدر است؟ |
57888 | من به طور کلی سعی می کنم مصرف سوخت ماشینم را هنگام رانندگی بهینه کنم، با استفاده از گیج MPG بیدرنگ و نشانگر MPG میانگین سفر. تا همین اواخر، من معتقد بودم که هر چه شتاب کمتر باشد، مصرف سوخت بهتر است. با این حال، به نظر می رسد مشاهدات من با این موضوع در تناقض است. به طور کلی، من متوجه شدم که شتاب به نظر می رسد به طور مستقیم با مصرف سوخت متناسب است، حداقل در یک BMW 328i جدید. این در محدوده رانندگی عادی است. من با شتاب خیلی سخت زیاد آزمایش نکردم. (با فرض یک موتور احتراق داخلی)، چه عواملی باعث شتاب گیری سریعتر به یک سرعت هدف ثابت می شود تا در مقایسه با شتاب آهسته تر به همان سرعت، مصرف سوخت بالاتری را به همراه داشته باشد؟ | چرا شتاب بالاتر مصرف سوخت خودرو را به حداقل می رساند؟ |
115018 | من می دانم که تخمین فعلی برای تعداد کهکشان ها در جهان قابل مشاهده حدود 100-200 میلیارد است. آیا چیزی در درک ما از فیزیک و تکامل جهان وجود دارد که با ایده تعداد بی نهایت کهکشان مخالف باشد (یا با آن ناسازگار باشد؟ | تعداد بی نهایت کهکشان؟ |
26817 | گرانش عظیم (با یک جرم Fierz-Pauli) در 4 بعد بسیار به خوبی مورد مطالعه قرار گرفته است، که شامل پدیده های عجیب و غریب مانند ناپیوستگی vDVZ و اثر Vainshtein است که همگی از نظر یک نظریه میدان موثر حالت های طولی توضیحی ظریف و شفاف دارند. همانطور که ارکانی حامد، جورجی و شوارتز توضیح داده اند. آیا کار مشابهی روی گرانش عظیم شش بعدی وجود دارد؟ (اصطلاح انبوه مناسب همچنان به شکل Fierz-Pauli خواهد بود، اما گروه کوچک بزرگتر است و بنابراین من انتظار دارم مجموعه پیچیده تری از حالت های طولی در مورد آن فکر کنم.) ویرایش: برای تجدید علاقه یک جایزه اضافه کرد. | 6 بعدی جاذبه عظیم |
91722 | من می خواهم قضیه نوتر و محتویات آن را در مورد آنچه که در آن دلالت می کند را با عبارات کمی ساده تر درک کنم. من با ریاضیات تا حساب دیفرانسیل و انتگرال 1،2،3 و برخی از جبر خطی و نظریه گروه آشنا هستم. من با این موضوع آشنا هستم که برای هر تقارن یک قانون حفظ وجود دارد. 1. حالا آیا همیشه یک تناظر بین این دو وجود دارد؟ 2. قوانینی مانند بقای بار چطور؟ 3. و بقای انرژی؟ 4. و بقای جرم؟ 5. با توجه به اینکه دیدگاه ما نسبت به طبیعت با معرفی نسبیت خاص تغییر کرد و بنابراین، این قضیه قبلاً چه جرم و انرژی را از تقارنهای مختلف نشات میگرفت، پس چگونه این دو را فقط به عنوان یک تقارن با هم تطبیق دادیم؟ | قضیه امی نوتر به زبان ساده تر |
26815 | روشی زیبا برای تعریف مفهوم ذره ناپایدار در QFT بدیهی وجود دارد (بیایید از بدیهیات هاگ- کاستلر برای قطعیت استفاده کنیم)، یعنی به عنوان قطب های پیچیده در دامنه های پراکندگی. ذرات پایدار از این منظر بسیار سادهتر هستند، زیرا با بخش گسسته طیف گروه پوانکر تئوری مطابقت دارند (البته آنها با قطبهای واقعی نیز مطابقت دارند). تعریف حالت خلاء در چارچوب بدیهی نسبتاً ساده است. اما در مورد خلاء کاذب (ناپایدار) چطور؟ > تعریف خلاء کاذب QFT در رویکرد بدیهیات Haag-Kastler به QFT چیست؟ ویرایش: من یک حدس وحشیانه دارم. شاید یک بخش خلاء کاذب مربوط به یک نمایش پیوسته غیرقابل تغییر پوانکر از جبر قابل مشاهده باشد که غیرهرمیتی است، یعنی فضای نمایش یک فضای Banach یا شاید یک فضای هیلبرتین Banach است (به عنوان فضای برداری توپولوژیکی، بدون هنجار ترجیحی یا ترجیحی در نظر گرفته می شود. محصول داخلی) و هیچ شرطی شامل ساختار * برآورده نمی شود. این نمایش قرار است یک بردار ثابت پوانکر منحصر به فرد داشته باشد که مربوط به خود خلاء کاذب است. اگر نوعی تجزیه طیفی وجود داشته باشد، و تانسور انرژی- تکانه دارای مقدار انتظاری $\epsilon \eta_{\mu\nu}$ است که در آن $\epsilon$ یک مقدار انتظاری است، باید در این تنظیم امکان تعریف مقدار انتظار وجود داشته باشد. عدد _مختلط، قسمت خیالی که نشان دهنده میزان پوسیدگی است (همانطور که لوبوس در زیر پیشنهاد کرد). Btw، آیا می توان وجود تانسور انرژی- تکانه در هاگ- کاستلر را اثبات کرد؟ به هر حال، این یک حدس کاملاً شهودی است و من نمیدانم چگونه آن را به فیزیک واقعی متصل کنم | خلاء کاذب در QFT بدیهی |
8843 | معادله شرودینگر نقشه چگالی احتمالی اتم را ارائه می دهد. با توجه به آن، آیا یکی از موارد زیر ممکن است: 1. ابر مداری/الکترونی به یک سطح 2 بعدی بدون گرما (صفر مطلق) همگرا می شود؟ 2. گرما مسئول تغییرات چگالی احتمال از سطح صاف بالا است؟ من دو فیزیک مبتنی بر حساب دیفرانسیل و انتگرال، و فیزیک مدرن با معادله شرودینگر، اصل عدم قطعیت هایزنبرگ و غیره را گرفتم. | آیا امکان دارد که چگالی احتمال الکترون اتمی نتیجه گرما باشد؟ |
90826 | > نمایشگاه داران بر چرخ و فلک با شعاع 6 متر سوار می شوند. چرخ > یک دور در هر 30.0 ثانیه کامل می شود. اگر سواری به طور تصادفی یک حیوان عروسکی را در بالای چرخ بیاندازد، نسبت به پایه سواری در کجا فرود می آید؟ (توجه: پایین چرخ از سطح زمین 1.75 متر بالاتر است.) راه حل: سرعت مماسی را که سرعت در جهت افقی = 1.26 متر بر ثانیه است تعیین کنید زمان سقوط خرس را با استفاده از $\Delta Y=gt^ تعیین کنید. 2/2 = 1.67 دلار ثانیه. از این اطلاعات برای پیدا کردن $\Delta X = 2.11$ m استفاده کنید. سوال من این است که چرا شتاب عمودی برابر با $g+Ca$ نیست؟ | چرا در این مسئله شتاب مرکزگرا در نظر گرفته نمی شود |
50084 | QED لاگرانژی در زیر $\psi(x) \به e^{i\alpha(x)} \psi (x)$, $A_{\mu} \به A_{\mu}- \frac{1} ثابت است {e}\partial_{\mu}\alpha(x)$. اهمیت هندسی این نتیجه چیست؟ همچنین چرا $D_{\mu}=\partial_{\mu}+ieA_{\mu}(x)$ مشتق کوواریانت نامیده میشود؟ | اهمیت هندسی عدم تغییر گیج لاگرانژی QED |
1541 | شنیده ام که افتادن آیفون روی فرش آسیبی به آن وارد نمی کند چه داخلی و چه خارجی. توضیح فیزیکی برای این موضوع وجود دارد؟ | افتادن آیفون روی فرش مشکلی ندارد، درست است؟ |
130406 | معنای فیزیکی این روابط کموتاسیون چیست: $$[L_{z},L_{\pm}]=\pm\hbar L_{\pm}\tag{1}$$ و $$[L_{+}، L_{-}]=2\hbar L_{z} ~?\tag{2}$$ | اهمیت فیزیکی روابط کموتاسیون تکانه زاویه ای چیست؟ |
10578 | مقالات زیادی در مجلات فیزیک در مورد گله منتشر شده است. آیا دلیل فیزیکی برای این پدیده ها وجود دارد یا فقط به این دلیل است که از روش های فیزیک برای مطالعه حرکت جمعی استفاده می شود؟ به نظر می رسد هیچ مکانیک واقعی در مدل های گله وجود ندارد، هیچ همیلتونی تعریف نشده است و غیره، فقط قوانین حرکت، مانند قانون هم ترازی و سرعت ثابت ذرات خودکشش. با این حال، فیزیکدانان درباره اعتبار قضیه مرمین-واگنر در مدلهای گله ساده بحث میکنند. آیا این اساساً به دلیل عدم وجود دینامیک واقعی در این سیستم ها مشکل ساز نیست؟ | آیا هیچ فیزیک در پشت هجوم وجود دارد؟ |
110572 | جرم (مثبت) فضا-زمان را خم می کند و گرانش را ایجاد می کند. اگر قرار باشد تاکیون ها جرم خیالی داشته باشند، با فضازمان چه می کنند (اگر وجود داشته باشند). | اگر تاکیون ها وجود داشته باشند، با فضازمان چه می کنند؟ |
49797 | من می دانم که این یک خرده فکر است، اما قانون اول می گوید که (از ویکی پدیا): > اگر جسمی هیچ نیروی خالصی را تجربه نکند، سرعت آن ثابت است آیا بقای حرکت را توصیف می کند $p_{before} = p_{بعد از آن }$؟ کجا $p=mv$، به طوری که در یک رژیم حرکت بدون اختلال (اگرچه چنین چیزی ممکن است در واقع وجود نداشته باشد) تکانه حفظ می شود؟ اگر پاسخ سوال اول بله باشد، سوال دوم این است که چگونه می توانم این ایده را کمی بیشتر توضیح دهم؟ | آیا بقای تکانه مربوط به قانون اول نیوتن است؟ |
67592 | کنجکاو بودم که آیا برخورد پروتون با چشم انسان قابل مشاهده است یا خیر. (ممکن است این یک سؤال واقعاً اساسی به نظر برسد و اگر چنین است مرا ببخشید. من در فیزیک بسیار بی تجربه هستم و فقط می خواهم به کنجکاوی خود پاسخ بدهم) | آیا برخورد پروتون (برخوردهایی مانند LHC) با چشم انسان قابل مشاهده است؟ |
63905 |  شکل بالا نمودار نیروی وابسته به زمان $F_x(t)$ را نشان می دهد که بر روی یک ذره در حال حرکت در امتداد محور x کل ضربه وارد شده به ذره چقدر است؟ (A) 0 (B) 1 kg⋅m/s (C) 2 kg⋅m/s (D) 3 kg⋅m/s (E) 4 kg⋅m/s > آیا محلول (A) است؟ من این را می گویم زیرا ضربه این است که تغییر > حرکت صفر بین $0 و $2 $ ثانیه است. | مشکل تکانه |
101010 | ما می دانیم که جهان خلاء نیست. میانگین دمای جهان 3 درجه بالای صفر مطلق است. بنابراین مقداری اتر واقعا وجود دارد، اما آن گاز با چگالی بسیار کم نیست، بلکه غبار ستاره ای است. (من می دانم که اتر تنها مفهومی برای پخش نور در متوسط بود، اما باد اتر باید وجود داشته باشد.) پس چرا ما با باد اتری محاسبه نمی کنیم؟ | چگونه باد اتر را رد کردیم؟ |
111528 | من با یک مفهوم خاص مشکل دارم. اینجا جایی است که من به آن رسیدهام، چون توپ هرگز تماس خود را با پله قطع نمیکند، از طریق لبهها به اطراف میچرخد، لبهها محور هستند (قضیه محور موازی استفاده شده و همه چیزهایی از این دست)، و از آنجایی که همه برخوردها غیرکشسان هستند، من فکر کردم. توپ جزء نرمال سرعت خود را از دست خواهد داد. چگونه و چرا؟ من یک تصویر برای وضوح ارسال کردم. | سرعت پایانی؟ |
106163 | تا آنجا که من فهمیدم، وقتی مواد P و N را به هم وصل می کنیم، الکترون ها از N به P رانده می شوند، بنابراین یون های منفی در P و یون های مثبت در N ایجاد می کنند. سوراخ ها در ناحیه P => هرچه الکترون های بیشتری دوباره ترکیب شوند، یون های بیشتری ایجاد می شود، پتانسیل مانع بیشتر است. اما! سیلیکون دارای 14 الکترون و 4 الکترون در سطح سه بعدی است. ژرمانیوم دارای 32 الکترون و 4 الکترون در سطح 4 است. => در دمای 25 درجه سانتیگراد، الکترونهای ناحیه N در ژرمانیوم باید انرژی بیشتری نسبت به الکترونهای موجود در سیلیکون داشته باشند، زیرا انرژی کمتری برای حذف الکترون از اتم لازم است => الکترونهای بیشتری می توانند به ناحیه P رانده شوند، بنابراین پتانسیل مانع برای ژرمانیوم باید بیشتر باشد. با این حال Vbp ژرمانیوم = 0.3 V Vbp سیلیکون = 0.7 V چرا؟ P.S. من در مورد سیلیکون دوپ شده P و N در مقایسه با محل اتصال بین ژرمانیوم دوپ شده P و N دوپ شده صحبت می کنم. | PN Junction. ژرمانیوم در مقابل سیلیکون |
68612 | برن هایی که میدان های ابر گرانش RR را منبع می کنند با عمل DBI به اضافه یک عبارت CS توصیف می شوند. من این را فقط از روی ملاحظات ابر ریسمان می دانم. آیا راهی برای یافتن این نتیجه بدون نیاز به آرگومان های ابررشته ای وجود دارد؟ باید، اما مطمئن نیستم. من میتوانم بگویم که تغییر شکلهای یک برن ثابت و مسطح را در نظر بگیریم، و درخواست تغییر شکل دوباره حل معادلات سوگرا، شرایطی را بر تغییر شکلها تحمیل میکند که خود معادل معادلات حرکت ناشی از عمل بران است، اما مطمئن نیستم. . آیا کسی چنین چیزی را در ادبیات دیده است؟ با تشکر فراوان از کمک شما | آیا می توان عمل brane را در ابر گرانش خالص استخراج کرد؟ |
101016 | من به تازگی مطالعه تابع تقسیم یک سیستم ذره ای دو حالته را به پایان رسانده ام، که در آن ذرات می توانند مقدار انرژی 0 یا ارزش انرژی E داشته باشند. یعنی:   جایی که $t_j$ یک متغیر با مقدار 0 یا 1 است. در این مورد مجموعه $\\{t_j\\}$ یک وضعیت میکروسکوپی سیستم را تعیین می کند و در همان زمان تعیین می کند. انرژی حالت میکروسکوپی مربوطه با داشتن این شکل از تابع پارتیشن می توانم به راحتی یک عبارت ساده بدست بیاورم که ویژگی های ترمودینامیک سیستم را به من می دهد. مشکل من این است: داشتن یک اتم غیر متقابل موضعی N که در آن هر اتم می تواند در یکی از سه حالت کوانتومی باشد که با عدد کوانتومی k=-1,0,1 مشخص می شود، یک اتم دارای انرژی یکسان E>0 در k=1 است. یا حالت k=-1 و یک اتم در حالت k=0 انرژی E=0 دارد. عملکرد پارتیشن این سیستم چیست؟ | تابع تقسیم یک سیستم ذره ای سه حالته |
94407 | تصور کنید که من مقاومت های 1 اهم را به شکل سه وجهی قرار دهم. مقاومت کل بین A و D چقدر خواهد بود؟ من هیچ وب سایتی را پیدا نکردم که توضیح خوبی به من بدهد.  | مقاومت کل در یک حلقه چهار وجهی |
91083 | اجازه دهید $P$ عملگر برابری گروه لورنتس باشد، $$P=\begin{pmatrix}1&0&0&0\\\0&-1&0&0\\\0&0&-1&0\\\0&0&0&-1\end{pmatrix}$$ جابجایی روابط $so(3,1)$ be : $$[M_i,M_j] = \epsilon_{ijk}M_k$$ $$[M_i,N_j] = \epsilon_{ijk}N_k$$ $$ [N_i,N_j] = -\epsilon_{ijk}M_k$$ و تعریف کنید: $L_i=1/2 (M_i+iN_i)$ و $\overline{L_i}=1/2(M_i - iN_i)$. از اینها، ما داریم: $[P,M_i]=0$، $PN_i=-N_iP$. از این رو : $PL_i=\overline{L_i}P$ ما نمایش کلی تری از $so(3,1)$ را داریم که با دو شاخص $(j,j')$ برچسب گذاری شده است زیرا هم شکل زیر است: $so(3 ,1)=so(3)\oplus \overline{so(3)}$. ما میتوانیم با قدرتیابی، نمایشهای $L_{+}^{\uparrow}$ (تبدیل لورنتس مناسب جهت حفظ جهت زمان) را بدست آوریم. من سعی میکنم از این بازنماییها، نسخههای $L^{\uparrow}$ را دریافت کنم (که فقط با افزودن $P$ در $L_{+}^{\uparrow}$ ایجاد میشود). با فرض اینکه ما یک نمایش غیرقابل تقلیل از $L^{\uparrow}$ داریم، آن نیز نمایشی از $L_{+}^{\uparrow}$ است و میتوانیم آن را بهعنوان $T=\oplus_{j,j' بنویسیم. } (j,j')$. تا اینجا فکر می کنم روشن است. اما سپس کتاب درسی میگوید که اگر یک بردار $v$ را در یک زیرفضای ثابت مرتبط با نمایش $(j,j')$ بگیریم، آنگاه $T(P)v$ با $(j',j)$ تبدیل میشود. من تصور میکنم که میتوانیم با: $$T(L_i)T(P)v=T(P)T(\overline{L_i})v.$$ شروع کنیم، اما نمیدانم چگونه میتوانیم از طریق آن نشان دهیم که یک تبدیل با $(j',j)$ است. ویرایش : فکر میکنم ما میتوانیم آن را به این شکل نیز ببینیم (به اندازه پاسخ @Stephen Blake نیست، اما ایده را میدهد): $$T_{(j,j')}(L_i)T_{(j,j) ')}(P)v=T_{(j,j')}(P)T_{(j,j')}(\overline{L_i})v$$ و به دلیل هم ارزی بین مزدوج پیچیده این نمایش ها. ما داریم: $$\overline{(j,j')}\sim (j',j)$$ که در آن نمایش مزدوج پیچیده $M_i$ و $N_i$ است که گرفته شده است (ما یک فضای برداری واقعی داریم برای $so(3,1)$) و از این رو: $$\overline{T}_{(j,j')}(L_i)= T_{(j,j')}(\overline{L_i})\ast$$ (که $*$ نشان دهنده ماتریس مزدوج مختلط است). در نهایت: $$T_{(j,j')}(P)\left(\overline{T}_{(j,j')}(L_i)*\right)v = T_{(j,j') }(P)\left(T_{(j',j)}(L_i)*\right)v$$ در اینجا، می بینیم که $v$ است که با $(j',j)$ تبدیل می شود، نه $T(P)v$ اما به نظر می رسد که استفن بلیک به همین نتیجه می رسد. آیا می توانم از این طریق آن را بهتر کنم؟ | نمایش گروه لورنتس و تبدیل بردارها |
72133 | تا جایی که من متوجه GTR هستم، گفته می شود که جرم فضا-زمان را خم می کند که باعث گرانش می شود. بنابراین هر جرمی در این جهان در فضا-زمان جریان دارد، به عنوان مثال زمین در کنار فضا-زمان حرکت می کند و به دلیل انحنای ایجاد شده توسط خورشید به دور خورشید می چرخد. سوال من این است که اگر زمان برای یک جسم متوقف شود، آیا آن جسم همچنان در فضا-زمان جریان دارد؟ به عنوان مثال در نظر بگیرید - فرضاً اگر من دقیقاً با سرعت نور حرکت کنم اکنون زمان من متوقف شده است، بنابراین من نباید با فضا-زمان حرکت کنم در واقع نباید جاذبه را احساس کنم. اگر گرانش را احساس نمیکنم، چرا فوتون به تاب فضا-زمان جذب میشود، زیرا زمان نور متوقف شده است؟ ببخشید اگر کل ایده GTR را اشتباه فهمیدم، در واقع اگر هستم لطفا مرا در مسیر درست راهنمایی کنید. | اگر زمان برای یک جسم متوقف شود، آیا آن جسم گرانش را احساس می کند؟ |
1540 | سوال من اینگونه بود و من به چیزهای کمی پی بردم و هنوز هم شک دارم کتابی دارم که در آن پاراگراف به این صورت است > حالا $\dot\phi$, $\dot \theta$, $\dot\psi$ به ترتیب سرعت های زاویه ای > در مورد فضای محور z، خط گره و محور z بدنه هستند. من نمی دانم که چگونه زاویه های چرخش اویلر حتی با سرعت زاویه ای مرتبط است. از آنجایی که فرض من این است که مجموعه فضایی محور بدون تغییر باقی می ماند، و مجموعه بدنه محورها با محور چرخش می چرخند. طبق فرض من، مولفههای بردار سرعت زاویهای باید در مجموع فضای محورها ثابت بمانند (نه مساوی اما بدون تغییر) و بردار سرعت زاویهای برابر با مجموعه بدنه محورها صفر است زیرا مجموعه بدنه محورها با محور میچرخند. سرعت زاویه ای صفر است حتی اگر مجموعه بدنه محورها ثابت باشند و بدنه صلب در حال چرخش باشد، آیا این بدان معناست که اجزاء به هر حال به زاویه چرخش اویلر متصل خواهند شد؟ من فکر می کنم که زاویه اویلر فقط زوایای چرخشی است که مجموعه فضایی محورها را به مجموعه بدنه محورها تبدیل می کند. و من همچنین نمی فهمم این خط گره به چه معناست. من متوجه شدم که در چرخش اویلر، محور فضا حول محور فضای Z، فضای جدید محور X و بدنه Z (که با چرخش محور فضای X جدید تراز شده است) می چرخد. از آنجایی که چرخش وجود دارد، سرعت زاویهای نیز وجود دارد، و چرخشها عبارتند از $ \phi، \theta و \psi $، پس بدیهی است که سرعتهای زاویهای $\dot\phi$، $\dot \theta$، $\dot هستند. \psi$ و خط گره فضای جدید محور X از فضای چرخش محور Z است. و هیچ بدن سفت و سختی درگیر نیست. اما آیا این سرعت زاویه ای ربطی به چرخش جسم صلب دارد؟ مانند پایداری فرفره نخ ریسی؟ نمیدونم ولی امیدوارم درست باشه | رابطه سرعت زاویه ای یک جسم صلب با زوایای اویلر |
26814 | در http://arxiv.org/abs/hep-th/0206255 Dijkgraaf و Vafa نشان دادند که تابع پارتیشن رشته بسته مدل B توپولوژیکی بر روی Calabi-Yau به شکل $uv-H(x,y)= 0$ همزمان با انرژی آزاد یک مدل ماتریسی خاص است. سپس، پس از گرفتن حد مقیاس دوگانه، بین تابع پارتیشن مدل B و تابع پارتیشن رشته حداقل شناسایی میشوند. مدل دوم یک مدل حداقلی است که با نظریه لیوویل همراه شده است، و معادله $H(x,y)=0$ مطابق با چیزی است که به عنوان سطح حداقل رشته ریمان شناخته می شود (به http://arxiv.org/abs/hep- مراجعه کنید). th/0312170). برای مدل حداقل $(p,q)$ (بدون هیچ گونه درج) $H(x,y)=y^p+x^q$ دریافت می شود. دو نوع بران در تئوری لیوویل وجود دارد: FZZT و ZZ، که در آن بران های FZZT (به صورت نیمه کلاسیک) توسط نقاط روی سطح ریمان $H(x,y)=0$ پارامتر می شوند. معادل توابع پارتیشن رشته باز FZZT و ZZ در مدل B چیست؟ | رشته های حداقلی و رشته های توپولوژیکی |
1544 | رویکرد پرکاربرد برای اپتیک غیرخطی **بسط تیلور** میدان جابجایی دی الکتریک $\mathbf{D} = \epsilon_0\cdot\mathbf{E} + \mathbf{P}$ در یک نمایش فوریه از قطبش است. $\mathbf{P}$ از نظر حساسیت دی الکتریک $\mathcal{X}$: $\mathbf{P} = \epsilon_0\cdot(\mathcal{X}^{(1)}(\mathbf{E}) + \mathcal{X}^{(2)}(\mathbf{E},\ mathbf{E}) + \dots)$ . اگر میدان تحریک دارای اجزایی نزدیک به رزونانس محیط باشد، این انبساط **دیگر کار نمی کند**. سپس، باید کل موقعیت مکانیک کوانتومی را به عنوان مثال در نظر گرفت. توصیف تعامل نور/ماده توسط یک هامیلتونین دو سطحی. اما این رویکرد مطمئناً **عمومی ترین روش ** نیست. ## فرمولهای ذاتا غیرخطی الکترودینامیک بنابراین، چه نوع فرمولهای غیرخطی الکترودینامیک ارائه شده در فرمول لاگرانژی وجود دارد؟ یکی از ansatz های شناخته شده **مدل متولد-اینفلد** است که توسط راسکولنیکوف اشاره شده است. در آنجا، چگالی لاگرانژی با $\mathcal{L} = b^2\cdot \left[ \sqrt{-\det (g_{\mu \nu})} - \sqrt{-\det(g_{\ داده میشود. mu \nu} + F_{\mu \nu}/b)} \right]$ و این تئوری ویژگیهای خوبی دارد، برای مثال حداکثر چگالی انرژی و ارتباط آن با میدانهای گیج در رشته نظریه. اما همانطور که من می بینم، این مدل یک مدل ذاتا غیرخطی برای خود میدان فضای آزاد است و برای توصیف برهمکنش ماده غیرخطی مفید نیست. همین امر برای ansatz به شکل $\mathcal{L} = -\frac{1}{4}F^{\mu\nu}F_{\mu\nu} + \lambda\cdot\left(F^) صادق است {\mu\nu}F_{\mu\nu} \right)^2$ پیشنهاد محزون و ریاضی. البته، توصیف سیستم در **الکترودینامیک کوانتومی** ذاتاً غیرخطی است و به نظر من برای یک توصیف ماکروسکوپی برای اپتیک غیرخطی پیچیده است. **سوال** این است: آیا هنوز هم میتوانیم از طریق لاگرانژی مؤثر، فرمولبندی خوبی از نظریه، مثلاً بهعنوان یک نظریه میدان متوسط، به دست آوریم؟ من فکر میکنم یک ansatz مناسب میتواند $\mathcal{L} = -\frac{1}{4}M^{\mu\nu}F_{\mu\nu}$ باشد که در آن $M$ اکنون واکنش ماده و به صورت غیر خطی به $\mathbf{E}$ و $\mathbf{B}$ بستگی دارد، مثلاً $M^{\mu\nu} = T^{\mu\nu\alpha\beta}F_{\alpha\beta}$ که در حال حاضر $T$ یک تابع غیرخطی از شدت میدان است و ممکن است از تقارنهای خاصی تبعیت کند. معادله $T = T\left(F \right)$ ناشناخته باقی می ماند و به ماده بستگی دارد. ## رویکرد متریک در مقابل رویکرد $T$ همانطور که توسط **space_cadet** اشاره شد، ممکن است این سوال مطرح شود که چرا غیرخطی بودن در خود متریک مناسبتر نیست. به نظر من این یک موضوع سلیقه ای است. منظور من این است که تغییر صریح متریک ممکن است مستلزم یک فضای زمان غیر ثابت باشد که در آن تبدیل فوریه ممکن است به خوبی تعریف نشود. ممکن است کاملاً کافی باشد که فضازمان را منیفولد لورنتزی بدانیم. همچنین، ممکن است بعداً برای توضیح برهمکنش مادی به یک ساختار فضا-زمان ساده نیاز داشته باشیم، زیرا قطبش $\mathbf{P}$ به پاسخ ماده به طور کلی از نظر یکپارچگی در گذشته بستگی دارد، مثلاً $\mathbf{P}(t ) = \int_{-\infty}^{t}R\left[\mathbf{E}\right](\tau )d\tau$ با مقداری $R$ تابع پاسخ غیرخطی (al) مربوط به $T^{\mu\nu\alpha\beta}$. ## مثال هایی برای $T$ برای نشان دادن ایده $T$، در اینجا چند مثال آورده شده است. برای **فضای آزاد**، $T$ توسط $T^{\mu\nu\alpha\beta} = g^{\mu\alpha}g^{\nu\beta}$ داده میشود که منجر به رایگان میشود. -فضای لاگرانژی $\mathcal{L} = -\frac{1}{4}T^{\mu\nu\alpha\beta}F_{\alpha\beta}F_{\mu\nu} = -\frac{1}{4}F^{\mu\nu}F_{\mu\nu}$ لاگرانژی محزون و ریاضی را می توان با $T^{\mu\nu\alpha\beta} = \ بازسازی کرد چپ( 1 + \lambda F^{\gamma\delta}F_{\gamma\delta} \right)\cdot g^{\mu\alpha}g^{\nu\beta}$. ممکن است بتوان با استفاده از این لاگرانژی غیرخطی کر را استخراج کرد. بنابراین، آیا کسی در توصیف اپتیک غیرخطی/الکترودینامیک از نظر تئوری میدان سنج یا چیزی شبیه به افکاری که در اینجا ذکر شده است آشنا است؟ پیشاپیش از شما متشکرم. با احترام، رابرت ### نظرات در مورد اولین Bounty میخواهم **از همه کسانی که فعالانه در بحث شرکت میکنند تشکر کنم، به ویژه **گرگ گراویتون**، **مارک**، **راسکولنیکوف**، **فضا_کادت* * و **ویلی ونگ**. من از بحث مربوط به این سوال لذت می برم و از همه سرنخ های خوبی که دادید سپاسگزارم. من تصمیم گرفتم ** جایزه** را به ویلی بدهم، زیرا او مسیر جدیدی را به تاپیک داد و **منیفولد مادی** را به ما معرفی کرد. در حال حاضر، من باید در همه ایده ها تجدید نظر کنم و امیدوارم بتوانم یک تجدید نظر جدید در مورد سؤال ارائه دهم که باید به روشی واضح تر، همانطور که در حال حاضر است، فرموله شود. بنابراین، مجدداً از مشارکت شما سپاسگزاریم و خوشحال می شویم که بینش های جدید را به اشتراک بگذارید. | اپتیک غیرخطی به عنوان نظریه گیج |
79709 | دو سیاره با حجم و جرم تقریباً یکسان در حال چرخش به دور یکدیگر هستند. کارآمدترین راه برای سفر از یکی به دیگری چیست؟ بعید به نظر می رسد، اما آیا موشکی که در مرکز سمت نزدیک یکی از سیارات قرار دارد، می تواند به سادگی به سمت بالا حرکت کند؟ یا تقریباً همان مانور رسیدن به ماه است؟ اگر اینطور است آیا نزدیکتر بودن مرکز چرخش به مرکز دو بدنه بر مصرف سوخت تأثیر می گذارد؟ | چگونه بین سیارات دوتایی قفل شده جزر و مدی سفر کنیم |
115017 | بنابراین، من اخیراً مقاله زیر را خواندم: http://www.preposterousuniverse.com/eternitytohere/quantum/ و در مورد برخی از مواردی که در آن بحث شد، و همچنین برخی از نظریه های خودم، سؤالاتی دارم. ### نظریات من * من همچنین شروع به فکر کردن در مورد درهم تنیدگی کردم، و در نهایت به این اتفاق نظر رسیدم که درهم تنیدگی زمانی است که برهم نهی یک چیز به برهم نهی یا تابع موج (در هم ریخته) چیز دیگر وابسته باشد. * اگر این درست باشد، پس آیا هر ~~ اتم~~ ذره بنیادی با هر ذره بنیادی دیگر در جهان درگیر نمی شود زیرا دو چیز نمی توانند در یک فضا باشند. به محض اینکه تابع موج یکی از ذرات بنیادی فرو می ریزد، اطلاعاتی در مورد هر ذره دیگری که وجود دارد به ما داده می شود، زیرا می دانیم که همه ذرات دیگر نمی توانند آن فضا را اشغال کنند. اگر این اتفاق ادامه پیدا کند، نوعی اثر موجی در بین ذرات خواهیم داشت. آیا این منطقی است یا من کاملاً از راک هایم اینجا دور هستم؟ اکنون روشی که من در نهایت به مشاهده کوانتومی فکر کردم این است که اگر اطلاعات در مورد موقعیت/وضعیت یک چیز پایدار باشد (حداقل از یک _مثال_از زمان_ به دیگری زنده بماند)، آنگاه مشاهده شده است. این تقریباً مانند مثال در مقاله است که اگر ندانیم گربه کجاست، میتوانیم این فرض را که در همه جا هست را کنار بگذاریم. به محض ثبت اطلاعات در مورد موقعیت آن گربه، این فرض دیگر معتبر نیست زیرا اطلاعاتی برای محدود کردن زمینه احتمالات ارائه شده است. (در اصل گربه شرودینگر، با پیچش کوانتومی). همه اینها در عدم قطعیت انسان خلاصه می شود، و معادلاتی که ما با آنها کار می کنیم برای کار با خاص ترین اطلاعات طراحی شده اند، حتی اگر این اطلاعات لزوما یک مقدار نباشد. باز هم، آیا این اصلاً منطقی است؟ (امیدوارم ههههههههههههههههههههههههههههه) ### اطلاعات دیگه * به طور کلی، من کاملاً در مکانیک کوانتومی تازه کار هستم و تقریباً هیچ پیش زمینه فیزیک ندارم. (چرا در یک لحظه خواهید فهمید.) برخی از اینها احتمالاً برای هر کسی که می داند درباره چه چیزی صحبت می کند دیوانه کننده است، اما این اولین تلاش من برای درک این مفاهیم است. من دوست دارم راهنمایی بگیرم و در ادامه با این موضوع بهتر شوم. * زمانی که به من مثالها و قیاسهای ملموس داده میشود، بهتر یاد میگیرم، و بعد از اینکه چیزهای ملموس را زیر کمربندم داشته باشم، اجازه دارم از آنجا برای درک موضوع انتزاعیتر منشعب شوم. * من فقط سال اول دبیرستان هستم، بنابراین هنوز حساب دیفرانسیل و انتگرال صحبت نمی کنم. لطفاً از بیان معادلات بزرگ خودداری کنید، اما اگر فکر می کنید من از دیدن آنها سود می برم، لطفاً این را در نظر داشته باشید و همراه با آنها توضیحی ارائه دهید. | سوالات و نظریه های مکانیک کوانتومی مبتدی |
91472 | من میخواهم جعبههایی را با اندازههای 14*10 اینچی با تعداد رکوردهای 12 اینچی روی هم قرار دهم. این بدان معناست که بیرون از هر جعبه یک اورهانگ 2 اینچی وجود خواهد داشت. من می دانم که برای داشتن یک آیتم برای تعادل در لبه، 50٪ از یک آیتم باید پشتیبانی شود. بنابراین فکر میکنم میتوانم جعبهها را به این شکل بارگیری کنم. اگر بخواهم جعبههایی را که به این شکل بارگذاری شدهاند روی هم بگذارم، آیا محدودیتی برای بالا رفتن آنها وجود دارد؟ با تشکر | انباشتن قفسه ها با آویز |
20889 | در مقیاس ماکروسکوپی می توان فشار اتمسفر را با وزن ستون هوا در یک منطقه کوچک معین توضیح داد. اگر این هوا را در ظرف سفت و سخت محصور کنید (مثلاً با فشار دادن دو نیمکره ماگدبرگر بدون تخلیه آنها)، فشار هوای داخل ظرف مانند بیرون ظرف باقی میماند، اگرچه ستون هوا دیگر وجود ندارد. چگونه می توان این چسبیدن را تنها به مقیاس ماکروسکوپی/پدیدارشناسی، یعنی اجتناب از نظریه گاز جنبشی میکروسکوپی توضیح داد؟ | فشار اتمسفر در داخل یک ظرف صلب |
34303 | فیلسوف برجسته دیوید هیوم اظهار داشت که اگر دو رویداد همیشه با یکدیگر مرتبط هستند و یک رویداد قبل از دیگری اتفاق می افتد، ما رویداد اولیه را علت و رویداد دوم را معلول می نامیم. با این حال، اشاره شده است که دو رویداد را می توان با هم مرتبط کرد که یکی پس از دیگری اتفاق می افتد، اما فقط به این دلیل که هر دو علت مشترک یکسانی دارند و نه به دلیل علت مستقیم. این پست هاک، پس از آن نیست. چه چیزی من را از تعریف یک فعل جدید retrocause باز می دارد؟ درست مانند تعریف هیوم کار می کند، اما فقط به صورت معکوس. ما توجه می کنیم که وجود یک تخم مرغ شکسته همیشه با وجود یک تخم مرغ شکسته در گذشته کاملاً (یا تقریباً تا حدی نمایی از دقت. معکوس لوشمیت، هر کسی؟) ارتباط دارد. بنابراین، ما می گوییم تخم مرغ های شکسته باعث عقب افتادگی تخم مرغ های شکسته می شوند. به همین ترتیب، تخمهای شکستهنشده باعث میشوند مرغهای تخمگذاری شوند. و مرغ ها جوجه های ماده را به عقب می اندازند. و جوجههای ماده تخمهای جوجهآوری را پسانداز میکنند. و غیره و غیره. در آزمایشهای انتخاب تأخیری، چه چیزی ما را از گفتن اینکه انتخاب تنظیمات دستگاه، مبنای ترجیحی یک سیستم کوانتومی در گذشته آن را به عقب میاندازد، باز میدارد؟ چه چیزی علیت را از علّیت پسینی متمایز می کند؟ | چه معیارهایی علّیت را از علیت گذشته متمایز می کند؟ |
55103 | من در حال خواندن مطالب مقدماتی در مورد چگالش بوز-اینشتین (BEC) در دمای پایین هستم و بیان میکند که وقتی دما به صفر کلوین نزدیک میشود، تقریباً همه اتمها به سطح بنیادی تبدیل میشوند، بنابراین همه توابع موج برای همه اتمها به یک تابع موج بزرگ میرسند. . من در مکانیک کوانتومی خوب نیستم، اما می دانم که تابع موج مانند موج مکانیکی معنای منظم را ندارد. در عوض، طبیعت احتمالی است که احتمال یافتن ذره را فقط در یک موقعیت خاص به ما می گوید. بنابراین در مقاله معرفی BEC، میخواند که میلیونها اتم در ابتدا در یک محفظه خلاء حرکت میکنند و هنگامی که دما به تدریج کاهش مییابد، اتمهای بیشتری کمتر «فعال» میشوند، وقتی دما به پایینتر میآید، آن اتمها حرکت نمیکنند. اصلا بنابراین من به این فکر می کنم که این فرآیند را در انیمیشن نشان دهم اما چند سوال دارم 1. اگر تابع موج اتم احتمالی باشد، آیا به این معنی است که ما اصلاً نمی توانیم تابع موج را تجسم کنیم؟ حرکت اتم ها چطور؟ من یک انیمیشن برای نشان دادن حرکت اتم ها در آن محفظه در دمای نسبتاً بالا (دمای اتاق) ایجاد می کنم، اما فکر می کنم همه آن اتم ها به طور تصادفی در حال حرکت هستند. آیا این درست به نظر می رسد؟ پس چگونه حرکت اتم ها (جهت و سرعت) با تغییر دما تغییر می کند؟ 2. من آن را در گوگل جستجو کردم و متوجه شدم که در برخی مواد، تابع موج به عنوان یک بسته موج با پاکت به عنوان تابع گاوسی رسم می شود. من نمی فهمم چرا گواسین، اما آیا به همین دلیل است که ابر اتمی شبیه گوسی است؟ و اگر این برای اتم های موجود در یک محفظه خلاء برای مورد من نیز صدق می کند؟ باز هم، دما چگونه مشخصات ابر اتمی را تغییر می دهد؟ 3. در نهایت، کتاب میگوید وقتی دمای نزدیک به $0$K$ باشد، همه اتمها با کمترین انرژی در حالت سکون هستند، بنابراین همه تابعهای موج برای همه اتمها در یک تابع موج جمع میشوند. خوب، در واقع، حتی همه اتم ها در پایین ترین حالت هستند، اما در مورد فاز تابع موج هر یک از آنها چه می توانیم بگوییم؟ آیا فاز باید همه یکسان باشد (چرا)؟ از آنجایی که من در متن های مختلف در QM خواندم که فاز در تابع موج مهم نیست، اما اگر فازها همه متفاوت (یا تصادفی) برای اتم ها باشند (حتی آنها در پایین ترین حالت یکسان هستند)، وقتی همه توابع موج را اضافه می کنیم، چه خواهیم داشت؟ موج هواپیما؟ گیج کننده است زیرا کتاب گفته است اتم BIG حرکت نمی کند، بنابراین اگر تابع موج مربوطه موج صفحه باشد، اتم باید در حرکت باشد. | تابع موج اتم در دمای پایین چگونه به نظر می رسد؟ |
34304 | من می خواهم یک سیستم ذرات ساده را با استفاده از فرم سرعت الگوریتم Verlet به عنوان یکپارچه ساز پیاده سازی کنم. شرایط اولیه در $t=0$ برای یک ذره معین $p$: * جرم: $ m $ * موقعیت: $\overrightarrow x(t=0) = \overrightarrow x_0$ * سرعت: $\overrightarrow v(t=0 ) = \overrightarrow v_0$ * نیروهای اعمال شده به آن: $ \overrightarrow F(t=0) = \overrightarrow F_0 $ دستور الگوریتم می گوید: 1. محاسبه کنید: $\overrightarrow v(t+\frac{1}{2}\Delta t) = \overrightarrow v(t) + \frac{1}{2}\overrightarrow a(t)\Delta t$ 2. محاسبه: $\overrightarrow x(t+\Delta t) = \overrightarrow x(t) + \overrightarrow v(t+\frac{1}{2}\Delta t) \Delta t$ 3. استخراج: $\overrightarrow a(t+\Delta t)$ از پتانسیل تعامل با استفاده از $\overrightarrow x(t+\Delta t)$ 4. محاسبه کنید: $\overrightarrow v(t+\Delta t) = \overrightarrow v(t + \frac{1}{2}\Delta t) + \frac{1}{2}\overrightarrow a(t+\Delta t)\Delta t$ * * * بیایید آن را برای پیدا کردن $\overrightarrow x(t=1)$ و $\overrightarrow v(t= اعمال کنیم. 1)$، بنابراین با $\Delta t = 1$: 1. $\overrightarrow v(0+\frac{1}{2}1) = \overrightarrow v(0) + \frac{1}{2}\overrightarrow a(0)1 = \overrightarrow v_0 + \frac{1}{2}\frac{\overrightarrow F_0}{m}$ [تأیید با استفاده از قانون دوم نیوتن] 2. $\ overrightarrow x(0+1) = \overrightarrow x(0) + \overrightarrow v(0+\frac{1}{2}1) 1 = \overrightarrow x_0 + (1.)$ [تأیید با استفاده از نتیجه قبلی _(1.)_ ] 3. **???** 4. $\overrightarrow v(0+1) = \overrightarrow v(0 + \frac{1} {2}1) + \frac{1}{2}\overrightarrow a(0+1)1 = (1.) + \frac{1}{2}(3.)$ [تأیید با استفاده از _(1.) _ و _(3.)_ ] \-- **بنابراین من با _(3.)_** گیر کردم باید $\overrightarrow a(0+1)$ را محاسبه کنم اما نمی دانم چگونه... نمی توانم نیوتن را اعمال کنم قانون دوم اینجاست چون من $\overrightarrow F(t=1)$ را نمی دانم. الگوریتم می گوید از پتانسیل تعامل با استفاده از _(1.)_ اما معنی آن را نمی فهمم... می توانید کمک کنید؟ متشکرم | استفاده از الگوریتم ورلت سرعت |
115011 | اگر یک گلوله سربی 7.5 گرمی با روکش مسی (مثلاً یک پارابلوم 9×19 میلیمتری) با سرعت 360 متر بر ثانیه حرکت میکرد، چقدر قدرت برای متوقف کردن دیامغناطیسی آن در فضای یک متری لازم است؟ این سوال از بحث در مورد این سوال در SF&F SE می آید، در مورد صحنه ای در فیلم _X-Men_ که مگنیتو گلوله ای را قبل از اینکه به صورت شخصی برخورد کند متوقف می کند. من می دانم که آهنربا به اندازه کافی قوی برای ایجاد این اثر، انبوهی از عوارض جانبی دیگر را به همراه خواهد داشت. من عمدتاً به حالت ایدهآل یعنی توقف ساده گلوله علاقه دارم، به جای عارضه انجام آن در یک اینچ از صورت کسی. | برای متوقف کردن یک گلوله با آهنربا چقدر نیرو لازم است؟ |
34308 | یک مدل غیراستاندارد که تمام دادههای کوانتومی تجربی را تا کنون بازتولید میکند، اما همچنان باعث از کار افتادن رایانههای کوانتومی هنگام اجرای الگوریتم شور میشود، چگونه به نظر میرسد؟ آیا باید بسیار پیچیده و توطئه آمیز باشد یا مدل های طبیعی وجود دارد؟ | کدام نظریه غیراستاندارد کامپیوترهای کوانتومی را ممنوع می کند؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.