Datasets:
mteb
/
CQADupstackPhysicsRetrieval-Fa

Dataset card Data Studio Files
xet
Community
_id
stringlengths
1
6
text
stringlengths
0
5.02k
title
stringlengths
0
170
64425
موقعیت زاویه ای یک فرفره با $\theta = t^3 - 72t$ داده می شود، که $t$ بر حسب ثانیه و $\theta$ به رادیان است.
چگونه می توان زمان توقف یک فرفره را پیدا کرد؟
68214
با از دست دادن جرم ستاره، چه اتفاقی برای سرعت های زاویه ای چرخشی و انقلابی ستاره در سیستم ستاره-سیاهچاله می افتد؟
چه اتفاقی برای سرعت زاویه ای ستاره در سیستم ستاره-سیاهچاله می افتد؟
31287
بوزون هیگز اولین میدان اسکالر اندازه گیری شده است که به جای ترکیبی، بنیادی است. چگونه فیزیکدانان انرژی بالا تعیین می کنند که یک تشدید داده شده در آمار یا اسکالر، بردار یا فرمیون است؟ رتبه یک میدان از داده های ورودی به دست آمده از آشکارسازها چگونه استنباط می شود؟ من فرض می‌کنم تکانه زاویه‌ای نقشی را ایفا می‌کند، اما می‌خواهم ایده یا دید کلی بهتری در مورد نحوه انجام محاسبات داشته باشم.
اندازه گیری رتبه تانسور تشدید هیگز
32383
می توان QM را به عنوان یک QFT 1+0 بعدی مشاهده کرد، فیلدها فقط به زمان بستگی دارند و بنابراین فقط عملگر نامیده می شوند، و من راهی برای استخراج معادله شرودینگر از معادله کلاین گوردون می دانم. با فرض یک میدان $\Phi$ با انرژی کم $E \تقریبا m $ با $m$ جرم ذره، با تعریف $\phi$ مانند $\Phi(x,t) = e^{-imt} \phi(x,t)$ و توسعه معادله $$(\partial^2 + m^2)\Phi~=~0$$ با غفلت از $\partial_t^2 \phi$ سپس یک معادله آشنای Schodinger را پیدا می کند: $$i\partial_t\phi~=~-\frac{\Delta}{2m}\phi.$$ با این وجود، من از تابع موج فیلد انتقال $\rightarrow$ کاملاً راضی نیستم، حتی اگر فرض کنیم که تعداد ذرات ثابت است، و میدان در فضای هیلبرت با ابعاد محدود عمل می کند (بخش فرعی از اولین فضای فوک کامل برای تعداد مشخصی از ذرات). آیا کسی برای این اشتقاق به گزاره/استدلال دیگری ارجاع دارد؟ ویرایش: برای مرجع، محاسبات قبلی از کتاب زی، _QFT به طور خلاصه،_ صفحه اول در فصل III.5 گرفته شده است.
معادله شرودینگر از کلاین گوردون؟
89871
یک ظرف مایع را در سقوط آزاد تصور کنید. چرا مایع از ظرف خارج می شود؟ آیا نیرویی از سیال درونی به سطح مایع وارد می شود که باعث این امر می شود؟ همچنین فرض کنید جسمی در داخل سیال وجود دارد، نیرویی که سیال به جسم وارد می کند چقدر خواهد بود؟
ظرف مایع در سقوط آزاد
67196
آیا هیچ ستاره ای غیر از کهکشان ها وجود دارد؟ آیا ستارگان ماوریک وجود دارند؟
آیا هیچ ستاره ای غیر از کهکشان ها وجود دارد؟
76307
این یک آزمایش فکری است. دو فوتون را در نظر بگیرید که در زوایای قائم حرکت می کنند و در نقطه ای همدیگر را قطع می کنند. همانطور که از زمین مشاهده می شود، این فوتون ها با یکدیگر برهمکنش نخواهند داشت زیرا انرژی آنها برای ایجاد ذرات بسیار کم است. اکنون موشکی را در نظر بگیرید که با سرعت نسبیتی بالا به سمت نقطه تقاطع حرکت می کند. افرادی که در آن موشک قرار دارند، این فوتون‌ها را به شدت آبی تغییر می‌دهند. آنها به صورت پرتوهای گاما ظاهر می شوند. اکنون از دیدگاه موشک، احتمال بیشتری وجود دارد که ایجاد ذرات رخ دهد، زیرا این فوتون ها بسیار پرانرژی به نظر می رسند. هر ذره تولید شده مانند الکترون یا پوزیترون توسط موشک گرفته می شود و به عنوان مدرک به زمین بازگردانده می شود. آزمایش را می توان تکرار کرد تا آمار خوبی بدست آورد. آن موشک چند ذره به زمین می آورد. هیچ کدام؟ یا شاید میزان پیش بینی شده توسط ناظران روی موشک؟ سلب مسئولیت. من یک فیزیکدان نیستم. احتمالاً این پارادوکس درست مانند سایر پارادوکس های نسبیت وضوح بسیار ساده ای دارد. من احتمالاً چند فرض اشتباه کردم.
برخورد گاما-گاما از یک موشک نسبیتی دیده می شود
30157
گرانش چقدر باید ضعیف باشد تا انسان بتواند با اطمینان از سرعت نهایی سقوط در هوا جان سالم به در ببرد؟ (زمینه: با تماشای سایفی در یک ایستگاه فضایی با انواع جاذبه های مصنوعی، به ذهنم رسید که گرانش با قدرت متوسط ​​مزایایی دارد؛ همچنین توجه می کنم که به نظر می رسد حشرات در حال حاضر این تجمل را روی زمین دارند، با جرم های کوچک و بالا. مقاومت هوا...)
در چه g سرعت پایانی انتهایی نیست؟
24013
من مدتی است که در مورد آن فکر می کنم و می خواهم ببینم آیا راهی برای این مشکل وجود دارد یا خیر. ## راه اندازی: ما یک فنجان عایق با جرم $m_c$ و گرمای ویژه $s_c$ داریم. فنجان در دمای $t_c$ است. مایعی با جرم $m_l$ و حرارت مخصوص $s_l$ در فنجان عایق قرار می دهیم. مایع در دمای $t_l$ است. فرض کنید نقطه انجماد/جوش مایع به اندازه کافی زیاد است به طوری که وقتی در فنجان است دچار تغییر فاز نشود. همچنین فرض کنید که این دو جسم تنها چیزهایی هستند که بر دمای مایع و فنجان تأثیر می گذارند. (یعنی دمای اتمسفر را نادیده بگیرید) ## کلاسیک: ما به راحتی می‌توانیم با استفاده از $Q=mc \مثلث t$ آشنا و جمع‌آوری و مجموع را برابر با صفر قرار دهیم، دمای تعادل را پیدا کنیم. ## The Catch: آیا راهی وجود دارد که بتوانیم تعادل _time_ را پیدا کنیم؟ البته از آنجایی که برای همه اجسام مورد نظر جرم، گرمای ویژه و دماهای معینی (به صورت متغیر) به ما داده شده است، به نظر می رسد که پاسخ باید تابعی از همه آن ها (با افزودن تعدادی بی نام ممکن) بیان شود. ثابت). آیا این شناخته شده است؟ اگر نه، چگونه می توانید آن را پیدا کنید؟
زمان لازم برای تغییر دما
37873
من می خواستم درک بهتری از قانون Born به دست بیاورم تا کلاسم در مورد مکانیک کوانتومی کمتر به صورت موردی احساس شود. برای انجام این کار، سعی کردم نشان دهم که نسخه (1) ارائه شده در کتاب من معادل نسخه (2) ویکی پدیا است. 1. نسخه موجود در کتاب من: > $P_x = \frac{\langle\psi_x\mid\psi_x\rangle}{\langle\psi\mid\psi\rangle}$ > جایی که $P_x$ احتمال دریافت هنگام اندازه گیری، $\psi_x$ را بیان کنید. 2. نسخه در ویکی‌پدیا: > احتمال اندازه‌گیری مقدار ویژه داده شده $\lambda_i$ برابر است با > $\langle\psi\mid P_i\mid\psi\rangle$، که در آن $P_i$ نمایش بر روی فضای ویژه A است. مربوط به $P_i$. توضیح کوتاهی وجود دارد اما خوشحال می شوم اگر کسی بتواند آن را با کلمات بهتری بیان کند. به طور خاص من نمی فهمم $P_i$ چیست. من در مورد عملگر Hermitian، مقادیر ویژه و فضاهای ویژه آن می دانم. اما برای مثال، وقتی فضاهای ویژه یک بعدی هستند، چرا $P_i = \mid\psi_i\rangle\langle\psi_i\mid$ است. و چگونه می توانم از آنجا به فرم موجود در کتابم بروم؟
درباره قانون بورن
13797
قضیه دایره لی یانگ چیست و چه کاربردی دارد؟ منظورم این است که با اندازه گیری چگونه می توانید بفهمید که فرومغناطیسی است و بنابراین تمام صفرهای آن روی یک دایره قرار دارند؟ اثبات قضیه دایره لی یانگ آیا فقط برای اندازه $ \delta (x-1) + \delta (x+1) $ معتبر است چگونه می توانید قضیه دایره را برای هر اندازه ای اثبات کنید؟ اگر معیاری مثبت باشد و حتی قضیه دایره لی یانگ برقرار باشد؟
قضیه دایره لی یانگ
2619
فرض کنید من یک فضای هیلبرت $K = L^2(X)$ دارم که به یک $H$ همیلتونی مجهز شده است، به طوری که معادله شرودینگر با توجه به $H$ روی $K$ مقداری بوزونی را که به آن علاقه مندم توصیف می کند. می خواهند دسته ای از این بوزون ها را ایجاد و نابود کنند. بنابراین من فضای فوک بوزونی $$S(K) = \bigoplus_{i \ge 0} S^i(K)$$ را می سازم که در آن $S^i$ نشان دهنده قدرت متقارن $i^{th}$ است. (آیا این کوانتیزاسیون دوم است؟) با خیال راحت فرض کنید که $H$ دارای طیف گسسته است. > همیلتونی جدید در $S(K)$ چیست (با فرض اینکه بوزون ها برهمکنش ندارند)؟ چگونه قابل مشاهده‌ها در $K$ به $S(K)$ ترجمه می‌شوند؟ من کاملاً مطمئن نیستم که این سؤال معنی‌داری باشد، بنابراین با خیال راحت به من بگویید که اینطور نیست و من باید مکانیسمی را فرض کنم که توسط آن ایجاد و/یا نابودی واقعاً اتفاق می‌افتد. در آن صورت، من دوست دارم در مورد چگونگی انجام این کار روشن شوم. اکنون، منابع مختلف (ویکی‌پدیا، سخنرانی‌های فاینمن) به من اطلاع می‌دهند که $S(K)$ به نحوی با فضای هیلبرت حالت‌های یک نوسانگر هارمونیک کوانتومی مرتبط است. یعنی عملگرهای ایجاد و نابودی که در آن زمینه تعریف می‌شود، به نوعی همان عملگرهای ایجاد و نابودی هستند که می‌توان روی $S(K)$ تعریف کرد، و شاید همیلتونی‌ها به نوعی شبیه هم به نظر برسند. > چرا این است؟ اینجا چه خبر است؟ فرض کنید من کمی از مکانیک کوانتومی معمولی می دانم اما نظریه میدان کوانتومی ندارم.
ارتباط دقیق بین فضای فوک بوزونی و نوسانگر هارمونیک کوانتومی چیست؟
103782
من تعجب می کنم که نویسنده چگونه حذف میله های قدر مطلق را در اطراف استدلال ضریب یک لگاریتم طبیعی توجیه می کند. برداشت من از این موضوع این است که پتانسیل در نقطه $b$ باید بیشتر از پتانسیل در نقطه $a$ باشد، در غیر این صورت حذف میله های مقدار مطلق به دست آمده از طریق ضد تمایز بی دلیل خواهد بود. این سوال در واقع چندین بار در مشکلات مربوط به تفاوت بالقوه مطرح شده است و هرگونه توضیحی بسیار قابل قدردانی است. در اینجا پیوندهایی به نمونه متن من آمده است. شکل: ![](http://i.imgur.com/IIIgEnF.jpg) مشتق: ![](http://i.imgur.com/pKB2WAn.jpg)
مقدار مطلق در آرگومان لگاریتم
4313
من به مقاله یادداشت‌شده در سال 1980 توسط سیدنی کلمن و فرانک دو لوچیا فکر می‌کردم - اثرات گرانشی و بر روی واپاشی خلاء - در مورد حالت‌های خلاء ناپایدار که می‌توانند به سمت یک خلاء واقعی با انرژی پایین تر تونل کنند و نتایج فاجعه‌باری داشته باشند. من فکر می کنم پاسخ این است که اگر خلاء ما کاذب باشد، تا زمانی که به ما برخورد نکند، خلاء واقعی را نمی بینیم. http://prd.aps.org/abstract/PRD/v21/i12/p3305_1
آیا ما در خلاء کاذب زندگی می کنیم؟ راهی برای گفتن هست؟
96009
از Landau & Lifshitz _The Classical Theory of Fields_ گفته شده است: > برای تعیین انتگرال عمل برای یک ذره مادی آزاد (ذره ای که تحت تأثیر هیچ نیروی خارجی قرار نمی گیرد)، توجه می کنیم که این انتگرال نباید به انتخاب ما بستگی داشته باشد. از سیستم مرجع، یعنی تحت تبدیل های لورنتس باید > ثابت باشد. این قابل درک به نظر می رسد. اما در نظرات مربوط به این پاسخ، یان لالینسکی می‌گوید که هیچ دلیل فیزیکی خوبی وجود ندارد که عمل باید ثابت باشد. علاوه بر این، او لاگرانژی دیگری غیر از آنچه در L&L ارائه شده پیشنهاد می‌کند، یعنی اگر L&L لاگرانژی را به عنوان $L_0$ نشان دهیم، آن‌وقت مثال می‌تواند $L_0+Cv_x$ باشد که به وضوح ناهمسانگرد است. واضح است که معادلات حرکت نباید با این لاگرانژ تغییر کند، زیرا $Cv_x$ یک مشتق زمانی کل است ($Cx$). از سوی دیگر، در این پاسخ، لوبوش موتل می‌گوید که «تغییر ناپذیری کنش از نسبیت خاص ناشی می‌شود – و نسبیت خاص درست است (نه تنها) زیرا به طور تجربی تأیید شده است. [قطع] اگر $S$ به سیستم اینرسی بستگی داشت ، شرایط موجود در معادلات $\delta S=0$ نیز همینطور است، و این قوانین حرکت نمی توانند کواریانت لورنتس باشند. چگونه می توانم استدلال های L&L و Luboš را با مثال جان مرتبط کنم؟ آیا هر دو طرف می توانند همزمان درست باشند؟ به نظر می رسد که آنها با یکدیگر در تضاد هستند.
آیا عمل واقعاً باید در SR تغییر ناپذیر لورنتس باشد؟
87796
اکنون، من پاسخ‌های زیادی برای این نوع سؤالات دیده‌ام، اما بیشتر آنها پاسخ‌هایی را ارائه می‌دهند که در واقع از منظر فیزیک منطقی نیستند. به عنوان نمونه ای از چنین پاسخی، من معمولاً دیده ام که ذکر شده است که تفنگ های شوکر از کشتن افراد جلوگیری می کنند زیرا از ترانسفورماتور برای افزایش ولتاژ و کاهش جریان استفاده می کنند. البته، از آنجا که ترانسفورماتورها امپدانس را منعکس می کنند، جریانی که بین الکترودها جریان می یابد، زمانی که بدن انسان مدار را کامل می کند، فقط از قانون اهم با ولتاژ افزایش یافته تبعیت می کند. در حال حاضر، حتی با ادعای ساده‌تر اسلحه شوکر، مثلاً 150 دلار: \mathrm{kV}$ و تخمین سخاوتمندانه مقاومت بدن انسان (100$\: \mathrm{k \Omega}$) میانگین جریان 1.5$\: \mathrm{A}$، بیش از اندازه کافی برای کشتن یا آسیب جدی است. همانطور که من می بینم، تنها چند توضیح ممکن وجود دارد: 1. تولیدکنندگان دروغ می گویند، و ولتاژهای تولید شده توسط تفنگ های بی حس کننده بین الکترودها بسیار کمتر از آنچه گزارش شده است. 2. مدت زمان نبض ها خیلی کوتاه است که باعث آسیب جدی نمی شود. 3. قرار گرفتن الکترودها (بیش از 2-3 اینچ از هم فاصله نداشته باشد) به این معنی است که مسیری که جریان طی می کند هرگز خیلی زیر پوست نمی رود و قطعاً از طریق اندام های حیاتی نمی پیچد. صرفاً بر اساس شهود من، من فکر می کنم 3 محتمل ترین توضیح است (با دوز سالم 1 نیز، زیرا برخی از ولتاژهای ادعا شده آشکارا بسیار زیاد هستند)، اما من خیلی مطمئن نیستم که این مورد باشد. آیا بینشی در مورد کدام یک از اینها توضیح صحیح است؟ ویرایش: پاسخ‌ها مرا به این فکر انداخت که اگر طرح‌های معمولی از خازن استفاده نمی‌کردند، چه عامل محدودکننده‌ای خواهد بود، که من را به یک عامل محدودکننده اساسی دیگر سوق داد، که فکر می‌کنم این چیزی است که در پشت این نکته وجود دارد که گرفتن چنین قدرتی از یک دستگاه کوچک می‌تواند پایدار نباشد برای افزایش ولتاژ از یک باتری 9$\:\mathrm{V}$ (نوع معمولی که در تفنگ های شوکر استفاده می شود) به $150\: \mathrm{kV}$ نیاز به افزایش ولتاژ تقریباً 16667 برابری دارد. از آنجایی که جریان در ثانویه نیز باید با آن عامل کاهش یابد، برای اینکه جریان در ثانویه 1.5$ باشد\: \mathrm{A}$، باید 25$\: \mathrm{kA}$ در ثانویه باشد. اولیه کشیدن چنین جریانی از یک باتری 9$\:\mathrm{V}$ امکان پذیر نیست، زیرا مقاومت داخلی باتری بسیار زیاد است (ناگفته نماند که حتی اگر بتوانید این نوع جریان را از یک باتری 9 دلاری بگیرید. :\mathrm{V}$ باتری احتمالاً باتری فوراً تخلیه می شود یا اجزاء ذوب می شوند یا منفجر می شوند). باتری‌های معمولی $9\:\mathrm{V}$ دارای مقاومت داخلی در حدود 1.5 دلار هستند\: \mathrm{\Omega}$ (http://ww2.duracell.com/media/en- US/pdf/gtcl/Product_Data_Sheet/NA_DATASHEETS/ برای مثال MN1604_6LR61_US_CT.pdf)، بنابراین کشیدن جریانی که زیاد است خارج از سوال اتفاقاً، اگر فکر من در این مورد درست باشد، این نیز توضیح می‌دهد که چرا اکثر تفنگ‌های بی‌حسی ولتاژ را کمی افزایش می‌دهند، یک خازن با ولتاژ بالاتر از باتری شارژ می‌کنند و از آن تخلیه برای شارژ یک خازن با ولتاژ بالاتر استفاده می‌کنند. باتری ها به سادگی نمی توانند جریان کافی برای افزایش آن بدون چنین رویکرد چند لایه ای تولید کنند. آیا استدلال من در این مورد درست به نظر می رسد؟ باز هم از شکیبایی و کمک شما متشکرم!
چگونه اسلحه های شوکر انسان را نمی کشند؟
47344
ممنون می‌شوم اگر کسی بتواند بررسی کند که شرح من در اینجا درست است، و سپس جرأت کند در پایان به سؤال پاسخ دهد! $SO(3)$ یک نمایش اساسی (spin-1) و نمایش محصول تانسور (spin-$n$ برای $n\in\mathbb{Z})$ دارد. $SO(3)$ دارای گروه پوشش جهانی $SU(2)$ است. نمایش بنیادی $SU(2)$ و نمایش های محصول تانسور آن به نمایش های تصویری $SO(3)$ نزول می کند. ما این نمایش‌ها را بازنمایی‌های چرخشی $SO(3)$ می‌نامیم (spin-$n/2$ برای $n\in \mathbb{Z}$). فضای برداری مختلط $\mathbb{C}^2$ دارای عناصری به نام spinors است که با توجه به نماینده مربوطه $D(R)$ تحت یک چرخش $R$ تغییر شکل می دهند. تعمیم طبیعی یک اسپینور شبه تانسور نامیده می شود و در فضای محصول تانسور زندگی می کند. می‌توانیم تحلیل را برای گروه لورنتس متعامد $L_+^\uparrow$ تکرار کنیم. دریافتیم که گروه پوشش جهانی $SL(2,\mathbb{C})$ است و دو نمایش تصویری spin-$1/2$ معادل $L_+^\uparrow$ به دست می‌آوریم، یعنی نمایش‌های بنیادی و مزدوج $. SL(2,\mathbb{C})$. اکنون وقتی به گروه کامل لورنتز می پردازیم، به نوعی بازنمایی های فرافکنی ناپدید می شوند و به بازنمایی های واقعی تبدیل می شوند. چرا از نظر اخلاقی و ریاضی چنین است؟ اگر بتوان بدون توسل به جبر دروغ، و صرفاً با بازنمایی های گروه، پاسخ داد، خوشحال می شوم! پیشاپیش سپاس فراوان
نمایندگی های گروه لورنتس
4319
من سعی کردم به مشکل پاسخ درست بدهم، و مشکل مشابه (و حتی یکسان) را در کتاب درسی خود پیدا کردم، اما به نظر می رسد هنوز نمی توانم با این مشکل خاص پاسخ درستی بدهم. مثال مشکل در کتاب درسی من: یک جعبه با نیروی ثابت 200 نیوتن و با زاویه 25 درجه به سطح شیب دار، 8 متر به سمت سطح شیب دار کشیده می شود. کار انجام شده را پیدا کنید. W = F * D cos(25) = (200)(8)cos(25) = 1450J. کسی میتونه راهنمایی کنه که چطوری حلش کنم؟ یک زن نیروی افقی 4 پوندی را بر روی جعبه وارد می کند و آن را از یک سطح شیب دار به طول 5 فوت و با زاویه 30 درجه بالاتر از افقی بالا می برد. کار انجام شده روی جعبه را پیدا کنید. من فکر می کنم که کار به سادگی (4) (5) cos (30) باشد، اما این پاسخ صحیح نیست. (الان فهمیده ام که چگونه پاسخ ها را بپذیرم، بنابراین مفیدترین پاسخ را می پذیرم.)
راهنما تکلیف - فیزیک / حساب دیفرانسیل و انتگرال III / مسئله نیروی کار
61101
یک سیستم مکانیکی کوانتومی دو سطحی که توسط یک پتانسیل خارجی سینوسی ثابت هدایت می‌شود، در حوزه‌های مختلف فیزیک بسیار مفید است. اگرچه تقریب موج دوار (RWA) که به طور گسترده استفاده می شود در درمان موارد جفت ضعیف و موارد تشدید نزدیک بسیار موفق است، گاهی اوقات یک راه حل تحلیلی فراتر از RWA مورد نظر است. آیا موارد خاصی (مثلاً دتونینگ بزرگ، رانندگی بسیار قوی و غیره) وجود دارد که بتوان راه حل های تحلیلی را فراتر از RWA دریافت کرد؟ در ریاضیات، به این معناست که معادله زیر را به صورت تحلیلی برای $C_1$ و $C_2$ حل کنید: $$ i\dot{C}_1(t)=\Omega~cos(\omega t)e^{-i\ omega_0t}C_2(t)\\\ i\dot{C}_2(t)=\Omega~cos(\omega t)e^{i\omega_0t}C_1(t) $$ که در آن $C_1(t)$ و $C_2(t)$ دامنه حالت دو سطحی هستند، $\Omega$ قدرت جفت است، $\omega_0$ است اختلاف فرکانس دو سطح، و $\omega$ فرکانس رانندگی است. $\omega$، $\omega_0$، $\Omega$ ثابت هستند و $C_1$ و $C_2$ کمیت های وابسته به زمان هستند. هر گونه پیشنهاد یا ادبیات مرتبط قدردانی می شود.
حل تحلیلی سیستم دو سطحی که توسط پتانسیل سینوسی فراتر از تقریب موج دوار حرکت می کند
93020
نحوه درک من از قوانین بقای - که از شما می خواهم اصلاح کنید - این است که اگر هر برشی از جهان را عمود بر محور زمان مشاهده کنم و تمام جرم/انرژی، تکانه، بار و غیره را بشمارم، باید به همان مجموعی که می خواستم هر برش دیگری از جهان را عمود بر محور زمان مشاهده کنم. اگر مجبور شدی همین جا مرا متوقف کن، اما اینجاست که من شروع به خاراندن سرم می کنم. نظریه نسبیت عام به من می گوید که من نمی توانم برشی از جهان را عمود بر محور زمان مشاهده کنم. برشی که مشاهده می کنم بر اساس سرعت من کج شده است. بدتر از آن، نظریه نسبیت خاص به من اطلاع می‌دهد که اگر شتاب داشته باشم، حتی نمی‌توانم یک برش صاف از جهان را مشاهده کنم. بر اساس شتاب من خمیده است و انواع برآمدگی ها و مواردی از این قبیل در اطراف هر جسم عظیم دارد. باز هم اگر اشتباه می کنم دوباره به من اطلاع دهید. بنابراین فرض کنید من مشاهدات خود را انجام می دهم و مقداری از مقدار حفظ شده را در کل جهان جمع می کنم. برشی از فضا-زمان که من روی آن ادغام کرده ام S1 است و کل من Q1 است. من جهت حرکتم را تغییر می‌دهم، اما سرعتم را طوری تغییر نمی‌دهم که برشی از جهان که S2 را مشاهده می‌کنم، تبدیلی وابسته به S1 است که با S1 برابر نیست. سپس همان مقدار ذخیره شده را روی S2 ادغام می کنم و آن را Q2 می نامم. آیا Q1 = Q2 است؟ اگر اینطور نیست، پس چگونه می‌توانیم تأیید کنیم که قوانین حفاظت، جهان ما را توصیف می‌کنند، و چگونه در وهله اول به آنها رسیدیم؟ اگر Q1 = Q2 باشد، آیا این به این معنی نیست که همه کمیت‌های حفظ‌شده کاملاً یکنواخت توزیع شده‌اند، زیرا می‌توانم مشاهداتم را به گونه‌ای کج کنم تا هر توده کمیت حفظ‌شده را که باعث از بین رفتن تقارن شود از کل حذف کنم؟ از آنجایی که به نظر می رسد اینطور نیست، احمق کیست: انیشتین، کسی که قوانین حفاظت از محیط زیست را مطرح کرد، یا من؟
قوانین حفاظت در مقابل فضا-زمان اینشتینی
55990
اگر مدار سری با باتری، یک لامپ گرد (با رشته ضخیم تر) و یک لامپ بلند (با رشته نازک تر) دارید، لامپ گرد روشن نمی شود و فقط لامپ بلند روشن می شود. همچنین، می‌دانم که افت ولتاژ در لامپ بلند بیشتر است، اما نمی‌دانم که شارژها چگونه خود را به این ترتیب توزیع می‌کنند. به عنوان مثال، اگر لامپ گرد اول شود، چگونه بارهایی که از کنار لامپ بلند عبور می‌کنند، می‌دانند که فقط کمی انرژی صرف می‌کنند تا آن را برای لامپ بلند ذخیره کنند؟ چرا لامپ گرد روشن نمی شود؟
لامپ گرد و لامپ بلند در مدار سری
32437
من برای امتحان فیزیک مطالعه می کنم و به تمرینی برخوردم که به نظر نمی رسد آن را ترک کنم. من کتاب های سخنرانی فاینمنز و بسیاری از اینترنت را خوانده ام اما تا حدودی گیر کرده ام. ابتدا سوال، و سپس آنچه تا کنون به دست آورده ام: (توجه داشته باشید که مشکل در اصل آلمانی است، امیدوارم ترجمه من مشکل را تغییر ندهد) _**توضیح مشکل:_** ما به 2 ذره یکسان (غیر قابل تشخیص) نگاه می کنیم در یک جعبه تک بعدی با انرژی پتانسیل بی نهایت در مرز. عرض جعبه 2a است. در جعبه انرژی پتانسیل 0 و در کران بی نهایت است. ما مسلم می دانیم که ذرات برهم کنش ندارند. _**1)_** 4 کمترین انرژی را که سیستم می تواند داشته باشد را پیدا کنید. _**2)_** اگر هر دو ذره اسپین 1/2 (فرمیون) داشته باشند، هر یک از آن 4 سطح چند حالت انرژی یکسان دارند؟ _**3)_** اگر هر دو ذره اسپین 1 (بوزون) داشته باشند، هر یک از آن 4 سطح چند حالت انرژی یکسان دارند؟ _خوب، حالا ببینیم تا کجا آمده ام _**1)_** ما می دانیم که سطوح انرژی 1 ذره در چنین جعبه ای با عرض 2a با $$E_n = \frac{n^2h^ داده می شود. 2}{32ma^2}$, \quad\quad n=(n_1+n_2)$$ این 4 حالت زیر را به من می دهد: $$E_1 = \frac{h^2}{32ma^2},\quad E_2 = \frac{h^2}{8ma^2},\quad E_3= \frac{9h^2}{32ma^2},\quad E_4 = \frac{h^2}{2ma^2} $$ _**2)_** در اینجا برای من مشکل است. توجه به $\Phi(x)$ به عنوان تابع حالت کامل، $\Psi(x)$ برای مکان و $\Xi(x)$ برای تابع حالت اسپین و زیرنویس $_s$ برای متقارن و $_a$ برای ضد متقارن، می دانیم که تابع کامل باید برای فرمیون ها ضد متقارن باشد. . این با ترکیب یک مکان متقارن و اسپین ضد متقارن یا برعکس به دست می آید. در حال حاضر فقط به $\Psi(x)$ نگاه می کنیم، n حالت های زیر را برای سیستم بدن 2 خود پیدا می کنیم. با توجه به $n := (n_1,n_2) **n=1** (1,0) با $\Psi_a$ و $\Psi_s$ (2 انحطاط) **n=2** (1,1)، $ \Psi_s$ (1 degeneracie) (2,0) $\Psi_a$ و $\Psi_s$ (2 انحطاط) **n=3** (3,0) $\Psi_a$ و $\Psi_s$ (2 انحطاط) (2,1) $\Psi_a$ و $\Psi_s$ (2 انحطاط) **n=4** (4,0) $\Psi_a$ و $\ Psi_s$ (2 انحطاط) (3,1) $\Psi_a$ و $\Psi_s$ (2 انحطاط) (2,2) $\Psi_s$ (1 degeneracie) حالا من نگاهی به حالت‌های اسپین $\Xi(x)$ برای Spin = S = 1 دارم، با استفاده از فرمول‌ها تعداد spinstates antisymm # $\Xi_a(x) = S(2S +1) = 1$ تعداد چرخشهای متقارن # $\Xi_s(x) = (S+1)(2S+1) = 3$ حال ما با استفاده از $\Phi_a = \Psi_a+\Xi_s$ یا $\Phi_a=\Psi_s+\Xi_a$ آن‌ها را با توابع ضد متقارن ترکیب کنید. )+( N\Psi_s \cdot N\Xi_a)$ (N نشان دهنده تعداد حالت ها با استفاده از انحطاط هر n-ترکیب) این در نهایت منجر به انحطاط های زیر می شود. *1 + 4*3 = 16$ $N E_4= 4*1 + 5*3 = 19$ **3)** اکنون برای بوزون ها هم همینطور است (Spin S = 1). در این مورد تابع کامل $\Phi$ باید به صورت متقارن باشد، بنابراین باید antisym spin و antisym place یا هر دو symm را با هم ترکیب کنیم. انحطاط تابع مکان مانند 2 باقی می ماند، اما برای چرخش باید با استفاده از: تعداد اسپین حالت های ضد نماد # $\Xi_a(x) = S(2S+1) = 3$ تعداد چرخش های متقارن # $\Xi_s(x) = (S+1)(2S+1) = 6$ برای دستیابی به توابع کامل متقارن، ما همچنین نیاز به تنظیم فرمول N E که به صورت زیر تغییر می کند: N حالت = $( N\Psi_a \cdot N\Xi_a)+(N\Psi_s \cdot N\Xi_s)$ (N نشان دهنده تعداد حالت هایی است که از انحطاط هر n ترکیب استفاده می کنند) این در نهایت منجر به $N E_1 = 2*6 + 2*3 = 18$ $N E_2 = 2*6 + 3*3 = 21$ N E_3= 4*6 + 4*3 = 36$ N $N E_4= 4*6 + 5*3 = 39$ _**نتیجه گیری و سوال من_**: متأسفانه این تمرین راه حلی ندارد، بنابراین تصمیم گرفتم تلاشم را در اینجا پست کنم و امیدوارم برخی از شما خطاهایی را که انجام دادم پیدا کنید و اگر متوجه شوند که آیا افکار من اشتباه کرده اند یا خیر، به من کمک کنند. به امید ورودی خوب! (لطفاً اگر چیزی واضح نیست سؤالات را اضافه کنید - ممکن است ترجمه باشد).
انحطاط سطوح انرژی برای 2 ذره یکسان در یک جعبه یک بعدی
76300
اگر بخواهم تبدیل موجک را یاد بگیرم ادبیات خوبی وجود دارد؟ به خصوص پروژه من با الکترومغناطیس دریایی مرتبط است؟
چگونه تبدیل موجک را یاد بگیریم؟
22329
آیا مداخله کوچک در فرکانس های پرتو Heat Ray Gun می تواند به جای پراکنده کردن جمعیت، باعث سرخ شدن جمعیت شود؟
تفنگ های Heat Ray چقدر ایمن هستند؟
116739
آیا فرقی می کند که دیوار را سیاه یا سفید رنگ کنید؟ اگر بله، چگونه کار می کند؟ با تشکر برای خواندن!
کاربرد تشعشعات بدن سیاه
91564
اگر دستم را بین دو آینه کاملاً تراز شده قرار دهم و سپس آن را برداریم، آیا تصاویر برای چند نانوثانیه بازتاب خواهند داشت؟ اگر بله، آیا تصاویر ترکیبی از جلو و پشت دست من خواهند بود یا تصویر واضحی از هر دو به نظر می رسد که از یک آینه به آینه دیگر در نوسان است؟ به عبارت دیگر آیا کف دست من حداقل یک بار روی آینه ای که رو به پشت دستم است ظاهر می شود؟
انعکاس بین دو آینه؟
132403
آیا کسی می تواند فرمول یکپارچه اتساع زمان جاذبه و اتساع زمان سرعت را به من بدهد.
اتساع زمان گرانش در مقابل سرعت
3113
من این سردرگمی احمقانه را دارم! فرض کنید من یک سیستم دارم (همیلتونی یا یک عمل می‌گوییم) و همچنین فرض کنید یک پارامتر اغتشاش در آن وجود دارد (مثلاً فقط یک مورد در دید) وجود دارد، که با استفاده از آن می‌توانم نوعی راه‌حل آشفته آن مشکل را پیدا کنم. فرض کنید اکنون یک راه حل غیر اغتشاشگر برای آن مشکل نیز پیدا کرده ایم (در نظر دارم که راه حل با استفاده از پارامتر اغتشاش یک بسط نیست) (خب، منشأ این سوال این است که در نظریه ریسمان من $ دارم. \alpha^\prime$ و همچنین $g_s$ به عنوان پارامتر اغتشاش و سپس ما همچنین $D$-branes را به عنوان d.o.f غیر مزاحم آن می بینیم پرسیدن در اینجا به عنوان یک سناریوی کلی). اما آیا تضمین شده است (من فکر می‌کردم اینطور نیست) که وقتی آن راه‌حل مزاحم خاص و راه‌حل غیر اخلال‌گرانه را می‌شناسید، مشکل را «حل» کرده‌اید؟ اجازه دهید دوباره بیان کنم: مگر اینکه راه حل دقیق یک مشکل را ندانم و تنها راه حل آن مشکل برای ما چنین روش های مزاحم و غیر مزاحم است، چگونه می توانیم مطمئن باشیم که مشکل را حل کرده ایم و راه حل دیگری وجود ندارد. ? (احتمالاً از مشکلی به مشکل دیگر متفاوت خواهد بود، اما آیا با چنین ابهامی مشکلی وجود دارد؟)
محلول اغتشاش + محلول غیر آشفته = محلول کامل؟
75422
من هنگام مطالعه مکانیک کوانتومی و نظریه جامدات با نظریه اغتشاش گیج شده ام. آنچه من در مورد اغتشاش می آموزم، از دیدگاه جاهلانه ام، فقط ریاضیات است، یا حتی ساده تر، نظریه ماتریس، صرف نظر از اینکه نظریه اغتشاش مرسوم، آشفتگی منحط یا اختلال شبه منحط باشد. نکته این است که من فقط می توانم آن را به عنوان یک ابزار ریاضی درک کنم، نه هر مفهوم مرتبط با فیزیک. آیا نظریه اغتشاش ذاتاً در برخی مفاهیم در فیزیک کوانتومی ایجاد می شود؟ احتمالاً کامل کردن در مورد این موضوع سخت است. آیا کسی می تواند نوعی ماشای پهن ایجاد کند؟
تئوری اغتشاش
67190
یک سیستم درگیر می شود اگر و فقط اگر رتبه اشمیت بزرگتر از 1 باشد. چرا این $$\left[\frac{1}{\sqrt{2}}\left(\left|0\right\rangle+\left|1\right\rangle\right)\right]\otimes\left[\frac{ 1}{\sqrt{2}}\left(\left|0\right\rangle+i\,\left|1\right\rangle\right)\right] = \frac{\left|00\right\rangle+i\,\left|01\right\rangle+\left|10\right\rangle+i\,\left|11\right\rangle}{2}$$ دارند رتبه اشمیت برابر با یک؟ یا به طور معادل چرا این درهم نیست؟ ($\otimes$ نشان دهنده حاصل ضرب تانسور است)
چرا این ایالت دارای رتبه اشمیت 1 است؟
91562
آیا می توان جفت شدن الکترون ها را با قرار گرفتن اسپین آنها در موقعیت متفاوتی توضیح داد؟ جدا کردن اسپین از یک الکترون در ماده در تئوری چه کاری انجام می دهد؟
آیا جفت های کوپر مانند گربه های چشایر عمل می کنند؟
82243
این کل مشکل است: > _یک دانش آموز دو بردار با قدرهای 200 و 40 را اضافه می کند. با در نظر گرفتن > ارقام مهم، که تنها انتخاب ممکن برای > بزرگی حاصل است؟_ > > _a. 160_ > > _ب. 240_ > > _ج. 200_ > > _د. 300_ پاسخ ظاهراً C است، اما با توجه به اینکه 200 + 40 = 240 برای من منطقی نیست، لطفاً توضیح دهید که چگونه در نتیجه گیری اشتباه می کنم؟
مسئله اصلی جمع بردار
67448
من اهمیت فیزیک را درک می کنم، اما یک تک قطبی مغناطیسی برای این فرض که بتوانیم آنها را از یخ چرخشی آزاد کنیم و آنها را به کار بیاندازیم، چه چیزی می تواند مورد استفاده قرار گیرد؟ نسخه مغناطیسی الکتریسیته چه خواهد بود؟ * * * ویرایش متأسفانه واضح نبود. این سؤال بین شبه ذره و ذره بنیادی نظری بر اساس شباهت هایی بین این دو مخلوط شده است. من بیشتر به شبه ذره علاقه مندم و اگر آنها به نحوی خواصی مشابه نسخه ذره ای داشته باشند: > تعدادی مثال در فیزیک ماده متراکم وجود دارد که رفتار جمعی منجر به پدیده های نوظهوری می شود که از جهات خاصی شبیه تک قطبی های مغناطیسی هستند. ، از جمله برجسته ترین مواد یخ چرخشی. در حالی که اینها نباید با تک قطبی های ابتدایی فرضی موجود در خلاء اشتباه گرفته شوند، با این وجود دارای خواص مشابهی هستند و می توان آنها را با استفاده از تکنیک های مشابه بررسی کرد. > > http://www.symmetrymagazine.org/breaking/2009/01/29/making-magnetic- > monopoles-and-other-exotica-in-the-lab/ > > اثر هال غیرعادی و تک قطبی های مغناطیسی در فضای حرکت. > علوم 302 (5642) 92-95. > > القای یک تک قطب مغناطیسی با حالت های سطح توپولوژیکی > > کشف تک قطبی های مغناطیسی مصنوعی و نظراتی در مقالات در مورد شبه ذرات مانند این: > گروه های زیادی در سراسر جهان در حال حاضر در حال تحقیق در مورد این سوال هستند که آیا می توان از چرخش های مغناطیسی در تولید قطعات کامپیوتری مرا به این فکر کرد که چه کاربردی ممکن است داشته باشند؟ اختلاط این دو مفهوم احتمالاً راه بدی برای ارائه این سؤال است. یک تک قطبی مغناطیسی واقعی پروتون ها را تحت تأثیر قرار می دهد در حالی که تک قطبی های مصنوعی این کار را نمی کنند. چیزی که من نمی فهمم این است که یک تک قطبی مغناطیسی مصنوعی چه مزایایی خواهد داشت. و آیا این به برخی از جنبه های نظری یک انحصار واقعی مربوط می شود؟
تک قطبی های مغناطیسی چه کاری می توانند انجام دهند که ذرات باردار الکتریکی نمی توانند انجام دهند؟
89225
مردم! من فقط یک متخصص فیزیک هستم، اما اخیرا یک مستند در مورد کیهان تماشا کردم و به آن گفتند که 1. جهان پر از ماده و انرژی تاریک است و 2. جهان خالی است، به طوری که میانگین دمای اندازه گیری شده توسط مایکروویو کیهانی پس زمینه حدود 2.73 کلوین است. آنها همچنین گفتند که دما (همچنین) به ترتیب به گرانش یا جرم بستگی دارد. به همین دلیل است که خورشید بسیار داغ است، زیرا جرم عظیمی در آن متمرکز شده است، و فضای خالی سرد است، زیرا جرمی وجود ندارد. یا هست؟ بنابراین اکنون سؤال(های) من: اگر تقریباً فقط ماده و انرژی تاریک در جهان با اثرات جرم عظیم وجود دارد که حرکت بین ستاره ای و غیره را توضیح می دهد، چرا جهان فقط 2.73 K سرد است؟ نباید گرمتر باشه؟ اگر دما را بدون ماده تاریک و انرژی محاسبه کنید آیا 2.73 کلوین دمایی نیست که بدست می آورید؟
اگر جهان پر از ماده تاریک است، چرا فقط 2.73 کلوین سرد است؟
79305
این یک سوال عجیب است که می خواهم توضیحی همراه با آن داشته باشم: ما یک بلوک یخی داریم که در آن یک بلوک سربی وجود دارد. کل این بلوک در یک لیوان آب قرار می گیرد و در نتیجه سطح آب تا لبه لیوان بالا می رود. بلوک روی سطح شناور می ماند. با ذوب شدن یخ با سطح آب چه اتفاقی می افتد؟ پاسخ این است که کاهش می یابد، اما چگونه این حتی درست است؟ افکار من این است: \- بلوک روی آب شناور است، بنابراین rho(block) < rho(آب) \- قانون ارشمیدس، Fg بلوک = Fg آب رانده شده است. \- از آنجایی که حجم کمتری از آب دارای جرم مساوی (و به همین ترتیب Fg) برای مسدود کردن است و چگالی یخ کمتر از آب است وقتی آب می شود جرمی از بین نمی رود پس فضای کمتری را اشغال می کند؟؟؟ لطفاً در این زمینه به من کمک کنید.
سرب در بلوک یخ
2617
در نظریه کشش، معادلات کلی حرکت عبارتند از: $$\rho \ جزئی^2_t \overline{u} = \mu \nabla^2 \overline{u} + (\mu+\lambda) \nabla(\nabla \cdot \ overline{u})$$ که در آن $\overline u$ جابجایی هستند. در یک میله همگن نازک با کشش و فشار در جهت x، تانسور تنش $S_{ij}$ عبارت است از: $$ \pmatrix{ S_{xx} &0 &0 \\\ 0 &0 &0 \\\ 0 &0 &0 \\\ \} $$ مدول جوان است: $$ E=\frac{S_{xx}}{\epsilon_{11}}=\frac{\lambda+\mu}{\mu(3\lambda+2\mu)} $$ where $\epsilon_{11}=\ partial_x u_x$ تغییر شکل x است بنابراین معادله حرکت برای جابجایی های x است: $$ \rho \جزئی^2_t u_x=\جزئی_x S_{xx}= E \partial^2_x u_x= \frac{\lambda+\mu}{\mu(3\lambda+2\mu)} \partial^2_x u_x $$ چرا این با نتیجه معادله کلی متفاوت است حرکت تنها با وابستگی به x: $$ \rho \جزئی^2_t u_x=(2\mu+\lambda)\جزئی^2_x u_x $$ ? یا: چرا در یک میله الاستیک سرعت صدا کمتر از یک محیط نامعین همگن عمومی است؟
مدول جوان و سرعت صدا در یک محیط پیوسته
93026
سوال من در مورد درک راه حل های مختلف مربع بالقوه است. مربعی را تصور کنید که به خوبی به این صورت تعریف شده است: $$ V(x) = \begin{cases} ∞&\,{\rm if} x<0 \\\ 0&\,{\rm if}\,x\in\ left (0،L\راست) \\\ ∞&\,{\rm if} x>L. \end{cases} $$ هنگام اعمال معادله شرودینگر مستقل از زمان، به دست می‌آییم: $$ -\frac{\hbar^2}{2m} \frac{∂^2\psi}{∂x^2} =E\ psi،$$ و سپس: $$ \frac{∂^2\psi}{∂x^2} =-\frac{2mE}{\hbar^2}\psi.$$ اگر $k_1^2=-\frac{2mE}{\hbar^2}$ را تعریف کنیم، راه حل را دریافت می کنیم $$\psi_1=Ae^{k_1x}+Be^{-k_1x}.$$ اما اگر $ را تعریف کنیم k_2^2=\frac{2mE}{\hbar^2}$ راه حل را دریافت می کنیم $$\psi_2=Ae^{ik_2x}+Be^{-ik_2x}.$$ روشی که من آن را می بینم، یک راه حل تابع موج را با استفاده از توابع نمایی با ارزش واقعی توصیف می کند، در حالی که دیگری آن را با استفاده از نمایی با مقدار مختلط توصیف می کند ( یا سینوس و کسینوس با استفاده از فرمول اویلر). با این تفاوت ریاضی، آیا کسی می تواند به من کمک کند تا بفهمم آیا تفاوت فیزیکی بین هر دو راه حل وجود دارد؟ آیا آنها توابع امواج مختلف را توصیف می کنند؟ آیا چیز ساده ای وجود دارد که من از دست بدهم؟ ن: این سوال تکلیف نیست. این است که من سعی می کنم جواب های مربع پتانسیل نامتناهی را به خوبی درک کنم.
راه حل های چاه مربع بالقوه نامتناهی
23376
همانطور که هست، چه چیزی در حال حاضر و به ظاهر در نظریه M ناقص است؟ یک مثالی که می‌توانم بزنم توضیح نسبت‌های ماده تاریک است و اینکه چگونه جهان را چهار بعدی می‌بینیم. با تشکر از همه.
چه چیزی در حال حاضر در نظریه M ناقص است؟
79307
جرم و حجم الکل را اگر در ظرف در بسته باشد چگونه اندازه گیری می کنید؟ آیا راه های هوشمندانه ای برای رسیدن به این هدف وجود دارد؟ وزن ظرف مشخص نیست. من نمی توانم در ظرف را باز کنم، نمی توانم الکل داخل آن را از دست بدهم و نمی توانم آن را در آب غوطه ور کنم (چون برچسب شکسته می شود).
چگونه می توانم مایع را در ظرف در بسته وزن کنم؟
67199
آیا دلیلی وجود دارد که مقالات علمی به ندرت اشتقاق یک معادله را نشان می دهند؟ من نمی توانم مزایای این روش را ببینم (علاوه بر صرفه جویی در ساعات لاتکس برای نویسندگان) که روش استاندارد است. آیا ویراستاران وقتی مقالاتی را برایشان ارسال می کنند، می توانند مشتقات کامل را ببینند؟ چرا اینقدر محرمانه؟ آیا این دانشمندان در دوران تاریک زندگی می کنند؟
چرا در مقالات علمی اشتقاق وجود ندارد؟
20950
معادله شرودینگر در انواع آن برای بسیاری از سیستم های ذره ای، تکامل تمام وقت سیستم را نشان می دهد. به همین ترتیب، معادله بولتزمن اغلب نقطه شروع در دینامیک گازهای کلاسیک است. > رابطه، یعنی حد کلاسیک، که این دو > مرتبه اول را در معادلات زمانی حرکت به هم متصل می کند، چیست؟ چگونه می توان به این موضوع نزدیک شد، یا آیا روش دیگری وجود دارد که در آن فرد تکامل زمان کلاسیک را می بیند؟ این ملاحظات به کجا مربوط می شود؟
رابطه بین معادله شرودینگر و معادله بولتزمن چیست؟
66717
من باید یک حرکت ثابت مرتبط با این همیلتونی را پیدا کنم، اما نمی دانم چگونه ادامه دهم. $$H=\frac{\mathbf{p_0}^2}{2m}+\frac{\mathbf{p_1}^2}{2m}+\frac{\mathbf{p_2}^2}{2m}-2V (\mathbf{r_1}- \mathbf{r_0})+V(\mathbf{r_2}-\mathbf{r_1})$$ که در آن $$V(\mathbf x)=\frac {e^2}{|\mathbf x|}.$$ من نمی دانم $\mathbf x$ چیست. این همیلتونی به سیستمی از 3 ذره $(0,1,2)$ با جرم $m$ و شارژ $e$ اشاره دارد. مختصات $r^\alpha_i$ و لحظه مزدوج $p^\beta_j$ با $\alpha، \beta=0,1,2$ است. تمام اطلاعاتی که دارم را نوشته ام.
چگونه ثابت حرکت را برای سیستم همیلتونی پیدا کنیم؟
130806
تا آنجا که من می دانم، محلی سازی ضعیف نتیجه تداخل سازنده بین فرآیندهای پراکندگی و زمان معکوس آنها است. پیمودن یک مسیر معین در یک پتانسیل برداری منجر به فاز $q\int d\vec{x}\ \vec{A}(x)$ می‌شود. ذره ای که مسیر معکوس زمانی را طی می کند، با وارونه شدن مسیر، یک علامت $-$ اضافی دریافت می کند. به نوعی به نظر می رسد که چرخش چرخشی یک علامت اضافی ایجاد می کند که منجر به تداخل سازنده می شود. چطور است؟ فاز یک ذره در یک پتانسیل برداری چگونه به اسپین متصل می شود؟
محلی سازی ضعیف و تداخل سازنده
25822
النین دنباله‌داری است که بسیار نزدیک به زمین است (0.8 برابر فاصله زمین و ماه در نزدیک‌ترین نقطه آن). با مشاهده با چشم غیرمسلح، این ستاره دنباله دار دیگر مانند دنباله دارهای معروف دیگر (هیل باپ، هالی و غیره) به نظر نمی رسد - دنباله آن کاملاً نامرئی است. چرا؟ آیا این یک گلوله برفی کثیف است که هیچ بخاری منتشر نمی کند؟ آیا واقعاً طبق تعریف یک دنباله‌دار است یا ممکن است یک جسم در جایی بین دنباله‌دار و سیارک باشد؟
چرا یک دنباله دار نزدیک مانند النین شبیه دیگر دنباله دارهای معروف (هیل باپ، هالی...) که دارای مسیرهای زیبا و طولانی هستند، نیست؟
91569
در مکانی ساکت بنشینید و سپس دست های خود را به گوش های خود نزدیک کرده و گوش های خود را بپوشانید، صدایی شروع به شنیدن خواهید کرد اما اگر دست های خود را بردارید دیگر آن را نمی شنوید. کسی میتونه فیزیک این مورد رو توضیح بده؟
چرا این صدای مرموز را می شنویم؟
106716
چرا ممان دوقطبی یک دوقطبی الکتریکی با بارهای مختلف به فاصله از مبدا بستگی دارد؟ از نظر فیزیکی، نمی‌فهمم چرا چیزی که میزان دوقطبی بودن چیزی را اندازه می‌گیرد، باید به فاصله آن چیز از مبدا بستگی داشته باشد.
چرا ممان دوقطبی به فاصله بستگی دارد؟
83627
> یک توپ کوچک با جرم 1 کیلوگرم به سمت پایین شیبدار طولانی بدون اصطکاک می‌غلتد که در زاویه 30 درجه بالاتر از افق قرار دارد. یک فنر خطی که طول آن ناچیز نیست، به پایین سطح شیب دار متصل می شود. توپ > از فاصله 1 متری بالای فنر رها می شود، در امتداد صفحه > اندازه گیری می شود و ثابت فنر 1 نیوتن بر متر است، سپس فنر با الف) 1.6 متر (پاسخ) ب) 1.8 متر ج) 0.5 متر د) فشرده می شود. پاسخ را نمی توان از روی داده های داده شده تعیین کرد. ه) 2 متر تلاش من: 1. ابتدا کاهش انرژی گرانشی را محاسبه کردم $$ U_{gpe} = mgh = \frac12g $$ 2. این انرژی به انرژی جنبشی تبدیل می شود که سپس به انرژی پتانسیل کشسانی فنر تبدیل می شود. هنگامی که فنر توسط توپ فشرده می شود $$ U_{spring}=\frac12kx^2=\frac12x^2 $$ 3. تغییر در انرژی پتانسیل گرانشی = انرژی پتانسیل در بهار: $$\frac12g=\frac12x^2$$ بنابراین، $x=\sqrt{g}=3.13$، اما این پاسخ حتی در گزینه‌ها نیست. آیا چیزی در مفهوم یا کار من وجود دارد؟
انرژی پتانسیل الاستیک فنر هنگام فشرده شدن
108189
من در اینجا به محاسبات نمونه گشتاور اینرسی یک کره نگاه می کنم. در مثال اول (روش دیسک)، انتگرال آن به صورت $dI = \frac{1}{2}r^2 \,dm$ است، در حالی که در مثال دوم (روش پوسته)، $dI = r^2 \ dm$. چرا اینطور است؟ 1/2 از کجا می آید؟
لحظه اینرسی یک کره
89291
اگر آهنربایی داشتیم، آن را به سمت یک شیر برقی حرکت می‌دهیم، وقتی آن را به عقب برمی‌گردانیم، یک جریان نیمه سینوسی القا می‌شود، نیمه دیگر آن القا می‌شود و جریان AC را در شیر برقی القا می‌کند. اگر آهنربا به سمت شیر ​​برقی در داخل آن حرکت کند و به طرف دیگر بیاید چه؟ آیا در حین حرکت آهنربا به داخل جریان القا می شود (با توجه به اینکه طول شیر برقی بسیار بزرگتر از طول آهنربا است). اگر بله، چه نوع جریانی القا می شود؟ اگر نه، چرا؟ اگر جریان AC القاء شود، چگونه فرکانس آن را محاسبه می کنیم؟
جریان القا شده از یک آهنربا که از طریق شیر برقی حرکت می کند؟
24012
من در گوگل برای معنی رسانایی مغناطیسی جستجو کردم اما نتوانستم بفهمم چیست؟ رسانایی الکتریکی معمولاً بدان معنی است که میدان الکتریکی موازی با رابط پیوسته بین رابط ها وجود دارد، در مورد مواد رسانایی مغناطیسی چطور؟
رسانایی مغناطیسی چیست؟
109105
تکانه زاویه ای یک ذره که حول یک نقطه می چرخد ​​با $\vec{L} = \vec{r} \times \vec{p}$ به دست می آید. ذره ای را تصور کنید که یک مسیر دایره ای را روی یک میز صاف دنبال می کند. اگر مبدأ سیستم مختصات خود را در مرکز مسیر دایره ای قرار دهم به طوری که جدول مسطح صفحه $xy$ باشد، بردار تکانه زاویه ای در جهت مثبت محور $z$ قرار می گیرد زیرا $\vec{ r}$ روی صفحه xy قرار دارد و $\vec{p}$ همیشه بر $\vec{r}$ عمود است. بنابراین، هیچ تغییری در $\vec{L}$ در طول حرکت ذره وجود ندارد. اکنون، من فقط مبدا را به صورت عمودی به سمت زمین حرکت می دهم. اکنون $\vec{r}$ یک زاویه خاص $\phi$ با محور $z$ ایجاد می کند، و بنابراین، $\vec{L}$ نیز همان زاویه $\phi$ را با محور $z$ ایجاد می کند. . اما، اکنون $\vec{L}$ همچنان جهت خود را تغییر می دهد زیرا ذره در مسیر دایره ای روی میز مسطح حرکت می کند! برای نتیجه گیری، تکانه زاویه ای $\vec{L}$ بسیار به انتخاب مبدا بستگی دارد، برخلاف تکانه خطی $\vec{p}$؟
تکانه زاویه ای بستگی به مبدا دارد؟
99108
من اطلاعات زیر را دریافت می کنم: سیستمی متشکل از دو میله چرخان به طول $\ell$ و با چگالی جرم یکنواخت و هر یک با جرم کل $m$ را در نظر بگیرید. میله ها به یک محور مشترک در یک انتها متصل می شوند که قوطی دور آن می چرخد. فاصله بین میله ها در محور چرخش $a$ است. بنابراین حدس می‌زنم این فقط به میله‌هایی باشد که حول محور z با جداسازی $a$ می‌چرخند. اکنون، به من گفته شده که لاگرانژی برای سیستم این است: $$\mathcal{L} = \frac{1}{2}I_{1}\dot\theta_{1}^{2}+\frac{1 {2}I_{2}\dot\theta_{2}^{2}-V(\theta_{1}،\theta_{2})،$$ where $I_{1}=I_{2}$ لحظه اینرسی است و $V$ یک پتانسیل نامشخص است. اکنون از من خواسته می شود که $I_{1}=I_{2}$ را محاسبه کنم. ایده من این بود که فقط از معادله اویلر-لاگرانژ استفاده کنم، که من انجام دادم، و در نهایت به $I_{1} = \frac{F_{\theta_{1}}\ell}{\alpha}=\frac{torque} رسیدم. {\alpha}$، که در آن $\alpha$ فقط شتاب چرخشی است. اما اگر فقط لحظه اینرسی را برای میله ای با نقاط انتهایی در محور چرخش جستجو کنم (مانند اینجا)، $I = \frac{m\ell^{2}}{3}$ را پیدا می کنم. بنابراین من فکر می کنم که من کمی اینجا هستم. بنابراین ایده ای برای انجام این کار دارید، یا فقط چیزی را از دست داده ام؟
یافتن گشتاور اینرسی از معادله لاگرانژ
109103
در بازترکیب، کیهان پس از انبساط کافی برای سرد شدن و تشکیل اتم‌های خنثی، در برابر تشعشعات الکترومغناطیسی شفاف شد. قبل از آن، به دلیل پراکندگی تامسون توسط الکترون‌های آزاد، پلاسمای ماده به طور مؤثری در برابر تابش الکترومغناطیسی مات بود، زیرا میانگین مسیر آزاد هر فوتون قبل از برخورد با یک الکترون بسیار کوتاه بود. این پراکندگی تامسون برای متوقف کردن فوتون ها خوب است، اما نه نوترینوها. پراکندگی های نوترینو در تئوری شناخته شده است، اما احتمال آن بسیار کم است، AFAIK. چرا نمی‌توانیم نوترینوهای قبل از دوران نوترکیبی را شناسایی کنیم که می‌تواند چیزهای بیشتری در مورد مراحل اولیه جهان بگوید؟
چرا ما برای دوران قبل از نوترکیب کور هستیم؟
16106
من می دانم که منطق من باید اشتباه باشد اما نمی توانم دلیل آن را بفهمم. من می دانم که بارها باید به سمت انرژی های بالقوه پایین تر شتاب بگیرند، زیرا این یک قانون کلی طبیعت است. با این حال، هنگامی که یک بار مثبت و منفی را نزدیک به یکدیگر آزاد می کنید، آنها به سمت یکدیگر حرکت می کنند و فاصله بین آنها کاهش می یابد و باعث افزایش انرژی پتانسیل می شود (رابطه 1/r^2). پس آیا این دو بار انرژی بالقوه به دست نمی آورند؟ آیا ربطی به علامت اتهامات متفاوت دارد؟ من احساس می کنم که این توضیح کاملاً مناسب نیست زیرا به نظر می رسد که بزرگی انرژی پتانسیل نباید افزایش یابد.
اگر بارهای الکتریکی به سمت انرژی های بالقوه پایین تر شتاب می گیرند، چرا بارهای مخالف جذب می شوند؟
23370
اجازه دهید همیلتون در یک بعد $H+z$ باشد، سپس من می خواهم $\det(H+z)$ را ارزیابی کنم. من فکر کرده‌ام که اگر تابع $Z(t) = \sum_{n>0}\exp(-tE_{n})$ را بدانم، می‌توانم از $$\sum_{n} (z+E_{n}) استفاده کنم. ^{-s} \Gamma (s) = \int_{0}^{\infty}\mathrm{d}t\ Z(t)\exp(-zt)t^{s-1}$$ بنابراین می‌توانم استفاده کنید تنظیم زتا برای تعریف ضریب $$\log\det(H+z) - \log\det(H)= -\zeta'(0,z)+ \zeta'(0,0)$$ با $\sum_ {n} (z+E_{n})^{-s}= \zeta (s,z)$. مشتق بر روی متغیر $s$ ... در $s=0$ گرفته می شود. با این حال، اگر ارزیابی $Z(t)$ خیلی سخت است، آیا می توانم $Z(t)= \int \mathrm{d}x\mathrm{d}p\exp(-tp^{2}-tV(x کنم ))$ به عنوان تقریبی برای ارزیابی عاملی تعیین کننده؟؟ با تشکر
تقریب عاملی تعیین کننده
101658
اگر سیستمی از الکترون ها/بارهای نقطه ای تابش مستقل دارید، توزیع میدان دور امواج EM را می توان با انتگرال پراش fraunhoffer یا به سادگی با تبدیل فوریه توزیع چگالی بار/الکترون تقریب زد. هنگام گرفتن تبدیل فوریه چیزی، همیشه یک مقدار فرکانس صفر وجود دارد. این از نظر مثال موج EM چه چیزی را نشان می دهد؟ میانگین میدان نزدیک؟ میانگین کل فیلد در تمام فضا جمع شده است (در این حالت هرگز نباید تغییر کند)؟ پیشاپیش متشکرم
پراش میدان دور امواج EM: فرکانس صفر نشان دهنده چیست؟
130800
این سؤالی است که چندین بار توسط دانش‌آموزان از من پرسیده شده است و من برای بیان آن با عباراتی که آنها می‌توانند آن را درک کنند مشکل دارم. این سؤال طبیعی است و معمولاً در کتاب‌های درسی به خوبی به آن پرداخته نمی‌شود، بنابراین می‌خواهم دیدگاه‌ها و توضیحات مختلفی را بدانم که می‌توانم هنگام تدریس از آنها استفاده کنم. این سؤال به طور طبیعی در درس دوم دانش آموزان در فیزیک کوانتومی / مکانیک کوانتومی مطرح می شود. در آن مرحله، فرد نسبتاً با مفهوم تابع موج و معادله شرودینگر راحت است و تا حدودی در معرض اپراتورها قرار گرفته است. برای مثال، یکی از موارد متداول، توضیح این است که برخی از عملگرها رفت و آمد می کنند و این به این معنی است که مشاهده پذیرهای مربوطه «سازگار» هستند و یک پایه ویژه متقابل وجود دارد. رابطه کموتاسیون معمولاً به صورت $[A,B]=0$ بیان می‌شود، اما چیز بیشتری در مورد آن شیء گفته نمی‌شود. این به طور طبیعی دانش‌آموزان را به این فکر می‌اندازد که > ** دقیقاً اهمیت فیزیکی خود شیء $[A,B]$ > چیست؟** و این سؤال آسانی نیست. من می‌خواهم پاسخ‌هایی برای پرداختن مستقیم به این موضوع، به طور ایده‌آل در سطوح مختلف انتزاع و پس‌زمینه مورد نیاز باشد. همچنین توجه داشته باشید که من به خود شیء $[A,B]$ بسیار بیشتر علاقه مند هستم تا پیامدها و تفاسیر زمانی که آن صفر است، زیرا این موارد در اکثر منابع بسیار ساده تر و با عمق بسیار بیشتری بررسی می شوند. * * * یکی از دلایلی که این سوال سخت است (و اینکه کموتاتورها برای دانش آموزان چنین اشیاء گیج کننده ای هستند) این است که اهداف مختلفی را انجام می دهند و فقط رشته های اتصال نازکی بین آنها وجود دارد (حداقل همانطور که از منظر پایین به بالا مشاهده می شود). * روابط جابجایی معمولاً به شکل $[A,B]=0$ بیان می‌شوند، حتی اگر پیشینی، انگیزه کمی برای معرفی چنین اصطلاحاتی وجود داشته باشد. * سهام زیادی در پشت رابطه کموتاسیون متعارف $[x,p]=i \hbar$ قرار می‌گیرد، اگرچه همیشه معنی آن مشخص نیست. (به نظر من، اصل اساسی که این رمزگذاری می کند اساساً رابطه دو بروگلی $\lambda=h/p$ است؛ این موضوع توسط قضیه منحصر به فرد بودن استون-فون نویمان دقیق شده است، اما انتظار اینکه دانش آموز به این موضوع پی ببرد کمی است. ابتدا بروید.) * از این یک بسط طبیعی به اصل عدم قطعیت هایزنبرگ وجود دارد که در شکل کلی خود شامل یک جابجایی (و یک anticommutator، برای بدتر کردن اوضاع). جفت‌های قابل مشاهده به‌صورت متعارف مزدوج اغلب معرفی می‌شوند، و این اغلب با مشاهدات روی کموتاتورها کمک می‌کند. (از سوی دیگر، روابط مزدوج انرژی-زمان و زاویه زاویه حرکت حرکتی را نمی توان بر حسب کموتاتورها بیان کرد، و همه چیز را مبهم‌تر می‌کند.) برای مثال، هنگام مطالعه جبر تکانه زاویه‌ای مکانیک کوانتومی، از کموتاتورها بسیار استفاده می‌شود. . واضح است که آنها نقش بزرگی در رمزگذاری تقارن در مکانیک کوانتومی ایفا می کنند، اما به سختی روشن می شود که چگونه و چرا، و به ویژه چرا ترکیب $AB-BA$ باید برای ملاحظات تقارن مهم باشد. این موضوع در روش‌های دقیق‌تر مکانیک کوانتومی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند، جایی که ویژگی‌های فضای هیلبرت اهمیت کمتری پیدا می‌کند و جبر عملگرهای قابل مشاهده در مرکز قرار می‌گیرد. کموتاتور عملیات مرکزی آن جبر است، اما باز هم خیلی مشخص نیست که چرا این ترکیب باید خاص باشد. * گاهی قیاسی با براکت های پواسون مکانیک هامیلتونی انجام می شود، اما این به سختی کمکی می کند - براکت های پواسون به همان اندازه مرموز هستند. این همچنین کموتاتور را با تکامل زمانی، هم در سمت کلاسیک و هم از طریق معادله حرکت هایزنبرگ، مرتبط می‌کند. در حال حاضر نمی توانم بیشتر به آن فکر کنم، اما آنها تعداد زیادی جهت مخالف هستند که می تواند همه چیز را بسیار گیج کننده کند، و به ندرت یک رشته متحد وجود دارد. بنابراین: کموتاتورها دقیقاً چه هستند و چرا اینقدر مهم هستند؟
معنی فیزیکی کموتاتورها در مکانیک کوانتومی چیست؟
20958
حد بین معادلات نسبیتی و غیر نسبیتی چیست؟ برای استفاده از یکی از اینها چه شرایطی باید داشته باشیم؟
چرا در فیزیک هسته ای فقط از معادلات غیرنسبیتی استفاده می کنیم؟
129502
ایرفویل دو بعدی زیر را در نظر بگیرید. ![2D Airfoil Pressure](http://hyperphysics.phy- astr.gsu.edu/hbase/fluids/imgflu/airfoil.gif) در مهندسی (و شاید فیزیک) اغلب چیزی شبیه به زیر را به عنوان عبارتی برای نیروی فشار وارد بر یک سطح (در این مورد منحنی است، اما تصور کنید که عمق واحد در صفحه نمایش داشته باشد). $$ \mathrm{d} \mathbf{F} = p \, \mathrm{d} \mathbf{s} \\\ \text{where} \, \mathrm{d} \mathbf{s} = \mathbf{ \hat{n}} \, \mathrm{d} s $$ اگر بخواهید این را روی منحنی C ادغام کنید تا نیرویی را که دریافت می‌کنید پیدا کنید. $$ \int_?^? \mathrm{d} \mathbf{F} = \int_C p \, \mathrm{d} \mathbf{s} $$ جایی که به نظر نمی‌رسد محدودیت‌های متناظر واضحی برای ادغام در LHS وجود داشته باشد. آیا خوب است که محدودیت ها را از 0 تا $\mathbf{F}$ در نظر بگیریم یا این نوعی خلاصه مهندسی است که اغلب می بینید و از نظر ریاضی معنی ندارد. من سعی می کنم آن را به عنوان تغییر در قدرت تفسیر کنم، اما واقعاً برای من منطقی نیست.
یکپارچه سازی فشار روی سطح
130808
از منظر آکوستیک، حدس می‌زنم صداهای گفتاری با تغییر/دستکاری تولید می‌شوند: 1. رزونانس (شکل دادن به حفره؛ چیزی که با هارمونی ارتباط دارد؟) 2. f0 (طول سیم/لوله/هرچیزی) با این حال، در موسیقی، فقط (2) را می توان تغییر/دستکاری کرد. یعنی رزونانس/حفره تغییر نمی کند. همانطور که احتمالاً حدس زدید، من نه یک فیزیکدان، یک موسیقیدان یا آسیب شناس گفتار هستم. آیا می توانید به من کمک کنید شباهت ها و تفاوت های تولید صدا برای گفتار در مقابل ساز موسیقی را بهتر درک کنم؟
شباهت ها و تفاوت های صداهای گفتار و موسیقی چیست؟
30159
گاز ایده آلی را در یک حجم V در دمای T در نظر بگیرید. اگر همه ذرات یکسان باشند، تابع تقسیم متعارف بزرگ را می توان با استفاده از $$Z_g(V,T,z) محاسبه کرد:= \sum_{N=0}^\infty z ^N Z_c(N,V,T)$$ که در آن $z$ فوگاسیته است و $$Z_c(N,V,T):= \frac{1}{N!h^{3N}} \int_\Gamma e^{- \beta H(X)} dX$$ تابع پارتیشن متعارف است. برای ذرات یکسان می توانم تابع پارتیشن بزرگ متعارف را محاسبه کنم. اکنون از من در مورد دو نوع ذره مختلف با جرم $m_2= 2m_1$ و انرژی $$h_1(p) = \frac{p^2}{2m_1}$$ و $$h_2(p) = \frac{ سوال می‌شود. p^2}{2m_2} + \Delta$$ که در آن $\Delta > 0$ یک ثابت است. فوگاسیتی ها به صورت $z_{1,2}=e^{\beta \mu_{1,2}}$ داده می‌شوند، که $\mu_{1,2}$ پتانسیل‌های شیمیایی مربوطه هستند. وظیفه یافتن تابع پارتیشن است. متاسفم که اعتراف می کنم، اما مطلقاً نمی دانم از کجا شروع کنم. از آنجایی که هیچ پتانسیلی وجود ندارد، همیلتونین باید $$H(X) = \sum_{i=1}^{N_1} \frac{p_i^2}{2m_1} + \sum_{i=1}^{N_2} \ باشد frac{p_j^2}{2m_2} + N_2 \Delta$$ که در آن $N_1+N_2=N$ تعداد ذرات از نوع مختلف است. اول من نمی فهمم که $\Delta$ از کجا می آید؟ و من نمی دانم چگونه ادامه دهم. صرفاً وارد کردن $H$ در $Z_c$ هیچ نتیجه مفیدی نمی دهد.
گاز ایده آل با دو نوع ذره، تابع پارتیشن بزرگ متعارف
9022
با فرض وجود ابر تقارن و پایدار بودن یک نترالینو، اغلب به عنوان کاندیدای ماده تاریک پیشرو در نظر گرفته می شود. از برهم کنش یک نول و ضد ذره آن چه انتظاری می توان داشت؟ آیا هیچ گونه تشخیص روشنی از چنین تعاملی وجود داشته است؟
تشخیص ماده تاریک خنثی
74439
اگر بخواهم نور را پراکنده کنم به نظر شما چقدر پراکنده می شود و کدام منشور به طور موثر نور را پراکنده می کند؟
با استفاده از منشور تا چه اندازه می توانید نور را پراکنده کنید؟
107003
لیزر از درون سلولی می گذرد که حاوی بخار عنصر قلیایی است که باعث انتقال اتمی می شود. به من گفته شد که فرمول چگالی اتمی در یک سلول روبیدیوم، برای مثال، با: $$N=-\frac{1}{\sigma L}\ln \frac{I}{I_0}$$ که : * $\sigma$ مقطع است و با دما نسبت معکوس دارد T * $L$ طول سلول است * $I/I_0$ انتقال سیگنال در قله ها است اما من مقداری دارم سؤالات: 1. آیا «چگالی اتمی» با «اتم‌هایی در واحد حجمی که در فرآیند انتشار تحریک‌شده شرکت می‌کنند» مطابقت دارد؟ 2. آیا $\sigma$ مقطع برای یک انتقال خاص است؟ (به عنوان مثال انتقال روبیدیوم $D_2$) 3. $N$ به دما بستگی دارد. آیا این به این دلیل است که اگر دما بیشتر باشد، الکترون های اتمی می توانند انرژی بیشتری داشته باشند و سطوح خارجی بیشتری را اشغال کنند؟ 4. اگر سلول با نور آبی روشن شود، پیک ها عمیق تر هستند (اثر دفع اتمی ناشی از نور (LIAD)) و با ثابت $T$، $N$ مقدار بالاتری را در نظر می گیرد. معمولاً برخی از اتم‌های روبیدیم روی دیواره‌های سلولی می‌چسبند و نور آبی به آنها انرژی می‌دهد تا «آزاد» باشند. $N$ در رابطه با اتم هایی محاسبه می شود که _به طور موثر_ گذار اتمی را انجام می دهند (به لطف عمق پیک ها و سیگما، درست است؟) و اتم هایی که به دیواره ها متصل هستند شمارش نمی شوند. آیا درست است؟ بنابراین نور آبی به (بخشی از) اتم‌های غیر متصل اجازه می‌دهد تا انتقال را انجام دهند و در $N$ شمارش شوند. احتمالاً این استدلال گیج کننده است، من سعی می کنم به این سؤال پاسخ دهم که چرا اگر از نور آبی استفاده کنم قله ها عمیق تر و N بالاتر است؟
انتقال و چگالی اتمی: شفاف سازی
116737
روتور کوانتومی دلتا یک ابزار رایج برای مطالعه آشوب کوانتومی است. انرژی روتور هنگام ضربه زدن در زمان تالبوت (رزونانس) به صورت بالستیک افزایش می‌یابد و هنگام ضربه زدن در نیمی از زمان تالبوت (ضد رزونانس) بین صفر و مقدار محدودی می‌پرد. مورد دیگر **محلی سازی دینامیکی** است، زمانی که ضربه زدن در مضرب غیرمنطقی از زمان تالبوت اتفاق می افتد. انرژی تا زمان استراحت کوانتومی به صورت خطی رشد می‌کند و پس از آن با افزایش تعداد ضربات، انرژی از بین می‌رود. من (کم و بیش) ریاضیات مسئله را می فهمم (مثلاً از _ گذار به آشوب_ رایشل). مشکل فقط درک این موضوع از لحاظ فیزیکی است، زیرا چیزهای کمی وجود دارد که توصیف خوبی ارائه دهد. بنابراین یک توصیف جامد (اما ریاضی-لایت) از محلی سازی دینامیکی چیست؟
محلی سازی دینامیکی در روتور با ضربه مثلثی
96016
من در HC Verma خواندم که اگر حرکت جسمی را از یک قاب چرخان مشاهده کنیم و جسم تحت مشاهده نسبت به قاب ما در حرکت نباشد، نیروی گریز از مرکز نیروی شبه کافی برای تجزیه و تحلیل حرکت است. اما اگر جسم تحت رصد نسبت به قاب ما در حال حرکت باشد، برای تحلیل حرکت جسم در کادر ما، به برخی نیروهای شبه اضافی غیر از نیروهای گریز از مرکز نیاز است. لطفاً دلیل و جزئیات این شبه نیروی اضافی را توضیح دهید.
نیروی شبه غیر از نیروی گریز از مرکز در یک قاب دوار
25829
بگذارید بگوییم من در مورد منظره ای مانند این ابرنواختر صحبت می کنم - 13 میلیارد سال نوری از ما. به طور خلاصه آیا هابل می‌تواند هر ستاره‌ای را در کل جهان متمرکز کند؟ و اگر چنین است، به چه تعریفی؟ همچنین نمی دانم، در مقایسه با ستاره یا سیاره ای نزدیک تر، چقدر زمان نیاز است تا روی یک ستاره یا سیاره دور متمرکز شود؟
آیا تلسکوپ هابل می تواند هر ستاره ای را در کانون توجه قرار دهد؟
102011
به نظر می‌رسد که هر دو محتوای کوارک یکسانی دارند: $$\rho^{+} = u\bar{d} = \pi^{+}$$ و $$\rho^{-} = \bar{u}d = \pi^{-}$$ چه تفاوتی در مورد این دو وجود دارد؟
تفاوت بین رو مزون باردار و پیون باردار چیست؟
131173
سوال به این صورت است: > یک دیسک افقی نارسانا نازک با جرم $m$ که بار کل $q$> به طور یکنواخت روی سطح آن توزیع شده است، می تواند آزادانه حول محور خود بچرخد. در ابتدا هنگامی که دیسک ثابت است، یک میدان مغناطیسی $B$ هدایت شده > عمود بر صفحه در $t=0$ روشن می شود. اگر $B=kt$ زاویه ای > سرعت $\omega$ بدست آمده توسط دیسک را به عنوان تابعی از زمان پیدا کنید، جایی که > $k$ یک ثابت غیر صفر دلخواه و $t$ زمان است نمودار داده شده : ![Disc در زمان متغیر میدان مغناطیسی] (http://i.stack.imgur.com/5bxM4.jpg) کاری که من انجام دادم این بود که به دلیل تغییر مغناطیسی، emf القایی را در حلقه پیدا کنم. شار، با استفاده از قوانین فارادی. اینها نتایج من هستند: emf:$$ \epsilon=k\pi R^2$$ گشتاور مغناطیسی دیسک زمانی که با سرعت زاویه‌ای می‌چرخد $\omega$: $$\mu=\frac{q\omega R ^2}{2}$$ اما الان گیر کردم. قدم بعدی من چه باید باشد؟ نکته ای هست؟؟
مشکل القای الکترومغناطیسی
101652
این اصل که حداکثر مقدار اطلاعات یا آنتروپی که یک حجم از فضا می تواند داشته باشد متناسب با سطح آن است، ظاهراً در مورد همه فضا صدق می کند، نه فقط سیاهچاله ها. از آنجایی که حجم به طور مجانبی سریعتر از مساحت سطح رشد می کند و همچنین محدودیتی در اطلاعات در هر سطح وجود دارد، این باید به معنای محدودیت در اندازه، شکل و چگالی احتمالی جهان باشد. این محدودیت ها تا چه اندازه رعایت شده است؟
مرزهای آنتروپی و اندازه جهان
129401
توجه داشته باشید، ما هنوز بار الکتریکی و جریان الکتریکی داریم. اما، اگر بخواهیم بارهای مغناطیسی و جریان های مغناطیسی را در نظر بگیریم، معادلات ماکسول چگونه خواهد بود؟ آیا تغییراتی در علامت وجود دارد؟
اگر بارهای مغناطیسی و جریان های مغناطیسی داشتیم، معادلات ماکسول چه می شد؟
47348
من سعی می‌کنم به خودم در مورد ابرسیالیت بیاموزم و در توصیف «دو سیال» کمی گیج شده‌ام. طبق آنچه من متوجه شدم، ابرسیال مخلوطی از دو سیال، یک جزء فوق سیال و یک جزء سیال معمولی در نظر گرفته می شود. آیا این دو سیال یک مخلوط واقعی هستند یا فقط یک مدل برای شکستن رفتار یک سیال واقعی به دو جنبه متفاوت آن هستند؟ آیا می‌توانیم آن‌ها را طوری از یکدیگر جدا کنیم که انگار واقعاً مایعات مجزا هستند؟ برای مثال، اگر واقعاً مخلوطی بود، می‌توانیم کاری کنیم که فقط یک ابرسیال می‌تواند انجام دهد، مانند عبور از یک دهانه بسیار کوچک. این باعث جداسازی مایعات می شود و تنها جزء فوق سیال را برای ما باقی می گذارد. آیا این «ابر سیال خالص» باقیمانده هنوز با مدل دو سیال توصیف می شود؟
شرح دو سیال ابرسیالیت
2594
بسیاری از سوالات نظریه ریسمان در اینجا مطرح شده است. امیدواریم این یکی از این جهت متفاوت باشد که این تحقیق خاص است و پاسخ مورد انتظار بیشتر ریاضی است تا فلسفی. برای توضیح بیشتر، من با LQG، QFT و غیره آشنا هستم. من در CFT و نظریه ریسمان مبتدی هستم. در خواندن مقالات مربوط به AdS/CFT و نظریه ریسمان اغلب جمله زیر ظاهر می شود: **عمل موثر کم انرژی برای $x$ بعدی ST از نوع $y$ به ابرگرانش (SUGRA) در ابعاد $z$ کاهش می یابد. فیلدهای مهم از انواع $a$، $b$ و $c$** . سوال 64000 دلاری که هر نوبی مانند من می‌خواهد به آن پاسخ داده شود این است که مراحل یا استدلال‌های ریاضی/فنی که ما را از عمل بنیادی نظریه ریسمان (عمل پولیاکوف/نامبو-گوتو) به یک توصیف مؤثر کم‌انرژی هدایت می‌کند، چیست. . البته ممکن است سوالی بپرسم که تنها پاسخ مختصر آن این باشد: _برو GSW_ را بخوانید. در اینجا به غیر از این امیدواریم ;)
مراحل حرکت از اقدام پولیاکوف به کنش موثر کم انرژی (SUGRA؟) در نظریه ریسمان
23372
اول از همه، من در زبان انگلیسی خوب نیستم، بنابراین اگر شما بچه ها می توانید از انگلیسی ساده استفاده کنید، کمک خواهد کرد. سوال من خیلی ساده است. یک مولکول دی اکسید کربن ($\mathrm{CO}_2$) چقدر است، یعنی عرض، طول و ارتفاع آن؟ امیدوارم یکی از شما بچه ها بتواند آن را برای من توضیح دهد.
اندازه دی اکسید کربن چقدر است
30155
تفاوت بین این دو مقدار انتظاری $\langle \hat A \hat B\rangle$ و $\langle \hat B \hat A\rangle$ چیست؟ که در آن $\hat B$ و $\hat A$ دو عملگر هستند.
تفاوت بین این دو مقدار انتظار چیست؟
105540
بیایید اسپین نیمه صحیح دلخواه داشته باشیم $n + \frac{1}{2}$: $$ \Psi_{\mu_{1}...\mu_{n}} = \begin{pmatrix} \psi_{a , \mu_{1}...\mu_{n}} \\\ \kappa^{\dot {a}}_{\quad \mu_{1}...\mu_{n}}\end{pmatrix}، $$ $$ (i\gamma^{\mu}\partial_{\mu} - m)\Psi = 0، \quad \ گاما^{\mu}\Psi_{\mu \mu_{1}...\mu_{n - 1}} = 0، $$ $$ \Psi_{\mu_{1}\mu_{i}...\mu_{j}\mu_{n}} = \Psi_{\mu_{1}\mu_{j}...\mu_{i}\ mu_{n}}، \quad \partial^{\mu}\Psi_{\mu ...\mu_{n - 1}} = 0. $$ من باید عبارت کلی برای انرژی کامل ذرات مربوطه را پیدا کنم ، اما من نمی دانم چگونه این کار را انجام دهم. من سعی کردم موارد زیر را انجام دهم. 1. حل معادلات بالا ممکن است به صورت $$ \hat {\Psi}_{\mu_{1}...\mu_{n}} = \sum_{s}\int \left(\hat {a }^{\dagger}_{s}(\mathbf p)u^{s}_{\mu_{1}...\mu_{n}}(\mathbf p)e^{-ipx} + \hat {b}_{s}(\mathbf p)v^{s}_{\mu_{1}...\mu_{n}}(\mathbf p)e^{ipx}\right)\frac{d ^{3}\mathbf p}{\sqrt{(2 \pi )^{3}2E_{\mathbf p}}}، $$ که در آن $s$ به قطبش‌های احتمالی اشاره دارد، $u، v$ امواج اسپینر-تانسور هستند که دارای برخی قانون عادی سازی هستند (به عنوان مثال) $u^{+}u = 2E_{\mathbf p}$. 2. معادله دیراک برای هر $\mu_{1}...\mu_{n}$ ممکن است به شکل $$ i\partial_{0}\Psi_{\mu_{1}...\mu_{ بازنویسی شود n}} = \hat {H}\Psi_{\mu_{1}...\mu_{n}} = E\Psi_{\mu_{1}...\mu_{n}}. $$ بنابراین برای یافتن انرژی کامل باید انتگرالی مانند $$ E = \langle \hat {H} \rangle = \int \Psi^{\dagger} \hat {H}\Psi d^{3}\mathbf بسازم r = i \int \Psi^{\dagger} \partial_{0}\Psi d^{3}\mathbf r. $$ عبارت $$ \int \Psi^{\dagger}\Psi d^{3}\mathbf r $$ باید لورنتز ثابت باشد. اما چگونه می توان آن را ثابت کرد؟ اولین ایده من پیچیدگی $\Psi^{\dagger}\Psi$ به عنوان $\Psi^{\dagger}_{\mu_{1}...\mu_{n}}\Psi^{\mu_{1} است ...\mu_{n}}$، و من فکر می کنم که این تنها راه ممکن برای ساختن شیء ثابت لورنتس صحیح (در فضای شاخص های برداری) است، اما به طور دقیق اینطور نیست. پس از آن من فقط از قانون حفاظت $\partial_{\alpha}(\bar {\Psi}\gamma^{\alpha}\Psi ) = 0$ استفاده می کنم. اما من در این مورد مطمئن نیستم. می توانید کمک کنید؟ من می دانم که به طور کلی عبارت شبیه $$ E = \sum_{s}\int (\hat {a}^{\dagger}_{s}(\mathbf p)\hat {a}_{s}( \mathbf p) - \hat {b}_{s}(\mathbf p) \hat {b}^{\dagger}_{s}(\mathbf p ))E_{\mathbf p} d^{3}\mathbf p . $$
چگونه انرژی کامل میدان یک اسپین نیمه صحیح دلخواه را پیدا کنیم؟
116726
طبق قانون کولن، وقتی دو بار نقطه‌ای مشابه در فاصله 1 متری از یکدیگر قرار می‌گیرند، نیروی بین آنها 9 * 109 است. اما اگر دو بار نقطه‌ای نابرابر قرار گیرند، بار بزرگ‌تر دفع یا حرکت نمی‌کند، بلکه کوچک‌تر است. یکی دفع خواهد شد این به این دلیل است که هم بارها نیروهای متفاوتی بر یکدیگر وارد می کنند و هم بارهای بزرگتر نیروی بیشتری وارد می کنند. اما قانون کولن در مورد نیروی مشترک بین دو بار به ما می گوید، آیا می توان نیروهای منفرد اعمال شده توسط دو بار نقطه ای نابرابر را محاسبه کرد؟
آیا می توان نیروی وارد شده توسط دو بار نابرابر را به طور جداگانه محاسبه کرد؟
37877
یک ذره آزاد با تابع موج گاوسی، $$\psi(x)~=~\left(\frac{a}{\pi}\right)^{1/4}e^{-\frac12a x^2 در نظر بگیرید },$$$\psi(x,t)$ را پیدا کنید. تابع موج قبلاً نرمال شده است، بنابراین مورد بعدی که باید پیدا شود تابع بسط ضریب ($\theta(k)$) است، که در آن: $$\theta(k)=\int_{-\infty}^{\infty} \psi (x)e^{-ikx} \,dx.$$ اما حل این معادله بدون تابع خطا غیرممکن به نظر می رسد (همانطور که maple 16 به من می گوید). آیا ترفندی برای حل این مشکل وجود دارد؟
پیدا کردن $\psi(x,t)$ برای یک ذره آزاد که از نمایه موج گاوسی شروع می شود $\psi(x)$
134274
هنگامی که به مقاومت فکر می کنیم، همیشه به یک مقدار اسکالر مرتبط با یک قطعه از یک ماده فکر می کنیم. به هر حال، مقاومت چیزی نیست جز مقاومت در برابر هندسه سطح. اما آیا مقاومت می تواند جهت دار باشد به این معنا که از یک جهت قوی تر و در جهت دیگر ضعیف تر است؟
آیا مقاومت می تواند جهت دار باشد؟
60789
به نظر می رسد که تیغ Occam و زیبایی ریاضی هنگام بررسی ویدیوی مایکل آتیه با هم سازگار هستند. اما آیا سطوح بالای پیچیدگی مرتبط با فیزیک ریاضی با تیغ اوکام سازگار است؟
آیا فیزیک ریاضی و تیغ Occam با هم سازگار هستند؟
100306
> سوال: مولکول های یک جامد: > > (الف) همیشه در حالت حرکت هستند > > (ب) فقط در صورت گرم شدن حرکت می کنند > > (ج) حرکت می کنند، زیرا به صورت سست متصل هستند > > (د) اصلاً حرکت نمی کنند. **تلاش من:** می‌توانم با خیال راحت (c) را نادیده بگیرم، زیرا مولکول‌های یک جامد محکم به هم متصل هستند. کتاب من می گوید که مولکول ها در یک جامد در مورد موقعیت ثابت خود ارتعاش می کنند. اما آنها همچنین در گرمایش گسترش می یابند. به همین دلیل من کاملاً گیج شدم که آیا گزینه صحیح (الف) یا (ب) (یا شاید (د)؟) می دانم سؤالی که می پرسم واقعاً اساسی است و شاید حتی به اینجا هم تعلق نداشته باشد ، اما خیلی ها را جستجو کردم. سایت ها و هیچ کدام اطلاعات رضایت بخشی را فاش نکردند. و بنابراین، من به دنبال کمک متخصص هستم. من حتی شک دارم که آیا کتاب من (از کجا این سوال است) درست است یا نه. خیلی ممنون
مولکول های یک جامد
121497
آفایک، اگر تک قطبی های مغناطیسی وجود داشتند، نیروی بین آنها بسیار شبیه نیروی بین بارهای الکتریکی بود: $\bf{F}=\frac{k Q_1 Q_2}{r^2}$، جایی که $k=9\cdot10^{ 11}\frac{Nm^2}{C^2}$. * این $k$ ثابت برای آنها چه بود؟ * واحد بار مغناطیسی چند بود؟
$k$ برای تک قطبی مغناطیسی؟
100303
در مشتقات فاز آهارونوف-بوم، مستقیماً ذکر شده است که به دلیل معرفی پتانسیل برداری $A$، یک فاز اضافی به تابع موج برای حالت $A\neq0$ یعنی $$\psi(A\ وارد شده است. neq0) = \exp(\iota\varphi)\psi(A=0)،$$ که در آن $$ \varphi = \frac{q}{\hbar} \int_P \mathbf{A} \cdot d\mathbf{x}. $$ چگونه آن را از معادله Schordinger زیر استخراج کنیم $$ \left[\frac{1}{2m}(\frac{\hbar}{i}\triangledown- eA)^{2}+V(r)\right ]\psi=\epsilon\psi. $$ من سعی کردم اصطلاحات حاوی $A$ را در سمت راست بگیرم و معادله را به عنوان یک معادله ناهمگن در نظر بگیرم، اما خسته کننده می شود. راه ساده و ساده چیست؟
چگونه می توان نتیجه اثر Aharanov-Bohm را استخراج کرد؟
60786
اگر دو بار مزاحمت روی سطح آب داشتید، می دانم که تداخل ایجاد می شود. با این حال، اگر من دو منبع اختلال را به هم نزدیکتر کنم، چرا «شکاف» بین هر موج افزایش می‌یابد؟ پیشاپیش از کمک شما متشکرم!
تداخل امواج و عوامل موثر بر لغو؟
55993
خاصیت جرمی که تقریباً هر ذره ای دارد از میدان هیگز می آید. این میدانی است که در تمام فضا نفوذ می‌کند و ذرات با آن تعامل می‌کنند و از این رو جرم به دست می‌آورند. اما چرا برخی از ذرات جرم بالاتری دارند اگر همه آنها با یک میدان هیگز در تعامل باشند؟ می توان گمان برد که همه آنها جرم یکسانی داشته باشند، اما باید ویژگی خاصی از یک ذره وجود داشته باشد که باعث می شود به روشی متفاوت با میدان برهمکنش داشته باشد و در نتیجه به آن جرم بدهد.
چرا بعضی از ذرات جرم بیشتری نسبت به بقیه دارند؟
47343
من می‌دانم که وقتی یک سیستم وارد فاز BEC می‌شود، کسر قابل‌توجهی از تعداد کل ذرات وارد حالت پایه می‌شود، تا زمانی که تقریباً همه ذرات شما در حالت پایه هستند. در مورد حالت های پایه منحط چه اتفاقی می افتد؟ آیا ذرات صرفاً خود را در بین این حالت‌های کم انرژی توزیع می‌کنند یا در واقع همه به حالت _همان می‌روند؟
چگالش بوز-اینشتین در سیستم هایی با حالت پایه منحط
130802
چه اتفاقی برای فوتون های جذب شده در یک نقاشی می افتد؟ البته گرما به جز الکترون های آزاد. آیا ترکیبات رنگ (تاریک، غیر بازتابنده) می توانند با مواد واکنش پذیر و رسانا برای تولید جریان جاسازی شوند؟
آیا می توان از یک نقاشی به عنوان یک مولد جریان از طریق جذب فوتون در رنگ استفاده کرد؟
121492
داشتم اثبات قضیه آدیاباتیک (در ساکورای) را مطالعه می‌کردم و متوجه شدم که کاملاً مطمئن نیستم که وقتی یک همیلتونی وابسته به زمان داریم، کت‌های شرودینگر پایه چگونه رفتار می‌کنند. من می دانم که با یک هامیلتونی مستقل از زمان، کت های پایه در تصویر شرودینگر تغییر نمی کنند. بنابراین اگر $|n;t\rangle$ ویژه‌های انرژی $H(t)$ در زمان $t$ باشند و $|\alpha;t\rangle$ یک حالت دلخواه در زمان $t$ باشد، به شکل زیر است: همه درسته؟ \begin{align*} |\alpha;t\rangle = \sum_n c_n(t)|n;t\rangle = \sum_n c_n(t) e^{i\theta_n(t)}|n,t_0\rangle \ end{align*} که در آن $\theta_n(t) = -\frac{1}{\hbar}\int_{t_0}^t H(t')\,dt'$ و $e^{i\theta_n(t)}$ یک عملگر تکامل زمانی ویکی‌پدیا است و ساکورای هر دو دارند (هر کدام با نمادهای متفاوت): \begin{align*} |\alpha ;t\rangle = \sum_n c_n(t) e^{i\theta_n(t)}|n;t\rangle \end{align*} احساس می کنم متوجه نمی شوم این اصلا به درستی
اساس شرودینگر با همیلتونین وابسته به زمان
92034
نظریه نوردستروم وجود دارد که ذره در یک میدان اسکالر حرکت می کند $\varphi (x)$: $$ S = -m\int e^{\varphi (x)}\sqrt{\eta_{\alpha \beta}\frac {dx^{\alpha}}{d \lambda}\frac{dx^{\beta}}{d \lambda}}d\lambda . $$ چگونه معادله حرکت اجسام بدون جرم را بدست آوریم؟ در این صورت ممکن است پارامتر جدیدی را معرفی کنم $\sqrt{\eta_{\alpha \beta}\frac{dx^{\alpha}}{d \lambda}\frac{dx^{\beta}}{d \lambda} }d\lambda = \frac{d\tau }{m}$. اما وقتی می‌خواهم معادلات حرکت را استخراج کنم (مثل این روش)، $$ \partial_{\alpha } \varphi = m^{2}\frac{d }{d \tau}\left( u_{\) دریافت می‌کنم. alpha} e^{\varphi}\right)e^{-\varphi}. $$ متاسفانه، این معادله عدم انحراف نور را پیش بینی نمی کند. اما نظریه نوردستروم واقعاً انحراف نور را پیش‌بینی می‌کند. پس اشتباه در استدلال من کجاست؟ اضافه شدن. من اشتباه کردم با معرفی پارامتر جدید $\tau$ باید معادله خود را به شکل $$ \partial_{\alpha } \varphi = \frac{1}{m^2}\frac{d }{d \tau}\left( p_{\alpha} e^{\varphi}\right)e^{-\varphi}. $$ بنابراین واقعاً هیچ انحراف نور را پیش بینی نمی کند.
چگونه می توان معادله حرکت بدون جرم را از عمل نظریه میدان اسکالر نوردستروم بدست آورد؟
67440
داشتم به این فکر می کردم که سیستم بینایی انسان چگونه موقعیت یک شی را درک می کند. من فرض می‌کنم که اساساً این کار را با تمرکز پرتوهای ورودی بر روی شبکیه انجام می‌دهد و سپس با قضاوت از روی قدرت لنز مورد نیاز برای فوکوس و اندازه تصویر، موقعیت را حدس می‌زند. با فرض اینکه این فرآیند همیشه وجود داشته باشد، نتیجه خالص این است که می‌توانیم فرض کنیم وقتی مجموعه‌ای از پرتوهای واگرا از یک نقطه روی چشم می‌افتد، موقعیت جسم را تا نقطه‌ای که به نظر می‌رسد واگرا می‌شود، ردیابی می‌کند. اما پس از آن در دو مورد من نمی توانم ببینم چه چیزی را می بینیم! 1] هنگام استفاده از یک عدسی محدب، مانند میکروسکوپ ساده، تصویر در بی نهایت تشکیل می شود و جسم در نقطه کانونی است. سپس پرتوها موازی هستند. اما هنوز هم می‌توانیم تصویر را ببینیم و چه چیزی بیشتر، حتی یک فرمول دبیرستانی برای بزرگ‌نمایی زاویه‌ای در این مورد وجود دارد! اما اگر پرتوها موازی باشند، چگونه می توان آنها را ردیابی کرد که به نظر می رسد از نقطه ای که تصویر جسم درک می شود، واگرا هستند؟ 2] اگر پرتوها همگرا باشند، اگر چشم خود را در مسیر پرتوهایی که از جسمی که در مقابل عدسی محدب قرار گرفته است فرو ببریم، به طوری که چشم ما بین عدسی و جایی که تصویر واقعی در آن قرار دارد رانده شود. تشکیل شده است؟ سپس پرتوها همگرا می شوند، بنابراین آیا ما هنوز می توانیم تصویر را ببینیم یا جسمی که از طریق عدسی به آن نگاه می شود نامرئی می شود؟ و در مورد یک سوال جانبی کوچک، وقتی می گوییم جسم در بی نهایت است، منظور ما این است که پرتوهای هر نقطه با یکدیگر موازی هستند، اما نه این که پرتوهای نقاط مختلف موازی هستند، درست است؟
مشاهده تصویر همانطور که توسط اپتیک هندسی توضیح داده شده است؟
6550
اگر $| \psi \rangle$ یک حالت رشته ای است، چگونه $\langle \psi | را محاسبه کنید \hat{T}^{\mu\nu}(\vec{x}) | \psi \rangle$ جایی که $\vec{x}$ یک نقطه در فضای هدف است؟ این اطلاعات توزیع انرژی یک رشته را به ما می گوید. در نظریه ریسمان، اندازه یک رشته به صورت لگاریتمی به عنوان مقیاس تنظیم‌کننده صفحه جهانی افزایش می‌یابد. در حد اندازه تنظیم کننده صفر، همه رشته ها از نظر اندازه بی نهایت هستند و این باید در توزیع تنش-انرژی نشان داده شود. در مورد تنظیمات چند رشته ای چطور؟ خلاء دارای جفت رشته مجازی است. فقط میانگین فضایی $\int d^9x \hat{T}^{00}(\vec{x}) |0\rangle = 0$. $\hat{T}^{00}(0) | 0 \rangle \neq 0$ حتی اگر $\langle 0 | \hat{T}^{00}(0) | 0 \rangle = 0$. در اینجا، $|0\rangle$ خلاء رشته است. عملگر تنش-انرژی می تواند یک جفت رشته ایجاد کند. این تعداد کل رشته ها را حفظ نمی کند.
توزیع تنش-انرژی یک رشته در فضای هدف چگونه است؟
130803
اول از همه، من واقعا متاسفم اگر این سوال به اندازه کافی برای این انجمن جدی نیست! یک کلیشه رایج در فیلم ها و تلویزیون این است که یک جسم بسیار سخت (مثلاً شخصیت شرور) منجمد می شود و سپس با چیزی برخورد می کند و به میلیون ها قطعه تبدیل می شود. من نمونه‌ای از یک گل را دیده‌ام که در نیتروژن مایع قرار می‌گیرد، سپس خرد می‌شود، اما یک گل یک شی بسیار ظریف برای شروع است. اگر یک پا بره (مثلا) را از فریزر بیرون بیاورم، احساس نمی‌کنم در خطر شکسته شدن به یک میلیون تکه باشد (بر خلاف پای من که اگر آن را رها کنم). بنابراین، آیا کل چیز سرد = شکننده فقط یک فیلم گاوچران است؟ یا چیزی در آن وجود دارد؟ به عنوان مثال پای بره: آیا دمایی وجود دارد که بتوان پای بره را در آن رها کرد که باعث شود پای بره مستعد خرد شدن باشد؟ ویرایش - من تازه متوجه شدم که عنوان سوال را می توان به عنوان آیا چیزی وجود دارد که در سرمای شدید بسیار شکننده شود؟ خوانده شود. بدیهی است که چیزهایی وجود دارد، مثلاً گل. از این رو عنوان تغییر کرد.
آیا سرمای شدید **همه چیز** را بسیار شکننده می کند؟
86905
> رجیسترها را در > > $Q^{-1/2} \sum_{x=0}^{Q-1} \left|x\right\rangle \left|0\right\rangle$ > > Where ' راه‌اندازی کنید x از 0 تا Q - 1 اجرا می شود. این حالت اولیه یک برهم نهی > از حالات Q است. (از > http://en.wikipedia.org/wiki/Shor%27s_algorithm#Quantum_part:_Period- > finding_subroutine) من به سختی می‌توانم آنچه را که $\left|x\right\rangle \left|0\right\ rangle$ در واقع است. آیا حاصلضرب بیرونی ket x و ket 0 است؟ یا در واقع به چه معناست؟
$\left|x\right\rangle \left|0\right\rangle$ واقعاً در نماد bra-ket به چه معناست؟
130290
این یک مشکل از کتاب مشکلات در فیزیک عمومی نوشته I E Irodov است. دو بلوک از جرم‌های $m_1$ و $m_2$ روی یک سطح افقی ناهموار قرار گرفته‌اند که توسط یک فنر سبک به هم متصل شده‌اند. حداقل نیروی ثابتی که باید روی بلوک با جرم $m_1$ اعمال شود را پیدا کنید تا بلوک دیگر شروع به لغزش کند. حالت محدود را در نظر بگیرید: فرض کنید فنر تا آن زمان فشرده سازی $x$ داشته باشد. بلوک $m_2$ به تازگی در حال حرکت است. می توانیم بنویسیم $$kx=\mu m_2 g$$ و با قضیه انرژی کار $$Fx-0.5kx^2-\mu m_1 gx- \mu m_2gx= 0.5m_1 v^2$$ برای سیستم $m_1$، $m_2$ و فنر. اینجاست که من گیر کرده ام. با توجه به پاسخ، نیروی مورد نیاز حداقل زمانی است که $v=0$ است. چرا بلوک $m_1$ در حالت محدود کننده در حالت استراحت است؟ من نمی توانم هیچ توجیه مناسبی برای این موضوع پیدا کنم، نه توضیح شهودی. همچنین، آیا در بیان قضیه انرژی کاری من مشکلی وجود دارد؟
حداقل نیرویی را که باید به بلوک $m_1$ اعمال شود پیدا کنید تا بلوک دیگر شروع به لغزش کند.
4314
فرض کنید یک دانشجوی پیشرفته در مقطع کارشناسی به سطح متوسطی از درک الکترودینامیک رسیده است. او باید روی کجا **تمرکز** کند تا **مهارت*های حل مسئله** خود را تقویت کند؟ * تمرین انتگرال ها و/یا سایر **ابزارهای ریاضی**. * مطالعه **نتایج نظری**. * کار بر روی ** معنای فیزیکی ** و کاربردهای معادلات ED. * یه چیز دیگه من می دانم که این یک سوال تا حدودی ذهنی است، اما لطفاً سعی کنید تا حد امکان عینی باشید: به عنوان مثال، بر اساس تجربه خود به عنوان معلم/TA بگویید که واقعاً چه چیزی **کار می کند**
بررسی مسائل الکترودینامیک
43904
من در حال پرواز هستم، در مداری پایدار می چرخم، یعنی در سطح ثابت با زاویه شیب ثابت، با سرعت هوایی ثابت، با شعاع چرخش ثابت، مانند تصویر اینجا (ببخشید اولین پست من است، نمی توان عکس ها را آپلود کرد). من در امتداد خط منحنی سیاه پرواز می کنم. بالابر به عنوان محور آبی (متعامد به بالها) هدایت می شود. جزء عمودی بالابر دقیقاً گرانش را جبران می کند و جزء افقی بالابر وظیفه چرخش را بر عهده دارد (جزء را در جهت حرکت فراموش کنید). حالا شیب سنج را در نظر بگیرید (با نام مستعار نشانگر تعادل توپ یا نشانگر لغزش). قرار است موقعیت توپ به من بگوید نوبت من هماهنگ است یا خیر. اگر توپ در مرکز قرار گیرد، چرخش هماهنگ است، در غیر این صورت، تمرین معمولی استفاده از سکان‌ها (گام بر روی توپ) به منظور مرکز کردن توپ و به دست آوردن یک چرخش هماهنگ است. از آنجایی که مدار ثابت است، توپ نسبت به من ثابت است، بنابراین توپ باید دقیقاً در معرض همان شتابی باشد که من احساس می کنم. چارچوب مرجع متصل به هواپیما را مانند تصویر در نظر بگیرید. در این چارچوب مرجع غیر اینرسی نیروهایی که من تجربه می‌کنم گرانش، بالابر و نیروی گریز از مرکز (ظاهری) هستند. از آنجایی که نه من و نه توپ با توجه به چارچوب مرجع حرکت نمی کنیم، همه این نیروها باید متعادل باشند. در مورد من بالابر توسط صندلی و در مورد توپ توسط دیواره قفس / ویال که در آن قرار دارد بر روی من اعمال می شود. در هر دو مورد، نیروی اعمال شده بر روی اجسام برای جبران گرانش و نیروی گریز از مرکز باید در همان جهت و قدرت بالابر باشد. این فقط زمانی می تواند برای توپ اتفاق بیفتد که توپ در پایین ویال خمیده باشد، زیرا تنها در این صورت دیواره ویال در جهت عمودی (محور آبی) نرمال است. بنابراین سوال من این است: چگونه توپ می تواند خارج از قفس باشد؟ و اگر هواپیما با چرخش حول محور آبی (یعنی حول جهت بالابر) منحرف شود، استفاده از سکان چگونه می تواند بر موقعیت توپ تأثیر بگذارد؟
چرخاندن هواپیما - چرخش هماهنگ و شیب سنج (توپ)
66718
من از این عبارت شروع می کنم $$ \alpha dt = \gamma^3 dv $$ که در آن $\alpha$ شتاب مناسب یک ذره نقطه ای است، $dv$ و $dt$ دیفرانسیل مختصات سرعت و زمان هستند، و $ \گاما ضریب نسبیتی ذره ای است که تحت شتاب قرار می گیرد اگر $\alpha$ ثابت باشد، به عبارت معمول می رسد: $$ t_f - t_0 = \frac{1}{\alpha} (\frac{v_f}{\sqrt{1-\frac{v_f^2}{c^2}}} - \frac{v_0}{\sqrt{1 -\frac{v_0^2}{c^2}}}) $$ اکنون، من مقداری وابستگی شتاب به موقعیت دارم. $\alpha(x) = f(x)$ و من مطمئن نیستم که چگونه آن را برای به دست آوردن یک عبارت مشابه مربوط به زمان، سرعت و موقعیت ادغام کنم. به عنوان مثال، من موارد زیر را برای دیفرانسیل سمت چپ امتحان کردم: $$ \alpha dt = \alpha(x) \frac{dt}{dx} {dx} = \int{ \frac{ \alpha(x) }{ v(x)} dx } $$ و سمت راست را دست نخورده رها کنید. وقتی این کار را انجام می دهم، یک انتگرال عجیب با سرعت در هر دو طرف دریافت می کنم، و مطمئن نیستم که چگونه ادامه دهم. **به‌روزرسانی** بنابراین، پس از مدتی خیره شدن به این، متوجه خطایی شدم که انجام می‌دادم، و در واقع دومین مشتق شتاب باید شبیه $$\frac{d^2 x}{d \tau^2} باشد. = \gamma^4 \frac{d^2 x}{dt^2}$$ تا اینجا خیلی خوب است، اما به نظر می‌رسد رویکرد روی نظرات کارساز نیست. من با یک پتانسیل نیروی ساده امتحان می کنم: $\alpha(x) = -k x^3$، اما نحوه کار با آن مشخص نیست $$ -k x^3 = \gamma^4 \frac{d^2 x}{ dt^2}$$ $$ -k x^3 (1 - 2 \frac{1}{c^2} (\frac{dx}{dt})^2 + \frac{1}{c^4} (\frac{dx}{dt})^4 ) = \frac{d^2 x}{dt^2}$$ شبیه یک معادله دیفرانسیل (غیرخطی) است. من فقط می خواهم مطمئن شوم که در مسیر درستی هستم. این چیزی است که برای حل این نوع مشکل نیاز است؟ یا باید مقداری ادغام/جمع عددی کافی باشد؟ چیزی که من را به طور خاص ناامید می کند، این است که اگر $-k x^3$ را فقط با $\alpha_0$ (مورد شتاب ثابت) جایگزین کنم، $\gamma^4$ همچنان بسیار زشت به نظر می رسد و نمی دانم چگونه برای حل مشکل حتی در آن حالت _با استفاده از عبارت بالا_، زمانی که از قبل می دانیم که یک فرمول بسته وجود دارد
تعمیم فرمول سینماتیک نسبیتی برای وابستگی فضایی-شتابی
43900
نظر رون اساساً به سؤال زیر پاسخ می دهد: در اینجا چیزی است که من واقعاً می خواهم بدانم: > فرض کنید من آزمایشی دارم که 6 خط طیفی متناظر با > انتقال (یک طرفه) بین 4 فرکانس پایه در یک اتم ایده آلی > با تعداد بسیار محدود را به دست می دهد. سطوح انرژی با توجه به Connes (به زیر مراجعه کنید) > جبر قابل مشاهده این سیستم یک جبر ماتریس مختلط 4x4 است. با توجه به مکانیک کوانتومی، فرد باید بتواند یک عنصر قابل مشاهده (خود > الحاق) از جبر قابل مشاهده را به گونه ای اختصاص دهد که مشاهدات یک آزمایش (در این مورد 6 خط طیفی) فضاهای ویژه متعامد را نمایه کند. . این، به طور عجیبی، به نظر می رسد که می گوید یک ماتریس 4 > در 4 با 6 مقدار ویژه وجود دارد. این به وضوح مزخرف است. مشکل > آزمایش فرضی من کجاست؟ * * * سؤال اصلی: سؤال زیر یک سؤال اساسی شرم آور است. ویرایش: تصویر زیر از کتاب کانز است: _هندسه غیر جابجایی_. این سوال از تلاش برای ارتباط آنچه در آنجا نوشته شده با فرضیه های معمول مکانیک کوانتومی ناشی شد. در مکانیک کلاسیک، هر کمیت قابل مشاهده با یک تابع با ارزش واقعی در فضای فاز X یک سیستم نشان داده می شود. در مورد یک اتم تابش الکترومغناطیسی، طبق نظریه ماکسول، هر تابع یک بسط فوریه را می پذیرد که از طریق تبدیل فوریه، یک هم شکلی از جبر توابع روی X با جبر کانولوشن یک زیرگروه اضافی از اعداد صحیح را به دست می دهد. اصل ترکیبی ریدبرگ-ریتز، همانطور که به طور تجربی تأیید شد، نشان می‌دهد که پیش‌بینی فوق با شکست مواجه می‌شود و در عوض مجموعه‌ای از فرکانس‌ها «I» وجود دارد، به طوری که تنها تفاوت‌های فرکانس‌هایی که در I ظاهر می‌شوند توسط اتم گسیل یا جذب می‌شوند. بنابراین خطوط طیفی با تفاوت در فرکانس‌ها در I برچسب‌گذاری می‌شوند. جبر کانولوشنی که هایزنبرگ تجویز می‌کند و ما آن را جایگزین جبر پیش‌بینی‌شده در بالا می‌کنیم، هم‌شکل به جبر ماتریسی است. من سعی می کنم رابطه اساسی بین چگونگی مشاهده پذیرها یا عناصر خود الحاقی جبر ماتریس بالا را دقیقاً به خطوط طیفی مشاهده شده، همانطور که در فرمول ریاضی مکانیک کوانتومی فرض شده است، درک کنم. به عنوان مثال، (تلاش می کنیم این را در ابعاد محدود ... فقط برای داشتن یک مدل اسباب بازی) اگر I دارای 4 فرکانس باشد که تفاوت های مربوطه آنها با انتقال های مجاز مطابقت دارد، جبر ماتریسی حاصل از ماتریس های 4x4 تشکیل می شود. اما از آنجایی که هر گذار یک خط طیفی را برچسب گذاری می کند، باید 16 فضای ویژه وجود داشته باشد که عنصر خود الحاقی مرتبط با خطوط طیفی مشاهده شده را تشکیل می دهد. این‌ها فضاهای فرعی زیادی هستند که نمی‌توان با هر ماتریس 4x4 که روی $\mathbb{C}^4$ عمل می‌کند، مرتبط شوند. آیا من حق دارم که فرض کنم برای هر کمیت مشاهده شده متمایز (گسسته فرض شده)، باید یک فضای ویژه از یک عملگر هرمیتی در جبر که سیستم را توصیف می کند، اختصاص دهیم؟ اگر چنین است، چگونه چنین قابل مشاهده ای را به مجموعه ای از خطوط طیفی اختصاص دهیم؟ (شاید ابعاد محدود من به سادگی قابل انجام نباشد.) از هر کمکی که بتوانید در این زمینه به من ارائه دهید قدردانی خواهم کرد!
چگونه یک قابل مشاهده را به خطوط طیفی در تفکیک هایزنبرگ ریدبرگ-ریتس اختصاص می دهید؟
81917
آیا پتانسیل کامل رشته ای (که ادعا می شود 10^500 vacua است) به صراحت در جایی نوشته شده است؟ هر مرجعی؟ ممنون، دیو
پتانسیل نظریه ریسمان کامل چگونه به نظر می رسد؟
6662
http://en.wikipedia.org/wiki/B-L می گوید که تفاوت بین عدد باریون و عدد لپتون حفظ می شود. هیدروژن معمولی یکی از هر کدام را دارد، اما تبدیل آن به هلیوم تنها انرژی اتصال را آزاد می کند. تخریب کامل هیدروژن می تواند B-L و بقای بار را برآورده کند و حتی انرژی بیشتری نسبت به همجوشی ایجاد کند. آیا این امکان پذیر است یا قانون حفاظتی دیگری را نقض می کند؟
چه مقدار انرژی می توان از هیدروژن استخراج کرد؟