_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
728 | فرض کنید من یک تپه ناهموار دارم. در آزمایش اول، تپه بدون اصطکاک است و من اجازه دادم یک توپ به پایین سر بخورد و از حالت استراحت شروع شود. من مسیری را که طی میکند تماشا میکنم (مسیر مستقل از زمان که دنبال میکند). در آزمایش بعدی، تپه به همان شکل باقی می ماند، اما توپ اکنون بدون اینکه از تپه سر بخورد می غلتد. فرض کنید هیچ تغییر شکلی در توپ یا تپه، هیچ لغزشی ریز سطح تماس، و هیچ اشکال دیگری از مقاومت غلتشی وجود ندارد. انرژی حفظ می شود. من توپ را از حالت استراحت در همان نقطه روی تپه رها می کنم. مسیری را که توپ غلتان طی می کند دنبال می کنم. آیا توپ غلتشی همان مسیر توپ لغزنده را دنبال می کند، اما کندتر، یا گاهی اوقات مسیر دیگری را دنبال می کند؟ توجه: ممکن است برخی از پاسخ های ترفند وجود داشته باشد. به عنوان مثال، اگر تپه به طور قابل توجهی در مقیاس هایی شبیه به شعاع توپ منحنی شود، توپ می تواند در جایی گوه شود یا دو قسمت از توپ می تواند همزمان با تپه تماس پیدا کند. بیایید فرض کنیم که از نظر هندسی، شکل تپه به گونه ای است که تماس توپ با تپه فقط در یک نقطه امکان پذیر است، و توپ همیشه در یک نقطه با تپه تماس می گیرد (یعنی هرگز نمی پرد). | آیا یک توپ از روی همان مسیری که از تپه میغلتد به سمت پایین تپهای میلغزد؟ |
69421 | به نقل از ویکی پدیا: > عادی سازی مجدد هر یک از مجموعه ای از تکنیک های مورد استفاده برای درمان > بی نهایت هایی است که در مقادیر محاسبه شده به وجود می آیند. آیا این درست است؟ به نظر من بهتر است که عادی سازی مجدد را به عنوان مجموعه ای از تکنیک ها برای تنظیم تئوری برای به دست آوردن نتایج فیزیکی تعریف کنیم. من توضیح می دهم. با توجه به گروه نرمال سازی مجدد ویلسون، یک نظریه میدان کوانتومی همیشه به طور ذاتی دارای یک پارامتر برش است، بنابراین در هر صورت انتگرال ها باید فقط تا حد برش انجام شوند، بنابراین هیچ کمیت نامحدودی وجود ندارد. با این حال، اگر محاسبات را مجدداً عادی نکنید (به عنوان مثال با استفاده از اصطلاحات متقابل) نتایج هنوز با مشاهده سازگار نیستند. من درست می گویم؟ آیا این درست است که ارائه معمول عادی سازی مجدد به عنوان ابزاری برای حذف واگرایی ها، تفسیر نادرستی از هدف واقعی آن است؟ | عادی سازی مجدد ابزاری برای حذف بی نهایت ها است یا ابزاری برای به دست آوردن نتایج فیزیکی؟ |
87561 | آیا هنوز موادی وجود دارند که ضریب شکست بالاتری نسبت به مواد شناخته شده امروزی (برای طول موج های در محدوده مرئی) داشته باشند؟ آیا محدودیت نظری برای ضریب شکست یک ماده وجود دارد؟ | آیا حداکثر نظری برای ضریب شکست وجود دارد؟ |
82070 | من معادلاتی را می بینم که 2 یا 3 پارامتر از پارامترهای فهرست شده را در نظر می گیرند، اما نتوانستم یکی از این پارامترها را کامل پیدا کنم. من به دنبال حل این معادله با استفاده از نرم افزار matlab برای یک پروژه شبیه سازی هستم تا بررسی کنم که چگونه گرما در یک میکروهیتر با توجه به توان یا جریان الکتریکی به عنوان ورودی، پخش می شود و ببینم دما با چه سرعتی بالا می رود و غیره. اما ابتدا به معادله مناسب نیاز دارم. | آیا معادله ای برای انتقال حرارت وجود دارد که رسانایی، همرفت، تابش و dT/dt را در نظر بگیرد؟ |
19716 | من با ریاضی و فیزیک فقط در سطح آماتور سر و کار دارم و در مورد سوالم در مورد انحراف نسبیتی نور می نویسم. با خواندن «واقعیت و عقل سلیم» اثر هرمان باندی و برخی متون دیگر متوجه شدم که فرمول انحراف زیر در حال استفاده است $$\cos a' = \frac{\cos a + v/c}{1+ (\cos a) v/c}$$ اما در سایر وب سایت های فیزیک از فرمول انحراف زیر استفاده می شود $$\cos a' = \frac{\cos a - v/c}{1 - (\cos الف) v/c}$$ من مطمئن هستم که هر دو درست هستند و چیزی که من از قلم افتادهام. آیا می توانید به من کمک کنید؟ | نسبیت و انحراف نور |
103945 | من با تجسم مشکل زیر مشکل دارم، که از من جریان ثابت و نهایی را در هر دو سلف $L_{1}$ و $L_{2}$ میخواهد. من فکر می کردم که پس از مدت طولانی، اساسا جریان پایدار خواهد بود و بنابراین جریان القایی در سلف ها وجود نخواهد داشت. با این حال، جریان در مدار در این مورد چگونه تقسیم می شود؟ (من فرض می کنم که دو سیم کوتاه داشته باشیم زیرا مقاومت سلف ها 0 است). من می دانم که جریان عبوری از مقاومت برابر است: $I_{R} = \displaystyle\frac{e}{R}$ با این حال، من واقعاً نمی توانم نحوه عملکرد اتصال کوتاه را تصور کنم، و بیشتر در این مورد که در آن دو اتصال کوتاه داریم. مسیرهایی با مقاومت صفر جریان ها چگونه تقسیم می شوند؟ اینم یه عکس از مشکل  | جریان از طریق دو سلف پس از مدت طولانی |
130182 | نسبیت عام پیش بینی می کند که یک ساعت در حال سکون در یک میدان گرانشی کندتر از ساعت در سقوط آزاد کار می کند. به همین ترتیب، آیا خط کش عمودی روی سطح زمین کوتاهتر از خط کش در سقوط آزاد خواهد بود؟ چرا یا چرا نه و چقدر؟ | انقباض طول گرانشی |
43472 | من داشتم ادواردز-اندرسون همیلتونین یک لینک Hopf را محاسبه می کردم. پیوند hopf مانند پیوست 1 است. من سطح سیفرت آن پیوند را ترسیم کرده ام. سطح در پیوست 2 نشان داده شده است. همچنین حاوی وزن بولتزمن است. بنابراین، این یک مدل Ising است. من گیج شدم زیرا بیش از یک تعامل بین یک جفت سایت وجود دارد. وقتی ادواردز-اندرسون همیلتونی را محاسبه میکنم، چگونه این توجه را حفظ خواهم کرد. پیشاپیش از پاسخ های شما متشکرم چون من یک کاربر جدید هستم، نمیتوان پیوستها را پست کرد. آنها در http://www.physicsforums.com/showthread.php?t=649548 در دسترس هستند. یک سوال تکمیلی سریع: آیا باید آن را به عنوان یک سیستم Ising ناامید مدل کنم؟ | ادواردز-اندرسون همیلتونیان از پیوند Hopf |
40759 | فرض کنید من یک سیستم مکانیکی با درجه آزادی $\ell + m$ و یک لاگرانژی مرتبط دارم: $$L(\alpha, \beta, \dot{\alpha}, \dot{\beta}, t),$$ جایی که $\alpha \in \mathbb{R}^{\ell}$ و $\beta \in \mathbb{R}^{m}$. حالا فرض کنید من یک تابع شناخته شده $\mathbb{R}^{\ell}$-valued $f(t)$ دارم و یک لاگرانژی جدید تعریف می کنم: $$M(\beta, \dot{\beta}, t)~ :=~L(f(t), \beta, \dot{f}(t), \dot{\beta}, t)$$ معادلاتی را که از $M$ مشتق میشوند به درستی حرکت اولیه را توصیف میکنند. سیستم مکانیکی، که در آن اولین درجههای آزادی $\ell$ به حرکت $f(t)$ (به وسیله نیروی خارجی) محدود میشود؟ | لاگرانژی وابسته به زمان |
127879 | از آنچه در مورد instantonها خواندم (Zee، QFT به طور خلاصه، صفحات 309-310)، instanton یک راه حل خلاء است که $S^3 \rightarrow S^3$ (مرز فضازمان اقلیدسی شده) را ترسیم می کند. به حداقل رساندن کنش اقلیدسی برای برخی از لاگرانژی ها با ساختار خلاء غیر پیش پا افتاده. من همچنین خوانده ام (برای مثال در Muckanov، مبانی فیزیکی کیهان شناسی، صفحات 180-199) در مورد اینکه چگونه اینستتون ها می توانند تونل کوانتومی را از یک حالت خلاء به حالت دیگر واسطه کنند. سوال من این است: این دو ایده/تعریف instanton چگونه به هم مرتبط هستند؟ تمام مثالهای سادهای که من در مورد راهحلهای خلاء بیاهمیت نگاه کردهام، شامل سالیتونها، گردابها یا جوجه تیغیها هستند که تا آنجا که من میدانم نمیتوانند واسطهی فروپاشی یک خلاء ناپایدار باشند. سالیتونها و غیره بر روی بینهایت فضایی تعریف میشوند، بنابراین من میدانم (مشکوکم؟) که این واقعیت که یک instanton در مرز فضا$time$ زندگی میکند به ارتباط آن با نرخ واپاشی خلاء مربوط میشود. من از چند مثال ساده / پیوند به مراجع نیز بسیار قدردانی می کنم. | چگونه اینستتون ها باعث پوسیدگی خلاء می شوند؟ |
76096 | آیا $U(1)$ x $SU(2)$ x $SU(3)$ یک فضای برداری روی یک فیلد است؟ من مقاله ای را در اینجا http://en.wikipedia.org/wiki/Group_extension دیدم که به نظرم رسید مفهومی مشابه با پسوند میدان استفاده می شود... در QFT آیا هر ذره فضای برداری مخصوص به خود در نظر گرفته می شود؟ و آیا فضاهای برداری مجزا توسط این پسوندهای گروهی به هم متصل می شوند؟ اگر سوالات زیادی پرسیده ام، فقط به یکی از آنها پاسخ دهید. | Lie Group ها و افزونه های گروه؟ |
105254 | من می دانم که متغیرهای زیادی وجود دارند که بر سرعت وقوع این اتفاق تأثیر می گذارند. هر گونه اطلاعات در مورد موضوع بسیار قدردانی خواهد شد. برای استدلال، اجازه دهید اتاقک 1 فوت مربع، خلاء متوسط، و دهانه 1/16 اینچ مربع را بگوییم. اگر می توانید هر فرمول یا نظری در مورد این موضوع به من ارائه دهید که بسیار مفید خواهد بود. همچنین، سرعت با گاز دیگری، مثلاً هیدروژن، چگونه تغییر می کند؟ یا حتی مایعی مثل آب؟ با تشکر | هوا با چه سرعتی به محفظه خلاء باز می گردد؟ |
17747 | اگر من چهار فن کامپیوتر داشته باشم که گفته می شود هر کدام با سرعت 46 دسی بل کار می کنند و آنها نزدیک به هم کار می کنند، صدای کل سیستم چقدر است؟ من به نوعی از دوره فیزیکم به یاد دارم که 10 دسی بل بیشتر به معنای دو برابر نویز است، درست است؟ بنابراین آیا آن زمان برای چهار فن این چنین 66 دسی بل خواهد بود؟ | افزودن سطح دسی بل از چندین منبع نویز |
131445 | من یک سوال در مورد میکروگراف فولاد دارم. در فولاد یوتکتوئیدی، پرلیت به صورت دانه وجود دارد، در داخل هر مستعمره، لایه ها اساساً در یک جهت قرار دارند که از یک کلنی به کلنی دیگر متفاوت است. لایه های روشن ضخیم فاز فریت هستند و فاز سمنتیت به صورت لاملاهای نازک ظاهر می شود که بیشتر آنها تیره به نظر می رسند. با این حال، در فتومیکروگراف های یک فولاد هایپریوتکتوئیدی (به عنوان مثال 1.4 درصد وزنی C)، می توانیم مشاهده کنیم که سمنتیت پروئوتکتوئیدی سبک به نظر می رسد. چرا اینقدر تفاوت وجود دارد؟ | رنگ سمنتیت |
39215 | اگر یک تخته چوبی را به اندازه کافی محکم بکوبم و به دو نیم شود، آیا تخته هنوز نیرویی به همان اندازه روی مشت من وارد کرده است؟ وقتی تخته در اثر نیروی من به دو نیم می شود، نیمه ها دارای یک جزء شتاب در جهت مشت ضربه ای من هستند ... این بدان معناست که تخته واکنشی برابر و مخالف انجام نداده است، نه؟ | قانون سوم نیوتن: چگونه می توانم اشیا را بشکنم؟ |
76092 | من نمیدانم آیا مطالعاتی درباره یک مسیر ذره (کلاسیک) منفرد در پتانسیل چهار قطبی وجود دارد: $$ V(x,y,z)=A\sqrt[]{\frac{x^2 + y^2}{a } + \frac{z^2}{b}} $$ | مسیر تک ذره در پتانسیل چهار قطبی |
35948 | من اینجا گیج شدم من یک سیستم سه ذره (سخت) دارم. درجه آزادی چقدر خواهد بود؟ من متوجه شدم پنج. 3 مختصات برای مرکز جرم و 2 مختصات برای توصیف جهت. اما ما فقط سه قید داریم، یعنی سه معادله که 9 مختصات را 3 کاهش می دهد، 9 - 3 = 6، که 6 درجه آزادی می دهد؟ آیا چیزی را در بالا از دست دادم؟ | درجه آزادی یک جسم صلب 5 یا 6؟ |
90600 | من چند عدم قطعیت باقی مانده در مورد ولتاژ دارم. من برای ارجاع راحت تر، پاراگراف ها را در توالی فکرم شماره گذاری کردم. 1. در مدارهای سری، من می دانم که ولتاژ پتانسیل الکتریکی است، و نشان دهنده پتانسیل کار است، اما این بدان معنا نیست که هر الکترونی که روی هر مدار 10 ولتی حرکت می کند، همان مقدار کار را از ابتدا تا انتها انجام می دهد، درست است؟ 2. منظور من این است که فرض کنید شما یک مدار سری 10 ولتی با یک سیم 1 اهم دارید. ردیابی یک الکترون در جریان از ابتدا تا انتها، همانطور که کار روی الکترون توسط ولتاژ انجام می شود، پتانسیل آن کاهش می یابد، تا زمانی که در انتهای مدار به صفر برسد. 3. اما اگر مقاومت سیم را به 5 اهم افزایش دهیم، 5 برابر بیشتر طول می کشد تا الکترون به انتهای مدار برسد، زیرا جریان 1/5 خواهد بود، درست است؟ 4. اما این بدان معناست که الکترون در مدار 5 اهم باید 5 برابر مقدار کار (یا کار انجام شده روی آن) مدار 1 اهم را بیش از 5 برابر مدت زمان انجام دهد. 5. من می دانم که کار انجام شده در هر ثانیه یکسان است، اما در نهایت، اگر هر الکترون در مدار 5 اهم کار بیشتری روی آن در طول مدار انجام شود، ولتاژ نمی تواند بیانی از کل کار انجام شده از p1 باشد ( شروع مدار) تا p2 (پایان)، درست است؟ فکر میکنم ابتدا فکر میکردم که چون ولتاژ به پتانسیل کار مربوط میشود، و ولتاژ همیشه تا پایان مدار از کامل به 0 میرسد، بنابراین فرض کردم که کار باید بدون توجه به مقاومت مدار یکسان باشد. 6. پس آیا این بدان معناست که وقتی ولتاژ بر روی اجزای مدار تقسیم می شود، واقعاً نشان دهنده نسبت محل انجام کار در مدار است؟ 7. یعنی در یک مدار سری 12 ولت با یک مقاومت 3 اهم و یک مقاومت 1 اهم، 9 ولت افت ولتاژ روی مقاومت 3 اهم و 3 ولت روی 1 اهم وجود دارد، درست است؟ یعنی 75 درصد کل کار انجام شده در مدار در مقاومت 3 اهم بوده است؟ 8. اما چرا هر چه تعداد مقاومت های سری بیشتر باشد، ولتاژ کمتری روی هر مقاومتی کاهش می یابد؟ من می دانم که با مقاومت های بیشتر جریان کمتر می شود. آیا افت ولتاژ روی مقاومت با کاهش جریان کاهش می یابد؟ | افت ولتاژ و ولتاژ در مدار چگونه با کار انجام شده مرتبط است؟ |
69399 | مدول توده ایزوترم با $$K=\rho\left(\frac{\partial p}{\partial\rho}\right)_T=-v\left(\frac{\partial p}{\partial v} تعریف میشود. \right)_T$$ که در آن $v=\tfrac{1}{\rho}$ حجم خاص است. با مطالعه در مورد معادله حالت توس- مورناگان و برخی موضوعات مرتبط دیگر، دیدم که همه با خوشحالی در مورد مشتق فشار مدول توده ایزوترم صحبت می کنند، گویی تابعی از مثال است. فشار، مانند هر کمیت ترمودینامیکی دیگر معمولاً وجود دارد، به طوری که می توان مشتق فشار غیرمشخص آن را برای آن محاسبه کرد، حتی یک مشتق فشار ایزوترم غیرمعمول $\left(\tfrac{\partial}{\partial p}\right)_T$ از آن . به عنوان مثال این پیوند را ببینید که مقدار $$K'=\left(\frac{\partial K}{\partial p}\right)_T$$ را معرفی میکند (مرجع ذکر شده از $B$ به جای $K$ استفاده میکند.) اما برای من خیلی عجیب است اجازه دهید مشتق فشار ایزوترم $K$ را محاسبه کنم تا متوجه شوید که چرا گیج شدم: \begin{align} K'&=\left(\frac{\partial K}{\partial p}\right)_T\\ \ &=\left(\frac{\partial}{\partial p}\right)_T \biggl[\rho\left(\frac{\partial p}{\partial\rho}\right)_T\biggr]\\\ &=\left(\frac{\partial\rho}{\partial p}\right)_T\left(\frac{\partial p} {\partial\rho}\right)_T+\rho\left(\frac{\partial^2 p}{\partial\rho\partial p}\right)_T\\\ &=1+0\\\ &=1 \end{align} ثابت است و اصلا تابع فشار نیست. منظورم این نیست که مدول حجمی یک کمیت ترمودینامیکی معمولی نیست، اما مشتق فشار همدما آن نمیتواند تابع فشار باشد، همانطور که محاسبات بالا نشان میدهند، با این حال وابستگی به فشار ایزنتروپیک میتواند غیر ضروری و غیره باشد. دریافتم که این مشتق را محاسبه کرده است، هرکسی که من با آنها برخورد کردم فقط گزارش داده اند که کمیت را به صورت تجربی اندازه گیری کرده اند. اینکه همه میگویند این تابع فشار است و آزمایشها ایدهشان را تأیید میکند، باعث میشود فکر کنم نکتهای را در محاسباتم از دست دادهام. اما یک نکته بزرگتر وجود دارد که نشان میدهد من اشتباه میکنم، اینکه استفاده از شکل مبتنی بر حجم خاص مدول حجیم وقتی متمایز میشود، به جای $1$، $-1$ را به همراه خواهد داشت: \begin{align} K'&=\ left(\frac{\partial K}{\partial p}\right)_T\\\ &=\left(\frac{\partial}{\partial p}\right)_T \biggl[-v\left(\frac{\partial p}{\partial v}\right)_T\biggr]\\\ &=-\left(\frac{\partial v}{\partial p}\right )_T\left(\frac{\partial p}{\partial v}\right)_T-v\left(\frac{\partial^2 p}{\partial v\partial p}\right)_T\\\ &=-1-0\\\ &=-1 \end{align} به طوری که تضاد $1=-1$ نشان میدهد که من اشتباه میکنم، اما نکته من کجاست گم شده؟ آیا مشتقات در محاسبه $\left(\frac{\partial}{\partial p}\right)_T \left(\frac{\partial p}{\partial\rho}\right)_T$ (_I) قابل تعویض نیستند درک کنید که هندسه زیربنایی ترمودینامیکی می تواند در موارد مختلف غیر اقلیدسی باشد یا نه؟ بنابراین سوال ساده این است: کجا در محاسبات بالا اشتباه کرده ام؟ با احترام _**به روز رسانی_. محاسبه اشتباه منجر به یک تناقض ظاهری شد، اما همانطور که می توان حدس زد اشتباه بود، بنابراین هیچ تناقضی وجود نداشت. این یک سوال ریاضی بود که اکنون حل شده است، بنابراین شاید بهتر است از قبل حذف شود زیرا هیچ سوال فیزیک پشت آن وجود نداشت.** | مشتقات فشار مدول حجمی مواد؟ (حل شد) |
87562 | من کمی در مورد صدا تحقیق کردهام و به نظر میرسد که صدا یک موج مکانیکی است که به عنوان انرژی در هوا منتشر میشود و اینگونه است که ما آن را از طریق گوش خود میشنویم. بسته به چگالی رسانه، نوع موج و دامنه، از جمله عوامل دیگر، ما تعیین می کنیم که چقدر بلند باشد و غیره. بنابراین سوال من این است که چگونه یک بلندگو فقط با یک دیافراگم، دو آهنربا و غیره این کار را انجام می دهد؟ | آیا صدا بدون تداخل مکانیکی اولیه قابل انتشار است؟ |
127878 | من علاقه مند به ترسیم مسیرهای ژئودزیک تهی در نزدیکی یک سیاهچاله چرخان بدون بار (توصیف شده توسط راه حل کر) هستم که شامل یک سیستم معادلات دیفرانسیل مرتبه اول است. فضازمانهای کر ساکن و از نظر محوری متقارن هستند، و بنابراین به دلیل وجود این دو میدان کشتار، من واقعاً فقط به «پرتابکردن» این مدارها در صفحه $(r, \theta)$ علاقهمندم. با استفاده از قوانین بقای معادلات توصیفکننده این ژئودزیکهای تهی توسط سیستم ODE زیر ارائه میشود (که به طور خاص در انتهای 62 دلار آمریکا در کتاب چاندراسخار - نظریه ریاضی سیاهچالهها یافت میشود. بلکه تقریباً در هر کتاب دیگری که هندسه سیاهچاله های کر را توصیف می کند) $$ \rho^4 \dot{r}^2 = E^2r^4 + (a^2E^2 - L_z^2 - \mathscr{L})r^2 + 2Mr(\mathscr{L} + (L_z - aE)^2 ) - a^2\mathscr{L} \tag{1}$$ $$\rho^4\dot{\theta}^2 = \mathscr{L} + (a^2 E^2 - L_z^2\csc^2\theta)\cos^2\theta \tag{2}$$ $$ \rho^2\dot{\phi} = \frac{2aMrE + (\rho^2 - 2Mr)L_z\csc^2\theta}{\Delta}$$ $$ \rho^2\dot{t} = \frac{\Sigma^2E - 2aMrL_z}{\Delta}$$ که در آن $\dot{x^\mu}$ نشان دهنده تمایز w.r.t است. برخی از پارامترهای affine $\lambda$. ما داریم که $E، L_z$ و $\mathscr{L}$ ثابت های حرکت/کمیت های حفظ شده هستند، $a$ و $M$ پارامترهای Kerr هستند به طوری که $0 <a^2 <M^2, M> 0 $ ($M$ معمولاً 1 در نظر گرفته می شود) و $$\rho^2 = r^2 + a^2\cos^2\theta, \quad \Delta = r^2 + a^2 - 2Mr$$ (در حال حاضر نمی توانم کاملاً به یاد بیاورم که $\Sigma$ چیست، اما فکر نمی کنم اهمیت خاصی داشته باشد زیرا احساس می کنم واقعاً فقط به معادلات (1) علاقه مند هستم و (2)). معادلات (1) و (2) را می توان با تقسیم هر دو بر $E^2$ بازنویسی کرد و به دست می آید $$ \frac{\rho^4}{E^2} \dot{r}^2 = r^ 4 + (a^2 - \xi^2 - \eta)r^2 + 2M(\eta + (\xi - a)^2))r - a^2\eta \tag{3}$$ $$\frac{\rho^4}{E^2}\dot{\theta}^2 = \eta + a^2\cos^2\theta - \xi^2\cot^2\theta \tag{ 4}$$ به صراحت، $$\eta = \frac{\mathscr{L}}{E^2} \quad and \quad \xi = \frac{L_z}{E} $$ در این شکل به نظر میرسد اگرچه (طبق $\S$63 از _Chandrasekhar_) تنها محدودیتی که روی ثابت های $E، \eta$ و $\xi$ اعمال می شود این است که $\eta > 0$. من چند سوال دارم در مورد اینکه چگونه (به لحاظ نظری) می توان به تقریب عددی (و متعاقباً رسم) راه حل های $r$ و $\theta$ این سیستم معادلات دیفرانسیل پرداخت. اول، به نظر من، به نظر می رسد که از آنجایی که من فقط به حرکت $(r، \theta)$ هر ژئودزیک تهی معینی علاقه مند هستم، آیا فقط نگران حل عددی (3) و (4) هستم که است، اگرچه 4 معادله بر حرکت کل ژئودزیک حاکم است، زیرا (3) و (4) مستقل از $t$ و $\phi$ هستند، به نظر می رسد معادلات (3) و (4) نوعی معادلات مستقل هستند که حرکت در صفحه $(r, \theta)$ را کنترل می کنند. آیا این ادعای من درست است؟ آیا فقط باید به معادلات (3) و (4) بپردازم؟ نگرانی دیگر من این است که؛ من خواندهام که ژئودزیکهای درون و اطراف یک سیاهچاله (با $\eta > 0$) به طور متقارن در مورد صفحه استوایی نوسان میکنند ($\theta = \pi/2$) و ژئودزیکهایی که این کار را انجام میدهند «بی نهایت طول میکشد». برای افتادن در سیاهچاله، یعنی همانطور که آنها به سمت سیاهچاله نوسان می کنند، زمان مختصات بی نهایت طول می کشد تا به سیاهچاله سقوط کنند. این واقعیت من را نگران می کند زیرا هنگام وصل کردن (3) و (4) به Mathematica، معادلات باید پارامتری شوند، بنابراین واقعاً سیستم شبیه $$ \frac{[r(\lambda)^2 + a^2\cos^ است. 2\theta(\lambda)]^2}{E^2} \dot{r}(\lambda)^2 = r(\lambda)^4 + (a^2 - \xi^2 - \eta)r(\lambda)^2 + 2M(\eta + (\xi - a)^2))r(\lambda) - a^2\eta$$ $$\frac{[r(\lambda) ^2 + a^2\cos^2\theta(\lambda)]^2}{E^2}\dot{\theta}(\lambda)^2 = \eta + a^2\cos^2\theta(\lambda) - \xi^2\cot^2\theta(\lambda)$$ در این صورت، آیا این مقدار نامتناهی زمان مختصات برای افتادن در سیاهی لازم است حفره تاثیر می گذارد که چه اندازه دامنه باید برای $\lambda$ مجاز باشد؟ اگر انجام دهد؛ از نظر تئوری این یک مسئله نیست، اما عملاً واقعاً امکان پذیر نیست. این دو سوال آخر کمی بیشتر به اجرا و کمتر به تئوری مربوط می شود. آیا پرداختن به این معادلات ((3) و (4)) در واقع مفیدتر از کار مستقیم از معادلات ژئودزیکی، از نقطه نظر عددی است؟ و در آخر، من اخیراً متوجه شده ام که می توان (3) و (4) را جدا کرد و می خواستم (دوباره از نقطه نظر عددی) بپرسم آیا کار با معادلات جدا شده در مقابل این معادلات جفت شده فایده ای دارد؟ هر گونه ورودی در مورد هر یک از سوالات / نگرانی های بالا من بسیار قدردانی خواهد شد. | ژئودزیک در کر |
83486 | من همیشه به این فکر کرده ام که چرا تعداد پروتون های جهان دقیقاً با تعداد الکترون ها مطابقت دارد. آنها ذرات بسیار متفاوتی با سطح مقطع کاملاً متفاوت هستند. بنابراین، اول از همه، آیا این درست است؟ و ثانیاً، چگونه ممکن است پس از بیگ بنگ به همین میزان تولید شده باشد؟ | بی طرفی اتهام جهان: شواهد و نظریه ها |
123297 | در دنیای پراکندگی، زاویه ای که در آن تشعشع پراکنده را تشخیص می دهید به عنوان $q$ شناخته می شود، جایی که $$ \vec{q} = \frac{4\pi\eta}{\lambda}\sin(\theta/2 ) $$ من در بسیاری از کتاب ها خواندم که این به عنوان بردار پراکندگی یا انتقال تکانه شناخته می شود. آنچه من سعی در درک آن دارم این است که چرا به آن انتقال حرکت می گویند؟ در مفهوم فیزیکی، مثلاً یک پرتو نور لیزر به یک ذره برخورد می کند و نوسانات دوقطبی ایجاد می کند که موج پراکنده را دوباره تابش می کند. بردار پراکندگی خاص چه ربطی به نوسانات دارد؟ آیا ذره فقط به عنوان منبع جدید نور عمل نمی کند که به طور یکنواخت در همه جهات پراکنده می شود؟ در این مثال فرم-عامل را نادیده بگیرید. | چرا بردار پراکندگی $\vec{q}$ را بردار انتقال تکانه می نامند؟ |
90536 | در سال 1969 کیت موفات حفظ مارپیچ را برای سیالات ایده آل مانند هلیوم مایع نشان داد. این کار در درک ما از جریان های متلاطم و سیالات چسبناک بسیار مهم است. در موردی که مارپیچ حفظ شده است، یعنی برای ابرسیالات، آیا تقارن اساسی مربوط به قانون حفاظت وجود دارد؟ | قضیه نوتر در قلمرو ابرشاره ها |
103949 | آیا کسی باهوش تر از من می تواند به من کمک کند؟ دیروز فکر دیوانهواری در سرم میگذرد و تا زمانی که جواب نگیرم نمیتوانم آرام بگیرم. س. چه مقدار انرژی می تواند با استفاده از فشار آب اصلی برای چرخاندن یک ژنراتور تولید شود؟ و آیا نصب سیستمی برای تغذیه هر آنچه تولید می شود به شبکه امکان پذیر است؟ با فرض اینکه سیستم در ساختمانی نصب می شود که در آن به یک منبع آب ثابت نیاز است تا ژنراتور به طور مداوم بچرخد و فشار آب ناهموار در حدود 3-4 بار باشد. پیشاپیش از هرگونه کمکی متشکرم | ایجاد برق از فشار آب اصلی. |
87560 | اگر دینام وصل به کلید و بار داشته باشم (مثل لامپ)، با بسته شدن کلید و روشن شدن چراغ، بار روی دینام بیشتر می شود. چرخش دینام سخت تر می شود. آیا این موضوع در مورد فرستنده و گیرنده رادیویی نیز صادق است؟ اگر آنتن گیرنده ابتدا به مدار متصل نباشد و سپس وصل شود، آیا می توانید در انتهای فرستنده تشخیص دهید که بار در انتهای گیرنده اضافه شده است؟ اگر نه، تفاوت این دو مثال چیست؟ | آیا گیرنده رادیویی به فرستنده بار اضافه می کند؟ |
17653 | چرا امواج مکانیکی/امواج طولی/صوت در یک محیط چگالتر/سختتر مانند فولاد در مقایسه با هوا سریعتر حرکت میکنند، در حالی که امواج EM/امواج عرضی/نور در محیطی متراکمتر (نوری) مانند شیشه، کندتر حرکت میکنند؟ من می دانم که برای امواج مکانیکی، $$v \varpropto \sqrt{T}$$، که در آن $T$ مخفف Tension و $$c \varpropto \sqrt{\frac{1}{\epsilon_0\mu_0}}$$ است. هر گونه تفسیر فیزیکی ممکن است مفید باشد. ویرایش: چیزی که من از این موضوع میفهمم این است که، از آنجایی که تنش بالاتر به برهمکنش بین مولکولی قویتر دلالت میکند، که منجر به انتقال بهتر انرژی در سراسر ماده میشود که باعث میشود امواج سریعتر حرکت کنند. اما این قیاس اصلاً برای امواج نور مناسب نیست. چرا؟ | چرا امواج مکانیکی در محیط متراکم تر سریع تر است در حالی که امواج EM کندتر است؟ |
56738 | در شرودینگر عملگرهای تصویر به طور صریح به زمان وابسته نیستند. یک میدان اسکالر آزاد با چگالی لاگرانژی $${\cal L} ~=~ \frac{1}{2}\partial_{\mu} \phi\partial^{\mu}\phi-\frac{m^2 در نظر بگیرید {2}\phi^2,$$ جایی که $\phi=\phi(t,x,y,z)$. در نظریه میدان کوانتومی ما آن را به عنوان یک عملگر در نظر می گیریم. این اپراتور شرودینگر است یا هایزنبرگ؟ چگونه می توانیم میدان آزاد لاگرانژی را در هر دو تصویر بیان کنیم؟ | عملگر میدانی در تصویر شرودینگر |
69397 | **مقدمه**: من به این باور رسیده ام که بسیاری از مشکلات در توضیح فیزیک برای افراد در همه سطوح ناشی از ایده نسبتاً معمولی معادله موج با شکاف جرمی $$\left(-\partial^2_t +\nabla است. ^2 -m^2\right)\phi = 0$$ یا به طور کلی میدانی که حالت های انتشار در برخی از باند فرکانسی ندارد. توانایی نشان دادن این رفتار در توضیح تفاوتهای بین رساناها و عایقها، تفاوت بین میدان هیگز و بوزون هیگز و موارد دیگر مفید خواهد بود - حتی برای توضیح میدانهای بدون شکاف مانند EM مفید خواهد بود که بتوان به یک شکاف اشاره کرد. زمینه با این حال، علیرغم اینکه پدیدهای بسیار رایج و رام است، نمیتوانم هیچ نمونهای از معادلات موج شکافدار را در نظر بگیرم. من نمی توانم به چیزی فکر کنم که بتوانم بگویم، حتی به یک دوره لیسانس: این یک رشته با شکاف است، درست مانند X. همچنین نمیتوانم به سیستمی فکر کنم که بتوانم ویدیویی از آن نشان دهم، یا نمایشی که بتواند درک شهودی از زمینههای شکاف به دست دهد. **بنابراین سوال من این است:** آیا کسی سیستم شکاف دار را می شناسد که برای اهداف آموزشی مفید باشد؟ یعنی سیستمی که پیوستاری فرکانس های انتشاری و پیوستاری فرکانس های غیر انتشاری دارد. بهترین چیزی که می توانم به آن فکر کنم آزمایش زیر است: با پراکنده کردن زباله ها در کف یک تشت پر از آب کم عمق، می توانید امواج سطحی را محلی کنید، اما من فرض می کنم که امواج فرکانس بالا همچنان باید منتشر شوند. من این را به دلایل مختلفی دوست ندارم، که کمترین آن این است که شما از بومی سازی اندرسون برای توضیح شکاف توده استفاده می کنید. برای تکرار، من به دنبال چیزی هستم که بتواند درک کند - بنابراین چیزی شهودی یا چیزی که بتوان با آن بازی کرد تا زمانی که شهودی شود. من می دانم که چیزهای رایج زیادی وجود دارد که شکاف دارند (مثلاً فلزات و تشعشعات EM)، اما نمی توانم به چیزی فکر کنم که از نظر آموزشی مفید باشد. | یک نمونه قابل دسترس از یک میدان با شکاف توده |
4738 | ماه گذشته در مورد منشا 27 بعدی رشته هتروتیک پرسیدم. اکنون من به «گرانش سه بعدی بازبینی شده» ویتن نگاه میکنم، جایی که او پیشنهاد میکند که گرانش خالص در AdS3 دوتایی با CFT «مهتاب هیولایی» است، که نظریه ریسمان بوزونی روی یک مدار «شبکه زالو» است. آیا این بدان معنا نیست که ما در مورد تئوری M بوزونی (نظریه 27 بعدی) در AdS3 x R24/Λ24 نیز صحبت می کردیم؟ اما این بدان معناست که در این مناسبت، ظهور بعد M همان چیزی بود که ظهور بعد شعاعی AdS بود. آیا این اصلا منطقی است؟ | نظریه M بوسونیک و گرانش مهتابی |
90535 | معادله $dS = \frac{\delta Q}{T}$ فقط برای یک مسیر برگشت پذیر تعریف شده است. با توجه به یک مسیر برگشت ناپذیر، ما معمولاً آنتروپی را با انتخاب یک مسیر برگشت پذیر از همان حالت اولیه تا نهایی محاسبه می کنیم. تمام نمونههایی که من دیدهام شامل نوعی مخزن است که آنتروپی را از دست میدهد، بهطوریکه $\Delta S_{system} =\Delta S_{original}+\Delta S_{res}= 0 $ برای کل سیستم در حالت برگشتپذیر، که توسط منظور از اصلی سیستمی است که در ابتدا در نظر گرفته شده بود که برای یافتن یک مسیر برگشت پذیر باید مخزنی را به آن متصل می کردم. سوال من این است: (1) در طرح اتصال یک مخزن به سیستم خود، چگونه یک مسیر برگشت پذیر برای محاسبه تغییر آنتروپی برای یک سیستم پیدا می کنیم؟ (2) بسته به پاسخ به موارد فوق: به طور خاص، اگر من یک دسته از مایعات را با هم مخلوط کنم (به وضوح غیرقابل برگشت) مسیر برگشت پذیری که می توانم برای یافتن تغییر آنتروپی برای حالت برگشت ناپذیر استفاده کنم، از چه مسیری است و آیا این شامل یک مخزن است. ? | چگونه یک مسیر برگشت پذیر برای فرآیندهای کلی تعریف می کنید؟ |
83487 | من بسیار کنجکاو هستم که چگونه نور ایجاد می شود. من سعی میکنم به نوعی درک واقعی درباره اینکه چرا همه چیز در سطح زیر اتمی ارتعاش میکند و پیامدهای آن برای حفظ هم بقای انرژی و هم حفظ تکانه بازگردم. نور در سطح اتمی چگونه ایجاد می شود؟ | نور چگونه ایجاد می شود؟ |
100072 | همه ما می دانیم که تانسور انرژی- تکانه برای گرد و غبار فقط $T^{\alpha\beta}=\rho_0v^\alpha v^\beta است، $ که $\rho_0$ چگالی جرم در قاب استراحت غبار و $ است. v^α$ چهار سرعت غبار است. من سعی می کنم تانسور تکانه انرژی غبار را از معادله $T_{αβ}=-\frac{2}{\sqrt{-g}}\frac{δS_M}{δg_{αβ}}$ استخراج کنم، اما من هستم دریافت پاسخ اشتباه عملکرد گرد و غبار $$S=\int -\rho_0\sqrt{-g}d^4x است.$$ بنابراین $$\frac{\delta S}{\delta g^{\alpha\beta}}=\ frac{\delta (-\rho_0)}{\delta g^{\alpha\beta}}\sqrt{-g}-\rho_0\frac{\delta \sqrt{-g}}{\delta g^{\alpha\beta}}.$$ برای ارزیابی $\frac{\delta (-\rho_0)}{\delta g^{\alpha\beta}}$، من $K_\alpha=\rho_0 v_\alpha$ را تعریف می کنم. سپس $\rho_0=\sqrt{g^{\alpha\beta}K_\alpha K_\beta}$ و بنابراین $\delta \rho_0=\frac{1}{2\rho_0}K_\alpha K_\beta \delta g^{\alpha \beta}.$ نتیجه میشود که $$T_{\alpha\beta}=\rho_0 v_\alpha v_\beta-\rho_0 g_{\alpha\beta}.$$ یک اصطلاح اضافی وجود دارد که نمی توانم از شر آن خلاص شوم. آیا می دانید کجا اشتباه کردم؟ | تانسور انرژی-ممنتوم برای گرد و غبار |
32021 | اگر همه ذرات کوانتومی یک ابر شریک داشته باشند، چه اتفاقی میافتد، اگر بتوان بر اساس تئوری این را حدس زد، وقتی شرکای متناظر شروع به تشکیل اتم میکنند، چه اتفاقی میافتد؟ * آیا S-هیدروژن، S-هلیوم و غیره وجود دارد؟ * یا superpartners ذراتی آزاد هستند که نمی توانند ساختار تشکیل دهند؟ * آیا تعاملات فضایی وجود دارد. چینها/تقاطعهایی در فضای فوق متقارن که S-ماده را تشکیل میدهند؟ (ویرایش-توضیح) بسیار خوب، شاید این ایده که وقتی ماده شکل می گیرد، ماده s شکل می گیرد اساساً نادرست باشد. شاید من ابتدا آن را مطرح کردم، حتی اگر فکر کردم که اشتباه است، ابتدا باید جعل شود. با این حال، جدا از این، این ذرات وجود دارند (فرض داده شده) و باید نوعی برهمکنش وجود داشته باشد، عدم تعامل، مانند اینکه این ذرات باید کاری انجام دهند. آنها نمی توانند فقط جرمی را برای کار کردن این معادلات فراهم کنند ... اگرچه به همین دلیل است که آنها در وهله اول تئوریزه شدند، آیا این درست است؟ باید انشعابات فیزیکی این ذرات وجود داشته باشد. آیا ما بینشی در مورد رفتار این ذرات داشته ایم؟ آیا آنها همیشه وجود دارند، آیا پوسیده می شوند، وضعیت آنها در بعد پنهان فضای آنها چگونه است؟ آیا شکستن ابرتقارن پیامدهای رفتاری دیگری به جز داشتن جرم نابرابر دارد؟ آیا ما اصلاً می توانیم ترکیب این بعد فضایی پنهان را تعیین کنیم؟ | ساختار اتمی و رفتار ابر شریک مربوطه |
39216 | 1) چرا از انحنای فضا صحبت می کنیم که انگار می دانیم فضا چیست؟ به نظر می رسد هر سؤالی در مورد گرانش پاسخی را برمی انگیزد که شامل «انحنای فضا» است که به نظر می رسد یک مفهوم مکان یابی تعریف نشده باشد که با «اتر» تفاوتی ندارد. 2) آیا می توانیم قبل از اینکه از آن برای ساختن تعاریف دیگر استفاده کنیم، تعریف کنیم که فضا چیست و چگونه عناصر آن (و کدام یک از عناصر آن) منحنی می شوند؟ 3) آیا ما واقعاً مطمئن هستیم که گرانش با سرعت نور منتشر می شود؟ 4) و آیا این واقعاً حد خود گرانش است یا حد روش های مشاهده آن (که خود شامل نور و دستگاه های مبتنی بر الکترومغناطیس هستند)؟ 5) یا این معرفی مفهوم تعریفنشده «فضا زمان» از پیش منحنیشده، تصدیق غیرمستقیم ما به انتشار آنی است؟ استفاده از ریاضی میتواند یک تله مفهومی باشد، زیرا این تمرین تمایل به ارائه پسوندهای دقیق از پیشفرضهای اصلی دارد. دقیقاً مانند پارادوکس زنو، ریاضیات این فرض را نفی نمی کند، بلکه صرفاً مجانبی بودن فاصله Achelies را تا یک حد تأیید می کند (محدودی که به طور مصنوعی توسط فرض اصلی ما تعیین شده است). 6) امروز چقدر مطمئن هستیم که سرعت گرانش یک کار تمام شده است؟ | چرا از انحنای فضا صحبت می کنیم که انگار می دانیم فضا چیست؟ |
723 | Polywell نوع جدیدی از راکتور همجوشی پیشنهادی است که برای استفاده از میدان های مغناطیسی برای غلبه بر مشکلات فیوزور Elmore-Tuck-Watson طراحی شده است. من سعی می کنم بفهمم دقیقا چگونه کار می کند. > یک فیوزور Elmore-Tuck-Watson ... شامل یک محفظه خلاء حاوی یک شبکه بیرونی > با بار منفی (که ممکن است محفظه باشد) و یک شبکه داخلی > دارای بار مثبت است. الکترون ها به سیستم تزریق می شوند و به سمت شبکه داخلی شتاب می گیرند. بیشتر اوقات، الکترون ها از شبکه > از طریق هسته، و دوباره از شبکه داخلی عبور می کنند، که سپس آنها را کاهش می دهد و دوباره آنها را به سمت داخل شتاب می دهد و از طریق > هسته باز می گردند. همانطور که آنها به طور مکرر از هسته عبور می کنند، یک منطقه بار منفی ایجاد می کنند، یک چاه پتانسیل، که کاتد مجازی نامیده می شود. **سوال 1:** بنابراین این دستگاه از یک ولتاژ بالا ثابت اعمال شده به الکترودها برای تولید ناحیه ای با بار الکتریکی منفی در مرکز استفاده می کند. این چگونه ممکن است؟ الکترونها یکدیگر را دفع میکنند، بنابراین ایجاد ناحیهای در فضای خالی که در آن الکترونها چگالی بیشتری نسبت به محیط اطراف خود دارند، به یک ورودی انرژی ثابت نیاز دارد. بدون هیچ ورودی انرژی، آنها فقط تا حد تعادل انرژی از هم جدا می شوند که در آن چگالی بار در همه جا برابر است. با این حال، اعمال ولتاژ به الکترودهایی که جریانی بین آنها جریان ندارد، انرژی مصرف نمی کند. بنابراین انرژی برای نگه داشتن توده الکترون ها در کنار هم از کجا می آید؟ مانند فیوزور Elmore-Tuck-Watson (ETW)، پلی چاه یون های مثبت را از طریق جذب آنها به چاه پتانسیل منفی که توسط الکترون هایی که در داخل یک شبکه با بار مثبت نگه داشته می شوند ایجاد می کند، محدود می کند. با این حال، برای جلوگیری از تلفات مربوط به برخورد الکترون ها به شبکه، Polywell از میدان های مغناطیسی برای محافظت از شبکه استفاده می کند. میدانهای مغناطیسی به گونهای پیکربندی شدهاند که به محصور شدن الکترونها میافزایند به طوری که تعداد الکترونهای درون هسته بسیار بیشتر از خارج است. **سوال 2:** بنابراین میدان های مغناطیسی تولید شده توسط شبکه ظاهراً از برخورد الکترون ها به شبکه جلوگیری می کند. شبکه داخلی با بار مثبت برای الکترون ها جذاب است، اما همچنین مغناطیسی شده است، و به نوعی میدان های مغناطیسی الکترون ها را از شبکه دفع می کنند؟ اما آهنرباهای بدون تغییر/حالت ثابت چگونه می توانند الکترون ها را محدود کنند (یا دفع کنند؟) آهنربای میله ای هیچ نوع حرکت یا جابجایی بار ایجاد نمی کند. | به درک من از راکتور همجوشی Polywell کمک کنید |
103943 | بیایید عملگر سرعت دیراک داشته باشیم (مورد ذره آزاد: $$ \hat {\mathbf v} = i [\hat {H}, \hat {\mathbf r}] = \hat {\alpha}, \quad \ کلاه {H} = (\hat {\alpha} \cdot \hat {\mathbf p}) + \hat {\beta} m، $$ که $\hat {\alpha} $ $\hat است {\gamma}_{0}\hat {\gamma}$ باید $\sqrt{\langle (\Delta \hat {\mathbf v})^{2}\rangle} = \sqrt{\langle را پیدا کنم. \hat {\mathbf v}^{2}\rangle - \langle \hat {\mathbf v}\rangle^{2}} جمع دوم برابر است با $\frac{\mathbf p^{2}}{p_{0}^{2}}$، و اولین (شاید) $$ \langle \hat {\mathbf v}^{2}\rangle = \langle \hat {\alpha}^{2} \rangle = 3 \langle \rangle = 3. $$ بنابراین $$ \sqrt{\langle (\Delta \hat {\mathbf v})^{2}\rangle} = \sqrt{3 - \frac{\mathbf p^{2}}{p_{0}^{2}}} اما به نظر میرسد که این نتیجه نادرست است. چون غیرطبیعی است کسی می تواند به من کمک کند پاسخ صحیح چیست؟ | مقدار متوسط مجذور عملگر سرعت دیراک |
132139 | من در مورد یک مرحله پایه ریاضی گیج شده ام. بگویید $$\omega=\frac{2\pi|\vec n|}{L} داریم.$$ پس چرا $$\int^\omega d^3\vec n= 4\pi L^ 3\int_0^\omega\frac{d\omega}{(2\pi)^3}\omega^2$$ ? متشکرم. | تغییر متغیرها در 3 بعد |
11706 | فرمالیسم سنتی برای بازتاب آندریف به آنچه در رابط ابر هادی و فلز معمولی روی می دهد سر و کار دارد. تولید شده در فلز معمولی که اجازه می دهد یک جفت مس در SC تشکیل شود که در جهت مناسب منتشر می شود) چگونه یک فرمالیسم مشابه را زمانی که یک الکترون از می گویند چرخش بالا از یک فلز معمولی به نیمه فلز (آهن ربا) برخورد می کند؟ چه اتفاقی میافتد وقتی این الکترون به اسپین قطبی در یک زاویه نسبت به سطح مشترک میآید؟ توجه داشته باشید که بر خلاف ابررسانایی، یک جهت مرتبط با نیمه فلز (که اساسا یک آهنربا با جهت است) وجود دارد. | چگونه می توان فرمالیسم بازتاب آندریف را در فرومغناطیس، رابط فلزی معمولی اعمال کرد؟ |
75047 | تفاوت بین ترجمه و چرخش چیست؟ اگر این یک سایت ریاضی بود، سوال در بهترین حالت ساده لوحانه بود. اما این سایت فیزیک است و این سؤال باید به عنوان سؤالی در مورد نظریه فیزیکی تفسیر شود، یعنی در مورد فرضیه هایی که می توان آنها را آزمایش کرد، تحت آزمایش قرار داد و احتمالاً با آزمایش ها رد کرد. **تعریف مجدد سوال** _بعد از حدود 3 روز، 5 پاسخ، 160 بازدید و چند نظر دیگر، با در نظر گرفتن این مشارکت ها (از این رو طول آن)._ _ابتدا از همه کاربرانی که نظر دادند یا سعی کردند به سوال بد من پاسخ دهند تشکر می کنم. ، و من عذرخواهی می کنم که بهتر نشدم. امیدوارم آنها به من کمک کرده باشند تا درک و بیان سوالم را بهبود بخشم. میتوانید به فرمولهای ناهنجار سؤال نگاه کنید که پاسخهای موجود را بهتر توضیح میدهند._ من سعی میکنم بفهمم آیا و چگونه ترجمه با چرخش متفاوت است، و آیا یا چرا یک مفهوم فیزیکی ضروری است یا احتمالاً فقط یک راحتی ریاضی است. موضوعی که من مطرح می کنم دو طرف دارد، یکی در مورد تقارن مکان (زمان) و دیگری در مورد حرکت. از آنچه (بسیار) اندک از قضیه نوتر درک میکنم، اینها نمیتوانند بیربط باشند، زیرا قوانین حاکم بر حرکت باید بارهایی را که از تقارنهای مکان (زمان) به دست میآیند، حفظ کنند. این ممکن است یکی از منابع سردرگمی اولیه من باشد. یکی از صحبت های من این است که اگر موقعیت هایی وجود دارد که چرخش ها از ترجمه قابل تشخیص نیستند: زوایای چرخش بینهایت کوچک همانطور که توسط کاربر _namehere_ پیشنهاد شده است. سپس پدیدههای مربوطه را میتوان بهعنوان چرخش یا ترجمه، با تطبیق مناسب، بهویژه برای توضیح وجود شعاع زمانی که مربوط به چرخش است، تحلیل کرد که ابعاد و دستگاه ریاضی را تغییر میدهد. البته این نیاز به مراقبت دارد هنگام در نظر گرفتن پدیدههایی که مرکز چرخش را در بر میگیرند یا پدیدههایی با فاصله نامحدود. یک مثال گشتاور، گشتاور اینرسی، تکانه زاویه ای، در مقابل نیرو، جرم و تکانه است. به نظر می رسد غیرقابل تشخیص بودن ترجمه و چرخش نشان می دهد که آنها واقعاً دو چهره برای یک مجموعه از پدیده ها هستند. آنها به دو تقارن متمایز مربوط می شوند، اما آیا این برای اثبات تفاوت اساسی آنها کافی است؟ این دقیقاً همان چیزی است که در آخرین نظرات کاربر _namehere_ که به پاسخ او پیوست شده است، مرا آزار می دهد و در ابتدا انگیزه سوال من را ایجاد می کند. در واقع، این یکی به من گفت که _تکانه زاویه ای تکانه خطی نیست که در یک دایره می چرخد که من را در مورد این موضوع شروع کرد، زیرا متقاعد نشدم. ممکن است جلوه های دیگری داشته باشد، اما همین است. من می دانم که عبارات ریاضی، از جمله ابعاد، برای مفاهیم ترجمه ای و چرخشی به طور قابل توجهی متفاوت است، و برای مفاهیم چرخشی، همانطور که توسط کاربر _namehere_ اشاره کرد، تا حدودی پیچیده تر است. اما مفاهیم چرخشی باید وجود یک مرکز و شعاع را که ممکن است مستقیماً در پدیدههای مورد بررسی دخیل باشند، توضیح دهند: این حالت معمولاً برای لحظهای اینرسی است که باید جسمی را که روی خود میچرخد، توضیح دهد. اگر یک پدیده انتقالی در مورد نیرو، جرم و تکانه را در نظر بگیریم که در یک صفحه رخ می دهد. ما میتوانیم آن را بهعنوان انتقالی یا چرخشی با توجه به یک مرکز چرخش به اندازه کافی در یک خط متعامد با صفحه تجزیه و تحلیل کنیم، به طوری که همه شعاعها را میتوان به صورت برداری با هر دقتی که میخواهید برابر در نظر گرفت. از آنجایی که شعاع ها ممکن است برابر در نظر گرفته شوند، می توان آنها را از فرمول های چرخشی برای به دست آوردن شعاع های انتقالی فاکتور گرفت. یعنی ریاضیات چرخشی را میتوان بهطور دلخواه توسط همتای ترجمهای آن تقریب زد. این باید این فرضیه را تأیید کند که پدیده های یکسانی در هر دو مورد به حساب می آیند. من سعی نمی کنم ادعا کنم که فریم های چرخان باید فریم های اینرسی باشند. من فقط میپرسم که فیزیکدانها تا چه حد میتوانند تفاوت را ببینند، و احتمالاً (به پایین مراجعه کنید)، آیا واقعاً فریمهای اینرسی وجود دارند یا خیر. ** چه زمانی پدیده های چرخشی از نظر ماهیت با پدیده های انتقالی تفاوت دارند؟ آیا یک پدیده اساسی وجود دارد که توسط یکی توضیح داده شود و توسط دیگری توضیح داده نشود؟ و برعکس ?** ریاضیات فقط داربستی برای درک مسائل است. خودشان درک نمی کنند. تفاوت های ریاضی در بیان لزوماً به معنای تفاوت در ماهیت فیزیکی نیست. سپس میتوان سؤال کرد که آیا ترجمه یک مفهوم فیزیکی معنادار است (یا باید باشد). این را می توان از نقطه نظر تقارن فضا (زمان) یا از نقطه نظر حرکت در نظر گرفت. چرا باید به عنوان یک مفهوم فیزیکی مورد نیاز باشد، یا می توان آن را (باید) به سادگی به عنوان یک راحتی ریاضی در نظر گرفت؟ آیا مستقل از شکل (انحنای) فضا معنا دارد؟ (من حدس می زنم نسبیت گرایان برای آن پاسخ هایی دارند). مثال دو بعدی سطح یک کره را در نظر بگیرید. ترجمه در آن فضا چیست؟ پاسخ معمول جابجایی در امتداد یک دایره بزرگ است. این برای یک نقطه کار می کند، اما نسبتاً خوب برای یک جامد 2 بعدی، به عنوان تنها یک خط در آن s | تفاوت بین ترجمه و چرخش چیست؟ |
123660 | چگونه می توان مقدار انرژی مورد نیاز برای جابجایی آونگ با جرم معین **m** و طول ریسمان **L** تا $\alpha$ درجه از وضعیت استراحت را در زمانی که شتاب ناشی از گرانش مشخص است محاسبه کرد؟ | چگونه انرژی لازم برای جابجایی آونگ را محاسبه کنیم؟ |
18342 | من می دانم که این به این واقعیت مرتبط است که فرمیون ها توسط اپراتورهای ضد رفت و آمد نشان داده می شوند، اما هنوز نمی توانم راهی برای به دست آوردن این منهای در قوانین فاینمن پیدا کنم. | چرا علامت منفی اضافی در قوانین فاینمن برای هر حلقه فرمیونی بسته وجود دارد؟ |
33843 | رابطه شناخته شده بین سرعت یک موج در حال انتشار، طول موج و فرکانس آن $$v=\lambda f$$ است که همیشه برای هر موج سینوسی تناوبی صادق است. حال در نظر بگیرید: 1-موردی که موج سینوسی نیست اما همچنان متناوب است، مثلاً الگوی دندانه اره ای که با سرعت $v$ و فرکانس $f$ منتشر می شود. بدیهی است که در این مورد ما یک $\lambda$ نداریم بلکه تعداد نامتناهی از آنها خواهیم داشت، $\lambda_i$ (از تحلیل فوریه آن الگو). آیا می توان طول موج جدید $\lambda$ را با استفاده از $\lambda_i$ تعریف/محاسبه کرد به طوری که $\lambda=v/f$؟ 2- مورد دیگری که موج انتشار متناوب نیست، فقط یک پالس گاوسی می گوید که با سرعت $v$ منتشر می شود. آیا می توان چیزی شبیه $v=\lambda f$ را در این مورد تعریف کرد؟ چگونه $f$ و $\lambda$ را محاسبه کنیم به طوری که $v=f\lambda$ | آیا می توان معادله $v=\lambda f$ را حتی برای امواج غیر سینوسی درست کرد؟ |
14443 | به عنوان مثال، یکپارچگی ساختاری کاغذ در تماس با مایع کاهش می یابد. در زمان تماس چه اتفاقی می افتد؟ | چگونه برخی از مواد خیس می شوند؟ |
41837 | به طرز احمقانهای که پنجره را خیلی باز گذاشتم، اوایل امروز در حمام من با باد محکم بسته شد. چگونه می توانم از نظر تئوری مدت زمان بسته شدن را تعیین کنم؟ آیا رسیدن به پاسخی بر اساس بقای انرژی غیرممکن خواهد بود یا ماهیت نیروی باد آن روش را خراب می کند؟ این سوال من بود، آنچه در ادامه میآید فقط حدس و گمان است. من مطمئن نیستم که چگونه به مشکل نزدیک شوم - سرعت زاویه ای $w= \frac{d \theta}{dt}$ است، بنابراین نیروی وارد بر یک نقطه روی درب $\propto (u-wrsin\theta) است. ^2$ (اگر زاویه را طوری اندازه بگیرید که وقتی در موازی حرکت باد است 0 باشد، u سرعت باد و r فاصله از محور در است). من فرض میکنم که یک چیز ثابت به باد برخورد میکند، مشابه برخورد یک چیز متحرک با باد ساکن است. آیا من درست فکر می کنم که پس از آن گشتاور را در کل درب ادغام می کنید و با دانستن لحظه اینرسی درب، زمان را برای $\theta=90$ پیدا کنید؟ من با بسیاری از مکانیک های زاویه ای آشنا نیستم، اگر این به فرمول یک پاسخ خوب کمک کند. | وقت آن است که دری که باد زده به هم بخورد |
7884 | کلاس مهدکودک همسرم پرسید: درخت کاشته شده در ماه چه می شود؟ جدای از بدیهی بودن این که در اثر کمبود آب/هوا میمیرد، چه اثرات فیزیکی برای درختی که در معرض خلاء فضا قرار میگیرد، رخ میدهد؟ | تأثیرات روی درختی که در معرض خلاء فضا قرار دارد |
30790 | آیا کسی می تواند به من توضیح دهد که آزمایش فرانک-هرتز چگونه کار می کند؟ (از نظر تغییرات جریان برق و ولتاژ) من دارم گیج می شوم. به طور خاص تر، چرا یک شبکه شتاب دهنده (یا شبکه مش) در آزمایش مورد نیاز است و شبکه شتاب دهنده چیست؟ و چرا شبکه شتاب دهنده در ابتدا بار مثبت از خود نشان می دهد؟ | توضیح آزمایش فرانک هرتز |
20745 | اگر یک ناحیه آزاد در فضا اختلاف پتانسیل یک ولت داشته باشد، یک الکترون در این ناحیه انرژی جنبشی 1 eV را به دست خواهد آورد. سرعت آن بسیار کمتر از سرعت نور خواهد بود، بنابراین یک الکترون غیر نسبیتی خواهد بود. از سوی دیگر، الکترونهای رسانش در گرافن برای همان اختلاف پتانسیل نسبیتی هستند. سوال این است که چگونه وقتی الکترونها در خلاء هستند غیر نسبیتی هستند و وقتی در داخل گرافن هستند نسبیتی هستند (برای همان اختلاف پتانسیل)؟ | چرا الکترون ها در گرافن نسبیتی و در خلاء غیر نسبیتی هستند؟ |
122965 | (c.f Di Francesco et al, Conformal Field Theory, pp40-41) من سعی می کنم eqn (2.142) یا $\delta S = \int d^d x \partial_{\mu}j^{\mu}_a \omega_a را استخراج کنم $ در کتاب CFT نوشته دی فرانچسکو و همکاران. من عبارت نهایی $$\delta S = \int d^d x\,\partial_{\mu} \omega_a \left[\frac{\delta F}{\delta \omega_a} \frac{\partial L} را بدست آوردهام. {\partial(\partial_{\mu}\Phi)} - \frac{\delta x^{\nu}}{\delta \omega_a}\partial_{\nu}\Phi \frac{\partial L}{\partial(\partial_{\mu}\Phi)} + \frac{\delta x^{\mu}}{\delta \omega_a }L\right] +$$ $$ \omega_a\left[ \frac{\delta F}{\delta \omega_a}\frac{\partial L}{\partial \Phi} + (\partial_{\mu}\frac{\delta F}{\delta \omega_a})\frac{\partial L}{\partial(\partial_{\mu}\Phi)} - \partial_{ \mu} (\frac{\delta x^{\nu}}{\delta \omega_a})\partial_{\nu}\Phi \frac{\partial L}{\partial(\partial_{\mu}\Phi)} + \partial_{\mu} (\frac{\delta x^{\mu}}{\delta \omega_a})L\right]$$ و در واقع عبارات ضرب $\partial_{\mu}\omega_a$ دقیقاً $j^{\mu}$ هستند که در معادله (2.141) به دست آمده است. مشکلی که من دارم این است که اصطلاحات ضرب $\omega_a$ ناپدید نمی شوند. (دو مورد اول در نتیجه معادلات کلاسیک حرکت انجام می شود اما دو مورد آخر این کار را انجام نمی دهند) روشی که دی فرانچسکو استفاده می کند این است که پارامتر وابسته به موقعیت را فرض می کند $\omega = \omega(x)$، سپس آن را در مقدار ثابت می کند. خیلی پایان بنابراین، اگر $\omega$ را در انتها مستقل از موقعیت کنیم (یعنی تبدیل صلب را اعمال کنیم)، آنگاه $\partial_{\mu}\omega_a = 0$ یکسان است. در این صورت، با در نظر گرفتن بیشتر یک تبدیل تقارن، با $\omega_a\int d^dx [..] = 0$ باقی میمانیم، که در آن [..] عبارتهایی هستند که $\omega$ را در عبارت بالا ضرب میکنند. بنابراین من مطمئن نیستم که چگونه دی فرانچسکو با $\int d^d x j^{\mu}_a \partial_{\mu} \omega_a = \delta S\,\,\,(1)$ باقی مانده است. پاراگراف قبل از معادله (2.140) به نظر من متناقض است (مخصوصاً جمله اول و آخر) و اگر او در واقع یک تبدیل سفت و سخت اعمال می کند، نباید $\partial_{\mu}\omega_a = 0$ در صفر باشد. (1)؟ | اشتقاق جریان Noether |
9098 | من می دانم که در خارج از یک هسته، نوترون ها ناپایدار هستند و نیمه عمر آنها حدود 15 دقیقه است. اما وقتی آنها با پروتون های داخل هسته کنار هم قرار می گیرند، پایدار هستند. چگونه این اتفاق می افتد؟ من این را از ویکی پدیا دریافت کردم: > هنگامی که در داخل یک هسته متصل می شود، ناپایداری یک نوترون منفرد به واپاشی بتا در برابر بی ثباتی که اگر یک پروتون اضافی در دافعه شرکت کند، توسط هسته به عنوان یک کل به دست می آید متعادل می شود. برهمکنش با پروتون های دیگر که قبلاً در هسته وجود دارند. به این ترتیب، اگرچه نوترونهای آزاد ناپایدار هستند، اما نوترونهای محدود لزوماً چنین نیستند. همین استدلال توضیح میدهد که چرا پروتونها، که در فضای خالی پایدار هستند، ممکن است به نوترون تبدیل شوند. اما فکر نمی کنم متوجه شده باشم که واقعاً چه معنایی دارد. در داخل هسته ای که نوترون ها را پایدار می کند چه اتفاقی می افتد؟ آیا این همان چیزی است که در درون هسته یک ستاره نوترونی اتفاق می افتد؟ زیرا به نظر می رسد نوترون ها در آنجا نیز پایدار هستند. | چگونه نوترون های یک هسته تجزیه نمی شوند؟ |
32687 | من سعی می کنم خازن های صفحه موازی را در کلاسی از نظریه میدان الکترومغناطیسی درک کنم. کتاب من چیزهای زیادی را جا انداخته است و از آنچه در گوگل پیدا کردم نتوانستم آن را بفهمم. 1. روش کتاب به این صورت است که یک بار Q را روی سطح یک صفحه هادی و -Q را روی دیگری قرار می دهیم. حالا آیا این بار فقط روی سطوح صفحاتی که روبروی هم هستند یا روی هر چهار سطح توزیع می شود؟ 2. آیا می توان ثابت کرد که هر نوع منبع اختلاف پتانسیل متصل به خازن را می توان به صورت دو بار مخالف مانند آن نشان داد؟ 3. کتاب یکی از سطوح باردار را به عنوان یک سطح رسانا در نظر می گیرد (یا این برداشت من است) و این نتیجه می شود، با $\Delta S$ مساحت، $E_n=Q/\epsilon\Delta S=\rho/\epsilon $ هنگام استفاده از قانون گاوس (اگر یک جعبه نازک را در اطراف سطح باردار قرار دهید زیرا میدان الکتریکی در هادی در حالت تعادل صفر است). من این روش را بسیار عجیب میدانم زیرا ابتدا Q را روی یک سطح و -Q را روی سطح دیگر قرار میدهید و سپس از قرار دادن -Q در سطح دیگر صرف نظر میکنید. و من در واقع نمی فهمم که چگونه -Q مهم نیست. این چگونه می تواند کار کند؟ 4. راه دیگری که به نظر من بصری تر برای انجام آن است که به صورت آنلاین یافتم این است که با هر هادی به عنوان یک برگه شارژ رفتار کنم. سپس شما دو برابر مساحتی دارید که شارژ را روی آن پخش کنید، بنابراین $E_n=\rho/2\epsilon$ از هر سطح به سمت داخل هدایت می شود اما با علائم متفاوت، مجموع آن $\rho/\epsilon$ در بین سطوح است. بشقاب ها، همان چیزی که ما می خواهیم من این را دوست دارم زیرا از تنظیمات با Q و -Q استفاده می کند، به علاوه اینکه به راحتی می توان دید که چگونه فیلدها یکدیگر را لغو می کنند. اما چرا خوب است که هادی را یک برگه شارژ بدانیم؟ آیا به این دلیل است که میدان الکتریکی با عبور از یک رسانا تغییر نمی کند، حتی اگر به طور موقت در آن صفر باشد؟ پیشاپیش از شما متشکرم. | خازن صفحه موازی |
24505 | من الکترواستاتیک را در واحدهای SI یاد گرفتم. در SI، پتانسیل الکترواستاتیک ناشی از شارژ نقطهای $q$ واقع در $\textbf{r}$ توسط $\Phi(\textbf{r}) = \frac{q}{4 \pi \epsilon_0 |\ داده میشود. textbf{r}|}$. اکنون، کتاب درسی الکترودینامیک گریفیث می گوید: تبدیل معادلات الکترواستاتیک از SI به واحدهای گاوسی دشوار نیست: فقط $\epsilon_0 \rightarrow \frac{1}{4 \pi}$ را تنظیم کنید. بنابراین، در واحدهای گاوسی/CGS، ظاهراً $\Phi(\textbf{r}) = \frac{q}{|\textbf{r}|}$. با این حال، یک کتاب درسی (درک شبیهسازی مولکولی، نوشته فرنکل و اسمیت) میگوید که پتانسیل ناشی از شارژ نقطهای $\Phi(\textbf{r}) = \frac{q}{4 \pi است | \textbf{r} |}$. آیا من اشتباه کردم یا فرنکل و اسمیت؟ متشکرم. | پتانسیل الکتریکی ناشی از شارژ نقطه ای در واحدهای گاوسی/CGS |
90533 | علت اتساع زمان چیست؟ شتاب یا سرعت؟ من نظرات متعددی را در این انجمن دیدهام که دلیل آن سرعت است، اما به نظر من درست نیست. بدون شتاب نمی توان سرعت داشت. این نیروی اینرسی با شتاب است که تقارن را می شکند. درک من این است که عدم تقارن جایی است که قاب اینرسی تغییر می کند. اندازه گیری زمان بین دو جسم با فریم های اینرسی متفاوت جایی است که اتساع زمانی دارید. هنگامی که شتاب به پایان می رسد، جسم عملاً در یک قاب اینرسی جدید در حالت سکون است و نسبت به جسم دیگر در قاب اینرسی اولیه دارای سرعت است. به عبارت دیگر، شتاب (تغییر چارچوب های مرجع) علت است... سرعت و اتساع زمان اثر است. آیا در این مورد حق دارم؟ اگر ایراداتی در منطق من وجود دارد، می خواهم آنها را پیدا و اصلاح کنم. | آیا سرعت یا شتاب باعث اتساع زمان می شود؟ |
40757 | در کتاب درسی _نظریه میدان کوانتومی_ نوشته A. Zee آمده است: > _در مکانیک کوانتومی، دامنه انتشار از یک نقطه $q_i$ به یک > نقطه $q_f$ در زمان $T$ توسط عملگر واحد کنترل می شود> $e. ^{−\frac{i}{\hbar}HT}$، که در آن $H$ همیلتونی است._ درک این موضوع برای من سخت است. آیا کسی می تواند این را در چارچوب فرمول دیراک توضیح دهد و این را به معادله شرودینگر مرتبط کند؟ | چرا دامنه یک تابع موج برای انتشار از $q$ به $q'$ توسط عملگر واحد $e^{-\frac{i}{\hbar}HT}$ کنترل میشود؟ |
4180 | گاهی اوقات من شارژ می شوم و چیز بعدی که به چیزی که رسانای الکتریسیته است دست می زنم مانند یک شخص، یک ماشین، یک در متال و غیره از الکتریسیته ساکن شوکه می شوم. من سعی میکنم از این کار اجتناب کنم، بنابراین اگر مشکوک به شارژ شدن باشم، سعی میکنم در اسرع وقت به چیزی که برق را رسانا نمیکند (مانند میز چوبی) لمس کنم، با این باور که این کار باعث شارژ شدن من میشود. * آیا درست است که دست زدن به چوب شما را تخلیه می کند؟ * چگونه و چه زمانی شارژ می شوم؟ متوجه شدم که این فقط در بخش هایی از سال ها اتفاق می افتد و بعد از اینکه از ماشین پیاده شدم ... | چگونه از شوک الکتریسیته ساکن جلوگیری کنیم؟ |
41838 | من می خواهم بدانم که چگونه پیوند هیدروژنی را می توان از طریق معادله شرودینگر توصیف کرد. من نیازی به روش های عددی ندارم که شخص از آنها برای شبیه سازی استفاده کند، بلکه به درمان آن از نظر نظری نیاز دارم که بتواند احتمال دور شدن آن الکترون به دور اتم اول و دوم را نیز نشان دهد، من در اینترنت جستجو کردم اما نتوانستم هر درمانی را پیدا کنید که آنچه را که ذکر کردم نشان دهد. کسی میتونه توضیحی ارائه کنه؟ | درمان نظری پیوند هیدروژنی؟ |
101544 | آیا ولتاژ بالاتر باعث جدایی بیشتر بین برگها در الکتروسکوپ می شود؟ آیا ولتاژ و سطح صفحه بالاتر، شارژ بیشتری را جذب میکند زیرا Q = CV. | آیا ولتاژ و سطح صفحه بالاتر باعث جدایی بیشتر بین برگها در الکتروسکوپ می شود؟ |
41834 | بعد از اینکه در حین مطالعه برای امتحان آفریکانس به شدت خسته شدم، به ذرات مجازی فکر کردم. بنابراین، آیا نور (فوتون ها) می توانند با ذرات مجازی تعامل داشته باشند (حتی اگر آنها فقط برای مدت بسیار کوتاهی وجود داشته باشند)؟ و آیا این ذرات مجازی می توانند نور را به همان روشی که اتم ها هنگام عبور از یک محیط به تاخیر می اندازند، نور را کاهش دهند؟ | سرعت نور و ذرات مجازی |
44643 | من بارها نوشتهام که رابطه کموتاسیون $[M^{I-},M^{J-}]=0$ برای تغییر ناپذیری لورنتس در کمیسازی گیج مخروط نور رشته بوزونی لازم است. اگر فرض کنیم که $M^{\mu\nu}$ باید جبر لورنتس را برآورده کند، بلافاصله نتیجه میشود. اما چرا تغییر ناپذیری لورنتس، $M^{\mu\nu}$ را مجبور میکند که جبر لورنتس را به عنوان عملگرهای کوانتومی برآورده کند؟ خوب، شاید براکتهای پواسون به این شکل عمل کنند. اما مطمئناً آنها ربطی به **بی تغییری لورنتس** ندارند. پیشینی $M^{\mu\nu}$ فقط مجموعهای از اعداد $\frac{1}{2}D(D-1)$ هستند. چرا آنها باید با تغییر ناپذیری لورنتس کاری داشته باشند؟ ببخشید اگر در مورد چیزی واقعاً اساسی گیج شده ام و بابت بیان مجدد این سوال پوزش می طلبم. انشالله الان واضح تر شده و یکی جواب بده! پیشاپیش سپاس فراوان | چرا باید جریان های حفظ شده تقارن لورنتس جبر لورنتس را برآورده کند؟ |
43624 | من مدل ژلیوم را مطالعه میکنم: الکترونهای رسانا آزاد هستند به جز دافعه متقابل آنها. ما راس زیر را داریم: $$\hat{V}_{ee}~=~\sum_{k,k',q}V(q)a^{\dagger}_{k-q,\sigma}a^{ \خنجر}_{k'+q،\sigma'}a_{k'،\sigma'}a_{k،\sigma}. $$ یکی می بیند که پیش بینی های z اسپین های الکترون پس از برهم کنش $(\sigma,\sigma')\rightarrow(\sigma,\sigma')$ (نتیجه این واقعیت است که پتانسیل اسکالر است) بدون تغییر هستند. یا بوزون گیج واسطه (فوتون) هیچ حرکت مداری یا مارپیچی در امتداد محور $z$ ندارد که غیرفیزیکی است، اما شاید برای یک ذره مجازی قابل قبول باشد، یا در نقاط رأس بقای تکانه مداری وجود دارد. این نکته در ذهن من کمی آشفته است، اگر کسی بتواند تفسیر خود را به اشتراک بگذارد یا انگیزه حفظ حالت اسپین هر الکترون را ایجاد کند، ممنون می شوم. | انتقال تکانه مداری و اسپین از طریق واسطه گیج |
13545 | در اینجا منظور من از دمای پایین در مقیاس مشخصه $\hbar \omega$ سیستم بود. می توان محاسبه کرد و نشان داد که در رژیم دمای پایین $C_V$ فونون ها مانند $T^3$ برای فرمیون های آزاد به صورت $T$ و برای بوزون های آزاد مانند $T^{\frac{3}{2} است. }$ در بیشتر موارد فوق، توان از محاسبات پیچیده ای حاصل می شود. * من فکر می کردم که آیا استدلال اکتشافی برای درک این قدرت ها وجود دارد؟ * علاوه بر این، آیا قدرت $T$ مشخصه سیستم است؟ مثلاً اگر در ماده ای رفتار دمای پایین $C_V$ را ببینیم که به صورت $T$ می شود، آیا چیزی شبیه به این می گوید که درجه آزادی مؤثر سیستم از فرمیون های آزاد است؟ * آیا نمونه های دیگری از این گونه محاسبه وجود دارد؟ مانند سیستم های معمولی که می توان وابستگی دمای پایین $C_V$ را محاسبه کرد؟ | استدلال اکتشافی برای وابستگی دمایی گرمای ویژه در رژیم های دمای پایین. |
15279 | با توجه به آنچه من درک می کنم، فرکانس نوری که از منبعی که به سمت ناظر حرکت می کند افزایش می یابد. از $E=hv $، این به معنای افزایش انرژی فوتون است. آنچه واقعاً گیج کننده است، این است که این انرژی اضافی از کجا می آید؟ و همچنین انرژی در اثر داپلر مخالف (تغییر قرمز) کجا از بین می رود؟ چرا این پایستگی انرژی را نقض نمی کند؟ | بقای انرژی و اثر داپلر؟ |
102704 | کجا می توانم خواص ترمودینامیک برای اکتان در $T_s$ پیدا کنم؟ من به این ویژگی ها نیاز دارم یا از کجا می توانم همه را پیدا کنم؟ $$liquid-density=\rho_l=?$$ $$vapor-density=\rho_v=?$$ $$latent-heat-of- evaporation=h_fg=?$$ $$liquid-kinematic-viscosity=\mu_l= ? $$ $$مایع- رسانایی=k_l=?$$ | جایی که می توانم خواص ترمودینامیک اکتان را پیدا کنم |
7880 | چه چیزی باعث میشود روی اینقدر ناامید شود که الکترونهایش را رها کند؟ نقره یک الکترون اضافی دارد و روی دو الکترون، اما چرا روی واکنش پذیرتر است؟ | چه چیزی روی را واکنش پذیر می کند؟ |
80117 | بنابراین یک صفحه شیبدار با جرم $M$ وجود دارد که با نیروی $F$ رانده می شود. یک بلوک جرمی $m$ روی صفحه شیبدار قرار دارد که در امتداد صفحه شیبدار به دلیل فشار دادن $M$ با فشار $F$ شتاب می گیرد. بلوک $m$ همچنین اصطکاک با ضریب اصطکاک $\mu_k$ را تجربه می کند. معادله ای برای بیان $F$ (بدون استفاده از $N$) پیدا کنید. من سعی کردم این سوال را انجام دهم، اما با دو شتاب گیج می شوم: شتاب در امتداد شیب و شتاب کلی سیستم به دلیل نیروی $F$. من از TA خود در مورد آن پرسیدم اما راه حل پیچیده و غیر شهودی است. در اصل، او دو FBD جداگانه برای این دو توده انجام داد. وی خاطرنشان کرد: ما نمی توانیم از نیروهای ساختگی برای حل مشکل استفاده کنیم. امیدوارم کسی راه حلی شهودی داشته باشد. | نیروی F یک صفحه شیبدار M را با یک بلوک روی شیب هل می دهد. شتاب تا شیب را پیدا کنید |
135215 | در حالت سه بعدی، معادله موج همگن $$ -\Delta_x u(x,t) + \frac{1}{c^2} \frac{\partial^2 u}{\partial t^2} (x,t) \ = \ 0 \ \ \mathrm{in} \ \Omega \times (0, \infty) $$ تقریباً می تواند امواج صوتی موجود در هوا را توصیف کند که تفاوت $u(x,t)$ است. در فشار در نقطه $x \in \Omega$ در زمان $t \in (0,\infty)$. اکنون بسته به شرایط مرزی که انتخاب می کنید، می توانید دیوارهای به اصطلاح ضعیف صوتی را توسط دیریکله b.c. شبیه سازی کنید، یعنی $$ u(x,t) \ = \ 0 \ \ \ mathrm{on} \ \جزئی \Omega \times (0، \infty)، $$ یا شبیه سازی دیوارهای به اصطلاح سخت صوتی توسط Neumann b.c.، یعنی $$ \frac{\partial u}{\partial \overrightarrow{n}} (x,t) \ = \ 0 \ \ \mathrm{auf} \ \partial \Omega \times (0، \infty)، $$ با $ \overrightarrow{n}(x)$ نرمال بیرونی در $x \in \جزئی \Omega$. حالا کسی مرجع خوبی برای این دیوارهای ضعیف آکوستیک یا سخت صوتی در ارتباط با شرایط مرزی می شناسد؟ تا جایی که من جمع کردم که این شرایط ربطی به بازتاب صدای دیوارها دارد. متأسفانه، کتابخانه ریاضی محلی من واقعاً از این موضوع پشتیبانی نمی کند $-$ اکثر کتاب های مربوط به آکوستیک که من پیدا کرده ام اساساً شبیه کتاب های تصویری هستند و واقعاً شایسته استناد نیستند (نکته این است که من با حل برخی از موارد سروکار دارم موج های ایستاده و نیاز به تفسیرهایی از این دو نوع شرایط مرزی برای یک برنامه کاربردی دارم) ممنون می شوم برای چند پیشنهاد! | مرجع بازتاب صوت در ارتباط با شرایط مرزی معادله موج |
108469 | من به دنبال نقاط داده ای برای بررسی تغییرات در $z$ در حین حرکت زمین به سمت و دور شدن از یک ستاره هستم. من دادههای زیادی را برای اشیاء مختلف [1] پیدا میکنم، اما تغییرات زیادی نیز پیدا میکنم (به عنوان مثال، نتایج برای M31 کاملاً از 230- تا 330- متفاوت است، اگرچه شاید این به دلیل بسیاری از قطعات متحرک در M31 باشد که میتوانند منبع در هر اندازه گیری؟). من در این فکر بودم که اگر یک مثال ساده میخواستم که نشان دهد چگونه میتوانیم سرعت زمین به دور خورشید را با استفاده از طیفسنجی تأیید کنیم، باید به چه جسمی نگاه کنم، زیرا این مقداری است که میتوانیم با روشهای دیگر نیز حدود 30 کیلومتر بر ثانیه محاسبه کنیم. من حدس میزنم در حالت ایدهآل، این ستارهای در کهکشان خودمان باشد که نزدیک به قرار گرفتن در صفحه مدار زمین به دور خورشید است. اندازه گیری در طول زمان می تواند مورد استفاده قرار گیرد تا بررسی شود که تنها تغییر در $z$ با مدار زمین مرتبط است. آیا آموزش یا مشابهی وجود دارد که نشان دهد چگونه می توان این را محاسبه کرد؟ (به نظر یک سوال آموزشی خوب برای کمک به یادگیری افراد است) ویرایش: برای روشن شدن سوال به روز شد. [1] http://tdc-www.harvard.edu/cgi-bin/arc/fsearch | طیفسنجی داپلر برای بررسی سرعت زمین به دور خورشید |
3505 | خوب، پس زمینه - در حال مطالعه برای بخش فیزیک امتحانات رادیولوژی من، و به سوالی برخورد کردم که چیزی شبیه به این بود. تشعشع د) همه موارد فوق در حال حاضر، با فرآیند حذف d باید درست باشد، زیرا هر دو a و b سوال من مربوط به c هستند - تشعشع مشخصه درک من از این فرآیند تحریک الکترون به یک حالت انرژی بالاتر است، معمولاً یک لایه ظرفیت محیطی تر، که پس از بازگشت آن انرژی اضافی را آزاد می کند (یا دیگری برای پر کردن حفره به داخل می ریزد) بنابراین، چیزی که من دریافت نمی کنم. این است که چگونه یک الکترون آزاد (مانند الکترون که از رشته به سمت هدف شلیک می شود) حالت های انرژی دارد. طبق تعریف، محدود نیست، و بنابراین هیچ انرژی اتصال دهنده ای برای ایجاد حالت های انرژی کمی وجود ندارد. آیا خاصیتی وجود دارد که من از آن غافل هستم، آیا سوال اشتباه است یا یک فاج است؟ اگر این سوال مطرح شده است عذرخواهی می کنم. من به پاسخهای پیشنهادی نگاه کردم و جستجوی گوگل در stack Exchange انجام دادم، اما تلفن من نمیتواند مستقیماً از نوار جستجوی اینجا استفاده کند، بنابراین ممکن است چیزی را از دست داده باشم. | الکترون های آزاد و حالت های انرژی |
76095 | من به فوتون های پلاریزه ردیابی پرتو علاقه مند هستم. من کدی دارم که برای نور غیرقطبی بسیار خوب کار می کند. هنگامی که یک پرتو به یک رابط دی الکتریک برخورد می کند، فوتون با مقایسه ضرایب فرنل با یک عدد تصادفی منعکس شده یا شکسته می شود. محاسبه بردار جهت منعکس شده یا شکست نسبتاً ساده است. فرض کنید ما یک بردار جهت $\boldsymbol{v}$ داریم و سطح عادی با رابط دی الکتریک $\boldsymbol{n}$ داریم. **بردار جهت منعکس شده** $$ \boldsymbol{v} - 2d\boldsymbol{n} $$ **بردار جهت شکست** $$ N\boldsymbol{v} + (Nd - c) \boldsymbol{n} $ $ در $d=\left(\boldsymbol{n}\cdot\boldsymbol{v}\right)$ بالا، $N=\frac{n_1}{n_2}$ که نسبت ضریب شکست در رابط است و $c =\left(1 - N^2\left(1 - d^2\right)\right) ^{1/2}$. این تبدیل ها به راحتی در حلقه ردیابی پرتو اعمال می شوند زیرا مقادیر فراخوانی مشخص هستند. **سوال** سوال من این است که برای محاسبه بردار قطبش صحیح یک پرتو منعکس شده یا شکست چه تبدیلی باید اعمال شود؟ قبل از برخورد با رابط، بردار قطبی پرتو $\boldsymbol{k}$ شناخته شده است (من فقط حالت های قطبی شده خطی را فرض می کنم). به وضوح $\boldsymbol{k}\cdot\boldsymbol{v}=0$، اما در کجای صفحه عمود بر بردار جهت $\boldsymbol{v}$ بردار قطبی $\boldsymbol{k}$ قرار دارد؟ آیا می توانم یک تبدیل ساده، شبیه به بالا، برای یافتن بردار قطبی جدید اعمال کنم؟ | بردار پلاریزاسیون را در بازتاب یا شکست از یک رابط دی الکتریک محاسبه کنید |
101540 | یک دیافراگم به اندازه $a$ که توسط یک پرتو موازی روشن می شود، پرتو پراش شده (حداکثر مرکزی) را در عرض زاویه ای تقریبا $λ/a$ می فرستد. با طی مسافتی $z$، عرض $zλ/a$ را به دلیل پراش بدست میآورد. فاصله ای که در آن این عرض برابر با اندازه دیافراگم است **فاصله فرنل** نامیده می شود. اما تا آنجایی که من می دانم، عرض زاویه ای ماکزیمای مرکزی با $2λ/a$ داده می شود و نه $λ/a$. کمک؟ | کمک به درک اشتقاق برای فاصله فرنل؟ |
134167 | در حین حل میدان الکترواستاتیک برای یک دی الکتریک در میدان الکتریکی، پتانسیل مبدأ را برای دمیدن در نظر می گیریم و بنابراین، توان های معکوس r را در بیان پتانسیل عمومی برای تقارن ازیموتال حذف می کنیم. چرا این درست است:- ما می توانیم بار مقیدی در داخل کره در r = 0 داشته باشیم که می تواند با قوانین الکترواستاتیک معمول به پتانسیل نامتناهی در مبدا کمک کند. آیا این بستگی به همگن یا ناهمگن بودن کره دارد؟ پتانسیلهایی وجود دارد که ما در مدلهای خود در مبدا منفجر میکنیم، آیا محدودیت خاصی در انفجار پتانسیلهای درون مواد وجود دارد، زمانی که ما فقط مجموعه محدودی از شرایط ایدهآل را در نظر میگیریم و چیزی مربوط به یونیزاسیون یا حداکثر میدان الکتریکی برای پایداری مواد نیست. سیستم ذکر شده است. | چرا میتوانم پتانسیلهای دیگر را در مبدا منفجر کنم، اما پتانسیل درون یک کره دی الکتریک را در میدان الکتریکی نه؟ |
13546 | فرض کنید فرآیند واپاشی 2 الکترون را در جهت مخالف ساطع می کند و اسپین آنها توسط دستگاهی از نوع Stern-Gerlach در جهت خاصی اندازه گیری می شود، مثلاً Sz. کتاب ها می گویند که اگر 2 آشکارساز جهت گیری یکسان داشته باشند، اندازه گیری های چرخش 100٪ همبستگی (یا ضد همبستگی) دارند. اگر یکی Sz=+1/2 داشته باشد، دیگری Sz=-1/2 دارد. اما وضعیت کوانتومی الکترون ها قبل از اندازه گیری ها چگونه است؟ به نظر من اگر چیزی جز یک حالت ویژه از Sz باشد، همبستگی کامل غیرممکن است. آیا هیچ توضیح مکانیکی کوانتومی برای همبستگی های کامل وجود دارد، به غیر از فروپاشی عمل در یک فاصله تابع موج؟ | چرا تست های بل همبستگی کاملی را نشان می دهند؟ |
81244 | همیشه فکر میکردم الکترون ولت واحدی از انرژی است و تعریف آن را میدانستم، اما در این روزها تردیدهایی به وجود آمد زیرا دیدم 2 بار از آن به عنوان واحد جرم استفاده شده است: در کتاب مدرسه من، در مقالهای درباره 4 نیروی اساسی ، به عنوان یک واحد جرمی استفاده می شد. و در یک مجله معروف همین مطلب را خواندم (همان استدلالها) > در فیزیک، الکترون ولت (نماد eV؛ همچنین نوشته شده الکترون ولت[1][2]) > واحدی از انرژی است که برابر است با... به ویژه وجود داشت جدول ذرات زیر اتمی با .... اسپین | شارژ | **جرم(GeV)** | ... | آیا الکترون ولت یک واحد جرم است یا انرژی؟ |
88575 | من به تازگی مطالعه فیزیک هسته ای را در دبیرستانم شروع کرده ام و در حین مطالعه در مورد نیروهای هسته ای و انرژی اتصال در هر نوکلئون متوجه شدم که نیروهای هسته ای برد بسیار کوتاهی دارند و دلیل پایداری انرژی اتصال در هر نوکلئون دلار به همین دلیل است. E_b / A $. برهان ذکر می کند که برای هسته های حاشیه ای بزرگ اگر حداکثر تعداد همسایه هایی که یک نوکلئون می تواند داشته باشد $ p $ باشد، آنگاه انرژی پیوند آن با p متناسب خواهد بود. $$ E_b = pK$$ که در آن K ثابت دارای ابعاد انرژی است. آیا این نشان می دهد که نیروی هسته ای قوی از اصل سوپرپوزیتون پیروی می کند، زیرا انرژی اتصال حاصل مجموع انرژی ناشی از تک تک نوکلئون ها است؟ آیا درست است که اگرچه نیروهای هسته ای از قانون مربع معکوس پیروی نمی کنند، اما همچنان از برهم نهی پیروی می کنند؟ آیا برهم نهی یک ویژگی بنیادی جهان نسبت به قانون مربع معکوس است؟ من نیاز به راهنمایی در این مسیر استدلال خود دارم. پیشاپیش ممنون | آیا نیروی هسته ای قوی از برهم نهی پیروی می کند؟ |
46649 | همانطور که از الگوریتم های نجومی نوشته ژان میوس فهمیدم، طول حضیض یک مقدار عددی بسیار رایج است که با سیارات مرتبط است، حتی به عنوان یکی از عناصر مداری سیاره ای استفاده می شود. همانطور که من متوجه شدم، Long.ofPeri مجموع برهان حضیض و طول گره صعودی است. دوراهی من اینجاست. Long.ofAsc.Node زاویه ای است که از داخل Ecliptic اندازه گیری می شود. Arg.ofPeri زاویه ای است که در صفحه مداری سیارات مرتبط اندازه گیری می شود. این صفحات با شیب بین آنها جدا می شوند، زیرا آنها فقط در خط گره ها قطع می شوند. من یک ریاضیدان هستم، در درجه اول. من اساس این اندازه گیری، Long.ofPeri را نمی دانم. این به نظر من نامعتبر است. ممکن است مورد استفاده قرار گیرد، اما شاید این همان جایی است که در پیشبینیهای شما نادرستی وجود دارد؟ چرا اصلاً اگر نامعتبر است از آن استفاده کنید؟ از ریاضیات/هندسه، میآموزیم که نمیتوانید دو زاویه به روشی که ظاهراً در اینجا انجام میدهیم اضافه کنید. این دو زاویه در سطوح مختلف قرار دارند. آنها موازی نیستند و در نقطه مجاورت خود در جهات کاملاً متفاوتی از هم جدا می شوند. من ترجیح می دهم از Arg.ofPeri و Long.ofAscNode جداگانه استفاده کنم. از نظر مفهومی منطقی است و ریاضیات در مورد آن مطمئن تر هستم. | اعتبار طول حضیض |
44648 | اوایل امروز عصر داشتم از طریق تلسکوپ اسباببازی ارزانقیمتم (با بزرگنمایی x150) به ماه نگاه میکردم که متوجه یک اثر نوری (نسبتاً عادی) شدم که نمیتوانستم توضیح دهم. خورشید به تازگی به زیر افق فرو رفته بود و آسمان هنوز سایه نسبتاً روشن آبی بود و خود ماه نزدیک به اوج بود. اما وقتی از طریق دیافراگم به ماه نگاه کردم، پسزمینه آسمان به طرز چشمگیری سیاهتر است. سوال من این است که چه بخشی از تلسکوپ باعث این تغییر رنگ ظاهری آسمان می شود؟ بهترین توضیحی که می توانم به آن دست یابم این توضیح ممکن است: عدسی شیئی با فاصله کمی در یک استوانه خالی فرو رفته است، که میزان نور مرئی جمع آوری شده را کاهش می دهد. بنابراین وقتی از طریق دیافراگم به آسمان نگاه میکنم، واقعاً همان رنگ (طول موج) کمتر است و باعث سیاهی ظاهری میشود. با این حال، در حالی که من تا حدودی مطمئن هستم که موارد بالا درست است، ماهیت آن به طرز ناامیدکننده ای مبهم و کیفی است. من در اپتیک هندسی اولیه خود بسیار زنگ زده هستم و بنابراین کنجکاو هستم که آیا عوامل دیگری وجود دارد که بتوان آنها را بر اساس بازتاب و شکست ساده، عدسی ها و آینه ها و غیره فهمید. پدیده فیزیکی اساسی؟ | چرا آسمان آبی هنگام غروب از طریق تلسکوپ تقریبا سیاه به نظر می رسد؟ |
46645 | هنگام کار در گروه بزرگ متعارف، پتانسیل بزرگ را به صورت $\Omega = \Omega (T,V,\mu)$ می نویسیم. در این مورد، پتانسیل شیمیایی $\mu$ را به عنوان یک متغیر مستقل در نظر می گیریم. این نشان میدهد که این مجموعه برای موقعیتهایی که در آن پتانسیل شیمیایی یک پارامتر کنترلشده تجربی است، مناسبتر است. اگر چنین است، پس از چه راه هایی می توان پتانسیل شیمیایی را به صورت تجربی کنترل کرد؟ به طور خاص من به یک سیستم حالت جامد علاقه مند هستم که به عنوان الکترون روی یک شبکه مدل می شود. در تئوری، با تنظیم پتانسیل شیمیایی، میتوانیم کسر پرکننده الکترونها را برای این سیستم کنترل کنیم، آن را از عایق نواری به هادی دیگر یا از عایق موت به رسانا دیگر ببریم. آیا این نوع تنظیم با سیستم های واقعی امکان پذیر است؟ اگر چنین است، برخی از کاربردهای واقع بینانه و/یا محدودیت های خاص این تکنیک ها چیست؟ | روشهای کنترل تجربی پتانسیل شیمیایی یک سیستم حالت جامد |
7889 | به دلیل عدم تطابق ظاهری در نحوه تعریف برخی از کتابهای CFT و GR بر خلاف حوزه تئوری ریسمان، تغییر منسجم را تعریف میکنند، من میخواستم از شر همه سردرگمیهای یادداشتهای سخنرانی مک گریوی خلاص شوم: > http://ocw.mit.edu/courses/physics/ 8-821-تئوری-رشته-پاییز-2008/lecture- > notes/lecture10.pdf من دارم در حال حاضر از تعریف گروه همنوع و تبدیل همشکل راضی هستم، اما من دو سوال زیر را دارم: 1. در صفحه 2، جایی که او تغییر ناپذیری همنوع را تعریف کرده است، آیا فقط در قسمت دیفئومورفیسم (که گروه همنوع را میدهد) به معنای تغییر ناپذیری بوده است. ? دلیل من اینطور فکر میکنم این است که او معیاری را تغییر داد که طبق تعریف او از تبدیل همنوع تغییر نمیکند. بنابراین، دلیلی که من میپرسم این است که فکر میکردم تغییر ناپذیری همنوع نام مناسبی برای یک نظریه است، تغییر ناپذیر تحت تبدیل همشکل. 2. فقط برای اطمینان: تغییر شکل در صفحه 2: $\delta g_{\mu\nu}=2\lambda g_{\mu\nu}$ and $\delta g_{\mu\nu}=\delta\ Omega(x)\delta g_{\mu\nu}$، اینها نتایج دیفئومورفیسم هستند..درسته؟ و نه ویل به هیچ وجه. به عبارت دیگر، این تحولات چیست؟ تمام سوالات من برای بعد کلی و کلی فضا زمان (البته به صورت کلاسیک) است. | مطابق، دگرگونی های ویل، اختلافات و سردرگمی های ظاهری |
62510 | من تابش حرارتی (قانون استفان-بولتزمن) را توسط خودم مطالعه میکنم. مساحت سطح جسم تابش کننده، $T$ دمای جسم تابشی است. طبق درک من، $P$ قدرتی است که از منبع خارج می شود. اما برای فهمیدن قدرت جسم دور از منبع ناشی از تابش، محاسبه را از کتاب $$P_\text{desc} = \epsilon \sigma A (T_\text{src}^4 - T_ پیدا کردم. \text{desc}^4)$$ دوباره، $\epsilon$ و $A$ پارامترهای منبع تابش هستند. سوال من این است که چرا قدرت روی شی مقصد فقط به اختلاف دمای^4 بستگی دارد؟ بنابراین پارامترهای جسم مقصد (مثل مساحت سطح، ظرفیت گرمایی و غیره) هیچ ربطی به آن توان ندارند؟ من این را از نظر فیزیکی درک نمی کنم. بنابراین اگر این درست است، برای محاسبه نیروی جذب شده توسط زمین در اثر خورشید، آیا محاسبه زیر کافی است؟ $$P_\text{earth} = \sigma A_\text{sun}(5778^4 - 287^4) $$ که در آن 5778K$ دمای سطح خورشید است، $287$ میانگین دمای سطح زمین است. . | چگونه تشعشعات حرارتی را درک کنیم؟ |
48569 | این سوال قبلاً دو بار پرسیده شده است، با پاسخ های بسیار دقیق. پس از خواندن آن پاسخ ها، یک سوال دیگر برای من باقی می ماند: شارژ رنگ چیست؟ هیچ ربطی به نور رنگی ندارد، این خاصیتی است که کوارک ها و گلوئون ها در قیاس با بار الکتریکی دارند، به واسطه نیروی قوی از طریق تبادل گلوئون مربوط می شود، باید محدود شود، برای ارضای اصل هایزنبرگ برای کوارک ها ضروری است، و یکی از پاسخ ها نمودار فاینمن رنگی عالی از برهم کنش آن را ارائه می دهد، که به وضوح نشان می دهد که چگونه تبادل گلوئون به بین نوکلئون منتهی می شود. زور اما آن چیست؟ برای اینکه ببینم از کجا آمدهام، در معادله نیوتن برای گرانش، «بار» جرم است و همیشه مثبت است، بنابراین تعامل بین جرمها همیشه جذاب است. در میدان های الکتریکی بار بار الکتریکی است و مثبت یا منفی است. (++)=+، (--)=+، پس مانند بارها دفع می کنند (+-)=(-+)=-، بنابراین بارهای مخالف جذب می شوند. در میدان های دوقطبی، «بار» ممان دوقطبی است که یک بردار است. با سایر ممان های دوقطبی از طریق محصولات نقطه ای و متقاطع برهم کنش می کند و در نتیجه جاذبه، دافعه و گشتاور ایجاد می کند. در نسبیت عام، بار تانسور تنش-انرژی است که یک میدان متریک منحنی را القا می کند و به نوبه خود توسط اجسام دارای انرژی تنش از طریق یک فرآیند پیچیده تر احساس می شود. پس شارژ رنگ چیست؟ نزدیکترین چیزی که من به آن دست یافتهام، توصیف آن از طریق ربعها ($\mbox{red}\to i$, $\mbox{blue}\to j$, $\mbox{green}\to-k$, $\mbox {white}\to1$ , antis منفی)، اما این منجر به نتایج عجیب و غریبی می شود که (برای من) کاملاً منطقی نیست، غیرآبلی بودن. از آنجایی که $SU(3)$ دخیل است، برای مثال، چه بخشی از $SU(3)$ مربوط به قرمز یا ضد سبز است؟ (مانند هزینه مثبت $+e$، هزینه منفی $-e$ است). برهمکنش ریاضی قرمز و ضدقرمز چیست (مثل مثبت و منفی $(+e)(-e)=-e^2$)، و چه اتفاقی میافتد وقتی آن برهمکنش را روی قرمز و ضد آبی اعمال میکنید؟ (مانند نحوه تعامل بارهای الکتریکی با دوقطبی های مغناطیسی از طریق سرعت نسبی آنها). اگر بخواهم به چیزی روی کاغذ اشاره کنم و بگویم این اینجا نشان دهنده بار رنگ قرمز است، آن چیز چیست؟ اصلا چنین چیزی وجود دارد؟ به طور خلاصه شارژ رنگ چیست؟ من جبر انتزاعی و تئوری گروه و چند دوره مقدماتی در زمینه تئوری میدان و QED داشته ام، اما من اصطلاحات اصطلاحی زیادی یا واقعاً جبر زیادی نمی دانم. ببخشید سوال طولانی شد با تشکر برای شفاف سازی آینده! | شارژ رنگ چیست؟ |
62518 | برای انجام آنالیز اغتشاش همیلتونین مکانیک کوانتومی فوق متقارن، ابرپتانسیل ابتدا با یک ثابت $\lambda >> 1$ مقیاس می شود و سپس در مورد نقطه بحرانی آن گسترش می یابد. در نهایت همیلتونی به نظر می رسد (از معادله 10.157 تقارن آینه ای) $$ H = \lambda \\{\dfrac{1}{2}\tilde{p}^2 + \dfrac{1}{2}h' '(x_c)^2 (\tilde{x} - \tilde{x_c}^2) + \dfrac{1}{2} h''(x_c)[\overline{\psi}، \psi] \\} + \lambda^{1/2} (...) + \lambda^{-1/2} (..)$$ جایی که $\tilde{x} = \sqrt{\lambda} x$. به ترتیب صفر، هامیلتونی یک نوسان ساز هارمونیک فوق متقارن باقی می ماند، و از این رو حالت پایه را می توان به راحتی به صورت $$ \psi_c = e^{-\frac{\lambda}{2}h''(x_c)(x-) نوشت. x_c)^2}|0\rangle \;\;\; ; h'' > 0$$ $$ \psi_c = e^{-\frac{\lambda}{2}h''(x_c)(x-x_c)^2} \overline{\psi}|0\rangle \ ;\;\; ; h'' < 0 $$. نویسنده ادعا می کند که $\psi_c$ یک حالت پایه برای $\textit{all orders}$ در سری اغتشاش باقی می ماند. با انجام اولین اصلاح مرتبه، به یک انتگرال رسیدم، $$ \int e^{-h'' \eta^2} h'' h''' \eta^3 \;\;\; \text{and} \int e^{-h'' \eta^2} h''' \eta [\overline{\psi},\psi] $$ که در ارزیابی صفر خواهند بود زیرا توابع فرد را دارند. اما در تصحیح مرتبه دوم، انتگرال های $\propto \eta^2 $ و $\propto \eta^4 $ ظاهر می شوند که غیر صفر هستند. بنابراین نمیتوانم ثابت کنم که اصلاح برای همه سفارشها صفر خواهد ماند. آیا استدلالی برای گفتن این موضوع وجود دارد؟ | اغتشاش در مکانیک کوانتومی فوق متقارن. |
44649 | در دنیای دوبعدی، سه سنگ که بزرگی سرعت اولیه آنها 5000 متر بر ثانیه است، از قطب شمال به سمت استوا با زوایای اولیه افقی 15o، 30o، 45o و 60o پرتاب می شوند. مسیر حرکت آنها به شرح زیر است: ![ رسم حرکت های زاویه ای] (http://i.stack.imgur.com/lRwOv.png) تکانه های زاویه ای مربوطه آنها تا زمانی که به زمین بیفتند به شرح زیر است: ![ ترسیم تکانه های زاویه ای] (http://i.stack.imgur.com/fbyNg.png) من یک فیزیکدان نیستم، من دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد هستم مهندس الکترونیک و من با اصطلاح تحرک بسیار ناآشنا هستم. این تکلیف در مورد کنترل پرواز اجسام هوایی است. من فقط حرکت زاویه ای را به عنوان کمیتی می شناسم که حاصل ضرب جرم و سرعت است. من تا اینجا تکلیفم را انجام دادم. و اکنون، من باید نظراتی را در مورد آن بیان کنم. اما آن منحنیهای حرکت زاویهای برای من معنایی ندارند. در گزارش خود چه بنویسم؟ چرا زاویه ای از یک مقدار مثبت متفاوت برای هر سنگ شروع می شود و سپس در زمان کاهش می یابد و در نهایت با افتادن سنگ روی زمین به مقدار اولیه خود می رسد؟ معنای این پدیده فیزیکی چیست؟ * * * ویرایش: من این دو معادله دیفرانسیل را تکرار کردم: $ \ddot{r} - r\dot{\theta}^2 + \frac{GM}{r^2} = 0 \\\ \frac{d}{ dt}(r^2\dot{\theta}) = 2r\dot{r}\dot{\theta} + r^2\ddot{\theta} = 0 $ با حرف اول شرایط: $ r = R_0 \\\ \theta = \frac{\pi}{2} \\\ \dot{r} = 5000 sin(\gamma) \\\ \dot{\theta} = -\frac{ 5000 cos(\gamma)}{R_0} \\\ $ Where; $ R_0 = 6378000 m $ (شعاع زمین) $ G = 6.6742 \times 10^{-11} N (\frac{m}{kg})^2 $ (ثابت گرانش) $ M = 5.9722 \ بار 10 ^{24} کیلوگرم $ (جرم زمین) $ \lambda = 15^o, 30^o, 45^o, 60^o $ (زوایای پرتاب برای هر سنگ) در هر مرحله تکرار، تکانه زاویه ای در واحد جرم را با فرمول زیر محاسبه کردم: $ \mbox{حرکت زاویه ای در واحد جرم} = r \dot{\theta }^2 $ * * * ویرایش 2: متوجه شدم که با فرمول تکانه زاویه ای بر واحد جرم اشتباه کردم. من باید بوده باشم: $ \mbox{حرکت زاویهای در واحد جرم} = r^2 \dot{\theta} $ وقتی فرمول را تغییر دادم، منحنیهای زیر را به دست آوردم که در آنها تکانه زاویهای ثابت میماند:  | منظور از تغییر تکانه زاویه ای یک جسم بالستیک در حین پرواز چیست؟ |
10389 | من یک طراحی مکانیکی با LED دارم که گرما تولید می کند. من می خواهم دما را در محل اتصال LED در مقابل زمان تخمین بزنم، اما به خصوص در حالت پایدار. با دانستن افت ولتاژ و جریان LED، می توانم توان تلف شده از طریق گرما را تخمین بزنم (بعضی از نیرو به نور می رود، اما برای محافظه کارانه، فکر کردم توان گرمایی را به سادگی I*V تخمین بزنم). دمای اتصال LED باید زیر یک دمای معین نگه داشته شود. سیستم حرارتی شامل اتصال LED به پد حرارتی، برد مدار و طراحی مکانیکی خواهد بود. مقاومت حرارتی برای اتصال به پد حرارتی (حدود 10 K/W) داده شده است، و سازنده چند طرح برد مدار مختلف را ارائه می دهد که هر کدام دارای مقاومت حرارتی خاص خود هستند. بهترین طراحی می تواند به 3-4 K/W برسد، اما طراحی کم هزینه تر ممکن است یک گزینه باشد. بنابراین من به مقاومت حرارتی محفظه مکانیکی نیاز دارم که از قبل موجود است و نمی توان آن را تغییر داد جز نحوه اتصال LED ها به محفظه. هندسه تا حدودی پیچیده است، بنابراین فکر کردم با یک بلوک آلومینیومی ساده شروع کنم (برد مدار مستقیماً روی بلوک نصب میشود)، تا مطمئن شوم مدلسازی من درست است، و سپس به هندسههای پیچیدهتر بروم. ال ای دی ها در یک خط چیده شده اند، بنابراین من فرض می کنم انتقال حرارت در امتداد خط LED ثابت است (آن را محور z بنامیم). همچنین نمیخواهم همرفت یا تشعشع را در حال حاضر در طول بلوک در نظر بگیرم. بنابراین فرض کنید من یک هیت سینک را به انتهای بلوک در مقابل LED ها وصل می کنم، با مقاومت حرارتی کافی نسبت به محیط، بنابراین انتهای هیت سینک بلوک در محیط قرار می گیرد. مقاومت حرارتی یک بلوک آلومینیومی L/(kA)، که در آن L طول، k هدایت حرارتی (0.25 W/(mm*K)) و A سطح مقطع است. بنابراین اگر طول 20 میلی متر (در امتداد محور x) باشد، سطح مقطع حدود 300 میلی متر 2 (حدود 6 میلی متر در 50 میلی متر، با 6 میلی متر در امتداد محور y، و 50 میلی متر در امتداد محور z) است. مقاومت حرارتی حدود 0.27 K/W است. توان LED در واحد سطح 0.0896 W/mm^2 (توان کل 26.88 W، پخش شده در 300 mm^2) است. توجه: من دوست دارم برای این مشکل در میلی متر کار کنم. این مشکل 1-D است و بر اساس قانون هدایت فوریه، افت دما در سراسر بلوک در حالت پایدار باید باشد: $\Delta T = L \cdot P/(kA) = 7.17 K.$ من می خواهم بتوانم این را مدل کنید و به همان نتیجه برسید. از آنجا که هندسه نهایی پیچیده تر است، من معتقدم که باید از روش اجزای محدود برای حل نهایی استفاده کنم، اما برای شروع، بهتر است بدانیم چگونه با معادله گرما شروع کنیم و به نتیجه به دست آمده از فوریه ختم کنیم. قانون (از آنجا که اولی را می توان از دومی مشتق کرد). من freefem++ (http://www.freefem.org/ff++/index.htm) را پیدا کردم، که می تواند با استفاده از روش اجزای محدود جواب معادله گرما را تقریب بزند، اما فرمول بندی تغییرات فراتر از درک من است، و هیچ یک از مثال ها به آن نمی پردازند. با منبع حرارت ثابت من می خواهم معادله گرما و شرایط مرزی را تنظیم کنم. من به خصوص نتیجه حالت پایدار را می خواهم، اما به تکامل دما در برابر زمان نیز علاقه مند هستم. معادله حرارتی (3-D) $${{\partial u} \over {\partial t}} = \alpha \nabla ^2 u + {Q \over {c \rho}}، $$ جایی که $u است = u(x,y,z,t)$ = دما $(K)$ $\alpha = {k \over c \rho}$ = نفوذ حرارتی $({mm^2 \over s})$ $c$ = خاص گرما $({J \ بیش از {kg \cdot K}})$ $\rho$ = چگالی جرم $({ کیلوگرم \ بیش از میلی متر^3}) $ $Q$ = توان در واحد حجم $({W \ بیش از میلی متر ^3})$ از آنجایی که مشکل بلوک ساده 1-D است، معادله گرما تبدیل به: $${{\partial u} \over {\partial t}} = \alpha {{\partial ^2 u} \over {\partial x^2}} + {Q \over {c \rho}}$$ or $$u_t = \alpha u_{xx} + {Q \over {c \rho}}$$ توجه داشته باشید، Q یک تابع $(x, t)$. این مقاله یک راه حل تحلیلی برای این مسئله 1 بعدی ارائه می دهد: http://people.math.gatech.edu/~xchen/teach/pde/heat/Heat-Duhamel.pdf به منظور استفاده از اصل دوهامل، ابتدا فرمول بندی مجدد مشکل بنابراین منبع گرما در $L/2$ است، دما در $x=0$ و $x=L$ روی صفر نگه داشته می شود (چه دمای محیط صفر باشد، راه حل همان است). سپس منبع گرما تابع Dirac-delta در $x=L/2$ است و مشکل به صورت زیر است: $$u_t = \alpha u_{xx} + {Q_i \over {c \rho}} \delta(x- {L \ بیش از 2})، 0 < x < L، t > 0$$ و شرایط مرزی عبارتند از: $$u(0,t) = 0، u(L، t) = 0، t > 0$$ $$u(x,0) = 0, 0 \le x \le L$$ در اینجا $Q_i = 0.896 W/mm^3$ منبع حرارت است. من توانستم جواب داده شده در مقاله را با استفاده از Matlab تقریب بزنم (به زیر مراجعه کنید)، و به عنوان $ds \rightarrow 0$، راه حل به یک تابع مثلث نزدیکتر می شود که در مرکز x=L/2$ قرار دارد و در طول زمان به طور مجانبی افزایش می یابد. حدود 7 K. توجه داشته باشید که چون منبع گرما در مرکز قرار دارد، توان و طول بلوک را دو برابر کردم و راه حل مشکل فوق نصف بلوک است ($x \ge L/2$). خب حالا وقتی به 2-D می روم چه اتفاقی می افتد؟ همانطور که گفتم، هندسه واقعی پیچیده است (اما می توان آن را به عنوان یک مسئله دو بعدی مدل کرد، زیرا هندسه در امتداد محور z اساسا ثابت است)، بنابراین من انتظار یک راه حل تحلیلی را ندارم. شاید مثال ساده 1 بعدی من کافی نباشد | مدل سازی حرارتی LED (نحوه حل معادله گرما با منبع حرارت ثابت) |
90534 | در محاسبه جریان محصور شده توسط یک حلقه آمپرین، به طور کلی باید انتگرالی از شکل $$I_\text{encl} = \int \mathbf{J}\cdot\mathrm{d}\mathbf{a}$ را ارزیابی کرد. $ مشکل اینجاست که سطوح بی نهایت زیادی وجود دارند که یک خط مرزی مشترک دارند. قرار است از کدام یک استفاده کنیم؟ | در قانون آمپر از کدام سطح استفاده کنیم؟ |
43471 | چگونه $[\beta , L] = 0$ را بدست آوریم که در آن $L$= تکانه زاویه ای مداری و $\beta$= ماتریس از معادله دیراک است؟ | رابطه کموتاسیون با همیلتونین |
35942 | چگونه از نظر ریاضی بنویسیم که اطلاعات نمی توانند سریعتر از نور حرکت کنند؟ و در طول یک خط فکری مشابه، چگونه «اطلاعات» را با نسبیت خاص مرتبط کنیم. در نهایت، چه رابطه ای بین نسبیت خاص و این واقعیت وجود دارد که سرعت فاز یک بسته موج می تواند سریعتر از نور باشد (سرعت نور در اینجا سرعت گروه است). آیا دلیلی وجود دارد که نتوانیم چارچوب مرجع یک فاز خاص را در یک بسته موج در نظر بگیریم؟ | رابطه اطلاعات با نسبیت خاص |
108467 | چرا تایید مستقل توسط آزمایش های جداگانه مانند بخش مهمی از توسعه ایده وجود موج الکترونی است؟ | دلیل آزمایش |
44640 | من این برابری را نمی فهمم $$\int \\!d^3p~\langle\textbf{x}|e^{-i(\hat{\textbf{p}}^2/2m)t}|\ textbf{p}\rangle\langle\textbf{p} | \textbf{x}_0 \rangle ~=~\int\\! \frac{d^3p}{(2\pi)^3}~e^{-i(\textbf{p}^2/2m)t}e^{i\textbf{p}\cdot(\textbf{ x}-\textbf{x}_0)}. $$ به طور خاص که $$\langle\textbf{x}|e^{-i(\hat{\textbf{p}}^2/2m)t}|\textbf{p}\rangle~=~e^ {-i(\textbf{p}^2/2m)t}\langle \textbf{x}|\textbf{p}\rangle.$$ در فصل دوم پسکین و همکاران al. _مقدمه ای بر QFT._ | سوال نشانه گذاری دیراک |
46646 | معادله Stefan-Boltzmann $e=\sigma T^4$ را بیان می کند، اما چگونه این را تفسیر کنیم؟ آیا این کاملاً اشتباه است: بدنی با اندازه $s^2$ تابش/دمای $T^4$ را برای اندازه معین و دمای معین یا چیزی مشابه تولید می کند؟ | چگونه قانون استفان بولتزمن را تفسیر کنیم؟ |
6209 | فرض کنید یک کره با شعاع $r$ و جرم m و یک ذره آزمایشی با بار منفی در فاصله d از مرکز آن، $d\gg r$ داریم. اگر کره از نظر الکتریکی خنثی باشد، ذره به دلیل گرانش به سمت کره سقوط می کند. همانطور که الکترونها را روی سطح کره میگذاریم، نیروی کولن بر گرانش غلبه میکند و ذره آزمایش شروع به دور شدن میکند. حالا فرض کنید ما به اضافه کردن الکترون های بیشتر به کره ادامه می دهیم. اگر n الکترون داشته باشیم، توزیع فواصل زوجی آنها میانگینی متناسب با $r$ دارد و چنین جفتی $n(n-1)/2$ وجود دارد، بنابراین انرژی اتصال حدود $n^2/r$ است. . اگر این عبارت در مجموع انرژی جرم-انرژی کره لحاظ شود، به نظر میرسد که نیروی گرانشی روی ذره آزمایشی به صورت درجه دوم با $n$ افزایش مییابد و بنابراین در نهایت بر نیروی کولن که خطی فزاینده است غلبه میکند. ذره کند می شود، می چرخد و دوباره شروع به سقوط می کند. این پوچ به نظر می رسد. این تحلیل چه اشکالی دارد؟ | برهم کنش متناقض بین یک کره باردار عظیم و یک بار نقطه ای |
20748 | من به فیزیک مایعات غیرقابل اختلاط علاقه زیادی دارم. من می خواهم از شما بپرسم که آیا منبع یا لیستی از آزمایش های انجام شده توسط دیگران با دو یا سه مایع را می شناسید؟ من به موقعیت تعادل نهایی و خواص آن علاقه مند هستم. مثلاً آیا دو یا سه سیال غیرقابل امتزاج وجود دارد که وقتی در یک ظرف استوانه ای با هم قرار می گیرند به حالت تعادلی می رسند که متقارن شعاعی نباشد؟ آیا مایعاتی وجود دارد که بر روی دیواره های ظرف بالا می روند؟ اگر مرجعی از چنین آزمایشاتی دارید، لطفاً آن را به اشتراک بگذارید. | نمونه هایی از مایعات غیرقابل اختلاط یا دیواره نوردی |
15276 | با توجه به جبر دروغ $[K_i,K_j]=f_{ij}^k K_k$، و فیلدهای شبح که روابط ضد جابجایی را برآورده می کند $\\{c^i,b_j\\}=\delta_j^i$، عملگر شماره شبح سپس $U=c^ib_i$ است (شاخص های تکراری جمع می شوند). سوال مطرح شده در اثبات اپراتور BRST که عدد شبح را با 1 افزایش می دهد، در مثال 6.1 در صفحه 116-118 کتاب، نظریه ریسمان ابهام زدایی شده است. http://books.google.com/books?id=S4JyPgw4ZlAC&lpg=PP1&pg=PA117#v=onepage&q&f=false در خط دوم و سوم فرمول مشتق $UC^iK_i$ $UC^iK_i=...=c^iK_i-c^i\displaystyle\sum_rc^rb_rK_i=c^iK_i+c^iK_i\displaystyle\sum_rc^rb_r=...$ جایی که به $c^r U K_r نیاز داریم =-c^r K_r U$ تغییر علامت بالا برای من آشکار نیست. \---افزودن--- مهم نیست. متوجه شدم خط دوم من را فریب داده است. باید $UC^iK_i=...=c^iK_i+c^i\displaystyle\sum_rc^rb_rK_i=c^iK_i+c^iK_i\displaystyle\sum_rc^rb_r=...$ باشد، علاوه بر این، در اثبات زیر در این مثال، چند اشتباه تایپی باید اصلاح شود. اما نتیجه نهایی درست است. اپراتور BRST عدد شبح را 1 افزایش می دهد! | سوال در مورد برابری عملگر شماره شبح در کوانتیزاسیون BRST |
59615 | تانسور متریک فضا-زمان فوک-لورنتس، $$ \mathbf r_{||}{'} = \frac{\گاما (u)(\mathbf r_{||} - \mathbf u t)}{\lambda \ گاما (u) (\mathbf u \cdot \mathbf r) + \lambda c^{2} (1 - \gamma (u))t + 1}، $$$$\mathbf r_{\perp}{'} = \frac{\mathbf r_{\perp}}{\lambda \gamma (u) (\mathbf u \cdot \mathbf r) + \lambda c^{2} (1 - \gamma (u))t + 1}, $$ $$ t' = \frac{\gamma (u)(t - \frac{(\mathbf u \cdot \mathbf r)}{c^{2}})}{\lambda \gamma (u) (\mathbf u \cdot \mathbf r ) + \lambda c^{2} ( 1 - \gamma (u))t + 1}، $$ توسط $$ g^{\alpha \beta} = \begin{bmatrix} داده میشود \frac{1}{(1 + c^{2}\lambda t)^{4}} & \frac{c\lambda x}{(1 + c^{2}\lambda t)^{3}} & \frac{c\lambda y}{(1 + c^{2}\lambda t)^{3}} & \frac{c\lambda z}{(1 + c^{2}\lambda t)^{3}} \\\ \frac{c\lambda x}{(1 + c^{2}\lambda t)^{3}} & -\frac{1}{(1 + c^{ 2}\lambda t)^{2}} & 0 & 0 \\\ \frac{c\lambda y}{(1 + c^{2}\lambda t)^{3}} & 0 & -\frac{1}{(1 + c^{2}\lambda t)^{2}} & 0 \\\ \frac{c\lambda z}{(1 + c^{2}\lambda t) ^{3}} & 0 & 0 & -\frac{1}{(1 + c^{2}\lambda t)^{2}} \end{bmatrix}، $$ که در آن $c، \lambda $ هستند ثابت آیا راهی برای یافتن اسکالر ریچی بدون محاسبات دست و پا گیر با نمادهای کریستوفل (در صورت امکان) وجود دارد؟ | چگونه با داشتن $g^{\alpha \beta}$ در حالت زیر بدون محاسبات دست و پاگیر، انحنای فضا-زمان را پیدا کنیم؟ |
18595 | آیا عدم انسجام در فضای آنتی دی سیتر امکان پذیر است؟ مرز همشکل فضایی به عنوان یک دیوار دافعه عمل میکند، بنابراین فضای آنتی دی سیتر را به یک سیستم کوانتومی بسته تبدیل میکند. برهم نهی ها برهم نهی می مانند و هرگز نمی توانند از هم جدا شوند. یک سیستم بسته در نهایت گرما می شود و دچار عود پوانکر می شود. هر چه دوگانه برای یک تئوری میدان همشکل متقابل است، آیا واقعاً یک نظریه گرانش کوانتومی است یا فقط به صورت سطحی به نظر میرسد؟ | آیا عدم انسجام در فضای آنتی دی سیتر امکان پذیر است؟ |
10387 | شاید کتاب مفاهیم جرم در فیزیک معاصر و فلسفه مفاهیم نیرو: مطالعه ای در مبانی دینامیک نوشته ماکس جمر را بشناسید که جرم و نیرو را از منظری که شامل عناصر تاریخی و معرفتی، مفهومی و بدیهی است مورد بحث قرار می دهد. . آیا کتاب خوبی وجود دارد که مفهوم انرژی را به روشی مشابه که مکس جمر به عنوان مثال جرم و نیرو مورد بحث قرار داده است، مورد بحث قرار دهد؟ | تاملات تاریخی و فلسفی در مورد مفهوم انرژی؟ |
54427 | من چندین کتاب و مقاله در مورد آشوب کوانتومی خواندم، تا جایی که متوجه شدم همه آنها تاکید می کنند که آشوب کوانتومی واقعا وجود ندارد زیرا معادله شرودینگر خطی است. برخی کارها بر روی روتورهای به اصطلاح کوانتومی کیک شده انجام شد که به عنوان همتای کوانتومی برای آشوب کلاسیک استفاده می شد. مدل کوانتومی است اما روش مطالعه روتورها شبه کلاسیک است. فقط به نظر می رسد که یک نقشه کلاسیک اما کوانتیزه شده را مطالعه کنیم و به این نتیجه برسیم که آشوب همان چیزی است که آنها آن را آشوب کوانتومی می نامند. آیا واقعا منطقی است؟ همچنین، کسی به اصطلاح چرخش کمک آشوب را بر اساس نقشه کوانتیزه کلاسیک مطالعه می کند، همانطور که همه می دانیم، در حالت کلاسیک، چرخشی رخ نمی دهد، بنابراین اگر حرکت را در هر مدار پایداری در فضای فاز شروع کنیم، پریدن به منطقه پر هرج و مرج با نیروی خارجی امکان پذیر نیست. اما گفتند چرخش ممکن است زیرا مدل کوانتومی است. باز هم خیلی گیج کننده است زیرا 1. از نقشه کلاسیک برای مطالعه مدل کوانتومی استفاده می کنند 2. نقشه کلاسیک است اما فکر می کنند باید برای حالت کوانتومی 3 کار کند. آنها روش شبه کلاسیک را نامیدند اما مشخصه کوانتومی را بدون دلیل اعمال می کنند. ? | آیا این درست است که آشوب کوانتومی واقعی وجود ندارد؟ |
54429 | من در حال کار بر روی یک گزارش در محل کار هستم و باید فشار اتمسفر را برای فواصل کوچک در یک دوره 24 ساعته تعیین کنم. با جستجو در گوگل، نمودارهایی را پیدا کردم که فشار پایه 14.65 psia را در سطح دریا نشان می دهد. این در 68F است. این مقدار به 13.17 psia در ارتفاع 3000 فوتی از سطح دریا تغییر می کند. کاری که من به دنبال انجام آن هستم این است که یک صفحه گسترده ایجاد کنم که در آن ارتفاع را به عنوان یک ثابت وارد کنم، سپس دما (F) را ارائه کنم، سپس از آن بخواهم فشار اتمسفر را محاسبه کند. دانستن اینکه 13/17 psia در 68 درجه فارنهایت است، تنها در صورتی مفید است که دما برای کل دوره 24 ساعته 68 درجه فارنهایت باشد، اما اینطور نیست. در حال حاضر از 30 درجه فارنهایت تا 75 فارنهایت متغیر است، اما بسته به زمان سال می تواند به طور قابل توجهی در هر جهت حرکت کند. آیا امکان تعیین این وجود دارد؟ | آیا می توان فشار اتمسفر را در صورت داشتن دما (F) و ارتفاع محاسبه کرد؟ |
17659 | از نظر خواص فیزیکی و شیمیایی، اکتینیم، توریم، پروتاکتینیم و اورانیوم به ترتیب مشابه لانتانیم، هافنیوم، تانتالیم و تنگستن هستند و بنابراین به نظر می رسد که به ترتیب به ستون های سوم، چهارم، پنجم و ششم جدول تناوبی تعلق داشته باشند. . فقط با نپتونیم این پیشرفت افقی (مسلماً) از بین می رود. پس چرا عناصر 89 تا 92 در ستون های 3 تا 6 جدول توزیع نشده اند؟ | چرا اکتینیدها از نپتونیوم شروع نمی شوند؟ |
43625 | من سعی می کنم یک مسئله را از کتاب مکانیک آماری مقدماتی (باولی، سانچز) حل کنم. این سوال به این شرح است: انرژی آزاد سیستمی از ذرات N را محاسبه کنید، هر کدام با اسپین 3/2 با یک ذره در هر مکان، با توجه به اینکه سطوح مرتبط با چهار حالت اسپین دارای انرژی های e، 2e، -e، -2e هستند. .. چیزی که من می خواهم بدانم این است که چگونه از صورت استفاده کنم که هر ذره دارای یک چرخش 3/2 است؟ آیا این به نوعی انحطاط اضافه می کند که باید در نظر بگیرم؟ | مشکل مکانیک آماری اسپین 3/2 |
15275 | مادربزرگ شما با مقایسه سوال من با توضیحی درباره گرانش کوانتومی حلقه (Loop Quantum Gravity) می تواند بفهمد آنچه من در اینجا به دنبال آن هستم یک اسباب بازی برای یک کودک نوپا است ($\حدود $ دانشجوی فارغ التحصیل پیش از QFT). من به دنبال تعمیم مدل حداقلی مغناطیس زیر به گرانش هستم (که نمونه ای از کتاب درسی برای پدیده های نوسانات آهارونوف-بوم و جریان های پایدار است). یک فضای هیلبرت سه حالته با ماتریس همیلتونی $h_{nm}$ با $n,m=1,2,3$ بگیرید. با تفسیر این حالتها به عنوان مکانهای محلیسازی، مثلاً، یک الکترون در یک حلقه مزوسکوپی، ممکن است بپرسیم که چگونه میتوان میدان مغناطیسی حلقه را سوراخ کرد. پاسخ با فاز نامتغیر گیج $\varphi =\arg (h_{12} h_{23} h_{13}^{\ast})$ داده می شود که فاز آهارونوف-بوهم برای یک مسیر بسته است (1- 2-3) در امتداد حلقه؛ $\varphi$ برابر است با شار مغناطیسی از طریق حلقه بیان شده در واحد $\phi_0=h/e$. اگر $\varphi \not = 0 (\rm{mod} 2 \pi) $، در آن صورت کمترین حالت انرژی دارای جریان پایدار است و مدل به عنوان نقطه شروع خوبی برای بحث در مورد این بخش از فیزیک مزوسکوپی عمل می کند. فکر می کنم داشتن چنین نمونه اسباب بازی برای گرانش (کلاسیک و کوانتومی) عالی خواهد بود. احتمالاً می توانید آن را در یک کتاب آموزشی پیدا کنید، پس لطفاً اگر یکی را می شناسید یک مرجع ارائه دهید. به طور خاص، سؤال من این خواهد بود: > حداقل تعداد نقاط برای تعریف یک آنالوگ معنی دار تفاوت محدود کنش هیلبرت-اینشتین چقدر است و چگونه می توان آن را انجام داد؟ آیا می توان ایده های اساسی کوانتیزاسیون LQG را در چنین مدل حالت محدود نشان داد؟ من به دنبال یک مثال ساده، احتمالاً کمتر از $3+1$-بعدی برای نشان دادن امکان حذف گرانش توسط تبدیلهای لورنتس محلی اما نه جهانی هستم، همانطور که مدل اسباببازی فوق، رابطه بین $U(1) محلی و جهانی را نشان میدهد. تقارن $ | یک اسباب بازی گرانشی کوانتومی حلقه ای با الهام از حلقه Aharonov-Bohm |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.