_id
stringlengths 1
6
| text
stringlengths 0
5.02k
| title
stringlengths 0
170
|
|---|---|---|
103754
|
سیاهچاله های اولیه کاندید ماده تاریک هستند. فرض کنید یک سیاهچاله اولیه به جرم یک سیارک را در هسته زمین قرار دهید. آیا رشد خواهد کرد؟ نه! اندازه سیاهچاله در حد یک پروتون خواهد بود. در این مقیاس، تابش هاوکینگ آنقدر قوی است که ذرات توسط BH دفع می شوند. هنگامی که BH در نهایت منفجر می شود، انرژی آزاد شده در چند ثانیه پایانی حدود یک زلزله 7.0-8.0 است (ما آنقدر از هسته فاصله داریم که احساس زیادی نمی کنیم). یک BH به اندازه کافی بزرگ میتواند رشد کند، اما این فرآیند آنقدر انرژی ساطع میکند (تقریباً 10٪ از جرم در حال سقوط) که قبل از مصرف مقدار زیادی جرم، زمین به توپی از پلاسمای سفید داغ تبدیل میشود. اما در یک محیط متراکم تر چه اتفاقی می افتد؟ در کوتولههای سفید و ستارههای نوترونی، این مقاله بیان میکند که یک حفره به سرعت میزبان آن را میخورد (بدون ارائه هیچ توجیهی): http://arxiv.org/abs/1209.6021 آیا این ادعا معتبر است؟ آیا هیچ مقاله ای فیزیک یک BH کوچک را که میزبان خود را می بلعد بررسی کرده و یک فرمول (تقریبی) در مورد زمانی که سوراخ شروع به رشد می کند به عنوان تابعی از چگالی مرکزی و جرم سیاهچاله ستاره محاسبه کرده است؟ و آیا این به اندازه کافی سریع اتفاق می افتد که ستاره را در مقیاس های زمانی 10^9 سال نابود کند؟
|
سیاهچاله اولیه: چگالی ماده برای تغذیه آن چقدر باید باشد؟
|
113053
|
برج های آتشین دوار تماشایی وجود دارد که در تصاویر تلویزیونی اخیر از آتش سوزی در کالیفرنیا دیده می شود. در این ویدیو می بینیم که این برج های آتش نشانی می توانند در جهت عقربه های ساعت یا خلاف جهت عقربه های ساعت بچرخند. مکانیسم پشت این فایرنادوها چیست؟
|
کالیفرنیا Firenados
|
131349
|
من در درس گرانش در مورد جرم ها و نیروها شک دارم.    من در درس گرانش در مورد جرم ها و نیروها شک دارم.
|
چرا نیروی زمین روی یک جسم با نیروی جسم روی زمین متفاوت است
|
87937
|
من می دانم که 1. مقیاس کردن عمل با یک ثابت ضربی غیر صفر، یا 2. افزودن یک جمله واگرایی کل به چگالی لاگرانژ معادلات اویلر-لاگرانژ را تغییر نمی دهد. به عنوان مثال این پست Phys.SE. جدا از این گونه اصلاحات پیش پا افتاده (1و2)، آیا کنش انیشتین-هیلبرت عمل منحصر به فردی است که تغییر آن معادلات میدان انیشتین را به دست می دهد؟ اگر نه، آیا عمل دیگری شناخته شده است که به طور غیر پیش پا افتاده با کنش انیشتین-هیلبرت تفاوت داشته باشد و تغییر آن معادلات اینشتین را نشان دهد؟
|
آیا کنش انیشتین-هیلبرت عمل منحصر به فردی است که تغییر آن معادلات میدان انیشتین را به دست می دهد؟
|
31121
|
من در حال حاضر در حال انجام آزمایشی برای تعیین ویسکوزیته Ficoll-70 با استفاده از ویسکومتر Ostwald برای محاسبه زمان و ترازوی توزین دیجیتال برای تعیین وزن حجم مشخصی از محلول در غلظت های مختلف هستم. من به نتیجه ای رسیده ام اما نمی توانم با داده های ارائه شده توسط مجلات یا پایان نامه در این زمینه ارتباط برقرار کنم. به این دلیل است که همه آنها ارزش ویسکوزیته ذاتی را داده اند. ویسکوزیته دینامیکی چقدر با ویسکوزیته داخلی متفاوت است؟ آیا می توانم ویسکوزیته دینامیکی یک محلول را محاسبه کنم اگر ویسکوزیته ذاتی آن را بدانم؟
|
ویسکوزیته ذاتی
|
101316
|
بنابراین بیایید بگوییم که شما طیفسنجی بازتابی/انتقالی یک ماده را انجام میدهید. واضح است که در محدوده ای جذب می شود. اولین قدم شما در شناسایی منبع جذب چه خواهد بود؟ دو سرنخ اصلی که من به آنها نگاه می کنم این است: 1. محدوده ای که در آن رخ می دهد (اگر نور تابشی شما در محدوده اشعه ایکس باشد، برای مثال مشخصا جذب فونون نیست) 2. شکل جذب (آیا یک اوج یا یک لبه جذبی، که در آن مقداری انرژی را جذب نمی کند، و مثلاً همه چیز را جذب می کند) اما می خواهم بدانم آیا راه های دیگری نیز وجود دارد؟ بهعلاوه، آیا کسی از «نقشه» محدودههایی که معمولاً انواع مختلفی از جذب را در آنها پیدا میکنید، میداند؟ من یک بار در ویکی پدیا دیدم، اما فقط سه نوع داشت و البته الان پیداش نمی کنم. به عنوان مثال، چند نوع جذب که میتوانم در بالای ذهنم به آن فکر کنم عبارتند از: انتقال الکترون بین باندی، انتقال الکترون بین زیر باندی، ناخالصیها، فونونها، حالتهای ارتعاشی، انتقالهای اتمی، من میدانم که بسیاری از این موارد وابسته به مواد هستند اما اغلب مکانیسم یکسان در مواد مختلف باعث جذب در یک محدوده بزرگی می شود. این مکانیسمهای جذب (و سایر مکانیسمها) معمولاً در چه محدودههایی هستند؟ متشکرم
|
جذب نوری -- محدوده ها و مکانیسم های رایج چیست؟
|
9704
|
رجوع: وجود یانگ-میلز و شکاف جرم آیا کسی میتواند توضیح دهد که چرا مسئله وجود یانگ-میلز و شکاف جرمی برای ریاضیات معاصر (و احتمالاً فیزیک نظری/ریاضی) بسیار مهم / اساسی است؟ در صورت امکان، لطفاً موارد زیر را در پاسخ / پاسخ خود بگنجانید: (1) چرا مسئله بسیار اساسی / مهم است - هم برای ریاضیات و هم برای فیزیک نظری / ریاضی. (2) چگونه راه حل مسئله بر تحقیقات در دو زمینه فوق تأثیر می گذارد. (3) (در صورت وجود) چه پیشرفت هایی تاکنون در حل آن حاصل شده است. (ارجاع به مقالات، کتاب ها، منابع دیگر مفید خواهد بود). من یک مقطع کارشناسی ارشد در فیزیک نظری هستم، و بنابراین به دنبال پاسخ / پاسخ در چنین سطحی هستم.
|
چرا وجود یانگ-میلز و مشکل شکاف توده بسیار اساسی است؟
|
6742
|
من در حال حاضر در حال مطالعه حرکت ذرات باردار نسبیتی در میدان های الکترومغناطیسی هستم. دقیق تر، ما ابتدا معادله حرکت را در فرمالیسم 4 بردار استخراج کردیم. وقتی معلمم در مورد شتاب در نسبیت خاص صحبت کرد، کمی گیج شدم. در چه مواردی اجازه داریم به طور خاص در نسبیت خاص در مورد آن صحبت کنیم؟ (منظورم این است که من هنوز نسبیت عام را مطالعه نکرده ام) چه چیزی ثابت بماند؟ یا داریم تقریبی می کنیم؟ البته ممکن است معنایی داشته باشد، اگرچه من این احساس را دارم که در دوره های من فقط در مورد سرعت ثابت در نسبیت خاص صحبت می کردیم. امیدوارم سوال من منطقی باشد، ایزاک
|
شتاب در نسبیت خاص
|
94087
|
نمودار زیر را در نظر بگیرید. سیستم در حالت تعادل است. وقتی نخ قرمز بریده شد، مقدار و جهت شتاب آنی هر جعبه را مشخص کنید؟ از جرم نخ و فنر غافل شوید.  در مدل ذهنی من، $M$ با $mg/M$ به سمت بالا و $m$ شتاب خواهد گرفت $g$ کاهش یافته است. آیا درست است؟ ## محاسبه من برای $M$، $k\Delta y=(M+m)g$ نیروی رو به بالا و $Mg$ رو به پایین وجود دارد. نیروی خالص $mg$ به سمت بالا است، بنابراین شتاب $mg/M$ به سمت بالا است. برای $m$، تنها یک نیرو وجود دارد، $mg$ رو به پایین، بنابراین شتاب $mg/m=g$ رو به پایین است.
|
چگونه می توان شتاب لحظه ای هر جعبه را درست پس از بریده شدن نخ اتصال تعیین کرد؟
|
72696
|
من با مشکل زیر دست و پنجه نرم می کنم (Irodov 3.3): > دو کره کوچک با بار مساوی، هر کدام با جرم $m$، توسط نخ های ابریشمی به طول $l$ از همان نقطه معلق هستند. فاصله بین کره ها > $x \ll l$. نرخ $\frac{dq}{dt}$ را پیدا کنید که با آن بار نشت می کند > هر کره اگر سرعت نزدیک شدن آنها به صورت $v = \frac{a}{\sqrt{x}}$، > where $a$ متفاوت باشد ثابت است این به طرز شرم آور ساده است. ما یک تقریب برای $x \ll l$ ایجاد می کنیم و $$ \frac{1}{4 \pi \epsilon_0} \frac{q^2}{x^2} - \frac{mgx}{2l} = m بدست می آوریم \ddot{x}. $$ میتوانیم $\ddot{x}$ را از رابطهمان برای $v$ دریافت کنیم، بنابراین میتوانیم برای $q$ حل کنیم و سپس $\frac{dq}{dt}$ را پیدا کنیم. با این حال، به طور کلی، $\frac{dq}{dt}$ به $x$ و در نتیجه به $t$ بستگی دارد. پاسخ در انتهای کتاب و راه حل های دیگر در سراسر وب دارای $\frac{dq}{dt}$ ثابت است. میتوانید این را با فرض اینکه در هر لحظه کرهها در تعادل هستند، به دست آورید، بنابراین در معادله حرکت بالا $\ddot{x} = 0$ دارید. آیا مشکل به طور ضمنی به این معنی است که ما باید تعادل را فرض کنیم و بنابراین $\frac{dq}{dt}$ ثابت است، یا آیا من چیزی را به طور کامل از دست دادهام؟ یعنی چرا فرض تعادل موجه است؟ من استدلالی مانند فرآیند بسیار تدریجی اتفاق میافتد، بنابراین شتاب در مقایسه با مقادیر دیگر در مسئله کم است را درک میکنم، اما نمیدانم که چگونه با خود مسئله توجیه میشود، جایی که به سادگی به ما گفته میشود که کرهها کوچک هستند. (بنابراین می توانیم آنها را به صورت نقاط نشان دهیم) و $x \ll l$ (که برای تقریب عبارت گرانش در معادله حرکت استفاده کرده ایم).
|
آیا می توان گوی هایی را که بار نشت می کنند در حالت تعادل فرض کرد؟
|
55516
|
طبق نظریه شبکه ریسمانی پروفسور ون، الکترون ها را می توان به عنوان برانگیختگی های ابتدایی اجسام شبکه ریسمانی در نظر گرفت. درست مانند فونون ها و مگنون ها به ترتیب برانگیختگی های ابتدایی کریستال ها و سیستم های اسپین هستند. اما همانطور که می دانیم، عدد ذره فونون ها و مگنون ها حفظ نشده است، زیرا مجموعه های آماری سیستم کریستال و اسپین هر دو مجموعه های متعارف هستند، بنابراین عدد ذره فونون ها و مگنون ها به خوبی تعریف نشده اند. البته پتانسیل شیمیایی $\mu$ برای آنها وجود ندارد. بنابراین من می خواهم بدانم که آیا عدد ذره الکترون ها در نظریه شبکه ریسمان ون به خوبی تعریف شده است؟ و سیستم شبکه زهی متعلق به چه نوع گروه آماری است، یک گروه متعارف یا یک گروه بزرگ متعارف؟ خیلی ممنون.
|
آیا «عدد ذره» «الکترونها» در نظریه شبکههای ریسمانی ون درباره ذرات بنیادی به خوبی تعریف شده است؟
|
55512
|
من در حال خواندن چند مقاله در مورد مکمل بودن سیاهچاله هستم (Samir D. Mathur. پارادوکس اطلاعات: تعارض ها و حل ها. Proceedings for Lepton- Photon 2011 (گسترش شده). arXiv:1201.2079 [hep-th].) و جمله زیر را یافتم. بنابراین یک حالت خالص اولیه (گاز تشکیل دهنده ستاره در حال فروپاشی) به سیاهچاله تبدیل می شود و پس از تبخیر به چیزی تبدیل می شود که فقط با حالت مخلوط قابل توصیف است. چگونه یک ستاره یک حالت خالص است؟ آیا حالت حرارتی نیست و در نتیجه مخلوط است؟ آیا به این دلیل نیست که نوری که از خورشید می آید غیرقطبی است؟
|
چرا یک ستاره یک حالت خالص است؟
|
68591
|
من نمی دانم که آیا نیروهای بنیادی محافظه کار هستند؟ اول از همه، من مطمئن نیستم که بتوانیم در مورد نیروهای محافظه کار صحبت کنیم، زیرا برای مطالعه الکترومغناطیس، برهمکنش های ضعیف و قوی به QFT نیاز داریم. برای گرانش، من می خواهم که محافظه کارانه نباشد، زیرا صرفه جویی در انرژی حتی صدق نمی کند.
|
آیا نیروهای بنیادی محافظه کار هستند؟
|
22225
|
من می خواهم بدانم چگونه می توان عدد ماخ محلی را در سطح بالایی ایرفویل با توجه به دمای محیط، سرعت محلی روی سطح ایرفویل، سرعت جریان آزاد و فشار محیط محاسبه کرد. من از دانش خود فرض میکنم که عدد ماخ فقط به دما بستگی دارد، بنابراین باید دمای محلی روی سطح ایرفویل بالایی را محاسبه کنم، که با استفاده از معادلات گاز ایزنتروپیک بسیار بیاهمیت است. بنابراین $$a ~=~ \sqrt{\gamma * R * T}.$$ و سپس فقط سرعت محلی را بر سرعت محلی صدا تقسیم کنید. آیا این راه درستی است؟
|
شماره ماخ محلی برای ایرفویل
|
31019
|
سوالات در مورد دلایل پرواز هواپیما در بین دانشمندان متداول است، از دوران دبیرستان تا کنون، حتی اگر در آن سوی دنیای مرموز سیال (رژیم اعداد رینولدز پایین) کار کنم، همیشه از اساتید و مشاورانم پرسیده ام. ، همکاران، توضیح خودشان در مورد پرواز چیست. من در مورد بحث در مورد فشار به سمت پایین، که توسط وب سایت ناسا یک اشتباه رایج در نظر گرفته شده است، و در مورد استدلال اندرسون، انکار اصول نادرست زمان های مساوی، و نقش بیش از حد تخمین زده شده قضیه برنولی می دانم. بهترین توضیح جهانی و ساده من از اندرسون گرفته شده است و شامل موارد زیر است: _به نحوی هوا که به لبه اول بال می رسد، پس از تعامل با آن، به سمت پایین می رود. این باید نتیجه نوعی نیرو باشد و بنابراین برای قانون سوم نیوتن باید نیروی مخالف با قدرت برابر در جهت مخالف وجود داشته باشد که هواپیما را به سمت بالا هل می دهد._ اول: چرا هوا پایین می آید؟ پاسخ: زاویه حمله و شکل ایرفویل همراه با استدلال های ساده فشار و رکود. دوم: نقش قضیه برنولی در اینجا چیست؟ اگر هوا با استفاده از هندسه به پایین رانده شود، ما به اختلاف سرعت بین قسمت بالایی و پایینی بال نیازی نداریم، بلکه فقط این را در نتیجه تغییر فشار داریم (به دلیل شکل). درست است؟ سوال دوم من، در واقع، در مورد رایج ترین و پیچیده ترین توضیح است: تعادل Vortex شروع. بحث اصلی این است: با توجه به شرایط کوتا (بدنه ای با لبه دنباله دار تیز که در یک سیال حرکت می کند، گردشی با قدرت کافی برای نگه داشتن نقطه رکود عقب در لبه عقب ایجاد می کند) گردابی تزریق شده توسط ابزار انتشار چسبناک توسط لایه مرزی ایجاد شده در نزدیکی ایرفویل، به جریان اطراف، در یک زنجیره راه اندازی کوچک تبدیل می شود. گرداب ها این ایرفویل را ترک میکند و (تقریباً) در جریان ثابت میماند. در اثر ویسکوزیته به سرعت تجزیه میشود. با استفاده از قضیه کلوین، که در حالت دوبعدی چیزی نیست جز این جمله که گرداب در طول مسیر هر ذره ثابت است، این گرداب باید با تشکیل یک گرداب محدود برابر اما متضاد در اطراف ایرفویل متعادل شود. وجود این گرداب باعث افزایش سرعت در بالای بال و سرعت کمتری در زیر آن می شود و به وسیله پدیده برنولی باعث به وجود آمدن بالابر می شود. حال من تعجب می کنم: 1) فرض می کنیم که گردابی که از دیوار خارج می شود (شرایط عدم لغزش باعث می شود دیوار ایرفویل صفحه ای با گردابی بی نهایت باشد) با انتشار، از لایه مرزی خارج شده و وارد منطقه ای می شود که عدد رینولدز زیاد است. به اندازه ای است که به ما اجازه می دهد معادله اویلر و سپس قضیه کلوین را اعمال کنیم (فقط برای سیالات غیر لزج معتبر است). من معمولاً این را با استفاده از معادله گردابی توضیح می دهم، که یک نسخه محلی (به صورت دو بعدی) از قضیه کلوین است: $$\partial_t\omega+\boldsymbol u \cdot \nabla \omega=\nu \nabla^2 \omega$$ در لایه مرزی ویسکوزیته غالب است، در حالی که در لایه بیرونی می توان آن را نادیده گرفت. وقتی گردابه به لایه بیرونی میرسد، گردابه حفظ میشود و میتوان گفت که سازههای وارد شده از لایه مرزی باید توسط سیال این ناحیه متعادل شوند (از نظر گرداب). و ما میتوانیم این کار را انجام دهیم، زیرا گردش، که ثابت واقعی است، یک انتگرال خط است، و اگر از منطقه ایرفویل/BL عبور نکنیم، هیچ مشکلی نداریم. آیا این درست است؟ 2) در این توضیح به نظر می رسد قضیه برنولی یک علت است که از طریق اختلاف سرعت بالابر را ایجاد می کند. آیا این درست است؟ پیشاپیش ممنون احساس می کنم همیشه یک بچه هستم و در مورد آن موضوع می پرسم. و در عین حال احساس می کنم یک دانشمند واقعی نادان اما کنجکاو هستم.
|
چرا هواپیماها پرواز می کنند: حقیقت نهایی
|
77461
|
تا چه حد می توان یک خازن باردار نصب شده بر روی یک سکوی متحرک (به عنوان مثال یک چرخ دوار) را به عنوان یک مولد جریان الکتریکی در نظر گرفت؟ به هر حال، جریان الکتریکی چیزی بیش از انتقال بار نیست. برخی از جزئیات بیشتر: از آنجایی که خازن یک وسیله جداسازی شارژ است، آیا بارهای روی دو صفحه به طور موثر لغو می شود تا جریان خالص تولید نشود؟ اگر یک طرف خازن را زمین کنیم، وضعیت تغییر می کند؟ اگر یک صفحه را بچرخانیم و دیگری را برعکس بچرخانیم، آیا موفق به تولید جریان خالص می شویم؟
|
خازن متحرک
|
66052
|
> منظومه شمسی با سرعت 220 کیلومتر بر ثانیه در اطراف کهکشان حرکت می کند. از مرکز کهکشانی بیش از 27000 سال نوری فاصله دارد. چه مدت طول می کشد تا منظومه شمسی به دور کهکشان راه شیری بچرخد؟ من ابتدا محیط = $\mathrm{2 \times 3.14 \times 27,000 \times 9.4605284 \times 10^{15}\ m}$ را محاسبه کردم سپس، محیط را بر 220 کیلومتر بر ثانیه تقسیم کردم. با این حال، من 7.2 دلار \ برابر 10^8 دلار میگیرم.
|
چگونه سال کهکشانی راه شیری را محاسبه می کنید؟
|
31018
|
برای انجام برخی از محاسبات کیهانشناسی فریدمن-لماتر، میخواهم تخمینی از $\Omega_{r_0}$ (تابش $\Omega$ امروز) بدانم. WMAP 7 تخمینی از $\Omega_{b}$، $\Omega_{c}$ و $\Omega_{\Lambda}$ ارائه میکند اما هیچ چیزی در مورد $\Omega_{r}$: http://lambda.gsfc.nasa. gov/product/map/dr4/best_params.cfm از کجا می توانم بهترین ارزش $\Omega_{r}$ موجود امروز را پیدا کنم؟ خیلی ممنون.
|
$\Omega_{r}$ از نتایج WMAP؟
|
108680
|
تا آنجا که من می توانم بگویم، 6 پارامتر وجود دارد که نحوه نوسان نوترینو را توصیف می کند: 2 اختلاف مجذور جرم، 3 زاویه اختلاط و پارامتر دیگری که من اصلاً نمی فهمم (دلتا). بنابراین من سه سوال دارم: 1) میدانم که 2 تفاوت جرم اطلاعات کافی برای سه جرم است، اما هنوز نمیتوانیم جرم واقعی را اندازهگیری کنیم. آیا این محدودیت ناشی از فناوری فعلی است یا اختلاف مجذور جرم اساسی ترین اطلاعاتی است که در مورد جرمی که احتمالاً می توانیم به دست آوریم؟ 2) زوایای اختلاط دقیقاً چه چیزی را نشان می دهند؟ آیا همه آنها از اهمیت یکسانی برخوردارند، و اگر چنین است چرا زاویه تتا-13 تا این اندازه کم مطالعه شده است؟ من همچنین خوانده ام که زاویه غیر صفر تتا-13 به عدم تقارن بین ماده و ضد ماده اشاره دارد. چگونه است، و چرا زاویه 13 به طور خاص نسبت به زوایای دیگر؟ 3) پارامتر دلتا چیست؟ من می دانم که فناوری فعلی ظرفیت اندازه گیری آن را ندارد، اما نسل بعدی (امیدوارم) خواهد داشت. این پارامتر چه چیزی را نشان می دهد و اندازه گیری آن چه پیامدهایی دارد؟
|
معنای پشت پارامتر نوسان نوترینو چیست؟
|
72699
|
من سعی کردهام سرعت زحل V را با استفاده از معادله موشک ایدهآل تسیولکوفسکی مدلسازی کنم، و در این فرآیند، فکر میکنم ممکن است در رابطه با ضربه خاص اشتباه کرده باشم؟ **من با در نظر گرفتن تغییر گرانش به معادله زیر رسیدم**: $$ \Delta v(t) = I_\mathrm{sp} g_0 \left(\frac{R_\oplus}{a (t)+R_\oplus}\right)^2 \ln\left(\frac{m_0}{m_0-c(t)}\right). $$ $a(t) = 0.0033 t^2 - 0.1462 t + 1.9487$ تابع ارتفاع است که از مقادیر واقعی بدست می آید، با محدوده خطای بسیار کوچک، و $c(t) = 12579.9 t$ مصرف سوخت موشک در ثانیه همچنین \begin{align} \Delta v & & & \text{تغییر سرعت} \\\ t & && \text{زمان سپری شده} \\\ I_\mathrm{sp} & = 263\ \mathrm{s} را دارم && \text{زمان ضربه خاص} \\\ g_0 & = 9.81\ \mathrm{m/s^2} && \text{شتاب گرانش روی زمین} \\\ R_\oplus & = 6371\ \mathrm{km} && \text{شعاع زمین} \\\ m_0 & = 2{,}800{,}000\ \mathrm {kg} && \text{جرم ناخالص موشک Saturn V.} \end{align} **و این نموداری از مدل** من در برابر مقادیر واقعی ترسیم شده در برابر زمان ایجاد کردم:  درصد خطا در اینجا بین دو مجموعه مقادیر از ~80 متغیر است. % تا 14% و شکل نمودار بسیار متفاوت است. می خواهم بپرسم آیا تغییری در تکانه خاصی وجود دارد؟ یا در مدل سازی معادله بالا اشتباه دیگری انجام داده ام؟ همچنین، اگر اشتباه احمقانهای مرتکب شدهام، عذرخواهی میکنم، من یک دانشجوی HS هستم که تحقیقات جالبی انجام میدهم، در این مورد کاملاً جدید!
|
موضوع ضربه خاص زحل V در مدلسازی سرعت با معادله Tsiolkovsky در برابر مقادیر واقعی؟
|
134333
|
شیمیدانی که نیتروژن مایع را روی سرش ریخته بود این عمل را بسیار خطرناک توصیف کرد. با این حال، در همان زمان، او اشاره کرد که اثر لیدنفراست او را از خطرات این عمل محافظت می کند. به وضوح می توان از ویدیو دید که هیچ اتفاق خطرناک خاصی برای او نیفتاده است. بنابراین من گیج هستم: پس چرا این عمل خطرناک است، وقتی که اثر لیدنفراست به وضوح از شما محافظت می کند؟
|
(چرا) ریختن نیتروژن مایع روی سر خطرناک است؟
|
36290
|
به عنوان مثال، سد SiO$_2$ بین آهنربای آهن و الکترون-گاز دو بعدی مانند Si تعبیه شده است. چگونه می توان باندهای انرژی سه ماده را در زمانی که میدان الکتریکی عمود بر سطح مشترک است تراز کرد؟ آیا سطح فرمی یکسانی دارند؟ آیا کسی می تواند افست باند را برای من ترسیم کند؟ از کجا می توانم داده های باند افست را پیدا کنم؟
|
در مسئله اتصال ناهمگون، نحوه تراز کردن باند انرژی در حضور ولتاژ بایاس
|
93815
|
_**چگونه یک مدار RL موازی را به مدار RL سری معادل آن تبدیل کنیم؟_**
|
چگونه مدارهای RL را تبدیل کنیم؟
|
131347
|
در فرآیند برگشت پذیر، به دلیل مراحل بی نهایت کوچک، سیستم در تعادل حرارتی باقی می ماند (چرا؟). اما در فرآیند برگشت ناپذیر، تعادل حرارتی وجود ندارد. علت این پدیده چیست؟ چرا اولی به تعادل حرارتی می رسد و دومی نمی تواند؟ لطفا در توضیح این موضوع به من کمک کنید.
|
چرا در طی یک فرآیند ترمودینامیکی برگشت ناپذیر سیستم به تعادل ترمودینامیکی نمی رسد؟
|
77467
|
چرا ارزش انتظار همان چیزی است که هست؟ چرا عملگر را اعمال نمی کنید، سپس آن را در مزدوج آن ضرب نمی کنید؟
|
ارزش های انتظاری در مکانیک کوانتومی
|
36298
|
فرض کنید از همیلتونی محدودیت های اولیه $$(\Phi_m,\Phi)$$ و $\dot \Phi_m$ , $\dot \Phi$ به ترتیب منجر به محدودیت های ثانویه $$(\gamma_m,\gamma)$$ می شود. . حال اگر جابجایی $\Phi_m$ با $\gamma_m$ غیر صفر باشد (یعنی هر دو درجه دوم هستند) آیا زنجیره کموتاسیون را در آنجا خاتمه می دهد؟
|
کموتاسیون برای محدودیت ها
|
30948
|
من در چند جا خوانده ام که GR در یک حلقه قابل عادی سازی مجدد است. (به عنوان مثال، جمله دوم hep-th/9809169، اگرچه به نظر نمی رسد که آنها اصلاً این نکته را توسعه دهند). آیا این به نوعی تقارن پنهان در نظریه است؟ سادهلوحانه، ما در همه نظمها، حتی یک حلقه، در تئوری اغتشاش به اصطلاحات ضد جدید نیاز داریم، درست است؟
|
چرا GR قابل عادی سازی مجدد به یک حلقه است؟
|
55513
|
پیگیری موضوع چرا الکترون و پروتون بار الکتریکی یکسان اما مخالف دارند؟ استدلال می شود که حتی یک بار باقیمانده کوچک منجر به مقادیر زیادی الکتریسیته در مواد توده می شود، همه چیز متفاوت خواهد بود، و غیره. من پاسخ قانع کننده ای نمی یابم: فرض کنید $n$ پروتون به اضافه $n+1$ الکترون خنثی هستند. . چرا ما نباید انتظار داشته باشیم که در هر الکترون $n+1$ پروتون وجود داشته باشد؟ یعنی اگر هر $n$'th اتم یک یون منفی باشد (برای هیدروژن) مشکلی با ماده حجیم وجود ندارد. حال، چه حد پایین تجربی را میتوانیم برای $n$ در آن سناریو ارائه کنیم؟
|
محدود تجربی بر مجموع بار الکترون و پروتون
|
72690
|
آیا ما با سرعت خود در طول زمان (1 ثانیه در ثانیه) برای اندازه گیری بالاترین سرعت های ممکن (c) محدود نمی شویم؟ من لیزری میزنم که به آینه برخورد میکنه و برمیگرده و دقیقا زمان رو اندازه میگیرم و با دانستن مسافت سرعت رو محاسبه میکنم.. اما وقتی زمان رو اندازه گرفتم آیا با سرعت خودم در زمان محدود نبودم؟ در اینجا من زمان را در یک نمودار 2 بعدی تصور می کنم که من فقط به سمت بالا حرکت می کنم (ایستا) و نور یک «|>» ایجاد می کند. بیایید قسمت پایینی را که نور از A خارج می شود و قسمت بالایی را که برمی گردد B می نامیم. من AB را اندازه گرفتم. سرعت خودم همینه...
|
آیا ممکن است به جای اینکه فوتون سرعت داشته باشد، در اندازه گیری سرعت فوتون محدودیتی ایجاد کند؟
|
5066
|
سوخت های شیمیایی مایع و جامد در موشک ها بسیار گران و ناکارآمد هستند. من در مورد بادبان های خورشیدی شنیده ام اما واقعی ترین سوخت های سفر فضایی که در آینده برای نزدیک شدن به سرعت نور مورد استفاده قرار خواهند گرفت چیست؟
|
واقع بینانه ترین راه های پیشران فضایی با سرعت بالا چیست؟
|
134334
|
یک خرگوش (H) و یک لاک پشت (t) در مسابقه پا هستند. هنگامی که لاک پشت 22 متر از خط پایان فاصله دارد، سرعت 4.0 متر بر ثانیه دارد اما 5.0 متر از خرگوش عقب تر است. سرعت خرگوش 5.0 متر بر ثانیه است. خرگوش بیش از حد اعتماد به نفس دارد و تصور می کند برد آسانی دارد. بنابراین، در طول بخش باقی مانده از مسابقه، خرگوش با سرعت ثابت 0.46 متر بر ثانیه به خط پایان می رسد. من مطمئن نیستم چگونه آن را شروع کنم.
|
خرگوش و لاک پشت در مسابقه پیاده روی
|
106515
|
من سعی می کنم دو نظریه محبوب انفجار بزرگ، انجماد بزرگ و تئوری بزرگ جهش یا جهش بزرگ را با هم مقایسه کنم و از تیغ Occam استفاده کنم، که می گوید هر چه یک راه حل مفروضات بیشتری داشته باشد، احتمال اشتباه آن بیشتر است. اولاً اگر جهان آغازی داشته پس علت آن آغاز زمان چه بوده است، اگر بنا به تعریف، کمبود زمان به معنای کمبود حوادث است؟ آیا می توان فرض کرد که انرژی تاریک با انبساط در چگالی ثابت باقی می ماند، و چرا این قانون اول ترمودینامیک را زیر پا نمی گذارد؟ چرا آنها چنین فرض می کنند، بدون اینکه حتی قادر به دیدن آن باشند؟ تا چند دهه پیش، نظریه کرانچ بزرگ بسیار رایج بود، آنچه که ما انتظار داریم اتفاق بیفتد، و آیا مشاهدات یک انبساط شتابان، با توجه به تمام فرضیاتی که باید انجام شود، واقعاً آن را تغییر میدهد؟ انرژی تاریک میتواند از نظر چگالی کاهش یابد، و در آینده، وقتی تمام جرم در سیاهچالهها باشد، آیا این انرژی تاریک را با هر چیز دیگری جذب نمیکند و انرژی آن را به نیروی کششی خالص گرانش تبدیل نمیکند؟
|
کدام نظریه انفجار بزرگ مفروضات بیشتری دارد؟
|
77464
|
من یک کره با شعاع $2a$ دارم که در مبدا متمرکز شده و از یک ماده نارسانا ساخته شده است که دارای چگالی بار حجمی یکنواخت $\rho$ است. یک حفره کروی با شعاع $a$ خارج از مرکز به سمت راست (لمس کردن) که مرکز آن در راستای محور x قرار دارد، اکنون از کره حذف شده است. میدان الکتریکی تولید شده توسط این توزیع در امتداد محور x را برای $x > 2a$ پیدا کنید. من با ایجاد عباراتی برای $E$ هم در بخش یکنواخت و هم در حفره شروع کردم: $E_u = \rho 2a/(3\epsilon_0)$ و $E_c = -\rho a/(3\epsilon _0)$ و $E_t $ در داخل حفره $ E_t = \rho a/(3\epsilon_0)$ آیا درست است که $E$ در امتداد محور x یکسان باشد؟ قدر $E_t$؟ من فکر میکنم اینطور نیست، اما درباره ایده دیگری که داشتم مطمئن نیستم که $E = \rho r/\epsilon_0$ باشد. $r$ اکنون فاصله از مرکز کره جامد/محصور است. این نتیجه مبادله $-\rho$ است که برای ایجاد شارژ خالص در داخل حفره با $\rho$ لازم است و دوباره $E$-s را با هم اضافه می کنیم.
|
میدان الکتریکی خارج از یک کره با یک حفره
|
32738
|
سیستمهای سمپلتیک موضوع رایج مطالعات فیزیک کلاسیک و علوم غیرخطی هستند. در ابتدا تصور میکردم که این فقط راه دیگری برای گفتن همیلتونی است، اما آن را در زمینه سیستمهای اتلافکننده نیز شنیدم، بنابراین دیگر به فرض خود اطمینان ندارم. اکنون سؤال من این است که چرا نویسندگان بر سادگی تأکید میکنند و ویژگیهایی که معمولاً بر آن دلالت میکنند چیست؟ یا به عبارت دیگر تحریک آمیزتر: چرا ذکر این نکته ضروری است که چیزی ساده است؟
|
سادگی به چه معناست؟
|
134331
|
ما می دانیم که برای گروه های متعامد خاص $SO(N)$ تانسورهای ثابت وجود دارد (نامتغیر تحت عمل گروه). اینها $\delta_{ij}$ و تانسور کاملاً ضد متقارن $\epsilon_{m_1,m_2,...m_N}$ هستند. به طور مشابه برای $SU(N)$ تانسورهای ثابت عبارتند از $\delta_k^i$, $\epsilon_{m_1,m_2,...m_N}$ و $\epsilon^{m_1,m_2,...m_N}$ ( $\delta_k^i$ نیز یک تانسور ثابت برای $U(N)$ است اما برای $\epsilon$ چنین نیست. این اشیاء در ساخت تک تک اشیایی که تحت بازنمایی $SO(N)$ یا $SU(N)$ تبدیل می شوند بسیار مفید هستند. سوال 1: آیا چنین تانسورهایی برای گروه Symplectic و Exceptional وجود دارد؟ من به ویژه به گروه های $Sp(2N)$ و $E_7$ علاقه مند هستم. آیا یک روش سیستماتیک برای به دست آوردن همان وجود دارد؟ سوال 2. این سوال فقط برای کنجکاوی است. آیا میتوانیم تانسورهای ثابت برای ابرگروههایی مانند $OSp(4|\mathcal{N})$ یا $SU(2,2|\mathcal{N}/2)$ پیدا کنیم که در تعداد زیادی $\mathcal{N}$- ظاهر میشوند. نظریه های میدان ابر متقارن گسترده؟
|
تانسورهای نامتغییر گروه های سمپلتیک و استثنایی.
|
5062
|
در ادامه یک سوال دیگر در مورد قضیه نوتر تعجب می کنم که آیا نوعی رابطه بین این قضیه و اصل عدم قطعیت هایزنبرگ وجود دارد؟ زیرا هم اصل و هم قضیه انرژی را با زمان، تکانه با مکان، جهت را با تکانه زاویه ای مرتبط می کنند. وقتی این یک واقعیت کلی است، به عنوان مثال. بار الکتریکی و پتانسیل الکترواستاتیک (*) نیز باید در یک رابطه عدم قطعیت شریک باشند. آیا آنها هستند؟ من احساس می کنم که این نتایج آنقدر اساسی و کلی به نظر می رسند که امیدوارم یک استدلال فیزیکی خالص (بدون ریاضی یا فقط با حداقل مقدار ریاضی) وجود داشته باشد. همچنین این سوال را مقایسه کنید که در آن دوباره تکانه و فضا، این بار از طریق تبدیل فوریه به هم متصل هستند. (*) یعنی پتانسیل الکتریکی و پتانسیل بردار مغناطیسی ترکیب شده اند.
|
قضیه نوتر در مقابل اصل عدم قطعیت هایزنبرگ
|
90578
|
من قبلاً این را در یک سؤال قبلی پرسیدم، اگرچه مسلماً سؤال من در تعداد زیادی از اطلاعاتی که در آنجا ارائه کردم به سختی یافت میشد، بنابراین امیدوارم این موضوع روشن شود. فرض کنید یک سیستم $F=ma$ معمولی به شکل $$M\ddot{\mathbf{x}}=-\nabla U(\mathbf{x})$$ وجود دارد که در آن $M$ یک تانسور جرمی است، $U $ پتانسیل است و $\mathbf{x}$ یک برداری است که وضعیت را توصیف می کند. فرض کنید که یک نمایش ماتریسی از یک گروه محدود $G$, $\\{\Gamma_g|g\در G\\}$ وجود دارد، به طوری که $U(\Gamma_g\mathbf{x})=U(\mathbf{x })$ برای همه $\mathbf{x}\in \mathbb{R}^n$ و $g\در G$. به همین ترتیب، فرض می کنیم برای $\mathbb{R}^n$ مبنای $\Lambda=\\{\Lambda_1,...,\Lambda_n\\}$ وجود دارد، به طوری که هر بردار پایه در یک حالت ویژه مشخص از هر $ باشد. \Gamma_g$. اگر بیشتر فرض کنیم که سیستم با شرایط اولیه شروع می شود که در حالت های ویژه همه $\Gamma_g$، $$\Gamma_g\mathbf{x}(0)=\lambda_g\mathbf{x}(0)\mbox{ هستند. و }\Gamma_g\dot{\mathbf{x}}(0)=\lambda_g\dot{\mathbf{x}}(0)$$ پس چه چیزی میتوانیم در مورد مقادیر انتظاری اعداد تقارن بگوییم دولت، $$\left<g(t)\right>:=\left<\mathbf{x}(t),\Gamma_g\mathbf{x}(t)\right>$$ با گذشت زمان؟ چه زمانی اعداد تقارن در طول زمان حفظ می شوند؟ اگر چیزی نمی توان گفت، آیا محدودیت های اضافی وجود دارد که به ما اجازه می دهد چیزی قطعی بگوییم؟ این چیزی است که من امتحان کردم: بدون از دست دادن کلیت، میتوانیم برای خلاص شدن از شر $M$ به مختصات وزنی روی بیاوریم. من به طور مبهم مشکوک بودم که اگر بتوانید نشان دهید که $\ddot{\mathbf{x}}(t)$ تقارن مشابهی با موقعیت و سرعت دارد، در این صورت تقارن ها حفظ می شوند. $$\Gamma_g\ddot{\mathbf{x}}(t)=\nabla U(\Gamma_g \mathbf{x}(t))$$ داریم و چون $G$ متناهی است و $\Gamma_g$ واقعی است ، تنها مقادیر ویژه ممکن برای $\Gamma_g$ $1$ یا $-1$ هستند. در موردی که $\mathbf{x}(t)$ یک حالت ویژه از $\Gamma_g$ باشد، $$\Gamma_g\ddot{\mathbf{x}}(t)=\nabla U(\mathbf{) داریم x}(t))=\ddot{\mathbf{x}}(t)$$ که به این معنی است که نیرو از $g$-gerade است تقارن، و من احساس می کنم در این مورد می توانیم نتیجه بگیریم که $\left<g(t)\right>=1$ برای همه $t$. بنابراین یک قاعده انتخاب انتقال وجود دارد که می گوید سیستم به گونه ای تکامل می یابد که ورودی های $g$-ungerade $\Lambda^\mathsf{T}\mathbf{x}(t)$ را همیشه مجبور می کند صفر باشد آیا این درست است؟ در مورد $g$-ungerade حالات $\mathbf{x}(t)$ چطور؟ ضمناً، من هرگز قضیه نوتر را یاد نگرفتم، اگرچه به طور مبهم به یاد میآورم که ربطی به تقارنهای پیوسته حفظ شده دارد، بنابراین اگر احساس میکنید میتوان این را بهعنوان مورد خاصی از قضیه نوتر با تقارنهای گسسته پاسخ داد، حتماً این را بگویید :)
|
تکامل زمانی سیستم های مکانیکی متقارن
|
72525
|
این یک سوال در مورد نسبیت عام است. آیا کسی دوست دارد به من بیاموزد که چگونه این شاخص ها را کار کنم؟ **تعاریف**: در سرتاسر موارد زیر، شاخص های مکرر باید جمع شوند. Hodge dual یک p-form $X$: $$(*X)_{a_1...a_{n-p}}\equiv \frac{1}{p!}\epsilon_{a_1...a_{n-p} b_1...b_p}X^{b_1...b_p}$$ مشتق خارجی p-form $X$: $$(dX)_{a_1...a_{p+1}}\equiv (p+1) \nabla_{[a_1}X_{a_2...a_{p+1}]}$$ با توجه به رابطه $$\epsilon^{a_1...a_p c_{p+1}...c_n}\epsilon_{b_1...b_pc_{p+1}...c_n}\equiv p!(n-p)! \delta^{a_1}_{[b_1}...\delta^{a_p}_{b_p]}\,\,\,\,\,\,\,\,\,(\خنجر)$$ کجا $\epsilon_{a_1...a_n}$ جهت گیری منیفولد است. پس چرا $$(*d*X)_{a_1...a_{p-1}}=(-1)^{p(n-p)}\nabla^b X_{a_1...a_{p- است 1}b}$$؟ **من چقدر به خودم رسیده ام:** اولاً، من معتقدم $(*d*X)$ به معنای $*(d(*X))$ است؟ $$(d*X)_{c_1...c_{n-p+1}}=\frac{n-p+1}{p!}\nabla_{[c_1}\epsilon_{c_2...c_ {n-p+1}]b_1...b_p}X^{b_1...b_p}$$ سپس $$*(d*X)_{d_1...d_{p-1}}=\frac{n-p+1}{(n-p+1)!p!}\epsilon_{d_1... d_{p-1}c_1. ..c_{n-p+1}}\nabla^{[c_1}\epsilon^{c_2...c_{n-p+1}]b_1...b_p}X_{b_1...b_p}$ $ $$=\frac{1}{(n-p)!p!}\epsilon_{d_1...d_{p-1}c_1...c_{n-p+1}}\nabla^{[c_1}\ epsilon^{c_2...c_{n-p+1}]b_1...b_p}X_{b_1...b_p}$$ اکنون می دانم که باید $(\dagger)$ را اعمال کنم، اما من نمی دانم چگونه براکت های ضد تقارن را بدهم. کسی دوست داره برام توضیح بده لطفا؟ متشکرم
|
تانسورها در نسبیت عام
|
20116
|
فشار دادن لیوان وارونه خالی به داخل آب سخت است زیرا در داخل حفره آن هوا وجود دارد که از ورود آب به داخل لیوان جلوگیری می کند. اما وقتی آن لیوان را که هنوز کاملاً در آب غوطه ور است با زاویه ای کج می کنیم، آب می رود. وارد داخل آن می شود همراه با تشکیل حباب ها.....حتی نیروی شناور ران که عمل می کند در همه جهت ها یکسان خواهد بود.......چرا اینطور است..
|
چرا فشار دادن لیوان وارونه خالی داخل آب سخت است؟
|
31016
|
آیا محدودیت های فنی (تئوری یا تکنولوژیکی) وجود دارد که از برخوردهای مبتنی بر کوارک جلوگیری کند؟ یعنی برخورد دو کوارک با هم
|
آینده برخورددهنده ها و محدودیت های فنی
|
112487
|
مقاومت های $R_1=100\pm3Ω $ و $R_2=200\pm4Ω $ به صورت موازی متصل می شوند. سپس مقاومت معادل را با درصد خطا بیان کنید. من می دانم که چگونه می توان درصد خطا را در صورت اتصال مقاومت ها به صورت سری پیدا کرد. کسی میتونه به من کمک کنه اگه مقاومت ها به صورت موازی وصل هستن درصد خطا رو پیدا کنم؟؟
|
چگونه درصد خطای مقاومت معادل را پیدا کنیم؟
|
30361
|
دانشمندان در مورد اینکه جهان ما تنها جهان نیست صحبت می کنند، اما حتی اگر این درست باشد، چگونه می توانیم وجود چندجهانی را اثبات کنیم؟ ما در این جهان محصور هستیم و هیچ راهی وجود ندارد که بفهمیم بیرون چه اتفاقی می افتد، درست است؟
|
چگونه ثابت کنیم که چندجهانی وجود دارد؟
|
133647
|
اگر پیکربندی A برابر با پیکربندی B در روش متروپلیس مونت کارلو باشد، آیا همچنان تلاش بهروزرسانی را انجام میدهید؟
|
سوال در مورد کلان شهر مونت کارلو در مورد انرژی های برابر
|
44218
|
ثابت کنید که $$ \lambda _{1}\lambda _{2}^{*}\varphi _{1}\varphi _{2}^{*}+\lambda _{1}^{*}\lambda _ {2}\varphi _{1}^{*}\varphi _{2} \leq \left | \lambda _{1} \راست |\چپ | \lambda _{2} \راست |\چپ \\{ \چپ | \varphi _{1} \right |^{2}+\left | \varphi _{2} \right |^{2} \right \\} $$ که در آن همه نمادها اعداد مختلط هستند. در حالی که سعی می کردم ثابت کنم که مجموعه همه توابع انتگرال پذیر مربعی یک فضای برداری را تشکیل می دهند با این مواجه شدم.
|
چگونه می توانم این نابرابری را ثابت کنم؟
|
50142
|
من از اینجا شنیده ام که مدارهای پایدار (مدارهایی که به نیروی زیادی نیاز دارند تا آن را به طور قابل توجهی از مسیر بیضوی خود خارج کنند) فقط می توانند در سه بعد فضایی وجود داشته باشند زیرا گرانش در یک فضای دو یا چهار بعدی متفاوت عمل می کند. چرا این است؟
|
گرانش در ابعادی غیر از 3 و مدارهای پایدار
|
128172
|
من خواندم که فرمول ابعادی مسافت طی شده در $n^{th}$ ثانیه با فرمول سرعت یکی است. بسیار خوب، فرمول مسافت طی شده در $n^{th}$ ثانیه $s_t= u+\frac{a}{2}(2t-1)$ است که $u$ سرعت اولیه است، $a$ شتاب یکنواخت است. و $t$ زمان است. اگر ادامه دهیم و فرمول فوق را گسترش دهیم، $s_t = u + at-\frac{a}{2}$ دریافت خواهیم کرد. حالا جمله آخر یعنی $-\frac{a}{2}$ سرعت نیست و آیا اصل همگنی نقض نمی شود؟
|
فرمول ابعادی مسافت طی شده در $n$th ثانیه
|
70164
|
1. من به دنبال دلایل دقیق ریاضی و فیزیکی هستم که باعث وجود تاکیون در نظریه ریسمان بوزونی می شود (به ویژه نظریه ریسمان بوزونی بسته). آیا به شکل خاص نظریه میدان همشکل بوزونهای آزاد ربطی دارد؟ 2. به طور خاص فرض کنید برای فرموله کردن یک نظریه ریسمان بدون ابرتقارن صفحه جهانی محلی، از نظریه میدان همشکل بار مرکزی 26 اما متفاوت از نظریه میدان همشکل 26 بوزون آزاد استفاده کنید. آیا مشکل تاکیون همچنان پابرجاست؟
|
چرا تاکیون در نظریه ریسمان بوزونی بوجود می آید؟
|
4188
|
اغلب با اعمالی مواجه میشویم که با یک فیلد کمکی اضافی نوشته شدهاند، که با توجه به آنها، اگر عمل را تغییر دهید، معادله حرکت میدان کمکی را دریافت میکنید، که وقتی به عمل اصلی وصل میشود، به شما امکان میدهد یک عمل آشناتر را بدون میدان کمکی یک مثال معادله $\begin{*} S=\int d\tau e^{-1}(\tau)\eta_{\mu\nu}\frac{dx^{\mu}}{d\tau} \frac{dx^{\nu}}{d\tau} \end{equation*}$ که وقتی برای einbein $e$ حل میشود، شکل ریشه مربع آشنا عمل را به شما میدهد. چرا می خواهید این فیلد کمکی اضافی به غیر از داشتن یک عمل که به شکل ریشه مربع آزاردهنده نباشد؟ به عنوان مثال، چرا GSW در صفحه 18 «تئوری سوپراسترینگ» اشاره میکند که «نقش $e(\tau)$ این است که اطمینان حاصل کند که عمل تحت پارامترسازی مجدد $\tau$ تغییرناپذیر است، در حالی که شما میتوانید حتی عدم تغییر پارامتریزاسیون مجدد داشته باشید. به شکل ریشه مربع عمل؟
|
داشتن یک اینبین در عمل شما چه فایده ای دارد؟
|
109954
|
من کاملاً از این واقعیت آگاه هستم که همان قوانین مکانیک کوانتومی که وجود چگالی انرژی منفی را مجاز میسازد، اینها را نیز در بزرگی، مدت زمان و همچنین هرگونه کاربرد احتمالی برای هر «میانبر» فضا-زمانی مانند کرمچالهها یا درایوهای تار محدود میکند. اینها به نام نابرابری های کوانتومی شناخته می شوند. با این حال، می خواهم بپرسم که آیا این محدودیت ها از نظر نظری نیز برای مثال منع می کند کرمچالههای زیر میکروسکوپی، که البته نمیتوانند برای «حمل و نقل» افراد یا سفینههای فضایی استفاده شوند، اما در عین حال به چگالی انرژی منفی زیادی نیاز ندارند.
|
آیا نابرابری های کوانتومی حتی کرمچاله های زیر میکروسکوپی را ممنوع می کند؟
|
130690
|
فرض کنید یک ذره مسیری را طی کند $\gamma : I\subset \mathbb{R}\to \mathbb{R}^3$ تابع نیروی $\mathbf{F}: \mathbb{R}^3\to T\ mathbb{R}^3$، سپس می دانیم که کار انجام شده توسط نیرو را به صورت $$W=\int_\gamma \mathbf{F} = تعریف می کنیم \int_I \langle \mathbf{F}\circ \gamma, \gamma'\rangle$$ اکنون معمولاً اصطلاح کار بر علیه یک نیرو انجام شده را می بینم و واقعاً معنی آن را نمی فهمم. دلیل آن این است که در درک من، کار همیشه توسط نیرویی بر یک ذره یا سیستمی از ذرات انجام می شود. اگر در مورد کار انجام شده در برابر یک نیرو صحبت می کنیم، کاری است که توسط کدام نیروی بر روی کدام ذره یا سیستم انجام می شود؟ همچنین از نظر ریاضی چگونه به دست می آید؟ اگر بخواهیم نه کار یک نیرو، بلکه در برابر آن را بدانیم چگونه آن را بدست می آوریم؟ تصور میکنم دقیقاً برعکس است، فقط علامت را تغییر میدهم، اما مطمئن نیستم، و اگر واقعاً این است که نمیتوانم درک کنم چرا باید باشد.
|
کار علیه یک نیرو چیست؟
|
134595
|
اگر گرما (یا انرژی حرارتی) ارتعاش ذرات باشد و صدا موجی است که از طریق محیط منتشر می شود، مثلاً ارتعاش ذرات هوا، چه چیزی نشان می دهد که ارتعاش ذرات به عنوان صدا یا گرما درک می شود (تفاوت بین این ارتعاشات چیست)؟
|
تفاوت صدا و گرما در سطح ذرات
|
95814
|
آیا مقدار انرژی که یک سیاهچاله از طریق جت های قطبی ساطع می کند با جرمی که ایجاد می کند قابل مقایسه است یا ناچیز است؟ در اینجا من بیشتر نگران یافتههای مشاهدهای نسبت به یافتههای نظری هستم. به عبارت دیگر، هر جرمی در دیسک برافزایشی دو سرنوشت احتمالی دارد: پایان یافتن به داخل افق رویداد یا فرار از طریق جت. دامنه احتمال وقوع دوم برای هر واحد جرم چقدر است؟
|
(جت های قطبی) آیا ممکن است سیاهچاله ها مقدار قابل توجهی از جرم/انرژی را که ایجاد می کنند را ساطع کنند؟
|
132692
|
من روی این سوال گیر کرده ام: یک تلسکوپ از دو عدسی نازک همگرا با فواصل کانونی به ترتیب 100 و 10 سانتی متر تشکیل شده است. برای مشاهده یک شی در فاصله 2000 سانتی متری از هدف استفاده می شود. اگر تصویر نهایی 25 سانتی متر از لنز (در مقابل تصویر مجازی) فاصله داشته باشد، لنزها چگونه از هم جدا می شوند؟ قدرت بزرگنمایی را برای ناظری که چشمش نزدیک به عدسی چشم است تعیین کنید. من با قسمت اول که پاسخ آن $\frac{14950}{133}$ است خوب هستم، اما واقعاً در قسمت دوم (پیدا کردن بزرگنمایی) گیر کرده ام. در اینجا افکار من هستند: بزرگنمایی با زاویه ای که تصویر (ب) در چشم قرار می گیرد / زاویه ای که جسم (الف) در چشم غیرمسلح فرو می کند، به دست می آید. این با استفاده از تقریب های زاویه کوچک به من $a=\frac{h}{2000/19}$ می دهد که در آن 2000/19 فاصله تصویر میانی از عدسی شیئی و h ارتفاع تصویر متوسط و $b=\ است. frac{h}{50/7}$ که در آن 50/7 فاصله تصویر میانی تا عدسی چشمی است. این به من بزرگنمایی 14.73 می دهد. در حالی که کتاب درسی من پاسخ را به صورت 15.6 می دهد. من همچنین سعی کردم بزرگنمایی خطی هر دو لنز را پیدا کنم و آنها را با هم زمان بندی کنم، اما این به من پاسخ اشتباهی می دهد. لطفاً کسی می تواند توضیح دهد که در کجا اشتباه می کنم یا من را به فرمول های مرتبط راهنمایی کند. با تشکر
|
بزرگنمایی یک تلسکوپ نجومی در تنظیم عادی نیست؟
|
113770
|
من دوستی دارم که موهای بلوند دارد. و وقتی به یک زاویه مایل نگاه کنید، رنگ سبز روشنی در موهایش دیده می شود. من شنیده ام که یون مس موجود در آب استخر می تواند موهای بلوند را سبز کند، اما موهای او همیشه همینطور بوده است. علاوه بر این، این واقعا موهای سبز نیست، بلکه بیشتر شبیه یک درخشش سبز است. بنابراین آیا ممکن است که کوتیکول های روی رشته مو مانند یک توری پراش عمل کنند و به نوعی فقط قسمت سبز طیف دیده شود؟ اطلاعات اضافی: برای دیدن درخشش سبز باید تقریباً به صورت افقی رو به خورشید نگاه کنم. و ساعت 1 بعد از ظهر بود، بنابراین می توانم بگویم زاویه ارتفاع خورشید حدود 70 درجه است.
|
موهای بلوند در یک زاویه خاص سبز به نظر می رسند
|
55517
|
در این مقاله، نویسندگان یک نظریه میدان اسکالر واقعی را در فضا-زمان مینکوفسکی مسطح $d$-بعدی، با عمل داده شده توسط $$S=\int d^d\\ در نظر می گیرند! x \left[\frac12(\partial_\mu\phi)^2-U(\phi)\right]، $$ که در آن $U(x)$ یک پتانسیل کلی تعامل شخصی است. سپس، نویسندگان با بیان اینکه برای نظریه استاندارد $\phi^4$، پتانسیل تعامل را می توان به صورت $$U(\phi)= \frac{1}{8} \phi^2 (\phi - نوشت) ادامه میدهند. 2)^2.$$ چرا اینطور است؟ اهمیت عبارت مکعبی در حال حاضر چیست؟ در این سوال Willie Wong با تنظیم $\psi = \phi - 1$ پاسخ داد، چرا اینطور است؟ یا چرا این یک تغییر سنج است؟ آیا کسی استدلال بهتری برای درک پتانسیل تعامل دارد؟
|
تحلیل پتانسیل تعامل از مدل $\phi^4$
|
134590
|
تغییر آنتروپی به عنوان مقدار انرژی پراکنده **به صورت برگشت پذیر** به یا از سیستم در یک دمای خاص تعریف می شود. برگشت پذیری به این معنی است که دمای سیستم باید در طول پراکندگی انرژی به سیستم یا از سیستم ثابت بماند. اما این معیار تنها در طی فرآیندهای تغییر فاز و همدما برآورده می شود. اما همه فرآیندها دمای ثابتی را حفظ نمی کنند، دما ممکن است در طول پراکندگی انرژی به سیستم یا از سیستم به طور مداوم تغییر کند. برای اندازهگیری تغییر آنتروپی، مثلاً از 300 هزار دلار و 310 هزار دلار، محدوده به محدودههای بینهایت کوچک تقسیم میشود، سپس آنتروپی در آن محدودهها اندازهگیری میشود و سپس همانطور که در این سایت گفته شد ادغام میشود. اما من نمیتوانم بفهمم که آنها چگونه تغییر آنتروپی را در آن محدوده بینهایت کوچک اندازهگیری کردهاند، زیرا همیشه تفاوتی بین دما وجود دارد، هر چقدر هم که محدوده کوچک باشد. شهود پشت آن چیست؟ تغییر آنتروپی در دمای ثابت اندازه گیری می شود، بنابراین چگونه می توان آن را در یک محدوده اندازه گیری کرد؟ من می دانم که با یکپارچگی قطعی انجام می شود اما نمی توانم شهود مناسب را بدست بیاورم. همچنین اگر با استفاده از یکپارچگی معین برای اندازه گیری تغییر، نمودار پیوسته باید وجود داشته باشد (مثل اندازه گیری تغییر سرعت، مساحت زیر نمودار شتاب اندازه گیری می شود). بنابراین نموداری که مساحت آن تغییر در آنتروپی می دهد چیست؟ لطفا در توضیح این دو سوال به من کمک کنید.
|
تغییر آنتروپی در دماهای مختلف؟
|
55518
|
همانطور که می دانیم، شکست تقارن خود به خود (SSB) یک مفهوم بسیار مهم در فیزیک است. به زبان ساده، SSB دمای صفر میگوید که همیلتونی یک سیستم کوانتومی مقداری تقارن دارد، اما حالت پایه تقارن را میشکند. اما در مورد **مورد مخالف** SSB چطور؟ حالت پایه یک سیستم کوانتومی دارای نوعی تقارن است در حالی که هامیلتونی این تقارن را ندارد. به عنوان مثال، همیلتونیهای مدل دقیقاً قابل حل از نوع کیتایف، به صراحت تقارن چرخشی اسپین را میشکنند، اما حالتهای پایه مایعات اسپینی هستند که دارای تقارن چرخشی اسپین هستند. من نمی دانم که آیا این **مورد مخالف** SSB نقش مهمی مانند SSB در فیزیک دارد؟ **توجه:** مثال هایی با **تقارن اضطراری دقیق:** یک مثال ساده با _exact emergent $SU(2)$ تقارن چرخش چرخشی_ را می توان در اینجا یافت یک مدل ساده که تقارن اضطراری را نشان می دهد؟ مثال دیگری با تقارن _exact emergent $U(1)$_ در مواد تکمیلی این مقاله ارائه شده است، جایی که در صفحه 2 در زیر معادله (A7) نشان داده شده است. مثالهایی با **تقارنهای اضطراری تقریبی:** یک فاز اسپین-مایع کایرال با تقارن چرخش چرخشی _$SU(2)$ ظهوری_ در چارچوب مطالعه میدان میانگین شوینگر-فرمیون مدل کین-مل-هابارد با همبستگی قوی. مثال با تقارن چرخش 3 برابری شبکه اضطراری، وجود حالت پایه فرومغناطیسی (FM) در مدل کیتایف-هایزنبرگ است، که در آن مدل همیلتونی به صراحت تقارن چرخش شبکه را 3 برابر میشکند اما فاز FM دارای شبکه 3 است. تقارن چرخش تاشو مثال دیگری با _تقارن کایرال ظهوری_ توسط X.G.Wen در مقاله خود ارائه شد، همانطور که در صفحه 18، عنوان **C** مشاهده می شود. مثال سوم با _تقارن زمان-برگشت ظهوری_ را می توان در اینجا یافت. مثالی با تقارن U(1) توپولوژیکی جهانی در اینجا ارائه شده است. **نمونههای بیشتر با تقارنهای اضطراری استقبال میشود.** **Erratum:** مثال مدل کیتایف که در پاراگراف دومم آوردم صحیح نیست، لطفاً ببینید چرا حالت پایه مدل کیتایف را مایع اسپین مینامیم؟ به دلیل
|
تقارن های اضطراری
|
67090
|
این به نوعی دنبالهای از این پاسخ تا حد بسیار خوب به یک سوال تحریکآمیز (اما با این حال موافق!) درباره مشروعیت فیزیک سیاهچاله است. در پاسخ ذکر شده است که داخل و خارج یک سیاهچاله کاملاً از هم جدا نیستند، و در مورد این رابطه دقیقاً میخواهم جزئیات بیشتری را نه فقط تکان دادن دست بدانم. البته من اصل مکمل را می دانم که می گوید چشم انداز آنچه در نزدیکی افق رویداد یک سیاهچاله اتفاق می افتد ناظری در حال سقوط که هنگام عبور از افق رویداد چیز خاصی را یادداشت نمی کند و توصیف فیزیک نزدیک به افق با ماندن. ناظری بیرونی که ناظر در حال سقوط را در حال یخ زدن در افق می بیند، هر دو به یک اندازه توصیفات قانونی از یک فیزیک هستند. آیا نوعی نقشه یا فرهنگ لغت دقیقی وجود دارد که با آن بتوان بین این دو توصیف از یک فیزیک به عقب و جلو تبدیل شد که اصل مکمل سیاهچاله ها را به صورت ریاضی توصیف کند؟ یک نکته: من همیشه فکر می کردم که اصل هولوگرافیک چیزی متفاوت از اصل مکمل بودن در این زمینه است، بنابراین این نباید پاسخ بی اهمیت به سوال من باشد (؟) ... شاید اکنون توانسته باشم خودم را گیج کنم :-) توضیح پس از چند نظر، من فقط به یک تبدیل مختصات بین فضازمان در داخل و خارج از افق زوج نیستم، بلکه میخواهم در مورد چگونگی درجات آزادی استفاده شده توسط یک ناظر در حال سقوط و مواردی که توسط یک ناظر بیرونی برای توصیف همان فیزیک استفاده می شود به یکدیگر تبدیل می شوند.
|
درجات آزادی که با افتادن در یک ناظر سیاهچاله مشاهده می شود دقیقاً چگونه با درجاتی که توسط یک ناظر بیرونی می بیند مرتبط است؟
|
33573
|
در اینجا نموداری از تضعیف مایکروویو در اتمسفر آمده است:  (منبع) من به دنبال طرح مشابهی هستم، اما برای آب خالص و محدوده فرکانسی که حداقل 100 مگاهرتز تا 2 گیگاهرتز را پوشش می دهد، امیدوارم بیشتر باشد.
|
طیف میرایی امواج رادیویی در آب خالص چقدر است؟
|
39602
|
موقعیت، تکانه، انرژی و سایر موارد قابل مشاهده، اندازه گیری های با ارزش واقعی را به دست می دهند. فرمالیسم فضای هیلبرت این واقعیت فیزیکی را با مرتبط ساختن قابل مشاهده ها با عملگرهای هرمیتی (خود الحاق) توضیح می دهد. مقادیر ویژه عملگر مقادیر مجاز قابل مشاهده هستند. از آنجایی که اپراتورهای Hermitian یک طیف واقعی دارند، همه چیز خوب است. با این حال، اپراتورهای غیر هرمیتی با مقادیر ویژه واقعی نیز وجود دارند. ماتریس مثلثی واقعی را در نظر بگیرید: $$ \left( \begin{array}{ccc} 1 & 0 & 0 \\\ 8 & 4 & 0 \\\ 5 & 9 & 3 \end{array} \right) $$ بدیهی است که این ماتریس هرمیتی نیست، اما دارای مقادیر ویژه واقعی است، همانطور که می توان به راحتی تأیید کرد. چرا این ماتریس نمی تواند یک قابل مشاهده در QM را نشان دهد؟ ماتریس های هرمیتی چه ویژگی های دیگری دارند که (به عنوان مثال) ماتریس های مثلثی فاقد آن هستند که آنها را برای این منظور مطلوب می کند؟
|
چرا از عملگرهای Hermitian در QM استفاده می کنیم؟
|
106503
|
من یک یخچال قابلمه ای بدون برق دارم که از خنک کننده تبخیری برای خنک نگه داشتن داخل استفاده می کند. با این حال، من در یک مکان بسیار مرطوب زندگی می کنم، بنابراین میزان تبخیر کم خواهد بود و از این رو این برای خنک کننده موثر نخواهد بود. آیا راه هایی برای افزایش سرعت تبخیر وجود دارد؟ آیا راهی برای کاهش فشار آب بین 2 دیگ (بدون استفاده از برق) وجود دارد تا میزان تبخیر آن افزایش یابد؟ و البته، من محدودیتی برای نگهداری از یخچال دارم، بنابراین افزایش اندازه گلدان (و در نتیجه سطح آب) گزینه ایده آلی نیست. با تشکر
|
تبرید طبیعی
|
111835
|
فرض کنید موجی در رشته ای وجود دارد که با سری فویر نشان داده می شود: $$y(x,t) = \sum_{n=0}^{\infty} (-1)^n \frac{1}{2n+1} \ sin(nx)\cos(nct)$$ میدانم که انرژی $\propto y^2 n^2$ است، که $y$ جابجایی و $n$ سطح حالت عادی است. آیا نسبت انرژی بین حالت اصلی و حالت سوم به وسیله: $$(\frac{2}{1})^2 (\frac{1}{5})^2 = \frac{4}{25}$ دلار؟ چرا حالت برانگیخته دوم از حالت زمینی انرژی کمتری دارد؟
|
نسبت انرژی حالت های معمولی رشته
|
7158
|
با چه مکانیسمی اثرات کوانتومی در زندگی عادی در سطح ماکروسکوپی قابل مشاهده می شود؟ به عنوان مثال، هنگامی که دو مولکول برخورد می کنند، تکانه یک رویداد احتمالی است که در آن حالت پایانی منحصر به فرد نیست؟ مثال دیگر، در طی یک واکنش شیمیایی، این یک رویداد احتمالی در سطح کوانتومی است که آیا هر مولکول خاصی در محلول با مولکول دیگری برهمکنش میکند یا نه؟
|
با چه مکانیسمی اثرات کوانتومی در زندگی عادی در سطح ماکروسکوپی قابل مشاهده می شود؟
|
53767
|
چقدر می تواند (از نظر قوز) روی الگوی پراش اشعه ایکس من روی شیشه بی شکل تأثیر بگذارد یا شاید کسی بتواند مواد دیگری را برای جبران مقدار کم نمونه به من پیشنهاد دهد. توجه: نمونه من پودر است.
|
چگونه می توانم یک نمونه XRD (~ 10 میلی گرم) از مجموع 1 گرم مورد نیاز را تقلب کنم؟ چگونه می توانم برای پس زمینه استفاده کنم.
|
71786
|
انرژی جنبشی به این صورت تعریف میشود: \begin{equation} E_k = \frac{mv^2}{2} \end{equation} به دلیل سرعت مجذور آن، هر چه سریعتر پیش بروید، انرژی بیشتری برای تسریع بیشتر (به همین دلیل است که برای مثال، رسیدن ماشین شما از 30 به 60 بیشتر از 0 به 30 طول می کشد.) با این حال، برخلاف روش های معمولی شتاب گیری که در طول زمان انرژی ثابت (کم یا بیشتر) را به یک جسم اضافه می کنند، نیروی گرانش به عنوان ایجاد شتاب ثابت در طول زمان به یک جسم تعریف می شود. چگونه کار می کند؟ آیا این بدان معناست که هر چه یک جسم سریعتر در حال حرکت باشد (در جهت جرمی که گرانش روی جسم اعمال می کند)، گرانش قوی تری به سمت آن می کشد؟
|
اگر انرژی جنبشی تابعی از مجذور سرعت باشد، چگونه شتاب گرانشی می تواند ثابت باشد؟
|
30362
|
آیا کسی می تواند به من بگوید که چگونه حدس معروف پوانکر یا اثبات آن توسط پرلمن می تواند در تعیین برخی از ویژگی ها مانند شکل جهان مفید باشد؟
|
حدس پوانکار (و اثبات پرلمن) چگونه در مطالعه خواص جهان مفید است؟
|
89930
|
دلیل اینکه ما نمی توانیم بیشتر از 3 بعد را با حواس خود درک کنیم چیست؟
|
چرا ما فقط می توانیم 3 بعد را درک کنیم
|
7153
|
هدف من ترسیم نموداری از $GaAs_{1-x}Sb_{x}$/InP (GaAsSb روی بستر InP) به عنوان تابعی از ترکیب As/Sb است. اگر این کار را به درستی انجام دهم، قسمت اول آسان است: پارامترهای VBO (تغییر باند ظرفیت) برای GaAs و GaSb، سپس پارامتر bowing برای $GaAs_{1-x}Sb_{x}$ VBO و در نهایت پارامتر bowing را پیدا کردم. برای $GaAs_{1-x}Sb_{x}$ شکاف باند. این چیزی است که من دریافت کردم:  با این حال، وقتی GaAs یا GaSb را روی InP قرار می دهم، کرنش ها ظاهر می شوند و نوار ظرفیت به سوراخ سنگین تقسیم می شود. و زیر باندهای سوراخ سبک. در برخی مقالهها روش محاسبه تقسیم را پیدا کردم: $\Delta E_{HH}=\جزئی E_H^V + \جزئی E_S$ $\Delta E_{LH}=\جزئی E_H^V - \جزئی E_S$ $\ جزئی E_S=b(1-2\frac{C_{12}}{C_{11}})\epsilon_{||}$\جزئی E_H^V=2 a^V (1-\frac{C_{12}}{C_{11}})\epsilon_{||}$ a، b و Cs خواص مادی هستند و در این مقاله میتوان آنها را یافت: http ://jap.aip.org/resource/1/japiau/v89/i11/p5815_s1 (Vurgraftman, Meyer, Ram-Mohan) با این حال، من مطمئن نیستم که $\epsilon_{||}$ است. آیا جهت رشد است؟ هر چه هست، نمیتوانم ببینم کجا باید بستر را در نظر بگیرم، زیرا فرض میکنم کرنش وابسته به بستر است. آیا در $\epsilon$ پنهان است؟
|
باند افست و تقسیم باند ظرفیتی ناشی از کرنش در ترکیبات نیمه هادی
|
36292
|
یک بار دیگر از کتاب کار پسرم. در مورد ایستادن بر روی سیاره ای در فاصله 65 میلیون سال نوری از زمین، با تلسکوپ بسیار قدرتمندی که به سمت زمین نشانه رفته بود، بحث شد. ادعا میکرد که اگر اینطور باشد، میتوانی دایناسورها را ببینی. چرا؟
|
آیا این درست است که نگاه کردن به یک جسم از فاصله دور با تلسکوپ، نسخه گذشته جسم را نشان می دهد؟
|
41539
|
آیا خلاء کاملی در حدود 10000 میلیارد سال نوری از ما وجود دارد؟ با خلاء کامل، منظورم این است که هیچ ذره ای وجود ندارد، حتی فوتون های مجازی! من این ایده را با این فرض داشتم که تمام فضای پر از ذرات توسط انفجار بزرگ و حداکثر سرعت نور همراه با سن جهان ایجاد شده است. اگرچه احتمالاً اندازهگیری غیرممکن است، اما نمیدانم که اجماع چیست (در صورت وجود) و نظریه در مورد آن چه میگوید (اگر اصلاً نظریهای در مورد خلاء کامل وجود داشته باشد)؟ به هر حال، من از مشکل ثابت کیهان شناختی آگاه هستم، اما این چیزی نیست که به عنوان پاسخ می خواهم. من در طول تحصیل چیز زیادی در مورد خلاء نشنیده ام آیا طبیعی است؟
|
آیا در فاصله 10000 میلیارد سال نوری خلاء کامل وجود دارد؟
|
71782
|
من مطالعه کردهام که یک جابجایی زاویهای محدود $\مثلث \theta$ یک اسکالر است. اما $\delta \vec \theta$ یک بردار است. اکنون، هنگامی که یک حرکت شتاب یکنواخت است که با آن سروکار داریم، از معادله استفاده می کنیم: $$\theta~=~\vec{\omega}_i t + \frac{1}{2} \vec{\alpha} t^ 2, $$ که در آن $\vec{\theta}_0$ زاویه اولیه است و $\vec{\omega}_0$ اولیه است حال سوال من این است که چیست؟ $\vec{\theta}$ اینجاست؟ بردار؟ اگر بله، پس چگونه می توانیم یک مقدار محدود برای آن بدست آوریم؟ (از آنجایی که فقط زمانی که بی نهایت کوچک باشد بردار است.) اگر خیر، پس چگونه این معادله معتبر است؟
|
معادلات حرکت دایره ای
|
53742
|
سوال من خیلی ساده است. اگر فرکانس به عنوان سیکل در واحد زمان تعریف شود، پس منظور از فرکانس یک الکترون چیست؟ اگر چرخش الکترون به دور یک هسته در نظر گرفته شود، چه پدیده هایی را برای الکترون آزاد در نظر می گیریم، یعنی: الکترون در میدان نیرو (الکترون به تنهایی ناپایدار). ویرایش: آیا «فرکانس یک الکترون» یک کمیت آزمایشی است؟ **بعد از داشتن 2 پاسخ ویرایش کنید:** معلمم به من گفت چگونه فرکانس یک الکترون را محاسبه کنم. ما از یافتن انرژی الکترون و سپس تفاوت انرژی شروع کردیم، سپس این معادله را با توجه به شعاع اتم هیدروژن بور و فرضیات او بدست می آوریم: یعنی: $$ f = \frac{z^2e^42\pi^2m}{h^ 3} (\frac{1}{n_1^2} - \frac{1}{n_2^2}) $$ کجا: * $z =$ عدد اتمی * $e =$ بار روی پروتون * $m =$ جرم الکترون * $h =$ ثابت پلانک * $n =$ عدد مدار از قسمت آخر معادله من، من گیج شدم. $n_1$ و $n_2$ نشان می دهد که، آن فرکانس فرکانس انرژی خواهد بود؟ یا الکترون ها؟
|
فرکانس یک الکترون
|
76784
|
آیا ماه ما برای ایجاد خورشید گرفتگی کامل ویژه است؟ آیا معمول یا بهتر بگوییم نادر است که یک ماه یک خورشید گرفتگی کامل را به روشی که ماه ما انجام می دهد، با تاج و اینها ایجاد کند؟
|
آیا خورشید گرفتگی کامل یک پدیده رایج است؟
|
45480
|
## مقدمه من فردی با ذهنیت ریاضی هستم. من به طور شهودی فیزیک را درک نمیکنم، و بهعنوان دانشآموز دوم دبیرستان که فقط در سال اول مقدماتی فیزیک را خواندهام، ممکن است دید کاملاً اشتباهی نسبت به بسیاری از مفاهیم در فیزیک داشته باشم. اخیراً مدل گرانش اینشتین در ذهن من بوده است. من سخنرانی زیر را در اینجا تماشا می کردم که در آن پروفسور سرا کرمونینی توضیح می دهد که گرانش به دلیل انحنای فضازمان 4 بعدی است و این انحنای ناشی از جرم اجسام در جهان است. علاوه بر این، هر چه انحنای بیشتر باشد (به طور معادل، جرم یک جسم بیشتر باشد)، نیروی گرانش در نزدیکی آن جسم بیشتر می شود. برای نشان دادن این موضوع، او از یک دیسک لاستیکی کشیده استفاده می کند و یک توپ بزرگ روی آن قرار می دهد در حالی که توپ های کوچکتر روی دیسک هستند. توپ بزرگ باعث کشیده شدن لاستیک می شود و این انحنا باعث می شود که توپ های کوچکتر به سمت توپ بزرگ کشیده شوند همانطور که گرانش باعث چرخش منظومه شمسی می شود. این مرا به فکر واداشت. ## سوال از نظر تئوری، آیا ممکن است انحنای جهان در یک نقطه خاص آنقدر قوی باشد که نیروی گرانش بی نهایت باشد؟ اگر بینهایت در این زمینه مضحک است، سؤال را دوباره فرمولهشده در نظر بگیرید: آیا نقطهای در جهان وجود دارد یا میتواند وجود داشته باشد که انحنای آن بیشتر از هر نقطه دیگری در جهان باشد؟ اگر چنین است، چرا قدرت گرانش در این نقطه باعث نمی شود که کل جهان تا این نقطه منقبض شود؟ یعنی این دقیقا مثل بیگ کرانچ نیست؟ ## P.S. بار دیگر، نمیدانم که آیا این را با استفاده از اصطلاحات مناسب بیان کردهام یا نه و میدانم که این ایده بسیار عجیب و غریب است. امیدوارم همه شما بتوانید به افکار من توجه کنید و سعی کنید به بهترین شکل ممکن به سوال من پاسخ دهید و درک و اصطلاح من را همانطور که لازم است اصلاح کنید. متشکرم.
|
نتیجه نیروی گرانشی بی نهایت چیست؟
|
76782
|
آیا ممکن است آهنربایی وجود داشته باشد که یک جسم را به شدت جذب کند، اما جسم دیگری را پشت آن جسم اول نداشته باشد؟ با توجه به یک آهنربای (الکترو-) M بالای دو ورق فولادی موازی نازک P1 و P2 در پیکربندی زیر: M (آگنت) ----------- P1 (ورق فولادی) -------- --- P2 (ورق فولادی) آیا پیکربندی وجود دارد که نیروی جاذبه بین M و P1 را به حداکثر برساند در حالی که نیروی جاذبه بین M و P2 را به حداقل برساند؟ یعنی آهنربایی که P1 را خیلی قوی بگیرد، اما P2 را نه؟ من می دانم که به طور کلی قدرت متناسب با جذر فاصله است، اما آیا پیکربندی خاصی از چندین قطب مغناطیسی مانند آرایه هالباخ وجود دارد که این را تغییر دهد؟ آیا گرادیان نیروی مغناطیسی یا قدرتی که با آن در اولین ورق فولادی نفوذ می کند را می توان به این روش دستکاری کرد؟ یا نیرویی که بر روی این اجسام وارد می شود صرفاً تابعی از قدرت کلی آهنربا و فواصل درگیر است؟
|
نیروی مغناطیسی را در یک نقطه به حداکثر برسانید و در نقطه دیگر آن را به حداقل برسانید
|
11806
|
من ریاضیدانی هستم که تقریباً هیچ دانشی از فیزیک ندارم. قبل از اینکه شروع به خواندن کتاب های فیزیک کنم، چند سوال دارم که ذهنم را مشغول کرده است و به من کمک می کند تا مطالعه فیزیک را شروع کنم. بیایید مکانیک کوانتومی را برای هدف بحث فراموش کنیم و روی نسبیت تمرکز کنیم. من همیشه نمی فهمم اشیا چیست و چگونه آنها را به طور شهودی با فضا و زمان قابل درک مرتبط کنم. اشیاء چیست؟ منظور من این است: ما با فضازمان که یک منیفولد شبه ریمانی است با مقداری متریک شروع می کنیم (آیا این متریک به صورت محلی لورنتسی فرض می شود؟). برای هر نقطه در این منیفولد، باید چند پارامتر وجود داشته باشد، درست است؟ مانند اینکه آیا ذره ای در آنجا وجود دارد، آن ذره چیست (اطلاعاتی که مثلاً شامل جرم است)، آیا میدان مغناطیسی در آنجا وجود دارد و غیره. با هم، این منیفولد شبه ریمانی، با متریک از پیش تعیین شده، و با مجموعه ای از پارامترها برای هر نقطه، چیزی است که جهان را در نسبیت توصیف می کند، درست است؟ آن پارامترها در نسبیت عام دقیقاً چه هستند؟
|
اشیاء در فیزیک به عنوان یک ریاضیدان آنها را می بیند
|
4404
|
من مشکل دارم که سرم را در مورد پارادوکس اتساع زمانی بیابم. ناظر A و B در یک چاه گرانشی در همان «عمق» هستند. سپس ناظر B به داخل چاه فرود می آید. A زمان B را کندتر از زمان خودش می بیند. B زمان A را سریعتر از زمان خودش می بیند. چه اتفاقی میافتد اگر B از چاه به عمق A صعود کند، آیا سرعت زمان محلی B به همان سرعت A میرسد، اما B جوانتر (نسبت به A) خواهد بود؟ در مورد پارادوکس ناشی از حرکت نسبی (بی توجهی به گرانش) چطور؟ اگر A نسبت به B در حال حرکت باشد، A و B هر دو زمان دیگری را آهسته تر مشاهده می کنند. اگر A و B در ابتدا با هم بودند، سپس B دور میشوند و برمیگردند، آیا ساعتهای آنها مطابقت دارد؟ هر دو نمی توانند از هم کوچکتر باشند :s (می فهمم این پارادوکس است، اما چه توضیحی آن را حل می کند؟) با تشکر
|
اتساع زمان - وقتی ناظران را دوباره گرد هم می آورید چه اتفاقی می افتد؟
|
132997
|
اجازه دهید $M$ جرم زمین باشد، به عنوان جرم نقطه ای در نظر گرفته شود، سپس انرژی پتانسیل نقطه ای با فاصله $r$ از مرکز (فرض کنید $r > \textrm{شعاع زمین})$ $$ است. U(r) = -\frac{G M m} r = -\frac{gm}{r} $$ با $g := G\cdot M$. اکنون همانطور که در کتاب های درسی نوشته شده است، انرژی پتانسیل یک جسم با ارتفاع $h$ روی زمین تقریباً $$ U(h) = mgh است. $$ حالا برای من هر دو عبارت با هم تناقض دارند، یکی منفی است، دیگری مثبت، یکی به صورت $r \ به \infty$ کاهش مییابد، دیگری با $h \ به \infty$ افزایش مییابد (و ارتفاع به طور مستقیم با فاصله/شعاع $r$ فکر می کنم). پس تصور غلط من چیست، چه چیزی را از قلم انداختم که به این نتیجه رسیدم که هر دو عبارت با هم در تضاد هستند؟ با تشکر برای هر گونه کمک! _EDIT_: تغییر $$ U(r) = -\frac{GM}{r} = -\frac{g}{r} $$ به $$ U(r) = -\frac{GMm}{r} = \ frac{gm}{r}. $$
|
دو عبارت برای انرژی پتانسیل در میدان گرانشی زمین
|
128171
|
من در حال خواندن $U(1)$ ناهنجاری abelian/axial/chiral در ابعاد 3+1 با استفاده از روش انتگرال مسیر (Fujikawa) هستم. آیا من اشتباه می کنم که فرض می کنم می توان ناهنجاری را با ارائه یک عبارت شمارنده در لاگرانژی که دقیقا واگرایی غیرعادی جریان محوری $U(1)$ را لغو می کند، لغو کرد؟ منابع ادبی التماس میکنند که متفاوت باشند، اما من نمیتوانم بفهمم چرا چنین است. هر مرجعی بسیار مفید خواهد بود.
|
$U(1)$ ناهنجاری abelian/axial/chiral در 4D
|
130926
|
من کنجکاو هستم که بدانم چه نوع مسائل فیزیکی که پاسخی برای آنها نداریم، زیرا هنوز ریاضیات مناسب (یا ریاضیات به اندازه کافی پیشرفته) را توسعه نداده ایم. مربوط به این سوال در Math StackExchange: فیزیک از چه راه هایی باعث اختراع ابزارهای جدید ریاضی شده است؟
|
چه مسائل جالب فیزیک را نمی توان حل کرد زیرا ریاضیات به اندازه کافی توسعه نیافته است؟
|
134891
|
در امتحانی در سطح دبیرستان، گفته شد: پرتو از یک سطح محدب از محیطی متراکمتر به محیط نادرتر میرود. تصویر واقعی را تشکیل میدهد... این بخشی از سؤال بود. حالا من فکر کردم که سطح محدب را می توان به عنوان سطحی تعریف کرد که به سمت پرتو فرودی برآمده می شود. اما معلم من نمودار مخالف را ایجاد کرد، قرارداد بازی در اینجا چیست؟ سطح محدب را چگونه تعریف می کنید؟
|
چگونه سطح محدب را در صورت شکست تعریف کنیم؟
|
76251
|
می خواستم بدانم انرژی رعد و برق چگونه اندازه گیری می شود؟ آیا بر اساس شدت نور و/یا صدای تولید شده است؟ در مورد گرمای تولید شده و انرژی صرف شده در تولید ازن چطور؟ آیا در نظر گرفته شده است؟ اینجا و اینجا را گشتم اما جوابی که مرا راضی کند نیافتم.
|
انرژی رعد و برق چگونه محاسبه می شود؟
|
134596
|
در توضیح تشعشعات جسم سیاه، جسم به عنوان رادیاتور حفره ای در نظر گرفته می شود و تابش ها ناشی از الکترون های نوسانی است. اما می دانیم که تابش الکترومغناطیسی ساطع شده کوانتیزه است، انرژی این تابش ها به صورت فوتون هایی است که به دلیل رفتن الکترون ها از سطح انرژی بالاتر به سطح انرژی پایین تر ساطع می شوند. اما این تصویر چگونه در توضیح تشعشعات بدن سیاه می گنجد؟ به طور خاص، من نمی توانم بفهمم که چگونه با افزایش دما، اوج فرکانس از نظر انتشار این فوتون ها به چگالی انرژی بالاتر تغییر می کند؟
|
تابش جسم سیاه از دیدگاه مکانیک کوانتومی
|
7487
|
ید یک عنصر شیمیایی با نماد I و عدد اتمی 53 است. در حال حاضر بحث های زیادی در مورد رادیواکتیویته در ژاپن و ید-131 وجود دارد. نیمه عمر ید-131 9 روز است. یعنی افرادی که آب رادیواکتیو (با ید 131) می نوشند در عرض 9 روز نیمی از آن را از دست می دهند؟ و بنابراین خطر سلامتی در طول زمان کمتر و کمتر می شود؟
|
نیمه عمر ید-131 و واقعیت
|
123087
|
بر اساس فیزیک امروزی، هیچ چیز قبل از بیگ بنگ وجود نداشت، حتی فضا و زمان. اما اغلب در مستندها، بیگ بنگ به صورت یک توپ نوری نشان داده می شود که در نقطه ای منفجر شده است. اگر اینطور بود، فوتونها باید اولین ذراتی بودند که در جهان جدید جریان داشتند. اگر یک ناظر خیالی را در فاصله ای قابل مشاهده از مهبانگ قرار دهیم، آیا آنها می توانستند آن را مشاهده کنند؟
|
آیا بیگ بنگ نور ساطع کرد؟
|
134330
|
تقارن زمان معکوس (TR) منجر به خاصیت عایق توپولوژیکی می شود. همانطور که انتظار می رود، ثابت توپولوژیکی به عملگر TR (Pfaffian) بستگی دارد. TR + تقارن ذره-حفره منجر به ابررسانای توپولوژیکی می شود. ثابت توپولوژیکی به عدد Chern و علامت شکاف بستگی دارد. آیا از نظر فیزیکی درست است که بگوییم عدد Chern نشان دهنده تقارن TR نوار و علامت شکاف نشان دهنده تقارن ذره-حفره است؟ اگر بله، شهود فیزیکی پشت نمایش تقارن ذره-حفره با علامت شکاف چیست؟
|
تقارن ذره-حفره و علامت شکاف ابررسانا
|
5064
|
با الهام از این سوال، اجازه بدهید سوال مشابهی را مطرح کنم. آیا می توان همین کار را برای نظریه M انجام داد (توضیحاتی از نظریه M ارائه دهید که مادربزرگتان می توانست بفهمد)؟ در حالی که میدانم حتی متخصصان نیز آن را به درستی درک نمیکنند، هنوز امیدوارم برخی از ایدههای اساسی بیان شوند. آیا این فقط یک فرمول فرضی غیر اغتشاشی از گرانش کوانتومی است که محدودیتهای مختلف آن برای ثابتهای جفت متغیر پنج نظریه ریسمان و ابرگرانش ۱۱ بعدی است یا نظریهپردازان در مورد آن با جزئیات بیشتری میدانند؟ **ویرایش:** تا جایی که به مادربزرگم مربوط می شود به من اطلاع بدهم که دکترا (تخصصش HEP) و خانم کاملا باهوشی دارد. او همچنین دانش خوبی از GR دارد. بنابراین او برای کادر فنی مهم نیست. چیزی که او را ناامید کننده می داند این است که هیچ تعریف دقیقی از نظریه M در دسترس او نیست. او در سن 80 سالگی خود امیدوار نیست که تمام جزئیات نظریه M را درک کند، اما مطمئناً می تواند تعریفی از نظریه M مفید باشد.
|
توضیحی از نظریه M ارائه دهید که مادربزرگ شما می تواند بفهمد
|
43827
|
روز دیگر منتظر چراغ قرمز بودم و متعجب بودم. اگر در ماشینم باشم، حرکت نکنم و ماشینی را ببینم که از پشت به من ضربه می زند. آیا اگر من (بدنم) استراحت کنم یا ماشین را در حالت خنثی بگذارم ایمن تر خواهم بود؟ من فرض می کنم که هیچ ماشینی جلوی من نیست و امکان برخورد با ماشین دیگری وجود ندارد. همچنین ماشینی که با من برخورد می کند با سرعت خوبی می رود.
|
تصادف اتومبیل، در پارک قرار داده یا خنثی؟
|
44963
|
سوال این است که یک سانتریفیوژ در آزمایشگاه پزشکی با سرعت زاویه ای 3500 دور در دقیقه می چرخد. وقتی خاموش است، قبل از استراحت 46.0 بار می چرخد. شتاب زاویه ای ثابت سانتریفیوژ را پیدا کنید. بنابراین، من گفتم که سانتریفیوژ در هر ثانیه 58.3 دور $(58.3~rev./s)$ و یک دور 0.0172 ثانیه طول می کشد $(0.0172~s/rev.)$ $\omega_i=\Large\frac{58.3~ rev.}{s} \cdot \frac{2\pi}{1~rev.}\small=366~rad/s$ $\Large\frac{0.0172~s}{1~rev.}\cdot\frac{46.0~rev.}{1 }\small=0.7912$ این مدت زمانی است که پس از توقف اعمال نیرو توسط سانتریفیوژ به چرخش ادامه میدهد. $\omega_f=0$ $\alpha=-463~rad/s^2$ با این حال، پاسخ $-223~rad/s^2$ چه کاری را اشتباه انجام دادم؟ آیا تحلیل من اشتباه است؟
|
یافتن شتاب زاویه ای ثابت
|
7483
|
به نظر می رسد تورم بسیاری از مشکلات کیهان شناسی مانند مشکل افق، مسطح بودن و غیره را حل می کند. حالا فرض کنید من مدافع شیطان هستم و سعی می کنم حفره هایی در این نظریه زیبا پیدا کنم. من استدلال می کنم که جهان اولیه دارای هندسه فراکتال بود. برای هر شرایط اولیه عمومی فرض کنید که در واقع یک فراکتال بود. پس بدیهی است که هیچ مقدار کششی نمی تواند آن را به صورت موضعی صاف و صاف کند. چگونه می توان این تصویر را با تورم تطبیق داد؟
|
اگر جهان یک فراکتال بود
|
66058
|
> در آرایشی که در شکل زیر نشان داده شده است، انتهای P و Q یک رشته > غیر قابل امتداد با سرعت یکنواخت $u$ به سمت پایین حرکت می کنند. قرقره های A و B > ثابت هستند. جرم $M$ با سرعتی به سمت بالا حرکت می کند: > > a. $2u\cos\theta$ > b. $u/\cos\theta$ > c. $2u/\cos\theta$ > d. $u\cos\theta$ > >  در سوال قبل، هر دو رشته با سرعت $u$ در جهت های مربوطه حرکت می کنند، بنابراین بلوک با سرعت $2u\cos\theta$ حرکت خواهد کرد. از آنجایی که هر یک از دو رشته دارای سرعت در جهت عمودی $u\cos\theta$ هستند. اما پاسخ می گوید که $\large\frac{u}{\cos\theta}$ است. درست به نظر میرسد وقتی مولفههای این سرعت کل بلوک $M$ را در جهت رشتهها میگیرید، مولفهها را به عنوان $u$ میدهد، اما این 2 جزء به $u\cos\theta$ جمع نمیشوند. اشتباه اینجا چیست؟ چرا آنها به $\large\frac{u}{\cos\theta}$ اضافه نمی کنند؟ و اگر گزینه ها در دسترس نبود و این یک سوال بدون پاسخ بود چه می شد. سپس نحوه استنتاج سرعت کل جرم بلوکی $m$ $\large\frac{u}{\cos\theta}$ است فقط با دانستن اینکه سرعت هر دو رشته در جهت حرکت مربوطه آنها $u$ و زاویه است. بین آنها $2\theta$ است؟ چگونه مستقیماً پاسخ صحیح را پیدا کنیم؟
|
چرا اجزای این نیروها به درستی جمع نمی شوند؟
|
93507
|
آیا جریان AC در سیم های ساده امواج الکترومغناطیسی تولید می کند؟ جریان AC مستلزم تغییرات بسیار سریع در قطبیت است و بنابراین الکترونهای فلز نیروهایی را احساس میکنند که به سرعت در حال تغییر هستند که باید قبل از رسیدن به سرعت رانش ثابت، شتاب بگیرند. آیا این شتابهای با تغییر سریع، موج الکترومغناطیسی تولید میکنند، زیرا اگر منبع ولتاژ باشد، شتاب باید سینوسی باشد و بنابراین موج الکترومغناطیسی گسیلشده نیز باید سینوسی باشد؟ درست میگم؟ اگر بله، چرا انرژی تلف شده از طریق امواج EM را در آنالیز مدارهای AC ساده محاسبه نمی کنیم؟
|
آیا جریان AC امواج EM تولید می کند؟
|
7154
|
من علاقه مند به میزان مشاهده اثرات فیزیکی کوانتومی در سطح ماکروسکوپی هستم. ممکن است مقداری از فیزیک را اشتباه متوجه شوم، اما فکر میکنم آنقدر آن را نزدیک کنم که بتوانم این سوال را بپرسم: بیایید بنشینیم که آتشی درست کنیم و بگذاریم بسوزد تا بسوزد. همانطور که دود از آتش بلند می شود، تلاطم فرا می رسد و ذرات دود و بخار و هوای گرم همه با هم مخلوط می شوند. در پایان شب که آتش سوخته است، مجموعه مولکولهای سیستم در موقعیت/سرعت X قرار دارند. سوال من: بیایید تفسیر چندجهانی فیزیک کوانتومی را فرض کنیم. در این شرایط چند برهم نهی حالت نهایی ممکن است وجود داشته باشد؟ بسیار خوب، این نادقیق و نادرست است زیرا در واقع بی نهایت غیرقابل شمارش از حالت های پایانی ممکن است. چگونه در مورد این: با توجه به حالت پایانی که مشاهده کردیم، چند درصد از برهم نهی حالت پایانی از حالت پایانی که مشاهده کردیم از نظر بصری غیرقابل تشخیص خواهد بود به طوری که هر مولکول تقریباً در همان حالت پایانی در سراسر آن بخش از چندجهان باشد. ? یا به عبارت دیگر: آیا اثرات کوانتومی به اندازه کافی سریع وارد زندگی روزمره می شوند که بتوانیم آنها را مشاهده کنیم؟ اگر اصلاً تحت تأثیر فیزیک کوانتومی باشیم، تصور میکنم این تقریباً تابعی از مقیاس زمانی اثرات آشوب است.
|
آشوب و فیزیک کوانتومی: آتش به چند روش می تواند بسوزد؟
|
111133
|
آزمایش نیمکره ماگدبورگ آزمایشی بود که تأثیر اختلاف فشار را روی یک کره خلاء نشان داد. می دانیم که نیروی ناشی از فشار $\Delta p A$ است و بنابراین می توانید با استفاده از مساحت قاعده یکی از نیمکره های توپ خلاء شده نیرو را محاسبه کنید. برای من شهودی است که ناحیه ای که ما استفاده می کنیم، ناحیه ای است که توسط قطر کره ایجاد می شود، خطی که از مرکز کره می گذرد، اما آیا دلیل واضح تری وجود دارد که از این ناحیه استفاده کنیم؟ من مطمئن نیستم چگونه توضیح دهم که چرا این منطقه مهم چیست.
|
نیمکره های ماگدبورگ
|
44217
|
لبه حالت هال کوانتومی کسری یک تئوری میدان همشکل کایرال است. در مورد لافلین با بوزون کایرال مطابقت دارد، $$ S = \frac{1}{4\pi} \int dt dx \left[\partial_t\phi\partial_x\phi - v (\partial_x\phi)^2 \right]$$ در اینجا فیلد $\phi$ با عملگر چگالی شارژ مشخص میشود: $$ \rho(x) = \frac{\sqrt{\nu}}{2\pi} \partial_x\phi$$ حال، انتظار دارید که این عملگر جزء صفر یک دو بردار باشد، $J^\mu = (\rho, j)$ با $j$ جریان لبه. پس چگونه $j$ به $\phi$ مربوط می شود؟ دلیل اینکه من می پرسم این است که ادبیات پاسخ های متفاوتی برای این موضوع می دهد. 1. این مقاله در ابتدای فصل سوم بیان می کند که از معادله پیوستگی برای به دست آوردن $j = -v\frac{\sqrt{\nu}}{2\pi} \partial_x\phi$ استفاده کنید. 2. این مقاله (اخطار pdf) معادله (2.12) را دارد که $j = -\frac{\sqrt{\nu}}{2\pi} \partial_t\phi$ را مرتبط میکند. هرچند انگیزه ای نداره 3. این مقاله ابتدا نظریه را با یک پتانسیل الکترومغناطیسی با اجزای $(a_0, a_x)$ در مرز ($D_\mu = \partial_\mu + \sqrt{\nu}a_\mu$) و $$ S جفت میکند. = \int dt dx \frac{1}{4\pi}\left[D_t\phi D_x\phi - v_c (D_x\phi)^2\right]+\frac{\sqrt{\nu}}{2\pi}\epsilon^{\mu\lambda}a_{\mu}\partial_\lambda\phi$$ و تعریف میکند جریان از طریق $J^\mu = \frac{\delta S}{\delta a_{\mu}}$ دادن $J^\mu=(\frac{\sqrt{\nu}}{2\pi} D_x\phi, -v\frac{\sqrt{\nu}}{2\pi} D_x\phi)$. بنابراین متوجه شدم که مورد 3 زمانی که $a_x = 0$ به حالت 1 کاهش می یابد. علاوه بر این، مورد 3 ثابت سنج است، بنابراین این عملگر یک انتخاب منطقی به نظر می رسد. مشکل من با این انتخاب به شرح زیر است: یک سیستم با دو یال (میله کوانتومی بی نهایت هال) را در نظر بگیرید و فرض کنید یک پتانسیل غیر صفر در امتداد یک یال دارید، $a_t = U$ و $a_x = 0$ در امتداد این یال. بنابراین انتظار دارید جریانی از سیستم عبور کند، زیرا لبهها در پتانسیلهای مختلف نگه داشته میشوند (و جریان به دلیل رابطه کوانتومی هال عمود بر اختلاف پتانسیل جریان دارد). اما: $\langle \partial_x \phi\rangle = 0$، بنابراین برای مورد 1 و 3 جریانی وجود ندارد... آیا این گزینه 2 را انتخاب صحیحی می کند؟ بنابراین شاید این سوال به این نتیجه برسد: کدام عملگر جریان لبه را نشان می دهد؟ در آزمایشی که در آن جریان کاوش می شود، چه عملگر اندازه گیری می شود؟
|
عملگر جریان لبه حالت هال کوانتومی کسری چیست؟
|
76253
|
قانون پاسکال در مورد انتشار فشار سیال چه زمانی قابل اجرا است؟ آیا برای یک لوله دایره ای بسته با یک پمپ که سیال را می چرخاند، اما نه برای یک وان آب قابل استفاده است. اکثر عبارات فقط به محصور کردن سیال نیاز دارند. یا سوال بی ربط است؟ این قانون دیگر استفاده یا تدریس نمی شود؟ در اینجا داستان کامل من در مورد آن است. برای پاسخگویی لازم نیست همه آن را بخوانید. انتخاب شماست. # سوال و زمینه آن از آنجایی که در این سایت کمی تعجب کردم از انکار قانون پاسکال به دلیل اینکه سیال **محصور ** نبود (خوب، اقیانوس بود)، مرورگر مورد علاقه ام را برداشتم و پرسیدم: * *لاو پاسکال**، بعد جوابها را کم و بیش به ترتیب گرفتم. من از یوتیوب می گذرم طبق ویکی پدیا (به نقل از یک کتاب): > قانون پاسکال یا اصل انتقال فشار سیال، یک اصل > در مکانیک سیالات است که بیان می کند فشار وارد شده در هر نقطه از سیال > **تراکم ناپذیر محصور شده** به طور یکسان در همه جهات منتقل می شود. > در سرتاسر سیال به گونه ای که تغییرات فشار (تفاوت اولیه) > ثابت بماند. که توسط ویکیفرهنگ تأیید شده است: > قانونی که میگوید یک سیال **محدود** فشار وارد شده از خارج را به طور یکنواخت در همه جهات منتقل میکند، سپس طبق گفته ناسا (که به نظر میرسد سیال را با مایع یکسان میکند): > قانون پاسکال بیان میکند که وقتی وجود دارد افزایش فشار در هر نقطه > در یک سیال **محدود** است، در هر نقطه دیگر در > ظرف افزایش یکسانی وجود دارد. سیستم پرسش و پاسخ گروه فیزیک دانشگاه ایلینویز در اوربانا- Champaign موافق است (به نقل از یک کتاب): > قانون پاسکال (که اصل پاسکال نیز نامیده می شود) می گوید که تغییر فشار > در هر نقطه در یک سیال **محصور** در بقیه بدون کاهش به تمام نقاط سیال منتقل می شوند و در همه جهات عمل می کنند. اصرار بیشتر بر این که باید _یک ظرف بسته_ باشد. و سایت Sciencefair برای افراد غیر روحانی تایید می کند: > قانون پاسکال بیان می کند که وقتی به مایعات **محدود** > [...] فشار وارد می کنید، سیالات همان فشار را در همه جهات > داخل ظرف، در همان نرخ در حالی که سایت Hyperphysics برای حرفه ای ها با این بیانیه از اصل پاسکال اصرار دارد: > فشار بدون کاهش در یک سیال ساکن **محصور** منتقل می شود. برای منصفانه بودن، فرهنگ لغت آزاد قانون پاسکال را به شرح زیر تعریف می کند: > این اصل که فشار استاتیک خارجی بر روی یک سیال اعمال می شود > به طور مساوی در سراسر سیال توزیع می شود. بنابراین، تفاوت در فشار ساکن در یک سیال فقط از منابع درون سیال (مانند وزن خود سیال، مانند فشار اتمسفر) ناشی می شود. شاید چون سایت علمی نیست. سوال اصلی من این است: **چرا باید سیال محصور شود؟** (برای اینکه قانون قابل اجرا باشد) یک سوال جانبی این است که **چرا اکثر عبارات تراکم پذیری را نادیده می گیرند؟** خوب، پاسکال هم چنین کرد، آفایک، اما او در یک زمینه بسیار متفاوت بود. همچنین باید به یاد داشته باشیم که همه مایعات مایع نیستند. فراموش کردن این واقعیت ممکن است منجر به مرگ در اثر غرق شدن یا غواصی در استخرهای خالی شود. # توضیح خودم در مورد موضوع _شاید خودم نباید جواب بدم تا بهتر به جواب های دیگه تشویق بشم. اما پس چرا وانمود کنم که خیلی احمق هستم و نمی توانم به آن پاسخ دهم در حالی که واقعاً می توانم ثابت کنم که هستم؟ . اگر این قانون در یک میدان گرانشی یکنواخت در نظر گرفته شود، شرط تراکم ناپذیری فقط برای حفظ چگالی ثابت مورد نیاز است تا اختلاف فشار بین ارتفاعات مختلف در مایع تغییر نکند. اگر درست باشد، این نیز به این معنی است که **نیاز تراکم ناپذیری را می توان در مورد انتقال تغییر فشار بین دو نقطه در یک ارتفاع برداشت.** _توجه داشته باشید که اگر تغییر فشار کم باشد، تراکم و تغییر چگالی کمی وجود دارد به طوری که تراکم ناپذیری نیاز را می توان به عنوان تقریب اول برداشت. حدس میزنم این وضعیت پاسکال بود که فشار اتمسفر و تغییرات آن را تحت تغییرات ارتفاع محدود تجزیه و تحلیل میکرد. با این حال اگر قرار است فشاری غیر صفر اعمال شود، سیال باید محدود شود. در واقع پیچیدهتر است، زیرا ممکن است فشار محیط اطراف یا کشش سطحی در موارد مختلف (به عنوان مثال، حباب گاز در مایع) وجود داشته باشد. همچنین، محفظه ممکن است برای جلوگیری از اختلاط مایع یا گاز با محیط اطراف ضروری باشد، اگرچه این کار به محفظه سفت و سختی نیاز ندارد و به خود قانون پاسکال مربوط نمی شود. یک میدان گرانشی مطمئناً یک ظرف مورد نیاز است، همانطور که برای مایعات معمول است (مخصوصاً وقتی قهوه داغ است)، اما هیچ چیز ایجاب نمی کند که یک محفظه بسته باشد. در مورد یک مایع، قسمت بالایی کاملاً می تواند در برابر فشار اتمسفر باز باشد یا فقط توسط یک غشای بسیار سبک برای گاز جدا شود. این ممکن است برای دستیابی به فشار بالا راحت نباشد
|
چرا باید سیالات محدود شوند تا قانون پاسکال قابل اجرا باشد؟
|
38557
|
در بسیاری از گزارشهای مربوط به ادغام کهکشانها، ادغام سریع سیاهچالههای مرکزی آنها، در صورت وجود، ظاهراً بسیار واضح است که نیاز به توضیح بیشتر ندارد. اگرچه من مخالف نیستم که این ممکن است واقعاً نتیجه اجتناب ناپذیر و سریع باشد، به نظر بدیهی به نظر نمی رسد، حتی اگر هر دو سیاهچاله نزدیک مرکز جرم کهکشان های مربوطه خود باشند (و حتی اگر چنین باشد، چه کسی باید می گوییم مراکز جرم به جای تشکیل یک مدار و کهکشان ادغام شده یک مرکز جرم جدید به هم می رسند؟ از نظر گرانشی از هر توزیع جرم دیگری و، حتی اگر در نهایت به نسبت نزدیک به هم برسند، امواج گرانشی آنقدر ضعیف به نظر میرسند که نمیتوانند مدار متقابل خود را در هر زمان معقولی کاهش دهند، مگر اینکه بسیار نزدیک باشند (طبق استانداردهای کیهانی - مثلاً با چند قطر از هم).
|
چگونه سیاهچاله ها در کهکشان های در حال ادغام یکدیگر را برای ادغام پیدا می کنند؟
|
131342
|
من به دنبال مثال هایی هستم که در آن طرح بردار سرعت زاویه ای بر روی یک محور متفاوت، معنای فیزیکی جالبی در زمینه های روزمره دارد. برای مثال، اگر یک میز گرامافون نسبت به محور چرخش مایل باشد، میتوانیم این سرعت زاویهای را روی محور هندسی (عادی) بتابانیم. سپس سرعت خطی در صفحه رکورد در یک فاصله معین از مرکز ثابت است، به طوری که فرکانس صدای دریافت شده تغییر نکند. (آیا کسی می تواند صحت این استدلال را تایید کند؟) آیا مثال های ساده دیگری وجود دارد که دانش آموزان را در مورد اجزای پیش بینی شده سرعت زاویه ای فکر کند؟
|
نمونه هایی از طرح ریزی سرعت زاویه ای
|
43361
|
من همیشه فکر می کردم که چرا الماس ها می درخشند. آیا کسی می تواند به من بگوید چرا؟
|
چرا الماس ها می درخشند؟
|
96442
|
چرا اگر فرآیندی برگشت پذیر است، شبه استاتیک است؟ آیا این به این معنی است که در صورت شبه استاتیک بودن فرآیند نیز غیر اتلاف کننده است؟
|
رابطه بین یک فرآیند کوازیستاتیک و یک فرآیند برگشت پذیر
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.