Datasets:
mteb
/
CQADupstackPhysicsRetrieval-Fa

Dataset card Data Studio Files
xet
Community
_id
stringlengths
1
6
text
stringlengths
0
5.02k
title
stringlengths
0
170
83239
من اغلب با عباراتی مانند تابش گلوئون القایی متوسط از برخی مقالات برخورد کرده ام، تابش گلوئون القایی متوسط چیست؟
تابش گلوئون القایی متوسط به چه معناست؟
133687
فکر کردم به دلیل شکستن تقارن خود به خود است. اما آیا به این دلیل نیست که ما هرگز حالت های برهم نهی را مشاهده نمی کنیم، پس ادعا می کنیم که تقارن خود به خود شکسته می شود. به نظر می رسد شکستن خود به خودی تقارن یک فرض است.
چرا ما هرگز برهم نهی حالت پایه فرومغناطیسی بالا و پایین مدل ایزینگ را مشاهده نمی کنیم؟
103048
مشاهده کرده اید که بار اضافی روی یک هادی جدا شده به طور کامل به سطح هادی حرکت می کند. با این حال، مگر اینکه هادی کروی باشد، بار > خود را به طور یکنواخت توزیع نمی کند. به عبارت دیگر، سطح > چگالی بار s (بار در واحد سطح) در سطح هر > رسانای غیر کروی متفاوت است. چرا شارژ همیشه یکنواخت توزیع نمی شود؟ من فکر می کردم که شارژها همیشه می خواهند فاصله بین خود را به حداکثر برسانند و بنابراین به طور یکنواخت در سراسر هادی پخش می شوند.
توزیع بار روی هادی ها؟
77156
یک روش متداول برای ساده کردن محاسبات که شامل معادلات دیفرانسیل است - به ویژه شامل نوسان - جایگزینی $\cos(\theta)$ با $e^{i \omega t}$، ارزیابی و سپس گرفتن قسمت واقعی در پایان است. (یا به طور متقارن جایگزین $\sin(\theta)$ و گرفتن قسمت خیالی می شود.) 1. سوال من این است - چرا این کار می کند؟ من به راحتی می‌توانم عملیاتی را تصور کنم که بسته به زمانی که قسمت واقعی را می‌گیرید مقادیر متفاوتی می‌دهد: $3\times5=15$، اما $\text{Re}\left((3+i)(5+i)\right)= 14 دلار 2. دامنه پیچیده از نظر فیزیکی به چه معناست؟ (عنوان از ویکی پدیا گرفته شده است، جایی که در اشتقاق آنها از محلول حالت پایدار SHO استفاده می شود.)
روش متغیرهای پیچیده در Diff. معادله - توجیه و معنای فیزیکی؟
100538
سوال این است که همانطور که در عنوان عنوان شده است، آیا یک لنز واگرا می تواند یک تصویر واقعی ایجاد کند، وقتی که توسط یک عدسی همگرا پشتیبانی می شود؟ چه شرایطی باید رعایت شود؟ این یک تکلیف بود و من راه حل را دریافت کردم اما فکر می کنم اشتباه است. بر اساس تحقیقاتی که قبلاً به صورت آنلاین انجام شده است، تنها امکان به نظر می رسد که یک لنز واگرا باید به عنوان شیء یک تصویر مجازی داشته باشد. آیا حقیقت دارد؟ ویرایش: در مورد یک عدسی همگرا به سمت چپ، و یک عدسی واگرا به سمت راست، با نوری که از سمت چپ می‌آید، چگونه خواهد بود؟
لنز نازک واگرا که تصاویر واقعی تولید می کند
4076
حدود سال 1905 انیشتین اثری در مورد انتشار کره های سخت و حرکت قهوه ای منتشر کرد. یکی از تراوشات آن، به اصطلاح معادله ویسکوزیته است که برای تعیین وزن مولکولی درشت مولکول ها با ویسکوزیته محلول ها بسیار مهم است. http://www.ias.ac.in/initiat/sci_ed/resources/chemistry/Viscosity.pdf http://en.wikipedia.org/wiki/Intrinsic_viscosity آنچه من دوست دارم بدانم: آیا ارتباطی با موضوعات دیگر وجود داشت انیشتین کار کرد؟ آیا چیزی شناخته شده است که دلیل اینشتین روی ویسکوزیته کار می کند؟ جورج
دلایل اینشتین برای کار روی ویسکوزیته/حرکت براونی چیست؟
14175
این یک سؤال مستقیماً از یک برگه تکالیف است، اما من نمی توانم هیچ پاسخ مناسبی را در اینترنت پیدا کنم، بنابراین امیدوارم کسی بتواند کمک کند! در پراش تک شکاف، چرا حداکثر مرکزی دو برابر عرض باندهای دیگر و درخشان ترین است؟ من به طور مبهم درک می کنم که این چیزی است که به مناطق فرنل مربوط می شود، اما من کاملاً گیج هستم. به‌جای طرح سؤال دیگر، فکر می‌کنم این سؤال با موارد بالا هم جور در می‌آید: چرا در پراش تک شکاف، شدت نوارهای نور به دور از حداکثر مرکزی کاهش می‌یابد؟ با تشکر
چرا حداکثر مرکزی روشن ترین است؟
87441
من یک سوال ترکیبی کمی فنی دارم. انحطاط $D_n$ حالت های محدود شده $n$ بران D0 و یک بران D4 را در نظر بگیرید. این در Polchinski توسط (13.6.24)، \begin{align} \sum_{n=0}^{\infty}q^n D_n=2^8\prod_{k=1}^{\infty}\ داده شده است چپ(\frac{1+q^k}{1-q^k}\right)^{8}. \end{align} من توانستم این را تا $n=3$ تأیید کنم، اساساً شما باید همه راه‌ها را برای تشکیل حالت‌های محدود بران‌های D0 بشمارید و سپس آنها را به بران D4 متصل کنید. با این حال، من نتوانستم آن را به طور کلی تأیید کنم، زیرا اجبار بی رحمانه آن کمی افتضاح است. آیا فرمالیسم ریاضی هوشمندانه ای وجود دارد که به شخص اجازه می دهد با مسائل ترکیبی مانند این برخورد کند؟
شمارش حالت های محدود D0-D4
35978
من می‌خواهم نشان دهم که شما باید چه نیرویی را بر روی صفحه شیبدار با زاویه $t$، جرم $M$ اعمال کنید تا مانع از لغزش بلوک بالای آن با جرم $m$ از سطح شیب‌دار شوید. من پاسخی را پیدا کردم، اما فکر می‌کنم که باید اشتباه باشد، زیرا جرم $M$ صفحه شیبدار را در نیروی مورد نیاز برای ثابت ماندن بلوک در بالا لحاظ نمی‌کند. منطق من این است: * مؤلفه‌های طبیعی به نیروی گرانش روی بلوک در بالا، $mg \cos(t)$، $mg \sin(t)$ هستند. sin(t)$ همانطور که می توان با تصویری نشان داد * بنابراین، ما می خواهیم $F$ یک جزء در جهت مخالف بردار سطح شیب دار پایین با نیروی معادل داشته باشد به طوری که $F_{\rm رمپ (خالص)} = 0$ * بنابراین ما می خواهیم که $mg \sin(t) = F \cos(t)$ * بنابراین $F = mg \tan(t)$ درست باشد. به طور شهودی، این امر تا حدی منطقی است: به نظر می رسد شیب تندتر به نیروی بیشتری نیاز دارد تا با مولفه گرانش که در سطح شیب دار عمل می کند، مقابله کند. با این حال، این پاسخ و توضیح به طور کامل $M$، جرم خود سطح شیب دار را نادیده می گیرد. آیا کسی می تواند توضیح دهد که من کجا را اشتباه می کنم، یا اگر پاسخ درست را دریافت کردم، چرا به $M$ وابسته نیست؟
جلوگیری از لغزش بلوک روی صفحه شیبدار بدون اصطکاک
38042
به این ویدیو نگاه کنید: http://www.youtube.com/watch?v=tlx2PgESXhs ماشینی را نشان می دهد که یک هنرمند نروژی ساخته است. ظاهرا تا ابد ادامه دارد. آنها آن را در طول 3 روز فیلمبرداری کردند و در همان زمان ادامه یافت. آیا کسی می تواند تلفات انرژی در این دستگاه را تجزیه و تحلیل کند؟ من در حال حاضر شاهد چندین باخت هستم: 1. توپ در حین دور زدن مسیر به دلیل اصطکاک انرژی خود را از دست می دهد. 2. آونگ ها در اثر اصطکاک هوا انرژی خود را از دست می دهند. چه منابع دیگری از تلفات انرژی را می توانید متوجه شوید؟
آیا کسی می تواند این ماشین دائمی را که یک نروژی ساخته است تجزیه و تحلیل کند؟
65923
برای چند سوال و نظر در این سایت مانند ساختمان های عظیم بر چرخش زمین تاثیر می گذارد؟ من تعجب می کنم، آیا جرم جو زمین تقریباً ثابت است؟ ما در حال سوزاندن مقدار باورنکردنی سوخت های فسیلی هستیم که مقدار زیادی آب و $\textrm{CO}_2$ را وارد جو می کند. افزایش دمای کره زمین باعث تبخیر بیشتر آب می شود. یک فصل طوفانی می تواند مقدار زیادی رطوبت اضافی را در بخش هایی از کره زمین حمل کند. ** آیا فرآیند فیزیکی مانند گرادیان گرانشی بین سطح زمین و لبه فضا یا چیز دیگری وجود دارد که جو زمین را تقریباً از نظر جرم ثابت نگه می دارد؟ مرتبط، آیا فشار در سطح دریا تقریباً ثابت است؟** من انتظار دارم که با سوزاندن سوخت‌های فسیلی بیشتر، مقدار جرم در جو به آرامی افزایش یابد، اما اکنون نمی‌دانم که آیا یک اثر متعادل کننده وجود دارد یا خیر. افزایش در جرم کلی اتمسفر به معنای طولانی شدن اندک یک روز است. آیا چنین افزایش طولی اندازه گیری شده است؟
آیا جرم کل جو زمین اساساً در زمان ثابت است؟
43730
من در مورد یک باتری تجزیه رادیواکتیو کنجکاو بودم. فکر من این بود که یک منبع آمریکیوم از یک آشکارساز دود را در یک ظرف شیشه ای بوروسیلیکات مهر و موم شده قرار دهم. منبع آمریکیوم به سمت قطعه ای از تیتانیوم در فاصله 2 میلی متری هدف می گیرد. ظرف شیشه ای مهر و موم شده دارای 2 سیم از آن خارج می شود. 1 سیم به منبع متصل می شود. 1 به تیتانیوم متصل می شود. اگر من یک ولت متر را به سیم ها وصل کنم، ولتاژ تقریبی چقدر خواهد بود؟ همانطور که متوجه شدم، جریان چنین دستگاهی در محدوده نانو آمپر (2 یا 3) خواهد بود. خیلی کنجکاو بودم که ولتاژش چقدر باشه؟ می‌دانم که پاسخ تقریبی خواهد بود، اما هنوز کنجکاو بودم. آیا به 5 ولت نزدیک تر است؟ یا 50000 ولت؟
باتری آمریکیوم
88326
من یک سوال در مورد اتساع زمان و درهم تنیدگی ذرات دارم. همانطور که چند فروم و سوالات را در اینجا خوانده ام، می دانم که هر دو جنبه با یکدیگر تناقض ندارند. با این حال، سوالی که من دارم کاملاً بی پاسخ مانده است. تصور کنید از دستگاهی استفاده می کنیم که برای انتقال اطلاعات از یک ایستگاه روی زمین و یک کشتی فضایی به ذرات درهم تنیده متکی است. این را به عنوان یک وسیله ارتباطی در نظر بگیرید، که ارتباط زمان واقعی را فراهم می کند، زیرا در معرض تأخیرهایی نیست که تاخیر زمانی با امواج رادیویی ایجاد می کند. ارتباط به صورت دو طرفه برقرار می شود و هر انتها مسئول ارسال سیگنال برای وضعیت خود و دریافت داده از انتهای دیگر است. هیچ سیستم مرکزی در این بین وجود ندارد، دو انتها مستقیماً با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند. اکنون، این سناریو شامل ارتباط مستقیم صوتی و تصویری (مانند تماس کنفرانسی اسکایپ) بین ایستگاه و سفینه فضایی است. وقتی کشتی به فضا پرتاب می شود و فرضاً به سرعت نسبی به سرعت نور می رسد، تجربه ارتباط برای هر دو طرف چگونه خواهد بود؟ من شخصاً فرض می‌کنم که پارادوکس اینشتین در کاهش سرعت هر دو ساعت وجود نخواهد داشت، زیرا درهم‌تنیدگی کوانتومی باید ارتباط بلادرنگ را فراهم کند. با این حال، همانطور که تفاوت سرعت قابل توجه می شود، من فرض می کنم که بچه های روی زمین به دلیل اتساع زمان، سیگنال هایی را که از سفینه فضایی می آیند کمتر مشاهده می کنند، بنابراین آنها کاهش سرعت آن را به تصویر ثابت می بینند. برعکس، خدمه کشتی می توانستند وقایع روی زمین را سریعتر و سریعتر ببینند. در چنین نقطه ای ارتباط صوتی بلادرنگ (که ظاهراً توسط دستگاه پشتیبانی می شود) احتمالاً غیرممکن خواهد بود. نظر شما در این مورد چیست؟ * * * **به روز رسانی:** (در مورد پاسخ همکار vnb) دستگاه اطلاعات را سریعتر از نور منتقل نمی کند. ارتباط از نظر انعکاس عمل بر روی هر یک از طرفین و ارائه فوری آن به طرف دیگر فوری است (که من معتقدم از طریق درهم تنیدگی کوانتومی قابل دستیابی است). بنابراین، سرعت جریان اطلاعات سریع ترین سرعت ممکن برای هر شرکت کننده برای ارسال اطلاعات خواهد بود. با توجه به فریم های مرجع هر یک، این سرعت عادی ارتباط انسان خواهد بود که با مشاهده از هر قاب مرجع هرگز از سرعت نور تجاوز نمی کند. بنابراین هدف این سوال این است که وقتی یکی از طرفین تحت تأثیر اتساع زمانی قرار می‌گیرد، پیچش‌ها و تحریف‌های احتمالی اطلاعاتی که طرف مقابل دریافت می‌کند چه خواهد بود؟
با توجه به اتساع زمان و درهم تنیدگی ذرات
47542
در حال حاضر من در حال شبیه سازی مولکولی برای تعیین فازهای یک مجموعه آرگون NPT با استفاده از پتانسیل لنارد جونز هستم. من عمدتاً از تابع توزیع شعاعی برای تعیین حالت جامد، مایع یا بخار با بررسی ساختار استفاده می کنم. وقتی متوجه می‌شوم که برخی حالت‌ها وجود دارند که باید به شکل بخار باشند که تابع توزیع شعاعی مایع را نشان می‌دهند، مشکلی پیش می‌آید (نشان دادن یک پیک گسترده). من حدس می زنم که ممکن است به دلیل گاز با چگالی بالا به خصوص بالای نقطه بحرانی باشد. آیا راهی برای تمایز قاطع فاز مایع و بخار وجود دارد؟
پارامتر تعیین کننده فاز آرگون
73988
تپه های جاذبه زیادی در سرتاسر جهان وجود دارد http://en.wikipedia.org/wiki/Gravity_hill من همین دیروز یکی را اینجا در بورکیتسویل، مریلند دیدم: http://www.roadsideamerica.com/tip/600 آنجا قرار دادم ماشین من در حالت خنثی بود و ماشین من از سربالایی غلتید. آب را هم روی زمین ریختم و آب سربالایی را طی کرد. یک توضیح این است که تپه های جاذبه یک توهم ناشی از چشم انداز و افق هستند. اما ویدیویی در یوتیوب وجود دارد که نشان می‌دهد ماشینی در تاریکی بر روی تپه جاذبه در بورکیتس‌ویل، مریلند در حال حرکت است، جایی که نمی‌توان چشم‌انداز یا افق را دید، فقط جاده جلوتر از ماشین را که با چراغ‌های جلوی ماشین روشن می‌شود، دید. در ویدیوی یوتیوب، ماشین واقعاً به نظر می رسد که در حال حرکت به سمت بالا است. پس چگونه کار می کند؟ تنها توضیح غیر جادویی که می توانم به آن فکر کنم این است که یک توهم نوری است. من به دنبال پاسخی دقیق برای چگونگی عملکرد چنین توهم نوری هستم.
تپه های گرانشی چگونه کار می کنند؟
19459
من یک ریاضیدان هستم که به QFT انتزاعی علاقه دارد. من سعی می‌کنم بفهمم که چرا، تحت شرایط خاص (همه؟)، ما باید $T^2 = -1$ داشته باشیم تا $T^2 = +1$، که در آن $T$ عملگر معکوس زمان است. من از مقاله ویکی‌پدیا می‌دانم که الزام مثبت ماندن انرژی، دلار T$ را مجبور می‌کند که توسط یک اپراتور ضد واحد نمایش داده شود. اما من نمی‌دانم که این چگونه $T^2=-1$ را مجبور می‌کند. (یا شاید آن را مجبور نمی کند، فقط اجازه می دهد؟) این یک نسخه دیگر از سوال من است. دو جلد دوتایی مجزا از گروه Lie $O(n)$ وجود دارد که به پوشش آشنای $Spin(n)\to SO(n)$ در $SO(n)$ محدود می شود. آنها $Pin_+(n)$ و $Pin_-(n)$ نامیده می شوند. اگر $R\in O(n)$ یک بازتاب باشد و $\tilde{R}\in Pin_\pm(n)$ $R$ را پوشش دهد، آنگاه $\tilde{R}^2 = \pm 1$. بنابراین گفتن اینکه $T^2=-1$ به این معنی است که ما در $Pin_-$ هستیم نه $Pin_+$. (من در اینجا امضای اقلیدسی را فرض می کنم.) سوال من (نسخه 2): تحت چه شرایطی مجبوریم در اینجا به جای $Pin_+$ از $Pin_-$ استفاده کنیم؟
تقارن معکوس زمانی و T^2 = -1
72020
وقتی مشاور من به من می‌گوید «پتانسیل هیگز را به حداقل برسانم»، آیا از من می‌خواهد که حداقل را پیدا کنم (مشتق پتانسیل را بگیرم و آن را برابر با صفر قرار دهم)؟
به حداقل رساندن پتانسیل هیگز معادل یافتن حداقل؟
112179
فرض کنید ما چهار حالت تک ذره داریم: $|u,\pm\rangle$ و $|v,\pm\rangle$. چند حالت درهم تنیده مستقل خطی می توانیم برای یک جفت ذره داشته باشیم؟ می دانم که اگر A و B در هم تنیده شوند، حالت AB را نمی توان به عنوان حاصلضرب حالت A و حالت B، یعنی $|AB\rangle \neq |A,i\rangle |B,j\rangle$ نوشت. آیا این بدان معناست که حالت AB باید حداقل دو ترم داشته باشد؟ آیا $|\psi\rangle = |u,+\rangle|v,-\rangle + |v,-\rangle|u,+\rangle$ چنین حالتی است؟
تعداد حالت های درهم تنیده احتمالی
73982
اگر کره ای پوشیده از الکترون داشته باشید و سیم مسی را به آن وصل کنید، چه اتفاقی می افتد؟ سر دیگر سیم مسی **به هیچ چیز متصل نیست و فرض کنید که سیم مسی خنثی است. به طور معمول، اگر مس به یک ترمینال مثبت متصل شود، یک موج ایجاد می شود و به سمت ترمینال مثبت فشار می آورد و در آنجا یون های مثبت را خنثی می کند. اما از آنجایی که هیچ ترمینال مثبتی وجود ندارد، آیا موج فقط از انتهای به انتها حرکت می کند؟ من حدس می زنم که الکترون ها روی سیم پخش می شوند، اما چگونه این اتفاق می افتد؟ چرا موج به دنبال یک پایانه مثبت از سر به انتهای دیگر حرکت نمی کند؟
اگر یک سیم را به یک کره باردار الکتریکی وصل کنید چه اتفاقی می افتد؟
38046
بنابراین من شنیده ام که مشاهدات اخیر نشان می دهد که سرعت انبساط جهان در حال افزایش است. آیا این نشان می‌دهد که جهان نمی‌تواند چرخه‌ای باشد، با مجموعه‌ای از بی‌نهایت انفجارهای بزرگ و کرانچ‌ها که در طول زمان به جلو و عقب کشیده می‌شوند؟ آیا این ثابت می کند که جهان خرد نمی شود؟
انبساط شتاب دهنده جهان و مدل چرخه ای
106173
من در مورد امواج و میدان‌های EM فکر می‌کردم و احساس می‌کردم که در تصویر فیزیکی امواج EM که در ذهنم دارم ناهماهنگی وجود دارد. به عنوان مثال اجازه دهید شارژ را در حالت استراحت در نظر بگیریم. حالا فرض کنید می‌خواهیم میدان الکتریکی ناشی از این بار Q را در نقطه P آزمایش کنیم. بنابراین برای انجام این کار باید بار دیگری را در آن نقطه قرار دهیم و بفهمیم که آیا می‌توانیم نیرویی را در اثر آن بار احساس کنیم. حالا من فکر می کنم برای اینکه Q به بار آزمایشی نیرویی وارد کند یا میدان الکتریکی در آن نقطه ایجاد شود، باید امواج EM از بار Q به بار آزمایشی منتشر شود. با این حال هیچ بار شتاب دهنده ای وجود ندارد که پیش نیاز تولید امواج EM باشد. بنابراین این یک ناهماهنگی در تصویر فیزیکی امواج EM در ذهن من ایجاد می کند. من معتقدم که تصور نادرستی وجود دارد و من مشتاقانه منتظر پاسخ‌هایی برای رفع آن هستم.
آیا برای میدان ها به امواج نیاز داریم؟
19982
مبنای واقعی سرعت نور چیست؟ چرا انتقال اطلاعات به آن محدود می شود؟ ذرات مجازی که در یک بازه زمانی مشخص بوجود می آیند و ناپدید می شوند، آیا رابطه ای بین مدت زمان ظاهر شدن آن ذرات قبل از ناپدید شدن به نحوی با سرعت نور وجود دارد؟ من فرض می‌کردم که سرعت نور حداکثر انتقال اطلاعات از یک بیت مجزا از فضای زمان به بیت بعدی (محدوده پلانک) است که بسیار کوچکتر از ذرات مجازی است، مقیاس‌ها آنقدر متفاوت است که من نمی‌کنم. روابط را درک نمی کند از این که این سوال خیلی تمرکز نداشت عذرخواهی می کنم
چه رابطه ای بین سرعت نور و تولید ذرات مجازی وجود دارد
127931
در صفحه 191 معادله ای برای $D$ وجود دارد که با $$D=x(k^2-m^2)+y(k'^2-m^2)+z(k-p)^2+(x+ y+z)i\epsilon. \tag{6.43}$$ با $k'=k+q$ و محدودیت $x+y+z=1$. همچنین $p^2=p'^2=m^2$ و شاید $q=p'-p$. حالا مربع را کامل می کند و $k$ را جابجا می کند در حالی که $$\ell\equiv k+yq-zp\qquad$$ را معرفی می کند (جایگزینی $\ell$ به جای $k$.) سپس می توانید $D$ را به عنوان $$ بنویسید. D=\ell^2-\Delta+i\epsilon.$$ سوال من این است: برای $\Delta$ چه چیزی دریافت می کنید؟ من و دوستانم چند بار این را محاسبه کردیم و هرگز به نتیجه ای که در کتاب درسی داده شده بود نرسیدیم. (تفاوت ها در نهایت بر نتیجه تأثیر نمی گذارد..)
خطا در کتاب استاندارد «درآمدی بر نظریه میدان کوانتومی» پسکین و شرودر؟
47092
من یک دستگاه مانند این دارم: http://www.youtube.com/watch?v=kA_hw_lY-OY (همه آنها یکسان کار می کنند) این یک تصویر است: ![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید](http://i .stack.imgur.com/cJi1c.jpg) می خواهم کاری کنم که بدون دست زدن به آن بچرخد. من سعی کردم از چندین نوع آهنربا استفاده کنم و سعی کردم آنها را در بسیاری از نقاط اطراف آن قرار دهم اما باعث چرخش آن نشد. فقط باعث شد کمی لرزش داشته باشد. حدس می زنم نقطه ای باشد که «قلم» در آن بچرخد و بچرخد. اصولاً ترجیح می دهم آن را نه با آهنربا، بلکه با جریان الکتریکی بچرخانم. به احتمال زیاد، من از یک ژنراتور AC استفاده خواهم کرد، و همچنین منطقی است، زیرا فکر می کردم که در یک نقطه قطب های مشابه وجود خواهد داشت، و سپس قلم کمی می چرخد، و سپس قطب های مختلف وجود خواهد داشت، اما متناوب جریان هر بار قطب ها را تغییر می دهد، بنابراین قطب ها همیشه یکسان خواهند بود. سوال من این است: در چه مرحله ای باید اتفاق بیفتد؟
چگونه می توانم باعث چرخش آهنربای معلق شوم؟
85968
در مجموعه متعارف، تابع پارتیشن برای یک گاز ایده‌آل توسط: $$\frac{Z}{N!}$$ داده می‌شود. اگر سیستمی از ذرات گاز ایده آل پارامغناطیس را در نظر بگیرید، به گونه ای که $N = N_\uparrow + N_\downnarrow$ را در نظر بگیرید چه اتفاقی می افتد؟ فاکتور مورد نیاز چه می شود؟ فکر می‌کنم این باشد: $$\frac{Z}{N!} \frac{N!}{N_\uparrow!N_\downarrow} = \frac{Z}{N_\uparrow!N_\downarrow} $$ آیا کسی می‌تواند به من بگویید که آیا این درست است، و احتمالاً توضیح دهید که چرا این عامل در این مورد درست است؟
گاز ایده آل پارامغناطیس قابل تشخیص و غیر قابل تشخیص
23952
من شبکه لوله آب ساده Y شکل زیر را دارم: ![](https://docs.google.com/drawings/pub?id=1lnPJkaP80nkzdHSB9YfHapth_tlhInnxF- UhPFhQN3s&w=960&h=720) با توجه به $S_{out}$ ^3/s$)، آیا می‌توانیم $S_1$ و را محاسبه کنیم S_2$؟ برای لوله، ما برای هر لوله قطر متناظر آنها $d$، طول $L$، ضریب زبری $C$ را می دانیم، **همچنین ارتفاع هر گره را نسبت به زمین می دانیم، و از این رو حدس می زنم در مورد فشار بدانیم. در این مورد.** تمام خصوصیات لوله (مانند $d$، $L$ و $C$) بدون توجه به موقعیت آنها در طرح لوله ثابت فرض می شوند. یک نکته اضافی در اینجا (این اظهار نظر ربطی به سوال فعلی من ندارد، اما برای شناسایی انواع ورودی های من با این سوال مفید است.) برای یک شبکه لوله حلقه نزدیک، می توانیم از فرمول هازن ویلیام و هاردی کراس استفاده کنیم. روش محاسبه افت سر این بدان معناست که هر آنچه در مورد لوله مورد نیاز است از قبل شناخته شده است، به شرطی که در فرمول هازن ویلیام و روش هاردی کراس استفاده شود. سوال من این است، **با توجه به اطلاعات بالا، آیا به هر حال ما می توانیم به طور منحصر به فرد $S_1$ و $S_2$ را برای شبکه شکل Y بالا محاسبه کنیم**؟ از آنچه من می دانم، ما یک معادله داریم اما دو مجهول (حفظ منبع): $$S_{out}=S_1+S_2$$ و تمام خصوصیات لوله تا آنجا که به این شبکه لوله شکل Y مربوط می شود، مرتبط نیستند. نتیجه گیری من این است که شبکه فوق غیر قابل حل است. اما من این ادعا را می شنوم که تا زمانی که ویژگی های لوله ذکر شده را در نظر بگیریم واقعاً قابل حل است. اما فکر می کنم اینطور نیست. نظر شما چیست؟ ** امتیاز: خیلی خوب است که بتوان یک فرمول برای حل یک شبکه لوله آب با شکل کلی، با یا بدون حلقه ارائه کرد.**
شبکه لوله چند منبع: با توجه به یک جریان خروجی شناخته شده، آیا می توانیم ورودی ها را استنتاج کنیم؟
52990
در تقریب Born Oppenehimer، تابع موج مولکولی $\Psi(x,X)$ بر حسب توابع موج الکترونیکی $\phi(x;X)$: $\Psi(x,X)$ = $ \sum_k( c(X)_k\phi(x;X)_k)$ (x مختصات الکترونیکی و X مختصات نوکلئونی هستند) اکنون، از آنجایی که الکترونیک توابع موج، حالت های ویژه هامیلتونین الکترونیکی هستند که پایه کامل فضای الکترونیکی را تشکیل می دهند. بنابراین هر تابع موج الکترونیکی را می توان از نظر توابع ویژه گسترش داد. اما، چگونه می توان مطمئن بود که هر تابع موج مولکولی را می توان از نظر توابع موج الکترونیکی گسترش داد؟ چگونه می‌توانیم مطمئن باشیم که فضای مولکولی هیلبرت بزرگ‌تر از فضایی نیست که توسط حالت‌های ویژه همیلتونین الکترونیکی پوشانده شده است؟
تقریب اوپنهایمر متولد شده: چرا هر حالت مولکولی را می توان به عنوان یک ترکیب خطی از حالت های الکترونیکی نشان داد؟
13376
باز هم مشکلی از آمادگی برای امتحان: > غشای سلول [A] اجازه می دهد تا یون های سدیم از آن عبور کنند، اما نه یون های کلر. سلول در محلول نمکی با غلظت نمک در بیرون ده برابر بیشتر از داخل سلول قرار می گیرد. در نتیجه سدیم به داخل سلول نفوذ می کند. در نتیجه اختلاف ولتاژ در غشای سلولی را محاسبه کنید. خوب، در حالت تعادل، پتانسیل شیمیایی محلول و سلول باید یکسان باشد. اجازه دهید $\mu_A$ از محلول و $\mu_B$ از سلول باشد. با فرض اینکه نمک در محلول رقیق قرار دارد، می توانم پتانسیل شیمیایی آن را به صورت $\mu_A = f(T,P) + kT \ln(n_A)$ بنویسم که در آن $f(T,P)$ تابعی مستقل از تعداد ذرات و $n_A$ تعداد غلظت یون های سدیم در محلول است. من فرض می‌کنم که برای سلول، من $\mu_B = f(T,P) + kT \ln(n_B) + U$ دارم که اکنون ولتاژ موجود در غشای سلول را درج می‌کنم. مشکل این است که اکنون دو مجهول دارم: غلظت نهایی یون ها در سلول را نمی دانم و ولتاژ نهایی یون ها در سلول را نمی دانم. **ایده جایگزین ** اما مطمئن نیستم که منطقی باشد یا خیر: فشار اسمزی به عنوان فشاری است که باید برای جلوگیری از وقوع اسمز ایجاد کنید، و همچنین فشاری است که در نهایت با اجازه دادن به اسمز ایجاد می شود. آیا می توانم به طور مشابه ولتاژ نهایی را به عنوان ولتاژی که باید به صورت دستی اعمال کنم برای جلوگیری از هرگونه انتشار به دست بیاورم؟
افت ولتاژ روی غشای سلولی
111311
من در حال حاضر پایان نامه کارشناسی خود را در مورد ابرخازن های گرافنی انجام می دهم. من خوانده‌ام که اثر حاشیه‌ای یک پدیده کاملاً ثابت در خازن‌های صفحه موازی است، اما آیا در خازن‌های به شکل بین‌رقمی نیز رخ می‌دهد؟ (برای کسانی که نمی دانند این چیست، این یک دستگاه درون صفحه ای با الکترودهایی است که دقیقاً به همان شکلی که انگشتان خود را روی یک دست قرار می دهند در یک الگوی متناوب با انگشتان دیگر قرار می گیرند.)
آیا اثر Fringe در خازن ها به شکل بین رقمی رخ می دهد؟
18490
مشکل زیر به نظر می رسد که باید راه حل قطعی داشته باشد، اما من ماه هاست که به آن فکر می کنم و به جایی نرسیده ام. ممکن است مشکل خوبی نباشد، اما اگر اینطور نیست، می‌خواهم دلیل آن را بفهمم. یک سیال تراکم ناپذیر و غیرلرزنده با چگالی $\rho$ به طور پیوسته (در حالت ثابت) همانطور که در نمودار زیر نشان داده شده است جریان دارد: ![diagram](http://i.stack.imgur.com/Y1qJz.png) ارتفاع سیال (و بنابراین فشار آن) در نقاط $x_1$ و $x_2$، اما ما سرعت سیال یا ارتفاع آن را در هیچ نقطه ای نمی دانیم. ارزش دیگر برای x$. بالای سیال یک سطح آزاد است، یعنی به جای اینکه به عنوان بخشی از مشکل مشخص شود، توسط ویژگی های جریان تعیین می شود. من آن را کمی مقعر ترسیم کرده ام اما نمی دانم درست است یا خیر. اجازه دهید فرض کنیم که مشخصات سرعت در $x_1$ عمودی است (یعنی سرعت با ارتفاع بالاتر از نقطه $x_1$ تغییر نمی کند). از آنجایی که سیال غیر لزج است، به نظر من، پروفیل سرعت عمودی ثابت باید در حین حرکت سیال به سمت راست حفظ شود. بنابراین اگر بخواهیم یک خط عمودی از سیال را به رنگ خاصی رنگ کنیم، همانطور که به سمت راست حرکت می کند، یک خط عمودی باقی می ماند، زیرا اختلاف فشار در سراسر خط با عمق ثابت است. اگر این درست باشد به این معنی است که می‌توانیم مولفه سرعت را در جهت $x$، $v_x$، به عنوان تابعی از $x$ به جای $x$ و $y$ در نظر بگیریم. از آنجایی که جریان تراکم ناپذیر است، می دانیم که $h(x)v_x(x)$ باید در فضا ثابت باشد، و این مقداری است که می خواهم برای آن حل کنم (اگرچه ممکن است مقدار منحصر به فردی نداشته باشد - در این صورت من فقط می خواهم تابع $h(x)$ را بشناسید. اگر نیاز داشته باشیم، می‌توانیم فرض کنیم که سرعت‌های اولیه و نهایی، $v_x(x_1)=v_1$ و $v_x(x_2)=v_2$ را می‌دانیم. به نظر می رسد که معادله برنولی باید در اینجا ارتباط داشته باشد. اگر سیال به جای داشتن یک سطح آزاد، در یک لوله محصور شود، مطمئناً چنین خواهد بود. (در این مورد اختلاف فشار مستقل از اختلاف ارتفاع خواهد بود، بنابراین ما باید آن را نیز بدانیم.) اما هر بار که سعی می کنم این مشکل را با استفاده از معادله برنولی حل کنم، به یک آشفتگی وحشتناک دچار می شوم. من واقعاً مطمئن نیستم که بهترین راه برای برخورد با این مشکل چیست، بنابراین هر بینشی که هر کسی می تواند ارائه دهد بسیار قدردانی می شود.
سطح آزاد جریان سیال غیر لزج
112174
من چیز زیادی در مورد فیزیک نمی دانم و مطمئن نبودم که اینجا بپرسم یا ریاضیات، اما همیشه می خواستم بدانم چرا وقتی صحبت از جهان فیزیکی/جهان می شود، توضیحات، مسائل و راه حل های زیادی وجود دارد که مربع هستند. مطمئنم ساختارهای دیگری نیز وجود دارد، اما به نظر می‌رسد هر کجا که در مطالعه نگاه می‌کنم، چیزی را مربع می‌بینم، مانند متر بر ثانیه مربع، زمان با t^2، فنر، توپ در حال پرش، و غیره. آیا جهان فقط اتفاق می‌افتد. اینطور بودن؟ چرا این همه استفاده از مربع وجود دارد؟
چرا بسیاری از چیزها در فیزیک مربع هستند؟
74292
[..به نقل از صفحه 11 از Polchinski جلد2..] با توجه به $1+1$ میدان های بوزونی منسجم $H(z)$ one OPE خود را به عنوان $H(z)H(0) \sim -ln(z)$ دارد سپس از اینجا هویت های زیر چگونه می آیند؟ * $e^{iH(z)}e^{-iH(z)} \sim \frac{1}{z}$ * $e^{iH(z)}e^{iH(0)} = O (z) $ * $e^{-iH(z)}e^{-iH(0)} = O(z) $ * $\langle \prod_{i} e^{i\epsilon_i H(z_i)} \rangle_{S_2} = \prod_{i<j} z_{ij}^{\epsilon_i \epsilon_j}$ برای $\sum_i \epsilon_i =0$ من تقریباً هیچ سرنخی ندارم که چگونه اینها مشتق شده اند! (.. من قبلاً محاسبات OPE زیادی انجام داده ام اما این یکی من را کاملاً شکست می دهد!..) اگر کسی بتواند مشتق را نشان دهد یا مرجعی بدهد که در آن توضیح داده شده است! * * * همچنین من کنجکاو هستم که آیا تعمیم این امر به منیفولدهای پیچیده تحلیلی پیچیده حتی ابعادی دلخواه وجود دارد یا خیر...
معادله اساسی بوزونیزاسیون
110453
من مطمئن نبودم که این سوال را در یک انجمن فیزیک یا ریاضی مطرح کنم، اما این ایده جالبی است که مدتی است به آن فکر می کنم. در هر نظریه میدان (نیمه) کلاسیک، اغلب فرض می‌شود که لاگرانژی‌های نظریه $\mathcal{L}$ خود به نوعی توابع صاف روی یک منیفولد لورنتسی (ریمانی) $\Omega$ هستند، اما آیا می‌توانیم اجازه دهیم به عنوان مثال، بخشی از نظریه توزیعی باشد؟ معمولاً ما همیشه با یک عمل شروع می‌کنیم: $\mathcal{S} = \int_{d \Omega} d^{4} x \sqrt{-g} (\mathcal{L}_{Field} + \mathcal{L }_{ماده})$ اویلر-لاگرانژ و اصول حداقل عمل منجر به معادلات میدانی با $\delta \mathcal{S} = 0$ می‌شود. به طور خاص، من علاقه مند به نسبیت عام هستم که در آن ما $\mathcal{L}_{Field}$ فقط معادل انیشتین-هیلبرت لاگرانژی $\mathcal{L}_{Field} = R$ است که به معادلات میدان منتهی می‌شود (با اجتناب از ثابت): $R_{\mu \nu} - \frac {1} {2} g_{\mu \nu} R = T_{\mu \nu}$ کجا، با استفاده از ساختار هیلبرت، $T^{\mu \nu} = 2 \frac {\delta \mathcal{L}_{ماده}} {\delta g_{\mu \nu}} + g^{\mu \nu} \mathcal{L}_{ماده}$. اگر اکنون اجازه دهیم $T_{\mu \nu} \in L^{1}(\Omega)$ یا $T_{\mu \nu} \در H^{1}(\Omega)$؟ به این معنا که ما تقاضای منظم بودن تانسور انرژی تنش را کاهش می‌دهیم و به آن اجازه می‌دهیم در فضای کمتر منظمی قرار گیرد. مثال‌های جالبی از این شکل برای من پیش می‌آید: i) $T_{\mu \nu} \propto \rho(t,r) \delta{(t - t_{0})}$; آیا این می تواند اجازه درج یک تکینگی کیهانی مربوط به انفجار بزرگ یا چیزی از این قبیل را بدهد؟ شاید بتوان معادلات فریدمن تعمیم یافته را در این رابطه توسعه داد و بتواند تحلیلی نیمه کلاسیک از توسعه انفجار بزرگ ارائه دهد. ii) به طور معمول یک سیال (کامل) توسط تانسور تنش اویلر مدل‌سازی می‌شود $T_{\mu \nu} = \rho v_{\mu} v_{\nu} + P \delta_{\mu \nu}$ که در آن یک اجازه می دهد $\rho$ و $P$ توزیع ماده ستاره را توصیف کنند. اگر در عوض از یک شی توزیعی استفاده کنید، مثلاً حتی یک گاوسی و داشتن متراکم ترین ماده به هسته یا چیزی شبیه به آن، می تواند یک رویکرد جایگزین پربار را به همراه داشته باشد؟ می‌توان تکامل ستاره‌ها را بررسی کرد (یا حداقل مرزهایی را در ستارگانی با مجموعه‌های ماده (تا حدودی) نامشخص تعیین کرد. iii) حرکت براونی در مجاورت سیاهچاله ها یا اجسام متراکم دیگر. می‌توان از T_{\mu \nu}$ استفاده کرد تا شبیه فرآیند واینر باشد که به ناهنجاری‌های اتمی خاصی اجازه می‌دهد مسیر ذرات را هنگام سقوط به سمت این اجسام منحرف کنند. این ممکن است پیامدهایی برای مواردی مانند تشعشعات امواج گرانشی داشته باشد. ریاضیات زیبایی وجود دارد که امکان تجزیه و تحلیل مربوط به این اشیاء را با استفاده از فضاها و جاسازی های سوبولف فراهم می کند. (بنیلان و همکاران، An $L^1$-نظریه وجود و منحصر به فرد بودن راه حل های معادلات بیضی غیرخطی؛ A. Prignet نکاتی در مورد وجود و منحصر به فرد بودن راه حل های مسائل بیضوی با اندازه گیری سمت راست؛ کار انجام شده توسط Boccardo & Gallouet و غیره) طبیعتاً این مقالات به مسائل بیضوی اشاره می کنند، اما احتمالاً می توان از روش های آنها استفاده کرد. انشعابات 3+1 ADM یا چیزی شبیه به آن. من تکه‌هایی از این ماشین‌ها را دیده‌ام که در زمینه الکترومغناطیس استفاده می‌شوند، اما به نظر می‌رسد که جامعه فیزیک تا حد زیادی از آنها اجتناب می‌کند. آیا کاری در رابطه با این نوع ایده ها انجام شده است؟ با تشکر برای هر ورودی!
$L^{1}$ تانسورهای انرژی - تکانه در نسبیت عام. گرانش نیمه کلاسیک
13374
من به این توضیح نیوتنی برای خمش نور برخورد کردم. آیا شایستگی دارد؟
خمش نور نیوتنی؟
112249
اگر دما به عنوان میانگین انرژی جنبشی هر ذره تعریف شود، و انرژی گرمایی به عنوان انرژی جنبشی کل همه ذرات تعریف شود (یا به طور دقیق تر، گرمای منتقل شده کل انرژی جنبشی منتقل شده به آن ذرات است)، مطمئناً می توانیم گرما را با فقط دما را در تعداد ذرات ضرب کنیم؟ اگر چنین است، آیا ظرفیت حرارتی مولی نباید در تمام مواد ثابت باشد؟ من تقریباً مطمئن هستم که چیزی را از دست داده ام که باید در اینجا واضح باشد ...
اگر دما میانگین KE برای هر ذره باشد و گرما KE کل همه ذرات باشد، ظرفیت گرمایی مولی چگونه می تواند متفاوت باشد؟
133453
آیا رابطه فیزیکی بین کرنش برشی و کرنش کششی یا فشاری وجود دارد؟ اگر چنین است، من را با یک مثال و مشتق ریاضی توضیح دهید
آیا رابطه ای بین کرنش برشی و کرنش کششی/فشاری وجود دارد؟
77154
آیا کسی می داند که چگونه می توانم ثابت کنم $\lambda * T$ فقط با استفاده از قانون وین؟ که $\rho(\lambda,T) = 1/\lambda^5*f(\lambda T)$ را متمایز کردم، اما تنها چیزی که می توانستم بدست بیاورم $\lambda T = 5f(\lambda T)/f'(\ بود. lambda T)$، که فکر نمی‌کنم به این معنی باشد که لزوماً ثابت است.
نمایش قانون جابجایی وین از قانون وین
17469
لطفاً رابطه $\sin(2\pi ft)$ را طوری توضیح دهید که چگونه $\pi$ (که در واقع محیط/قطر یک دایره است) با موج سینوسی که دارای ارتعاش طولی است، ارتباط دارد؟
موج سینوسی، $\pi$ و فرکانس
90379
بنابراین، هنگامی که رنگ را در یک لیوان آب می اندازید، رنگ پخش می شود. اکنون متوجه شدم که شما نمی توانید به سادگی آب درون لیوان را با پروتون (یا معجون خالص الکترون) جایگزین کنید، اما در تعجبم... نزدیک ترین آزمایش دنیای واقعی به انجام این کار چیست: مخلوط کردن یک قطره الکترون با یک لیوان پروتون ها یا بالعکس
آزمایش انداختن الکترون ها در شیشه های پروتون
46761
آیا ناظری که در امتداد دایره در این نمودار فضا-زمان گودل حرکت می‌کند، نیروهای ساختگی را احساس می‌کند که انگار در امتداد یک مسیر دایره‌ای شتاب می‌گیرد یا پس از حرکت به سمت خارج در یک مسیر مستقیم، به سادگی به نقطه‌ای زودتر از زمان می‌رسد. من معتقدم که او در یک مسیر مستقیم حرکت می کند، اما به دلیل عجیب بودن مدل گودل به نقطه اولیه می رسد، اما یک نفر آنلاین مخالف است. برای پاسخ به این گونه سوالات از چه ریاضیاتی استفاده کنم؟ آیا یک پاسخ غیر ریاضی شهودی بر اساس نمودار به تنهایی وجود دارد؟ من GR را تا سه پیش‌بینی کلاسیک اولیه می‌دانم، اما اساساً این تنها چیزی است که می‌دانم. من ترجیح می دهم از نمودار هاوکینگ/الیس استفاده کنم، اما نمی توانم آن را به صورت آنلاین پیدا کنم. اگر با نمودار آشنایی دارید، این یکی کافی است، ![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/FGyaL.jpg)
آیا این منحنی بسته زمان مانند در یک جهان گودل یک دایره است؟
26110
این ممکن است یک سوال احمقانه باشد، اما آیا ممکن است انرژی تاریک و گرانش به یکدیگر مرتبط باشند؟ فضا-زمان در همه جای فضا توسط اجسام دارای جرم تغییر شکل می دهد. هر چه جرم جسم بیشتر باشد، تغییر شکل در ناحیه محلی بیشتر است و در نتیجه، فضا-زمان متمرکزتر در آن تغییر شکل است. با این حال، فضا-زمان «اضافی» از کجا می آید تا بتواند این مناطق فوق متمرکز فضا-زمان را تشکیل دهد؟ آیا این همان چیزی است که ما به عنوان انرژی تاریک مشاهده می کنیم؟ آیا ممکن است در فواصل به اندازه کافی زیاد، گرانش بتواند فضا-زمان را به دلیل کمبود جرم در فضاهای خالی بزرگ از هم جدا کند؟ نه تنها این، بلکه اگر جرم کافی در بخشی از فضا وجود داشته باشد که گرانش کمی بیشتر از منطقه اطراف داشته باشد، می تواند از کشیده شدن آن ناحیه از فضا جلوگیری کند. بنابراین، ممکن است ماده تاریک فقط مناطقی از فضا باشد که در آن فضا-زمان متراکم تر از مناطق اطراف است؟ من مطمئن هستم که اینها ایده های جدیدی نیستند، اما می خواهم بدانم چه پیش فرض ها و فرضیاتی نادرست هستند.
آیا انرژی تاریک می تواند اثر گرانش در فواصل دور باشد؟
43733
در QFT یک چند جمله ای (درجه > 2) در فیلدها اصطلاح تعاملی است، به عنوان مثال: $\lambda\phi^4$. **سوال** آیا می توان برای عباراتی مانند $\frac{1}{\phi^n}$ تفسیری ارائه کرد؟ (برای $n\in\mathbb{N}$) به سلامتی
تفسیر اصطلاح تعامل.
45232
آنچه من نیاز دارم شرح دقیق روش های مورد استفاده برای تعیین فاصله تا آندرومدا است. روش اختلاف منظر همان طور که من فرض می کنم برای اشیاء نزدیک است. روش تغییر قرمز اعمال می شود، اما واقعاً چگونه می توان یک تغییر قرمز را تعیین کرد؟ شاید تابش ساطع شده از آن جسم از قبل طول موج به زمین رسیده باشد؟ یا شاید از ما با سرعت زیادی حرکت می کند؟ یا شاید جرم آن بیشتر از آن چیزی است که ما فکر می کنیم؟
فاصله تا ستاره ها و کهکشان های دور چگونه اندازه گیری می شود؟
13373
هنگامی که رعد و برق در یک مکان شنی به زمین برخورد می کند، ممکن است دانه های ماسه را با هم ترکیب کند و یک کانی نما به نام فولگوریت را تشکیل دهد. آیا توضیح فیزیک برای شکل لوله ای وجود دارد؟ چرا در مقابل جامد بودن توخالی است؟
توضیح فیزیک برای شکل لوله ای صاعقه سنگ شده
46763
اگر آزمایش دو شکاف را با شلیک فوتون هایی که هر بار یک سوراخ را می پوشانند انجام دهیم، آیا تداخل شکاف دوگانه را به همان اندازه خواهیم دید؟ یعنی همان مجموعه ای از فوتون های دو شکاف اما آتشین هر بار به طور متناوب سوراخ ها را می پوشانند. تداخل هم نشون میده؟
سوراخ های متناوب آزمایش دو شکاف
19981
ذرات غیر بنیادی از ذرات بنیادی (در هر نظریه خاص) تشکیل شده اند. حالت ساده 2 ذره سیمپلکس (زیرنویس 1 و 2) را در نظر بگیرید که یک ذره پیچیده را تشکیل می دهند (بدون زیرنویس): * آیا $\phi(x_1)، \phi(x_2)$ برای تعیین $\phi(x_1,x_2) کافی است. $ یا _اطلاعات تعامل اضافی لازم است_؟ * $\phi(x)$ چگونه با $\phi(x_1,x_2)$ مرتبط است؟ یعنی تابع موج ذره مختلط به عنوان تابعی از _موقعیت ذره مختلط_ چگونه با تابع موج ذره مختلط به عنوان تابعی از موقعیت های تک ذره فرعی مرتبط است؟ من حدس می‌زنم از مرکز باریسنتریک استفاده کنم: $\phi(x)=\int \phi(x_1,x_2)\delta(x - \frac{m_1 x_1+m_2 x_2}{m_1+m_2}) d x_1 d x_2$ . اما آیا این واقعاً منطقی است و آیا عادی سازی تابع موج حاصل و غیره را نقض می کند؟ اکنون مجموعه‌ای از N ذرات سیمپلکس را در نظر بگیرید * در فیزیک کلاسیک می‌توان از انرژی ذره برای گفتن اینکه آیا محدود است یا نه، استفاده کرد، این چگونه به شرایط تابع موج ترجمه می‌شود؟ * می توان 2 منظومه شمسی مجزا را در مکانیک کلاسیک متصور شد، که در آن منظومه شمسی 1 به منظومه شمسی 2 محدود نمی شود، اما در هر منظومه شمسی سیارات به ستاره خود محدود می شوند. با توجه به موقعیت و سرعت ستارگان و سیارات، آیا ارتباط مرزی در فیزیک کلاسیک امکان پذیر است؟ چگونه می توان تشخیص داد که آنها 2 منظومه ستاره ای را تشکیل می دهند که محدود نیستند، اما سیارات درون منظومه های ستاره ای محدود شده اند؟ * چگونه می توان یک ارتباط مشابه با توابع موجی از ذرات فرعی برای تشخیص اینکه کدام زیرذره یک ذره پیچیده را تشکیل می دهد انجام داد؟ یا هیچکدام از موارد بالا منطقی نیست؟
چگونه ساده ذرات به ذرات پیچیده مرتبط می شوند؟
19458
اگر فوتونی از منبع نوری که با هر سرعتی حرکت می‌کند گسیل شود، فوتون همیشه با c حرکت می‌کند (با فرض اینکه در خلاء گسیل شود). سرعت و سپس به دادن فرکانس بالاتر فوتون کمک می کند؟ اگر نه، این انرژی کجا می رود؟ من احساس می‌کنم ممکن است به طور کلی به اشتباه نگاه کنم، زیرا نمی‌توانم کاملاً توجیه کنم که چرا یک فوتون می‌تواند از سرعت تابش‌کننده‌اش (به غیر از ذره/پادذره در حال نابودی که در آن باید تمام انرژی خود را خلاص کند)، چیزی غیر از یک فوتون ضعیف دریافت کند. تشبیه به گسیل یک فوتون که مانند پرتاب یک توپ است.
آیا فوتون ساطع شده از چیزی که به سرعت حرکت می کند، طول موج کوتاه تری خواهد داشت؟
20176
تعدادی مقاله وجود دارد که مزایای استفاده از ژیروسکوپ لحظه ای کنترلی (CMGs) بر روی چرخ های واکنش را در کاربردهای ناوبری اینرسی شرح می دهد. یکی از مزایای اصلی استفاده از CMG که ذکر شد، اثر تقویت گشتاور است که در آن، گشتاور خروجی موثرتری نسبت به گشتاور ورودی در گیمبال دریافت می کنید. با این حال، من نتوانستم مرجع خوبی پیدا کنم که این پدیده را توضیح دهد یا کمی کند. چگونه این اتفاق می افتد؟
چرا ژیروسکوپ های لحظه کنترلی تقویت گشتاور را نشان می دهند؟
73980
اگر یک توپ واقعا سنگین را رها کنید، انرژی پتانسیل گرانشی توپ به انرژی جنبشی تبدیل می شود. اگر همان توپ را در استخر قرار دهید، توپ همچنان می افتد. مقدار زیادی از انرژی جنبشی به دلیل اصطکاک به انرژی گرمایی تبدیل می شود، اما انرژی پتانسیل گرانشی همچنان تبدیل می شود. به همین ترتیب، چرا برق بدون هادی خوب جریان نمی یابد؟ چرا الکترون ها بدون سیمی که آنها را وصل کرده باشد از ترمینال منفی به ترمینال مثبت جریان نمی یابند؟ من می دانم که چگونه الکتریسیته مانند یک موج جریان دارد و فلزات دارای الکترون های آزاد هستند که در اطراف آن شناور هستند که به موج اجازه انتشار می دهد. اما وقتی این الکترون‌های آزاد برای انتشار موج در دسترس نیستند، چرا الکترون‌ها مانند توپ «حرکت» نمی‌کنند؟ چرا الکترون ها فقط از طریق هوا به سمت پایانه مثبت حرکت نمی کنند. سرعت دریفت آهسته به این معنی است که احتمالاً زمان زیادی طول می کشد، اما هنوز باید به آنجا برسند. آیا آنها نباید؟
چرا برق برای جاری شدن به سیم نیاز دارد؟
30691
من این مقاله را در arXiv دیدم: http://arxiv.org/abs/1206.4711. نویسنده مشهور به نظر می رسد و مقالات بسیار خوبی دارد. اما آنچه او می گوید بسیار عجیب به نظر می رسد. آنچه من از این مقاله دریافت می کنم این ادعاست که: هیچ مشکل طبیعی یا تنظیم دقیق در مدل استاندارد وجود ندارد. و اینکه سوزی ریاضیاتی است که به عنوان فیزیک ارائه می شود، بنابراین باید به عنوان یک ابزار با آن برخورد کنیم و انتظار دیدن ذرات واقعی را نداشته باشیم. سوال من این است، 1) به چه معناست که: نظریه اغتشاش برای رسیدگی به مسائل با مقیاس های زمانی یا انرژی به طور گسترده ای از هم جدا شده طراحی نشده است؟ و این گفته چقدر درست است؟ 2) این نتیجه گیری که نگرانی های طبیعی و تنظیم دقیق در مورد سلسله مراتب انرژی وجود ندارد چقدر معتبر است؟ 3) اظهارات در مورد سوزی چقدر معتبر است؟ 4) آنچه من واقعاً از کارشناسان ما در اینجا بدانم، آیا این مقاله اصلاً شایستگی دارد؟
سلسله مراتب مشکلی ندارد و susy یک ابزار ریاضی برای برازش داده ها است
47091
من در مورد انقباض فاز-حجم در سیستم های اتلافی گیج شده ام. لطفا به من کمک کنید تا نقص درک خود را پیدا کنم. از نقطه نظر ماکروسکوپی من درک می کنم که یک سیستم پویا تمایل دارد به حالت تعادل یا یک چرخه حدی برود اگر آشفته نباشد. اما اکنون تلاش برای درک آن در فضای فاز: 1) سیستمی را در تعادل کامل ترمودینامیکی در نظر بگیرید. این یک سیستم غیر اتلاف کننده است (دیگر نمی تواند پراکنده شود). بنابراین می‌تواند در هر ریز حالتی که توسط محدودیت‌ها مجاز باشد (مثلاً کمیت‌های حفظ‌شده) باشد و با قضیه لیوویل چگالی احتمال تغییر نمی‌کند. بنابراین آیا حجم فضای فاز در دسترس این سیستم کل فضای فاز (مجاز با محدودیت ها) نیست؟ 2) حال یک سیستم غیرتعادلی را در نظر بگیرید. مکان آن در فضا دارای توزیع احتمال اوج بر اساس شرایط اولیه است، یعنی حجم فضای کمی را اشغال می کند و هنگامی که به تعادل نزدیک می شود، احتمال یافتن آن یکنواخت می شود و در فضای کامل فاز پخش می شود. این به این معنی نیست که حجم فاز افزایش یافته است؟
انقباض حجم فاز در سیستم های اتلافی
77151
من کمی گیج هستم که چرا چگالی انرژی یک جسم سیاه، به ویژه با 4$/C$، به تابع توزیع طیفی مرتبط است. یکی در هر منطقه است، در حالی که دیگری در هر حجم است، من گم شده ام. من دارم براندن، صفحه 4 را می خوانم اگر کسی به مرجع نیاز دارد.
تابع توزیع طیفی مربوط به چگالی انرژی
19453
چرا جرم و بار مقادیر مناسبی برای برچسب زدن ذرات بنیادی هستند؟ [من می دانم که آنچه واجد شرایط یک برچسب خوب است باید کمیتی باشد که تحت نوعی تغییر شکل ثابت باشد، اما چرا این معیار؟ من فقط نمی دانم استفاده از چنین مقادیر ثابت چه سودی برای ما دارد]
چرا جرم، بار و اسپین برچسب های خوبی برای ذرات بنیادی هستند؟
78301
من یک سوال کوچک دارم که کمی من را گیج می کند. من باید از اصل حذف پائولی استدلال کنم که $M_{s} = 2$ حداکثر عدد کوانتومی $M_{s}$ برای پیکربندی $nd^{6}$ است. اکنون، از آنچه من می توانم پیدا کنم، $M_{s}$ به صورت زیر به دست می آید: $M_{s} = \sum\nlimits_{i} m_{s_{i}}$ و با 6 الکترون ظرفیت، که می تواند m_ داشته باشد. {s} = \pm \frac{1}{2}$، به نظر نمی‌رسد که ببینم چگونه می‌توانم حداکثر ۲ را داشته باشم؟ پس هر کسی می تواند یک راهنمایی کوچک به من بدهد؟ پیشاپیش ممنون
پیکربندی های الکترون و اعداد کوانتومی $M_{s}$
80259
سیستم QH شبکه دوبعدی بدون تعامل توسط همیلتونی $H=\sum t_{ij}e^{iA_{ij}}c_i^\dagger c_j+H.c$ توضیح داده شده است: آیا این به این معنی است که $2D$ شبکه QHE توسط نظریه گیج شبکه فشرده $2+1$ توصیف می شود؟ اگر چنین است، پس طبق نتیجه گیری کلی تئوری گیج شبکه فشرده $2+1$$U(1)$ همیشه محصور است، بنابراین، آیا این بدان معناست که شبه ذرات کم انرژی شبکه $2D$ QHE نیست. الکترون های آزاد؟ من در این مورد گیج شدم، بسیار ممنونم.
یک سوال ساده در مورد اثر هال کوانتومی (QHE) و محصور شدن در نظریه گیج؟
110458
با توجه به اینکه چرا هر کسی فقط در ابعاد فضازمان 2+1 وجود دارد (که فاز دلخواه در مبادله دارند)، دلیل این را خواندم که مسیرهای مبادله در سه بعدی به یکدیگر تغییر شکل می دهند در حالی که در 2 بعدی ممکن است به یکدیگر تغییر شکل ندهند. پس بعدی چیه؟ چگونه می توان از این موضوع ثابت کرد که می تواند فاز دلخواه در مبادله ایجاد شود؟ من می‌دانم که در دوبعدی، ما بافته‌هایی داریم، اما آیا می‌توانم اثباتی برای یک فاز دلخواه در مبادله دریافت کنم که به طور خاص معادل توپولوژیکی مسیرها را در سه بعدی و نه در دو بعدی در نظر می‌گیرد.
Anyons فقط در ابعاد فضازمان 2+1 - توضیح بهتر
87447
با نگاهی به معادله راندمان کارنو، متوجه می شوم که با نزدیک شدن دمای هیت سینک به صفر، راندمان به وحدت نزدیک می شود: $$ \eta_{rev} = 1 - \frac{0}{T_H} = 1 $$ راندمان یک موتور حرارتی نسبت بین حرارتی است که جذب می کند و کاری که تولید می کند، بازده 1 نشان می دهد که تمام گرمای جذب شده خروجی به عنوان کار طبق قانون اول، این بدان معناست که موتور هیچ گرمایی را به سینک دمای پایین دفع نمی کند. این نتیجه برای من معنی ندارد. چرا کاهش دمای هیت سینک منجر به دفع حرارت کمتر می شود؟ برای توضیح سردرگمی من تا حدودی موجی: اگر دمای دو مخزن برابر باشد، در نهایت هیچ انتقال حرارتی نداریم و بنابراین $Q_L$ صفر است. همانطور که ما از این مورد از مخازن با دمای مساوی منحرف می‌شویم (که اگر $T_L$ را کاهش دهید در حالی که $T_H$ را ثابت نگه دارید چه اتفاقی می‌افتد)، چرا یک بار دیگر به حالت $Q_L$ برابر با صفر نزدیک می‌شویم؟
چرا یک موتور حرارتی کارنو هیچ گرمایی را به یک سینک دمای صفر دفع نمی کند؟
113225
چند یادداشت به من داده شده است و من باید آنها را لغو کنم و مرتب کنم. آنها قرار است آنچه را که در نمودار زیر اتفاق می‌افتد توصیف کنند: ![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/C34XW.jpg) یادداشت‌هایی که باید از هم جدا شوند و پاسخ مناسبی از آن‌ها شکل دهند، در زیر هستند: * خطوط میدان * هنگامی که تا 90 درجه فشار داده می شود سپس از آن عبور می کند * در جهت عقربه های ساعت می چرخد ​​* سپس حرکت را معکوس می کند و نوسان می کند * به صورت عمودی استراحت می کند اکنون متوجه شدم که ترتیب اتفاقات باید به شرح زیر باشد، با استفاده از یادداشت های بالا، با توضیحات اندک برای پاسخ کامل: 1. قطب های آهنربا باعث می شوند خطوط میدان مغناطیسی از شمال به جنوب بروند. 2. با استفاده از سمت چپ- قانون عقربه برای هر طرف سیم پیچ، می بینیم که نیروها در واقع در جهت های نشان داده شده در نمودار حرکت می کنند. (در نمودار با F و فلش نشان داده شده است). 3. این باعث می شود که سیم پیچ در جهت عقربه های ساعت بچرخد. 4. وقتی 90 درجه در جهت عقربه های ساعت بچرخد، به صورت عمودی استراحت می کند. 5. سپس جهت را برعکس می کند و 90 درجه به عقب رانده می شود، خلاف جهت عقربه های ساعت. و بنابراین به نوسان خود ادامه می دهد و هر بار که به حالت عمودی می رسد، جهت خود را معکوس می کند. درست میگم؟ اگر چنین است، چرا دقیقاً جهت معکوس می کند؟ لطفا اگر کسی می تواند این موضوع را به صراحت توضیح دهد. من به ویدیوها و آموزش های زیادی رفته ام که موارد مشابه را توضیح می دهند، اما بیشتر در زمینه موتورهای DC مناسب (و این یک موتور DC نیست)، اما آنها مدام من را گیج می کنند. از طرفی اگر سیم پیچ اصلاً جهتش را برعکس نکرد و به همان جهت ادامه داد لطفا به من اطلاع دهید!
چرا سیم پیچ در این دستگاه جهت نوسان خود را برعکس می کند؟
134759
آیا انتشار و تولید صدا یک فرآیند همسانتروپیک است؟ آیا به این دلیل است که یک فرآیند آدیاباتیک برگشت پذیر است؟ چرا باید آدیاباتیک باشد؟ آیا آنقدر سریع اتفاق می افتد که زمانی برای تبادل گرما با محیط وجود ندارد؟
انتشار/تولید صدا یک فرآیند همسانتروپیک است
6329
«حرارت بالا می‌آید» یا «هوای گرم بالا می‌آید» یک عبارت پرکاربرد (و پدیده پذیرفته‌شده) است. آیا واقعاً هوای گرم بالا می رود؟ یا به سادگی توسط هوای سردتر (چگال تر) که توسط گرانش به پایین کشیده می شود جابجا می شود؟
آیا واقعاً هوای گرم بالا می رود؟
41002
در حین بررسی گرمایش دی الکتریک، خواندم که آنها از مایکروویو برای شارژ صفحات استفاده می کنند. چگونه این کار را انجام می دهند؟
آیا واقعاً می توانیم صفحات فلزی را با استفاده از مایکروویو شارژ کنیم؟
47096
> یک کره یکنواخت سنگین به شعاع $a$ دارای یک رشته سبک غیر قابل امتداد > است که به نقطه ای از سطح آن متصل است. انتهای دیگر رشته به > نقطه ای روی یک دیوار عمودی خشن ثابت می شود. کره در حالت تعادل قرار دارد و > دیوار را در نقطه ای دور $h$ زیر نقطه ثابت لمس می کند. > > اگر نقطه تماس کره با دیوار در شرف لغزش > به سمت پایین باشد و ضریب اصطکاک بین کره و دیوار > $\mu$ باشد، تمایل رشته را به سمت عمودی پیدا کنید. > > اگر $\mu=h/(2a)$ و وزن کره $W$ باشد، نشان دهید که کشش > در رشته $$\frac{(1+\mu^2)^{1/ است. 2}}{2\mu}W$$ من سعی می‌کنم مشکل را حل کنم و نمی‌دانم چگونه به پاسخی که در انتهای کتاب آمده است برسم. ظاهراً زاویه $\arctan{(a/(h-a\mu))}$ است و من نمی توانم بفهمم چرا اصلاً ضریب اصطکاک درگیر است. تا آنجا که من می بینم، مرکز کره و انتهای رشته باید خطی باشند، که مماس زاویه $a/h$ را نشان می دهد. کسی میتونه لطفا کمکم کنه؟
زاویه رشته با عمود چقدر است؟
111470
در حالی که من به دنبال بعد پنجم مدل راندال-ساندرام بودم، به این فکر کردم که آیا نظریه کالوزا کلاین را می توان برای $D$-brane یا $p$-brane اعمال کرد. آیا $D$-brane و $p$-brane می توانند به عنوان فشرده سازی ابعاد پیچیده شوند؟ اگر چنین است، تفاوت اصلی بین $D$- و $p$-brane چیست؟
$D$-brane و ابعاد 5
19451
من علاقه مند به چرخاندن یک نوسانگر درجه دوم + کوارتیک همیلتونی هستم، $$H = \frac{p^{2}}{2m} +\frac{kx^{2}}{2} + \lambda x^{4} $$ را به یک مشکل کاملا درجه دوم تبدیل می کند. یکی از ساده ترین چیزهایی که می توانم به آن فکر کنم این است که عبارت quuartic را با $$x^{4} \rightarrow \langle x^{2}\rangle x^{2} جایگزین کنید. $$ آیا کسی به چنین تقریبی برخورد کرده است؟ اگر بله می توانید به من اشاره ای به کاری که در آن از این تقریب استفاده شده است بدهید. آیا تقریب ساده دیگری وجود دارد که بتواند همیلتونی فوق را به یک مسئله درجه دوم تبدیل کند؟
آیا نوسانگر کوارتیک همیلتونی را می توان درجه دوم کرد؟
134758
این لاگرانژی را در نظر بگیرید: $L = \frac{1}{2}(\partial_\mu \Phi)^2 - \frac{M^2}{2}\Phi^2 +\frac{1}{2}( \partial_\mu \phi)^2 -\frac{m^2}{2} \phi^2 -\mu\Phi\phi^2$ عبارت تعامل آن با: $\int داده می شود d^3x \space\mu\Phi\phi^2$ هنگامی که $M>2m$ یک ذره $\Phi$ می تواند در 2 ذره $\phi$ تجزیه شود، این فرآیند تجزیه ذرات اسکالر نامیده می شود. سوال من این است که مقدار ثابت جفت شدن $\mu$ در این فرآیند چقدر است؟ متشکرم
ارزش ثابت جفت در تئوری های میدان تعاملی چقدر است؟
44722
* مکانیک هامیلتونی (و مکانیک لاگرانژی) دقیقاً چیست؟ من می‌خواهم خودآموز QM بخوانم و از اکثر مردم شنیده‌ام که مکانیک همیلتونی پیش نیاز است. بنابراین من آن را ویکی‌پدیا کردم و مدخل فقط من را بیشتر گیج کرد. من هنوز هیچ معادله دیفرانسیل نمی دانم، پس شاید به همین دلیل است. * اما تفاوت بین مکانیک هامیلتونی (و مکانیک لاگرانژی) و مکانیک نیوتنی چیست؟ * و چرا از مکانیک هامیلتونی برای QM به جای نیوتنی استفاده می شود؟ * همچنین، پیش نیازهای مطالعه مکانیک همیلتونی چه خواهد بود؟
مکانیک هامیلتونی (و مکانیک لاگرانژی) دقیقا چیست؟
80250
چرا در شبیه سازی های مونت کارلو در مکانیک آماری حرکات آزمایشی مختلفی را انجام می دهیم؟ به عنوان مثال، در شبیه سازی های گروه NVT، چرا فقط جابجایی اتم حرکت می کند؟ در گروه NPT، چرا باید هم حرکات تنظیم حجم و هم حرکت جابجایی اتم را انجام دهیم؟ چه متغیرهایی را به حداقل می رسانیم؟ اهداف اصلی ما در پشت انجام این حرکات آزمایشی چیست؟
توجیه حرکت های آزمایشی مختلف مونت کارلو
134750
فرض کنید یک لوله داریم (به سادگی یک سیلندر بدون بالا یا پایین) با شارژ $q_1$، شعاع $r_1$ و طول $l_1$ که از مواد عایق ساخته شده است. همچنین یک صفحه رسانای محدود با طول اضلاع a و b وجود دارد و q_2$ را شارژ می کند. لوله طوری قرار داده شده است که قسمت پایین پایینی آن رو به صفحه باشد مانند شکل: ![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/vmEfJ.png) منظورم میدان الکتریکی بین سیلندر و صفحه در امتداد سطح لوله است. بنابراین سوال این است که توزیع بار روی سطح صفحه چگونه خواهد بود؟ آیا آن را مانند یک حلقه اتهامات؟ P.S: اندازه لوله از صفحه بزرگتر نیست. علاوه بر این، $q_1$ و $q_2$ دارای علائم متضاد هستند.
توزیع بار روی یک صفحه محدود
134753
در حین یادگیری در مورد امواج ضربه ای در دوره مقدماتی دینامیک گاز، مشخص شد که شوک های عادی اگر در یک کانال همگرا ایجاد شوند، ناپایدار هستند. حتی اگر شرایط محلی ظاهراً به وجود یک شوک در بخش همگرا نیاز داشته باشد، جریان در عوض تصمیم می‌گیرد خود را دوباره اختراع کند و موج ضربه‌ای را به یک بخش واگرا منتقل کند در حالی که به طور همزمان شرایط بالادست را تغییر می‌دهد. من می توانم تأیید کنم که این یک پدیده واقعی است، اما آیا توضیح رسمی از نظر فیزیک جریان اصلی وجود دارد؟
چرا امواج ضربه ای معمولی هنگام تشکیل در یک کانال همگرا ناپایدار هستند؟
80253
می دانیم که ذرات مرکب (مثلا اتم ها) از فرمیون ها یا بوزون ها یا مخلوطی از آنها با آمار فرمیونی یا بوزونی داریم. پس چرا یک گاز فرمیونی $2N$ نمی تواند به گازی از بوزون $N$ تبدیل شود و در دمای پایین به پایین ترین حالت متراکم شود (دقیقاً مانند آنچه در ابر سیالیت و ابررسانایی اتفاق می افتد)؟
2N فرمیون $\stackrel{?}{=}$ N بوزون
80256
گفته می شود که همجوشی آهن گرماگیر است و ستاره نمی تواند این نوع همجوشی را حفظ کند (تا زمانی که به ابرنواختر تبدیل نشود). با این حال ستاره به طور مداوم انرژی را از همجوشی عناصری مانند هیدروژن و هلیم آزاد می کند. بنابراین، آیا نمی توان از آن انرژی برای همجوشی هسته های آهن استفاده کرد؟
چرا همجوشی آهن در ستارگان اتفاق نمی افتد؟
20173
معادله ای که دایره درونی هلال را توصیف می کند که یک جرم آسمانی هنگام مشاهده با زاویه از منبع نور خود به عنوان تابعی از دوره چرخه هلال نشان می دهد؟ به عنوان مثال، چرخه ماه زمین؟ من می دانم که در یک ماه جدید منحنی درونی با محیط منطبق است، بنابراین شعاع منحنی درونی شعاع ماه است (بیایید آن را 1 واحد بنامیم) و جابجایی آن از مرکز ماه 0 واحد است. بعد از یک هفته (یک چهارم دوره چرخه) شعاع منحنی داخلی بی نهایت است و مرکز آن از مرکز ماه بی نهایت فاصله دارد. با این حال، مقادیر بینابینی چندان واضح نیستند! آیا r=1/cos(2x·π) شعاع منحنی داخلی را توصیف می کند (x دوره است)؟ حداقل با ارزش های نهایی مطابقت دارد. در مورد تعیین فاصله مرکز منحنی داخلی از مرکز ماه چطور؟ من فکر می کنم که این یک سوال فیزیک است و نه یک سوال ریاضی، زیرا من به دنبال توصیف پدیده ای هستم که در طبیعت رخ می دهد، که تنها یکی از منحنی های بی نهایتی است که می توان توصیف کرد. اگر این سوال در ریاضیات SE یا اخترشناسی.SE بهتر قرار گیرد، می توان آن را جابجا کرد. با تشکر
چگونه می توان منحنی درونی یک هلال را توصیف کرد؟
44726
اظهارات زیادی در مورد رابطه زمان و دما در فیزیک آماری و نظریه میدان کوانتومی وجود دارد، ایده اصلی این است که دما (معکوس) در آمار به عنوان زمان در نظریه میدان کوانتومی تفسیر شود. بنابراین نوسانات حرارتی نوعی نوسانات کوانتومی در مکانیک کوانتومی است. با این حال، اگر به فکر این آنالوگ با احتساب گرانش ادامه دهم، تصور تانسور تکانه انرژی بر حسب دما به جای زمان برایم سخت است. آیا شما فیزیکدانان می توانید در این مورد به من اشاره کنید؟
قیاس بین دما و زمان خیالی
83237
من در اتصال افت ولتاژ و جریان القایی مشکل دارم. تصور کنید یک حلقه مثلثی دارید که از سه مقاومت تشکیل شده است. شما این حلقه را در یک میدان مغناطیسی دائما در حال تغییر قرار می دهید. این میدان مغناطیسی در حال تغییر باعث ایجاد EMF و جریان القایی در حلقه می شود. حالا تصور کنید من یک ولت متر را روی یکی از مقاومت ها قرار می دهم. ولت متر چه می خواند؟ $I\times R$ یا $I\times 2R$؟ اگر از یک جهت به وضعیت نگاه کنید، در حال اندازه گیری افت ولتاژ در یک مقاومت هستید، بنابراین V برابر $I\ برابر R$ خواهد بود. اما اگر به روش دیگری نگاه کنید، افت ولتاژ را در نیمه دیگر مدار که دارای دو مقاومت است نیز اندازه گیری می کنید (بنابراین افت ولتاژ $I\ برابر 2R $). من سعی کرده‌ام این وضعیت را در آزمایشگاه فیزیک مدرسه‌ام مدل‌سازی کنم و می‌بینم که افت ولتاژی در مقاومت وجود دارد، بنابراین پاسخ این نیست که افت ولتاژ وجود ندارد. مدل من کامل نبود، اما به نظر می‌رسید که ولت متر $I\times 3R$ را می‌خواند؟ چگونه می تواند باشد؟
اندازه گیری افت ولتاژ از جریان القایی
127938
برای من یک سوال قدیمی است. در کتاب گلدشتاین معادله H-J به این صورت استخراج شده است. ما می خواهیم یک تابع مولد $F(q,P,t)$ پیدا کنیم به طوری که همیلتونین تبدیل شده به طور یکسان ناپدید شود، \begin{معادله} H(q, p, t) + \frac{\partial F}{\partial t }= 0.\tag{10-2} \end{equation} در اینجا تابع مولد تبدیل متعارف زیر را القا می‌کند \begin{equation} p = \frac{\partial F}{\partial q}, \qquad Q = \frac{\partial F}{\partial P}. \end{equation} معادله H-J با جایگزین کردن اولین معادله تبدیل $p = \frac{\partial F}{\partial q}$ در معادله بالا بدست می‌آید. سپس معادله H-J به این شکل نوشته می شود: \begin{equation} H(q, \frac{\partial F}{\partial q},t) + \frac{\partial F}{\partial t}=0. \tag{10-3} \end{equation} نکته این است که در این معادله، $F$ به عنوان تابعی از $q$ و $t$ درک می‌شود، نه دیگر به عنوان تابعی از $q$، $P$، $t$. آیا این اشکالی ندارد؟
درباره اشتقاق معادله همیلتون-جاکوبی
104622
مشخصات فضایی برای تابع موج یک کیوبیت ابررسانا (مانند کیوبیت شار، کیوبیت شارژ یا ترانسمون) چیست؟ من سعی می کنم جابجایی انرژی یک کیوبیت ابررسانا (مثلاً یک کیوبیت شارژ برای بحث) که به یک میدان چند حالته در داخل یک خط انتقال جفت شده است را محاسبه کنم. هنگامی که با یک اتم واقعی سروکار داریم، معمولاً برای جلوگیری از واگرایی، به جای اینکه اتم را به عنوان یک نقطه در نظر بگیریم، مشخصات فضایی تابع موج آن را در نظر می گیریم (و سپس تبدیل فوریه آن را می توان استفاده کرد که به طور موثر فرکانس طبیعی را فراهم می کند. قطع). برای یک اتم، منطقی به نظر می رسد که به یک مدار معین نگاهی بیندازیم و به اندازه اتم بر حسب آن فکر کنیم. آیا ادبیاتی در مورد معادل کیوبیت های ابررسانا وجود دارد؟ از آنجایی که ما معمولاً درجات آزادی کیوبیت ابررسانا را بر حسب شار/بار (یا معادل فاز/عدد جفت کوپر) در نظر می‌گیریم، برای من واضح نیست که اندازه فیزیکی این توابع موج چقدر خواهد بود؟ ساده‌ترین راه ممکن است فکر کردن به اندازه حلقه (برای یک کیوبیت شار) یا اندازه جزیره (برای یک کیوبیت شارژ) باشد، اما می‌خواهم بدانم آیا کسی از بحث‌های منتشر شده درباره این موضوع اطلاعی دارد یا خیر. با تشکر
مشخصات فضایی برای تابع موج کیوبیت ابررسانا
27799
آسمان شب ما پر از ستاره است. در یک شب تاریک بخش قابل توجهی از آسمان نور است. به ما گفته می شود که این نور برای میلیون ها سال در حال انتقال بوده است. بنابراین در هر زمان باید نور زیادی در حال عبور باشد. در اینجا سؤالات زیادی وجود دارد که به ما یادآوری می شود که نور جرم نسبیتی دارد و بنابراین دارای اثر گرانشی است. در هر زمان چقدر نور در حال عبور است؟ شاید اندازه گیری در هر مکعب جالب باشد. و البته، این نور چه اثر گرانشی خواهد داشت؟ آیا هنگام محاسبه مقدار ماده/انرژی تاریک، تأثیر آن در نظر گرفته شده است؟
چقدر نور در فضا وجود دارد و چقدر سنگین است؟
6324
خوب، من فقط کنجکاو بودم، اما نیروی الکترومغناطیسی می تواند پارامغناطیس را به صورت ماکروسکوپی در برخی از اجسام مجاز کند. آیا می توان این کار را به صورت میکروسکوپی تا سطح زیر اتمی انجام داد؟ همچنین، نیروهای دیگر (به جز گرانش که حدس می‌زنم) یعنی نیروی ضعیف و قوی چطور؟ اگر نیروی قوی قوی‌ترین باشد، آیا این نیرو نیز همیشه قوی‌تر خواهد بود؟
پارامغناطیس پاراویاکیسم یا پاراسترانگیسم چطور؟
88322
می دانیم که اگر یک فضانورد خیالی در بین کهکشانی باشد (بدون نیروی خارجی) و سرعت اولیه صفر داشته باشد، پس راهی برای تغییر موقعیت مرکز جرم خود ندارد. قانون بقای حرکت می گوید: $$ 0=\overrightarrow{F}_{ext}=\frac{d\overrightarrow{p}}{dt}=m\frac{d\overrightarrow{v}_{c.m.}} {dt}$$ اما من مدرکی فوری نمی بینم که فضانورد نمی تواند جهت گیری خود را در فضا تغییر دهد. اثبات برای یک جسم صلب فوری است (از قانون بقای تکانه زاویه ای). اما فضانورد بدن سفت و سختی نیست. سؤال این است: آیا فضانورد پس از یک توالی حرکت خاص می تواند به موقعیت اولیه بازگردد اما جهت گیری متفاوتی داشته باشد («زاویه او» را تغییر دهید)؟ اگر بله، پس چگونه؟
آیا راهی برای چرخش فضانورد وجود دارد؟
19452
تعریف متغیرهای پولمایر در فضای مسطح (مطابق معادله 2.16 در DDF اورس شرایبر و متغیرهای پوهل مایر رشته (فوق العاده) به شرح زیر است: $ Z^{\mu_1...\mu_N} (\mathcal{P} ) = \frac{1}{N} \int\limits_0^{2\pi} d\sigma^1 \int\limits_{\sigma_1}^{\sigma_1+2\pi} d\sigma^2... \int\limits_{\sigma_{N-1}}^{\sigma_1} d\sigma^N \\ mathcal{P}^{\mu_1}(\sigma_1)\ \mathcal{P}^{\mu_2}(\sigma_2)...\mathcal{P}^{\mu_N}(\sigma_N) $ مرجع دیگر معادله 3.29 در The LQG توماس تیمان است -- String: Loop Quantum Gravity کوانتیزاسیون نظریه ریسمان I. فضای هدف تخت. این فرمول‌بندی‌های ثابت‌کننده پولمایر برای نشان دادن معادل بودن آن با متغیرهای DDF برای فضای مسطح استفاده می‌شود (به معادله 2.53 در مقاله شرایبر مراجعه کنید). بازبینی شد)؟ به نظر نمی رسد چیزی را پیدا کنم که شبیه عبارت فضای مسطح باشد.
کاهش پولمایر نظریه ریسمان برای فضاهای مسطح و AdS
38868
اگر جسمی به طول $l$ داشته باشم که با سرعت نسبیتی $v$ برای برخی از چارچوب های مرجع در یک جهان 1 بعدی حرکت می کند، آنگاه انقباض طول بیان می کند که $l=\gamma\times l'$. اما در چارچوب مرجع، هیچ انقباض طولی وجود ندارد، زیرا $v=0$ وجود دارد. انحنای فضا در آنجا باید اقلیدسی باشد. با این حال، اگر من چارچوب مرجع خود را به جسمی منتقل کنم که با سرعت $v$ حرکت می کند، دقیقا برعکس این موضوع صادق است، بدون اینکه انحنای در نزدیکی قاب اولیه از نقطه نظر اولیه وجود نداشته باشد. اگر یکی از اجسام در حال شتاب باشد چه؟ اگر من روی یک سیاره بایستم، آیا هندسه فضای من با چیزی که کسی که روی آن ایستاده نمی بیند مطابقت دارد؟
آیا انحنای فضا نسبی است؟
48602
ترانزیستور یک دستگاه سه ترمینال است. یک پایانه به نام امیتر، یک کلکتور و در بین آنها پایه است. اکنون در حین بایاس، محل اتصال بین امیتر و بیس بایاس رو به جلو و محل اتصال بین کلکتور و بیس بایاس معکوس می شود. سوال من این است که اگر یکی از اتصالات یک ترانزیستور بایاس معکوس باشد، ترانزیستور چگونه اجازه می دهد تا جریان از آن عبور کند زیرا پیوند بایاس معکوس (دیود) اجازه عبور جریان را نمی دهد؟
جریان از طریق اتصال بایاس معکوس در ترانزیستور
19457
یک آزمایش ذهنی، در نظر گرفتن کل زمین به عنوان یک سیستم منزوی، سپس این حالت اولیه است: N جرم در اطراف زمین، در ارتفاعات مختلف توزیع شده است. (به عنوان مثال می توانیم از یک دانه شن از یک ساختمان از هر شهر دنیا استفاده کنیم) ارتفاعات مشخص نشده است، می توان به طور تصادفی انتخاب کرد و آن ریز حالت های اولیه متفاوت $\Omega1$ معادل حالت ماکرو است (وضعیت اولیه) . مرحله بعدی جرم های N آزاد می شوند و به دلیل گرانش سقوط می کنند در نهایت تمام جرم های N در کف آن قرار می گیرند، همه آنها به هم نزدیکتر شده اند، و ارتفاع اکنون نسبت به طبقه مرجع آن، همگی برابر با صفر است. (اگر یک مدل کره ای بگیریم، ارتفاع آن صفر خواهد بود، موقعیت شعاعی یکسان برای همه) بنابراین، در حالت نهایی **کمتر** ریز حالت های ممکن $\Omega2<\Omega1$ وجود دارد، برای همان ماکرو حالت، سپس اگر فرآیند منزوی شد **چرا آنتروپی کاهش یافت؟**
آنتروپی آرایش جرمی در اطراف زمین
109719
با فرض اینکه انتگرال تابعی یک مشتق تابعی صفر باشد، بنابراین $$ \int \mathcal{D}[\phi] \frac{i}{\hbar}\left\\{ \frac{\delta S[\phi] }{\delta \phi}+J(x) \exp \left[ {i \over \hbar} \left( S[\phi]+\int \\! \mathrm{d}^4 x \, J(x)\phi(x)\right)\right] \right\\}$$ جدا از این معادله پیش پا افتاده چه چیز دیگری برای اثبات معادلات دایسون- شوینگر نیاز دارم؟
اثبات معادله دایسون-شوینگر
107262
در قضیه یگانه بودن الکترومغناطیسی، حجم $V$ محصور در سطح $S$ را در نظر می گیریم. در ابتدا فرض می شود که دو فیلد مختلف راه حل های معتبری برای معادلات ماکسول با منابع یکسان هستند، $\mathbf{E}^a, \mathbf{H}^a$ و $\mathbf{E}^b, \mathbf{ H}^b$. سپس فیلدهای تفاوت $\delta \mathbf{E} = \mathbf{E}^a - \mathbf{E}^b$ و $\delta \mathbf{H} = \mathbf{H}^a - \ را در نظر می‌گیریم. mathbf{H}^b$ و راه حل منحصر به فرد است اگر $\delta \mathbf{E} = 0$, $\delta \mathbf{H} = 0 دلار هر اثبات ممکنی نیاز دارد که (با فازورها) $$\displaystyle \oint_S \delta \mathbf {E} \times \delta \mathbf{H}^* \cdot d\mathbf{S} = 0$$ (سپس با ملاحظات دیگر منجر به $\delta \mathbf{E} = 0$، $\delta \mathbf{H} = 0$ خواهد شد. نمونه ای از روش کامل را می توان در اینجا یافت، NB: pdf). $\mathbf{\hat{n}}$ بردار واحد نرمال به $S$ و در انتگرال $d \mathbf{S} = dS \mathbf{\hat{n}}$ است. اگر $\mathbf{\hat{n}} \times \mathbf{E}$ یا $\mathbf{\hat{n}} \times \mathbf{H}$ (یا هر دو) مشخص شود، انتگرال فوق ناپدید می‌شود و این اگر شرایط مرزی مشخص باشد در حجم محدود $V$ امکان پذیر است. اما اگر حجم بی نهایت باشد چه؟ ما فقط شرایط Sommerfeld را داریم (با فرض اینکه $-\mathbf{\hat{n}}$ جهت انتشار فیلدها باشد): $$\displaystyle \lim_{r \to \infty} r|\mathbf{E }| < q_1$$ $$\displaystyle \lim_{r \to \infty} r|\mathbf{H}| < q_2$$ $$\displaystyle \lim_{r \to \infty} r(\mathbf{E} + \eta \mathbf{H} \times \mathbf{\hat{n}}) = 0$$$$ \displaystyle \lim_{r \to \infty} r \left( \mathbf{H} + \frac{\mathbf{\hat{n}} \times \mathbf{E}}{\eta} \right) = 0$$ با $q_1، q_2$ ثابت واقعی دلخواه. آنها مقدار مستقیمی برای $\mathbf{\hat{n}} \times \mathbf{E}$ نمی‌دهند. آنها فقط $\mathbf{\hat{n}} \times \mathbf{E}$ را با $\mathbf{\hat{n}} \times \mathbf{H}$ (که مولفه های مماسی روی $ نامتناهی هستند مرتبط می کنند S$) و بیان می کنند که قدرت فیلدها از $V$ خارج می شود. بنابراین فیلدها محدود به داشتن مقدار و جهت ثابت نیستند: کافی است که $\mathbf{E} \times \mathbf{H}^*$ از $S$ خارج شود و ممکن است تعداد زیادی $\mathbf{E وجود داشته باشد. }^b، \mathbf{H}^b$ که معادلات ماکسول را علاوه بر $\mathbf{E}^a برآورده می‌کنند، \mathbf{H}^a$. اگر منابع یکسان باشند، ما همچنین می دانیم که $\mathbf{E}^a، \mathbf{H}^a$ و $\mathbf{E}^b، \mathbf{H}^b$ یکسان هستند. قدرت تا بی نهایت؛ اما قدرت فیلد _difference_ $\delta \mathbf{E}، \delta \mathbf{H}$ به نظر نمی‌رسد که تفاوت قدرت‌های واحد باشد! بنابراین، چگونه می توان حتی در این مورد ثابت کرد که انتگرال فوق ناپدید می شود؟ شرایط Sommerfeld دقیقا به منظور اثبات منحصر به فرد بودن راه حل در این مورد، با حجم بی نهایت ایجاد شد. خب، ترفند چیست؟ چگونه می توانیم از شرط سامرفلد برای ناپدید شدن انتگرال فوق استفاده کنیم؟
الکترومغناطیس - اثبات قضیه یکتایی برای یک مسئله خارجی
134283
**tl;dr.**: اگر می‌خواهیم نتیجه محاسبات کوانتومی دارای بیت‌های مقیاس‌پذیر بیشتری باشد، برای داشتن دقت مقیاس‌پذیر به اندازه‌گیری‌های داخلی نیاز داریم، اگر از قبل نتیجه محاسبات را (از یک کامپیوتر کلاسیک) بدانیم. ما می توانستیم اندازه گیری ها را با دقت مقیاس پذیر پیش بینی کنیم! بیش از سیستم فیزیکی که کامپیوتر کوانتومی را تشکیل می دهد، به نظر می رسد که با عدم قطعیت در تضاد است، و یکی از این دو غیرممکن به نظر می رسد. * * * ## **نسخه طولانی** ## مقیاس پذیر بودن یک کامپیوتر کوانتومی به چه معناست؟ فرض کنید QC مقیاس پذیر به معنای محاسبه اعداد بزرگتر، دقت مقیاس پذیر است. یک QC باید بتواند _نتایج قطعی و صحیح_ را در محاسبات کلاسیک بدهد (در اینجا قطعی به معنای الگوریتم کلاسیک شناخته شده، نتایج قابل تایید با کامپیوترهای کلاسیک است). در حالی که محاسبات کوانتومی از طریق اندازه گیری انجام می شود، نتیجه آن باید با نتایج کلاسیک قطعی مطابقت داشته باشد، بنابراین می توان گفت که QC باید آن اندازه گیری های کوانتومی بسیار خاص را با دقت مقیاس پذیر پیش بینی کند (پیش بینی اندازه گیری های مورد استفاده توسط آن محاسبات خاص). و مسئله همین است. ## اندازه‌گیری اگر از یک دستگاه اندازه‌گیری به عنوان «دستگاه اندازه‌گیری» نام ببریم، فیزیک می‌گوید که نمی‌توانیم تعامل با سیستم اندازه‌گیری شده را پیش‌بینی کنیم، اما اگر آن را «کامپیوتر کوانتومی» نامگذاری کنیم، به نظر می‌رسد که تعامل قابل پیش‌بینی است (و حتی با دقت مقیاس پذیر!؟) _در فیزیک:_ یک سیستم فیزیکی کوانتومی نتایج **غیر قابل پیش بینی** (فقط قابل پیش بینی) می دهد احتمالات) سیستم کوانتومی => دستگاه اندازه گیری (برای انجام محاسبات در نظر گرفته نشده است) => اندازه گیری _در رایانه های کوانتومی:_ سیستم نتایج **قابل پیش بینی** مقیاس پذیری را ارائه می دهد. سیستم کوانتومی => دستگاه اندازه‌گیری (طراحی شده برای محاسبه + الگوریتم) => اندازه‌گیری ## مقیاس‌پذیری در مقابل عدم قطعیت اگر دقت مقیاس‌گذاری برای پیش‌بینی مقیاس باشد، عدم قطعیت کوانتومی و محاسبات کوانتومی متضاد به نظر می‌رسند، مقیاس‌گذاری در QC با کاهش عدم قطعیت در اندازه‌گیری مرتبط است. . در حالت شدید، اگر نتوانیم عدم قطعیت را در اندازه‌گیری حذف کنیم، QC مقیاس‌پذیر نخواهد بود (یعنی برخی مشکلات یا دقت‌هایی وجود خواهد داشت که در آن یک QC مقیاس‌پذیر نمی‌شود، زیرا اگر مقیاس‌پذیر بود، به ما امکان پیش‌بینی می‌دهد. نتایج یک اندازه گیری هر سیستم فیزیکی یا یک سیستم خاص با دقت مقیاس پذیر) ## یک قیاس محاسباتی کلاسیک در کامپیوترهای کلاسیک وجود دارد آستانه در ترانزیستورهای داخلی، مقایسه کننده ها و غیره (برای جدا کردن 1 از 0 و اجتناب از اثرات کوانتومی، نویز و غیره)، از احتمالات سیستم هایی که قبلاً می شناسیم و با دقت طراحی کرده ایم، برای ترکیب مکانیکی یک لایه انتزاعی استفاده می کنیم. آنها سپس برای «مقیاس‌سازی» یک کامپیوتر کلاسیک، دو راه داریم: **1) فقط منتظر می‌مانیم کامپیوتر اعداد بیشتری را تف کند. آستانه، و غیره..** اما ما دقت را با تغییر آستانه در زمان اجرا، توسط نرم افزار، مقیاس نمی کنیم و به نظر می رسد QC چیزی شبیه به آن را انجام می دهد، زیرا محاسبات توسط آن انجام می شود. خود اندازه‌گیری، و نه با هیچ انتزاعی کلاسیکی، بنابراین پیش‌بینی به دقتی که توسط نرم‌افزار درخواست می‌کنیم بستگی دارد، گویی می‌توانیم ریزپردازنده را به استفاده از 3.3 ولت، 1.8 ولت یا 0.00001 ولت در زمان اجرا بسته به اعداد ورودی تغییر دهیم. سر و صدا و عدم قطعیت کجا خواهند رفت؟
محاسبات کوانتومی مقیاس پذیر در مقابل اصل عدم قطعیت
100625
من شنیدم که قبل از بیگ بنگ دما آنقدر بالا بود که جرم و انرژی دائماً به یکدیگر تبدیل می شدند. پس از انفجار بزرگ، دما کمتر شد و تبدیل متوقف شد، همان چیزی است که در فصل کیهان‌شناسی Resnick Haliday Walker نوشته شده است. اگر این درست باشد، پس انرژی و جرمی که قبلا وجود داشت، در کجا و چگونه می توانند قبل از خود زمان وجود داشته باشند، شکل می گیرند. پس باید چیزی شبیه پادماده همان ضد جهان برای حفظ فضا و جرم وجود داشته باشد.
چگونه توده ممکن است قبل از انفجار بزرگ وجود داشته باشد؟
97989
معادله Warp Alcubierre مشخص می‌کند که جرم منفی برای عملکرد صحیح درایو Warp مورد نیاز است. آیا ماده تاریک می تواند جرم منفی مورد نیاز را فراهم کند؟
توده ماده تاریک
97982
اگر در اصل کسی داده های دقیق CMB جهان ما و قدرت محاسباتی نامحدود را داشته باشد، تا چه حد می توان تعیین کرد که جهان چگونه باید باشد؟ آیا ساختار زمانی بعدی جهان را به طور کامل تعیین می کند یا همان اطلاعات را می توان با بیش از یک جهان مطابقت داد؟
تابش CMB و هولوگرافی
46767
چه چیزی باعث می شود که پشت دوچرخه با ترمز جلو بلند شود؟ (مثل یک اندو.) همچنین، اگر بخواهم این افکت را با یک بلوک چوبی با چرخ هایی که به دیوار برخورد می کند (فقط چرخ ها دیوار را لمس می کنند) تکرار کنم، آیا کار می کند؟
چه چیزی باعث می شود که پشت دوچرخه با ترمز جلو بلند شود؟
80252
من به دنبال مشتق معادلات حرکت برای سیال ریز قطبی هستم $$\rho\frac{D\vec V}{Dt}=-\nabla p+(\mu+k_1^*)\nabla^2\vec V+k_1^ *(\nabla\times\vec N^*)+\vec J\times\vec B ,\\\ \rho j^*\frac{D\vec N^*}{Dt}=\gamma^*\nabla^2\vec N^*+k_1^*(-2\vec N^*+\nabla \times \vec V )،$$ که چگونه می توانیم این معادلات را برای تکانه و چرخش میکرو از معادله تکانه برای معادله ناویر-استوکس استخراج کنیم $$\rho \left[ \frac{\partial\vec V}{\partial t}+\vec V\cdot\nabla\vec V\right]=\text{div}\vec T+\vec F.$$ همچنین تانسور استرس چه چیزی می تواند باشد و تانسور تنش زوجی برای سیال ریز قطبی و تانسور تنش برای معادله ناویر-استوکس.
معادلات تکانه برای سیال ریز قطبی
48605
من سعی داشتم ثابت کنم که برای اینکه یک تبدیل متعارف باشد، باید یک رابطه داشته باشد: $$ \left\\{ Q_a,P_i \right\\} = \delta_{ai} $$ جایی که $Q_a = Q_a(p_i ,q_i)$ و $P_a = P_a(p_i,q_i)$. اکنون برای انجام اثبات، با $\dot{Q_a}$ شروع کردم: 1. قانون زنجیره و معادله همیلتون برای مختصات اولیه $q_i,p_i$ $$ \dot{Q_a} = \frac{\جزئی Q_a}{\جزئی q_j } \dot{q_j} + \frac{\partial Q_a}{\partial p_j} \dot{p_j} = \frac{\partial Q_a}{\partial q_j} \frac{\partial H_a}{\partial p_j} - \frac{\partial Q_a}{\partial p_j} \frac{\partial H_a}{\partial q_j} $ $ 2. سپس قانون زنجیره ای را برای مشتقات همیلتونی اعمال می کنم: $$ \dot{Q_a} = \frac{\partial Q_a}{\partial q_j} \left( \frac{\partial H}{\partial Q_i} \frac{\partial Q_i}{\partial p_j} + \frac{\partial H}{\partial P_i} \frac{ \partial P_i}{\partial p_j} \right) - \frac{\partial Q_a}{\partial p_j} \left( \frac{\partial H}{\partial Q_i} \frac{\partial Q_i}{\partial q_j} + \frac{\partial H}{\partial P_i} \frac{\partial P_i}{\partial q_j} \right) $$ 3 اکنون با مرتب کردن مجدد عبارت ها به دست می آوریم: $$ \dot{Q_a} = \frac{\partial H}{\partial Q_i} \left\\{. Q_a,Q_i \right\\} + \frac{\partial H}{\partial P_i} \left\\{ Q_a,P_i \right\\} $$ حالا مشکل اینجاست، برای تبدیل از یک سیستم مختصات $( q_i,p_i)$ به یک سیستم مختصات $(Q_a(q_i,p_i), P_a(q_i,p_i))$ برای متعارف بودن ما نیاز داریم: $$\left\\{ Q_a,P_i \right\\} = \delta_{ai}$$ اما چرا شرط زیر را نیز داریم، یا اینکه به دلیل برخی ویژگی‌های هر تبدیل مختصات، خیلی واضح یا درست است؟ $$\left\\{ Q_a,Q_i \right\\} = 0$$ * * * مشکلی که من دارم به شرح زیر است. موافقم که دو مورد زیر درست است (اگر از نماد کوواریانت درست استفاده کرده باشم): $$ \left\\{ q^i,q_j \right\\}_{q,p} = \frac{\partial q^ i}{\partial q^k} \frac{\partial q_j}{\partial p_k} \- \frac{\partial q^i}{\partial p^k} \frac{\partial q_j}{\جزئی q_k} = 0 $$ $$ \left\\{ Q^i,Q_j \right\\}_{Q,P} = 0 $$ اما چرا چنین است که موارد زیر نیز درست است؟ $$ \چپ\\{ Q^i,Q_j \right\\}_{q,p} = 0 $$
تبدیل متعارف و معادلات همیلتون
80251
من به بعد موجبر کانال نیاز دارم تا حل کننده حالت موجبر خود را آزمایش کنم. کسی میتونه کمکم کنه؟
از کجا می توان داده های ابعاد موجبر کانال را به دست آورد
100537
فرض کنید یک جهان با یک سیاهچاله منفرد که تمام جرم کیهان را در خود دارد و سپس مدتی منتظر بمانیم. چه اتفاقی می‌افتد اگر بر اساس اصل عدم قطعیت هایزنبرگ، یک جفت ذره/ضد ذره مجازی به وجود بیاید، جایی که پادذره به درون سیاه‌چاله رفته و آن را از بین ببرد، در حالی که ذره به یک جهان جدید تجزیه می‌شود. آیا این بیگ بنگ را تقلید نمی کند؟
آیا این یک سناریوی انفجار بزرگ است؟
133459
من از یک پیشینه ریاضی خالص (لیسانس و کارشناسی ارشد) هستم. من در حال خواندن _ محاسبات کوانتومی: از جبر خطی تا تحقق فیزیکی_ اثر ناکاهارا هستم. لطفاً می توانید به من کمک کنید تا بفهمم که چگونه بعد مجموعه حالت های قابل تفکیک $\dim \cal H_1 + \dim \cal H_2$ است؟ این متن مربوطه است: > تا کنون، به طور ضمنی فرض کرده‌ایم که سیستم از یک جزء تشکیل شده است. فرض کنید یک سیستم از دو جزء تشکیل شده است. یکی در فضای > هیلبرت $\cal H_1$ و دیگری در فضای هیلبرت دیگر $\cal H_2$ زندگی می کند. > سیستمی که از دو جزء مجزا تشکیل شده باشد **دوبخشی** نامیده می شود. سپس > سیستم به عنوان یک کل در فضای هیلبرت زندگی می کند $\cal H = \cal H_1 \otimes > \cal H_2$، که بردار کلی آن به صورت $$\left|\، \psi \right\rangle > = \ نوشته می شود. sum_{i,j} c_{ij} \left|\,e_{1,i}\right \rangle \otimes > \left|\,e_{2,j}\right\rangle, \tag{2.29}$$ جایی که $\\{|\,e_{a,i}\rangle\\}$ > ($a=1,2$) یک مبنای متعارف در $\cal H_a$ و $\ است sum_{i,j} |c_{ij}|^2 = > 1$. > > یک حالت $|\,\psi \rangle \in \cal H$ که به عنوان حاصل ضرب تانسور دو بردار نوشته شده است به صورت $|\,\psi \rangle = |\,\psi_1 \rangle \otimes |\,\ psi_2\rangle$, > ($|\,\psi_a\rangle \in \cal H_a$) یک **حالت جداشدنی** یا > **حالت محصول تانسور** نامیده می شود. یک حالت قابل تفکیک، یک تفسیر کلاسیک > مانند نظام اول در وضعیت $|\,\psi_1\rangle$، > در حالی که سیستم دوم در $|\,\psi_2\rangle$ است. واضح است که مجموعه > حالت های قابل تفکیک دارای بعد $\dim \cal H_1 + \dim \cal H_2$ است.
بعد حالت تفکیک پذیر
97983
این احتمالا برای هر کسی که در فیزیک ذرات تجربه دارد آسان خواهد بود، اما من اینطور نیستم. از من خواسته می شود توضیح دهم که چرا نمی توان یک نمودار فاینمن معتبر با استفاده از رئوس مدل استاندارد برای فرآیندهای زیر ساخت: $\nu_{\tau} + p \rightarrow \tau^{+} + n$ $\pi^{ +} + \pi^{-} \rightarrow n + \pi^{0}$ قبلاً دو مشکل مشابه از من پرسیده شده بود، و اینها واضح بودند زیرا هزینه حتی برای آن فرآیندها ذخیره نشده بود. اما اینجا من گیر کردم. کسی میتونه کمکم کنه؟ واضح است که مفاهیمی وجود دارد که من آنها را درک نمی کنم.
هیچ نمودار فاینمن معتبری برای فرآیندها وجود ندارد
111536
اگر زمین و ماه در تماس باشند، گرانش چگونه خواهد بود؟ ![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/qLzZG.png) با فرض اینکه ماه شکل خود را حفظ کند و به وزن خود فرو نریزد، منطقه بین آن و زمین (نقطه) ب) جاذبه کمتری دارند؟ در مورد نقطه A چطور؟ آیا گرانش در آن ناحیه ثابت می ماند؟
اگر زمین و ماه در تماس باشند، گرانش چگونه خواهد بود؟
41004
لطفاً پاسخ دهید که آیا برق در خانه ما مستقیماً پس از تولید می آید یا خیر. در یک سد یا نیروگاه هسته ای یا ابتدا در جایی ذخیره می شود و سپس در صورت نیاز توزیع می شود.
آیا برقی که وارد خانه ما می شود، مستقیماً پس از تولید می آید یا برای اولین بار ذخیره و سپس توزیع می شود
38864
خوب، پس نه آن «کجا روی زمین»، به معنای واقعی کلمه - «کجا روی زمین». در کجای زمین، می توانید ماده را در حالت چهارم، یعنی حالت پلاسما، پیدا کنید؟
در کجای زمین می توانید پلاسما پیدا کنید؟
19983
اگر شما یک سیاهچاله ثابت و بدون چرخش دارید که توسط 2 یا چند سیاهچاله درست خارج از افق رویداد یکدیگر می چرخد، آیا این اندازه افق رویداد سیاهچاله مرکزی را تغییر می دهد؟ اگر یک سفینه فضایی را در مدار سیاهچاله مرکزی قرار دهید، چه پاسخی به این آزمایش فکری خواهید داد. و به سختی به افق رویداد می افتد و سپس سیاهچاله های متعددی را که درست خارج از افق رویداد سیاهچاله مرکزی می چرخند معرفی می کند تا سفینه فضایی را قادر می سازد از طریق کشش سیاهچاله های بیرونی در حال چرخش از افق رویداد سیاهچاله مرکزی فرار کند. (نمی دانم چرخش یا غیرچرخش تاثیری بر افق رویداد خواهد داشت
قاب در حال کشیدن به دور سیاهچاله