_id
stringlengths 1
6
| text
stringlengths 0
5.02k
| title
stringlengths 0
170
|
|---|---|---|
2249
|
من این بررسی را در مورد مقاومت مغناطیسی غول پیکر خوانده ام و چیزی در مورد آن مرا آزار می دهد. اثر اساسی این است که، با استفاده از یک پشته ویژه از لایه ها (متناوب بین فرومغناطیسی و غیر مغناطیسی) می توانید با اعمال یک میدان مغناطیسی کوچک تغییرات زیادی در مقاومت الکتریکی مواد ایجاد کنید.  توضیحی که هم در بررسی و هم در ویکیپدیا داده شده است به شرح زیر است. پیکربندی سمت چپ باعث پراکندگی برای همه الکترونهای اسپین پایینی میشود که از آن عبور میکنند، اما مقاومت بسیار کمی برای الکترونهای اسپینآپ نشان میدهد (بنابراین مقاومت کمی در کل). یکی در سمت راست، تمام الکترون ها را پراکنده می کند و بنابراین در کل مقاومت بسیار زیادی خواهد داشت. ** مشکل من اینجاست ** (به نقل از مرور) > این نتایج تجربی همه برای هندسه جریان در صفحه > لایه ها (CIP) به دست آمده اند. سپس جریان موازی با صفحه > لایه ها است. چگونه می تواند این باشد؟ CIP در تصویر بالا به این معنی است که جریان افقی است و پروب ها در سمت چپ و راست لایه میانی قرار دارند. اما اگر جریان را مجبور نکنید از لایه های فرومغناطیسی عبور کند، چرا مقاومت افزایش می یابد؟ من با یک پروفسور بررسی کردم، و او تأیید کرد که روش استاندارد واقعاً به کار بردن کاوشگرها به صورت افقی است، اما او نمیتوانست بگوید چرا این اثر همچنان کار میکند. یکی از گزینههای مطرح شده این است که الکترونها از یک کاوشگر به کاوشگر دیگر خط مستقیمی را دنبال نمیکنند، و بنابراین همچنان از میان لایههای دیگر جریان میکنند، اما میدانم که اینطور نیست. با استفاده از قیاس مقاومت ها که در تصویر بالا مشاهده می شود، اعمال یک CIP معادل موازی قرار دادن مقاومت ها برای هر یک از جهت گیری های اسپین است و مقاومت های موازی _همیشه_ مقاومت کمتر (یا مساوی) نسبت به ضعیف ترین مقاومت دارند. برای روشن شدن، سوال من: چگونه توضیح فوق می تواند با پرونده CIP سازگار باشد؟ اگر اینطور نیست، پس چرا هنوز کار می کند؟
|
توضیح اثر مقاومت مغناطیسی غول پیکر چیست؟
|
104508
|
**ایتا:** ها. بیش از سه ماه از طرح این سوال می گذرد. آیا واقعاً ممکن است کسی جواب را نداند؟ فکر کردم حتما کسی میدونه اوه خوب شما یک آهنربای میله ای کوچک دارید که می تواند در وسط خود بچرخد (مانند یک سوزن قطب نما). وسط آهنربای میله ای را به نقطه ای در نیمه مثبت محور y ثابت می کنید. در ابتدا آهنربای میله ای در جهتی تصادفی اشاره می کند. اکنون یک پروتون در امتداد محور x در جهت x مثبت با سرعت v حرکت می کند. این بار متحرک یک میدان مغناطیسی ایجاد می کند، بنابراین آهنربای میله ای خود را می پیچد تا با آن میدان، موازی با محور z هماهنگ شود. توضیحات بالا در قاب استراحت میله آهنربا است. اما در قاب استراحت پروتون چطور؟ اکنون پروتون در حالت سکون است، بنابراین هیچ میدان مغناطیسی تولید نمی کند. با این وجود، آهنربای میلهای (اکنون در جهت x منفی با سرعت v حرکت میکند) همچنان باید به اطراف بچرخد تا در جهت z باشد - اگر این اتفاق در یک قاب مرجع رخ دهد، باید در هر فریم اتفاق بیفتد. اما توضیح پیچش آهنربای میله ای در قاب استراحت پروتون چیست؟ من به راه حلی جزئی رسیده ام، اما 1) مطمئن نیستم که درست است یا نه، و 2) به نظر می رسد فقط زمانی کار می کند که آهنربای میله ای در اصل در امتداد محور y جهت گیری کرده باشد. اگر آهنربای میله ای در اصل به موازات محور x اشاره می کند، توضیح من با شکست مواجه می شود. برای شروع، اجازه دهید آهنربای میله ای را با یک حلقه دایره ای از سیم حامل جریان جایگزین کنیم که دارای یون های ثابت مثبت و الکترون های رسانش منفی است که با سرعت رانش v_d حرکت می کنند. یون ها و الکترون ها چگالی بار یکسانی دارند، بنابراین حلقه از نظر الکتریکی خنثی است. این حلقه جریان از نظر میدان مغناطیسی خود کم و بیش معادل آهنربای میله ای است. بگویید که آهنربای میله ای در اصل در امتداد محور y تراز شده است. بنابراین حلقه فعلی که ما آن را جایگزین می کنیم در اصل بر محور y عمود است. در قاب استراحت پروتون، حلقه جریان در جهت x منفی با سرعت v حرکت میکند، و بنابراین با لورنتس به شکل بیضی منقبض میشود که محور اصلی آن در جهت z و محور کوچک آن در x- است. جهت به دلیل این انقباض، یونهای مثبت سیم (همه با سرعت v حرکت میکنند) غلظت بیشتری در انتهای محور اصلی حلقه خواهند داشت. در یکی از این دو نقطه، الکترونهای رسانش سرعت v + v_d خواهند داشت، بنابراین انقباض لورنتس بیشتری نسبت به یونها تجربه خواهند کرد و حتی غلظت بیشتری خواهند داشت. بنابراین بار خالص در آنجا منفی خواهد بود و آن قسمت از حلقه به صورت الکتریکی به سمت پروتون ساکن جذب می شود. برعکس، در انتهای دیگر محور اصلی حلقه، الکترونهای رسانا دارای سرعت v - v_d خواهند بود، بنابراین انقباض لورنتس کمتری را تجربه میکنند و غلظت کمتری نسبت به یونها دارند و در نتیجه یک بار مثبت خالص ایجاد میشود که به صورت الکتریکی دفع میشود. دور از پروتون نتیجه: این دو نیروی الکتریکی حلقه جریان را میچرخانند تا بر جهت z عمود شود - یعنی آهنربای میلهای اصلی خود را با جهت z هماهنگ میکند، درست مانند قاب استراحت آهنربای میلهای. با این حال، اگر آهنربای میله ای در اصل موازی با محور x قرار گرفته باشد، این توضیح کار نخواهد کرد. در این صورت، حلقه فعلی که من آن را جایگزین می کنم، در اصل عمود بر محور x است. در قاب استراحت پروتون، حلقه جریان دایره ای (که در امتداد محور x حرکت می کند) اکنون یک دایره باقی می ماند -- انقباض لورنتس شکل آن را تغییر نمی دهد. و همه الکترونهای رسانا با سرعت یکسانی در این قاب حرکت میکنند، بنابراین من نمیدانم که چگونه میتوانم قسمتهایی از حلقه را به صورت مثبت و منفی باردار کنم، همانطور که قبلا انجام دادم. و به هر حال، برای چرخاندن حلقه به گونه ای که بر جهت z عمود شود، باید یک جفت نیرو وجود داشته باشد که حلقه را در جهات موازی با محور x می کشد. این نیروها نمی توانند جاذبه یا دافعه الکتریکی باشند، زیرا به سمت پروتون ساکن یا دور از آن نشانه نمی روند. و آنها نمی توانند نیروهای مغناطیسی باشند زیرا تنها میدان مغناطیسی مربوط به خود حلقه فعلی است و این نمی تواند باعث پیچش حلقه شود (می شود؟). پس ... من چه چیزی را از دست داده ام؟ با تشکر فراوان برای هر کمکی که می توانید ارائه دهید.
|
نسبیت خاص: بار متحرک و آهنربای میله ای در حال چرخش
|
81642
|
وقتی داشتم کتاب _مشکل با فیزیک را می خواندم، با پاراگراف کوچکی مواجه شدم که کمی گیج کننده به نظر می رسید. این پاراگراف به شرح زیر است: > خطوط میدان را به تصویر بکشید، مانند خطوط میدان مغناطیسی که از قطب شمال به جنوب آهنربا در حال اجرا هستند. خطوط میدان هرگز نمی توانند به پایان برسند، مگر اینکه به قطب آهنربا ختم شوند، این یکی از قوانین ماکسول است. اما آنها میتوانند دایرههای بسته بسازند و آن دایرهها میتوانند خود را به صورت گرهها ببندند. بنابراین > شاید اتم ها گره هایی در خطوط میدان مغناطیسی باشند._ سؤالات من این است: 1. گره دقیقاً چیست؟ 2. و ارتباط اتم ها با چنین گره هایی در خطوط میدان مغناطیسی چگونه است؟
|
خطوط و گره های میدان مغناطیسی
|
43077
|
احتمالا انجمن مناسبی برای این سوال نیست. در اتمسفر تا چه حد ممکن است جریان هوا تشکیل شود؟ آیا جریان باد در مزوسفر ایجاد می شود؟
|
آیا جریان باد در مزوسفر می تواند ایجاد شود؟
|
86316
|
من به دنبال نوعی نیروی محرکه برای رسیدن به کسری از C هستم که بتواند رباتهای معدنچی را به کمربند سیارکی منظومه شمسی ما ارسال و بازیابی کند. آیا این نوع پیشرانه حتی در حال حاضر وجود دارد؟
|
برای ارسال و بازیابی سنگ معدن از کمربند سیارکی منظومه شمسی در طی یک دوره 2 ساله به چه نوع پیشرانه موشکی نیاز است؟
|
111643
|
در تصویر هایزنبرگ عملگرها در زمان به جای حالتها تکامل مییابند که در تصویر شرودینگر در زمان تکامل مییابند. اما این همچنین به این معنی است که برای حل معادلات (حداقل عددی) باید با اعداد $N^2$ به جای $N$ شرودینگر (یعنی ماتریس همیلتونی در مقابل بردار حالت) کار کرد. بنابراین، چرا با وجود ناکارآمدی چشمگیری برای محاسبات، تصویر هایزنبرگ همچنان استفاده می شود؟
|
اگر عکس شرودینگر ساده تر است، چرا از تصویر هایزنبرگ استفاده می شود؟
|
114344
|
چگونه یک میدان کوانتومی را تصویر/تصور کنیم؟ چه تفاوتی با رشته کلاسیک دارد؟ چگونه یک ذره را که از برانگیختگی میدان کوانتومی مربوطه خود پدید می آید، تصویر کنیم؟ لطفا یک پاسخ دقیق و نه علمی پاپ بدهید. حتی اگر QFها آنقدر ساده نباشند که تصویر ذهنی به آنها بدهد، خوب است. لطفاً توضیح دهید که تصویری که برای آن میدهید تا چه حد درست است.
|
چگونه یک میدان کوانتومی را تصویر کنیم؟
|
116255
|
مطالب زیر برگرفته از یک سوال مشکل*ساز مطرح شده در سایت بیو است. من می خواهم آن را بدون آن حواس پرتی اینجا بخواهم. اگر چیزی غیرمنطقی در مورد مشکل وجود دارد لطفاً راهنمایی کنید و من سعی خواهم کرد سؤال را اصلاح کنم. من فکر می کنم حداقل به همان اندازه که به شیمی مربوط می شود به فیزیک نیز تعلق دارد. سوال: کیسه ای که دیواره های آن غشای نیمه تراوا را تشکیل می دهد حاوی مخلوطی از 5% املاح A و 10% املاح B (هر دو در آب) است. غشاء اجازه عبور ذرات B را می دهد اما نه ذرات A. کیسه را در محلولی که حاوی محلول 10 درصد از املاح B است پایین میآوریم. در این شرایط از نظر حرکت آب / املاح چه انتظاری داریم؟ آیا می توانیم به صورت تقریبی وضعیت تعادل نهایی را پیش بینی کنیم؟ با تشکر برای هر گونه توضیح! *مشکل این است که یکی از محلول ها بد انتخاب شده است.
|
یک مشکل ساده اسمز
|
47099
|
در $\mathbb{R}^3$، معادله شرودینگر وابسته به زمان (غیر مرتبط) با انرژی پتانسیل $V(\mathbb{x})$ را در نظر بگیرید. وقتی یک تغییر کوچک (به عنوان مثال، فقط یک ثابت کوچک $\delta>0$) از V(x) داده می شود، چگونه می توانم خطای وابسته به زمان را محاسبه کنم $\epsilon(t)=\int_{\mathbb{R} ^3}|\Psi_t(\mathbb{x})-\Psi_t'(\mathbb{x})|^2$، اگر شرایط اولیه یکسان باشد ($\Psi_0(\mathbb{x})=\Psi_0'(\mathbb{x})$)؟ آیا روش کلی برای پیدا کردن $\epsilon(t)$ وجود دارد؟ من مواردی را دیده ام که $\epsilon(t) = O(t)$.
|
محاسبه خطا با یک تغییر کوچک پتانسیل در معادله شرودینگر
|
135329
|
من اخیراً این سؤال را پرسیده ام: چرا تبخیر اتفاق می افتد؟ که من یک پاسخ معتبر دریافت کرده ام، که دما یک ماکروسکوپی است و دمای متوسط جسم است. گفته شد، چرا سنگ یا فولاد در طول زمان مانند آب تبخیر نمی شود؟ گفته میشود، برخی از سنگها میلیونها میلیارد سال است که در زیر نور خورشید پخته شدهاند، اما واقعاً تبخیر نشدهاند (به جز کوچکتر شدن به دلیل ساییدگی یا دیگر انواع اثرات زمینشناسی اصطکاک یا ذوب). چرا اینطور است؟
|
اگر آب در دمای زیر 100 درجه تبخیر می شود، پس چرا سنگ نمی شود؟
|
96316
|
در سیستم های همسانگرد، آرایش اتمی در همه جهات همگن است. در مورد شیشه که دارای ساختار اتمی مایع و بنابراین ساختار اتمی تصادفی است که قطعاً همگن نیست، آیا آرایش اتمی در هر جهت به یک اندازه بی نظم و در نتیجه از این نظر همگن است؟
|
سیستم های ایزوتروپیک و همگنی
|
16472
|
در ابتدا، من نیاز به محاسبه پتانسیل در نقطه ای خارجی به دلیل بار پر شده در داخل منطقه بین دو استوانه متحدالمرکز داشتم که چگالی بار حجمی داده شده است. دو روش به ذهنم رسید اما ظاهراً جوابهای متفاوتی میدهند. معادله با این اوصاف، چه می شود اگر جسم مرکب را دو استوانه در نظر بگیرم، بزرگتر با چگالی بار حجمی $\rho_v$، شعاع $a$ و یکی کوچکتر در داخل آن (در امتداد محور مشترک) با چگالی $-\rho_v. $، شعاع $b$ (به این ترتیب، مواد در امتداد محور، همان جسم حاصل را خنثی میکنند) و پتانسیلهای ناشی از آنها را در نقطهای $r$ محاسبه کنید. پتانسیل حاصل جمع خواهد شد. اگرچه ظاهراً این همان نتیجه را به همراه ندارد.
|
معادله پواسون
|
22922
|
در رمزنگاری کوانتومی چرا به اصل عدم قطعیت هایزنبرگ نیاز داریم؟ _ویرایش:_ من فقط بیانیه اصل عدم قطعیت هایزنبرگ را می دانم. همانطور که من می دانم که اگر حوا تلاش کند زاویه قطبش یک فوتون را با مبنای اشتباه بداند، به دیگران هشدار می دهد. پس استفاده از قانون عدم قطعیت هایزنبرگ در آن کجاست؟ من می دانم که این یک سؤال کودکانه برای فیزیکدانان است، اما من واقعاً باید پاسخ آن را بدانم. لطفا هرکی جواب بده
|
اصل هایزنبرگ در رمزنگاری کوانتومی
|
328
|
 من روی شماره 5 گیر کردم. جواب 4 مورد اول درست است، اما نمی دانم چگونه شماره 5 را تنظیم کنم. هر ایده ای که من داشته باشم مستلزم داشتن نوعی اطلاعات زمانی است، اما داده نشده است. پیشنهادی دارید؟
|
تکانه و نیروی زاویه ای
|
32815
|
در منظومه شمسی (یا هر منظومه دیگری در این زمینه) - آیا امکان دارد یک وسیله نقلیه بدون سرنشین از خارج از جو یک سیاره به سیاره دیگر بدون نیروی محرکه اضافی سفر کند؟ یعنی با توجه به یک وسیله نقلیه در مدار دور یک سیاره، مثلاً عطارد، فرض کنید جسمی با زمین مقصد پرتاب شده است با این احتیاط که سرعت کافی برای طی مسافت را دارد تا با سرعت لازم برای قرار گرفتن در مدار ژئوسنکرون به زمین برسد. آیا این امر صرفاً با استفاده از سرعت پرتاب امکان پذیر است تا بدنه پرتاب شده نیازی به حمل نیروی محرکه خود نداشته باشد؟
|
آیا امکان سفر یک وسیله نقلیه بدون سرنشین از خارج از جو یک سیاره به سیاره دیگر بدون پیشرانه اضافی وجود دارد؟
|
93893
|
من این سوال را در نظر گرفتهام و افراد زیادی را پیدا کردم که همان (یا چیزی مشابه) را به صورت آنلاین میپرسیدند، اما به نظر میرسید که هیچ یک از پاسخها به موضوع اصلی نپردازد یا حداقل من نتوانستم در این زمینه آنها را معنا کنم. من به دنبال یک توضیح غیر معمول هستم. من شیواترین توضیح این سوالی را که پیدا کردم از اینجا کپی می کنم: > چه چیزی باعث نوسان یک موج الکترومغناطیسی می شود؟ یعنی چه وسیله ای است که آن را محدود می کند و از یک طرف به طرف دیگر می کشد؟ > > کاهش امواج فشار مانند صدا، از آنجایی که از طریق هوا به سمت عقب و > به جلو فشار می آورند، امواج دیگر با دامنه نیاز به چیزی دارند که آنها را محدود کند. به عنوان مثال، امواج در آب توسط سطح > کشش و گرانش محدود می شوند، بنابراین در انتهای گرانش بالا و کشش سطحی > با کشیدن صاف آب، آن را به سمت پایین بکشید و برعکس در انتهای > پایین. > > **پس با نور مرئی، اشعه گاما، مایکروویو و غیره چه کاری انجام می شود؟ چه چیزی انرژی آنها را به جلو و عقب می کشد و باعث نوسان آنها می شود؟** یکی از پاسخ ها در آنجا ادعا می کرد میدان الکتریکی میدان مغناطیسی را محدود می کند و بالعکس. آیا این حقیقت دارد؟ من کسی را ندیدم که ادعای مشابهی داشته باشد. * * * مطالب فوق تقریباً سؤال من را خلاصه می کند، اما برای کامل بودن، من همچنین در زیر ارجاعاتی به موضوعات مرتبطی که پیدا کردم درج می کنم: این مرد پرسید آیا فوتون ها نوسان می کنند؟ پاسخها به خوبی توضیح میدهند که چگونه تصور او از فوتونها نادرست است، اما سوال او را در مورد چرایی شکلگیری موج روشن نمیکند. شخصی در سایت reddit سوال مشابهی پرسید: چرا فوتون ها نوسان می کنند؟ و اضافه کرد من نمی فهمم چه چیزی باعث می شود آنها به عقب و جلو حرکت کنند. -- دوباره، پاسخ توضیح داد که فوتون ها واقعا ذرات نور نیستند، و نوسان نمی کنند، اما باز هم هیچ پاسخ رضایت بخشی به سوال چرا گنجانده نشد. در نهایت، این صفحه دارای یک اپلت عالی است که این اصل اساسی را نشان می دهد که چگونه اختلالات در یک شارژ به موارد نزدیک منتشر می شود. نوسان توسط یک فنر برای اهداف تصویری ارائه می شود. متن به طور طبیعی این سوال را مطرح میکند: بله، همه اینها منطقی است، اما از من انتظار نداشته باشید که باور کنم ذراتی به کوچکی الکترونها به فنرها متصل هستند. **الکترون [اولین] چگونه برای تکان دادن ساخته میشود -- منظورم ، سرعت یا جهت حرکت آن چگونه تغییر می کند؟ ** -- اما من نتوانستم پاسخ را در صفحات بعدی پیدا کنم. ویرایش: من روی برخی از قسمتهای بالا تاکید کردم تا مشخص کنم که فکر نمیکنم میدان EM در فضا حرکت میکند (میدانم آنچه در حال تغییر است دامنه در طول زمان است)، و آنچه میپرسم در واقع، نقل قول بیورن وسن است. چرا دامنه منبع در وهله اول نوسان می کند.
|
چرا امواج الکترومغناطیسی نوسان می کنند؟
|
93896
|
من متوجه شدم که در هنگام اعمال قانون آمپر، برای یک شیر برقی.. B در داخل محاسبه می شود. اما در خارج می گوییم حلقه هیچ جریان خالصی را احاطه نمی کند یا بنابراین نباید هیچ میدانی وجود داشته باشد. برای مثال فرض کنید یک سیم رسانا حامل جریان i است، B=چیزی اما همیشه می توانیم جریانی با جهت مخالف در بی نهایت داشته باشیم و بنابراین یک حلقه آمپری با شعاع بی نهایت و بنابراین B صفر باشد
|
چرا B همیشه 0 نیست
|
64890
|
من با یک مدل شبکه روبهرو هستم که دارای ویژگی عجیبی است که اگر تمام چرخشهای روی مرز را مشخص کنم، طبق قوانین محلی حفاظت، کل پیکربندی شبکه (در کل حجم) ثابت میشود. این ویژگی برای همه شبکه های $N\times N \times N$ با این مدل صادق است. من علاقه مندم که آیا این رفتار در حد ترمودینامیکی وجود دارد و آیا این تثبیت انتقال فاز را ممنوع می کند. نظری در مورد این دو موضوع دارید؟ ویرایش: اینها چیزهایی هستند که فکر می کنم بتوانم اضافه کنم. از آنجایی که متغیرهای داخلی توسط پیکربندیهای مرزی ثابت میشوند، پس برای تابع پارتیشن، پیکربندیهای حجمی حجیم وجود دارد که در آن اسپینهای مرزی متفاوت هستند اما اسپینهای داخلی یکسان هستند (در مقایسه با پیکربندی دیگر). بنابراین، من میتوانم معادلی بین پیکربندیهای مرزی برای دو پیکربندی مرزی که داخلی یکسان را ایجاد میکنند، تعریف کنم. سپس من فقط باید بر روی کلاس هم ارزی پیکربندی های سطحی جمع آوری کنم، و مدل تا حدودی دوبعدی است.
|
مدل شبکه به طور کامل توسط داده های مرزی محدود شده است
|
87071
|
هنگامی که یک ماده تحت یک انتقال فاز قرار می گیرد، مقداری گرما (تحت یک دمای خاص) آزاد می کند. بنابراین تأثیر گذار فاز بر آنتروپی برابر است با: \begin{align} \frac{L}{T_\text{transition}} \end{align}. آیا انتقال فاز به روش دیگری بر آنتروپی تأثیر می گذارد؟ از آنجایی که آنتروپی تابعی از حالت است، سؤال من به این خلاصه میشود که چگونه یک انتقال فاز بر متغیرهای حالت ماده تأثیر میگذارد؟
|
تاثیر گذار فاز بر متغیرهای حالت ترمودینامیکی یک ماده چیست؟
|
81643
|
بر اساس اصل عدم قطعیت هایزنبرگ، موقعیت و سرعت یک ذره کوانتومی را نمی توان به طور همزمان تعیین کرد. آیا می توان موقعیت و شتاب را به طور همزمان تعیین کرد؟ اگر بله، چگونه می توان تعیین کرد (یا) مقادیر شتاب ذرات کوانتومی در چه محدوده ای قرار دارند؟
|
مقدار شتاب ذره کوانتومی در چه محدوده ای قرار دارد؟
|
2245
|
به نظر می رسد در بین هادی های الکتریکی بین توانایی انتقال گرما و همچنین الکتریسیته رابطه وجود دارد. به عنوان مثال: مس بهتر از آلومینیوم در انتقال الکتریسیته و گرما است و نقره در هر دو بهتر است. آیا دلیل این امر مشخص است؟ آیا موادی وجود دارند که در رسانایی الکتریسیته خوب باشند، اما در رسانش گرما ضعیف باشند؟
|
چرا موادی که در رسانایی الکتریسیته بهتر هستند به نسبت در رسانایی گرما نیز بهتر هستند؟
|
43072
|
آیا دلیل فیزیکی وجود دارد که فکر نکنیم به جای انبساط فضا، تمام ثابتها و پارامترهای فیزیکی کوچک میشوند (البته ابزارهایی که برای اندازهگیری ثابتها استفاده میکنیم) و فضا ساکن است، یا این یک مورد از تیغ اوکام است؟
|
چگونه می دانیم که جهان در حال انبساط است و محتویات آن در حال کوچک شدن نیست؟
|
60599
|
من می خواهم در مورد محاسبات کوانتومی که به نظر می رسد موضوع تحقیقات داغ است و در کل من را مجذوب خود می کند یاد بگیرم. من پیشینه قوی در ریاضیات گسسته و نظریه اعداد دارم. و یک برنامه نویس بسیار ماهر و حل کننده قوی مشکلات هستم. چه دانش ریاضی و فیزیک (و به چه ترتیب) باید کار کنم تا بتوانم دانش لازم برای مطالعه محاسبات کوانتومی را بدست بیاورم؟
|
من علاقه مند به یادگیری محاسبات کوانتومی هستم چه کاری باید انجام دهم؟
|
22920
|
سه سوال: 1. برخی از کاربردهای مکاتبات AdS/CFT در نظریه M چیست؟ به عنوان مثال، آیا می توان جهان 11 بعدی را با استفاده از سطح 10 بعدی نشان داد؟ 2. به نظر میرسد که با استفاده از مکاتبات AdS/CFT، میتوانیم دنیای خود را 100 بعدی یا 1000 یا بیشتر نشان دهیم. این چه اشکالی دارد؟ 3. آیا مکاتبات AdS/CFT فقط یک حدس است یا یک قضیه اثبات شده؟ با تشکر
|
مکاتبات AdS/CFT و نظریه M
|
56927
|
چرا که انتگرال نامعین میدان الکتریکی یک مقدار منفی می شود؟ (از آنجایی که تابع با $r^{-2}$ متناسب است؟ من باید چیزی را از دست بدهم... راهنمایی کنید لطفا!! ممنون! همچنین انتگرال را از بینهایت تا شعاع کره باردار گرفتم و دریافت کردم. $$V = \int_\infty^R{\frac{q*dr}{4*\pi*\epsilon_0*r^2}} = -\frac{q}{4*\pi*\epsilon_0*R}$$
|
آیا پتانسیل الکتریکی یک کره با بار مثبت باید منفی باشد؟
|
35833
|
لیزر تک ذرات نور به نام فوتون را از طریق شکاف ها پرتاب می کند. حتی اگر تنها فوتون های نور از میان شکاف ها شلیک می شوند و دوباره سه الگو ایجاد می کنند. چگونه ذرات منفرد نور می توانند این الگوی موج را ایجاد کنند؟
|
آزمایش تک فوتون و دو شکاف
|
68397
|
هر زمان که کل هامیلتونین مولکولی غیر نسبیتی را می بینم، $\hat{H}_{molecular} = \hat{T}_{e} + \hat{T}_{n} + \hat{V}_{ee } + \hat{V}_{nn} + \hat{V}_{en}$ همیشه متوجه میشوم که مجموعهایی که برهمکنشهای الکترون-الکترون و هسته-هسته را توصیف میکنند. به ترتیب برای اضافه شماری تصحیح می شوند (یعنی شاخص دوم بزرگتر از اولی است)، $\hat{V}_{ee} = \sum_{i}\sum_{j>i}\frac{1}{|\mathbf{ r_{i} - r_{j}}|}$$\hat{V}_{nn} = \sum_{I}\sum_{J>I}\frac{Z_{I}Z_{J}}{|\mathbf{R_{I} - R_{J}}|}$ در حالی که مجموع برهمکنشهای الکترون-هسته را توصیف میکند برای اضافه شماری تصحیح نمی شود: $\hat{V}_{en} = \sum_{I}\sum_{j}\frac{Z_{I}}{\mathbf{|R_{I} - r_{j}}|}$ احتمالاً کسی میتواند به من بگوید چرا اینطور است؟ متشکرم!
|
هامیلتونی مولکولی و اجتناب از شمارش بیش از حد
|
62990
|
در ماشین فرمول F1 هوای وارد شده به جلو با سرعت بسیار بالایی بالا می رود در نتیجه اختلاف فشار ایجاد می شود که از قضیه برنولی بسیار زیاد است. ماشین F1 بسیار سبک است بنابراین قضیه برنولی پیشنهاد می کند که به جای حرکت در جاده ، ماشین باید در هوا پرواز کند. اینجا چه اشکالی دارد؟ مثل اینکه ماشین سنگینه جواب نده. این سبک ترین ماشین است و سرعت آن تقریباً به سرعت یک هواپیما است.
|
سوال مهندسی در مورد ماشین F1
|
9781
|
من سعی می کنم انحطاط حالت های داده شده توسط $g(\epsilon)=g_{0} \epsilon$ را برای سیستمی که در یک پتانسیل کاملاً مشخص به دام افتاده است، تعیین کنم. در دو بعد، ذره دارای پتانسیلی مانند چاه مربع بی نهایت است، در حالی که در بعد سوم، پتانسیل مانند یک نوسانگر هارمونیک رفتار می کند. انرژی برای یک ذره منفرد توسط $$\epsilon = \frac{h^{2}}{8mL^{2}}(n_{x}^{2} + n_{y}^{2}) + داده می شود hf \biggl(n_{z} - \frac{1}{2}\biggr)$$ من با این مشکل به دلیل تقارن شکسته مشکل دارم. آیا هیچ راه تحلیلی برای تعیین انحطاط به عنوان تابعی از انرژی وجود دارد؟
|
انحطاط حالات در چاه مربع بی نهایت مختلط، نوسانگر هارمونیک
|
51596
|
این سوال مربوط به پارادوکس پدربزرگ است. فرض کنید سفر در زمان به گذشته یک واقعیت است. ** مسافر زمان چه آزمایش/آزمایشی می تواند انجام دهد تا بفهمد آیا در جدول زمانی خودش قرار دارد یا یک خط زمانی/جهان جایگزین؟** اگر مسافر زمان در جدول زمانی خودش بود و پدربزرگش را می کشت، به این معنی است که باید انجام دهد. هرگز به دنیا نیامده است - و بنابراین نمی تواند به گذشته سفر کند تا پدربزرگش را بکشد. اگر پدربزرگش کشته نمی شد، این بدان معناست که او به دنیا می آمد - و بنابراین می توانست در زمان سفر کند تا پدربزرگش را بکشد. و به همین ترتیب... در لحظه ای که مسافر زمان پدربزرگش را می کشد، اگر مسافر زمان در خط زمانی/جهان خودش بود چه اتفاقی می افتاد؟ آیا اگر مسافر زمان در خط زمانی/جهان متفاوتی قرار داشته باشد، فرقی نمی کند؟ چگونه یک مسافر زمان می تواند با اطمینان بداند که آیا در خط زمانی/جهان خودش است یا نه؟
|
پارادوکس پدربزرگ
|
81428
|
وقتی برای اولین بار در مورد گرانش نیوتن خواندم، واقعاً مرا آزار داد. نفهمیدم تکان دادن یک فندک در انتهای دیگر کیهان چگونه فوراً بر فندکی که جلوی من بود تأثیر می گذارد. مکانیک کوانتومی من را به روشی مشابه آزار می دهد. نمیدانم ذرهای که قبلاً یک لحظه بینهایت اندازهگیری کردم، چگونه احتمال ناپدید شدنی برای ظاهر شدن در مریخ دارد. در مورد جاذبه، معلوم می شود که دو فندک توسط یک پارچه فضا-زمان به هم متصل شده اند. نمیتوانم فکر نکنم آیا چیزی باید ذرهای را که فکر میکنم در نزدیکی من است و آن ذره «غیرممکن» را که در مریخ ظاهر شده است وصل کند. یکی از ایدههایی که من با آن بازی کردهام این بود که اگر فضازمان واقعاً مادی یا جسمی باشد و ماده چیزی بیشتر شبیه به خلأ بین سنگها باشد، چه میشود. آیا کار نظری در مورد مدلسازی فضازمان به شیوهای جسمی، یا تلاشهایی برای توضیح گرانش از دیدگاه آماری (مانند فضازمان که از «چیزهای کوچک» تشکیل شده است) وجود دارد؟ احساس می کنم یک میدان چیزی شبیه الگویی برای فضای خالی بین صخره هاست. آیا مفهوم نوعی هم فیلد وجود دارد؟
|
مدلسازی فضازمان به روش آماری یا جسمی
|
68398
|
در دروس پایه مکانیک کوانتومی، تکامل مکانیک کوانتومی به صورت زمانی توصیف می شود. آزمایشهای تداخلی با ذرات نشان داد که ذرات باید ویژگی موجی داشته باشند. از سوی دیگر، اثر فوتوالکتریک نشان داد که امواج الکترومغناطیسی باید دارای ویژگی ذره ای باشند. بنابراین یک **دوگانگی موج-ذره** وجود دارد. این دوره با فرض **معادله شرودینگر** ادامه مییابد، و مسائل **خصلت موجی ذرات کلاسیک** را حل میکند (مثلاً با توجه به نوسانگرهای هارمونیک برای حل فاجعه UV در توصیف تشعشعات جسم سیاه). از سوی دیگر، یکی اثر فوتوالکتریک را به طور گسترده با تئوری اغتشاش توصیف می کند، زیرا موج الکترومغناطیسی به عنوان یک نیروی دوره ای بر روی یک الکترون عمل می کند. اما موج الکترومغناطیسی هنوز با معادلات ماکسول و نه توسط شرودینگر توصیف می شود. _فرض کنید تاریخ کمی متفاوت پیش رفت: خصیصه جسمی همچنان رفتار پذیرفته شده نور است (همانطور که نیوتن ترجیح می دهد)، و شخص شخصیت موج فوتون ها و الکترون ها را به طور همزمان با انجام آزمایش های تداخلی کشف کرد. قوانین ماکسول، گاوس، فارادی و آمپر هنوز کشف نشده بودند. شرودینگر معادله خود را ارائه میکند، و یکی شخصیت موجی الکترونها و همچنین فوتونها را با این معادله توصیف میکند. آیا این معادله توصیف جامعی از رفتار الکترومغناطیسی (و بردار) فوتون ها را ارائه می دهد؟ به عبارت دیگر: آیا **نظریه شرودینگر** به نوعی **معادل****نظریه**مکسول** برای توصیف فوتونها است؟ یا آیا معادلات ماکسول نوعی حد برای ابعاد بزرگتر هستند (مانند معادلات نیوتن برای مکانیک)؟ ارتباط بین این دو توصیف «شخصیت موجی» از فوتون ها چیست؟
|
آیا معادلات ماکسول توصیف درستی از ویژگی موج فوتون ها هستند؟
|
107844
|
با گوش دادن به فاینمن، او به این واقعیت اشاره کرد که اگر یک آهنربا در قاب اینرسی نسبت به یک سیم پیچ باشد، نمی تواند نیروی الکتروموتور وجود داشته باشد و در نتیجه برق تولید نمی شود. تنها زمانی که آهنربا نسبت به سیم پیچ در حال حرکت است، الکتریسیته وجود دارد. این باعث شد فکر کنم، همین اتفاق در مورد اتساع زمان می افتد. به این معنا که وقتی یک ناظر در یک کادر اینرسی با سوژه قرار می گیرد، هر دو یک زمان را تجربه می کنند. اما زمانی که سوژه در حال حرکت است زمان منبسط یا منقبض می شود. آیا این فقط یک تصادف، تمثیل است یا این دو تجربه به هم مرتبط هستند؟
|
در مورد الکتروگرانش در یک قاب اینرسی
|
57039
|
من روی ساختارهای آمورف مشتق شده از یک ساختار کریستالی (با استفاده از MD) که حاوی اتم های $N$ است کار کرده ام. من می خواهم ثابت کنم که این ساختارها متفاوت هستند و تفاوت آنها را **کمی ** کنم. می توان به سادگی ساختارها را نمایش داد، اما: * من در واقع 20 مورد از آنها را دارم و نمی خواهم آنها را 2 در 2 نشان دهم (تراکم اطلاعات ضعیف) * این تفاوت ها را کمیت نمی کند (متریک تفاوت) من در مورد محاسبه RMS فواصل جفت اتم مربوطه با استفاده از دو ساختار مختلف فکر کردم، اما: * من باید جفت ها را به گونه ای مرتبط کنم که RMS به حداقل برسد * یک اتم منفرد **نمی توان** دو جفت تشکیل داد * یک چرخش و یک جابجایی (با مقدار نامعلوم) باید به دلیل ماهیت متناوب و متقارن سلول مرجع مجاز باشد تا به حداقل رساندن RMS که من یک هفته است روی آن کار کرده ام با کاهش داده شود. موفقیت: الگوریتم کند و ناقص است، زمان اجرا بسیار کند است اما به نوعی کار می کند. اما الگوریتم(/روش؟) به مقادیر پرت بسیار حساس است: وقتی من 3 ساختار را مقایسه می کنم، 2 ساختار نزدیک به یکدیگر (بصری) و یکی دیگر، تقریبا همان RMS را دریافت می کنم (به دلیل نقاط پرت). فکر میکنم اکنون که RMS ممکن است ایده خوبی نباشد، از چه شکل/گرافی برای تعیین کمیت تفاوتهای بین این ساختارها استفاده میکنید؟
|
تفاوت بین دو مجموعه اتم را تخمین بزنید
|
17707
|
$\text{انرژی چرخشی} = \frac{1}{2} I \omega^2$. چه $I$ باید استفاده شود؟ $I$ به عنوان ماتریس تانسور اینرسی = چرخش پله ای * گشتاور معکوس اینرسی * چرخش گام معکوس. یا من به عنوان لحظه اینرسی؟ ماتریس تانسور اینرسی به دلیل تغییرات چرخش انرژی در حال تغییر می دهد. بنابراین من معتقد نیستم که پاسخ درست باشد، اما مطمئن نیستم. ممان اینرسی در شبیه سازی یکسان می ماند زیرا فقط مقاومت جرمی در برابر چرخش در یک محور ثابت را نشان می دهد که با ادغام ذرات جرم * شعاع از مرکز جسم محاسبه می شود.
|
آنچه I باید در فرمول انرژی چرخشی $(I \omega^2)/2$ استفاده کند
|
2244
|
مرا به خاطر مغز کلاسیک/نیمه کلاسیک سرسخت من ببخشید. اما شرط می بندم که من تنها کسی نیستم که چنین توصیفی را گیج کننده می یابد. اگر نیروی EM ناشی از تبادل فوتون باشد، آیا این بدان معناست که تنها زمانی که فوتون رد و بدل شده باشد، نیرو وجود خواهد داشت؟ تا آنجا که من می دانم، هنگامی که ذرات باردار قرار می گیرند، نیروی الکترومغناطیسی همیشه وجود دارد، بدون وقفه. بر اساس چنین منطقی، برای ایجاد نیروی EM باید جریانی از فوتون های بی نهایت وجود داشته باشد و هیچ فاصله ای بین یک رویداد مبادله به دیگری وجود نداشته باشد. منبع نور آزاد از میدان EM؟ تصور این سناریو واقعاً سخت است. برای هستهها، این سناریو حتی عجیبتر میشود. برهمکنش قوی بین پروتون ها ناشی از تبادل پیون های عظیم است. به نظر می رسد که پروتون ها جریانی از توپ ها را به سمت یکدیگر پرتاب می کنند تا نیروی جذابی ایجاد کنند - و توپ ها باید از هیچ بیایند. لطفاً اگر اشتباه میکنم، مرا تصحیح کنید: برانگیختگی فوتونها و پیونها همه از هیچ ناشی میشوند. بنابراین باید نیروی EM و نیروی قوی در همه جا وجود داشته باشد، مهم نیست چه نوع ذرات در آنجا وجود دارد. مثلاً، حتی ذرات خنثی الکتریکی و بدون دوقطبی نیز میتوانند نیروی EM را در این بین ایجاد کنند. و من هیچ دلیلی پیدا نمی کنم که چنین تبادل ذرات در خلاء اتفاق نیفتد. امیدواریم میان افزار مناسبی برای تازه کردن مغز کلاسیک من با کدهای زبان فیلد جدیدتر وجود داشته باشد.
|
تبادل فوتون باعث ایجاد نیروی الکترومغناطیسی می شود
|
44725
|
من در حل یک مدار الکتریکی مشکل دارم. من باید I (جاری) ترسیم شده قرمز را پیدا کنم. با این حال نحوه ترسیم مدار الکتریکی به من توجه می کند. من دانش بسیار ابتدایی فیزیک دارم و مهارت هایم محدود است. روشی که من سعی کردم مشکل را امتحان کنم این است که به مثلث پایین سمت چپ و مثلث سمت راست بالا نگاه کنم. سپس از Mesh-Current-Method برای مثلث پایین سمت چپ استفاده کردم که اینطور تعریف کردم: $m_1 = -U_q_1 + U_1 + U_3 + U_q_3$ ($U_1$ ولتاژ در $R_1$ و $U_3$ ولتاژ در $ است. R_3$). این عبارت به دلیل قانون کیرشوف باید برابر 0 باشد. با دانستن $U_q_1$ و $U_q_3$ (هر دو 5 ولت) با $m_1 = U_1 + U_3$ باقی میمانیم. تا آنجا که من می دانم $U_1$ و $U_3$ نمی توانند منفی باشند، بنابراین من فرض کردم که هر دو 0V هستند (به دلیل اضافه شدن). تکرار این کار برای مثلث بالا به من $U_2 = 0$ برمی گرداند. با قانون اهم $I$ باید 0 باشد. با این حال شهود خودم این است که کار اشتباهی انجام دادم. هر ایده ای؟ 
|
حل یک مدار نسبتاً غیر معمول (مورب).
|
56924
|
این واضح به نظر می رسد اما گیج کننده است زیرا می دانم که در سیستم MKS (یعنی SI)، ما از Joule با متر با KG استفاده می کنیم. اما اگر از الکترون ولت (1.6e-19 J) برای انرژی استفاده کنیم، آیا باید واحد جرم و فاصله را نیز تغییر دهیم؟
|
اگر از [eV] به عنوان واحدی برای انرژی استفاده می کنیم، پس واحد جرم و فاصله باید چقدر باشد؟
|
108601
|
من در حال حاضر روی راهنمای نمودارهای فاینمن در مسئله چند بدنه اثر R.D. Mattuck (خود مطالعه، نه یک مشکل تکلیف) کار می کنم و با مشکل زیر سرگردان هستم: در سیستمی از ذرات آزاد، یک سوراخ است. در حالت تک ذره ایجاد شده است $\phi_k=\frac{1}{\sqrt{V}}e^{i\vec{k}\cdot\vec{r}}$ چقدر است؟ پاسخ داده شده $-\vec{k}$ است. در بالا، $V$ حجم نرمال سازی سیستم، $\vec{k}$ بردار موج و $\vec{r}$ موقعیت است. واحدهای طبیعی ($\hbar=1$) در سراسر این سوال استفاده می شود. اگر این یک ذره به جای سوراخ بود، تکانه به سادگی $\vec{p_e}=\vec{k}$ بود. اگر پاسخ داده شده در کتاب صحیح باشد، آیا من درست فکر می کنم که باید به نحوی عملگر حرکت را دوباره تعریف کنیم؟ اگر بله، چه انگیزه ای برای انجام این کار داریم؟ در ذهن من به نظر می رسد که این ایده ها برخلاف آنچه از فیزیک حالت جامد می دانم اجرا می شود: اگر الکترونی در نوار والانس داشته باشیم و آن را به نوار رسانایی برانگیخته کنیم، و اگر در طول این فرآیند ورودی تکانه وجود نداشته باشد، من همیشه فکر میکردیم یک الکترون از بردار موج $\vec{k}$ و یک حفره با بردار موج $\vec{k}$ نیز باقی میمانیم. احساس من این است که این درست است، اما من قربانی عادت ماده متراکم درهم و برهم استفاده از واژههای بردار موج و تکانه به جای هم شدهام. ویرایش: من متوجه شدم که موضوع در بیان مسئله است که کاملاً شفاف نیست. اگر نوشته شود: الکترون در ابتدا دارای تکانه $\vec{k}_e$ و تابع موج $\phi_{k_{e}}=\frac{1}{\sqrt{V}}e^{i\) منطقی تر است. Vec {k} _e \ cdot \ vec {r} $. عکس، تکانه سوراخ چقدر است؟ پاسخ: مدار خالی سمت چپ همچنان دارای بردار موج $\vec{k}_e$ است که با اعمال عملگر تکانه $\hat{p}=-i\nabla$ روی $\phi_{k_{e}}$ قابل مشاهده است. با این حال، اوربیتال خالی چیزی شبیه به یک سوراخ نیست. اگر سیستم در ابتدا دارای شتاب کل صفر بود، مقداری $\vec{k}_e$ حذف کردهایم و تکانه کل سیستم اکنون $-\vec{k}_e$ است. این تکانه را به سوراخ نسبت می دهیم و می گوییم $\vec{k}_h=-\vec{k}_e$. سپس تابع موج سوراخ باید باشد (برای اثبات به هایزنبرگ، 1931 مراجعه کنید) $\phi_{k_{h}}=\phi_{-k_{e}}=\frac{1}{\sqrt{V}}e^{- i\vec{k}_e\cdot\vec{r}}$. اعمال عملگر مومنتوم در این تابع موج، نتیجه صحیح را به دست می دهد. این سردرگمی به این دلیل به وجود آمد که در سؤالی که ماتاک ارائه کرد، مشخص نیست که آیا $\vec{k}$ بردار موج مدار خالی باقی مانده توسط الکترون است یا بردار موج حفره.
|
حرکت یک سوراخ
|
21793
|
ثابت کنید که تغییر آنتروپی در یک چرخه با دو فرآیند ایزوکوریک و دو فرآیند آدیاباتیک 0 است. چگونه می توانم آن را ثابت کنم؟ با تشکر
|
تغییر آنتروپی در یک چرخه با دو فرآیند ایزوکوریک و دو فرآیند آدیاباتیک
|
60594
|
من در یک کلاس فیزیک شرکت می کنم و استاد به ما چیزهای اساسی را در سخنرانی می آموزد و سپس تکالیف را بسیار فراتر از آنچه در سخنرانی تدریس می کرد ارائه می دهد. بدیهی است که من باید منبعی غیر از Stack Exchange پیدا کنم، اما در این میان، شاید بتوانید برخی از اصطلاحات این مشکل را توضیح دهید و نقطه شروعی برای حل آن به من بدهید. با توجه به مشکلی که در زیر آورده شده است، مطمئن نیستم که اهمیت «دقیقاً یک مسیر آزاد متوسط در هوا قبل از برخورد با یک مولکول» چیست. من می دانم که eV یک الکترون ولت است که یک واحد انرژی است (از دبیرستان) اما مطمئن نیستم که چگونه با قدرت میدان ارتباط دارد. من فرض میکنم این انرژی مربوط به نیروی وارد بر ذره است، که میتوانم آن را با قدرت میدان و نیروی وارد بر ذره و همچنین مسافتی که ذره طی میکند مرتبط کنم، اما این درست به نظر نمیرسد زیرا هیچ رقمی وجود ندارد. برای مسافت یا شارژ داده می شود. من سرنخی ندارم که سطح مقطعی چه ارتباطی با این موضوع دارد. با این حال، من می دانم توزیع ماکسول از کلاس شیمی چیست. > (الف) فرض کنید یک یون قبل از برخورد با یک مولکول، به طور متوسط دقیقاً یک مسیر آزاد متوسط را در هوا حرکت می کند. اگر یون برای یونیزه کردن یک مولکول باید تقریباً> 1.11$ انرژی جنبشی کسب کند، > حداقل قدرت میدان الکتریکی مورد نیاز را در فشار و دمای اتاق استاندارد (300$\\mathrm{K) تخمین بزنید. }$). فرض کنید سطح مقطع یک مولکول هوا حدود 0.095$\\mathrm{nm^2}$ باشد. (فرض کنید > سرعت ذرات دارای توزیع سرعت ماکسول باشد.) > > (ب) قدرت میدان الکتریکی در قسمت (الف) چگونه به > دما بستگی دارد؟ (در صورت لزوم از متغیر زیر استفاده کنید: $T$.) > > (c) قدرت میدان الکتریکی در قسمت (الف) چگونه به فشار > بستگی دارد؟ (در صورت لزوم از متغیر زیر استفاده کنید: $P$.)
|
انرژی ذرات در میدان الکتریکی
|
108609
|
جهان در همه جهات در حال گسترش است. ما می توانیم این را با انتقال تابش الکترومغناطیسی دیگر کهکشان ها به سرخ تشخیص دهیم. ما یک جابجایی بزرگتر به سرخ را در کهکشانهایی که دورتر هستند تشخیص میدهیم، و من میدانم که از اینجا استنباط میکنیم که انبساط کیهان در حال شتاب گرفتن است. (زمانی که نور آن کهکشان ها تولید شد) * * * من این سوال را خواندم اما معادلات فیزیک استفاده شده در پاسخ را متوجه نشدم.
|
چگونه اندازه گیری انتقال به سرخ ما را به این نتیجه می رساند که سرعت انبساط جهان در حال شتاب گرفتن است؟
|
112401
|
آیا کسی می تواند به طور مختصر توضیح دهد یا مرا به مقاله یا مقاله ای ارجاع دهد که نشان می دهد چگونه می توان از نظریه های گرانش اصلاح شده f(R) برای توضیح مشکل ماده تاریک، به ویژه مشکل چرخش کهکشان استفاده کرد؟
|
ماده تاریک و گرانش اصلاح شده
|
92856
|
من بسیار دور از طوفان یخی که در حال حاضر ایالات متحده را پوشانده است - گرداب قطبی مستقر هستم. با این حال، من در فیلم خبری تلویزیون دیده ام که خبرنگاران آب جوش را به هوا پرتاب می کنند، آب بلافاصله یخ می زند و برف را تشکیل می دهد. من کنجکاو هستم که آیا با آب سرد هم کار می کند یا خیر. اگر نه، من تصور میکنم که این به دلیل اثر Mpemba است که هنوز توضیح داده نشده است. آیا کسی در ایالات متحده این را آزمایش کرده است؟
|
آب جوش «گرداب قطبی» به برف اثر Mpemba است؟
|
102463
|
تنگستن با نام مستعار Wolfram پارامغناطیس است بنابراین به شدت جذب آهنربا می شود. مردی برای آزمایش تنگستن در شمش های طلا موارد زیر را ابداع کرد: http://www.youtube.com/watch?v=foELQ7T8_90 اما او از یک گیره کاغذ استفاده می کند و تنگستن واقعی نیست. سوال: برای اینکه بتوانم به تنگستن جذابیت قابل توجهی داشته باشم چقدر به آهنربای قوی نیاز دارم. منظور من از معنی دار این است که باید نیرویی چند (1/100)* گرم اعمال کند تا بتوان آن را با مقیاسی مانند ویدیوی YouTube اندازه گیری کرد. آیا یک آهنربای نئودیمیم کار خواهد کرد؟ اگر بله، قدرت آهنربا بر حسب کیلوگرم چقدر باید باشد؟
|
آیا می توان شمش های طلای تنگستن تقلبی با نام مستعار Wolfram را با آهنربای قوی تشخیص داد؟
|
116873
|
**سوال:** آیا مدتی طول می کشد تا محصولات احتراق داغ از یک شعله به تعادل ترمودینامیکی محلی برسند (یعنی جمعیت های حالت انرژی از توزیع بولتزمن پیروی کنند)؟ اگر چنین است، در چه نوع مقیاس زمانی ممکن است این انحراف از تعادل ترمودینامیکی محلی رخ دهد؟ **زمینه:** من سعی می کنم طیف های انتشار مادون قرمز را در ناحیه مادون قرمز میانی مدل کنم تا طیف های نشر اگزوزهای داغ را از شعله یک پشته شراره صنعتی که با یک طیف سنج FTIR اندازه گیری شده است، بازتولید کنم. تابش طیفی ساطع شده با استفاده از تابع پلانک و برش های جذبی گونه های مولکولی مختلف محاسبه می شود. تقاطع جذب برای گونه های مختلف با استفاده از پایگاه داده خط HITRAN و HITEMP محاسبه می شود. به نظر می رسد که این برای برخی از گونه ها و برخی رژیم ها خوب عمل می کند. با این حال، به نظر می رسد که من مشکل دارم، به خصوص زمانی که اگزوز واقعا داغ است. به عنوان مثال، در منطقه 900-1000 cm$^{-1}$ از نظر کیفی می توانم ببینم که خطوط انتشار آب قوی دارم، اما تنها با تغییر پارامتر دما نمی توانم شدت نسبی خطوط مختلف را به درستی دریافت کنم. من مدام فکر می کنم که یک مشکل احتمالی ممکن است این باشد که خروجی اگزوز حاصل از احتراق در تعادل ترمودینامیکی محلی نیست. در آن صورت جمعیت های حالت برای گونه ها از توزیع بولتزمن پیروی نمی کنند که برای محاسبه شدت خط و وابستگی دمایی آنها در نظر گرفته شده است.
|
آیا محصولات احتراق داغ حاصل از یک شعله بزرگ در تعادل حرارتی غیر محلی هستند؟
|
89515
|
من یک پست دیگر Phys.SE را اینجا خواندم: نوسانگر هارمونیک کوانتومی سه بعدی که معتقدم تابع موج در مختصات دکارتی برای یک نوسانگر هارمونیک سه بعدی حاصلضرب 3 توابع موج یک بعدی است. اگر چنین است، آیا معادلات زاویه ای و شعاعی در آن ترکیب شده اند؟ آیا می توان قسمت شعاعی را از قسمت زاویه ای جدا کرد؟ تابع موج برای 1D در حالت پایه $$\psi_{0}(x)=(\frac{m\omega}{\pi\hbar})^{\frac{1}{4}}e^{- است. \frac{m\omega x^{2}}{2\hbar}}.$$ فکر میکنم این محصول به این صورت باشد: $$\psi_{0}(r)=(\frac{m\omega}{\pi\hbar})^{\frac{3}{4}}e^{-\frac{m\omega r^{ 2}}{2\hbar}}.$$ آیا این معادله شعاعی برای حالت پایه است؟ آیا باید در معادله زاویهای ضرب کنم تا حالت پایه به معادله موج کامل برسد؟
|
نوسان ساز هارمونیک ایزوتروپیک در قطبی در مقابل دکارتی
|
46249
|
من باید یک عبارت برای چگالی بار $\rho(\vec{r})$ یک شارژ نقطه ای $q$ در $\vec{r}^{\prime}$ بنویسم، و اطمینان حاصل کنم که انتگرال حجم برابر $q است. $. تنها جایی که هزینه وجود دارد $\vec{r}^{\prime}$ است. چگالی شارژ $\rho$ یکنواخت است: $$\rho(\vec{r}) = \delta(\vec{r} - \vec{r}^{\prime})\rho$$ اما اگر ارزیابی کنم کل شارژ، من $$ q = \int dq = \int^{\infty}_{-{\infty}}\delta(\vec{r} - \vec{r}^{\prime})\rho ~dV $$$$= \rho\int^{\infty}_{-{\infty}}\delta({x} -{x}')dx \int^{\infty}_{-{\infty}}\delta({y} -{y}')dy\int^{\infty}_{-{\infty}}\delta({z} -{z}')dz$$ توابع دلتای دیراک هر کدام با یک ادغام می شوند، اما چه می شود چگالی شارژ $\rho$؟ برای این موضوع، چگونه می توان یک نقطه صفر بعدی را در فضای 3 بعدی ادغام کرد؟ هر گونه کمک تا حد زیادی قدردانی می کنم. ویرایش: بنابراین به نظر می رسد که چگالی شارژ فقط خود شارژ است ($\rho = q)$؟
|
سوال چگالی شارژ دلتا دیراک
|
21341
|
اگر یک موج الکترومغناطیسی به صورت خطی قطبی شده باشد، شدت نوری که از یک پلاروئید می گذرد با مجذور کسینوس زاویه بین صفحه پلاریزاسیون و محور پلاروئید (مالوسلاو) متناسب است. این به این دلیل است که ما فقط جزء را در امتداد محور پلاروید در نظر می گیریم. اگر موج به صورت دایره ای پلاریزه باشد میدان الکتریکی روی یک دایره حرکت می کند، اما به طور متوسط اگر آن را در یک جزء در امتداد و عمود بر محور پلاروید تجزیه کنیم، این دو جزء برابر می شوند، به طوری که شدت آن برابر است. I_0/2$، که در آن $I_0$ شدت موج قبل از عبور از پلاروید است. حال، اگر میدان الکتریکی روی یک منحنی دلخواه تغییر کند و معادله پارامتری این منحنی را بدانیم (مثلاً حول یک بیضی میچرخد)، با توجه به جهت خاصی از محور پلاروید، چگونه میتوان شدت آن را محاسبه کرد. موج حاصله؟
|
چگونه می توان شدت موج قطبی شده را که از یک پلاروئید عبور می کند محاسبه کرد؟
|
113084
|
اگر مخلوطی از چند حلال با bp بالاتر و آب داشته باشم و آن را تا 100 درجه سانتیگراد گرم کنم تا آب موجود در مخلوط شروع به جوشیدن کند، چگونه می توانم سرعت خروج آب از محلول را با فرض حفظ دما محاسبه کنم. نسبتا ثابت من کمی در این مورد مطالعه کردم و متوجه شدم که رطوبت در این مورد نقش دارد، بنابراین فکر میکنم میتوانیم رطوبت 10 درصد را فرض کنیم، هرچند، نتوانستم هیچ فرمول مرتبطی را پیدا کنم که در این مورد واضح باشد. این دستگاه 500 وات است، اما دارای یک کنترل دماسنج دیجیتال است، بنابراین صفحه داغ همیشه در دمای خاصی است. مطمئن نیستم که چگونه با محاسبه انتقال حرارت بر اساس وات سولی تداخل می کند.
|
چگونه می توانم سرعت تبخیر آب را در دمای 100 درجه سانتیگراد محاسبه کنم؟
|
37935
|
در طول یک پیوستار فضایی، به راحتی می توان فهمید که چرا برخی از سالیتون های توپولوژیکی مانند گرداب ها و تک قطبی ها باید پایدار باشند. به دلایل مشابه، Skyrmions نیز باید پایدار و با چگالی توپولوژیکی حفظ شده باشد. دلیل هموتوپی غیر پیش پا افتاده است. با کمال تعجب، در برخی از فازها، اما نه همه فازها، آنالوگ سالیتون های توپولوژیکی، یا حداقل آنچه می توان به آنها تعبیر کرد، نیز بر روی مدل های شبکه ظاهر می شود. چرا اینطور است؟ هیچ هموتوپی غیر بی اهمیتی روی یک شبکه وجود ندارد. چرا برخی از فازهای مدل XY با گردابهها و ضد گردابهای محدود شده وجود دارد؟ چرا تک قطبی های بدون محدودیت در برخی از مدل های شبکه سه بعدی وجود دارند؟
|
چرا سالیتون های توپولوژیکی در برخی از فازها برای مدل های شبکه وجود دارند؟
|
81426
|
این یک سوال حل نشده است که آیا جهان در ساختار پیچیده سطح کوانتومی خود گسسته است یا پیوسته. برای مثال ببینید: آیا جهان متناهی و گسسته است؟ چگونه فضازمان می تواند در مقیاس پلانک گسسته شود؟ آیا زمان پیوسته است؟ اغلب گفته می شود که حل این موضوع از توان ما خارج است. برای مثال ببینید: آیا زمان پیوسته است؟ با این حال آیا این واقعا درست است؟ یک سیستم دینامیکی ساده مانند جاذب لورنز را در نظر بگیرید. وقتی این سیستم را به صورت عددی حل می کنید، به سرعت مشخص می شود که راه حل های یافت شده به شدت به دقت عددی بستگی دارند. تعداد دورهای اطراف یک نقطه جذب کننده قبل از اینکه منحنی در حال تکامل به نقطه جذب کننده دیگر حرکت کند با دقت عددی متفاوت است. در برخی مواقع می توانید تعجب کنید که آیا واقعاً به جای یک راه حل تقریباً دقیق، رفتار عمومی را مطالعه می کنید. آیا می توان یک آزمایش واقعی با یک سیستم بسیار غیر خطی، که تکرار طولانی مدت را نشان می دهد، تنظیم کرد تا نشان دهد که آیا راه حل واقعی در نقطه ای از شبیه سازی عددی با دقت بالا منحرف می شود یا خیر؟
|
آیا تداوم جهانی را می توان به طور تجربی جعل کرد؟
|
62669
|
در نمایش الحاقی $SU(N)$، مولدهای $t^a_G$ به عنوان $$ (t^a_G)_{bc}=-if^{abc} $$ انتخاب میشوند. هویت زیر در Taizo یافت میشود. کتاب موتا مبانی کرومودینامیک کوانتومی، پیوست B معادله. (B.10)، صفحه 381: $$ \mathrm{tr}(t^a_Gt^b_Gt^c_Gt^d_G)=\delta^{ab}\delta^{cd}+\delta^{ad}\delta^{bc}+\frac{N}{4 }(d^{abe}d^{cde}-d^{ace}d^{bde}+d^{ade}d^{bce}) $$ کجا $d^{abc}$ کاملاً در $a$، $b$ و $c$ متقارن است و در نمایش اصلی با $$ \\{t^a_N,t^b_N\\}=\frac{1 تعریف میشود. }{N}\delta^{ab}+d^{abc}t^c_N,\quad [t^a_N,t^b_N]=if^{abc}t^c_N,\quad \mathrm{tr}(t^a_Nt^b_N)=\frac{1}{2}\delta^{ab} $$ من را متحیر میکند که چگونه $d^{abc}$ در $\mathrm{tr} ظاهر میشود (t^a_Gt^b_Gt^c_Gt^d_G)$. آیا کسی می تواند مدرکی برای هویت فوق ارائه دهد؟ پیشاپیش سپاس فراوان!
|
ردیابی و نمایش الحاقی $SU(N)$
|
112402
|
بنابراین من یک مدل Ising را با استفاده از مونت کارلو و الگوریتم متروپلیس شبیه سازی می کنم. بعد از اینکه اجازه دادم به تعادل برسد، سعی می کنم همبستگی خودکار مغناطیسی را محاسبه کنم. تا زمانی که سیستم بالاتر از دمای بحرانی (حدود 2.4) باشد، من نتایج مورد انتظار را دریافت می کنم. اما وقتی زیر نقطه بحرانی است، یک نتیجه همبستگی خودکار عجیب دریافت میکنم:  این خط مستقیم کاملاً عجیب است. در حال حاضر، در این مرحله من زیر دمای بحرانی هستم، بنابراین به هر حال قرار است متفاوت باشد، اما مطمئن نیستم. حس خوبی نداره آیا این نتیجه قابل انتظار است؟
|
هنگام شبیه سازی یک مدل Ising زیر دمای بحرانی، همبستگی های خودکار عجیبی دریافت می کنم
|
37936
|
من از زمانی که در فیزیک دانشگاه بودم این سوال را داشتم، اما هرگز نتوانستم بفهمم چگونه آن را بیان کنم. خب حالا فکر کنم دارمش بیایید دو سناریو A و B را تصور کنیم. هر دو سناریو با دو میله آهنی غیر مغناطیسی شروع می شوند. در سناریوی A، میله های آهنی 0.1 متر از هم فاصله دارند. در سناریوی B، آنها 0.5 متر از هم فاصله دارند. در هر دو سناریو، یک نوار در طول زمان به همان قدرت مغناطیسی می شود. سوال در دو بخش است: 1. آیا انرژی های بالقوه ناشی از مغناطیس در دو سناریو متفاوت است؟ 2. آیا انرژی لازم برای مغناطیس کردن میله آهنی در دو سناریو متفاوت است؟ این سوال به نحوه محاسبه تفاوت در انرژی پتانسیل مربوط می شود. استدلال من این است که تنها جایی که می توان از آن استخراج کرد انرژی مورد نیاز برای مغناطیس کردن میله است. آیا این استدلال صحیح است؟
|
آیا انرژی بیشتری برای مغناطیس شدن بر اساس فاصله آن از اجسام دیگر لازم است؟
|
24190
|
یک ذره باردار در صفحه ای با پتانسیل نوسانی حرکت می کند: $U(r)=\frac{m\omega^2 r^2}{2}$ همچنین یک میدان EM ثابت وجود دارد که توسط: $\vec{ توضیح داده شده است. A}=\frac{1}{2}[\vec{B}\times\vec{r}]$ که در آن B برای هواپیما عادی است. این امر لاگرانژی را تولید می کند: $L=\frac{m}{2}\dot{\vec{r}}^2+\frac{e}{2}\dot{\vec{r}}\vec{A} -U(r)$ حالا دوست من می گوید ما باید این را به مختصات قطبی تبدیل کنیم و این تولید می کند: $L=\frac{m}{2}(\dot{r}^2+r^2\dot{\phi}^2)-mr^2\omega_L\dot{\phi}-U(r)$ جایی که $\omega_L$ فرکانس تقدم لارمور است: $\omega_L=-\frac{eB}{2mc}$ سوال من این است که چگونه او این تبدیل را بدست می آورد؟ من واقعاً نمی فهمم که عبارت دوم در انرژی جنبشی مکانیکی از کجا می آید.
|
یک ذره باردار در صفحه ای با پتانسیل نوسانی حرکت می کند
|
57035
|
من در تلاش برای درک سه مشکل بدن در فضای نیوتنی هستم. من می خواهم معادلات دیفرانسیل را برای شرایط اولیه شناخته شده برای حالتی با: 1. سه جرم یکسان 2. راه حل تناوبی 3. تکانه زاویه ای صفر فرمول بندی کنم معادلات به صورت برداری عبارتند از: $$\frac{d^2 \overset{\ rightharpoonup }{r}_1}{\text{dt}^2}=\frac{k^2 m_2 \left(\overset{\rightharpoonup }{r}_2-\overset{\rightharpoonup }{r}_1\right)}{r_{12}^3}+\frac{k^2 m_3 \left(\overset{ \rightharpoonup }{r}_3-\overset{\rightharpoonup }{r}_1\right)}{r_{13}^3}$$ $$\frac{d^2 \overset{\rightharpoonup }{r}_2}{\text{dt}^2}=\frac{k^2 m_1 \left(\overset{\rightharpoonup }{r}_1- \overset{\rightharpoonup }{r}_2\right)}{r_{12}^3}+\frac{k^2 m_3 \left(\overset{\rightharpoonup }{r}_3-\overset{\rightharpoonup }{r}_2\right)}{r_{23}^3}$$$$\frac{d^2 \overset{\ rightharpoonup }{r}_3}{\text{dt}^2}=\frac{k^2 m_1 \left(\overset{\rightharpoonup }{r}_1-\overset{\rightharpoonup }{r}_3\right)}{r_{13}^3}+\frac{k^2 m_2 \left(\overset{\rightharpoonup }{r}_2- \overset{\rightharpoonup }{r}_3\right)}{r_{23}^3}$$ که $k$ نشان دهنده ثابت گرانش است. من می خواهم این مشکل را به درستی فرموله کنم (نه حل کنم). من متوجه شدم که این مرجع می تواند به درک حرکت زاویه ای صفر کمک کند. من آن را خوب درک نمی کنم.
|
فرمول بندی مسئله نیوتنی سه بدنه
|
60622
|
در hep-ph/0609090، _Triumvirate of Running Couplings in Small-x Evolution،_ Kovchegov et. al. تصحیح جفت در حال اجرا به معادله جلیلیان- ماریان، ایانکو، مک لران، وایگرت، لئونیدوف و کوونر (JIMWLK) با استفاده از روش اغتشاش مخروط نور محاسبه شد. نمودارهایی که او محاسبه کرد دو نوع است: 1. حباب هایی که از گلوئون (منظم) می آیند و به گلوون (منظم) می روند. 2. حباب هایی که از گلوئون لحظه ای می آید و به گلوئون آنی می رود. با این حال، زمانی که ما اختلاط هایی بین تعاملات داریم، او به موضوع درگیرتر نگاه نکرد. سوالی که من می خواهم بپرسم نیازی به خواندن مقاله کووچگوف ندارد و از نظر LCPT می توانم آن را به شکل زیر بیان کنم - آیا دلیلی وجود دارد که چرا عناصر ماتریس شامل تعاملات منظم و لحظه ای (مانند $\left) است. \langle g\left|H\right|qq\right\rangle \left\langle qq\left|H\right|0\right\rangle $ یا $\left\langle qq\left|H\right|qq\right\rangle \left\langle qq\left|H\right|g\right\rangle \left\langle g\left|H\right|0\راست به عنوان مثال، \rangle $، جایی که $H$ نشان دهنده بخش تعامل QCD Hamiltonian است) نباید هنگام محاسبه تابع موج یا اصلاحات مرتبه بالاتر در نظر گرفته شود؟
|
عدم اختلاط در تئوری اغتشاش مخروط نور
|
54715
|
چرخش ارائه شده در سوال 1 قسمت ii) با این پیوند ویکی پدیا http://en.wikipedia.org/wiki/Rotation_matrix مطابقت ندارد. $$ \begin{array}{lcl} x' &=& x \cos\theta - y \sin\theta \\\ y' &=& x \sin\theta + y \cos\theta \end{آرایه} $$ چه تفاوتی دارد؟ چرا این دو پاسخ متفاوت هستند؟ (فکر نمی کنم در لینک قبلی اشتباه باشد.)
|
ماتریس چرخش - چرا من به این اشتباه فکر می کنم؟
|
113754
|
این ممکن است یک سوال غیر روشنگر باشد، اما من فقط در مورد نتیجه مطمئن نیستم و امیدوارم کسی بتواند به من کمک کند تا آن را تغییر دهم. $\\\$ این سوال مربوط به این سه سوال است. $\\\$ من می خواهم رابطه ایزومورفیسم را بین گروه های دروغ $SL(2,\mathbb{C})$ و $SU(2)$ بسازم. من این احساس را دارم که باید چنین هم شکلی گروه ها وجود داشته باشد. $\\\$ برای شروع، می دانیم که به عنوان جبر دروغ $$ \mathfrak{sl}(2,\mathbb{C}) \simeq \mathfrak{so}(1,3) $$ و $$ \mathfrak{ su}(2) \oplus \mathfrak{su}(2) \simeq \mathfrak{o}(4) $$ اما ما همچنین میدانیم که $$ \mathfrak{so}(n) \simeq \mathfrak{o}(n) $$ بنابراین من معتقدم که این به ما امکان میدهد $$ \mathfrak{su}(2) \oplus \mathfrak{su}(2) \ بنویسیم simeq \mathfrak{sl}(2,\mathbb{C}) $$ این به هر حال منطقی است، زیرا می دانیم که جبر واقعی پیچیده شدن $\mathfrak{su}(2)$ $\mathfrak{sl}(2,\mathbb{C})$ است، و در گرفتن جبر واقعی جبر Lie پیچیده، دو نسخه رفتوآمد دریافت میکنیم. بنابراین، بخشی که من هنوز در مورد آن متقاعد نشده ام این است که چگونه می توان از این رابطه بین جبرها به رابطه بین گروه ها رسید. یکی در بخش به من گفت که > **قضیه** قضیه اساسی گروه های دروغ: اجازه دهید $G_1$، $G_2$ دروغ باشد > گروه ها. سپس $G_1$ و $G_2$ جبرهای Lie هم شکل دارند اگر و فقط اگر > بصورت محلی هم شکل باشند. بنابراین این فقط یک بیانیه محلی است. علاوه بر این، او گفت که بسط این قضیه به یک بیانیه جهانی وجود دارد که میگوید گروههای دروغ در صورتی که به سادگی به هم متصل شوند، به صورت سراسری هم شکل هستند. اکنون، برای دو گروه ما، $SL(2,\mathbb{C})$ و $SU(2)$، می دانیم که آنها در واقع به سادگی به هم متصل هستند. ما میتوانیم این را ثابت کنیم، یا به جای آن، به یاد بیاوریم که آنها گروههای پوششدهنده جهانی به ترتیب $SO(1,3)\uparrow$ و $SO(3)$ هستند، و بنابراین طبق تعریف، آنها باید به سادگی متصل شوند. این مشکل ما را حل میکند و میتوانیم $$ SU(2) \times SU(2) \simeq SL(2,\mathbb{C})$$ را یادداشت کنیم و کار را تمام کنیم. $\\\$ با این حال، من میخواهم سعی کنم آن جمله را تأیید کنم، نه اینکه آن را با ایمان کورکورانه تلقی کنم (نه اینکه دلیلی برای شک دارم، بلکه میخواهم «آن را یاد بگیرم» به جای «به» از آن آگاه باشید، اگر منطقی است). $\\\$ من سعی کردم آن را جستجو کنم، و منبع واضح چیزی در مورد یک قضیه بنیادی گروه های دروغ نداشت، فقط یک بیت کوتاه در مورد سومین قضیه دروغ. برخی از جستجوها این یادداشتهای سخنرانی را (در قالب pdf.) از UCLA به ارمغان آوردند. به نظر می رسد به آنچه می خواهم می رسد، اما متأسفانه به زبان نظری دسته بندی نوشته شده است، که من چیزی در مورد آن نمی دانم. $\\\$ آیا کسی می تواند برای من تأیید کند که آیا این درست است یا نه، و شاید مرا به یک کتاب / وب سایت / یادداشت های سخنرانی و غیره راهنمایی کند که می توانم به آن مراجعه کنم. (کتابخانه ما بزرگ است، بنابراین آنلاین بودن کتاب نیازی به محدودیت ندارد). $\\\$
|
چگونه می توان یک ایزومورفیسم بین گروه دروغ خطی ویژه پیچیده و گروه یکپارچه ویژه ساخت؟
|
56926
|
در اینجا مقاله جالبی برای جامعه Physics SE وجود دارد: > در مورد نقش پتانسیل ها در اثر Aharonov-Bohm. لو ویدمن. _فیزیک > کشیش A_ **86** شماره. 4, 040101 (R) (2012). arXiv:1110.6169 [quant-ph]. شما باید آن را بررسی کنید زیرا خواندن آن سرگرم کننده است، اما من استدلال را برای تحریک اشتهای شما خلاصه می کنم، با این فرض که شما آشنایی اولیه با اثر Aharonov-Bohm (AB) دارید. در چیدمان سنتی AB، یک الکترون را در برهم نهی مسیرها در نظر می گیریم و آن را در دو جهت مخالف در اطراف یک سلونوئید که به عنوان منبع **کلاسیک** میدان الکترومغناطیسی تلقی می شود، در نظر می گیریم. فاز نسبی قابل مشاهده به دست آمده بین مسیرهای الکترون به تأثیر پتانسیل بردار مغناطیسی بر روی الکترون نسبت داده می شود که به دلیل توپولوژیک نمی توان آن را به طور کلی اندازه گیری کرد - علیرغم عدم وجود میدان فیزیکی در هر نقطه از مسیر(های) الکترون. انسداد در عوض، ویدمن تأثیر الکترون را بر منابع میدان در نظر میگیرد و دومی را ذرات **کوانتومی** میداند. او نشان میدهد که فاز نسبی بین دو شاخه تابع موج را میتوان ناشی از عمل میدان فیزیکی الکترون دانست که در موقعیت منبع ها **** صفر نیست. با این حال، ویدمن از آزمایشهای gedanke بسیار ساختگی و استدلالهای کاملاً نیمه کلاسیک استفاده میکند که یک جفت سؤال ملموس و مرتبط را به دنبال دارد. **1) آیا می توان اولین آزمایش gedanke اثر AB الکتریکی ویدمن را به روشی کاملا کوانتومی با حل (حداقل تقریباً) معادله شرودینگر سه ذره توصیف کرد؟ اگر نه، چرا که نه؟** **2) آیا می توان در این فرمالیسم آزمایش های تونومورا و همکاران را توضیح داد. (_Phys. Rev. Lett._ 56 no. 8, pp. 792-795 (1986))، چه کسی از یک ابررسانا برای محافظت کامل از میدان مغناطیسی منبع استفاده کرد؟**
|
توضیح محلی اثر آهارونوف-بوهم بر حسب میدان نیرو
|
65415
|
در حین مطالعه فرمول جرم نیمه تجربی برای هستهها، به «اصطلاح عدم تقارن» برخوردم که عملکرد آن، تا آنجا که من میفهمم، ایجاد این واقعیت است که هستهها «ترجیح میدهند» تعداد مساوی پروتون و نوترون داشته باشند. این با اصل طرد پائولی توضیح داده شده است. نوترون ها و پروتون ها قابل تشخیص هستند و از این رو دارای سطوح انرژی جداگانه ای هستند. بنابراین، اگر تعداد نوترون ها و پروتون ها نزدیک باشد، هسته ها انرژی کمتری خواهند داشت. با این حال، مشاهده میشود که هستههای پایدار بزرگ، نوترونهای بیشتری نسبت به پروتون دارند. چرا اینطور است؟ اگر هسته ها ترجیح می دهند پروتون و نوترون برابر داشته باشند، آیا هسته های پایدار نباید در امتداد خط N=Z قرار بگیرند؟ (در تصویر) 
|
هسته های پایدار - انحراف از پروتون ها و نوترون های مساوی
|
48169
|
یک فرمول از مسئله کلاسیک نیوتنی 3 جسمی وجود دارد که این مسئله را به 6 معادله کاهش می دهد (به عنوان مثال http://www.3bproblem.blogspot.com). میخواهم بدانم از کجا میتوانم بحث یا نسخه نمایشی این تنظیمات را پیدا کنم. هر نمونه ای از فریم های غیر پیش پا افتاده دیگر برای این مشکل نیز مورد استقبال قرار می گیرد، یعنی مواردی غیر از قاب مرکز جرم در 9 معادله.
|
مشکل کلاسیک 3 بدنه
|
48164
|
من همیلتون کوانتومی زیر را دارم: $$H=\frac{p^{2}}{2m}+k_{1}x^{2}+k_{2}x+k_{3}$$ کدام تبدیل میتواند من برای تغییر این همیلتونی به هامیلتونی نوسان ساز هارمونیک استفاده می کنم؟ توجه: $k_{1}، k_{2}$ و $k_{3}$ ثابت هستند.
|
تبدیل هامیلتونی
|
62664
|
قانون اهم بیان می کند که رابطه بین ولتاژ جریان ( I ) ( V ) و مقاومت ( R ) $$I = \frac{V}{R}$$ است اما ابررساناها باعث می شوند مقاومت یک ماده به صفر برسد و به عنوان من آن را به عنوان $R \ به 0 $، $I \ به \infty$ درک می کنم. آیا این مشکلی برای قانون اهم ایجاد می کند؟
|
اگر ابررساناها دارای مقاومت 0 باشند، چگونه قانون اهم می تواند صحیح باشد؟
|
20430
|
اجازه دهید $H$ یک فضای هیلبرت باشد و اجازه دهید $\hat{A}$ یک عملگر خطی در $H$ باشد. کتاب درسی من بیان می کند که $|\hat{A} \psi\rangle = \hat{A} |\psi\rangle$. درک من از bra-kets این است که $|\psi\rangle$ عضوی از $H$ است و $\psi$ به تنهایی چیزی تعریف نشده است، بنابراین $|\hat{A}\psi\rangle$ تعریف نشده است آیا $|\hat{A} \psi\rangle = \hat{A} |\psi\rangle$ فقط یک نماد است یا چیزی عمیقتر وجود دارد که من از قلم افتادهام؟
|
نماد Bra-ket و عملگرهای خطی
|
67016
|
من چند کتاب را دیده ام، به عنوان مثال. توسط فرد کوپر (ابر تقارن در مکانیک کوانتومی)، تعریف کنید: $A = \frac{\hbar}{\sqrt{2m}} \frac{d}{dx} + W(x)$, $A^\dagger = \ frac{-\hbar}{\sqrt{2m}} \frac{d}{dx} + W(x)$, $V_1(x) = W^2(x) - \frac{\hbar}{\sqrt{2m}} W'(x)$, $V_2(x) = W^2(x) + \frac{\hbar}{\sqrt{2m}} W'(x ) دلار. در جاهای دیگر، من آن را تعریف کردهام: $A = \frac{\hbar}{\sqrt{2m}} \frac{d}{dx} + W'(x)$, $A^\dagger = \frac {-\hbar}{\sqrt{2m}} \frac{d}{dx} + W'(x)$$V_1(x) = W'(x)^2 - \frac{\hbar}{\sqrt{2m}} W''(x)$, $V_2(x) = W'(x)^2 + \frac{\hbar}{\sqrt{2m}} W' '(x)$. به نظر می رسد که این دو تعریف به شما پتانسیل های همیلتونی و شریک کاملاً متفاوتی می دهد. آیا کسی می تواند در مورد اینکه آیا این دو کنوانسیون معادل هستند یا خیر، اظهار نظر کند، و اگر چنین است، چگونه؟
|
مکانیک کوانتومی SUSY (Supersymmetric).
|
67011
|
من کار روی این مقاله را شروع کردم و یک قسمت از آن را متوجه نشدم، مشکل این است: > این معادله را با استفاده از توابع سبز حل کنید: > > $$ EI {\partial^4 y(x,t)\over\partial x^4 }+\mu > {\partial^2y(x,t)\over\partial t^2}= F(x,t) :(1)$$ $$F(x,t)= P\delta(x-u)$$ > با $\int_{-\infty}^\infty\delta(x-x_0)f(x)dx = f(x_0)$ $\delta$ تابع Dirac-delta است، P دامنه بار اعمال شده، و $u(t)=v\، t$ موقعیت بار است. > شرایط اولیه: > > $${\partial^3 y(x,t)\over\partial x^3}=k_ly(x,t)$$ , > > $${\partial^2 y(x, t)\over\partial x^2}=k_t{\partial y(x,t)\over\partial x}$$ > , > > برای $x=0 , l$ : > > $$y(x,t)= {\partial y(x,t)\over\partial t}=0$$ > > $l$ طول تیر است و $k_t$ و $k_l$ ثابت و کاغذ هستند گفت که: > با استفاده از تابع سبز پویا، حل معادله $(1)$ را می توان به صورت زیر نوشت: $$y(x,t) = G(x,u)P : (2)$$ که در آن $G(x,u)$ حل معادله دیفرانسیل > است: $${d^4y(x)\over dx^4} - \psi ^4 y(x) = > \delta(x-u):( 3) $$ در جادوگر: $\psi ^4 = {\omega ^2 \mu \over EI}$ سوال من این است که چگونه آن را به شکل $(2)$ ساده کرده اند که در آن $G$ راه حلی برای آن است. $(3)$
|
حل معادله دیفرانسیل تیر تحت بار متحرک با استفاده از توابع سبز
|
27428
|
هنگام کار در آزمایشگاه، ابتدایی ترین رفتار این است که یک دستگیره یا شماره گیری را بچرخانید و سپس تغییر برخی از خروجی داده ها را مشاهده کنید. یک مثال افزایش میدان مغناطیسی و دیدن شکافتن زیمن است. ما معمولاً از این رفتار برای ایجاد یک تابع استفاده می کنیم و فکر می کنیم که سیستم از مجموعه ای از حالت ها تشکیل شده است. من به برنامه ای علاقه مند هستم که برخی از مفروضات گرانش کوانتومی را به عاریت می گیرد. یعنی، من روی تصویری کار میکنم که در آن حالتها بنیادی نیستند، بلکه فرآیندها هستند. این ما را به تصویر زیر هدایت می کند. چرخش دستگیره را به عنوان یک مورفیسم و تغییر در خروجی داده را به عنوان یک مورفیسم دیگر در نظر می گیریم. بنابراین، آزمایش نقشه ای از یک فلش به یک فلش است و این فقط یک عامل درونی در دسته دستگاه است. آیا میتوانیم از این کارکرد داخلی برای ایجاد یک موناد و متعاقباً یک نظریه جبری برای سیستم مورد بررسی استفاده کنیم؟
|
علیت و عملیات گرایی: از مجموعه ها و کارکردها تا مونادها
|
48162
|
شرط براگ (توسط براگ در سال 1913) را میتوان با معادلات لائو که از شاخصهای میلر و همه چیزهای شبکه/بلور استفاده میکند استخراج کرد (بنابراین اساساً قانون براگ را به پایههای اساسیتری میرساند). اما چه چیزی برای من جالب است: راه لائو از چه زمانی مطرح شد؟ آیا فقط به نام ماکس فون لائوه نامگذاری شده بود یا خود او مقاله ای در معرفی این فرمالیسم منتشر کرد؟ نه ویکی پدیا و نه کتاب هایی که من دارم به آن استناد نمی کنند. پراش/شرایط/قانون Laue همیشه بدون منشا ارائه می شود. اما من می خواهم پیدا کنم که منشاء واقعی آن است.
|
منشاء معادلات Laue؟
|
127210
|
من از الکترولیز برای استخراج هیدروژن از آب استفاده کردم، سپس هیدروژن را به مایع تبدیل کردم و سپس دوباره از الکترولیز استفاده کردم. چه اتفاقی خواهد افتاد؟
|
الکترولیز هیدروژن مایع
|
60595
|
من معادلاتی http://www.physicsclassroom.com/Class/1DKin/U1L6a.cfm برای حل همه چیز (و تنظیم مجدد برای حل همه چیز) برای انجام حرکت پرتابه پیدا کردم، به جز این، حتی اگر ممکن باشد. * جاذبه = 10 m/s^2 (برای سادگی) * زاویه پرتاب = هر زاویه در 0-360 درجه * موقعیت پرتاب در مختصات x,y = هر موقعیتی، می تواند ارتفاع متفاوتی نسبت به موقعیت فرود داشته باشد * موقعیت فرود در x، مختصات y = هر موقعیتی غیر از موقعیت پرتاب، می تواند ارتفاعی متفاوت از موقعیت پرتاب باشد معادله کلی برای سرعت اولیه برای همه زوایای 0-360 چیست؟ هنگام پرتاب از x1،y1 به هدفی در x2,y2 بزنیم؟ توجه: بسته به جهتی که پرتابه را پرتاب می کنید، برخی از زاویه ها امکان پذیر نخواهد بود، اما به خاطر داشته باشید که اگر در ارتفاع بسیار بالایی قرار داشتید و در حال پرتاب پرتابه به سمت هدفی در زیر خود بودید، زوایایی غیر از 0-180 پرتاب کنید. قابل اجرا خواهد بود. فقط برای روشن شدن، این جهت چرخ 360 درجه است که من در مورد آن صحبت می کنم که 90 درجه در بالا و 270 درجه در پایین دارد: 
|
سرعت اولیه پرتابه را با توجه به زاویه، گرانش و موقعیت های اولیه و نهایی حل کنید؟
|
27449
|
آیا تعمیم نمایش مایورانا از حالتهای $n$-qubit متقارن خالص به حالتهای مختلط (ساخته شده از $n$-qubit متقارن خالص) وجود دارد؟ منظور من از نمایش Majorana تجزیه یک حالت $$|\psi\rangle = \text{normalization} \times \sum_{perm} |\eta_1\rangle |\eta_2\rangle \cdots |\eta_n\rangle,$$ که در آن $|\eta_k\rangle$ به طور یکتا (تا یک فاز جهانی در هر یک و جایگشت) حالت های کیوبیت تعیین می شود. به طور معمول، آنها به عنوان نقاطی در کره بلوخ ارائه می شوند. وقتی صحبت از تعمیم مورد نظر می شود - منظور من مجموعه ای منحصر به فرد از متغیرها و متغیرهای کمکی $\text{SU}(2)$ است که به هر ماتریس چگالی اختصاص داده شده است. منحصربهفرد بودن (تا جایگشتها) بسیار مهم است، در غیر این صورت میتوان ماتریس چگالی را به صورت طیفی تجزیه کرد. (به دست آوردن متغیرهای $\\{ p_i \\}_{i\in\\{1,\ldots,n\\}} $ و متغیرهای کمکی $\\{ |\eta_{i,j}\rangle \\}_{i,j\in\\ {1,\ldots,n\\},}$). با این حال، برای مورد انحطاط ارزش ویژه دیگر منحصر به فرد نیست. یک بعد ساده که $(n+1)^2-1=2n + n^2$ را میشمرد، به این نکته اشاره میکند که ممکن است $n$ نقاط کوواریانت به اضافه یک ماتریس $n\times n$ ثابت وجود داشته باشد. یک سوال کمکی این است که آیا یک نمایش منحصر به فرد از زیرفضاهای $k$-بعدی حالت های $n$-qubit متقارن خالص وجود دارد؟ (در صورت وجود، می توان با تجزیه طیفی رویکرد ذکر شده را تثبیت کرد.)
|
نمایش مایورانا مانند برای حالت های متقارن مختلط؟
|
54457
|
چگونه ممکن است برای یک دانش آموز فارغ التحصیل در هر زمینه مدرن از نظریه ریسمان مانند AdS/CFT یا ABJM تحقیق کند، اگر نیاز به شروع تحصیلات تکمیلی با یادگیری QFT از ابتدا داشته باشد؟ آیا یک خط زمانی وجود دارد که در آن حتی این امکان وجود داشته باشد؟ یا لزوماً باید به دبیرستان بیاید که حداقل نظریه ریسمان سطح پولچینکی را بداند تا بتواند AdS/CFT یا ABJM را درک کند؟ منظورم این است که حتی اگر به اندازه کافی کتاب پولچینکی را بررسی کرده باشد، احتمالاً به کاغذ ABJM خیره خواهد شد. پس آیا حتی ممکن است کسی با چیزی شبیه به این به سطح تحقیق برسد اگر از QFT پایه در مقطع کارشناسی ارشد شروع کند؟ من می خواهم بدانم اگر یک پیاده سازی عملی باشد چه؟
|
شروع مطالعات تئوری ریسمان در مقطع کارشناسی ارشد
|
67017
|
هنگامی که مایکلسون و مورلی آزمایش تداخل سنج خود را در سال 1887 انجام دادند، انتظار یک تغییر الگوی حاشیه 0.4 را داشتند (نمودار را در http://en.wikipedia.org/wiki/Michelson-Morley_experiment ببینید). میدانم که الگوهای حاشیهای بهصورت مجموعهای از نوارهای تیره و روشن متناوب نشان داده میشوند، اما نمیدانم که یک حاشیه دقیقاً چیست. به طور خاص، آیا یک تغییر حاشیه 1.0 به عنوان یک نوار تاریک در حال حرکت (تغییر) به جایی که نوار تاریک مجاور آن قبلاً بوده است، تعریف می شود؟ برای بررسی درک من: * اگر چنین است، پس اگر یک لیزر با طول موج 532 نانومتر به عنوان منبع نور در تداخل سنج مایکلسون-مورلی استفاده شود، موقعیت آینه متحرک در مجموع 266 نانومتر (266 به جای 532) تنظیم می شود. چون پرتو از آینه منعکس می شود) منجر به تغییر حاشیه 1.0 همانطور که قبلاً تعریف شد؟ * یا، از آنجایی که امواج نور سینوسی هستند، آیا نوارهای تاریک در هر تقاطع از محور x (و نوارهای نور در قله ها و دره ها) رخ می دهد، به طوری که تغییر حاشیه 1.0 پس از حرکت آینه تنها 133 نانومتر رخ می دهد - به جای 266 نانومتر سوال قبلی؟
|
تغییر یک موقعیت الگوی حاشیه ای تداخل سنج چگونه تعریف می شود؟
|
60627
|
زنجیره اسپین کوانتومی یک بعدی SU(2) هایزنبرگ توسط مدل $\sigma$ غیرخطی 1+1d O(3) با عبارت $\Theta$، به دنبال عمل $$S=\int\mathrm توصیف میشود. {d}^2x\frac{1}{g}(\partial_\mu n)^2+\frac{i\Theta}{8\pi}\epsilon_{\mu\nu}\epsilon_{abc}n_a\partial_\mu n_b\partial_\nu n_c,$$ جایی که $\Theta=2 \pi s$ مربوط به چرخش $s$ در هر سایت است. از سوی دیگر، هالدان حدس زد که زنجیره اسپین عدد صحیح شکاف دارد، در حالی که زنجیره چرخش نیم صحیح بدون شکاف (یا منحط است؟) سوال من این است که چگونه حدس را بر اساس عبارت توپولوژیکی $\Theta$ درک کنیم؟ یا به صراحت، چگونه می توان انحطاط حالت پایه و طیف انرژی کم را از عمل ارائه شده در بالا محاسبه کرد؟ آیا حتی امکان نوشتن توابع موج حالت پایه برای تئوری میدان توپولوژیکی وجود دارد؟ آیا روشی سیستماتیک برای تجزیه و تحلیل طیف کم انرژی یک نظریه میدان توپولوژیکی به طور کلی وجود دارد؟
|
حدس هالدن چگونه از عبارت توپولوژیکی $\Theta$ پیروی می کند
|
2792
|
من با ایده ساختن یک اسکنر سه بعدی که از حسگر فاصله مادون قرمز برای یافتن بردارهای موقعیت یک جسم در فضا استفاده می کند و سپس آن را به یک مدل کامپیوتری سه بعدی ترجمه می کند، بازی می کردم. یکی از بزرگترین چالش ها در این مورد، پدیده های نوری است. اگر سطح دارای سوراخها یا فرورفتگیهایی باشد که پرتو IR را منعکس میکند یا باعث پراش میشود، در این صورت گرفتن قرائت دقیق تقریباً غیرممکن است، اما این یک مشکل مهندسی است. برای فهمیدن اینکه این فاصله واقعی واقعاً چقدر است، چندین پاس مختلف از زوایای مختلف لازم است. آنچه من می خواهم بدانم آیا راهی برای استفاده از این اشکال در داده ها برای مدل سازی خود پدیده وجود دارد؟ من فکر می کنم که این یک آزمایش عالی خواهد بود، اما نمی دانم از کجا شروع کنم و چه چیزی را مطالعه کنم. اساساً، من میخواهم از دادهها نظریهای را استخراج کنم که چه تداخلی از حسگرها مشاهده شد و سپس آن را مدلسازی کرد تا معنی آن را بفهمم. بنابراین، چگونه باید تلاش کنم؛ 1. راهاندازی آزمایش 2. تنظیم کنترلها برای تأیید دادهها 3. مدلسازی دادهها 4. ساختن یک نظریه برای مطابقت با مشاهده **بهروزرسانی:** کاری که میخواهم انجام دهم این است که آزمایشی ایجاد کنم که از این اشتباهات در دادهها استفاده کند. (خوانش های عجیب و غریب هنگام برخورد با سطوح مخدوش) و مدلی ایجاد کنید که نشان می دهد چه پدیده های نوری در اینجا در حال بازی هستند. خوب، می توانید بگویید چرا فقط سطح را نمی بینید و قضاوت نمی کنید؟ حالا این جالب نیست؟ در یک نکته جدی تر، آنچه من سعی می کنم انجام دهم این است که آزمایش خودم را انجام دهم تا در واقع هر پدیده نوری را که در حال بازی است اندازه گیری کنم. آن را توضیح دهید و شاید از خود داده ها عبارتی برای آن استخراج کنید. اساساً، من میخواهم مجموعه دادهها را با مدل فیزیکی مطابقت داشته باشد و تغییرات فاصلهخوانی را در مقابل آنچه باید میبود و سطح آن را ببینم و سعی کنم با نمودار سهبعدی مدلسازی کنم که چرا این اتفاق افتاده است. چون من کسی هستم که به تازگی از دبیرستان خارج شده ام. چه چیزی یاد میگیرم و چگونه میتوانم این کار را انجام دهم؟ توجه: من از پدیده های نوری به عنوان نوعی نگهدارنده مکان برای بازتاب، شکست، پراش یا هر ترکیبی از این موارد استفاده می کنم. با عرض پوزش، برای سردرگمی. **به روز رسانی 2:** حدس می زنم عنوان سوال گمراه کننده باشد و متن هم همینطور. من آن را تغییر دادم / برای مشارکت بیشتر آن را تغییر دادم. علاوه بر این، میدانم که دادن پاسخ کامل به سوالم سخت است، اما دوست دارم این موضوع را با کسی در میان بگذارم و بفهمم چه چیزی و چگونه یاد بگیرم. بنابراین، لطفا جلو بروید و یک شات بگیرید. من دوست دارم آنچه را که در ذهن دارید بشنوم.
|
چگونه آزمایشی برای بزرگ کردن پدیده های نوری طراحی می کنید؟
|
27429
|
* میخواهم بدانم وقتی کسی $\theta^{\pm}، \bar{\theta}^\pm، Q_{\pm}،\bar{Q}_{\pm}، D_ مینویسد دقیقاً منظور چیست؟ {\pm}،\bar{D}_{\pm}$. {.. من معمولاً با این نماد در ادبیات مربوط به SUSY بعدی $2+1$ مانند نظریه سوپر چرن-سایمون مواجه میشوم..} * حدس میزنم که وقتی کسی فقط نیمی از فضای فوقالعاده را داشته باشد (یعنی فقط $+$ از موارد فوق یا $-$) به آن ابرفضای $(0,2)$ می گویند در مقایسه با ابرفضای معمول $(2,2)$. در مورد $(0,2)$ SUSY من تعاریف زیر را دیده ام، $Q_+ = \frac{\partial}{\partial \theta^+} + i \bar{\theta}^+\left( \frac{\partial}{\partial y^0} + \frac{\partial}{\partial y^1} \right)$\bar{Q}_+ = -\frac{\partial}{\partial \bar{\theta}^+} - i \theta^+\left( \frac{\partial}{\partial y^0} + \frac{\partial}{\ جزئی y^1} \right)$ که با آن رفت و آمد دارد، $D_+ = \frac{\partial}{\partial \theta^+} - i \bar{\theta}^+\left( \frac{\partial}{\partial y^0} + \frac{\partial}{\partial y^1} \right)$\bar{D}_+ = -\frac{\partial}{\partial \bar{\theta}^+} + i \theta^+\left( \frac{\partial}{\partial y^0} + \frac{\partial}{\partial y^1} \right)$ * من من حدس می زنم که یک شریک دقیقاً مطابق با معادلات بالا وجود دارد که $+$ با $-$ جایگزین شده است. درسته؟ چگونه فرمالیسم فوق با نسخه آشناتر مانند $Q_\alpha = \frac{\partial}{\partial \theta^\alpha} - i\sigma^\mu_{\alpha \dot{\alpha}} مقایسه میشود. \bar{\theta}^{\dot{\alpha}}\frac{\partial}{\partial x^\mu}$\bar{Q}_\dot{\alpha} = -\frac{\partial}{\partial \bar{\theta}^\dot{\alpha}} + i\sigma^\mu_{\alpha \dot{\alpha}}\theta^{\alpha}\frac {\partial}{\partial x^\mu}$ که با آنها رفت و آمد دارند، $D_\alpha = \frac{\partial}{\partial \theta^\alpha} + i\sigma^\mu_{\alpha \dot{\alpha}}\bar{\theta}^{\dot{\alpha}}\frac{\partial}{\partial x^\mu}$\bar{ D}_\dot{\alpha} = -\frac{\partial}{\partial \bar{\theta}^\dot{\alpha}} - i\sigma^\mu_{\alpha \dot{\alpha}}\theta^{\alpha}\frac{\partial}{\partial x^\mu}$ {..در مقایسه با تنظیمات مرسوم بالا، در نماد $\pm$ در میان بسیاری از موارد گیج کننده ترین عدم وجود ماتریس های پائولی است!..چرا؟..} اگر کسی بتواند این نماد را توضیح دهد بسیار سپاسگزار خواهم بود. {..اغلب معلوم می شود که نه تنها Qs و Ds، بلکه ابرفیلدهای مختلف نیز یک زیرنویس $\pm$ دارند و فاکتورهای معمولی مختلف ماتریس های Pauli گم شده اند.. اگر کسی بتواند در روشن شدن این موضوع کمک کند بسیار عالی است. }
|
نماد $\pm$ (مخروط نور؟) در ابرتقارن
|
21348
|
این یکی دیگر از آن نمونههایی است که کتابهای درسی همیشه آن را با این نکته که «میتوان انجام داد» را محو میکنند و سپس فقط نتیجه را بیان میکنند: من میخواهم شکل کلی یک تکینگی ون هوو را محاسبه کنم اگر رابطه پراکندگی به ثانیه گسترش یابد. سفارش یک نقطه زین دارد. به عنوان یک مثال ساده، $$E = E_0 + a_x k_x^2 - a_y k_y^2$$ را در نظر بگیرید که در آن ضرایب $a_x$ و $a_y$ هر دو مثبت هستند. اکنون میدانم که وقتی همه ضرایب منفی یا همه ضرایب مثبت هستند، اشتقاق چگونه کار میکند، زیرا در این صورت سطح انرژی ثابت در واقع محدود است: این یک بیضی است و میتوانیم حجم آن را تخمین بزنیم. اما چگونه برای نقطه زینی اقدام کنیم؟ در مثال دو بعدی بالا، $$D(E) \propto \int_{E(k_x,k_y) = E} \frac{1}{\sqrt{a_x^2 k_x^2 + a_y^2 k_y^ دارم 2}}$$ و من مطمئن نیستم که چگونه از آنجا بروم. آیا من واقعاً یک پارامتری برای آن مسیر پیدا می کنم و آن انتگرال را محاسبه می کنم یا راه بهتری برای رسیدن به فرم تقریبی وجود دارد؟
|
تکینگی Van Hove در Saddle Point
|
46240
|
در کتاب درسی راندال تی. $t_1$°C. اگر دمای > نمونه دو برابر شود، دمای جدید بر حسب درجه سانتی گراد چقدر است؟ پاسخ به آن مستلزم ارجاع به دمای مطلق است (برای سادگی، به یک رقم قابل توجه، همانطور که کتاب مورد نیاز است)، i. e.: $t_2°C = (T_1 × 2)K - 273 = (t_1°C + 273) × 2 - 273$. من درک می کنم که کل ایده این سوال برای تکرار به دانش آموز است که ما باید دما را به عنوان یک ویژگی فیزیکی خاص در نظر بگیریم، و نه به معنای روزمره، اما من در مورد جمله بندی گیج هستم. نویسنده در بخش دما می نویسد: > ما با این ایده عامیانه شروع خواهیم کرد که دما معیاری برای گرم یا سرد بودن یک سیستم است. اینها خصوصیاتی هستند که میتوانیم بدون نیاز به تئوری مفصل قضاوت کنیم. همانطور که این مفاهیم را توسعه میدهیم، متوجه میشویم که > ** دما** _T_ به _انرژی حرارتی_ یک سیستم مربوط است. ما در فصل 18 دما را با دقت بیشتری مطالعه خواهیم کرد و این مفاهیم مبهم گرم و سرد را با یک رابطه دقیق بین دما و انرژی حرارتی جایگزین خواهیم کرد. یعنی هنوز در مرحله «مفاهیم مبهم» هستیم. چند پاراگراف بعد، نایت مقیاس کلوین را معرفی می کند، اما در هیچ کجا یا بین این دو به طور خاص بر ایده ای که بعد از فرمول ذکر کردم، پافشاری نمی کند. حداقل نه این که من ببینم. آیا چیزی را از دست می دهم که باید برایم واضح باشد و نمی توانم فوراً آن را درک کنم زیرا مغزم با بیش از 50 ساعت مطالعه در هفته تحلیل می رود؟ آیا من به سادگی احمق هستم، زیرا در شرم ابدی من، خیلی طول کشید تا آن را بفهمم؟ یا راه بهتری برای رسیدن به این ایده توسط یک نویسنده وجود داشت: کتاب های درسی دیگر در مورد آن موضوع چه می گویند، چگونه این مفهوم را بیان می کنند؟ آیا این سؤال از نظر منطقی ناقص است یا گیج کننده است، یا روش رایج توصیف وضعیت در ادبیات علمی است؟
|
آیا تفسیر مناسب دما در این کتاب وجود ندارد؟
|
91134
|
 مدت زیادی است که فیزیک یاد نگرفته ام. اما اکنون برای حل یک مسئله واقعاً به یک معادله نیاز دارم. قدردانم که فیزیکدانان کمی به من اشاره می کنند. اینجا یک شی روی میز بدون اصطکاک است. روی آن دو نیرو با نیروهای مخالف وجود دارد. هیچ محوری وجود ندارد. بنابراین برای محاسبه مکان بعدی این جسم باید چه نوع معادله ای داشته باشم. به عنوان یک انسان، فکر میکنم در نهایت مانند 
|
از یک معادله بپرسید تا مکان بعدی یک جسم را حل کنید؟
|
9784
|
چگونه یک تابع موج را عادی کنیم که ترکیبی خطی از سینوس و کسینوس است (یا $Ae^{ikx}+Be^{-ikx}$ -- آنها یکسان هستند، درست است)؟ اگر آن را مربع کنید، آیا انتگرال در تمام فضا در نوسان نخواهد بود و بنابراین بی نهایت؟
|
عادی سازی تابع موج
|
108605
|
آیا کسی می تواند دقیقاً به من بگوید که از انجام QFT در فضای منحنی چه چیزی به دست می آید و این نتایج جدید چقدر قابل اعتماد هستند. میخواهم بدانم آیا ارزش آن را دارد که چند ساعت برای این کار وقت بگذارم. لطفا هیچ حقایقی را اغراق نکنید، فقط حقیقت را.
|
QFT در فضای منحنی
|
37938
|
آیا مسئله کوانتومی $n$-body به اندازه مشکل کلاسیک $n$-body دشوار است؟ یا مکانیک کوانتومی اجازه می دهد تا یک راه حل دقیق ساده تر به دست آوریم؟ فرض کنید 3 ذره با میدان پتانسیل یکنواخت وجود دارد. آیا می توان توابع موج آنها را دقیقاً یافت؟
|
مشکل کوانتومی $n$-بدن
|
68973
|
من باید کار انجام شده در این سیکل ترمودینامیکی را محاسبه کنم: LINK.  اما قسمت پایینی این چرخه چیزی است که قبلا هرگز ندیده بودم. من حدس میزنم منحنی در فضای $pV$ با $$\left( V- \frac{V_2 -V_1}{2} \right) ^2 + \left(p-p_1 \right) ^2 = \left( \frac{V_2 -V_1}{2} \right) ^2$$ که از نظر فیزیکی به دلیل واحدهای...
|
این چه نوع فرآیند ترمودینامیکی است؟
|
60621
|
در نظریه اسکالر $φ^4$ ما لاگرانژی را به صورت $$\mathcal{L}=\frac{1}{2}(\partial_t\phi)^2 -\frac{1}{2}\delta^{ مینویسیم. ij}\partial_i\phi\partial_j\phi - \frac{1}{2}m^2\phi^2-\frac{g}{4!}\phi^4. $$ من می خواهم جزئیات مربوط به قدرت جفت را بدانم g. چگونه شروع کنم؟ من تکنیکی را از نمودار فاینمن مطالعه کردم که نشان دهنده قدرت پراکندگی است. اما من باید ارزش این ثابت را پیدا کنم و به راهنمایی نیاز دارم که چگونه مطالعه کنم تا بتوانم به وضوح درک کنم. آیا رابطه ای وجود دارد که شواهد کافی برای قرار دادن ثابت جفت در لاگرانژی به ما بدهد؟
|
جفت مشکل ثابت
|
37930
|
افزودن آب سرد به ظرف آلومینیومی می تواند مضر باشد. آیا تابه آهنی هم همینطوره؟ چگونه می توان آن را توضیح داد؟
|
آیا اضافه کردن آب سرد به ظرف آهنی داغ به آن آسیب می رساند؟ چرا/چرا نه؟
|
126596
|
فرض کنید که دو مدار سیستم محرک هیدرولیک ایده آل و یکسان وجود دارد که هر کدام از یک پمپ جابجایی مثبت متصل و موتور هیدرولیک تشکیل شده است که در آن هر دو موتور (از هر مدار مستقل) به یک محور محرک متصل هستند. بنابراین، دور موتور به صورت مکانیکی هماهنگ می شود. فرض کنید در مدارهای هیدرولیک هیچ شیر فشاری وجود ندارد و بنابراین فشار حداکثری ندارند. سوال من به فشار در دو مدار هیدرولیک مربوط می شود که پمپ ها دارای جریان برابر و در نتیجه RPM موتور برابر هستند. آیا مدارها همیشه فشار یکسانی خواهند داشت (یعنی هر کدام نیمی از گشتاور خروجی را تأمین می کنند) یا ممکن است یک مدار بتواند به تعادل برسد که مثلاً یک مدار تأمین کند؟ 2/3 گشتاور و 1/3 گشتاور دیگر (و در نتیجه در فشارهای مختلف کار می کنند)؟ آیا بازخورد طبیعی در یک سیستم واقعی وجود دارد که منجر به تعادل در گشتاور خروجی شود؟
|
فشار در مدارهای سیستم محرک هیدرولیک متعدد هنگام رانندگی شفت محرک مشترک
|
60590
|
آیا لازم است تحلیلی از الگوریتم گروور را فراتر از $k/N = 1/2$ گسترش دهیم، که در آن $k$ تعداد Hit در مجموع $N$ مقادیر ممکن برای $|\,x\rangle است. دلار؟ اگر $k$ را بدانیم و بدانیم که بزرگتر از $1/2$ است، آیا نمیتوانیم با تغییر اوراکل برای تولید $$-(-1)^{f(x)}\، بازدیدها را بهعنوان اشتباه تعریف کنیم. |\,x\rangle$$ (به علامت منفی اضافی توجه کنید) و سپس بر اساس هر استراتژی که برای $k<1/2$ احتمالات رضایتبخشی ایجاد می کند، اندازه گیری کنید، زیرا می توانیم بگوییم با اطمینان $p_h$ که یکی از نتایج _مشاهده نشده_ ضربه خورده است؟
|
آیا هرگز لازم است که تحلیل الگوریتم گروور را فراتر از $k/N = 1/2$ گسترش دهیم؟
|
27421
|
در arXiv:1012.5099، بخش III، نویسندگان یک توسعه فوق متقارن را برای مدل استاندارد توصیف می کنند که در آن هیچ بخش هیگز به معنای متعارف وجود ندارد. هیگز از نوع بالا یک خوابیده در نسل آینه ای است و توده های دیگر از جفت گیری های اشتباه هیگز به این ذره می آیند. من نمیدانم که آیا این رویکرد میتواند شانس N=2 پسوندهای فوق متقارن مدل استاندارد را احیا کند، که در آن سه نسل آینهای وجود دارد، اما با اصلاحات مایل الکتروضعیف دچار مشکل میشوند. من متوجه هستم که این ممکن است فقط یک سوال در سطح تحقیق نباشد، بلکه سوالی است که برای پاسخ به آن نیاز به تحقیق اصلی دارد! با این حال، اگر کسی یک استدلال فوری قاطع در مورد قابل اجرا بودن چنین نظریه ای دارد، اکنون شانس شماست. :-)
|
N=2 SSM بدون هیگز
|
119571
|
آیا واقعاً می توان نور را توسط یک میدان گرانشی به اندازه کافی قوی، مانند یک سیاهچاله، متوقف یا جذب کرد؟ یا می توان آن را به عنوان یک اثر نوری انحنای فضازمان توضیح داد؟
|
آیا نور ستاره های دورتر توسط گرانش سیاهچاله ها جذب می شود یا یک توهم نوری ناشی از انحنای فضازمان است؟
|
67012
|
 بیایید یک گلوله توپ نیوتن 15 کیلوگرمی داشته باشم و بخواهم شلیک کنم تا زمین را گرد کند و به سمت من برگردد. > سوال من این است که کدام قانون می تواند سرعت چرخش توپ به دور خورشید را ارزیابی کند؟ هر گونه راهنمایی یا پاسخ قدردانی خواهد شد.
|
مشکل توپ توپ نیوتن
|
132562
|
من داشتم این مقاله را در Popular Science می خواندم و متوجه شدم که در واقع نمی دانم چه چیزی بازده 100٪ در نظر گرفته می شود. آیا زمانی است که هر فوتونی که به سلول برخورد می کند، الکترونی را بیرون می اندازد که به اندازه کافی برانگیخته می شود تا آزاد شود؟ هر فوتون در طیف انرژی کافی برای انجام این کار را ندارد، اینطور است؟
|
وقتی در مورد سلول های فتوولتائیک صحبت می کنیم، چه چیزی راندمان 100٪ در نظر گرفته می شود؟
|
29010
|
من پرتو نور را به عنوان ترکیبی از فوتون ها با انرژی برابر با فرکانس پرتو نور مطابق $E=hf$ تصور می کنم. آیا این راه خوبی برای تصویر کردن این است؟ اگرچه میتوانم مسائل ابتدایی را با فرمولها حل کنم، اما هرگز با این ایده که یک شی دارای یک «فرکانس» یا مرتبط با آن است، راحت نبودم. آیا برای درک این موضوع باید تئوری میدان کوانتومی را یاد بگیرم؟
|
چگونه یک فوتون می تواند فرکانس داشته باشد؟
|
109551
|
من میخواهم $pp \rightarrow W (\rightarrow \ell \nu)$ + n-jets (n=2، شاید هم 3) را در NLO محاسبه کنم، با چند برش و رسم توزیعها. من از MadGraph به طور گسترده برای فرآیندهای LO استفاده کردم و میپرسیدم که چقدر در NLO قابل اعتماد است؟ آیا کسی مرجعی برای مقایسه چندین کد NLO سراغ دارد؟ من MCFM را امتحان کرده ام و تجربه زیادی در مورد آن ندارم، اما به نظر می رسد محاسبه زمان زیادی می برد (بدیهی است که NLO است). آیا راهی برای اجرای موازی آن وجود دارد؟ من می دانم که می توانید قسمت های واقعی و مجازی را از هم جدا کنید و بعداً آنها را ترکیب کنید، اما به نظر نمی رسد که این افزایش سرعت زیادی ایجاد کند. هر کمکی قابل تقدیر است. با تشکر
|
جت های W + در NLO
|
65417
|
وقتی نمودار تورم کیهانی را در https://en.wikipedia.org/wiki/File:Horizonte_inflacionario.svg خواندم که آن را چرخاندم تا قابل خواندن باشد:  که در آن شعاع هابل و بنابراین پارامتر هابل که c/Hubbleradius است، ثابت است. تورم، پس به نظرم می رسد که با تورم، پارامتر هابل بسیار کمتر از تورم می شد:  اگر پارامتر هابل با Ω- می شد. تابش (تا توان چهارم)، در 0 به بی نهایت می رسد و در اندازه پلانک به 10^103 متر بر ثانیه در متر می رسد، که بسیار بیشتر از نرخ انبساط فرض شده برای تورم:  آیا این را درست متوجه شدم یا داده های اشتباهی دارم؟ و اگر من درست بگویم، آیا بیشتر شبیه منحنی سبز با تورم سخت به لبه تشعشع است یا منحنی آبی با یک ترکیب صاف. یا آیا راه دیگری برای بدست آوردن پارامتر هابل قابل ترسیم از جمله تورم به عنوان تابعی از ضریب مقیاس وجود دارد؟ PS: محور y پارامتر هابل (c/Hubbleradius) بر حسب m/sek/m و محور x ضریب مقیاس در m/m (بدون بعد) است.
|
تورم کیهانی: نرخ انبساط پایین تر از بدون؟
|
109556
|
کتاب درسی من می گوید که وقتی یک رسانا در میدان الکتریکی قرار می گیرد، الکترون های موجود در آن دوباره مرتب می شوند تا میدان الکتریکی خالص داخل رسانا صفر شود. دلیلی برای این وجود ندارد فقط بیان می کند که الکترون ها در مقابل میدان الکتریکی اعمال شده حرکت می کنند و یک میدان الکتریکی مخالف در داخل هادی ایجاد می کنند که هادی خارجی را خنثی می کند. من تصور می کنم قانون گاوس یک اثبات ساده ارائه می دهد. اگر بخواهیم نقطه ای را در داخل هادی در یک سطح گاوسی محصور کنیم و توجه داشته باشیم که بار محصور شده صفر است، بنابراین شار از سطح صفر است و میدان الکتریکی در سطح نیز صفر است. وقتی به استدلال خود نگاه کردم، متوجه شدم که تصور میکردم اتهامات وارد شده به هادی همیشه در سطح باقی میماند، که هیچ راهی برای اثبات آن نداشتم. چگونه این را به طور رسمی ثابت کنم؟
|
آیا بار القایی روی هادی در سطح باقی می ماند؟
|
99448
|
تقریباً یک سال است که در موقعیت ناخوشایند داشتن یک ایده هستم. با این حال، یک چیز خوب در مورد این ایده وجود دارد. این یک پیش بینی فیزیکی دقیق، دقیق و نسبتاً آسان برای آزمایش می کند. این ایده پیشبینی میکند که یک باد هوای 11187 متر بر ثانیه (سرعت فرار زمین) مستقیماً در سطح زمین در سطح آن وجود دارد. من معتقدم که می توان این را با انجام یک تغییر عمودی از نسخه های مدرن آزمایش مایکلسون-مورلی (MMX) با یک بازو در جهت عمودی آزمایش کرد. (MMX مدرن) در سال 2003، مولر و همکاران. یک MMX معمولی (2 بازوی متعامد افقی) با استفاده از تشدیدگرهای نوری برودتی انجام داد که ناهمسانگردی احتمالی سرعت نور c، (از) 2.6 +/- 1.7 قسمت در 10^15 (arXiv) را در یک گفتگوی کوتاه با هولگر مولر، استاد دانشگاه برکلی و نویسنده اصلی آن مقاله، اظهار داشت که با این دانش، هیچ کس تا به حال اجرا نکرده است. تغییری از آزمایش با استفاده از بازوی عمودی. او همچنین اشاره کرد که چنین آزمایشی با این واقعیت پیچیده می شود که گرانش طول میله عمودی را کمی فشرده می کند و دو میله با طول مساوی دیگر از نظر طول مساوی نیستند. تا آنجا که من می دانم، آنها انجام نشده اند. مشکل این است که تشخیص هر سیگنال فیزیک جالبی از یک سیگنال بزرگ از کشش بازوها تحت وزن خود دشوار است. - H. Müller من علاقه مندم که خودم این آزمایش را اجرا کنم. برای این منظور، من سؤالات زیر را دارم: 1. با توجه به درک فعلی فیزیک، آیا دلیلی وجود دارد که انتظار داشته باشیم چنین تغییر عمودی MMX دقیقاً نتایج مشابهی را با سایر MMX ها به دست ندهد، یعنی عدم وجود ناهمسانگردی در سرعت نور؟ 2. با توجه به عوارض ذکر شده توسط پروفسور مولر، آیا روش های معقولی برای غلبه بر آنها وجود دارد؟ به خصوص با در نظر گرفتن اندازه اثر (c + 11187m/s در مقابل c) به طور قابل ملاحظه ای بزرگتر از دقت به دست آمده در MMX های مدرن او و مشابه است. 3. ترتیب بزرگی هزینه چنین آزمایشی چقدر است؟ اگر قرار باشد من شخصاً این بودجه را تأمین کنم، آیا چنین پروژه ای 10000 دلار هزینه دارد؟ 100000 دلار؟ \ 1,000,000 دلار؟ بیشتر هر گونه بینش ارائه شده در مورد این موضوع بسیار قدردانی خواهد شد.
|
یک تنوع عمودی از نسخه های مدرن مایکلسون-مورلی
|
2793
|
اگر میگویید کسی سرعت 12- مایل در ساعت دارد و در حال حرکت به سمت شمال است؟ آیا به این معنی نیست که آنها با سرعت 12 مایل در ساعت به سمت جنوب حرکت می کردند؟ این یک نقل قول از اینجاست: > اگر چیزی [object-x] که به سمت راست حرکت می کند، دارای شتاب مثبت است، باید چیزی [object-y] که به سمت چپ حرکت می کند > دارای شتاب منفی در نظر گرفت. اما آیا Momentum یک بردار نیست، بنابراین جهت باید جداگانه به عدد مشخص شود. منظور من این است که جسم-y با -1200 کیلوگرم متر بر ثانیه و جسم-x با سرعت 1200 کیلوگرم متر بر ثانیه هر دو باید در یک جهت حرکت داشته باشند. اما این نمی تواند باشد زیرا همانطور که نقل قول می گوید آنها در جهت مخالف حرکت می کنند.
|
بردارهای منفی (مثلاً سرعت)
|
9788
|
گراویتون ها حالت های رشته ای هستند که می توانند انرژی های خودسرانه کمی داشته باشند. فقط طول موج را خودسرانه بزرگ کنید. نظریه ریسمان شکاف جرمی ندارد، اما چرا؟ یک رشته کلاسیک فقط می تواند انرژی مثبت داشته باشد. کشش رشته کمک مثبتی می کند. انرژی جنبشی ریسمان نیز سهم مثبتی دارد. یک رشته کلاسیک میتواند جرم خودسرانه کوچکی داشته باشد زیرا میتواند به طور دلخواه از نظر طول کوچک باشد. اما رشته های کوانتومی نمی توانند فراتر از مقیاس رشته کوچک شوند. فقدان شکاف جرمی را می توان در یک عامل تغییر به انرژی رشته در محدودیت Virasoro ردیابی کرد. برای یک رشته، این تغییر نامحدود و دلخواه است. بدون فعل و انفعالات، این چیزی نیست جز پتانسیل شیمیایی رشته. اما ما میتوانیم رشتهها را بعد از کوانتیزاسیون دوم ایجاد/از بین ببریم. این جابجایی فیزیکی می شود. تغییر ناپذیری مدولار جهانشیتهای جنس یک تغییر را برطرف میکند، و معلوم میشود که منفی است. نظریه پردازان ریسمان این را به عنوان اثر کازیمیر بر صفحه جهان توضیح می دهند، اما این فقط یک نام است و نه توضیح. چرا این تغییر کازیمیر منفی است؟ فقط یک مقدار منفی می تواند شکاف جرم را خنثی کند. تنظیم تابع $ζ$ را نگویید، زیرا کاملاً رسمی است و چیزی را توضیح نمی دهد.
|
چرا نظریه ریسمان شکاف جرمی ندارد؟
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.