_id
stringlengths 1
6
| text
stringlengths 0
5.02k
| title
stringlengths 0
170
|
|---|---|---|
93795
|
اگر گرانش با سرعت نور یا کمتر از آن منتشر می شود و بنابراین آنی نیست، آیا این باعث تأخیر زمانی برای گرانش می شود؟ به عنوان مثال: فرض کنید که ما، ناظر، درون مخروط نور آینده یک ستاره پرجرم می نشینیم، و قرار است نور آن ستاره برای اولین بار پس از 100 سال به زمین برسد. آیا از نظر تئوری ممکن است که ما ظرف 100 سال یک کشش گرانشی ناگهانی (احتمالاً کوچک اما از نظر تئوری قابل تشخیص) را احساس کنیم؟ بعلاوه: آیا ممکن است، در حالی که ممکن است در حال حاضر خارج از مخروط نور آینده برخی از ستاره ها بنشینیم (مثلا) - در طول زمان، به دلیل انبساط جهان - مخروط نوری آینده آن ستاره می تواند منبسط شود تا ما را در بر بگیرد. به این ترتیب ما را قادر میسازد آن شیء را که قبلاً قابل مشاهده و کشف نبود، مشاهده کرده و تحت تأثیر قرار دهیم؟ (توجه داشته باشید که این اشاره به انبساط جهان است، برخلاف اینکه نور هنوز به ما نرسیده است) با عرض پوزش اگر ممکن است 2 موضوع را در اینجا گیج کنم. من در حال حاضر فقط علم عامه را دنبال می کنم….
|
تأخیرهای زمانی در نسبیت عام
|
86383
|
هرازگاهی چیزی در مورد آنتروپی تسالیس میشنوم، $$ S_q(\\{p_i\\}) = \frac{1}{q-1}\left( 1- \sum_i p_i^q \right), \tag {1} $$ و من تصمیم گرفتم در نهایت به بررسی آن بپردازم. من خیلی عمیق وارد ادبیات نشدهام (من فقط کمی به ویکیپدیا و چند متن مقدماتی نگاه کردم)، اما در مورد انگیزه استفاده از آن در فیزیک آماری کاملاً گیج شدهام. بهعنوان یک معیار آنتروپیمانند که برای توزیعهای احتمالی اعمال میشود، آنتروپی Tsallis این ویژگی را دارد که برای دو متغیر تصادفی مستقل، $A$ و $B$، $$ S_q(A, B) = S_q(A) + S_q(B) + (1-q)S_q(A)S_q(B).\tag{2} $$ در حدی که $q$ به $1$ تمایل دارد Tsallis آنتروپی به آنتروپی معمول گیبس-شانون $H$ تبدیل می شود، و ما رابطه $$H(A,B) = H(A) + H(B)\tag{3}$$ را برای $A$ و $B مستقل بازیابی می کنیم. $. به عنوان یک ویژگی ریاضی، این کاملاً خوب است، اما انگیزه استفاده از آن در فیزیک کاملاً عجیب به نظر می رسد، مگر اینکه اساساً آن را اشتباه متوجه شده باشم. با توجه به آنچه خوانده ام، به نظر می رسد استدلال این است که برای سیستم های دارای تعامل قوی مانند سیستم های مقید گرانشی، دیگر نمی توانیم آنتروپی را گسترده فرض کنیم (تا اینجا به اندازه کافی منصفانه است) و بنابراین ما به یک اندازه گیری آنتروپی نیاز داریم که رفتاری غیر از آن داشته باشد. به طور گسترده برای زیرسیستم های _مستقل، مانند معادله $2$ بالا، برای مقدار مناسب $q$. دلیل اینکه این امر عجیب به نظر می رسد، فرض استقلال دو سیستم فرعی است. مطمئناً دلیلی که نمیتوانیم آنتروپی را گسترده فرض کنیم این است که سیستمهای فرعی به شدت جفت شدهاند، و بنابراین مستقل نیستند. به نظر می رسد مکانیک آماری معمول بولتزمن-گیبز برای مقابله با چنین وضعیتی مجهز باشد. سیستمی متشکل از دو زیرسیستم $A$ و $B$ را در نظر بگیرید. اگر زیر سیستم $A$ در حالت $i$ و $B$ در حالت $j$ باشد، انرژی سیستم را با $E_{ij} = E^{(A)}_i + E^ داده می شود. {(B)}_j + E^{(\text{تعامل})}_{ij}$. برای یک گروه متعارف، ما باید $$ p_{ij} = \frac{1}{Z} e^{-\beta E_{ij}} = \frac{1}{Z} e^{-\beta (E ^{(A)}_i + E^{(B)}_j + E^{(\text{تعامل})}_{ij})}. $$ اگر مقادیر $E^{(\text{interaction})}_{ij}$ در مقایسه با مقادیر $E^{(A)}_i$ و $E^{(B)}_j$ کوچک باشد. سپس این تقریباً به $p_{ij} = p_ip_j$ تبدیل میشود، که $p_i$ و $p_j$ نیز توسط توزیعهای بولتزمن داده میشوند، که برای $A$ و $B$ به طور مستقل محاسبه میشوند. با این حال، اگر $E^{(\text{interaction})}_{ij}$ بزرگ باشد، نمیتوانیم $p_{ij}$ را به این روش فاکتورسازی کنیم و دیگر نمیتوانیم توزیع مشترک را محصول در نظر بگیریم. از دو توزیع مستقل هر کسی که با نظریه اطلاعات آشنا باشد میداند که معادله $3 برای متغیرهای تصادفی غیرمستقل صادق نیست. رابطه کلی تر $$ H(A,B) = H(A) + H(B) - I(A;B)، $$ است که $I(A;B)$ اطلاعات متقابل است، یک اندازه گیری متقارن. از همبستگی بین دو متغیر، که همیشه غیر منفی است و تنها زمانی صفر می شود که $A$ و $B$ مستقل باشند. آنتروپی ترمودینامیکی یک سیستم فیزیکی فقط آنتروپی گیبس-شانون مجموعه گیبس است، بنابراین اگر $A$ و $B$ به عنوان زیرسیستمهایی با تعامل قوی تفسیر شوند، مکانیک آماری معمول بولتزمن-گیبز قبلاً به ما میگوید که آنتروپی گسترده نیست و اطلاعات متقابل تفسیر فیزیکی به عنوان درجه عدم گستردگی آنتروپی ترمودینامیکی به نظر می رسد که این هیچ جایی برای اصلاحات «غیر گسترده» ویژه در فرمول آنتروپی مانند معادله $1 باقی نمی گذارد. آنتروپی تسالیس برای زیرسیستمهای مستقل غیر گسترده است، اما به نظر میرسد مواردی که به آنتروپی غیر گسترده نیاز داریم دقیقاً مواردی است که زیرسیستمها مستقل نیستند و بنابراین آنتروپی گیبس-شانون قبلاً غیرمستقل است. گسترده پس از آن توضیح طولانی، سؤالات من این است: **(i)** آیا توصیف فوق در مورد انگیزه آنتروپی تسالیس صحیح است یا مواردی وجود دارد که بخش های یک سیستم می توانند از نظر آماری مستقل باشند و در عین حال ما هنوز به یک غیر غیر مستقل نیاز داریم. آنتروپی گسترده؟ **(ii)** اجماع فعلی در مورد اعتبار رویکردهای مبتنی بر آنتروپی تسالیس در مکانیک آماری چیست؟ من می دانم که در گذشته موضوع بحث بوده است، اما به نظر می رسد ویکی پدیا نشان می دهد که اکنون این موضوع حل شده است و این ایده اکنون به طور گسترده پذیرفته شده است. من می خواهم بدانم این چقدر درست است. در نهایت، **(iii)** آیا می توان استدلالی را که در بالا ترسیم کردم در ادبیات پیدا کرد؟ من نگاهی گذرا به برخی از نظرات مخالف در مورد آنتروپی تسالیس داشتم، اما با کمال تعجب من فوراً نکته ای را در مورد اطلاعات متقابل و عدم گستردگی آنتروپی گیبس-شانون مشاهده نکردم. (من میدانم که توجیه عملگرایانهتری برای استفاده از آنتروپی Tsallis وجود دارد، و آن این است که به حداکثر رساندن آن منجر به توزیعهای نوع قانون قدرت «دم دراز» میشود. من کمتر به این توجیه علاقه دارم. این سوال همچنین، من می دانم که در حال حاضر برخی از سوالات مشابه در سایت وجود دارد [1,2]، اما اینها بحث عدم گستردگی مورد نظر من را در اینجا پوشش نمی دهند و پاسخ ها فقط به آن می پردازند. آنتروپی رنی.)
|
انگیزه استفاده از آنتروپی تسالیس
|
64101
|
ما فقط می توانیم اعداد گویا را با مقیاس خود اندازه گیری کنیم. در اینجا مثالی وجود دارد که در آن اعداد غیر منطقی منطقی هستند. اگر چنین است، پس این سوال ممکن است اهمیت نظری داشته باشد. آیا اعداد غیر منطقی برای فیزیک مهم هستند؟
|
آیا پدیده ای در فیزیک وجود دارد که به اعداد غیر منطقی حساس باشد؟
|
56021
|
وقتی یک توده جامد ماده منفجره را روشن می کنیم لایه به لایه به آرامی می سوزد، اما وقتی پودر ماده منفجره را روشن می کنیم با یک انفجار بزرگ و صدایی می سوزد که چرا این اتفاق می افتد. و یک سوال دیگر، چه کسری از انرژی در انفجار فقط به صورت صدا از بین می رود؟
|
چرا یک توده مواد منفجره با انفجار می سوزد؟
|
93428
|
افق کیهانی در فضای دی سیتر یک کره است که در مرکز ناظر با شعاع محدود است که در آن جابجایی قرمز ناشی از انبساط کیهانی بی نهایت می شود. با توجه به اینکه هیچ اطلاعاتی نمی تواند از پشت افق کیهانی منتقل شود، نمی دانم که آیا هیچ ماده ای می تواند از پشت افق رویداد عبور کند، زیرا این باعث ایجاد پارادوکس اطلاعاتی می شود، مشابه پارادوکس اطلاعات سیاهچاله. به نظر می رسد ماده ای که به افق کیهانی نزدیک می شود اتساع زمانی را تجربه می کند، بنابراین آیا این اتساع زمانی مانع از عبور آن از افق می شود؟ برای حل پارادوکس، باید فرض کرد که اطلاعات مربوط به ماده خروجی باید در تابش دسیتر کدگذاری شود.
|
آیا ماده می تواند از افق کیهانی خارج شود؟
|
131033
|
آیا اصطلاحی در نظریه استاندارد الکتروضعیف وجود دارد که تقارن CP را بشکند و در نتیجه لپتوزایی را توضیح دهد؟
|
لپتوژنز و نظریه الکتروضعیف
|
56028
|
من یک کامپیوتر با بدنه فلزی روی کیس CPU دارم. دیروز ناگهان سیم ارت سی پی یو من خراب شد و با لمس بدنه فلزی آن کمی جریان را احساس کردم. اما چیزی که برایم جالب بود این بود که وقتی انگشتم روی سطح فلزی آن مالیده شد، این حسی بود که وقتی سطح شیشه را با سطح کمی خیس میمالید، صدایی به صدا در میآید و انگشت شما در هنگام مالش سطح کمی مقاومت احساس میکند. صدای خیلی عجیبی داشت بیرون میومد درست مثل وقتی که به لیوان شراب میمالید اما صدا کمی غلیظ بود مثل غننننننننننننننننن و وقتی سعی کردم این کار را در حین پوشیدن تختخوابهایم انجام دهید، چیزی شبیه به آن احساس یا شنیدم که سطح کاملاً صاف بود و هیچ صدایی وجود نداشت. چرا این اتفاق می افتاد؟
|
چرا وقتی انگشتم را می مالیم این اتفاق می افتد؟
|
111322
|
داشتم در مورد چرخش ماه به دور زمین و قفل جزر و مدی مرتبط می خواندم. من اطلاعات جالبی را قبلاً در اینجا و همچنین در astronomy.stackexchange.com پیدا کردم. دوره چرخش کامل ماه حدود 27 روز شناخته شده است. با این حال من واقعا نمی توانم در مورد این موضوع فکر کنم. بیایید این وسایل نقلیه را که در اطراف زمین می چرخند در نظر بگیریم:  ✓ آنها همیشه در یک طرف زمین رو به رو هستند ✓ آنها خود را در زمین یافتند همان موقعیت پس از یک چرخش کامل به دور زمین ... اما آیا آنها روی خود می چرخند و آیا این اثر قفل جزر و مدی را دارند؟ من میگفتم نه، اما پس از خواندن در مورد قفل جزر و مدی ماه، باید بگویم؟ همین سوال را می توان در مورد هواپیماها نیز مطرح کرد (اگر تماس این خودروها با زمین مطرح باشد).
|
آیا این ماشین ها روی خودشان می چرخند؟
|
109552
|
من دارم فیزیک ذرات بسیاری (ویرایش سوم ماهان) را می خوانم. در صفحه 51، جریانی به شکل $$\vec{j}(\vec{r})=\vec{J}_0e^{i\vec{k}\cdot\vec{r}}$$ وجود دارد ، قسمت عرضی آن عبارت است از: $$\vec{j}_t=-\frac{1}{k^2}\vec{k}\times(\vec{k}\times\vec{J}_0)e^{i\vec{k }\cdot\vec{r}}$$ من به راحتی می توانم این را با استفاده از قسمت کل منهای قسمت عمود به دست بیاورم که عبارتند از: $$\vec{j}_t=\vec{j}-(\vec{j}\cdot\vec{k})\vec{k}/k^2$$ با این حال، کتاب تعریف دیگری را ارائه میکند شکل کلی جریان عرضی: $$\vec{j}_t(\vec{r}):= \frac{1}{4\pi}\nabla\times(\nabla\times\int d^3r'\frac{\vec{j}(\vec{r}')}{|\vec{r}-\vec{r}'|})=\vec{j}(\vec{r} )+\frac{1}{4\pi}\nabla(\nabla\cdot\int d^3r'\frac{\vec{j}(\vec{r}')}{|\vec{r}-\vec{r}'|})$$ در آخرین علامت مساوی، تعریف دلتای دیراک استفاده می شود. من می خواهم ترم آخر را در خط سوم و خط چهارم با هم برابر نشان دهم، اما نمی توانم ترم آخر را ادامه دهم، لطفاً یکی مرا راهنمایی کند چگونه می توانم این را ساده کنم؟
|
قسمت عرضی یک جریان
|
74154
|
از ویکی پدیا: کاری که توسط نیروی ثابتی با قدر F روی نقطه ای که جابجایی d را در جهت نیرو حرکت می دهد، حاصل ضرب می شود: $$W = Fd.$$ اگر جسمی را از زمین بلند کنم، نیرو برای قرار دادن در معادله بالا، نیروی گرانشی $mg$ است. اما در حالی که من جسم را به سمت بالا حرکت می کنم، برخلاف گرانش، باید جسم را با نیرویی بیشتر از $mg$ بکشم، درست است؟ بنابراین نیروی خالص $F_{myforce}-mg$ است که منجر به بلند شدن جسم می شود. اما اینطور نیست. چرا؟ آیا مهم است که جسم را با چه شدتی می کشم؟ اگر این جسم را در غیاب گرانش (در فضا) حرکت دهم چه کاری انجام خواهم داد؟ آیا کار انجام شده صفر می شود یا خیر؟
|
چند سوال در مورد مفهوم کار
|
24431
|
اگر یک فنجان آب در دمای اتاق داشته باشم (مثلاً 25 $^\circ$C). اگر یک فنجان دیگر از همان مقدار آب را با دمای 100$^\circ$C روی آن بریزم، دمای حاصل چقدر خواهد بود؟ آیا به سادگی $\frac{25+100}{2}$ است؟ اگر بله، اگر یک فنجان n برابر مقدار آب با قیمت 100$^\circ$C روی آن بریزم چه می شود؟ آیا صرفاً مجموع تمام دماها (25+100) تقسیم بر مقدار کل آب $(n+1)$ یعنی $\frac{25+100n}{n+1}$ است؟ من متخصص فیزیک نیستم من فقط به راهی فکر می کنم که بتوانم یک فنجان آب را با قیمت تقریباً 40$^\circ$C بدون استفاده از هیچ دماسنج دریافت کنم. من می دانم که می توانم آب را در دمای اتاق و 100$^\circ$C به راحتی تهیه کنم. اما نمی دانم چگونه با مخلوط کردن آب در این 2 دمای مختلف، دمای مورد نظر خود را بدست آوریم.
|
مخلوط کردن آب در دماهای مختلف
|
36211
|
یک نتیجه شناخته شده این است که گروه کلیفورد گروه پائولی را تحت صیغه حفظ می کند یا به عبارت دیگر: * $C(P_{1} \otimes P_{2})C^{\dagger} = P_{3} \otimes P_{ 4}$، با $C \in$ گروه Clifford و $P_{n} \in$ گروه Pauli. چگونه می توانیم این را ثابت کنیم؟ ممنونم...
|
اثبات حفظ گروه پائولی با صرف گروهی کلیفورد؟
|
81281
|
یک کودک 15 کیلوگرمی از روی سرسره زمین بازی به ارتفاع 2.3 متر می لغزد. او از حالت استراحت شروع می کند و سرعت او در پایین 2.1 متر بر ثانیه است. تغییر در انرژی حرارتی سرسره و نشیمنگاه شلوار او چیست؟ (2.s.f.) از معادله سینماتیک d=[(vi+vf)/2]∗(t) 2.3=2.1⋅t2 t=2.19 استفاده کردم سپس از t برای یافتن شتاب استفاده کردم و سپس شتاب را در جرمی که 15 کیلوگرم است ضرب کردم، و سپس دوباره آن را در 2.3 متر ضرب کنید تا تغییر انرژی حرارتی را پیدا کنید. اما احساس می کنم که t را اشتباه محاسبه می کنم، زیرا مدام به من می گوید که اشتباه است. بقیه صحیح است، اما قسمت اول صحیح نیست. من مدام 30 متر بر ثانیه می گیرم و این اشتباه است.
|
انرژی تبدیل فیزیک
|
74105
|
من فقط داشتم کتابی می خواندم - تقارن آینه ای از موسسه ریاضیات Clay، و در صفحه 402 کتاب، نویسنده می گوید که تانسور حرکت انرژی به طور کلاسیک با $$\delta S = -\frac{1}{4 \pi} تعریف می شود. \int \sqrt{h} d^2 x \delta h^{\mu\nu}T_{\mu\nu}$$ و مکانیک کوانتومی توسط $$\delta_h \langle O\rangle = \left\langle O \frac{1}{4\pi} \int \sqrt{h} d^2 x \delta h^{\mu\nu}T_{\mu \nu}\right\rangle$$ **سوال من اینجاست:** میدانم که با اقدام انیشتین-هیلبرت میتوان T_{\mu\nu} = 2 \frac{\delta را دریافت کرد. \mathcal{L}}{\delta h^{\mu\nu}} $. اما چگونه می توانم شکل دقیق $\delta S$ را مطابق بالا بدست بیاورم؟ یا $\delta_h\langle O\rangle$.
|
چگونه می توان این تعاریف را از تانسور تکانه انرژی دریافت کرد؟
|
27166
|
در مقاله ویتن در مورد _QFT و چند جملهای جونز، او چرن-سیمونز لاگرانژین را روی $\Sigma\times \mathbb{R}^1$ برای دو حالت کوانتیزه میکند: (1) $\Sigma$ هیچ نقطه مشخصی ندارد (یعنی، بدون حلقه ویلسون) و (2) $\Sigma$ دارای نقاط علامت گذاری شده است و هر نقطه نمایشی از سنج را متصل کرده است. گروه در مورد (1)، ویتن نشان میدهد که فضای برداری باید فضای بخشهای هولومورفیک یک بسته خط تعیینکننده بر روی فضای مدول اتصالات مسطح باشد. برای مورد دوم، او بیان میکند که فضای برداری باید زیرفضای ثابت $G$ حاصلضرب تانسور تمام نمایشهای مرتبط با نقاط علامتگذاری شده باشد. منظور من این است که اگر $\Sigma$ دارای $r$ نقاط علامت گذاری شده باشد و هر نقطه دارای یک $R_i$ باشد، فضای کوانتومی هیلبرت $(\bigotimes_{i=1}^r R_i)^G$ است. آیا کسی می داند چگونه این مورد دوم را بر حسب بخش های یک بسته تفسیر کند؟ منظورم اینه که وقتی نقاط مشخص شده رو حذف میکنی حالت دوم نباید به اولی کاهش پیدا کنه؟ همچنین، ویتن، بلافاصله پس از مورد (2) بیان میکند که در حضور هیچ نقطه مشخصی، فضای هیلبرت کوانتومی یک بعدی است. چگونه می توان از فرمول فضای کوانتومی هیلبرت، $(\bigotimes_{i=1}^r R_i)^G$ را مشاهده کرد؟
|
نظریه چرن-سایمونز
|
95015
|
لطفاً توضیح دهید که از آنجایی که قانون گرانش جهانی نیوتن را میدانیم میگوید همه جرمها یکدیگر را جذب میکنند. بنابراین، ما انسان ها نیز باید یا هر چیز دیگری در زندگی روزمره جذب شویم. چرا ما آن جذابیت را برای برجسته بودن احساس نمی کنیم؟
|
قانون جذب
|
81280
|
آیا آنها یکسان هستند؟ منظور من انرژی لازم برای مغناطیس کردن/غربناط زدایی یک فرومغناطیس است که به شدت به حلقه پسماند که $E= \int H dB$ است وابسته است. چگالی انرژی یک میدان برابر است با: $E= 0.5 \frac{B^2}{U}$ از این نظر من مغناطش و جذب دو پدیده متفاوت هستند. آیا آنها هستند؟ آیا مغناطیس = جذب/دفع گشتاورهای دوقطبی است؟
|
چگالی انرژی مغناطیسی و چگالی انرژی میدان مغناطیسی.
|
55592
|
پسزمینه: من با سیگنالهای صوتی در Audacity درگیر بودم و متوجه شدم که با معکوس کردن یک سیگنال و اضافه کردن آن به همان سیگنال، سیگنالی دریافت نمیکنم. بنابراین (S + invS) واقعاً (S-S) است. (S+S) = 2S و S افزایش 6db نیز 2S است (با کم کردن یک سیگنال S+S معکوس بررسی می شود و سیگنال دریافت نمی شود). پرسش: S*S، 1/S، و sqrt(S) چه خواهد بود؟
|
محاسبات سیگنال صوتی
|
74156
|
من یک سوال اساسی در مورد قضیه $\pi$ باکینگهام دارم. آنها آن را در کتاب من در مورد مکانیک سیالات به شرح زیر معرفی می کنند (توضیح قضیه را در اینجا بیان می کنم، زیرا در جستجوی خود در اینترنت متوجه شدم که اشکال مختلفی از این قضیه وجود دارد): اگر ما بین برخی فیزیکی رابطه فیزیکی داشته باشیم. مقادیر $X_1$, $X_2$, ..., $X_n$: $$\phi(X_1,X_2,...,X_n) = 0$$ سپس می توانیم این را به مقدار کاهش دهیم رابطه بین مقادیر بدون بعد $m$، که در آن $m = n-r$، با $r$ رتبه ماتریس بعدی (ماتریسی که با جدول بندی نماهای ابعاد بنیادی $X_1$، $X_2$،... تشکیل شده است) . بنابراین مقادیر بدون بعد $m$ را دریافت می کنیم: $\pi_1، \pi_2، ...، \pi_m$. و داریم: $$\psi(\pi_1, ..., \pi_m) = 0$$ این کمیت های بدون بعد با گرفتن یک گروه هسته ای از مقادیر فیزیکی $r$ از مقادیر $n$ $X_1، .. تشکیل می شوند. .، X_n$ (به عنوان مثال $X_1، ...، X_r$). اکنون می توانیم تشکیل دهیم: $$\pi_1 = X_1^{a_1}*X_2^{b_1}*...*X_r^{f_1}*X_{r+1}$$$$\pi_2 = X_1^{a_2} *X_2^{b_2}*...*X_r^{f_2}*X_{r+2}$$ و غیره. اکنون این توان ها به گونه ای تعیین می شوند که $\pi_1، \pi_2، ..$ بدون بعد باشند. بنابراین این توصیف قضیه $\pi$ باکینگهام بود که در کتاب من ذکر کردند. اول از همه تعجب می کنم که آیا این توصیف صحیح و کامل است، زیرا من اشکال مختلفی را در اینترنت دیدم که درک قضیه را نسبتاً گیج کننده می کند. ثانیاً، من سعی کردم این قضیه را (به نحوی که با آن آشنا شوم) در قانون جهانی گرانش نیوتن به کار ببرم (به نوعی تلاش برای استخراج قانون، توسط قضیه $\pi$ باکینگهام): $F = \frac {Gm_1m_2}{r^2}$. بنابراین در حین انجام این کار، می بینم که یک رابطه بین $F، m_1، m_2$ و $r$ وجود دارد: $\phi(F,m_1,m_2,r) = 0$. رتبه ماتریس بعدی $r$ 3 است. بنابراین ما فقط یک عدد بدون بعد $\pi$ داریم. اما اگر اکنون به عنوان گروه اصلی $m_1، m_2، r$ در نظر بگیرم، هیچ راهی برای بیبعد کردن این عدد وجود ندارد (در توضیح قضیه، آنها اشاره نمیکنند که میتواند چنین باشد). بنابراین باید $F$ را در گروه اصلی قرار دهم و اگر $F,m_1, m_2$ را به عنوان گروه اصلی بگیرم، آنگاه $\pi_1 = m_1/m_2$ و $\phi(m_1/m_2) = 0$ دریافت میکنم. این برای من معنی ندارد، بنابراین حدس میزنم در نحوه درک این قضیه مشکلی وجود داشته باشد، و امیدوارم کسی بتواند آنچه را که از دست دادهام برای من توضیح دهد.
|
سوال اساسی در مورد قضیه $\pi$ باکینگهام (تحلیل بعدی)
|
74152
|
آنچه در ادامه میآید یک مثال طولانی برای پرداختن به مسائل مفهومی من در تجسم فضازمان منحنی است. ناظری را تصور کنید که در جایی در فضا شناور است. او هیچ فشاری روی بدن خود احساس نمی کند، که نشان می دهد او در حال سقوط آزاد است و بنابراین در امتداد یک ژئودزیک حرکت می کند. او یک شعبده باز است و این قدرت را دارد که چوب های درخشان را در دستانش تجسم کند. بنای آنها به این صورت است (البته موارد زیر در مجاورت او معتبر است): 1) هر چوب زمانی که آن را در دستان خود بخواند بسیار نازک و به طول یک متر است. 2) هر چوب سفت و بدون جرم است 3) در امتداد سطح استوانه ای خود به طور یکنواخت می درخشد. شدت درخشش به گونهای تغییر میکند که در یک ضربان قلب شعبدهباز در قاب استراحت محلیاش، از تاریکی کامل به اوج روشنایی به تاریکی میرود. بنابراین مانند ساعتی است که با ضربان قلب او هماهنگ شده است. شعبده باز شروع به تجسم میلیاردها از این چوب در مجاورت خود می کند و شروع به جمع آوری آنها در یک شبکه مکعبی در مجاورت خود می کند. همانطور که او شروع به مونتاژ شبکه می کند، اندازه آن بزرگ می شود و بسیار فراتر از مجاورت او حرکت می کند. او به طور موثر یک سیستم مختصات دکارتی خام (بدون هیچ علامتی) ایجاد می کند. در فضا-زمان بدون انحنا، چشمان او خطوط شبکه درخشان را به صورت خطوط مستقیمی که در بی نهایت متقاطع می شوند، نشان می دهد و کل سیستم به همان صورت می درخشد. حال اگر فضا-زمان مقداری انحنای دلخواه داشت (نه خیلی زیاد)، «خطوط» شبکه درخشان چگونه بر روی چشمان او تابیده می شد؟ روش دیگر، او میتوانست با ساختن پوستههای درخشان متحدالمرکز با شعاعهای فزاینده (جایی که طول و عرض جغرافیایی میدرخشند) یک سیستم کروی ایجاد کند که با انحنای یکنواخت در مجاورت او ساخته شدهاند. او می تواند منشاء فضایی را هر کجا که بخواهد درست کند. در فضا-زمان مسطح، پوستههای متحدالمرکز به صورت دایرههای متحدالمرکز بر روی چشمان او قرار میگیرند. او در فضا-زمان منحنی چه چیزی را خواهد دید؟ آیا آزمایشکنندگان سیستم مختصات «خیالی» خود را برای کار در فیزیک نجومی اینگونه میسازند؟
|
یک آزمایش فکری روی بینایی و فضازمان منحنی
|
130072
|
در حین مطالعه در مورد پلاسماهای غیر حرارتی، با پتانسیل یونیزاسیون آنها (~1٪) و سایر قابلیت ها، مانند توزیع انرژی غیر ماکسولین آنها برخورد کردم. در چه دما و فشاری چنین خواصی از خود نشان می دهند و از چه موادی برای ایجاد پلاسمای غیر حرارتی استفاده می شود؟
|
چه موادی در پلاسمای غیر حرارتی استفاده می شود؟
|
98277
|
من درک بسیار محدودی از فیزیک دارم، اما اگر پرتو نور در خلاء مانند فضا در حال حرکت باشد و هیچ مانعی در طول مسیر خود ندیده باشد، آیا این حرکت دائمی در عمل خواهد بود؟
|
آیا پرتوی از نور که در خلاء حرکت می کند نمونه ای از حرکت دائمی در نظر گرفته می شود؟
|
87224
|
در یک مدار ساده باتری-سیم-لامپ، الکترون های متحرک در یک سیم، میدان الکترومغناطیسی تولید می کنند و این میدان انرژی را منتقل می کند. و لامپ روشن می شود. اما در وهله اول انرژی از کجا می آید؟ بدیهی است که نمی توان آن را به دلیل قانون بقای تولید کرد، بنابراین باید قبلاً نوعی انرژی دیگر باشد؟ آیا فوتون های انرژی توسط بارهای متحرک تابش می شوند؟ اما الکترونها سطوح انرژی را پایین میآورند، و سپس به نحوی دوباره بالا میروند و دوباره دوباره تخلیه میشوند. و من از مقالات علمی پاپ در سراسر وب دریافتم که این دقیقاً همان چیزی است که _نه_ اتفاق می افتد، یک الکترون یک «سطل انرژی» نیست. اما باز هم باید اینطور باشد، زیرا در واقع انرژی خود را از طریق گرم کردن رشته تنگستن در لامپ از دست می دهد؟ در اکثر مدارها (همه؟ حرکت آهنربا در یک سیم پیچ چطور؟) ما اختلاف پتانسیل داریم و من جایی خواندم که انرژی پتانسیل مرتبط با آن وجود دارد. آیا این همه انرژی تقصیر است؟ آیا به انرژی جنبشی تبدیل می شود که ذرات باردار را به حرکت در می آورد، و همچنین در بخش بزرگتر به انرژی میدان E-M که به این بارها متصل است؟ آیا مکانیزمی وجود دارد که از طریق آن این تبدیل انرژی انجام شود، یا این یک سوال احمقانه است، فقط تبدیل می شود و تمام؟ اگر یک آهنربا را در داخل یک سیم پیچ حرکت دهیم چه می شود - سپس ذرات در حال حرکت هستند، اما هیچ تفاوت پتانسیلی وجود ندارد (یا این یک حدس نامعتبر است، و PD جایی وجود دارد؟) همه اینها بسیار گیج کننده است، یک بار دیگر اگر این سؤالات احمقانه هستند ببخشید.
|
انرژی در الکتریسیته از کجا می آید؟
|
28767
|
 در آزمایش EPR ما، سیگنال شبیه قسمت اولین مشتق تصویر بالا است. چرا این است؟ نخستین مشتق به چه معناست و چرا این کمیتی است که ابزار ما در چنین آزمایشی تشخیص می دهد؟
|
دلیل شکل منحنی جذب رزونانس پارامغناطیس الکترون چیست؟
|
130075
|
آیا کسی می تواند منبعی را برای دوره کامل الکترودینامیک با استفاده از حساب بیرونی پیشنهاد دهد؟
|
الکترودینامیک با استفاده از حساب بیرونی
|
128247
|
میخواستم بدانم که آیا نور میتواند منعکس شود، چگونه میتوان یک نفر با اشعه ایکس از چه مادهای ساخته شده باشد و آیا طراحی آن کاملاً با آینههای اصلی ما متفاوت است؟ آیا این بدان معناست که در طول سفرهای فضایی طولانی که تشعشعات یک مشکل هستند، چرا دانشمندان نمی توانند پانل های بزرگی از آینه های اشعه ایکس و آینه های گاما ایجاد کنند و به جای نگرانی در مورد آن، به سادگی تابش را منعکس کنند؟
|
آینه اشعه ایکس چگونه کار می کند؟
|
55599
|
من تازه رادیو XM را بعد از مدت کوتاهی بدون آن دوباره دریافت کردم. یکی از نمایندگان خدمات مشتری گفت که ماهواره باید سیگنال من را در یک پنجره زمانی شش دقیقه ای به من ارسال کند. دقیقاً چگونه این اتفاق می افتد؟ چگونه ماهواره می داند که من را کجا پیدا کند و دقیقاً چگونه با ماشین من صحبت می کند؟ چرا یک پنجره زمانی شش دقیقه ای دارد؟ من این را به عنوان رادیومتری برچسب گذاری کردم، اما کاملاً مطمئن نیستم که این موضوع چیست.
|
ماشین من چگونه سیگنال ماهواره را دریافت می کند؟
|
77398
|
من در مورد موارد زیر متعجب بودم: برای بسیاری از سیستم های ساده، حل معادله همیلتون جاکوبی در مقایسه با فرمالیسم همیلتون یا لاگرانژ بسیار دشوار است. حالا من فکر می کردم که آیا می توان جواب معادله همیلتون ژاکوبی را پیدا کرد، اگر من جواب کامل را از طریق رویکرد لاگرانژ یا همیلتون بدانم؟ از این رو، سؤال من این است: آیا این واقعیت که من از قبل راهحل سیستم مکانیکی را میدانم کمکی میکند، اگر بخواهم مشکل را از طریق همیلتون جاکوبی انجام دهم؟
|
راه حل پسینی معادله همیلتون جاکوبی
|
128245
|
از زمانی که در مدرسه با قانون گرانش آشنا شدم، این سوال برای من گیج شده است. چرا نیوتن حدس زد/فرض کرد که نیروی گرانشی با مجذور فاصله نسبت معکوس دارد؟ آیا او آن را آزمایشی تأیید کرد؟ (من به یاد دارم که شنیدم که اولین تأیید آزمایشی قانون گرانش بعد از مرگ نیوتن بود.) اگر پاسخ به سؤال بالا منفی است، آیا برای مثال، فرض اینکه $F\propto1/r^2$ قابل قبول تر است از فرض کنید که $F\propto1/r^4$؟ آیا نیوتن یک آزمایش فکری انجام داد که $F\propto1/r^2$ را یک حدس قابل قبول میسازد؟ بنابراین به طور خلاصه: چرا نیوتن به جای هر نماگر دیگری، توان $-2$ را انتخاب کرد؟ آیا این حدسی بود که به شانس محض بستگی داشت یا یک حدس تحصیل کرده؟
|
نیوتن چگونه توانست حدس بزند که نیروی گرانشی با مجذور فاصله نسبت معکوس دارد؟
|
98279
|
> سوال: یک اتم هیدروژن در یک میدان چهار قطبی قرار دارد، که به آن > آشفتگی $$H_1=A(x^2-y^2)$$ می دهد که در آن $A$ مقداری ثابت است. مقدار > مقدار $\langle 211|H_1|21\bar{1}\rangle$، یکی از دو عنصر غیرصفر > ماتریس اغتشاش را محاسبه کنید. تلاش: ابتدا، من $R^2\equiv x^2+y^2$ گرفتم، بنابراین به من اجازه دادم اغتشاش را ساده کنم: $$\frac{H_1}{R^2}=A\left (\frac {x^2}{R^2}\right ) -\left (\frac{y^2}{R^2} \right)$$ $$=A\sin^2(\theta)(\cos^2(\phi)-\sin^2(\phi))=\sin^2(\theta)\cos(2\phi)$$ $$=\sin^2(\theta)\frac{1}{2}(\exp(i2\phi)+\exp(-i2\phi))=N(Y_{22}+Y_{2\bar {2}}) $$ که در آن $Y_{\ell\,m}$ هارمونیکهای کروی هستند و $N$ یک ثابت نرمالسازی است که باید تعیین شود. حالا، وقتی عنصر ماتریس را محاسبه میکنم، $$A\langle 211|(x^2-y^2)|21\bar{1}\rangle=AN\langle 211|Y_{22}+Y_{2 به دست میآید. \bar{2}}|21\bar{1}\rangle $$ $$=AN\int dr\,d\theta\,d\phi r^2 \sin(\theta) R_{21}^*Y_{11}^*(Y_{22}+Y_{2\bar{2}})R_{21}Y_{11} $$ آیا نباید از شرایط متعامد صفر باشد؟ به نظر منطقی نیست که باید صفر باشد. چه کاری را اشتباه انجام دادم؟ هر گونه کمکی قدردانی خواهد شد.
|
آشفتگی اتم هیدروژن در میدان چهارقطبی
|
129610
|
من یک دانشجوی کالج هستم که می خواهم فیزیک یاد بگیرم. من می خواهم هر چه زودتر با الکترومغناطیس شروع کنم. آیا بهتر است از مکانیک صرف نظر کنیم، یا مکانیک یک نیاز بزرگ قبل از شروع الکترومغناطیس است؟
|
آیا برای یادگیری الکترومغناطیس به مکانیک نیاز است؟
|
70709
|
سوال دقیق این است که > دو حباب هوا در آب > > 1. یکدیگر را جذب می کنند > 2. یکدیگر را دفع می کنند > 3. هیچ نیرویی به یکدیگر وارد نمی کنند > 4. بسته به فاصله بین آنها ممکن است جذب یا دفع شوند. > فصل مربوط به جاذبه است. پاسخ داده شده این است > یک جسم سبک تر در داخل یک محیط چگال تر، تا آنجایی که نیروی گرانشی در نظر گرفته شود، مانند جرم منفی رفتار می کند. دو حباب هوا یعنی دو جرم منفی همدیگر را جذب خواهند کرد. جرم منفی در این زمینه چیست و چگونه می توان آن را برای چنین اجسام ماکروسکوپی اعمال کرد؟ چگونه منجر به جذب خواهد شد؟ استدلال من این است:  حباب A را در تصویر بالا در نظر بگیرید. ذرات هوا که حباب A را تشکیل می دهند بیشتر به سمت چپ جذب می شوند (دور از B) زیرا ذرات متراکم بیشتری به سمت آن طرف وجود دارد - ذرات هوا که حباب B را تشکیل می دهند چگالی کمتری نسبت به محیط دارند و هوا را از حباب جذب می کنند. A به میزان کمتری نسبت به زمانی که حجم حباب B با محیط پر شده باشد. یک مورد مشابه برای B به دلیل چگالی کمتر ذرات تشکیل دهنده A اعمال می شود و حباب ها (غیر مستقیم) دفع می شوند. پس در این مورد چه اتفاقی می افتد؟
|
نیروهای وارد بر دو حباب هوا در آب چیست؟
|
105703
|
الکترون Hydrogen 1s را در نظر بگیرید. ما می دانیم که در تصویر کوانتومی، الکترون به هیچ وجه در حال چرخش یا چرخش نیست، بلکه به سادگی بیان می کنیم که الکترون در کل فضا پخش شده است با احتمال یافتن حداکثر فاصله شعاعی $R$ (=Bohr) شعاع) دور از هسته. این به توضیح اینکه چرا الکترون در اتم تابش EM نمی دهد کمک می کند. اما، با این درک، من منبع تکانه زاویه ای مداری را درک نمی کنم. آیا مانند چرخش ذاتی است؟
|
منشا حرکت زاویه ای مداری الکترون ها در اتم ها چیست؟
|
74159
|
من خیلی تکنیکی نیستم و با فیزیک خیلی خوب نیستم، اما ایده ای مبتنی بر مشاهده دارم و معتقدم انجام شدنی است. همانطور که همه میدانند این موضوع بارها در اینجا تکرار شده است، ارسال چیزها به فضا بسیار گران است. اما اگر راه آسانی برای انجام این کار وجود داشته باشد، چه میشود، تنها در صورتی که به بیرون از جعبه فکر کنیم. پس بیایید تصور کنید (نمیخواهم وارد جزئیات زیادی شوم که آن را از کجا برداشتم)... یک جسم با جرم 100 کیلوگرم که در مسیر قرار دارد تحت تأثیر گرانش قرار نمیگیرد. منظورم این است که نمی افتد و حرکت نمی کند، مگر اینکه لمس شود. تنها مشکل، کشش هوا است. بنابراین، چقدر انرژی و طول مسیر مورد نیاز برای رسیدن به سرعت فرار چقدر است؟ مسیر مسطح با لغزش به سمت بالا در انتهای آن (زاویه آن چقدر خواهد بود؟) خواهد بود تا جسم به مدار امنی برسد که در آن سقوط نکند؟ من معتقدم که جسم باید در برابر حرارت مقاوم باشد. درست است؟ چه نوع موتوری (ارزان ترین راه) برای شتاب دادن به چنین جسمی استفاده می شود؟ من فکر می کنم مردم نمی توانند به داخل سفر کنند زیرا نیروی G بسیار بزرگ است؟ لطفاً آن را به زبان سادهتر توضیح دهید، زیرا انگلیسی بومی من نیست.
|
سرعت فرار (تفنگ ریلی، شتاب، وزن)
|
131032
|
من در این مورد تعجب کردم: اگر یک ظرف تحت فشار مانند مخزن هوای فشرده با فشاری بیشتر از فشار هوای محیط وجود داشته باشد و این مخزن هوا در آن سوراخ داشته باشد، سرعت هوای خروجی چقدر است. از طریق سوراخ؟ آیا فرمولی برای این وجود دارد؟
|
سرعت جریان هوا را از طریق یک سوراخ تحت فشار محاسبه کنید
|
74155
|
چرخش فیتیله ای به حرارت QFT در فضای Minkowski به QFT حرارتی، که پس از این تبدیل آنالوگ به مکانیک آماری است، فقط مکانیک آماری تعادل را توصیف می کند. در صفحه 227 این مقاله گفته شده است که برای سؤالات دینامیکی فراتر از ویژگی های تعادل، مختصات زمانی باید به صورت تحلیلی تا زمان واقعی مینکوفسکی ادامه یابد. این را من اصلا نمی فهمم. اول از همه، آیا تداوم تحلیلی همیشه یک کمیت واقعی را به یک کمیت مختلط تعمیم نمی دهد؟ به نظر می رسد این مسیر برعکس است؟ آیا کسی می تواند کمی توضیح دهد که چرا چنین ادامه تحلیلی اجازه می دهد تا تکامل یک سیستم و نحوه عملکرد آن را توصیف کند؟
|
QFT موضوعی غیر تعادلی
|
87222
|
مفهوم کار از مکانیک واضح است، جایی که $dW=F\cdot dx$، منجر به $dW=PdV$ میشود. همچنین اشکال مختلفی از انرژی در مکانیک تعریف شده است، به عنوان مثال، $E=\frac{1}{2}m v^2$، و غیره. انرژی و گرما چگونه در ترمودینامیک تعریف و اندازهگیری میشوند؟ زیرا زمانی که آنها را به طور مستقل تعریف کنیم، می توانیم قانون اول ترمودینامیک، $d E=\delta Q+\delta W$ را بیان کنیم.
|
تعریف و اندازه گیری انرژی و گرما در ترمودینامیک
|
134516
|
متوجه شدم که سوال اشتباهی پرسیده ام و شاید ربطی به فیلدهای برداری نداشته باشد. سوال در مورد سیالاتی است که در یک محیط همگن جریان دارند، مثلاً جریان های اقیانوسی. چگونه این را در ریاضی بیان می کنید یا حتی در چنین شرایطی فقط فیلد برداری را تعریف می کنید.
|
این چه نوع فیلد برداری است
|
64104
|
من در حال ساخت یک موتور فیزیک بسیار ساده بر اساس تکانه هستم، و در حال حل این هستم که از چه پاسخی برای برخورد از چارچوب مرجع هر جسم درگیر استفاده کنم. با این حال، چیزی در مورد نحوه تفسیر من از چارچوب مرجع کاملاً درست نیست... مثال زیر را در نظر بگیرید، با یک جسم 1g که با سرعت 10 متر بر ثانیه به سمت یک شی 10 گرمی حرکت می کند. بدون اصطکاک یا چرخش یا هر چیز پیچیده ای.  آن شی 1g در نهایت به شی 10 گرمی برخورد می کند. حال، موتور من سپس به هر جسم از چارچوب مرجعش نگاه میکند (یعنی سرعت آن، اساساً) و تکانههای خارجی روی آن را جمع میکند (در صورت وجود چندین برخورد) و از آن برای تغییر سرعت خود استفاده میکند. فقط 2 شی در این مثال برای ساده نگه داشتن آن وجود دارد. بنابراین، از چارچوب مرجع 10 گرمی جسم بی حرکت، جسم 1 گرمی اساساً با همان بردار سرعت (بنابراین تکانه 10 گرم بر ثانیه) به آن برخورد می کند. از چارچوب مرجع شی 1g، جسم 10 گرمی با سرعت 10 متر بر ثانیه به سمت آن حرکت می کند و از سمت راست با ... 100 گرم بر ثانیه به آن برخورد می کند؟ این هیچ معنایی ندارد!  من واقعا در اینجا چارچوب مرجع را به هم می ریزم... باید از چارچوب مرجع هر شیء استفاده کنم، اما من تقریباً مطمئن هستم که حرکتی که در برخی از آنها دارم به سادگی نادرست است. آن شی 1 گرمی، زمانی که نوعی پاسخ مساوی به تکانه 100 گرم در ثانیه انجام می دهد، سپس با سرعت 90 متر بر ثانیه (10 متر بر ثانیه - (100 گرم در ثانیه / 1 گرم)) به سمت عقب پرتاب می شود! سپس من محاسبه می کنم که جسم 10 گرمی بر اساس تکانه ای که می بیند چگونه حرکت می کند و در نتیجه با سرعت 1 متر بر ثانیه به جلو حرکت می کند. من اینجا کجا اشتباه می کنم؟
|
بقای ساده تکانه و مسئله چارچوب مرجع
|
25457
|
ناسا داده های 9 ساله گرفته شده با کاوشگر ناهمسانگردی مایکروویو ویلکینسون (WMAP) را تایید کرد. دستگاه فرکانس بالا در ماهواره پلانک در آغاز سال 2012 پس از حدود دو سال و نیم کارکرد، مایع خنک کننده تمام شد. حتی اگر دستگاه فرکانس پایین برای دو سال دیگر کار کند، عمر عملیاتی آن بسیار کمتر از WMAP خواهد بود. چرا این تفاوت بزرگ بین طول عمر عملیاتی این دو ماموریت وجود دارد، با توجه به اینکه آنها اساساً هدف یکسانی دارند: اندازه گیری پس زمینه مایکروویو کیهانی؟
|
چرا ماموریت WMAP خیلی بیشتر از پلانک طول کشید؟
|
70708
|
چگونه از توابع گرین غیرتعادلی (NEGF) یا فرمالیسم کلدیش در تئوری انتقال کوانتومی استفاده کنیم؟ لطفاً یک مثال ساده مانند مدل Hopping با اغتشاش غیرتعادلی که دو سایت شبکه را به عنوان مثال با افزایش قدرت پرش بین آن دو سایت شبکه خاص جفت میکند و در آن زمینه توضیح دهید. با این مثال ساده نشان دهید که چگونه از NEGF یا فرمالیسم کلدیش استفاده می کنیم.
|
توابع سبز غیرتعادلی
|
56027
|
من در مورد این کنجکاو بودم، و ممکن است به اینجا تعلق نداشته باشد، اما به هر حال می پرسم. برای اکثر تسلیحات مدرنی که من دیده ام یا استفاده کرده ام، به نظر می رسد که خشاب همیشه زیر لوله آن قرار دارد. به جای اینکه خشاب بر روی اسلحه قرار گیرد، به هر حال، خشاب زیر خود لوله تفنگ قرار می گیرد. به عنوان مثال، تفنگ تهاجمی پیش فرض مورد استفاده در ارتش ایالات متحده M16 است:  همانطور که می توانید بگویید، مجله زیر لوله اسلحه و گلوله ها یکی یکی به داخل محفظه پر می شوند. آنچه من کنجکاو هستم این است که چرا گلوله ها در مجلات به این شکل قرار می گیرند. من دوستانی داشته ام که می گویند فیزیک نقش مهمی را ایفا می کند، زیرا اگر مجله را در بالا قرار دهید، گرانش می تواند یک گلوله اضافی را وارد اتاقک کند و باعث شلیک ناقص شود. اما آیا قرار دادن مجله در رتبه اول کارآمدتر نیست؟ اجازه دهیم گرانش کار را انجام دهد؟ برخی از اسلحهها مانند Sten که در جنگ جهانی دوم استفاده میشد، دارای خشابی هستند که از طریق یک شکاف در یک طرف تفنگ وارد میشود. اکثر اسلحهها خشابهایشان را در قبضه تفنگ قرار میدهند.  چرا این اجرا شد؟ آیا جنبه ای از فیزیک وجود دارد که به یک نقطه ورودی بهینه برای رفتن گلوله ها در محفظه اجازه دهد؟ # **ویرایش:** بر اساس یک گفتگو در اتاق Arqade (The Bridge)، به نظر می رسد تعداد بسیار کمی اسلحه وجود دارد که در واقع مجله هایی از بالا درج شده باشد. تنها چند تفنگی که میتوانیم پیدا کنیم، برن (در پایین) و M1 Garand بودند، اگرچه از یک گیرهای استفاده میکند که تغذیه میکند. 
|
چرا گلوله های خشاب به جای پایین رفتن بالا می روند؟
|
70707
|
تا آنجا که من می توانم بررسی کنم، قضیه آدیاباتیک در مکانیک کوانتومی دقیقاً زمانی قابل اثبات است که بین سطوح انرژی (شبه) تکامل یافته زمان وجود نداشته باشد. برای کمی صریح تر، سیستمی را با استفاده از $H\left(s\right)$ همیلتونی توصیف می کند و $H\left(s=0\right)=H_{0}$ و $H\left(s) را تأیید می کند. =1\right)=H_{1}$، با $s=\left(t_{1}-t_{0}\right)/T$، $t_{0,1}$ اولیه زمان (آخرین) تغییر تعامل. سپس، در زمان $t_{0}$، یکی $$H\left(0\right)=\sum_{i}\varepsilon_{i}\left(0\right)P_{i}\left(0) دارد \right)$$ با $P_{i}$ پروژکتورهای حالت های ویژه مرتبط با مقدار ویژه $\varepsilon_{i}\left(0\right)$ هستند که ما فرض کنید شناخته شده، _i.e._ $H_{0}$ را می توان دقیقاً مورب کرد. سپس، فرض بر این است که تکامل زمانی حالتهای ویژه با $$H\left(s\right)=\sum_{i}\varepsilon_{i}\left(s\right)P_{i}\left(s) داده شود. \راست)$$ که نسبتاً خوب است زیرا فقط مستلزم آن است که بتوانیم همیلتونی را در هر زمان مورب قرار دهیم، کاری که همیشه میتوانیم با معیار هرمیتیسیته انجام دهیم. قضیه آدیاباتیک (مثلاً به کتاب مسیح مراجعه کنید) $$\lim_{T\rightarrow\infty}U_{T}\left(s\right)P_{j}\left(0\right)=P_{j}\left (s\right)\lim_{T\rightarrow\infty}U_{T}\left(s\right)$$ با اپراتور $U_{T}\left(s\right)$ در حال تأیید معادله شرودینگر $$\mathbf{i}\hslash\dfrac{\partial U_{T}}{\partial s}=TH\left(s\right) U_{T}\چپ(ها\راست)$$ **دقیقا قابل اثبات است اگر ** $\varepsilon_{i}\left(s\right)\neq\varepsilon_{j}\left(s\right)$ در هر زمان (مثلاً مسیح یا کاتو را ببینید). اکنون، زمانی که منحنی پارامتری نزدیک به یک انحطاط سیم پیچی داریم، فاز بری فرض میشود که به طور محو نشدنی کوچک باشد، _یعنی_ دقیقاً زمانی که $\varepsilon_{i}\left(s\right) \approx \varepsilon_{j }\left(s\right)$. برای جزئیات بیشتر، بری فاز هندسی را به صورت $$\gamma_{n}\left(C\right)=-\iint_{C}d\mathbf{S}\cdot\mathbf{V}_{n}\left تعریف میکند. (\mathbf{R}\right)$$ با (من نماد بری را با علامت خود تطبیق دادم) $$\mathbf{V}_{n}\left(\mathbf{R}\right)=\Im\left\\{ \sum_{m\neq n}\dfrac{\left\langle n\left(\mathbf{R}\right)\right|\nabla_{\mathbf{R}}H\left(\mathbf{R}\right)\left|m\چپ(\mathbf{R}\راست )\right\rangle \times\left\langle m\left(\mathbf{R}\right)\right|\nabla_{\mathbf{R}}H\left(\mathbf{R}\right)\left|n\چپ(\mathbf{R}\راست )\right\rangle }{\left(\varepsilon_{m}\left(\mathbf{R}\right)-\varepsilon_{n}\left(\mathbf{R}\right)\right)^{2}}\right\\ } $$ برای یک مسیر در امتداد منحنی $C$ در فضای پارامتر $\mathbf{R}\left(s\right)$. به طور خاص، بری تکامل آدیاباتیک را بهعنوان زیر از همیلتونی $H\left(\mathbf{R}\left(s\right)\right)$ تعریف میکند، بنابراین یک تکامل پارامتری با توجه به زمان $s$. اینها معادلات (9) و (10) در مقاله بری هستند. بعداً در (بخش 3)، بری استدلال میکند که > مخرجهای انرژی در [معادله > $\mathbf{V}_{n}\left(\mathbf{R}\right)$ دادهشده در بالا] نشان میدهند که اگر > مدار $C$ نزدیک به یک نقطه $\mathbf{R}^{\ast}$ در فضای پارامتر قرار دارد که در آن حالت $n$ در یک انحطاط دخیل است، سپس > $\mathbf{V}_{n}\left(\mathbf{R}\right)$ و از این رو > $\gamma_{n}\left(C\right)$، تحت سلطه عبارات $m$ مربوط به > سایر کشورهای درگیر. چیزی که من را آزار می دهد این است که استدلال فاز بری به صراحت از قضیه آدیاباتیک استفاده می کند. بنابراین سؤال من بسیار ساده است: ** چه خبر است که آنجا میگذرد؟ آیا فاز بری نوعی _تصحیح_ (به معنای بسط آشفته) قضیه آدیاباتیک است؟ آیا معیاری برای _نزدیک بودن به انحطاط_ وجود دارد که برای یافتن فاز بری باید لازم باشد؟ منابع: * Berry, M. V. _ فاکتورهای فاز کوانتال همراه با تغییرات آدیاباتیک._ مجموعه مقالات انجمن سلطنتی لندن. سری A، علوم ریاضی و فیزیک، **392** 45-57 (1984). * Kato, T. _درباره قضیه آدیاباتیک مکانیک کوانتومی._ مجله انجمن فیزیکی ژاپن، **5** 435-439 (1950). * Messiah, A. _Mécanique quantique_ Dunod (تجدید چاپ فرانسوی نسخه 1958) (1995).
|
قضیه آدیاباتیک و فاز بری
|
113417
|
یا آیا دو خلاء با انرژی یکسان می توانند از راه های دیگر متفاوت باشند؟
|
آیا تمام خلاء در چشم انداز نظریه ریسمان ثابت کیهانی متفاوتی دارند؟
|
93424
|
وقتی موج صوتی از میان آنها عبور می کند، ذرات هوا چقدر حرکت می کنند؟ من می دانم که آنها در واقع سفر نمی کنند، سوال این است که چقدر نوسان می کنند یا دامنه فیزیکی نوسان چقدر است؟ بدیهی است که پاسخ برای رسانه ها و حجم های مختلف (و شاید فرکانس؟) متفاوت است، بنابراین برای اهداف سوال، فرض کنید ما در مورد یک موج سینوسی 100 هرتز صحبت می کنیم، در حدود 75 دسی بل (بیس کم، در حجم گوش دادن)، در حال حرکت هوا در فشار سطح دریا
|
وقتی موج صوتی از میان آنها عبور می کند، ذرات هوا چقدر حرکت می کنند؟
|
41249
|
چگونه دقت نجومی را با دقت طیفسنجی داپلر مقایسه میکنید؟ به ویژه آیا فضاپیمای گایا که سال آینده پرتاب می شود، می تواند وجود آلفا قنطورس Bb را تایید کند؟ یعنی آیا دقت نجومی گایا حداقل به اندازه دقت طیفسنجی داپلر است که برای کشف سیاره استفاده شد؟
|
آلفا قنطورس Bb: مقایسه دقت نجومی در مقابل دقت داپلر
|
73254
|
اگر زمان گسسته است، مانند طول پلانک، آیا انتقال از یک فریم زمانی به فریم بعدی توضیح می دهد که چرا به نظر می رسد ماده از یک ذره به یک موج تغییر می کند؟ در طول آن فضای بینهایت کوچک بین هر فریم نمی توانیم ذره را اندازه گیری کنیم و به صورت موج ظاهر می شود؟
|
دوگانگی ذرات موج به دلیل زمان گسسته؟
|
71259
|
من این مقاله را مرور می کنم، زیرا برای پایان نامه خود به بخشی از آن نیاز دارم. و من سعی می کنم راه حل گلوگاه کر را استخراج کنم، که باید از آن بتوانم، با تغییر مختصات، به متریک کر افراطی نزدیک به افق برسم. من مقاله را دنبال می کنم و تا کنون قسمت های $dt^2$، $dr^2$ و $d\theta^2$ را دقیقاً مانند مقاله دریافت کردم، اما وقتی سعی کردم $\left( قسمت d\phi+\frac{r^2}{r_0^2}dt\right)^2$، گیر کردم. ابتدا با قرار دادن عبارت extremal برای $\omega$ امتحان کردم، اما سپس نتیجه صحیح را بدون(!) $dt$ part :\ همه اصطلاحات مختلط ($dtd\phi$) و $dt^2$ قسمت لغو میشوند، دریافت کردم. همدیگر بیرون بنابراین فهمیدم، خوب، شاید لازم باشد همه چیز را وارد کنم، قبل از اینکه $\lambda\ را به 0$ بگذارم، و ببینم آیا چیزها یکدیگر را خنثی می کنند، اما در این صورت بیان من بی نهایت می شود! (من عبارت $1/\lambda$ یا $1/\lambda^2$ اضافی دارم که لغو نمی شود). من اینجا چه غلطی می کنم؟ آیا چیزی وجود دارد که من از دست بدهم؟
|
مشتق محلول گلو کر
|
33063
|
گشتاور دوقطبی مغناطیسی مداری ذرهای با جرم $m$ و بار q$ را میتوان از طریق معادله $$\displaystyle \boldsymbol\mu_L=\frac{q}{2m}\ مرتبط با تکانه زاویهای مداری نشان داد. bf{L}.$$ یکی از کتابهای مکانیک کوانتومی معادله مشابهی دارد اما سرعت نور در مخرج، $$\displaystyle \boldsymbol\mu_L=\frac{q}{2mc}\bf{L}.$$ همین کتاب همچنین گشتاور دوقطبی مغناطیسی اسپین را برای الکترون با $c$، $$\displaystyle \boldsymbol\mu_S=- تعریف کرد. g\frac{e}{2m_ec}\bf{S}،$$ که در آن $g$ ضریب معمولی Lande است (~2). آیا سرعت نور که در آن معادلات ظاهر می شود فقط یک اشتباه تایپی است؟ (اما در اشتباه کتاب نیست)
|
آیا بیان گشتاور دوقطبی مغناطیسی مداری $c$ دارد؟
|
3986
|
سطل نیوتن این آزمایش فکری در اصل به خاطر سر آیزاک نیوتن است. کرهای از آب داریم که آزادانه در یک جعبه مات در فضای بین کهکشانی شناور است، که با کشش سطحی کنار هم نگه داشته شده و نسبت به کهکشانهای دور نمیچرخد. حالا جعبه و آب را طوری تنظیم می کنیم که حول محوری بچرخند و متوجه می شویم که کره به شکل کروی مایل صاف می شود. آب چگونه می داند که در حال چرخش است؟ توجه: نیوتن فکر میکرد که این مفهوم چرخش مطلق را با توجه به چارچوب ارجاع فضایی ترجیحی ثابت میکند. شاید این روزها بتوانیم بهتر عمل کنیم یا متفاوت؟
|
سطل نیوتن
|
71257
|
من مدرک کارشناسی خود را در علوم مهندسی دارم: علوم کامپیوتر، گزینه الکتروتکنیک. من درک خوبی از مکانیک و دینامیک پایه، حساب دیفرانسیل و انتگرال (معادلات دیفرانسیل) دارم. کتاب هایی که اکنون به آنها نگاه می کنم عبارتند از: * _ Fox and McDonald's Introduction to Fluid Mechanics, 8th Edition_ * _Fundamentals of Aerodynamics, John D. Anderson_ چه کتابی را برای مطالعه دینامیک سیالات به تنهایی پیشنهاد می کنید و چرا؟
|
کتاب توصیه هایی برای مطالعه خود دینامیک سیالات
|
18867
|
همانطور که من نسبیت خاص را درک می کنم، نور در تمام چارچوب های مرجع با سرعت یکسانی حرکت می کند. چیزی که من متوجه نمی شوم این است که چرا اتساع زمانی در یک چارچوب مرجع رخ می دهد، اما نه به مقدار مساوی در همه چارچوب های مرجع دیگر، در همان زمان. به بیان دیگر، اگر من روی زمین نشسته باشم و یک سفینه فضایی را مشاهده کنم که با سرعتی نزدیک به $c در حال پرواز است، باید او را ببینم که کندتر از من در زمان حرکت می کند. با این حال، وقتی به بیرون از پنجره نگاه می کند، باید مرا ببیند که نسبت به او با سرعتی نزدیک به $c در حال حرکت هستم و همچنین باید ببیند که من در زمان کندتر از خودش حرکت می کنم. چه چیزی از درک خود از نسبیت خاص کم دارم؟
|
چگونه اتساع زمان بدون چارچوب مرجع ممتاز کار می کند؟
|
101179
|
معمولاً QFT در نمایش اپراتور استفاده می شود، یعنی می توان به عنوان مثال بنویسد. $-i\partial_{t}\psi=H\psi$ که H یک عملگر است. و می توان پرسید که آیا H خود الحاقی است یا نه. آنالوگ خود پیوستگی برای تابع ها چه خواهد بود؟ THX
|
عملکردهای خود الحاقی
|
39688
|
میخواهم بدانم که آیا سطح آب در کشتیهای ارتباطی برابر میشود، وقتی در یکی از رگها گرداب یا هر حرکت آب دیگری وجود دارد و اگر سطح یکسان شود، سطح آن چقدر خواهد بود؟ من یک نقاشی ساده کشیدم:  این یک لینک برای اندازه کامل است: http://i49.tinypic.com/2gsn85h.jpg با تشکر
|
آیا رگ های ارتباطی هنگام حرکت آب کار می کنند؟
|
101176
|
بیایید اسپینورهای کروی را داشته باشیم $\psi_{j, m, l = j \pm \frac{1}{2}}$, $$ Y_{j, m, l = j \pm \frac{1}{2} } = \frac{1}{\sqrt{2l + 1}}\begin{pmatrix} \pm \sqrt{l \pm m +\frac{1}{2}}Y_{l، m - \frac{1}{2}} \\\ \sqrt{l \mp m +\frac{1}{2}}Y_{l، m + \frac{1}{2}} \end{pmatrix}. $$ چگونه میتوان با استفاده از عبارات عملگر مداری چرخشی $(\hat {\sigma}، یک عمل $(\hat {\sigma} \cdot \hat {\mathbf L}$ روی آن را بدون استفاده از مشتقات بسیار طولانی پیدا کرد. cdot \hat {\mathbf L} )$ (بخشی از مربع تکانه زاویه ای کل است $\hat {\mathbf J} = \hat {\mathbf L} + \hat {\mathbf S}$) در سیستم مختصات کروی، P.S نمی دانم که $\hat {\mathbf J}^2\psi_{j, m, l = j \. pm \frac{1}{2}} = j(j + 1)\psi_{j, m, l = j \pm \frac{1}{2}}$، بنابراین نمیتوانم بیان کنم $(\hat {\sigma} \cdot \hat {\mathbf L})$ از این عبارت.
|
چگونه یک عمل $(\hat {\sigma} \cdot \hat {\mathbf L} )$ را روی اسپینورهای کروی پیدا کنیم؟
|
98275
|
تبخیر سیاهچاله نتیجه محاسبه مقدار انتظاری تانسور تنش-انرژی حالت خلاء در فضازمانهای معین و سپس ایجاد استدلالی قابل قبول در مورد تأثیر واکنش معکوس بر فضازمان است. به طور کلی اعتقاد بر این است که زمان تبخیر حاصل برای سیاهچاله ها با واقعیت مطابقت دارد (اگرچه هیچ مدرک فیزیکی برای آزمایش این موضوع وجود ندارد). در کیهانشناسی، محاسبه سادهای از مقدار انتظاری تانسور تنش-انرژی حالت خلاء و تأثیر آن بر فضازمان از نظر کیفی با واقعیت مطابقت دارد، تا آنجا که ثابت کیهانشناختی مثبت را پیشبینی میکند، اما از نظر کمی کاملاً ناامیدکننده است. ثابت کیهانی پیشبینیشده چندین مرتبه بزرگتر از مقدار مشاهدهشده است. چرا انتظار می رود که محاسبات مربوط به حالت خلاء و تأثیر آن بر فضازمان از نظر کمی با واقعیت مطابقت خوبی در موقعیت اول داشته باشند، در حالی که معلوم است در موقعیت دوم نیستند؟
|
انرژی خلاء: تبخیر سیاهچاله و کیهان شناسی - یک اختلاف؟
|
113415
|
به نظر میرسد مقاله ویکیپدیا که تانسور انرژی تنش الکترومغناطیسی را توصیف میکند، نشان میدهد که این تانسور فقط در فضا-زمان صاف قابل تعریف است. چگونه می توان یک تانسور انرژی تنش الکترومغناطیسی را به این شکل تعریف کرد زیرا هر انرژی/ تکانه الکترومغناطیسی موجود باید انحنای فضا-زمان را غیر صفر نشان دهد؟ در عمل چگونه کسی می تواند اطلاعات مفیدی را با این تانسور انرژی استرس استخراج کند؟
|
چگونه می توان تانسور انرژی تنش الکترومغناطیسی را به فضا-زمان مسطح محدود کرد؟
|
130313
|
آیا می توان **تحولات لورنتز** (برای ذرات کوانتومی) را بر حسب **جرم موثر m*** که از فیزیک ماده متراکم شناخته شده است، بازنویسی کرد؟ از سرب مدادی تا فیزیک کوانتومی نسبیتی مکانیسمی برای اثرات نسبیت امواج_ماده#چهار بردار
|
گرافن و دینامیک نسبیتی
|
75824
|
من سعی می کنم برای امتحان خود در فیزیک 2 دلار آماده شوم، سؤال زیر یک سؤال از یک امتحان قدیمی است (سوال نیز پاسخ دقیقی برای آن دارد اما من واقعاً آن را نمی فهمم). > یک مدل قابل قبول برای یک اتم شامل یک بار نقطه ای $+ze$ (هسته) در > مرکز یک توپ شارژ شده $-ze$ با چگالی یکنواخت $\rho$ است. > شعاع توپ $a$ است. > > یک اتم در زیر یک میدان یکنواخت $\vec{E}=E\hat{x}$ قرار میگیرد، در نتیجه نیروهایی در جهت مخالف بر روی هسته و ابر الکترونی وارد میشوند. > >  > > 1. با فرض اینکه ابر الکترونی حرکت می کند، اما تحریف نمی شود: محاسبه > تغییر نسبی $\delta$ بین هسته و مرکز > ابر الکترونی (فرض کنید $\delta<a$) > > 2. با فرض افزایش تدریجی میدان الکتریکی از $0$ به > مقدار نهایی آن $\vec{E}$، کار را محاسبه کنید، $W$، میدان الکتریکی انجام داد > روی اتم. > > > > بخش های دیگری از سؤال وجود دارد که فعلاً آنها را حذف می کنم، زیرا آنها به سؤال من مربوط نیستند. توجه: من سوال را ترجمه کرده ام، بنابراین منشاء مشکلات انگلیسی من است، اگر چیزی واضح نیست لطفاً بپرسید و سعی می کنم پاسخ دهم. پاسخ سوال اول نشان میدهد که نیروی الکتریکی اعمالشده از ابر الکترونی برابر (و در جهت مخالف) با نیروی الکتریکی اعمالشده از میدان الکتریکی $\vec{E}$ است. پاسخ سوال دوم می گوید که میدان به تدریج افزایش می یابد بنابراین اتم در هر مرحله از فرآیند در تعادل است، نیرویی که میدان الکتریکی باید بر آن غلبه کند نیروی جاذبه بین هسته و ابر الکتریکی است. برای یک > فاصله معین از مرکز $x$، این فیلد با > $E(x)=\frac{ze}{a^{3}}x$ > > سپس کار توسط $\int_{ محاسبه میشود. 0}^{\delta}F(x)\، dx$ که در آن $F=qE$. توجه داشته باشید که اگر من درست محاسبه کنم، محاسبه $E(x)$ مربوط به میدان توپی با چگالی بار یکنواخت $\rho$ و با شارژ کل $-ze$ است. **سوالات من عبارتند از:** 1) در حل سوال اول نیروی جاذبه به گونه ای محاسبه می شود که انگار میدان خارجی $\vec{E}$ وجود ندارد. آیا ابر الکترونی نباید به نحوی حرکت کند که این محاسبه دیگر خوب نباشد؟ چرا هنوز می توانیم توپ را به عنوان یک توپ با چگالی بار یکنواخت $\rho$ در نظر بگیریم؟ 2) در حل سوال دوم، تعادل اتم در هر مرحله از فرآیند به چه معناست؟ اگر اینطور باشد، هسته اصلاً نباید حرکت کند. همچنین اگر میدان را به تدریج تغییر دهم، چرا اتم در حالت تعادل است؟ من فکر کردم که برای مقادیر کوچک $\vec{E}$، کل نیروی الکتریکی $-\hat{x}$ است، زیرا نیروی جاذبه بیشتر از نیروی میدان خارجی است و بنابراین هسته به عقب برمیگردد. به مرکز و سپس به سمت راست فشار داده می شود و دوباره به مرکز باز می گردد، تا زمانی که $|\vec{E}|$ برای غلبه بر جاذبه به مقداری حداقل برسد.
|
یک سوال از امتحان فیزیک 2: درباره ابر الکترونی یک میدان خارجی ثابت:
|
39689
|
من سعی می کنم به تنهایی در مورد الکترودینامیک نسبیتی بیاموزم و با مشتقات نماد 4 پتانسیل و شاخص (انیشتین) درگیر هستم. فکر می کنم عباراتی مانند $\partial_\mu A^\mu$ را درک می کنم. شاخص تکرار می شود و یک بار بالا و یک بار پایین است، بنابراین من مجموع را به صورت: $\partial_0 A^0 + \partial_1 A^1 + \partial_2 A^2 + \partial_3 A^3$ گسترش می دهم که به من یک اسکالر 1. چگونه می توانم چیزی شبیه به این را تفسیر کنم: $(\partial_\mu A_\nu)(\partial^\mu A^\nu)$؟ ما این بار دو شاخص را جمع می کنیم که خوب است. چیزی که من را گیج می کند این است که ما یک مشتق کوواریانت از یک بردار کوواریانت را می گیریم. آیا لازم است $A_\nu$ را در ترم اول به متناقض تبدیل کنید، مانند این: $(\partial_\mu A^\rho \eta_{\nu\rho})(\partial^\mu A_\sigma \eta^{\nu\sigma})$؟ حدس میزنم شک من از این واقعیت ناشی میشود که بردار کوواریانت را به عنوان یک شی کاملاً متفاوت از یک بردار متضاد میبینم. مشتق کوواریانت $\partial_\mu = \frac{\partial}{\partial x^\mu}$ با توجه به اجزای بردار متضاد $x$ متمایز می شود. بنابراین نمیدانم چگونه میتوان چنین عملیاتی را برای بردارهایی که متناقض هم نیستند اعمال کرد. 2. چگونه باید عباراتی مانند $(\partial_\mu A^\mu)^2$ را تفسیر کنم؟ آیا فقط $\left(\partial_0 A^0 + \partial_1 A^1 + \partial_2 A^2 + \partial_3 A^3\right)^2$ است یا چیز دیگری در حال انجام است؟ 3. طبق برخی از کتاب های درسی، $(\partial_\mu \phi)^2 = \eta^{\mu\nu}\partial_\mu \phi\partial_\nu\phi$، اما من نمی دانم چرا. برای من $\partial_\mu \phi$ فقط مشتق یک اسکالر $\phi$ با توجه به مولفه (نامشخص) $\mu$ یک $x$ 4 بردار متضاد است. در عوض، با قضاوت از سمت راست، باید به عنوان یک بردار $(\frac{\partial}{\partial x^0},\boldsymbol{\nabla})\phi$ تفسیر شود که سپس مربع می شود. آیا این فقط نشانه گذاری شلخته است یا من احمق هستم؟ با تشکر ویرایش: 1. آیا موارد زیر درست است؟ $$\frac{\partial}{\partial(\partial_\mu A_\nu)} \left(\partial_\mu A_\nu\right) = 1$$$$\frac{\partial}{\partial( \partial_\mu A_\nu)} \left(\partial^\mu A^\nu\right) = 0$$ 2. آیا می توانم شاخص های یک جزئی را نیز کم و زیاد کنم مشتق؟
|
انقباض 4 پتانسیل و شاخص پایه الکترومغناطیسی
|
41241
|
من سعی می کنم بفهمم که چرا $$\Bigl|\langle0|\phi(x)\phi(y)|0\rangle\Bigr|^2$$ احتمال انتشار ذره ای است که در $y$ ایجاد شده است. $x$ که در آن $\phi$ فیلد Klein-Gordon است. دلیل من در زیر چه اشکالی دارد؟ می توانیم $$\phi(x) = \int \frac{\textrm{d}^3\mathbf{p}}{(2\pi)^3\sqrt{2E_{\mathbf{p}}}} بنویسیم (a_{\mathbf{p}}e^{-ip.x}+a_{\mathbf{p}}^{\dagger}e^{ip.x})$$ سپس با عملگر موقعیت (که احتمالاً میتوانیم آن را برحسب $a$ بنویسیم) متوجه میشویم که $$\mathbf{\hat{x}}\phi(x)|0\rangle=\mathbf{x}\phi( x)|0\rangle$$ این به ما می گوید که $\phi(x)|0\rangle$ را می توان به عنوان یک ذره در $x$ تفسیر کرد. حالا یک حالت $|\psi(t)\rangle$ با $$|\psi(0)\rangle=\phi(y)|0\rangle$$ تعریف کنید. تکامل زمانی داریم که توسط $$|\psi(t) تعریف شده )\rangle=e^{iHt}|\psi(0)\rangle=e^{iHt}\phi(y)|0\rangle$$ یک نقطه را انتخاب کنید $x=(T,X,Y,Z)$ (یک چهار بردار). احتمال انتشار این ذره از $y$ به $x$ دقیقاً این احتمال است که $|\psi(T)\rangle$ را در حالت $\phi(x)|0\rangle$ پیدا کنیم. اما طبق فرض اندازه گیری، این فقط مربع $$\langle0|\phi(x)e^{iHT}\phi(y)|0\rangle$$ است حالا نمی دانم چگونه و چرا باید از شر آن خلاص شوم $e^{iHT}$. از آنجایی که $H$ با $\phi$ رفت و آمد نمی کند، به نظر می رسد کمی گیر کرده ایم! آیا چیزی ساده تر از این را از دست داده ام؟ پیشاپیش سپاس فراوان!
|
انتشار دهندگان و احتمالات در تصویر هایزنبرگ
|
55598
|
یک تکنیک از اهمیت حیاتی در تمام سطوح در فیزیک، تخمین است. این از فصل اول هر کتاب درسی فیزیک مقدماتی آشکار است، اما به فیزیکدان شاغل نیز مربوط می شود. بررسی ترتیبهای بزرگی در طول ارائههای تحقیقاتی یک روش معمول است - من سؤالات خوب بسیاری را با پاسخهای بعدی خوب دیدهام که با «اگر آن مقدار را برآورد میکردم چیز بسیار متفاوتی دریافت میکردم» شروع میشد. به طور کلی، نتیجه واقعی چیز جالبی نیست - این است که چه چیزهای فردی بر نتیجه تأثیر می گذارد. حتی نمونه های معروفی از این وجود دارد: مشکل تیونر پیانوی فرمی و معادله دریک. ظاهراً فرمی در این کار آنقدر خوب بود که اندازه آزمایش بمب هستهای ترینیتی را در ضریب 2 تخمین زد (برای بحث در مورد آن به مقاله ویکیپدیا مراجعه کنید). با این روحیه، دوست دارم کسی را ببینم که تعداد موهای سر انسان را تخمین بزند. پاسخ باید شامل مفروضات اساسی باشد تا بتوانیم ببینیم مجهولات اصلی کجا هستند و بهترین پاسخ پاسخی است که نیاز به دانش خاصی ندارد.
|
تخمین تعداد موهای سر انسان
|
18288
|
من این را با این واقعیت مطرح می کنم که من یک فیزیکدان نیستم ... من یک مهندس هستم. من روی یک مسئله تحقیقاتی کار میکنم که شامل پرواز یک موجود زنده با اشکال مختلف میشود و علاقهمندم که محیطی منبع باز پیدا کنم که با موفقیت نیروهای مختلف و آنچه را که در جو یافت میشود مدلسازی کند. اساساً، من میخواهم یک نمایش سهبعدی از پرندهام ایجاد کنم و آن را در محیطی قرار دهم و بتوانم نیروهای طبیعی روی آن عمل کنم (تا ببینم چگونه واکنش نشان میدهد). آیا چنین جانوری وجود دارد؟
|
محیط شبیه سازی هوا
|
33686
|
فیزیک برای توصیف مشاهدات رفتار اشیا برای بازآفرینی آنها یا اساسا استفاده از طبیعت برای اهداف خود وجود دارد. که کافی نیست. چرا فیزیکدانان سعی نمی کنند توضیح دهند، چرا همه چیز به همین شکل است؟ به عبارت دیگر: > چرا کار می کند؟ به جای > چگونه کار می کند؟
|
چرا فیزیک سعی نمی کند مشاهدات را علاوه بر توصیف آنها توضیح دهد؟
|
6856
|
با توجه به ارتباط این سیستم فرورانش، من انتظار دارم که طیف گسترده ای از آشکارسازها (دما، ارتعاش، لرزه سنج، هر چیز دیگری) در عمق این ترانشه ها مستقر شوند. منبع متعارفی که از طریق آن میتوان به خوانشهای این آشکارسازها دسترسی داشت، چیست؟
|
خوانش آشکارسازها در ژاپن و ترانشه ایزو-بونین-ماریانا
|
39686
|
معمولاً وقتی از درهم تنیدگی صحبت می کنیم، منظور حالت های درهم تنیده اسپین (الکترون ها) یا قطبش (فوتون ها) است. سوال من این است: آیا تولید جفتی الکترون و پوزیترون محصول را درهم میگیرد؟ اگر هیچ ناظری برای اندازهگیری هیچ یک از ذرات وجود نداشته باشد، میتوان گفت که انواع یا بار ذرات نیز با تابع موجی مانند: $\frac{1}{\sqrt{2}}( |+e\rangle \pm) درهمتنیده هستند |-e\rangle)$؟
|
جفت الکترون-پوزیترون درهم تنیده
|
18284
|
افزایش انرژی برخورد در سردکننده های هادرون همیشه توانایی شکار هیگز را بهبود نمی بخشد. من میدانم که اگر جرم هیگز درست بالاتر از حذف LEP باشد، حتی 7 TeV برای بهینه بودن خیلی زیاد است. با این حال، من وضعیت هیگز ~ 125 گیگا ولت را نمی دانم. اگر همان طور که داده های اخیر نشان می دهد جرم هیگز واقعاً حدود 125 گیگا ولت باشد، آیا منطقی است که LHC انرژی را در سال آینده به 8 TeV افزایش دهد و آیا منطقی است که LHC در پایان سال آینده خاموش شود تا برای آماده شدن برای آن آماده شود. 14 TeV اجرا می شود؟ البته، افزایش انرژی برخورد عموماً به نفع جستجوهای BSM است، اما من با فرض اینکه فقط هیگز در نظر گرفته شود، این سوال را مطرح می کنم.
|
کدام انرژی برخورد در LHC برای شکار 125 گیگاولت ولت هیگز، 7 TeV، 8 TeV یا 14 TeV بهتر است؟
|
111323
|
درست است که در شرایط تعادل، مهم نیست که کدام نقطه محوری را انتخاب کنیم، گشتاور خالص حاصله همیشه صفر خواهد بود. من نمی دانم که آیا این اصل برای سناریوهای غیر تعادلی نیز صدق می کند، یعنی گشتاور خالص سیستم بدون توجه به انتخاب نقطه محوری یکسان است؟ به عنوان مثال، اگر یک کره را روی یک سطح شیب دار صاف قرار دهیم، انتظار داریم که کره بدون غلتیدن از سطح شیب دار به پایین بلغزد. اما اگر نقطه تماس کره و سطح رمپ را به عنوان نقطه محوری انتخاب کنیم، گشتاور ناشی از گرانش خواهیم داشت. ظاهراً این با فرض ما در تضاد است. اشتباه اینجا چیست؟
|
انتخاب نقطه محوری در سناریوهای غیرتعادلی
|
33683
|
پس از بررسی بیشتر دوره های فیزیک مقدماتی دانشگاه ها، متوجه شدم که هیچ کدام از کتاب های فیزیک برکلی یا کتاب های فیزیک MIT به عنوان کتاب درسی استفاده نمی کنند. همه از Halliday یا Serway و مانند آن استفاده می کنند. دلیل عدم استفاده دیگر از این کتاب ها چیست (که زمانی که کتاب های درسی استاندارد بودند، ممکن است قبل از تعطیلات پیش از تعطیلات باشد)؟ آیا آنها حاوی اطلاعات قدیمی / قدیمی / اشتباه هستند یا چیزی؟ آیا برکلی و MIT مجموعه جدیدی از کتاب ها را برای جایگزینی آن کتاب ها توسعه دادند؟
|
آیا مطالعه از سری دوره های MIT و برکلی بی خطر است یا حاوی اطلاعات اشتباه است؟
|
560
|
من یک مشتاق فیزیک پاره وقت هستم و به ندرت در مورد فضای بین کهکشانی تعجب می کنم. اولاً، تصور من این است که همه (تقریباً همه) اجرام در جهان به شکل کهکشانها سازماندهی شدهاند. یا به عبارت دیگر، جهان مجموعه ای از میلیاردها و میلیاردها کهکشان است که از هم فاصله دارند. آیا واقعاً چیزی در فضای خالی بین کهکشان ها وجود دارد؟ اگر بله، چگونه به آنجا رسیده است؟
|
آیا چیزی در فضای بین کهکشانی وجود دارد؟
|
5483
|
این سوال توسط سوال دیگری در مورد مقاله ای از وودوارد (نه من) ایجاد شد. اصل IMO Mach تفکر بسیار مشکل ساز (؟ اشتباه) است. ماخ آشکارا تحت تأثیر لایب نیتس بود. راه حل های فضای خالی در GR منجر به یک متریک مینکوفسکی می شود و هیچ اینرسی را پیشنهاد نمی کند. به نظر می رسد اصل ماخ با GR ناسازگار باشد. امواج گرانشی نیز می تواند مشکل ساز باشد. من فکر می کردم که مقالاتی مانند مقاله ولفگانگ ریندلر کم و بیش اصل ماخ را به حاشیه رانده است، اما من بحث های اینترنتی زیادی در مورد آن می بینم. آیا درست است؟ اشتباه است؟ آیا مدرکی وجود دارد؟ (آزمایشات کشیدن فریم)؟ بیایید از این تعریف از ScienceWorld.Wolfram.com استفاده کنیم: > _ ارنست ماخ در کتاب خود به نام علم مکانیک (1893) این ایده را مطرح کرد که منطقی نیست از شتاب یک جرم نسبت به فضای مطلق صحبت کنیم. در عوض، بهتر است از شتاب > نسبت به ستارگان دور صحبت کنیم. آنچه این بدان معناست این است که اینرسی یک جسم > در اینجا تحت تأثیر ماده بسیار دور است._
|
آیا اصل ماخ اشتباه است؟
|
3214
|
تصور کنید که من یک پلیمر دارم (تقریباً به عنوان یک زنجیره آزادانه منتشر شده و آزادانه با تعدادی زیر واحد 'N') و من این پلیمر را در کره ای با حجم V قرار می دهم. در مرحله بعد، یک سری آکوردهای بی نهایت نازک و بی حرکت به طول L را به دیواره های داخلی کره اضافه می کنم. از آنجایی که این آکوردها بی نهایت نازک هستند، حجم داخلی کره را تغییر نمیدهند، اما با این وجود باید محدودیتهای توپولوژیکی و هندسی خاصی را روی رفتار پلیمر پخشکننده اعمال کنند. آیا می توانیم تغییر آنتروپی ناشی از اضافه شدن این آکوردهای بی نهایت نازک را کمیت کنیم؟ برای این محاسبه، اگر پلیمر را با گاز تک اتمی جایگزین کنیم، چه تغییری می کند؟
|
آنتروپی پلیمری که در کره ای با آکوردهای بی نهایت نازک قرار دارد
|
566
|
با ثابت نگه داشتن توان متوسط، چرا برخی از مواد بیشتر مشتاق هستند که توسط لیزر پالسی با توجه به لیزرهای C.W آسیب ببینند یا بالعکس؟ وقتی در مورد لیزرهای پالسی صحبت میکنم، به نمونههایی از چرخههای کاری در حدود 10 ^ 5 دلار فکر میکنم. به عنوان مثال، عناصر نوری (مانند صفحه فاز گردابی برای شکل دادن به پرتو) رژیمهای تحمل متفاوتی در رابطه با توان فرودی دارند که به توان متوسط بستگی ندارد بلکه به توان اوج پرتو پالسی نیز بستگی دارد.
|
مقاومت مواد در برابر پرتو لیزر
|
39681
|
من به دنبال ارجاعاتی به کتابشناسی هستم که صاف بودن و تحلیلی بودن مقادیر ویژه و توابع ویژه (و به طور کلی عناصر ماتریس) یک هامیلتونی را بررسی می کند که به برخی پارامترها بستگی دارد. به عنوان مثال، تنظیم اولیه تقریب Born-Oppenheimer را در دینامیک مولکولی در نظر بگیرید، که در آن تابع موج هسته ای به طور لحظه ای نادیده گرفته می شود و هامیلتونی با موقعیت های $\mathbf{R}_m$ از هسته ها، $$ \hat پارامتر می شود. {H}(\mathbf{R}_m)=-\sum_{i=1}^N \frac{\hbar^2}{2m}\nabla^2_i+\sum_{i>j}\frac{e^2}{|\mathbf{r}_i-\mathbf{r}_j|}-\sum_{ i,m}\frac{Z_m e^2}{|\mathbf{r}_i-\mathbf{R}_m|}. $$ انرژیهای $E_n(\mathbf{R}_m)$ سپس تابعی از تمام مختصات هستهای میشوند و بنابراین چشمانداز انرژی را تشکیل میدهند که بر تکامل توابع موج هستهای حاکم است. از آنجایی که ظاهر اصلی $\mathbf{R}_m$ در توابع تحلیلی (خوب، مرومورفیک) $\frac{1}{|\mathbf{r}_i-\mathbf{R}_m|}$ است، من میتوان انتظار داشت که وابستگی بیشتر به $\mathbf{R}_m$ شبیهسازی شود (و قطعاً از قطبها و برشهای شاخهها انتظار معنای فیزیکی داریم). آنچه من به دنبال آن هستم ارجاعاتی به کتابشناسی است که نتایجی از این نوع را تا حد امکان به طور کلی ایجاد یا رد کند. به طور خاص، با توجه به یک هامیلتونی که به مجموعهای از پارامترهای $z_1،\ldots،z_m$ به روش تحلیلی تعریفشده مناسبی بستگی دارد، میخواهم نتایجی را ببینم که تحلیلی بودن عناصر ماتریس (و بنابراین، برای مثال، مقادیر ویژه) را تعیین میکند. شامل بردارهای ویژه هامیلتونی. همچنین میخواهم بدانم چه کمیتهایی را میتوان به صورت تحلیلی به صفحه پیچیده گسترش داد. هر و همه اشاره گر عمیقا قدردانی خواهد شد.
|
آیا انرژی های بورن-اپنهایمر توابع تحلیلی موقعیت های هسته ای هستند؟
|
83066
|
در این زمینه، من اراده آزاد را به این معنا تعریف میکنم که **اعمال سطح بالا** یک انسان (نه حالات کوانتومی ذرات او) تعیین نمیشود، به همان معنا که برخی از اثرات کوانتومی تعیین نمیشوند. ساده ترین آزمایش (فرضی) برای تأیید وجود اراده آزاد این است که اعمال یک انسان را برای مدتی مشاهده کنید، سپس «به گذشته برگردید» به ابتدای آزمایش و دوباره آنها را مشاهده کنید، و مراقب اعمالی باشید که با اولین اجرا متفاوت است بدیهی است که ما نمی توانیم این کار را انجام دهیم. آیا تنظیم آزمایشی قابل تصوری وجود دارد که ما را به تأیید اینکه اراده آزاد داریم نزدیکتر کند؟
|
چگونه می توان فرضیه اختیار انسان را آزمایش کرد؟
|
91867
|
آیا فرمول بندی نسبیت عام از نظر اشکال دیفرانسیل به جای تانسورها با اندیس و زیرشاخص وجود دارد؟ اگر بله، کجا می توانم آن را پیدا کنم و مزایای هر روش چیست؟ اگر نه، چرا امکان پذیر نیست؟
|
نسبیت عام از نظر اشکال دیفرانسیل
|
98278
|
من به مشکلاتی عادت کردهام که از من میخواهند انتقال حرارت را پیدا کنم، برای مثال، وقتی استوانهای بسیار طولانی با یک عایق پوشانده شده است، هر کدام ضریب هدایت مربوط به خود را دارند. من از فرمول $\frac{\partial Q}{\partial t}=\int -k\vec \nabla T \vec{ds}$ استفاده میکنم و با $\rho$ متغیر ادغام میکنم. اما الان وضعیتی دارم که سیلندر با دو عایق یکی در نیمه چپ و دیگری در سمت راست پوشیده شده است. بنابراین من نمی دانم چگونه از فرمول قبلی در اینجا استفاده کنم، زیرا $k$ فقط با $\rho$ تغییر نمی کند، بلکه با $\varphi$ نیز متفاوت است. من دقیقاً همین مشکل را در وب پیدا کردم اما از آن فرمول استفاده نکرد. در عوض، یک مدار الکتریکی مانند ساخته شد، و به همین ترتیب (من قرار نیست آن را از این طریق حل کنم) توصیه ای دارید؟ با تشکر
|
انتقال حرارت در یک سیلندر با دو عایق
|
18287
|
تمام کتابهای درسی که دیدم در مورد پیامدهای عملگرهای جابجایی در مکانیک کوانتومی بسیار واضح است. با این حال، در مورد روابط ضد تخفیف بسیار کمتر صحبت شده است. آیا اگر دو اپراتور ضد جابجایی باشند، مفهوم کلی دارد؟
|
مفهوم روابط ضد کموتاسیون در مکانیک کوانتومی
|
87220
|
انرژی داخلی $E$ یک مقدار گسترده برای اکثر سیستم ها است. اما گستردگی انرژی در سیستم هایی با فعل و انفعالات دوربرد، مانند گرانش (مثلاً در سیستم های اخترفیزیکی) معتبر نیست. برای سیستم های گسترده: $$E=TS+\bf J. \bf x +\bf{\mu}.\bf N\tag{1}$$ که در آن $\bf J$ و $\bf x$ فشرده و گسترده هستند متغیرهای ترمودینامیکی (به ترتیب مانند فشار و حجم) برخی دیگر از پتانسیل های ترمودینامیکی مانند $G$، $F$، و $H$ به صورت زیر تعریف می شوند: $$F=E-TS$$ $$G=E-TS-\bf J. \bf x$$ $$H=E-\bf J.\bf x$$ برای سیستمهای گسترده، معانی فیزیکی واضح هستند، همانطور که در ویکیپدیا نوشته شده است: > میتوان گفت ΔU انرژی اضافه شده به سیستم، ΔF کل کار > انجام شده روی آن، ΔG کار غیر مکانیکی انجام شده بر روی آن، و ΔH مجموع > کارهای غیر مکانیکی انجام شده روی سیستم و گرمای داده شده به آن است. ظاهراً این تفاسیر از معادله $(1)$ استنباط می شود که در سیستم های غیر گسترده صادق نیست. بنابراین به نظر می رسد که این پتانسیل ها ذاتاً کمیت های گسترده هستند و در سیستم های غیر گسترده معنایی ندارند. آیا این پتانسیلها در سیستمهای غیر گسترده مانند کهکشانها معنای فیزیکی دارند (اگر اصلاً قابل استفاده باشند)؟
|
آیا $G$، $F$ و $H$ (پتانسیل های ترمودینامیک) مقادیر گسترده ای هستند؟
|
3216
|
اصل آنتروپیک می گوید > جهان فیزیکی باید با زندگی آگاهانه ای که آن را مشاهده می کند، سازگار باشد. من فکر می کردم که این فقط فلسفه است و فیزیک نیست. اما ممکن است اشتباه کنم؛ من نمی دانم که آیا می توان آن را در یک نظریه علمی خاص که حداقل در اصل قابل ابطال باشد، تدوین کرد؟ این استدلال که «نظریه درست است زیرا ما اینجا هستیم؛ وجود ما نظریه را اثبات میکند و اگر ما اینجا نباشیم، نظریه رد میشود» بسیار رضایتبخش است، عمدتاً به این دلیل که میتوان آن را برای حمایت از هر نوع غمانگیز فلسفی تنظیم کرد.
|
آیا می توان (یا چگونه) اصل آنتروپیک را به یک نظریه علمی تبدیل کرد؟
|
36220
|
بسیاری از مردم باید متوجه می شدند، هنگامی که به یک آینه منحنی مقعر (یا حتی یک قاشق نسبتاً بازتابنده در این واقعیت) در فاصله نزدیک نگاه می کنند، یک انعکاس کمی اعوجاج مشاهده خواهید کرد. اما وقتی دورتر میشوید، تصویر ناگهان وارونه میشود. چرا این
|
چرا در حالی که به آرامی از یک آینه منحنی دور می شوید، انعکاس شما ناگهان وارونه می شود؟
|
93798
|
من در حال تحقیق در مورد روش هایی برای تشخیص موقعیت مواد رادیواکتیو (گسترش ذرات گاما و بتا) هستم و می خواهم بدانم از چه روش های فعلی برای انجام این کار استفاده می شود. چه نوع حسگرهایی مورد استفاده قرار می گیرند و چگونه اطلاعات را برای تشخیص موقعیت یک ماده رادیواکتیو در فضای سه بعدی پردازش می کنند؟ آیا با این روش ها محدودیت یا مشکلی وجود دارد؟ به عنوان مثال از نظر محاسباتی گران، نادقیق، فقط برای یک نوع عنصر کار می کند و غیره. من در حال توسعه روش خودم برای تشخیص موقعیت مواد رادیواکتیو در فضای سه بعدی هستم، و می خواهم بدانم روش استاندارد فعلی برای انجام این کار چیست؟ می توانم روش ها را تحقیق و مقایسه کنم. روش من شامل شمارنده های سوسوزن مایع و شبکه عصبی است. این ماده بسیار رادیواکتیو خواهد بود. مثلا 100 گرم اورانیوم این به مساحت (4x14x6) متر محدود است و می تواند در یک جامد، احاطه شده توسط هوا، در داخل یک ظرف دفن شود. با این حال، من فرض می کنم که ماده اطراف مواد رادیواکتیو به طور یکنواخت با چگالی ثابت توزیع شده است.
|
وضعیت هنر در تشخیص و بومی سازی ذرات چگونه است
|
39685
|
 طبق این تصویر از شکافت هسته ای، قبل از واکنش فیسون، جرم کل اورانیوم و نوترون آهسته 236 آمو است. و پس از اضافه کردن جرم باریم، کریپتون و 3 نوترون پس از واکنش شکافت، دوباره 236 amu دریافت خواهید کرد. سوال: اگر تمام جرم را برگردانیم، انرژی از کجا آمده است؟ آیا این انرژی اتصال است که آزاد می شود؟
|
تولید انرژی در شکافت هسته ای
|
86574
|
من الگوریتم Wolff را برای شبیه سازی فرومغناطیس دو بعدی پیاده سازی کرده ام. این کار با ساخت یک خوشه از اسپین های مشابه و چرخاندن همه آنها به یکباره برای حرکت سریع در فضای فاز کار می کند. در مورد عدم وجود میدان خارجی و در برهمکنش هامیلتونی که فقط به برهمکنش های نزدیکترین همسایه بستگی دارد، احتمال پذیرش برای افزودن یک اسپین به خوشه بسیار ساده است. این مانند یک افسون عمل می کند، اما من می خواهم آن را تعمیم دهم تا سهم یک میدان مغناطیسی خارجی را نیز شامل شود. تمام منابعی که می توانم پیدا کنم فقط تعاملات نزدیکترین همسایه را در نظر می گیرد. اگر یک فیلد خارجی به ترکیب اضافه کنم، آیا هنوز فرم خوبی برای احتمال پذیرش وجود دارد؟
|
شبیه سازی مدل دوبعدی Ising: احتمال پذیرش الگوریتم ولف با میدان مغناطیسی خارجی
|
101175
|
آیا راهی برای تعیین اندازه حباب و افزایش سرعت در جریان آشفته وجود دارد؟ من قانون استوکس را می دانم اما این فقط برای جریان آرام معتبر است.
|
چگونه اندازه حباب و افزایش سرعت در جریان آشفته را محاسبه کنیم؟
|
89756
|
به خوبی شناخته شده است که طیف خورشید پیوسته نیست و نوارهای تاریکی در طیف خورشید وجود دارد. آیا می توان رنگی تولید کرد که مثلاً در نور داخلی روشن و در نور خورشید تیره باشد؟
|
تاثیر خطوط تیره در طیف خورشید بر رنگ/رنگ منعکس شده
|
47975
|
اگر یک توپ بولینگ در حین لیز خوردن با سرعت اولیه حرکت کند، پس از تجربه اصطکاک ایستا، قبل از شروع به غلتیدن چقدر فاصله خواهد داشت؟ $\ddot{x} = \mu_{kf}g$ و همچنین گشتاوری از اصطکاک جنبشی روی توپ وجود دارد (R = شعاع توپ) $$mg\mu_{kf}R = \frac{2mR^ 2}{5} \ddot{ \theta} \implies \ddot{ \theta} = \frac{5g\mu_{kf}}{2R}$$ شرط برای غلتیدن بدون لغزش $v = R \omega$ است و از زمانی که توپ با زمین تماس پیدا میکند، سرعت عرضی کاهش مییابد در حالی که سرعت زاویهای تا جایی افزایش مییابد که با هم برابر شوند. من مطمئن نیستم که در این مرحله باید چه کار کنم، زیرا به نظر می رسد هر کاری که تلاش می کنم جواب نمی دهد. $$\ddot{x} = v \frac{dv}{dx} = \mu_{kf}g \به معنای v^2 = (2\mu_{kf}g)x + v_o^2 $$ من نیست کاملاً می دانم که با این معادله دیفرانسیل که شامل $\theta$ نمی شود چه کار کنم تا بتوانم از آن در معادله خطی حرکت استفاده کنم. من سعی کردم از زمان استفاده کنم، اما نمی دانم چگونه می تواند کمک کند، و زاویه واقعی خود بی فایده است. $$\ddot{ \theta} = \frac{5g\mu_{kf}}{2R}$$ به دلیل لیز خوردن نمیتوانم بگویم $x = R \theta$
|
توپ بولینگ رولینگ با لیز خوردن
|
87079
|
لطفاً به این نکته توجه کنید که من در رشته های فیزیک و به خصوص در مورد برق کاملاً مبتدی هستم. اخیراً تصمیم گرفتهام که میخواهم بیشتر در مورد اصول الکترونیک بیاموزم و شروع به خواندن در مورد آن کردم، اما چند چیز هنوز برای من نامشخص است. من میدانم که ولتاژ نیرویی است که الکترونها را از طریق سیم هل میدهد. من همچنین میدانم که جریان مقدار الکترونهایی است که توسط سیم در زمان فشار داده میشوند. همچنین برای من روشن است که منبع تغذیه مانند باتری ولتاژ مشخصی دارد که می تواند ارائه دهد. چه چیزی نامشخص است: 1. چگونه می توانم تعیین کنم که چه مقدار جریان از مدار عبور می کند؟ فرض کنید که من یک لامپ 1.5 ولتی را به یک باتری 1.5 ولتی وصل کنم - چه مقدار جریان از این مدار عبور می کند؟ 2. ولتاژ بیش از حد بالا لامپ (یا مقاومت دیگر) را سرخ می کند، زیرا ولتاژ (همانطور که من متوجه شدم یک انرژی الکتریکی واقعی است) باعث ایجاد گرمای بیش از حد در مقاومت می شود. اما آیا می توان جریان زیادی را به یک مقاومت اعمال کرد؟ 3. ظرفیت باتری بر حسب میلی آمپر ساعت بیان می شود. بگویید که باتری 1200 میلی آمپر ساعت = 1.2 Ah = 72 آمین (آمپر دقیقه) = 4320 Asec (آمپر ثانیه) است. آیا واقعاً (از لحاظ فیزیکی) امکان تخلیه 4320 آمپر از این باتری در یک ثانیه وجود دارد؟ اگر نه، چه محدودیتی وجود دارد که مانع از انجام این کار می شود؟ (نه اینکه بخوام امتحان کنم :))
|
چگونه ارزیابی کنیم، چه مقدار جریان در مدار می گذرد؟
|
86570
|
عبارت مشکل > مسیر نور را با نقطه شروع و پایان معین از طریق یک یا چند > آینه پیدا کنید. در این نوع مشکلات، سعی میکنید شخصی را تصویر کنید که لیزر را با پرتوی بسیار باریک در جهت خاصی به سمت آینه نشانه میگیرد، بنابراین به نقطه «B» میرسد. به عنوان مثال: شما یک اتاق آینه مربعی را می بینید (با دیوارهای آینه ای «a»، «b»، «c»، «d») که در آن از نقطه «A» از طریق آینه های «c»، «b»، «نگاه می کنید. d» و «a» به نقطه «B». یک طرح را می توان به راحتی ساخت: ![\[IMG\]http://i.imgur.com/QkWF4e6.png?2\[/IMG\]](http://i.imgur.com/RiIayEw. png) برای یافتن راهحل دقیقتر، سلول پایه را با نقاط «A» و «B» چند بار مطابق تصویر برمیگردانیم. پس از انجام آینهسازی، خط اتصال «A» به سمت تصویر آینهای «B» کشیده میشود. > سوال: مسیر را در مربع اصلی بسازید. نقاشی را کامل کنید.  ** سردرگمی من ** چرا باید با آن مربع های مجازی کار کنم؟ من راه منطقی برای ترسیم بازتاب به راحتی نمی بینم. و چرا خط از «A» به «B» در میان تمام آن اتاق های مجازی دیگر کشیده شده است؟
|
جعبه های مجازی بازتاب آینه
|
72936
|
آیا توده های فرمیونی و اسکالر در حال اجرا به یک شکل اجرا می شوند؟ به طور خاص، تفاوتهای کیفی در توابع بتا جرم برای مثلاً نظریه میدان اسکالار $\lambda\phi^4$ و جرم فرمیون در QED چیست؟ بعد، آیا شهود آشکاری برای بزرگتر یا کوچکتر شدن توده ها در UV وجود دارد؟ از آنجایی که جرم ذرات در فرآیندهای پراکندگی در انرژیهای بالاتر بیربطتر میشوند، فکر میکنم که جرمهای جاری در اشعه ماوراء بنفش کوچکتر میشوند، اما این ممکن است شهود درستی نباشد. در نهایت، آیا می توان دید که توده های اسکالر صرفاً از توابع بتای جرمی آنها غیرطبیعی هستند؟ آیا آنها خیلی سریع می دوند تا به مقادیر خود در UV حساس باشند؟
|
جرم های فرمیون و اسکالر چگونه با انرژی حرکت می کنند؟ آیا تفاوت در اجرای آنها هسته اصلی مشکل سلسله مراتبی است؟
|
25451
|
به یاد دارم که سالها پیش از تماشای کیهان، کارل سیگان یک روش فرضی جالب را برای مشاهده مستقیم سیارات فراخورشیدی پیشنهاد کرد. او پیشنهاد کرد که در «آینده» میتوانیم ماهوارهای را پرتاب کنیم که برای جلوگیری از نور ستارههای دور طراحی شده است، و به طور مؤثر آنها را تحت الشعاع قرار میدهد، شاید با باز کردن یک چتر بزرگ دایرهای شکل، که به یک تلسکوپ قدرتمند اجازه میدهد مستقیماً نور سیارات در حال گردش در اطراف را تشخیص دهد. بر اساس این تصور من دو سوال دارم: 1. آیا این ایده به طور جدی مورد توجه قرار گرفته است یا در حال بررسی است؟ 2. آیا می توان یک تلسکوپ فضایی را قرار داد تا از اشیایی که قبلاً در فضا هستند برای کسوف کردن نور یک ستاره، شاید یک ماه یا سیارک، استفاده کند؟ مطالب مرتبط: عدم انجام ماموریت سیارات فراخورشیدی در بررسی دهه ای با توجه به عکسی از ماه که از زمین گرفته شده است، آیا می توان موقعیت سایت عکاس را محاسبه کرد؟
|
تشخیص سیاره فراخورشیدی از طریق چتر خورشیدی مبتنی بر فضا
|
36216
|
من خوانده ام که QPSK به صورت تئوری کار می کند تا بسته به فاز سیگنال دو بیت را رمزگذاری کند. با این حال، عملا یک مرجع برای سیگنال حامل به دلیل برخی ابهامات فاز مورد نیاز است. DQPSK قرار است این مشکل را با استفاده از فاز قبلی به عنوان مرجع برای مرحله بعدی حل کند. من درک نمی کنم که چگونه ابهام فاز در QPSK رخ می دهد. ویکیپدیا به این موضوع اشاره میکند: اگر صورت فلکی با مقداری اثر در کانال ارتباطی که سیگنال از آن عبور میکند بچرخد، فاز ابهامی وجود دارد. آیا کسی می تواند توضیح دهد که در کانال ارتباطی که این مرحله را تغییر می دهد چه اتفاقی می افتد؟
|
اشکال اصلی استفاده از QPSK به جای DQPSK در فیبر نوری چیست؟
|
132917
|
مثال 7.2 در کتاب دیوید گریفیث E & M (ویرایش 3) دارای نمای جانبی 2 استوانه متحدالمرکز، با شعاع کوچکتر $a$ و شعاع بزرگتر $b$ است. منطقه بین $a$ و $b$ دارای رسانایی $\sigma$ است. اگر آنها در اختلاف پتانسیل $\textit{V}$ حفظ شوند، چه جریانی از یک استوانه به سیلندر دیگر برای طول معین $L$ میگذرد؟ فیلد E به صورت شعاعی به سمت خارج در امتداد $\textit{s}$ قرار دارد. سوال من این است: جریان در چه جهتی است؟ آیا الکترون ها در خلاف جهت میدان E جریان دارند؟ اگر چنین است، آیا این بدان معناست که جریان به صورت شعاعی به سمت داخل، در امتداد $\textit{-s}$، از $b$ به $a$ در جریان است؟
|
جهت جریان در سیلندرهای متحدالمرکز
|
47971
|
در نسبیت خاص یک رویداد E به مختصات (x,t) در یک قاب اینرسی و مختصات (x',t') در دیگری نگاشت می شود و SR رابطه بین (x,t) و (x',t) را فراهم می کند. '). محتوای تجربی این نظریه چیست (مثلاً چگونه آن را به صورت عملیاتی آزمایش می کنید)؟ از آنجایی که دو فریم وجود دارد، دو مشاهده لازم است - یکی که (x,t) E را در یک فریم اندازه میگیرد و دیگری که (x',t') E را در فریم دیگر اندازهگیری میکند. به طور کلاسیک، این مشکلی ایجاد نمی کند، زیرا می توانیم فرض کنیم که یک اندازه گیری ایده آل وجود دارد که هر چیزی را که اندازه گیری می شود مختل نمی کند (رویداد E) و بنابراین دو مورد از این اندازه گیری ها را می توان پشت سر هم انجام داد، یکی در هر فریم. اما در QM، نتیجه اندازه گیری ذاتاً به دستگاه اندازه گیری گره خورده است و همچنین خود عمل اندازه گیری بر آنچه اندازه گیری می شود تأثیر می گذارد. بنابراین وقتی یک رویداد E (مثلاً موقعیت ذره x در زمان t) را در فریم اول مشاهده می کنید، با استفاده از دستگاه موجود در آن فریم، دیگر نمی توانید همان رویداد E را در فریم دوم مشاهده کنید. مشاهده دوم شما حداکثر اندازه گیری موقعیت ذره پس از مشاهده در فریم اول خواهد بود. بنابراین، در واقع، یک رویداد E منفرد مختصات مشخصی (از لحاظ تجربی/عملیاتی) در همه چارچوبهای مرجع به طور همزمان ندارد. پس چگونه می توانیم حتی در مورد رابطه بین (x,t) و (x',t') صحبت کنیم، در حالی که اینها به خوبی تعریف نشده اند؟
|
معنای تجربی نسبیت در زمینه QM
|
5521
|
این سوال به مرجع آزمایش Aegis در CERN برمیگردد، جایی که هدف آنها تولید آنتیهیدروژن فوقالعاده سرد شده و تشخیص منفی بودن واکنش آن به گرانش است. این من را به این فکر انداخت که پرتوهای تواترون بیش از یک ثانیه در گردش هستند و همه چیز در حدود 4.9 متر در یک ثانیه سقوط می کند، بنابراین دسته ها نیز باید در حال سقوط باشند. این البته با فیلدهایی جبران می شود که دسته ها را در میان تمام اصلاحات ضروری دیگر در مسیر نگه می دارد. اگر با وجود اینکه پادپروتون ها تحت گرانش رفتار متفاوتی دارند، این تفاوت در مدار پروتون ها و پادپروتون ها ظاهر می شود. این سوال دارای دو نکته است: الف) از آنجایی که پرتوها مسیرهای مساوی و مخالف را در مدار مغناطیسی طی می کنند، اثر گرانش منفی بر روی پادپروتون ها، پرتو آنتی پروتون را نسبت به مسیر پروتون به بالا پراکنده می کند. آیا می توان از این نظر محدودیتی در میزان تفاوت اثر گرانشی بین پروتون ها و پادپروتون ها بدست آورد؟ من یک مرجع پیدا کردم که در آن پرتو ضد پروتون رفتار رنگی متفاوتی نسبت به پروتون دارد، و توضیح داده شده است. اکنون من در مورد دینامیک پرتو که به جای فیزیک در زیر هنر ثبت کرده ام کاملا مبهم هستم، اما ب) در تعجب هستم که آیا این تفاوت مشاهده شده می تواند به عنوان اختلاف میدان گرانشی در یک آزمایش اختصاصی تفسیر شود. شاید مهندسان پرتوی این لیست را بخوانند. احساس من این است که اگر پادذرهها فعل و انفعالات گرانشی منفی داشتند، مهندسان پرتو میتوانستند آن را از اولین ماشین e+e شناسایی کنند، اما احساسات ممکن است اشتباه باشند.
|
آیا رفتار متفاوتی بین پرتوهای پروتون و ضد پروتون در تواترون وجود دارد؟
|
123376
|
از آنجایی که از یک پیشینه ریاضی برخوردار بودم، پیگیری استدلال های شهودی فیزیکدانان همیشه برای من چالش برانگیز به نظر می رسید. در حال حاضر مشغول مطالعه کتابی به نام «همگام سازی: مفهومی جهانی در علوم غیرخطی» هستم. کتاب به خوبی نوشته شده است، اما هر از گاهی، من به سختی استدلال های شهودی را دنبال می کنم. در سادهترین حالت، نویسندگان اثر یک نیروی خارجی تناوبی را بر روی یک نوسانگر شبه خطی خودپایدار بحث میکنند. باید تاکید کنم که اینها استدلال های فصل 3 کتاب است. همه چیز در فصل 7 رسمی تر می شود. تنها مشکل این است که در فصل 7 دیگر بحثی درباره پتانسیل ها وجود ندارد. در فصل 3، آرگومان عمدتاً بر چند پارامتر متکی است، $\overline\phi_e$ فاز اولیه نوسانگر اجباری است که رابطه فاز زیر را دارد $\phi_e=\omega t+\overline\phi_e$ و نوسانگر رانده شده مبتنی است. روی $x(t)=A\sin(\omega_0 t+\phi_0)$ و نیروی خارجی بر اساس $\epsilon متفاوت است \cos(\omega t+\overline\phi_e)$. نکات زیر اصلی ترین چیزهایی هستند که من متوجه آنها نمی شوم: 1. پتانسیل به چه معناست؟ (می دانم که تابع پتانسیل اغلب یک تغییرناپذیری را تعریف می کند، اما چگونه برای حالت نوسانگر تعریف می شود؟ 2. موازی بزرگ چیست؟ بردارها و بردارهای کوچک در شکل 3.3 (a) که نشان دهنده 3 هستند. چرا قفل شدن فاز آنها در $\phi_0$ 4 انجام می شود. چرا نقطه 1 پایدار و نقطه است؟ 2. من تصور می کنم که ثبات به معنای نقطه با حداقل پتانسیل است اینجا](http://i.stack.imgur.com/pHyPj.png) 
|
پدیده همگام سازی: یک توضیح ساده؟
|
134513
|
چگونه می توانیم انرژی (بر حسب کیلوژول) مورد نیاز بدنمان را برای ثابت نگه داشتن آن در 36.6 $^{\circ}C$ در استخر شنا با $\sim 28^{\circ}C$ به مدت 30 دقیقه محاسبه کنیم (یا تقریبی کنیم). ? بدن برهنه و کاملاً غوطه ور است.
|
چقدر انرژی برای گرم کردن بدن در آب لازم است؟
|
47355
|
اگر نیروگاه های جزر و مدی چرخش زمین را کند می کنند، آیا از نظر تئوری امکان ساخت نیروگاهی وجود دارد که انرژی را از تکانه زاویه ای زمین تخلیه کند (در نتیجه چرخش آن را کندتر کند)؟ ** چنین ماشینی چه شکلی خواهد بود؟**
|
نیروگاه تکانه زاویه ای روی زمین
|
81597
|
من نمی فهمم چگالی انرژی میدان مغناطیسی چیست؟ کار ممکنی که میدان مغناطیسی می تواند انجام دهد؟ بنابراین میتوانیم مقدار «کاری» را که میتواند انجام دهد فقط از روی چگالی انرژی محاسبه کنیم؟ به عنوان مثال: یک میدان مغناطیسی توسط یک شیر برقی ایجاد می شود، چگالی انرژی 10J/m3 وجود دارد. آیا می توانم مقدار نیروی مغناطیسی را با استفاده از کار = F*d بدست بیاورم بنابراین، F = W/d خواهد بود؟
|
چگالی انرژی در میدان های مغناطیسی؟
|
14239
|
چگونه مشتق تابعی زیر را انجام دهیم؟ $$\frac{\delta F}{\delta n(r)}$$ جایی که $$F=\int dr n(r) \int C(|r-r'|) n(r') dr'$ $ آیا به سادگی: $$2 \int dr' C(|r-r'|) n(r')$$؟
|
مشتق تابعی از پیچیدگی
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.