Datasets:
mteb
/
CQADupstackPhysicsRetrieval-Fa

Dataset card Data Studio Files
xet
Community
_id
stringlengths
1
6
text
stringlengths
0
5.02k
title
stringlengths
0
170
77637
محاسبات ما بر روی امواج EM اساساً با امواج هارمونیک سروکار دارد و از طریق این محاسبات و روابط، برخی از روابط و محدودیت‌ها را برای پدیده‌های موجی به دست می‌آوریم. از این روابط، سرعت گروهی و فازی موج است. ما محدودیت هایی را در مورد اینکه این سرعت (به عنوان مثال برای یک موج EM) می تواند زیاد باشد، اعمال می کنیم. اما چگونه می‌توانیم (و چرا) چنین محدودیت‌هایی (مانند محدودیت سرعت انتشار امواج سینوسی) را به محدودیت‌هایی برای انتقال هر نوع اطلاعات تعمیم دهیم؟ به علاوه: تعریف دقیق اطلاعات (که همیشه می گوییم نمی تواند سریعتر از C حرکت کند) چیست؟
چگونه محدودیت‌های سرعت انتشار امواج سینوسی را به محدودیت‌های انتقال هر نوع اطلاعات تعمیم دهیم؟
70004
همه ما می دانیم که نقطه انجماد آب $0~^\circ\text{C}$ است، با این حال اگر اشتباه می کنم مرا تصحیح کنید، اما من معتقدم نقطه انجماد طیور (که حدس می زنم به معنای آب در طیور باشد) این است. $-2.2~^\circ\text{C}$. اگر چنین است، چرا چنین است؟
چرا آب در $0~^\circ\text{C}$ یخ می‌زند در حالی که طیور در $-2.2~^\circ\text{C}$ یخ می‌زند؟
38983
یک قاب مرجع $S^'$ را در نظر بگیرید که در جهت اولیه حرکت پرتابه ای که در زمان پرتاب می شود، $t=0$ حرکت می کند. در قاب $S$ حرکت پرتابه به این صورت است: $$x=u(cos\theta)t$$ $$y=u(sin\theta)t-\frac{g}{2}t^2$$ I بدانید که در $y_{max}$, $\frac{dy}{dt}=0$ است، بنابراین با استفاده از این می‌بینم که $$t_{y_{max}}=\frac{usin\theta}{g}$ دلار بنابراین: $$y_{max}=\frac{2u^2sin\theta}{g}$$ من می دانم که وقتی ذره در $y_{bottom}=0$ فرود می آید، فاصله در جهت $x$ $$x_{ y_{bottom}}=\frac{2u^2sin^2\theta}{g}$$ اما من در مورد چگونگی توصیف حرکت ذره در قاب $S'$ سردرگم هستم.
نسبیت گالیله در حرکت پرتابه
24602
اگر در آسانسوری باشید که سریعتر از گرانش به سمت پایین شتاب می‌گیرید، آیا تا سقف رانده می‌شوید؟ از آنجایی که گرانش نمی تواند با شتاب آسانسور مطابقت داشته باشد، شما نمی توانید با سرعت ثابت نسبت به آسانسور حرکت کنید.
آسانسور شتاب دهنده؟
74586
با استفاده از کوانتیزاسیون دوم برای میدان های اسکالر، میدان اسپینور و میدان های برداری، می توانیم روابط کموتاسیون و ضد جابجایی را برای عملگرهای تولد و تخریب فیلدها بدست آوریم که ما را به آمار بوز یا فرمی هدایت می کند. آیا می توان این نتایج را در یک میدان چرخشی دلخواه (عدد صحیح یا نیمه صحیح)، با استفاده از این ایده اولیه که هر فیلد را می توان با ترکیب فیلدهای spinor $\frac{\hbar }{2}$ ساخت؟
آیا می توان قضیه آمار اسپین کامل را از موارد اسپین 0، 1/2 و 1 اثبات کرد؟
5299
وقتی به اکشن پولیاکوف یا نامبو-گوتو نگاه می‌کنید، یک T برای کشش می‌بینید، اما بدون جرم. وقتی به عمل یک ذره نسبیتی نگاه می کنید، m را می بینید. اینجا را ببینید. بنابراین سوال اینجاست. جرم در اکشن های String کجاست؟ برای یک رشته نسبیتی کلاسیک من انتظار دارم که معادلات حرکت m به عنوان یک ثابت ظاهر شود. در این مورد من فکر می کنم که جرم مربوط به کشش است. در پایان، اگر ذرات در حالت‌های مختلف رشته‌هایی باشند، انتظار دارم جرم به حالت بستگی داشته باشد.
توده کجاست؟
100141
از آنجا که انرژی جنبشی انرژی حرکت است، بدون ماده نمی تواند وجود داشته باشد. با این حال، انرژی در یک موج E/M می تواند. من می دانم که امواج E/M در ساختار به عنوان امواج الکتریکی و مغناطیسی در یک پیکربندی سینوسی توصیف شده اند. این بدان معنی است که انرژی جنبشی نمی تواند از امواج EM ساخته شود وگرنه مستقل از جرم خواهد بود. بنابراین سوال من این است که انرژی جنبشی از چه چیزی ساخته شده است؟
ترکیب انرژی جنبشی
75675
این در ادامه سوال قبلی من و اشاره به این مقاله است. من حدس می‌زنم که نویسندگان به $S^n$ و $\mathbb{H}^n$ علاقه‌مند هستند، زیرا اینها به ترتیب نسخه‌های اقلیدسی شده $dS^n$ و $AdS^n$ هستند. اما من در مورد انگیزه های فیزیکی ضرایبی که آنها می گیرند، روشن نیستم. آنها ضرایب زیر را می گیرند، * کره $S^{2n+1} = SO(2n+2)/SO(2n+1)$ را می توان به عنوان مجموعه صفر در $\mathbb{C} در نظر گرفت ^{n+1}$ معادله، $\sum_{i=1}^{n+1} \vert z_i \vert ^2 = 1$. در اینجا آنها می خواهند $\phi \sim \phi + \frac{2\pi}{n}$ را برای مقداری $n \in \mathbb{N}$ شناسایی کنند که $\phi$ فاز $z_1$ است. و این ضریب توسط $\mathbb{Z}_n\backslash SO(2n+2)/SO(2n+1)$ داده می شود * در $\mathbb{H}^{2n+1} = SO_0(2n,1) /SO(2n)$ متریک را به عنوان $cosh^2\rho dt^2 + d\rho^2 + sinh^2 \rho می گیرند d\Omega_{2n-1}$ و ضریب را به صورت $t \sim t + \beta$ بگیرید و سپس فضای ضریب به صورت $\mathbb{Z} \backslash SO_0(2n,1)/SO(2n) داده می‌شود. دلار در اینجا $\frac{2\pi}{n}$ و $\beta$ با همان ادامه تحلیلی به هم متصل می‌شوند که یکی را از متریک در $S^{2n+1}$ به متریک در $\mathbb{ می‌برد. H}^{2n+1}$ واضح است که در مقاله آنها به \beta به عنوان دمای معکوس اشاره می کنند، اما من نمی توانم به وضوح ببینم که تصویر حرارتی چیست که با ارزیابی عملکرد پارتیشن در این ضرایب مانند بالا اگر ذره‌ای در دمای معکوس $\beta$ روی $\mathbb{H}^{2n}$ فضایی وجود داشته باشد، فکر می‌کنم تابع پارتیشن در منیفولد $\mathbb{H}^{2n}\ محاسبه شود. برابر S^1$ به طوری که $S^1$ شعاع $\beta$ باشد. آیا این به نحوی با ضریب $\mathbb{H}^{2n+1}$ که در بالا در نقطه افزایشی دوم توضیح داده شد، مرتبط است؟ (...ممکن است در مورد $S^{2n} \times S^1$ نیز سوال شود..)
«حرارتی» در مورد ضریب حرارتی EdS و EAds چیست؟
24609
![](http://img213.imageshack.us/img213/5474/gausslaw.jpg)! کتاب می گوید $E_0\pi r^2$ است زیرا شار در دایره برابر با قسمت منحنی سهمی است. من این را متوجه نمی شوم، آیا شار کل نباید برای کل سطح 0 باشد؟ در واقع، از آنجایی که میدان E ثابت است، شار نیز باید 0 باشد.
سطح بسته، بدون بار محصور، با این حال شار 0 نیست؟
102161
من در حال حاضر در حال نوشتن یک پروژه در سطوح حداقلی و نسبیت عام هستم - اما تفاوت بین افق ظاهری و رویداد را نمی دانم؟ در نهایت به نظر می رسید هر دو به عنوان افق های وابسته به ناظر تعریف می شوند که به عنوان آستانه سیاه چاله ای عمل می کنند که نور پس از عبور از افق نمی تواند از آن فرار کند؟ آیا کسی می تواند تفاوت را روشن کند؟
تفاوت بین افق ظاهری و افق رویداد؟
79022
در تابع پارتیشن، که به صورت $$Z = \sum_j g_je^{-\beta E_j}$$ بیان می‌شود، نمی‌دانم چه چیزی فاکتور $g_j$ را تعیین می‌کند. من سعی کردم در اینترنت جستجو کنم تا توضیحی در مورد آن پیدا کنم اما نتوانستم توضیحی در مورد آن پیدا کنم. حدس می‌زنم تعداد حالات انحطاط در یک سطح انرژی معین باشد؟ چگونه تعیین می کنید که چند حالت منحط وجود دارد؟ یک مثال ساده در مورد چگونگی تعیین ضریب $g_j$ عالی خواهد بود. با تشکر از کمک!
چگونه مقدار ضریب انحطاط را در تابع پارتیشن تعیین می کنید؟
2451
من این نتیجه گیج کننده را دیدم که اگر لاستیک ها لیز نخورند، کار انجام شده توسط یک موتور برای حرکت ماشین صفر است. چرا این درست است؟ علاوه بر این، این واقعا به چه معناست؟ **به روز رسانی:** متاسفم که واضح نیستم، اما من در مورد یک مورد ایده آل صحبت می کردم که در آن مقاومت هوا ناچیز است و لاستیک ها کاملاً سفت هستند و هیچ اصطکاک داخلی در بازی وجود ندارد.
چرا اگر چرخ ها لیز نخورند موتور ماشین کار نمی کند؟
55250
من مقدمه گریفیث به مکانیک کوانتومی را دنبال می‌کنم، جایی که او در مورد راه‌حل کلی برای مشکل پتانسیل تابع دلتا بحث می‌کند. راه‌حلی که او به آن اشاره می‌کند $$\psi(x)=Ae^{ikx}+Be^{-ikx}$$ است. حال، او می‌گوید که هیچ یک از این اصطلاحات منفجر نمی‌شوند. موردی که او با آن سروکار دارد $x<0$ است. من نمی توانم این را ببینم، زیرا به نظر من اگر $x$ منفی باشد عبارت دوم منفجر می شود. من گمان می کنم که او از استدلالی استفاده می کند که شامل ماهیت پیچیده اصطلاحات است. می‌خواهم بدانم آیا واقعاً چنین است؟ اگر چنین است، چه استدلالی وجود دارد که نشان دهد شرایط منفجر نمی شوند؟ با تشکر
چگونه تشخیص دهیم که آیا یک نمایی پیچیده منفجر می شود؟
102526
معادلات فرنل نشان می دهد که در زاویه بروستر، مولفه موازی نور فرودی صفر است. اگرچه مولفه عمود منعکس شده صفر نیست. ما می توانیم این جزء را با استفاده از صفحات متعدد حذف کنیم. فرض کنید صفحات 'N' داریم. چگونه می توانم رابطه ای برای توان مولفه عمود بر آن در هنگام عبور از این صفحات N در زاویه بروستر فرموله کنم؟
زاویه بروستر و جزء عمود بر
70003
اخیراً از من خواسته شد که تفاوت بین بازتاب و بازتاب کلی درونی را از دیدگاه صرفاً مفهومی (بدون ریاضی) توضیح دهم. بگذارید آنچه را که قبلاً می دانم توضیح دهم. بازتاب و شکست در سطح کوانتومی یکسان هستند. نور یک فوتون است. فوتون یک ذره گسسته است که ویژگی های موجی دارد (موج محدودی که مانند گلوله حرکت می کند). همانطور که فوتون حرکت می کند با الکترون ها در ماده محیطی که در آن حرکت می کند برخورد می کند. بسته به انرژی فوتون و باندهای انرژی مجاز محیط، فوتون باعث می شود که الکترون به یک سطح بپرد. اگر فوتون جذب شود، محیط حرکت خود را افزایش می دهد (در مقیاس ماکرو دمای آن افزایش می یابد). اگر فوتون جذب نشود دوباره گسیل می شود (در واقع به عنوان یک فوتون جدید). من سخنرانی‌ها و کتاب QED فاینمن را خوانده و تماشا کرده‌ام و درک بسیار خوبی از فرآیند او برای تعیین اینکه چگونه همه این مسیرها با هم جمع می‌شوند تا مسیر خالص فوتون را نشان دهند، دارم. قاعده کلی این است که فوتون می خواهد مسیری را طی کند که به کمترین زمان نیاز دارد. من درک می کنم که چگونه این اصل برای توضیح شکست و بازتاب است. چیزی که به نظر نمی رسد درک کنم این است که چرا یک ماده به نظر می رسد درصد بیشتری از شکست را در مقایسه با ماده دیگر ایجاد می کند (فلز در مقابل شیشه). در مورد پیکربندی الکترونی یک محیط، اثر خالص جذب و گسیل مجدد فوتون ها چه تغییری می کند؟ آیا تغییری در احتمال گسیل مجدد فوتون در جهت معکوس وجود دارد؟ آیا فاصله دورتری وجود دارد که فوتون می تواند قبل از برخورد با الکترون طی کند؟ این قسمتی است که درک من خراب می شود. وقتی به زاویه بحرانی در محیطی برخورد می کنید که شکست می خورد و نور کاملاً منعکس می شود، آیا حرکت فوتون ها به همان شکلی است که در ماده ای که همیشه بازتاب می شود؟ چگونه این به سوال پاراگراف قبلی مرتبط می شود؟ می‌دانم که در پاسخ به این یک سؤال بزرگ‌تر، مجموعه‌ای از سؤالات کوچک گنجانده شده است. هر گونه کمک در مورد هر یک از بخش ها بسیار قدردانی می شود؟
چرا برخی از مواد (فلزات) و سایر مواد (شیشه) از منظر کوانتومی منعکس می شوند و می شکنند؟
82521
من داشتم این پی دی اف REF را برای هر درخواست می خواندم: عنوان: سری فوریه: منشأ همه چیزهایی که یاد می گیریم پیوند: http://www.math.binghamton.edu/paul/506-S11/CpxFn2.pdf نویسنده: پل لویا که من خیلی خوب یافتم که منشا سری فوریه را توضیح دهم. با این حال، من با 2 نکته کلیدی مقاله مشکل دارم که توضیح داده نشده است. داشتم فکر می کردم آیا کسی می تواند مرا در مسیر درست قرار دهد: در صفحه 12، او به نوشتن ادامه می دهد: $$ F''(x) = -m^2 F(x)$$ و سپس می بینیم که $$ F(x) = A \cos(mx) + B \sin(mx)$$ این همان قسمتی است که من با آن مشکل دارم. روش رسیدن به معادله دوم چیست؟ چرا $F(x)$ برابر با چنین چیزی است؟ این از کجا می آید؟ بعداً برای بخش دوم معادله ای که او استفاده می کند، بیان می کند: $$G''(y) = m^2 G(y)$$ و از معادلات دیفرانسیل ابتدایی، می دانیم که $$G(y) = Ae ^{my} + Be^{-my}.$$ من واقعاً در مدرسه زیاد پیش نرفتم، بنابراین احتمالاً قسمتی را که در آن توضیح داده شده بود از دست می دهم. من لزوماً از کسی نمی‌خواهم که چیزی را که ممکن است زمان زیادی طول بکشد، با جزئیات توضیح دهد، اما شاید فقط اشاره‌ای به اسناد، مقالات ویکی، نام این هویت‌ها باشد که خودم می‌توانم در وب جستجو کنم... مرا در مسیر درست قرار بده
حل ODE های مرتبه دوم
24600
برخی از نظریه ها پیش بینی می کنند که گرانش در ابعادی وجود دارد که البته ما نمی توانیم آن را ببینیم و به همین دلیل است که نیروی گرانش بسیار ضعیف است. زیرا زمانی که گرانش از ابعادی که گراویتون در آن وجود دارد به بعد ما رسیده است، قدرت خود را از دست داده است. برای درک بهتر این نظریه، فکر می‌کنم این ممکن است کمک کند: ![](https://lh4.googleusercontent.com/-M3Z7HBllZys/T5JT- dGobZI/AAAAAAAAFIE/I_XJUA3M0pI/randall_750.jpg) بزرگتر: https://lh4.googleusercontent.com/-M3Z7HBllZys/T5JT- dGobZI/AAAAAAAAFIE/I_XJUA3M0pI/randall_750.jpg?imgmax=1600 چرا نیرو با عبور از ابعاد دیگر قدرت خود را از دست می دهد؟
چرا نیروی گرانش با عبور از ابعاد ضعیف تر می شود؟
4522
یکی از نفرین‌های بطری‌های 2 لیتری این است که وقتی نوشابه‌های گازدار برای مدت طولانی (یعنی روزها بین نوشیدنی‌ها) در آنها نگهداری می‌شود، حداقل آخرین لیتر آن صاف می‌شود. با این حال، اگر بعد از هر بار ریختن بطری، خود بطری به گونه‌ای له شود که حجم هوای باقی مانده بالای مایع تا حد امکان کوچک باشد و ساختار بطری از تغییر شکل آن به شکل اولیه جلوگیری کند (به راحتی با خرد کردن انجام می‌شود. ابتدا گنبد را بکشید و سپس به سمت پایین حرکت کنید)، سپس نوشابه تا انتهای تلخ آن خوب و گازدار می ماند، زمانی که دیگر له کردن بطری غیرممکن می شود اما حجم قابل توجهی از هوا باقی می ماند. می‌دانم که پاسخ به فشار بخار و تعادل مربوط می‌شود، اما وقتی سعی می‌کنم افکارم را برای دیگران بیان کنم، چشم‌هایشان خیره می‌شود. آیا کسی می تواند توضیحی در دسترس، نسبتاً دقیق و در عین حال از نظر فنی صحیح ارائه دهد؟ من متوجه هستم که این شاید کمی بیشتر از جنبه فیزیک در جنبه شیمی باشد، اما (1) سایت شیمی Stack Exchange وجود ندارد، و (2) این پست اولویت معقولی به نظر می رسد.
چرا خرد کردن یک بطری نیمه خالی 2 لیتری نوشابه را گازدارتر می کند؟
77583
من می خواهم یک امیتر آلفا بسازم. گمان می‌کنم تصور مبهمی از کوبیدن الکترون‌های مقداری هلیوم داشتم. اما پس از بررسی بیشتر، این ایده به نظر من ... ساده لوحانه است؟ سوال من این است که چگونه می توانم یک امیتر آلفا بسازم، ارزان، و با اقلام خانگی/فروشگاه سخت افزاری. (علاوه بر فنر برای آشکارساز دود.)
چگونه یک امیتر آلفا بسازم؟
38987
در مکانیک پیوسته از تانسورهای تغییر شکل محدود برای بررسی تغییر شکل‌ها در یک نقطه استفاده می‌کنیم. 9 جزء تانسور (در واقعیت 6 به دلیل تقارن آن) به صورت $$ \sigma_{ik}(\vec{r}) = \frac{dF_k^{(i)}}{dS_i} $$ تعریف می‌شوند. $k$ جزء نیرویی است که بر سطح عمود بر محور $i$ وارد می شود. ما این اجزا را روی یک جدول قرار می دهیم و از حساب ماتریسی برای دستکاری تانسور استفاده می کنیم. در جبر خطی ما فقط تعریف تانسور را دیدیم. این یک نقشه چند خطی است $$ T: V\times \cdots \times V \times V^* \times \cdots \times V^* \to K. $$ در واقع من واقعا نمی توانم ببینم که این تعریف مطابقت دارد تانسورهای تغییر شکل محدود من آیا کسی می تواند روابط بین فیزیک و جبر خطی را در این مورد به من نشان دهد؟ چرا می توانم از تانسور به عنوان ماتریس استفاده کنم؟ خواندم که اگر از محور متعامد استفاده کنیم می‌توانیم از تحلیل تانسور اجتناب کنیم. چرا؟
تانسورها: روابط بین فیزیک و جبر خطی
76986
**به روز رسانی**: همانطور که توسط @dmckee پیشنهاد شد، اعداد معادله را اضافه کردم و نمایش برخی از معادلات را بهبود دادم. پاسخ @Trimok به من انگیزه داد تا به سیستم‌های مختصاتی نگاه کنم که مختص مکان‌های آشکارساز نیستند، بلکه کلی‌تر هستند، و این در واقع همه چیز را واضح‌تر کرد زیرا $\delta(\cos \theta + 1)$ یک $\delta است( \cos \theta + \cos 0)$ در لباس مبدل. ما بین دلتای دیراک یک پرتو در مختصات کروی، $\delta^2$، و دلتای دیراک یک نقطه، $\delta^3 = \delta(r-r_0)\delta(\theta-\) رابطه داریم. theta_0)\delta(\phi-\phi_0)/(r^2 \sin \theta)$، به طوری که $\delta^2 = \int_0^\infty \delta^3 \operatorname{d}r_0 = \delta(\theta-\theta_0) \delta(\phi-\phi_0) / (r^2 \sin\theta) \tag{E1}$ (با استفاده از این تعریف، می توان به راحتی نشان داد که ویژگی sifting $\delta^2$ برقرار است و نتیجه یک انتگرال خطی از مقداری $f$ است.) مشکل اصلی (درک) که من دارم اکنون به این خلاصه می شود: ما دو عبارت برای $\delta^3$ داریم که عبارتند از $\delta(r-r_0)\delta(\theta-\theta_0)\delta(\phi-\phi_0)/(r^ 2 \sin \theta) \tag{E2}$ و $\delta(r-r_0)\delta(\theta-\theta_0)\delta(\phi-\phi_0)/(r_0^2 \sin \theta_0) \tag{E3}$ اینها کاملاً در $x$ متقارن هستند و $x_0$ (توجه داشته باشید که $\delta$ یک تابع زوج است). با این حال، برای $\delta^2$، $\delta(\theta-\theta_0)\delta(\phi-\phi_0)/(r^2 \sin \theta) \tag{E4}$ و $\delta داریم (\theta-\theta_0)\delta(\phi-\phi_0)/(r^2 \sin \theta_0) \tag{E5}$ که نیستند متقارن دیگر بنابراین چه چیزی باعث می شود که $r$ در مقایسه با $r_0$ متمایز شود؟ یک توضیحی که با کمک یکی از همکارانم انجام دادم به این واقعیت است که هیچ $r_0$ پس از ادغام وجود ندارد، بنابراین داشتن هر $r_0$ می‌تواند مجموعه پرتوهای منشأ را بیش از حد تعیین کند. آیا کسی توضیح بهتری (مثلاً شهودی تر) دارد که چرا تقارن در اینجا از بین رفته است؟ متشکرم **سوال اصلی**: این یک سوال طولانی است. من مدت زیادی است که روی این کار کار می کنم، بنابراین بیشتر چیزهایی را که متوجه شدم خلاصه کردم. با این حال، من در یک نقطه خاص گیر کرده ام، و اگر کسی بتواند به من کمک کند عالی خواهد بود. وضعیت زیر را فرض کنید: دو فوتون کاملاً خطی $p_1$ و $p_2$ در مبدأ برخی از سیستم مختصات دکارتی گسیل می‌شوند. ما دو آشکارساز بی‌نهایت کوچک $d_1$ و $d_2$ را در نظر می‌گیریم، با سطوح $\operatorname{d}\\!A_1$ و $\operatorname{d}\\!A_2$ که به سمت مبدا هدایت می‌شوند تا مجبور نباشیم با آن برخورد کنیم. با زاویه زوایای ثابت این آشکارسازها $\operatorname{d}\\!\Omega_1$ و $\operatorname{d}\\!\Omega_2$ است. اکنون چند تراکم احتمال تشخیص اولیه را بیان می‌کنم، جایی که $p_id_i$ به این معنی است که $p_i$ به سمت $d_i$ منتشر می‌شود. $\frac{\operatorname{d}\\!P(p_1d_1)}{\operatorname{d}\\!\Omega_1}=\frac{1}{4\pi} \tag{1}$\frac{1} \operatorname{d}\\!P(p_1d_1)}{\operatorname{d}\\!A_1}=\frac{1}{4\pi (r_1)^2} \tag{2}$$\frac{\operatorname{d}\\!P(p_2d_2)}{\operatorname{d}\\!\Omega_2}=\frac{1}{4\pi} \tag{3 }$$\frac{\operatorname{d}\\!P(p_2d_2)}{\operatorname{d}\\!A_2}=\frac{1}{4\pi (r_2)^2} \tag{4}$ فکر می‌کنم شکی نیست که این احتمالات به خوبی تعریف شده‌اند و احتمالات تشخیص یکپارچه در یک آشکارساز کروی $4\pi$ برابر است با 1، مهم نیست شعاع آن چقدر است. بنابراین یک فوتون مطمئناً به سمت آشکارساز اطراف مبدا گسیل می شود. اکنون بنا به دلایلی می‌خواهیم $P(p_2d_2 | p_1d_1)$ را محاسبه کنیم، احتمال شرطی $p_2$ منتشر شده به $d_2$، با توجه به اینکه $p_1$ به $d_1$ منتشر شده است. به دلیل هم خطی بودن فوتون ها، رویدادهای فردی مستقل نیستند: $P(p_2d_2 | p_1d_1) \neq P(p_2d_2)$. اکنون پیشنهاد می‌کنم که $\frac{\operatorname{d}\\!P(p_2d_2 | p_1d_1)}{\operatorname{d}\\!\Omega_2} = \frac{\delta(\cos \theta_2(d_1)+ 1) {2\pi}، \tag{5}$ که در آن $\theta_2(d_1)$ زاویه قطبی موقعیت $d_2$ در مختصات کروی با محور قطبی از مبدا تا $d_1$ بیان شده است. $\delta$ تابع دیراک است، بنابراین واضح است که اگر $\cos \theta_2(d_1) \neq -1$ باشد، این عبارت برابر 0 است، یعنی زمانی که $\theta_2(d_1) \neq \pi$ باشد. می‌توانیم بررسی کنیم که انتگرال این احتمال روی یک $4\pi$-detector کروی $d_2$ برابر است با 1: با $\operatorname{d}\\!\Omega_2 = \operatorname{d}\\!\cos \theta_2( d_1) \operatorname{d}\\!\phi_2(d_1)$، $\int را پیدا کردیم \frac{\operatorname{d}\\!P(p_2d_2 | p_1d_1)}{\operatorname{d}\\!\Omega_2} \operatorname{d}\\!\Omega_2 = \int \frac{\delta(\ cos \theta_2(d_1)+1)}{2\pi} \operatorname{d}\\!\Omega_2 \tag{6}$$= \int_0^{2\pi} \frac{1}{2\pi} \operatorname{d}\\!\phi_2(d_1) \cdot \int_0^\pi \delta(\ cos \theta_2(d_1)+1) \operatorname{d}\\!\cos \theta_2(d_1) = 1. \tag{6}$ بنابراین $p_2$ هنوز مطمئناً به سمت آشکارساز اطراف مبدا منتشر می شود، مهم نیست که $p_1$ به کجا منتشر می شود. علاوه بر این، می‌خواهیم تأیید کنیم که قانون احتمال کل با ادغام $P(p_1d_1 \wedge p_2d_2) = P(p_2d_2 | p_1d_1) \cdot P(p_1d_1)$ روی یک $4\pi$-detector $d_1 کروی برآورده می‌شود. $. این بدون توجه به فرمول $\operatorname{d}\\!P(p_1d_1)$ (با توجه به $\operatorname{d}\\!\Omega_1$ یا $\operatorname{d}\\ کار می کند.
چگالی احتمال تشخیص فوتون‌های ساطع شده خطی در دو آشکارساز
75678
آیا صدایی مانند بوم صوتی می تواند جسمی مانند دیوار را تغییر دهد؟ و چگونه نور روی دیوارها پس از صدایی مانند این تغییر می کند؟
آیا صدایی مانند بوم صوتی می تواند جسمی مانند دیوار را تغییر دهد؟ و چگونه نور روی دیوارها پس از صدایی مانند این تغییر می کند؟
126711
پرتوهای گاوسی راه حل های شناخته شده ای برای معادله موج پاراکسیال هستند: $$ \frac{\partial^2 \Psi(x,y,t)}{\partial^2 x} + \frac{\partial^2 \Psi(x, y,t)}{\partial^2 y} = 2ik\frac{\partial \Psi(x,y,t)}{\partial t} $$ من به دنبال **اثبات** (یا اشاره به آن) که جواب _عمومی_ این معادله یک پرتو گاوسی است؟ از آنجایی که آنها معمولاً فقط فرض می کنند که یک پرتو گاوسی خوب است، آن را وصل می کنند و نشان می دهند که کار می کند.
اشتقاق صحیح و دقیق تیر گاوسی؟
34880
بیایید یک بطری (بدون درپوش) با نصف حجم آن پر از آب برداریم. اگر بطری را با سرعت متوسط ​​کمتری بچرخانیم، آب از آن خارج نمی شود. همین اصل در رولرکوسترها نیز کار می کند. ویکی پدیا می گوید که در اینجا از پدیده حلقه عمودی استفاده می شود. فیزیک پشت این چیست؟ (منظورم این است که کدامیک با گرانش در طول حلقه عمودی مخالف یا **تعادل می کند؟)
حلقه عمودی مانند ضد جاذبه
77635
در مقایسه با ابررسانایی، نظریه میکروسکوپی ابرسیالیت چیست؟ چه کسی آن را انجام داده است؟
نظریه میکروسکوپی ابر سیالیت
41782
من خوانده ام که در مکانیک کوانتومی، سیستم های مرکب به عنوان محصولات تانسور ساخته می شوند. اما برای مثال در صفحه 177 گریفیث یک تابع موج دو بدنه به صورت Psi (x1,y1,z1,x2,y2,z2,t) معرفی شده است. (شش بعد فضا به اضافه زمان) این به وضوح یک مجموع مستقیم است، نه یک حاصل ضرب تانسور. اگر این درست است، چه زمانی از جمع مستقیم و چه زمانی از حاصلضرب تانسور استفاده می کنید؟ چرا محصول تانسور نشان دهنده سیستم دو بدنه Psi (x1x2,x1y2,x1z2,y1x2,y1y2,y1z2,z1x2,z1y2,z1z2,t) یا چیزی شبیه به آن نیست؟ (نه بعد تانسور به اضافه زمان). من چی رو اشتباه میفهمم و ابعاد فضای تانسور چقدر است؟ یا این ابعاد انتزاعی چگونه با ابعاد فضای آزمایشگاه فیزیکی ارتباط دارند؟
چه زمانی و چگونه حالت دو بدنه را به عنوان یک محصول تانسور نشان می دهید؟
118615
من باید گشتاور دوقطبی مغناطیسی کره در میدان مغناطیسی همگن را در حد $\mu_r\rightarrow+\infty$ پیدا کنم. من نمی دانم شرط $\mu_r\rightarrow+\infty$ به چه معناست. یعنی فیلد داخل کره صفر میشه چون به هیچ فیلدی اجازه ورود نمیده؟ در این صورت باید جریان های سطحی روی کره را تعیین کنم و ممان دوقطبی را از آن تعیین کنم؟
کره در میدان مغناطیسی همگن
112844
من با این مشکل کمی مشکل دارم: یک بلوک $5.0\:\text{kg}$ از یک شیب با سرعت ثابت $2.5\:\text{m/s}$ به بالا منتقل می‌شود. مقدار نیروی مورد نیاز برای فشار دادن بلوک به سمت بالا 20.0$\:\text{N}$ است. شیب 45.0$\:\text{cm}$ ارتفاع، 150$\:\text{cm}$ به صورت افقی روی زمین، و هیپوتنوز/شیب آن $125\:\text{cm}$ است. چه مقدار انرژی برای فشار دادن بلوک به سمت بالا شیب لازم است؟ برای به دست آوردن پاسخ قرار نیست از زاویه استفاده شود. (من در ابتدا فکر می کردم که انرژی مورد نیاز فقط برابر با انرژی پتانسیل در بالای شیب است، یعنی $mgh$. با این حال، مطمئن نیستم که آیا عوامل دیگری وجود دارد که باید در نظر گرفته شوند؟)
انرژی مورد نیاز برای بالا بردن یک شیب
55755
لیزرهای الکترون آزاد بر اساس تابش همدوس سینکروتن هستند، زمانی که یک پرتو الکترونی همسو شده به دلیل یک میدان مغناطیسی قوی جهنده در داخل یک موج شکن دچار انحنای مسیر شود. لیزرهای الکترونی رایگان در حال حاضر ساخته می شوند که پرتوهای منسجمی از نور لیزر اشعه ایکس را تولید می کنند. از آنجایی که این لیزرها بر هیچ انتقال گسسته ای که طبیعت داده شده است تکیه نمی کنند، سوالی که برای من وجود دارد این است: **آیا لیزر الکترون آزاد می توان برای ایجاد نور لیزر پرتو گاما ساخت؟** اگر نه، چرا که نه. اگر بله، شتاب دهنده خطی و موج شکن چقدر باید بزرگتر باشد؟ ارقام مربوط چیست؟
لیزرهای الکترونی رایگان (FEL) و محدودیت در طول موج لیزر
112843
برای گرفتن واضح ترین عکس دوربین از تصویر شی منعکس شده در آینه، دوربین باید $x\,m$ دورتر از جسم تصویر منعکس شده قرار گیرد. ![شرح تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/vgV20.jpg) چگونه می توانم $x$ را تعیین کنم؟
شارپ ترین عکسبرداری دوربین در آینه
70007
فرض کنید تعدادی ذره به ترتیب مولکول های معلق در هوا دارید. قطر ذرات $d_{particle}$ از مرتبه 1 تا 100 نانومتر است. آیا واقعاً می توانید اندازه (یعنی قطر) آن ذرات را با استفاده از طیف سنجی لیزری اندازه گیری کنید؟ تعلیق در هوا ممکن است یک معیار حذفی برای این اندازه گیری باشد (من مطمئن نیستم). اگر چنین است، آیا اگر ذرات/مولکول ها در یک محفظه خلاء قرار گیرند، چیزی تغییر می کند؟ محدودیت‌های تجربی فعلی برای انجام چنین اندازه‌گیری‌هایی با طیف‌سنجی لیزری چیست؟
محدودیت های طیف سنجی لیزری برای تعیین اندازه یک مولکول یا ذره
75672
![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/CleaJ.png) فکر می کنم بین نقص جرمی که فقط یک هسته را به نوکلئون های جزء آن تقسیم می کنیم و نقص جرمی که بین دو طرف یک واکنش تبدیل هسته ای من فرض می‌کنم مشکل به دومی مربوط می‌شود و تنها با وصل کردن اعداد جدول، پاسخ B است. با این حال، لطفاً توضیح دهید که چرا جرم سمت چپ واکنش کمتر از سمت راست است؟ من فکر کردم وقتی یک اتم را تقسیم می کنید (مثل لیتیوم به 2 هلیوم) باید انرژی مصرف کنید بنابراین جرم-انرژی باید در سمت محصول بیشتر باشد؟ پیشاپیش متشکرم
سردرگمی های مربوط به نقص توده
5296
من دارم این مقاله احمقانه تایم را می خوانم: http://www.time.com/time/health/article/0,8599,2044517,00.html و می گویند حتی در بهترین حالتش، تلسکوپ 20 ساله هرگز این دقت را نداشتم که تا این اندازه به فضا نگاه کنم، جایی که انبساط سریع کیهان باعث می شود امواج نور به رنگ قرمز تیره تغییر کنند. آیا این بدان معنا نیست که چیزها در جهان دور با سرعت بیشتری در حال گسترش هستند؟ آیا این درست است؟ آیا فضا سریعتر از حرکت اجسام در فضا گسترش نمی یابد؟ آیا هر دو باعث می شوند که تغییر رنگ قرمز مشاهده شود؟
آیا جهان دور با سرعت بیشتری منبسط می شود؟
122707
تفاوت بین یک موج الکترومغناطیسی با سایر امواجی که معادل موج EM پس از نسبیت خاص است چیست؟ من مدتی است که در مورد نسبیت خاص می خوانم و استدلال هایی برای داشتن سرعت ثابت نور ارائه شده است. برای همه ناظران در تمام قاب‌های اینرسی که نسبت به یکدیگر حرکت می‌کنند به نظر می‌رسد در درک من روی امواج دیگر نیز کار می‌کنند. چه نکته ای را از دست می دهم؟ چه چیزی امواج دیگر را از یک موج EM در رابطه با فرض دوم نسبیت خاص جدا می کند؟ اگر ماهیت EM است، لطفاً توضیح دهید.
کاربرد نسبیت خاص در امواج صوتی
113425
من در حال خواندن مقاله ای در مورد تقارن معکوس زمانی بودم، و به نمونه ای از نوسان آونگ در حضور اصطکاک برخورد کردم: > وقتی وضعیت فیزیکی واقعی تر یک آونگ در حال چرخش > در حضور اصطکاک را در نظر می گیریم، می توانیم تفاوت را تشخیص دهیم. بین یک فیلم > جلو و عقب این آونگ. یعنی، فیلم اصلی (به جلو) > آونگ نوسانی را در حال از دست دادن دامنه نشان می دهد تا زمانی که متوقف شود. با این حال، فیلم در جهت معکوس یک آونگ در حال نوسان را نشان می دهد که دامنه آن در زمان افزایش می یابد. فیلم دوم به وضوح غیرفیزیکی است > زیرا دیگر قوانین طبیعی حرکت را برآورده نمی کند (با فرض اینکه منبع انرژی پنهانی وجود نداشته باشد که آونگ را تغذیه می کند). وجود اصطکاک > تقارن معکوس زمانی آونگ ایده آل را می شکند. من این را نمی فهمم اگر اشتباه نکنم، ما فقط جهت زمان را معکوس می کنیم، نه نیروی اصطکاک (ماهیت و علت این نیرو هم مربوط نیست). در فیلمی که به سمت عقب پخش می شود، نیروی اصطکاک در امتداد جهتی خواهد بود که باب در آن نوسان می کند. این نیرو با $v^2$ متناسب خواهد بود و به باب حرکت بیشتری مطابق با مشاهده می دهد. پس من چه چیزی را از دست داده ام؟ چگونه وجود اصطکاک تقارن معکوس زمانی را می شکند؟
تقارن معکوس زمانی در حضور اصطکاک
33187
> **موضوع تکراری:** > کتاب های فیزیک ماده متراکم من به دنبال کسب اطلاعات بیشتر در مورد تحقیقات پیشرفته در نظریه ماده متراکم هستم. امیدوارم به من کمک کنید تا چند مقاله توصیه شده در این موضوع (البته بسیار گسترده) پیدا کنم. من پیشینه ای در ریاضیات و نظریه میدان کوانتومی دارم، بنابراین می خواهم مقالاتی را پیدا کنم که در سطح بالایی هستند اما اصطلاحات تخصصی ماده متراکم زیادی را فرض نمی کنند و در مشتقات آنها بسیار صریح هستند.
فیزیک ماده متراکم باید بخواند
6177
اگر $1 \text{ V}$ را روی مقاومت $1 \text{ }\Omega$ اعمال کنم، $1 \text{ A}$ جریان دارد. $1 \text{ A}$ به عنوان $1 \frac{\text{C}}{\text{s}}$ تعریف می‌شود و $1 \text{ C}$ معادل 6.24150975$ × 10^{18}$ الکترون است. بنابراین، قانون اهم تنها تعداد الکترون هایی را که از یک شاخه معین در هر ثانیه عبور می کنند، توصیف می کند. چگونه سرعت الکترون ها را هنگام حرکت در یک هادی تعیین کنیم؟ و این سرعت چقدر است؟
الکترون ها با چه سرعتی در یک هادی حرکت می کنند؟
29604
قوانین فیزیک اغلب به عنوان گزاره های عینی در مورد واقعیت تلقی می شوند، اما آیا اینها هستند؟ فرض کنید باب یک برنامه نویس کامپیوتر هوشمند است که به یک ابر کامپیوتر فوق العاده دوپر دسترسی دارد. در آن، او دنیایی را شبیه سازی می کند که تحت قوانینی متفاوت از قوانین خودش عمل می کند. در آن شبیه سازی، آلیس، دانشمند فوق العاده باهوش ظاهر می شود. آلیس قوانین حاکم بر شبیه سازی خود را استنتاج می کند و متوجه نمی شود که شبیه سازی است و آنها را قوانین فیزیک می نامد. آنچه باب قوانین فیزیک می نامد کاملاً چیز دیگری است. بدون تعهد هستی‌شناختی به گمانه‌زنی‌های متافیزیکی وحشی، آلیس باید آنچه را که به‌عنوان قوانین فیزیک استنباط می‌کند، نتیجه‌گیری کند، تقریباً مطمئناً باید برای او قوانین فیزیک باشد. طبق برخی گمانه‌زنی‌های هستی‌شناختی، کوتاه‌ترین توصیفی که با داده‌های مشاهده‌ای مطابقت دارد، واقعیت هستی‌شناختی واقعی است. مطمئنا قانونی مانند برنامه کامپیوتری اشمیدوبر که بر روی همه برنامه های ممکن چندوظیفه ای انجام می دهد، که یکی از آنها جهان ما را شبیه سازی می کند، توضیحات کوتاه تری نسبت به برنامه ای خواهد داشت که فقط قوانین فیزیک جهان ما را توصیف می کند؟ با این هستی شناسی «کولموگروف»، آیا برنامه اشمیدوبر به احتمال زیاد از نظر هستی شناختی مانند قوانین فیزیک واقعی نخواهد بود؟ اگر معیاری در مورد ناظران وجود داشته باشد، به این معنی است که قوانین فیزیک (نه نهایی) باید به طور معمول عمومی باشند و در عین حال ناظران ذی‌شعور را ایجاد کنند. در مورد یک کامپیوتر کوانتومی که یک برهم نهی کوانتومی از همه برنامه های ممکن را اجرا می کند، با عدم انسجام نهایی بین برنامه های مختلف چطور؟ که توضیحات کوتاه تری نیز خواهد داشت.
آیا قوانین فیزیک عینی هستند یا ذهنی؟
71351
همیلتونی های شکاف دار با حالت زمین دارای **درهم تنیدگی دوربرد** (LRE)، گفته می شود که دارای **ترتیب توپولوژیک** (TO) هستند، در حالی که اگر حالت پایه **درهم پیچیده برد کوتاه** (SRE) باشد. ) در مرحله بی اهمیت هستند. خواص توپولوژیکی یک سیستم با نظم توپولوژیکی (مانند آمار هریونیک، انحطاط حالت پایه و غیره) برای هرگونه آشفتگی هامیلتونی که شکاف انرژی بالاتر از حالت پایه را نمی‌بندد، محافظت می‌شوند. جزئیات بیشتر را اینجا ببینید. اگر بیشتر بخواهیم که سیستم با یک تقارن $G$ محافظت شود، حالات LRE بیشتر به چند کلاس به نام ** نظم توپولوژیکی غنی شده با تقارن** (SET) تقسیم می شوند. حالت SRE (که بدون حفاظت از تقارن بی اهمیت است) نیز به چندین کلاس تقسیم می شود که ** نظم توپولوژیکی محافظت شده از تقارن ** (SPT) نامیده می شود. ویژگی‌های فیزیکی اضافه شده این سیستم‌ها (مانند حالت‌های لبه بدون شکاف) فقط برای اختلالاتی محافظت می‌شوند که شکاف را نمی‌بندند _و تقارن G$_ را نمی‌شکنند. **عایق های توپولوژیکی** می دانند که متعلق به حالت های SPT هستند، آنها SRE هستند و خواص توپولوژیکی آنها فقط با یک تقارن محافظت می شود. پسرعموهای مرتبط با عایق های توپولوژیک **ابررسانای توپولوژیکی** هستند. در این زمینه، معمولاً ابررساناها به عنوان عایق + تقارن ذره-حفره (که از نماد Bogoliubov de Gennes Hamiltonian + Nambu spinor می‌آیند) در نظر می‌گیرند. این ممکن است شما را به این نتیجه برساند که ابررسانای توپولوژیکی نیز حالت های SPT هستند. با این حال، (توسط برخی) می‌دانند که ابررساناها را نمی‌توان با یک پارامتر مرتبه تغییرناپذیر گیج محلی به‌عنوان فازهای معمول شکستن تقارن ماده توصیف کرد (اما یک پارامتر مرتبه ثابت گیج غیرمحلی وجود دارد.) ابررسانای موج s در واقع از نظر توپولوژیکی مرتب شده است (و در نتیجه LRE)، و آمار هر گونه، انحطاط حالت پایه را در جنس بالاتر نشان می دهد. منیفولدها، توصیف نظریه میدان کوانتومی توپولوژیکی کم انرژی (TQFT) و غیره. از نظر توپولوژیکی در همان فاز کد معروف Kitaev Toric، ترتیب توپولوژیکی $\mathbb Z_2$ است. جزئیات را اینجا ببینید. _**حالا سوال من این است:_** آیا اشتباه است که ابررساناهای توپولوژیکی (مانند ابررساناهای موج p خاص) را به عنوان حالت SPT در نظر بگیریم؟ آیا آنها در واقع حالت های SET نیستند؟
آیا ابررساناهای توپولوژیکی نظم توپولوژیکی غنی شده با تقارن را نشان می دهند؟
38986
تصور کنید که من یک ماده رادیواکتیو با نیمه عمر طولانی دارم. اتم های این ماده با سرعت مشخصی $R$ تجزیه می شوند. نرخ ثابت فروپاشی ضربدر چگالی عدد $R = \lambda N $ است. ابعاد آن: $$ \left( \frac{ \text{decays} }{m^3 s} \right) $$ تصور کنید که این ماده روی یک سفینه فضایی است که با کسری قابل توجهی از سرعت نور حرکت می‌کند. طول منقبض شده و زمان گشاد می شود. $$ \Delta t' = \Delta t \gamma = \frac{\Delta t}{\sqrt{1-v^2/c^2}} $$ $$ L'=\frac{L}{\gamma }=L\sqrt{1-v^{2}/c^{2}} $$ نرخ پوسیدگی حجمی با توجه به چارچوب مرجع آزمایشگاه با تصحیح تراکم افزایش‌یافته (به دلیل طول) یافت می‌شود انقباض) و ثابت پوسیدگی کاهش یافته (به دلیل اتساع زمانی). $$ N' = L' A = \frac{N}{\gamma} $$ $$ R' = \frac{N'}{N} \frac{\Delta t'}{\Delta t} R = R $$ این همان نرخ پوسیدگی حجمی است! به طرز جالبی، ارزش $Q$ از فروپاشی بیشتر خواهد بود، اما این نکته کنار است. سوال: اگر ماده در چاه گرانشی بزرگ قرار داده شود چه می شود؟ اگر از مختصات خارج از گرانش استفاده کنید، آیا همین نتیجه را به دست خواهید آورد؟
آیا فریم نرخ حجمی در نسبیت عام ثابت است؟
36006
من همیشه درک کرده‌ام که اهمیت تاریخی بزرگ گذرهای زهره و دلیل سفرهای اعزامی برای رصد آن، این بود که با رصد همزمان آن از دو مکان دور، می‌توان فاصله مطلق تا خورشید را اندازه‌گیری کرد. اما من در چندین منبع، از جمله برخی از متون و دو مقاله خود در ویکی پدیا، خواندم که مشاهدات جرمیا هوراکس از گذر زهره در سال 1639 به او اجازه داد تا تخمینی از فاصله بین زمین و خورشید انجام دهد، که اکنون به عنوان واحد نجومی (AU) هوراکس مشاهدات خود را از یک مکان واحد انجام داد، و بنابراین نمی توانست از اختلاف منظر استفاده کند (همانطور که 130 سال انجام شد. بعد) تا به برآورد خود برسد. بدون دانش یا اندازه خورشید و زهره، چگونه می توانست محاسبات لازم را انجام دهد؟ آیا او صرفاً از «حدس آگاهانه در مورد اندازه زهره» که در مقاله ویکی‌پدیا ذکر شده است استفاده می‌کرد؟ اگر چنین است، چه چیزی آن را خوب آگاه کرده است
Horrocks چگونه می تواند AU را اندازه گیری کند؟
33232
آیا می توان با اعمال اثر زنو کوانتومی عمر ذرات ناپایدار را به طور نامحدود افزایش داد؟ آیا اصول نظری در مورد حداکثر گسترشی که می توان در سطح انرژی ناپایدار به طور کلی از اندازه گیری مداوم به تنهایی بدست آورد، محدودیتی وجود دارد؟
اثر زنو کوانتومی و ذرات ناپایدار
38982
با توجه به مقاله ویکی‌پدیا در مورد محدودیت رنگ: > _ نظریه فعلی این است که محصور شدن به دلیل گلوئون‌های حامل نیرو است که دارای بار رنگی [...] هستند، یعنی به این دلیل که گروه گیج غیرآبلین است. اما این به همان اندازه برای نیروی ضعیف صادق است. آیا این بدان معناست که بالاتر از مقیاس الکتروضعیف باید انتظار داشته باشیم که چیزهایی مانند الکترون ها و نوترینوها را در حالت های مزون مانند پیدا کنیم؟
حبس ایزوسپین ضعیف؟
5291
الکترودینامیک کوانتومی بر اساس اویلر-هایزنبرگ یا لاگرانژیان بورن-اینفلد پیش بینی می کند که فوتون ها بر اساس یک متریک موثر حرکت کنند که وابسته به میدان الکترومغناطیسی پس زمینه در یک حوزه فضایی معین است. به عبارت دیگر، مسیرهای فوتون در حضور میدان های الکترومغناطیسی منحنی هستند، به این معنی که یک گرانش موثر بر فوتون ها اثر می گذارد. فرمیونهای باردار در همان حوزه فضایی آشکارا برهمکنش الکترومغناطیسی دارند. بنابراین تعجب می کنیم که آیا برهمکنش میانجی فوتون های مجازی نیز تحت تأثیر این گرانش مؤثر است یا خیر. اگر پاسخ مثبت است، طبق مدل‌های بار توسعه‌یافته، فرمیون‌ها احتمالاً تحت تأثیر قرار خواهند گرفت، به طوری که میدان‌های الکترومغناطیسی به‌عنوان منبع دیگری از گرانش برای هر نوع ذره نشان داده می‌شوند.
آیا فوتون های مجازی تحت تأثیر گرانش مؤثر در الکترودینامیک کوانتومی غیرخطی هستند؟
71355
یک مسئله ابتدایی می پرسد، > کتابی روی میز در حال استراحت است. نیروی خالص هوا > فشار روی کتاب در چه جهتی است؟ آیا این سوال معناداری است و اگر جواب مثبت است؟ اگر تصور کنیم که کتاب و میز کاملاً صاف هستند، هیچ هوایی بین کتاب و میز وجود ندارد. سپس فشار هوا از بالای کتاب یک نیروی خالص بزرگ به سمت پایین صدها پوند ایجاد می کند. (با یک نیروی رو به بالا از روی میز مقابله می شود.) از طرف دیگر، اگر تصور کنیم که به دلیل خشن بودن کتاب و میز، در اکثر جاها مقداری هوا بین کتاب و میز وجود دارد، شاید آنجا. هوای کافی در زیر کتاب وجود دارد تا نیروی فشار خالص به سمت بالا را ایجاد کند. ارتفاع مقیاس جو حدود 10^4 متر است، بنابراین یک کتاب 1 سانتی متری باید کمتر از 1 قسمت در 10^6 در تماس با میز باشد تا نیروی خالص به سمت بالا از فشار هوا داشته باشد. این رویکردها چقدر واقع بینانه هستند؟ آیا برای درک شرایط به دید مولکولی از کتاب، جدول و هوا نیاز داریم؟ برای یک کتاب و جدول معمولی و روزمره، آیا این پرسش معنادار است که نیروی خالص فشار هوا به چه جهتی فشار می آورد؟
کتابی روی میز می نشیند. نیروی خالص فشار هوا چقدر است؟
76515
چرا زمان پلانک کوتاه ترین مدت ممکن است؟ این به عنوان مدت زمان مورد نیاز نور برای سفر به طول پلانک تعریف می شود، اما مطمئناً، هر عددی به من بدهید، می توانم عددی کمتر از آن به شما بدهم؟ پس چه چیز خاصی در مورد زمان پلانک وجود دارد؟ آیا جهان گسسته است، به این معنا که زمان در واحدهای زمان پلانک $N$ گسسته حرکت می کند؟ به همین ترتیب، وقتی می گویید طول پلانک کوچک ترین فاصله ممکن است، آیا این بدان معناست که هر ذره (یا اجزای آن) از یک نقطه به نقطه دیگر می پرند، جایی که فاصله بین نقاط به طول پلانک است، چیزی شبیه نورپردازی نواری، جایی که لامپ ها روشن می شوند. در یک دنباله این توهم را ایجاد کنید که بخش درخشان در امتداد نوار حرکت می کند؟
زمان و طول پلانک
76514
درک من این است که هیچ چیز در مدل استاندارد مقادیر جرم ذرات بنیادی را پیش‌بینی نمی‌کند، بنابراین حدس می‌زنم که این بدان معناست که ما در حال حاضر نمی‌دانیم چگونه مدل‌هایی از برهمکنش‌های هیگز را بسازیم که جرم‌ها را به صورت نظری پیش‌بینی کنند. سوال من بیشتر در مورد آزمایش های آینده است که LHC دوباره آنلاین شود. همانطور که اطلاعات بیشتری در مورد جزئیات مکانیسم به دست می‌آید، ممکن است تصویر دقیق‌تری از هیگز (و جزئیات فرآیند جمع‌آوری جرم با آن) مدل‌های تجربی ارائه دهد که مشخص کند یک ذره چقدر جرم دارد؟ یا دلایلی است که مدل استاندارد توده ها را خیلی عمیق پیش بینی نمی کند که با بسط های ساده این نظریه قابل حل نیست؟
هیگز توضیح می دهد که چگونه ذرات جرم می گیرند. میشه توضیح بده چقدر
86723
در حوزه مکانیک/دینامیک بدنه صلب، کسی می تواند به من بگوید که محدودیت دوطرفه چیست؟ به نظر نمی رسد اطلاعاتی در مورد تعریف دقیق آن پیدا کنید، فقط استفاده از آن مانند فقط در نظر گرفتن محدودیت های هولونومیک دوجانبه... آیا این فقط می گوید که نیروهای واکنش برابر و مخالف وجود خواهد داشت؟ چند نمونه از محدودیت های دوجانبه و غیر دوجانبه چیست؟
محدودیت دوجانبه چیست؟
7053
بنابراین من می دانم که وقتی شما با ذرات با انرژی جنبشی به اندازه کافی بالا برخورد می کنید، (انرژی جنبشی = حداقل جرم باقی ذراتی که می سازید)، به ذرات می رسید. چطور انرژی پتانسیل نمی تواند ذرات بسازد؟ فرض کنید یک الکترون در پتانسیلی نگه داشته شده است که مقدار انرژی پتانسیل آن حداقل برابر با جرم باقیمانده ذره ای است که می خواهید بسازید. چگونه انرژی پتانسیل مستقیماً به انرژی جرم سکون تبدیل نمی شود؟ آیا این نیاز به هر چیزی دارد که پتانسیل ناپدید شدن را ایجاد می کند زیرا انرژی پتانسیل به یک ذره تبدیل می شود؟ این نباید قوانین حفاظت از انرژی را نقض کند، اینطور نیست؟ سوال دیگری که به نوعی به سوال قبلی من مربوط می شود این است که بگوییم ما یک فوتون 512 کو داریم. چه چیزی مانع از تبدیل این فوتون به الکترونی می شود که انرژی جنبشی آن 1 کو است؟
انرژی جنبشی در مقابل انرژی بالقوه با توجه به ایجاد ذرات
79024
من می‌دانم که کت‌های پایه در تصویر هایزنبرگ $U^\dagger |{a}\rangle$ هستند، اما اگر کت‌های پایه پایه هامیلتونین باشند و هامیلتونین مستقل از زمان باشند، همه کت‌های پایه ثابت هستند. ? به طور خاص سؤال من این است: ذره‌ای را در نظر بگیرید که تابع پتانسیل نوسانگر هارمونیک ساده با حالت $\exp[\frac{-ipa}{\hbar}]|0\rangle$ است، احتمال اینکه این حالت در زمین پیدا شود چقدر است. حالت در زمان t؟ من فکر می‌کنم مستقل از زمان است، اما استدلال کاملاً محکمی نمی‌دانم که بگویم اینطور است، زیرا من گیج شده‌ام که در اینجا یک کت پایه و یک کت حالت چیست و چرا می‌توانم فقط بگو زمان استقلال فرا رسیده است.
یک سوال اساسی در مورد کتس حالت هایزنبرگ (به ویژه نوسانگر هارمونیک ساده)
122704
یک شکل لاگرانژی داده می شود: \begin{equation}\mathcal{L}=f(\phi,\partial_{\mu}\phi\partial^{\mu}\phi)\end{equation} که در آن $f$ یک تابع است، من باید فشار و چگالی را در جهان FLRW با آن استخراج کنم $g^{\mu}_{\nu}=\delta^{\mu}_{\nu}$. رویکرد من استفاده از: \begin{equation}T_{\mu\nu}=-\frac{2}{\sqrt{-g}}\frac{\partial}{\partial g^{\mu\nu}} (\sqrt{-g}\mathcal{L})\end{معادله} \begin{equation}=g_{\mu\nu}\mathcal{L}-2\frac{\partial\mathcal{L}}{\partial g^{\mu\nu}}.\end{معادله} و در نهایت، \begin{equation}\rho=T^0_{0}\end{equation} \begin{equation}P=T^i_{i}\end{equation}. مشکلی که من در حال حاضر با آن روبرو هستم این است که چگونه می توان به طور صریح از شکل لاگرانژی برای ساده کردن تانسور تکانه انرژی استفاده کرد. کسی میتونه لطفا کمکم کنه؟ ویرایش I: فقط برای روشن شدن، $\phi$ فقط به $t$ بستگی دارد و مستقل از $x^i$ است. ویرایش دوم: باشه، حلش کردم. روش انجام این کار این است: \begin{equation}T_{\mu\nu}=g_{\mu\nu}\mathcal{L}-2\frac{\partial\mathcal{L}}{\partial X} \partial_{\mu}\phi\partial_{\nu}\phi.\end{equation} \begin{equation}\rho=T^0_{ 0}=\mathcal{L}-2\frac{\partial\mathcal{L}}{\partial X}\dot{\phi}^2\end{equation} \begin{equation}P=T^i_{ i}=\mathcal{L}\end{معادله}. جایی که $X=\partial_{\mu}\phi\partial_{\nu}\phi$.
فشار و چگالی با استفاده از لاگرانژی عمومی
38984
فرض کنید می‌توانم مجانبی هر $ V(x) $ بالقوه را در یک بعد محاسبه کنم و ثابت کنم که $ V(x) \ge 0 $ به عنوان $ x \rightarrow \infty $ می‌توانم نتیجه بگیرم اگر یا 'x' بزرگ، پتانسیل مثبت است که برای 'n' بزرگ، انژی ها نیز مثبت خواهند بود $ E_{n} \ge 0 $ ?? به عنوان $ n \rightarrow \infty $ ایده این است که اگر نقطه عطف را تعریف کنیم $ E=V(a) $ و 'a' یک نقطه عطف است، اگر a برای انرژی بزرگ E بسیار بزرگ باشد، V(a) خواهد بود. مثبت باشد اما این فقط در تقریب WKB است، اینطور نیست؟
یک پتانسیل مثبت به عنوان $ x \rightarrow \infty $
71353
من می خواهم بدانم دلتا در این مورد به چه معناست. من می دانم که Si به معنای عنصری است که به نوعی برای دوپینگ استفاده می شود. حدس می زنم دلتا به این معنی است که استفاده از برخی عناصر برای ایجاد سوراخ در نیمه هادی ساخته شده از Si. درست میگم؟
دوپینگ سی دلتا چیست؟
33180
چند سوال ساده در مورد توده های لپتونیک در مدل استاندارد (SM): 1. چرا یک اصطلاح جرم صریح علاوه بر جرم موثر که از اصطلاحات یوکاوا پس از شکست تقارن خود به خود (SSB) ناشی می شود وجود ندارد. 2. اصطلاح جرم لپتون عبارت است از: $$m_{l_i}\sim y_i\cdot v \sim y_i\cdot \frac{m_H}{\sqrt{\lambda}}$$ با $m_{l_i}$ جرم لپتون ، $y_i$ جفت یوکاوا، $v$ مقدار انتظار خلاء فیلد هیگز، $m_H$ هیگز جرم، و $\lambda$ خود جفت شدن هیگز. بنابراین اجرای توده‌های لپتونیک در SM با اجرای $y_i$، $m_H$ و $\lambda$ به دست می‌آید. بنابراین توده‌های لپتون در برابر اصلاحات تابشی $\beta(m_{l_i})\neq 0$ برای $m_{l_i} = 0$ محافظت نمی‌شوند. این در تضاد با اصطلاحات صریح جرم لپتون در تئوری های بدون SSB است که در آن تقارن کایرال از جرم فرمیون ها در برابر اصلاحات تابشی محافظت می کند. آیا این درست است؟ اگر نه، چرا؟
توده های لپتون در مدل استاندارد
40785
آیا جعبه ابزاری وجود دارد که به شبیه سازی بصری و مدل سازی یک شبکه (مثلا یک مش یا حلقه) متشکل از سیستم همگام معادلات غیرخطی (ODE) که سیستمی از لیزرها را نشان می دهد کمک کند؟
جعبه ابزار برای شبکه های پیچیده و نمودارها
30762
یک دستگاه گرما هسته ای 47 مگاتونی یا بالاتر مانند بمب zsar چقدر در فضا موثر است؟ آیا می‌توانیم به عنوان دفاع سیاره‌ای بر روی چیزی مانند یک سیارک تا زمانی که به موقع تشخیص داده شود، استفاده کنیم و اگر چنین تأثیری بر سیاره ما و ماهواره‌های ما در مدار داشته باشد، چه تأثیری دارد؟
آیا می توان از یک بمب گرما هسته ای بزرگ برای دفاع از سیاره استفاده کرد؟
104333
من می خواهم بررسی کنم که چگونه مفهوم استراحت متقابل ممکن است به طور مداوم، اما مشخص، در آزمایش فکری زیر اعمال شود: منبع نوری ($A$) را در نظر بگیرید که پرتو را به سمت گیرنده هدایت می کند ($B $). منبع $A$ پرتو را تعدیل می کند و سیگنال های قابل تشخیص گسسته را به صورت متوالی منتشر می کند (یعنی با مدت زمان کوتاه از بیان یک مدولاسیون سیگنال قابل تشخیص خاص تا بیان مدولاسیون بعدی؛ در مقایسه با مدت زمان $A$ از بیان یک مدولاسیون سیگنال قابل تشخیص خاص تا مشاهده پژواک مربوطه از گیرنده $B$). آیا حس عملیاتی و مشخصی از استراحت متقابل وجود دارد که در این مورد می توان گفت * منبع $A$ و گیرنده $B$ در حال استراحت با یکدیگر بوده اند (در طول آزمایش، در صورت وجود) ; اما * اینکه یک جفت جلوی سیگنال متوالی **نبود** در حال استراحت با یکدیگر (در حالی که هر دو در راه بودند)؟
آیا جبهه های سیگنال در یک پرتو نسبت به یکدیگر استراحت ندارند؟
74580
سیستم تعلیق معمولاً برای راحتی سواری استفاده می شود. اما خطوط راه آهن صاف و یکنواخت هستند. شهود می گوید قطارها نیازی به تعلیق ندارند. اما آنها آن را دارند. چرا واگن/کوچ راه آهن نیاز به تعلیق دارد در حالی که مسیرها بسیار صاف و مسطح هستند؟
ساخت قطار-نیاز به تعلیق
40786
من سقوط آزاد فلیکس باومگارتنر را تماشا کرده ام. اما من تعجب می کنم که چگونه فلیکس به سرعت در عرض چند ثانیه به سرعت صوت رسیده است، پس ما هیچ تصوری از سرعت آن نداشتیم؟ هر توضیحی لطفا
چگونه فلیکس باومگارتنر به سرعت به سرعت صوت رسیده است
33183
**1_** در یکی از پروژه های نرم افزاری خود باید قانون پلانک را از نظر طول موج پیاده سازی کنم. من نمی توانم مطمئن باشم که درست است یا نه زیرا من انواع مختلفی از آن را دیده ام، و تمام پیاده سازی هایی که من امتحان کرده ام نتایج متفاوتی می دهد (علاوه بر این، سال ها می شود که مجبور به انجام فیزیک نبودم). آیا کسی می تواند تأیید کند که درست است؟ آیا واحدها را درست تهیه کرده ام؟ این چیزی شبیه به این است، و اجرای قانون پلانک از نظر طول موج موجود در این صفحه ویکی‌پدیا است: h = 6.6260695729e-34 J*s k = 1.3806488e-23 J*K^-1 c = 2.998e8 m/s c2 = pow(c, 2) m^2/s^2 h_c = h * c _2_h_c2 = 2.0 * h * c2 planck(طول موج، دما) { بازگشت _2_h_c2 / (pow(طول موج، 5.0) * (exp(h_c / (طول موج * k * دما)) - 1.0)) } دمای است دما بر حسب کلوین و «طول موج» بر حسب نانومتر است. **2_** اگر بخواهم در حدود 555 نانومتر نرمال شود، مشابه این صفحه ویکی پدیا، چه شکلی خواهد بود؟ این چیزی است که من تاکنون داشته‌ام، اما باز هم نمی‌توانم مطمئن باشم که درست است یا نه: پلانک(طول موج، دما) { هنجار واقعی = pow(555.0, 5.0) * (exp(h_c / (555.0 * k * دما )) - 1.0)؛ هنجار بازگشتی / (pow(طول موج، 5.0) * (exp(h_c / (طول موج * k * دما)) - 1.0)); } **3_** بگویید من آرایه ای از طول موج ها از 360 نانومتر تا 830 نانومتر با افزایش 5 نانومتر دارم، و تابع پلانک با دمای 6504 کیلووات را برای هر طول موج اعمال می کنم و نتایج را در یک آرایه جدید ذخیره می کنم. اگر از این آرایه جدید (توزیع توان طیفی) استفاده کنم و مقادیر XYZ را برای آن محاسبه کنم، باید با CIE Standard Illuminant D65 مطابقت داشته باشد، اینطور نیست؟
اجرای یک جسم سیاه با استفاده از قانون پلانک در یک ردیاب پرتو سه بعدی
30769
من داشتم تکرار یک قسمت اولیه MythBusters را تماشا می‌کردم، جایی که آن‌ها به این موضوع نگاه می‌کردند که آیا سی‌دی‌ها در درایوهای پرسرعت می‌توانند منفجر شوند یا به دلیل چرخش خیلی سریع از کار بیفتند. در زیر برخی از محاسباتی که من انجام دادم آمده است: بگذارید ضخامت سی دی $t$ باشد، از موادی با چگالی $\rho$. یک عنصر کوچک از CD را در فاصله $r$ از مرکز در نظر بگیرید. این عنصر یک زاویه $d\theta$ در مرکز قرار می دهد و طول (در امتداد شعاع) $dr$ دارد. نیروی مرکزگرای مورد نیاز برای وارد کردن آن با سرعت زاویه‌ای $\omega$ $m r \omega^{2}=\rho \left(r d\theta dr t\right) r \omega^{2}$ است. سی دی دارای سوراخ مرکزی دوک با شعاع $r=1.5\cm$ است و خود شعاع $R=12\cm$ است. سپس نیرویی که بر روی یک ناحیه عنصری تحت زاویه $d\theta$ در لبه داخلی CD اعمال می‌شود (یکپارچه‌سازی کمیت قبلی از $r=r$ به $R$) $\frac{\rho \left(R^ است. 3 - r^3\right) d\theta t \omega^2}{3}$، به این معنی که لبه داخلی تقریباً $\frac{\rho R^3 فشار دارد \omega^2}{3r}$ (تقسیم مقدار قبلی بر مساحت $t r d\theta$، و با فرض اینکه $R^3$ مسلط به $r^3$ باشد). شکست اکنون زمانی اتفاق می‌افتد که $\frac{\rho R^3 \omega^2}{3r} > T$، استحکام شکست پلاستیک پلی‌کربنات (که شکننده است، تقریباً مقاومت کششی نهایی آن است). با جایگزینی $\rho = 1.22\ g\ cm^{-3}$، و $T = 75\ MPa$ (همه مقادیر تقریبی که از ویکی‌پدیا به دست آمده‌اند)، من $\omega > 17000\ rpm$ دریافت کردم. سوال من این است که آیا محاسبه صحیح است؟ یا چیزی هست که من گم کرده ام یا اشتباه تعبیر می کنم؟ مقدار همان مرتبه بزرگی است که MythBusters گزارش کرده است - شکستگی در $\حدود 25000\rpm $. این دلگرم کننده است، اما بهتر است بدانید که این عدد فقط به دلیل ورودی های نادرست (استحکام پلاستیک، چگالی و غیره) خاموش است. همانقدر که MythBusters گاهی اوقات خوب است، باز هم بهتر است اگر آنها کمی علمی سخت تر انجام دهند. * * * تصحیح: همانطور که اخمتلی در زیر اشاره می کند، ابعاد سی دی نادرست است. سوراخ مرکزی دوک دارای شعاع 7.5$\mm$ و خود CD شعاع 60$\mm$ دارد. یک اشتباه حسابی نیز در محاسبه بالا وجود دارد. بنابراین پاسخ به روز شده $\حدود 24000\rpm $ است. این معمولاً من را بسیار خوشحال می‌کند، اما همانطور که user758556 و ja72 استدلال می‌کنند، این محاسبه به‌عنوان یک بررسی سلامت عقل مفید نخواهد بود. آنچه واقعاً اتفاق می‌افتد کمی پیچیده‌تر از آن است که این استدلال‌ها به درستی توضیح دهند.
شکستگی به دلیل چرخش با سرعت بالا
33181
چیزی وجود دارد که من در مورد آن مطمئن نیستم که در یک نظر به سؤال دیگر آمده است: چرا ما اسپین بزرگتر از 2 نداریم؟ > سوال خوبی است --- نقض قابلیت عادی سازی مجدد مستقیماً با نقض یکپارچگی مرتبط است، که توسط واینبرگ مورد سوء استفاده قرار گرفت > (تعجب، شگفتی) برای ارائه یک کران بالای چیزی در حدود 800 گیگا ولت بر روی جرم بنیادی هیگز از یکپارچه سازی W و Z. شکست > نرمال پذیری مجدد یک تصحیح نادرست انتشار دهنده یک حلقه ای به بوزون سنج است، و منجر به نقض هویت بخش می شود که باعث می شود بخش غیر سقوط کننده انتشار دهنده از مشارکت جلوگیری کند. این در نمودار است (من > فکر می کنم)، در برخی کتاب ها به آن پرداخته شده است، می توانید آن را به عنوان یک سؤال نیز بپرسید. من می‌دانم کاربر در مورد چه محدودیتی صحبت می‌کند، اما نمی‌دانم تخطی از هویت بخش که به آن اشاره می‌کند چیست. من حدس می‌زنم که تقارن _global_$SU_L(2)$ باشد، اما من هرگز چیزی در رابطه با کران وحدت و این ناهنجاری ندیده‌ام. موضوع کلی به شرح زیر است: یک عبارت یانگ میلز و جفت شدن میدان برداری باردار به یک جریان ثابت فرمیونی تحت یک تقارن جهانی را فرض کنید. سپس یک عبارت جرم صریح را به میدان برداری اضافه می‌کنیم تا تقارن گیج را با دست بشکنیم، اما نه بخشی سراسری که جریان حفظ شده را می‌دهد (تقارن گیج که به هویت در مرز می‌رود مستلزم محدودیت‌هایی است). سپس، به گفته کاربر (حداقل آن چیزی که من فهمیدم)، وقتی اثر حلقه ها را در نظر می گیریم، بخش جهانی نیز شکسته می شود. بنابراین، اصطلاح جرمی شکستن بخش افزونگی تقارن با دست (در سطح کلاسیک) و همچنین شکستن بخش جهانی در سطح کوانتومی است. اگر کسی بتواند این موضوع را برای من روشن کند ممنون می شوم. از مراجع نیز استقبال می شود.
رابطه بین ناهنجاری، یکپارچگی محدود و قابل عادی سازی مجدد
37759
در میان بسیاری از نامزدهای ماده تاریک، من تعجب کردم که آیا مواردی در راستای عنوان وجود دارد یا خیر. افق درونی یک سیاهچاله، با تورم جرمی آن، و/یا انحنای زیاد فضازمان، مکانی به اندازه کافی خشن به نظر می رسد که عجیب ترین اتفاقات ممکن در هر جایی رخ دهد، و به نظر می رسد تاکیون ها (اگر وجود داشته باشند) دارای خواص ضد شهودی کافی هستند. آنها ممکن است حجم فضایی بسیار بیشتری را که در داخل سیاهچاله ها قابل دسترسی است نسبت به خارج درک کنند، به طوری که هر چیزی که در داخل سیاهچاله ایجاد می شود و به بیرون سرگردان می شود، به آسانی تمایل دارد راه خود را به همان سیاهچاله یا سیاه دیگری پیدا کند. حفره، با مقداری تغییر انرژی در حین انتقال که خود را در خارج از سوراخ(ها) به عنوان جرم تاریک نشان می دهد (با فرض اینکه این یک فرآیند نسبتاً حالت پایدار باشد). با انباشته شدن حدس و گمان، می توان بیشتر تصور کرد که تاکیون که از سیاهچاله خارج شده و انرژی کافی را در خارج از دست داده است (و از این رو سرعت خود را برای مدت کافی به دست آورده است) ممکن است شانس خود را برای ماندن در بیرون بسیار افزایش دهد و بنابراین خود را به عنوان انرژی تاریک نشان دهد. دومی همچنین توضیح می دهد که چرا انبساط جهان شتاب می گیرد: اگر فاصله متوسط ​​بین سیاهچاله ها (مثلاً بین کهکشان ها) با انبساط کیهانی در حال افزایش باشد، بر اساس فرض قبلی می توان انتظار داشت تاکیون های کمی بیشتر در خارج از سیاهچاله ها باقی بمانند. و غیره به نظر می‌رسد که همه اینها (اگر اصلاً باشد) منطقی‌تر خواهد بود اگر تاکیون‌ها به نحوی در فضای معمولی، مانند یک میدان، بر خلاف ذرات زیر مجرای معمولی «گسترش یافته» ظاهر شوند. با عرض پوزش اگر این برای برخی افراد مبهم و گمانه زنی است. من تبرزن نیستم، کاملا برعکس، فقط کنجکاو هستم که هر گونه نظر آگاهانه ای را در مورد یک فانتزی بیکار بشنوم که به احتمال زیاد غیرقابل دفاع است.
آیا ماده تاریک می تواند جلوه ای از تونل زدن تاکیون ها بین سیاهچاله ها باشد؟
24601
در یک محیط بدون اصطکاک، آیا وزن یک جسم بر میزان سختی حرکت آن به صورت افقی تأثیر می گذارد؟ از آنجایی که بدون اصطکاک، هیچ نیروی افقی در برابر نیروی اعمالی شما وجود ندارد، آیا حرکت جسم آسان خواهد بود؟ من از اینرسی آگاه هستم اما دلیلی برای نقش آفرینی آن با توجه به اینکه نیروی مخالفی با نیروی اعمالی شما وجود ندارد نمی بینم.
آیا گرانش زمین بر حرکت افقی تأثیر می گذارد؟
70919
با توجه به $ E =m c^2 $، می توان جرم را به انرژی تبدیل کرد. یک مثال کلاسیک می تواند نابودی ماده/ضد ماده برای تولید انرژی (فوتون و غیره) باشد. آیا می توان معکوس کرد؟ بنابراین آیا می توان کاری برای فوتون ها انجام داد تا جرم ایجاد کنند؟
آیا می توان از انرژی جرم ایجاد کرد؟
83925
من مشتق معادله موج ارائه شده در زیر را نمی فهمم - $$T \sin (\theta _1) - T \sin (\theta ) = T\tan (\theta _1)-T\tan (\theta) = T \ چپ. \left(\frac{\partial f}{\partial z} \right|_{z + \Delta z} - \left. \frac{\partial f}{\partial z}\right| _z \right) = T \frac{\partial ^2 f}{\partial z^2} \Delta z$$ من می‌دانم که از تقریب زاویه کوچک استفاده شده است، اما برای فهمیدن اینکه ما تبدیل به $\tan$ شده‌ایم، دچار مشکل هستم. به یک مشتق تبدیل شد و سپس آن را به مشتق دوم تبدیل کرد. مشتق $\tan \theta$ البته $\sec \theta$ است که برابر است با $\frac{1}{cos \theta}$ که با توجه به $\theta$ گرفته شد، شاید راهی وجود داشته باشد برای استفاده از قانون زنجیره برای پیدا کردن $\جزئی _z f$؟
معادله موج کلاسیک - تقریب
75981
من سعی می کنم بقای جریان BRST را در QED درک کنم اما مشکل دارم. این چیزی است که من تا کنون دارم، چگالی لاگرانژی QED در گیج لورنز، $$L = \frac{1}{4}F_{\mu\nu}F^{\mu\nu} +\frac{1}{ 2\xi}(\partial_{\mu}A^{\mu})^2 + \partial^{\mu}\overline{c}\partial_{\mu} c$$ من در گیج $\xi=1$ با تبدیل‌های BRST زیر، $$\delta A_{\mu} = \partial_{\mu}c$$ $$\delta c = 0$$ $$\delta \overline{c} = \partial_{\mu}A^{\mu}$$ با استفاده از قضیه نوتر، فکر می کنم جریان BRST باید $j^{\mu} = باشد \partial^{\mu}A^{\nu}\partial_{\nu} c + \partial^{\mu}c\partial_{\nu}A^{\nu}$$ نمی‌توانم نشان دهم که این جریان با استفاده از معادلات حرکت $\Box_x A_{\mu} = 0$ و $\Box_x c = 0$ حفظ شده است. من مانده ام، $$\partial_{\mu}j^{\mu} = \partial^{\mu}A^{\nu}\partial_{\mu}\partial_{\nu}c + \partial^ {\mu}c\partial_{\mu}\partial_{\nu}A^{\nu}$$ که فکر نمی‌کنم برابر با 0 باشد. مطمئن نیستم در اینجا چه اشتباهی انجام داده‌ام، بنابراین کمک کنید بسیار خواهد بود قدردانی کرد. با تشکر
حفظ جریان BRST در QED
40788
من کلاس هفتم هستم و برای پروژه نمایشگاه علمی خود، به روشی نیاز دارم تا نیروی وارد شده به جسم رها شده در هنگام برخورد با زمین را اندازه گیری کنم. چیزی که من سعی می کنم تعیین کنم این است که کدام مواد بسته بندی بهترین محافظت را برای یک جسم در برخورد ایجاد می کنند. بنابراین من قصد دارم ظروف پر از مواد بسته بندی مختلف را در اطراف نوعی دستگاه اندازه گیری نیرو در وسط بیندازم. اما من نمی دانم چگونه دستگاه اندازه گیری نیرو را به دست بیاورم یا بسازم. از آنجا که من کارایی مواد بسته بندی را اندازه گیری می کنم، باید نیروی داخل را اندازه گیری کنم. یکی از روش هایی که به آن فکر کردم این بود که یک توپ فلزی روی خاک رس بنشیند. پس از برخورد با زمین، توپ در خاک رس فرو می رود. من می توانم عمق ضربه را اندازه گیری کنم و فرض کنم که هر چه سوراخ عمیق تر باشد، نیرو بیشتر است. اما مطمئن نیستم که آیا این کار می کند یا خیر. آیا کسی پیشنهادی در مورد چگونگی اندازه گیری نیرو (با استفاده از ایده من یا چیز دیگری به طور کامل) دارد؟
چگونه نیروی ضربه داخل ظرف را اندازه گیری کنیم؟
38172
این حکمت رایج است که یک انتشار دهنده گلوئون (Gribov-) مانند $$ G(p^2)=\frac{a+bp^2}{cp^4+dp^2+e} $$ باید یک خطی ایجاد کند. افزایش پتانسیل تا کنون، من مدرکی برای این موضوع ندیده‌ام و می‌خواهم یک مشتق ریاضی یا مرجعی دریافت کنم که نشان دهد چگونه یک پتانسیل از آن پدیدار می‌شود. با تشکر
پتانسیل صعودی خطی از انتشار دهنده گریبوف
38284
سلام، در سخنرانی‌های فیزیک، فاز موج سینوسی را به این صورت نوشتیم: $$\phi = kx - \omega t$$ آیا این درست است؟ همانطور که من به یاد دارم فاز یک موج باید به این صورت نوشته شود: $$\phi = \omega t - kx$$ و اگر یک موج تغییر جهت $(k \rightarrow -k)$ را به این صورت: $$\phi = \ omega t + kx$$ آیا کسی می تواند به من توضیح دهد که آیا استفاده اول حتی امکان پذیر است یا خیر و چه زمانی ممکن است.
این فاز درسته؟
7051
به عنوان یک قانون کلی، ذرات پرجرم (هم مرکب و هم بنیادی) تمایل دارند به سرعت از طریق نیروی ضعیف تجزیه شوند، در حالی که ذرات با جرم کمتر تمایل دارند پایدارتر باشند. از این رو، تاوس کوتاه‌تر از میون‌ها، کوارک‌های بالا کوتاه‌تر از کوارک‌های جذاب هستند، و همه مزون‌ها و باریون‌ها به جز پروتون‌ها و نوترون‌ها بسیار ناپایدار هستند. درک من این است که این رابطه تا حد زیادی در معادلات الکترو ضعیف مدل استاندارد گرفته شده است. آیا موارد قابل توجهی وجود دارد که سرعت فروپاشی و جرم ذره از نظر تجربی از رابطه مورد انتظار منحرف شود؟
آیا موارد قابل توجهی از ناهنجاری در رابطه نرخ فروپاشی جرم وجود دارد؟
75986
من یک سوال در مورد عدم تغییر گیج محلی تئوری های اسپینور و اسکالر دارم. برای میدان پیچیده اسکالر با لاگرانژی $L_{0}$ نیاز به عدم تغییر گیج محلی ما را به لاگرانژ $$ L = L_{0} - J_{\mu}A^{\mu} + q^{2}\ هدایت می‌کند. varphi \varphi^{*} A_{\mu}A^{\mu} - \frac{1}{4 }F_{\mu \nu}F^{\mu \nu} = L_{0} + L_{el.} + q^{2}\varphi \varphi^{*} A_{\mu}A^{\mu}, \qquad (.1) $$ جایی که $J_{\ mu}$ کمیت حفظ شده نظریه است که با $(.1)$، $F_{\mu \nu} = \جزئی_{\mu}A_{\nu} - \partial_{\nu}A_{\mu}$ تانسور میدان الکترومغناطیسی است، $A_{\mu}$ میدان الکترومغناطیسی عدم تغییر گیج محلی است، $$ A_{\mu} \به A_{\mu} - iq\ partial_{\mu}f \Rightarrow L_{el.} = inv. $$ بنابراین، سوال من: (بعد از کمی سازی) جمع $J_{\mu}A^{\mu}$ چگونه تعامل بین دو بار $Q، -Q$ میدان اسکالر را توصیف می کند؟ شاید مورد اسپینور قیاسی باشد، زیرا لاگرانژی میدان اسپینور بی‌تغییر گیج محلی، به جز جمع آخر، بسیار شبیه به $(.1)$ است.
عدم تغییر سنج محلی و فیلدها
33184
چرا تعامل زیر، در QFT، $$\displaystyle{\cal L}_{\rm int} ~=~\frac{\lambda}{4!}\phi^4$$ که در آن $\lambda$ مثبت است، نظریه ای را نشان می دهد که ناپایدار است (یا همان طور که معمولاً در کتاب های درسی گفته می شود از پایین نامحدود است). چگونه می توان آن را به صراحت نشان داد؟
چرا تئوری $\lambda\phi^4$، که در آن $\lambda>0$، از پایین محدود نمی‌شود؟
72875
من یک توسعه دهنده هستم. من سعی کردم (بیشتر برای سرگرمی) یک موتور فیزیک واقع گرایانه ایجاد کنم. من سعی می کنم تمام نیروهای (در اینجا رانش) اعمال شده به یک جسم را در دو ترکیب جمع کنم: یک بردار شتاب و شتاب زاویه ای. من در مورد گشتاور و رانش زیاد مطالعه کردم اما هنوز چیزهایی وجود دارد که نمی توانم آنها را بفهمم. بیایید مثالی بزنیم: هواپیما (یا فضاپیما) را با دو موتور هر کدام در سمت مقابل و نسبت به مرکز ثقل تصور کنید. اگر نیروی رانش برابری داشته باشند، تصور می‌کنم که می‌توانم آن‌ها را با یک بردار رانش که در مرکز ثقل قرار می‌گیرد، مدل‌سازی کنم که برابر با مجموع رانش ارائه‌شده توسط دو موتور است. درست است؟ چه اتفاقی می‌افتد اگر یک موتور 10 درصد نیروی رانش کمتری نسبت به دیگری ارائه کند، نیروی رانش من چگونه کاهش می‌یابد، چگونه می‌توان گشتاور حاصل را محاسبه کرد؟ آیا اگر پیشرانه‌های من در پشت هواپیما قرار گیرند، کارایی خود را از دست دادم یا به دست آوردم و چرا؟ من سعی می کنم یک مدل ریاضی پیدا کنم که بتواند با هر تعداد رانشگر که در موقعیت های مختلف هواپیما قرار می گیرد کار کند.
چگونه چندین بردار رانش را روی یک جسم واحد جمع کنیم (مثل یک هواپیما)
1375
چهاربعدی گرایی ادعا می کند که جهان اساساً یک کرم فضا-زمان عظیم است و همه چیز به یکباره وجود دارد (هر چند می خواهید بگویید که از آنجایی که زمان درونی فقط مختصات دیگری در این کرم است و من در مورد نگاه از آن صحبت می کنم. بیرون). OTOH، به نظر می رسد همه فرآیندهای جهان از یک اصل اقتصادی انرژی پیروی می کنند (قانون دوم ترمودینامیک)، یعنی همه چیز سعی می کند به حالت کم انرژی برسد. اکنون می‌پرسم که آیا این برای رد ایده‌ی 4 بعدی‌گرایی کافی نیست: برای اینکه نظریه درستی در مورد فضا-زمان باشد، به ماده بسیار بیشتری نیاز دارید (حداقل) زیرا هر نقطه از زمان باید به عنوان یک حالت جامد تحقق یابد. این بدان معناست که هر چیزی می تواند در همان چیزی که ما به عنوان یک ثانیه درک می کنیم اتفاق بیفتد، یک حالت باید رمزگذاری شود. فرآیندهای کوانتومی در آتوثانیه (10^-18 ثانیه) اتفاق می‌افتند، بنابراین شما نیاز به _حداقل_ 10^18 حالت دارید تا یک ثانیه از کرم 4 بعدی را رمزگذاری کنید. بنابراین استدلال من این است که، صرفاً برای اثبات این نظریه، شما مقادیر دیوانه‌واری از هر آنچه که جهان از آن ساخته شده است را «هدر می‌دهید». آیا این درست است یا چیزی را گم کرده ام؟ توجه: انگلیسی زبان مادری من نیست، بنابراین ممکن است از اصطلاحات اشتباه استفاده کرده باشم، اما امیدوارم که شما این ایده را دریافت کرده باشید.
چهار بعدی گرایی در مقابل اقتصاد انرژی
48399
همیشه به این فکر می کردم که چقدر اطلاعات از رنگ به دست می آوریم. چیزهایی که می بینیم رنگ های متفاوتی دارند. محصولات خوراکی زمانی که شروع به فاسد شدن کردند تغییر رنگ می دهند، بنابراین ما تصور می کنیم که یک محصول تازه چه رنگی باید داشته باشد. و رنگ هایی که می بینیم بخش بسیار کوچکی از طیف الکترومغناطیسی هستند. بنابراین آیا چیز خاصی در طیف مرئی وجود دارد یا هر بخشی از طیف الکترومغناطیسی به همان اندازه خوب است؟
آیا چیز خاصی در قسمت مرئی طیف الکترومغناطیسی وجود دارد؟
86726
چرا نمی توان نسبت 1 درجه به چند فارنهایت را دانست و از آن برای تبدیل از یا به سانتیگراد/فارنهایت استفاده کرد. منظورم این است که واقعاً چه اتفاقی می افتد. فارنهایت به صورت خطی افزایش می یابد و درجه سانتیگراد نیز افزایش می یابد. پس چرا هیچ نسبتی وجود ندارد.
سردرگمی سلسیوس به فارنهایت: چرا نسبت 1 به x وجود ندارد
71358
مشخص است که یکی از مشکلات اصلی پرواز بین ستاره ای وجود ماده بین ستاره ها به صورت غبار بسیار ریز و سیارک های عظیم است. که می تواند به آرامی (یا سریع) هر کشتی را نابود کند. جدیدترین تخمین ها در مورد غلظت و توزیع اندازه ماده بین ستاره ای چیست؟ از مقیاس های بسیار کوچک تا بالا. به خصوص من به گروه محلی ستاره ها علاقه مند هستم. به روز رسانی II: کوچکترین جرمی که هنوز به عنوان شهاب سنگ نامیده می شود (Yamato8333) حدود 12 میلی گرم جرم و تقریباً 2 میلی متر قطر دارد. به روز رسانی: در زیر تصویری از یک ذره غبار بین سیاره ای (IDP، نه Yamato8333) وجود دارد. ![](http://i.stack.imgur.com/DmvhV.png) IDP متشکل از دانه های معدنی به اندازه نانومتر و مواد آلی. (اعتبار: N. Spring) پست اصلی در اینجا.
توزیع غبار/ماده بین ستاره ای
72874
من فرمول لاگرانژی مکانیک کلاسیک را تا حدی درک می کنم. من می توانم معادلات اویلر-لاگرانژ را از اصل کمترین عمل استخراج کنم، و به طور معادل می توانم معادلات حرکت را از یک لاگرانژ معین تعیین کنم. من می توانم تمرینات لاگرانژی را در کتاب های درسی به راحتی انجام دهم. با این حال، من کاملا آن را ناراحت نمی کنم. اگر آن را از ذهنم پاک می کردی، نمی توانستم دوباره آن را اختراع کنم. بنابراین من از طریق آن برمی گردم. روشی که من معادله اویلر-لاگرانژ را درک می کنم این است: در فیزیک کلاسیک، با مشاهده، یک کمیت ثابت وجود دارد. این کمیت ثابت عمل نامیده می شود و مجموع انرژی ها در طول زمان است (به طور متناوب، حاصل ضرب انرژی و زمان). دوباره با مشاهده، انرژی ها را می توان با توجه به موقعیت ها و سرعت های همه عناصر سیستم محاسبه کرد. چنین تابعی را $\mathcal{L}(x, \dot{x})$ فراخوانی کنید، آن را به عنوان یک جعبه سیاه در نظر بگیرید. سپس $Action = \int dt \mathcal{L}(x, \dot{x})$ داریم. با ثابت کردن آن، $$\frac{\partial\mathcal{L}}{\partial x} = \frac{d}{dt}\frac{\partial\mathcal{L}}{\partial\dot{ x}}$$ به طور غیررسمی، این به من می‌گوید که مسیرهایی که در فیزیک واقعی طی می‌شوند مسیرهایی هستند که در آن آشفتگی‌های کوچک در موقعیت یک ذره دقیقاً با تغییرات در آن حذف می‌شوند. سرعت قبل و بعد از آن موقعیت (که در آن سرعت تغییرات ناشی از اغتشاش موقعیت است). این ظرافت تقریباً اقتصادی دارد. اما هنوز برای من کاملاً منطقی نیست که لاگرانژی چیست. واحد آن انرژی است، مطمئنا، اما من همچنین انرژی را فراتر از انتزاعی نمی‌دانم. بنابراین فکر کردم که با چند لاگرانژی ساده بازی کنم، به این امید که بتوانم فرمول بندی را بشکنم و از نحوه ریزش قطعات چیزی یاد بگیرم. به عنوان مثال، این تابع بی اهمیت را در نظر بگیرید: $$\mathcal{L}(x, v) = x + v$$، مطمئناً دنیای غیرفیزیکی را توصیف می کند. انرژی به دور از حفظ است. اما من فکر کردم ساختن یک لاگرانژی عجیب اما ساده به من بینشی در مورد ماهیت فرمول می دهد. بیایید معادلات حرکت را استخراج کنیم: $$\frac{\partial\mathcal{L}}{\partial x} = 1$$$$\frac{\partial\mathcal{L}}{\partial v} = 1$ $$\frac{d}{dt}\frac{\partial\mathcal{L}}{\partial v} = 0$$ بنابراین مسیر طی شده مسیری است که $1 را برآورده می‌کند = 0$$ ...ها. قوانین حرکت راضی کننده نیستند. من مطمئن نیستم که چگونه آن را بگیرم. دقیقاً چه اشتباهی در اینجا رخ داد؟ من به دنبال یک توضیح هندسی یا شهودی هستم -- مشکلات جبری که می فهمم. سعی کردم چه نوع دنیایی بسازم؟ تناقض از کجاست؟ به طور کلی تر، وقتی لاگرانژی به شما تحویل داده می شود، واقعاً به چه معناست؟ من می توانم آن را برای بدست آوردن عمل (یک عدد انتزاعی اختصاص داده شده به یک مسیر) ادغام کنم یا می توانم آن را به معادلات اویلر-لاگرانژ وصل کنم تا حرکت را بفهمم، اما در شکل اصلی آن به چه معناست؟ چگونه لاگرانژی را بدون چرخاندن بازویش بخوانم؟
چگونه لاگرانژی ساده، اما متناقض ($\mathcal{L} = x + v$) را بخوانم؟
37756
در حال حاضر 17 سال سن دارم و به دبیرستان می روم. بنابراین، ممکن است تصورات من کاملاً اشتباه باشد... می دانم که همه چیز نسبی است. در مثال سرعت، زمین حرکت می کند و کهکشان حرکت می کند و غیره. معلم فیزیک من به من گفت که سرعت نور مطلق است، یعنی سرعت منبع نور بر سرعت نور در فضا تأثیر نمی گذارد. بنابراین، من فکر می کردم که این واقعیت می تواند به ما در اندازه گیری سرعت مطلق سیاره خود در فضا کمک کند. نه نسبت به خورشید، نه کهکشان. نحوه اندازه گیری آن به این صورت بود: «الف» ساطع کننده نور است. B حسگر نور است، در ترکیب با یک تایمر بسیار دقیق. D نقطه پخش سیگنال است. `~~>` سبک است و از A به B می رود. یک ~~~~~>~~~~~~~>~~~~>~~~~~~>~~~~~~~~>~~~~~~>~~~~~~~~ ~> B \___________________________D__________________________________________________________________________________________________________________________________________________________ بنابراین، نحوه کار - در ذهن من - این است که شما یک سیگنال از D به هر دو A و B ارسال می کنید. فواصل A تا D و از B تا D برابر است، بنابراین باید سیگنال را به A و B در یک زمان دریافت کند. فاصله بین A و B ثابت است، مثلاً K. به محض اینکه سیگنال در همان لحظه به B و A رسید، B تایمر بسیار دقیقی را شروع می کند و منتظر نوری است که از A می آید، در همان زمان، A شروع به انتشار نور می کند. . با توجه به اطلاعات من، شما باید بتوانید سرعت کل موقعیت را در امتداد محور A,B محاسبه کنید. چرا؟ زیرا اگر سرعت مطلق ما همراه با جهت نور باشد، باید بیشتر طول بکشد تا نور به B برسد، زیرا فاصله بیشتر است. در غیر این صورت، ما در جهت مخالف نور ساطع شده حرکت می کنیم، بنابراین به سمت نور می رویم، بنابراین، فاصله نور را کوتاهتر می کنیم، زیرا نسبت به نور تسلیم هستیم. آن را با اتومبیلی («C») مقایسه کنید که در بزرگراه، در کنار قطار سریع السیر («T») رانندگی می کند. قطار سریعتر از ماشین می رود. هر دو حالت را مقایسه کنید: 1) قطار و ماشین در یک جهت حرکت می کنند، قطار از پشت ماشین شروع می شود. T ----------------> ج ------> 2) قطار و ماشین در جهت مخالف به سمت یکدیگر حرکت می کنند. T ----------------> <------- C در موقعیت 1، زمان بیشتری طول می کشد تا ماشین و قطار به هم برسند. در موقعیت 2، ملاقات آنها بسیار سریع خواهد بود، زیرا آنها به سمت یکدیگر می روند. فکر می کنم این تفاوت در زمان است که می توان برای محاسبه سرعت مطلق ما استفاده کرد. برای تعریف بردار سرعت مطلق خود، می‌توانیم این اندازه‌گیری‌ها را سه بار انجام دهیم که هر آزمایش عمود بر دو آزمایش دیگر است، بنابراین می‌توانیم فیثاغورس را برای بدست آوردن سرعت مطلق خود به عنوان یک اسکالر اعمال کنیم. معلم من به سختی می توانست باور کند که کار می کند، بنابراین او فکر کرد که باید چیزی در نظریه من اشتباه باشد. با فرض اینکه ابزارهای اندازه گیری بسیار دقیقی داریم، چه فکر می کنید؟
سرعت مطلق را اندازه گیری کنید
62228
اگر یک الکترون فوتونی را جذب کند تا به سطح انرژی بالاتری خارج شود، باید با گسیل فوتون مورد نیاز، یا به همان حالت یا هر حالت پایین‌تری برگردد. پس چگونه می توان یک انتقال خالص انرژی به اتم انجام داد؟ گرم شدن به معنای افزایش انرژی جنبشی (ارتعاشی) اتم هاست. اگر انرژی جذب شده توسط یک فوتون دوباره به صورت فوتون گسیل شود، پس چگونه اتم ها انرژی را از فوتون های فرودی استخراج می کنند؟
انتقال انرژی الکترون به اتم (گرم شدن ماده با جذب فوتون)
47835
آیا در صورت وجود زمان در جهان دیگری لازم است؟ چگونه بی زمانی را درک می کنیم؟
وجود زمان در جهان دیگری
19160
آیا این درست است که انسان در فضای بیرونی نمی تواند سمت راست و چپ را با هیچ اشیاء دیگری برای مرجع فرق کند؟
آیا انسان در فضای بیرونی قادر به تشخیص چپ از راست نخواهد بود؟
12924
یک شیرین کاری محبوب سیرک این است که یک موتورسیکلت سوار داخل یک فرورفتگی کاسه ای شکل به نام دیوار مرگ سوار شود. سوارکار از دیوار بالاتر و بالاتر می رود تا زمانی که واقعاً افقی شوند. من نمی دانم که آیا یک انسان می تواند همین کار را انجام دهد؟
آیا انسان می تواند به صورت افقی در داخل دیوار مرگ بدود؟
30767
نمی‌توانستم خاطراتم را به خاطر بیاورم، بنابراین: فرمولی که بیان می‌کند فرکانس الکترون‌هایی که به دور هسته می‌چرخند با فرکانس نور (یا فوتون) ساطع شده (یا تابش شده) برابر است چیست؟ (البته من در مورد نظریه ماکسول صحبت می کنم؛ در واقعیت، ما می دانیم که این درست نیست.)
مدل الکترونی تحت نظریه ماکسول
103356
من ترم گذشته حساب دیفرانسیل و انتگرال چند متغیره را مطالعه می کردم و یکی از موضوعات مربوط به انحنا بود، اما هیچ برنامه کاربردی در آن نداشتیم. بنابراین چگونه در فیزیک کمک می کند؟ به عنوان مثال انحنای منحنی: $k=|T(t)|/|r'(t)|.$
کاربردهای فیزیکی انحنای ریاضی
38175
اگر مردی با قد $r=2 m$ دریا را تماشا کند افق چقدر دور است؟ من محاسبه کرده ام که حتی حدود 6 کیلومتر است. اگر R = شعاع زمین (6370 $ \cdot10^3 $ m ). با قضیه فیثاغورث به دست می آوریم. $(r+R)^2 = x^2 + R^2$ => $\sqrt((r+R)^2 - R^2) = \sqrt((2+6370 \cdot 10^3)^ 2 - (6370x10^3)^2) = 5048$ متر ~ $5$ کیلومتر = x آیا این درست است؟
اگر مردی با قد 2 متر دریا را تماشا کند، افق چقدر فاصله دارد؟
96323
من این ویدیوی آنلاین را دنبال می کنم: http://www.youtube.com/watch?v=fsT69XnjxgU اما ژنراتور Van De Graaff من کار نمی کند. من از لوله pvc برای بدنه، نایلون و نوار برق به عنوان دو غلتک و نوار لاستیکی به عنوان تسمه استفاده می کنم. در بالا، من دو قوطی مختلف را امتحان کرده ام، یک کره فلزی اما هیچ کدام کار نمی کند. موضوع چی میتونه باشه؟ با تشکر
مشکل در راه اندازی ژنراتور Van De Graaff
22735
مسئله شنیدن شکل طبل به عنوان یک مسئله ریاضی شناخته شده است. اما مشکل (1) فیزیک و (2) ادراک انسانی چیست؟ فرض کنید غشایی دارید که با درام کتری استفاده می شود اما بدون کتری. یک نوازنده سعی می کند زیر و بم و بلندی صدا و غیره را تنظیم کند تا صدای مربعی و دایره ای تا حد امکان شبیه به هم باشند. نوازنده مخالف اجازه شنیدن دارد اما نمی بیند و سعی می کند دور و مربع را با صدا تشخیص دهد. و به همین ترتیب با اشکال دیگر. و اگر ادراک بدون کمک انسان کارساز نباشد، چقدر می توان با ابزارهای الکترونیکی تحلیل کرد؟ **توجه بعدی:** من یک نظر در زیر پیدا کردم که می گوید این در واقع یک سوال ریاضی نیست. همانطور که در زیر اشاره کردم، یک پاسخ ممکن است به ریاضیات مربوط باشد. یک کلیشه ساده‌اندیش می‌گوید که ریاضیات می‌تواند چیزهایی را که در آنها اعمال می‌شود روشن کند، اما برعکس نه. اما این یک خطا شناخته شده است.
_در واقع_ شنیدن شکل طبل
14517
به دنبال اخبار در وبلاگ‌های فیزیک جدی «غیرهایپ»، آموختم که همانطور که همه چیز در حال حاضر است، برای یادگیری آنچه در بخش هیگز اتفاق می‌افتد به صبر و داده‌های بیشتری نیاز دارد. در حال حاضر تعدادی سوال و بحث خوب در مورد اینکه عدم وجود هیگز برای مدل استاندارد یا کلی تر برای فیزیک نظری چه معنایی دارد در این سایت وجود دارد. بنابراین می‌خواهم این را کمی «برون‌یابی» کنم و بپرسم اگر هیچ بوزون هیگز (های) در LHC دیده نشود، چه پیامدهایی برای رویکردهای مختلف گرانش کوانتومی خواهد داشت؟
اگر LHC هیگز نبیند، چه پیامدهایی برای گرانش کوانتومی وجود دارد؟
89126
فرض کنید جسم A به دور جسم B می‌چرخد و هیچ تأثیر گرانشی خارجی از تأثیرات گرانش غیر خورشید وجود ندارد و جسم A کاملاً کروی است و جرم آن به طور مساوی توزیع شده است. حال، فرض کنید نیمی از ماده جسم A به طور یکنواخت از سطح جسم A حذف شده است. اگر نه، آیا این تغییر تنها به دلیل کاهش تأثیر گرانشی جسم A بر جسم B (به عنوان مثال، تلاطم کمتر) است؟
چه اتفاقی می افتد وقتی نیمی از ماده یک جسم در حال چرخش نابود شود؟
127620
من به عملگر موقعیت در یک مجموعه فشرده $K \subset \mathbb{R}^n$ و عملگر تکانه زاویه‌ای مربع نگاه می‌کنم (بنابراین اساساً عملگر لاپلاس-بلترامی که من فقط به قسمت‌های زاویه‌ای نگاه می‌کنم تا این عملگر بر روی آن عمل کند. $\mathbb{S}^2$). سوال من این است: دامنه های متعارفی که با این دو عملگر تنظیم می کنیم چیست؟
حوزه های مناسب عملگر موقعیت و تکانه زاویه ای مربع کدامند؟
38179
من می خواهم در مورد پیامدهای مفهوم ناظر داخلی در نظریه کوانتوم بحث کنم. اگر فرض کنیم که جهانی داریم که به طور واحد در مقیاس جهانی تکامل می‌یابد و ناظر به عنوان زیرسیستم آن جهان تعریف می‌شود، این ناظر چه چیزی می‌تواند درباره جهان بیاموزد؟ برخی از مفروضات این است که تکامل جهان توسط تعامل ایجاد شده است. تعاملات محلی هستند و ناظر با تعامل با محیط خود اطلاعات را جمع آوری می کند. اما مهمتر از همه، هیچ فرض اندازه گیری وجود ندارد که ناظر بتواند از آن برای انجام اندازه گیری کوانتومی استفاده کند. من استدلال می‌کنم که هر آنچه که ناظر درباره جهان می‌آموزد، در تاریخچه وضعیت زیرسیستمی که او با آن تعامل داشته است وجود دارد. اگر کسی فرض کند که می‌تواند قانونی برای تکامل این تاریخ دولت استنتاج کند، آنگاه می‌تواند تاریخ دولت را تا ایزومورفیسم بازسازی کند. به این معنی، اگر او تاریخچه حالت قابل قبول psi(t) را بیابد که به طور واحد مانند $\psi(t) = U(t,t_0)[\psi(t_0)]$ تکامل می یابد، پس هر $\phi(t)$ برای bijection $f$ وجود دارد به طوری که $\phi(t) = f(\psi(t))$ و $\psi(t) = f^{-1}(\phi(t))$ و که با همان قانون تکامل می یابد $\phi(t) = U(t,t_0)[\phi(t_0)]$ شرحی معادل از تاریخچه ایالت است سیستمی که او بخشی از آن است. (توجه داشته باشید که psi لزوماً یک کت نیست. من می‌خواهم فعلاً در مورد نمایش واقعی بی‌اعتنا بمانم) یک مثال بسیار ساده برای چنین تقسیم‌بندی، ضرب با یک عدد مختلط غیرصفر است. دیگری تبدیل تقارن فضازمان خواهد بود. به نظر شما این استدلال تا اینجا درست است؟ بحث را تا جایی ادامه می‌دهم که در واقع جالب‌تر می‌شود، اما می‌خواهم تأییدی را ببینم تا بعداً بتوانیم درباره عواقب آن بحث کنیم.
دانش یک ناظر داخلی
24439
من تا حدودی با فرمول رایج اصل فرما (زمان سفر نور) گیج شده ام، زیرا حاوی شاخص شکست مربوط به سرعت _فاز_ است، در حالی که برای مثال، زمان حرکت نور از طریق یک صفحه شیشه ای باید با سرعت _گروهی در IMO توصیف شود. حداقل در مواد معمولی مانند آب یا شیشه (می دانم که گاهی اوقات حتی سرعت گروهی می تواند بیشتر از سرعت نور در خلاء باشد). آیا استفاده از سرعت فاز صحیح است؟
اصل فرما: کدام ضریب شکست؟
12922
اجازه دهید $Q_{ab} = (\psi_{;a})(\psi_{;b}) - (1/2)g_{ab}|\nabla \psi|^2$ تانسور انرژی-تکانه معادله موج در برخی فضا زمان من از نقطه ویرگول برای اشاره به تمایز کوواریانت و $\partial$s برای اشاره به تمایز مختصات استفاده خواهم کرد. اجازه دهید $\pi_{ab}$ تانسور تغییر شکل برای برخی از فیلدهای برداری ثابت $X$ باشد. در استخراج «قوانین تقریباً حفاظتی» از هویت استفاده می شود. $(Q_{ab}X^b)^{;a} = (\psi^{;a}_{;a})(X^a\partial_a\psi) + (1/2)Q^{ab} \pi_{ab}$ آیا تفسیر فیزیکی از اسکالر $Q^{ab}\pi_{ab}$ وجود دارد که بر اساس فرمول بالا نباشد؟ من بیشتر به این موضوع علاقه دارم که چگونه باید درباره این کمیت در زمینه های نسبیتی فکر کرد، به عنوان مثال. هندسه سیاهچاله P.S. فقط در صورتی که کسی وسوسه شود، من به دنبال چیزی بیشتر از $Q^{ab}\pi_{ab}$ ناپدید می شود اگر جریان های $X$ ایزومتریک باشند.
تفسیر فیزیکی یک کمیت اسکالر مربوط به جریان/قوانین حفاظت
103359
فرض کنید من یک آزمایش دو شکاف _دوگانه دارم. یعنی من یک تفنگ الکترونی در مرکز دارم که جفت الکترون های درهم تنیده را در جهت مخالف، یک به هر شکاف دوتایی پرتاب می کند. من سعی کردم وضعیت را در تصویر زیر به تصویر بکشم: ![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/ryd8f.png) از آنجایی که الکترون ها در هم پیچیده هستند، شکافی که از طریق آن الکترون روی سمت راست می رود، شکافی را که الکترون سمت چپ از آن عبور می کند، اصلاح می کند. با توجه به آنچه که من از مکانیک کوانتومی می دانم، فکر می کنم که قرار دادن یک دستگاه اندازه گیری بر روی شکاف های سمت راست، الگوی تداخل در _دو شکاف دوگانه را از بین می برد. به نظر من این بسیار غیر شهودی است، حتی بیشتر از آزمایش فکری کلاسیک EPR، زیرا یک اثر مستقیم قابل مشاهده وجود دارد. می‌توانید پس از قرار دادن آشکارسازها در سمت راست، الگوی تداخل را ببینید. درست میگم؟ آیا تعیین شکافی که الکترون سمت راست از آن عبور کرد، الگوی تداخل سمت چپ را از بین می برد؟
آزمایش دو شکاف دوگانه
33239
من به دنبال جدول یا مجموعه‌ای از ذرات فرضی بسیار سنگین ($m\gtrsim 1$ TeV) و جرم مورد انتظار آنها (یا کرانه‌های روی آنها یا رابطه با مقیاس‌های دیگر) هستم. تنها چیزی که می دانم این است (لطفاً اگر اشتباه می کنم، مرا اصلاح کنید): 1. ذرات فوق متقارن: $M_{GUT}\gtrsim m\gtrsim 0.1$ TeV. 2. نوترینوهای عظیم مربوط به مکانیسم دید-اره: $m\sim M_{GUT}$. 3. تک قطبی مغناطیسی: $M_P\gtrsim m\gtrsim 0.1$ TeV. 4. Dilaton: $M_P\gtrsim m\gtrsim 0.1$ TeV. 5. بوزون های X در GUT: $m\sim M_{GUT}$.
ذرات بسیار سنگین فرضی
70917
فکر می کنم بعد از محاسبه میدان الکتریکی و سپس ادغام آسان تر خواهد بود، اما گیر کرده ام. فرض کنید یک سیم بی نهایت داریم که به ازای هر واحد طول $\lambda$ شارژ می شود و در مبدأ، بینهایت به $z$ محور قرار دارد. سپس به دلیل تقارن در مسئله می توانیم بگوییم که $\جزئی\phi$ و $\جزئی z$ $0$ هستند، بنابراین ما تنها با راه حل بی اهمیت باقی می مانیم - $$ C+D\ln r$$ اکنون زیرا نیاز بالقوه 0 در $ r=\infty$ باشد، ما آن $C=0$ را دریافت می کنیم، اما چگونه از آنجا برویم؟ من در مورد استفاده از چگالی شارژ، شاید با $E$ (مشتق) فکر می کنم و می گویم که $\rho=\delta(r)$، اما نمی دانم چگونه از آنجا بروم. کمک بسیار قدردانی خواهد شد.
چگونه پتانسیل اسکالر الکتریکی سیم بی نهایت را با معادله پواسون/لاپلاس پیدا کنیم؟
38170
در فیلم _ماموریت غیرممکن 3_، شخصیت اصلی اتان هانت سعی می کند مانند تصویر زیر با چرخش در آسمان وارد ساختمانی در شانگهای شود: ![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/1CxqB .png) پرش از 2 بخش تشکیل شده است، قسمت قرمز که یک قوس است و قسمت نارنجی که سهمی است. به طور طبیعی یک سوال پیش می آید: **_برای ساختمان هدف با ارتفاع معین، دورترین فاصله افقی را می توان به گونه ای قرار داد که با استفاده از این روش بتوانیم به سقف آن بپریم؟ واقعیت زیر: ![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/Vppya.png) با مشاهده مسیر زمانی که در ارتفاعات مختلف رها می کنیم، می بینیم که اگر خیلی دیر رها کنیم، می توانیم به عالی برسیم ارتفاعات، اما با کاهش فاصله افقی. اگر زودتر رها کنیم، فاصله افقی را افزایش می دهیم، اما با کاهش ارتفاع. به دلیل این مبادله، منطقه ای که می توان به آن رسید در خط زرد محدود می شود. پس سوال این است: (1) **معادله x(z) که خط نارنجی بالا را توصیف می کند چیست؟** (2) * *برای یک نقطه معین (x,z) که در داخل ناحیه محدود شده توسط خط نارنجی قرار دارد، ارتفاع آزادسازی مناسب h(x,z) چقدر است به طوری که سهمی از (x,z) عبور کند. پاسخ باید مجموعه ای از h باشد. این مانند این است که بپرسیم اگر بخواهیم به ساختمانی با ارتفاع z که در فاصله x از ساختمان مرکزی قرار دارد برسیم، ارتفاع آزادسازی مناسب چقدر است.** برای سهولت بحث، پیشنهاد می کنم از مختصات follow استفاده کنیم. سیستم و نماد: ![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/82StP.png) * * * در اینجا برخی از محاسباتی که قبلاً انجام شده است آمده است: در نقطه انتشار، $$\text{زاویه عکسبرداری رو به بالا}=\psi$$ $$v=\sqrt{2gh}$$ $$h(\psi)=r\cos\psi-H$$ $$\psi(h)= \arccos\frac{h+H}{r}$$ سرعتهای رو به بالا و افقی عبارتند از: $$v_{u}=v\sin\psi$$ $$v_{h}=v\cos\psi$$ زمان پرواز اتان در قسمت نارنجی این است: $$t=\frac{2v_{u}}{g}=\frac{2v\sin\psi} {g}$$ بنابراین $$d_{h}=v_{h}\cdot t$$ $$=v\cos\psi\frac{2v\sin\psi}{g}$$ $$=\frac{v^{2}}{g}\sin2\psi$$ اگر بخواهیم از $h$ به عنوان متغیر استفاده کنیم، آنگاه $$d(h)=\frac{v^{2}} {g}\sin\left(2\arccos\frac{h+H}{r}\right)$$ $$d(h)=\frac{\left(\sqrt{2gh}\right)^{2}}{2g}\left(\frac{h+H}{r}\right)\sqrt{1- \left(\frac{h+H}{r}\right)^{2}}$$ $$d(h)=h\left(\frac{h+H}{r}\right)\sqrt{1-\left(\frac{h+H}{r}\راست)^{2}} $$
طولانی ترین مسافتی که می توان بعد از تاب خوردن از طناب پرید چقدر است؟
129094
من علاقه مندم که آیا ترکیب یک طیف سنج و یک فیلتر ناچ قابل تنظیم با فرکانس های ناچ در طول موج های قرمز، سبز و آبی مرئی که زمان پاسخ دهی بسیار سریعی دارند، می تواند برای انحراف پرتوهای لیزری که به سمت پنجره های هواپیما هدایت می شوند، استفاده شود. هدف طیف‌سنج تشخیص طول موج (لامبدا) پرتو لیزر ورودی و سپس تنظیم فیلتر ناچ نوری با طول موج لامبدا است. من در حال حاضر در حال مطالعه مقاله ای هستم، فیلتر بریدگی نوری قابل تنظیم مستقل بر اساس ساختار تشدید کننده حلقه دوگانه توسط J. Zhang, S. Guo, X. Li منتشر شده در Optik جلد 124، 2013، صفحات 1307-1310. این مقاله یک فیلتر بریدگی نوری قابل تنظیم بر اساس تداخل سنج ماخ زندر (MZI) با ساختارهای تشدید کننده دو حلقه آبشاری را توصیف می کند. در پنجره هواپیما؟ من همچنین در حال خواندن مقاله ای هستم، نمایش فیلتر شکافی قابل تنظیم مایکروویو-فتونیک با استفاده از تشدید کننده های حلقه سیلیکونی کم اتلاف توسط M. Rasras, K. Tu, D. Gill, Y. Chen, A. White, S. Patel, A. Pomerene، D. Carothers، J. Beattie، M. Beals، J. Michel و L.C. Kimerling در مجله IEEE Lightwave Technology جلد 27، شماره 12، 15 ژوئن 2009 منتشر شده است. این مقاله نحوه استفاده از شیفترهای فاز ترمو-اپتیک برای تنظیم نسبت های کوپلینگ، تمام فازهای فیلتر عبوری و جفت کننده های ورودی-خروجی Mach-Zender را مورد بحث قرار می دهد. در حالی که شیفترهای فاز ترمواپتیک را می توان در میلی ثانیه تنظیم کرد، سرعت تنظیم زیر نانوثانیه باید با استفاده از فناوری در حال بررسی برای تعدیل کننده های سرعت بالا مانند تزریق حامل یا تخلیه حامل در یک اتصال بایاس معکوس قابل دستیابی باشد. سرعت تنظیم باید تا حد امکان سریع باشد تا منحرف کننده پرتو لیزر با بیشترین سرعت ممکن به پرتوهای لیزری که به سمت پنجره های هواپیما است واکنش نشان دهد.
آیا کسی فیلترهای بریدگی قابل تنظیم در طول موج های RGB قابل مشاهده را ایجاد کرده است که زمان پاسخگویی بسیار سریعی دارند؟