Datasets:
mteb
/
CQADupstackPhysicsRetrieval-Fa

Dataset card Data Studio Files
xet
Community
_id
stringlengths
1
6
text
stringlengths
0
5.02k
title
stringlengths
0
170
130017
این کمی پیچش مغزی است اما یک سوال بسیار جدی است. لطفا در پاسخ خود دقیق باشید. من باور ندارم زمان وجود داشته باشد. من معتقدم که این فقط یک توهم از ادراک ما است، ادراک دیدن چیزهایی که در اطراف ما تغییر می کنند. هر چه همه چیز سریعتر تغییر کند به نظر می رسد زمان بیشتری می گذرد. به نوعی، تغییر نتیجه اتلاف انرژی است. بنابراین آنچه من معتقدم این است که آنچه ما واقعاً مشاهده می کنیم انرژی است که در اطراف ما تلف می شود و ایجاد می شود و ما آن را زمان می نامیم. از آنجایی که زمان وجود ندارد (برای من). این بدان معناست که معادله [سرعت = مسافت / زمان] غیرممکن است. اما با این وجود مفهوم سرعت برای فیزیک اساسی است. چه چیزی را می‌توانیم جایگزین این معادله کنیم تا دیگر سرعت وابسته به زمان نباشد بلکه وابسته به انرژی باشد؟
چگونه می توانیم سرعت را بدون زمان تعریف کنیم؟
47785
عنوان تقریباً تمام چیزی است که می خواهم بپرسم. چرا کیوبیت ها در هم پیچیده اند؟ تا آنجا که من می دانم (که چندان عمیق نیست) یک ثبات کوانتومی می تواند بدون درگیر شدن کیوبیت ها محقق شود.
چرا می خواهیم کیوبیت ها را درهم ببندیم؟
8144
اگر بخواهید، یک پس‌زمینه رشته‌ای با مقدار بسیار کوچک برای جفت رشته تصور کنید. مقیاس پلانک از نظر اندازه بسیار کوچکتر از مقیاس رشته است. آیا مقیاس اختلاط UV/IR مقیاس پلانک است یا مقیاس رشته ای؟ در مقیاس های متوسط ​​چه اتفاقی می افتد؟ گراویتون ها حالت های رشته ای هستند و به این ترتیب، وسعت فضایی آنها مقیاس رشته است. آنها هرگز نمی توانند چیزی کوچکتر از این را حل کنند. از طرف دیگر D-brane ها حساس تر هستند.
اختلاط UV/IR در نظریه ریسمان در چه مقیاسی اتفاق می افتد؟
65664
با استفاده از فرمول Kubo، Thouless، Kohmoto، Nightingale و den Nijs (TKNN, PRL 49 405-408 (1982))، ثابت کردند که با جمع کردن تمام مشارکت های حالت های پر یک عایق، رسانایی هال باید یک عدد صحیح باشد. عدد Chern) برابر e^2/h. قضیه آنها از شرایط مرزی تناوبی در امتداد x و y استفاده می کند و بنابراین از بحث در مورد یال ها اجتناب می کند. با این حال، یک تصویر بصری از اثر هال کوانتومی (QHE) بر اساس جریان‌های روی لبه است (مردم همیشه در مورد پرش از مدارهایی که در اطراف لبه هستند صحبت می‌کنند). سوال من اکنون این است: چرا برخی می گویند که لبه ها کل داستان QHE هستند در حالی که فرمول TKNN باعث می شود اینگونه به نظر برسد مهم نیست؟ از طرف دیگر، چگونه می توانم خودم را متقاعد کنم که نتایج حاصل از اشتقاق TKNN برای شرایط مرزی باز نیز صادق است؟ همچنین، از مشتق TKNN، عدد Chern به‌دست‌آمده به نظر من یک ویژگی عمده است. آیا اثبات ساده ای وجود دارد که این عدد Chern را به تعداد کانال های لبه در یک تنظیم شرایط مرزی باز ترجمه کند؟ با تشکر فراوان.
رسانایی سالن از Kubo: حجیم یا لبه؟
19298
به نظر می رسد این آزمایش ممکن است: 1. یک فوتون را شلیک کنید و یک تایمر را شروع کنید. 2. فوتون از طریق شکاف (ها) حرکت می کند. 3. فوتون به صفحه برخورد می کند -- تایمر متوقف می شود. بر اساس محل برخورد فوتون بر روی صفحه، زمان طول کشیده و سرعت نور، به نظر می رسد می توان نتیجه گرفت که فوتون از کدام شکاف عبور کرده است. یا آیا زمان ها با یک خط مستقیم از مبدا تا مقصد مطابقت دارد؟
آیا در آزمایش دو شکافی، آیا زمان رسیدن یک فوتون می‌تواند مسیری را که طی کرده است را نشان دهد؟
47837
جهان از دیدگاه ماهی قرمز، از داخل یک آکواریوم کروی چگونه به نظر می رسد؟ اگر چشمان ما در داخل بود، آیا می‌توانستیم خطوط مستقیم را ببینیم، روی اجسام مختلف تمرکز کنیم و یک منبع نقطه‌ای نور چگونه به نظر می‌رسد؟ (در مورد انحناها، با یا بدون آب صاف بالا توضیح دهید)
دیدگاه ماهی قرمز
19297
در کتاب تئوری میدان کوانتومی نوشته ایتزیکسون و زوبر، مشتق زیر برای تانسور تنش-انرژی پیشنهاد شده است (ص. 22): یک چگالی لاگرانژی را بسته به مختصات فضازمان $x$ فقط از طریق میدان ها و گرادیان های آنها فرض کنید. تحت یک ترجمه، $$\mathcal L (x+a)=\mathcal L[\phi_i(x+a),\partial_\mu\phi_i(x+a)] داریم.$$ یک $x$- بی نهایت کوچک در نظر بگیرید تبدیل وابسته $$\delta\phi_i=\delta a^\mu(x)\partial_\mu\phi_i(x)،$$ $$\delta\partial_u\phi_i(x)=\delta a^\nu \partial_\nu\partial_\mu\phi_i(x)+\partial_\mu[\delta a^\nu (x)]\partial_\ nu \phi_i(x).$$ سپس اثبات با تغییر عمل و ادغام بر اساس قطعات ادامه می‌یابد. اما چرا یک تبدیل محلی وابسته به $x$ را به جای تبدیل جهانی در نظر می گیریم؟
تانسور تکانه انرژی از قضیه نوتر
11350
در کتابی که در مورد نسبیت خاص می خوانم، عنصر خط بینهایت کوچک به صورت $dl^2=\delta_{ij}dx^idx^j$ (قرارداد جمع انیشتین) تعریف شده است که در آن $\delta_{ij}$ متریک اقلیدسی است. . در مرحله بعد، اگر مقداری منحنی C بین دو نقطه $P_1$ و $P_2$ در این فاصله داشته باشیم، طول منحنی به صورت $\Delta L = \int_{P_1}^{P_2}dl$ در نظر گرفته می‌شود. استخراج عبارت بعدی که من نقل می کنم: > یک منحنی در فضای اقلیدسی بعدی D را می توان به عنوان زیرفضای > فضای بعدی D توصیف کرد که در آن D مختصات $x^i$ توسط توابع تک > ارزشی برخی از پارامترهای $t$ داده می شود، در این صورت طول منحنی > از $P_1=x(t_1)$ تا $P_2=x(t_2)$ می تواند نوشته شود $$\Delta L = > \int_{t_1}^{t_2}\sqrt{\delta_{ij} \dot{x}^i \dot{x}^j} dt \qquad > \mbox{where}\; \dot{x}^i\equiv \frac{dx^i}{dt}$$
طول یک منحنی در فضای اقلیدسی بعدی D
88831
سوال زیر است. ![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/2v9Ro.png) در واقع، من نمی دانم چگونه پاسخ را پیدا کنم. من سعی کردم راه حل یا نکاتی را از یادداشت سخنرانی که به من داده شده است بیابم اما درک آن بسیار دشوار است. موارد زیر چیزی است که من امتحان کرده ام. ![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/YBctA.jpg) لطفاً نکاتی را به من بدهید. خیلی ممنون (پاسخ: 0.14 ولت)
Emf یک میله کشویی روی دو ریل رسانا
65661
هنگامی که در حال مطالعه پراکندگی هادی کامل (*بخش 10.1**) در کتاب جکسون بودم، با محاسبه دوقطبی مغناطیسی ناشی از موج فرودی گیج شدم. او به سادگی گفت $\mu$=0 را در **معادله (5.115)**...... در واقع **معادله (5.115)** $$ M=\frac{3}{\ mu_0}\frac{\mu-\mu_0}{\mu+2\mu_0}B_0 $$ تحت شرایط مرزی به دست می‌آید که جریان سطح = 0، یعنی مولفه مماسی **H** پیوسته است. اما برای هادی کامل این شرط معتبر نیست. بنابراین هر جسمی می تواند به من کمک کند تا بفهمم چگونه می توانم دوقطبی مغناطیسی را در این شرایط بدست بیاورم؟ با تشکر
شرایط مرزی برای هادی کامل در میدان مغناطیسی یکنواخت
19292
چگونه می توان الگوی پراش فراونهوفر را برای ترتیب شکاف های زیر محاسبه کرد: |...|............|...| ..a.....3a......a (چهار شکافی که به صورت خطی چیده شده اند، با فاصله a، 3a و a از هم جدا شده اند.) عرض شکاف های منفرد را می توان نادیده گرفت، به طوری که تابع انتقال می تواند به صورت مجموع توابع دلتا بیان می شود.
محاسبه الگوهای پراش فراونهوفر
77634
سوال من در مورد روابط و معادلاتی است که ما را وادار می کند تا محدودیت هایی را برای سرعت انتشار امواج الکترومغناطیسی اعمال کنیم. * آیا معادلات ماکسول به طور مستقل محدودیت هایی را بر سرعت امواج EM اعمال می کند؟ * آیا این معادلات با دو اصل نسبیت خاص سازگار هستند و نیازی به در نظر گرفتن برخی قیود نیست؟ * آیا فراتر رفتن از محدودیت سرعت نور، مفاهیم معادلات ماکسول را نقض می کند؟ * آیا در نظر گرفتن مقادیر ثابت نابرابر سرعت نور برای مراجع مختلف اینرسی، معادلات ماکسول را نقض می کند؟ * چه کسی در ابتدا چنین محدودیتی را از نظر تئوریک اعمال کرد؟ چه چیزی او را برانگیخت تا حدس بزند که محدودیتی برای سرعت گروهی امواج الکترومغناطیسی وجود دارد؟ می‌دانیم که تبدیل‌های لورنتس با فرض ثابت بودن سرعت نور در قاب‌های متحرک ساخته می‌شوند. چه چیزی او را وادار به چنین فرضی کرد، اگر انیشتین اولین کسی نبود که فرضیه دوم نسبیت خاص را در نظر گرفت (یعنی سرعت نور در خلاء برای همه ناظران، صرف نظر از حرکت نسبی آنها یا حرکت ناظران یکسان است. منبع نور)؟ * * * اضافه شد: انیشتین ثابت سرعت نور را برای همه ناظران همه قاب های متحرک فرض کرد تا تحول لورنتس خود را مانند تبدیل به دست آورد و از آن استفاده کند! سپس او نظریه نسبیت خاص خود را بر اساس دو اصل که همه ما درباره آنها شنیده ایم، ساخت. آیا این را درست متوجه شدم؟ با در نظر گرفتن تبدیل برای یک قاب متحرک در امتداد محور $x$ برای فریمی که با سرعت $v$ حرکت می کند، $${x_2} = {{{x_1} - {v_1}{t_1}} \over {\sqrt دریافت می کنید. {1 - {{({v \over c})}^2}} }}.$$ این تبدیل از نظر ریاضی نشان می‌دهد که هیچ فریمی اجازه ندارد با سرعت بالاتر از $c$ حرکت کند. بنابراین این فرض محدودیت هایی را برای سرعت هر قاب متحرک نیز ایجاد می کند! با جمع بندی همه اینها، بگویید: الف) حداکثر سرعت نور دارای یک حد بالایی است که به آن $c$ می گویند ب) هیچ چیز سریعتر از نور حرکت نمی کند ج) سرعت نور توسط همه یکسان اندازه گیری می شود. ناظران» از آن‌ها، سؤالاتی مطرح می‌شود: 1. با توجه به تعریف یک قاب و ناظری که می‌تواند در شرایط کاملاً دلخواه سرعت و غیره باشد، چه انگیزه‌ای او را برای پذیرش چنین محدودیتی برای سرعت برانگیخت. قاب ها؟ منظورم این است که چنین فرض دقیقی نمی تواند از جایی به دست بیاید! به خصوص زمانی که عواقب آن غیر قابل باور به نظر می رسد! 2. چرا نور؟ او چگونه مطمئن بود که هیچ چیز دیگری نمی تواند سریعتر از نور باشد؟ آیا شواهدی وجود داشت که نور سریعترین چیزی است که تا کنون وجود داشته است؟ 3. نقش معادلات ماکسول در داستان آفرینش این فرض کجاست؟
آیا معادلات ماکسول به طور مستقل برای سرعت نور محدودیت هایی ایجاد می کند؟
82721
**سوال**: توپی به جرم m به صورت عمودی به سمت بالا با سرعت اولیه $v_0$ پرتاب می شود. مقاومت هوا متناسب با مجذور سرعت است. اگر سرعت نهایی توپ $v_t$ است، نشان دهید که وقتی توپ به موقعیت اولیه خود باز می گردد، سرعت آن برابر با $\frac{1}{v_1^2}=\frac{1}{v_0^2}+\frac است. {1}{v_t^2}$ من با تقسیم کل حرکت به دو قسمت شروع کردم: i) به سمت بالا و ii) به سمت پایین... i) به سمت بالا: بگذارید y حرکت رو به بالا باشد. جابجایی از نقطه شروع y=0، h حداکثر ارتفاع توپ باشد، k ثابت است. با استفاده از قانون دوم حرکت نیوتن، **F=ma**، دریافتم: ${mv}\frac{dv}{dy}=mg-mkv^2 \Rightarrow {v}\frac{dv}{dy}= g-kv^2 \Rightarrow \int dy = -\int \frac{vdv}{g+kv^2}$ هنگامی که کران انتگرال ها را وارد می کنم، دریافت می کنم: $h=\frac{-1}{2k}log(\frac{kv_0^2+g}{g})$ ii) رو به پایین: اکنون اینجاست که من گیر کرده‌ام و مفهوم سرعت پایانی مرا جذب کرده است. خیلی گیج شده آیا کسی می تواند به من بگوید که از کجا باید ادامه داد (اگر آنچه تاکنون به دست آورده ام صحیح باشد) تا $\frac{1}{v_1^2}=\frac{1}{v_0^2}+\frac را دریافت کنم {1}{v_t^2}$ کمک!!!
سوال سرعت پایانه
70916
من نمی توانم (از طریق موتور جستجوی گوگل) پیدا کنم که چگالی الکترون چیست و واحد آن چیست؟ و چه رابطه ای بین چگالی الکترون و هدایت الکتریکی وجود دارد؟
چگالی الکترون و واحد آن در فیزیک پلاسما چیست؟
102527
گمان می‌کنم چیزی واضح را از دست داده‌ام، اما خالی می‌شوم. من در طول سال‌ها با واحدهای به اصطلاح طبیعی راحت شده‌ام: در انجام مکانیک کوانتومی/QFT، تنظیم $c = \hbar = 1$ و در GR، تنظیم $c = G = 1$ معمول است. . به من گفته می شود که محققان گرانش کوانتومی به واحدهای پلانک علاقه دارند، جایی که (طبق آن صفحه ویکی) ما $c = \hbar = G = 1 $ را به همراه چند ثابت اساسی دیگر تنظیم می کنیم. با این حال، نمی‌دانم از این چه باید بکنم: از نظر ابعادی در ابعاد 3+1 ناسازگار است. همان مقاله ابعاد هر ثابت را نشان می‌دهد: $$\begin{align} [c] &= L T^{-1} \\\ [G] &= L^3 M^{−1} T^{−2 } \\\ [\hbar] &= L^2 M T^{−1} \end{align}$$ تنظیم $c$ و $G$ روی 1 دلالت بر $L=T=M$ دارد. تنظیم $c$ و $\hbar$ روی 1 به معنای $L=T=M^{-1}$ است. از این رو، ایجاد هر سه وحدت از نظر درونی ناسازگار است: جرم نمی تواند همزمان دارای ابعاد طول و طول متقابل باشد. بنابراین، واحدهای پلانک چگونه کار می کنند؟
چگونه واحدهای پلانک می توانند با ابعاد متضاد جرم سازگار باشند؟
72870
فضای خالی پنج بعدی AdS_5$ دارای جرم $$ E = \frac{3 \pi \ell^2}{32 G} است. $$ > آیا معادله فوق صحیح است؟ بیایید برای تایید یک تحلیل ابعادی انجام دهیم. در واحدهای طبیعی، در 5 بعد $[G] = -3$ که $[...]$ بعد جرم است. همچنین $[\ell]=-1$. بنابراین $\left[ \frac{\ell^2}{G} \right] = 1$. بنابراین به نظر می رسد که ابعاد به خوبی کار می کنند. سوال دوم من اینجاست: > محدودیت $\ell \ تا \infty$ از $AdS_5$ فضای مسطح است. آیا این > عجیب نیست که توده در این حد از هم جدا می شود؟ من فرض می کردم که جرم > باید در این حد ناپدید شود، زیرا فضای مسطح دارای جرم ناپدید کننده است؟ آیا ما > از دو تعریف متفاوت از جرم استفاده می کنیم؟ ویرایش: با توجه به برخی درخواست ها در نظرات، من مشتق از فرمول بالا را درج خواهم کرد. من از تانسور تنش مرزی ارائه شده توسط براون-یورک استفاده می کنم (برگرفته از عمل انیشتین همراه با عبارت مرزی گیبون-هاوکینگ. $$ t_{ij} = \frac{1}{8\pi G} \left[ K_{ij} - \gamma_{ij} K + \frac{2}{\sqrt{-\gamma}} \frac{\delta S_{ct}}{\delta \gamma^{ij}} \right] $$ در اینجا $K_{ij} = \nabla_{(i} n_{j)}$ انحنای بیرونی $n^\mu$ بردار نرمال واحد به مرز است $\gamma$ متریک مرزی است و $K = \gamma^{ij} K_{ij} $ عمل متقابلی است که برای ایجاد همه موارد ذکر شده است بارهای B-Y محدود هستند که به صورت $$ Q_\xi = \int_{\cal B} d^d x \sqrt{\sigma} u^i \xi^j t_{ij} $$ در اینجا $\sigma_{ab} تعریف می‌شوند. $ متریک روی یک ابرسطح فضایی است و $u^i$ یک بردار واحد زمانی معمولی برای ابرسطح $\xi^j$ یک بردار Killing است متریک مرزی اکنون، برای $AdS_5$، عمل متقابل با $$ S_{ct} = -\frac{3}{\ell} \int d^4 x \sqrt{-\gamma} \left( 1) داده می‌شود. + \frac{\ell^2}{12} R(\gamma) \right) $$ تانسور B-Y است $$ t_{ij} = \frac{1}{8\pi G} \left[ K_{ij} - \gamma_{ij} K - \frac{3}{\ell} \gamma_{ij} + \frac{\ell}{2} \left( R_{ij} - \frac{ 1}{2} \gamma_{ij} R \right) \right] $$ اکنون می‌توانیم در مختصات Fefferman-Graham برای فضای $AdS_5$ کار کنیم که در آن متریک $$ ds^2 = است. \frac{\ell^2 d\rho^2}{4\rho^2} - \frac{(1+\rho)^2}{4\rho} dt^2 + \frac{\ell^2 ( 1 - \rho)^2}{4\rho} d\Omega_3^2 $$ بنابراین $$ t_{ij} = - \frac{ \rho }{4\ell \pi G} \left( \gamma_{ij}^{(0)} + \gamma_{ij}^{(2)} \right) + {\cal O}(\rho^2) $$ where $$ \gamma_{ij}^{ (0)} dx^i dx^j = -\frac{1}{4} dt^2 + \frac{\ell^2}{4} d \Omega_3^2 $$ $$ \gamma_{ij}^{(2)} dx^i dx^j = - \frac{1}{2} dt^2 - \frac{\ell^2}{2} d \Omega_3^2 \\\ $$ همچنین $$ u = \frac{2 \sqrt{\rho}}{1+\rho} \partial_t،~~ \xi = داریم \partial_t,~~\sqrt{\sigma} = \frac{\ell^3 (1 - \rho)^3 }{8 \rho^{3/2} } \sin^2\theta \sin \phi $ $ با وصل کردن همه اینها، متوجه می‌شویم که شارژ B-Y مربوط به بردار Killing $\partial_t$ $$ است Q_t = \frac{3 \pi \ell^2 }{32 G} $$ این جایی است که من فرمول را از آنجا گرفتم. من این را به عنوان جرم فضای $AdS_5$ تفسیر می کنم. سلب مسئولیت - من عمداً چندین محاسبات را کنار گذاشته‌ام تا طول مشکل را کاهش دهم. من هیچ مقاله ای ارجاع نداده ام و تمام محاسبات توسط من انجام شده است.
انبوه تبلیغات خالی _5$
39558
ظاهراً هیدروژن/اکسیژن زمانی که باتری سرب-اسید شارژ می شود آزاد می شود. اگر درست است، چگونه می‌توان حجم و نرخ **منتظره** را محاسبه کرد که هر گاز در هنگام شارژ شدن باتری آزاد می‌شود؟
حجم گازهای آزاد شده هنگام شارژ باتری چقدر است؟
22734
از ویکی‌پدیا یاد گرفتم که نوترینوها تحت تأثیر نیروهای الکترومغناطیسی قرار نمی‌گیرند. چگونه این به صورت تجربی شناسایی شد؟
نیروهای نوترینو و الکترومغناطیسی
135011
با توجه به یک _torus_ در حال چرخش (مانند ژیروسکوپ یا چرخش) با شعاع _1km_، با چه سرعتی باید بچرخد تا کسی در داخل چنبره گرانش طبیعی _1G_ را احساس کند؟
یک چنبره با چه سرعتی باید بچرخد تا گرانش احساس شود؟
17134
آیا صحبت از جرم اینرسی میدان اسکالر منطقی است؟ بر اساس اصل هم ارزی، باید با جرم گرانشی خود برابر باشد. می دانیم که میدان اسکالر به تانسور تنش-انرژی کمک می کند، بنابراین، آیا نباید جرم اینرسی هم داشته باشد؟
جرم اینرسی یک میدان اسکالر
103281
آیا می توانم هم آهنربا و هم شیر برقی را به عنوان دوقطبی مغناطیسی فرض کنم و از قانون کولن برای یافتن نیروی وارد بر آهنربا استفاده کنم؟
نحوه محاسبه نیروی وارد بر آهنربا ناشی از شیر برقی
43201
آیا یک روش سیستماتیک برای به دست آوردن یک عمل مناسب که با هر معادله حرکتی مطابقت دارد (اگر من بدانم که وجود دارد) وجود دارد؟
عمل را از معادلات حرکت داده شده بیابید
60325
کسی می تواند به من توضیح دهد که این قطعه متن به چه معناست؟ اگرچه ممکن است DMC به عنوان معیاری برای روش‌های شیمی کوانتومی و بالعکس استفاده شود، DMC در یک فضای تعیین‌کننده Slater عمل نمی‌کند، بلکه بیشتر یک نمایش فضای واقعی تابع موج است. به این ترتیب، محاسبات کوانتومی-شیمیایی باید با توجه به اندازه مجموعه پایه، قبل از انجام هر گونه مقایسه معنی‌داری، به دقت بالا همگرا شوند. DMC مخفف Diffusion Monte Carlo است. من می دانم که تعیین کننده اسلاتر چیست، اما فضای تعیین کننده اسلاتر چیست؟ و فضای واقعی فقط $\Psi(\mathbf{r}, \mathbf{t})$ است، درست است؟
فضای تعیین کننده اسلاتر در مقابل فضای واقعی
60327
در کتاب های درسی فیزیک با فصل هایی در مورد شکافت هسته ای اغلب مقدمه ای تاریخی درباره اتو هان وجود دارد. این که او سعی کرد ترانس اورانیوم تولید کند اما شکافت هسته ای را کشف کرد. اگر با اوران شروع کنید (عدد اتمی 92) باید عدد اتمی یعنی تعداد پروتون های هسته را افزایش دهید. با این حال، اگر فقط یک نوترون را (به طور ساده لوحانه) اضافه کنید، با یک ایزوتوپ دیگر (اما نه با عنصر دیگر، یعنی نه ترانس اورانیوم) بالا می‌روید. بنابراین کدام حقایق در سال 1938 برای اتو هان شناخته شده بود که او را به آزمایش نوترون ها برای تولید ترانس اورانیوم سوق داد؟ دلیل او برای آزمایش آن با نوترون چه بود؟
چرا اتو هان از نوترون برای تولید اورانیوم استفاده کرد؟
70915
نیروی آبراهام-لورنتز هنگامی که تابش الکترومغناطیسی ساطع می کند، نیروی پس زدگی، $\mathbf{F_{rad}}$، به ذره باردار $q$ می دهد. با: $$\mathbf{F_{rad}} = \frac{q^2}{6\pi \epsilon_0 c^3}\mathbf{\dot{a}}، $$ where $\mathbf{ \dot{a}}$ نرخ تغییر شتاب است. اگر یک ذره شتاب ثابتی داشته باشد، $\mathbf{\dot{a}}=0$، آنگاه هیچ نیروی واکنشی روی آن اثر نمی‌کند. بنابراین ذره انرژی خود را از دست نمی دهد. آیا این بدان معناست که یک ذره باردار دائماً شتاب‌دار، تابش الکترومغناطیسی ساطع نمی‌کند؟
آیا یک ذره باردار که دائماً شتاب می گیرد، تابش ساطع می کند یا خیر؟
19295
من باید مقاومت را در یک شبکه الکتریکی محاسبه کنم. گرید یک نمودار است. لبه های یک نمودار مقاومت هستند. چگونه مقاومت بین هر دو راس را برای گراف **خودسرانه** محاسبه کنیم؟ من قانون کیرشوف و قانون اهم را می شناسم. من می توانم مقاومت بین هر نقطه را برای شبکه داده شده محاسبه کنم، اما نه برای دلخواه. آیا برنامه هایی برای حل این مشکل وجود دارد؟ در واقع، هدف من نوشتن الگوریتمی است که مقاومت را برای نمودار دلخواه محاسبه کند. هر کمکی قابل تقدیر است.
چگونه مقاومت بین دو نقطه را برای شبکه مقاومت دلخواه محاسبه کنیم؟
88837
تفاوت درک نور پلاریزه و نور غیرقطبی چیست؟ نور پلاریزه چه تفاوتی برای چشمان ما ایجاد می کند؟
تفاوت در درک نور غیرقطبی و قطبی شده
52236
من می خواهم یاد بگیرم که چگونه رسانایی وابسته به دما ناشی از برهمکنش الکترون و فونون را محاسبه کنم. من می دانم که در دمای پایین، مقاومت در فلز $\rho$ متناسب با $T^5$ است، $T$ دما است. در منطقه دمای بالا، $\rho$ خطی به $T$ است. کسی میتونه به من بگه کدوم کتاب درسی و کدوم فصل میتونم محاسبات مرتبط رو پیدا کنم؟ پیشاپیش ممنون
رسانایی وابسته به دما ناشی از برهمکنش الکترون- فونون را از کجا یاد بگیریم؟
46076
درهم تنیدگی دوربرد (LRE) ویژگی اصلی نظم های توپولوژیکی است. مدل تراکم شبکه رشته ای برای نشان دادن LRE ساخته شد. اما سیستم‌های چند بدنه چنین مدل‌هایی اصلاً شبیه هیچ ماده زمینی نیستند، بلکه به مدل‌های گرانش کوانتومی نزدیک‌تر هستند. در گرانش کوانتومی، هیچ کس ساختار دقیق را فراتر از مقیاس پلانک نمی بیند. اما در ماده متراکم، ساختارهای میکروسکوپی کریستالی شفاف هستند. پس چگونه می توان از چنین مدل های عجیبی برای توضیح LRE در مواد آزمایشگاهی استفاده کرد؟
منطق پشت دستورات توپولوژیکی
43200
از آن‌چه من می‌فهمم، صدا به سادگی تکان دادن مولکول‌هایی است که هوا را در یک الگوی خاص می‌سازند، که به طور گسترده به عنوان امواج شناخته می‌شود. من هم می دانم که این امواج طولی هستند. اگر بخواهیم به «گرما» نگاه کنیم، این فقط تکان دادن مولکول‌هایی است که هوا را تشکیل می‌دهند و در همه جهات در حال حرکت هستند. به بیان ریاضی، مجموع تمام بردارهایی در فضای سه بعدی که هر مولکول را توصیف می کنند برابر با صفر خواهد بود. حال اگر بخواهیم به امواج صوتی نگاه کنیم، اصولاً می‌توانیم هر مولکول را با یک بردار نیز توصیف کنیم. به عنوان مثال: هوایی که در قسمت فشرده سازی در یک dt معین قرار دارد، بردار بزرگتر از قسمت های فشرده نشده خواهد داشت. همچنین می‌توانیم امواج صوتی ایستاده را با انعکاس آنها از دیوارهای اتاق فرضی خود داشته باشیم، فرض کنید 20 فوت^3 باشد. فرض کنید روی هر یک از سه دیوار بلندگوهای خاصی داریم که متعامد با یکدیگر هستند. کدام همپوشانی امواج صوتی از همه بلندگوها برای گرم کردن اتاق بهترین است؟ آیا می توانم بگویم که آرایش امواج صوتی باید باعث شود که تمام مولکول های اتاق در همه جهات حرکت کنند، زیرا این مفهوم گرما است؟ در ادامه با مثال، آیا نمی‌توانیم امواج صوتی را به گونه‌ای همپوشانی کنیم که قسمت یا قسمت‌هایی از اتاق سردتر یا گرم‌تر باشد؟ آیا نمی‌توانیم امواج صوتی را در مکان‌های خاصی خنثی کنیم و بنابراین گرمایش را به طور موثر کنترل کنیم؟ آیا این نمی تواند در مصرف انرژی صرفه جویی کند زیرا مجبور نیستید کل اتاق را گرم کنید؟ ترجیحاً دنبال جواب ریاضی هستم.
چه ترتیبی از امواج صوتی برای گرم کردن هوا در یک اتاق با اندازه معمولی مورد نیاز است؟
86727
من یک مخزن آکواریوم 60 گالن دارم و همیشه در مورد جریان آب در مخزن فکر می کردم. بیایید جریان آب را بر حسب میدان جهت نشان دهنده سرعت نشان دهیم، بنابراین اگر مخزن را از یک طرف (عمدتاً سمت پهن) ببینیم، یک میدان جهت مانند تصویر زیر می بینیم: ![میدان بردار جریان](http ://i.stack.imgur.com/FOXaY.gif) اما من می دانم که مناطقی در مخزن وجود دارد که دارای حلقه هایی هستند که در آن آب دایره ای است یا آب به سادگی راکد است و جریان ندارد. (باکتری ها می توانند در آنجا تشکیل شوند). چگونه می توانم جریان آب را در مخزن خود ببینم؟ چه تجهیزاتی نیاز دارم؟ بهتر از این، آیا مدلی وجود دارد که بتوانم از آن برای تعیین جریان در مخزن خود استفاده کنم؟
چگونه می توانم به صورت محاسباتی یا تجربی جریان موجود در مخزن آکواریوم خود را مدل کنم؟
65665
ببخشید اگر سوال اولیه من به عنوان سؤال تکلیف در نظر گرفته شد، اما من واقعاً نمی دانم چگونه این نوع سوال را بپرسم. من احساس می کنم باید از قانون نیوتن استفاده کنم، اما هیچ شتابی وجود ندارد، تنها چیزی که دارم جرم و فاصله است. من واقعاً از شما نخواستم که پاسخی به من بدهید، بلکه بیشتر به عنوان نقطه شروع یا اشاره ای برای چگونگی حل آن اقدام می کنم. ![نمودار](http://i.stack.imgur.com/fcA6d.png)
پیدا کردن نیروی یک جسم؟
82894
چرا RPM در یک ماشین رفت و برگشتی به طور کلی کمتر از آن است که در یک ماشین دوار بدست می آید؟ به عنوان مثال، یک موتور IC معمولاً دور در دقیقه حدود 2500 را فراهم می کند در حالی که یک توربین می تواند تا 80000 RPM حرکت کند. اینرسی و تغییر مکرر جهت حرکت در مورد ماشین رفت و برگشتی یک جنبه است، اما آیا یک توجیه/محدودیت تحلیلی در RPM وجود دارد؟
رفت و برگشتی در مقابل ماشین های دوار
47839
من شک دارم: انرژی پتانسیل الاستیک توسط: $U=\frac{k}{2}x^2+K$ داده می شود، اما آیا پتانسیل الاستیک وجود دارد؟ (به عنوان مثال: انرژی گرانشی پتانسیل با $U=mgz+K$ و پتانسیل گرانشی با $V=-U$ داده می شود) ($K$ ثابت ادغام است)
پتانسیل الاستیک
80761
با توجه به یک عمل با عبارتی مانند \begin{equation}S_{I}\sim \int\int (\psi^{\dagger}\psi)V(\psi^{\dagger}\psi)\end{equation} این را با یک انتگرال مسیر فرمیونی چگونه ارزیابی می کنید؟ من می دانم که فیلدها ارزش گراسمن هستند، بنابراین به این معنی است که \begin{equation}e^{-S_{I}}=1-S_{I}\end{equation} زیرا قدرت های بالاتر $\psi$ و $\psi ^{\dagger}$ صفر هستند؟ دلیل گیج شدن من این است که یک انتگرال دخیل است، بنابراین وقتی که $n$ قدرت عمل را در نظر می گیرید، باید $n$ انتگرال را روی $n$ مناطق مختلف فضازمان انجام دهید. (یعنی $(S_{I})^{n}=0$ برای $n>1$ است؟)
چهار برهمکنش فرمیون
69324
من هنوز در تلاش هستم تا برای امتحان مقدماتی الکترومغناطیسی خود آماده شوم، اما متوجه می شوم که در درک ریشه های Eqs گیر کرده ام. 10.105a، 10.105b، 10.106a، و 10.106b در صفحه 453 Elements of Electromagnetics ویرایش 3 (اینها را می توانید در صفحه 44 PDF موجود در اینجا مشاهده کنید). معادلات، که در زیر بازتولید شده اند، $$ هستند \mathbf{E}_{is}=E_{i0}\left(\cos\theta_{i}\mathbf{a}_{x}-\sin\theta_{i}\mathbf{a}_{z} \right)e^{-j\beta_{1}\left(x\sin\theta_{i}+z\cos\ theta_{i}\right)}\\\\\mathbf{H}_{is}=\frac{E_{i0}}{\eta_{1}}e^{-j\beta_{1}\left( x\sin\theta_{i}+z\cos\theta_{i}\right)}\mathbf{a}_{y}\\ \\\mathbf{E}_{rs}=E_{r0}\left(\cos\theta_{r}\mathbf{a}_{x}+\sin\theta_{r}\mathbf{a}_{ z}\right)e^{-j\beta_{1}\left(x\sin\theta_{r}-z\cos \theta_{r}\right)}\\\\\mathbf{H}_{rs}=-\frac{E_{r0}}{\eta_{1}}e^{-j\beta_{1}\ چپ(x\sin\theta_{r}-z\cos\theta_{r}\right)}\mathbf{a}_{y} $$ اینها به ترتیب نشان دهنده اشکال فازور میدان الکتریکی فرودی، میدان مغناطیسی فرودی، میدان الکتریکی منعکس شده و میدان مغناطیسی منعکس شده هستند. در اینجا، جهت انتشار موج در یک زاویه $\theta_i$ نسبت به نرمال به سطح مرز بین دو ماده دی الکتریک بدون تلفات است. بنابراین من سعی کردم ریشه این معادلات را بفهمم، همانطور که در طول دوره مطالعه این کتاب انجام داده ام، و نتایج کار من در زیر ظاهر می شود (http://i.stack.imgur. com/YcDc1.png) فکر می کنم ایده درستی دارم، اما علائم من خاموش است. اما این گیج کننده است زیرا من علامت مولفه $x$ $\mathbf{E}_{i}$ را درست دارم، اما علامت جزء $z$ $\mathbf{E}_{i}$ را ندارم اما هر دوی این عبارت‌ها فقط از نقاشی آمده‌اند و من نمی‌دانم علامت منفی در کجا می‌تواند برای مولفه $z$ باشد. شاید بردار $r$ من که توسط $$r = x\mathbf{a}_{x} + y\mathbf{a}_y + z\mathbf{a}_z$$ داده می‌شود به نوعی اشتباه باشد؟ یک بار دیگر، هر کمکی قابل قدردانی است. ویرایش: در اینجا تصویر باید شبیه باشد. ![گرافیک به روز شده](http://i.stack.imgur.com/hWDy0.png) بنابراین اشتقاقی که قبلا ارائه کرده بودم می شود ![مشتق به روز شده من](http://i.stack.imgur.com/E9Dtj .png) اما توجه داشته باشید که من با علامت منفی در قسمت نمایی مختلط فاصله دارم. با نگاهی به نمودار به روز شده، فکر می کنم به راحتی می توان فهمید که $\mathbf{k}_i$ یک جزء $+\mathbf{a}_x$ و یک جزء $+\mathbf{a}_z$ دارد. بنابراین من را به این باور می رساند که $\mathbf{r}$ من اشتباه است. آیا ممکن است $\mathbf{r} = -x\mathbf{a}_x + y\mathbf{y} - z\mathbf{a}_z$ باشد؟ اگر چنین است، چرا؟
انعکاس موج مسطح در برخورد مایل
60329
من در حال انجام یک برگه امتحانی نسبیت خاص هستم و با چیزی گیر کردم که امیدوارم کسی بتواند در مورد آن به من کمک کند! باید نشان دهم که برای **میدان های ثابت**، قدر A، شتاب 4 بردار، ثابت است. با توجه به اینکه نیروی 4 در حضور میدان های الکتریکی و مغناطیسی $f^{\mu}=eF^{\mu\nu}U_{\nu}$ است، می توانیم از $A^{\mu}=\frac استفاده کنیم. برای دریافت {f^{\mu}}{m}$ $\frac{d|A^2|}{d\tau}=2A_\mu\frac{dA^\mu}{d\tau}=2\frac{e}{m}F^{\mu\nu }A_{\mu}A_{\nu}$. اکنون ظاهراً این عبارت آخر برابر با صفر است، اما من نمی توانم برای این موضوع کار کنم یا توجیهی پیدا کنم، کسی می تواند کمک کند؟
ویژگی های تانسور فارادی برای میدان های ثابت
36005
من می‌دانم که فاصله مطلق تا یک سیاره را می‌توان با استفاده از اختلاف منظر خط پایه زمین (مثلاً روزانه) اندازه‌گیری کرد، و اولین اندازه‌گیری دقیق و منطقی برای مریخ توسط کاسینی (و دستیارش ریچر) در سال 1672 انجام شد، و سپس، معروف است. (با برخی تغییرات) برای ونوس توسط هالی، کوک، و دیگران و دیگران در طول گذر آن در سال 1769. اما چه زمانی برای اولین بار اندازه گیری فاصله _نسبی_ خط پایه زمین برای هر یک از سیارات انجام شد؟ تفسیر چنین اندازه‌گیری‌هایی مستلزم فرضیاتی در مورد ماهیت مدار سیارات است، اما برخی از قانع‌کننده‌ترین شواهد برای صحت این فرضیات، قانون سوم کپلر در مورد حرکت سیاره‌ها است که متقاعدکننده بودن آن به رصد فواصل نسبی بستگی دارد. در واقع، تمام متون من در واقع می گویند که قانون سوم با الگوی مشاهده شده دوره مداری و فاصله نسبی مناسب است. این اندازه گیری های فاصله از کجا آمده است؟ چه اندازه گیری های فاصله نسبی برای کپلر در سال 1619 در دسترس بود؟ چه زمانی از اختلاف منظر خط پایه مدار زمین برای انجام این اندازه گیری ها برای هر یک از سیارات استفاده شد؟
فاصله نسبی سیارات برای اولین بار چه زمانی و چگونه اندازه گیری شد؟
14515
این دنباله سوال قبلی در مورد مکاتبات الخاندرو ریورو، سوپر بوت استرپ است. تطابق خود را در Supersymmetry با بوزون های مرکب او معرفی شد. به جداول صفحه 3 مراجعه کنید. به طور خلاصه، همه جفت‌های ممکن کوارک‌ها و آنتی‌کوارک‌ها را در نظر می‌گیریم، اما فقط از پنج طعم اول، زیرا کوارک بالایی خیلی سریع تجزیه می‌شود که هادرون نمی‌شود. اگر بارهای الکتریکی را با هم جمع کنیم، دقیقاً به تعداد مناسبی از ترکیبات برای بدست آوردن هر شش طعم کوارک و هر سه لپتون باردار می رسیم. همچنین ترکیبات کافی برای مطابقت با هر سه لپتون خنثی (با یک حالت اضافی باقی مانده) وجود دارد. و همچنین تعدادی عجیب و غریب با شارژ 4/3 وجود دارد. ممکن است فرد تمرین را با اعداد کوانتومی کامل الکتروضعیف تکرار کند و کم و بیش کار کند. به نظر می‌رسد که با جفت کردن پنج طعم کوارک، همه فرمیون‌های مدل استاندارد را برمی‌گردانیم - با این تفاوت که دو کوارک باید یک بوزون ایجاد کنند. بنابراین علاوه بر این، فرض می‌کنیم که فرمیون‌های مدل استاندارد، فوق‌شریک‌های این جفت‌ها هستند: یک لپتون یک مزینو است، یک کوارک یک دیکوارکینو است (یا با آن مخلوط می‌شود). برای ماه‌ها به این فکر می‌کردم که چگونه این مجموعه از روابط را در یک نظریه فوق متقارن به دست بیاورم. دو مشکل وجود دارد: اول، چگونه می توان ذرات بنیادی و مرکب را به یک ابر میدان وارد کرد. دوم، در مورد گاوژنوها، ابر شرکای بوزون های گیج چطور؟ اما بالاخره به ذهنم رسید که شاید شما اصلاً به ابرتقارن نیاز ندارید - فقط به چند پریون فرمیونی اضافی نیاز دارید. فرض کنید پنج کوارک اساسی، _udscb_، و پریون های فرمیونی _n_، _n'_،... وجود دارند که نیروی قوی را احساس نمی کنند. و فرض کنید که یک نیروی محدود کننده جدید وجود دارد، نیروی فوق قوی، و _udscb_ و _n_، _n'_،... همه آن را احساس می کنند - همه آنها دارای بار فوق رنگ هستند. سپس «اولتراهادرون ها»، برخی از شکل های « _qqnn..._» یا « _qbar qnn.._» وجود خواهند داشت، و این ها می توانند دیکوارکینوها و مزینوس های متناظر باشند. لپتون‌ها اولتراهادرون‌های مزینو مانند، کوارک بالایی یک اولتراهادرون دی‌کوارکینو مانند و کوارک‌های _udscb_ نیز ممکن است با دیگر اولتراهادرون‌های دی‌کوارکینو ترکیب شوند. این ایده بسیار ساده ای به نظر می رسد، و با این حال من هیچ نشانه ای از آن را در ادبیات مدل های preon نمی بینم. بنابراین، من علاقه مند به هر گونه پیش بینی ایده ای هستم که وجود دارد، و هر استدلالی که بر قابلیت آن تأثیر دارد.
کوارک ها به عنوان پریون برای کل مدل استاندارد
64130
در موردی که متوجه شدم، فرض کنید یک جسم A دارم که با سرعت V به سمت 3 جسم در تماس B، C و D حرکت می کند: ![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/g83ZY .png) تکانه A برابر جرم A برابر سرعت آن است. برای اینکه بفهمم وقتی A به B برخورد می کند، برخورد غیرکشسان چگونه به پایان می رسد، جرم های A، B، C و D را جمع می کنم و تکانه قدیمی A را بر مجموع آن جرم ها تقسیم می کنم. این همان سرعتی است که هر 4 جسم به آن می رسند. آسان و قابل تمدید! اما هنگامی که اشیاء در امتداد لبه‌ها با نرمال‌هایی که موازی با تکانه اصلی نیستند در تماس هستند: ![توضیحات تصویر را در اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/Nrjgw.png) مانند اینجا، با C مکش کردن راه حل خوبی که برای سیستم بالا داشتم. من می دانم که وقتی اشیاء با هم برخورد می کنند، در امتداد نرمال لبه تماس رانده می شوند. بنابراین D با یک زاویه به سمت بالا و راست حرکت می کند، و احتمالاً C و E برای حفظ تکانه باید به سمت پایین رانده شوند. علاوه بر این، من هنوز باید با شتاب خود از A که چیزها را به سمت راست فشار می دهد، کنار بیایم. من کاملاً مطمئن هستم که D کندتر از A، B و C به سمت راست حرکت می کند. و E به هیچ وجه به سمت راست حرکت نمی کند، با فرض اینکه اصطکاک وجود نداشته باشد. درسته؟ جرم جمع شده در معادله ای که برای حل اولین مسئله استفاده کردم چقدر است؟ آیا می توانم این را به معادلات مربوط به انشعاب کردن از مسیر اصلی ساده کنم (شاخه شدن D و انشعاب C + E؟)؟ من باید این را به عنوان یک مورد کلی درک کنم، نه تنها راه حل این یک مشکل... هر مجموعه احتمالی از چند ضلعی های محدب در تماس در حال برخورد است. این چگونه کار می کند؟ من همچنین به این فکر می‌کنم که چگونه می‌توان با این برخورد در برخوردهای جزئی الاستیک مقابله کرد... به نظر می‌رسد که بسیار دیوانه‌کننده خواهد بود، به خصوص با سیستم‌های پیچیده‌تر از مثال دوم من.
چگونه چندین اشیاء در تماس در یک برخورد غیرکشسان حل می‌شوند، وقتی که نرمال‌های لبه‌ای راست نمی‌شوند
47834
مشتری تقریباً 1/1000 جرم کل خورشید است. برای اینکه بفهمم گرانش مشتری چه تأثیری بر خورشید دارد، می‌خواهم توزیع جرمی تقریبی خورشید را بدانم. (یعنی) جرم تقریبی هسته، ناحیه تابشی، ناحیه همرفتی و فوتوسفر؟
توزیع جرم در خورشید چقدر است؟
112049
من گیج شده ام که آیا آنتروپی یک کمیت دینامیکی است یا نه. آنتروپی گیبس و آنتروپی فون نویمان مکانیک کوانتومی.
آیا آنتروپی یک کمیت دینامیکی است؟
64139
اگر معیاری به شکل $$ds^2=\alpha^2(dr^2+r^2d\theta^2)$$ داده شود که در آن $\alpha=\alpha(r)$ باشد، می توان بلافاصله نتیجه گرفت که $$R_{\theta\theta}=r^2R_{rr}$$ که در آن $R_{ab}$ تانسور Ricci است، بدون انجام محاسبات صریح؟ من می توانم با روش طولانی محاسباتی هر دو به صراحت نشان دهم که این درست است، اما به نظر می رسد که ممکن است راه ظریف تری وجود داشته باشد؟
ارزیابی موثر تانسور ریچی
16824
من می خواهم توزیع سرعت ذرات را بدانم. ذرات منظور من نوکلئون ها و الکترون های عنصر هستند. مصرف کنید 1 کیلوگرم آهن در دمای اتاق وجود دارد و شکل آن کروی است. و همچنین در محیط خلاء است. **سوال.** چگونه می توانم توزیع سرعت ذرات را بدست بیاورم؟
توزیع سرعت ذرات
19291
بر اساس نظریه رایج، گرانش در آغاز انفجار بزرگ وجود نداشت، اما چند لحظه بعد به وجود آمد. فکر می کنم نیروهای دیگر کمی دیرتر به وجود آمدند. هنگامی که یک سیاهچاله ماده را تا حد تکینگی (چگالی بی نهایت) خرد می کند، آیا در نقطه ای نباید نیروها از جمله گرانش وجود خود را متوقف کنند؟ کنت
چرا گرانش در یک سیاهچاله بزرگ تجزیه نمی شود؟
80491
آیا اصل هولوگرافی با مدل تورم ابدی مخالف است یا فقط روش جدیدی برای مطالعه گرانش کوانتومی است؟
آیا اصل هولوگرافی با مدل تورم ابدی مخالف است؟
99237
یک زنجیره دارای N بخش است که می توانند در جهت x یا y جهت گیری شوند. برای هر بخش که در امتداد y قرار دارد، جریمه انرژی $\epsilon$ وجود دارد. ما همچنین می دانیم که بخش پایانی در $(L_x، L_y)$ است. چگونه می توانیم آنتروپی S را به عنوان تابعی از E،N،Lx و Ly تعریف کنیم؟ من $S=k*ln(\Omega)$ را می دانم، اما آیا واقعاً می توانید ترتیبات احتمالی زنجیره را حل کنید؟ من فرض می کنم همپوشانی و عبور نمی تواند انجام شود.
آنتروپی یک زنجیره
64132
تفسیرهای بالقوه صحیح زیادی از مکانیک کوانتومی وجود دارد. در حالی که من توصیف بسیاری از آنها را شنیده ام، هرگز نشنیده ام که آزمایشی برای آزمایش هر یک از آنها به غیر از آزمایش های آزمایشی قدیمی بل انجام شود. چه آزمایش‌هایی در حال انجام به دنبال آزمایش تفاسیر مکانیک کوانتومی هستند؟ آزمایش‌هایی که پیشنهاد شده‌اند، اما عملاً انجام نشده‌اند، چطور؟
چه آزمایش هایی برای تمایز بین تفسیرهای مکانیک کوانتومی پیشنهاد شده است؟
52231
من در درک اینکه چرا فرآیندهای آدیاباتیک برگشت پذیر ایزنتروپیک هستند مشکل دارم. من می‌دانم که در یک فرآیند آدیاباتیک برگشت‌پذیر تبادل حرارتی وجود ندارد و بنابراین $dQ = TdS = 0 $. با این حال، اگر من یک گاز ایده آل ایزوله حرارتی در یک پیستون داشته باشم، و گاز را به صورت برگشت پذیر فشرده کنم، حتی اگر تبادل حرارتی وجود نداشته باشد (این فرآیند برگشت پذیر و آدیاباتیک است)، دمای گاز را افزایش داده ام! آیا این بدان معنا نیست که من آنتروپی آن را افزایش داده ام؟ به نظرم می رسد که کاهش حجم احتمالا دقیقاً با افزایش دما از نظر تغییرات آنتروپی مطابقت دارد به طوری که کل تغییر آنتروپی 0 است. بگویید من با فشرده سازی برگشت پذیر پیستون صدا را از V1 به V2 تغییر می دهم. آیا فشار و دما را همزمان با این کار تغییر نمی دهم؟ چگونه قانون گاز ایده آل را در اینجا ادغام کنم؟
فرآیندهای ایزنتروپیک
7839
طبق برخی منابع یا منابع دیگر (الان فراموش کردم که) از نظر تئوری پرواز بامبل ها به دلیل اندازه / حجم / ویژگی های آیرودینامیکی غیرممکن است. آیا این ضرب المثل قدیمی غیرقانونی است یا درست؟ و اگر درست باشد، چگونه آنها پرواز می کنند؟
آیا واقعا پرواز بامبل برای زنبورها غیرممکن است؟
103350
در مقاله Maldacena-Susskind arXiv:1306.0533، آنها ایده ای از رابطه بین کرمچاله و درهم تنیدگی کوانتومی را پیشنهاد کردند. که ER به معنی پل های اینشتین روزن (ER) است**، راه حل های مجاز نسبیت عام برای معادلات حرکت که مناطق دوردست را از طریق کرمچاله های نسبتا کوتاه به هم متصل می کند. EPR به معنای درهم تنیدگی کوانتومی است، جایی که مکانیک کوانتومی باعث ایجاد همبستگی **انیشتین پودولسکی روزن (EPR)** می شود. > اگر **ER = EPR**، پس سفر در زمان در این رابطه چیست، **سفر در زمان = >؟** من انتظار دارم که پاسخ یک قضیه بدون رفتن در درهم تنیدگی کوانتومی باشد. من برخی از افکار و ایده های اساسی دارم، اما مایل به شنیدن نظرات سازنده هستم.
ER = EPR و سفر در زمان
71352
من آموخته ام که در موارد میدان های الکترواستاتیکی در داخل دی الکتریک با هر بار منبع، میدان با ضریب K کاهش می یابد (اگر K، دی الکتریک ثابت در همه جا یکسان در نظر گرفته شود). اما این بدان معناست که اگر مثلاً یک بار ثابت (توسط نیروهای غیرالکتریکی) در خارج از یک بلوک دی الکتریک با شکل تصادفی وجود داشته باشد، آنگاه میدان هایی که بار آزمایشی ما در داخل دی الکتریک تجربه می کنیم ضعیف تر (با ضریب K) از مقدار خواهد بود. اگر خارج از دی الکتریک بود، تجربه می کرد. اما آیا باید فیلدهای سایر شارژهای خارج از بلوک تحت تأثیر قرار نگیرند؟؟ اگر اینطور باشد، دو بار مخالف را در خلاء می گیریم که با یک فاصله و یک بلوک دی الکتریک در بین آنها از هم جدا شده اند. خطوط نیرو از دال عبور می کنند و هر دو را خلاء می کنند. اگر فیلدهای خارج تحت تأثیر قرار نگیرند، تناقضی وجود خواهد داشت زیرا انتگرال خط بسته میدان صفر نخواهد بود. اما پس چگونه و چرا میادین خارج از دی الکتریک تغییر می کنند. سهم بارهای دی الکتریک القایی باید حداقل در حالت ایده آلی که صفحات بی نهایت بزرگ (تولید میدان های یکنواخت) دارای یک باک دی الکتریک (کوچکتر از جدایی) بین آنها باشد صفر باشد؟
اصلاح دی الکتریک معادلات الکترواستاتیک؟
80768
من داشتم یکی از سخنرانی‌های دکتر ساسکیند در مورد نظریه ریسمان را تماشا می‌کردم و او درباره تکینگی‌های سیاهچاله صحبت می‌کرد. من کنجکاو هستم، با توجه به اینکه تکینگی تبدیل به زمان می شود نه مکان، اگر در لحظه عبور از افق، یک فوتون ساطع کنید، طبق توضیحات داده شده، آیا این بدان معنی است که بی نهایت طول می کشد. مدت زمانی است که فوتون به تکینگی برخورد می کند؟ و این همچنین به این معنی است که هر چه پس از عبور از افق سریعتر حرکت کنید، زمان بیشتری برای رسیدن به تکینگی (که به نظر جالب می رسد) طول می کشد؟ من فقط کنجکاو هستم که بدانم آیا توضیح را درست تفسیر می کنم یا خیر.
برخورد فوتون ها به سیاهچاله تکینگی
60320
بنابراین سوال من این است که انرژی فرمی زمانی که گاز الکترونی دوبعدی در میدان مغناطیسی اعمال شده دارید، کجاست. کتاب من توضیح می‌دهد که با استفاده از سنج لاندو، متوجه می‌شوید که چگالی دوبعدی حالت‌ها (معمولاً ثابت $g_{2D} = m/\pi \hbar^2$) به یک سری از توابع دلتای دیراک $g_{2D تبدیل می‌شود. }\delta(E - E_n)$ برای سطوح نوسان ساز هارمونیک $E_n = \hbar \omega_c (n + 1/2)$ ($\omega_c$ فرکانس سیکلوترون است) زیرا در این گیج، تمام حالات با $n$ یکسان منحط هستند. این در نیمه بالایی این تصویر نشان داده شده است. آنها همچنین می گویند که به دلیل پراکندگی، قله ها را نمی توان با چنین دقت بالایی تعریف کرد، بنابراین شما در واقع شکل هایی شبیه به نیمه پایینی آن تصویر خواهید داشت. این همه برای من منطقی است. اما وقتی سعی می کنم انرژی فرمی را برای چگالی معین و میدان مغناطیسی غیر صفر (در $T = 0$، همیشه...) بیابم - بدون پراکندگی که قله ها را گسترده می کند - گیج می شوم. بدون میدان مغناطیسی، من به سادگی DoS دوبعدی را از $0$ به $E_F$ ادغام می‌کنم و آن را برابر با چگالی عدد خود قرار می‌دهم، و با حل $E_F$، آن را در جایی پیدا می‌کنم. اما با یک میدان مغناطیسی با یک مشکل مواجه می شوم: درک من از انرژی فرمی این است که انرژی به گونه ای است که همه حالات در یا پایین آن اشغال شده و همه حالت های بالا اشغال نشده اند. اما به نظر می رسد که این فقط مقادیر خاصی از چگالی اعداد را برای این مورد ارائه می دهد! هنگامی که شما در محدوده ای از این دلتاهای Dirac ادغام می کنید، اساساً حالت های $g_{2D}\hbar \omega_c$ را برای هر دلتای که روی آن ادغام می کنید، انتخاب می کنید، بنابراین به نظر می رسد در مورد یک فیلد B اعمال شده، $T = 0 $، و بدون پراکندگی که دلتاها را به چیزی واقعی‌تر گسترش دهد، فقط می‌توانید چگالی عددی به شکل $n_{2D} = m g_{2D}\hbar داشته باشید. \omega_c$، که $m$ یک عدد صحیح است. من مطمئن هستم که این را خوب توضیح نمی دهم و احتمالاً اشتباه می کنم، اما چه چیزی را از دست داده ام؟ با تشکر
سطح فرمی با سطوح لاندو
90584
فرض کنید من یک ذره همیلتونی دارم: $H=\frac{p^2}{2m}+\frac{\hbar k_0}{m}\vec{\sigma}\cdot\vec{p}$، یا برای بوزون یا فرمیون من یک تبدیل گیج $e^{-ik_0\vec{\sigma}\cdot\vec{r}}$ را به عملگر فیلد انجام می‌دهم، سپس همیلتونی $H'=\frac{p^2}{2m} خواهد بود. $. سوال من این است که آیا این تبدیل سنج اشکالی دارد؟
چرا تبدیل سنج زیر مفرد است؟
53186
پس زمینه: طراحی سیستم استخراج گرد و غبار (LEV) با اتصال منشعب. اگر دبی حجمی و فشار در خروجی با استفاده از یک سیال تراکم پذیر شناخته شده باشد، چه اصولی برای محاسبه دبی حجمی و فشار در ورودی ها مجاز است؟ من با معادلات تداوم و برنولی با استفاده از سیالات تراکم ناپذیر آشنا هستم اما به وضوح در این حالت آنها در اینجا ناکافی هستند. از طرف دیگر آیا کسی از تقریب های ساده برای چنین محاسباتی آگاه است؟ ![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/LfcLe.jpg)
جریان سیال قابل تراکم از طریق اتصالات لوله منشعب
12116
بسیاری از چیزها در تاریکی خاصیت درخشش دارند (چوب های درخشنده، رنگ، اسباب بازی ها...)، و من در تعجبم که فیزیک پشت آنها چیست. چگونه این مواد انرژی نور را ذخیره می کنند و بعداً در هنگام تاریکی آن را منتشر می کنند؟ چه چیزی طول موج (های) درخشش را دیکته می کند؟ آیا محدودیتی برای ذخیره و بازیابی انرژی در این مواد وجود دارد؟ آیا گرما را به اندازه نور منتشر می کنند؟
چگونه مواد در تاریکی می درخشند؟
129090
ناهنجاری یک تقارن از عمل کلاسیک است که به دلیل عدم تغییر اندازه انتگرال مسیر، نمی تواند تقارن انتگرال مسیر باشد. آیا تا به حال اتفاق می‌افتد که خلاف آن اتفاق بیفتد، یعنی کنش کلاسیک دارای تقارن نباشد، اما تبدیل ترکیبی کنش و اندازه‌گیری مسیر انتگرال را تغییرناپذیر می‌کند؟ آیا نامی برای چنین تقارنی از نظریه کوانتیزه وجود دارد که در نظریه کلاسیک وجود نداشته باشد؟
تقارن های کوانتومی که تقارن کلاسیک نیستند
106597
در یادداشت‌های پرسکیل، جان پرسکیل چنین می‌گوید: اگر یک فوتون را از یک آرایه تناوبی از سوزن‌ها پراکنده کنیم، فوتون احتمالاً در یکی از مجموعه‌ای از جهت‌های ترجیحی پراکنده می‌شود، جایی که شرط پراکندگی براگ برآورده می‌شود. و بیشتر > این جهت های ترجیحی به فاصله بین سوزن ها بستگی دارد، بنابراین با > پراکندگی فقط یک فوتون، می توانیم اطلاعات مفید > در مورد فاصله جمع آوری کنیم. چگونه قیاس با پراش براگ می تواند به من در درک مسئله سایمون کمک کند؟
پراش براگ و مسئله سایمون
68582
چرا اینطور است.. ![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/ItA9v.jpg) من فکر می کردم از فیلد E پیروی می کند؟
مشکل میدان های الکتریکی
19838
اگر پتانسیل الکتریکی 220 ولت است و برخی از دستگاه ها به 1500 وات نیاز دارند، چگونه دقیقاً این مقدار انرژی الکتریکی را از پریز می مکد؟
وسایل الکتریکی چگونه برق را مکش می کنند؟
17193
من در مورد افرادی شنیده ام که در مورد گسترش 1/N به عنوان یک روش QCD غیر مزاحم صحبت می کنند. این عجیب به نظر می رسد. در بسط 1/N تنها چیزی که دارید نمودارهای فاینمن است که طبق تعریف آشفته هستند. صرف از سرگیری مجدد آنها به ترتیبات نامتناهی، واقعاً به عنوان فیزیک غیر آشفته به حساب نمی آید. آیا واقعاً موجه است که فکر کنیم از سرگیری ربطی به فیزیک بدون اغتشاش دارد؟ آیا ارتباط ظریفی بین این دو وجود دارد که من از دست دادم؟
آیا مردم نظریه اغتشاش تمام مرتبه را با فیزیک غیر اغتشاشی در QFT اشتباه می گیرند؟
88833
یک ساختمان بسیار بلند را تصور کنید. مرکز ثقل به عنوان نقطه اعمال نیروی گرانش تعریف می شود، درست است؟ حال آیا مرکز ثقل با مرکز جرم این بنا یکی است؟ من تغییر در g را با ارتفاع در نظر می‌گیرم، بنابراین نیروی گرانش با ارتفاع تغییر می‌کند
مرکز ثقل برای یک ساختمان بسیار بلند
63675
یک موج الکترومغناطیسی (مانند یک فوتون در حال انتشار) شناخته شده است که بردارهای میدان الکتریکی و مغناطیسی خود را عمود بر هم حمل می کند و هر یک بسته به تغییر دیفرانسیل دیگری دارد، بنابراین یکدیگر را ایجاد می کنند و بنابراین در فاز ظاهر می شوند و با هم به مینیمم/حداکثر خود می رسند. . من علاقه مندم بدانم که آیا هیچ عدم قطعیتی به عنوان یک اصل مورد بحث در اصول اساسی معادلات ماکسول، مانند $\Delta E \Delta B \geq \hbar$ وجود دارد یا خیر. من از پیوندها، نکات و پاسخ ها قدردانی می کنم.
اصل عدم قطعیت و فرمالیسم ماکسول امواج الکترومغناطیسی
125923
اولین بار پست کردن من سعی می کنم این 2 مشکل را حل کنم. من یک راه حل دارم که فقط نمی دانم درست می گویم یا نه... عجیب به نظر می رسد که آنها پاسخ مشابهی دارند... > 1) اگر در حال رانندگی بر روی تپه ای با شعاع انحنای **r** هستید. با چه سرعتی > باید رانندگی کنید تا بتوانید از روی صندلی خود بلند شوید. **راه حل من**: از آنجایی که در آن نقطه **Fn** 0 است، پس **Fnet = Fc = mg**، بنابراین ما **mv^2/r = mg** داریم که بازآرایی می کند تا به شما یک مورد نیاز بدهد. سرعت **v=sqrt(gr)** ... این خوب است، برای من منطقی است. این واقعیت است که من همان پاسخ را برای پاسخ بعدی دریافت کردم که مرا از کار می اندازد. > با چه سرعتی باید رانندگی کنید تا احساس سنگینی دو برابر کنید. **راه حل من**: باشه پس اینجا فهمیدم **|Fn| = 2mg** چون معمولاً **mg** است پس من این را دارم... **Fnet = Fc = Fn - Fg** .... **mv^2/r = 2mg - mg = mg** پس دوباره **v=sqrt(gr)** میگیرم مثل...به نظرم درسته...؟
وزن ظاهری روی تپه و در خندق
52581
همه ما از دوران دبیرستان یاد گرفته‌ایم که دلیل استفاده از رنگ قرمز در چراغ‌های راهنمایی برای «ایست» این است که بیشترین فاصله را بدون پراکندگی طی می‌کند. طبق ویکی‌پدیا که به نقل از about.com، اولین چراغ راهنمایی قرمز-سبز در سال 1912 نصب شد. اکنون، دکتر ماکسول سه قانون خود را بین سال‌های 1861 و 1862 کشف کرد. قرمز-سبز برای توقف در حال حاضر یک روش استاندارد در کنترل های صنعتی در قرن 19/20 بود، که احتمالاً توضیح می دهد که چرا و چگونه لستر وایر با رنگ قرمز/سبز برای اولین نصب چراغ راهنمایی خود آمد. بنابراین، آیا انتخاب رنگ قرمز-سبز برای ~~چراغ ها~~ کنترل های صنعتی فقط یک اتفاق خوشحال کننده بود یا کسی قبل از اینکه رنگ ها را بیابد در مورد آنها تحقیق کرده است؟ اگر اینطور است (با تحقیق)، چرا قرمز و آبی برای چراغ راهنمایی ندارید؟
آیا انتخاب رنگ های قرمز/سبز برای چراغ های راهنمایی تصادفی خوشحال کننده بود؟
95692
فکر می‌کنم بیشتر ما آزمایشی را می‌دانیم که در آن یک لیوان را پر از آب می‌کنید، روی آن را می‌پوشانید و سپس وارونه می‌کنید (پوشش را نگه می‌دارید). شما می توانید در مورد آن در اینجا بخوانید. من فکر می کردم که انجام مقداری ریاضی و محاسبه زاویه افتادن پوشش بسیار سرگرم کننده است، اما نمی دانم چگونه به آن نزدیک شوم. امیدوارم افکارم را به وضوح بیان کرده باشم. من برای هر کمکی سپاسگزار خواهم بود.
لیوان چرخشی با آب
63672
آیا راهی وجود دارد که با توجه به سرعت ناظری که به آن نگاه می کند، یک صفحه یا تابلوی راه را با سرعت های متفاوتی چشمک بزند؟ * من می‌خواهم به حالتی برسم که دو ناظر که با سرعت‌های مختلف حرکت می‌کنند، همزمان با سرعت‌های متفاوتی چشمک می‌زند. * نکته دیگری که می خواهم در صورت امکان بررسی کنم این است که آیا راهی وجود دارد که ناظر را بسته به سرعتش تصویر متفاوتی ببیند؟ (بدون رادار).
آیا راهی برای ایجاد فرکانس سوسو زدن وجود دارد که به سرعت فردی که به آن نگاه می کند وابسته باشد؟
52238
دو پروتون خالی را در نظر بگیرید. یکی (A) ساکن است (نسبت به برخی از ناظرهای بدون جرم دلخواه). دیگری (B) با سرعت 1 متر بر ثانیه به A نزدیک می شود. وقتی آنها با هم برخورد می کنند، من فرض می کنم که آنها جهش می کنند. مکانیسم دقیق انتقال انرژی از A به B چیست؟ برای امتیاز جایزه: آیا اگر هر پروتون یک الکترون (یعنی یک اتم هیدروژن معمولی) داشته باشد، مکانیسم یکسان است؟
چگونه انرژی بین اتم ها در یک برخورد منتقل می شود؟
80499
من در حال مطالعه تحلیل فوریه هستم و هنوز با این موضوع جدید هستم. اگر بفهمم که حداکثر فرکانس قابل استفاده در یک DFT با $N/2$ داده می‌شود، که در آن $N$ تعداد نمونه‌های سیگنال گسسته ما است. این همیشه فرض می کند که سینوسی هارمونیک $f$ است، که در آن $f = 1$ با $\sin(2 \pi f t)$ است. به عبارت دیگر، ما هارمونیک اول را یک سیکل کامل فرض می کنیم. چگونه می توان این را توجیه کرد؟ من سعی می کنم این را معنا کنم. چرا مثلاً مانند DCT ها از نیم سیکل استفاده نمی کنیم؟ چرا هارمونیک 1 باید یک سیکل کامل باشد؟ ویرایش: پرسیدن سوال مرا به فکر واداشت؛-). من در واقع می گویم که این به این دلیل است که سیگنال گسسته متناوب در نظر گرفته می شود و بنابراین هارمونیک ها نیز باید تناوبی باشند بنابراین $f = 1$. اما آیا کسی می تواند تأیید کند که این استدلال درست است؟
تبدیل فوریه گسسته: چرا ما فقط یک چرخه کامل را در نظر می گیریم؟
90585
آیا مدار DC که دارای جریان بالا و ولتاژ پایین است میدان مغناطیسی قدرتمندی خواهد داشت؟ من در حال تلاش برای ایجاد یک شیر برقی قدرتمند هستم. به منظور ایجاد یک میدان مغناطیسی قدرتمند، من بیشتر روی جریان (I) تمرکز می کنم. افزایش تعداد چرخش ها باعث ایجاد میدان قوی تر می شود، اما به چه قیمتی؟
آیا ولتاژ هنگام ایجاد میدان مغناطیسی مهم است؟
52584
من معتقدم که آنتروپی حالتی تصادفی است و جامدات شکل ساختار یافته تری دارند، بنابراین آنتروپی کمتری دارند. با این حال، من یک نظر YouTube را دیدم که در آن موارد زیر بیان شده بود: > یک مایع نه همیشه به معنای آنتروپی بالاتر از یک جامد است، این بستگی به زمینه > دارد، به عنوان مثال، در قطب جنوب، یخ به معنای آنتروپی بالاتر است، زیرا > طبیعت مادر تنظیم می شود. تعادل برای تبدیل شدن آب مایع به یخ آیا این گفته توجیهی دارد؟ آیا درست است که حتی در یک ماده مرتب تر مانند یخ، آنتروپی بیشتری وجود دارد؟
آیا یخ می تواند آنتروپی بالاتری از آب داشته باشد؟
89834
من سعی می کنم بفهمم که چگونه برای یک سیستم محدود، معرفی ضرایب لاگرانژ، ادغام محدودیت های هولونومی را تسهیل می کند. من از مکانیک کلاسیک توسط جان تیلور (2005) استفاده می کنم. در صفحه 276 می گوید که $$\delta S = \int ( \frac{\partial L}{\partial x} - \frac{d}{dt} \frac{\partial L}{\partial \dot x} )\delta x dt + \int ( \frac{\partial L}{\partial y} - \frac{d}{dt} \frac{\partial L}{\partial \dot y})\delta y dt = 0 \quad (1)$$ برای هر جابجایی $\delta x$ و $\delta y$ _سازگار با محدودیت ها. اینو میفهمم با نوشتن معادله محدودیت $f(x,y)=C$ به صورت $$\delta f = \frac{\partial f}{\partial x}\delta x + \frac{\partial f}{\partial y} \delta y = 0, \quad (2)$$ این محدودیت در اصل همیلتون گنجانده شده است، $$\delta S = \int ( \frac{\partial L}{\partial x} +\lambda (t)\frac{\partial f}{\partial x} - \frac{d}{dt} \frac{\partial L}{\partial \dot x})\delta x dt + \ int ( \frac{\partial L}{\partial y} +\lambda (t)\frac{\partial f}{\partial y} - \frac{d}{dt} \frac{\partial L}{\partial \dot y})\delta y dt = 0. \quad (3)$$ در این مرحله من انتظار دارم که این معادله برای همه $\delta x$ و $\delta y$ برقرار باشد، اگرچه نویسنده اشاره می کند که هنوز این انتگرال برای _هر جابجایی مطابق با محدودیت ها_ صفر است. منظور از قرار دادن آن در انتگرال چیست؟ ظاهراً، با انتخابی از $\lambda (t)$، این معادله می‌تواند به دو معادله لاگرانژ (جدید) در این حالت دو مختصات منجر شود، یعنی $$\frac{\partial L}{\partial x} + \lambda \frac{\partial f}{\partial x} = \frac{d}{dt}\frac{\partial L}{\partial \dot x} \quad (4)$$ $$\frac{\partial L}{\partial y} + \lambda \frac{\partial f}{\partial y} = \frac{d}{dt}\frac{ \partial L}{\partial \dot y} \quad (5)$$ که گفته می شود هنوز باید با معادله محدودیت اصلی $f(x,y)=C$ تکمیل شود تا به اندازه کافی باشد معادلات قادر به حل سیستم. من این ایده‌های اساسی را درک می‌کنم که برای تعداد مجهول‌هایی که یک مسئله دارد به معادلات کافی نیاز است، و اینکه - به راحتی - ضریب‌های لاگرانژی که در این روش استفاده می‌شوند، می‌توانند با بزرگی نیروهای محدودیت مرتبط باشند. اما چرا زمانی که هنوز نیاز به ارائه معادله محدودیت اصلی دارید، فرمول اصلی را پیچیده تر کنید؟ همچنین، برای گنجاندن قیود (با استفاده از $\delta f$) در $\delta S$، آیا واقعاً باید با $\lambda$ ناشناخته ضرب کنید؟ چرا $\lambda=1$ را تنظیم نمی کنید؟ من گمان می‌کنم که مشکل من در درک این موضوع به این مربوط می‌شود که نمی‌فهمم چرا، در مسئله ریاضی محض به حداکثر رساندن $h(\vec x)$ که $g(\vec x)=0$ با استفاده از $\Lambda داده می‌شود. (\vec x,\lambda)=f(\vec x)-\lambda g(\vec x)$، به چیزی بیش از معادلات $\frac{\جزئی نیاز داریم \Lambda}{\partial \vec x}=\vec 0$ (*) (یعنی $\frac{\partial \Lambda}{\partial \lambda}=0$) آیا مشکل قبلاً در معادله (*)؟ خیلی ممنون که به من کمک کردید
ضرب کننده های نقطه لاگرانژ
95699
آیا مرجع استانداردی وجود دارد که در آن بتوان طول همبستگی تعیین شده به طور تجربی $\xi_0$ را برای مواد ابررسانای مختلف جستجو کرد؟ به عقیده من، این اغلب طول انسجام ذاتی نامیده می شود. ترجیحا کتاب درسی یا نشریه. توجه داشته باشید که نسخه هشتم کیتل تعدادی از این موارد را برای فلزات در فصل 10، جدول 5 دارد. در صورت امکان فهرست جامع تری را می خواهم.
مرجع طول همبستگی مواد ابررسانای مختلف
53187
فرض کنید لوله ای به طول 2 متر با سطح مقطع 1 متر ^ 2 دلار باشد. لوله به صورت عمودی قرار می گیرد و انتهای پایین آن بسته است. در داخل لوله، در انتهای بسته، 1 متر ^ 3 دلار هوا وجود دارد که با دیسک بسته شده است. این دیسک مانند یک پیستون در یک سیلندر متحرک است (سیلندر همان لوله است). حالا دیسک را به سمت پایین فشار می دهم و هوا را به فشار 5 بار فشرده می کنم (حجم هوا کاهش یافته است). حالا من روی دیسک آب می ریزم، 1000 دلار کیلوگرم دلار آب. اکنون در لوله، هوای فشرده در انتهای آن وجود دارد، سپس پیستون روی آن، و روی پیستون، پر از آب به ارتفاع 1 متر دلار است (1 متر ^ 3 دلار _یعنی_، 1 دلار تن وزن). اگر فشار هوای فشرده در پایین را خیلی ناگهانی رها کنم، ستون آب تا چه ارتفاعی پرتاب می کند (مثل گلوله)؟ فشار اتمسفر را نیز در نظر بگیرید که در هنگام بالا رفتن به سمت پایین عمل می کند.
یک مشکل منطقی ساده در مورد فشار و نیرو
16826
اگر راهی برای دیدن امواج الکترومغناطیسی که در اطراف ما هستند وجود داشت، یعنی میدان‌های الکتریکی و مغناطیسی را که به دور از آنتن پخش می‌شوند، ببینید، چگونه به نظر می‌رسید؟ منظورم این است که اگر بخواهیم تصویر را در یک لحظه از زمان ثابت کنیم، و به نحوی یک نمودار سه بعدی از اختلال الکترومغناطیسی در حال گسترش ایجاد کنیم، چگونه به نظر می رسد. با توجه به اینکه در طبیعت، تغییر در شار الکتریکی، تغییری در شار مغناطیسی ایجاد می‌کند و بالعکس و در حین پخش شدن، یکدیگر را حفظ می‌کنند، تصویر چگونه به نظر می‌رسد؟ با شروع از یک دایره میدان الکتریکی، آیا دایره های میدان مغناطیسی نامتناهی عمود بر خود در اطراف محیط دایره ای خود ایجاد می کند و آن میدان های مغناطیسی به نوبه خود باعث ایجاد میدان های الکتریکی دایره ای نامتناهی در اطراف خود می شوند؟ احتمالاً این توضیح ضعیفی است، اما نکته اینجاست که موج EM چگونه منتشر می شود و در واقعیت چگونه به نظر می رسد؟
تابش الکترومغناطیسی
109888
اگر من در حوالی 10 کیلومتری خانه ام از یک بمب اتمی یا بمب اتمی یا H-H-Bmb منفجر شده است، روی رودخانه نزدیک خانه ام بپرم، آیا زنده می مانم؟ روشی که من می بینم این است که آب از من در برابر گرما محافظت می کند، بنابراین می توانم پس از انفجار به سطح زمین بروم و فرار کنم.
آیا زیر آب بودن به زنده ماندن از بمب هسته ای کمک می کند؟
90583
من با سوال زیر متحیر هستم: یک آنالوگ از قانون هابل برای راه حل کاسنر پیدا کنید. متریک کاسنر راه حلی برای معادلات خلاء اینشتین $$ds^2=dt^2-\sum_{i=1}^3a^2_i(t)(dx^i)^2$$ با ضرایب $a_i(t) است. =t^{p_i}$، که $p_i$ پارامترهای ثابتی هستند که $\sum_ip_i=1$ و $\sum_i را برآورده می‌کنند. (p_i)^2=1$. این راه حل فضای ناهمسانگرد را توصیف می کند. مشخص است که در متریک رابرتسون-واکر، زمانی که ضرایب در امتداد همه محورها یکسان هستند، طول موج های یک فوتون در زمان های $t$ و $t_0$ با پارامتر مقیاس $a(t)$ مرتبط است. $$\frac{\lambda(t)}{\lambda(t_0)}=\frac{a(t)}{a(t_0)}$$ این درست است اگر اگر فضای در حال گسترش $\dot{a}/a$ به طور قابل توجهی کوچکتر از فرکانس فوتون باشد. سوال این است که چگونه می توان این گزاره را در مورد متریک کاسنر تعمیم داد. یک ایده طبیعی این است که فرض کنیم دستور مستقیماً به انتشار در امتداد محورهای اصلی تعمیم داده می شود $$\frac{\lambda_i(t)}{\lambda_i(t_0)}=\frac{a_i(t)}{a_i( t_0)}$$ و خطی برای یک جهت عمومی، یعنی برای $\vec{\lambda}=\lambda_i \vec{e_i}$$$\frac{|\vec{\lambda}(t)|}{|\vec{\lambda}(t_0)|}=\frac{\dot{a}_i(t)\ lambda_i}{a_i(t)\lambda_i}$$ با این حال، من نمی‌توانم این حدس را با هیچ استدلال کمی تأیید کنم. من سعی کرده‌ام نشان دهم که EOM در یک فضا-زمان منحنی $\nabla^\mu F_{\mu\nu}=0$ راه‌حلی از نوع $A_\mu(x)\sim e_{\mu را می‌پذیرد. }\exp{\left(i g_{\mu\nu}q^\mu x^\nu\right)}$ با $q^\mu$ که یک حرکت minkowskian مجددا مقیاس شده است $q^i(t)=\frac{k_i}{a_i(t)}، \eta^{\mu\nu}k_\mu k_\nu=0$ اما موفق نشد. بعد از مدتی متوجه شدم که احتمالاً نباید به دنبال راه حل دقیقی از این نوع بود (حتی در مورد رابرتسون-واکر رابطه $\lambda(t)\sim a(t)$ تقریبی است) بلکه باید به دنبال یک راه حل تقریبی فرکانس بالا. اما هنوز نمی توانم آن را پیدا کنم. بنابراین سؤالات من این است: 1) آیا تعمیم پیشنهادی قانون هابل صحیح است؟ 2) اگر چنین است، چگونه می توان شواهد کمی برای آن ارائه کرد؟ من حتی با محاسبات یک میدان اسکالر بدون جرم راضی خواهم بود اگر انجام آنها برای دستیابی به هدف ساده تر باشد.
قانون هابل برای راه حل کاسنر
95566
مدل Ising میدان عرضی 1 بعدی، \begin{equation} H=-J\sum_{i}\sigma_i^z\sigma_{i+1}^z-h\sum_{i}\sigma^x_i، \end{equation} می‌تواند از طریق تبدیل جردن-ویگنر (JW) حل می شود (برای ارجاع بیشتر در مورد شکل صریح تبدیل JW، می توانید به لینک زیر نگاه کنید). در اینجا، $\sigma^z،\sigma^x$ ماتریس های پائولی هستند و مجموع آن بر روی یک زنجیره بی نهایت حمل می شود ($J>0$ را در نظر بگیرید). پس از نگاشت غیرمحلی JW به عملگرهای فرمیونی بدون اسپین (و تبدیل بوگولیوبوف)، یک همیلتونی درجه دوم به دست می آید که در فضای تکانه مورب است: \begin{equation} H=\sum_k \epsilon(k,h)(a^\ dagger_ka_k+1/2) \end{equation} که در آن $h$ را در واحدهای $J$ بیان می کنیم و $\epsilon(k,h)$ نشان دهنده رابطه پراکندگی تحریکات سیستم است و به میدان عرضی $h$ و بردار موج $k$ بستگی دارد. $a^{(\dagger)}_k$ عملگر معمول نابودی (ایجاد) است که یک فرمیون بدون اسپین با تکانه $k$ را نابود می کند (ایجاد می کند). برای $h<1$ این رابطه پراکندگی شکاف دارد، به این معنی که هزینه انرژی محدودی برای ایجاد تحریک $a^\dagger_k$ با توجه به حالت پایه خلاء $\left|~0\right>$ وجود دارد. **سوال** من اینجاست: چگونه می توانید این حالت پایه $\left|~0\right>$ را بر اساس مبنای اصلی $\sigma^z$ به صراحت یادداشت کنید؟ به صراحت: برای $h=0$، می دانیم که حالت پایه مربوط به همه چرخش های بالا یا پایین است، یعنی $\left|~0\right>$=$\left|~\cdots\uparrow\uparrow\uparrow\ uparrow\uparrow\uparrow\cdots\right>$ یا $\left|~0\right>$=$\left|~\cdots\downarrow\downarrow\downarrow\downarrow\downarrow\downarrow\cdots\right>$. حال، چگونه می‌توانید شکل صراحت $\left|~0\right>$ را برای $h\neq0$ پیدا کنید؟
تفسیر وضعیت خلاء مدل ایزینگ میدان عرضی 1 بعدی در یک زبان اسپین
11356
من سعی می کنم مقاله ای را بفهمم که در آن ذکر کرده اند. ما بعداً با انتخاب واحدهای جرم، طول و زمان مسئله را غیربعدی می کنیم، به طوری که چگالی سیال $\rho\equiv1$، شتاب گرانشی g $\equiv1$ و عمق مخزن اولیه $h_0\equiv1$. دلیل انجام این کار محاسبه فشار از نمودار y در مقابل $P/\rho g h_0$ است. بنابراین اگر مقدار در نمودار 20 باشد، مقدار پاسکال برای $\rho = 1025 kg/m^3$، $g = 9.81 m/s^2$ و $h = 50 m$ چقدر است. پیشاپیش ممنون
غیر بعدی سازی معادلات
31808
حالت بوزونی (یعنی جایگشت-متقارن) از ذرات $n$ در حالت‌های $2$ را می‌توان به صورت یک چند جمله‌ای همگن در عملگرهای ایجاد نوشت، یعنی $$\left(c_0 \hat{a}^{\dagger n} + c_1 \hat{a}^{\dagger (n-1)} \hat{b}^{\dagger} +c_2 \hat{a}^{\dagger (n-2)} \hat{b}^{\dagger2} + \ldots+ c_n \hat{b}^{\dagger n}\right)|\Omega\rangle,$ $ که $\hat{a}$ و $\hat{b}$ عملگرهای نابودی هستند، $c_i$ ضرایب پیچیده و $|\Omega\rangle$ حالت خلاء است. از طرف دیگر، می توان همان حالت را به عنوان یک حالت در زیرفضای متقارن کاملا جایگشتی $n$ کیوبیت بیان کرد (به طور معادل - به عنوان حالت حداکثر تکانه زاویه ای کل، یعنی $n/2$). سوال زیر است - **برای یک عملگر متقارن کلی** $$\sum_{perm} (\mathbb{I})^{\otimes (n-n_x-n_y-n_z)} \otimes (\sigma^x )^{\otimes n_x} \otimes (\sigma^y)^{\otimes n_y} \otimes (\sigma^z)^{\otimes n_z}،$$ **معادل آن در شرایط ایجاد و عملگرهای نابودی چیست؟** راه حل جزئی: برای ساده ترین موارد (یعنی $(n_x,n_y,n_z)\in\\{(1,0,0) ),(0,1,0),(0,0,1)\\}$ موارد زیر را دریافت می کنیم: $$ \sum_{i=1}^n \sigma^x_i \cong \hat{a}^\dagger \hat{b} + \hat{b}^\dagger \hat{a}$$ $$ \sum_{i=1}^n \sigma^y_i \cong -i\hat {a}^\dagger \hat{b} + i \hat{b}^\dagger \hat{a}$$ $$ \sum_{i=1}^n \sigma^z_i \cong \hat{a}^\dagger \hat{a} - \hat{b}^\dagger \hat{b}$$ (AFAIR به آن نمایش Schwinger می‌گویند، می‌توان آن را مستقیماً در حالت‌های Dicke بررسی کرد). ${n \choose k}^{-1/2}\hat{a}^{\dagger (n-k)} \hat{b}^{\dagger k}|\Omega\rangle$). به نظر می رسد که $$: \left( \hat{a}^\dagger \hat{b} + \hat{b}^\dagger \hat{a} \right)^{n_x} \left( - i \hat{a}^\dagger \hat{b} + i \hat{b}^\dagger \hat{a} \right)^{n_y} \left( \hat{a}^\dagger \hat{ a} - \hat{b}^\dagger \hat{b}\right)^{n_z} :,$$ که در آن :expr: مخفف ترتیب عادی است، یعنی قرار دادن عملگرهای ایجاد در سمت چپ و نابودی - در سمت راست. . با این حال، نه بررسی شده است (علاوه بر همبستگی برای 1-2 ذره) و نه اثبات شده است. البته می توان عملگرها را به صورت بازگشتی ساخت، به عنوان مثال. $$ \sum_{i\neq j}^n \sigma^x_i \otimes \sigma^y_j = \left(\sum_{i=1}^n \sigma^x_i\right)\left( \sum_{i= 1}^n \sigma^y_i\right) - i \sum_{i=1}^n \sigma^z_i \\\ \cong \left( \hat{a}^\dagger \hat{b} + \hat{b}^\dagger \hat{a} \right)\left( -i\hat{a}^\dagger \hat{b} + i \hat{b}^\dagger \hat{a} \right) \- i \left( \hat{a}^\dagger \hat{a} - \hat{b}^\dagger \hat{b} \ درست است)، $$ اما سوال در مورد a است نتیجه کلی فرم بسته
نمایش شوینگر از عملگرها برای حالت های متقارن حالت n ذره ای 2
53184
آیا یک میله مغناطیسی که تمام طول مریخ را طی می کند، آن را در برابر باد خورشیدی محافظت می کند؟
آیا یک میله مغناطیسی که از مریخ عبور می کند آن را در برابر باد خورشیدی محافظت می کند؟
48332
1. چرا از نظر هندسی شتاب چهار بردار انحنای یک خط جهان است؟ > _از نظر هندسی، چهار شتاب بردار انحنای یک خط جهان است. > بنابراین، بزرگی شتاب چهار (که ثابت > اسکالر است) برابر است با شتاب مناسبی که یک ذره متحرک در امتداد یک خط جهانی حرکت می کند. خطوط جهان با قدر ثابت > چهار شتاب دایره های مینکوفسکی هستند._ (ویکی پدیا) 2. و شتاب مناسب چیست؟
چرا از نظر هندسی شتاب چهار بردار انحنای یک خط جهان است؟ و شتاب مناسب چیست؟
82205
سوال ساده پاسخ احتمالا واضح است، اما من آن را نمی بینم. در بخش 3 این مقاله http://arxiv.org/abs/hep-th/9509066 بیان شده است که در SUSY QCD اگر $N_f<N_c$ فضای مدول کلاسیک بر حسب مزون باشد $M^i_j=Q ^i\bar{Q_j}$، اما برای $N_f \geq N_c$ نیز می‌توانیم باریون داشته باشیم $B^{i_1...i_{N_c}}=Q^{i_1}...Q^{i_{N_c}}$. میشه لطفا یکی اینو برام توضیح بده؟ چرا در حالت اول نمی توانم باریون داشته باشم؟ فکر کردم می توانم از کوارک های بالا و پایین با $N_f=2، N_c=3$، یک پروتون بسازم...
عملگرهای باریون برای $N_f<N_c$
69323
بنابراین من این را از امتحانی که دیروز داشتم دریافت کردم. من واقعاً نمی‌توانستم جواب دیگری بدهم و در طول شب در ذهنم نقش بست. نشان می‌دهد که اگر یک تابع موج $\psi$، یک تابع ویژه از یک عملگر [Q] باشد، Q قابل مشاهده برای آن تابع موج واضح است. من گفتم که اگر یک تابع ویژه است، پس اجرای عملگر باید مضرب کامل تابع موج باشد و سپس سعی کردم راهم را از طریق آن طی کنم. بچه ها چه جوابی می پذیرید. منظورم این است که من می دانم که $\Delta Q=\sqrt{\overline{Q^2}- \overline{Q}^2}$ اما چگونه می توانم دانش خود را به همه ترجمه کنم تا پاسخی بدهم که اگر قابل مشاهده واضح باشد این کاهش می یابد به 0؟
عملگرهای تابع موج و قابل مشاهده
52589
آیا یک فرمول ریاضی صحیح می‌تواند به یک نظریه علمی تبدیل شود اگر با استفاده از فرآیند ایجاد الگو از داده‌های حسی ساخته شود، بر خلاف «اثبات قیاسی» برای مشاهدات توسط نقشه‌برداری استقرایی اعمال شود؟ یا به عبارت دیگر: آیا یک فرمول ریاضی صحیح می تواند به نظریه علم تبدیل شود، اگر به طور قیاسی از هیچ بدیهی قابل استنتاج نباشد (هیچ بدیهی وجود ندارد)؟ من در یک فروم اینترنتی خوانده ام: ریاضیات از بدیهیات کار می کند، اما ادراکات اولیه اینطور نیست. ریاضیات بدیهیاتی دارد و محاسبات انجام شده از آن بدیهیات (با استفاده از نمادها و عملیاتی که توسط سیستم تعریف می شود) را می توان قضایایی در نظر گرفت. سیستم ریاضیات به طور قیاسی در داخل سیستم قابل اثبات است هیچ ارتباط صریحی با هیچ چیز در دنیای واقعی ندارد. در مقابل، ادراک یک فرآیند استقرایی است که به موجب آن نتیجه گیری از هیچ بدیهیاتی قابل استنتاج نیست (هیچ بدیهیاتی وجود ندارد). در علم، ریاضیات با یک نقشه برداری استقرایی بر روی مشاهدات اعمال می شود این نظریه متعاقباً می تواند برای پیش بینی ها استفاده شود و در برابر مشاهدات بیشتر مورد آزمایش قرار گیرد. بنابراین، سؤال فیزیک من اکنون این است: آیا فرمول ریاضی صوتی «گوش متمایز می‌شود و ربع» می‌تواند به طور استقرایی برای ارائه توضیحاتی از درک شنیدن ضربان توسط حس شنوایی به کار رود، به طوری که فرمول ریاضی «گوش متمایز می‌شود». و quadrates کاندیدای تبدیل شدن به یک نظریه است، به طوری که می توان از آن برای پیش بینی و آزمایش استفاده کرد. در برابر مشاهدات بیشتر؟
آیا یک فرمول صحیح ریاضی می تواند به یک نظریه علمی تبدیل شود؟
16829
به عنوان مثال، با توجه به عملگر دیفرانسیل $ \partial _{x} $، ما می دانیم که به ترجمه $ y=x+a $ برای برخی 'a' تعلق دارد، با توجه به عملگر دیفرانسیل $ x\partial _{x} $ می دانیم که ما با اتساع $ y=ax$ سروکار داریم، اما برای هر عملگر دیفرانسیل مرتبه اولی خاص $ a(x) \جزئی _{x} +b(x) $ برای برخی چند جمله ای های a(x) و b(x) می توانیم به دست آوریم. را تقارن ??
آیا با توجه به مولد بینهایت کوچک می توانیم تقارن را استنتاج کنیم؟
48334
با توجه به معادله دیراک می توانیم بنویسیم، \begin{equation} \left(i\gamma^\mu( \partial_\mu +ie A_\mu)- m \right)\psi(x,t) = 0 \end{ معادله} ما به دنبال معادله ای هستیم که در آن $e\rightarrow -e $ و به توابع موج جدید $\psi(x,t)$ مربوط می شود. حال با گرفتن مزدوج مختلط این معادله، \begin{equation} \left[-i(\gamma^\mu)^* \partial_\mu -e(\gamma^\mu)^* A_\mu - m \ بدست می آوریم. راست] \psi^*(x,t) = 0 \end{معادله} اگر بتوانیم یک ماتریس U را طوری شناسایی کنیم که \begin{equation} \tilde{U} (\gamma^\mu)^* ( \tilde{U} )^{-1} = -\gamma^\mu \end{equation} که در آن $1 =U^{-1} U$. **می خواهم بدانم که چرا و چگونه دو معادله آخر را انجام دادیم. به طور دقیق تر، می خواهم جزئیات و اهمیت دو معادله آخر را بدانم**.
صرف بار در معادله دیراک
47783
می‌خواستم بدانم که آیا یک فرمول شکل بسته برای نیروی بین دو جرم $m_1$ و $m_2$ وجود دارد، اگر اثرات نسبیتی لحاظ شود. درک من این است که فرمول کلاسیک $G \frac{m_1 m_2}{r^2}$ فقط یک تقریب است (که حتی برای رفتن به ماه به اندازه کافی خوب است)، اما فرمول صحیح مطابق با چه خواهد بود. نظریه نسبیت عام؟ آیا یک فرمول بسته حتی وجود دارد؟ به عنوان مثال برای یک وضعیت ایده آل فقط دو جرم کروی با توزیع جرم همگن؟
نیروی گرانشی دقیق بین دو جرم از جمله اثرات نسبیتی چقدر است؟
80760
آیا اگر هواپیما در یک روز بادی به هر جهتی پرواز کند، بنر این هواپیما همیشه در جهت مناسب خواهد بود؟ ![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/VSRhi.jpg)
هواپیما با بنر در یک روز باد
46075
مدل XY Hamiltonian به شرح زیر است، $${\cal H}~=~-J\sum_{\langle i,j\rangle} \cos (\theta_i -\theta_j).$$ حالت گلدستون با اصطلاح مطابقت دارد $(\nabla \theta)^2$ در لاگرانژی مؤثر. > سپس شکل لاگرانژی مؤثر که هم حالت گلدستون > و هم تحریک توپولوژیک (گرداب) را تولید می کند چیست؟ > > و چگونه می توان لاگرانژ موثر را از XY-Hamiltonian استخراج کرد؟
لاگرانژی برای حالت گلدستون + تحریک توپولوژیکی
48333
اگر یک سیم مستقیم بی نهایت نازک و بی نهایت بلند روی محور $z$-با جریان داده شده $I(t)$ داشته باشیم، چگونه می توانم چگالی شارژ را محاسبه کنم؟ من متوجه شدم که چگالی جریان با $\vec{j}(\vec{r},t)=I(t)\delta(x)\delta(y)\vec{e_z}$ داده می‌شود. اما چگونه می توانم چگالی بار را محاسبه کنم؟ من به معادله پیوستگی فکر کردم، اما عبارت $\nabla را متوجه نشدم.\vec{j}=\nabla.(I(t)\delta(x)\delta(y)\vec{e_z})$=؟ ? از طرف دیگر، سعی کردم یک رابطه مستقیم بین چگالی شارژ $\rho$ و $I(t)$ فعلی توسط $\rho=\frac{dQ}{dz}=I\frac{dt} پیدا کنم. {dz}$. اما این کاملا اشتباه به نظر می رسد. میشه یه راهنمایی بکنید
چگالی شارژ در یک سیم
47833
فوتونی از خورشید را در نظر بگیرید و با سرعت $c$ حرکت می کند. حالا فکر کنید ما آن فوتون هستیم. برای ما، به نظر می رسد خورشید با سرعت $c$ از ما دور می شود. بنابراین، چرا ما به سمت خورشید جذب نمی شویم، زیرا جرم خورشید برای ما بی نهایت خواهد بود زیرا با سرعت $c$ از ما دور می شود.
فوتون ها و نسبیت
46699
یک _اندازه گیری جدید از حد سرعت نوترینو میون با توجه به سرعت نور توسط آزمایش نوترینو OPERA با همکاری CERN اخیراً عمومی شده است. http://arxiv.org/abs/1212.1276 نتایج مربوط به نوترینوها (یعنی عدم در نظر گرفتن ضد نوترینوها) در آنجا (به ویژه در نتیجه گیری) به صورت > [...] > بیان شده است. $\delta t_{[nu]} = (0.6 \pm 0.4 (stat.) \pm 3.0 (syst.))$ ns، > دادن حد > $ - 1.8 \times 10^{-6} \lt (v_ {nu} - c) / c \lt 2.3 \times 10^{-6} $ در 90 > % C.L. سوال (1): آیا می توان رابطه بین این دو نتیجه را واضح تر بیان کرد؟ نتیجه به‌دست‌آمده برای مقدار $\delta t_{nu}$ _give_ دقیقاً چگونه محدودیت ذکر شده در مقدار $(v_{nu} - c) / c$ را نشان می‌دهد؟ (توجه به نسخه 2.71828: سؤال دوم بعدی برای ارسال جداگانه حذف شده است.)
سوال در مورد اندازه گیری جدید CNGS/OPERA سرعت نوترینو (hep-ex/1212.1276)
125922
من در مورد فیزیک فکر می کنم، اما می خواهم در مورد آن در پشت این سوال یاد بگیرم. یکی از دوستان انتقاد می کند و ادعا می کند که یک نوار از موانع ترافیکی (مانند شکل زیر) از کار می افتد و بی فایده است. به عنوان مثال، آیا می تواند به طور واقعی از سقوط وسایل نقلیه از روی پل محافظت کرده و آنها را متوقف کند، به ویژه به شرط اینکه بسیاری از اتوبوس های دو طبقه و کامیون های بزرگ با سرعت حدود 100 کیلومتر در ساعت از آنها عبور کنند. آیا او درست است؟ با این حال فیزیک چه چیزی را آشکار می کند؟ تصویر سمت چپ: پل تینگ کائو. من عمداً یک سیتی باس دو طبقه را برای مرجع قرار می دهم. تصویر پایین: پل Tsing Ma، با یک تاکسی معمولی هنگ کنگ به تصویر کشیده شده است. ![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/AaVrU.png)
آیا این نرده های محافظ واقعا به اندازه کافی قوی هستند؟
132072
من یک علاقه‌مند به فیزیک آماتور هستم و تحصیلات دانشگاهی رسمی در فیزیک ندارم. بنابراین ممکن است سوال من بسیار ساده لوحانه به نظر برسد، پس من را ببخشید. از زمان کشف اشتباه نوترینوهایی که سریعتر از نور حرکت می کنند، این سوال در پس ذهنم بود. درک من از نسبیت خاص به شرح زیر است. شما می توانید پارامترهای فیزیکی مانند طول، زمان، جرم اجسام در یک چارچوب مرجع (A) را از چارچوب مرجع دیگری (B) که دارای سرعت نسبی ثابت با A است، تنها با نگاه کردن به سیگنال های اطلاعاتی که از A به B می آیند، اندازه گیری کنید. از آنجایی که نور (تابش الکترومغناطیسی) سریع ترین حامل اطلاعات شناخته شده بین دو فریم است و از آنجایی که نور با هر قاب اینرسی متحرک دارای سرعت نسبی ثابتی است، اندازه گیری طول/زمان بین قاب های اینرسی متحرک فرموله می شود. بر اساس سرعت آن در سال 2011، زمانی که نوترینوهای «سریع‌تر از نور» گزارش شدند، نکته‌ای که در گزارش‌های علمی رایج شنیدم این بود که نظریه نسبیت خاص را باطل می‌کند. اما چرا اینطور است؟ هر ذره ای سریعتر از نور به سادگی ثابت $c$ را در نسبیت خاص با مقداری ثابت جدید تعویض می کند (به شرطی که این ذره سرعت نسبی ثابتی با قاب اینرسی داشته باشد). آیا نظریه نسبیت خاص هنوز با اطلاعاتی که با این ذره سریع جدید به جای نور رد و بدل می شود برقرار نیست؟ تا زمانی که این ذرات با سرعت بی‌نهایت حرکت نکنند، تمام اندازه‌گیری‌های فریم‌های متحرک دارای اتساع زمانی و انقباض طول خواهند بود. آیا درک من درست است؟ ویرایش 1: من یک سوال دیگر را اینجا می بینم و به نظر می رسد که پاسخ آن درست است. نظریه نسبیت خاص را می توان از هر ذره ای که با سرعت ثابت حرکت می کند، استخراج کرد.
آیا نور در نسبیت خاص اینقدر مهم است؟
46691
این ذره، به تنهایی در جعبه، با سرعت ثابت $v$، در خطوط مستقیم حرکت می کند تا زمانی که به سمتی از مکعب توخالی برخورد می کند، در جهتی _تصادفی_ مستقل از زاویه برخورد می پرد (من می دانم که حفظ تکانه نیست، اما من متر به دنبال یک میانگین آماری، نه توصیف یک سیستم قطعی). اجازه دهید آزمایش برای (در اصل) زمان بی نهایت ادامه یابد، و (من فرض می کنم) میانگین زمان بین برخوردها (و بنابراین فاصله) به یک مقدار همگرا می شود. _چیه؟ و در مورد یک کره توخالی چطور؟ **ویرایش**: نحوه شروع این کار من را گیج می کند، بنابراین سناریوی ساده تری را در نظر می گیرم که ذره باید به لبه مربع اصلی برخورد کند (یعنی سرعت آن مولفه $z$ ندارد) موقعیت اصلی $(x_0,y_0)$. هر یک از 4 یال را به ترتیب در نظر بگیرید، با مثلثات زاویه بین $(x_0,y_0)$ و رئوس ($\theta_1$ و $\theta_2$) را استنتاج کنید و آن یال را به شکل قطبی بیان کنید: $r(\theta )=\frac{y}{sin(\theta)}$، اگر $y$ کوتاهترین فاصله بین $(x_0,y_0)$ و لبه $\int_{\theta_1}^{\theta_2}|r(\theta)|d \theta$ را برای یافتن مجموع فواصل ادغام کنید و برای یافتن میانگین بر طول یال تقسیم کنید. مشکل من این است که فکر می‌کنم تا حدی بیش از حد پیچیده‌تر می‌کنم که وقتی این را به 3 بعد گسترش می‌دهم، پاسخ معنی‌داری به دست نمی‌دهد: حتی در مورد 2 بعدی نیز $ln(\arccos(...) وجود دارد. $ در آنجا که باعث می شود فکر کنم راه حل بسیار ظریف تری وجود دارد، متاسفم اگر هنوز مبهم هستم، اما من هرگز در وهله اول با راه هایی برای دور زدن این مشکلات مواجه نشده ام.
محصور در یک جعبه، فاصله متوسط ​​بین برخورد ذره به یک طرف چقدر است؟
96325
من یک چیدمان تیوب معکوس با لوله عمودی با ارتفاع دارم تا به سیال پیوسته در حال حرکت لوله افقی فشار بیاورم. هدف حفظ گازهای محلول در سیال لوله افقی است. چگونه می توان این کار را با کمترین میزان انرژی انجام داد؟
ستون عمودی آب برای حفظ فشار گاز در لوله افقی آب؟
45524
چرا باید یک افزایش در شدت متوسط ​​در بارندگی و افزایش در میانگین روزهای خشک با گرم شدن کره زمین مشاهده کنیم؟
شدت بارندگی و گرم شدن زمین
95690
دو الکترون یا یک الکترون و یک پروتون به دلیل پتانسیل کولن با یکدیگر برهم کنش دارند که در معادله شرودینگر (که معادله ای است که حرکت ذرات بنیادی را توصیف می کند) نیز قابل مشاهده است. اما چگونه یک الکترون و یک _فوتون_ برهم کنش می کنند؟ چرا یک فوتون می تواند یک الکترون را به اوربیتال اتمی بالاتر ببرد، یا چرا وقتی یک الکترون به اوربیتال پایین تر می پرد، فوتون ساطع می شود؟ یک فوتون هیچ باری ندارد، بنابراین برهمکنش نمی تواند توسط پتانسیل کولن ایجاد شود. بنابراین چه چیزی باعث تعامل می شود و چگونه بر معادله شرودینگر تأثیر می گذارد؟ (یا خوب، نسخه نسبیتی معادله شرودینگر، زیرا ما با فوتون ها سر و کار داریم.)
الکترون ها و فوتون ها چگونه برهم کنش می کنند؟