_id
stringlengths 1
6
| text
stringlengths 0
5.02k
| title
stringlengths 0
170
|
|---|---|---|
29875
|
**13/06/2012 - سوال تجدید نظر شده در قالب آزمایشی** (این یک آزمایش فکری است که متخصصان RF ممکن است پاسخ فوری برای آن داشته باشند.) من فرض می کنم (ممکن است اشتباه کنم) امکان ایجاد یک ماده عایق قوی با گذردهی کم و نفوذپذیری بسیار بالا. از این ماده دو لوله 30 سانتی متری یکسان با قطر داخلی 1 سانتی متر و ضخامت دیواره کافی برای مسدود کردن میدان های مغناطیسی کافی بسازید. یک سیم نقره ای به طول 30 سانتی متر و قطر 1 سانتی متر داخل یکی از لوله ها قرار می گیرد. این یکی را سیم نقره ای بنامید. استوانه دیگر در داخل یک محفظه خلاء با یک تفنگ الکترونی در یک سر و یک هدف رسانا در انتهای دیگر قرار می گیرد. تفنگ الکترونی به گونه ای طراحی شده است که فضای داخلی 1 سانتی متری را با جریان یکنواخت الکترون پر می کند، به طوری که می تواند جریان الکترون ها در سیم را تا حد امکان شبیه سازی کند. این یکی را سیم خلاء بنامید. حالا برای آزمایش. جریانهای یکسان $\begin{align}\mathbf{I}=\frac{d\mathbf{Q}}{d\mathbf{t}}\end{align}$ از طریق هر دو سیم ارسال میشوند. سپس یک آزمایشگر به دنبال میدان های مغناطیسی القایی در اطراف هر دو سیم می گردد. آیا این میدان های مغناطیسی: > (الف) یکسان، > > (ب) در اطراف سیم خلاء بزرگتر، یا > > (ج) در اطراف سیم نقره بزرگتر خواهند بود؟ شرط من (ب) است. هر کسی؟ (برای تاریخچه این سوال به زیر مراجعه کنید. باز هم، ممکن است برای کارشناسان RF که مجبورند روزانه با ترکیبات عجیب گذردهی، نفوذپذیری و رسانایی سر و کار داشته باشند، آسان باشد.) * * * **2012-06 -10: نسخه اصلی سوال** عنوان اصلی: _ گرادیان میدان الکتریکی در میدان های مغناطیسی تولید شده توسط سیم پیچ کجاست؟_ **زمینه** سعی کردم اعمال کنم توضیح فاینمن در مورد رابطه بین میدان های الکتریکی و مغناطیسی در سیم ها به این موضوع متمرکز بر SR بود، اما در پایان به این نتیجه رسید که او به مجموعه ای متفاوت از مسائل می پردازد - و حتی آن را به طور ناقص، زیرا اهداف او برای اهداف آموزنده بود (سخنرانی های او ) از یک تحلیل کامل. سوال من در مورد ریاضیات معادلات ماکسول نیست، بلکه این است که چگونه چنین معادلاتی ممکن است تا حدودی در موقعیت هایی که در واقع از نظر فیزیکی کاملاً متفاوت هستند، به کار گرفته شوند. **مورد 1: القای میدان مغناطیسی در CRT ها** در یک لوله پرتو کاتدی (CRT) یا صفحه تلویزیون به سبک قدیمی، الکترون هایی که از خلاء CRT عبور می کنند یک گرادیان میدان الکتریکی قابل تشخیص بین الکترون ها و لوله اطراف ایجاد می کنند. این میدان را می توان تقریباً با تصویر کردن لوله به عنوان یک خازن بزرگ تصور کرد (که هست؛ من فردی را می شناسم که جای زخم روی شانه اش بزرگ است) که در آن ناحیه خلاء مرکزی بیشتر بار منفی و لوله صدا را حمل می کند. درون بار مثبت در مورد CRT، بارهای منفی داخلی نیز در حرکت سریع به سمت صفحه نمایش هستند. هر گونه ارزیابی دقیق از مدل فوق مستلزم استفاده صریح از نسخه مدرن نسخه مبتنی بر بردار معادلات ماکسول است. با این حال، ماکسول همچنین مجذوب شد و از مدلهای الهامگرفته از هیدرودینامیک میدانهای الکتریکی و مغناطیسی استفاده کرد. به عنوان مثال، ماکسول اصطلاح «خطوط شار»، به معنای خطوط جریان، را برای توصیف ساختار میدان الکتریکی و مغناطیسی ایجاد کرد یا حداقل آن را رایج کرد. عبارت خطوط میدان این روزها بیشتر رایج است، اما به همین معنی است. مدل خط شار هنوز در دورههای ابتدایی الکترومغناطیسی استفاده میشود، جایی که آزمایشها با استفاده از پودرهای مغناطیسی و غیر رسانا میتوانند تجسم و درک چنین خطوطی را بسیار آسان کنند. مدل خط شار را می توان با دقت ریاضی برای سرعت های کلاسیک تعریف کرد. برای مثال CRT، الکترونها توسط خطوط شار احاطه شدهاند که به سمت داخل لوله امتداد مییابند، و حرکت متعامد آن خطوط شار به نوبه خود یک میدان مغناطیسی قوی با خطوط شار متعامد هم نسبت به خطوط شار الکتریکی و هم در جهت ایجاد میکند. حرکت خطوط شار الکتریکی بنابراین، همه چیز کاملاً ساده است: جزء شار الکتریکی عمود بر جهت حرکت، یک خط شار مغناطیسی ایجاد می کند که هم بر آن شار الکتریکی و هم بر جهت حرکت آن عمود است. خطوط شار الکتریکی به نوبه خود توسط یک گرادیان میدان - یک ولتاژ - که از الکترون به داخل لوله گسترش می یابد، تعریف می شوند. آن گرادیان الکتریکی کاملا واقعی است و به راحتی اندازه گیری می شود. میدان های مغناطیسی حاصل به همان اندازه واقعی و قابل اندازه گیری هستند و در واقع همان چیزی است که برای هدایت پرتو الکترونی و رنگ کردن صفحه با یک تصویر استفاده می شود. **مورد 2: القای میدان مغناطیسی در سیم** اکنون همانطور که مشخص است، می توانید یک میدان مغناطیسی بسیار مشابه را نیز با استفاده از روشی متفاوت ایجاد کنید. این روش این است که (در حالت ایده آل) همان تعداد الکترون را که در مورد CRT وجود دارد، با همان سرعت متوسط در یک سیم رسانا جاسازی کنیم. سیم رسانا در امتداد همان مسیر الکترونهای خلاء امتداد مییابد، و الکترونهایی با تعداد و سرعت مشابه و حرکت در امتداد داخل سیم میتوانند میدانی ایجاد کنند که با تنظیمات فیزیکی دقیق، میتوان از نظر ظاهری یکسان ساخت.
|
اعمال $\nabla\times\mathbf{B} = \mu_0\mathbf{J}$ در حضور محافظ مغناطیسی
|
81914
|
قرار است غلظت محلول اتیل الکل و سیکلوهگزان را با اندازه گیری میزان شکست آن تعیین کنم. اکنون مقداری نمونه استاندارد از محلول در غلظت های 10%، 20%، ...، 100% دارم و به ترتیب میزان شکست آنها را اندازه گیری کردم. من اکنون قرار است یک برازش غیرخطی با داده ها انجام دهم، اما از کدام مدل برازش باید استفاده کنم؟ کسی نمایی را پیشنهاد کرده بود، و داده ها مانند یک رشد نمایی به نظر می رسند، اما آیا معادله ای نظری برای این وجود دارد؟
|
چه رابطه ای بین غلظت و سرعت شکست در محلول وجود دارد؟
|
123665
|
آیا بین پردازش همبستگی و پردازش فیلتر همسان تفاوتی وجود دارد؟ برای من، آنها شبیه به هم هستند.
|
آیا بین پردازش همبستگی و پردازش فیلتر همسان تفاوتی وجود دارد؟
|
111128
|
آیا روش ساده ای وجود دارد که بتوانم از آن برای توضیح ناسازگاری های بین مکانیک کوانتومی و نسبیت (عمومی) برای دانش آموزان دبیرستانی (افرادی که دانش زیادی از ریاضیات پیچیده مکانیک کوانتومی و نسبیت (عمومی) ندارند) استفاده کنم؟
|
آیا روش ساده ای برای توضیح ناسازگاری های مکانیک کوانتومی و نسبیت (عمومی) برای دانش آموزان دبیرستانی وجود دارد؟
|
57371
|
من داده های سرعت آب را در سیستم مختصات ENU (شرق، شمال، بالا) یا XYZ دارم. داده ها در 3 ستون به این صورت قرار می گیرند: E N U 1 3 .1 2 5.2 2 6 .1 -1 4.1 -2 4.1 بنابراین ستون اول نشان دهنده سرعت (بر حسب متر بر ثانیه) در شرق (یا X) جهت (اعداد منفی نشان دهنده سرعت در جهت غرب (یا -X) است. ستون دوم نشان دهنده سرعت در جهت شمال (یا Y) و ستون 3 است. نشان دهنده سرعت در جهت بالا (یا Z) است، اما من فرض می کنم که می خواهم به سرعت و داده های جهت دار پایان دهم، اگر فقط داده های 2 بعدی را در نظر بگیرم یا تا داده)، آیا اضافه کردن داده های E و N برای به دست آوردن داده های قدر و جهت مفید قابل قبول است. برای مثال اگر در ردیف آخر شرق -2 و شمال 4 باشد غرب و 4 متر بر ثانیه اما آیا عدد 2 (-2 + 4) معنی دارد یا باید از $a^2 +b^2 = c^2 = 20 \rightarrow \sqrt استفاده کنم؟ {20}= 4.47$ اما اگر بخواهم این کار را انجام دهم، اطلاعات علامت - (جهت غرب) را گم میکنم، و فرقی نمیکند که دادهها در اصل غرب (2-) باشد یا شرق (2). در پایان، من به دنبال دریافت اطلاعات قابل استفاده در مورد سرعت فعلی هستم. اما من حتی مطمئن نیستم که نتیجه نهایی این نوع داده ها باید (A) قدر + جهت (یعنی 2 متر بر ثانیه در 20 درجه) یا فقط (B) یک عدد واحد باشد که فقط یک قدر ترکیبی بدون مرجع باشد. به جهت (یعنی 2 متر بر ثانیه). من می دانم که برای محاسباتم به یک قدر مطلق نیاز دارم که سرعت فعلی را نشان دهد (گزینه B) اما مطمئن نیستم که چگونه این را محاسبه کنم.
|
نحوه اضافه کردن داده های بزرگی در یک سیستم مختصات ENU
|
5364
|
سلام بچه ها، من در درک قانون اول ترمودینامیک مشکل دارم. اگر فشار یک سیستم بسته را با فشرده کردن گاز در یک سیلندر همدما افزایش دهم، قانون 1 می گوید که تمام کاری که به سیستم وارد می کنم، توسط گرما خارج می شود. بنابراین حالت 2 من گاز در همان دما (همان انرژی داخلی)، اما فشرده شده (در فشار بالاتر) خواهد بود. اما آیا این گاز فشرده قادر به انجام کارهای بیشتر از گاز فشرده نشده نیست؟ اگر من یک سوراخ در سیلندر ایجاد کنم، گاز فشار قوی من می تواند کار کند. این انرژی از کجا می آید، زیرا تمام انرژی ورودی من که با کار وارد می کنم، به صورت گرما خارج شده است؟
|
چرا فشار معیاری برای سنجش انرژی نیست؟
|
111159
|
من اشتقاقی از فرمول کلاین-نیشینا را از ابتدا دنبال می کنم و این چیزی است که تا کنون داشته ام: $P_{e,i} = m_0\gamma_u[1,u]$ و $P_{\gamma,i} = [\frac{\hbar\omega_i}{c^2}, \frac{\hbar\omega_i}{c}n_{\gamma,i}]$، جایی که $i=1,2$ قبل و بعد است و من فرض می کنم $n_\gamma$ چگالی عدد است. اولاً، چهار تکانه $[E/c, p]$ است، پس چگونه $P_{\gamma,i}$ دارای یک $c^2$ و $n_\gamma$ در آن است؟ پس اگر همه اینها را بپذیریم. میتوانیم لحظه قبل و بعد را حفظ کنیم، آن را مربع کنیم و آن را به $$P_{e1} کاهش دهیم. $ $$ P_{e1} می دهد.P_{\gamma2} +P_{\gamma1}.P_{\gamma2} = P_{e2}.P_{\gamma2} + P_{\gamma2}.P_{\gamma2}$$. چگونه کار می کند؟ سپس، چگونه می توانم $$ P_{e1}.P_{\gamma2} = \gamma_1m_e\hbar\omega_2(1-\frac{v_1.n_{\gamma2}}{c})$$ را از تعاریف موجود دریافت کنم خط دوم؟ خیلی گیج شده!
|
پراکندگی کامپتون: مشتق فرمول کلاین-نیشینا
|
122095
|
آیا ممکن است سیاره ای دو یا سه برابر زمین وجود داشته باشد اما در عین حال یکسان باشد؟ و منظور من از همان، میزبانی زندگی مشابه زمین، داشتن یک روز 24 ساعت و یک سال 365 روز است. اساسا، آیا زمین بزرگتر می تواند وجود داشته باشد؟ برای تکثیر زمین به جز در یک سیاره بزرگتر چه چیزی لازم است؟
|
آیا می تواند سیاره ای درست مانند زمین، اما بزرگتر از آن وجود داشته باشد؟
|
10011
|
من اخیراً «مکانیک کوانتومی در چهره تو» ساخته سیدنی کلمن را تماشا کردم و از آن بسیار لذت بردم. (به شدت توصیه می شود.) در آن، پروفسور کلمن نظر بسیار هوشمندانه فیلسوفی به نام لودویگ ویتگنشتاین را نقل می کند. ویتگنشتاین عجیب میدانست که مردم به زمینمرکزی اعتقاد داشتند (خورشید به دور زمین میچرخد.) وقتی از او پرسیدند که چرا احساس عجیبی میکند، پاسخ داد: _خب، اگر برعکس بود، چگونه به نظر میرسید. البته دقیقاً شبیه به هم خواهد بود. من شخصاً پاسخ ویتگنشتاین را دوست داشتم و فکر میکردم که بینش چشمگیری را نشان میدهد، اگرچه به وضوح، همه چیز در آیندهنگری همیشه سادهتر از آیندهنگری است. این مرا به فکر فرو برد باید صدها نقل قول به همان اندازه زیبا / زیبا از فیزیکدانان مشهور وجود داشته باشد. من مطمئن هستم که تقریباً همه افراد مورد علاقه دارند. بنابراین، سؤال، کاملاً ساده، این است: ** نقل قول فیزیکدان معروف مورد علاقه شما چیست و چرا؟** NB/ برای یکی دیگر از سوالات بسیار جالب از نوع فهرست_لیست، نگاه کنید به: باورهای نادرست رایج در فیزیک و/یا مشکلات بزرگ فیزیک حل نشده
|
نقل قول های فیزیکدانان معروف
|
119358
|
من اخیراً در حال خواندن کتابی در مورد نسبیت عام بودم (گرانش و کیهان شناسی، واینبرگ) و در مورد تقریب میدان ضعیف می خواندم. اتساع زمانی را در یک میدان گرانشی ضعیف (به صورت کروی متقارن به طوری که $\phi=-GM/R$) به صورت $$\frac{dt}{d\tau}=(-g_{00})^{-1 بدست آورد. /2}=(1+2\phi)^{-1/2}=\left(1-\frac{2GM}{Rc^2}\right)^{-1/2}.$$ خود این اصطلاح من را به یاد اتساع زمانی در نسبیت خاص انداخت. یعنی $$\frac{dt}{d\tau}=\left(1-v^2/c^2\right)^{-1/2}.$$ و سپس متوجه شدم که اگر قرار بود به نحوی اینها را با هم برابر کنید (که می دانم واقعاً نمی توان انجام داد، اما فقط برای قیاس)، سپس ذره ای که دقیقاً با سرعت فرار جسم کروی مورد بحث حرکت می کند، همان اتساع ذره ای را تجربه می کند که روی آن نشسته است. سطح سوال من این است که چرا این درست است. بهتر بگوییم: آیا نوعی تقارن طبیعت (احتمالاً نتیجه اصل هم ارزی یا چیز دیگری) وجود دارد که من متوجه آن نمی شوم، یا این فقط یک تصادف ریاضی است (من این احتمال را بعید می دانم)؟ لطفاً توجه داشته باشید که من در GR کاملاً مبتدی هستم، بنابراین اگر چیزی شناخته شده است که هنوز یاد نگرفته ام (نخوانده ام)، لطفاً به من اطلاع دهید.
|
یک ارتباط ظریف بین اتساع زمان در SR و GR - چرا اینطور است؟
|
100585
|
در برخی منابع گفته شده است که نیروی الکترواستاتیک دارای 3 نوع است: نیروی کولمبیک، نیروی تصویر و نیروی گرادیان. من واقعاً خوشحال خواهم شد اگر کسی بتواند تفاوت بین آنها را برای من توضیح دهد، زیرا من واقعاً نمی توانم مرجع خوبی در مورد آنها پیدا کنم.
|
انواع نیروی الکترواستاتیک
|
111152
|
من سعی می کنم این رابطه را استخراج کنم: $\phi(x)\phi(y)=:\phi(x)\phi(y):+\langle 0|\phi(x)\phi(y)|0 \rangle$ اما در تلاش برای دیدن چند قدم اولی که باید بردارم. من جایگزینهای $\phi(x)=\phi^+(x)+\phi^-(x)$ را انجام دادهام و همان را برای $\phi(y)$ انجام دادهام، اما من را خیلی دور نکرده است. . من مطمئن نیستم وقتی میگوید محاسبه $\langle 0|\phi(x)\phi(y)|\bf{k_1},\bf{k_2} \rangle$ به چه معناست. هر کمکی عالی خواهد بود!
|
محاسبات پایه پایه
|
51547
|
من در تلاشم تا دریابم چگونه نویسندگان این مقاله (arXiv:0809.4266) به شکل کلی دیفئومورفیسم پی برده اند که شرایط مرزی را در همان مقاله حفظ می کند. من این مقاله (arXiv:1007.1031) را پیدا کردم که می گوید با حل $\mathcal{L}_\xi g_{\mu\nu}$، برای مؤلفه ها و معادل سازی هر جزء با شرایط مرزی مناسب، می توانم کلی ترین حالت را بدست بیاورم. $\xi$ (بالاخره هدف من همین است). بنابراین، متریک Near-Horizon Extremal Kerr (NHEK) را انتخاب کردم که دارای 6 عبارت ناپدید شونده است ($g_{\tau\varphi}=g_{\varphi\tau}$) به طوری که 5 معادله را برای حل کردن به من می دهد. شرایط مرزی (شرایط $\mathcal{O}(r^n)$)، و برای سادهتر کردن همه چیز، همه چیز را در Mathematica تایپ کردم. اما وقتی 5 معادله دیفرانسیل خود را در آن قرار دادم، با این خطا مواجه شدم که معادلات بسیار زیاد و متغیرهای بسیار کمی دارم ($\tau, r, \theta, \varphi$)! حالا فکر کردم، آیا باید همه $g_{\mu\nu}$ ممکن را در نظر بگیرم؟ خوب، این چندان منطقی نخواهد بود، زیرا تمام عبارات دیگر متریک پسزمینه صفر هستند، درست است؟ و حتی اگر آنها را وارد کنم، معادلات بیشتری دریافت خواهم کرد، و باز هم فقط 4 متغیر :\ پس احتمالاً Mathematica همان خطا را می دهد ... بنابراین اول از همه، آیا من در تلاش برای یافتن دیفرمورفیسم از این طریق درست هستم؟ و اگر درست می گویم چگونه آن را حل کنم؟! این یک سیستم بزرگ از ODE است، و با توجه به اینکه متریک چگونه به نظر می رسد، حل آن چندان بی اهمیت نیست:\ بنابراین اگر پیشنهادی دارید، ممنون می شوم...
|
دیفئومورفیسم ها و شرایط مرزی
|
15990
|
در مقاله ویکیپدیا نظریه میدان کلاسیک (گرانش)، میگوید: بعد از اینکه گرانش نیوتنی ناسازگار با نسبیت خاص بود. . . من نمی بینم که چگونه گرانش نیوتنی خود با نسبیت خاص ناسازگار است. به هر حال، قانون جهانی گرانش نیوتن کاملاً مشابه قانون کولن است، بنابراین به نظر میرسد که اگر یک «میدان مغناطیسی گرانشی» مشابه وجود داشت، میتوان تئوری گرانش را در قیاس دقیق با نظریه الکترومغناطیس ماکسول تدوین کرد. البته، این به طور خودکار با نسبیت خاص سازگار است. چه در مورد این رویکرد به گرانش کار نمی کند؟ تنها مشکلی که من در این مورد دیدم فقدان شواهدی برای میدان مغناطیسی گرانشی است. همانطور که گفته شد، گرانش همان طور که هست ضعیف است، و حدس من این است که انجام آزمایشی که در آن یک جسم عظیم به اندازه کافی سریع حرکت می کند که این اثر میدان مغناطیسی قابل مشاهده باشد، بسیار دشوار است. ویرایش: همانطور که در پاسخ ها به من اشاره شد، نیوتن خود با SR ناسازگار است. با این حال، قانون کولن نیز به همین ترتیب است، اما الکترومغناطیس همچنان با SR سازگار است. بنابراین، چگونه میدانیم که قانون نیوتن حالت «ایستا» ویژه یک نظریه گرانش مغناطیسی عمومیتر است که دقیقاً مشابه نظریه ماکسول است: اجازه دهید $\mathbf{G}$ میدان گرانش باشد، اجازه دهید $\ rho$ چگالی جرمی باشد و $\mathbf{J}$ چگالی جریان جرمی باشد، اجازه دهید $\gamma _0$ طوری تعریف شود که $\frac{1}{4\pi \gamma _0}=G$، ثابت گرانشی جهانی، اجازه دهید $\nu _0$ تعریف شود تا $\frac{1}{\sqrt{\gamma _0\nu _0} }=c$، و فرض کنید یک میدان $\mathbf{M}$ وجود دارد، میدان گرانشی مغناطیسی، به طوری که معادلات زیر برقرار است: $$ \vec{\nabla}\cdot \mathbf{G}=-\frac{\rho}{\gamma _0} $$ $$ \vec{\nabla}\cdot \mathbf{M}=0 $$ $$ \ vec{\nabla}\times \mathbf{G}=-\frac{\partial \mathbf{M}}{\partial t} $$ $$ \vec{\nabla}\times \mathbf{M}=\nu _0\mathbf{J}+\گاما _0\nu _0\frac{\partial \mathbf{G}}{\partial t} $$ جایی که این فیلدها وجود دارد بر روی جرم $m$ که با سرعت $\mathbf{v}$ در چارچوب اینرسی ما حرکت می کند، نیروی لورنتس تولید می کند. $\mathbf{F}=m\left( \mathbf{G}+\mathbf{v}\times \mathbf{M}\راست)$. این نظریه به طور خودکار با SR سازگار است و به قانون گرانش نیوتن در مورد گرانیتوستاتیک کاهش می یابد: $\frac{\partial \mathbf{G}}{\partial t}=\frac{\partial \mathbf{M} }{\partial t}=\mathbf{J}=0$. (برای روشن بودن، شما نمی توانید فقط مشتقات زمانی را برابر با $\mathbf{0}$ تنظیم کنید، همانطور که به نظر می رسد من انجام داده ام. با انجام این کار، نظریه استاتیک مربوطه را به دست می آورید، که از نظر فنی _نادرست_ است (همانطور که به راحتی می توانید ببینید زیرا از نظر نسبیتی ثابت نخواهد بود)، اما با این وجود اغلب یک تقریب مفید است. GR، این نظریه چه اشکالی دارد؟
|
چگونه گرانش نیوتنی با نسبیت خاص در تضاد است؟
|
82690
|
من به طور کامل روند درک مطالبی که خوانده می شود را درک نمی کنم. فرض کنید شخصی فصلی از کتاب فیزیک را می خواند. چگونه می توان مطمئن شد که واقعاً آنچه را که خوانده بود فهمیده است؟ باید اعتراف کنم که در مواقعی که از روی متن می خوانم و حتی احساس می کنم مطالب را فهمیده ام اما بعدها (ممکن است در زمان امتحانات یا حل تکالیف یا زمانی که کسی از آن موضوع سوالی را مطرح می کند) متوجه می شوم که این احساس بوده است. توهمی و من خیلی احمق هستم. گاهی اوقات احساس می کنم که درک من حتی در سطوح ابتدایی ناقص است. من مشتاقم از افراد با تجربه در این انجمن بدانم که آیا روشی برای آزمایش وجود دارد که آیا واقعاً محتوای مطالب خوانده شده را درک کرده است یا خیر. من در مورد دوره های فیزیک سطح پیشرفته صحبت می کنم. ممکن است فرد بتواند مهارت های مفیدی را نیز برای درک بهتر مواردی که مطالعه می کند، به او پیشنهاد دهد. با تشکر من افکار مرتبط دیگری دارم. شاید این مشکل فقط برای من نیست، بلکه برای بسیاری دیگر، از جمله حتی محققان، مشکل دارد. دیدم در یکی از سمینارها که توسط یکی از اعضای هیئت علمی معروف یک موسسه برگزار شد، محقق معروف دیگری از حضار شروع به سوال پرسیدن و اظهار نظر کرد که نشان از عدم درک سخنران داشت و تقریباً اشک می ریخت! نه اینکه گوینده صادق نبود، اما این نشان میدهد که حتی کارشناسانی مانند او نیز میتوانند درک «توهمآمیزی» از یک موضوع داشته باشند (نه تنها آنچه را که خوانده است، بلکه کارهای تحقیقاتی انجام دادهاند). بنابراین ممکن است چیزی به اندازه درک کامل یک موضوع جز درک عمیق تر و عمیق تر از موضوعات نباشد. بنابراین اکنون این سؤال پیش میآید که چگونه میتوان تلاش کرد یک موضوع را عمیقاً درک کرد و عمیقتر ادامه داد؟ و برای دانش آموزان، چگونه می توانند مطمئن شوند که درک آنها از یک موضوع به اندازه کافی خوب است؟
|
چگونه می توان مطمئن شد که مطالب مورد مطالعه را درک کرده است؟
|
63050
|
این یکی از آن سوالات دنیای فانتزی چه می شد اگر است. من داستان های علمی سخت را دوست دارم، پس لطفاً خوب، شما یک چیز را در جهان تغییر دادید، بنابراین اکنون همه چیز پیش می رود. :) اگر هیگز هیچ vev نداشت چه؟ این اساساً این سؤال است و من از پاسخ عالی رون میمون به آن مجذوب شدم، اما این اظهارات او تحت تأثیر قرار گرفتم: > الکترون بدون جرم جفت الکترومغناطیسی را هدایت می کند (unHiggsed > U(1) که در زیر زمین باقی مانده است. مقیاس QCD) تا به صورت لگاریتمی در فواصل > بزرگ، از زمان ورود به سیستم غربالگری QED، به صفر برود. بنابراین، الکترومغناطیس، اگرچه همان زیرگروه SU(2) و U(1) مانند مدل استاندارد هیگزد است، اما در فواصل ماکروسکوپی بسیار ضعیف تر از آن در جهان ما خواهد بود. > > ... > > ترکیب یک نیروی هسته ای جذاب دوربرد و یک نیروی الکترومغناطیسی غربال شده log-running ممکن است به شما کهکشان های محدود به هسته ای بدهد که توسط دافعه الکترواستاتیکی باقیمانده با چگالی ثابت نگه داشته می شوند. > این کهکشان ها توسط ابری از الکترون های بی جرم و > پوزیترون هایی که دائماً از خلاء جفت تولید می کنند، نفوذ خواهند کرد. و اخیراً در مورد گزارشی که در شیفمن اجرا میشود، _موضوعات پیشرفته در نظریه میدان کوانتومی_ میخوانیم، که QED بدون جرم در فواصل ماکروسکوپی بسیار ضعیف است. البته، اجرای لاگ کند است، بنابراین این نیز کمی عجیب به نظر می رسید، بنابراین تصمیم گرفتم محاسبه کنم. جفت (یک حلقه) در حال اجرا QED با یک فرمیون باردار بدون جرم $$ e^2(p) = \frac{e^2(\mu)}{1-\frac{e^2(\mu)}{ 6\pi^2}\ln\frac{p}{\mu}}، $$ که $\mu$ نقطه عادی سازی دلخواه است و $p\sim 1/\ell$ مقیاس کاوشگر است. من $\mu=1\ \mathrm{MeV}$ را گرفتم و $e^2(\mu)=4\pi\alpha$ را تنظیم کردم و این را دریافت کردم:  به مقیاس توجه کنید. بنابراین گزارشی که در حال اجرا است واقعا _ کند است. حتی در مقیاس هابل شارژ موثر فقط حدود 6 درصد کاهش می یابد! شامل $N$ طعم های شارژ شده بدون جرم، عملکرد بتا را چند برابر می کند (آره؟): $$ \frac{\mathrm{d}e}{\mathrm{d \ln\mu}} = N \frac{e^3}{12 \pi^2}، $$ بنابراین جفت تبدیل به $$ e^2(p) = \frac{e^2(\mu)}{1-\frac{N می شود e^2(\mu)}{6\pi^2}\ln\frac{p}{\mu}}. $$ برای SM $N=3$ (با فرض اینکه تمام مزون های باردار بالای 1 مگا الکترون ولت باشند - آیا این درست است؟) این کار را افزایش می دهد، اما نه چندان:  بنابراین EM هنوز در فواصل کیهانی قابل توجه است اگر: 1. من هیچ اشتباهی مرتکب نشده باشم، 2. و تعداد ذرات باردار بدون جرم خیلی عالی نیست این تا حدودی برای من تعجب آور بود، هرچند شاید فقط به این دلیل که این ادعا را اشتباه متوجه شده بودم. مطمئناً این اتفاق می افتد که اتم ها منفجر می شوند (شعاع بور $a\sim1/\alpha m_e\to\infty$) بنابراین زندگی قطعاً آنطور که ما می دانیم نیست، اما EM هنوز یک تعامل مهم در مقیاس های بزرگ است - به اندازه کافی بزرگ برای انتظار می رود که ماده کنگلومراهای خنثی بسیار کوچکتر از کهکشان ها را تشکیل دهد. برای من اصلاً روشن نیست که اثر غالب یک دافعه الکترواستاتیکی است که هر نوع کهکشان هستهای را تثبیت میکند. بنابراین: پدیدارشناسی واقعی SM بدون هیگز چیست؟ آیا کسی می تواند در مورد دیدگاه ران میمون توضیح دهد؟
|
پدیدارشناسی مدل استاندارد QED بدون مادون قرمز و هیگزلس
|
119302
|
متأسفم که نمی دانم چگونه نمودارهای فاینمن را در اینجا رسم کنم، بنابراین به کتاب استاندارد پسکین شرودر مراجعه می کنم. در ابتدای بخش 7.5 در صفحه 244 این کتاب چندین نمودار فاینمن نشان داده شده است که من به بلوک دوم نمودارها اشاره می کنم. نمودار رأس الکترومغناطیسی با یک حلقه (تولید شده توسط فوتون برش کوتاه بین پایه های الکترون) و دو نمودار دیگر با راس EM بدون حلقه، اما هر یک با یک بخش خود انرژی الکترونی در ورودی نشان داده شده است. ساق الکترون به ترتیب روی پایه الکترون خروجی. آیا این درست است که (به غیر از نرمالسازی مجدد جرم الکترون) با در نظر گرفتن این 3 نمودار، بخشهای واگرای مربوطه بهدلیل هویت وارد، متقابلاً از بین میروند؟ ممکن است کسی استدلال کند که هر نمودار منفرد در انتها با استفاده از عبارات متضاد محدود می شود، اما سوال من به لغو قسمت های واگرا آنها بدون استفاده از اصطلاحات متقابل اشاره دارد. علاوه بر این، حتی می توان نتیجه گرفت که بخش واگرا برای هر نوع رأس EM پیچیده در برابر بخش های خود انرژی الکترونی مربوطه در پای ورودی و خروجی نمودار برای هر مرتبه $\alpha$ خنثی می شود. در نظریه اغتشاش به موجب هویت وارد؟ اگر اینطور نیست، برای رسیدن به این هدف، کدام نمودارها را باید اضافه کرد یا اینکه درکم اشتباه است؟ برای هر کمکی از شما متشکرم
|
آیا اجزای واگرا بین سهم 1 حلقه ای به راس و انرژی خود در پایه های الکترونی نمودار راس خنثی می شوند؟
|
8653
|
آیا کوچکترین ذره ای وجود دارد که می توان تضمین کرد که نمی تواند به ذرات کوچکتر تجزیه شود؟
|
آیا کوچکترین ذره ای وجود دارد که می توان تضمین کرد که نمی تواند به ذرات کوچکتر تجزیه شود؟
|
129928
|
من این سوال را میپرسم تا اندازههای عملی آهنرباها را بیابم، اما این در یک محیط تخیلی خواهد بود. بگو من شخصی دارم که زره آهنی به سبک شوالیه قرون وسطایی پوشیده است. آیا انواع آهنرباهایی وجود دارند که وزن آنها حدود 500 کیلوگرم یا بیشتر باشد که به اندازه کافی قوی باشند تا زره را به سمت خود بکشند؟ من به آهنرباهای فوق العاده قوی مانند نئودیمیم فکر نمی کنم. شاید یک کیلوگرم نیرو به ازای هر کیلوگرم آهنربا؟ متأسفم، من به اندازه کافی با آهنرباها آشنا نیستم تا بدانم چگونه قدرت آنها را بیان کنم. چنین آهنربایی از چه ماده ای ساخته می شود؟ آیا هزینه های ساخت چنین آهنربایی بیش از حد بازدارنده خواهد بود یا آهنربایی با آن اندازه حتی امکان پذیر است؟
|
از چه نوع آهنربایی استفاده کنیم؟
|
110655
|
من به دنبال درک بهتر نظریه Chern-Simons در یک چنبره هستم. عمل $$ S(\phi) = \int_E (\partial \phi)(\overline\partial \phi) + \frac{\lambda}{6}(\partial \phi)^3 $$ که بازده (ظاهراً) انتشار دهنده $$ P(z) = \frac{1}{4\pi}\wp(z;\tau) - \frac{1}{12}E_2(\tau) $$ (حداقل برای $z \neq 0$) آنچه که من میخواهم بدانم معنای عبارات موجود در عمل و همچنین نحوه مشتقکننده انتشار است. . به طور کلاسیک، عمل $$ \int_E (\partial \phi)(\overline\partial\phi) $$ معادله حرکت $$ \partial\overline\partial\phi = 0 $$ یا آن $\phi(z) ، \overline z)$ به شکل $\phi_1(z) + \phi_2(\overline z)$ است. به نظر می رسد که این نشان می دهد که عبارت تعامل $(\partial \phi)^3$ به ما می گوید که ما فقط به توابع _holomorphic_ در $E$ علاقه مندیم، که البته با ترکیبی از $\wp(z) داده می شود. ;\tau)$ و مشتقات آن. این معقول به نظر می رسد، اما به غیر از یک احساس شهودی، نمی دانم که چرا واقعاً چنین است. سوال من این است: 1. آیا این تفسیر معقولی از اصطلاحات موجود در عمل است؟ 2. از آنجایی که استدلال من مبتنی بر ایدههای کلاسیک بود، این چگونه به تنظیمات کوانتومی منتقل میشود؟ 3. با توجه به موارد فوق، چگونه می توان از این استفاده کرد تا به دست آورد که انتشار دهنده مانند داده شده در بالا است و نه، مثلاً، $$ P(z) = \wp'(z)\big(\wp(z) + E_4(\ tau)\big) $$ یا چیزی مشابه دیگر؟ احتمالاً باید مشخص کنم که من یک ریاضیدان هستم نه یک فیزیکدان.
|
چگونه می توان پیشگوی Chern-Simons را در یک چنبره محاسبه کرد؟
|
126954
|
برای یک توپ نورد از یک سطح با ضریب اصطکاک بالا به یک سطح ضریب اصطکاک پایین مجاور. وقتی توپ با زاویه از مرز عبور می کند، من معتقدم که زاویه سرعت را به سمت جهت عمود بر مرز تغییر می دهد. 1. آیا نامی برای این اثر وجود دارد؟ 2. معادله چیست؟
|
اثرات اصطکاک بر جهت حرکت توپ هنگام عبور از لبه های سطوح
|
46403
|
من می دانم که $[\frac {d^2}{dx^2}]\psi$ $\frac {d^2\psi}{dx^2}$ است، اما در مورد این $[\frac {d^ 2\psi}{dx^2}]\psi^*$؟ آیا این مانند $\frac {d^2\psi\psi^*}{dx^2}$ است یا مانند $\frac {\psi^*d^2\psi}{dx^2}$؟ و در مورد این $[\frac {d^2\psi}{dx^2}]\phi$ چطور؟
|
علامت گذاری برای عملگرهای دیفرانسیل و ریاضی تابع موج
|
87986
|
به نظر می رسد ستاره های دور در چنان فاصله ای هستند که من باید بتوانم قدمی به کنار بروم و فوتون های ستاره به چشمم برخورد نکنند. چگونه ستارگان این همه فوتون را برای پر کردن چنین فواصل زاویه ای آزاد می کنند؟
|
فوتون های ستارگان -- چگونه آنها در چنین فواصل زاویه ای بزرگی را پر می کنند؟
|
129927
|
من سعی کردم نسبیت خاص را به روشی ساده برای چند نفر از دوستان توضیح دهم و با استفاده از دایره c واحد به یک قیاس پایان دهم. من از y به عنوان سفر در زمان و x در حال حرکت در فضا استفاده می کردم. در فضا حرکت کنید و از سرعت ساعت خود وام می گیرید. به عنوان مثال پارادوکس دوقلو: دوقلوی مسافر شما سرعت ساعت را قرض گرفته است. ساعت دوقلوها کندتر بود -> دوقلو جوانتر است. مشکل نمایش نسبیت با استفاده از دایره واحد (c) از دیدگاه ناظران چیست؟ هر چیزی که لورنتس یا مینکوفسکی مورد بحث قرار نمی گیرد، البته، من به دنبال توصیفی دوستانه غیر معمول هستم که نزدیک به واقعیت باشد. دایره مورد بحث، در ذهن من یک نیم دایره $y>=0$ بود. جایی که $y=0$ یک فوتون خواهد بود.
|
آیا همه چیز در c در دایره c واحد حرکت می کند؟
|
29878
|
یکی از داستانهای استانداردی که برای این موضوع آورده شده است (و در ارسطو نیز به آن اشاره شده است) این است که بدنه یک کشتی در یک روز آفتابی آرام در حال حرکت به سمت افق ابتدا ناپدید میشود. آیا این یک افسانه است یا ممکن است؟ به هر حال، در آن زمان هیچ تلسکوپی در دسترس نبود. سناریو: فرض کنید، به عنوان مثال، بدنه کشتی در ارتفاع 1 متری از سطح دریا، با بادبانی که ارتفاع آن 3 متر است (من با Min of the Desert می روم، یک کپی از یک مصری اقیانوس پیمای 3800 ساله. کشتی، بنابراین در مورد دوره زمانی مناسب.) 1. قبل از اینکه انحنای زمین کاملاً بدنه را پنهان کند چقدر باید طی کند؟ 2. قبل از اینکه حدت بینایی یک چشم غیرمسلح عادی دیگر نتواند آن را تشخیص دهد، چقدر باید طی کند (با فرض زمین مسطح)؟ من پاسخی برای سوال 1 در حدود 120 کیلومتر دریافت می کنم، به نظر می رسد که این خیلی دور (با شهود غیرمسلح من) برای چشم غیر مسلح قابل حل است. همچنین مشاهده کلی افق از ساحل اشتباه به نظر می رسد، زیرا یکی از نظر دهندگان اشاره کرده است که فقط چند کیلومتر به نظر می رسد. و مطمئناً در چنین فاصله ای، تأثیرات جوی شروع می شود، به ویژه در مدیترانه که معمولاً گرم است. خیلی وقت است که من اپتیک هندسی انجام نداده ام، بنابراین پاسخ به سوال 2 فراتر از من است. کسی میتونه کمک کنه همچنین تأیید 1 خوب خواهد بود (من از شعاع زمین 6000 کیلومتر استفاده کرده ام).
|
چگونه فیزیکدانان باستان در حدود 500 سال قبل از میلاد به این نتیجه رسیدند که زمین کروی است؟
|
110657
|
من لیسانس ریاضی و کامپیوتر با فیزیک خیلی کم دارم. من خوانده ام که فرکانس تشدید اتم یک عنصر همیشه **دقیقا** با فرکانس تشدید هر اتم دیگر آن عنصر یکسان است. این برای من خیلی خوب نیست، فکر میکردم فرکانس تشدید را میتوان به عنوان یک متغیر تصادفی پیوسته با یک انحراف استاندارد دلخواه کوچک در نظر گرفت، اما گفتن فرکانس تشدید **دقیقاً** بیانیه بسیار قوی است. . آیا واقعاً اینطور است؟
|
فرکانس های تشدید کننده اتم ها
|
130624
|
فرض کنید من دو ماده سیلیکونی نوع p با غلظتهای مختلف دارم (تفاوت در غلظتهای آنها کم است اما به اندازهای قابل توجه است که سطوح فرمی آنها با مقادیر قابل توجهی متفاوت است). حالا اگر بخواهم با استفاده از این دو نیمهرسانای نوع p یک دستگاه اتصال بسازم، می خواهم بدانم پتانسیل ساخته شده در هنگام ترسیم در برابر طول دستگاه اتصال چگونه به نظر می رسد؟ همچنین می خواهم بدانم آیا راه کلی برای یافتن پتانسیل ساخته شده از هر نمودار باندی وجود دارد، حتی اگر از نظر سطوح انرژی باشد؟
|
چگونه میتوانیم پتانسیل مانع داخلی و فلد الکتریکی را برای یک نمودار باند مشخص تعیین کنیم؟
|
89416
|
هنگام محاسبه کار انجام شده برای مغناطیس کردن یک ماده، فایده اجبار در آن محاسبه چیست؟ اگر ماده $Hc = 0.5\: \mathrm{A/m}$ یا $Hc = 9 \times 10^5\: \mathrm{A/m}$؟ من فقط می دانم که مساحت حلقه پسماند به این دلیل کاهش یافته است، با این حال، اگر یک ماده $Hc$ برابر با $0.5 باشد، و یک میدان خارجی 1000 $\: \mathrm{A/m}$ معرفی می شود و در مورد دیگری ، فقط یک فیلد 100$\: \mathrm{A/m}$، چه تفاوتی خواهد داشت؟ زمان؟
|
حلقه هیسترزیس آهن نرم برای قدرت میدان های مختلف؟
|
11054
|
با فرض تنها گرانش نیوتنی، فرض کنید که جهان متشکل از بی نهایت سیاره یکنواخت است که به طور یکنواخت در یک شبکه دو بعدی بینهایت در هر دو جهت توزیع شده اند و نسبت به یکدیگر حرکت نمی کنند. آیا دلیلی وجود دارد که باور کنیم این حالت تعادل نیست؟ یکی از دوستانم که ریاضیات کاربردی بسیار بیشتری از من می داند، به من اطمینان می دهد که این سیستم در تعادل نیست، اما من نمی توانم مدرکی برای این موضوع پیدا کنم. من می خواهم بتوانم بگویم که نیروی خالص در هر سیاره در شبکه صفر است. ما با جمع کردن نیروهای وارد شده بر روی یک سیاره _P_ توسط سیاره های دیگر در کل فضا به این موضوع نزدیک می شویم، اما توجه داشته باشید که می توانیم سیارات دیگری را که نیروهای مساوی و مخالف روی _P_ اعمال می کنند جفت کنیم تا نشان دهیم که مجموع مجموع آنها صفر است. دارم دیوونه میشم؟ برای امتیازهای جایزه، احتمالاً همان نتیجه برای هر تعداد از ابعاد شبکه برقرار است.
|
شبکه بی نهایت سیارات با گرانش نیوتنی
|
17840
|
در بررسی آزمایشی من مشکلی وجود دارد: > یک جعبه 12 کیلوگرمی روی سطح افقی و پسری با نیروی > 30 درجه زیر افقی آن را می کشد. اگر ضریب استاتیک > اصطکاک 0.40 باشد، حداقل نیرویی که برای راه اندازی جعبه > حرکت نیاز دارد این است: بسیار خوب، بنابراین من معادله نیروهای در جهت Y را پیدا کردم: $$\sum F_{Y} = F_{ N} - mg - F\sin\theta = 0$$ $$F_{N} = mg + F\sin\theta$$ و جهت X: $$\sum F_{X} = F\cos(\theta) - F_{f} = 0$$ $$F\cos\theta = F_{f}$$ حل نیرو: $$F\cos\theta = u_{ s}F_N$$ $$F\cos\theta = u_s (mg + F\sin\theta)$$$$F\cos{-30°} = 0.40 \left[(12 کیلوگرم)(9.8 \frac{m}{s^2}) + F\sin{-30°} \right]$$$$F \left[\cos{-30°} - (. 4)(\sin{-30°} \right] = 47.04 N$$ $$ F=44N $$ با این حال، به نظر میرسد پاسخ صحیح «71» بود. آیا نظری دارید که در اینجا اشتباه کردم؟
|
کشف نیرو با استفاده از قانون دوم نیوتن
|
15998
|
من دو فرمول دارم: جابجایی = دامنه * Cos(فرکانس زاویه ای * زمان) سرعت = - دامنه * فرکانس زاویه ای * Sin(فرکانس زاویه ای * زمان) یا $x = Acos(wt)$ $v = -A.w.sin(wt)$ و سوال این است که با استفاده از این دو فرمول نشان دهید $v = \pm W\sqrt{A^2 - x^2}$ با تشکر از شما از قبل کمک کنید
|
سوال حرکت هارمونیک ساده
|
126952
|
من می دانم که در مشتقات نظری پراش پرتو ایکس (XRD) یا پراش الکترون (ED)، ما همیشه یک شبکه بی نهایت فرض می کنیم، و با کوچکتر کردن کریستال، اثرات لبه ها اهمیت بیشتری پیدا می کنند. همانطور که آن را حتی کوچکتر می کنید، شروع به از دست دادن اطلاعات در مورد جهت واقعی کریستال می کنید (بدیهی است که پراش دو اتم واقعاً به شما چیزی نمی گوید). من می دانم که این یک پیوستار است، بنابراین قابل اعتماد کمی ذهنی است، اما در چه مرحله ای نمی توانید اطلاعات مفیدی از XRD یا ED دریافت کنید؟ من تصاویر ED را در تصاویر TEM از ساختارهای 10 نانومتری دیدهام که تا حدود 100 اتم بیرون میآیند.
|
برای بدست آوردن اطلاعات بلوری قابل اعتماد با پرتو ایکس یا پراش الکترونی به چند اتم نیاز است؟
|
45171
|
با توجه به یک استوانه با شکل و اندازه ثابت، چگونه می توان سطح آب را با استفاده از سطح داخلی ظرف محاسبه کرد؟ به عنوان مثال، آیا پوشش داخلی ظرف می تواند نوعی فویل حساس به فشار باشد و با استفاده از آن فشار می توان سطح آب را محاسبه کرد؟
|
تعیین سطح آب
|
129924
|
بنابراین گفتگوی بسیار جالبی بین من و دوستانم در مورد این موضوع انجام دادم، اما نتوانستیم پاسخی پیدا کنیم. **وضعیت** بیایید بگوییم که شما در یک استخر هستید و می خواهید ته آن را لمس کنید و تا جایی که می توانید بالا بروید. شما دو گزینه دارید - بدون هوا به پایین بروید (فرض کنید بتوانید به اندازه کافی در آب دوام بیاورید...) بنابراین یک فرود سریعتر اما صعود طولانی تر ایجاد کنید. یا می توانید تا حد امکان هوا را مکش کنید و در نتیجه صعود سریعتر اما فرود کندتر ایجاد کنید. فرض کنید با یک میله متصل به استخر خود را به پایین هل می دهید و با پاهای خود به پایین ضربه می زنید. فرض کنید دستان شما به اندازه پاهایتان قوی هستند و لگد و فشار هر دو نیروی یکسانی را ایجاد می کنند. و فرض کنید عمق استخر به طور متوسط 2.5 متر است. شما با دستان خود به همان سرعتی که می توانید به سمت پایین و با سرعتی که می توانید به سمت بالا شنا کنید، بنابراین فرض کنید اینها نیز همان نیرو را ارائه می دهند. **سوال** * کدام گزینه سریعتر است؟ با هوا یا بدون هوا؟ من بیشتر به سمت با هوا گرایش دارم، زیرا تاثیر جزئی بر وزن شما دارد اما انرژی یا قدرت بیشتری برای انجام عمل به شما می دهد.
|
آیا پایین رفتن در زیر آب بدون هوا سریعتر است یا با هوا به بالا؟
|
126953
|
من تازه مفهوم **جرم منفی** را شنیدم. جستجوی گوگل باعث شد که ببینم مفهوم جرم منفی اغلب با **ضد ماده** در تضاد است. این باعث شد به این فکر کنم که آیا در آن صورت دسته چهارمی از **مواد عجیب و غریب** نیز وجود دارد که **ضد ماده با جرم منفی** است. در این مورد نمی توانم اشاره ای پیدا کنم. اگر معلوم شود که **1)** ماده نرمال **2)** پادماده و **3)** ماده نرمال با جرم منفی داریم، آیا این بدان معناست که **4)** پادماده نیز خواهیم داشت. با جرم منفی؟
|
اگر معلوم شود ماده ای با جرم منفی وجود دارد، آیا پادماده ای با جرم منفی نیز وجود خواهد داشت؟
|
12501
|
**_نیروی قوی_** و **_نیروی ضعیف_** از نظر نجوم چیست؟
|
نیروی قوی و نیروی ضعیف در اصطلاح نجوم چیست؟
|
126958
|
بنابراین می دانم که $$R_{μν}:=R^λ_{μλν}$$ تانسور انحنای Ricci است (که در آن $R^λ_{μλν}$ تانسور ریمان است). این در معادلات میدان انیشتین است: $$R_{μν}-\frac{1}{2}g_{μν}R=\frac{8πG}{c^4}Τ_{μν}$$ و بنابراین من فرض میکنم که μ و ν مشخص کننده اجزای تانسورهای مورد بررسی هستند. اما در این معادله اول λ چه چیزی را نشان می دهد (من فکر می کنم ممکن است فقط یک شناسه مکان دیگری باشد)؟ (و آیا ممکن است فرض در مورد μ و ν صحیح باشد؟)
|
تانسور انحنای ریچی، تعریف نمادها
|
19668
|
اگر یک آینه کامل (یعنی بازتاب بدون میرایی) را در کنار یک رادیاتور جسم سیاه قرار دهم، طیف آن باید مانند رادیاتور جسم سیاه باشد. فقط با نگاه کردن به طیف - آیا تفاوتی بین رادیاتور بدنه سیاه و یک آینه کامل وجود دارد؟ به عنوان مثال، فرض کنید آینه در حال شتاب گرفتن است مانند اثر کازمیر پویا - آیا طیف ها به همان شیوه رادیاتور جسم سیاه تغییر می کند؟
|
آیا یک آینه بی نقص مانند رادیاتور بدنه سیاه عمل می کند؟
|
51889
|
در شکل 3 این سند، داده های مربوط به $\Re(\sigma(\omega))$ به انرژی فرمی وجود دارد. ادعا می شود که $\Re(\sigma(\omega))$ از طریق اندازه گیری های بازتابی تعیین می شود. چگونه این کار انجام می شود؟ فرمول مربوط به این دو چیست؟
|
چگونه می توان بخش واقعی هدایت نوری را با اندازه گیری های بازتابی تعیین کرد؟
|
73129
|
وقتی صحبت از چیزهایی مانند گرانش و نیروی الکترومغناطیسی به میان میآید، جرمها کاهش نمییابد، اما با هستهها تفاوت جرم قابل توجه است. در مورد نیروهای هسته ای چه چیزی باعث می شود که آنها بتوانند جرم را در انرژی اتصال قرار دهند؟
|
چرا هسته ها جرم خود را از دست می دهند؟
|
70553
|
برخلاف دیودهای غیرآلی سنتی، مواد نیمه هادی آلی تعداد کمی حامل آزاد خارج شده حرارتی را در دمای اتاق نگه می دارند، بنابراین اگر از سوراخ شدن لایه ها به خوبی اجتناب شود، جریان معکوس باید کم باشد. با این حال واقعیت این است که جریان معکوس بین دستگاه هایی که از انواع مختلف مواد آلی استفاده می کنند بسیار متفاوت است. آیا به این دلیل است که منابع دیگر جریان معکوس وجود دارد؟ یا اینکه بیشتر تحت سلطه لایه های انتقال بار است که رسانایی نسبتاً بالاتری نسبت به لایه فعال دارند؟
|
جریان معکوس در یک دیود نیمه هادی آلی از کجا می آید؟
|
90558
|
اگر دامنه احتمال یک ذره غیر نسبیتی 1 بعدی آزاد با جرم $m$ را که در موقعیت $x_0$ در زمان $t_0$ قرار دارد، برای شناسایی در نقطه دیگری $x_N$ در زمان $t_N$ محاسبه کنید، خواهید دید. باید با $$ \mathcal{M} = \left\langle x_N \right| داده شود \text{e}^{-\frac{\text{i}}{\hbar} \frac{P^2}{2m}(t_N-t_0)}\left| x_0\right\rangle =\left(\frac{m}{2\pi\text{i}\hbar\ (t_N-t_0)}\right)^{1/2} \text{e}^{\frac {\text{i}}{\hbar}\frac{m}{2}\frac{(x_N-x_0)^2}{t_N-t_0}} $$ حالا اگر من محاسبه کنم احتمال (چگالی) متناظر با توجه به $$ P = \left|\mathcal{M}\right|^2 = \mathcal{M} \mathcal{M}^* = \frac{m}{2\pi\hbar\ (t_N-t_0)} $$ به نوعی به نظرم می رسد که اصلاً به فاصله $(x_N-x_0)$ بستگی ندارد. آیا این بدان معناست که احتمال تشخیص ذره در همه جا یکسان است؟ انتظار داشتم چیزی شبیه تابع دلتای اولیه (یعنی $t_N \rightarrow t_0$) مانند یک بسته موج گاوسی ذوب شود... کسی می تواند به من بگوید که تفسیر صحیح $P$ باید چه باشد؟
|
تفسیر: احتمال شکل دامنه احتمال (ذره آزاد)
|
122323
|
من می دانم که طول پیوستگی نور خورشید را می توان با تداخل سنج مایکلسون مورلی مشاهده کرد. من هیچ آزمایشی ندیده ام که رنگ های مختلف را در نور خورشید از هم جدا کند تا تعیین کند که آیا طول پیوستگی با فرکانس متفاوت است یا خیر. افکار من این است که خورشید فوران های تابش الکترومغناطیسی ساطع می کند که در فرکانس، قطبش و فاز متفاوت است. تنها راهی که میتوانم تشکیل حاشیهها را ببینم این است که یک انفجار منفرد توسط آینهها تقسیم شود و دو موج تولید کنند که از نظر فرکانس، فاز و قطبش کاملاً همبستگی دارند. هنگامی که یک بازوی تداخل سنج طولانی شود به طوری که دو مسیر از طول انفجارهای EM بیشتر شود، حاشیه ها غیرممکن خواهد بود. چگونه انتخاب فرکانسهای خاص میتواند باعث همبستگی انفجارهای EM به خصوص در قطبش شود؟
|
آیا فرکانس های مختلف نور در نور خورشید طول همدوس یکسانی دارند؟
|
130626
|
وقتی داشتم فشردهسازی کالابی-یاو را میخواندم، یک سردرگمی مفهومی در مورد مدولهای متریک منیفولدهای Calabi-Yau دارم. همانطور که میدانم، مدولهای متریک با تغییر شکل بینهایت کوچک متریک که شرایط Calabi-Yau را حفظ میکند، پارامتربندی میشود (ریسی-صفحه یا معادل آن، یک اسپینور ثابت کوواریانس را بپذیرید). بنابراین معادله Lichnerowicz متریک تغییر شکل را خواهیم داشت: \begin{equation} \nabla^l \nabla_l\ \delta g_{mn} - [\nabla^l,\nabla_m]\ \delta g_{ln} - [\ nabla^l، \nabla_n]\ \delta g_{lm} = 0 \end{معادله} و علاوه بر این، تغییر شکل است تغییر شکل ساختار پیچیده: تبدیل مختصات جبران کننده هولومورفیک نیست. یا به طور خاص تر، متریک را دیگر نمی توان به شکل هرمیتی نوشت. اما از آنجایی که تغییر شکل شرایط Calabi-Yau را حفظ می کند، همچنان باید Calabi-Yau باشد، بنابراین هنوز Kahler است. بنابراین، آیا متریک تغییر شکل یافته هنوز Calabi-Yau است؟ اگر چنین است، چگونه می توان ظهور جزء غیر هرمیتی را در متریک درک کرد؟
|
شرایط Calabi-Yau، مدول و معادله Lichnerowicz
|
80088
|
داستان معروف دو کودک در حال بحث در مورد خورشید (از _Lie Zi_، حدود 500 ق. > یکی از بچه ها فکر می کرد که خورشید هنگام سحر به ما نزدیک تر است و ظهر از ما دور است، زیرا صبح به اندازه سایبان یک کالسکه است، > اما ظهر فقط به اندازه یک بشقاب یا یک کاسه است. . دیگری مدعی بود که خورشید در طلوع فجر دور است و در ظهر نزدیک است، زیرا وقتی خورشید بیرون میآید، بسیار خنک است، اما در ظهر به اندازهای گرم است که دست خود را در آب در حال جوش قرار دهید. کنفوسیوس نتوانست این موضوع را برای آنها حل و فصل کند. بچه ها به او خندیدند و گفتند: چه کسی تصمیم گرفت که تو مرد خردمندی؟ فکر می کنم بچه دوم باید درست باشد. سوال این است: مشاجره بچه اول چه اشکالی دارد یا چرا خورشید در صبح بزرگتر به نظر می رسد؟
|
سوالی که زمانی کنفوسیوس را گیج می کرد
|
131574
|
کیهانشناسی معاصر معمولاً دقیقاً پس از انفجار بزرگ در مناطق میلیوندرجهای دمای فضا دارد و با تورم و انبساط کیهان این دمای اکنون به چند درجه بالاتر از صفر مطلق کاهش مییابد، اگر انبساط کیهان در حال شتاب باشد باید انتظار داشته باشیم. کیهان به حالت توقف درآید. اگر نه پس چی؟
|
گرمای شدید تا سرمای شدید (وضعیت نهایی را تعریف کنید)
|
12509
|
ناهمدوسی ناشی از محیط زیست باعث می شود که عملکرد موج غیر ضروری باشد. اما محیطی که معمولاً به عنوان حمام گرما در نظر گرفته می شود، یک قاب ترجیحی را معرفی می کند. (آنچه که در آن تکانه کل (فضایی) ناپدید می شود.) بنابراین، آیا زمان ناهمدوسی به حرکت حالت آماده شده نسبت به محیط بستگی ندارد؟ و آیا محیط نهایی، یعنی همه ذرات جهان، یک قاب ترجیحی را به مکانیک کوانتومی معرفی نمیکنند به این معنا که زمان ناهمدوسی نسبت به این قاب است؟ و آیا این حداقل در اصل قابل اندازه گیری است؟ یعنی من می توانم به یک فریم با بوست بالا نسبت به ریست فریم CMB بروم و متوجه شوم که زمان ناهماهنگی تغییر می کند؟
|
آیا decoherence یک قاب ترجیحی را مشخص می کند؟
|
119359
|
فرض کنید متریک $ ds^2 = dr^2 + \alpha^2 d\phi^2$ را داریم که $\alpha$ یک ثابت است، $0 \leq r \leq \infty$, $ 0 \leq \phi \leq 2 \pi$ و نقاط $\phi = 0$ را با نقاط $\phi = 2\pi$ شناسایی می کنیم. اکنون از آنجایی که ما یک متریک ثابت داریم، نمادهای کریستوفل صفر هستند و بنابراین تانسور انحنای برابر است. بنابراین این باید فضای مسطح باشد. وقتی میخواهم طول مسیرهای شعاعی را از $0$ تا $R$ پیدا کنم، طول آن را $R$ میبینم، اما وقتی طول مسیرهای شعاع ثابت را از $0$ تا $2\pi$ پیدا میکنم، آنها را میبینم که طول $2\pi \alpha$. بنابراین صرف نظر از موقعیت در جهت $r$ که محیط ثابتی داریم، بنابراین به نظر می رسد که این فضا را می توان در مختصات استوانه ای سه بعدی به عنوان یک استوانه جاسازی کرد. سوال 1: آیا موارد فوق صحیح است؟ اگر اینطور است، چرا استوانه ها صاف هستند اما کروی یا نقاط زین نیستند؟ به طور شهودی به این دلیل است که صاف کردن یک استوانه فقط چینهایی را ایجاد میکند که در آن یک کره تغییر شکلهای پیچیدهای دارد؟ سوال 2: اگر یک کره را در مختصات کروی رسم کنید که در آن $r$، $\theta$ و $\phi$ همگی در زوایای قائمه رسم می شوند، یک کره شبیه یک مستطیل با اضلاع مربوط به $\theta$ و $\phi خواهد بود. $ شناسایی شد. از آنجایی که یک مستطیل برای من مسطح به نظر می رسد، چگونه می توانید مطمئن باشید که به گونه ای جاسازی کرده اید که انحنای آن را تجسم کنید؟ آیا هر مختصاتی در جایی که اضلاع مشخص می شود، انحنا را نشان می دهد؟
|
چگونه می توان انحنای این متریک را درک کرد؟
|
122093
|
اما اگر اینطور باشد، من اغلب افرادی را دیده ام که از این فرمول برای فرآیندهای سریع که در آن تبادل حرارتی امکان پذیر نیست، استفاده می کنند. در اینجا یک مثال از جایی است که من موارد زیر را نقل می کنم: > _ فرض می کنیم این اتفاق به قدری سریع رخ می دهد که هیچ گرمایی نمی تواند وارد یا خارج شود > گاز [...]_ ممکن است $\Delta Q$=0 باشد، اما آیا این کلمه سریع کاربرد فرمول $$pV^\gamma=\text{const } را محدود نمی کند؟$$
|
آیا می توانیم $pV^\gamma$=const را فقط برای فرآیند آدیاباتیک شبه استاتیک اعمال کنیم؟
|
87988
|
من سعی می کنم معادله ای را برای محاسبه جهت و قدر $B$ و/یا $H$ در فاصله ای از آهنربای دوقطبی بیابم، اما جستجوهای من غیرممکن است. تا کنون محاسبه قدر $B$ یک سیم واحد در فاصله $r$ را پیدا کرده ام و می دانم جهت با قانون دست راست پیدا می شود اما نمی توانم کاری برای انجام دادن آهنرباهای دائمی پیدا کنم، به ویژه کمیت برداری می دانم که میدان می خواهد از قطب شمال به قطب جنوب سفر کند، اما میدان کوتاه ترین مسیر را طی نمی کند، اگر به تصاویر نگاه کنید، نوعی مسیر دارد؟ * * * قانون Sod من این پست را گذاشتم سپس این را پیدا کردم: http://en.wikipedia.org/wiki/Dipole#Field_a_static_magnetic_dipole یک چیزی که من در مورد آن مبهم هستم $\bf r$ است، که عبارت است از: > $\bf r $ بردار از موقعیت دوقطبی تا موقعیتی است که میدان در حال اندازه گیری است از چه نقطه ای از دوقطبی این بردار محاسبه می شود؟ قطب شمال، قطب جنوب، مرکز دوقطبی؟
|
محاسبه قدر و جهت میدان مغناطیسی؟
|
117009
|
در اکثر مقالات مربوط به ساعت های اتمی، نویسنده در مورد یک حفره مایکروویو صحبت می کند. در این جعبه تمام فرکانس های ناخواسته تابش الکترومغناطیسی جذب شده و فرکانس های دیگر حفظ می شود. اما این چگونه با یک ساعت اتمی کار می کند؟ در این مورد، شخص به جای تابش از اتم ها استفاده می کند. تفاوت بین این کاربردهای حفره چیست؟ من فکر کردم که این ممکن است با دوگانگی بین ذرات اتمی و امواج ارتباط داشته باشد، اگرچه من هیچ منبعی را پیدا نکردم که بتواند این موضوع را تأیید کند.
|
استفاده از حفره مایکروویو در ساعت اتمی
|
11058
|
اگر سرعت فروپاشی هستهای تحت تأثیر خورشید قرار میگرفت، احتمالات انتشار تابع وضعیت خورشید و تأثیر آن خواهد بود، بنابراین تصادفی بودن کوانتومی به آن بستگی دارد، آیا هنوز واقعاً تصادفی است؟ می توان استدلال کرد که با در نظر گرفتن کل سیستم، تصادفی دست نخورده باقی می ماند. اما در مورد یک اثر غیرقابل جداسازی چطور؟ اگر هیچ راهی برای تعریف یک منظومه بدون تأثیر خورشید/ستاره وجود نداشته باشد چه؟ اگر یک منبع تغییر پیدا شد (به عنوان مثال انتشار نوترینو)، شاید بتوان آن را عمداً برای کنترل نرخ فروپاشی تولید کرد. آیا میتوانیم مطمئن باشیم که احتمال انتشار هرگز نمیتواند برای رسیدن به 0 یا 1 کنترل شود؟ با تشکر برای خواندن
|
نرخ فروپاشی هسته ای تحت تأثیر تصادفی خورشید و کوانتومی
|
82030
|
من در حال تلاش برای حل این مشکل هستم که نیاز به دریافت معادل Thevenin یک مدار دارد و به مقاومت معادل مدار (که فکر می کنم 5 اهم است) رسیده ام، اما مطمئن نیستم که چگونه ولتاژ را حل کنیم کسی میتونه کمکم کنه؟ دلم برای این روز کلاس تنگ شده بود. سوال را می توانید در اینجا پیدا کنید (سوال شماره 5)
|
تجزیه و تحلیل مدار: به دریافت معادل Thevenin کمک کنید
|
114573
|
من یک شکل پارابولوئید را در نظر دارم که در پایه خود ثابت است و به سمت پایین فشرده می شود. من سعی می کنم سفتی آن را پیدا کنم تا بتوانم میزان تغییر شکل آن را محاسبه کنم. وقتی سعی می کنم این کار را انجام دهم به این نتیجه می رسم که سفتی صفر است. آیا کسی می تواند به من اشاره کند که کجا اشتباه کرده ام؟ ابتدا واضح تر تعریف می کنم که در مورد چه پارابولوئیدی صحبت می کنم. پارابولوئیدها شکلی مانند این دارند:  که می تواند با معادله $\frac{z}{c}=\frac بیان شود. {x^2}{a^2}+\frac{y^2}{b^2}$ اما این معادله فقط برای پارابولوئیدهایی معتبر است که مبدا آنها در اوج است. پارابولوئیدی که من در نظر میگیرم منشأ آن در پایه است، بنابراین به این شکل است:  امیدوارم که نمودار به اندازه کافی واضح باشد. پایه یک دایره است بنابراین فاکتورهای مقیاس $a^2$ و $b^2$ برابر هستند. اوج با فاصله $h$ جابجا شده است، بنابراین معادله $\frac{h-z}{c}=\frac{x^2}{a^2}+\frac{y^2}{a^2} میشود. $ مربع شعاع مقطع $x^2+y^2$ است. در $z=0$ می دانیم که $x^2+y^2=a^2$ با قرار دادن این اطلاعات در معادله، $\frac{h-0}{c}=\frac{a^2}{ a^2}$ $c=h$ بنابراین معادله نهایی پارابولوئید $\frac{h-z}{h}=\frac{x^2+y^2}{a^2}$ است. سفتی را محاسبه خواهد کرد برای برش پارابولوئید در امتداد محور تقارن و مجموع سفتی تمام برش ها. برای یک تکه عرض $l$، سطح مقطع $A$، و مدول یانگ $E$. سفتی $k$ توسط: $k=\frac{EA}{l}$ به دست می آید. سفتی معادل $k_e$ با فرمول داده می شود: $\frac{1}{k_e}= \sum_{i=1}^N \frac{1}{k_i}$ در حدی که ضخامت هر برش می شود بسیار کوچک است و $N$ به بی نهایت تمایل دارد که مجموع تبدیل به یک انتگرال می شود. برش هایی که من استفاده می کنم دارای عرض $dz$ و سطح مقطع است که تابعی از $z$ است، بنابراین سختی یک برش $k=\frac{EA(z)}{dz}$ است. فقط یک دایره با $r=\sqrt{x^2+y^2}$ $A(z)= \pi r^2$ $A(z)= \pi (x^2+y^2)$ از را معادله پارابولوئید می دانم که $x^2+y^2= \frac{a^2}{h}(h-z)$ $A(z)= \pi \frac{a^2}{h}(h-z )$ بنابراین سفتی یک برش $k= E \pi \frac{a^2}{h} \frac{h-z}{dz}$ برای انتگرال، سهمی از $z=0$ گسترش مییابد. به $z=h$. بنابراین، $\frac{1}{k_e}= \int_0^h \frac{h}{E \pi a^2} \frac{dz}{h-z}$$\frac{1}{k_e}= \frac {h}{E \pi a^2} (-\ln(h-h)- -\ln(h-0))$$\frac{1}{k_e}= \frac{h}{E \pi a^ 2} (-\ln(0)+ \ln(h))$ از آنجایی که $\ln(0)$ تعریف نشده یا $-\infty$ در حد است، سفتی در حد صفر است. من نمی فهمم چرا انتگرال همگرا نمی شود.
|
محاسبه سختی یک تیر با مقطع غیر ثابت
|
126951
|
با نگاهی به وب، چند چیز سطل مانند غوطه ور، بدون عایق، و چند خنک کننده شناور را می بینم که کولر واقعی در آن غوطه ور نیست. با توجه به اینکه دمای آب شما کمتر از دمای هوا است، آیا یک کولر عمدتا غوطهور و عایقشده سرد، داخل آن، مدت بیشتری سرد میشود؟ آیا تبادل حرارت با رسانایی آب تسریع می شود یا با بهبود اختلاف دما بین داخل و خارج کولر کاهش می یابد؟ دمای تابستانی دریا در نزدیکی سیاتل 52$^{\circ}$F است. دریاچه ها گرمتر هستند، شاید 60-65$^{\circ}$F. در یک روز تابستان، دمای هوا ممکن است 65-75$^{\circ}$F باشد. برای روشن شدن، من یک کولر با آبجو و یخ داخل آن دارم، امیدوارم حدود 40$^{\circ}$F. من می خواهم آن آبجو را تا جایی که ممکن است سرد نگه دارم، تا زمانی که ممکن است.
|
آیا یک کولر غوطه ور در آب، آبجو را سردتر و طولانی تر نگه می دارد؟
|
100474
|
کتاب درسی من می گوید که میدان داخل هادی باید صفر باشد تا سیستم در حالت تعادل باشد و بنابراین نباید شارژ اضافی در داخل وجود داشته باشد. اثبات آنها: 1) یک سطح گاوسی را در داخل هادی قرار دهید. از آنجایی که سیستم در حالت تعادل است، تمام نقاط روی سطح باید میدان الکتریکی صفر داشته باشند. 2) بنابراین شار خالص صفر است، به این معنی که شارژ داخل صفر است. 3) اگر در داخل شارژ وجود نداشته باشد، تمام بار اضافی باید روی سطح قرار گیرد. مشکل من: از آنجایی که سیستم در حالت تعادل است، تمام نقاط روی سطح باید میدان الکتریکی صفر داشته باشند. چرا؟ هادی بدون بار اضافی را در نظر بگیرید. برای سادهتر کردن مسائل، بگوییم رسانا از 100 الکترون آزاد و 100 یون با بار 1e+ تشکیل شده است. هادی خنثی و در حالت تعادل است. حال میدان روی یک الکترون خاص را در نظر بگیرید. در مجموع 99 الکترون دیگر و 100 یون وجود دارد. بنابراین یک میدان خالص بر روی آن الکترون خاص اثر خواهد داشت. بنابراین حتی اگر سیستم در حالت تعادل است، میدان خالص روی ذرات منفرد غیر صفر است. بنابراین یک سیستم می تواند در حالت تعادل باشد، حتی اگر میدان خالص داخل غیر صفر باشد. من چی رو اشتباه میفهمم **ویرایش:** مثال دیگر: سیستمی متشکل از یک الکترون و یک پروتون را در نظر بگیرید. اگر چیزی مانع آنها نشود، تا زمانی که آنها را لمس نکنند، یکدیگر را جذب خواهند کرد. پس از لمس آنها، نیرویی که بر آنها وارد می شود همچنان غیر صفر است، اما آنها شتاب نمی گیرند.
|
داخل هادی؟
|
7430
|
در آغاز محاسبات کوانتومی، دیوید دویچ ادعای قوی داشت مبنی بر اینکه تفسیر دنیاهای متعدد از نظریه کوانتومی اساس توانایی او برای انجام کاری است که انجام میداد. علاقه زیادی به ادعای او وجود داشت، و بسیاری از جهان ها در آن زمان چیزی شبیه به تجدید حیات داشتند. در میان دیگر ادعاهای قوی، من به ویژه آگاهم که کریس فوکس دیدگاه بیزی را مطرح کرده است که نسبتاً متفاوت از تفسیر دنیاهای متعدد است. با این حال، تصور من این است که محاسبات/اطلاعات/ارتباطات کوانتومی در حال حاضر بسیار کمتر در معرض هر تفسیر خاصی است، مگر اینکه بگوییم چیزی به نام تفسیر حداقلی وجود دارد. به نظر میرسد که بیشتر محاسبات کوانتومی در مجلات و با نزدیکترین فرمالیسم فضای فوک اپتیک کوانتومی، که اغلب به تعداد محدود و محدودی از نوسانگرهای هارمونیک کاهش مییابد، در مجلات گزارش میشوند، در یکی از فرمالیسمها و تحلیلهای آماری یا آماری. فیزیک ماده متراکم یا البته بحث حول محور _کیوبیت ها می چرخد. با این وجود، اطلاعات کوانتومی اطلاعات ذرهای کوانتومی نامیده نمیشود -- این بخشی از فیزیک ذرات نیست - و بل و نابرابریهای دیگری که اساس رد کلی فیزیک ذرات کلاسیک را تشکیل میدهند، به جای اینکه آنقدر که اغلب به نظر میرسد پیرامونی باشند، مرکزی هستند. فیزیک ذرات، بنابراین، به نظر من، حداقل چیزی از تغییر ادراک وجود دارد، اگر بخواهید محاسبات کوانتومی برای مدت طولانی موضوعی بود که در کنفرانسهای بنیادهای کوانتومی آکادمیک که در آن روز به آنها رفتم، علاقه زیادی داشت. ~~آیا این علاقه هنوز وجود دارد؟~~ همانطور که پیتر شور در اظهار نظری اشاره می کند، این علاقه هنوز وجود دارد، اما آیا هیچ یک از این علاقه در جامعه وسیعتر فیزیک که علاقه عملی نسبتا کمی به پایه های کوانتومی دارند احساس می شود؟ [پیتر شور به آن پاسخ داد - به نحوی که با پیشداوری های من مطابقت دارد، پس باید درست باشد - در حالی که من ویرایش زیر را می نوشتم، که سعی می کند به یکی از راه هایی که فکر می کنم زیتگیست تحت تأثیر قرار می گیرد، بپردازد.] ویرایش. : گمان میکنم تعداد قابل توجهی از فیزیکدانها گهگاه مقالات PRL در مورد اطلاعات کوانتومی را که توسط ویراستاران برجسته شدهاند، میخوانند، و اجتناب از همه Science American, New سخت است. مقالات Scientist و Nature در مورد این موضوع. کسی که منابع کمک مالی را در نظر می گیرد احتمالاً حداقل به طور خلاصه بررسی می کند که آیا کار آنها می تواند در QI اعمال شود (من از قبل از comp../inf../comm.. خسته شده ام) و گهگاه با گروه QI در مؤسسه خود صحبت می کند (تقریباً). همه تا به حال یکی از آن ها را دارند، درست است؟). تا آنجا که انجام می دهند، به نظر می رسد اجتناب ناپذیر است که برخی از دیدگاه های QI باید به طور فزاینده ای وجود داشته باشد. قضیه بل مطمئناً بیش از 20 سال پیش موضوع بحث آگاهانه است. برای اینکه سوال را مشخصتر کنم، و سوگیریهایم را بهطور واضحتر دربر بگیرم، _ آیا مردم با مفهوم پاراگراف دوم من موافقند که «ذرات» کمتر از دوران شکوفایی فیزیک ذرات در هوا هستند؟_ [ اگر بی دلیل فکر نمی کنید که خیلی خاص است، به سؤال اصلی و کلی تر عنوان پاسخ دهید. سؤال خاصتر هنوز حداقل شواهدی را از نوع ارائهشده توسط پیتر شور میپذیرد، و نباید آن را فقط یک سؤال بله/خیر در نظر گرفت یا به آن پرداخت. مقصر است).
|
محاسبات کوانتومی چقدر تفسیر نظریه کوانتومی را تغییر می دهد، و اگر اصلاً، چگونه؟
|
127312
|
من در مورد مکانیک کوانتومی متخصص نیستم، بنابراین هر جا که اشتباه می کنم، مرا تصحیح کنید، اما: همیشه مشتقات مقدماتی روابط عدم قطعیت هایزنبرگ (مثلاً موقعیت و حرکت) کمی آزارم می دهد. ) که شامل انجام یک مشاهده خیالی یک ذره با پیوند دادن آن با فوتون ها است. این استدلال میگوید (حداقل آنطور که من شنیدهام) که هرچه دقت بیشتری در اندازهگیری موقعیت بخواهید، فوتون باید فرکانس (و بنابراین انرژی) بالاتری داشته باشد. انقباض انرژی بالاتر منجر به عدم قطعیت بیشتر در تکانه پس از آن می شود و بنابراین بین دقت موقعیت و تکانه تعادل وجود دارد. سپس اشتقاقها متوجه میشوند که دقتها روابط عدم قطعیت هایزنبرگ را برآورده میکنند. مشکلی که من با این نوع اشتقاقها دارم این است که آنها با این فرض شروع میکنند که یک ذره در واقع موقعیت و حرکتی برای صحبت دارد، و اگر به اندازه کافی خوش شانس بودید که آنها را حدس بزنید، میتوانید حرکت ذره را دقیقاً پیشبینی کنید - این یک استدلال کاملا کلاسیک است. آن طور که من آن را درک می کنم، نمایش های موقعیت و حرکت حالت، تبدیل های چهارگانه تری از یکدیگر هستند، و بنابراین این فقط یک واقعیت ریاضی ساده است که هر چه یکی بیشتر محلی شود، دیگری کمتر محلی می شود. راه دیگری برای بیان آن (و لطفاً در مورد اعتبار/ارزش این طرز تفکر در مورد آن نظر بدهید)، که فکر میکنم آن را از نظر کیفی واضحتر میکند، این است که هر قابل مشاهده با یک مبنای ویژه مطابقت دارد. این کاملاً شهودی است که، به طور کلی، اگر کسی بردار حالت را با هر یک از بردارهای پایه در یک پایه ویژه (مطابق با مقدار تقریباً مشخصی از آن قابل مشاهده) تراز کند، آنگاه بردار حالت _______________ با هیچ یک از بردارهای پایه تراز نخواهد شد. دیگر قابل مشاهده است، اما در عوض مخلوطی از چندین بردار پایه خواهد بود و بنابراین مقدار نامشخصی از مشاهده پذیر دیگر خواهد داشت. اگر این نوع استدلال درست باشد، به نظر می رسد که اشتقاقات کلاسیک اصل عدم قطعیت هایزنبرگ کاملاً بیهوده هستند - به جای اینکه به روش خاصی که اندازه گیری انجام می شود، محدودیت های اندازه گیری همزمان و مقادیر مشخص موقعیت مربوط باشد. و تکانه نتیجه این واقعیت است (که نمایش فضای برداری آشکار می کند) که یک حالت حتی نمی تواند مقادیر معینی همزمان داشته باشد. اگر واقعاً درست است که اشتقاقهای کلاسیک روابط عدم قطعیت هایزنبرگ بد است، آیا اصلاً ارزشی در آنها وجود دارد؟ با تشکر
|
مشتقات مقدماتی اصل عدم قطعیت هایزنبرگ
|
114577
|
من در کتاب مطالعه کرده ام که پتانسیل الکتریکی یک جسم به سطح جسم بستگی دارد، یعنی با افزایش سطح پتانسیل کاهش می یابد و بار ثابت می ماند و بالعکس، اما توضیحی برای این موضوع وجود ندارد.
|
چگونه پتانسیل الکتریکی یک جسم باردار به سطح بدن بستگی دارد؟
|
110386
|
من در COMSOL شبیه سازی هایی را با مواد GaAs انجام می دهم. مدلهای داخلی COMSOL از من میخواهند که نفوذپذیری نسبی و هدایت الکتریکی GaAs را وارد کنم. من خیلی تلاش کردم تا این دو ویژگی الکتریکی را به صورت آنلاین جستجو کنم، اما موفق نشدم. آیا کسی می تواند اینها را به من بگوید، یا حتی بهتر است، جایی را به من بگوید که بتوانم خواص الکتریکی یک ماده را بررسی کنم؟
|
نفوذپذیری نسبی و هدایت الکتریکی GaAs چیست؟
|
117003
|
آیا اجرام نجومی وجود دارد که دیدن آنها از طریق تلسکوپ برای دید من خطرناک باشد؟ واضح است که خورشید خطرناک است، اما آیا بدن های دیگری در شب وجود دارد که باید از آنها دوری کنم؟
|
آیا اجرام نجومی در شب وجود دارد که دیدن آنها (از طریق تلسکوپ) خطرناک باشد؟
|
135056
|
اگر چنین است، کدامیک بیشترین تأثیر را دارد؟
|
آیا مقاومت هوا تحت تأثیر جرم و سطح سطح است؟
|
3443
|
دو سیاهچاله کلان پرجرم با جرم مساوی را در نظر بگیرید که به دور مرکز جرم مشترکشان می چرخند. آیا این چنین است که یک مسیر سقوط آزاد در امتداد محور چرخش خارج از افق رویداد در تمام فواصل جدایی سیاهچاله > 0 (بر اساس تقارن موقعیت) باشد؟ برای بیان مجدد این، آیا میتوانید یک موشک را در امتداد مسیری با زوایای قائم به صفحه مداری هدایت کنید و خط بین دو سیاهچاله را بدون هیچ گونه تأثیر بدی حتی زمانی که سیاهچالهها بسیار نزدیک به هم بودند، نصف کنید؟ سوال تکمیلی: شکل هر یک از افق رویداد قبل از ادغام چگونه است؟ _توجه: من فرض میکنم که نیروهای جزر و مدی تا زمانی که دو تکینگی به شدت به هم نزدیک نشوند، کوچک باشند. همچنین توجه داشته باشید که نقطه میانی بین دو BH نقطه لاگرانژی L1 است._
|
پروازی از سیاهچاله های کلان پرجرم در حال گردش
|
20630
|
فرض کنید ماشینی با سرعت $v$ به دیوار برخورد کرده و متوقف شود. حالا اگر ماشین با قیمت 2 ولت دلار تصادف کند، آیا این بدان معناست که دو برابر بیشتر تخریب می شود، اگر به طور عینی بتوان آن را اندازه گیری کرد؟ اگر نیرو عامل آسیب است و $F = ma$ و $a = \Delta v/\Delta t$، پس $F = m \Delta v/\Delta t$. با فرض ثابت ماندن $\Delta t$، نیروی وارد بر خودرو در هنگام تصادف با $2v$ فقط دو برابر نیروی تصادف در $v$ است. اما با حفظ انرژی، اگر خودروها متوقف شوند، تمام انرژی جنبشی به اشکال دیگر انرژی تبدیل می شود. بنابراین یک تصادف با دو برابر سرعت، چهار برابر انرژی است، زیرا $E = m v^2 / 2$. اگر اینطور است نباید 4 برابر تخریب ایجاد کند؟
|
چه چیزی باعث تخریب در تصادف اتومبیل می شود؟
|
110659
|
من در مقاله ای خوانده ام که: یک سیستم دینامیکی نسبیتی باید تحت تبدیل ناهمگن لورنتس بی نهایت کوچک ثابت باشد. یک سیستم دینامیکی با ده مولد $P^\mu$ و $M^{\mu\nu}$ از گروه Poincare مشخص میشود، که $P^\mu$ تکانه 4-بردار و $M^ است. {\mu\nu}$ عملگرهای چرخش و تقویت است. در اینجا، یک سیستم دینامیکی نسبیتی به چه معناست؟ مرجع: http://inspirehep.net/record/514295?ln=en (صفحه: 95)
|
سیستم دینامیکی نسبیتی
|
10866
|
در حالی که تغییر متریک مرتبه اول کنش هیلبرت-انیشتین به اضافه عبارت مرزی گیبون-هاوکینگ-یورک به خوبی شناخته شده است و به شکل: $\delta S_{HE}+\delta S_{GHY}=-\frac{1}{1}{101} 16\pi G}\int d^3x \sqrt{-\gamma}~(K^{\mu\nu}-K\gamma^{\mu\nu})\delta \gamma_{\mu\nu}$ ($K_{\mu\nu}$ و $\gamma_{\mu\nu}$ انحنای بیرونی و متریک طرح ریزی هستند)، آیا کسی تغییر مرتبه دوم این عمل ترکیبی را می داند؟ با تشکر از هر کسی که می تواند به من کمک کند!
|
تغییر مرتبه دوم کنش هیلبرت-انیشتین + اصطلاح مرزی گیبون-هاوکینگ-یورک
|
19504
|
من متنی در مورد حرکت در ویکی پدیا خواندم، اما هیچ اطلاعاتی پیدا نکردم که تکانه را کشف کند. آیا حرکت یک اصل فلسفی است؟
|
چه کسی تکانه را کشف کرد؟
|
7433
|
من می خواهم بدانم برای مایع شدن گازها (مثلاً اکسیژن یا نیتروژن) چه مقدار انرژی لازم است. **برخی معادلات مرتبط چیست؟** من کنجکاو هستم که آیا ایجاد مقادیر کمی یخ خشک یا مایعات برودتی در خانه امکان پذیر است یا خیر. اگر جیمز دوار توانست در سال 1898 هیدروژن را مایع کند، مطمئناً آنقدرها هم سخت نبود!
|
معادلاتی که مایع شدن گازها را توصیف می کنند
|
126996
|
من به شرایط ساده یک الکترون نگاه می کنم که از یک سیم بلند توسط یک پتانسیل عبور می کند. من می بینم که چگونه می توان از فرمول معمول W=F*d برای توصیف انرژی خالص الکترون تحمیل شده توسط میدان E با F=E*m(e) و d= طول سیم استفاده کرد، اما احساس می کنم که من با آن مشکل دارم. آیا از آنجایی که انرژی میدان الکتریکی برای مدت طولانی اعمال می شود، نباید افزایش انرژی بیشتر از این فرمول باشد؟ اینطور نیست که نیروی خالصی روی الکترون ها وجود داشته باشد، بنابراین تقریباً به نظر می رسد که مفهوم ضربه باید فراخوانی شود. درست است، من به طور کلی بسیار گیج هستم، بنابراین شاید پاسخ واضحی در اینجا وجود داشته باشد. من می دانم که ولتاژ در واقع همان چیزی را توصیف می کند، اما چگونه می توانم آن را از روی میدان الکتریکی و طول سیم محاسبه کنم؟ این یک سوال سینماتیک ساده به نظر میرسد و اجازه دهید رقص بین افراطیها را که ذهنم برای این موقعیت پیشنهاد میکند توضیح دهم: از یک طرف، اگر من یک میدان و یک شی داشته باشم، و جسم کاملاً از نقطهای که در ابتدا قرار دارد و کجاست، حرکت کند. منبع میدان این است که بدون هیچ مقاومتی، انرژی را در تمام طول مسافت برای مقدار ثابتی انرژی (انرژی پتانسیل) جذب می کند، که می تواند به صورت F*d اندازه گیری شود. از طرف دیگر، اگر انرژی در طول مسیر از جسم گرفته شود، دقیقاً به اندازه ای که انرژی شتاب را متعادل کند (با ایجاد سرعت ثابت)، آنگاه اگر جسم با سرعت اولیه صفر شروع شود، دائماً انرژی جذب می کند. اگر سرعت اولیه را از صفر به بالا تغییر دهم، مقدار ثابت انرژی جذب شده از نقطه a تا b از بینهایت به پایین تا کمیت های کوچکتر تغییر می کند. بنابراین، از آنجایی که یک الکترون دارای سرعت خالص بسیار کمی است، آیا مقدار واقعی انرژی جذب شده آن نباید بیشتر از انرژی پیش بینی شده توسط معادله F*d (یعنی W=E*e(m)*l) باشد؟
|
چگونه انرژی دریافتی (و از دست دادن) یک الکترون در مدار را توصیف کنم؟
|
100665
|
من سعی می کنم حرکتی را برای امتحان AP که در راه است مرور کنم. من در امتحان AP Physics C برای مکانیک شرکت خواهم کرد، اما فقط در حال تمرین روی هر سؤال پاسخ رایگانی که میتوانستم پیدا کنم، به این سؤال برخوردم. این مربوط به سال 1983، پاسخ رایگان شماره 2 است. میگوید: > _ یک بلوک با جرم $M$ روی یک سطح افقی و بدون اصطکاک قرار دارد، و > همانطور که در بالا نشان داده شده است به یک فنر شل با ثابت فنری $k$ متصل است. A > دومین بلوک با جرم $2M$ و سرعت اولیه $v_0$ با بلوک اول برخورد می کند و > به بلوک اول می چسبد. عباراتی را برای مقادیر زیر در > برحسب $M$، $k$، و $v_o$._ > > _a.) $v$، سرعت بلوک ها بلافاصله پس از ضربه ایجاد کنید._ > > _b.) x، حداکثر فاصله ای که فنر فشرده شده است._  بنابراین من به راحتی (a) را دریافت کردم، فقط با استفاده از بقای حرکت من نتیجه $$v=\frac23 v_0$$ را پیدا کردم برای قسمت ب، با یافتن تغییر انرژی جنبشی 2 بلوک از بلافاصله پس از ضربه به نقطه ای که سرعت آنها در نتیجه کار منفی صفر شود، شروع کردم. کاری که Spring روی بلوک ها انجام می دهد. دریافتم که $$K_i=\frac12(3M)\left[\frac23v_0\right]^2 = \frac23Mv_0^2$$ و این $$K_f=0$$ سپس این تغییر در $K$ را با Work برابر کردم توسط فنر انجام شد و $$-\frac23Mv_0^2 = \frac12kx_i^2 - \frac12kx_f^2 = \frac12kx_0^2 - \frac12k(x_0-x)^2$$ سپس سعی کردم این معادله را برای x حل کنم، که فاصله ای است که فنر فشرده می شود، و متوجه شدم که $$x=\frac12*(x_0+sqrt({x_0^2+\frac43\left(\frac{Mv_0^2}k\right)})$$ از فرمول درجه دوم. اکنون، در تئوری، من نمیدانم واقعاً هیچ مشکلی در این نمیبینیم، اما طبق راهحلهایی که به صورت آنلاین پیدا کردم، مردم تغییر K را با تغییر در تکانه برابر میدانند و این معادله را دارند: $$\frac23Mv_0^2 = \frac12kx^2$$ آیا کسی می تواند توضیح دهد که چرا این معادله درست است، یا در صورت عدم موفقیت، ممکن است من در محاسبه خودم اشتباه کرده باشم؟
|
سوال امتحانی AP Physics B را در مورد مومنتوم تمرین کنید
|
110380
|
من یادداشتهای Supersymmetry توسط مارتین را خواندهام. من سعی می کنم شکست تقارن با واسطه گیج را بفهمم. با توجه به آنچه من درک می کنم، یک بخش پنهان وجود دارد که در آن SUSY به طور خود به خود شکسته می شود، یک ابرفیلد پیام رسان و یک بخش قابل مشاهده وجود دارد. بین بخش پنهان و بخش قابل مشاهده نباید جفت مستقیم وجود داشته باشد. شکستن خود به خودی susy در بخش پنهان بر فیلدهای پیام رسان تأثیر می گذارد که به نوبه خود باعث شکسته شدن susy در بخش قابل مشاهده با حفظ شرایط نرم افزاری می شود. فیلدهای پیام رسان تنها از طریق حلقهها در بخش قابل مشاهده میشکنند. این چیزی است که من نمی فهمم. در ابرپتانسیل، من شرایطی را نمی بینم که در آن بین فیلدهای پیام رسان و بخش قابل مشاهده تعامل وجود داشته باشد. آیا این ربطی به مشتقات کوواریانس دارد؟ همچنین چرا این اصطلاحات پیام رسان فقط در حلقه های بخش قابل مشاهده ظاهر می شوند؟
|
چگونه فیلدهای پیام رسان SUSY را در MSSM خراب می کنند؟
|
127318
|
من سوالات خاصی دارم که من را به شدت گیج می کند. من می خواهم یک ایده بسیار اساسی و واضح در مورد برخی از مفاهیم داشته باشم. اینجاست: 1) من واقعاً در مورد نحوه عملکرد باتری واقعاً گیج هستم. سوال اساسی که من دارم این است که آیا یون های مثبت در باتری جریان دارند؟ این را میپرسم زیرا کتاب درسی من از عباراتی مانند «جریان یون مثبت» استفاده میکند. در حالی که کار یک باتری را توضیح می دهد، سفر یک یون مثبت در مدار را برجسته می کند. من گیج می شوم زیرا یون های مثبت در یک سیم حرکت نمی کنند. 2) می دانم تفاوت پتانسیل بین دو نقطه مقدار کاری است که باید انجام شود تا یک بار مثبت از یک نقطه به نقطه دیگر منتقل شود. اما وقتی در مورد باتری صحبت می کنیم، کتاب درسی من از عبارت «تفاوت پتانسیل بین الکترودها» استفاده می کند. من دقیقاً نمی فهمم این یعنی چه آیا این بدان معناست که یک الکترود باتری دارای الکترون اضافی و دیگری کمبود دارد؟ مسیر بار از طریق سلول چیست؟ 3) همچنین، افت بالقوه به چه معناست؟ چرا پتانسیل در یک مقاومت کاهش می یابد؟ سعی کردم منابعی را بخوانم اما متوجه نشدم. 4) EMF چیست؟ من تعریف اولیه را می دانم، اما می توانید به سادگی توضیح دهید؟ نمی دانم بی جهت خودم را گیج می کنم؟ شاید باید بعضی چیزها را به عنوان واقعیت بپذیرم. مشکل اصلی این است که من هنگام حل یک مشکل واقعا گیج می شوم. پاک کردن سوالاتی که در بالا پرسیدم باعث می شود بفهمم در هنگام حل یک سوال واقعاً چه کاری انجام می دهم. متشکرم
|
مبانی برق فعلی
|
129920
|
اگر کسی بخواهد اختلاف منظر ستارگان را از ماه اندازه گیری کند، چه تغییراتی (در صورت وجود) در مقایسه با کسی که این محاسبه را از روی زمین انجام می دهد، باید ایجاد کند؟ در سیاره دیگری در منظومه شمسی ما چطور؟
|
اندازه گیری اختلاف منظر از ماه
|
63960
|
چرخش توپولوژیکی Witten از QFT های استاندارد SUSY با SUSY کافی به TQFT های نوع Witten وجود دارد. پیچ و تاب هولونومی چیست؟
|
پیچش هولونومی
|
19503
|
(این یک کنجکاوی است، نه یک سوال عملی. از ایستادن برای یک ترازو دیجیتال و بررسی اینکه آیا میتوان ترازویی ساخت که بتواند پرش، فریبکاری و غیره را تحمل کند، الهام گرفته شد.) راهاندازی: یک سفت و سخت غیر قابل نفوذ جعبه با محتویات دلخواه در بالای یک مقیاس ایده آل، در یک میدان گرانشی یکنواخت و بدون میدان الکترومغناطیسی. مکانیک کلاسیک را فرض کنید (یعنی بدون اثرات نسبیتی یا عدم قطعیت). سوال: چه مدت باید داده ها (یعنی نیروی روی ترازو) جمع آوری شود تا جرم جعبه و محتویات آن مشخص شود، با توجه به اینکه محتویات جعبه تمام تلاش خود را می کنند تا آن را دشوار کنند (که فکر می کنم فقط می تواند شامل شود. جرم های شتاب دهنده به صورت عمودی)؟ من فکر می کنم که نمی توان پس از یک زمان محدود به پاسخ دقیقی دست یافت. به عنوان مثال، در نظر بگیرید که آیا جعبه حاوی جرمی است که به طور دلخواه به آرامی به سمت پایین شتاب می گیرد - بنابراین وزن کل را کسری کوچک کاهش دهید تا زمانی که به پایین برسد. آیا با توجه به یک بازه زمانی و برخی ویژگی های داده های جمع آوری شده (مانند حداکثر یا میانگین نیرو) یک کران بالایی برای خطا وجود دارد؟
|
چقدر طول می کشد تا یک توده غیر همکار وزن شود؟
|
133128
|
در اینجا به کمکی در مورد انتگرال غالباً در فرمالیسم تابع گرین نیاز دارید. من را ببخش زیرا من یک دانش آموز هستم. من یک انتگرال/جمع به عنوان حاصلضرب توابع گرین عقب افتاده و پیشرفته دارم که به سادگی شبیه $$\sum_{p^{\prime}}\frac{1}{p^{2}-{p^{\prime است. }}^{2}-i\epsilon}\frac{1}{p^{2}-{p^{\prime}}^{2}+i\epsilon}$$ جایی که من دارم جرم $m$ را حذف کرد تا نماد ساده شود. $\epsilon$ یک بی نهایت کوچک مثبت است. من می توانم جمع را به یک انتگرال بر روی تکانه $p$ یا انرژی تبدیل کنم، این استاندارد است. سپس تجزیه و تحلیل پیچیده را دنبال می کنم و 4 قطب را شناسایی می کنم (اگر ادغام بیش از تکانه باشد) و قضیه باقی مانده را بیشتر اعمال می کنم. اما چیزی که من دریافت می کنم عبارتی متناسب با $\frac{1}{\epsilon}$ است. این بدان معنی است که از $\epsilon\rightarrow 0$ واگرا است. لطفاً کسی می تواند به من اشاره کند که در این محاسبه چه چیزی را از دست داده ام؟ چه اشتباهاتی مرتکب شدم؟ با تشکر فراوان
|
انتگرال روی یک حاصل از دو تابع گرین
|
126959
|
با توجه به رسانایی که در یک میدان مغناطیسی کاملاً یکنواخت حرکت میکند، نیروی کششی که توسط هادی تجربه میشود (به دلیل جریانهای گردابی القایی یا هر فعل و انفعال مغناطیسی دیگری که ممکن است نادیده گرفته باشم) چقدر است؟ اگر میدان غیر یکنواخت است، اما هادی به اندازهای کوچک است که میدان در سراسر مقطع آن تقریباً یکنواخت باشد، آیا میتوان از همان فرمول برای محاسبه کشش آنی در یک نقطه استفاده کرد یا مشتق میدان مغناطیسی مهم است. ? تمام منابعی که به تنهایی در این موضوع توانسته ام پیدا کنم به حالت معکوس یک میدان مغناطیسی با وسعت نسبی محدود می پردازد که از یک هادی بی نهایت دو بعدی عبور می کند، زیرا این وضعیت عملی موجود در ترمزهای مغناطیسی است. از طراحی ترمزهای آهنربایی جریان گردابی (Der-Ming Ma & Jaw-Kuen Shiau، 2010)، من فرمول زیر را (پس از کمی ساده سازی) برای آن مورد دریافت می کنم: $ F_d = v \sigma B^2 V [1 - \frac{1}{2 \pi}(4 atan \phi + \phi ln(1+\frac{1}{\phi}^2) - \frac{1}{\phi}ln(1+\phi^2))] $ که $v$ سرعت است، $\sigma$ رسانایی، $B$ چگالی شار، $V$ حجم رسانا است. با میدان مغناطیسی قطع می شود و $\phi$ نسبت ابعاد (طول / عرض) ناحیه ای است که میدان مغناطیسی از آن عبور می کند. پیوست همان مقاله شامل محاسبات اصلاحات برای محاسبه وسعت عمودی محدود ریل رسانا در یک سیستم ترمز مغناطیسی است. این مرا به این فکر میکند که شاید بتوانم اشتقاق آن اصلاحات را برای توضیح جهت افقی نیز تکرار کنم. با این حال، من دو مشکل با این رویکرد دارم: اول، اصلاحات داده شده فقط برای یک هادی مستطیلی و یک منطقه طرح میدان مغناطیسی مستطیلی معتبر است. ثانیاً، عبارات واقعاً ناخوشایند و درشت هستند، و حس ظرافت من نشان میدهد که باید راهی سادهتر و مستقیمتر برای محاسبه آنچه میخواهم وجود داشته باشد.
|
رسانایی که در یک میدان مغناطیسی یکنواخت حرکت می کند را بکشید
|
17847
|
سرعت نور تقریباً 300000 کیلومتر بر ثانیه است. فوتون ها در طول موج دارای سرعت هستند و موج دارای سرعت مستقیم به جلو هستند. سرعت نور چقدر است؟ آیا سرعت فوتون ها در طول خط موج است یا سرعتی است که موج در یک خط مستقیم طی می کند؟
|
سرعت نور، فوتون یا سرعت موج؟
|
1042
|
در اثر فوتوالکتریک تابع کار حداقل مقدار انرژی (به ازای هر فوتون) مورد نیاز برای بیرون راندن یک الکترون از سطح فلز است. آیا می توان این انرژی را از روی خواص اتمی فلز (عدد اتمی، جرم اتمی، پیکربندی الکترون و غیره) و خواص ساختار شبکه به گونه ای محاسبه کرد که نیاز به یک مدل محاسباتی پیچیده نباشد؟ (اگر چنین است، چگونه؟) یا، اگر نه، آیا فرمول ساده ای از نظر خواص اتمی/شبکه ای فلز وجود دارد که بتواند آن را به چند درصد تقریب بزند؟
|
چگونه تابع کار یک فلز را محاسبه کنم؟
|
16083
|
اصطلاح صحیح «قطبیت» ماده (ماده در مقابل ضد ماده) چیست؟ آیا قطبیت های خنثی مجاز هستند؟ (1,0,-1) آیا قطبیت های کسری مجاز هستند؟
|
اصطلاح صحیح «قطبیت» ماده (ماده در مقابل ضد ماده) چیست؟ آیا قطبیت کسری مجاز است؟
|
44534
|
جریان مدار الکتریکی که فقط یک جزء باتری (یا سلول) دارد چیست؟ توضیح دهید چرا.
|
جریان مدار الکتریکی که فقط یک جزء دارد - باتری (یا سلول) چیست؟
|
16330
|
من چیز زیادی در مورد به اصطلاح ماده تاریک نمی دانم، جدای از آنچه در توصیفات رایج در مورد دلایل فرض آن توضیح داده شده است. سوال من این است که آیا حرکت تاریک، بار تاریک، تکانه زاویه ای تاریک وجود دارد؟ همچنین آیا اینها در مدل استاندارد (با تغییرات) قرار می گیرند؟
|
مقادیر تاریک.
|
2364
|
در کتاب «بردارها، تانسورها و معادلات اساسی مکانیک سیالات» نوشته رادرفورد آریس، مطالب زیر را خواندم: اگر سیال به گونهای باشد که گشتاورهای درون آن فقط بهعنوان ممانهای نیروهای مستقیم ایجاد شوند، آن را غیرقطبی مینامیم. سیال قطبی مایعی است که قادر است زوج های استرس را منتقل کند و در معرض گشتاورهای بدن قرار گیرد، مانند سیالات چند اتمی و برخی مایعات غیر نیوتنی. آیا کسی می تواند به من کمک کند تا این را بفهمم؟ با ارائه تعریف دیگری از سیالات قطبی و غیرقطبی بگویید. با تشکر
|
سیال قطبی در مقابل مایع غیرقطبی
|
114572
|
تعریف این است: $${\bf{j}} = \frac{\hbar}{2mi} (\psi^* \nabla \psi - \psi \nabla \psi^*)$$ با این حال: هر کجا که دارم نگاه کرد، بالا از جایی بیرون می آید. میخواستم بدانم چگونه میتوانم شهودی در این باره به دست بیاورم، و/یا، آیا میتوان آن را از برخی تعریف/های مرتبط استخراج کرد؟
|
شهود/اشتقاق پشت تعریف فعلی احتمال
|
63058
|
آیا مسائل جالب (جنبههایی از) در فیزیک مدرن وجود دارد که بتوان آنها را صرفاً بر اساس اعداد صحیح بیان کرد؟ امتیاز برای مکانیک کوانتومی
|
فیزیک اعداد صحیح
|
69618
|
من در مورد چگونگی ارائه منابع مناسب برای فرمول جستجوی محدود DFT کمی متحیر هستم. تا به حال، من فقط شنیده بودم که آن را جستجوی محدود لوی می نامند، اما مقالات و ارائه هایی به دست آمد که آن را جستجوی محدود لوی لیب نامیدند. مقالات اصلی مورد بحث به شرح زیر است: Levy: M.Levy, _Proc.Natl.Acad.Sci.U.S.A._ **76**, 6062 (1979) Lieb: E.Lieb, _Int. ژور. مقدار. Chem._ **24**، 243-277 (1983) تاریخ ها بسیار دور از یکدیگر هستند، اما نویسنده این مقاله ادعا می کند که لوی و لیب فرمول جستجوی محدود را به صورت موازی توسعه داده اند. پس میخواهم بدانم آثار این دو نویسنده (متاسفانه به مقالات دسترسی ندارم) چه نسبتی با هم دارند؟ آیا هر دوی آنها همین کار را کردند یا لیب کار لوی را گسترش داد یا هر دو مقاله کاملاً فرمولبندیهای متفاوتی دارند؟ آیا باید از هر دو مقاله نقل قول کنم و آن را Levy-Lieb بنامم یا فقط نسخه Levy مناسب تر است؟
|
فرمول جستجوی محدود DFT: توسط Levy یا توسط Levy-Lieb
|
69614
|
من با اثبات های زیادی در مورد هویت Tensorail مواجه شده ام که با این فرض شروع می شود که تانسور ما می تواند به شکل زیر نوشته شود: $T^{\alpha\beta}=u^{\alpha}v^{\beta}$. همانطور که ممکن است مفید باشد، مطمئن نیستم که آیا این یک فرض معتبر است، و آیا اجزای مستقل $\alpha\times\beta$ وجود دارد یا خیر.
|
چرا نشان دادن هویت تنسوری روی تانسوری که از دو بردار تشکیل شده است کافی است؟
|
46368
|
نزدیک به صفر مطلق، برخی از مواد ابررسانا هستند. مواد دیگر ابر سیال هستند. سایرین میعانات بوز-اینشتین هستند. آیا لیست کاملی از احتمالات وجود دارد؟ یا این هنوز یک موضوع تحقیقاتی است؟
|
چه حالت هایی از ماده در کمترین دما ممکن است؟
|
103121
|
گلوله با جرم $$m_{ball}=0.2 kg$$ با سرعت $$v=2 \frac{m}{s}$$ حرکت میکند و به کره پلاستیکی با جرم $$m_{sphere}=2.5 kg$$ برخورد میکند. و گیر بیفتند من باید مقدار گرمای خارج شده را پیدا کنم. چگونه به این کار نزدیک شویم؟ احتمالاً در مورد تبدیل انرژی جنبشی به گرما است. و قانون بقای حرکت
|
چگونه می توان به این نوع کار در مورد انرژی جنبشی نزدیک شد؟
|
98096
|
امروز در درس فیزیکم آموختیم که بهترین راه برای توصیف رفتار الکترونی که به یک اتم متصل است این است که با آن به عنوان یک موج ایستاده برخورد کنیم. میدانم که این دوگانگی موج-ذره است، اما به من آموختند که در دوگانگی موج-ذره چیزی یا به عنوان موج یا ذره عمل میکند، نه هر دو در یک زمان. با در نظر گرفتن این موضوع، من کنجکاو هستم که چگونه الکترون ها هنوز هم می توانند بار را حمل کنند، وقتی که مانند یک موج رفتار می کنند. من این سوال را از معلمم پرسیدم و او نتوانست به آن پاسخ دهد پس امیدوارم کسی در اینجا بتواند آن را برای من توضیح دهد :)
|
اگر الکترونها وقتی به یک اتم متصل میشوند مانند امواج ایستاده رفتار میکنند، چگونه بار را حمل میکنند؟
|
122320
|
یک تناقض با الکترودینامیک توسط آزمایش. نویسنده گفته است که بر اساس آزمایش، فوتون دیگر تغییرناپذیر گیج نیست؟ چرا اینطور است؟ نکته مهم این است که اگرچه این فرض با عدم تغییر سنج در تضاد است، اما تصحیح پیش بینی شده با مشاهدات تجربی Supernova 1987a مطابقت معقولی دارد. اگر او درست باشد، آیا ما باید الکترودینامیک را به روز کنیم؟
|
آیا ما نیاز به به روز رسانی الکترودینامیک داریم؟
|
119439
|
به طور کلاسیک گفته می شد که اندازه گیری منجر به فروپاشی تابع موج می شود. با این حال، اگر هیچ محدودیتی در فرآیند اندازه گیری وجود نداشته باشد، ممکن است اتفاقات عجیبی رخ دهد، به عنوان مثال. ذره ای که با پتانسیل بسیار قوی در یک منطقه کوچک محدود شده است، می تواند با اندازه گیری تکانه آن با دقت بالا، فوراً در سراسر فضا پخش شود. به همین ترتیب، اگر یک ذره در یک مکان تشخیص داده شود، تکانه آن با دقت بسیار بالایی اندازه گیری می شود، در هر لحظه پس از آن می توان آن را به طور دلخواه در فاصله دور تشخیص داد. در سخنرانیهای فاینمن در مورد فیزیک، او وارد فرآیند اندازهگیری صریح در آزمایش دو شکاف میشود، جایی که از نور برای تشخیص اینکه الکترون از کدام شکاف عبور کرده است استفاده میشود. تا زمانی که فوتون ها بتوانند شکافی را که الکترون از آن عبور کرده است تشخیص دهند، الگوی تداخل از بین می رود. هنگامی که فرکانس نور برای کاهش ضربه کاهش مییابد، الگوی تداخل همچنان مختل میشود، تا زمانی که طول موج فوتونها آنقدر زیاد است که نمیتوانند تعیین کنند که الکترون از کدام شکاف عبور کرده است. به همین ترتیب، در این پاسخ جان رنی به این سوال که چگونه میشود اگر تکانه یک ذره را با دقت بسیار بالا اندازهگیری کنید، عدم قطعیت آن ممکن است بیش از یک سال نوری باشد، او توضیح میدهد که چرا (این کار را حداقل با نور انجام دهید) یک اندازهگیری با این دقت یک سال طول می کشد. به عنوان مثالی دیگر، در این پاسخ دانیل سانک به بخشی از سوال من که در آن پرسیده شد که چگونه می توان اندازه گیری یک ذره در جعبه ای با دیواره های بی نهایت را با اندازه گیری تونل زد، پیشنهاد شد که یک محدودیت اساسی در دقت اندازه گیری وجود دارد. در هر سه مثال به نظر میرسد که محدودیتهای فرآیند اندازهگیری دقیقاً توطئهای برای جلوگیری از بروز هرگونه رفتار نامطلوب است. آیا دلیل اساسی برای آن وجود دارد؟ با تشکر
|
آیا محدودیتهای اندازهگیری مکانیکی کوانتومی همیشه برای جلوگیری از تضاد کار میکند؟
|
21223
|
یک شارژ نقطه ای و دوقطبی کامل $\vec{p}$ در فاصله $r$ دور داشته باشید. زاویه بین $\vec{p}$ و $\hat{r}$ $\theta$ است. می خواهید نیرو را روی دوقطبی پیدا کنید. من در تشخیص اینکه کجا اشتباه می کنم بیش از کمی مشکل دارم. اگر این مشکل را در مختصات دکارتی انجام دهم، پاسخ درستی میگیرم، بنابراین ظاهراً چیزی در مورد مختصات کروی نمیفهمم. برای دوقطبی های یک میدان الکتریکی غیریکنواخت، $F = q\Delta E$ داریم. اگر $d$ در دوقطبی کوچک است، میتوانم از $$\Delta E \approx \nabla E \cdot \Delta\vec{r}$$ در زیر عبارت را در مختصات کروی استخراج کنم. بنابراین، اول از همه، $$E = \frac{q}{4 \pi \epsilon_0 r^2} \hat{r}$$ بنابراین $$E_r = \frac{q}{4 \pi \epsilon_0 r^ 2}$$ و $$\Delta E_r = \nabla E_r \cdot \Delta \vec{r}$$ که $\Delta \vec{r} = \bigl(\Delta r, r\Delta \theta, r\sin\theta\Delta \phi \bigr)$. $$\nabla E_r = \biggl(\frac{-2q}{4 \pi \epsilon_0 r^3},0,0\biggr)$$ بنابراین، $$q\Delta E_r = \frac{-2qp\cos \theta}{4 \pi \epsilon_0 r^3}$$ and $$\Delta E_{\theta} = \Delta E_{\phi} = 0$$ به عنوان $E_{\theta} = E_{\phi} = 0$. بنابراین $$F = q\Delta E_r = \frac{-2qp\cos\theta}{4 \pi \epsilon_0 r^3} \hat{r}$$ اما باید $$F = \frac{-2qp\ باشد cos\theta}{4 \pi \epsilon_0 r^3} \hat{r} - \frac{qp\sin\theta}{4 \pi \epsilon_0 r^3} \hat{\theta}$$ بنابراین $\Delta E_{\theta}$ باید غیر صفر باشد، اما من نمیدانم چگونه.
|
نیرو از نقطه شارژ روی دوقطبی کامل
|
21228
|
این تنظیم یک جرم بزرگ (زمین؟) و یک فوتون را در ابتدا از سطح آن فرض می کند. طول موج فوتون هنگام پرتاب مشخص است. سپس انرژی جدید فوتون با انرژی طی مسافت $d$ مقایسه می شود. در ابتدا $$E_1 = \frac{GMm}{R} + \frac{1}{2}mv^2$$ که در آن m- جرم فوتون، M جرم زمین، R برابر با شعاع است. در نهایت $$E_2 = \frac{GMx}{R+d} + \frac{1}{2}xv^2$$ که $x$ جرم جدید فوتون است. با قرار دادن $m = \frac{h}{Lc}$، $L$ طول موج است اجازه دهید طول موج جدید $W$ باشد. می توانیم 2 را معادل کنیم: $$\frac{GMh}{RLc} + \frac{1}{2}\left(\frac{h}{L}\right)^2 = \frac{GMh}{(R +d)Wc} + \frac{1}{2}\left(\frac{h}{W}\right)^2$$ حل و قرار دادن $\frac{1}{W} = y$، ما خواهد گرفت، $$\frac{h^2}{2}y^2 + \frac{GMhy}{(R+d)c} = \frac{GMh}{RcL} + \frac{1}{2}\left( \frac{h}{L}\right)^2$$ بنابراین از یک معادله درجه دوم $ax^2 + bx + c =0$ پیروی میکند، بنابراین این بدان معناست که $y$ همچنان با افزایش $d$ کاهش مییابد. سپس به این معنی است که جرم فوتون با افزایش آن افزایش می یابد. آیا این منطق درست است یا من در اینجا واقعاً یک اشتباه بزرگ مرتکب می شوم؟
|
طول موج فوتون با بالا رفتن از سطح سیاره تغییر می کند (مطابق با این معادله)؟
|
17841
|
من سعی کردم این مقاله را بعد از تماشای برنامه ای با برایان گرین بخوانم. همانطور که من درک می کنم، ذرات پیش بینی ابرتقارن هستند، بنابراین من متعجب بودم: * آیا کشف ابرتقارن اعتباری به نظریه ریسمان نمی دهد؟ آیا این یک نتیجه قابل آزمایش نیست یا این نوع ابرتقارن توسط اکثر مدل ها پیش بینی شده است؟ * همانطور که من متوجه شدم، ذرات برای شناسایی نیاز به انرژی بسیار بالایی دارند. آیا آنها کاندیدای ذرات غیرباریونی هستند؟
|
ذرات: رابطه با ابر تقارن و ماده تاریک؟
|
8656
|
کتاب درسی مورد علاقه من فیزیک 101 (جیانکولی) تقدم را بر حسب یک فرفره که محور آن از عمود کج شده است توضیح می دهد. روشی که کتاب چیزها را تنظیم میکند، $L$ (تکانه زاویهای) در امتداد محور بالا قرار میگیرد، و $\operatorname{d}\\!L$ عمود و افقی بر $L$ است و در جهت تقدم (در شکل آنها، $\operatorname{d}\\!L$ در پایان به سمت راست اشاره می کند). سپس بیان می کند که از آنجایی که $\operatorname{d}\\!L$ همیشه بر $L$ عمود است، قدر $L$ ثابت است و فقط جهت آن تغییر می کند. در نهایت، نتیجه میگیرد: > از آنجایی که $L$ در امتداد محور بالا قرار دارد، میبینیم که این محور به سمت راست حرکت میکند... (Giancoli, 2008) من فقط نمیفهمم چرا میتوانید فرض کنید که همیشه خواهد بود. درست است که $L$ و محور بالا همیشه روی هم قرار می گیرند. کتاب به این موضوع نمی پردازد، اما آیا تنها یک راه وجود دارد که در آن قسمت بالایی می تواند حرکت کند تا حرکت مورد نیاز بردار تکانه زاویه ای را ایجاد کند؟ اگر اینطور باشد، پس حدس میزنم منطقیتر باشد؟ من نمی دانم. دوستان اینجا به من کمک کنید (من می دانم که به دلیل حرکت تقدمی، انحراف در $L$ وجود دارد، اما یکی دیگر از مفروضات کتاب این است که تا زمانی که بالا به اندازه کافی سریع می چرخد، این موضوع بی ربط است.)
|
چرا می توانید فرض کنید که بردار تکانه زاویه ای یک بالا همیشه محور چرخش آن را دنبال می کند؟
|
45179
|
هنگام مشاهده پالس های سریع در اسیلوسکوپ، چرا تطبیق امپدانس لازم است؟ دلیلش را کاملاً روشن نیستم. حدس میزنم به این دلیل است که «زنگ» نمیخواهم و یکپارچگی سیگنال را میخواهم.
|
تطبیق امپدانس
|
119435
|
من روی پروژه ای کار می کنم که شامل یک چتر نجات مقیاس است. برای پروژه بسیار مهم است که اندازه گیری خوبی از سرعتی که در هنگام فرود دارد داشته باشد. ما هنوز چتر نجات را نساختهایم، اما به راهی نیاز داریم که بدانیم سرعت آن هنگام برخورد با زمین چقدر است. ما در مورد استفاده از تلفن همراه به عنوان بدنه بسته شده به چتر فکر کرده ایم و برنامه ای بنویسیم که داده های شتاب سنج را جمع آوری کند، سپس از این داده ها برای محاسبه سرعت استفاده کنیم. گزینه دیگر استفاده از دو لیزر بسیار نزدیک به یکدیگر و مقاومت نوری با آردوینو بود. سپس، با توجه به اینکه ما فاصله بین لیزرها را می دانیم، لیزرها زمان لازم را برای طی کردن این فاصله (بسیار کوچک) توسط جسم به ما می دهند و ما یک تقریبی از سرعت آن لحظه را بدست می آوریم. مشکل اینجاست که چتر ممکن است به صورت افقی نیز حرکت کند و در نقطه ای فرود بیاید که لیزر ما نتواند آن را تشخیص دهد. ما مطمئن نیستیم که آیا اینها ایده های خوبی هستند یا رویکرد بهتری وجود دارد. شما چه پیشنهادی دارید؟
|
آزمایش - اندازه گیری سرعت نهایی چتر نجات
|
28838
|
به خوبی شناخته شده است که ما می توانیم با چرخش Wick از یک سیستم آماری به یک سیستم مکانیکی کوانتومی تبدیل شویم. آیا این چرخش در مسیر جریان زمان تاثیری دارد؟ یعنی این یک تصادف است یا معنای عمیقی دارد؟
|
چرخش فتیله و پیکان زمان
|
121675
|
سوال من ساده است: چگونه است که یک موج ایستاده دارای سرعت است؟ منظورم این است که سفر نیست... بسیاری از معادلات به این مفهوم بستگی دارند، به عنوان مثال: $f_n = \frac{nv}{2L}$ در اینجا فرکانس هارمونیک n را با توجه به سرعت موج پیدا می کنیم. روی یک رشته
|
سرعت موج ایستاده
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.