_id
stringlengths 1
6
| text
stringlengths 0
5.02k
| title
stringlengths 0
170
|
|---|---|---|
82032
|
در یک مقاله، من این را پیدا کردم: $\mathbf{h}=\mathbf{h}(\mathbf{r})$ میدان مولکولی نامیده میشود و به عنوان میدان تغییر تابع انرژی آزاد فرانک $F_{d} تعریف میشود. $ با توجه به میدان قطبش $\mathbf{p}=\mathbf{p}(\mathbf{r})$: $F_{d}=\int d\mathbf{r}\left(\frac{\alpha(\rho)}{2}|\mathbf{p}|^{2}+\frac{\beta}{4}|\mathbf{p}| ^{4}+\frac{K}{2}(\partial_{\alpha}p_{\beta})(\partial_ {\beta}p_{\alpha})-v_{1}\frac{\rho-\rho_{0}}{\rho_{0}}\nabla\cdot\mathbf{p}+\frac{\lambda} {2}|\mathbf{p}|^{2}\nabla\cdot\mathbf{p}\right)$ $$\mathbf{h}=-\frac{\delta F_{d}}{\delta\mathbf{p}}=\left[\alpha(\rho)+\beta|\mathbf{p}|^{2}\right]\mathbf{p}+K\nabla ^{2}\mathbf{p}+v_{1}\ nabla\left(\frac{\rho}{\rho_{0}}\right)-\lambda\nabla|\mathbf{p}|^{2}-\lambda\mathbf{p}(\nabla\cdot\ mathbf{p})$$ حالا میشه توضیح بدید چه نوع محاسباتی اینجا انجام شده و چطور میتونم دوباره بسازم؟
|
تغییرات انرژی رایگان
|
16333
|
برخی از اشیاء به خصوص فلزی در هنگام لمس احساس سردی می کنند و برخی دیگر مانند چوب و غیره در لمس احساس گرما می کنند. هر دو در معرض یک محیط قرار دارند و در وضعیت پایدار خود هستند، بنابراین باید به نوعی تعادل رسید. این تعادل چیست؟ و چگونه گرمی یا سردی یک شی را درک می کنیم؟ آیا پوست نوعی حسگر حرارتی و غیره دارد که سیگنال ها را به مغز منتقل می کند؟ مثلاً چگونه چشم تصویری را که روی شبکیه تشکیل شده است به مغز منتقل می کند؟
|
چگونه گرمی یا سردی یک شی را درک می کنیم؟
|
28834
|
کسی به این سوال پاسخ داد که شرایط آنتروپی سیاهچاله و قضایای بدون مو در طبیعت مجانبی هستند -- معادلات راه حل ایده آلی را ارائه می دهند که به سرعت به آن نزدیک می شود اما هرگز در واقع از نقطه نظر ناظری خارج از افق رویداد به دست نمی آید. از آن زمان تاکنون به این فکر میکنم که **آیا تکینگیها واقعاً ایجاد میشوند**، و اگر نه، چرا ما نگران تکینگیهای برهنه هستیم؟ خلاصه نویسی سریع: برای یک ناظر خارجی، جسمی که در سیاهچاله سقوط می کند، اتساع زمانی را تجربه می کند، به طوری که به نظر می رسد زمان بی نهایتی برای عبور از افق رویداد طول می کشد و در نهایت به حالت یخ زده در مرز می نشیند. بنابراین استدلال من این است: موارد فوق باید در وهله اول در هنگام تشکیل سیاهچاله نیز اعمال شود. میدان گرانشی با چگالی بی نهایت به عنوان ماده تشکیل دهنده به نقطه مرکزی نزدیک می شود، اما برای یک ناظر بیرونی، زمان بی نهایت طول می کشد تا تکینگی شکل بگیرد. به عبارت دیگر، هرگز اتفاق نمی افتد. همانطور که می فهمم، تکینگی های برهنه با تکان دادن دست کنار گذاشته می شوند، وقتی کوانتومی کنیم آن را درست می کنیم، اما من این را ضروری نمی دانم. به نظر من تکینگی ها هرگز در واقع شکل نمی گیرند، اگرچه افق رویداد به وضوح شکل می گیرد. آیا این بدان معنی است که ما می توانیم نگران نباشیم؟ در سناریوهای تکینگی برهنه وقتی هنوز تکینگی وجود ندارد چه اتفاقی میافتد؟
|
افق رویداد بدون تکینگی
|
89411
|
1. لطفاً نحوه عملکرد فلاسک/ قمقمه خلاء را توضیح دهید. 2. خلاء چگونه از همرفت/رسانایی/تابش جلوگیری می کند؟ 3. چگونه درپوش با خطوط منحنی از هر یک از انتقال حرارت فوق الذکر جلوگیری می کند؟ 4. اگر قطعات دیگری وجود دارد که ممکن است از انتقال حرارت جلوگیری کند، لطفاً آنها را نیز فهرست کنید.
|
لطفاً نحوه عملکرد فلاسک/ قمقمه خلاء را توضیح دهید
|
57179
|
من کمی گیج شدم! برخی افراد استدلال می کنند که حالت لبه بدون شکاف عایق توپولوژیکی تا زمانی که تقارن معکوس زمانی شکسته نشده باشد، قوی است، در حالی که افراد دیگر می گویند که به دلیل عدم نظم توپولوژیکی پایدار نیست. لطفاً به من کمک کنید!
|
آیا حالت لبه عایق توپولوژیکی واقعا قوی است؟
|
11050
|
من در حال مطالعه تحلیل برداری هستم و درک واگرایی یک میدان برداری واقعاً برایم سخت است. من میدانم که $divF=\nabla\cdot F$، اما نمیدانم چه مقداری میدهد و برای چه استفاده میشود. آیا کسی میتواند به من مثال خوبی از کاربرد آن (در فیزیک واقعی) بدهد؟
|
مثال عینی واگرایی یک میدان برداری
|
64549
|
ما می دانیم که همه اجرام با جرم بر سایر اجرام جرم وارد می کنند به گونه ای که $$ F = \frac{GMm}{R^2}.$$ و همانطور که دیگران بحث کرده اند، سیارات از نظر گرانشی با یکدیگر تداخل می کنند. درجه سوال من این است که منظومه شمسی چقدر به ساختار دقیق خود متکی است. اگر قرار بود سیاره ای هم ترازی یا مدار یا اثر گرانشی خود را روی سیارات دیگر تغییر دهد، مثلاً از طریق افزایش جرم در اثر برخورد سیارک. آیا انحراف در ساختار منظومه شمسی همانطور که هست باعث فروپاشی آن می شود؟ به عنوان مثال، سیارات به طور قابل توجهی مدار خود را تغییر می دهند تا از خورشید دور شوند یا به سمت آن سوق پیدا کنند؟
|
منظومه شمسی تا چه اندازه به این که دقیقاً همین طور است متکی است؟
|
2363
|
شکل غالب انتقال حرارت بین آب گرم و هوای سرد چیست؟ اگر یک قطره 100 میلی گرم دلاری آب در هوای 40- دلار کانادا بریزد، چقدر سریع می تواند یخ بزند؟ آیا قابل باور است که در هوای بسیار سرد تف در نیم ثانیه یخ می زند تا به زمین برسد؟
|
چقدر باید سرد باشد تا تف قبل از برخورد با زمین یخ بزند؟
|
1862
|
در حال مطالعه شبکه های اجتماعی از نظر تئوری گراف و جبر خطی هستم. می دانم که فیزیکدانان در این زمینه مطالب زیادی منتشر کرده اند و کار کرده اند. این باعث میشود که فرض کنم رشتههای فرعی در فیزیک وجود دارد که در اصل مسائل خود با مشکلات شبکههای کوچک جهانی همپوشانی دارند. کدام پدیده های طبیعی این نوع ویژگی ها را شبیه به شبکه های کوچک جهانی نشان می دهند؟ من می خواهم بدانم، بنابراین شاید بتوانم به این مشکلات نگاه کنم تا الهام بگیرم که می توان از نظریه شبکه های اجتماعی استفاده کرد.
|
کدام حوزه ها در فیزیک با نظریه شبکه های اجتماعی برای تجزیه و تحلیل نمودارها همپوشانی دارند؟
|
17062
|
فرض کنید یک اتم برانگیخته در حال استراحت داریم. میانگین طول عمر آن $\tau_0$ است. اگر به اندازه کافی طولانی صبر کنیم $t>>\tau_0$، یک اتم غیرفعال شده و یک تابع موج الکترومغناطیسی (کروی) فوتون با حدود $\tau_0\cdot c$ لایه طولانی با احتمال غیر صفر برای یافتن یک فوتون در داخل پیدا خواهیم کرد. . چیزی شبیه به یک حلقه احتمال در حال گسترش سریع با عرض حلقه $\tau_0\cdot c$. حال، اجازه دهید این سیستم را در یک چارچوب مرجع متحرک در نظر بگیریم. به نظر من این عرض $\tau_0\cdot c$ ثابت نسبیتی است: این تفاوت بین دو جلو موج الکترومغناطیسی است تا طول یک جسم مادی که تحت انقباض لورنتس قرار دارد. آیا درست است؟ به عبارت دیگر، آیا این تصویر ثابت نسبیتی است؟ 
|
تبدیل نسبیتی طول بسته موج
|
114575
|
در آزمایش دو شکاف با الکترون ها، آیا همه الکترون ها از شکاف ها عبور می کنند؟ اگر تفنگ الکترونی بین دو شکاف هدایت شود، باید به قسمت مرکزی بین شکاف ها برخورد کند، اینطور نیست؟ بنابراین، اگر کسی شمارش کند (**الکترون های در حال پرواز را تماشا نکنیم، تا تابع موج را از بین نبریم)، الکترون ها به قسمت مرکزی و صفحه نمایش برخورد کردند - **آیا تعداد کل الکترون ها به همان تعداد شلیک شده از تفنگ خواهد بود* *؟ سوال تکمیلی: اگر قطعه دارای دو شکاف ضخامت داشته باشد، آیا الکترون می تواند به سطح داخلی (سمت) شکاف برخورد کند (هنوز، الکترون ها را در فضا تماشا نمی کند، بلکه فقط برخوردهای سطح را در شکاف تشخیص می دهد)؟ ایده پشت این سوال: آیا برخی از الکترونها میتوانند گم شوند یا از دیوار بین شکافها بدون برخورد با آن عبور کنند؟
|
جزئیات برای آزمایش دو شکاف
|
81073
|
 ما ابرها را در ارتفاعی خاص می بینیم، و نه همه جا نزدیک زمین. من واقعاً به مفهوم ابر آشنا نیستم. اما من احساس کردم که ابرها از نظر ظاهری سبک تر می شوند. **من منتظر خواهم ماند تا دلیل ابرها را فقط در بالای زمین و نه هیچ جای دیگری در اطراف ما در زمین بدانم.**
|
چرا ما نمی توانیم ابرها را در همه جای اطراف خود ببینیم؟
|
2361
|
من اخیراً واقعاً به یادگیری در مورد فیزیک و کیهان شناسی علاقه مند شده ام، اما هنوز اطلاعات کمی دارم. امیدوارم کسی با دانش بیشتر بتواند سوالات من را روشن کند. اینها پیش فرض های من هستند (لطفاً اگر اشتباه می کنم اصلاح کنید): * $t_{0}$: بیگ بنگ. * جهان به اندازه کافی منبسط می شود (و در نتیجه سرد می شود) تا اجازه تشکیل اتم ها را بدهد. * کیهان اولیه بیشتر از هیدروژن تشکیل شده است و از نظر هندسه یکنواخت نیست. * گرانش توده های ماده را تا زمانی که چگالی (دمای) آنها به حدی بالا می رود که همجوشی هسته ای شروع می شود، به هم فشار می دهد. اولین ستاره های غول پیکر متولد می شوند. * برخی از عناصر سنگین در این ستارگان ایجاد میشوند و زمانی که منفجر میشوند، دمای کافی برای تشکیل عناصر سنگینتر حاصل میشود. * همه ستارگان و سیارات متوالی محصول این ستاره های اصلی هستند. سؤالات من: * اگر مقدار هیدروژن در کیهان محدود است و هر نسل متوالی از ستارگان بیشتر هیدروژن خود را مصرف می کنند، حداکثر تئوری تعداد نسل های ستاره ای که جهان ما می تواند پشتیبانی کند چقدر است؟ یک رقم توپ از نظر سال نیز خوب است. ؛) * آیا فرآیندهای فیزیکی خاصی در کیهان در مقیاس کافی وجود دارد که بتواند عناصر سنگین (مانند هلیم) را به عناصر سبکتر (یعنی هیدروژن) تجزیه کند؟ شبیه یک عملیات بازیافت کیهانی. * اگر احتمال وقوع یک بحران بزرگ را نادیده بگیریم، آیا جهان تقریباً به زمانی میرود که دیگر ستارهای وجود نداشته باشد و فقط یک دسته سیاهچاله، سیارات و دیگر زبالهها وجود داشته باشد؟
|
ذخایر هیدروژن کیهان تا چه زمانی ادامه خواهد داشت؟
|
121678
|
من در مورد یک پارادوکس و تحقیق اخیر در مورد ذرات کوانتومی بسیار سردرگم هستم. من مقاله ای را خوانده ام که می گوید سفر در زمان برای ذرات کوانتومی امکان پذیر است. اگر ممکن است پس چرا پارادوکس پدربزرگ را نقض می کند؟ تا آنجا که من می دانم اگر می توانیم به گذشته برویم، نمی توانیم گذشته خود را تغییر دهیم. آنها چرا یک فوتون با نسخه های قبلی فوتون ها تعامل می کند؟
|
مشکل در پارادوکس پدربزرگ
|
65756
|
**زمینه:** من بارها خوانده ام که فلش زمان را می توان از آنتروپی بسیار پایین کیهان در انفجار بزرگ توضیح داد (http://preposterousuniverse.com/eternitytohere/faq.html). بحث این است که در ابتدا جهان بسیار صاف بود. با گذشت زمان، ماده به دلیل گرانش در خوشهها جمع شد تا اینکه در نهایت ستارهها، کهکشانها و سیاهچالههای فوقالعاده عظیم به دست آوردیم. مفهومی از آنتروپی وجود دارد که مربوط به گرانش است. در فیزیک آماری کلاسیک بدون در نظر گرفتن گرانش، گاز به طور یکنواخت در حجم پخش می شود. اگر گرانش را در نظر بگیریم، محتمل ترین حالت سیستم زمانی است که همه گازها یک سیاهچاله بزرگ را تشکیل می دهند. با این حال من نمیدانم که تبخیر هاوکینگ چگونه در این تصویر گرفته شده است. از این نتیجه میگیرم که در جایی باید یک نظریه آنتروپی در سطح کتاب درسی وجود داشته باشد که گرانش، تابش هاوکینگ و انبساط جهان را در نظر بگیرد. به طور کلی، ما ممکن است یک مدل اسباب بازی در نظر بگیریم - جهان، که کاملاً از سیاهچاله هایی با اندازه ها و سرعت های مختلف تشکیل شده است، ببینیم چگونه تکامل می یابد و محتمل ترین حالت (یا حالت ها) را به دست می آورد. **سوال:** اگر جهان فقط حاوی سیاهچاله هایی با توزیع جرم و سرعت معین باشد، چگونه در طول زمان تکامل می یابد؟ آیا دانستن توزیع جرم/سرعت برای پیش بینی تکامل کلی چنین کیهانی کافی است؟ آیا می توان طیف تابش پس زمینه را در چنین کیهانی در هر لحظه از زمان پیش بینی کرد؟
|
تکامل مجموعه سیاهچاله ها
|
57178
|
با توجه به مدل Ising، فرمول انرژی را داریم: $E= - \sum_i h_i S_i - \sum_{i \neq j} J_{ij} S_i S_j$ و با توجه به انرژی آن، احتمال یک حالت معین را داریم. حالت و دما: $P(\\{S\\}) \sim e^{-E(\\{S\\})/kT}$ (که در آن ثابت عادی سازی پارتیشن است تابع). سوالی که من به آن علاقه دارم این است که آیا یک روش محاسباتی کارآمد برای تعیین (یا حداقل تخمین) احتمال (برای یک دمای معین) وجود دارد که یک سایت _خاصی $i$ دارای چرخش مثلاً $1+ باشد. (به عبارت دیگر، من مجموع احتمالات همه حالتهایی را میخواهم که $S_i = +1$.) من میدانم که روشی که اغلب برای حل این نوع مسائل استفاده میشود، شبیهسازی مونت کارلو از تکامل است. دولت با این حال در این مشکل از آنجایی که من فقط به یک سایت خاص علاقه مند هستم، به نظر می رسد شبیه سازی کل حالت لزوما از نظر محاسباتی کارآمد نیست. * آیا این مشکلی است که عموماً به صورت تحلیلی قابل حل است؟ چه چیزی در مورد پیچیدگی آن شناخته شده است (آیا NP-hard است؟) * اگر از نظر تحلیلی قابل حل نیست، معمولاً از چه تکنیک هایی برای تقریب آن استفاده می شود؟ (اگر این مبحث برای یک پاسخ خیلی گسترده است، پیوندهایی به منابعی که بتوانم بیشتر بدانم نیز مفید خواهد بود.)
|
تعیین احتمال اینکه یک سایت خاص دارای یک چرخش خاص در مدل Ising باشد
|
81075
|
سوال این است: - > توزیع جریان را در سلف ها در حالت ثابت پیدا کنید (یعنی > فرض کنید $t\rightarrow \infty$ بعد از بسته شدن سوئیچ و برقراری مدار > و سلف ها را بدون مقاومت و ایده آل در نظر بگیرید).  **تلاش های من** از آنجایی که هر دو به صورت موازی هستند، معادلات برای جریان در هر زمان $t$ پس از ایجاد مدار توسط ($i_1$=corrent در سلف $5mH$ و $i_2$ در دیگری، و مجموع جریان $i$) داده می شود:- $$i(t)=i_1(t)+i_2(t)=4(1-e^{-\frac{5t}{L_{net}}})$$ جایی که $L_{net}=\frac{ 10}{3}mH$. اما من نمی دانم چگونه این جریان در اندوکتانس ها در هر زمان $t$ یا در حالت پایدار به دو قسمت تقسیم می شود. اگر سلفها ایدهآل نبودند، یعنی اگر مقاومتهای متفاوتی داشتند، جریان میتوانست در حالت پایدار نهایی در نسبت مقاومتهای آنها تقسیم شود، اما از آنجایی که آنها ایدهآل هستند، این روش کار نمیکند. چگونه می توانم این را حل کنم؟ پاسخ های داده شده $\frac83A$ در سلف $50mH$ و $\frac43A$ در دیگری است.
|
تقسیم فعلی در سلف های ایده آل؟
|
65752
|
در **حرکت دایره ای** گفته می شود که نیروی مرکزگرا فقط برای مدت زمان بسیار کوتاهی عمل می کند، از این رو فقط می تواند جهت را تغییر دهد اما نه بزرگی سرعت را. به طور مشابه در یک برخورد، نیروهای برخورد ضربه ای برای مدت زمان بسیار کوتاهی عمل می کنند، اما با در نظر گرفتن یک برخورد غیرکشسان، می توانند جهت و همچنین بزرگی سرعت را تغییر دهند. این برخورد برای مدت زمان بسیار کوتاهی، تقریباً آنی (با اشاره به مکانیک نیوتنی، بدون در نظر گرفتن نسبیت خاص اینشتین) طول می کشد. *چرا این است که چرا وقتی نیروی برخورد برای مدت کوتاهی نیز عمل می کند، می تواند بزرگی را تغییر دهد؟ این استدلال که نیروهای برخورد دارای قدر بسیار بالایی هستند در اینجا کار نمی کند، همانطور که می گویند قدر آنها 100000$\text{N}$ است، سپس حرکت دایره ای را با جرم $1\text{ kg}$ و سرعت $100,000 تصور کنید. \text{ ms}^{-1}$ و شعاع $1\text{ m}$، اکنون هر دو مرکز و نیروهای برخورد برابر هستند اما نیروی مرکزگرا فقط قادر به تغییر جهت است. به همین ترتیب، ما همیشه میتوانیم نیروها و شعاع دایره را بر این اساس تنظیم کنیم، به طوری که **تکانه** ارائه شده توسط **هر دو نیرو**، مرکز مرکز و نیروهای برخورد **همیشه مساوی** باشند. > ما تکانه ارائه شده توسط نیروی مرکزگرا در حرکت دایره ای را به گونه ای محاسبه می کنیم که برای زمان تفاضلی $dt$، ضربه را برای > ارزیابی می کنیم، نیرو از نظر بزرگی و جهت > و بر اساس تداوم زمان ثابت می ماند. بی نهایت از چنین نمونه هایی وجود دارد که طولی غیرصفر از چنین زمانی را به ما می دهد. این استدلال که نیروی مرکزگرا عمود بر جهت حرکت عمل می کند نیز کار نخواهد کرد زیرا در این صورت مشکل این است که بخواهیم تکانه حتی در جهت نیرویی که عمود بر مسیر است تغییر نکند، حتی در جهت عمود بر مسیر، هیچ ضربه ای وجود ندارد. و اگر انگیزه ای وجود داشته باشد، ممکن است منجر به نقض بقای انرژی شود، که نمی تواند اتفاق بیفتد. این دو حالت استدلال را من امتحان کرده ام و در اینجا شکست می خورند. **همه شرایط در اینجا به نوعی ایده آلیستی هستند و از تمام قوانین نیوتن و اویلر پیروی می کنند.** **همه جرم ها باید جرم نقطه ای در نظر گرفته شوند.** تکانه $\int^{t_2} _{t_1} Fdt$ است. که در آن $F$ نیرو و $t_2-t_1$ بازه زمانی با طول محدودی است که در نظر گرفتیم. همچنین لطفا یک پاسخ بصری نیز ارائه دهید.
|
نیروهای کوتاه مدت
|
97784
|
من این سوال را در Mathematics Stack Exchange پرسیدم، اما متاسفانه هنوز پاسخی وجود ندارد. من آن را مجدداً منتشر می کنم زیرا این انتگرال از QFT می آید و شاید کسی در اینجا قبلاً این کار را انجام داده یا بتواند به من کمک کند. من فقط این پست رو کپی میکنم > من می خواهم این انتگرال را در فضای اقلیدسی $n$-بعدی محاسبه کنم. > > $$I(x)=\int_{\mathbb{R}^n}\frac{d^n k}{(2\pi)^n}\frac{e^{i(k\cdot > x) }}{k^2+a^2},$$ where $k^2=(k\cdot k)$, > $k=(k_1,\ldots,k_n)\in\mathbb{R}^n$ ، > $x=(x_1,\ldots,x_n)\in\mathbb{R}^n$,$a\in \mathbb{R}$. > > من این انتگرال را برای $n=3$ با مختصات کروی و قضیه باقیمانده > انجام دادم. من > > $$I(r)=\frac{1}{4\pi r}e^{-ar}،$$ دارم که $r=|x|$ > > اما در $n$-dimensions شکست خوردم در استفاده از مختصات کروی، زیرا قبلاً هرگز آن را انجام نداده ام. همچنین می بینم که این انتگرال تبدیل فوریه > تبدیل $\frac{1}{k^2+a^2}$ است، اما در اینجا نیز شکست خوردم، زیرا نمی توانم جفت فوریه را در کتاب های مرجع خود پیدا کنم. > > اگر کسی بتواند مرا در این ادغام راهنمایی کند، عالی خواهد بود.
|
انتگرال در فضای اقلیدسی $n$-بعدی
|
19500
|
من این بخش از مکانیک کوانتومی را درک نمی کنم. من این قسمت را می فهمم که شما نمی توانید ذرات را مشاهده کنید و بر رفتار آنها تأثیر نگذارید زیرا در حالی که آنها را مشاهده می کنید به آنها فوتون شلیک می کنید، اما چگونه این نشان می دهد که در حالی که شما آنها را مشاهده نمی کنید، آنها رفتار غیر قطعی دارند و این یک ویژگی است. از طبیعت
|
چگونه می توان عدم قطعیت در مکانیک کوانتومی را از عدم توانایی مشاهده یک علت ناشی کرد؟
|
2368
|
اخیرا متوجه شدم که اسکن PET مخفف توموگرافی گسیل پوزیترون است. آیا در حال حاضر کاربرد عملی دیگری از ضد ماده وجود دارد؟
|
کاربردهای عملی پادماده در حال حاضر
|
57177
|
چرا می توان معادله $$dS= \frac{1}{T} dU + \frac{P}{T} dV$$ را به صورت $$dS= \left بیان کرد. \frac{\partial S}{\partial T} \right|_V dT + \left. \frac{\partial S}{\partial V} \right|_T dV \quad?$$
|
وابستگی S (آنتروپی) به V و T را تعیین کنید
|
1869
|
این یک حقیقت است که در علم، حداقل به همان اندازه که دلایلی برای اشتباه بودن یک نظریه یا ایده وجود دارد، مهم است. به عنوان مثال، روشهای اولیهی عادیسازی مجدد، پیشبینیهای تجربی انجام میدادند که بسیار دقیق بودند، اما مخترع معروف برای دههها نگران مشکلات مفهومی واگرایی بود. و بسیاری از مقالات/مقالات/کتابهای آنها در این زمینه شامل بحثی طولانی در مورد این است که آنها چقدر نگران بودند که روش آنها برای رسیدگی به اختلافات به نحوی عمیقاً ناقص بود. قصد من از این پست این نیست که هیچ کاربری را وارد بحثی در مورد درستی یا نبودن نظریه ریسمان کنم. من فکر میکنم هرکسی که نظریه ریسمان را جدی میگیرد، باید خوشحال باشد که تا حد امکان به وضوح تمام مسائل/مشکلات نظری بالقوه این نظریه را تصدیق کند. بنابراین میخواهم بپرسم عمدهترین مشکلات نظری که باعث میشود یک فرد منطقی نگران باشد که نظریه ریسمان نظریهای دقیق نیست، چیست؟ من این واقعیت را کنار می گذارم که نظریه ریسمان هیچ پیش بینی (عمده) تایید شده ای انجام نداده است، من فقط به ایده های مفهومی و نظری علاقه مند هستم که ممکن است این نظریه را بی اعتبار کند. لطفاً همه پاسخ های یک موضوع را در هر پست نگه دارید.
|
چه دلایلی برای مشکوک بودن نظریه ریسمان وجود دارد که ممکن است یک نظریه نادرست باشد؟
|
65750
|
من با نمایندگی یک حالت گاوسی با عملکرد مشخصه ویگنر مواجه شدم. من نمی دانم عملکرد مشخصه ویگنر چیست و نتایج گوگل به اندازه کافی دقیق نیستند. من هم نتوانسته ام این را در برخی از کتاب های مکانیک کوانتومی پیدا کنم. خیلی خوب می شود اگر بتوانید معنی آن را توضیح دهید، اما حتی بهتر است منبعی را ذکر کنید که بتوانم آن را بخوانم. من در این مقاله با این اصطلاح برخورد کردم: معیار جدایی ناپذیری سیستم های متغیر پیوسته. دوان، گیدکه، شیراک و زولر. نامه های مروری فیزیکی (سال 2000)
|
عملکرد مشخصه ویگنر
|
43628
|
پروتون تنها نباید در برابر هیچ نیروی الکترواستاتیکی کار کند. پس انرژی از کجا می آید؟ نقص جرمی برای هسته هیدروژن چیست؟
|
چرا انرژی اتصال هر نوکلئون برای اتم هیدروژن صفر نیست؟
|
90742
|
درک من از رنگ این است که اتم های موجود در یک جسم خاص، طول موج های خاصی از تابش الکترومغناطیسی را جذب می کنند و طول موج های پراکنده به جسم رنگ می دهد. طول موج های جذب شده به ارتعاشات شبکه، افزایش انرژی جنبشی و افزایش دمای اجسام کمک می کند. آیا این درست است؟ وقتی محلولی از اتم های خاص از طریق مشعل بونسن پاشیده می شود، ترتیب وقایع چیست؟ من این را نمی فهمم در این حالت آیا رنگ حاصل حرکت الکترون ها به سمت بالا و سپس پایین آمدن سطوح انرژی است؟
|
چه چیزی به یک شیء رنگ می دهد؟
|
16081
|
من این مشکل را دارم: > یک جعبه 10 کیلوگرمی روی میز بدون اصطکاک قرار دارد و کسی آن را با یک رشته > با زاویه 30 درجه به سمت افقی با نیروی 40 نیوتن می کشد. > شتاب جعبه را پیدا کنید. نمودار بدن آزاد سیستم را رسم کنید. نمودار بدن آزاد چیست؟
|
نمودار بدن آزاد چیست؟
|
134477
|
این پست با هدف خلاصه کردن طرحهای تحقق فیزیکی برای دروازهها و مدارهای کوانتومی است، لطفاً یک معرفی کوتاه برای **کسی که میشناسید** ارائه دهید. من فقط شنیدم که NMR امکان پذیر است و ویکی پدیا قبلاً معرفی کرده است. لطفا در صورت امکان به بروز رسانی سوال کمک کنید. به هر حال، اگر قبلاً مقاله مروری وجود داشته باشد، ممکن است بهترین پاسخ باشد.
|
طرح تحقق فیزیکی برای دروازه ها و مدار کوانتومی
|
90740
|
چگونه می توان نیروهایی را که اجسام آزمایشی احساس می کنند با استفاده از روش های نمودار فاینمن محاسبه کرد؟ به عنوان مثال، فرض کنید یک شی عظیم در GR داریم به طوری که متریک شکل استاندارد شوارتزشیلد، $g^S_{\mu\nu}$ را به خود بگیرد. اکنون مقداری ماده آزمایشی را اضافه کنید که در آن توسط مقداری لاگرانژی $\mathcal L'$ توصیف شده و دارای تانسور تنش مربوطه $T'^{\mu\nu}$ است. در این عمل، اغتشاش مرتبه اول $S\supset \int d^4x\, \sqrt{-g^S}\, h_{\mu\nu}T'^{\mu\nu}$ خواهد بود. $h_{\mu\nu}$ اغتشاش متریک از متریک شوارتزشیلد است. من می دانم که چگونه نیروی وارد بر ذره آزمایشی را در GR محاسبه کنم، اما چگونه می توان با استفاده از تکنیک های تئوری میدان مانند نمودارهای فاینمن این کار را انجام داد؟ به همین ترتیب، در برخی از تئوریهای گرانش اصلاحشده، اقداماتی مانند $\mathcal L\sim \frac{1}{2}(\partial\phi)^2+\mathcal{L}_{\rm int}(\phi) دریافت میکنید. +\phi T/M_{\rm pl}$ که $\phi$ مربوط به تغییر گرانش است. اگر $\phi$ یک نمایه غیر صفر به خود بگیرد، مثلاً $\phi\sim1/r$، آنگاه بر اساس متون، نیروی پنجم روی ذرات آزمایشی ایجاد میشود. چگونه می توانم این را با استفاده از نمودارهای فاینمن ببینم؟ من می دانم که معمولاً برای کشف پتانسیل ایجاد شده توسط یک تعامل می توانید از تقریب Born استفاده کنید، اما من کاملاً نمی دانم که در این مورد چگونه کار خواهد کرد.
|
محاسبه نیروها از طریق نمودارهای فاینمن؟
|
60705
|
من و دوستانم در مورد جبرگرایی وارد بحث شدیم و من این موضوع را مطرح کردم که رویدادهای کوانتومی تصادفی هستند. ولی نتونستم ثابت کنم صفحه ویکیپدیا را در قضیه بل پیدا کردم، که به نظر میرسد به معنای چیزی است که من میخواهم نشان دهم، زیرا مدلهای متغیر پنهان محلی را رد صلاحیت میکند. اما من نمی فهمم آزمایش چگونه کار می کند. فکر می کنم مراحل انجام شده را درک می کنم: 1. یک جفت الکترون-پوزیترون با اسپین های مخالف تولید می شود. 2. آلیس اسپین الکترون را در امتداد محور x اندازه می گیرد. 3. باب اسپین پوزیترون را در امتداد برخی از محورها اندازه می گیرد که می تواند محور x باشد. 4. آلیس و باب نتایج خود را با هم مقایسه میکنند و اگر چرخشهایشان مطابقت داشته باشد یک +1 و در صورت عدم مطابقت یک -1 ثبت میکنند. 5. نموداری از زاویه بین محورهای آلیس و باب در مقابل مجموع آزمایشات متعدد ایجاد می شود. بخشی که من دریافت نمی کنم این است: چرا نظریه های متغیر پنهان محلی یک الگوی مثلثی را برای نمودار پیش بینی می کنند، و به همین ترتیب، چرا درهم تنیدگی یک کسینوس را پیش بینی می کند؟
|
نمودار قضیه بل
|
113656
|
چه زنجیره ای از استدلال (البته از مشاهدات در مورد جهان شروع می شود) که منجر به پیش بینی اینکه فضای مینکوفسکی توصیف دقیقی از فضا-زمان در چارچوب نسبیت خاص ارائه می دهد چیست؟ یعنی چرا باید فضا-زمان مسطح دارای متریک مینکوفسکی $$\eta = \left(\eta_{\alpha\beta}\right) = \left( \begin{ماتریس} 1 & 0 & 0 & 0 \\ باشد. \ 0 و -1 و 0 و 0 \\\ 0 و 0 و -1 و 0 \\\ 0 و 0 و 0 و -1 \end{matrix}\right)\,?$$
|
چرا فضای مینکوفسکی توصیف دقیقی از فضازمان تخت ارائه می دهد؟
|
104949
|
اگر فلزی دریای فرمی باشد، چه چیزی فلزات مختلف را رسانای بهتری میکند؟ واضح است که یک الکترون والانس غالب است. اگر همه چیز برابر باشد، من فرض میکردم که اتمهای بزرگتر، با الکترونهای بیشتر و فاصله بیشتر بین الکترون ظرفیت و هسته، بهترین هادی را خواهند داشت. این به معنای طلا، سپس نقره و سپس مس است. اما نقره بهترین هدایت را دارد و پس از آن مس و سپس طلا. چرا؟
|
چه چیزی باعث هدایت بهتر فلزات مختلف می شود؟
|
81911
|
من می دانم که کیهان شناسان بر اساس تئوری های تشکیل ساختار می توانند **جمع** توده های نوترینوها را محدود کنند - اگر نوترینوها خیلی سبک یا خیلی سنگین بودند، به سادگی طیف قدرت جهان را تغییر می داد. سؤال من این است که دقیقاً چگونه تعداد گونههای نوترینو توسط اندازهگیریهای کیهانی محدود میشود (یعنی - $N_{eff}$ همانطور که توسط WMAP یا Planck اندازهگیری میشود)؟ نتایج اخیر از ماهواره پلانک به ما $3.3\pm0.3$ می دهد که با سه گونه نوترینو مطابقت دارد. این چگونه اندازه گیری می شود؟
|
چگونه کیهانشناسی تعداد گونههای نوترینو را محدود میکند؟
|
90741
|
من در واقع اسپین هسته ای سدیم 23 را محاسبه می کنم. در اینجا ما 11 پروتون و 12 نوترون داریم. اکنون هر دو هسته از اعداد جادویی کوتاه هستند. وقتی از مدل پوسته برای پروتونها و نوترونها به طور جداگانه استفاده میکنم، 3 پروتون در زیر پوسته $1d_{5/2}$ و 4 نوترون در همان پوسته فرعی $1d_{5/2}$ پیدا کردم. بنابراین به دلیل دو جفت شدن، نوترون ها اسپین را 0 می دهند و به دلیل جفت شدن پروتون ها، یک پروتون کنار گذاشته می شود که باید اسپین را به عنوان ${1/2}$ نشان دهد. اما در کتاب، $I={3/2}$ است. لطفاً کسی می تواند این واقعیت را توضیح دهد که چگونه اسپین هسته Na ${3/2}$ است. پیشاپیش از شما متشکرم.
|
چرخش هسته ای سدیم 23
|
104948
|
QED لاگرانژی را در نظر بگیرید، \begin{equation} {\cal L} = \bar{\psi} ^{(0)} (i \partial_\mu \gamma^\mu - m ) \psi ^{(0)} - e A _\mu ^{(0)} \bar{\psi} ^{(0)} \gamma ^\mu \psi ^{(0)} - \frac{1}{4} F ^2 _{ (0) } \end{equation} اگر روش معمولی سازی مجدد را اعمال کنیم، \begin{align} و A _\mu = \frac{1}{ \sqrt{ Z _A } } A _\mu ^{ ( 0 ) } \\\ & \psi = \frac{1}{ \sqrt{ Z _\psi } } \psi ^{ (0) } \\\ & e = \frac{1}{ Z _e } e ^{(0)} \\\ & m = \frac{1}{ Z _m } m ^{(0)} \end {align} سپس یک ضدترم جرمی میگیریم، \begin{equation} m ( 1 - Z _m Z _\psi ) \bar{\psi} \psi \end{equation} تا اینجا، مشکلی ندارم. حال فرض کنید میخواهیم عادیسازی مجدد یک عملگر، $ {\cal O} ( x) $ را در نظر بگیریم. برای صریح بودن، اجازه دهید عملگر را $ \bar{\psi} \psi (x) $ در نظر بگیریم. روشی که من سادهلوحانه در مورد آن فکر میکنم این است که باید این عملگر را از نظر میدانهای خالی در لاگرانژ وارد کنیم و سپس اجازه دهیم کوپلینگ آن به همان روشی که در بالا انجام دادیم، عادی شود. بنابراین، \begin{معادله} \Delta {\cal L} = g ^{(0)} {\cal O} ^{(0)} (x) = g ^{(0)} \bar{ \psi} ^{(0)} \psi ^{(0)} \end{equation} سپس میگوییم \begin{align} & g = \frac{1}{Z _g } g ^{(0)} \end{align} و یک متقابل دریافت میکنیم، \begin{equation} \Delta {\cal L} = g ( 1 - Z _g Z _\psi ) \end{equation} با این حال Wise و Manohar در کتاب خود، _فیزیک کوارک سنگین_، نتایج کمی متفاوت به دست آورده اند. آنها یک ضدترم از \begin{معادله} \Delta {\cal L} = g \left( 1 - \frac{ Z _\psi }{ Z _g } \right) \end{معادله} دریافت میکنند. درک اپراتورهای کامپوزیت؟
|
عادی سازی مجدد عملگرهای کامپوزیت
|
21226
|
در این انجمن ها و جاهای دیگر به طور معمول توافق می شود که ما نظریه گرانش کوانتومی نداریم. سوال من این است که چگونه بفهمیم که گرانش کوانتومی متعارف اشتباه است؟ من میدانم که این نظریه بهطور اغتشاشپذیر غیرعادیپذیر است، اما آیا این فقط به این معنا نیست که نمیتوانیم نظریه اغتشاش را برای آن اعمال کنیم؟ به نظر می رسد این نظریه به طور غیرآشفتگی قابل عادی سازی مجدد است. غیر مزاحم بودن یک نظریه آن را اشتباه نمی کند. درک من این است که در QFT مدرن، غیرعادیپذیری دیگر آنقدر بزرگ در نظر گرفته نمیشود، و انتظار میرود که حتی مدل استاندارد نیز نظریهای مؤثر باشد که با اصطلاحات غیرقابل عادیسازی که در انرژیهای بالاتر ظاهر میشوند، اصلاح شده باشد. بنابراین، به جز ملاحظات عملی، چرا گرانش کوانتومی متعارف نظریه گرانش کوانتومی نیست؟ ویرایش: مطمئن نیستم که اصطلاح «گرانش کوانتومی متعارف» درست باشد. من در این مقاله به چیزی اشاره می کنم که گرانش کوانتومی اینشتین نامیده می شود. اگر کسی بهتر می داند لطفا به من کمک کند تا اصطلاحات خود را اصلاح کنم. من قصد نداشتم چیزی در مورد LQG بگویم زیرا فکر می کردم که LQG بیشتر از یک رویکرد غیر اخلالگر به همان QFT به میز آورده است، اما ممکن است در این مورد اشتباه کنم.
|
چگونه بفهمیم که گرانش کوانتومی متعارف غیرآشفتگی اشتباه است؟
|
11057
|
وضعیت زیر را تصور کنید: یک منبع نور منسجم به یک ماشین متصل است به طوری که مسیر پرتو نور ساطع شده توسط ماشین در حال عبور است، یعنی پرتوهای نور موازی طولانی توسط ماشین در حال حرکت برخورد می کنند به طوری که مسیر آنها در مقابل یکدیگر قرار می گیرد. یک X. فرض کنید ماشین با سرعت 3000 متر بر ثانیه حرکت می کند و منبع نور منسجم به ماشین متصل است. آیا ذرات نور تغییر داپلر را تجربه می کنند؟ آیا آنها فوتون توسط بدنه ماشین جذب می شوند؟ آیا مسیر فوتون ها در هر سرعتی به دلیل افزایش تکانه تغییر می کند؟ در مورد زاویه اصابت چه می شود - آیا بر روی هر یک از خواص فوق ذرات نور تأثیر می گذارد؟
|
وقتی نور عمود بر جسم متحرک حرکت می کند چه اتفاقی می افتد؟
|
110650
|
**بنیادی ترین کیهان کدام است؟ از چه چیزی ساخته شده است؟** فیزیکدانان به دنبال شکلی منحصر به فرد و اساسی هستند. سوال این است که اطلاعات اساسی تر از انرژی است؟ طبق فیزیک ترمودینامیکی **اطلاعات هر نوع رویدادی است که بر وضعیت یک سیستم دینامیکی تأثیر می گذارد که می تواند اطلاعات را تفسیر کند.** اما تا آنجا که من می دانم انرژی آن همان طور که از سخنرانی های فیزیکدان لاینارد ساسکیند شنیدم، کمی انرژی دارد. لطفا با توجه به مقاله توضیح دهید؟ در واقع من با خواندن مقاله سرفصل گیج شدم. وحدت اساسی؟ آیا اطلاعات یک مفهوم ریاضی است یا کمی انرژی است، منظورم انرژی کوانتیزه است؟
|
اطلاعات یا ماده یا انرژی
|
113657
|
با توجه به این واقعیت که نیرویی که مانع سقوط من از روی زمین می شود دافعه الکترومغناطیسی بین الکترون های پاهای من و زمین است، آیا امکان افزایش این نیروی دافعه وجود دارد؟ همچنین آیا اصطکاک به دلیل این دفع وجه های زاویه ای در مقیاس بسیار کوچک ایجاد می شود؟ اگر چنین است، آیا میتوان مادهای را آنقدر صاف ساخت که اصطکاک صفر داشته باشد، زیرا نیروی الکترومغناطیسی بهجای ایجاد اصطکاک، این دو را از هم دور نگه میدارد؟ ببخشید اگر سوال احمقانه ای است، اما من بسیار علاقه مند به پیدا کردن آن هستم و اگر اشتباه می کنم، چرا نه.
|
آیا می توان دافعه الکترومغناطیسی بین دو ذره را افزایش داد؟
|
110388
|
در این مسئله SHO سه بعدی، جرم m توسط \begin{align} H_{1} = Ar^{2}e^{-|t|/t_0} \end{align} حالت های اولیه دارای $n = n است. $ و $l = 0$ در $t = -\infty$. سوال این است که حالت های ممکن برای $t = \infty$ چیست. تلاش من: تا کنون میتوانم شرایط محدود شده را برای حالت نهایی $l_{f}$ دریافت کنم، که در آن $l_{f} = 0$ است. من با محاسبه موارد زیر به این نتیجه میرسم: \begin{align} <n_{f}l_{f}m_{f}|[L^{2}, r^{2}]|nlm> = 0 \end{align} پس از گسترش عبارت کموتاتور، بدست آوردن $l_{f}(l_{f}+1) = 0$ دشوار نیست و از آنجایی که $ l \ge 0$، $l_{f} = 0 دلار با این حال، من مطمئن نیستم که چگونه شرط محدود کننده را در $n_f$ دریافت کنم. تنها چیزی که می دانم این است که برای یک SHO سه بعدی، مولفه شعاعی بر حسب چند جمله ای لاگر است و مولفه زاویه ای $Y^{m}_{l}$ است. از آنجایی که $l=l_{f}=0$، $Y^{m}_{l}=Y^{m_f}_{l_f}=Y^{0}_{0}$. بنابراین، من می توانم از متعامد بودن خلاص شدن از نامعتبر $n$ استفاده کنم. از این صفحه وب: http://planetmath.org/orthogonalityoflaguerrepolynomials متعامد چند جمله ای Laguerre \begin{align} \int_0^\infty\\!e^{-x}L_m(x)L_n(x)\,dx \ است ;=\; 0 \qquad (m \;\neq\; n)، \end{align} و \begin{align} \int_0^\infty\\!e^{-x}[L_n(x)]^2\,dx \;=\; (-1)^n\\!\int_0^\infty\\!e^{-x}x^nL_n(x)\,ds \;=\; (n!)^2. \end{align} از این نظر، تنها حالت نهایی ممکن برابر با حالت اصلی خود است تا از قائممقام حذف نشود؟ یعنی $n_f=n$؟ به نظر من این درست نیست. آیا کسی می تواند به من بگوید که چرا اشتباه می کنم و چگونه می توان تعامد چند جمله ای لاگر را به درستی اعمال کرد؟
|
مشکل انتقال حالت سه بعدی SHO
|
82033
|
بنابراین، پس از تحقیقات فراوان، و هزاران و هزاران مقاله که از طریق آنها مرور کردم، سرانجام ایده ای برای حل معادلات دارم که به من نامزدهای گروه تقارن مجانبی را برای مکاتبات Kerr/CFT می دهد. یکی دارای شرایط مرزی $h_{\mu\nu}$ و معیاری است که مانند $g_{\mu\nu}=\bar{g}_{\mu\nu}+h_{\mu\nu}$، که در آن $\bar{g}_{\mu\nu}$ متریک پسزمینه است (در این مورد به عنوان متریک کر افراطی افق نزدیک در نظر گرفته میشود)، و $h_{\mu\nu}$ اغتشاشات (دادهشده) هستند. بنابراین وظیفه یافتن تفاوتهای شکلی $\xi$ است که برای آنها این متریک با توجه به $$\bar{g}_{\mu\nu}+\mathcal{L}_\xi \bar{g}_{\mu تبدیل میشود. \nu}=g_{\mu\nu}=\bar{g}_{\mu\nu}+h_{\mu\nu}$$ و یکی آن را با حل معادلات حل میکند $$\mathcal{L}_\xi g_{\mu\nu}=\mathcal(r^m)$$ که در آن $\mathcal{O}(r^m)$ شرایط مرزی هستند که بر حسب مختصات شعاعی ارائه میشوند. . از این، و این واقعیت که $h_{\mu\nu}=h_{\nu\mu}$ ده معادله به دست میآید. حالا مسئله من این است: برای $\xi$ چه چیزی را به عنوان ansatz بگیریم؟ در برخی از مقالات، آنها این را می گیرند: $$\xi^\mu=\xi^\mu_0(t,\theta,\phi)+r\xi^\mu_1(t,\theta,\phi)+\mathcal{ O}(r^2)$$ اما در برخی مقالات متوجه شده ام که نویسندگان این شکل را دارند (بعد از معادله 4.4 را اینجا ببینید، یا اینجا معادله 5.1 را ببینید) $$\xi^\mu=\sum\limits_{n=-1}^\infty \xi^\mu_n r^{-n}$$ به گونهای که مشارکتهای فرعی داشته باشیم (یک افت در مختصات شعاعی). اکنون، من تمایل به استفاده از دومی دارم، زیرا دیفئومورفیسم ارائه شده در Guica et. al با اصطلاحات فرعی آورده شده است. من باید این را با قرار دادن چند عبارت خاص حل کنم و ببینم شرط مرزی چه می گوید. به عنوان مثال، ما $$\mathcal{L}_\xi g_{tt}=\mathcal{O}(r^2)$$ داریم، به این معنی که همه مشارکتهای $\mathcal{O}(r^2)$ لغو میشوند. و فقط معادلات با مشارکت $r$ یا کوچکتر $r$ باقی خواهند ماند. اما اگر انساتز اول یا دوم را بگیرم، پاسخ به شدت متفاوت است. پس چی بگیریم؟ آیا من در مسیر درست هستم؟ اگر دومی را انتخاب کنم، از چه چیزی باید شروع کنم؟ $n=-1$ یا $n=-2$؟ اوه و من در نهایت با نگاه کردن به این مقاله و دنبال کردن اینکه چگونه آن را در ضمیمه A دریافت کردند، چگونه این مشکل را حل کنم **ویرایش:** فکر می کردم. آیا این واقعیت که در مقاله آنها، متریک و ansatz با توان های $v$ همراه است، به این معنی است که از آنجایی که معادلات آنها با $\mathcal{O}(v)$ به بعد محدود می شود، تمام توان های بالاتر یکدیگر را خنثی می کنند؟ در این صورت، از آنجایی که من فقط عبارات فرعی را در متریک و شرایط مرزی (برای هر یک از 10 عبارت متفاوت) می گیرم، و اگر آنساتز من به صورت $r^{-n}$ کاهش یابد، به این معنی است که همه تصحیح سفارش پایین تر لغو شود؟ سوال هنوز این است: چه چیزی را باید گرفت؟ از آنجایی که اگر $\xi$ من با $r^2$ شروع شود یا $r$ :\ **EDIT2:** یکسان نیست، من یک جزء را برای نشان دادن کاری که انجام میدهم قرار میدهم. اگرچه فکر میکنم چیزی اشتباه است، از آنجایی که من معادلات پیچیدهای را دریافت میکنم (وقتی همه چیز خیلی پیچیده میشود، این به نوعی نشان میدهد که ممکن است همه چیز در مسیر درست پیش نرود، حداقل این چیزی است که تجربه به من نشان داد) بنابراین، معیار من این است $g_{\mu\nu}=\bar{g}_{\mu\nu}+h_{\mu\nu}$، همانطور که در بالا توضیح داده شد. اولین سوالی که به ذهنم می رسد: آیا $h_{\mu\nu}$ را به صورت دستی در این عبارت قرار می دهم یا از شرایط مرزی داده شده استفاده می کنم؟ می توانم بگویم که $h_{\mu\nu}$ دلخواه است، و متریک من باید دارای اختلالات کاهش قدرت باشد، به طوری که جزء $tt$ من باشد $$g_{tt}=-\Omega^2(\theta)(1+r^2(1-\Lambda^2(\theta)))+r^{-1}h_{tt}(t,\ theta,\phi)+\mathcal{O}(r^{-2})\quad (\star)$$ $2GJ$ را حذف کردم زیرا فقط یک فاکتور جلوی متریک است و به هیچ یک از موارد بستگی ندارد متغیرها ($t,r,\theta,\phi$) و به تفاوت شکلها کمکی نمیکند. بعد از اتمام کاری که انجام دادم این کار را امتحان خواهم کرد. با این حال، من فقط شرایط مرزی داده شده را قرار دادم. برای جزء $tt$ من $$\mathcal{L}_\xi g_{tt}=\mathcal{O}(r^2)=\xi^\sigma\partial_\sigma g_{tt}+g_{\ دارم sigma t}\partial_t\xi^\sigma+g_{t\sigma}\partial_t\xi^\sigma$$ زیرا $g_{tt}$ به $r$ بستگی دارد و $\theta$، من دو جزء در آرگومان اول دارم. در آرگومان های دوم و سوم یکسان هستند زیرا $g_{t\phi}=g_{\phi t}$. بنابراین من $$\xi^\theta\partial_\theta g_{tt}+\xi^r\partial_r g_{tt}+2(g_{tt}\partial_t\xi^t+g_{t\phi}\ دارم partial_t \xi^\phi)=\mathcal{O}(r^2)$$ $$(\xi^\theta_{-1}r+\xi^\theta_0+\xi^\theta_1r^{-1}+\mathcal{O}(r^{-2}))(-2\Omega\Omega '+2\Omega(\Lambda\Lambda'\Omega- \Omega'(1-\Lambda^2))r^2+\mathcal{O}(r^2))+(\xi^r_{-1}r+\xi^r_0+\xi^r_1r^{-1 }+\mathcal{O}(r^{-2}))(-2\Omega^2(1-\Lambda^ 2)r+\mathcal{O}(r))+2((-\Omega^2-\Omega^2(1-\Lambda^2)r^2+\mathcal{O}(r^2))( \partial_t\xi^t_{-1}r+\partial_t\xi^t_0+\ma thcal{O}(r^{-1}))+(\Lambda^2\Omega^2r+\mathcal{O}(1))(\partial_t\xi^\phi_{-1}r+\partial_t\xi^ \phi_0+\partial_t\xi^\phi_1 r+\mathcal{O}(r^{-2})))=\mathcal{O}(r^2)$$ بعد از مرتب کردن همه چیز، و گفتن اینکه تمام اصلاحات $\mathcal{O}(r^ 2)$ ناپدید شدن، من در نهایت با $$(\Lambda\Lambda'\Omega-\Omega'(1-\Lambda^2))\xi^\theta_{-1}-\Omega(1-\Lambda^2)\partial_t\xi^t_{ -1}=0$$ اما، این یکی نسبتاً خوب است، بقیه گاهی اوقات دارای شش یا بیشتر مؤلفه هستند ($\xi^\mu$). من همه آنها را حل می کنم، و سپس با $(\star)$ به عنوان عنوان امتحان می کنم
|
جبر متقارن مجانبی
|
113659
|
اساساً من به دنبال راهی برای گسترش انرژی برهمکنش الکترومغناطیسی $W = A_{\mu}j^{\mu}$ (هر دو $A$ و $j$ بدست آمده از معادله دیراک) شبیه به انبساط کلاسیک در چند قطبی هستم. لحظه ها، با در نظر گرفتن این که اصطلاحی در انبساط وجود خواهد داشت به نام گشتاور آناپول که تنها لحظه ای است که ماده تاریک با میدان های الکترومغناطیسی برهمکنش می کند. تا به حال، من هیچ اشتقاقی پیدا نکردهام و میخواهم بدانم این کار چگونه کار میکند یا حداقل رویکرد من به این مشکل (در زیر، حروف پررنگ را ببینید) درست است. در مقاله یک فیزیکدان تجربی دریافتم که لحظه آناپول توسط $$\bar{\chi} \gamma^{\mu}\gamma_5 \chi \partial_{\nu} F^{\mu \nu}$ داده میشود. $ و در واقع از لحظه حلقوی $$\bar{\chi}_2 \gamma^{\mu}\gamma_5 مشتق شده است \chi_1\partial_{\nu}F^{\mu\nu}$$ که جریانی در یک حلقه است که به یک چنبره تا شده است. در limes $\chi_2 \rightarrow \chi_1$ چنبره تا یک نقطه منقبض شده است بنابراین یک آناپول دریافت می شود. من می دانم که انرژی برهمکنش توسط $A_{\mu}j^{\mu}$ داده می شود و جریان را می توان از طریق تانسور قدرت میدان الکترومغناطیسی $j_{\mu} = \partial_{\nu}F^ بیان کرد. {\mu \nu}$، که من را به _فرض_ هدایت می کند که پتانسیل $A_\mu$ باید گسترش یابد تا در پایان، عبارت آناپل زیر این بسط را بدست آوریم: $$A_{\mu,anapole} = \bar{\chi}\gamma^{\mu}\gamma_5\chi$$ چیزی که مرا آزار میدهد این است که چگالی جریان دیراک با $j^{\mu} داده میشود. = \Psi \gamma^{\mu} \Psi$$ بنابراین انرژی تعامل در تئوری باید با $$j^{\mu}A_{\mu} = -e\Psi داده شود \gamma^{\mu} \Psi A_{\mu}$$ که در نهایت من را گیج میکند، زیرا نمیتوانم راهی برای بازیابی لحظه آناپول از این انرژی تعامل بیاندیشم. **ایدههای تقریبی دیگر من، نحوه کارکرد این کار:** $$\Gamma^A_{\mu}=\gamma^{\mu}\gamma_5$$ یک کوواریانت دوخطی است، یکی از 16 ماتریس که جبر کلیفورد- دیراک آنها مستقل خطی هستند و اساس را تشکیل می دهند. من می دانم که آنها مانند یک تانسور اسکالر/شبه اسکالر/بردار/شبه بردار/رتبه 2 تحت تبدیل لورنتس رفتار می کنند، به علاوه همه آنها تانسورهای بدون ردیابی هستند. گشتاورهای چند قطبی کلاسیک نیز تانسورهای بدون ردیابی هستند، که من را به این فرض سوق داد که ممکن است یکی در این ماتریس ها گسترش یابد؟ اما حتی اگر، من نمی دانم چگونه یک ansatz برای گسترش پیدا کنم. شاید یکی در پایان چیزی شبیه $$\bar{\Psi}\Gamma_1\Psi + \bar{\Psi}\Gamma_2\Psi + ...$$ برای لحظات چندقطبی بدست آورد. من همچنین نمی توانم هیچ اطلاعاتی در مورد اینکه کوواریانس های دوخطی واقعاً برای چه در فیزیک ذرات استفاده می شوند پیدا کنم.
|
ممان آناپول، مشتق از چگالی جریان دیراک
|
80309
|
آیا فروپاشی بوزون هیگز باعث ایجاد کوارک های بالا یا پایین می شود؟
|
آیا فروپاشی بوزون هیگز باعث ایجاد کوارک های بالا یا پایین می شود؟
|
43621
|
من می دانم که بافت فضا خم شده است، بنابراین مسیری وجود دارد که سیاره دیگری باید دنبال کند تا باعث ایجاد جاذبه شود. خورشید و زمین (من فکر می کنم) آیا هیچ چیز دیگری که تار و پود فضا-زمان برای جهان هستی انجام می دهد؟ من شنیده ام که برخی در مورد این بودند که باعث می شود تمام نور با سرعت نور حرکت کنند، آیا این درست است و آیا چیز دیگری وجود دارد که انجام دهد.
|
تار و پود فضا-زمان چه کار دیگری انجام می دهد؟
|
90745
|
سوال من بسط این سوال است: جاذبه در ایستگاه فضایی بین المللی. اگر تمام نماهای بیرونی ایستگاه فضایی بینالمللی مهر و موم شده بود، خدمه داخل نمیتوانست تشخیص دهد که آیا آنها در مدار زمین با سرعت مداری هستند یا آزادانه در فضایی فراتر از مدار نپتون شناور هستند، درست است؟ اتساع زمانی ناشی از میدان های گرانشی چگونه تحت تأثیر قرار می گیرد؟ فرض کنید شما سه ساعت اتمی دارید: 1 - یکی در سطح زمین، در سطح دریا، 2 - یکی در ایستگاه فضایی بین المللی، 3 - یکی در اعماق فضای فراتر از مدار نپتون. هر ساعت در مقایسه با دو ساعت دیگر با چه سرعتی کار می کند؟
|
جاذبه در ایستگاه فضایی بین المللی - دیدگاه نسبیت عام
|
48285
|
_پیشینه داستان: لحافم (پرکننده مصنوعی) را داخل ماشین لباسشویی گذاشتم و ماشین نتوانست آن را با چرخش خشک کند. مامانم بهم گفت: واسه اینه که هوا پره._ از جواب قانع نشدم. بنابراین: چرا خشک کردن لحاف مصنوعی برای ماشین لباسشویی مشکل دارد؟ از نظر من، تنها عامل مهم تکانه اینرسی است که فقط به وزن و توزیع وزن بستگی دارد. من فکر نمیکنم که شتاب برای یک لحاف تکی نسبت به تعداد زیادی لباسهای غیر رسمی بیشتر باشد.
|
چرا ماشین لباسشویی قادر به خشک کردن لحاف نیست؟
|
57823
|
هیچ متخصصی به هیچ وجه وجود ندارد، اما گاهی اوقات، در زمینه های مختلف از واژه چندجهانی استفاده می شود. در مکانیک کوانتومی، برخی می گویند این امکان وجود دارد که در واقع جهان های زیادی وجود داشته باشد که در آنها همه حالت های ممکن آشکار شده است، ر.ک. تعبیر دنیاهای متعدد. من تعجب کردم که اصل مجموعه همه جهان های ممکن چیست؟ آیا پاسخ به این سوال پیامدهای نظری دارد یا می تواند داشته باشد؟
|
مجموعه کاردینالیته کیهان ها
|
52617
|
شنیدهام که مردم مواد ساختاری قوی ساخته شده از گرافن را تصور میکنند، اما شنیدهام که ممکن است در هنگام قرار گرفتن در لایهها ضعیف شود. آیا گرافن برای مهندسی سازه دنیای ماکرو قابل استفاده است یا فقط برای الکترونیک و کاربردهای مشابه مناسب است؟
|
آیا گرافن واقعا برای مهندسی دنیای ماکرو قوی باقی می ماند؟
|
52381
|
این تنظیمات در ذهن من است:  O1، O2، O3 و O4 4 نوسانگر هستند. فلش های بین Dees نشان دهنده EMF متناوب است که اسیلاتورها ایجاد می کنند. من فکر می کنم ما به راحتی می توانیم فرکانس EMF متناوب (T/4) را در هر نوسانگر تنظیم کنیم و به نظر می رسد که کار می کند. هر دلیلی این کار را نمی کند؟ و چرا ما فقط از Dees های نیم دایره ای استفاده می کنیم؟ **چرا 4 دی؟** زیرا باعث افزایش شتاب ذره باردار می شود (نه سرعت نهایی). بنابراین، شتاب دادن یک ذره به سرعت زیاد در مقایسه با یک سیکلوترون با 2 دی، زمان بسیار کمتری می برد. به نظر نمی رسد نیاز ضروری باشد، اما سوال اصلی من این بود **آیا دلیلی برای استفاده از الکترودهای D شکل وجود دارد؟**
|
چرا در سیکلوترون به جای نمودارهای نیم دایره ای از نمودارهای چهار دایره ای استفاده نمی کنیم؟
|
17393
|
**مشکل**: تامین بخار موتور از دو جریان تشکیل شده است که قبل از ورود به موتور مخلوط می شوند. جریان 1 با سرعت $.01\frac{kg}{s}$ با آنتالپی $2952\frac{kJ}{kg}$ و سرعت $20\frac{m}{s}$ جریان دارد. جریان دیگر با نرخ $.01\frac{kg}{s}$ با آنتالپی $2569\frac{kJ}{kg}$ و سرعت $20\frac{m}{s}$ عرضه میشود. سیال در خروجی به صورت دو جریان از موتور خارج می شود، یکی از آب با نرخ $.001/frac{kg}{s}$ با آنتالپی $420/frac{kJ}{kg}$، و دیگری از بخار سرعت سیال ناچیز است. قدرت شفت این موتور 25 کیلووات است. انتقال حرارت ناچیز است. **آنتالپی جریان خروجی دوم را بیابید**. **تلاش من**: من تشخیص دادم که می توانم از معادله انرژی جریان ثابت در جایی که اثرات انرژی بالقوه ناچیز است برای حل این مشکل استفاده کنم. $$\dot{Q}-\dot{W}=\sum_{out} \dot{m}(h+\frac{V^{2}}{2})-\sum_{in} \dot{m} (h+\frac{V^{2}}{2})$$ $$-\dot{W}=\dot{m_{4}}h_{4}+\dot{m_{3}}h_{3}-\dot{m_{1}}(h_{1}+\ frac{V_{1}^{2}}{2})-\dot{m_{2}}(h_{2}+\frac{V_{2}^{2}}{2})$$ مقادیر از $\dot{W}$, $\dot{m_{1}}$, $V_{1}$, $h_{1}$, $\dot{m_{2}}$, $h_{2}$ , $V_{2}$, $\dot{m_{3}}$, $h_{3}$ در بیانیه مشکل آورده شده است. از آنجایی که این یک جریان ثابت است و جرم در سراسر آن حفظ می شود، پس: $$\dot{m_{in}}=\dot{m_{out}}$$$$\dot{m_{1}}+\dot{m_ {2}}=\dot{m_{3}}+\dot{m_{4}}$$ بنابراین، $\dot{m_{4}}=.109\frac{kg}{s}$ باید بتوانم همه این مقادیر را وارد کنم و برای $h_{4}$ حل کنم. من پاسخی معادل $2860\frac{kJ}{kg}$ دریافت میکنم و پاسخ معلم من $2401\frac{kJ}{kg}$ است. آیا من کار اشتباهی انجام می دهم؟ **ویرایش**: جریان دوم با نرخ $.1\frac{kg}{s}$ عرضه میشود، نه $.01\frac{kg}{s}$. همچنین معادلات انرژی جریان ثابت را تغییر دادم و پاسخ صحیح را دریافت کردم. با تشکر از کمک بچه ها!
|
2 جریان وارد موتور می شود و 2 جریان خارج می شود. آنتالپی را پیدا کنید؟
|
113658
|
همیلتونی زیر را در نظر بگیرید: $$ H = \sum_n \left[\dfrac{p_n^2}{2m_n} + U(x_l) + V(x_{l+1} - x_l) \right]، $$ که مربوط به یک سیستم 1 بعدی از ذرات با برهمکنش های نزدیکترین همسایه (که در عبارت $V$ موجود است). $U(x_l)$ مربوط به یک پتانسیل خارجی است. فرض کنید که ذرات در منتهی الیه مخالف به مخازن حرارتی در دماهای نابرابر متصل شده و به حالت پایدار رسیدهاند. اجازه دهید میانگین حالت پایدار هر کمیت فیزیکی $A$ را با $ <A> $ نشان دهیم. آیا می توانید بفهمید که چرا $$ \left< \dfrac{dV(x_{l+1} - x_{l})}{dt} \right> = 0 \; ? $$ به عبارتی، به این معنی است که میانگین نرخ تغییر انرژی پتانسیل برای همه جفت ذرات برابر با صفر است. چگونه می توان آن را استنباط کرد؟ من تصور میکنم که به دلیل عدم تغییر زمانی حالت پایدار، این یک نتیجه آشکار است، اما در مورد استدلال صحیح مطمئن نیستم. برای مرجع، می توانید این (صفحه 6، قبل از معادله 12 دلار) یا آن (صفحه 12، قبل از معادله 26 دلار) را بررسی کنید.
|
میانگین حالت ثابت مقادیر فیزیکی
|
54616
|
با توجه به آنچه در «جاده به سوی واقعیت» پنروز خواندم، فکر میکنم که یک الکترون، که یک جسم اسپینوریال است، زمانی که حول 2$\pi$ بچرخد، به پوزیترون تبدیل میشود. آیا این واقعا درست است؟
|
آیا واقعاً الکترون با چرخش $2\pi$ به پوزیترون تبدیل می شود؟
|
12504
|
من یک مبتدی در QED و QFT هستم. چه چیزی در مورد حالت های محدود در QED شناخته شده (یا انتظار می رود که باشد)؟ تا آنجا که من درک می کنم، در QM غیر نسبیتی الکترون و پوزیترون می توانند یک حالت محدود تشکیل دهند. آیا باید در QED درست باشد؟ اکثر کتابهای درسی پایه در مورد QFT که من میشناسم، QED را با روشهای مزاحم درمان میکنند که به مطالعه حالتهای محدود کمکی نمیکنند. آیا ادبیاتی برای خواندن در مورد آن وجود دارد؟ به روز رسانی: طبق ویکی پدیا، الکترون و پوزیترون یک پوزیترونیوم را تشکیل می دهند. این یک ذره ناپایدار است که می تواند تا دو فوتون نابود شود. به ویژه الکترون و پوزیترون نمی توانند یک حالت محدود تشکیل دهند. اما هنوز یک احتمال منطقی وجود دارد که چندین الکترون و پوزیترون بتوانند یک حالت محدود تشکیل دهند (اگرچه احتمالاً زمانی که حداقل یک الکترون و یک پوزیترون داشته باشد، لزوماً نابود خواهند شد. آیا این درست است؟) از طرف دیگر، اگر QED را در نظر بگیریم. با هر دو الکترون و میون، سپس الکترون و آنتی میون موونیوم را تشکیل می دهند. واضح است که آنها نمی توانند به فوتون ها نابود شوند. با این حال در مقاله دیگری در ویکی پدیا ادعا شده است که موونیوم ناپایدار است. آیا این به دلیل برخی از اثرات QED است یا به دلیل حضور واقعی دیگر، مثلاً ضعیف، تعاملات؟
|
حالت های محدود در QED
|
10863
|
این توضیح را در مورد واپاشی آلفا در نظر بگیرید: میگوید > سد کولنی که با یک ذره آلفا با این انرژی روبرو میشود، حدود 26 مگا الکترون ولت است، بنابراین از نظر فیزیک کلاسیک به هیچ وجه نمیتواند فرار کند. تونل زنی مکانیکی کوانتومی احتمال کمی را می دهد که آلفا بتواند به سد نفوذ کند. > >  جمله توضیحی و تصویر پیوست نشان می دهد که ذره آلفا برای فرار باید بر سد کولن غلبه کند - و از آنجایی که انرژی کافی برای انجام آن ندارد، باید از طریق آن تونل بزند. اما نیروی کولن در این مورد یک نیروی دافعه است زیرا هم هسته و هم ذره آلفا بار مثبت دارند. پس چرا اصلاً مانع کولنی وجود دارد، آیا نیروی کولن نباید به ذره آلفا کمک کند تا فرار کند؟ (برعکس، واضح است - ذره می خواهد وارد هسته شود، اما نیروی دافعه مانع آن می شود. اما وقتی می خواهد هسته را ترک کند، تا آنجا که من می بینم فقط توسط نیروی هسته ای حفظ می شود. .) **چرا ذره آلفا باید از سد کولن عبور کند - یا من توضیح را اشتباه تعبیر می کنم و تونل در جای دیگری رخ می دهد؟**
|
تونل زنی ذرات آلفا
|
80300
|
با توجه به برخورد دال سیلیکون و شار فوتون $\Phi[\frac{\gamma}{cm^2sec}]$ روی دال با ضخامت $h$، توان فرودی $I$ داده شده توسط $\Phi$ خواهد بود. به دنبال قانون بیر - لامبرت جذب می شود: $$I(x)=I_0\exp(-kx)$$ که در آن $x$ محور عمودی از سطح نیمه هادی احتمال ایجاد یک جفت الکترون - حفره در داخل دال چقدر است؟ با تشکر
|
احتمال ایجاد یک جفت الکترون - حفره در داخل Si
|
102645
|
مشخص شده است که عدد کوانتومی کسری در نیمرخ سالیتون القا شده است، مانند این مقاله جفری گلدستون و فرانک ویلچک و بسیاری از آثار جکیو. برای مثال بار الکتریکی محبوس شده در سالیتون می تواند 1/2 e بار داشته باشد. > س: آیا آزمایشهایی وجود دارد که این عدد کوانتومی کسری القا شده در نمایه سالیتون را ثبت کند؟ آنها چه هستند؟ (اشاره خوب است. اما لطفاً برای مقالات آزمایشی عاقلانه انتخاب شوید.) مانند دستگاه پلی استیلن یا مانند دستگاه گرافن؟
|
عدد کوانتومی کسری القا شده در نیمرخ سالیتون
|
78952
|
در گریفیث، انرژی پتانسیل متوسط برای نوسانگر هارمونیک کوانتومی به صورت $$<V>=\frac{1}{2}\hbar \omega(n+\frac{1}{2})$$ داده میشود. نوسانگر هارمونیک کوانتومی همیشه نصف انرژی کل نوسانگر است؟ آیا این بدان معناست که میانگین انرژی پتانسیل برای نوسانگر مذکور همیشه برابر با میانگین انرژی جنبشی است؟ آیا مواردی وجود دارد که دقیقاً یک نیمه نباشد؟ پیشاپیش از شما متشکرم.
|
میانگین انرژی نوسانگر هارمونیک کوانتومی
|
94672
|
من مقالهای پیدا کردم که روشی را توصیف میکند که اجازه میدهد نور _کاهش و فشرده_ شود... این واقعاً عجیب به نظر میرسد، که باعث شد خیلی در گوگل جستجو کنم و این سند PDF را پیدا کنم. با این حال، برای من، این یکی با توجه به مهارت های انگلیسی من برای درک آن بسیار پیچیده است. یک مقاله نور آهسته در ویکیپدیا نیز وجود دارد، اما مطمئن نیستم که این مقاله به متنهای قبلی مربوط باشد یا خیر. من ابتدا فکر می کردم که نور بعدا جذب و آزاد می شود، اما هیچ یک از متن ها چنین چیزی را نشان نمی دهد. کسی می تواند به من بگوید چگونه باید این اطلاعات را تفسیر کنم؟ **ویرایش:** به نظر می رسد یک سوال مرتبط نیز وجود دارد، اما به نظر می رسد این یکی از روش انتشار مجددی که من در مورد آن صحبت کردم استفاده می کند.
|
چگونه باید مقاله ای در مورد کند شدن و فشرده شدن نور تفسیر کنم؟
|
54617
|
 دومین برابری در (6.88) که او می گوید با بسط مخرج توسط قضیه دو جمله ای به دست آمده است. احتمالا خیلی احمقانه است اما من دنبال نمی کنم. من می بینم که چگونه 1 و عبارت خلاء در صورت با مخرج لغو می شوند و 1 می دهند.
|
سوال در مورد متن رایدر (تولید تابعی)
|
62705
|
چرا یا برای چه هدفی این جاذبه هدفمند است یا دلیل اینکه چرا این ذرات انرژی به سمت یکدیگر کشیده می شوند چیست؟ هر گونه نتیجه اثبات شده، یا نظریه های پیشنهادی خودتان، یا ایده های دیگر چرا؟ منظور من از نقطهنظر عملی راحت نیست (یعنی منظورم این نیست که چرا آنها با استفاده از برق ارتباط دارند، بلکه فقط چرا به طور کلی جذب میشوند). مثال: چرا الکترون های کمتر باعث می شود یک اتم بخواهد بیشتر بکشد؟ چرا اتم، به طور صریح، نیاز یا هدفی برای کشیدن/جذب انرژی دیگر دارد، برعکس و غیره؟
|
چرا الکترون های یک اتم به الکترون های منفی در اتم دیگر جذب می شوند؟
|
94670
|
سیستم هایی وجود دارند که نور خورشید را در یک نقطه جمع آوری می کنند.  تعجب می کنم، چرا بدون تداخل مخرب به صورت افزایشی جمع می شود؟
|
اثر انسجام در جمع آوری نور خورشید توسط آینه ها
|
80303
|
پیشینه غیرضروری برای سؤال: من یک تکلیف مدرسه داشتم که از ما می خواست یک معادله درجه دوم را به یک مثال زندگی واقعی مربوط به شغل رویایی آینده خود مرتبط کنیم، و مطمئن شویم که صحت معادله را بیان می کنیم (با دانستن اینکه یافتن یک تطابق دقیق عملاً غیرممکن است. با در نظر گرفتن سهمی ها بی نهایت در هر دو طرف در یک نمودار ادامه دارند). من میخواهم یک فیزیکدان نظری باشم و بنابراین بهترین چیزی که میتوانستم به دست بیاورم مدلسازی سرعت یک ستاره از یک سیستم ستارهای دوتایی ساده شده بود. در اینجا یک انیمیشن از مدل ساده شده مورد بحث آورده شده است. فرض می کند که اینرسی هرگز از بین نمی رود.  در اینجا یک نمودار ناهموار مدل سازی یک ستاره از سیستم است.  بنابراین، آیا معادله ریاضی خوبی برای این نمودار وجود دارد؟ معادله باید به صورت بی نهایت اسپک ها را مدل کند.
|
مدل ریاضی برای این نمودار یک سیستم ستاره ای دوتایی ساده شده؟
|
62707
|
 آیا شانسی وجود دارد که $$rtl(\ddot\omega+\ddot \phi)\cdot\sin{(\phi+\omega t)}- gl\dot\phi \cdot \sin{\phi} + ltr\dot\omega(\dot\phi^2-\dot\omega)\cdot \cos{(\phi+\omega t)}-gtr\cos{(\omega t)}+l^2\ddot\phi -t^2r^2\ddot\omega=0$$ معادله حرکت توپ در تصویر است؟ * * * برای توصیف مختصات x و y نوشتم $x = l\cdot \sin{\phi} + r\cdot \cos{\omega t} $ و $y = l\cdot \cos{\phi} + r \cdot \sin{\omega t}$ از بیان انرژی جنبشی به صورت $E_k = \frac{1}{2} m \cdot (\dot x^2 + \dot y^2)$ و انرژی پتانسیل به صورت $E_p = mgy$. مرحله بعدی Langrangian $\mathcal{L} = E_k - E_p$ بود $\frac{d}{dt}\left( \frac{\partial{\mathcal{L}}}{\partial \dot \phi} \right) - \frac{\partial \mathcal{L}}{\partial \phi } = \frac{d}{dt}\left( \frac{\partial{\mathcal{L}}}{\partial \dot \omega} \right) - \frac{\partial \mathcal{L}}{\partial \omega}$ و به معادله بالا منتهی میشود ، اما ممکن است اشتباهاتی انجام دهم. امیدوارم اینطوری این دو معادله را کنار هم قرار دهیم. آیا این است؟ * * * بنابراین اگر $q$ فقط $\phi$ باشد از $$\dot x = \dot \phi l \cos{(\phi)}-r \omega \sin{(\omega t)}$$ $ $\dot y = - \dot \phi l \sin{(\phi)} + r\omega \cos{(\omega t)}$$ $$E_k = \frac{1}{2}m(\dot \phi^2 l^2 \cos^2{(\phi)} - 2r \omega l \dot \phi \cos{(\phi)} \sin{( \omega t)}+r^2 \omega^2 \sin^2{(\omega t)} + r^2 \omega^2 \cos^2{(\omega t)} - 2r \omega l \dot \phi \sin{(\phi)} \cos{(\omega t)}+l^2 \dot \phi^2 \sin^2{(\phi)})$$ $$Ek = \frac12 m(\dot \phi^2 l^2 (\cos^2{(\phi)}+\sin^2{(\phi)}) + r^2 \omega^2 (\sin^2{(\omega t)}+\cos^2{(\omega t)})-2rl \omega \dot \phi (\cos{(\phi)}\sin{(\omega t) }+\sin{(\phi)}\cos{(\omega t)}))$$ $$E_k = \frac12 m \dot\phi^2 l^2 + \frac12 m r^2 \omega^2 - mrl \omega \dot \phi \sin{(\phi + \omega t)}$$ بنابراین انرژی جنبشی توپ خواهد بود. از من به انرژی بالقوه نیاز دارم. $$E_p = mgl\cos{(\phi)} + mgr\sin{(\omega t)}$$ بنابراین لاگرانژ باید: $$\mathcal{L} = \frac12 m \dot\phi^2 l^ 2 + \frac12 m r^2 \omega^2 - mrl \omega \dot \phi \sin{(\phi + \omega t)} - mgl\cos{(\phi)} - mgr\sin{(\omega t)}$$ به نظر می رسد زمان مناسبی برای معادله لاگرانژ باشد. من هر قسمت از معادله را روی خط جدید محاسبه خواهم کرد. $$\frac{\partial \mathcal{L}}{\partial \phi} = -mrl\omega \dot \phi^2 \cos{(\phi+ \omega t)} + mgl \dot \phi \sin{ (\phi)}$$ $$\frac{\partial \mathcal{L}}{\partial \dot \phi} = ml^2 \dot \phi - mrl \omega \sin{(\phi + \omega t)}$$ $$\frac{d}{dt} \left( \frac{\partial \mathcal{L}}{\partial \dot \phi} \right ) = ml^2\ddot \phi - mrl \omega^2 \dot \phi \cos{(\phi + \omega t)}$$ اگر این درست بود، معادله به شکل زیر بود: $$ml^2\ddot \phi - mrl \omega^2 \dot \phi \cos{(\phi + \omega t)} + mrl\omega \dot \phi^2 \cos{(\phi+ \omega t )} - mgl \dot \phi \sin{(\phi)} = 0$$ اگر cos را کنار هم بگذارم و کل معادله را در آن ضرب کنم $\frac{1}{ml^2}$ دریافت $$\ddot \phi - \frac rl \omega \dot \phi \cos{(\phi + \omega t)} (\omega + \dot \phi ) - \frac gl \dot \phi \sin{(\phi)}$$ که درست نیست.
|
یک نوع آونگ
|
17063
|
من چند سوال در مورد بسط چند قطبی دارم و در مورد موضوع در بسیاری از جاها خوانده ام اما نتوانستم پاسخی برای سوالات خود پیدا کنم، پس لطفا با من صبور باشید. پتانسیل الکترواستاتیک ناشی از توزیع بار دلخواه $\rho(\textbf{r`})$ در یک نقطه معین $\textbf{r}$ توسط (تا ضریب $1/4\pi\epsilon_0$) داده میشود. $\displaystyle V(\textbf{r})=\int_{V~`}\frac{\rho(\textbf{r`})}{|\textbf{r}-\textbf{r`}|} dV`$ In موردی که $r>>r`$، $V(\textbf{r})$ را می توان چند قطبی گسترش داد تا $\displaystyle V(\textbf{r})=V(\textbf{r})_\text{mon}+V(\textbf{r})_\text{dip}+V(\textbf{r})_\text {quad}+...$ where $\displaystyle V(\textbf{r})_\text{mon}=\frac{1}{r}\int_{V~`}\rho(\textbf{r`}) dV`$ , $\displaystyle V(\ textbf{r})_\text{dip}=\frac{1}{r^2}\int_{V~`}\rho(\textbf{r`}) ~\hat{\textbf{r}}.\textbf{r`}dV`$ , $\displaystyle V(\textbf{r})_\text{quad}=\frac{1}{r^3}\ int_{V~`}\rho(\textbf{r`}) ~\left(3(\hat{\textbf{r}}.\textbf{r`})^2-r`^2\right)dV`$، و غیره... اکنون سؤالات من اینجاست: **1 -** آیا معنای شهودی هر یک از این اصطلاحات وجود دارد؟ به عنوان مثال، من می توانم اصطلاح تک قطبی را به روش زیر معنا کنم: در تقریب 1 توزیع بار مانند بار نقطه ای خواهد بود که در مبدأ نشسته است که از نظر ریاضی با آنچه اصطلاح تک قطبی نامیده می شود مطابقت دارد، که چیزی جز $Q/ است. r$ آیا این درست است؟ **2-** حال منظور از اصطلاح دوقطبی چیست؟ من می دانم که کلمه دوقطبی از داشتن 2 بار مخالف به وجود می آید، و پتانسیل ناشی از آن پیکربندی، اگر بارها در امتداد محور z به طور متقارن تراز باشند، مانند $\displaystyle\frac{\cos\theta}{r^2 است. }$. اما از انبساط چندقطبی یک اصطلاح دوقطبی غیر صفر وجود دارد حتی در مورد یک بار **تک** که در فاصله ای از مبدا قرار دارد. پس چرا به آن اصطلاح دوقطبی می گویند؟ آیا راهی وجود دارد که این اصطلاح را به همان روشی که من از اصطلاح انحصارطلبی معنا کردم، معنا کنیم؟ **3-** معنای شهودی اصطلاح چهارقطبی چیست؟ **4-** آیا انبساط چندقطبی فقط در توانهای 1/r بسط است؟ یا از $\cos\theta$ نیز؟ **5-** ممکن است این یک سؤال مستقل نباشد، اما من نمی دانم که آیا چیزی شبیه به معنای هندسی/تصویری هر اصطلاح در بسط چند قطبی وجود دارد؟
|
معنای فیزیکی اصطلاحات در انبساط چند قطبی چیست؟
|
95105
|
به عبارت دیگر، «محتوای اطلاعات» یک الکترون (یا سایر ذرات ظاهراً ابتدایی برای آن ماده) که توسط تأثیرات آنها بر ناحیه افق سیاهچاله آشکار میشود، چیست؟
|
چند ناحیه پلانک از یک الکترون در حال استراحت به سطح سیاهچاله اضافه می کند؟
|
60702
|
**حلقه های زحل** گسترده ترین منظومه حلقه سیاره ای در بین سیاره های منظومه شمسی هستند. من متعجبم، **چه قدرتی** مسئول اصلی این ثبات است؟  _© Public Image by NASA Cassini Mission_
|
تثبیت حلقه زحل
|
78414
|
کسی می تواند به من توضیح دهد که چرا یخ از آب سبک تر است؟ همانطور که می دانم، همه جامدات معمولاً سنگین تر از مایعات هستند (اگر اشتباه می کنم اصلاح کنید).
|
چرا یخ چگالی کمتری نسبت به آب دارد؟
|
95101
|
برای تکانه زاویه ای مداری، عملگرهای افزایش و پایین آمدن با $$ L_+ = e^{i\phi} \bigg(\frac{\partial}{\partial\theta} + i\: cot\theta\ داده میشوند. frac{\partial}{\partial\phi}\bigg) $$ $$ L_- = -e^{-i\phi} \bigg(\frac{\partial}{\partial\theta} - i\: cot\theta\frac{\partial}{\partial\phi}\bigg) $$ با این $$ L_+^\Dagger بدست میآورم = - L_- $$ اما با تعریف واقعی بر حسب $ L_x $ و $ L_y $ با $$ L_+ = L_x + i L_y $$ $$ L_- = L_x - i L_y $$ $$ L_+^\dagger = L_- $$ چگونه بین این دو نتیجه آشتی کنم؟ یا اشتباهی مرتکب شده ام؟ PS: استاد من اشاره کرد که ربطی به فشردگی حرکت زاویه ای دارد، اما من متوجه نشدم!! (مشکل من در به دست آوردن نتیجه $L_+$ و $L_-$ نیست، بلکه در تطبیق این دو واقعیت است).
|
بالا و پایین بردن عملگرهای تکانه زاویه ای مداری
|
68055
|
چند روز پیش در استخر با توپ (پر از هوا) بازی کردم. من پدیده جالبی را مشاهده کردم. وقتی توپی را از عمق 3 متری رها کردم، توپ به سختی از سطح آب پرید، اما زمانی که آن را از عمق 50 سانتی متری رها کردم، مثل چیزی از آب شلیک کرد. مشاهده کردم وقتی توپ از عمق 3 متری رها می شود در مسیر زیگزاگ بالا می رود اما از عمق 50 سانتی متر در خط مستقیم می رود. من بسیار علاقه مند به محاسبه عمق بهینه ای هستم که توپ از آن بالاتر از سطح آب می پرد. و همچنین من می خواهم مسیر توپ را در زیر آب محاسبه کنم. واضح است که فرمول کشیدن ساده در اینجا کمکی نخواهد کرد. حدس میزنم که الگوهای زیگزاگ اتفاق میافتد زیرا ممکن است چیزی شبیه خیابان گرداب کارمان پشت توپ باشد. بنابراین کسی ایده ای برای محاسبه این دارد؟ یا می توانید به من به ادبیات مناسب اشاره کنید؟ ویرایش: یکی از مشاهداتی که انجام دادم را فراموش کردم. به نظرم این بود که توپ زمانی که از عمق 3 متری رها میشود، هنگام برخورد با سطح در حال چرخش است و ممکن است از پرش جلوگیری کند.
|
پرش توپ از آب
|
68052
|
آیا می توانید در مورد این مشکل از ساکورای به من کمک کنید: یک ذره با جرم m در یک بعد توسط یک پتانسیل تابع دلتا جذاب به یک مرکز ثابت متصل می شود: $$V(x) ~= ~-a\delta(x) , \ qquad a>0.$$ در $t = 0$، پتانسیل به طور ناگهانی خاموش می شود (یعنی $V = 0$ برای $t > 0$). تابع موج را برای $t > 0$ پیدا کنید.
|
مشکل از ساکورای در مورد پتانسیل تابع دلتا
|
22939
|
من این لنز را در مکانهای زیادی دیدهام، بهخصوص مایکروسافت: http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=rJ1p5SD3sOM#t=45s http://blog.seattlepi.com/microsoft/2010/ 07/08/on-tap-at- مایکروسافت-یک-نمایشگر-3d-بدون-عینک-و-چند-برنامه-در یک بار/?from=blog_last3 این یک لنز تخت است که نور را در 90 درجه خم می کند. این اجازه می دهد تا انواع ترفندهای شسته و رفته مانند استفاده از صفحه نمایش به عنوان دوربین. برای تمام عمر من نمی توانم بفهمم چگونه این کار انجام می شود. کسی اینجا میتونه توضیح بده؟
|
لنز تخت گوه ای چگونه کار می کند؟
|
62708
|
من یک معادله حل (2 بعد) را از نظریه میدان اسکالر $$\varphi(x) = v\tanh\Bigl(\tfrac{1}{2}m(x - x_0)\Bigr),\tag{1 استخراج کردم }$$ و همچنین من معادله سینوس گوردون را برای انفرادی دارم $$\varphi(x) = 4 arc\tanh\Bigl( e^{m\gamma(x-vt) +\delta}\Bigr),\tag{2}$$ چون معادله سینوس گوردون نیز نشان دهنده دو بعد solition است، **آیا این معادله یکسان هستند؟ یعنی هر دو معادله سینوس گوردون هستند؟**
|
معادله سینوسی گوردون
|
102259
|
نیروی الکتریکی (EMF) چیست؟ چه ارتباطی با تفاوت پتانسیل دارد؟ آیا ایجاد اختلاف پتانسیل در هر هادی است؟ آیا این یک فرآیند است؟ چرا به آن نیرو می گویند؟ آیا نوشتن emf به جای ولتاژ در مدارهای AC تفاوتی ایجاد می کند... من برخی کتاب ها را با استفاده از emf در حالی که برخی دیگر از ولتاژ استفاده می کنند (در حین مطالعه جریان متناوب) پیدا می کنم.
|
نیروی الکتریکی (EMF) چیست؟ چه ارتباطی با تفاوت پتانسیل دارد؟
|
90175
|
اگر دانشمندان یک سیاهچاله میکروسکوپی با جرم اولیه یک تن بر روی سطح زمین ایجاد کنند، آیا جاذبه گرانشی به مرکز برای نقف کردن آن تا زمانی که مسیر خود را از طریق پوسته بخورد کافی است؟ به نظر می رسد که نتیجه بدی خواهد داشت. سنگ باید چقدر متراکم باشد تا یک مانع تشکیل شود؟
|
آیا سیاهچالهای که روی سطح ایجاد میشود از پوسته حفر میکند؟
|
67280
|
من به دنبال کمکی برای یک سوال هستم. من در مربع بی نهایت کار می کنم و تابع موج را دارم: $$\psi(x,t=0)=A\left( i\sqrt{2}\phi_{1}+\sqrt{3}\ phi_{2} \right).$$ برای هر بار t، تابع موج این است: $$\psi(x,t)=A\left( i\sqrt{2}\phi_{1}e^{-iE_{1}t/\hbar}+\sqrt{3}\phi_{2}e^{-iE_{2}t/\hbar} \right ).$$ اکنون، از من خواسته می شود که مقدار انتظاری موقعیت ذرات $\left\langle x\right\rangle (t)$ را محاسبه کنم. حدس من این بود که این کار را به این صورت انجام دهم: $$\left\langle x \right \rangle(t) = \int_{-\infty}^{\infty}x|\Psi(x,t)|^{2 }dx,$$ و سپس از آخرین دو تابع موج من استفاده کنید و از آرگومان Kronecker Delta برای حذف عباراتی که $i \neq j$ را دریافت کرده اند استفاده کنید. اما، به نظر نمی رسد که کار کند. پاسخ باید این باشد: $$\langle x \rangle (t) =\frac{32\sqrt{6}a}{45\pi^{2}}\sin((E_{1}-E_{2}) t/\hbar).$$ ولی اگه کاری رو که گفتم انجام بدم یه چیزی شبیه 1 میگیرم فکر کنم. بنابراین حدس میزنم که دارم اشتباه میکنم، بنابراین امیدوار بودم کسی بتواند به من راهنمایی کند :)
|
مقدار انتظاری موقعیت در چاه مربع بی نهایت
|
78419
|
من در حال خواندن و کار کردن بر روی مبانی پلاسمونیک اثر استفان مایر هستم و به مرحلهای در کار برخوردم که هنگام کار کردن معادلات میدان الکترومغناطیسی در یک رابط دیالکتریک-رسانا برای درک آن تلاش میکنم. در مرحله ای که من گیر کرده ام، شش معادله جفت شده برای اجزای میدان $\vec{H}$ و $\vec{E}$:  کتاب ادامه می دهد که این سیستم معادلات فقط دو مجموعه از راه حل های خودسازگار را مجاز می کند. یکی که در آن فقط $E_x$، $E_z$ و $H_y$ غیر صفر هستند (حالت های مغناطیسی عرضی) و یکی که فقط $H_x$، $H_z$ و $E_y$ غیر صفر هستند (حالت های الکتریکی عرضی). چگونه به این نتیجه رسیده است؟ چگونه این مسئله حل شده است تا ثابت شود که دو مجموعه راه حل وجود دارد که اجزای خاصی صفر هستند؟ هر گونه راهنمایی در مورد اینکه چگونه می توانم شروع به کشف این موضوع کنم بسیار قدردانی می شود. \----EDIT 1----- این معادلات را می توان با جایگزین کردن $H_z$ و $E_z$ در معادله مربوطه مناسب به معادلات زیر کاهش داد: $ \partial_z E_y = -i\omega \mu_0 H_x\\\ \ partial_z E_x = iCH_y\\\ \partial_z H_y = i\omega\epsilon_0\epsilon E_x\\\ \partial_z H_x = -iC'E_y $ که بیشتر به دو معادله موج کاهش می یابد:   سوال جدید / توضیح بیشتر مورد نیاز است: بنابراین من تا اینجا پیش رفته ام اما هنوز نمی توانم بفهمم چرا این کار تولید می کند دو مجموعه از راه حل های خودسازگار یکی که در آن فقط $E_x$، $E_z$ و $H_y$ غیر صفر هستند (حالت های مغناطیسی عرضی) و یکی که فقط $H_x$، $H_z$ و $E_y$ غیر صفر هستند (حالت های الکتریکی عرضی)؟
|
حالت های مغناطیسی عرضی (TM) و عرضی الکتریکی (TE).
|
62706
|
تکلیف نیست!! برای حالت کروی، هذلولی و مسطح $$ dl^{2} = R^{2}\left(d \psi^{2} + sin^{2}(\psi )(d \theta^{2} + sin ^{2}(\theta )d \varphi^{2})\right), $$ $$ dl^{2} = R^{2}\left(d \psi^{2} + sh^{2}(\psi )(d \theta^{2} + sin^{2}(\theta )d \varphi^{2})\right), $$ $$ dl^{2} = dx ^2 + dy^{2} + dz^{2}، $$ یا به شکل کلی، $$ dl^{2} = \frac{dr^{2}}{1 - \kappa \frac{r^{2}}{R^{2}}} + r^{2}(d \theta^{2} + sin^{2}(\theta )d \varphi^{2})، \quad \kappa = 1, -1, 0 , $$ بخش فضایی تانسور ریمان با $$ R_{ijkl} = \frac{\kappa}{R^{2}}\left( g_{ik}g_{jl} - g_{il}g_{jk}\راست). $$ چگونه با استفاده از عبارتی برای $R_{ijkl}$ از طریق $$ R_{iklm} = \frac{1}{2}\left( \partial_{k}\partial_{l}g_{im} آن را ثابت کنیم + \partial_{i}\partial_{m}g_{kl} - \partial_{k}\partial_{m}g_{il} - \partial_{i}\partial_{l}g_{km}\right) + g_{np}(\Gamma^{n}_{kl}\Gamma^{p}_{im} - \Gamma^{n} _{km}\Gamma^{p}_{il})؟ $$ من سعی کردم این کار را با متریک هایپربولیک انجام دهم، اما موفق نشدم.
|
چگونه می توان بیان قسمت فضایی تانسور ریمان را برای فضا-زمان همگن و همسانگرد اثبات کرد؟
|
48284
|
آیا می توان ارتفاع، جریان حجم یا فاصله یک آبشار را از تجزیه و تحلیل کمی یک ضبط با کیفیت بالا از صدای آن محدود کرد؟ علاوه بر این، صداهای شبیه سازی شده از پاشیدن مایعات یا ریختن آب توسط کامپیوتر سنتز شده است. گروهی که این تحقیق را انجام دادند در دانشگاه کرنل بودند. به نظر می رسد این مثالی از راه حل مشکل پیش رو باشد. اگر با چشمان بسته به شبیه سازی گوش دهید، آیا می توانید آبشار را از شیر آب در حال اجرا تشخیص دهید؟ اندازه قطرات باران توسط مکانیسم های فیزیکی مختلف مرتبط با پاشش قطرات شناسایی شده و به عنوان پایه ای برای باران سنج های صوتی استفاده می شود. سوال من در مورد چگونگی یافتن راه حل (جزئی) برای مسئله معکوس است. از اندازهگیریهای صدا، چگونه میتوان سقوطهای بسیار بلند را از ارتفاع متوسط متمایز کرد - مثلاً آبشار اسنوکوالمی (82 متر) و آبشار فرشته (979 متر) را مقایسه کنید. هنوز نمونه خوبی از طیف آکوستیک واقعی برای یک آبشار پیدا نشده است. من فکر می کنم که کل انرژی صوتی که به هوا (و به زمین) تابش می شود با انرژی گرانشی آزاد شده توسط آب در حال سقوط برابر است - کمتر از مقدار کمی انرژی که به گرما تبدیل شده و آب را گرم می کند. به نظر من طیف یک آبشار 100 متری در مقابل یک آبشار 1000 متری ممکن است دارای نسبت های مختلف قابل پیش بینی توان فرکانس پایین و فرکانس بالا باشد. آیا مکانیزمهای مکانیکی یا صوتی سیال برای سقوطهای بالاتر که در ارتفاعات پایینتر عمل نمیکنند، به کار میروند؟ آیا ممکن است صداهای تشخیصی مرتبط با کاویتاسیون وجود داشته باشد؟ آیا انعکاس صدا و پراکندگی بیش از حد در حوضه آبشار واقعی برای اندازه گیری وجود دارد؟ نتیجه گیری من خوب است، فکر می کنم اکنون پاسخ رضایت بخشی به سوالم دارم و جایزه را به zhermes اعطا کردم. من معتقدم که پاسخ او به درستی فیزیک اساسی مسئله را توصیف می کند، و وقتی به این نتیجه رسیدم توانستم اطلاعات مرتبط بیشتری پیدا کنم و محاسبات اولیه تقریباً تقریبی را انجام دهم. به طور خلاصه، فرآیند فیزیکی مهم ممکن است پراکندگی رزونانسی صدای محیط در داخل آبشار متلاطم توسط ابرهای حبابی باشد. . این رویکرد برای تجزیه و تحلیل نویز تیغههای پروانه و صدای امواج اقیانوس بهطور مؤثری مورد استفاده قرار گرفته است. من آن را راهی مفید برای شروع به فکر کردن در مورد اینکه چگونه صدای آبشار ممکن است تحت تأثیر ارتفاع آبشار تأثیر بگذارد، یافتم. فرکانس تشدید یک ابر حبابی کروی با شعاع ابر نسبت معکوس دارد. من همچنین نمونههایی از تحلیلها را پیدا کردم که وابستگی ~1/f را برای طیف توان این نوع نویز نشان میدهند (همانطور که توسط zhermes نیز پیشنهاد شده است.) بنابراین ممکن است پیشبینی کنیم که قطع فرکانس پایین در طیف توان نویز آبشار ممکن است با حداکثر اندازه «ابرهای حبابدار» تعیین شود. پایه آبشار که حاوی اطلاعاتی در مورد ارتفاع کامل است. صداهایی که از جریان 10 متری بالای یک آبشار 1000 متری منشأ می گیرند نباید با یک سقوط 10 متری متفاوت باشند. هنگامی که آب به 990 متر اضافه میافتد، انرژی جنبشی بیشتری نیز به دست میآورد که برای تولید یک «ابر حبابدار» با اندازهای وابسته به ارتفاع آبشار در دسترس است. با معادل کردن انرژی گرانشی آب در بالای آبشار، انرژی جنبشی آب در هنگام برخورد با استخر، و کار برای راندن یک جت به داخل استخر، حداکثر عمقی را که جت می تواند به داخل استخر نفوذ کند را محاسبه کردم. این تخمین برای اندازه «ابر حبابی» با جذر معکوس ارتفاع آبشار متناسب است. با جایگزینی در شرایط استاندارد برای آب و فشار، این تجزیه و تحلیل فرکانس قطع فرکانس پایین (که فرکانس حداکثر توان نیز بود) به دست آمد که بسیار در محدوده مادون صوت (<20 هرتز) و زیر محدوده فرکانس شنوایی انسان بود. . نتیجه گیری از این محاسبات ممکن است این باشد که ارتفاع آبشارهای مرتفع و پایین در محدوده شنوایی انسان تفاوت چندانی ندارد. ممکن است برای سقوط هایی که دارای جریان های حجمی زیادی هستند که می توانند قدرت زیادی در محدوده شنوایی تولید کنند، تفاوت ها قابل مشاهده باشد. همچنین ممکن است تفاوت ها (به جای شنیدن) به عنوان زیرصوت درک شوند. شاید این توضیح دهد که چرا صدای ضبط MP3 از آبشارها، آبشارها و نهرها بسیار شبیه به هم است؟ ممکن است اطلاعاتی را که به عنوان زیرصوت به ما می رسد از دست بدهیم.
|
از صدای آبشار چقدر می توان اطلاعاتی در مورد مقیاس آبشار به دست آورد؟
|
133063
|
برگه امتحانی سال گذشته من یک سوال در مورد کار انجام شده در برابر نیروی مقاومتی داشت، که در آن کلید پاسخ می گفت نیروی مقاومت * فاصله است. همانطور که متوجه شدم، کار انجام شده اندازه گیری ضربه ای است که یک نیرو بر یک جسم وارد می کند، اما چرا از نیروی مقاومتی که در جهت مخالف جهت حرکت است استفاده می شود؟
|
کار انجام شده در برابر یک نیروی مقاومتی
|
11736
|
این سوال از Bicycles.SE ارسال شده است، اما واقعاً برای کسانی است که کمی در مورد فیزیک می دانند. چرا لاستیک عقب دوچرخه زودتر از لاستیک جلو فرسوده می شود؟ من سوء ظن بی سوادی خود را دارم، اما از پاسخی آگاهانه سپاسگزارم.
|
در دوچرخه، چرا لاستیک عقب من خیلی سریعتر از جلو سایش می کند؟
|
122092
|
کدام روش گرمایش آب کارآمدتر است: کویل گرمایش الکتریکی در مقابل اجاق القایی
|
کدام روش گرمایش آب کارآمدتر است: کویل گرمایش الکتریکی یا اجاق القایی؟
|
111242
|
یک حلقه بزرگ (چند شعاع زمین) با جرم بسیار کوچک را تصور کنید که به دور خورشید می چرخد. نیمی از حلقه به خورشید نزدیکتر از نیمه بیرونی خواهد بود. از آنجایی که سرعت مداری با فاصله کاهش مییابد، دو جسم آزاد اگر در مدارهای دایرهای در ارتفاعی برابر با هر انتهای حلقه قرار گیرند، با سرعتهای متفاوتی میچرخند. اما آیا حلقه شروع به چرخش می کند؟ با فرض اینکه هیچ نیروی دیگری وجود نداشته باشد، آیا قسمت نزدیک حلقه با سرعت بیشتری شروع به چرخش می کند، و قسمت دور حلقه (نسبتا) کندتر می گردد و از دید ناظر خارجی یک چرخش فانتومی را القا می کند؟ اگر بله، تا چه حد، چقدر انرژی دورانی می تواند به سیستم اضافه شود و از کجا می آید؟
|
آیا یک جرم بزرگ و کوچک در مدار، چرخش القایی را تجربه می کند؟
|
90173
|
در مکانیک کوانتومی چرا حالت هایی با $\ell=0$ در اتم هیدروژن با هارمونیک های کروی متقارن کروی مطابقت دارند؟
|
چرا $\ell=0$ با راه حل های کروی متقارن برای هارمونیک های کروی مطابقت دارد؟
|
110384
|
با خواندن معادله دیراک در فضا-زمان های ابعاد بالاتر، خوانده ام که ماتریس های گاما $2^{[D/2]}\times{}2^{[D/2]}$ هستند. بنابراین، اگر مثلاً $D=11$ داشته باشیم، این فرمول چگونه باید درک شود؟
|
ابعاد ماتریس های گاما در معادلات دیراک با ابعاد بالاتر
|
107376
|
جمله زیر به چه معناست؟ به دلیل وجود نیرو در هر خطی در سطح مایع، هر زمان که فرصتی برای انجام این کار پیدا کند، سطح تمایل به کوچک شدن دارد. چرا وجود نیروها باعث تمایل به جمع شدن سطح می شود؟ من میدانم که مولکولهای سطحی انرژی اضافی نسبت به مولکولهای درونی دارند، بنابراین مساحت سطح کمتر به معنای انرژی سطح کمتر (انرژی اضافی) است که از نظر ترمودینامیکی مطلوب است. اما وجود نیروها چه ارتباطی با این موضوع دارد؟
|
رابطه بین وجود نیروها بر روی سطح مایع و تمایل به کاهش سطح
|
54612
|
من در حال انجام کارهایی هستم که شامل تقسیم دو طیف ستاره ای از یک ستاره است. این طیفهای ستارهای با جمع کردن نمونههای تصادفی طیفهای چندگانه از یک ستاره برای بهبود نسبت سیگنال به نویز (SNR) ساخته میشوند. من می دانم که برای یک مجموع، $SNR$ با $\sqrt N$ تغییر می کند که در آن $N$ تعداد طیف هایی است که برای ساخت هر یک از طیف های خود اضافه می کنم. مشکل من این است: با فرض اینکه $SNR_1$ و $SNR_2$ نسبت سیگنال به نویز طیف هایی هستند که من بر یکدیگر تقسیم می کنم، چگونه می توانم $SNR$ طیف حاصل را بدست بیاورم؟ آیا مدرکی را توصیه می کنید که در آن این عملیات با جزئیات توضیح داده شود؟ با تشکر
|
تقسیم دو طیف ستاره ای
|
60299
|
در کلاس من، هیچ تفاوتی بین $$ C_{ab}{}^{b} $$ و $$ C^{b}{}_{ab} وجود ندارد. $$ تنها چیزی که من میدانم و تاکنون در مورد آن خواندهام، تمایز همواریانت و متضاد، شکل/بردار، و غیره است. اما این تجارت کج چیست؟
|
تفاوت بین شاخص های مایل روی یک تانسور
|
43629
|
با دوست ما در حال نوشتن یک شبیه سازی آموزشی تعاملی از سقوط ذرات در سیاهچاله هستیم. در حال حاضر ما از ژئودزیک شوارتزشیلد استفاده می کنیم. با این حال، ما می خواهیم آن را به مورد سیاهچاله چرخان (و شاید چرخان و باردار) تعمیم دهیم. ما بیشتر به صفحه استوایی علاقه مند هستیم، زیرا می توانیم آن را روی یک تبلت دو بعدی ترسیم کنیم. بنابراین، **معادلات دیفرانسیل برای یک ذره (با موقعیت و سرعت اولیه داده شده) که در متریک کر (یا کر-نیومن) در صفحه استوایی قرار می گیرد چیست؟ ** من به یک شکل صریح علاقه مند هستم ( ** plug & play** \- باید پس از درج پارامترهای سیاهچاله (یعنی $M، L، Q$) و شرایط اولیه (یعنی. $\vec{x}، \vec{v}، $Q$ و $q$ اختیاری هستند، زیرا معیارهای Kerr به خودی خود خوب هستند). نکات جانبی: بله، روش کلی را می دانم. فقط وقتم کم است (بنابراین اکنون دیگر حتی آن را کدنویسی نمی کنم). بنابراین ممکن است خودم جواب بدهم، اما نه دیرتر. تقریباً در فصل 20 چیزی است: حرکت ژئودزیکی در فضازمان کر (یعنی (20.25) و (20.31) برای معادلات حرکت؛ (20.18) و (20.19) برای انرژی و تکانه زاویه ای). با این حال، برخی از پارامترها معرفی نشده اند (شاید در فصل های قبلی وجود داشته باشد...).
|
معادلات دیفرانسیل ژئودزیک کر در صفحه استوایی
|
78417
|
من سعی میکنم با توجه به نمودارهای نواری چند ماده مجاور، بفهمم که چگونه میتوان نمودار بالقوه را پیدا کرد. به عنوان یک مثال ساده، در ساختارهای ناهمسان نیمه رسانا، اگر ساندویچ از یک اتصال نوع 1 داشته باشید، یک مانع (یا چاه) محدود به دست می آورید که ارتفاع (یا عمق) اختلاف بین انرژی های نوار رسانایی دو ماده را دارد. $\Delta E_c = E_{c1} - E_{c2}$. این برای من کمی منطقی است، اگر یک الکترون در (مثلاً یک مانع است) ماده انرژی باند هدایت پایین تر بخواهد به یا از طریق باند بالاتر حرکت کند، الکترون های آن باند انرژی بالاتری دارند بنابراین منطقی است. که برای عبور از آن به انرژی بیشتری نیاز دارد. اما چرا الکترونهای ماده با انرژی بالاتر به ماده پایینتر نمیروند، تا زمانی که تجمع بار، پتانسیل آنها را برابر کند؟ این اتفاق می افتد اگر شما کاری کنید که دو فلز با یکدیگر تماس داشته باشند، جایی که بارهای سطحی ایجاد می شود و یک پتانسیل الکترواستاتیک در سراسر مرز ایجاد می کند تا پتانسیل الکتروشیمیایی در دو ماده برابر شود. سوال دیگر من که بیشتر با آن مشکل دارم این است که چگونه به صورت تحلیلی حدس می زنید که با یک عایق و یک فلز چه اتفاقی می افتد؟ آیا پتانسیل فقط تفاوت بین انرژی فرمی فلز و انرژی نوار هدایت عایق است؟ متشکرم
|
اتصال سطوح فرمی و نمودارهای نواری به نمودارهای بالقوه؟
|
114965
|
در آزمایشات گاز اتمی فوق سرد، شبکه نوری یک پتانسیل نوری دوره ای برای به دام انداختن اتم ها فراهم می کند، چرا یک تله اضافی، معمولا یک تله هارمونیک برای به دام انداختن اتم ها نیاز است؟
|
چرا تله در آزمایش اتم سرد مورد نیاز است؟
|
65751
|
من همیشه فکر می کردم که این دو اصطلاح نوعی مترادف هستند، به این معنی که اگر شما یک سیستم خود مشابه یا متغیر مقیاس دارید، می توانید هر طور که دوست دارید بزرگنمایی یا کوچک کنید و همیشه همان تصویر (فیزیک) را خواهید دید. اما اکنون در زمینه مدل شبکهای از اسپینها خواندهام که اگر سیستم در نقطه بحرانی خود قرار دارد و بنابراین مقیاس ثابت نیست، به این معنی نیست که آنطور که سادهلوحانه در پاراگراف اول توضیح داده شد، خود مشابه است. این سوال نویسنده مقاله ای که می خوانم حتی آن را تصویری دروغین در صفحه می نامد. 9. بعداً در ص. 24 او توضیح می دهد که قطب های روی محور واقعی مثبت در به اصطلاح صفحه بورل شباهت خود را می شکنند زیرا منجر به این واقعیت می شود که برای به دست آوردن کنش مؤثر (برای یک عمل خالی $\lambda\phi^4$) وابسته به مقیاس غیر آشفته است. شرایط تصحیح توان باید حفظ شود. بنابراین اگر تغییر ناپذیری مقیاس و خود شباهت دقیقاً یکسان نیستند، توضیح شکستن تغییرناپذیری مقیاس باید (کمی و ظریف؟) متفاوت باشد؟ اکنون من گیج شدهام و سؤال من به سادگی این است: تفاوت بین عدم تغییر مقیاس و خود شباهت (در صورت وجود ...) دقیقاً چیست؟
|
تفاوت بین عدم تغییر مقیاس و خود شباهت چیست؟
|
48286
|
آشپزها گاهی اوقات از اثر لیدنفراست برای تخمین دمای ماهیتابه با زدن چند قطره آب روی تابه گرم شده استفاده می کنند. قبل از بررسی این موضوع نمیدانستم که این میتواند چنین تخمین تقریبی باشد. یکی از سایتهایی که به آن نگاه کردم نقطه لیدنفراست برای آب در دمای 482 درجه فارنهایت (250 درجه سانتیگراد) دارد. مقاله ویکیپدیا (بدون استناد) دمایی را که این اتفاق میافتد در حدود 193 درجه سانتیگراد قرار میدهد، اما همچنین اشاره میکند که تخمین بسیار نادرست است، > دمایی که در آن اثر لیدنفراست شروع میشود **پیشبینی آسان نیست**. حتی اگر حجم قطره مایع ثابت بماند، > نقطه لیدنفراست ممکن است کاملا متفاوت باشد، با وابستگی پیچیده > به خواص سطح، و همچنین هرگونه ناخالصی در مایع > [...] تخمین بسیار نادرست، نقطه لیدنفراست برای یک قطره آب در > ماهیتابه ممکن است در **193 درجه سانتیگراد (379 درجه فارنهایت)** زمانی که تخمین ها بیش از 50 درجه سانتیگراد متفاوت باشند، واقعاً بسیار زیبا است. خشن (حداقل از منظر آشپز). اولین سوال من این است که آیا درست است که تعیین نقطه لیدنفراست برای آب واقعاً اینقدر دشوار است؟ و ثانیاً، آیا آشپزها می توانند به طور منطقی برای بهبود این تکنیک از نظر تکرارپذیری دستور العمل انجام دهند؟
|
آیا راهی برای محدود کردن نقطه لیدنفراست برای آب وجود دارد؟
|
43622
|
من یک مدل سینماتیک مانند تصویر ساده شده زیر دارم. فرض کنید همه نقاط ثابت هستند. من به نحوه توزیع نیرو $\vec{m}$ در $a_2$ و $b_2$ تا $a_1$ و $b_1$ علاقه مند هستم. در نهایت من به گشتاورهایی که منجر به $A_1$ و $B_1$ می شود علاقه مند هستم.  من می دانم که سینماتیک همانطور که ارائه شده است پایدار نیست. بخش تثبیت کننده برای سادگی حذف شد. به سادگی فرض کنید کینماتیک در یک حالت پایدار است و من فقط نیروها/گشتاورها را می خواهم. برخی موارد نمادین (اگر به موارد بیشتری نیاز دارید ویرایش کنید): $$ c := \overline{A_1B_1}، \quad d := \overline{A_3B_3}، \quad M := \frac12(A_3+B_3)، \quad A_3B_3 | | A_1B_1 $$ جرم سینماتیک خود قابل چشم پوشی است.
|
چگونه نیروی وزن در تقریباً بادبادک مانند سینماتیک برای تعیین گشتاورها توزیع می شود
|
79458
|
منظور من این است که برخی از عناصر الکتریسیته را رسانا نمی کنند، در حالی که برخی دیگر این کار را انجام می دهند. همه آنها اتم هستند و الکتریسیته همیشه الکترون است. پس چرا گاهی اوقات جاری نمی شود و چرا در زمان های دیگر جاری می شود؟
|
تفاوت ساختار زیر اتمی بین یک هادی و یک نارسانا چیست؟
|
108423
|
وقتی یک فوتون به عنوان یک موج الکترومغناطیسی تک رنگ مدلسازی میشود، اجزای الکتریکی و مغناطیسی آن معمولاً به صورت امواج سینوسی در نظر گرفته میشوند (برای مثال در اینجا http://hyperphysics.phy-astr.gsu.edu/hbase/waves/emwv.html). من معتقدم دلیل عملی این امر این است که هر راه حل معادله موج الکترومغناطیسی را می توان به صورت مجموع امواج سینوسی بیان کرد. اما از نظر فیزیکی، وقتی فوتون را می توان به عنوان موج تفسیر کرد، بهترین مدل سازی آن چگونه است؟ آیا شواهد تجربی داریم که فکر میکنیم بهترین مدلسازی آن توسط یک موج سینوسی برای میدانهای E و B است، یا اگر نه، کدام راهحل معادله موج الکترومغناطیسی آن را به بهترین شکل مدلسازی میکند؟ آیا آزمایشاتی وجود دارد که بتواند نشان دهد که امواج نور بیشتر شبیه امواج مربع هستند تا امواج سینوسی؟ **به روز رسانی** برای بازنویسی مجدد اصل سوالم به درستی: اگر یک فوتون/موج الکترومغناطیسی از نقطه ای در فضا در خلاء حرکت کند و میدان های الکتریکی و مغناطیسی را در این نقطه با وضوح زمانی بسیار بالا اندازه گیری کنیم، میدانهای الکتریکی و مغناطیسی را اندازه میگیریم تا دقیقاً مانند امواج سینوسی نوسان کنند یا چیز دیگری؟ آیا تا به حال چنین آزمایشی انجام شده است؟
|
کدام راه حل معادله امواج الکترومغناطیسی دقیق ترین مدل نور تک رنگ است؟
|
67287
|
وقتی X مایل یا X دقیقه پیاده روی می کنم، سعی می کنم میزان کار انجام شده را بفهمم. بنابراین من کار = نیرو x فاصله و نیرو = جرم x شتاب و شتاب = (تغییر سرعت) / زمان را دریافت کردم. من در بخش شتاب گیر کرده ام. تا آنجا که من نگران هستم سرعت من ثابت است، بنابراین شتاب = 0 بنابراین نیرو و کار 0 هستند. این درست به نظر نمی رسد. من اینجا چه چیزی را از دست داده ام؟
|
آیا هنگام راه رفتن کاری انجام می شود؟
|
59464
|
همانطور که مطالعه کردیم که اگر تعداد الکترون برابر با تعداد پروتون شود آن ذره خنثی می شود. بنابراین انرژی یا روش مورد نیاز برای شکستن واکنش زنجیره ای در آن فرآیند هسته ای به طوری که هرگز نتواند از سر گرفته شود، چه خواهد بود.
|
آیا می توان یک اتم ضد هسته ای را سنتز کرد تا بتواند اثر اتم هسته ای را خنثی کند
|
54611
|
فنر AB با k ثابت در انتهای A به سقف قلاب شده است. در انتهای B فنر بدون شکل، جرمی به وزن 100 نیوتن قلاب شده است. در $t=0$ جرم بدون سرعت اولیه آزاد می شود. بدون در نظر گرفتن جرم فنر، حرکت فنر، دوره و دامنه آن را پیدا کنید. راه حل پیشنهادی من به شرح زیر است. طبق قانون هوک $F=k(x-x_0)$، که $x_0$ موقعیت انتهای B در ابتدا است. آنها می گویند نیروی وارد بر جرم در موقعیت $x$ 100N-k(x-x_0)N$ است و معادله $m\ddot{x}=100g\ddot{x}=100N-k(x- را پیشنهاد می کنند. x_0)N$، که g شتاب ناشی از گرانش است. من فکر می کنم این اشتباه است و معادله $m\ddot{x}=100g\ddot{x}=k(x-x_0)$ را پیشنهاد می کنم چه کسی صحیح است؟ p.s. من علاقه ای به حل معادله ندارم.
|
قانون هوک، فنرها
|
79450
|
روشی که من به این فکر می کنم این است که می توانم سؤالات فیزیکی درباره فضا-زمان بپرسم که پاسخ دادن به آنها غیرممکن است مگر اینکه فرد فضا-زمان کامل را بداند، و از این رو من تمایل دارم باور کنم که گرانش غیرمحلی است. به عنوان مثال، نشستن در نقطهای در فضا-زمان سیاهچاله، میتوانم بپرسم که آیا نقطه داده شده در داخل یا خارج سیاهچاله است. تا آنجا که من می بینم، هیچ اندازه گیری/محاسبه محلی وجود ندارد که بتوان در اطراف آن نقطه انجام داد که پاسخ را بدهد. برای دانستن اینکه مکمل گذشته تهی-بی نهایت آینده چیست، باید نمودار پنروز فضا-زمان کامل را بشناسیم تا بدانیم آیا چنین ناحیه ای (سیاه چاله) وجود دارد و سپس بپرسیم که آیا رویداد داده شده در آن ناحیه است یا نه. نه خود تعریف سیاهچاله به نظر من غیر محلی است! من باید کل نمودار پنروز را بدانم تا بدانم آیا سیاهچاله وجود دارد یا خیر! * دقیق ترین راه های شناخته شده برای توجیه غیرمحلی بودن جاذبه چیست؟ چگونه می توان این را با این واقعیت که معادلات انیشتین محلی است، تطبیق داد؟ (هر معادله دیفرانسیل بنا به تعریف محلی است!) * نظریه ریسمان و/یا AdS/CFT این غیر محلی بودن را چگونه می بیند؟ * به همین ترتیب، آیا وجود فضا-زمانها با منحنیهای زمانمانند بسته دلیلی بر غیرعلّی بودن گرانش نیست؟ * دقیق ترین تعاریف «محلی» و «علیت» چیست؟ * * * اگر مردم بتوانند به بهترین مقالات شناخته شده در مورد این موضوعات مراجعه کنند و به هر سؤال تحقیقاتی هیجان انگیز فعلی متصل شوند، عالی خواهد بود.
|
آیا جاذبه غیر محلی و غیر علتی نیست؟
|
29686
|
این تا حدودی ادامه سوال قبلی من است. من در آنجا گفته بودم که یک اسپینور منسجم ($V$) $SO(n,2)$ را می توان با جمع مستقیم دو $SO(n-1,1)$ اسپینور $Q$ و $S$ ایجاد کرد. به عنوان، $V = (Q, C\bar{S})$ * در اینجا $C$ عملگر صرف شارژ است و بدون پاسخ ماند که به طور کلی تعریف آن چیست. با توجه به مجموعهای از ماتریسهای گاما $\gamma_\mu$ ($0\leq \mu \leq n-1$) که جفت جابجاییکنندههای عاقلانهشان نمایشی از $so(n-1,1)$ را ارائه میدهند، میتوان مجموعهای از $\Gamma_a$ ($-1\leq a \leq n (یا\text{}n+1\text{ اگر n زوج باشد)}$) که به صورت جفت commutatorها دوباره جبر دروغ $so(n,2)$ را نشان می دهند. به این صورت است که اگر $S_{ab}$ مبنایی برای $so(n,2)$ باشد، این درست خواهد بود که $[S_{ab},V_\alpha] = (\frac{i}{4} [\Gamma_a,\Gamma_b])_\alpha ^\beta V_\beta$ اگر کسی ابرتقارن گسترده $\cal{N}$ داشته باشد، ادعا این است که 1. $Q$ و $S$ دارای دو شاخص، یک spinor $SO(n)$ index $i$ و یک بردار $SO(\cal{N})$ index $\mu$ به صورت $S^i _\mu$ و $Q^i _ \mu$ 2. علاوه بر این، $S_i ^\mu = (Q^i_\mu)^\dagger$ * من میخواهم بدانم چرا دو ادعای بالا درست هستند. به خصوص از آنجایی که $Q$ و $S$ اسپینورهای $SO(n-1,1)$ هستند، پس چرا باید شاخصهای اسپینور $SO(n)$ داشته باشند؟ (... استدلال که من دیده ام به نظر می رسد مانند - اینطور است زیرا $SO(n)\times SO(2)$ حداکثر زیرگروه فشرده $SO(n,2)$ است که اسپینور $ آن است. V$ است و از این رو شاخص $SO(n)$ در $S$ و $C$..) من می خواهم استدلال دقیق تری برای این موضوع بدانم و این شاخص های $i$ و $\mu$ چگونه افزایش می یابند. و کاهش یافته و در مورد چرایی یا چگونگی رابطه هرمیتیسیتی به دنبال دارد.
|
چند سوال بیشتر در مورد اسپینرهای منسجم $SO(n,2)$
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.