_id
stringlengths 1
6
| text
stringlengths 0
5.02k
| title
stringlengths 0
170
|
|---|---|---|
51739
|
من و همکارانم در حال تلاش برای کشف این موضوع هستیم، اما نمی توانیم به یک پاسخ منطقی فکر کنیم. احتمالاً آسان است، اما به هر حال من می پرسم - خوب، بخاری روی 73 درجه تنظیم شده است. تهویه مطبوع روی 73 درجه تنظیم شده است. چرا اگر هر دو 73 درجه باشند با گرما گرمتر می شود؟
|
گرمایش آیه تهویه مطبوع
|
109343
|
چرا مردم درباره وضعیت ویژه اپراتور میدان بحث نمی کنند؟ به عنوان مثال، میدان اسکالر واقعی عملگر میدان هرمیتین است، بنابراین حالت ویژه آن یک کمیت قابل مشاهده است.
|
حالت ویژه اپراتور میدان در QFT
|
24685
|
> یک سنگ 5 کیلوگرمی که توسط دانش آموز لگد زده می شود، در 4 ثانیه دچار تغییر سرعت از 6 متر بر ثانیه به > 10 متر بر ثانیه می شود. > > \---- تغییر تکانه سنگ در بازه زمانی چقدر است؟ > > \---- چه تکانه ای در این فاصله زمانی روی بدن تأثیر گذاشته است؟ برای سوال اول: $$p_2-p_1= M V_1 - MV_2 = M(V_1-V_2)= 5\textrm{ kg}(10-6)\textrm{m s}^{-1} = 20 \textrm{ کیلوگرم m s}^{-1}$$ آیا برای سوال اول درست است؟ در مورد دوم: من گیر کردم. کمک کنید. $$\textrm{impulse}=I = F\cdot t$$ $$F = (mv-mu)/t$$ $$F = m(v-u)/t$$ $$F\cdot t = m( v-u)$$ $$\پیکان راست I = 5\textrm{ kg}(10-6)\textrm{ m s}^{-1} = 20 \textrm{ کیلوگرم متر s}^{-1}$$ درست است؟ زیرا نیازی به استفاده از زمان (4 ثانیه) نبوده است...... یا : $$F = ma = 5 \textrm{ kg} \frac{(10-6)\textrm{ m s}^{-1 }}{4\textrm{s}}= 5\textrm{ N}$$ $$\textrm{impulse}= I = F\cdot T= 5\textrm{ N}\cdot 4 \textrm{ s} = 20\textrm{ N s}، $$ هنوز همان 20 است. با تشکر
|
سوال در مورد تئوری تکانه- تکانه
|
95795
|
چرا در فیزیک، بیشتر سیستم های فیزیکی با معادلات دیفرانسیل خطی مدل می شوند؟
|
فیزیک و معادلات دیفرانسیل خطی
|
73358
|
شنیدن این که هر چیزی را می توان توسط یک سیاهچاله بلعید، مجذوب شده بودم. اما چه چیزی باعث چنین حجم عظیمی از نیروی گرانشی می شود؟
|
چه چیزی چنین حجم عظیمی از جاذبه گرانشی را در سیاهچاله ایجاد می کند؟
|
107373
|
مشخص است که انرژی اندرکنش = $-\vec{p}.\vec{E}$ که $\vec{p}$ ممان دوقطبی و $\vec{E}$ میدان الکتریکی است. من باید انرژی اندرکنش سیستمی را محاسبه کنم که گشتاور دوقطبی و پتانسیل آن تنها داده های موجود است. فرض من این است که چون گرادیان منفی پتانسیل میدان الکتریکی است، آیا می توانیم مولفه دوقطبی پتانسیل را به عنوان جایگزین میدان الکتریکی محاسبه کنیم، یعنی $$\begin{align} \phi_{dx}&=\phi_x(x-x_c ) \\\ \phi_{dy}&=\phi_y(y-y_c) \\\ \phi_{dz}&=\phi_z(z-z_c) \end{align}$$ که در آن $x$، $y$، $z$ موقعیت اتم ها و $x_c$، $y_c$، $z_c$ هستند مرکز هندسی است، و سپس حاصل ضرب نقطه ای را با گشتاور دوقطبی $(p_x,p_y,p_z)$ محاسبه کنید. معنی دار به نظر میاد؟؟ لطفا چند پیشنهاد برای حل مشکل من ارائه دهید.
|
انرژی برهمکنش بین دوقطبی و پتانسیل
|
93509
|
در پراش از یک شکاف، می آموزیم که عرض زاویه ای ماکزیمای مرکزی با $2\sin^{-1}\frac \lambda d$ داده می شود. برای $d\approx \lambda$، جبهه موج ورودی باید تقریباً به همه جهات پخش شود. سپس، هنگامی که یک پرتو نور از یک ماده شفاف مانند شیشه عبور می کند، فاصله بین اتمی در ماده تقریباً قابل مقایسه با $\lambda $ است، ** پس چرا نور ورودی به دلیل پراش در کل پخش نمی شود. استرادیان $2\pi$، یعنی عرض زاویه ای $\pi$ رادیان در همه جهات؟ چرا هنوز تقریباً به صورت یک پرتو منتقل می شود؟**
|
پراش از فاصله بین اتمی
|
75908
|
یقه A به یک بار 50 پوندی روی یک میله افقی بدون اصطکاک متصل می شود. قدر P را برای حفظ تعادل زمانی که x=4.5 تعیین کنید.  من در مفهوم تنش گیج شده ام. در ابتدا پاسخی معادل 11.25 پوند مانند تصاویر زیر دریافت کردم، اما راهنمای راه حل من متفاوت است.  راهنمای راه حل می گوید: $$\tan \alpha= 20/4.5 = 77.3 d^\circ$$ مجموع F زیر X=0 $$-P + T \cos 77.3 $$ $$P= 50 پوند (cos 77.3)$$ $$= 10.98 پوند $$ (پاسخ دفترچه راهنما) آیا این به این دلیل است که کشش طناب معادل جرم وزن آویزان است؟ آیا راهی برای حل 10.98 پوند با استفاده از روشی مانند زیر وجود دارد ... یعنی. اضافه کردن مولفه های برداری و حل مجهولات؟ به خصوص در مورد نحوه استفاده از 50 پوند برای قدر T و هنگام استفاده از جمع بردار که 11 تا پوند را به دست می آورد، گیج شده است. با تشکر اما این مورد زیر برای من منطقی است. http://imageshack.us/photo/my-images/15/yci9.png/ http://imageshack.us/photo/my-images/534/y53e.png/
|
تنش روی قرقره ها سوال فیزیک
|
128526
|
ذرات $N$ را با فاصله مساوی روی دایره ای در نظر بگیرید که به طور یکنواخت تا 99$\%$ سرعت نور شتاب دارند. در مکانیک نیوتنی، فاصله بین ذرات $2\pi r/N$ خواهد بود (برای $N$ بزرگ). اگر تمام فواصل بین ذرات را جمع کنیم، محیط شتاب دهنده ذرات را بدست می آوریم. اما در نسبیت خاص، فاصله لورنتس با $\sqrt{1-v^2/c^2}$ منقبض میشود. اما از چارچوب مرجع شتاب دهنده، محیط باید ثابت بماند. چگونه می توان تمام فواصل بین ذرات را بدون تغییر $N$ یا تغییر محیط شتاب دهنده منقبض کرد؟
|
انقباض طول در یک شتاب دهنده ذرات
|
74360
|
یک متریک $g_{\mu\nu}(x)$ و یک سطح فوق العاده ${\cal H}$ را در نظر بگیرید که با $~f(x) = c$ تعریف شده است. یکی (یا حداقل من) معمولاً با حل $~f(x) = c$ برای یکی از مختصات و وصل کردن مجدد آن به متریک، متریک القایی را در ${\cal H}$ پیدا میکند تا به ما $\ بدهد. gamma_{ij}$. برای ابرسطوح های تهی، به نظر می رسد که من متوجه می شوم که متریک القایی حاصل منفرد است. > 1. آیا به طور کلی درست است که متریک القایی همانطور که در بالا تعریف شد > منفرد در یک ابرسطح تهی است؟ > 2. چگونه می توان متریک القایی را در یک ابرسطح تهی تعریف کرد؟ >
|
متریک القایی در یک ابرسطح تهی
|
77509
|
سلب مسئولیت: من یک فیزیکدان نیستم. اگر یک سیب یا یک توپ (یا یک استوانه هم کار می کند) بردارید و آن را زیر شیر آب قرار دهید به طوری که آب از کناره (نه وسط) کره پایین بیاید، جریان آب تقریباً به این صورت است: ![جریان آب] روی یک سیب](http://i.imgur.com/crcwep9.png) به نظر من این مایع به سطح توپ می چسبد و به دلیل ویسکوزیته یا آب خود را کنار هم نگه می دارد و این رفتار عجیب پیروی از جهت توپ را ایجاد می کند تا زمانی که زاویه سطح به سمت بالا باشد و سپس گرانش از تکانه + این چسبندگی بیشتر شود و به پایین بیفتد. به این نوع پدیده چه می گویید؟ این مورد خاص اسم داره؟ آیا تا به حال برای چیزی کاربردی استفاده شده است؟ من انتظار دارم سرعت سقوط آب نیز به آن کمک کند، به عنوان مثال. در سرعت نهایی ممکن است به جای اینکه منحنی باشد، درست از کنار سیب عبور کند. درست است؟
|
چه چیزی تأثیر مسیر آب در اطراف یک توپ/منحنی را توضیح می دهد؟
|
27332
|
ADM Mass یک معیار مفید برای یک سیستم است. اغلب تعریف می شود (والد 293) $$M_{ADM}=\frac{1}{16\pi} \lim_{r \to \infty} \oint_{s_r} (h_{\mu\nu,\mu} -h_{\mu\mu,\nu})N^{\nu} dA$$ که در آن $s_r$ دو کره با شعاع تا بی نهایت است. با این حال، من تعریف زیر را نیز دیده ام (ویرایش: به عنوان مثال، صفحه 147 یک ابزار نسبی گرا): $$M_{ADM} = - \frac{1}{8\pi} \lim_{r \to \ infty} \oint_{s_r}(H-H_0)\sqrt{\sigma}d^2\theta$$ جایی که $H_0$ انحنای بیرونی است از $s_r$ تعبیه شده در فضای مسطح و $H$ انحنای بیرونی $s_t$ است که بر روی ابرسطحی از فضازمان تعبیه شده است. برای من خیلی روشن نیست که این دو چگونه به هم مرتبط هستند. بدیهی است که ما می توانیم همان دیفرانسیل را با تعریف زیر بدست آوریم. $$dA=\sqrt{\sigma}d^2\theta$$ اما بیشتر از این به نظر نمیرسد که چرا آن انحناهای بیرونی باید با مشتقات متریک برابر باشند (برابر جمله ثابت $1/2) دلار). احتمالاً این واقعیت که ما حد را به $r \ تا \infty$ برداریم مهم است زیرا فرض میکنیم که متریک باید مجانبی مسطح باشد (یا حداقل از نظر مجانبی متریک ثابت) و این مقادیر ممکن است به شکل مشابهی کاهش یابد. حد. هر بینشی؟
|
معادل سازی تعاریف ADM Mass
|
99658
|
دستورالعمل کلی هنگام استفاده از آشکارساز سیلیکون این است که ولتاژ را فقط در فشار اتمسفر یا در خلاء بالا اعمال کنید. نه در این بین! من نمی توانم پاسخ فیزیکی برای آن پیدا کنم. چرا اینقدر مهم است؟
|
چرا ولتاژ روی آشکارساز Si فقط در اتمسفر یا خلاء بالا اعمال می شود؟
|
60700
|
من شروع به علاقه مند شدن به الکتریسیته ساکن پیدا کرده ام که بسیار جالب است اما نمی دانم چگونه می توانم ولتاژ خروجی را کنترل کنم. http://www.instructables.com/id/How-to-build-the-Worlds-Smallest-Electronic- Shock/#intro کاری که باید انجام دهم این است که از یک باتری دکمه ای 3 ولت استفاده کنم و یک 50-500 ولت دریافت کنم. بار ساکن از آن و من نیاز دارم که دستگاه خیلی کوچک باشد. برای کنترل ولتاژ چه چیزی را می توانم تغییر دهم؟ و آیا باتری دکمه ای 3 ولتی برای زنده نگه داشتن این چیز برای ماه ها خوب است؟ و در آخر، آیا می توانم باتری را برای کنترل شارژ خروجی (منفی یا مثبت) برگردانم؟
|
تخلیه استاتیک از باتری دکمه ای 3 ولت
|
36086
|
همانطور که مشخص است فوتون می تواند ایزوسپین 0 و 1 داشته باشد. در کنار یک رزونانس 1^-- مانند J/Psi یا Psi' به نظر من باید 1 باشد (زیرا سطح مقطع تشدید بسیار بالاتر از مقطع پیوسته است). اما چه نسبتی را باید برای پیوستگی انتظار داشت؟ (من قصد دارم نسبت رزونانس های دلتا و نوکلئون را در داخل پیوسته تخمین بزنم...) از راهنمایی شما متشکرم.
|
نسبت ایزوسپین فوتون
|
98532
|
امیدوارم این سوال کاربردی برای این انجمن OT نباشد و خیلی بی اهمیت نباشد. آپارتمان دوبلکس با آبگرمکن و خشک کن اشتراکی اجاره می کنم. معلوم شد که هم آبگرمکن و هم خشک کن به کنتور من وصل هستند. به نظر می رسد همسایگان حاضر به پرداخت سهم خود در 6 ماه گذشته هستند، فقط چگونه می توان سهم منصفانه آنها را تخمین زد؟ من سعی کردم برای چند روز آپارتمان را ترک کنم و قبل و بعد از کنتور برق مطالعه کنم. به نظر می رسد که در این 48 ساعت، متر من 10 کیلووات ساعت، یعنی 5 دلار در روز، با همه چیز به جز یخچال خاموش، تغییر کرده است. واقع بینانه؟ 3 تا 4 تا هستن و انگار زیاد دوش میگیرن! میدونم چون زیاد آب گرم نمیگیرم همسایه ها یک ماه دیگر از خانه بیرون می روند، بنابراین من زمان زیادی برای آزمایش ندارم. هیچ راهی برای قطع کردن مدار الکتریکی برای وارد کردن کنتور وجود ندارد. بنابراین من فکر می کنم، شاید یک متر القایی امکان پذیر باشد؟ چقدر قابل اعتماد خواهد بود؟ ویرایش: در واقع، دوشاخه خشک کن را به یک پریز استاندارد 220 ولت تبدیل می کند. اما بخاری احتمالاً برق بسیار بیشتری مصرف می کند، درست است؟
|
آیا می توان از آمپرمتر القایی برای اندازه گیری توان مصرفی آبگرمکن و خشک کن برقی استفاده کرد؟
|
70628
|
اگر من یک امپدانس را از امپدانس های کوچکتر به صورت سری و موازی بسازم، به عنوان مثال. $$Z(\omega)=i\omega L_2+\tfrac{1}{\tfrac{1}{R_1}\ +\ i\omega C_1+\ \tfrac{1}{i\omega L_2}}، سپس $$ من یک شی با وابستگی عملکردی فرکانس خارجی $\omega$ دریافت می کنم. معمولاً یک سیگنال شامل سیگنالها، نحوه تعامل آنها با سیستم وابسته به فرکانس است که با آن مواجه میشوند و به مقادیر خروجی که در نتیجه دریافت میشود علاقهمند است. اکنون تعجب می کنم: > تفسیر فیزیکی تبدیل فوریه (یا لاپلاس) > $(\mathcal{F}Z)(t)$ از این شی چیست؟ این که کاربرد دارد در این مقاله ویکی پدیا در مورد تبدیل لاپلاس در اینجا توضیح داده شده است. در آنجا آنها به ما می گویند که ظاهراً یک مدار دوگانه چگونه به نظر می رسد. کمی انتزاعی است. اگر $Z$ را به عنوان تابعی از فرکانس در بالا در نظر بگیرم، نمی دانم از این شی وابسته به زمان چه کنم. Thoguts: ابتدا فرض میکنم که $Z(\omega)$ به روشی مستقیم وارد تابع انتقال میشود، اما من دوباره آن را جستجو کردم و آنقدرها هم ساده نیست. من می بینم که کمیت فقط بر حسب سیگنال _ ورودی و خروجی تعریف می شود، این به طور مستقیم تابعی از راه اندازی، زنجیره های مقاومت و غیره نیست که بر روی سیگنال تاثیر می گذارد. به نوعی مطمئناً به من می گوید که چگونه بخش های فرعی مدار به فرکانس ولتاژ خارجی واکنش نشان می دهند. به عنوان مثال، با قانون بقای جریان $I_\text{tot}=\sum_i I_i$ میدانیم که این $Z(\omega)$ باید بر افت ولتاژ در مقاومتهای تکی تأثیر بگذارد. بنابراین از آنجایی که قانون اهم ولتاژ را از طریق مقاومت به جریان به صورت ضربی مرتبط میکند و این جریان با رابطه بالا به قسمتهای مدار فرو میرود، من تصور کردم تبدیل Fourer در یک کمیت پاسخ از طریق کانولوشنها ظاهر میشود، زیرا $\mathcal {F}\\{f * g\\} \propto \mathcal{F}\\{f\\}\cdot \mathcal{F}\\{g\\}$.
|
تفسیر فیزیکی تبدیل فوریه $(\mathcal{F}Z)(t)$ an امپدانس چیست؟
|
17233
|
تقریباً در هر تفسیری از مکانیک کوانتومی، به نظر می رسد شکلی از دوگانگی وجود دارد. آیا این امر اجتناب ناپذیر است یا خیر؟ در تفسیر ارتدکس کپنهاگ توسط بور و هایزنبرگ، جهان به بخش کوانتومی و کلاسیک تقسیم شده است. بله، در واقع همان چیزی است که آنها نوشته اند و نه یک مرد کاهی. برش هایزنبرگ تا حدودی قابل تنظیم است، هرچند، تا حدودی مرموز است. این قابلیت تنظیم نیز چیزی است که در تفاسیر دیگر دیده میشود و تقریباً به نوعی نشان میدهد که بریدگی غیرفیزیکی است، اما با این حال باید در جایی ظاهر شود. بین مشاهده گر و مشاهده پذیر دوگانگی وجود دارد. فون نویمان یک تکامل دو مرحله ای را فرض کرد. یکی شرودینگر و واحد، و دیگری یک اندازه گیری فروپاشی با اندازه گیری، هر اندازه که باشد. شکل دیگری از دوگانگی. اینکه اندازه گیری چیست و دقیقا چه زمانی اتفاق می افتد نیز قابل تنظیم است. در عدم انسجام، شکاف به سیستم و محیط وجود دارد. برای بیرون آمدن ناپیوستگی باید یک شکاف ایجاد شود، اما دوباره، موقعیت شکاف قابل تنظیم است و تقریباً هیچ پیامد فیزیکی ندارد. در تعبیر جهانهای متعدد، تابع موج از یک سو، و تقسیم به یک مبنای ترجیحی از سوی دیگر و به دنبال آن انتخاب یک شاخه از شاخههای دیگر وجود دارد. این انتخاب از یک شاخه نیز دوگانه است و یک ضمیمه بیش از خود تابع موج است. در رویکرد تاریخچههای ناهمسو، از یک سو تابع موج وجود دارد، و از سوی دیگر انتخاب دلخواه عملگرهای تاریخ و به دنبال آن فروپاشی به یک تاریخ خاص وجود دارد. انتخاب عملگرهای تاریخ به سؤالات پرسیده شده بستگی دارد، و این سؤالات در تقابل دوگانه با تابع موج برهنه هستند که از سؤالات غافل هستند. در مکانیک بوهم، تابع موج وجود دارد و دوگانه آن یک مسیر ذره است. چرا دوگانگی وجود دارد؟ آیا می توان تفسیر غیردوگانه ای از مکانیک کوانتومی داشت؟
|
آیا مکانیک کوانتومی ذاتاً دوگانه است؟
|
94675
|
بنابراین، من در حال خواندن مکس تگمارک _جهان ریاضی ما_ هستم (نسخه Knopf، ص 229). او در حال بحث درباره Everett/MWI برای مدتی است و من واقعاً توجهی نمیکنم و سپس با این موضوع بیدار میشوم: > [من] وقت آن رسیده است که کتابهای درسی کوانتومی را به روز کنم تا به decoherence اشاره کنم (بسیاری از آنها هنوز هم نمیکنند) و روشن کنم. که تفسیر کپنهاگ بهتر است > به عنوان تقریب _کپنهاگ در نظر گرفته شود:_ حتی اگر تابع موج > احتمالاً سقوط نمی کند، این یک تقریب بسیار مفید برای انجام محاسبات > به گونه ای که گویی در هنگام مشاهده فرو می ریزد. اکنون، فکر میکنم که خواندهام (مثلاً در این سایت) که این تفاسیر در مورد پیشبینیها هیچ تفاوتی ندارند. اما در اینجا، ظاهراً (حداقل اینگونه است که من مطالب بالا را خواندم)، ادعا می شود که MWI و کپنهاگ در واقع در پیش بینی ها با هم تفاوت دارند (و MWI پیش بینی های _درست_ را دارد). **آیا این درست است؟** (این امر باعث میشود که در انتخاب تفسیر مورد علاقهتان برای زمان روز کمی سختتر رفتار کنید، درست است؟) نکته: من بهطور مشخص نمیپرسم که آیا تابع موج فرو میریزد یا خیر. *مثل: zip، nada، zilch، _exactly_ $0$.
|
آیا تفسیر کپنهاگ صرفاً تقریبی به مکانیک کوانتومی است؟
|
36082
|
من خواندم که در نظریه میدان ماده متراکم، تقارن نه تنها به یک جریان ثابت (از طریق قضیه معروف نوتر) بلکه نوعی تحریک کم انرژی دلالت دارد. من با تقارن های فیزیک انرژی بالا (تقارن سنج و فضا-زمان) آشنا هستم اما با تقارن های ماده متراکم آشنا نیستم، کسی می تواند نام و شاید جزئیات بیشتری از یکی از این تقارن ها و برانگیختگی های کم انرژی آن به من بدهد.
|
برانگیختگی های ضمنی توسط تقارن
|
27337
|
با قضیه ویگنر می دانیم که نمایش یک تبدیل تقارن در فضای هیلبرت یا واحد و خطی است یا ضد واحد و ضد خطی. اجازه دهید $T$ و $S$ دو تبدیل تقارن باشند. اجازه دهید $U(T)$ و $U(S)$ نمایش های این تبدیل ها باشند. اگر وحدت یا ضد وحدت U(T) و $U(S)$ را بدانیم، در مورد یکپارچگی یا ضد وحدت بودن $U(TS)$ چه می توانیم بگوییم؟ چرا؟
|
نمایش حاصل ضرب دو تبدیل تقارن در فضای هیلبرت
|
98537
|
فیزیکدانان می گویند که زمان به سمت جلو حرکت می کند زیرا آنتروپی همیشه افزایش می یابد. اما آیا فیزیکدانان در نظر گرفته اند که ممکن است ما در اشتباه باشیم؟ از آنجایی که هیچ چارچوب مرجع نهایی وجود ندارد، ممکن است که ما در واقع در زمان به عقب در حال حرکت باشیم، آنتروپی در واقعیت کاهش مییابد، اینکه علیت فقط یک توهم است، که انفجار بزرگ در واقع پایان جهان بوده است و از کل بی نظمی (مرگ گرمایی پیش بینی شده جهان) به طور طبیعی نظم پیدا می کند (جهان در $t=0$). میدانم که مضحک به نظر میرسد که مردم شروع به مردن کنند، سپس خود را در موجود زنده جمع کنند، زندگی خود را به عقب زندگی کنند، وارد رحم مادرشان شوند و دوباره به اسپرم تجزیه شوند، اما من هیچ قانون فیزیکی نمیبینم که این اتفاق را غیرممکن کند. شاید زمان اصلا حرکت نمی کند یا اصلا وجود ندارد.
|
جریان زمان به عقب؟
|
29681
|
من یک سوال با عبارت بهتر در اینجا اضافه می کنم. آیا برای تشکیل یک نظریه کوانتومی گرانش باید پایه های کوانتومی را در نظر بگیریم؟ نوع سوال اساسی که من به آن فکر می کنم در مقاله اخیر واقعیت تابع موج بیان شده است. من متقاعد شدهام که اگر فیزیک را به یک مبانی نظری مقولهای سوق دهیم (بنیانی که از ارائه نظریه مقولهها در مجموعه اجتناب میکند) ممکن است از مشکلات حالات اونتیک و معرفتی برای نظریه کوانتومی جلوگیری کنیم. آیا کسی به شدت مخالف است؟ من روی ارائهای از نظریه مقولهها کار میکردم که بیشتر شبیه نظریه نوع است و از چیزهایی مانند مقوله گروهها شامل مجموعه همه گروهها است اجتناب میکردم. دلیل اینکه ما از مسائل هستی/معرفتی اجتناب می کنیم این است که ریاضیات بر این مفهوم استوار است که «مورفیسم» مساوی است با «رابطه دلیلی» نه «مجموعه حالات من ... خوب ... مجموعه ای از عناصر است که به واسطه وجود دارد. از این حقیقت که عناصر وجود دارند». ما ممکن است رابطه علی را با یک رابطه عمومی تر مبادله کنیم که نظریه های احتمال خنثی علی را منعکس کند. آیا کسی به شدت مخالف است؟...یا موافق :)
|
نظریه مجموعه، نظریه مقوله، واقع گرایی و مقالات اخیر واقعیت تابع موج.
|
38907
|
دماهای منفی و فشار مطلق منفی هر دو در سیستم های فیزیکی امکان پذیر هستند. دماهای منفی در (مثلا) جمعیتهای سیستمهای دو حالته به وجود میآیند که دارای حداکثر انرژی داخلی هستند که میتوانند در خود داشته باشند. فشار منفی نشان دهنده یک سیستم در کشش است و در سیالات نادر است اما در جامدات رایج است. سوال من این است که اگر با سیستمی با دمای مثبت و فشار مثبت شروع کنم و انرژی را به داخل آن پمپ کنم تا دمای آن منفی شود، آیا فشار آن نیز منفی می شود یا مثبت می ماند؟ با توجه به یک مجموعه آماری با دمای منفی، باید بتوان فشار را به روش معمول تعریف کرد، از $p/T = \جزئی S/ \جزئی V$، و سوال من واقعاً این است که آیا باید انتظار داشته باشم که این کمیت منفی باشد. یا مثبت یک استدلال ساده مبنی بر منفی شدن آن به شرح زیر است: فرض کنید سیستم من معادله حالت یک گاز ایده آل را دارد ($pV=NRT$) اما ظرفیت گرمایی آن با $U$ تغییر می کند. برای اجازه دادن به دمای منفی تنها دلیلی که من چنین فرض عجیبی را مطرح میکنم این است که نمیدانم معادله واقعی وضعیت باید چگونه باشد - نمیگویم فکر میکنم سیستمهای با دمای منفی مانند گازها رفتار میکنند. اما اگر این فرض را به هر حال انجام دهیم، میتوانیم ببینیم که اگر $T$ منفی شود، $p$ نیز باید منفی باشد تا معادله حالت برقرار باشد، زیرا $N$، $R$ و $V$ همگی باقی میمانند. مثبت _بدیهی است که هیچ سیستم واقعی به احتمال زیاد مانند آنچه در بالا توضیح داده شد رفتار نمی کند. برای تکرار، من پیشنهاد نمی کنم که جمعیتی از اسپین ها در یک میدان مغناطیسی از معادله گاز تبعیت کنند. با این حال، میخواهم بدانم که آیا سیستمهای واقعی معمولاً به روشی کیفی مشابه رفتار میکنند، با فشار و دما که هر دو علامت را به طور همزمان تغییر میدهند (و این کار را با نزدیک شدن به بینهایت مثبت و سپس تغییر به بینهایت منفی انجام میدهند) یا اینکه دما می تواند از مثبت به منفی تغییر کند در حالی که فشار محدود و مثبت باقی می ماند.
|
آیا دمای منفی معمولاً با فشار مطلق منفی مرتبط است؟
|
107992
|
ثابت Verdet یک ماده مغناطیسی نوری در محاسبه چرخش نور قطبی شده در یک محیط غوطه ور در یک میدان مغناطیسی نشان می دهد. مقدار چرخش با $$ \theta=VBd داده می شود، $$ که $\theta$ زاویه چرخش نور قطبی شده خطی است، $V$ ثابت Verdet، $B$ میدان مغناطیسی است (فرض می شود ثابت در طول کریستال)، و $d$ طول مسیری است که در آن میدان مغناطیسی با نور تعامل دارد. به من گفته شد که در جایی باید وابستگی دما و همچنین وابستگی به طول موج لیزر وجود داشته باشد؟ این وابستگی ها در کجای این معادله قرار می گیرند؟
|
آیا ثابت Verdet به دما بستگی دارد؟
|
73687
|
من فقط محاسبه کردم که اگر تلسکوپ بسیار بزرگ اروپایی (مساحت 978 متر مربع) پس از ساخته شدن به سمت کهکشان آندرومدا نشانه گرفته شود، تنها 1.2*10^-6 وات از آندرومدا نیرو خواهد گرفت. و من عوامل جوی یا این واقعیت را که تلسکوپ فقط نور مرئی و مادون قرمز را می خواند را در نظر نگرفتم. این برای من عدد بسیار کمی است که حتی پس از استفاده از بالاترین دیافراگم که در دسترس ما است به آن دست مییابیم. آیا محاسبات من درست است (من دوبار بررسی کردم اما هنوز واقعاً شک دارم.)؟ من از رابطه بین شدت، درخشندگی و فاصله استفاده کردم. لطفا، من فقط یک آماتور هستم. اگر شما یک اشتباه حسابی شرم آور پیدا کردید، به من اطلاع دهید. اگر محاسبات من درست باشد، آیا ابزارهای علمی روی هابل با چنین نور کمی کار می کنند؟ دوربین این تلسکوپ ها برای درست کار کردن به چند وات نور نیاز دارد؟
|
ابزارهای موجود در تلسکوپ های مدرن به چند وات نور نیاز دارند؟
|
78415
|
چگونه دوره یک نوسانگر را با معادله نیروی زیر پیدا کنم؟ $$F(x)=-cx^3$$ من قبلا معادله انرژی پتانسیل را با ادغام در فاصله پیدا کرده ام: $$U(x)={cx^4 \over 4}.$$ اکنون باید پیدا کنم یک تابع برای دوره (از نظر $A$، دامنه، $m$، و $c$)، اما من در مورد نحوه برخورد با مشکل گیر کرده ام. من می توانم یک معادله دیفرانسیل تنظیم کنم: $$m{d^2x(t) \over dt^2}=-cx^3, $$ $$d^2x(t)=-{cx^3 \over m} dt^2.$$ اما من مطمئن نیستم که چگونه این را حل کنم. Wolfram Alpha یک راه حل بسیار ناخوشایند ارائه می دهد که تابع فوق هندسی را شامل می شود، بنابراین من فکر نمی کنم که راه حل شامل معادلات دیفرانسیل باشد. اما من هیچ سرنخ دیگری ندارم. چگونه می توانم دوره $T$ این اسیلاتور را پیدا کنم؟
|
دوره $T$ نوسان با تابع نیروی مکعبی
|
134654
|
چرا الکترون ها به طور ضمنی به عنوان بار اولیه در نظر گرفته می شوند؟ این می تواند کسرهای زیادی را در مسائل فیزیک ذرات ذخیره کند.
|
چرا بار کوارک اولیه در نظر گرفته نمی شود؟
|
103616
|
اگر عدد گیج لورنز برابر با صفر نباشد چه اتفاقی برای فیزیک میدان الکترومغناطیسی می افتد؟ \begin{align} \partial_{\mu}A^{\mu} \neq 0 \end{align}
|
نتیجه فیزیکی مساوی نشدن ترم گیج لورنز چیست؟
|
27080
|
در فاز توپولوژیکی یک سیال کوانتومی کسری هال، برانگیختگی های حالت پایه (شبه ذرات) حداقل به صورت حدسی آنیون هستند. سپس فرض می شود که یک دسته همجوشی بافته وجود داشته باشد که اجسام تقلیل ناپذیر آن مطابقت 1-1 با انواع مختلف شبه ذرات بنیادی دارند. حاصل ضرب تانسور اجسام معنای فیزیکی آشکاری دارد: این عمل برخورد (جوش دادن) شبه ذرات است... > ... اما در مورد مجموع مستقیم چطور؟ • حاصل ضرب تانسور دو جسم تقلیل ناپذیر ممکن است مجموع مستقیمی از موارد تقلیل ناپذیر باشد: این از نظر فیزیکی از نظر نتیجه برخورد شبه ذرات به چه معناست؟ • فرض کنید $X$ یک شی غیر قابل تقلیل از دسته فیوژن باشد. آیا تفاوت فیزیکی بین (حالت های فیزیکی مربوط به) $X$ و $X\plus X$ وجود دارد؟
|
مجموع مستقیم هر کسی؟
|
134650
|
یک ذره کوانتومی را درون یک جعبه پتانسیل سه بعدی در نظر بگیرید. می توان فشاری را که به دیوارها وارد می کند محاسبه کرد، اشکالی ندارد. اما چیزی که من را متحیر می کند این است که چگونه چنین فشاری را واقعاً اندازه گیری کنیم؟ اگر هر سیستم ماکروسکوپی را با یک ذره در داخل بگیریم، فشار ناچیز خواهد بود. گرفتن بسیاری از ذرات تشکیلدهنده گاز باعث میشود این گاز از حالت پایه بسیار دور شود، بنابراین واقعاً کوانتومی نیست (در رژیم کوانتومی، این دیگر گاز نخواهد بود). به نظر می رسد گرفتن چیزی شبیه نقطه کوانتومی نیمه هادی، اندازه گیری فشار را غیرقابل تحقق می کند، زیرا دیواره های نقطه ای بسیار قوی هستند و تغییر شکل به دلیل عدم تطابق ثابت شبکه نسبت به فشار الکترون روی دیواره ها، بسیار بیشتر است. بنابراین، آزمایشی قابل تحقق برای اندازه گیری فشار یک ذره کوانتومی، محصور در جعبه، بر روی دیواره های جعبه چیست؟
|
چگونه فشار وارده بر دیواره های جعبه پتانسیل را توسط ذره ای در داخل اندازه گیری کنیم؟
|
74363
|
این پست مربوط به این لینک است. من می دانم که حداقل در سطح کلاسیک برای کنش پولیاکوف یک تغییر ناپذیری ویل وجود دارد. سوال من از دستیابی به اقدام مؤثر در تئوری ریسمان ناشی می شود، مانند بخش 7.3 در این یادداشت سخنرانی > پیشینه ثابت نظریه ریسمان باید تغییر ناپذیری Weyl را حفظ کند، > که اکنون به $\beta_{\mu\nu}(G)=\beta_ نیاز دارد. {\mu\nu}(B)=\beta(\Phi)=0 دلار بعد، یادداشت سخنرانی سعی کرد با نیاز به ناپدید شدن عملکرد بتا، اقدام مؤثری پیدا کند. همچنین در p110 در نظریه ریسمان پولچینسکی جلد اول، > تأکید کردهایم که تغییر ناپذیری ویل برای سازگاری نظریه ریسمان ضروری است. چرا عدم تغییر ویل برای سازگاری نظریه ریسمان بسیار مهم است؟
|
چرا عدم تغییر ویل برای نظریه ریسمان سازگار مهم است
|
25241
|
من علاقه مند به انجام شبیه سازی با تعداد زیادی ذرات هستم و به یک کد n-body خوب نیاز دارم. آیا مواردی در حوزه عمومی وجود دارد که منبع باز هستند و نقاط قوت و ضعف آنها چیست؟ من به همه انواع کدها علاقه مند هستم، کدهایی که می توانند روی دسکتاپ چند هسته ای برای شبیه سازی های اولیه اجرا شوند و همچنین کدهایی که می توانند روی خوشه های موازی بزرگ اجرا شوند (من به هر دو دسترسی دارم). برای هر ورودی لطفا یک لینک و خلاصه مختصری از ماهیت کد و نقاط قوت نرم افزار ارائه دهید. هدف در اینجا ارائه یک لیست مرجع برای علاقه مندان به موضوع است.
|
کدهای n-body منبع باز موجود هستند و چه ویژگی هایی دارند؟
|
105268
|
دوست من دستگاهی دارد که پتانسیل الکتریکی نوسانی دارد و میخواهد بداند که چقدر قدرت ساطع میکند. او میتواند پتانسیل الکتریکی آنی را با استفاده از یک بسته نرمافزاری شبیهسازی کند و نتایج چیزی شبیه به دوقطبی به نظر میرسد. فرمول توان تابش شده توسط دوقطبی $$\textrm{Power} = \frac{\mu_0 \omega^4 p^2}{12 \pi c}$$ او $\omega$ را میداند و البته میداند ثابت های فیزیکی و عددی سوال این است که با توجه به توزیع پتانسیل شناخته شده در هر نقطه از زمان، چگونه او متوجه می شود که چه چیزی را برای $p$ در فرمول قرار دهد؟
|
نحوه محاسبه توان تابشی از توزیع پتانسیل لحظه ای شناخته شده
|
70622
|
من سعی کرده ام این مشکل را حل کنم: یک استوانه در حال غلتیدن از یک صفحه شیبدار (زاویه بین صفحه و افق α) است. ضریب اصطکاک μ است. سرعت انتقالی و زاویه ای سیلندر زمانی که مسافت طی شده l (در ابتدا v = 0) باشد چقدر است؟ فرض کنید که بدون لیز خوردن غلت می خورد. بنابراین اساساً من با صرفه جویی در انرژی شروع کردم: $$ E_p=mgh=mgl \sin(\alpha) $$ $$ E_p = E_r + E_t = \frac{1}{2}mv^2 + \frac{1}{2 }I\omega^2 $$ $$ v^2 = 4gl \sin(\alpha)/3 $$ اکنون بخش مشکل این است که ما باید سرعت زاویه ای را پیدا کنیم، اما ما شعاع سیلندر رو ندارن... راهی برای پیدا کردن شعاع هست؟ من به قانون حفظ حرکت فکر می کردم (اگرچه من آن را کاملاً درک نمی کنم)؟ هر گونه کمک قدردانی!
|
غلتیدن سیلندر در یک صفحه شیبدار
|
33109
|
> عنوان شامل هدف اصلی و تمام معیارها است. یعنی: > > **A.** یک آزمایشگاه ساخته می شود. > > **B.** باید معیارهای زیر را رعایت کند: > > 1. _**ارزان منطقی_** برای یک مدرسه با بودجه محدود/خانه با بودجه محدود. > به عنوان مثال **5000$** برای **مدرسه**، _\$2000_ برای یک _خانه_. > 2. _**هدف عمومی_** برای مطالب دبیرستانی. احتمالاً شامل > همه چیزهایی است که برای سالهای تحصیلی قبلی نیز لازم است. -همین سطح (مطالب > دبیرستان) باید برای یک آزمایشگاه خانه کافی باشد. > 3. _**قابل اعتماد_** با طول عمر طولانی تحت نور/کنترل/درست استفاده >. با تمام وسایل ایمنی همراه > 4. _**پیچیده_** از این جهت که کم و بیش شبیه آزمایشگاه های گاراژی است که در > فیلم هایی دیده می شود که در آن افراد شرور در زیرزمین ها بمب های هسته ای می سازند. _(آن را با یک شیشه > نمک بردارید :) )_ > * لیستی از ابزارها و مواد اولیه مورد نیاز است (مواد شیمیایی، میکروسکوپ و غیره...) * لیست _نباید ****_ شامل سازه های اولیه مانند شیرآلات، میزها، تهویه، کمد لباس و غیره یا هزینه ساخت مورد نیاز برای نصب و آماده سازی همه چیز است. * دلیلی را ذکر کنید که چرا باید چیزی مانند اجازه دادن به مردم برای نظارت بر آسمان (تلسکوپ) و غیره درج شود. * چه شرایطی برای هر مورد بهینه خواهد بود؟ یک آسمان صاف برای تلسکوپ و همچنین یک مکان خوب برای نظارت لازم است. شاید دمای محیط 27C برای تست ها و نمایش های مربوط به شیمی بهترین است؟ و غیره ... * فرض کنید سه (3) نفر در هر زمان معین از آزمایشگاه استفاده می کنند. * _(مطالب دبیرستانی)_ به معنای (در یک تعمیم کلی): 1. اکیداً موضوعات زیست شناسی شامل نمی شود. بنابراین هیچ صفحه ای برای تشریح و غیره ... /قیچی و غیره باید برای سایر مقاصد تأیید مورد نیاز گنجانده شود. 2. ابزارهای مکانیک کلاسیک، الکتریسیته و شیمی عنصری پایه باید گنجانده شود. لطفاً مارک های خاص را پیشنهاد نکنید، بلکه خود ابزارها را با یک پیوند ساده به توضیحات پیشنهاد دهید. ابزارهای خاص در بازارها را می توان پس از ذکر نام رایج آنها (به تنهایی نام ابزار) ذکر کرد. از حمایت شما متشکرم و لطفاً توجه داشته باشید که افرادی هستند که در زبان بهتر از من هستند. اگر هستید، لطفا **99** به من کمک کنید تا سوال را مرتب کنم! من همچنین برای برچسب ها به کمک نیاز دارم. موارد فعلی نامناسب و ناکافی به نظر می رسند.
|
چگونه در خانه/مدرسه آزمایشگاه بسازیم؟ (عمومی، پیچیده، قابل اعتماد و ارزان)
|
33108
|
من اخیراً با یکی از دوستانم درباره تغییرات آب و هوایی بحث می کردم و از اینکه فهمیدم برخلاف ادعای من ظرفیت گرمایی CO${}_2$ از نیتروژن بیشتر نیست، متعجب (و خجالت زده) شدم. پس از تحقیقات بیشتر، متوجه شدم که مقاطع تصویری مربوطه اثر گلخانه ای را نشان می دهد. من میخواستم محاسباتی را انجام دهم، اما با اینکه میدانم چگونه سطح مقطع عناصر و ترکیبات را تعیین کنم، نمیدانم میانگین طیف آلبدوی زمین چقدر است. از کجا می توانم این اطلاعات را پیدا کنم؟ میانگین طیف آلبدوی زمین چقدر است؟
|
طیف آلبدوی زمین چیست؟
|
23798
|
بیایید یک میدان الکترومغناطیسی دوبعدی تعریف شده در حوزه مربعی $[0,\Lambda]^2$، با شرایط مرزی تناوبی، با توزیع بار ثابت، یکنواخت در سراسر دامنه فوقالذکر در نظر بگیریم: $$ \mathscr{L}=-\ frac{1}{4} F_{\mu \nu} F^{\mu \nu} + j_\mu A^\mu$$ $$ j_\mu=(0,k,k) \hspace{26pt} k \in \mathbb{R} $$ باید سهم انرژی سیستم را که توسط توزیع بار داده شده است، در حد $ کوچک محاسبه کنم. k$. من نمی توانم بفهمم که چگونه انرژی توزیع شارژ را بر حسب k$ بنویسم. من همیشه به فرمول هایی می رسم که شامل تانسور تنش-انرژی است، که به نوبه خود به $F_{\mu \nu}$ بستگی دارد که به نوبه خود به دینامیک واقعی سیستم بستگی دارد. شهود من، همراه با قیاس با برخی مشکلات مشابه به من میگوید که یک پاسخ ساده (شاید تقریبی) زیبا باید بر حسب $k^2$ داده شود. من سعی کردم تابع پارتیشن برای سیستم را در مسیر فرمالیسم انتگرال بنویسم، انتگرال گاوسی را انجام دهم و عبارت $j_\mu (K^{-1})^{\mu \nu} j_\nu$ را ارزیابی کنم، اما که به نظر نمی رسد کمک کند. برای سرگرمی بیشتر میتوان موردی را نیز در نظر گرفت که فوتون جرم دارد: $\mathscr{L}'=\mathscr{L}+m A_\mu A^\mu$ در حد $m \تقریبا \Lambda$، به طوری که پتانسیل یوکاوای برهمکنش برای فوتون شکافی هنوز کاملاً شبیه به کولن است.
|
چگونه انرژی توزیع بار دوبعدی ثابت و یکنواخت را بنویسم؟
|
27339
|
این یک سوال فنی است که از نگاشت یک مسئله نامرتبط بر روی دینامیک یک ذره عظیم غیر نسبیتی در ابعاد 1+1 ناشی می شود. این مسئله در مورد مجانبی است که عبارتی فراتر از همه ردیفهای بسط نقطه زینی (اصطلاحات مجرد یک سری مجانبی)، مانند مسئله طول عمر یک حالت محدود در جفت منفی 1+0 اسباببازی $\phi^4$ است. مدل ذره ای را با تابع موج اولیه (نرمال شده) در نظر بگیرید $$\psi_0(x) = e^{-(x+e^{-x})/2}$$ این شکل خاص یک واحد طبیعی را برای $x$ تعریف می کند. ، به مجانبی دو نمایی $\psi_0(x)$ به عنوان $ x \to -\infty$ توجه کنید. تکامل زمان تحت همیلتونی $\mathcal{H}=-\frac{1}{2}\partial_x^2 $ تابع موج را به (با استفاده از انتشار دهنده کتاب درسی) $$\psi(x,t) = (2) تبدیل می کند \pi i t)^{-1/2} \int e^{i (x-x')^2/(2t)} \psi_0(x') d x'$$ **سوال من در مورد مجانبی بودن این انتگرال است**، مخصوصاً جبهه پیشرو که به سمت چپ منتشر می شود. اینجا جایی است که من به دیوار برخورد کرده ام: گسترش نقطه زین در $t^{-1}$ $$t را می دهد |\psi(x,t)|^2 \sim e^{-e^{-x} } \left [1 + (e^{3x} -2 e^{2x}) \, t^{-1} /8 + O(t^{-2}) \right ] $$ که به خوبی همگرا می شود (بررسی شد به صورت عددی) برای $x \gtrsim 1$، اما نمی تواند شرایط ترتیب $e^{x/t}$ را که بر نمایی دوگانه در negtavie $x$ غالب است، دریافت کند. برای $t \to +\infty$ راه حل متقارن می شود، $$|\psi(x,t \to \infty)|^2=\frac{1}{t \cosh (\pi x/t)}$ $ هر گونه ایده / نکات قدردانی خواهد شد.
|
نکته یک بسته موج در حال گسترش: مجانبی فراتر از همه دستورات یک انبساط نقطه زینی
|
74368
|
برخی منابع در وب ادعا می کنند که الکتریسیته مسیر کمترین مقاومت را دنبال می کند درست نیست، به عنوان مثال. این سوال SE فیزیک با این حال، در هر توضیحی درباره اتصال کوتاه، نویسنده می گوید که جریان از طریق اتصال کوتاه می گذرد زیرا مسیر کمترین مقاومت را دنبال می کند. چگونه می توانم این دو واقعیت را با هم تطبیق دهم؟
|
مسیر کمترین مقاومت در مقابل اتصال کوتاه
|
41474
|
من پاسخی به آنچه در یک خلاء معمولی وجود دارد خواندم و نوترینوها را از فضا و بخار را از ظرف پیشنهاد کرد. بنابراین، شاید آنها به این اثر اضافه کنند... اما چرا فوتون ها از جریان الکتریکی با ولتاژ بالا که از خلاء نزدیک می گذرد آزاد می شوند؟
|
چرا فوتون ها از الکتریسیته با ولتاژ بالا از خلاء نزدیک آزاد می شوند؟
|
41476
|
الکترومغناطیس را در نظر بگیرید، یک نظریه گیج آبلی، با فوتون عظیم. آیا حد بی جرم برابر با الکترومغناطیس است؟ در سطح کوانتومی با درجه آزادی اضافی چه اتفاقی می افتد؟ و در سطح کلاسیک چه اتفاقی می افتد؟ ما نمی توانیم یک میدان اسکالر کلاسیک بدون جرم اضافی بدست آوریم، درست است؟
|
حد بدون جرم الکترومغناطیس عظیم چقدر است؟
|
41472
|
آیا واقعاً در طول پرواز سهمی به بی وزنی می رسید؟ چون فکر میکنم جایی شنیدهام به «بیوزنی نزدیک» رسیدهاید نه «بی وزنی» (اگر این درست است، چرا اینطور است؟) و همچنین، آیا «بی وزنی» یک اصطلاح درست است؟
|
بی وزنی با پرواز سهمی
|
38686
|
در چرخه کارنو، پتانسیل کار $W =Q_{in}(1-\frac{T_0}{T_R})$ است که در آن $T_0$ دمای سینک، $T_{R}$ دمای سینک است. مخزن حرارت منبع، و $Q_{in}$ جریان گرما از منبع به سینک است. تکلیف بقیه انرژی باقیمانده چه می شود؟ یعنی $Q_{in} - W $ کجا می رود؟ چه اتفاقی برای آن می افتد و چرا نمی توانیم از آن استفاده کنیم؟
|
چرخه کارنو: برای بقیه انرژی چه اتفاقی می افتد؟
|
51946
|
این یک سوال در امتحان من بود و من نمی دانم چگونه آن را حل کنم. از اصل تغییرات برای اثبات اینکه نظریه اغتشاش مرتبه اول همیشه انرژی حالت بنیادی را بیش از حد برآورد می کند استفاده کنید. همچنین ثابت کنید که عبارت مرتبه دوم همیشه منفی است. هر ایده ای؟ فرض کنید که اپراتور اغتشاش هرمیتین است.
|
ثابت کنید که نظریه اغتشاش مرتبه اول حالت بنیادی را بیش از حد برآورد می کند
|
94410
|
چندین بار در حین شستن دستهایم متوجه شدم که آب جمعشده در هنگام شروع جریان عمودی به صورت عمودی بر روی سطح چینی عمودی تحت نیروی گرانش جریان نمییابد. بیشتر در مسیر عجیب و غریب زیگزاگ مانند جریان دارد و جریان به سرعت و نامنظم جهت خود را از چپ به راست و بالعکس تغییر می دهد. به طور شهودی، به نظر می رسد که مسیر عمودی مستقیم برای جریان، اقتصادی ترین مسیر از نظر فیزیکی است. > آیا این پدیده به خوبی مطالعه شده است؟ توضیح فیزیکی چیست؟ آیا یک مدل ریاضی وجود دارد که بتواند هر جنبه ای از این نوع جریان را پیش بینی کند؟
|
جریان غیر قطعی جریان آب روی سطح چینی عمودی
|
101900
|
برای انتگرال مسیر غیر نسبیتی، باید همه مشارکتهای همه مسیرهایی را که دو مختصات فضا-زمان را به هم متصل میکنند، در نظر بگیریم، از $(\mathbf{x}_0,t_0)$ تا $(\mathbf{x}_1,t_1)$. آیا مسیری هم هست که مدتی در زمان به عقب برگردد و دوباره به جلو برود؟؟ برای مثال: $(\mathbf{x}_0,t_0)\rightarrow(\mathbf{x}_2,-t_2)\rightarrow (\mathbf{x}_1,t_1)$ با $t_0,t_1,t_2>0$
|
مسیر یکپارچه به عقب در زمان
|
105263
|
در فرمالیسم انتگرال مسیر، هنگام ارزیابی انتشار دهنده ذره آزاد، انتگرال عملکردی فرم را به دست می آوریم، $$ K_0 = \lim_{n\rightarrow\infty} \bigg( \frac{m}{2\pi i\tau} \bigg)^\frac{n}{2} \int \prod_{i=1}^{n-1}dx_i \; \exp\bigg(\frac{im\tau}{2}\sum_{j=0}^{n-1}(x_{j+1} - x_j)^2\bigg). $$ برای شروع، من ابتدا مقداری $n$ محدود را حل کردهام و سپس با استقرا تعمیم میدهم. اما حتی برای حالت محدود، من گیج هستم که چگونه انتگرال را انجام دهم. به عنوان مثال، با حالت $n=2$، من یک انتگرال از فرم را دریافت خواهم کرد، $$ I = \bigg( \frac{m}{2\pi i\tau}\bigg) \int dx_1e^{\frac {im\tau}{2} \bigg((x_{2} - x_1)^2+(x_{1} - x_0)^2\bigg)}. $$ چگونه باید این انتگرال را حل کنم؟ من می دانم که این فقط شامل یک ترفند بی اهمیت جایگزینی است، اما من فقط گیج هستم که کدام راه را انتخاب کنم. ویرایش: پس از کمی ارزیابی انتگرال، در نهایت با یک انتگرال به شکل $$ \int_{0}^{\infty} e^{iax^2}\;dx $$ میرسم و با آن $ جایگزین میکنم. s= -iax^2 $ و $ dx = \frac{ds}{\sqrt{-ias} } $، اما چگونه این نوع انتگرال را ارزیابی کنیم (منظورم از نوع از کانتور می توانیم انتخاب کنیم) $$ \int_{0}^{i\infty} \frac{ds}{\sqrt{-ias}} e^{-s} $$ PS : نمودار کانتور واقعاً خواهد بود مفید :)
|
انتشار دهنده ذرات آزاد - ارزیابی انتگرال
|
134659
|
**آیا تجزیه نیرو یا میدان به بردارهای مؤلفه همیشه معتبر است؟** فرض کنید یک میدان الکتریکی ثابت $\vec{F}$ در فضا به گونهای عمل میکند که یک زاویه $\phi$ نسبت به جهت افقی ایجاد میکند. مولفه در امتداد محور x (جهت افقی) $F\cos(\phi)$ و در امتداد عمودی $F\sin(\phi)$ است. آیا هنگام اعمال تجزیه، فرضی وجود دارد که فضا همگن است یا هر شرایطی از این قبیل (فضای یکنواخت)؟ یا مانند تجزیه بردارها همیشه به یک نقطه در فضا اشاره دارد و به ماهیت محیط/فضا اهمیتی ندارد؟
|
اعتبار تجزیه برداری
|
101905
|
من سعی می کنم اثر چرخش 45 درجه فارادی را با استفاده از یک سری صفحات موج تکرار کنم. من در استفاده از نماد ماتریس جونز با مشکلاتی مواجه شده ام، کتاب اصلی که استفاده می کنم این است: نور قطبی اثر گلدشتاین. با مشاهده مسئله در کره پوانکاره، من فکر میکنم حلول یک صفحه موج لامبدا/4 + صفحه موج لامبدا/4 است که 45 درجه چرخیده است. متأسفانه، نتایج ریاضی از طریق حساب جونز ایده من را پشتیبانی نمی کند. امیدوارم بتوانید به من کمک کنید. مارک
|
اپتیک - روتاتور فارادی با استفاده از صفحات موج
|
79452
|
یک مدل فرومغناطیسی 1 بعدی هایزنبرگ با هامیلتونی $$\mathcal H=-J\sum_i \vec S_i\cdot \vec S_{i+1} را در نظر بگیرید.$$ برای $|\vec S|=\frac{1}{2 }$، ما نمایش فرمیونی معمولی را داریم $\vec S_i=\frac{1}{2}f^\dagger _{i\alpha} \vec \sigma_{\alpha\beta}f_{i\beta}$. در فاز مرتب شده در دمای پایین، می توان با استفاده از پارامتر ترتیب $\langle S^z_i\rangle=\frac{1}{2}\langle f^\dagger_{i\ یک تقریب میدان میانگین از همیلتونین بدست آورد. uparrow}f_{i\uparrow}-f^\dagger_{i\downarrow}f_{i\downarrow} \rangle$، که قابل تعیین است خود منسجم با این حال، در فاز بی نظم در دمای بالا، اگر از پارامتر ترتیب یکسانی استفاده کنیم، هامیلتونی میدان میانگین ناپدید می شود. برای به دست آوردن تقریب بهتر از چه پارامتر(های) ترتیبی می توان استفاده کرد؟
|
تقریب میدان میانگین حالت بی نظم مدل هایزنبرگ
|
75906
|
میخواستم بدانم آیا کسی میتواند دادههای منتشر شده در مورد ساختار عمودی جریانهای قوی اقیانوسی، مانند جریان خلیجفارس را به من نشان دهد. من در درجه اول به پروفیل جریان متوسط به عنوان تابعی از عمق (در هسته جریان) در نزدیکی سطح علاقه دارم، که به تخمین برش های عمودی ادامه می دهد.
|
قیچی واقعی اقیانوس
|
716
|
معادله نسبیتی انرژی- تکانه این است: $$E^2 = (pc)^2 + (mc^2)^2.$$ همچنین، ما $pc = Ev/c$ داریم، بنابراین به دست میآییم: $$E = mc^2/(1-v^2/c^2)^{1/2}.$$ اکنون، با شتاب دادن به یک پروتون تا نزدیک به سرعتی که اگر نور باشد، نتایج زیر را برای انرژی پروتون دریافت می کنم: 0.99000000000000 c = 0.0000000011 J = 0.01 TeV 0.999000000000000 c = 0.0000000034 J = 0.02 TeV 0.999900000000000 = 0.07 TeV 0.999990000000000 c = 0.0000000336 J = 0.21 TeV 0.999999000000000 c = 0.00000000001063 J = 0.66 TeV 0909009009 0.0000003361 J = 2.10 TeV **0.999999990000000 c = 0.0000010630 J = 6.64 TeV** 0.999999999000000 c = 0.00000000000000. 0.999999999900000 c = 0.0000106298 J = 66.35 TeV 0.999999999990000 c = 0.0000336143 J = 209.83 TeV = 0.9999999999 0.0001062989 J = 663.54 TeV 0.999999999999900 c = 0.0003360908 J = 2،097.94 TeV 0.9999999999999990 c = 0.0003360908 J. 0.999999999999999 c = 0.0033627744 J = 20،991.10 TeV اگر LHC پروتون ها را تا 7TeV شتاب می دهد، به این معنی است که آنها با سرعت 0.99999999c حرکت می کنند. آیا همه چیز در بالا درست است؟
|
رابطه نسبیتی سرعت/انرژی آیا این درست است؟
|
38685
|
https://docs.google.com/open?id=0BxrBcN1-BZWUOXNxR1l4S0l2MjQ http://www.2shared.com/complete/Qjy1_uzp/Quantum_Mechanics_in_Simple_Ma.html (من یک فایل pdf که شامل قسمت هایی از کتاب است آپلود کردم در درک هفت صفحه مشکل دارد.) (دو پیوند به یک pdf اشاره می کنند.) یک ماتریس $N$ همه ورودی ها را دارد به جز موارد تشخیصی صفر، و سطر اول، ستون اول نیز صفر، سایر ورودی های مورب بسته به ستون آن، مکان ردیف. به عنوان مثال، ردیف دوم، ستون دوم دارای یک به عنوان ورودی خود، ردیف سوم، ستون سوم دارای دو به عنوان ورودی و غیره است. مشخص است که $H = \hbar\omega (N + \frac{1}{2}) $. سوال این است که کتاب درسی من می گوید که اگر یک محدوده پیوسته از مقادیر ممکن وجود داشته باشد، برای برخی از حالت ها، $\langle (N - \langle N \rangle )^2 \rangle \leq [\frac{1}{2} (n - \langle N \rangle)]^2$، که در آن $n = 0،1،2،3،...،$ سپس پیشرفت میکند تا بگوییم از $\langle (N - \langle N \rangle )^ 2 \rangle \geq (n - \langle N \rangle)^2 (\langle I_0 \rangle + \langle I_1\rangle + ...)$ سپس $\langle (N - \langle N \rangle )^2 \rangle \geq (n - \langle N \rangle)^2$. سپس می گوید که این ثابت می کند که نمی تواند یک محدوده پیوسته از مقادیر ممکن وجود داشته باشد، زیرا $(0-\langle N \rangle)^2$، $(1 - \langle N \rangle)^2$ و غیره نمی توانند باشند. کوچکتر از $(n - \langle N \rangle)^2$. من مطمئن نیستم که چگونه یک $\langle (N - \langle N \rangle )^2 \rangle \geq (n - \langle N \rangle)^2 (\langle I_0 \rangle + \langle I_1\rangle + . ..)$. آیا کسی می تواند مدرک را به من نشان دهد؟ همچنین، چگونه می توان قطعه را دریافت کرد - $(0-\langle N \rangle)^2$، $(1 - \langle N \rangle)^2$ و غیره نمی تواند کوچکتر از $(n - \langle N باشد. \rangle)^2$؟
|
اثبات کوانتیزه همیلتونی اسیلاتورها
|
75902
|
نیروی وارد بر یک ذره باردار در میدان الکتریکی $E$ و میدان مغناطیسی $B$ به صورت زیر بدست میآید: \begin{معادله} m \dot{v} = q (E + v \ بار B) \end{معادله} سپس، سرعت رانش $E \times B$ $v_E$ یک ذره منفرد با جرم $m$ و شارژ $q$ در یک میدان مغناطیسی یکنواخت $B$ و میدان الکتریکی یکنواخت $E$ توسط \begin{equation} v_E= E \times B /B^2 \end{equation} و اگر $E$ و $B$ عمود باشند، $v_E=E/B$. چگونه این واقعیت را بفهمم که $v_E \propto 1/B$ ? اگر $B \sim 0 $، $V_E \sim \infty$، بیشتر از سرعت نور باشد. علاوه بر این، همچنین قابل قبول است که $V_E >> v_{th}$، سرعت حرارتی است.
|
$E\times B$ رانش یک ذره منفرد در خلاء با یکنواخت $E$ و $B$
|
70626
|
بنابراین، من سعی می کنم گشتاور $\tau_A$ یک موتور را حل کنم. من یک چوب محکم به موتور وصل کرده ام، مانند این:  من یک نیروی $F$ روی چوب اعمال می کنم که متوقف می شود موتور فاصله از لبه بیرونی سیلندر تا انتهای چوب L$ است. گشتاور موتور $\tau_A=F(L+r)$ است، $r$ شعاع است. دوستان من معتقدند که گشتاور در نقطه $B$ $\tau_B=-FL$ است، اما من معتقدم با وجود اینکه موتور حرکت نمی کند (به دلیل نیرو) باز هم در نقطه $B$ یک گشتاور اعمال می کند. کمتر از $\tau_A$ خواهد بود زیرا به طور یکنواخت به اطراف نقطه فشار نمی آورد، اما باید $\tau_B=-FL+\tau_Ac$ باشد ($c$ یک ثابت است). با استفاده از روش آنها، آنها $\tau_A=0$ را دریافت کردند، که من معتقدم این اتفاق افتاده است، زیرا در محاسبه گشتاور در نقطه $B$، آنها $\tau_A=0$ می کنند. حق با کیست؟ چگونه محاسبه کنم که چه مقدار $\tau_A$ در مورد نقطه $B$ اعمال می شود (با فرض اینکه من درست باشم)؟
|
محاسبه گشتاور در نقطه ای که موتور متوقف است؟
|
105267
|
من دوره QFT دیوید تانگ را دنبال میکنم و سعی میکنم نتیجهای را که در سوال 6 در برگه مشکل دوم او نشان داده شده است استخراج کنم، اما هنگام اعمال آن در میدان اسکالر واقعی رایگان با مشکل مواجه میشوم. این یک مشکل بخصوص روشنگری نیست، اما من گیر کردهام و همچنان به محاسبه 0 ادامه میدهم. آنچه که میخواهم محاسبه کنم در این سؤال نشان داده میشود، این این است که میتوانیم با کل حرکت زاویهای شروع کنیم که توسط: $$Q_i تعریف شده است. = \epsilon_{ijk}\int d^3 x (x^j T^{0k}-x^k T^{0j}) = 2\epsilon_{ijk}\int d^3 x x^j T^{0k}$$ با $T^{\mu \nu}$ تانسور تنش-انرژی و رسیدن به نتیجه: $$Q_i = -i\ epsilon_{ijk}\int \frac{d^3 p}{(2\pi)^3} a^\dagger_\vec{p}\left(p_j \frac{\partial}{\partial p^k} - p_k\frac{\partial}{\partial p^j}\right) a_\vec{p}$$ شروع استفاده از $T^{ کار سختی نیست 0i} = \Pi \partial^i \phi$ از لاگرانژی ما $\mathcal{L}=\frac{1}{2}\partial_\mu \phi \partial^\mu \phi - \frac{1}{2}m^2\phi^2$، و سپس با استفاده از گسترش میدان از نظر عملگرهای ایجاد و نابودی به صورت $$\phi = \int \frac{d^3p}{( 2\pi)^3} \frac{1}{\sqrt{2E_\vec{p}}}\left(a_\vec{p} e^{i\vec{p}\cdot\vec{x}} + a^\dagger_\vec{p} e^{-i\vec{p}\cdot\vec{x}}\right)$$ و $$\Pi = -i\int \frac{d^3q}{(2\pi)^3} \sqrt{\frac{E_\vec{q}}{2}}\left(a_\vec{q} e^{i\vec{q}\cdot\vec{x}} - a^\dagger_\vec {q} e^{-i\vec{q}\cdot\vec{x}}\right)$$ نوشتن مشتق: $$\partial^i\phi = -i\int \frac{d^3p}{(2\pi)^3} \frac{p^i}{\sqrt{2E_\vec{p}}}\left(a_\vec{p} e^{i\vec {p}\cdot\vec{x}} - a^\dagger_\vec{p} e^{-i\vec{p}\cdot\vec{x}}\right)$$ این به من می دهد $$Q_i = \epsilon_{ijk}\int \frac{d^3p d^3q}{(2\pi)^6}\sqrt{\frac{E_\vec{q}}{E_\vec{p} }} p^k\int d^3x x^j(a_\vec{q}e^{i\vec{q}\cdot\vec{x}}-a^\dagger_\vec{q}e^{-i\vec{q}\cdot\ vec{x}} )(a_\vec{p}e^{i\vec{p}\cdot\vec{x}}-a^\dagger_\vec{p}e^{-i\vec{p}\cdot\vec{ x}})$$ ما میتوانیم حاصلضرب عملگرهای نابودی و ایجاد را گسترش دهیم، و توجه داشته باشیم که $x^j$ واقعاً مشتق عبارات نمایی با توجه به $p^j$ است که میتواند از انتگرال خارج شود. پس از انجام این کار، ادغام توسط قطعات برای حذف مشتق تابع دلتا باقی مانده، با $$Q_i = -i \epsilon_{ijk}\int\frac{d^3p d^3q}{(2\pi) باقی میمانیم. )^6}\left[\delta^{(3)}(\vec{p}+\vec{q})\frac{\partial}{\partial p^j} \left( \sqrt{\frac{E_\vec{q}}{E_\vec{p}}} p_k(a^\dagger_\vec{q} a^\dagger_\vec{p} - a_\vec{q} a_ \vec{p})\right) + \delta^{(3)}(\vec{p}-\vec{q})\frac{\partial}{\partial p^j} \left( \sqrt{\frac{E_\vec{q}}{E_\vec{p}}} p_k(a^\dagger_\vec{q} a_\vec{p} - a_\vec{q} a ^\dagger_\vec{p})\right)\right]$$ ادغام بیش از $\vec{q}$ نسبت های انرژی را در هر دو مورد به دلیل رابطه پراکندگی از بین می برد و عبارت $p^k$ را می توان با خیال راحت خارج از انتگرال گرفت زیرا در غیر این صورت اصطلاحی مانند $\epsilon_{ijk}\frac{\partial p^k}{\partial p^j} = \epsilon_{ijk}\delta_j داریم ^k = 0$ در نهایت، این به ما $$Q_i = میدهد -i\epsilon_{ijk}\int\frac{d^3p}{(2\pi)^3}p^k\frac{\partial}{\partial p^j}(a^\dagger_{-\vec {p}} a^\dagger_\vec{p} - a_{-\vec{p}}a_\vec{p} + a^\dagger_\vec{p}a_\vec{p} - a_\vec{p}a^\dagger_\vec{p})$$ برای ادامه دادن، متوجه میشویم که از آنجایی که $\phi$ یک میدان اسکالر واقعی است، میتوانیم خودش را با مزدوج پیچیدهاش برابر کنیم و میتوانیم $\ را تغییر دهیم. vec{p} \rightarrow -\vec{p}$ برای پیدا کردن $a_{-\vec{p}} = a^\dagger_\vec{p}$. اما وصل کردن این به شکل بالا $Q_i$ 0 را می دهد. آیا ایده ای دارید که اینجا چه خبر است؟
|
عملگر مومنتوم زاویه ای در نظریه میدان کوانتومی
|
29338
|
** فکر میکردم که این واضح است، من سعی میکردم تغییر ناپذیری گالیله قانون دوم حرکت نیوتن را ثابت کنم، اما شکست خوردم. این چیزی است که تا به حال به دست آورده ام:** اگر یک خط جهانی را در فضا-زمان گالیله $\mathbb{R}^{4}$ به عنوان منحنی زیر $$\bar{w}\colon I\subset تعریف کنیم. \mathbb{R}\to \mathbb{R}^{4}\colon t\mapsto (t,\bar{x}(t))$$ $$\bar{x}\colon I\subset\mathbb{R}\to \mathbb{R}^{3}\colon t\mapsto (x(t),y(t),z(t))$$ جایی که $\mathbb{R}^ {3}\subset\mathbb{R}^{4}$ اقلیدسی، سپس شتاب توسط $$\bar{a}\colon I\subset\mathbb{R}\to داده میشود \mathbb{R}^{4}\colon t\mapsto \frac{d^{2}\bar{w}(t)}{dt^{2}}=(0,\frac{d^{2} \bar{x}(t)}{dt^{2}})\equiv(0,\tilde{a}(t))$$ که در آن $\tilde{a}$ شتاب کلاسیک و میدان نیرویی که باعث میشود را شتاب $$\bar{F}\colon\mathbb{R}^{4}\to\mathbb{R}^{4}\colon\bar{w}(t)\mapsto m\bar{a}(t )=(0,m\tilde{a}(t))$$ پس اگر قانون دوم حرکت نیوتن به صورت نوشته شود $\bar{F}(\bar{w}(t))=m\bar{a}(t)$ سپس یک تبدیل گالیله باعث $\bar{F}=G\bar{F}'$ و $\ میشود bar{a}=G\bar{a}'$ زیرا هر دو در $\mathbb{R}^{4}$ زندگی میکنند. بنابراین $$\bar{F}(\bar{w}(t))=m\bar{a}(t)$$ $$\فلش سمت چپ G\bar{F}'(\bar{w}(t) )=mG\bar{a}'(t)$$ $$\فلش راست چپ \bar{F}'(\bar{w}(t))=m\bar{a}'(t)$$ که چیست ما باید ثابت کنیم (اگر F=ma در قاب پرایم نشده سپس F'=ma' در قاب پرایم شده). توجه داشته باشید که این مشابه با نحوه نشاندادن تغییر ناپذیری لورنتس در نسبیت خاص است. **اما $\bar{a}$ مانند $\bar{a}=G\bar{a}'$** یک تبدیل کلی گالیله $G$ در $\mathbb{R}^{4} تبدیل نمیشود $ توسط $$t=t'+t_{t}$$ $$\bar{x}=R\bar{x}'+\bar{u}t+\bar{t}_{\bar{x داده میشود }}$$ رابطه بین سرعت و شتاب قبل و بعد از تبدیل گالیله با $$\bar{v}(t)=\frac{d\bar{w}(t)}{dt}=\frac{d\bar{w}( t)}{dt'}\frac{dt'}{dt}=\frac{d\bar{w}(t)}{dt'}= (1,R\frac{d\bar{x}'}{dt'}+\bar{u})$$ $$\bar{a}(t)=(0,\tilde{a}(t))=\frac{d\bar{v}(t)}{dt}=(0,R\frac{d^ {2}\bar{x}'}{dt'^{2}})=(0,R\tilde{a}'(t'))$$ $$\فلش سمت چپ\tilde{a}(t)=R\tilde{a}'(t')$$ این همان $\bar{a}=G\bar{a}'$ نیست زیرا $$ \bar{a}(t)=G\bar{a}'(t')$$ $$\فلش راست چپ\begin{pmatrix} 0 \\\ \tilde{a}(t) \\\ 1\end{pmatrix} = \begin{pmatrix}1&0&t_{t}\\\ \bar{u}&R&\bar{t}_{\bar{x}}\\\ 0&0&1 \end{pmatrix}\cdot\ begin{pmatrix} 0 \\\ \tilde{a}'(t') \\\ 1\end{pmatrix}$$ بنابراین شتاب یک خط جهانی نه با $G$ بلکه با قسمت خطی $G$ تبدیل می شود، به این معنی که قسمت ترجمه باید صفر باشد: $(t_{t},\bar{t}_{\bar{x}} )=\bar{0}$. آیا کسی می تواند به من کمک کند تا از این آشفتگی خلاص شوم؟ **ویرایش:** اجازه دهید دوباره امتحان کنم، این بار فراموش کنم که در مورد نیروها صحبت می کنیم و فقط یک میدان برداری سه بعدی را در نظر بگیرید. البته فضا-زمان گالیله هنوز 4 بعدی است و یک تبدیل کلی گالیله $G$ در $\mathbb{R}^{4}$ هنوز با $$t=t'+t_{t}$$ $$ داده می شود. \bar{x}=R\bar{x}'+\bar{u}t+\bar{t}_{\bar{x}}$$ و رابطه بین شتاب کلاسیک در فریمهای اینرسی (پرایم شده و بدون پرایم) مربوط به یک تبدیل گالیله $G$ هنوز با $$\tilde{a}(t)=R\tilde{a}'(t')$$ داده می شود. می توان گفت که شتاب با $ تبدیل می شود R$ اگر قاب با $G$ تبدیل شود زیرا $\tilde{a}$ در فضای برداری مربوط به فضای زمان گالیله زندگی می کند (بنابراین ترجمه وابسته $(t_{t},\bar{t}_{\bar{x}})$ صدق نمیکند) و علاوه بر این در زیر فضای اقلیدسی سه بعدی این فضای برداری $\mathbb{R}^{3}\ زندگی میکند subset\mathbb{R}^{4}$ (بنابراین تقویت $\bar{u}$ اعمال نمی شود). اکنون فرض کنید که یک فیلد برداری سه بعدی را در یک خط جهان به صورت $$\bar{F}\colon C\subset\mathbb{R}^{4}\to\mathbb{R}^{3}\colon\bar تعریف میکنیم. {w}(t)\mapsto m\tilde{a}(t)$$ در این مورد، با همان استدلالی که برای شتاب، میتوان گفت که فیلد برداری (تعریف شده در فریم unprimed) با $R$ تبدیل می شود اگر فریم با $G$ $$\bar{F}(\bar{w}(t))=R\bar{F}'(\bar{w}'(t '))$$ اگر این را همراه با $$\bar{F}(\bar{w}(t))=m\tilde{a}(t)=mR\tilde{a}'(t') استفاده کنیم $$ به دنبال آن است $$\bar{F}'(\bar{w}'(t'))=m\tilde{a}'(t')$$ بنابراین اگر یک فیلد برداری را به عنوان $\bar{F}(\) تعریف کنیم bar{w}(t))=m\tilde{a}(t)$ (فراموش کنید که در مورد نیرو صحبت می کنیم) و از آنجایی که هر دو طرف در یک فضا زندگی می کنند ($\mathbb{R}^{3}$) ) سپس آنها نیز به همین ترتیب تبدیل می شوند تحت یک تبدیل گالیله ای (این راه هر چه باشد، در این مورد $R$). بنابراین فرقی نمی کند که در کدام فریم، میدان برداری را در یک خط جهانی به عنوان شتاب ضرب در جرم تعریف کنیم، در همه فریم ها یک شکل خواهد بود. بنابراین میتوان گفت که تعریف میدان بردار، ثابت گالیله است. مشکلی که من دارم این است که یکی می گوید قانون دوم حرکت نیوتن ناتغییر گالیله است. این بدان معناست که بدون توجه به ماهیت نیرو، ثابت است. بنابراین اگر ماهیت نیرو را انتزاعی کنیم، می توانیم فراموش کنیم که در مورد نیرو صحبت می کنیم و یک میدان برداری سه بعدی در نظر بگیریم. سپس همه چیز به این نتیجه می رسد که نشان می دهد که تعریف در همه فریم های اینرسی همان شکلی دارد که در بالا نشان داده شده است. آیا این یک دیدگاه معتبر است؟
|
چگونه عدم تغییر گالیله را اثبات کنیم؟
|
113352
|
فرض کنید ذره ای وجود دارد که بسیار نزدیک به سرعت نور حرکت می کند. فرض کنید من دوربینی دارم که میتواند از این ذره با سرعت بالا فیلمبرداری کند و از ذره روی دوربینم فیلمبرداری میکنم و سپس آن را سریع جلو میبرم تا از سرعت نور بیشتر شود. دوربین چه چیزی را نشان می دهد؟ و چرا
|
در این سناریو چه خواهم دید؟ آیا این سرعت بیشتر از سرعت نور خواهد بود؟
|
14596
|
من این معادله را دارم $$\dfrac{\partial E_z}{\partial y^2} - \mu_0 \varepsilon_0 \dfrac{\partial E_z}{\partial t^2} = 0$$ چرا $v^2 = 1 / (\mu_0 \varepsilon_0)$ ?
|
سرعت موج الکترومغناطیسی
|
27089
|
مدل شوینگر QED 2 بعدی با فرمیون های بدون جرم است. یک نتیجه مهم در مورد آن (که مایلم بدانم) این است که این یک تئوری ثابت سنج است که حاوی یک ذره بردار جرم آزاد است. مقاله اصلی توسط Schwinger _Gauge invariance and mass, II,_ Phys. بررسی، 128، شماره 5 (1962)، برای من خیلی مختصر است. پرسش: آیا شرح مفصل/ مدرن تری از نتیجه فوق وجود دارد؟
|
مدل شوینگر
|
101902
|
من در حال خواندن کتاب ون، QFT سیستم های چند بدن هستم (@Xiao-Gang Wen). من در مورد فاجعه متعامد معرفی شده در فصل 5 کمی سردرگم هستم. در زیر معادله (5.1.6)، بیان شده است که تاثیر الکترون هسته بر روی تابع گرین _الکترون رسانا_ مهم نیست.... اگر درست متوجه شده باشم، دقیقاً همپوشانی (تقریباً) ناپدید شدن بین توابع موج حالت اولیه و نهایی _الکترون های رسانا_ است که باعث فاجعه متعامد می شود. چرا این فرض که تأثیر الکترون هسته بر عملکرد الکترون_رسانا_ گرین مهم نیست جواب می دهد؟ پیشاپیش از هرگونه کمکی متشکرم
|
در مورد فاجعه متعامد
|
83303
|
چرا سوراخ های کوچک و بزرگ (دیافراگم) در یک لنز عمق میدان تصویر را تغییر می دهند؟ (اگر سوراخ بزرگی دارید، عمق میدان کمتری دارید). من تعجب کردم که آیا باید این را در photo.stackexchange.com بپرسم، اما بعد متوجه شدم که من پاسخی مبتنی بر نور می خواهم که فکر می کنم به اینجا می رسد.
|
چرا اندازه دیافراگم بر عمق میدان در عکاسی تأثیر می گذارد؟
|
76598
|
تصور کنید که من یک ذره شارژ $q$ در مرکز یک پوسته عایق کروی شارژ $Q$ و شعاع $R$ دارم. هم ذره و هم پوسته در ابتدا در حالت سکون هستند. اکنون یک نیروی $\mathbf{F}$ به ذره اعمال می کنم که باعث می شود شتاب $d\mathbf{v}/dt$ داشته باشد. میدان الکتریکی ناشی از شارژ $q$ توسط: $$\mathbf{E} = - \mathbf{\nabla} \phi - \frac{\partial \mathbf{A}}{\partial t} داده میشود.$ $ با توجه به تقارن وضعیت کل نیروی الکتریسیته ساکن روی پوسته ناشی از بار صفر است. فیلد $\mathbf{A}$-با توجه به شارژ $q$ در موقعیت پوسته تقریباً با: $$\mathbf{A} = \frac{q\mathbf{v}}{4 \pi داده میشود \epsilon_0 c^2R}.$$ بنابراین شارژ $q$ باعث ایجاد نیروی الکتریکی $\mathbf{f_s}$ روی پوسته میشود که توسط: $$\mathbf{f_s} = -\frac{qQ}{4 \pi \epsilon_0 c^2R}\frac{d\mathbf{v}}{dt}.$$ اما نیروی کل روی سیستم به عنوان یک کل باید باقی بماند $\mathbf{F }$. آیا این بدان معناست که پوسته باید نیروی الکتریکی متعادل کننده $\mathbf{f_s}$ را به ذره شتاب دهنده برگرداند؟ P.S. از آنجایی که شتاب ذره ثابت است، من معتقدم که هیچ نیروی واکنش تشعشعی بر روی ذره وجود ندارد (یک دیدگاه بحث برانگیز که من قبول دارم، لینک مربوطه را در زیر ببینید). بنابراین هیچ تغییری در تکانه در میدان EM وجود ندارد. بنابراین نیروهای داخلی در سیستم بارها باید متعادل شوند.
|
ذرات داخل یک پوسته باردار
|
133387
|
من میدانم که در برخی از انواع ابرنواخترها، علت افزایش درخشندگی، واپاشی رادیواکتیو عناصر خاصی است که در طول انفجار به بیرون پرتاب میشوند، بنابراین یک سوال برای من پیش آمد. اگر مواد پرتاب شده حامل ایزوتوپهایی که تجزیه میشوند تا تابش الکترومغناطیسی را ایجاد کنند با سرعت مثلاً 5 درصد سرعت نور بیرون زده شود و با توجه به این واقعیت که برخی از ابرنواخترها بیش از 4 هفته بسیار درخشان میمانند، در آن زمان ایزوتوپهای رادیواکتیو بیش از 30 میلیارد کیلومتر از ستاره منفجر شده را طی کرده است. بنابراین، آیا این بدان معناست که می توان انتظار داشت که یک ابرنواختر در 4 هفته شبیه ستاره ای با شعاع 30 میلیارد کیلومتر و درخشندگی 10^8$-10^$9$ برابر درخشندگی خورشید باشد؟ یا من فکر می کنم که واپاشی رادیواکتیو به عنوان منبع درخشندگی ابرنواختر اشتباه است؟
|
یک ابرنواختر در اوج درخشندگی خود چگونه به نظر می رسد؟
|
3554
|
من سابقه ریاضی دارم اما سعی می کنم کمی در مورد فیزیک به خودم آموزش بدهم. در ابتدای کتاب QED فاینمن (نه کتاب محبوب) زیر آمده است: > فرض کنید همه اتم های جهان در یک جعبه هستند. به طور کلاسیک جعبه > را می توان به عنوان دارای حالت های طبیعی توصیف کرد از نظر توزیع > نوسانگرهای هارمونیک با جفت شدن بین نوسان ساز > و ماده. من حدس می زنم این چیزی است که فیزیکدانان یاد می گیرند، اما من هرگز در مورد آن نشنیده ام. فاینمن در مورد چه چیزی صحبت می کند و از کجا می توانم بیشتر در مورد آن بیاموزم؟ مقاله ویکی پدیا در مورد نوسانگرهای هارمونیک هیچ نشانه ای از این که فیزیکدانان این کار را انجام می دهند ارائه نمی دهد.
|
مرجع خوبی برای این تصویر کلاسیک که فاینمن در مورد آن صحبت می کند چیست؟
|
70992
|
آیا یک راه آسان (یعنی ابزار منبع باز یا رایگان) برای تعیین توزیع رنگ فضایی (یعنی شدت) در یک تصویر یا در منطقه مورد علاقه این تصویر وجود دارد؟ فرض کنید من از یک لیزر یا چند لنز و آینه و یک لامپ برای تنظیم پرتو نور روی یک تکه کاغذ در یک اتاق تاریک استفاده کردم و از آن نقطه عکس گرفتم و اکنون میخواهم توزیع شدت خشن را پیدا کنم، به عنوان مثال. اگر توزیع مسطح یا گاوسی یا چیز دیگری باشد. با چه ابزاری این امکان وجود دارد؟
|
چگونه توزیع رنگ فضایی را تعیین کنیم؟
|
61426
|
یک ذره باردار با بار مشخص q/m با زاویه X با محور x و با سرعت v از مبدأ [به ربع اول] واگرا می شود. برای بازگرداندن ذره به محور x، یک میدان مغناطیسی B در امتداد محور x مثبت اعمال می شود. از مبدا معادله حرکت ذره چگونه خواهد بود؟ رویکرد من به مشکل در زیر آورده شده است. من معتقدم که منحنی باید به این صورت باشد: حالا چون در مسئله میدان الکتریکی طبق قانون لورنتس صفر است نیرو عمل روی ذره باید $q(vXB) = q \cdot v \cdot B \cdot \sin(X_t)$ باشد، که در آن X_t$ زاویه سرعت ذره است. با محور X در یک لحظه خاص می سازد. اکنون جایی که من گیر کرده ام این است که $X_t$ ثابت نیست. از روی منحنی می بینید که زاویه مماس بر منحنی با محور x ثابت نیست، تغییر می کند. اگر کسی به من کمک کند یا حداقل راهنمایی کند که چگونه می توانم X_t$ را با $x$، که مسافت افقی طی شده است، مرتبط کنم، بسیار مفید خواهد بود. به این ترتیب من مقدار $dy/dx$ را برای مقداری $x$ میدانم، پس از آن میتوانم برای دریافت پاسخ خود ادغام کنم. با تشکر
|
معادله حرکت ذره باردار تحت تاثیر میدان مغناطیسی
|
105262
|
من نمی دانم که چرا لایه های نازک TiO2 برای نور مرئی شفاف هستند اما برای UV شفاف نیستند. من یک جستجوی سریع انجام دادم و متوجه شدم که به دلیل شکاف باند TiO2 است. نور UV را جذب می کند اما نور مرئی را نمی گیرد. من تصور می کنم این به دلیل طول موج های مختلف این دو نوع تابش رخ می دهد. اما رابطه بین طول موج نوع خاصی از تابش و عرض شکاف نواری یک ماده نیمه رسانا چیست؟ و این چگونه بر خواص نوری آن تأثیر می گذارد؟
|
چرا دی اکسید تیتانیوم برای نور مرئی شفاف است اما برای UV نه؟
|
70623
|
برخی از نتایج تجربی که فرضیههای مکانیک کوانتومی را کاملاً بدون تردید تأیید میکنند چیست؟ از آنجایی که فیزیکدانان مختلف از نظریههای جایگزین برای توصیف پدیدههای مشابه استفاده میکنند، تعجب میکنم که نتایجی وجود دارد که با حذف کامل، توسط فرضیههای مکانیک کوانتومی توصیف شدهاند؟
|
بزرگترین اعتبار سنجی تجربی فرضیه های مکانیک کوانتومی
|
134651
|
من شنیدهام که درک درستی از نوع نظری میدانی از انتقال عایق ابرسیال-مات در مدل بوز-هابارد وجود دارد. می گوید اگر سیستم در یک فاز ابر سیال است که در آن تقارن $U(1)$ شکسته شده است، با تکثیر گرداب ها می توانیم انسجام فاز را از بین ببریم و یک عایق Mott بدست آوریم. من درک می کنم که هیچ انسجام فازی در عایق Mott وجود ندارد و داشتن گرداب های زیاد انسجام فاز را به هم می زند، اما نمی دانم که چرا مکانیسم برای از بین بردن انسجام فاز باید گرداب های در حال تکثیر باشد. برای دقیقتر شدن، فرض کنید میتوانیم فاز ابرسیال را با لاگرانژی زیر توصیف کنیم: \begin{equation} \mathcal{L}=|\partial_\mu\phi|^2+\frac{r}{2}|\phi |^2-\frac{u}{4!}|\phi|^4 \end{معادله} که در آن $r$ و $u$ مثبت هستند به طوری که تقارن $U(1)$ شکسته است. حالا اگر از من بپرسید که چگونه از این فاز شکسته تقارن $U(1)$ به فاز متقارن $U(1)$ برویم، میگویم که باید $r$ را کاهش دهیم تا زمانی که $r$ شروع به منفی شدن کند. با این حال، وقتی $r$ کاهش مییابد، من انتظار ندارم که گردابهای بیشتر و بیشتری در حالت پایه وجود داشته باشد، زیرا در اینجا انرژی یک گرداب منفرد همیشه از نظر لگاریتمی با اندازه سیستم واگرا میشود. پس کاهش $r$ چگونه با تراکم گردابی مرتبط است؟ به هر حال، اگر آن تصویر تراکم گردابی به نحوی درست باشد، آیا باید در آزمایشات با بوزون ها در یک شبکه نوری، گرداب ها را دید؟
|
انتقال عایق Superfluid-Mott در مدل بوز-هابارد از نظر تراکم گردابی
|
133385
|
محصولی که ما در کانادا با نام ساران روپ می شناسیم یک فیلم پلاستیکی شفاف است (هیچ تصوری از فرمول شیمیایی وجود ندارد، فکر کنید پلی اتلین است). از جمله کاربردهای آن می توان به پوشاندن ظرف یا کاسه اشاره کرد. اگر سطح سخت خشک باشد، همیشه نمیخواهد بچسبد، اگرچه میتوان آن را کمی کشید (عملاً خاصیت ارتجاعی ندارد؛ هر کشش قابلتوجهی به صورت تغییر شکل پلاستیکی رخ میدهد)، و این به آن کمک میکند تا سطح را بگیرد. با این حال، اگر سطح مرطوب باشد (شاید در اثر تراکم)، فیلم تقریباً جذب آن می شود. بدتر از همه این است که هنگام تلاش برای پوشاندن یک ظرف خشک، این فیلم را با دستهای خیس یا مرطوب نگه دارید... به نظر میرسد که مواد به شدت به پوست مرطوب آویزان میشوند و نمیخواهند به ظرف خشک (چه فلزی یا سرامیکی) بچسبند. همه فیزیک زیربنای این چیست؟ باورش سخت است که کشش سطحی است. با فرض اینکه مواد از پلی اتیلن ساخته شده اند، می توان فکر کرد که آبگریز است، نه آب دوست. همچنین به سختی می توان باور کرد که الکترواستاتیک است. این پدیده برای فلز، سرامیک و پوست یکسان است - خواص الکتریکی بسیار متفاوت در هر مورد.
|
چرا فیلم چسبناک (Saran Wrap) به سطوحی که خیس یا مرطوب هستند بهتر از خشک می چسبد؟
|
101907
|
من سعی میکنم دینامیک لاگرانژی را بهتر درک کنم و در تلاش هستم تا سوال زیر را کامل کنم: > حلقهای از نخ با جرم $m$ و شعاع $r$ میتواند تحت گرانش باز شود و انتهای بالایی نخ ثابت است. شتاب اولیه قرقره را پیدا کنید.  من معتقدم که سه مختصات تعمیم یافته در اینجا $(x,y,\theta)$ وجود دارد، همانطور که در نشان داده شده است نمودار و محدودیت $x=0$ (زیرا هیچ شتابی در جهت $x$ وجود ندارد). بنابراین انرژی جنبشی داریم: $$T=\frac{1}{2}m\dot{y}^{2}+\frac{1}{2}m r^{2}\dot{\theta}^{ 2}y \cos(\theta)$$ و انرژی پتانسیل داده شده توسط: $$U=-mgy$$ بنابراین ما می توانیم لاگرانژ را تعریف کنیم: $$\mathcal{L}(y,\theta,t)=\frac{1}{2}m\dot{y}^{2}+\frac{1}{2}m r^{2}\dot {\theta}^{2}y \cos(\theta) + mgy$$ بنابراین معادلات اویلر-لاگرانژ را داریم: \begin{align} \frac{\mathrm{d}}{\mathrm{d}t}\left(\frac{\partial \mathcal{L}}{\partial \dot{y}}\right) &= \frac{\partial \mathcal{L}}{\partial y} \\\ \frac{\mathrm{d}}{\mathrm{d}t}\left(\frac{\partial \mathcal{L}}{\partial \dot{\theta}}\right) &= \frac{\partial \mathcal{L}}{\partial \theta} \end{align} با بسط دادن اینها، دریافت میکنیم: $$ m\ddot{y}=\frac{1}{2}mr^{2}\dot{\theta}^{2}\cos(\theta) + mg$$ و: $$mr^{2}\ddot{\theta}y\cos(\theta)-mr^{2}\dot{\theta}^{2}\sin(\theta)+mr^{2}\dot {\theta}\dot{y}\cos(\theta)=0$$ حل هر دوی اینها به طور همزمان به دست میدهد: $$\ddot{\theta}=\frac{\dot{\theta}^{2}\tan(\theta)-\dot{y}\dot{\theta}}{y},\quad \ddot{ y}=\frac{1}{2}\left(2g + r^{2}\dot{\theta}^{2}\cos(\theta)\right)$$ که نمیتوانم آن را حل کنم به دست آوردن هر چیزی مفید و بنابراین فرض می کنم در مسیر اشتباهی هستم. برای هر گونه اشاره ای در مورد اینکه کجا چیزها را اشتباه متوجه شده ام سپاسگزار خواهم بود. * * * فقط برای روشن شدن موضوع، با توجه به عبارت بالا برای $\ddot{y}$ و شرایط مرزی $y_{0}=0$, $\dot{y}_{0}=0$، $\theta=0$ و $\dot{\theta}=0$ دریافت میکنیم: $$\ddot{y}_{0}=g$$ که همان چیزی است که من انتظار داشتم، با این حال در پاسخ به سؤال آمده است که $\ddot{y}_{0}=\frac{2g}{3}$.
|
رویکرد لاگرانژی برای چرخاندن حلقه نخ
|
83300
|
فکر میکنم میدانم که راهحل معادله شرودینگر برای SHO بر اساس چند جملهای هرمیت (و تابع گواسی) است. مجموعه راه حل همه چندجمله ای های هرمیت _ زوج، راه حلی برای معادله شرودینگر و همچنین مجموعه همه چند جمله ای های _فرد هرمیت است. سؤالات: 1. آیا مجموعه همه چندجملهایهای هرمیت فرد یک راه حل است زیرا پتانسیل $V(x)=1/2kx^{2}$ دارای برابری زوج است؟ 2. $\psi^{*}\psi$ دارای برابری زوج یا فرد است یا هیچکدام؟ 3. چرا $<x>=0$؟ سردرگمی اصلی من این است که چرا مقدار انتظاری موقعیت منجر به یک انتگرال فرد می شود و چرا یک انتگرال فرد برابر با صفر است.
|
چند سوال برابری برای نوسانگر هارمونیک ساده
|
14597
|
من هنوز با بحث کارول در مورد حد نیوتنی درگیر هستم. امیدوارم هیچ کس مشکلی نداشته باشد که من چندین سؤال را در اینجا بپرسم زیرا همه آنها به همان بخش (صفحه های 105-106) از یادداشت های سخنرانی در مورد نسبیت عام مربوط می شود و من سعی می کنم این موضوع را در ذهن خود روشن کنم. . او بیان می کند که حرکت آهسته به معنای $\frac{dx^{i}}{d\tau}\ll\frac{dt}{d\tau} $ است و بنابراین معادله ژئودزیکی تبدیل می شود $\frac{d^{2}x^{\mu}}{d\tau^{2}}=\Gamma_{00}^{\mu}+\left(\frac{dt}{d\tau} \right)^{2}=0 $ Q1. چرا $\frac{dx^{i}}{d\tau}\ll\frac{dt}{d\tau}$؟ چه توجیهی برای این فرض وجود دارد که نرخ تغییر زمان مختصات در زمان مناسب بسیار بیشتر از نرخ تغییر فاصله در زمان مناسب باشد؟ اگر بتوانم این را بفهمم (فکر میکنم) میتوانم بفهمم که چرا او فقط نمادهای $\Gamma_{00}^{\mu}$ کریستوفل را در نظر میگیرد. چون میدان ثابت است، معادله ژئودزیکی $\Gamma_{00}^{\mu}=-\frac{1}{2}g^{\mu\lambda}\partial_{\lambda}g_{00} را تغییر میدهد. دلار به $\Gamma_{00}^{\mu}=-\frac{1}{2}\eta^{\mu\lambda}\partial_{\lambda}h_{00} $ Q2. بنابراین، او از $g^{\mu\lambda}$ به $\eta^{\mu\lambda}$ رسیده است. آیا به این دلیل است که او بیت $h^{\mu\lambda}$ از $g^{\mu\lambda}=\eta^{\mu\lambda} -h^{\mu\lambda}$ را نادیده می گیرد زیرا ناچیز است ? Q3. او همچنین از $g_{00}$ به $h_{00}$ رسیده است. آیا به این دلیل است که نرخ تغییر $g_{00}=\eta_{00}+h_{00}$ wrt $\lambda$ (میدانم این روشی ناشیانه برای بیان آن است - متأسفم) برابر است $h_{00} $ زیرا $\eta_{00}$ به چیزی تغییر نمی کند؟ متشکرم.
|
تلاش برای درک متریک میدان گرانشی ضعیف (2)
|
87314
|
در ارتباطات رادیویی، قبل از انتخاب باند فرکانسی ارتباط، به نظر می رسد مسافت طی شده یک پارامتر مهم باشد. همچنین یک مدل از دست دادن مسیر وجود دارد که وابستگی فرکانس $\ چپ راست $ وابستگی میرایی با یک آنتن همسانگرد را توصیف می کند. با این حال، من قادر به یافتن قانون فیزیکی خاصی نیستم که وابستگی فرکانس تضعیف را نشان دهد. حتی برخی می گویند که فرکانس بالاتر، محتوای انرژی بالاتر است. فاکتورهای فاصله انتشار چیست؟
|
آیا امواج EM با فرکانس بالاتر بیشتر از امواج EM فرکانس پایین تر حرکت می کنند؟
|
93500
|
وقتی انعکاس و انتقال را در یک رابط مدل میکنید، نتایج معنیدار بازتاب و دامنههای انتقال هستند که نسبتها هستند: $R = \frac{I_{refl}}{I_{inc}}$ و $T = \frac{ I_{trans}}{I_{inc}}$. شدت امواج EM در خلاء $I = \frac{1}{2}c\epsilon_0 |\vec E|^2$ است. در یک ماده، $c$ با $\frac{c}{n}$ ($n$، ضریب شکست (IoR)) و $\epsilon_0$ با $\epsilon\epsilon_0$ جایگزین میشود. اگر IoR فقط واقعی باشد، شما به سادگی $n = \sqrt{\epsilon} \rightarrow \epsilon = n^2$ و $$I = \frac{1}{2}\frac{c}{n} دارید. n^2\epsilon_0 |\vec E|^2 = \frac{1}{2}cn\epsilon_0 |\vec E|^2,$$ مانند ویکیپدیا. این به شما یک ضریب در $T$ از نسبت بین دو IoR از مواد واسط می دهد، که مهم است (معمولا $T$ دارای ضریب $n_1^2$ در شمارش از نسبت میدان های الکتریکی است، بنابراین این نسبت $\frac{n_2}{n_1}$ آن را ضرب میکند تا $n_1 n_2$ در صورتگر به دست آید. با این حال، با یک شاخص پیچیده شکست $n = n_r + in_i$، یا من چیزی را اشتباه متوجه شدم یا جکسون اشتباه کرده است. اگر جایگزینی بالا را برای شدت انجام دهید، من مثبت هستم $c$ با $c/n_r$ جایگزین شده است، اما $$n_r + in_i = \sqrt{\epsilon_r + i\epsilon_i} \rightarrow \epsilon_r + i\ epsilon_i = (n_r + in_i)^2 = (n_r^2 - n_i^2) + 2in_ir_r\rightarrow Re(\epsilon) = (n_r^2-n_i^2)$$ که اکنون _don't_$n_r$ را از جایگزینی سرعت لغو می کند، بنابراین به نظر می رسد که شما $$I = \frac{1} دارید. {2}\frac{c}{n_r}(n_r^2-n_i^2)\epsilon_0 |\vec E|^2.$$ بنابراین، در رابط با نوری که از ماده ای با (فقط واقعی، برای ساده کردن آن) IoR $n_1$ به یک $n$ پیچیده می رود، شما $$T = \frac{I_{trans}}{I_{ دارید. inc}} = \frac{\frac{(n_r^2-n_i^2)}{n_r}}{n_1}\frac{|E_{trans}|^2}{|E_{inc}|^2}= \frac{I_ {trans}}{I_{inc}} = \frac{\frac{(n_r^2-n_i^2)}{n_r}}{n_1}\frac{|2n_1|^2}{|n_1 + n|^2}.$$ برای قرار دادن آن در قالب جکسون اگر اولین ماده خلاء باشد، $n_1 = 1$ و $$T = \frac{(n_r^2-n_i^2)}{n_r}\frac{4}{|1 + n|^2}$$ با این حال، از جکسون:  اساساً، به نظر می رسد که او ساده لوحانه از نتیجه ای که ویکی پدیا دارد استفاده می کند، جایی که $n$ ها قبلاً لغو شده اند. اگرچه این واقعاً از نظر فیزیکی منطقی نیست: شدت چگالی انرژی است ($u = \epsilon |E|^2$) ضربدر سرعت ($v = c/n_r$) -- که هر دو باید واقعی باشند. مقادیر به تنهایی آیا کسی می تواند این موضوع را تایید کند یا به من بگوید کجا اشتباه می کنم؟ ویرایش: توجه: این یک سوال تکلیف نیست. من به سوال اهمیتی نمی دهم و سعی نمی کنم آن را حل کنم، در مورد نظریه کلی می پرسم. این سوال اتفاقاً نظریه ای داشت که من در جای دیگری پیدا نکردم.
|
بازتاب و انتقال در یک رابط با ضریب شکست پیچیده -- آیا جکسون اشتباه می کند؟
|
33816
|
سرعت نور در همه فریم های اینرسی یکسان است. آیا از یک فریم غیر اینرسی به فریم دیگر تغییر می کند؟ آیا می تواند صفر باشد؟ اگر در قاب های غیر اینرسی ثابت نباشد باز هم از بالا محدود است؟
|
آیا سرعت نور در فریم های غیر اینرسی متفاوت است؟
|
70993
|
ما از طریق نسبیت عام (GR) می دانیم که ماده فضازمان (ST) را منحنی می کند مانند توپ در ترامپولین منحنی می کند اما چگونه انرژی فضازمان را منحنی می کند؟ آیا دقیقاً مانند انحنای ماده ST است؟
|
انرژی چگونه فضازمان را منحنی می کند؟
|
89654
|
1. برای حل سطح انرژی اتم هیدروژن با تقارن $SO(4)$، تقارن از کجا می آید؟ 2. چگونه می توان آن را مستقیماً از Hamiltonian مشاهده کرد؟
|
چگونه می توان دید که اتم هیدروژن دارای تقارن $SO(4)$ است؟
|
74366
|
ذرات خنثی الکتریکی مانند نوترینوها می توانند گشتاورهای دوقطبی مغناطیسی ناپدید شونده داشته باشند. ذرات اسپین-1، به عنوان مثال، هسته های دوتریوم، می توانند گشتاورهای دوقطبی نیز داشته باشند. به نظر می رسد گوگل نشان می دهد که بوزون Z دارای گشتاور مغناطیسی است. بنابراین آیا یک استدلال ابتدایی وجود دارد که توضیح دهد چرا فوتون دارای گشتاور مغناطیسی صفر است؟ در قیاس با مگنتون بور و مگنتون هسته ای، ممکن است در واقع انتظار داشته باشیم که جرم صفر گشتاور دوقطبی _بی نهایت_ تولید کند. Altschul 2007 در مورد محدودیتهای تجربی و مشکلات در ایجاد نظریهای که در آن لحظه از بین نمیرود، بحث میکند، اما من در ترجمه هر چیزی در مقاله به یک استدلال ابتدایی برای اینکه چرا ناپدید شدن لحظه بسیار آسانتر است، مشکل دارم. > Altschul، محدوده های اخترفیزیکی در بار فوتون و ممان مغناطیسی. > _آستروپارت. فیزیک._ **29** شماره. 4، صفحات 290-298 (2008)، arXiv:0711.2038.
|
بدون گشتاور دوقطبی مغناطیسی برای فوتون
|
101908
|
چگونه می توانم موارد زیر را نشان دهم؟ $$\overline{\psi_L}M^\dagger (\psi_L)^c=\overline{\psi_L}CM^\dagger\overline{\psi_L}^T$$ where $\psi^c=C\overline{ \psi}^T$ و $C=i\gamma^2\gamma^0=-C^T=-C^\dagger=-C^{-1}$. به طور خاص، $C^{-1}M^\dagger C$ چیست؟ من در این نقطه گیر کرده ام. اگر بتوانم نشان دهم، $$C^{-1}M^\dagger C=M^\dagger$$، کار تمام شده است. ویرایش: http://arxiv.org/abs/hep-ph/0001264 معادله 24 این بررسی را ببینید
|
مشکل در ارزیابی $C^{-1}M^\dagger C$
|
78118
|
همانطور که من آن را درک می کنم (از دیدگاه فیزیک غیر روحانی)، درهم تنیدگی کوانتومی به طور تجربی نشان داده شده است - این یک واقعیت است. همانطور که من متوجه شدم، شما می توانید چیزی مانند اسپین یک الکترون را اندازه گیری کنید و بدانید که جفت درهم تنیده آن، در همان لحظه، مهم نیست در کجای جهان که باشد، اسپین مخالف خواهد داشت. به نظر می رسد که این هیچ کاربردی به عنوان پایه یک دستگاه ارتباطی ابر نوری ندارد. آیا این درست است یا مشخص شده است که جنبه ای از درهم تنیدگی کوانتومی وجود دارد که در نهایت می تواند منجر به توسعه چنین دستگاهی شود. به عبارت دیگر: آیا ارتباط ابر نوری از طریق درهم تنیدگی کوانتومی یک سوال علمی باز است، آیا به عنوان یک امر غیرممکن حل و فصل شده است یا در حال حاضر بیشتر یک مشکل مهندسی است تا علمی؟
|
درهم تنیدگی کوانتومی به عنوان روش عملی ارتباط ابر نوری
|
70991
|
میخواهم کسی بتواند در مورد سؤالات زیر به من کمک کند. اجازه دهید $M$ فضازمان Minkowski باشد، با توجه به $f\in C^{\infty}(M) ; f(m)=x^{0}(m)$، با $\\{x^{\mu}\\}$ یک سیستم مختصات دکارتی جهانی است، با توجه به زیرمنیفولد 3 بعدی $M\supset F_{t }=f^{-1}(t)$ نسبت به مقدار معمولی $t\in\mathbb{R}$ از $f$، و با توجه به لاگرانژی: $$ \mathcal{L}\in C^{\infty}(TM) $$ $$ \mathcal{L}(x^{\mu},\dot{x}^{\mu})=-\sqrt{\eta_{\mu\nu} \dot{x}^{\mu}\dot{x}^{\nu}} $$ که در آن $\eta$ متریک Minkowski و $\\{x^{\mu}\\}$ یک دکارتی جهانی است مختصات سیستم؛ بیان مختصات لاگرانژی در $F_{t}$ چیست: $$ (T\iota_{t})^{*}\mathcal{L}\در C^{\infty}(F_{t}) $ $ من از سایر منابع که باید پیدا کنم می دانم: $$ (T\iota_{t})^{*}\mathcal{L}(x^{i},\dot{x}^{i})=\mathcal{L}\circ T\iota_{t}(x ^{i},\dot{x}^{i})=-\sqrt{1 - \delta_{ij}\dot{x}^{i}\dot{x}^{j}} $$ آیا این است کاملا اشتباه؟
|
محدودیت لاگرانژی
|
30453
|
آیا میتوان یک موتور ستارهای کلاس A (یا شاید کلاس C) با استفاده از یک کوتوله قهوهای (به خاطر استدلال، یک کوتوله T مانند Gliese 229B) ساخت؟ آیا می تواند به اندازه کافی رانش را داشته باشد که بتواند در یک بازه زمانی به اندازه کافی طولانی، مسافت قابل توجهی را جابجا کند؟ (فرض کنیم در یک دوره یک میلیارد سال.) اگر پاسخ بالا کم و بیش بله باشد، به عنوان یک پیگیری احتمالی، آیا می توان با ایجاد یک فوران نامتقارن مانند شعله های خورشیدی در یک رانش اضافی قابل توجه ایجاد کرد. تغییر تغییر یافته روش بالا بردن ستاره با جریان خروجی حرارتی؟
|
آیا یک موتور ستاره ای کلاس A می تواند از کوتوله قهوه ای استفاده کند؟
|
76596
|
من در مورد چند چیز کنجکاو بودم که برای من کاملاً منطقی نیست: (و احتمالاً وقتی پاسخ فنی را دریافت کنم چنین نخواهد شد، اما در هر صورت آن را می پرسم.) 1. وقتی نور در فضا حرکت می کند سرعتی که توسط کشش گرانشی اجسام دیگر، بهویژه در فواصل دور، ایجاد میشود، بنابراین به نظر میرسد که جهان به سمت بیرون شتاب میگیرد؟ آیا انبساط جهان ها حتی با نور ستاره های دور اندازه گیری می شود؟ 2. ثانیاً، اگر آنچه من دیدم/شنیده ام در مورد سقوط اجسام در سیاهچاله درست باشد (اینکه در افق رویداد یخ زده به نظر می رسند) آیا گرما و نوری که از یک قرص برافزایش به سیاهچاله می افتند نخواهد بود. سیاهچاله گفته شده روشن به نظر برسد؟
|
سرعت نور در فضا و اثرات آن بر سیاهچاله ها
|
113358
|
من در ریاضیات کاربردی کار می کنم و هیچ سابقه ای در فیزیک اتمی ندارم. من باید درک خوبی از اصل و کاربرد طیف سنجی گاما داشته باشم. من نمیتوانم زمان لازم را صرف کنم، اما دوست دارم زمان زیادی را روی موضوعات قابل اجتناب صرف نکنم. من کمی در این موضوع گم شدم و نمی دانم از چه شروع کنم. اگر کسی بتواند یک نقشه آموزشی به من بدهد (در صورت امکان با منابع آنلاین) بسیار متشکر خواهم شد.
|
مطالعه خود: منابع برای درک طیفسنجی گاما
|
76599
|
اخیراً قبض فوق العاده بالایی برای مصرف آب دریافت کردم. رفتم کنتور آبم رو چک کردم دیدم با سرعتی حدود 200 سی سی در دقیقه می چرخه با اینکه تمام شیرهای آب خونه بسته هست. بنابراین، به این نتیجه رسیدم که احتمالاً یک نشتی پنهان در جایی در خانه من وجود دارد. اما بعد آزمایش زیر را انجام دادم: شیر آب اصلی را بستم (شیر آب کنار کنتور آب). کنتور آب بلافاصله از چرخش متوقف شد. 1 دقیقه صبر کردم و دوباره شیر اصلی را باز کردم. در آن ثانیه، کنتور آب بسیار سریع چرخید - در یک ثانیه حدود 400 سی سی ساخته شد! پس از آن ثانیه به سرعت قبلی خود یعنی 200 سی سی در دقیقه بازگشت. آیا توضیح فیزیکی برای این پدیده وجود دارد؟ (برخی جزئیات که ممکن است مرتبط باشد: من در طبقه دوم در یک خانه 3 طبقه زندگی می کنم. آب خود را از استخر شهری که در بالای تپه در مرکز شهر قرار دارد تامین می کنیم).
|
رمز و راز کنتور آب
|
30452
|
مجموعه ای از $n$ جرم نقطه ای را در نظر بگیرید که تحت تأثیر گرانش تکامل می یابند. برای n$ بسیار زیاد، ممکن است کسی علاقه مند باشد که یک تقریب پیوسته از این سیستم ایجاد کند (مثلاً برای کیهان شناسی). با این حال، تلاش سادهلوحانه من برای استخراج یک مدل پیوسته مستقیماً از برهمکنشهای ذره-ذره با شکست مواجه شد. به طور خاص، یک تابع $\rho: \Omega \rightarrow \mathbb{R}$ را در نظر بگیرید که چگالی جرم را در برخی از دامنههای $\Omega$ توصیف میکند. برای محاسبه نیروی گرانش در یک نقطه $x \در \Omega$، ممکن است سعی کنم به سادگی نیروی وارد شده توسط هر نقطه دیگر $y$ را ادغام کنم: $$ f(x) = \int_\Omega \frac{\rho( x)\rho(y)}{|x-y|^2}\frac{y-x}{|y-x|} $$ حتی اگر نقطه $x$ را حذف کنیم (یعنی، ادغام کنیم $\Omega \backslash x$ به جای همه $\Omega$) این انتگرال واگرا می شود -- ما عملاً ذرات خودسرانه نزدیک به $x$ داریم. بنابراین سوال این است: روش صحیح محاسبه نیروی گرانش در این شرایط چیست؟ همچنین خوب است که برخی از اشارهگرها به مدلهای پیوسته مورد استفاده در کیهانشناسی **_و اشتقاق آنها از مدل ذرهای_** داشته باشیم (بسیاری از مراجع صرفاً با یک مدل پیوسته شروع میشوند و منشا آن را توضیح نمیدهند). به هر حال، من واقعاً فقط به مدل های کلاسیک اهمیت می دهم - فعلاً نسبیت و غیره را فراموش کنیم. با تشکر
|
مدل پیوسته مسئله بدنه n؟
|
76668
|
فرض کنید من یک زنجیر فلزی دارم. فرض کنید من یکی از نوک آن را در دستم میگیرم و اجازه میدهم زنجیر آزادانه به سمت پایین آویزان شود، به طوری که نوک دیگر با ترازو برخورد کند. در این مرحله، با نگه داشتن زنجیر، وزن ثبت شده روی دستگاه صفر خواهد شد. اما وقتی زنجیره را رها کنم، خوانش روی دستگاه چگونه تغییر خواهد کرد؟ آیا این قرائت یکسان را تا آخر نشان می دهد (یعنی وزن کل زنجیره) یا فقط وزن بخشی از زنجیره را که با آن در تماس است نشان می دهد. فکر نمیکنم این یکی از آن مشکلات «بالابر» باشد، زیرا در آنجا، ترازو خود حرکت نمیکند. به طور شهودی فکر میکنم وزن ثبتشده افزایش مییابد، اما چیزی که من را گیج میکند این است که اگر روی ترازو بایستم، سرم با ترازو تماس نمیگیرد، به همین ترتیب قسمتهای مختلف زنجیر هنگام افتادن با ترازو تماس نمیگیرد.
|
وزن ثبت شده از یک زنجیره در حال سقوط
|
18078
|
من نمی دانم که چگونه می توان این تابع دو نقطه ای تعمیم یافته یا انتشار دهنده را که در برخی از مباحث پیشرفته در نظریه میدان کوانتومی استفاده می شود، محاسبه کرد. T$): $$\langle X^{\mu}(\sigma,\tau)X^{\nu}(\sigma',\tau')\rangle ~=~ T ( X^{\mu}(\sigma,\tau)X^{\nu}(\sigma',\tau')) ~-~ : X^{\mu}(\sigma,\tau)X^{ \nu}(\sigma',\tau'):$$ سوال من این است که آیا می توان rhs این انتشار دهنده را استخراج کرد یا معنی تفریق زمان سفارش محصول را با کلمات ساده توضیح داد و انگیزه داد؟
|
ترتیب زمانی در مقابل ترتیب عادی و تابع/پراکنده دو نقطه ای
|
87534
|
از من یک آزمایش فکری/سوال گیجکننده پرسیده شد: با توجه به منبع صدا در یک میدان باز گسترده، بنابراین آکوستیک نقشی ندارد، آیا ممکن است صدایی با دور شدن از آن بلندتر باشد. پاسخ من به طور غریزی منفی بود. همانطور که از صدا دور می شوید، از بین می رود، بنابراین نباید بلندتر باشد. پاسخ این است که، اگر منبع صوتی ضعیفتری به شما نزدیکتر باشد، با دور کردن منبع نزدیکتر، قدرت خود را از دست میدهید و منبع دورتر بهتر میدرخشد. این به نظر من درست نیست مطمئناً وقتی از صدا دور می شوید، صدای دورتر و نزدیکتر از بین می رود؟ آیا این به طور بالقوه به دلیل قانون مربع معکوس است؟ ویرایش: این سوال احتمالاً به روشی مشابه در مورد نور صدق می کند. کاملاً مطمئن نیستید که برچسب های مناسب برای این کار چه باید باشد
|
آیا ممکن است وقتی از آن دور می شوید صدایی بلندتر باشد؟
|
5773
|
در مکانیک کوانتومی حالت یک ذره آزاد در فضای سه بعدی $L^2(\mathbb R^3)$ است، به طور دقیق تر فضای تصویری آن فضای هیلبرت. در اینجا من درجات آزادی داخلی را نادیده میگیرم وگرنه $L^2(\mathbb R^3)\otimes S$ خواهد بود، اما بیایید بگوییم که آن زمان از ماه نیست. مشاهده پذیرها عملگرهایی در آن فضا هستند و دینامیک با معادله شرودینگر یا به روش های معادل دیگر توصیف می شود. اگر ذرات بیشتری داشته باشیم، آنگاه $L^2(\mathbb R^{3N})$ است. سوال من این است: آیا مثالی وجود دارد که در آن سیستمی با فضای پیکربندی را به جای $\mathbb R^3$ یک منیفولد کلی $M$ در نظر بگیریم، مثلا سیستمی از ذرات (یک ذره) با محدودیتهایی، به طوری که وضعیت فاصله $L^2(M)$ است. ممکن است دلایل فیزیکی وجود داشته باشد که چرا این مورد علاقه ای ندارد و من علاقه مند هستم که آنها را اینجا ببینم. چیزی که من به آن علاقه مندم دیدن نمونه های خاص (یا کلی) است که با جزئیات کار شده است. به عنوان مثال یک سیستم با یک همیلتونی معین، که در آن می توان به صراحت طیف را پیدا کرد. یا اگر برای مثالی که در آن سیستم دارای ویژگیهای بسیار متفاوت با حالت معمول است، خیلی زیاد است. بگوییم ذره ای که در صفحه نیمه بالایی با هندسه لوباچفسکی زندگی می کند، ممکن است ارتباطی با نظریه اعداد داشته باشد! من می دانم که نظریه میدان کوانتومی در فضای زمان منحنی وجود دارد، من به مکانیک کوانتومی علاقه مند هستم. **ویرایش:** فقط یک توضیح کوچک. نمونه هایی که من می خواهم ببینم لازم نیست از فیزیک واقعی آمده باشند، آنها می توانند مدل های اسباب بازی یا مدل های ریاضی کاملا غیر واقعی باشند. چیزی در همین راستا: منیفولد دلخواه خود را $M$ بردارید و وانمود کنید که این فضایی است که ما در آن زندگی می کنیم، در مورد QM در آن چه می توانیم بگوییم. انتخاب $M$ هیچ ارتباطی با نسبیت عام ندارد. همانطور که گفتم صفحه نیمه بالایی جالب است یا ضرایب آن توسط گروه های گسسته جالب یا تعمیم های $\Gamma\backslash G(\mathbb R)/K$ یا اصلاً هر چیز دیگری. پاسخ ها تا اینجا جالب است. به امید دیدن بیشتر.
|
مکانیک کوانتومی در منیفولد
|
96192
|
در کتاب _Daemon_ نوشته _دانیل سوارز_ تکنیکی شرح داده شده است که دستگاهی را قادر می سازد یک توهم صوتی از یک فرد در حال حرکت در داخل خانه ایجاد کند. > درست در همان لحظه صدایی به وضوح از انتهای راهرو طبقه بالا فریاد زد. > «چه کسی آنجاست؟» […] پاسخی وجود ندارد. اما آنها دوباره صدای راه رفتن را شنیدند. قدم ها > از پله های مرمر سمت راستشان پایین آمدند، کمی دورتر از آنها. > آنها می توانستند به وضوح راه پله را ببینند، اما هیچ کس آنجا نبود. آنها می توانستند صدای دستی را بشنوند که از روی نرده فلزی سر می خورد. […] اکنون ردپاها از روی زمین به سمت آنها می رفتند. […] سپس، **در هوای نه پنج متری جلوتر از آنها**، صدای مردی فریاد زد: شما به اینجا تعلق ندارید! با فناوری تکان دهنده ذهنی که سوارز توصیف کرد، من به تازگی با مقالات (و ویدئوها) در مورد استفاده از یک پرتو صوتی مافوق صوت مواجه شدم که در جایی که به سطح برخورد می کند صدای قابل شنیدن ایجاد می کند. این منجر به اثری می شود که اکثر مردم آن را به عنوان صدای خدا مشابه تجربه استفاده از بلندگوهای رسانای استخوانی توصیف می کنند. _ با این حال، آنچه من در جستجوی آن هستم پاسخی به این سوال است که آیا امکان ایجاد صدا در هوا (در یک موقعیت انتخابی در فضای سه بعدی) وجود دارد، زیرا نویسنده در حال شکل دادن به تصویر فناوری ذکر شده در زیر است._ > HyperSonic سیستم صوتی - یا HSS - از بلندگوهای فیزیکی استفاده نمی کند. HSS کریستالهای کوارتز را با فرکانس هزاران بار سریعتر از ارتعاشات یک بلندگوی معمولی میپندد - امواج اولتراسونیک را در فرکانسهایی بسیار فراتر از شنوایی انسان ایجاد میکند. برخلاف صدای فرکانس پایین تر، این امواج در مسیری تنگ حرکت می کنند - یک پرتو. دو پرتو می توانند متمرکز شوند تا یکدیگر را قطع کنند و در جایی که برهم کنش می کنند، موج سوم صوتی تولید می کنند که فرکانس آن دقیقاً تفاوت بین دو صدای اصلی است. در HSS این > تفاوت در محدوده شنوایی انسان قرار می گیرد - **و به نظر می رسد > از هوای رقیق ناشی می شود**. به افتخار جوزپه تارتینی، آهنگساز ایتالیایی قرن هجدهم که برای اولین بار این اصل را کشف کرد، به ** آهنگ تارتینی** معروف است. * * * ص: دلیل اینکه من حتی به خود زحمت میدهم به دنبال اطلاعاتی درباره فناوری ذکر شده در یک رمان بگردم، نگرانی نویسنده است، فقط توصیف فناوری است که در برخی آزمایشگاهها در حال توسعه است و در داستان علمی تخیلی قرار نمیگیرد. او یک وب سایت برای توضیح برخی از فناوری های مورد استفاده در کتابش دارد.
|
آیا می توان با متقاطع پرتوهای صوتی اولتراسونیک یک منبع صوتی قابل شنیدن در هوای میانی ایجاد کرد؟
|
88213
|
تفاوت بین بقای هامیلتونی و بقای انرژی چیست؟
|
بقای همیلتونین در مقابل بقای انرژی
|
105265
|
در حال حاضر چه روشی برای استفاده از هر ابزار علمی برای نظارت بر واکنش شیمیایی پیچیده بین اتم وجود دارد؟
|
آیا ابزار علمی در حال حاضر برای نظارت بر واکنش شیمیایی پیچیده بین اتم وجود دارد؟
|
47160
|
اگر بخواهید به چیزی مانند پتو برای یک فرد لایههای عایق اضافه کنید، آیا هر پتو به بهبود عایق ادامه میدهد؟ یا به نقطه ای می رسید که در آن پتوی بعدی هیچ افزایش حاشیه ای در عایق ایجاد نمی کند؟ پیوندهایی به توضیحات مربوط به گرما یا عایق برای افراد غیر حرفه ای بیش از حد مورد استقبال قرار می گیرد.
|
اگر لایه های عایق به طور مداوم به جسم گرم شده اضافه شود، آیا عایق بهتری ادامه خواهد یافت؟
|
105260
|
در حین مطالعه در مورد پراکندگی نور به این اسلاید برخورد کردم:  ریاضیات برداری من کمی زنگ زده است و در درک آن مشکل دارم ترم آخر (هندسه پراکندگی). اهمیت $\hat{r} \times \hat{E_{i}} \times \hat{r}$ چیست؟
|
سوال هندسه پراکندگی
|
15242
|
لاگرانژی معمول شرودینگر $ i(\psi^{*}\partial_{t}\psi ) + \frac{1}{2m} \psi^{*}(\nabla^2)\psi $ است. معادله صحیح حرکت را با تکانه مزدوج برای $\psi^{*}$ ناپدید میکند. این چگالی لاگرانژی واقعی نیست اما با چگالی لاگرانژی واقعی متفاوت است $ \frac{i}{2}(\psi^{*}\partial_{t}\psi -\psi \partial_{t}\psi^{*} ) + \frac{1}{2m} \psi^{*}(\nabla^2)\psi $ با یک مشتق کل. مشکل من این است که این دو چگالی لاگرانژی منجر به لحظههای مزدوج متفاوتی میشوند و از این رو هنگام تنظیم روابط کموتاسیون زمان برابر، نتایج متفاوتی دریافت میکنم (ضریب 2 باعث ایجاد مشکل میشود). من میتوانم مقیاسهای میدانها را تغییر دهم، اما سپس هامیلتونی من نیز تغییر میکند. سپس با استفاده از معادله حرکت هایزنبرگ، معادله شرودینگر عملگر را دریافت نمی کنم. آیا می توان با چگالی لاگرانژی واقعی کار کرد و به نوعی روابط کموتاسیون صحیح را بدست آورد؟ من انتظار داشتم که دو لاگرانژی که برحسب عبارات مشتق کل با هم تفاوت دارند، روابط کموتاسیونی یکسانی ارائه دهند (زیرا تبدیلهای متعارف آنها را حفظ میکنند). اما شاید من یک خطای بسیار ساده مرتکب شده ام. مگر اینکه تمام گشتاورهای مزدوج برای دو لاگرانژی که بر اساس مشتقات کل متفاوت هستند معادل باشند، چگونه یکی درست را انتخاب می کنیم؟ من حدس میزنم همین اتفاق برای سیستمهای درجه یک دیگر مانند دیراک لاگرانژی نیز رخ میدهد. من برای اولین بار است که QFT را یاد می گیرم و بنابراین از هر کمکی قدردانی می کنم! با تشکر فراوان Ankit *یک میلیون از Qmechanic برای پاسخ بسیار دقیق تشکر می کنم. کاملا منطقی است.
|
لاگرانژیان میدان شرودینگر
|
31416
|
ویکیپدیا بیان میکند که > در فضای آزاد، میدان جابجایی الکتریکی معادل شار > چگالی است، مفهومی که قانون گاوس را درک میکند. آیا این بدان معنا نیست که در فضای آزاد $ \vec D $ برابر است با $ \vec D = {\text{Total Flux} \over \text{Area} = \frac{ \oint_s \vec E \cdot \hat n dS}{\oint_s dS} = \epsilon_0 \vec E$
|
چگونه میدان برداری جابجایی الکتریکی معادل چگالی شار در فضای آزاد است
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.