Datasets:
mteb
/
CQADupstackPhysicsRetrieval-Fa

Dataset card Data Studio Files
xet
Community
_id
stringlengths
1
6
text
stringlengths
0
5.02k
title
stringlengths
0
170
54649
در کتاب درسی فیزیک من مثالی از استفاده از کلیدهای خازن در صفحه کلید کامپیوتر وجود دارد: > با فشار دادن کلید، دو صفحه خازن به هم نزدیکتر می شوند و > ظرفیت آنها افزایش می یابد. یک خازن بزرگتر می تواند شارژ بیشتری را نگه دارد، بنابراین یک جریان > لحظه ای شارژ را از باتری (یا منبع تغذیه) به خازن می برد. > این جریان حس می شود، و ضربه کلید سپس ثبت می شود. این کاملاً منطقی است و به نوعی مرتب است. چیزی که من در مورد آن کنجکاو هستم، این است که پس از آن هزینه اضافی چه اتفاقی می افتد. آیا نوعی مکانیسم تخلیه وجود دارد؟ فکر می‌کنم، برای تمایز بین ضربه‌های تک کلید و فرورفتگی مداوم (جریان ضربه را ثبت کنید، سپس تخلیه را ثبت کنید) نیز لازم باشد. اگر چنین مکانیزم تخلیه وجود نداشت، اما ظرفیت خازن به طور ناگهانی کاهش می یافت، چه اتفاقی برای خازن می افتاد؟ اگر ظرفیت خازن کاهش یابد، و شارژ ثابت بماند، با توجه به $Q = C \Delta V_C$، اختلاف پتانسیل در صفحات خازن باید افزایش یابد و از منبع تغذیه تجاوز کند و در نتیجه جریان معکوس شود. آیا این چیزی است که اتفاق می‌افتد و ضربات کلید با حس کردن نه تنها وجود جریان، بلکه جهت آن نیز ثبت می‌شود؟
وقتی صفحات از هم دورتر می شوند چه اتفاقی برای شارژ خازن می افتد؟
53334
پیشاپیش بابت طولانی بودن سوال عذرخواهی می کنم. درک من این است که در GR، ناظران عظیم در امتداد منحنی های زمانی $x^\mu(\lambda)$ حرکت می کنند، و اگر ناظری از نقطه $x^\mu(\lambda_a)$ به $x^\mu(\lambda_b حرکت کند )$، سپس ساعت او مقدار زمان $t_{ba}$ را با طول قوس منحنی اندازه گیری می کند. $$ t_{ba} = \int_{\lambda_a}^{\lambda_b}d\lambda \sqrt{-g_{\mu\nu}(x(\lambda))\dot x^\mu(\lambda)\ نقطه x^\nu(\lambda)} $$ سپری خواهد شد که $g_{\mu\nu}$ یک متریک در فضازمان با امضا است $(-،+،+،+)$. **چرا اینطور است؟** * * * در اینجا نحوه تلاش من برای توجیه این واقعیت در نسبیت خاص با $g_{\mu\nu} = \eta_{\mu\nu}$ آمده است. یک ناظر اینرسی $O$ را در $\mathbb R^{3,1}$ در نظر بگیرید، و فرض کنید که این ناظر ساعتی را می بیند، که من ناظر $O'$ را در حال حرکت روی منحنی $x^\mu( \lambda)$. اگر $O'$ نیز یک ناظر اینرسی بود، با توجه به هر رویدادی با مختصات $x^\mu$ همانطور که توسط $O$ اندازه گیری شد، ناظر $O'$ مختصات رویداد را به صورت $x'^\mu اندازه گیری می کرد. = \Lambda^\mu_{\phantom\mu\nu} x^\nu + x_0^\mu$ برای مقداری تبدیل لورنتس $\Lambda$. اگر $O'$ اینرسی نباشد، این دیگر درست نیست، و خانواده پیچیده‌تری از تبدیل‌ها وجود دارد، مثلاً $T_\lambda$ بین رویدادها که توسط هر دو ناظر مشاهده می‌شود. با این حال، من استدلال می‌کنم که اگر بخواهیم بازه $[\lambda_a, \lambda_b]$ را به تعداد زیادی $N$ از بازه‌های $I_1=[\lambda_a, \lambda_i], \dots, I_N=[\ تقسیم کنیم. lambda_{N-1}، \lambda_b]$ با $\lambda_n = \lambda_a+n\epsilon_N$ و $\epsilon_N=(\lambda_b-\lambda_a)/N$، سپس در هر بازه $I_n$، $O'$ تقریباً یک ناظر اینرسی است به این معنا که $$ T_{\lambda_n } = P_n + \mathcal O(\epsilon_N)، \qquad (\star) $$ برای مقداری Poincare تبدیل $P_n$. سپس توجه می کنیم که از آنجایی که $O'$ در چارچوب مرجع خودش ثابت است، او خط جهانی خود را اندازه می گیرد تا ویژگی $\dot x'^\mu(\lambda) = (\dot t(\lambda), \mathbf داشته باشد. 0)$ به طوری که $$ I_{ba}=\int_{\lambda_a}^{\lambda_b}d\lambda \,\sqrt{-\eta_{\mu\nu}\dot x'^\mu\dot x'^\mu} = \int_{\lambda_a}^{\lambda_b} d\lambda \, \sqrt{\ نقطه t^2} = t(\lambda_b) - t(\lambda_a) = t_{ba} $$ از سوی دیگر انتگرال سمت چپ را می توان به صورت نوشتاری یک جمع ریمان با استفاده از پارتیشن بالا، و می‌توانیم ($\star$) را در بالا فراخوانی کنیم تا \begin{align} I_{ba} &= \lim_{N\to\infty}\left[\sum_{n=1 }^N \epsilon_N\sqrt{-\eta_{\mu\nu}\dot x'^\mu(\lambda_n)\dot x'^\nu(\lambda_n)}\right] \notag\\\ &= \lim_{N\to\infty}\left[\sum_{n=1}^N \epsilon_N\sqrt{-\eta_{ \mu\nu}\dot x^\mu(\lambda_n)\dot x^\nu(\lambda_n)} + \mathcal{O}(\epsilon_N^2)\right] \notag\\\ &= \int_{\lambda_a}^{\lambda_b}d\lambda \,\sqrt{-\eta_{\mu\nu}\ dot x^\mu\dot x^\mu} \end{align} ترکیب این دو محاسبات نتیجه دلخواه را می‌دهد. ** دیگران در مورد این استدلال چه احساسی دارند؟** به دلیل فرضی که $(\star)$ روی $T_\lambda$ کردم، کاملاً با آن راحت نیستم. من تصور می‌کنم که در GR یک استدلال مشابه می‌تواند با فراخوانی همواری محلی متریک ایجاد شود.
چرا ساعت ها طول قوس را اندازه می گیرند؟
56252
من این مشتق را دیده ام: ![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/goWYX.png) * من می خواهم شدت میدان الکتریکی را به عنوان تابعی از $r$ تخمین بزنم فاصله از منبع تابش؟ * من فکر می کنم می توان آن را به عنوان منبع نوک تیز مدل کرد که دلالت بر یک موج کروی دارد که شدت آن برابر با $1/r^2$ است. اما فکر می‌کنم از مدرسه به یاد دارم که باید 1 دلار/r^3 دلار سقوط کند.
آیا شدت تابش دوقطبی به صورت $1/r^2$ یا $1/r^3$ کاهش می یابد؟
20003
من در درک مدل ساده سیاره ای اتم که در درس شیمی پایه ام تدریس می کنم، مشکل دارم. به ویژه، 1. من نمی توانم ببینم چگونه یک الکترون با بار منفی می تواند در مدار حول یک هسته با بار مثبت بماند. حتی اگر الکترون واقعاً به دور هسته بچرخد، آیا آن مدار در نهایت از بین نمی‌رود؟ 2. نمی‌توانم الکترون‌های با سرعت حرکت مورد نیاز مدل سیاره‌ای را با روشی که اتم‌ها به‌عنوان پیوند تشکیل می‌دهند، آشتی دهم. اگر الکترون ها در مدارها زوم می کنند، چگونه ناگهان متوقف می شوند تا پیوند ایجاد کنند. * * * می‌دانم که جنبه‌های خاصی از مکانیک کوانتومی برای رسیدگی به این مشکلات ایجاد شده‌اند و مدل‌های دیگری از اتم‌ها وجود دارد. سوال من در اینجا این است که آیا خود مدل سیاره‌ای به نوعی به این نگرانی‌ها می‌پردازد (که من از دست می‌دهم) و آیا درست می‌گویم که با آن ناراحت باشم.
چرا الکترون ها به هسته هایی که در مدارشان می چرخند برخورد نمی کنند؟
82595
من درک می کنم که هر چه جرم بزرگتر باشد گرانش بیشتر و زمان کندتر است، همچنین هرچه یک جسم سریعتر حرکت کند زمان کندتر می گذرد. سوال من این است که از آنجایی که یک جسم هر چه سریعتر حرکت کند جرم آن بیشتر است، آیا افزایش جرم دلیل تغییر زمان است یا سرعت؟
رابطه زمان با جرم و سرعت چگونه است؟
132211
می دانم شواهدی وجود دارد که نشان می دهد از قبل تعیین نشده است و من سعی کردم مقالاتی در مورد آن بخوانم، اما اکثر آنها یا شهود پشت آزمایش را توضیح نمی دهند یا به یک زبان خارجی صحبت می کنند (این زبان علم است). اگر بتوانید شهود پشت آزمایش را توضیح دهید و همچنین یک قیاس بیاورید که عالی خواهد بود.
از کجا بفهمیم که درهم تنیدگی فوتون نتیجه از پیش تعیین شده بودن حالات فوتون ها نیست؟
60194
بنابراین وقتی به منحنی‌های B-H برای مواد فرومغناطیسی نگاه می‌کنید، اغلب این منحنی‌های پسماند مغناطیسی را می‌بینید، که اتفاق می‌افتد، من جمع‌آوری می‌کنم، عمدتاً به دلیل تشکیل دامنه که دارای برخی اجزای برگشت‌پذیر و برخی غیرقابل برگشت است: ![یک منحنی هیسترزیس مغناطیسی.]( http://i.stack.imgur.com/DNjCd.png) من از طریق بسیاری از مقالات، وب سایت ها و این کتاب را مطالعه کرده ام. (هیسترزیس در مغناطیس)، اما من هیچ معادله ای برای نحوه تولید این منحنی ها ندیده ام. من تشخیص می‌دهم که ممکن است راه آسانی برای بیان کل منحنی در یک معادله وجود نداشته باشد، اما واضح است که مردم این نمودارها را ایجاد می‌کنند، و فکر می‌کنم آنها این کار را از روی برخی معادلات انجام می‌دهند، احتمالاً براساس برخی پارامترهای مشخصه مانند باقیمانده اشباع، نیروی اجباری و غیره. آیا کسی هست که بتواند در این مورد به من کمک کند؟ شخصاً، اولین انتخاب من معادله ای خواهد بود که در واقع سیستم را با توجه به مجموعه ای از شرایط مادی توصیف می کند (با توجه به برخی محدودیت ها نیز خوب است) اما اگر این کاملاً پیچیده باشد و در بیشتر موارد، افراد فقط دو تابع سیگموید را به هم می چسبانند تا زمانی که آن را انجام دهد. درست به نظر می رسد، پس من با این پاسخ نیز خوب هستم، تا زمانی که توجیهی برای اینکه چرا این کار در جایی انجام می شود وجود داشته باشد.1 افشای کامل: من من در حالت مهلت پایان نامه هستم و در حال حاضر احتمالاً در مقیاس خواب استنفورد نمره 5 هستم، بنابراین اگر برخی از کلمات این پست منطقی نبود، عذرخواهی می کنم - سعی می کنم آن را ویرایش کنم اگر مردم متوجه شوند که من این کار را نکرده ام. سوال من را به اندازه کافی بیان کرد.
معادله ای که پسماند مغناطیسی را توصیف می کند
99521
در دهه های گذشته تحقیقات زیادی در زمینه گرانش سه بعدی انجام شده است. من درک می‌کنم که انگیزه سه‌گانه است: 1. در حالی که گرانش در چهار بعد فضا-زمان به طور اغتشاشی قابل عادی‌سازی مجدد نیست، در سه بعد این امکان وجود دارد. برای جالب تر کردن آن، راه حل های سیاه چاله ای دارد و دقیقاً قابل حل است. این راه را برای مطالعه سیاهچاله های کوانتومی باز می کند. این امر گرانش سه بعدی را به یک سیستم بسیار جالب برای خود تبدیل می کند. 2. از طریق مکاتبات AdS/CFT بین تئوری های میدان همسان (CFT) در دو بعد و گرانش در سه بعدی ارتباط وجود دارد. CFT ها در فیزیک ماده متراکم مهم هستند و می توان از گرانش سه بعدی برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد آنها استفاده کرد. 3. گرانش در سه بعدی ساده تر از گرانش در چهار بعد است. بنابراین می توان از آن به عنوان یک مدل اسباب بازی برای جاذبه در چهار بعد استفاده کرد. من متعجبم که مهمترین بینش هایی که گرانش سه بعدی در این زمینه ها به ارمغان آورده است چیست؟ به طور خاص من به نکته سه علاقه دارم: آیا گرانش سه بعدی تاکنون دیدگاه جدیدی در مورد گرانش 4 بعدی ارائه کرده است؟
از گرانش در سه بعد فضا-زمان چه می آموزیم؟
10811
همانطور که من درک می کنم، سیاهچاله ها یک افق رویداد مطلق و یک افق ظاهری خاص یک ناظر دارند. علاوه بر سیاهچاله ها، یک افق ظاهری نیز می تواند از هر شتاب پایدار حاصل شود. اولاً، «افق ذرات» جهان وجود دارد، که دورترین فاصله متحرکی است که نور می تواند از آن به ما برسد، قبل از اینکه شتاب انبساط جهان آن را ممنوع کند، سپس مورد ناظری است که دائماً شتاب می گیرد. فقط فضای مسطح معمولی سوال صفر من این است که آیا می توان گفت که تابش هاوکینگ از یک سیاهچاله از افق ظاهری یا مطلق می آید - آن کدام است؟ بدیهی است که اولی مختص هر ناظری است. در مورد شتاب جهانی، انرژی تاریک، ثابت کیهانی (لطفاً در مورد اصطلاحات به من کمک کنید): می توان پرسید آیا ما تشعشعات را از افق مشاهده می کنیم؟، که در حال حاضر پاسخی در دسترس داریم به شکل پس زمینه مایکروویو کیهانی (CMB). اما کنجکاو هستم که اگر با لبه کیهان به عنوان یک افق سیاه چاله برخورد کنید، این با دما و شدتی که انتظار دارید همخوانی دارد یا خیر. آیا این دو به نوعی مبهم هستند؟ در نهایت، من بیش از همه علاقه مندم که بپرسم در مورد ناظری که دائماً شتاب می گیرد چه اتفاقی می افتد. یک افق ظاهری در پشت ناظر وجود دارد که نور ممکن است هرگز به فراتر از آن نرسد. آیا ممکن است تشعشعات هاوکینگ از پشت مشاهده شود؟ ![Accelerating Observer](http://i.stack.imgur.com/IJRj1.png) **آیا P احتمالاً می تواند تشعشعات هاوکینگ را که از پشت سر می آید مشاهده کند؟** درست است، اگر نسخه ساده دمای هاوکینگ را در نظر بگیرید. تشعشع ($T = \frac{\hbar c^3}{8 \pi G M k_B}$) و به مقداری جرم فوق‌العاده بزرگ متصل می‌شوید. دمای بسیار کمی را دریافت کنید که با 2.7 K CMB موافق نیست. البته این دو موردی که بحث می کنم جرم قابل تعریفی ندارند که بتوان از آنها استفاده کرد. من تصور می کنم که در مورد یک ذره که به سادگی شتاب می گیرد، شتاب بیشتر با تشعشعات هاوکینگ بیشتر مطابقت دارد، به همین دلیل است که این موضوع برای چیزهای معمولی مطرح نیست، اما اگر به چیزی کوچک با نیروی زیاد شتاب می دادیم، می توانست تابش آن را مشاهده کند. (کاذب) افق رویداد؟
آیا افق رویدادهای ظاهری دارای تابش هاوکینگ هستند؟
102201
من سعی می کنم مفاهیم اتساع زمانی و فشرده سازی فضایی را درک کنم. من از مثال کلاسیک پرتاب یک فوتون نور در داخل یک کشتی (سفینه فضایی، ماشین جعبه و غیره) که با سرعت ثابت به سمت ناظر دوم حرکت می کند، استفاده کرده ام. اما وقتی لورنتس را انجام می‌دهم، بسته به جهت حرکت فوتون نسبت به کشتی، مقادیر متفاوتی دریافت می‌کنم. درک من این است که اتساع زمانی برای دو ناظر باید ثابت باشد، همانطور که فشرده سازی فضایی باید ثابت باشد، زیرا سرعت نسبی آنها ثابت است (حداقل برای مدت زمان آزمایش). وقتی فوتون را در جهت حرکت کشتی شلیک می‌کنم، اندازه‌گیری‌ها طبق انتظار انجام می‌شوند. زمان در کشتی کندتر می گذرد. سپس وقتی فوتون را به سمت عقب در جهت حرکت کشتی شلیک می کنم، تمام مقادیری که باید ثابت باشند مقادیر متفاوتی دارند. بنابراین من فرض کردم که تبدیل ها را اشتباه انجام داده ام. من آنها را دوباره انجام دادم و همچنان مقادیر متفاوتی دریافت کردم. من معادلات را با انتخاب مقادیری که تبدیل ها را بسیار اساسی می کند، ساده کردم. طول کشتی = 1 ثانیه نوری برای ناظر کشتی. سرعت کشتی = 0.1 سال نوری برای ناظر دوم. حتی در آن صورت من واریانس هایی در مقادیری که انتظار دارم ثابت باشند، دریافت می کنم. مشکل من ممکن است در اندازه گیری مسافت طی شده فوتون برای هر ناظر باشد. در شلیک به جلو، ناظر دوم می بیند که فوتون در طول فشرده کشتی به اضافه مسافتی که کشتی طی می کند، حرکت می کند. ناظر کشتی می بیند که طول کشتی فشرده نشده را طی می کند. هنگام شلیک به سمت عقب، ناظر دوم می بیند که فوتون در طول فشرده شده کشتی منهای مسافتی که کشتی طی می کند طی می کند. از آنجایی که ناظر کشتی فوتون را بدون توجه به جهت می بیند که مسافت و زمان یکسانی را طی می کند، ناظر دوم نیز باید زمان حرکت آن را در هر دو جهت مشاهده کند. اما فاصله برای ناظر ثانویه کوتاه می شود. بنابراین یا اتساع زمانی یا فشرده سازی فضایی باید تغییر کند تا معادلات کار کنند. اما فرض اصلی من این بود که اینها ثابت هستند زیرا سرعت نسبی برای آزمایش ثابت است! آیا هنوز تبدیل‌ها را اشتباه انجام می‌دهم یا فرض بدی دارم که در آن مقادیر با اجبار سرعت نسبی ثابت می‌شوند؟ من ده ها توضیح پارادوکس زمانی را مرور کرده ام. اما اینها از بازگشت دو ناظر به یک چارچوب مرجع ناشی می شوند. من به کشتی من اجازه داده‌ام تا فراتر از پایان آزمایش به طور نامحدود حرکت کند، تا از تداخل آن مشکلات در یادگیری نحوه انجام صحیح تبدیل جلوگیری کنم. حالا مطمئن نیستم که وارد پارادوکس متفاوتی نشده باشم. شاید به جای آن باید در GR حل شود؟
اتساع زمان در نسبیت خاص؟
62772
سوالی در مورد نظریه چندجهانی
54640
نمادگذاری مناسب برای اسکالر نرمال شده؟
132215
درجه آزادی برای بالاپوش نامتقارن
68680
آیا توضیح اکتشافی برای اشتقاق اصل عدم قطعیت هایزنبرگ از نظریه ریسمان وجود دارد؟
116389
سلسله مراتب هولوگرافی های AdS/CFT
102206
مالکوم گلدول در سخنرانی اخیر خود ادعا کرد که یک تسمه با سنگی که با سرعت 30 متر بر ثانیه حرکت می کند، همان قدرت توقف یک تفنگ دستی کالیبر 45 را دارد. چگونه می توانم تأیید کنم که آیا این ادعا درست است یا نه - حتی با توجه به برخی فرضیات، مانند وزن سنگ 1 پوند یا 2 پوند یا هر چیز دیگری. کاملاً مطمئن نیستید که چگونه این کار را انجام دهید. فرض کنید گلوله یک گلوله 185 دانه کالیبر 0.45 باشد.
چگونه توان توقف را محاسبه کنم؟
69649
از نظر ترمودینامیکی امکان پنهان کردن کره دایسون وجود دارد؟
60197
محاسبه کار انجام شده توسط اصطکاک
102207
آیا می‌توانیم یک پالس نوری فمتوثانیه‌ای را بدون یک قطار مرتبط از پالس‌های اضافی شلیک کنیم؟ چه نوع تجهیزاتی این امکان را می دهد؟
59432
اصطلاح انرژی خود مغناطیسی به دلار L$ برای یک ذره باردار در یک میدان الکترومغناطیسی کجاست؟
68069
آیا می توان نیمی از بطری باز نشده آب یا نوشابه را با قرار دادن نیمی از بطری در محلول نیتروژن مایع یا محلول دیگر بدون یخ زدن کل بطری، به سرعت منجمد کرد؟
1/2 یک بطری آب را فریز کنید
17573
من چند داستان ترسناک از فیزیکدانان باتجربه شتاب دهنده درباره چیزی به نام ابرهای نوترونی شنیده ام. ظاهراً، اگر آزمایشی مانند آزمایش با هدف ثابت داشته باشید که نوترون‌های زیادی را با انرژی مناسب تولید می‌کند، آنها فقط متلاشی نمی‌شوند یا در ماده اطراف گیر نمی‌افتند. در عوض، به دلیل نیمه عمر زیادشان (~ 15 دقیقه) در اطراف آویزان می شوند. شایعه می گوید که آنها در واقع ابرها را تشکیل می دهند، که در اطراف تاسیسات پرسه می زنند، و اینکه در روزهای اولیه آزمایش سرن، مردم به تاثیر آن فکر نمی کردند و زمانی که وارد برخورد شدند دوز بدی (هر چند نه حاد) دریافت کردند. سالن درست پس از خاموش کردن پرتو. شرح رفتار این ابرها در حساب های مختلف متفاوت است. گاهی اوقات آنها فقط از همه چیز عبور می کنند، اما گاهی اوقات قرار است مانند یک گاز واقعی رفتار کنند که توسط دیوارها نگه داشته می شوند (اما از سوراخ های کوچک می خزند). * من می توانم تصور کنم که این پدیده واقعی است، اما چقدر در آزمایش های واقعی / تاسیسات هسته ای مشکل دارد؟ * آیا ابرها واقعاً مانند گاز رفتار می کنند (من فکر می کنم سطح مقطع n-n به اندازه کافی بزرگ نیست که فشار ایجاد کند)؟ آنها چگونه رفتار می کنند. دیوارها؟ * و با توجه به حمل‌ونقل زباله‌های هسته‌ای اخیر در فرانسه و آلمان: زباله‌ها تشعشعات گاما و نوترون زیادی ساطع می‌کنند، آیا می‌تواند دنباله‌ای موقت از ابرهای نوترونی کم‌انرژی را پشت سر بگذارد؟
آیا تابش نوترونی ابرها را تشکیل می دهد؟
106453
من در مدرسه، دبیرستان و EWU در اطراف خود سوال کرده ام، اما هیچ کس نمی تواند به این سوال پاسخ دهد: آیا یک آهنربا یا یک میدان مغناطیسی می تواند گرانش را فشار دهد؟
آیا یک آهنربا یا یک میدان مغناطیسی می تواند گرانش را هل دهد؟
83346
نادیده گرفتن گرانش قمر، اگر جسمی که ثابت نشسته است (نسبت به زمین، یعنی در مدار نیست) از ماه پرتاب شود. چه مدت طول می کشد تا به زمین برخورد کند؟
اگر جسمی از ماه بیفتد
113600
در یکی از سخنرانی های خود، پروفسور ساسکیند اشاره کرد که افق رویداد برای برخورد با هر تشعشع یا ماده دریافتی به سمت جلو حرکت می کند. و این ویژگی معادلات میدان انیشتین است. من به چنین خاصیتی برخورد نکرده ام و اگر وجود داشته باشد، آیا نباید به متریک شوارتزچایلد تعلق داشته باشد؟ لطفا آن ملک را با جزئیات توضیح دهید.
ویژگی های افق رویداد برای ماده ورودی
23104
سیارات و خورشید چگونه چرخش اولیه خود را بدست می آورند؟ چرا زهره و عطارد در مقایسه با سیارات دیگر اینقدر آهسته می چرخند و چرا زهره در جهت متفاوتی نسبت به عطارد، زمین و مریخ می چرخد؟
سیارات و خورشید چگونه چرخش اولیه خود را بدست می آورند؟
53338
من هنوز در دبیرستان هستم، و در حالی که نمی توانم از کیفیت معلمانم شکایت کنم (همه آنها حداقل لیسانس و برخی فوق لیسانس گرفته اند)، معمولاً محتاط هستم که فوراً آنچه را که می گویند باور کنم. از آنجایی که من تا حد زیادی به فیزیک علاقه دارم، بیشتر از موضوعات دیگر در مورد آن می دانم و بیشتر مواردی را که با آنها مخالفم تشخیص می دهم، و این جدیدترین چیز است: در حین بحث در مورد فوتون ها، معلم من چند جمله بیان کرد که ممکن است درست باشد اما برای من بیگانه باشد: * او گفت که در شرایط خاصی فوتون ها جرم دارند. اصلا فکر نمی کردم این درست باشد. من فکر می کنم او این را برای جلوگیری از سردرگمی در مورد $E=mc^2$ گفت، با این حال، به نظر من فقط به این سردرگمی می افزاید زیرا اجسام با جرم نمی توانند با سرعت نور حرکت کنند و نور تمایل به حرکت دارد. با سرعت نور.. من خودم می فهمم چطور فوتون ها می توانند حرکت داشته باشند در حالی که جرم ندارند چون من در کمین این سایت هستم، اما همکلاسی هایم این کار را نمی کنند. * او گفت فوتون ها در واقع وجود ندارند، اما برای تصور مفید هستند. این ذهن من را خیره کرد. حتی بیشتر از این که او این بیانیه را با توضیح اثر فوتوالکتریک دنبال کرد، که به نظر من دلیلی بر وجود فوتون ها به عنوان کوانتوم نور است. او ممکن است این کار را برای جلوگیری از سردرگمی در مورد دوگانگی موج-ذره انجام داده باشد. همه اینها برای من بسیار عجیب به نظر می رسد و امیدوارم برخی از شما بتوانید توضیح دهید.
سردرگمی در مورد فوتون ها؟
601
چه تفاوتی بین چیزی وجود دارد که برچسب نانو ذره یا مولکول نامیده شود؟
نانو ذره یا مولکول؟
60735
این در مورد همان مقاله این موضوع است: برخی از سوالات در مورد فصل I.1 (توسط Minahan) بررسی قابلیت یکپارچگی AdS/CFT اما هرگز پاسخ داده نشد. من چند سوال مختلف در مورد آن دارم و در صورت لزوم آنها را در چند پست جدا می کنم. همچنین اگر کسی بتواند مقدمه یا بررسی دیگری را برای درک N=4 به طور کلی و بررسی Minahan http://arxiv.org/pdf/1012.3983v2 به طور خاص توصیه کند، سپاسگزار خواهم بود. برخی از تئوری جبر/گروه به ویژه برای من سخت بود (تکرارهای با بیشترین وزن، زیر جبرهای Cartan...). برخی از سوالاتی که من به خصوص آنها را مجذوب/مشغول می‌کنم عبارتند از: 1. بعد از (3.1) او می‌گوید که یک عملگر $O(x)$ با بعد $\Delta$ به این معنی است که وقتی $x\rightarrow \lambda x$، سپس $O (x)$ به صورت $O(x) \rightarrow \lambda^{-\Delta} O(\lambda x) $ مقیاس می‌شود. آیا این باید $O(x) \rightarrow \lambda^{-\Delta} O(x) $ باشد؟ اگر بگوییم که $O(x)$ چند جمله ای درجه $n$ در $x$ است، پس از تغییر مقیاس $O(x)$ یک چند جمله ای درجه $n$ در $\lambda x$ خواهد بود. بنابراین ما $O(x) \rightarrow O(\lambda x) \sim \lambda^n O(x)$ خواهیم داشت. سپس اگر $-\Delta = n$ را شناسایی کنیم، $O(x) \rightarrow O(\lambda x) \sim \lambda^{-\Delta} O(x)$ داریم. آیا من چیزی را از دست داده ام؟ 2. چگونه معادله را بدست می آورد. (3.2)؟ ظاهراً از $D$ بودن مولد مقیاس‌بندی ناشی می‌شود، که او می‌گوید منظور او این است که $O(x) \rightarrow \lambda^{-iD} O(x) \lambda^{iD}$. من در این مورد نیز گیج شده‌ام، زیرا انتظار دارم مولد را با قدرت $e$ ببینم نه $\lambda$. من انتظار دارم چیزی شبیه $e^{-i\lambda D} O(X) e^{i\lambda D}$، با $D$ به عنوان مولد و $\lambda$ به عنوان پارامتر. 3. بعداً در معادله (3.9)، او $R_{IJ}$ را به عنوان مولدهای تقارن $SO(6)$ و همچنین برخی از ماتریس‌های $\sigma^{IJ}$ را معرفی می‌کند که بعداً به آنها پرداخته است. در اینجا $I، J = 1...6$. من علامت گذاری را نمی فهمم چرا دو شاخص روی این بچه ها وجود دارد؟ و اگر یک گروه تقارن $SO(6) \sim SU(4)$ باشد، باید فقط 15 مولد وجود داشته باشد. بنابراین آیا برخی از این $R$ و $\sigma$ اضافی هستند؟ زیرا ساده لوحانه به نظر می رسد که از هر کدام $6\ برابر 6=36$ داریم. من گمان می کنم که در مورد چگونگی درک این شاخص ها چیزی را گم کرده ام. 4. چیزی شبیه به 3. در (3.14) برخی از آن $\sigma^{IJ}$ را می‌دهد و بیان می‌کند که آنها مولدهای نمایش $SU(4)$ هستند. چرا؟ اینها از کجا آمده اند؟ فعلا توقف می کنم و هر سوال دیگری دارم در تاپیک دیگری مطرح می کنم تا زیاده روی نکنم.
منابع برای درک بررسی N=4 SCFT میناهان
99590
آیا اتم ها علاوه بر تاریخچه خود دارای ویژگی شناسایی منحصر به فرد هستند؟ به عنوان مثال، اگر ما اطلاعات دقیقی در مورد یک اتم کربن خاص از یکی از اثرانگشت پلانک داشته باشیم و بتوانیم به رویداد کیهانی که در آن اتم تشکیل شده است سفر کنیم، آیا این اطلاعات حاوی اطلاعاتی است که با آن بتوانیم به طور مثبت تشخیص دهیم که آن دو یکسان هستند. ?
آیا اتم ها منحصر به فرد هستند؟
60738
اخیراً مطالعه کردم که ناسا قصد دارد آن را یدک بکشد و در مدار ماه قرار دهد. شک من این است که وقتی سیارکی در مدار نزدیک ماه قرار می گیرد، زیرا میدان گرانشی زمین بسیار زیاد است، چه چیزی به دور ماه یا زمین خواهد چرخید. کسی میتونه شک من رو روشن کنه؟؟
بکسل سیارک
43614
داشتم این مقاله رو میخوندم بیانیه ای وجود دارد این یک واقعیت شناخته شده است که دکل های مخابراتی نصب شده با آنتن در باندهای فرکانس پایین تر می توانند مناطق بسیار بیشتری را نسبت به باندهای فرکانسی 1800 پوشش دهند. آیا این نسخه دقیق/اشتباه/یک نسخه ساده شده است؟ نکته ای که باعث شد فکر کنم اشتباه است این واقعیت است که تلویزیون ماهواره ای از باندهای فرکانس بالا برای ارتباط استفاده می کند
محدوده امواج الکترومغناطیسی
99627
چرا از چرخه های ترمودینامیکی برای به دست آوردن کار مثلاً موتور کارنو استفاده می شود تا فرآیند همدما منفرد که بخشی از سیکل است و می توان از آن برای به دست آوردن کار بیشتر استفاده کرد. من می دانم که آنها قانون دوم را در دنیای واقعی به دلیل اصطکاک نقض می کنند. اما در تئوری فرآیندهای برگشت پذیری ممکن است که قانون دوم را نقض نمی کنند، پس چرا این کار را انجام می دهد. نمی کند.
چرا چرخه های ترمودینامیکی و بدون فرآیند واحد
60730
چه اتفاقی می‌افتد اگر بخواهید به یک سر یک ماده، مثلاً یک میله فولادی، در هر ثانیه سریع‌تر از سرعت صوت در آن ماده شتاب دهید؟ برای مثال، اگر سرعت صوت در فولاد 6100 متر بر ثانیه باشد، اگر انتهای آن قطعه فولادی را با سرعتی بیش از 6100 متر بر ثانیه فشار دهید، چه اتفاقی می‌افتد؟ این فقط به این دلیل به ذهنم خطور کرد که شنیدم که سرعت صوت همان سرعتی است که یک ضربه در یک ماده طی می کند، و من فکر می کردم که آیا می تواند نوعی محدودیت برای شتاب وجود داشته باشد که از این امر ناشی شود. اگر سیب را با پرتقال های بی ربط مقایسه می کنم پیشاپیش عذرخواهی می کنم. با تشکر
آیا در هر ثانیه سریعتر از سرعت صوت شتاب می گیرید؟
104919
تا آنجا که من می دانم، نیروی الکترومغناطیسی فقط روی ذرات دارای بار الکتریکی برهمکنش می کند، اما به من گفته شد که نیروی الکترومغناطیسی در واکنش زیر دخیل است: $$\Sigma^0\rightarrow\Lambda^0+\gamma.$$ وقتی بار الکتریکی ذره $\Sigma^0$ و ذره $\Lambda^0$ 0$ است، چگونه ممکن است این اتفاق بیفتد؟ یا این یک تعامل اساسی دیگری است که در واکنش دخیل است؟ متشکرم.
برهمکنش نیروی الکترومغناطیسی
103367
آیا الکترون ها به طور تصادفی و بدون ترجیح جهت حرکت می کنند؟ و چرا الکترون ها به هسته نمی افتند؟ در مورد این سوال، مقاله ای را در ویکی شیمی خواندم که می گوید وقتی الکترون به سمت هسته می افتد، انرژی جنبشی آن بسیار بزرگ می شود، بنابراین بین الکترون ها و هسته نبرد وجود دارد و هیچ کس در این نبرد پیروز نخواهد شد، یک سازش وجود دارد. در عوض دولت سوال من این است که چرا نمی توانیم بگوییم الکترون هایی با انرژی جنبشی زیاد به سمت هسته حرکت می کنند؟ چرا باید فرار کند؟
حرکت الکترون ها
90714
هنگام تلاش برای ساختن دامنه با استفاده از قوانین فاینمن، متوجه یک عبارت $2\pi$ در تابع $\delta$- می‌شوم. $2\pi$ همچنین به عنوان یک معیار یکپارچه سازی برای اعمال عادی سازی در فضای فاز ظاهر می شود، منشأ این عبارت $2\pi$ چیست؟ از کجا می آید؟
$2\pi$ و قوانین فاینمن
117016
این ممکن است یک سوال بسیار ساده باشد. من فقط می‌خواهم کسی مسیر درستی را به من نشان دهد تا چیزهایی مانند این را بفهمم: $$ \langle x|x'\rangle=\delta(x-x') \\\ \psi(x)=\langle x|\psi \rangle \\\ \tilde{\psi}(p) = \langle p|\psi\rangle \\\ \langle x|p\rangle=\frac{1}{\sqrt{2\pi \hbar}}\exp(ipx/\hbar) $$ من از کتاب درسی گریفیث استفاده می کنم، اما خیلی گیج کننده است. کجا (در اینترنت) می توانم یک رویکرد آسان برای درک این بازنمایی ها پیدا کنم؟
بازنمایی در مکانیک کوانتومی
108060
$V=IR$ درست است؟ $100 (\rm{V}) = 0 (\rm{A}) \times 100 (\rm{\Omega})$ بیایید بگوییم چیزی 100 $ \rm V$ پتانسیل دارد اما از آنجایی که این جسم توسط هوا احاطه شده است و جریان جریان ندارد بنابراین باید 100$ \rm{\Omega}$ باشد. درسته؟ اما پس از آن معادله کار نمی کند به عنوان 100 برابر 0 نیست؟ مقاومت بی نهایت می گیری
آیا 1 ولت 1 اهم را خنثی می کند؟ آیا جریان می تواند 0 باشد؟
65767
من در مورد دلیل دقیق فرار هر کسی از قضیه آماری اسپین (SST) تعجب می کنم، به مثال http://en.wikipedia.org/wiki/Spin–statistics_theorem مراجعه کنید. من جایی خوانده‌ام (صفحه ویکی‌پدیا برای درک این نکته کافی است، راستش را بخواهید یادم نمی‌آید کجا این مطلب را خوانده‌ام) دلیل آن فقط این است که هر کسی به بخش نسبی‌گرایی تعلق ندارد. علیرغم اینکه عدم تغییر لورنتز هنوز هم سنگ بنای SST است، هر کسی می تواند آمار مبادله کسری داشته باشد زیرا به تغییر ناپذیری گالیله تعلق دارد. این سوال SE در مورد SST و نمایش آن را نیز ببینید. از سوی دیگر، به نظر من این استدلال ممکن است اشتباه باشد. در واقع، من این احساس را دارم که دلیل دقیق آن این است که گروه جایگشت برای درک تبادل دو ذره کافی نیست. اگر کسی به جای گروه جایگشت، گروه چرخش را مورد بحث قرار دهد، در نهایت با استدلال Leinaas و Mirheim [لطفاً به انتهای سوال برای مرجع مراجعه کنید] می‌گوییم که در دوبعدی، گروه هموتوپی SO(2) $ است. \mathbb{Z}$، دیگر هیچ $\mathbb{Z}_{2}$ برای SO($n$) با $n\geq 3$ وجود ندارد. **من در مورد دیدگاه جامعه میدان کوانتومی تعجب می کنم؟** آیا آنها به بحث در مورد عدم تغییر لورنتس به عنوان نقطه کلیدی برای به دست آوردن SST ادامه می دهند، یا به طور کلی دیدگاه Leinaas و Mirheim را می پذیرند [به زیر مراجعه کنید]. این دو استدلال ممکن است تقریباً معادل باشند، با این تفاوت که من معتقدم گروه جایگشت به بعد فضا اهمیتی نمی دهد. علاوه بر این، من فکر می‌کنم آنطور که برای وجود هرکسی لازم است، هیچ نمایش تک بعدی-غیر پیش‌فرض‌ای ندارد، درست می‌گویم؟ نکته: چندین مدرک جایگزین برای SST وجود دارد که از صفحه ویکی‌پدیا پیوند داده شده است. در ابتدای این سوال لینکش را دادم. * Leinaas, J. M., & Myrheim, J. _درباره نظریه ذرات یکسان._ Il Nuovo Cimento B, 37(1), 1-23 (1977). http://dx.doi.org/10.1007/BF02727953
دلیل فرار هر کسی از قضیه آماری اسپین چیست؟
132219
داشتم «ماهیت فضا و زمان» نوشته پنروز و هاوکینگ، صفحه 13 را می خواندم، > اگر $\rho=\rho_0$ در $\nu=\nu_0$ باشد، پس معادله RNP > > $\frac{d\rho }{d\nu} = \rho^2 + \sigma^{ij}\sigma_{ij} + \frac{1}{n} > R_{\mu\nu} l^\mu l^\nu$ به این معنی است که همگرایی $\rho$ در یک نقطه $q$ در یک پارامتر affine > بینهایت خواهد شد اگر ژئودزیک تهی باشد. تا آنجا تمدید شد > > _اگر $\rho=\rho_0$ در $\nu=\nu_0$ باشد، آنگاه $\rho$ بزرگتر یا مساوی است با > $\frac{1}{\rho^{-1} + \nu_0-\nu }$. بنابراین قبل از > $\nu=\nu_0 + \rho^{-1}$._ یک نقطه مزدوج وجود دارد. اولاً، فاصله پارامتر affine چیست؟ و من در مورد اینکه چگونه می توان دومین رابطه بین $\rho$ و $\frac{1}{\rho^{-1} + \nu_0-\nu}$ را بدست آورد. چگونه می توانید آن را استخراج کنید؟ صادقانه بگویم، من هیچ چیزی در مورد چگونگی شکل گیری این معادله نمی فهمم، اگرچه به آن فقط قضیه فروبنیوس مشکوک هستم. زیرا اینگونه است که شما نقاط مزدوج را در فضازمان بدست می آورید. لطفاً پاسخ‌های مفصلی به من بدهید، همانطور که قبلاً اشاره کردم، من خیلی با آن راحت نیستم. من در بلوک ها چیزی به جز معادله RNP نمی فهمم. پیشاپیش ممنون!!!
نقاط مزدوج ژئودزیکی
64006
مشکل من این است: من سعی می کنم یک غبار (گاز نسبیتی بدون فشار) را در حضور میدان الکترومغناطیسی با استفاده از معادله vlasov-colisionness (نسخه نسبیتی معادله بولتزمن) مدل کنم. لطفاً توجه داشته باشید که من در فضازمان مینکوفسکی مسطح با امضای $(+,-,-,-)$ هستم. بنابراین، من موارد زیر را دارم: معادله Vlasov بدون برخورد: $ p^\mu \partial_\mu f_k + q_k\left(p^0\vec E +\vec p \times \vec B\right)\cdot \frac {\partial f_k}{\partial \vec p} = 0$ همه چیز در پوسته جرمی است، بنابراین، $p^0=\sqrt{\vec p^2+m^2}$ اکنون، من می دانم که جریان و تانسور تنش با: $j^\mu = m \int \frac{d^3\vec p}{p^0} p^ داده می شود \mu f_k(x^\mu,\vec p)$$T^{\mu\nu} = m \int \frac{d^3\vec p}{p^0} p^\mu p^\nu f_k(x^\mu,\vec p)$ با استفاده مستقیم از معادله vlasov به این می رسم: $\partial_\mu j^\mu = 0$ $\partial_\mu T^{\mu\nu} = q_k F^{\nu\mu}j_\mu $ و همچنین می دانم که تانسور تنش برای گرد و غبار این است: $T^{\mu\nu}= \rho u^\mu u^\nu$ که در آن $\rho$ چگالی جرمی خواهد بود گرد و غبار من می خواستم $f_k$، چگالی احتمال در فضای فاز را پیدا کنم که تانسور انرژی تنش فوق را به من بدهد و همچنین معادله vlasov را برآورده کند. حدس من این بود: $f_k = \frac{p^0}{m^2} n_k(x^\mu) \delta (\vec p - \vec p_k(x^\mu))$ با $n_k$ بودن چگالی اعداد مناسب در فضا، زیرا وقتی این را به تعریف تانسور تنش وصل می‌کنم، به: $T^{\mu\nu}_k = \frac{n_k}{m} p^\mu p^\nu$ که تقریباً همان چیزی است که من به دنبال آن بودم. مشکل از زمانی شروع می‌شود که سعی می‌کنم معادله vlasov را برآورده کنم، کاری که من انجام می‌دهم این است که معادله بالا را استخراج می‌کنم، عبارت را در $\delta$ و یکی را در $\delta'$ جدا می‌کنم، و هر پایانی که در هر جمله مساوی باشد. به خودی خود به صفر برسد. با انجام این کار به اینجا می‌رسم: $p^\mu_k \partial_\mu \vec p_k = q_k (p^0_k \vec E + \vec p_k \times \vec B)$ $p^\mu_k \partial_\mu n_k = - n_k q_k \frac{\vec p}{p^0} \cdot \vec E$ بنابراین، اولین معادله خوب است، من می توان آن را به $p^\mu_k \partial_\mu p_k^\nu = q_k F^{\nu\mu}p_{k\ \mu}$ تبدیل کرد و من یک معادله کوواریانت خوب برای $p^\mu_k$ دریافت می کنم. سردرد من در مورد دوم است. سمت راست، تا آنجا که من می توانم تصور کنم، لورنتز ثابت نیست، و بنابراین تمام شایستگی حدس قبلی من را از بین می برد. فقط برای پیچیده تر کردن همه چیز، وقتی سعی می کنم $T^{\mu\nu}_k$ را استخراج کنم و از معادلات $n_k$ و برای $p^\mu_k$ استفاده کنم، نتیجه زیر را دریافت می کنم: $\partial_\ mu T^{\mu\nu} = q_k n_k F^{\nu\mu} p_{k\ \mu} + n_k \چپ[\جزئی_\mu p^\mu_k - n_k q_k \frac{\vec p}{p^0} \cdot \vec E \right] p^\nu_k$ چیزی که می‌خواستم به اضافه یک سطل زباله در پایان که پیدا نکردم چگونه از شر آن خلاص شوم ، بنابراین معادله اصلی را که در وهله اول داشتم به هم می زند. همچنین وقتی می‌خواهم $\partial_\mu j^\mu_k$ را محاسبه کنم، وضعیت مشابهی دارم. بنابراین، سؤالات من به شرح زیر است: 1) آیا کسی چگالی احتمال مناسب در فضای فاز برای بازیابی تانسور تنش گرد و غبار را می داند؟ اگر نه، آیا در حدس من مشکلی وجود دارد؟ 2) اگر حدس من معقول است، آیا در این مسیر محاسباتی انجام داده ام که مشکلات فوق را برایم ایجاد کند؟ (چیزی که من را آزار می دهد نه تنها آن عبارت زشت غیرکوواریانت بلکه $\partial_\mu p^\mu_k$ است که هیچ ایده ای برای مقابله با آن ندارم).
تابع چگالی احتمال برای گرد و غبار در معادله Vlasov بدون برخورد
64185
من تقریباً هیچ دانشی از فیزیک ندارم، اما خوشحال می شوم اگر بتوانید به سوال من پاسخ دهید... من می خواهم معادله ای را برای دو موجود نجومی مانند ستاره سیریوس (2.02 جرم خورشیدی) در حال برخورد بدانم.
معادله ای برای برخورد دو موجود نجومی با وزن 4000 تن چیست؟
45188
دمای کوری ویس چقدر است؟ تفاوت بین دمای کوری ویس و دمای کوری چیست؟
دمای کوری ویس چقدر است؟
79790
در حین مطالعه جریان های متناوب می توانستم از طریق یک اسیلوسکوپ بخوانم و مشاهده کنم که می تواند اختلاف فاز بین emf و جریان وجود داشته باشد. اما آیا اختلاف فاز 180 درجه در مدار LCR سری امکان پذیر است؟
68686
خوب، من می دانم که در مکانیک کوانتومی، مشاهده پذیر کوانتومی از مشاهده پذیر کلاسیک با نسخه $$ X \rightarrow x,\quad P \rightarrow -i\hbar\frac{\partial}{\partial x} $$ به دست می آید. مبنای موقعیت حال سوال من این است که اگر $x$ یا $p$ در یک عبارت کلاسیک در مخرج ظاهر شود چه؟ چگونه این را به یک عبارت کوانتومی ارتقا دهیم؟ منظور از تقسیم توسط یک اپراتور چیست؟ ویرایش: ممنون از پاسخ های شما عبارت من احتمالاً حاوی ترکیبی از x و p است. به عنوان مثال، ممکن است حاوی عباراتی مانند $$\frac{p}{x^2}$$ یا $$\frac{xp}{(x^2 + a^2)^{3/2}}$$ باشد . چگونه محصولات اپراتورهای غیر رفت و آمد مانند x,p را به روشی رضایت بخش حل کنیم؟
چگونه عبارات جبری را به عملگرها در مکانیک کوانتومی ارتقا دهیم؟
77572
همه الگوریتم‌های کوانتومی که تاکنون دیده‌ام، حداقل تا آنجا که من می‌توانم بگویم، به یک کامپیوتر کوانتومی کامل نیاز دارند. آیا هیچ الگوریتم کوانتومی وجود دارد که فقط به یک خودکار محدود کوانتومی نیاز دارد؟ اگر چنین است، پیچیدگی مجانبی آنها چگونه با نسخه های کلاسیک آن الگوریتم ها مقایسه می شود؟
آیا مشکلی وجود دارد که یک ماشین حالت محدود کوانتومی بتواند سریعتر از ماشین حالت محدود کلاسیک انجام دهد؟
128741
چه چیزی باعث می شود که یک الکترون از هسته با بار مثبت فاصله بگیرد؟ چرا الکترون ها صرفاً به درون هسته کشیده نمی شوند و توسط آن جذب نمی شوند؟
چه چیزی باعث می شود که یک الکترون از هسته با بار مثبت فاصله بگیرد؟
102203
ما سه قانون نیوتن را می شناسیم: 1. جسم در حال سکون در حالت سکون باقی می ماند و جسم در حال حرکت در حرکت باقی می ماند مگر اینکه نیروی خارجی بر آن وارد شود. 2. اگر نیروی نامتعادلی بر جسم وارد شود، جسم در جهت نیروی خالص شتاب می گیرد. 3. اگر یک شی $A$ بر جسم $B$ نیرو وارد کند، آنگاه جسم $B$ نیرویی برابر به شی $A$ در جهت مخالف وارد می کند. $F_{a\text{ on }b} = -F_{b\text{ on }a}$ آنچه من فکر می کنم این است که وقتی برف را پرتاب می کنید، با سرعت ثابت شروع به حرکت می کند. با این حال، زمانی که بیل از حرکت باز می‌ماند، برف در حرکت باقی می‌ماند و باعث می‌شود که طبق قانون اول نیوتن به سمت ساحل برف شتاب بگیرد/پرواز کند. اما آیا برف وقتی از بیل خارج می شود **شتاب می گیرد**؟ این چگونه در قانون دوم نیوتن صدق می کند؟ با تشکر
قانون نیوتن چگونه در مورد فردی که برف را روی برف خود در کنار راه ورودی خود می ریزد اعمال می شود؟
51279
> **تکراری احتمالی:** > آیا اجسام سنگین‌تر در واقع سریع‌تر سقوط نمی‌کنند زیرا گرانش خود را اعمال می‌کنند؟ وقتی درست است: نیرویی که جسم «سنگین» را به پایین می‌کشد بیشتر است، اما برای شتاب دادن به یک جسم سنگین نیز نیروی بیشتری لازم است. این دو اثر از بین می رود. همانطور که شنیدم، هرچه جرم/اندازه یک جسم بزرگتر باشد، نیروی جاذبه بین یکدیگر بزرگتر است، پس چرا جسم جرم بزرگ به دلیل نیروی جاذبه سریعتر شتاب نمی‌گیرد، بیشتر از جسم سبک است.
سوال جاذبه
86332
من توضیح زیر را برای کایرالیتی برای ذرات اسپین 1/2 اینجا پیدا کردم > ![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/mUD0C.png) > > چه اتفاقی می افتد وقتی شما یک چرخش چپ در مقابل فرمیون راست کایرال 360 درجه > در مورد جهت حرکت آن. هر دو ذره یک -1 را می گیرند، اما فرمیون کایرال چپ-> یک جهت به دور صفحه مختلط می رود، در حالی که فرمیون کایرال راست به سمت دیگر می رود. دایره سمت راست فاز پیچیده حالت کوانتومی ذره را نشان می دهد. همانطور که یک ذره را می چرخانیم، مقدار > فاز در طول دایره حرکت می کند. چرخش ذره فقط 360 درجه > شما را به نیمه دایره در جهتی می رساند که بستگی به > کایرالیته فرمیون دارد. سوال من این است: آیا نحوه تغییر فاز تابع موج مربوط به جهت چرخش ذره نیست که بسته به نحوه چرخش آن یک پارامتر خارجی است؟ آیا توضیح بهتری برای کایرالیته وجود دارد؟
توضیح کایرالیتی برای ذره اسپین 1/2
19869
> **تکراری احتمالی:** > سقوط شعاعی در میدان گرانشی نیوتنی به این صورت است که ویکی‌پدیا قانون گرانش نیوتن را تعریف می‌کند: > هر جرم نقطه‌ای، هر جرم نقطه‌ای دیگر را با نیرویی که در امتداد خطی که هر دو نقطه را قطع می‌کند، جذب می‌کند. نیرو متناسب با > حاصلضرب دو جرم و با مجذور فاصله بین آنها نسبت معکوس دارد: > > $F=G\frac{m1m2}{r^2}$ > > کجا > > * F است نیروی بین جرم ها، > * G ثابت گرانشی، > * m1 جرم اول، > * m2 جرم دوم، و > * r فاصله بین مراکز جرم ها است. > حالا مثلاً 2 کره یکی به اندازه زمین و دیگری به اندازه یک توپ پینگ پنگ در فاصله 10 کیلومتری از هم قرار گرفته اند. هیچ نیروی دیگری غیر از گرانش بر روی منظومه اثر نمی گذارد. اگر به درستی متوجه شده باشم، هم توپ و هم کره زمین با همان نیروی عظیم به سمت یکدیگر کشیده می شوند. سوال من این است که چگونه می توانیم محاسبه کنیم که این دو کره چه زمانی به هم می رسند؟ و در حین محاسبه آیا نباید این واقعیت را در نظر بگیریم که نیرو در هر لحظه تغییر می کند زیرا فاصله بین آنها $r$ هر لحظه تغییر می کند؟ چگونه می توانم این عامل را در محاسبات خود لحاظ کنم؟ علاوه بر این، از آنجایی که نیرو هر لحظه در حال تغییر است، آیا کره ها دچار شتاب می شوند یا شتاب شتاب یافته؟ (اگر اصطلاحات من نامناسب است مرا ببخشید. من مبتدی هستم.) آیا نامی برای چنین نیروها و شتاب هایی وجود دارد که با سرعت قابل پیش بینی تغییر می کنند مانند این سوال؟
سوال اساسی در مورد قانون جاذبه
23101
نمونه‌هایی از تلاش‌ها، در تاریخ بشر، برای درک پدیده‌های فیزیکی با مدل‌هایی که بعداً نادرست بودن، اصلاحات قابل توجهی، یا هنوز در دست توسعه هستند، چیست؟
80381
آیا گفتن $145\،{\rm k\,MPa}$ برای $145\، {\rm GPa}$ اشکالی ندارد. ما آنقدر به مقایسه تنش ها در ${\rm MPa}$ عادت کرده ایم که می خواهم چیزها را نسبت به این واحد نگه دارم. بنابراین آیا انجام این کار یک نه نه خواهد بود.
آیا می توانم از دو پیشوند SI استفاده کنم؟
109337
من معتقدم که پاسخ به سؤال من نسبتاً بی‌اهمیت است، اما به نظر می‌رسد نمی‌توانم آن را حل کنم. در زمینه فرمول ADM گرانش (یا هر زمینه هندسه دیفرانسیل دیگری، حدس می‌زنم) مشتق کوواریانت یک بردار نرمال به ابرسطح/برگ‌گی/برش، در هر جهتی درون ابرسطح، انحنای بیرونی می‌دهد. در اجزای K_ij به عنوان مثال خواهد بود. مشتق کوواریانت بردار نرمال در جهت i پیش بینی شده به جهت j که در آن هر دو بردار پایه i و j در ابرسطح قرار دارند. سوال من این است که چگونه آن بردار که مشتق کوواریانت بردار نرمال در امتداد یکی از این iها است همیشه مولفه متعامد برابر با صفر دارد؟ **یعنی چگونه مشتق کوواریانت بردار نرمال در جهت i پیش بینی شده به خود بردار نرمال همیشه برابر با صفر است؟ خمیدگی K_ij=(cov(n,i)|j) به راحتی می توانیم ببینیم که (n|cov(j,i))=K_ij به طوری که مشتق کوواریانت از هر بردار دیگری j در امتداد i یک جزء در امتداد n عادی دارد و دقیقاً انحنای بیرونی است. در نتیجه، من فرض می‌کنم که خاصیت بالا برای نداشتن مولفه متعامد مشتق کوواریانت، نوعی ویژگی تعیین‌کننده یک بردار نرمال است. من فقط تعجب می کنم که این از کجا ناشی می شود. متشکرم به سلامتی
مؤلفه متعامد فراسطحی مشتق کوواریانت بردار نرمال
88441
ببخشید اگر جواب این موضوع واضح است. من هیچ آموزش رسمی فیزیک ندارم و یادم می آید که وقتی این را از معلم فیزیکم پرسیدم، او فقط اخم کرد و گفت: سوال خوب است. یک الکترون دارای بار منفی است. یک پروتون بار مثبت دارد. بر اساس اصول اولیه، به نظر می رسد منطقی است که ابر الکترونی یک اتم به درون هسته جمع می کند و بخشی از آن می شود (به خصوص که الکترون ها جرم بسیار کمتری دارند). چرا این اتفاق نمی افتد؟ چگونه الکترون ها جدایی از پروتون های هسته را حفظ می کنند، در حالی که شارژرهای مخالف باید آنها را به هم نزدیک کنند؟ من در نظر گرفتم که شاید بار الکترون در مقایسه با پروتون بسیار ناچیز باشد (مانند داشتن یک آهنربا با بار منفی در زحل در حالی که تمام زمین دارای بار مثبت است؛ بدیهی است که آهنربا فقط به سمت زمین کشیده نمی شود زیرا نیروها نبوده اند. آنقدر قوی نیست که در آن فاصله عمل کند). اما اگر چنین بود یا بود، من انتظار داشتم برخی رفتارهای شیمیایی دیگر وجود نداشته باشند. مثلاً کل پدیده آب «دوقطبی» بودن. اگر بار الکترون برای برهمکنش با پروتون خیلی ضعیف باشد، چگونه اکسیژن موجود در آب می‌تواند آنها را قوی‌تر از هیدروژن جذب کند؟ دریافتم که اکسیژن پروتون های بیشتری دارد و در نتیجه بار مثبت بیشتری در هسته دارد، اما به نظر می رسد که همچنان از این موضوع حمایت می کند که الکترون های _خود_ اتم اکسیژن باید به سمت آن جذب شوند... آیا کسی می تواند پدیده های رخ داده در اینجا را توضیح دهد یا به سادگی به آن اشاره کند. نقص در تفکر من؟
چه چیزی از فروپاشی الکترون های یک اتم بر روی پروتون های آن جلوگیری می کند؟
99624
من یک سری داده به دست آوردم که در مورد توزیع چگالی مایع در سه بعدی است، چگالی$=f(x,y,z)$. چگونه می توانم اطلاعات جزئی را در مورد نحوه تغییر چگالی با $x$ و $y$ و $z$ بدانم؟ و برای بدست آوردن موقعیت های حداقل و حداکثر چگالی مایع چگونه باید انجام داد؟
چگونه داده های چهار بعدی را تجزیه و تحلیل کنیم؟
99620
اگر رابطه پراکندگی را از تبدیل فوریه بردارهای شبکه بدست آوریم، چگونه اطلاعات الکترون ها را بدست آوریم؟ به طور خاص، برای نقطه $k=0$ نمودار، آیا این بدان معناست که الکترون دارای تکانه صفر است (من تقریباً مطمئن هستم که الکترون ها در آن حالت به دلیل اصل عدم قطعیت هایزنبرگ، تکانه صفر ندارند)؟ من فکر می کردم (از آنجایی که تکانه کریستال و تکانه الکترون متفاوت است) که $k$ نحوه حرکت بسته های موج الکترون های کلی نسبت به تکانه کریستالی است، یا آن تکانه کریستالی تکانه الکترون ها را دیکته می کند. همانطور که احتمالاً می توانید بگویید من هنوز در این مورد بسیار متزلزل هستم، بنابراین هر چیزی واقعاً قابل قدردانی است!
رابطه پراکندگی (e در مقابل k) شفاف سازی (تکانه کریستالی یا تکانه الکترون)
55198
اگر انرژی مورد نیاز برای شتاب دادن یک ذره به سرعت نور بی نهایت است، پس آن را از کجا می گیرند؟ اما اولاً اگر فوتون‌ها بدون جرم هستند، پس چرا به چیز دیگری برخورد می‌کنند و مانند زندگی روزمره ما منعکس می‌شوند یا پس از برخورد به اتمی در خورشید منحرف می‌شوند و قبل از فرار از آن برای مدت طولانی در داخل خورشید حرکت می‌کنند؟
فوتون ها انرژی خود را از کجا می گیرند؟
106450
من در حال مطالعه شارژ کسری و حالت های صفر برای سیستم های مسطح در یک میدان مغناطیسی DOI: 10.1103/PhysRevD.33.2500 جکیو هستم، اما در برخی از نقاط مشکل دارم. یکی از مشکلات $$\langle j^0\rangle=\pm\frac{e}{4\pi}B$$ است که $j$ چهار جریان است، $B$ میدان مغناطیسی است. چگونه می توانم این نتیجه را بدست بیاورم (و چرا فقط از جزء j^0$ استفاده کردیم)؟.
چهار جریان، شارژ القایی و شار مغناطیسی
59434
این به نوعی به این مربوط می شود، تعریف CFT با استفاده از توابع بتا، بنابراین تعریف درست از CFT حتی به صورت کلاسیک چیست؟ * آیا این درست است که به طور کلاسیک، تنها در صورتی مقیاس نظریه را تغییرناپذیر می‌نامیم که کنش تحت تبدیل‌های مقیاس تغییرناپذیر باشد؟ (و نه با چگالی لاگرانژی) به عنوان مثال در زیر تبدیل های مقیاس $x' = \lambda x$، در $3+1$ میدان اسکالر به صورت $\phi'(x') = \lambda \phi(x)$ می شود. و در $1+1$ به صورت $\phi'(x') = \phi (x)$ می شود. این بدان معناست که در $3+1$ عمل میدان اسکالر بدون جرم ثابت مقیاس نیست، اما در $1+1$ این است اما چگالی لاگرانژی برعکس می‌شود. اما از نقطه نظر توابع بتا، آیا این سازگارتر نیست که تئوری $1+1$ را به عنوان یک CFT بنامیم اما نظریه ای را که در $3+1$ وجود دارد نامیده نشود؟ آیا تئوری میدان اسکالر بدون جرم در $3+1$ تضمینی برای تولید جرم توسط جریان RG نیست در حالی که تئوری $1+1$ چنین نیست؟
79794
من با مقاله های ویکی پدیا در مورد ارگوسفر سیاهچاله های در حال چرخش مواجه شدم. اگر جسم عظیمی از نزدیکی یک سیاهچاله عبور کند، چه می‌شود: آیا چیزی شبیه ارگوسفر تولید می‌شود یا افق رویداد توسط گرانش جسم عبوری منحرف شده است؟
سیاهچاله چگونه تحت تأثیر گرانش اجسام مجاور قرار می گیرد؟
72128
مشکلی که در زمان بور وجود داشت درک این موضوع بود که چرا یک الکترون در حال گردش به طور پیوسته یک میدان EM را تابش نمی کند. الکترون در حال چرخش یک بار متحرک است و به گفته ماکسول، باید یک میدان الکتریکی و مغناطیسی ایجاد کند. بور گفت که فوتون ها (بسته های انرژی EM) تنها زمانی گسیل می شوند که یک الکترون از حالت کوانتومی بالا به حالت پایین تر بپرد. آیا این بدان معناست که یک الکترون در یک اتم پایدار واقعاً حرکت نمی کند؟ برعکس، آیا مدل بور به این معناست که تمام حرکت ها نیازمند انتقال انرژی از یک حالت کوناتومی به حالت دیگر است؟
72242
منظورم اینه که وقتی یه وان پر داشته باشی و بعد بذاری خالی بشه، در چه شرایطی گرداب تشکیل میشه؟ آیا می‌توانیم آزمایشی طراحی کنیم و این اثر را اندازه‌گیری کنیم؟ وقتی صحبت از مایعات می شود، نمی دانم چرا چیزی برای آزمایش یک فرضیه به ذهنم نمی رسد.
علت تشکیل گرداب در وان چیست؟
26881
هنگامی که از تقریب مبادله نوسانی (FLEX) به عنوان حل‌کننده نظریه میدان میانگین دینامیکی (DMFT) استفاده می‌کنید، کوتلیار و همکاران. (ص. 898) نشان می دهد که تنها زمانی قابل اعتماد است که قدرت تعامل، $U$، کمتر از نیمی از پهنای باند باشد. چگونه می توان این را تأیید کرد؟ همچنین آیا تکنیک کلی برای ایجاد این نوع محدودیت وجود دارد؟ برای روشن شدن، DMFT تقریبی برای مدل ناخالصی اندرسون است و FLEX یک بسط آشفته در قدرت اندرکنش در مورد باند، حد قدرت اندرکنش کم است.
محدودیت در استفاده از FLEX به عنوان یک حل کننده DMFT
88528
این سوال چندین بار در اینجا و در سراسر اینترنت پرسیده شده است اما من نمی توانم پاسخ قاطعی پیدا کنم: * برخی ادعا می کنند که اجسام سنگین تر سریعتر سقوط می کنند: آیا اجسام سنگین تر در واقع سریعتر سقوط نمی کنند زیرا گرانش خود را اعمال می کنند؟ * برخی دیگر ادعا می کنند که همه اجسام بدون توجه به جرمشان با سرعت یکسان سقوط می کنند: سقوط آزاد جسم بدون مقاومت هوا کدام یک مناسب است؟
34662
بیایید فرض کنیم یک منبع تک فوتون کامل داریم: دستگاهی که دقیقاً یک فوتون را در یک زمان، با انرژی و جهت معین ساطع می کند. بیایید یک فوتون شلیک کنیم: ما دقیقاً موقعیت فوتون (نقطه شروع و زمان، سرعت) و تکانه آن (انرژی و سرعت) را می دانیم. آیا چنین وسیله ای اصل عدم قطعیت را نقض می کند؟ تله کجاست؟ * * * صرفاً برای روشن شدن چیزها، سؤال من اساساً این است: _ ذره ای (مثلاً یک فوتون) که در حالت ویژه تکانه آماده شده است، در همه جا (حداقل در امتداد جهت تکانه) یافت می شود؟
فوتون ها و اصل عدم قطعیت
79427
به نظر می رسد آزمایش Dopfer Momentum-EPR (1998) یک تغییر جالب در آزمایش EPR ارائه می دهد. برای خواندن جزئیات بیشتر در مورد این آزمایش، رجوع کنید به: http://www.hep.yorku.ca/menary/courses/phys2040/misc/foundations.pdf (صفحه S290) http://www.physics.ohio-state.edu /~lisa/CramerSymposium/talks/Cramer.pdf (صفحه 11) همچنین، بحث در مورد آزمایش، شمارشگر تصادف، و چگونگی شرایط قضایای بدون سیگنال ممکن است در این تنظیم صدق نکنند: http://casimirinstitute.net/coherence/Jensen.pdf به طور خلاصه، آزمایش دو فوتون A و B درهم تنیده را به سمت دو بازوی جداگانه می فرستد. بازوی A دارای یک لنز و یک آشکارساز هایزنبرگ است که می تواند در صفحه کانونی یا صفحه تصویر قرار گیرد. بازوی B روی یک فیلتر دو شکاف فرستاده می شود. نتایج مشاهده شده از این آزمایش به شرح زیر است: 1) اگر آشکارساز هایزنبرگ در بازوی A در صفحه کانونی قرار گیرد، خروجی فیلتر دو شکاف در بازوی B یک الگوی تداخلی است 2) اگر آشکارساز هایزنبرگ در بازوی A در صفحه تصویر قرار می گیرد (دو برابر صفحه کانونی) خروجی فیلتر دو شکاف در بازوی B مجموع نامنسجمی از شدت ها از هر شکاف است. پیشنهاد شده در لینک مقاله سومی که پست کردم، اگر از سطل های زمان استفاده می کنید، واقعاً به نظر نمی رسد نیازی به اتکا به شمارشگر تصادف باشد، زیرا می توانید الگوی تداخل در هر سطل زمانی را جدا از فوتون های دریافتی مطالعه کنید. در سطل های زمان دیگر آیا من گیج هستم؟ اصلاً از شمارش تصادفی چگونه استفاده می شود؟ توجه کنید که الگوی تداخل مکانی است، نه زمانی!
چرا آزمایش EPR داپفر نیاز به شمارش تصادفی دارد؟
34664
لطفا عکس زیر را ببینید. (من نمی توانم آن را ارسال کنم) http://i1163.photobucket.com/albums/q554/startanewww/CIMG4548.jpg چرا بمب اتمی به شکل ماهی مانند است؟ (نمی دانم چگونه آن را توصیف کنم) آیا برای اهداف خاصی طراحی شده است؟ خیلی ممنون
طراحی بمب اتمی
67857
چگونه می توانم یک آهنربای الکتریکی را اندازه کنم؟ به عنوان مثال، اگر بخواهم جرمی معادل x$ کیلوگرم را جذب کنم، چه محاسباتی باید انجام دهم تا هسته فرومغناطیسی و البته شیر برقی را اندازه بگیرم؟ و بنابراین، چگونه می توانم نیروی میدان مغناطیسی ایجاد شده را محاسبه کنم؟ * جریان: AC 230V @ 50Hz. * جنس: آهن * فاصله: 30 سانتی متر
چگونه یک آهنربای الکتریکی را اندازه کنیم
31141
حالت منفرد دو کیوبیت در هر مبنایی ضد همبستگی است. به عنوان مثال، در پایه های پائولی، می توان آن را بیان کرد، $\frac{1}{\sqrt{2}} ( | 01 \rangle - | 10 \rangle) = \frac{1}{\sqrt{2}} ( | +- \rangle - | -+ \rangle) = \frac{1}{\sqrt{2}} ( | \circlearrowright \circlearrowleft \rangle - | \circlearrowleft\circlearrowright \rangle)$. با این حال، هیچ حالتی وجود ندارد که در هر مبنایی همبستگی داشته باشد. بهترین چیزی که می توانیم بدست آوریم همبستگی در دو پایه پائولی و ضد همبستگی در پایه سوم است. برای مثال، $\frac{1}{\sqrt{2}} ( | 00 \rangle + | 11 \rangle) = \frac{1}{\sqrt{2}} ( | ++ \rangle + | -- \rangle) = \frac{1}{\sqrt{2}} ( | \circlearrowright \circlearrowleft \rangle + | \circlearrowleft\circlearrowright \rangle)$. چرا این است؟ آیا برخی از اصول را نقض می کند، مانند اجازه دادن به ارتباطات ابر نور؟
چرا فقط حالت های کوانتومی کاملاً ضد همبستگی وجود دارد، نه کاملاً همبسته؟
34660
موریسون در موریسون، مایکل A.: درک فیزیک کوانتومی: کتابچه راهنمای کاربر می نویسد. > [وضعیت محدود] > > $ |\Psi(x,t)|^2 \xrightarrow[x\rightarrow\pm \infty ]{} 0$ در هر زمان خاص > زمان _t_ [وضعیت نامحدود] بنابراین می توانم تصور کنم که همه به معنای کل همه زمان ها است، اما آیا هنگام جمع کردن همه حالت های خاص، همه را دریافت نمی کنم؟ من همچنین می‌دانم که در یک حالت محدود، موج هرگز در موقعیت بی‌نهایت نیست، اما موج یک حالت غیرمحدود ممکن است در آنجا وجود داشته باشد.
تفاوت بین در همه زمان ها و در هر زمان خاص چیست؟
23109
هنگام تلاش برای محاسبه نیروی بالابر ایجاد شده توسط یک تیغه مستطیلی ساده، معادله زیر را پیدا کردم: $$F = \omega^2 L^2 l\rho\sin^2\phi$$ که در آن $\omega$ سرعت زاویه ای است، $L$ طول مارپیچ، $l$ عرض مارپیچ (هر دو بر حسب متر)، $\rho$ چگالی هوا در شرایط عادی است، و $\phi$ انحراف زاویه ای مارپیچ مربوط به محور چرخش است. بنابراین یک پروانه 4 مارپیچ به $F=4\omega^2 L^2 l\rho\sin^2\phi$ و غیره منجر می شود. با این حال، وقتی متغیرها را با مقادیر واقعی جایگزین می‌کنم، به نظر من بسیار غیر واقعی می‌رسد. به عنوان مثال، اگر پروانه 4 پره با 13000 دلار RPM$ کار می کند، $\rho=1.293 kg/m^3$، $\phi=1^\circ$، $l=10^{-2}m$، $ L=5\ برابر 10^{-2}m$، منجر به $$F=4\times(120\pi\times13000)^2\times(5\times10^{-2})^2\times(10^{-2})\times1.293\times(\sin1^ \circ)^2$$$$\بنابراین F=9.46\times10^5N$$ بنابراین در این مورد، یک $1cm ساده\ برابر 5cm$ پروانه ای که 946 تن دلار را حمل می کند، مطمئنا اشتباه است. بنابراین، موضوع در فرمول ها کجاست؟ **به روز رسانی** اشتباه محاسباتی من بود آقای. @Mark Eichenlaub باعث شد این را ببینم. محاسبه درست $$F=4\times(2\pi\times13000/60)^2\times(5\times10^{-2})^2\times(10^{-2})\times1.293 است \times(\sin1^\circ)^2$$$$\بنابراین F=0.072995N$$ که کاملا منطقی است. بنابراین، برای بلند کردن بار 0.5 کیلوگرم دلاری ($\به معنای P=9.81\ بار 0.5=4.9N$) باید تیغه های بلندتری داشته باشیم یا شیب $\phi$ را تغییر دهیم. با تشکر
34661
لطفا عکس های زیر را ببینید. (من نمی توانم آنها را پست کنم...) http://i1163.photobucket.com/albums/q554/startanewww/CIMG4545.jpg http://i1163.photobucket.com/albums/q554/startanewww/CIMG4546.jpg از اول عکس، کتاب ذکر شده _کاغذ را با شیشه نپوشانید زیرا شیشه به اندازه کافی نور ماوراء بنفش را جذب می کند تا آسیب را کاهش دهد. فرآیند._ (خط 8) سوالات من: * چرا شیشه می تواند نور ماوراء بنفش را جذب کند؟ * آیا کاغذهایی با رنگ های تیره سریعتر محو می شوند؟ چرا چنین است؟ (به پاراگراف دوم آخر مراجعه کنید)
چرا شیشه می تواند نور ماوراء بنفش را جذب کند؟
73832
این سوال در مورد تعمیم قانون کولن به اجسام بار پیوسته است. بیانیه اصلی قانون کولن شامل دو بار مجزا $q_1$ و $q_2$ است: $$\vec{F}_i = \frac{1}{4 \pi \epsilon_0} \frac{q_1 q_2}{r_{12} } \hat{r}_i $$ در اینجا $i$ نشان دهنده باری است که بر آن نیرو وارد می شود و $\hat{r}_i$ نشان دهنده واحد است. بردار جابجایی بین شارژ دیگر و شارژ $i$. بسیاری از رفتارهای الکترواستاتیک این قانون را به این مورد تعمیم می دهند که یک بار مجزا نیست، بلکه یک جسم پیوسته است. نیروی وارد بر شارژ مجزا $Q$ در این صورت است: $$\vec{F} = \frac{Q}{4 \pi \epsilon_0} \int \frac{dq}{r^2} \hat{r} $ $ در اینجا $dq$ عنصر بار بی نهایت کوچک جسم پیوسته است، در حالی که $r$ و $\hat{r}$ نشان دهنده فاصله و جابجایی بردارهای بین $dq$ و $Q$ هستند. در ادامه این راه، احتمالاً می‌توانیم عبارتی را برای نیرو بین دو جسم بار پیوسته پیشنهاد کنیم: $$\vec{F} = \frac{1}{4 \pi \epsilon_0} \int \int \frac{dq_1 dq_2}{r^2} \hat{r}$$ با این حال، من واقعاً این عبارت را در ادبیات/درمان‌های الکترواستاتیک ندیده‌ام. کسی میدونه چرا اینجوریه؟ آیا عبارت مفید نیست، یا هیچ برنامه ای وجود ندارد که عبارت فوق را مطالبه کند؟
قانون کلمب تعمیم یافته
131748
مشکلی ارائه شده است که به این صورت است: ذرات معمولاً به‌عنوان چندین احتمال ریاضی وجود دارند تا یک شی واقعی. گفته می شود که در غیاب مشاهده، ذرات در برهم نهی احتمالات وجود دارند تا یک چیز واقعی. اما وقتی نگاه می کنیم آنها در وضعیت نامشخصی نیستند. مشکل بیان می کند که راه حل برای یافتن اینکه چرا وقتی نگاه می کنیم چیزی مشخص است، عدم انسجام است. اما گفته می شود که این واقعاً مشکل را حل نمی کند زیرا هر ذره ای برای فروپاشی ذره دیگر استفاده شده است، برای فروپاشی آن ذره از چه چیزی استفاده شده است؟ و غیره و به همین ترتیب. و دلیل این امر این است که تابع موج یک ذره را نمی توان از تابع موجی که برای اندازه گیری آن استفاده می شود جدا کرد. هنگامی که یک فوتون توسط فوتون دیگری اندازه گیری می شود، آنها در هم می پیچند. اگر یک ذره دیگری را اندازه گیری کند، بخشی از تابع موج خود را به ارث می برد و آن ذره ای که قرار است اندازه گیری شود، بدون آن چیزی که اندازه گیری می کند، نمی توان به طور کامل توضیح داد. بنابراین شما نیاز به یک دستگاه اندازه گیری دیگر دارید تا آن ذره اندازه گیری اولیه را تا یک حالت مشخص جمع کنید. اما پس از آن به چیز دیگری نیاز دارید تا آن دستگاه اندازه گیری را نیز فرو بریزد، و غیره و غیره. این امر زنجیره ای از اجسام مادی را در یک برهم نهی اندازه گیری ایجاد می کند که به زنجیره فون نویمان معروف است. از آنجایی که قوانین کوانتومی آن چیزی است که تمام اجسام مادی را توصیف می کند، برخی از ذرات دیگر یا دستگاه اندازه گیری همیشه برای فروپاشی ذرات بعدی در ردیف مورد نیاز است. به عقب برگردید تا زمانی که به چیزی غیرمحلی برسید. خارج از کل سیستم مادی، که با محدود نشدن به قوانین فیزیکی یکسان از این زنجیره می گریزد و می تواند باعث فروپاشی نهایی همه چیز در زنجیره شود، که ادعا می شود یک ناظر آگاه است. چیزی فراتر از مواد با توانایی فروپاشی کل سیستم فیزیکی. آیا این حقیقت دارد؟ اگر نه، چرا که نه.
آیا چیزی فراتر از مواد مورد نیاز برای حل زنجیره فون نویمان است؟
65690
یک برنامه در کانال هواشناسی گفت که وقتی یک مولکول آب در جو بالا می رود خنک می شود. آیا صحبت در مورد دمای یک مولکول منطقی است؟
آیا یک مولکول می تواند دما داشته باشد؟
55278
من سعی می‌کنم یک شبیه‌سازی بدن $N$ را برنامه‌ریزی کنم و می‌خواهم بتوانم آن را با یک راه‌حل شناخته‌شده برای یک مشکل ساده و دو بدنه آزمایش کنم. من چندین منبع را بررسی کرده ام، اما نمی دانم چگونه آن را در مورد آزمایشی ساده خود اعمال کنم. دو جسم در حال سکون به فاصله 10 متر از هم با جرم 1 قرار گرفته اند. نیروی بین آنها نیروی گرانشی اصلاح شده F = 10 * m1 * m2 / r^2 است. چه مدت طول می کشد تا هر جسم 4 متر را طی کند؟
50019
اگر ماه گرانش به خوبی زمین و میدان مغناطیسی داشت، آیا می‌توانست از حیات پشتیبانی کند؟ زیرا اگر ماه دارای جاذبه بود، می توانست آب را بیشتر از آنچه امروز در سطح وجود دارد، حفظ کند. اگر زمین در منطقه قابل سکونت است، آیا ماه نیز در منطقه قابل سکونت قرار دارد؟
اگر ماه گرانش به خوبی زمین و میدان مغناطیسی داشت، می توانست حیات را پشتیبانی کند؟
78776
آیا راهی برای یافتن انرژی یک ذره از طریق احتمال فروپاشی آن وجود دارد؟
رابطه بین احتمال فروپاشی و انرژی ذره
31142
در حال انجام چند آزمایش بر روی تارهای موسیقی (گیتار، پیانو و ...) هستم. پس از انجام تبدیل فوریه بر روی صدای ضبط شده از ارتعاشات سیم، متوجه شدم که فرکانس اصلی مطلقاً جزء با بیشترین دامنه (یا انرژی) نیست. من از دروس مقدماتی فیزیک یاد گرفتم که فرکانس بنیادی جزء عمده یک رشته ارتعاشی است. پس چرا گاهی اوقات بالاترین دامنه را ندارد؟
آیا فرکانس اساسی در یک رشته ارتعاشی لزوماً قوی ترین دامنه را ندارد؟
132216
من چند مقاله و مستند پاپسی در مورد جهان اولیه خوانده ام و اغلب توضیح می دهند که چگونه ویژگی های مختلف جهان و در چه زمانی پدید آمده اند. به عنوان مثال اتم های هیدروژن پس از صدها هزار سال به وجود آمدند. در حال حاضر، واحد زمان رسمی SI، دوم، بر اساس خواص اتم سزیم است. اگر هنوز هیچ اتمی در جهان وجود ندارد، چگونه می توانیم در مورد طول زمان بر حسب ثانیه یا سال صحبت کنیم؟ (یا به جایی برگردیم که حتی الکترون هم وجود ندارد.) واضح است که باید راهی برای انجام آن وجود داشته باشد. سپس سؤال بعدی این است: چرا از آن ویژگی‌های میدان یا هر چیزی که قبل از اتم‌ها وجود داشت برای تعریف ثانیه SI استفاده نمی‌کنیم؟ اگر اتم‌ها برای بدست آوردن «ضربان زمان» در جهان اولیه نیازی ندارند، زیرا چیز دیگری می‌تواند تیک را فراهم کند، ما می‌توانیم امروز به جای تکیه بر اتم سزیم برای تعریف دوم، از آن چیزها استفاده کنیم. امیدوارم منظورم واضح باشه با تشکر
یک ثانیه در کیهان اولیه چقدر بود؟
53877
من در حال توسعه یک بازی دو بعدی هستم که شامل برخورد بین بسیاری از دیسک ها می شود. من می خواهم بدانم چگونه می توانم زاویه مربوط به جهت جدید هر دیسک را بدست بیاورم. برای هر دیسکی من این اطلاعات را دارم: **جهت** (عدد صحیح)، **سرعت** (شناور) و ** موقعیت** ($x$;$y$، که هر دو عدد صحیح هستند). البته می‌دانم که جهت جدید برعکس جایی است که برخورد اتفاق می‌افتد (دیسکی که در پایین-چپ ضربه می‌خورد به سمت راست بالا می‌رود)، اما نمی‌دانم دقیقاً چگونه زاویه جدید را محاسبه کنم.
چگونه جهت جدید برخورد 2 دیسک را بدست آوریم؟
48702
فرض کنید من یک میله رسانای توخالی به قطر 10 میلی متر (O.D.) دارم و یک آهنربا با قدرت شناخته شده 50 میلی متر بالای شفت قرار می دهم. میکروتسلا (mT) یا گاوس (G) میدان مغناطیسی (یا چگالی شار، یا هر چیزی که می‌تواند باشد) **شافت** در فاصله 50 میلی‌متری از آهنربای متصل به آن چیست؟ کاری که می‌خواهم انجام دهم این است: می‌خواهم آهن‌ربایی را به اهرم دنده گیربکس دستی خود وصل کنم و سپس از حسگرهای جلوه سالن برای تشخیص موقعیت آن و نمایش دنده انتخابی روی نمایشگر استفاده کنم. من کد آردوینو را نوشته ام و صفحه نمایش سیمی است. من در درک اینکه حسگرهای اثر هال چه حساسیتی باید داشته باشند، چه قدرت و اندازه آهنربا (ها) باید داشته باشند، و چگونه می توانم نحوه ارتباط آنها با یکدیگر را بفهمم مشکل دارم. اساساً، من آهنربا را خیلی به 6 سنسور هال نزدیک نمی‌کنم، و همچنین نمی‌خواهم یک آهنربای بزرگ و گران قیمت. من 216 توپ باکی‌بال نئودیمیم دارم که می‌توانم با آنها دور محور را محاصره کنم، اگر از آن‌ها استفاده کنم مهم است که آنها را در کدام قطب قرار داده باشم؟ اگر از آهنربا استفاده کنم، آیا قطب ها را در کنار یا عمود بر میله قرار می دهم؟ چگونه می توانم mT میدان مغناطیسی را در فاصله 50 میلی متری (یا هر فاصله دیگری) در پایین میله، دور از آهنربا پارک کنم تا ایده ای از حساسیت (در mV/mT برای حسگرهای اثر سالن) بدست بیاورم؟ چگونه میدان مغناطیسی از طریق هادی منتشر می شود؟ چگونه آهنربا(ها) را قرار دهم تا mT را روی میله شیفتر خود به حداکثر برسانم؟ چگونه می توانم سنسورهای اثر هال (که mT را عمود بر صورت خود می خوانند) قرار دهم تا خوانش ها را به حداکثر برسانم؟ در حالت ایده آل، امیدوارم آهنربا(ها) را به اندازه کافی دورتر قرار دهم که چیزی که می خوانم مغناطیس منتقل شده از خود میله باشد، آیا این روشی نادرست برای نگاه کردن به آن است (یا حتی ممکن است)؟ اگر اینطور نیست، آیا اینطور است که باید آهنرباهای واقعی را نزدیک حسگرهای جلوه هال بیاورم و نمی توانم آن را به میله انتقال کنم؟
آیا معادله ای برای میدان مغناطیسی یک هادی متصل به آهنربا وجود دارد؟
50024
> **موضوع تکراری:** > سردرگمی در نظریه میدان کوانتومی که من پرسیدم وسعت کوانتوم میدان بی نهایت است و من مدام دریافتم که توزیع احتمال آن است. اما این یک پاسخ مکانیک کوانتومی معمولی است. از نظر تئوری میدان کوانتومی، منظور از بی نهایت بودن کوانتوم میدان الکترونی چیست؟ آیا این به این معنی است که اندازه کوانتوم بی نهایت است؟ آرت هابسون گفته است که انرژی آن می‌تواند در طول سال‌های نوری پخش شود که مطمئناً به این معنی است که کوانتومای میدان از نظر اندازه عظیم است؟ اگر فرض کنیم تابع موج واقعی است و فرو نمی ریزد، پس هر کوانتومی موجی است که در کل فضا پخش شده است، درست است؟
تعریف مجدد سوال، اندازه کوانتومی میدان در نظریه میدان؟
60541
آیا کسی می تواند به من کمک کند که شار حرارتی (Kw/m2) را در نقطه کانونی یک دیش سهموی با قطر 1.5 متر و فاصله کانونی 60 سانتی متر تعیین کنم؟ لطفاً منتظر پاسخ سریع شما برای پروژه ارشد من هستم: (با احترام
چگونه شار حرارتی (Kw/m2) را در نقطه کانونی یک آینه محاسبه می‌کنید؟
107320
من این سناریوی کوچک را برای کمک به مفهوم سازی چیزها تصور کرده ام. فرض کنید یک شی دونات شکل با سوراخی داریم که قطر آن بیشتر از یک کره است. فرض کنید که کره به صورت عمودی با مرکز دونات در یک راستا قرار دارد و طبق قانون گرانش جهانی نیوتن به صورت افقی به سمت آن گرانش است. چه اتفاقی خواهد افتاد؟ 1) کره از میان دونات عبور می کند، مسافت مشخصی را طی می کند (اما چقدر) و به سمت دونات شتاب می گیرد (و به عقب و جلو نوسان می کند). 2) کره با رسیدن به مرکز دونات متوقف می شود. دلیل این امر این است که فاصله بین دو جسم صفر خواهد بود و از این رو شتابی که با فاصله نسبت معکوس دارد بی نهایت خواهد بود (اما در هر دو جهت؟). این درست به نظر نمی رسد. 3) چیز دیگری
گرانش و شتاب
61453
کین و فو هندسه‌هایی را پیشنهاد کردند که چگونه می‌توان حالت‌های صفر مایورانا را با استفاده از یک ابررسانای موج s در مجاورت یک عایق توپولوژیکی سه‌بعدی (TI) ایجاد کرد. -> http://www.physics.upenn.edu/~kane/pubs/p56.pdf من درک می کنم که ما برای القای تقارن ذره-حفره به ابررسانا نیاز داریم و برای بدست آوردن یک حالت لبه محافظت شده در صفر به عایق توپولوژیکی نیاز داریم. انرژی اما در مجموع باید اعتراف کنم که هیچ توضیح شهودی برای این فرآیند ندارم. به خصوص اهمیت فاز بری، گرداب یا کوانتوم شار مغناطیسی برای من روشن نیست. به‌ویژه در آزمایش آنتی‌دوت، که در آن یک سوراخ در یک ابررسانای موج s در بالای یک TI وجود دارد و یک کوانتوم شار مغناطیسی از طریق این سوراخ، حالت صفر مایورانا را ایجاد می‌کند. سوال بزرگی به نظر می رسد، اما شاید کسی بتواند پاسخ شهودی ساده ای بدهد که چرا ما به همه این مواد نیاز داریم و در نهایت با حالت صفر Majorana مواجه می شویم.
هنگامی که یک ابررسانای موج s در مجاورت یک عایق توپولوژیکی (مثلاً از طریق یک پاد نقطه) قرار دارد، فرمیون مایورانا چگونه ایجاد می‌شود.
26888
نظریه‌های میدان کوانتومی فوق متقارن معمولاً لاگرانژی دارند که فقط روی پوسته، یعنی با معادلات میدان تحمیلی، ابر متقارن هستند. در بسیاری از موارد می توان با معرفی فیلدهای کمکی (فیلدی که دارای درجات آزادی دینامیکی نیستند، به عنوان مثال که روی پوسته تابعی از سایر فیلدها می شود) این مشکل را حل کرد. با این حال، مواردی وجود دارد که چنین فرمولی شناخته شده نیست، به عنوان مثال. N=4 سوپر یانگ میلز به صورت 4 بعدی. از آنجایی که انتگرال مسیر یک انتگرال در تمام تنظیمات میدان است، اکثر آنها خارج از پوسته هستند، ساده لوحانه دلیلی برای حفظ تقارن روی پوسته وجود ندارد. با این وجود، تقارن در نظریه کوانتومی حفظ شده است. البته می توان با توسل به رویکرد «همیلتونی» از مشکل جلوگیری کرد. یعنی فضای پیکربندی‌های میدان روی پوسته، فضای فاز نظریه است و (حداقل به طور رسمی) امکان کمی کردن آن وجود دارد. با این حال، فرد مایل است درک درستی از بقای تقارن در یک رویکرد انتگرال مسیر داشته باشد. بنابراین: > چگونه می توانیم وجود تقارن روی پوسته را پس از کوانتیزاسیون > از دیدگاه انتگرال مسیر درک کنیم؟
تقارن روی پوسته از دیدگاه انتگرال مسیر
66106
این یک سوال تکلیف نیست، اما ممکن است همینطور باشد. مشکلی که من به آن فکر کرده ام این است: > اگر یک دیسک (یا در صورت تمایل دوربرگردان کودکان)، به شعاع r، جرم m، به دور مرکز آن با نیروی اولیه F چرخانده شود، و پس از آن نیروی اصطکاک وجود دارد. یا محور یا مقاومت هوا یا هر دو) f، پس چه مدت طول می کشد تا متوقف شود؟ من در مورد آن فکر کرده ام و به چیزهای زیادی نرسیده ام. اولین راه من این است: $F = ma$، بنابراین $a = F/m$، شتاب اولیه (یا باید $(F-f)/m$ باشد؟). و سپس کاهش سرعت $a = -f/m$ است. من مطمئن نیستم که چگونه سرعت خطی اولیه را محاسبه کنم، اما با فرض اینکه آن را دارم، مثلاً $u$، می توانم بگویم که پس از گذشت زمان $t$، سرعت $v = u -at = u -ft/m است. $، که در آن f نیروی اصطکاک است. بنابراین زمانی که $ t= um/f$ باشد، دیسک چرخش را متوقف می کند. من می دانم که این اشتباه است (خوب، اگر با حرکت خطی سر و کار داشتیم، ممکن است کار کند). بلافاصله اشتباه به نظر می رسد زیرا شعاع دیسک را در نظر نمی گیرد و همچنین کاهش سرعت خطی به نظر می رسد، هنگامی که از مشاهده به نظر می رسد که دیسک های چرخان کند می شوند و به حالت سکون می روند. اما این تا جایی است که من به آن رسیدم. من سعی کردم از معادلات حرکت زاویه ای استفاده کنم (خوب $\omega r = v$) اما در این نقطه گیر کردم و البته سرعت اولیه را پیدا کردم. هر کمکی قابل تقدیر است.
کاهش سرعت بدنه دوار به دلیل نیروی اصطکاک
91398
این برای هر کسی با تجربه در اپتیک/تصویربرداری/عکاسی و همچنین برای هرکسی که دوست دارد در مورد مسائل پیچیده فیزیک پازل کند است. همانطور که از عنوان پیداست، این در مورد ترکیب دو پرتو نور یکسان (برای همه اهداف عملی) در یک سیستم نوری به یک پرتو با شدت دو برابر است. توجه داشته باشید، من در مورد پرتوهای لیزر تک رنگ صحبت نمی کنم، اگرچه مشکل اساسی همان خواهد بود. به عنوان مثال، یک سیستم تصویربرداری فانتزی را تصور کنید که ساخته اید و با آن به اشیایی که نسبتاً کم نور هستند نگاه می کنید. بنابراین، می‌خواهید با جمع‌آوری حداکثر نوری که از آن منبع می‌آید، کیفیت تصویر را با استفاده از نه یک، بلکه چند نسخه از دستگاه فانتزی خود، افزایش دهید. سپس پرتوهای آن دستگاه را روی مثلاً یک تراشه CCD منفرد پرتاب می‌کنید و در نتیجه نسبت سیگنال به نویز بالاتری خواهید داشت. شما فقط یک دوربین در دسترس دارید، بنابراین فقط خرید چند دوربین اضافی و قرار دادن تصاویر روی رایانه شخصی شما یک گزینه نیست. حال، اصل این مشکل این است: چگونه می‌توان چندین پرتوهای یکسان را در یکی ترکیب کرد، در حالی که افت شدت (که مطمئناً می‌توان انتظار داشت) را به حداقل می‌رساند؟ به طور کلی، به نظر می رسد دو رویکرد اساسی برای مقابله با این مشکل وجود دارد: 1. با ترکیب پرتوها خود را خسته نکنید، در عوض، پرتوها را از زوایای مختلف بر روی CCD قرار دهید و به نحوی با اعوجاج/عدم فوکوس متفاوت تصاویر حاصله مقابله کنید. از زوایای مختلف حادثه 2. سعی کنید پرتوها را در یک واحد ترکیب کنید. پس از آن دیگر مانند استراتژی اول مجبور نخواهید بود با مشکلات ناشی از زوایای مختلف مقابله کنید. به طور شهودی، من گزینه 2 را ترجیح می دهم، اما پس از یک هفته اندیشیدن در مورد آن، مشکل ترکیب تیرهای یکسان را به طرز شگفت انگیزی بی اهمیت دیدم. شاید هر یک از شما بچه ها در اینجا مجبور شده باشد با مشکل مشابهی دست و پنجه نرم کند یا شاید به طور اتفاقی ایده بسیار خوبی برای حل آن داشته باشید. نظر خود را به من بگویید، من همچنین سعی خواهم کرد برخی از ایده های (نقص) را که داشتم کمی بعد توضیح دهم!
چگونه یک ترکیب بدون تلفات از دو تیر یکسان تولید کنیم؟
80382
میدان الکتریکی برای چگالی بار $\varrho(r)$ $${\bf E}({\bf r})=\frac{1}{4\pi\varepsilon_0}\int \varrho({\bf) است r}')\frac{{\bf r}-{\bf r}'}{\hspace{.1cm }|{\bf r}-{\bf r}'|^3} \mathrm d^3r'.$$ با توجه به ثابت بودن یک ذره شارژ $q_C$ در مرکز سیستم مختصات، یک بار آزمایشی $q_T$ میدانی را احساس می‌کند که به صورت $\propto\frac{1}{r^ است. 2} دلار. این فیلد با نزدیک‌تر شدن از هم جدا می‌شود (${\bf r}\to{\bf 0}$). از طرف دیگر، اگر دیوار بزرگی از بارها با چگالی $\varrho_W$ داشته باشیم، میدان الکتریکی آن ثابت است و با نزدیک‌تر شدنم ($z\to0$) واگرا نمی‌شود - به عنوان مثال یک خازن را در صفحه xy. بگویید من یک شارژ $q_T$ در موقعیت ${\bf x}(0):=(0,0,d)$ بالای صفحه شارژ در xy-plane دارم. این هشتادتر بی نهایت بزرگ یا شعاع R$ است. اکنون شروع به حرکت ذره در امتداد مسیر داده شده ${\bf x}(t):=(0,0,d-v\ t)$ می کنم. در اینجا $d$ و $v$ ثابت هستند. ارزش ${\bf E}({\bf x}(t))$ چیست؟ میدان الکتریکی در موردی که من یک صفحه خازن حاوی بارهای زیادی دارم، که یکی از آنها کاملاً در ${\bf 0}$ ثابت است، چیست؟
میدان الکتریکی صفحه خازن با نزدیک شدن بار چقدر است
10670
در میان تحصیلکرده‌ها می‌دانیم که زمین دقیقاً کروی نیست و بخشی از آن ناشی از نیروهای جزر و مد و ناهمگونی‌ها است، اما بخشی از آن از چرخش خود سیاره ناشی می‌شود. تغییر شکل ناشی از اثر چرخشی آن را شبیه کروی مانند، یا همان طور که ترجیح می دهم، مانند پنکیک را بیشتر می کند. اینجا یک سایت است که رفتار و تصویر را نشان می‌دهد: ![شکل زمین از اعوجاج چرخشی از تصاویر ریاضی](http://i.stack.imgur.com/gV7Ay.jpg) ادبیاتی وجود دارد که انتظارات ریاضی را برای یک سیاره در حال چرخش با استفاده از جزئیات شرح می‌دهد. برای مثال، فقط نیروهای هیدرواستاتیکی، نظریه هیدرواستاتیک زمین و پیامدهای مکانیکی آن را ببینید. من دوست دارم توپی از آب را در فضا تصور کنم که توسط گرانش خودش به هم چسبیده است. من همچنین نمی خواهم از در نظر گرفتن نیروهای هیدرواستاتیک (و گرانشی) صرف نظر کنم زیرا فکر می کنم برای این بحث کافی است. به نظر می رسد که اگر محور چرخش را به عنوان محور z در نظر بگیرید، راه حل مسئله توصیف شده بر حسب یک تغییر کوچک در شعاع به عنوان تابعی از زاویه آزیموت یا مختصات z باشد. این با استفاده از تقارن چرخشی است. به عبارت دیگر، تغییر شکل زمین در اثر چرخش به طول جغرافیایی بستگی ندارد. من می خواهم در مورد حالت شدید بپرسم. سیاره ای را تصور کنید که آنقدر سریع می چرخد ​​که یک پنکیک بسیار نازک است. در این صورت چه اتفاقی خواهد افتاد؟ من کنجکاو هستم: * آیا مرکز توخالی می شود و شکل دونات ایجاد می کند؟ * آیا به یک سیستم چند بدنه تجزیه می شود؟ به نظر من منطقی است که کیس چرخش بالا به 2 یا چند بدن مجزا تقسیم شود. دلیل آن این است که یک سیستم 2 بدنه پایدار است و می تواند میزبان یک تکانه زاویه ای بسیار بزرگ باشد. اما آیا این بی ثباتی است که منجر به این مورد شود؟ چه زمانی چنین بی‌ثباتی رخ می‌دهد و آیا یک جسم سیاره‌ای در حال چرخش می‌تواند از ابتدا به شکل متفاوتی تغییر شکل دهد، مانند شکلی شبیه دمبل، که منطقی‌تر از شکل پنکیک به یک سیستم دو بدنه تبدیل می‌شود؟ ![آیا این اتفاق می‌افتد؟](http://i.stack.imgur.com/aHZ9N.jpg) پیوند تصویر به طور خلاصه، چگونه شکل پنکیک به شکل دمبل تبدیل می‌شود؟ یا این کار را می کند؟ امکانات برای سیستم توصیف شده چیست؟
سیاره ای که به سرعت در حال چرخش است چه تغییر شکل های غیر خطی را نشان می دهد؟
61456
در یک دوره آزمایشگاهی باید آزمایشی با آونگ (فقط یک وزنه آهنی روی سیم) انجام می‌دادیم و مدتی با طول سیم آن و غیره بازی می‌کردیم. این کاملا خسته کننده بود و تصمیم گرفتیم چیز جالب تری بسازیم: دو آهن ربا (مثل این) یکی را روی سیمی که قبلا ذکر شد (که از پلاستیک ساخته شده است) گرفتیم و دیگری را روی سطح میز قرار دادیم ( من سعی کردم یک شماتیک ایجاد کنم). ما سعی کردیم یک نوسانگر میرایی معمولی ایجاد کنیم، اما کارکنان آزمایشگاه به ما گفتند که تقریب خوبی نیست، مشکل این است که ما فقط یک ترم مکانیک داشته ایم و تازه برق را شروع کرده ایم. بنابراین سوال من این است که چه تئوری خوبی برای درک نسبتاً آسان است که ما در واقع برای اندازه‌گیری‌های خود اعمال می‌کنیم (ما دامنه، زاویه زمانی را که به‌تازگی از کل حرکت فیلم گرفته‌ایم اندازه‌گیری کرده‌ایم).
یک تقریب نظری خوب برای آونگ مغناطیسی میرا شده
73835
ببخشید، من $a^g$ را بارها با استفاده از رابطه بین $:\;:$ و ${}^{{}_\circ}_{{}^\circ} \; {}^{{}_\circ}_{{}^\circ}$. اما من نمی توانم همان نتیجه را با کتاب بگیرم. بدست آوردن $$ خیلی سخت نیست :b(z)c(z'):-{}^{{}_\circ}_{{}^\circ} b(z)c(z'){} ^{{}_\circ}_{{}^\circ} = \frac{\left(\frac{z'}{z}\right)^{\lambda-1}-1}{z-z' }. $$ که در مسئله 2.13 در $P_{76}$ یافت می‌شود. محدودیت $z\rightarrow z'$ را بگیرید، ما $$ :b(z)c(z):-{}^{{}_\circ}_{{}^\circ} b(z)c( z){}^{{}_\circ}_{{}^\circ} = \lim_{z\rightarrow z'}\frac{\left(\frac{z'}{z}\right)^{\lambda-1}-1}{z-z'}=\lim_{z\rightarrow z'}\frac{ \left(1-\frac{z-z'}{z}\right)^{\lambda-1}-1}{z-z'}=\lim_{z\rightarrow z'}\frac{\left(1-(\lambda-1)\frac{z-z'}{z}\right)-1}{z-z'} =\frac{1-\lambda}{ z}. $$ $$ \جزئی (:b(z)c(z):)-\جزئی ({}^{{}_\circ}_{{}^\circ} b(z)c(z){} ^{{}_\circ}_{{}^\circ}) = -\frac{1-\lambda}{z^2} $$ و $$ :\جزئی b(z)c(z):-{}^{{}_\circ}_{{}^\circ} \partial b(z)c(z){}^{{}_\circ}_{ {}^\circ} = \lim_{z\rightarrow z'}\partial\frac{\left(\frac{z'}{z}\right)^{\lambda-1}-1}{z-z '} =\lim_{z\right arrow z'}\left(-\frac{\left(\frac{z'}{z}\right)^{\lambda-1}-1}{(z-z')^ 2}+\frac{(1-\lambda)\left(\frac{z'}{z}\right)^{\lambda-1}}{z(z-z')}\right) =\frac{(\lambda-1)^2}{z^2}. $$ تانسور انرژی- تکانه $T(z)=:(\partial b)c:-\lambda\partial(:bc:)$ است. با استفاده از نتایج بالا، می‌توانیم $T(z)$ را در ترتیب عادی _creation-annihilation_ ${}^{{}_\circ}_{{}^\circ}\;{}^{{}_\circ بیان کنیم. }_{{}^\circ}$$$ T(z)={}^{{}_\circ}_{{}^\circ} \جزئی b(z)c(z){}^{{}_\circ}_{{}^\circ}+\frac{(\lambda-1)^2}{z^2}-\lambda\left( \جزئی ({}^{{}_\circ}_{{}^\circ} b(z)c(z){}^{{}_\circ}_{{}^\circ})-\frac{1-\lambda}{z^2}\right) ={}^{{ }_\circ}_{{}^\circ} \partial b(z)c(z){}^{{}_\circ}_{{}^\circ}-\lambda\partial ({}^{{}_\circ}_{{}^\circ} b(z)c(z){}^{{}_\circ}_{{}^\circ})+\frac{ 1-\lambda}{z^2} $$ $$ \Rightarrow a^g=1-\lambda $$ اما در پولچینسکی book,$a^g=\frac{1}{2}\lambda(1-\lambda)$. اشتقاق من چه اشکالی دارد؟
نحوه به دست آوردن ثابت $a^g$ در معادله (2.7.19) در کتاب نظریه ریسمان پولچینسکی
31143
بوزون های گیج با $A_{\mu}$ نشان داده می شوند که $\mu = 0,1,2,3$. بنابراین به طور کلی 4 درجه آزادی وجود دارد. اما در واقعیت، یک فوتون (بوزون گیج) دارای دو درجه آزادی (دو حالت قطبی شدن) است. بنابراین، وقتی کسی در مورد درجات آزادی روی پوسته و خارج از پوسته می پرسد، فکر می کردم که آنها 2 و 4 هستند. اما خواندم که d.of. هستند 3. و سوال من این است که چگونه می توان این را دید؟
شمارش درجات آزادی بوزون های گیج
28108
با فرض یک صفحه مستطیل شکل جامد، که در امتداد یک لبه لولا شده است. اگر نیروی لازم برای بلند کردن لبه مقابل مشخص باشد، چگونه می توان جرم صفحه را محاسبه کرد؟
محاسبه جرم جسم با بالا بردن لبه
31149
سوال زیر احتمالاً بسیار ابتدایی است: **آیا مولکول های گازهای ایده آل ممکن است خواص نوری داشته باشند؟** تا آنجا که من می فهمم، هنگامی که در مورد خواص نوری بحث می کنیم، فرض می کنیم که مولکول های ماده دارای ساختار درونی، به ویژه سطوح مختلف انرژی هستند. . **سوال این است که آیا وجود چنین ساختار داخلی ممکن است با فرض ایده آل بودن گاز در تضاد باشد.**
آیا مولکول های گازهای ایده آل ساختار درونی دارند؟
23100
مهم - حدس می‌زنم می‌دانم چیست ؛) به نحوی، حداقل به طور شهودی. بنابراین، هنگام برداشتن چیزی می توانم آن را از نظر وزن احساس کنم. ممکن است با جاذبه توضیح داده شود که خود با تعریف ماده تعریف می شود! ضد ماده چیست؟ میشه برام توضیح بدی * از نظر مفهومی ساده شده * شواهد دنیای واقعی
ضد ماده چیست؟
7738
ابتدا فکر کردم به خاطر کوریولیس است، اما بعد کسی به من گفت که در مقیاس وان حمام، این نیروی غالب در این پدیده نیست.
چرا هنگام تخلیه وان حمام چرخشی به وجود می آید؟