Datasets:
mteb
/
CQADupstackPhysicsRetrieval-Fa

Dataset card Data Studio Files
xet
Community
_id
stringlengths
1
6
text
stringlengths
0
5.02k
title
stringlengths
0
170
91394
آیا قوانین گرانش نیوتن و قوانین کپلر دقیقاً مدار یکسانی را برای دو جسم ارائه می دهند؟ لطفاً کسی می تواند اشتقاق را توضیح دهد اگر چنین است؟
28105
همانطور که هست. همانطور که در مورد مکانیک کلاسیک و مکانیک کوانتومی مطالعه می کردم، شروع به تعجب کردم که آیا رابطه ای بین فرکانس موج الکترومغناطیسی کلاسیک و تابع موج کوانتومی و فرکانس دو بروگلی وجود دارد یا خیر. من فکر می کنم این به نوعی به الکترودینامیک کوانتومی مرتبط است ... اما به هر حال.
رابطه بین فرکانس موج الکترومغناطیسی کلاسیک و تابع موج کوانتومی + فرکانس د بروگلی
38956
ویکی به ما می‌گوید که در عمل بیشتر آزمایش‌های واقعی از نور استفاده کرده‌اند که فرض می‌شود به شکل فوتون‌های ذره‌مانند (که توسط آبشار اتمی یا تبدیل پارامتری خود به خود به پایین تولید می‌شوند)، به جای اتم‌هایی که بل در ابتدا در ذهن داشت، استفاده کرده‌اند. خاصیت مورد توجه، در بهترین آزمایش‌های شناخته شده، جهت قطبش است. چه وسیله‌ای واقعاً می‌تواند برای آن منبعی که یک جفت فوتون با قطبش‌های درهم‌تنیده ایجاد می‌کند استفاده شود؟
منبع فوتون برای تست بل
28109
آیا میدان الکتریکی با خطوط میدانی مانند این می تواند وجود داشته باشد: ![](http://puu.sh/tWkJ) یکی از دوستانم گفت که این امکان وجود ندارد زیرا خطوط میدانی در اینجا محافظه کارانه نیستند. بنابراین نمی تواند وجود داشته باشد. آیا او درست است؟ یا می توان آن را به وجود آورد
وجود خطوط میدان الکتریکی
99583
هر چیزی که من در مورد سرعت ضربه از یک ارتفاع معین پیدا کردم، با شتاب ثابت ناشی از گرانش سروکار دارد. من می خواهم بدانم چگونه می توان در شتاب متغیر در معادله کار کرد. بنابراین، زمان این سوال است... چگونه می توان سرعت برخورد جسمی با جرم $m$ و شعاع $a$ ناچیز به سطح جسم بسیار بزرگتر با جرم $M$ و شعاع $r را تعیین کرد. $ از فاصله اولیه $R$؟ برای کمی دقیق تر، فرض کنید یک منظومه بسته با دو جسم داریم، یکی قابل مقایسه با ماه و دیگری با جرم کوچک، مثلاً یک توپ بسکتبال. مشکلی که من با این وضعیت دارم این است که شتاب ناشی از گرانش در هر فاصله مشخص ثابت نیست. معادله نیوتن برای این است: $$g = GM / R^2.$$ ایده ها؟
تعیین سرعت ضربه در فواصل طولانی
26883
با الهام از physics.SE: http://physics.stackexchange.com/questions/15571/does- the-dimensionality-of-phase-space-go-up-as-the-universe-expands/15613 این باعث شد در مورد ساختارهای ساده در GR، به طور خاص، آیا چیزی شبیه به فرم لویویل وجود دارد؟ در درک سخت من، وجود فرمول ADM اساساً برای موارد عمومی به آن پاسخ می دهد، اما برای من مشخص نیست که چگونه مرزها این را تغییر می دهند. به طور خاص، من می دانم که اگر یک مرز داخلی داشته باشد، به طور کلی تکامل هامیلتونی نیست. از سوی دیگر، اگر مرز داخلی یک افق مجزا باشد، آنگاه اگر قانون اول ترمودینامیک سیاهچاله رعایت شود، آن هامیلتونی است (به http://arxiv.org/abs/gr-qc/0407042 مراجعه کنید). شکل واضح‌تر این سؤال این است که از نظر کیهان‌شناسی چه اتفاقی می‌افتد؟ (و طبق معمول برای یک سوال در سطح تحقیقاتی (؟): عبارات جستجوی Google برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این چیست؟)
ساختار نمادین نسبیت عام
99625
من در مورد فیزیک سیاهچاله ها چیز زیادی نمی دانم و بنابراین معادلات شوارتزشیلد را با چند تناقض می یابم. به طور خاص من سعی می کنم این معمای کوچک را درک کنم. معادله میدان گرانشی شوارتزشیلد نیوتنی به صورت زیر بیان می شود (به http://en.wikipedia.org/wiki/Schwarzschild_radius مراجعه کنید): $\frac { r^2 }{r_s} \frac {g}{c^2} = \ frac {1}{2}$ بنابراین وقتی یک ذره به افق رویداد نزدیک شد به طوری که $r\ به r_s$ معادله تبدیل می شود: $ r \frac {g}{c^2} = \frac {1}{2}$ اما در آن نقطه نور نمی‌تواند فرار کند بنابراین فکر می‌کنم که $g\to c/t$ که $t=1 ثانیه $ است. بنابراین معادله اکنون به صورت تقریبی است: $r = \frac {c/t}{2}$، اما این نشان می‌دهد که $r$ برای همه سیاه‌چاله‌ها بدون توجه به جرم تعمیم می‌یابد. اگر $r$ واقعاً $r\equiv r_s$ باشد، با فرمول دیگر شوارتزشیلد که در آن $r$ به $m$ بستگی دارد، تناقض دارد: $r_s = \frac {2 G M} {c^2}$ همچنین بر اساس آنچه می‌دانیم حدود $r_s$ در سیاهچاله های عظیم، شعاع 150000 کیلومتری بسیار کوچک است. این عکس چه اشکالی دارد؟
معادلات شوارتزشیلد چه اشکالی دارد؟
104914
من این نقل قول از استفن جی. گولد _از زمان داروین_ را نمی فهمم، جایی که او در مورد ویژگی های فیزیکی جبران کننده موجودات برای اندازه آنها صحبت می کند. سایر ویژگی های اساسی موجودات حتی با افزایش اندازه نسبت به نسبت سطح به حجم، با سرعت بیشتری تغییر می کنند. انرژی جنبشی، در برخی شرایط، با افزایش طول به توان پنجم افزایش می یابد. اگر کودکی با نصف قد شما به پایین بیفتد، سرش نه با نصف، بلکه فقط 1/32 > انرژی شما در سقوطی مشابه ضربه خواهد خورد. در عوض، ما از نیروی فیزیکی کج خلقی آن محافظت می‌شویم، زیرا کودک می‌تواند نه با نصف، بلکه فقط با 1/32 انرژی که ما می‌توانیم جمع آوری کنیم، ضربه بزند. جرم با قدرت سوم طول افزایش می‌یابد، و حتی اگر برای کودک (که نیمی از قدش است) یک سقوط کوتاه‌تر (هرچند که از جمله مشخص نیست) اجازه دهیم، من فقط می‌توانم به قدرت چهارم برسم.
این در مورد افزایش انرژی جنبشی با توان پنجم طول چیست؟
45078
> **تکراری احتمالی:** > سقوط شعاعی در میدان گرانشی نیوتنی ریاضی و فیزیک من زنگ زده است. من سعی می کنم زمان سقوط یک جسم به یک جسم بزرگ را محاسبه کنم. قبل از اینکه به $1/2at^2$ پاسخ دهید، شرایطی که $1/2at^2$ اعمال می‌شود، این است که $a$ یک ثابت باشد. شتاب ثابت زمانی تقریب خوبی است که فاصله ای که جسم می افتد $<<$ از فاصله تا مرکز جسم بزرگ باشد. یعنی 100 متر روی سطح زمین. من به مشکلاتی نگاه می کنم که در آن فاصله افتاده 50٪ یا بیشتر از فاصله بین اجسام است. جاذبه با مجذور معکوس فاصله تغییر می کند. با توجه به دو جسم، $m_s$ و $m_l$. $$ F = m_sa = m_la $$ $$ F = Gm_sm_l/r^2 $$ $$ m_sa = Gm_sm_l/r^2 $$ $$ a = Gm_l/r^2 $$ بنابراین شتاب $m_s$ با مربع معکوس فاصله تا مرکز $m_l$ و برعکس ویزا. با توجه به R شعاع $m_l$ است، که سطح $m_l$ را تعریف می کند. با توجه به اینکه $h$ فاصله $m_s$ بالاتر از سطح $m_l$ است، $R+h$ را جایگزین $r$ کنید. $$ a = Gm_l/(R+h)^2 $$ این همان چیزی است که در stackexchange 35878 بحث شد. با توجه به سرعت اولیه $m_s$ صفر است، زمان چقدر است، $t$، سقوط $m_s$ طول می کشد. فاصله $h$؟ یک سوال جایگزین این است که یک $t$ بدهید، با سقوط $m_s$ چقدر فاصله دارید؟ اینجاست که من زنگ زده ام من معتقد نیستم که نمی توان به سادگی $Gm_l/(R+h)^2$ را با $a$ در $1/2at^2$ جایگزین کرد، اما نمی دانم چه کار دیگری انجام دهم. مقالات stackexchange، 15587 و 41741، $a(x)$ را مورد بحث قرار می دهند که در آن $a$ به صورت خطی با فاصله تغییر می کند. در اینجا $a$ با مربع معکوس فاصله تغییر می کند. من خیلی در وب جستجو کردم و این موضوع مورد بحث را پیدا نکردم. بحث در مورد ثابت بودن $a$ یا تغییر به صورت خطی است. با تشکر از کمک.
حرکت یک بعدی با تغییر شتاب. افتادن روی جسم بزرگ از فاصله دور
100114
در حال جستجو در اینترنت بودم که این مقاله http://arxiv.org/abs/0804.1764 را پیدا کردم، در مورد دستیابی به ولتاژ و توان بالا برای احتراق واکنش حرارتی هسته ای توسط محصورسازی اینرسی، برنامه این بود که در خلاء فوق العاده و چیزی که با جریان تیلور که شامل فیزیک کوانتومی است که من واقعاً چیزی در مورد آن نمی دانم. بنابراین من بیشتر جستجو کردم و در تمام سایت‌ها (از جمله ویکی‌پدیا) که در مورد حداکثر ولتاژ مربوط به گاز اطراف صحبت می‌شود، چرا نمی‌توانیم آن را با مایعی با قدرت دی الکتریک بسیار بالاتر احاطه کنیم؟
چگونه به Gigavolts دست پیدا کنیم؟
117017
من همیشه متحیر بودم که چطور به لاگرانژ می‌رسی؟ یعنی از کجا می‌دانید که تابعی که برای بدست آوردن معادلات نیوتن نیاز دارید $L$ = $T-V(x)$ است آیا ابتدا لاگرانژ را به نحوی استخراج می‌کنید یا فقط حدس می‌زنید که عملکردی را که معادله را برآورده می‌کند. حرکت؟ (زیرا ابتدا باید معادلات حرکت را بدانید) همچنین آیا لاگرانژی همیشه معادل چیزی شبیه است. $T-V$، یا راه های دیگری برای تعیین آن وجود دارد؟ به طور کلی، _آیا عمل قبل از دانستن معادلات حرکت شناخته شده است یا برعکس_؟ آنچه من واقعاً دوست دارم بدانم این است که آیا عمل انیشتین هیلبرت قبل از معادلات میدانی کشف شده است؟ اگر چنین است، _چطور_؟ (_شک اصلی من این است که اگر معادلات حرکت را نمی دانید و نمی توانید L$ دلار را حدس بزنید، چگونه با لاگرانژ مواجه می شوید.)
چگونه لاگرانژ را تعیین می کنید؟
24650
من فقط کمی با این سوال دست و پنجه نرم می کنم: یک کره یکنواخت، به شعاع $R$، حاوی یک حفره کروی به شعاع $R/4$ است که مرکز آن از سطح $3R/8$ است. قطری که از مرکز کره و حفره می گذرد در نقاط X$ و Y$ به سطح می رسد. نسبت میدان گرانشی را در $X$ و $Y$ پیدا کنید. تلاش من برای حل چیزی شبیه به این است: با استفاده از اصل برهم نهی، میدان گرانشی ناشی از کل جرم برابر است با مجموع میدان های گرانشی ناشی از جرم باقی مانده و جرم حذف شده. میدان گرانشی ناشی از یک کره جامد یکنواخت در مرکز آن صفر است. بنابراین میدان گرانشی ناشی از جرم حذف شده در مرکز آن صفر است. میدان گرانشی ناشی از کره جامد با میدان گرانشی ناشی از جرم باقی مانده برابر است. اکنون می دانیم که g به سمت مرکز کره عمل می کند. به این ترتیب، هم میدان گرانشی ترکیب کره و جرم حذف شده و هم میدان گرانشی کره فقط در یک جهت عمل می کنند، بنابراین می توانیم از شکل اسکالر معادله استفاده کنیم. بنابراین میدان گرانشی توسط $g=GMr/R^2$ داده می شود. سپس $r=-R$ و $R$ را برای میدان گرانشی در $X$ و $Y$ وارد کنید. اما به نظر می رسد که این درست نیست زیرا دقیقاً مثل این است که جرم حذف شده وجود نداشته باشد ... آیا من در منطق خود جایی اشتباه کرده ام؟
میدان گرانشی با حفره برداشته شده است
79423
تصور کنید که ما دو تابع متمایز $f(t)$ و $g(t)$ داریم که $t$ عموما زمان را نشان می دهد، اگر محدودیت زیر به عنوان $$ \lim\limits_{t\rightarrow \infty } \ وجود داشته باشد. فراک{\| \dot{f}(t) \|}{\|\dot{g}(t)\|}=c$$ سپس، آیا توضیح فیزیکی مناسبی برای این محدودیت وجود دارد؟ اگر محدودیت را نادیده بگیرید، $\frac{\| \dot{f}(t) \|}{\|\dot{g}(t)\|}$ نوعی نرخ مطلق تغییر لحظه‌ای است که $f(t)$ بیش از $g(t)$ است، اما زمانی که محدودیت شامل می شود چیست؟
تفسیر فیزیکی حد نسبت دو تابع
603
ممکن است یک زمین بدون چرخش را به عنوان چارچوب مرجع خود انتخاب کنیم و از خود بپرسیم: در مورد حرکت سیارات و ستاره ها چطور؟ ستاره ای در فاصله 10 میلیون سال نوری در 24 ساعت با سرعت 10^18 متر بر ثانیه به دور زمین می چرخد. یکی از دوستان یک بار به من گفت که در واقع مقالاتی در مورد این مشکل منتشر شده است، به عنوان مثال. برای اثبات اینکه نیروهای ساختگی از انتخاب چنین چارچوب مرجع عجیبی پدید می‌آیند که تضمین می‌کند زمین هنوز (تا حدودی) در قطب‌هایش صاف است. سوالات: 1) آیا کسی از چنین نشریه ای اطلاع دارد؟ 2) من می دانم که حتی چنین سرعت های 10^18 متر بر ثانیه با نسبیت در تضاد نیست زیرا سرعت محدود کننده فقط برای تبادل اطلاعات وجود دارد که ظاهراً اتفاق نمی افتد. هنوز: آیا کسی می تواند توضیح دهد که چرا چنین سرعت های عجیب و غریب مجاز است؟
انتخاب یک چارچوب مرجع که در آن زمین در حالت استراحت است و نمی چرخد
35397
من مدت زیادی است که این فکر گیج کننده را در سر دارم، شگفت انگیز است اگر کسی بتواند به من پاسخ دهد. این ستاره * را تصور کنید. همانطور که می بینید، از نقطه مرکزی، خطوط به سمت بیرون می روند، درست مانند خورشید که پرتوهای نور را در همه جهت ساطع می کند. اما، از نظر تئوری، باید مقدار محدودی از فوتون‌ها وجود داشته باشد که او به فضا می‌فرستد، به این معنی که هر چه از آن خورشید دورتر باشید، مثلاً 1 میلیون سال نوری، کمتر احتمال دارد که فوتون‌های ساطع شده از خورشید را بگیرید. منبع؟ پس آیا این نظریه فوتون را بد می کند؟ از آنجایی که ما می‌توانیم ستاره‌ای را در فاصله میلیون‌ها سال نوری ببینیم، مهم نیست در کجای زمین این سیاره قرار داریم. این بدان معناست که ستاره می‌تواند حداقل یک فوتون در هر میلی‌متر یا کمتر از میلیون‌ها سال نوری از ما ساطع کند، بنابراین این بدان معناست که به چگالی غیرممکن فوتون‌های ارسال شده در منبع روی سطح خورشید در هر جهت از کیهان نیاز دارد. این چطور ممکن است؟
چرا در هر میلی متر روی زمین یک فوتون از ستاره ای که میلیون ها سال نوری از ما فاصله دارد می آید؟
114362
چگونه می توانم نموداری از یک جسم در حال سقوط از مثلاً حوزه نفوذ زمین ایجاد کنم، جایی که شتاب (,a) نیروی واقعی گرانش در شعاع اجرام است؟ به عنوان مثال، با استفاده از $$s=ut+\frac{1}{2}در^2$$، می‌توانم موقعیت s را بعد از یک زمان t به دلیل شتاب، a پیدا کنم. این هیچ گرادیان گرانشی را در نظر نمی گیرد، چیزی که من می خواهم به آن توجه کنم. اساساً، $$ s=ut+\frac{1}{2}(\frac{GM}{r^2})t^2 $$ اما یک مشکل وجود دارد، اولاً، من فکر نمی‌کنم که اینطور کار کند هنوز فقط از یک شتاب ثابت استفاده می کند، همچنین یک وابستگی دایره ای وجود دارد که r و s اساساً معنی یکسانی دارند. (s + r شعاع اصلی در t=0 خواهد بود) من مطمئن نیستم که چقدر مفید خواهد بود، اما به خاطر داشته باشید (امیدوارم دقیقاً) که ناحیه زیر نمودار زمان شتاب مسافت طی شده است. در حال حاضر من تابعی برای نیروی در هر شعاع [f(x)=GM/r^2] و تابعی برای موقعیت با شتاب نقطه r در آن دارم. در مورد من، [s(x)=ux+1/2 f(r) x^2] است **ویرایش:** چیزی که متوجه شدم این است که وقتی موقعیت را محاسبه می کنم، s=ut+1/ را برمی گرداند. 2 at^2 (duh...) بنابراین هر نقطه در نمودار مسافت طی شده است اگر جسم برای زمان شتاب می‌گرفت، x تمام مسیر از فاصله شروع، به جای شتاب از آخرین نقطه. امیدوارم که این موضوع روشن تر شود، آیا راهی برای دور زدن این موضوع وجود دارد؟ P.S. در نمودار، نیروی واقعی آن چیزی نیست که من می‌خواهم و من فرض می‌کنم جرم جسم 1 کیلوگرم است، بنابراین نیرو، شتاب است. پیشاپیش ممنون لئو
100110
در این سوال، من در مورد اسپین ذرات صحبت نمی کنم. حدس می زنم وقتی یک جسم می چرخد، اتم های آن نیز می چرخند. وقتی یک اتم می چرخد، ذرات آن باید در فضا حرکت کنند. من تعجب می کنم که آیا ذرات یک جهت دارند. آیا آنها می توانند بچرخند یا فقط موقعیت خود را حول محور (وسط) یک پروتون جابجا می کنند تا در نظر بگیریم که پروتون می چرخد؟ بیایید به جای ذرات ترکیبی مانند هادرون به ذرات منفرد مانند الکترون فکر کنیم. آیا الکترون ها می توانند بچرخند؟ ویرایش : فکر می کنم این سوال ساده و خوبی است اما هنوز نتوانستم پاسخ کافی دریافت کنم .
آیا ذرات به دور خود می چرخند یا فقط در حالی که جسم می چرخد ​​حرکت می کنند؟
107261
در مکانیک کلاسیک حرکت یک ذره محدود است اگر در یک چاه پتانسیل به دام افتاده باشد. در مکانیک کوانتومی دیگر چنین نیست و یک احتمال غیر صفر وجود دارد که ذره از طریق فرآیندی که تونل کوانتومی نامیده می شود از پتانسیل فرار کند. این از نقطه نظر مکانیک کلاسیک فوق‌العاده به نظر می‌رسد، زیرا به این معناست که ذره باید از ناحیه‌ای عبور کند که در آن تکانه موهومی دارد. من درک می کنم که از نقطه نظر مکانیک کوانتومی یک احتمال غیر صفر برای قرار گرفتن ذره در چنین مناطقی وجود دارد. در مورد رفتار ذره در این ناحیه چه می داند؟ پیوندهایی به آزمایش‌ها یا مقالات تحقیقاتی قدردانی می‌شود.
وقتی تکانه آن در QM فرضی باشد با یک ذره تونل زنی چه اتفاقی می افتد؟
61454
توماس یانگ از یک شکاف بین منبع نور و شکاف های دوتایی استفاده کرد. من نمی توانم درک کنم که چرا او از یک شکاف استفاده کرد، زیرا نور تنها از یک منبع قبلاً منسجم است یا نه؟ آیا شکاف منفرد باریک منبع نامنسجم را منسجم می کند؟
چرا منبع نامنسجم امواج باید از یک شکاف عبور کند تا الگوی تداخل شکاف دوگانه رخ دهد؟
91397
من در مورد مسئله کوانتومی کوئنچ در فیزیک ماده متراکم مطالعه کردم. اما واقعا به چه معناست؟ کسی توضیح خوبی در مورد منشا مشکل کوانتومی کوئنچ دارد؟
مشکل کوانتومی کوئنچ
34663
فرض کنید یک جسم A با سرعت 100 متر بر ثانیه حرکت می کند و جسم دیگر B با سرعت 105 متر بر ثانیه حرکت می کند. وقتی هر دو جسم از یک جهت حرکت می کنند و A را به عنوان قاب مرجع در نظر می گیرند، سرعت B 5 متر بر ثانیه خواهد بود (آیا این واقعا درست است؟). اما، هنگامی که آنها در جهت مخالف حرکت می کنند، چگونه می توان سرعت B (با A به عنوان چارچوب مرجع) را اندازه گیری کرد؟ آیا واقعاً علامت منفی دارد؟ - ببخشید اگه سوء تفاهم پیش اومده...
محاسبه سرعت با استفاده از فریم های مرجع
73307
در نوترکیبی CMB (z=1090)، وسعت شعاعی آخرین پوسته پراکنده چقدر است؟ الف) دلتا(z) = .... ب) دلتا(فاصله زاویه ای متحرک)= ....Mpc پارامترهای سال اول WMAP دلتا(z) = 195 را می دهد. آیا این هنوز درست است؟
وسعت شعاعی آخرین پوسته پراکنده چقدر است؟
35391
این در رابطه با مغناطیس آدیاباتیک است.
چرا همسویی دوقطبی های مغناطیسی در یک ماده باعث کاهش ظرفیت گرمایی آن می شود؟
63256
آیا راهی وجود دارد که در آن حالت محدود فقط از ذرات بدون جرم تشکیل شده باشد؟ اگر بله، آیا این اتم از ذرات بی جرم در مسیری مانند نور حرکت می کند یا انرژی برهمکنش باعث می شود که در مسیری مانند زمان حرکت کند؟
حالت محدود فقط ذرات بدون جرم؟ مسیری شبیه زمان را دنبال می کند؟
77687
من خانواده‌ای را می‌شناسم که میوه‌هایی مانند زغال اخته را در آب و هوای یخبندان می‌کارند. هنگامی که این اتفاق می افتد، آنها آبپاش هایی را روشن می کنند که جوانه ها و میوه ها را با لایه ای از آب می پوشانند که به یخ تبدیل می شود. چرا این لایه یخ از آسیب به گیاهان/میوه جلوگیری می کند؟ شاید آنها را عایق می کند، دما را در 0 درجه نگه می دارد اما اکنون زیر آن است؟
چرا یک لایه یخ از آسیب سرمازدگی به میوه ها جلوگیری می کند؟
91685
این واقعیت شناخته شده است که نقطه جوش آب با کاهش فشار کاهش می یابد. بنابراین فشاری وجود دارد که در آن آب در دمای اتاق به جوش می آید. آیا امکان پختن به عنوان مثال وجود دارد. ماکارونی در دمای اتاق در محفظه خلاء با فشار کافی کم؟ یا جادوی پخت ماکارونی در جوشیدن نیست و ما می توانیم پاستا را در دمای 100 درجه سانتی گراد بدون آب جوش (با فشار بالا) بپزیم؟
آیا می توان پاستا را در دمای اتاق با فشار کافی کم پخت کرد؟
31852
اگر آب از لوله بزرگ عبور کند به 4 شاخه لوله کوچک منشعب می شود. فرض کنید جریان حدود 4 متر بر ثانیه است. من سوالات زیر را دارم: 1. دبی در هر یک از لوله ها چقدر خواهد بود؟ من قطر، ارتفاع لوله ها را می دانستم. با توجه به اینکه تمام لوله ها سفت و سخت هستند. 2. اگر یک لوله از 4 شاخه را ببندم دبی هر یک از لوله ها چقدر خواهد بود؟ آیا سرعت جریان آب در 3 لوله دیگر افزایش می یابد؟ اگر بله، چگونه می توانیم بهره سرعت جریان را محاسبه کنیم؟ 3. اگر لوله ها غیر صلب باشند، چه تاثیری خواهد داشت؟
جریان مایع در میان شاخه ها
131293
اگر من این را به درستی درک کنم، بارهای شتاب دهنده انرژی را به شکل امواج EM از دست می دهند، زیرا آنها میدان های الکتریکی و مغناطیسی را تغییر می دهند، که هزینه انرژی دارد. آیا این بدان معناست که توده‌های در حال شتاب نیز انرژی خود را از دست می‌دهند، زیرا میدان گرانشی (یعنی منحنی فضازمان) را تغییر می‌دهند؟
توده های شتاب دهنده انرژی خود را از دست می دهند؟
104916
می دانم که این سوال را چند وقت پیش قبلاً ارسال کرده ام. اما هیچ کس نتوانست کمک کند، بنابراین تصمیم گرفتم مشکل خود را در پس زمینه دیگری قرار دهم. معادله شرودینگر یک میدان اسکالر آزاد توسط $i\partial_{t}\Psi[\Phi,t]~=~\underset{A}{\underbrace{\frac{1}{2}\int داده شده است. d^{3}x\left(-\frac{\delta^{2}}{\delta\Phi^{2}(\vec{x})}+|\nabla\Phi|^{2}+m ^{2}\Phi^{2}\right)}}\Psi[\Phi,t]$. این نمایش شرودینگر QFT است. حالا می‌خواهم بدانم که آیا عملگر $A$ روی r.h.s اساساً خود متصل است؟ هر ایده یا توصیه ای دارید؟ مشکل من این است که چگونه مشتق تابعی را در اینجا مدیریت کنم.
خود پیوستگی
66109
من سعی می کنم نتیجه یک محاسبه تحلیل ابعادی را نشان دهم و نمی توانم سند رسمی پیدا کنم که ترتیب ظاهر شدن نمادهای واحد را فهرست کند. برای مثال، وقتی $5\text{ m}\times 2\text{ kg}$ or $2\text{ kg}\times 5\text{ m}$ را در گوگل جستجو می‌کنم، نتیجه همیشه متر اول است یا $10\text{ m. کیلوگرم} دلار. اما وقتی هر دوی این محاسبات را به Wolfram Alpha متصل می‌کنم، نتیجه ابتدا کیلوگرم یا 10$\text{kg m}$ است. من فرض می‌کنم که Wolfram Alpha در نمایش نتایج ریاضی دقت بیشتری نسبت به Google دارد، اما می‌خواهم یک **مرجع رسمی (حداقل برای SI)** که نمادهای واحد سفارش را توضیح دهد و در صورت امکان سایر قوانین قالب‌بندی را توضیح دهد. ویرایش: من (به عنوان یک انسان) تنظیم مجدد نمادها را انجام نخواهم داد، بنابراین به دنبال مشخصاتی هستم که هر بار همان خروجی را تولید کند.
نمادهای واحد به چه ترتیبی باید ظاهر شوند؟
48703
در آزمایش گربه شرودینگر «تکه کوچکی از ماده رادیواکتیو وجود دارد، آنقدر کوچک که شاید در طول یک ساعت، یکی از اتم‌ها تجزیه شود». بقیه آزمایش این را به یک برهم نهی ماکروسکوپی بزرگ می کند، اما من می خواهم درباره این ادعا که واپاشی رادیواکتیو یک برهم نهی ایجاد می کند بیشتر بدانم. اولا، آیا این به صورت تجربی آزمایش شده است؟ چیزی در امتداد خطوط شتاب یون های رادیواکتیو، بنابراین این احتمال وجود دارد که آنها در حین پرواز تجزیه شوند (و بنابراین مسیر حرکت را تغییر دهند)، و سپس اجزای پوسیده و پوسیده را با هم ترکیب کنند تا به دنبال تداخل باشند. ثانیاً، ذره کوچک ماده رادیواکتیو همچنان حاوی تعداد زیادی اتم خواهد بود. آیا این مشکل ایجاد نمی کند؟ اگر اتم‌ها در یک چگالش بوز-انیشتین قرار داشته باشند، انتظار می‌رود که برهم‌نهی «یک اتم (نامشخص) واپاشی» و «هیچ اتمی تجزیه نشده» وجود داشته باشد، اما اینطور نیست، بنابراین یک اتم خاص تجزیه می‌شود. آیا این کارها را به هم نمی ریزد؟
79426
مدتها پیش فهمیدم که پلاسما حالت متمایز ماده بعد از جامد، مایع و گاز است و همچنین با انتقال گرما به ماده به دست می آید. اما بیشتر مراجع، پلاسما را به عنوان گاز یونیزه توصیف می کنند. بنابراین من در درک مشکل دارم، پس آیا این به معنای فاز متمایز ماده است؟ آیا یونیزاسیون، بر خلاف گرما، تمام چیزی است که برای تبدیل شدن یک گاز به پلاسما لازم است؟ اگر چنین است، چه چیزی پلاسما را متمایزتر از مثلاً یک مایع یونیزه می کند؟
آیا پلاسما فاز مشخصی از ماده است؟
75933
هنگام خواندن مقالات استانیسلاو لم در مورد تمدن های پیشرفته، یک سوال داشتم: اولین نسل منظومه های ستاره ای جمعیت 1 چه زمانی شکل گرفت؟ آنها چقدر می توانند به طور منطقی از منظومه ستاره ای ما پیرتر باشند؟
قدیمی ترین جمعیت سیستم 1 ستاره؟
31148
جریان سیال بیش از سرعت معینی متلاطم می شود. سرعت تقریباً همیشه با توجه به یک مرز ثابت است. با این حال، ناظری در چارچوب مرجع که با سیال سفر می کند، زمانی که سرعت سیال نسبت به مرز از مقدار معینی فراتر رود، تلاطم را نیز تجربه خواهد کرد. آیا این نشان می دهد که جریان سیال تحت یک تبدیل گالیله ثابت نیست؟
آیا آشفتگی نسبیت گالیله را نقض می کند؟
91978
من نزدیک ($\حدود 40 میلیون دلار) یک خط برق هوایی بودم و صدایی از کابل های سیم برق شنیدم. من فکر می کنم صدا از لرزش کابل های برق در اثر باد ایجاد شده است اما مطمئن نیستم. باد خیلی ملایمی می آمد. صدا آن «وزوز»ی که در اینجا پرسیده شد نبود. ![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/azt0a.jpg) سوال من این است: با فرض اینکه صدا توسط باد تولید شده باشد، آیا می توان سرعت باد را از روی خواص صدا تخمین زد. (یعنی طیف نگار آن) و خواص مکانیکی کابل؟ اگر بله، تخمین چقدر دقیق خواهد بود؟ اگر بله، می توانید مقداری محاسبه پشت پاکت ارائه دهید؟
آیا می توان سرعت باد را با صدایی که از کابل یک خط برق هوایی منتشر می شود تخمین زد؟
61457
این یک سوال تکلیف است، پس لطفاً جواب من را کاملاً ندهید. من فقط از نظر مفهومی به کمک نیاز دارم. یک پوسته استوانه ای به طول 190 متر و شعاع 4 سانتی متر دارای چگالی بار سطحی یکنواخت σ = 12 nC/m2 است. الف) بار کل روی پوسته چقدر است؟ میدان الکتریکی را در انتهای فواصل شعاعی زیر بیابید. از محور طولی استوانه (ب) r = 2 سانتی متر به قسمت (الف) 573 nC پاسخ دادم محیط*طول*(تراکم بار)=(2pi*.04)*190*12E-9=573E-9 مشخصاً محاسبه کاملاً صحیح قسمت b بسیار دشوار است، زیرا هیچ سطح گاوسی آشکاری کاملاً متعامد با میدان الکتریکی در هر نقطه با این حال، به نظرم می رسد که یک استوانه کوتاه با محور آن هم تراز با سطح استوانه ای باردار، تقریب خوبی داشته باشد، و من معتقدم این چیزی است که در حل این مشکل از من انتظار می رود. بنابراین برای سادگی کار را با استوانه ای به طول 1 متر انجام می دهم. از آنجایی که (با یک تقریب خوب) میدان در تمام نقاط با سطح منحنی استوانه متعامد خواهد بود و شار از انتها 0 خواهد بود، شار از طریق سطح منحنی برابر با شدت میدان برابر با مساحت سطح این سطح خواهد بود. که همچنین با بار محصور شده روی هیچ اپسیلون برابری می کند (گذردهی طبیعی فضا، من این e0 را می نویسم). E*A=Q/e0 E=Q/(e0*A) بنابراین شارژ محصور شده به سادگی شارژ در بخش 1 متری سیلندر شارژ شده خواهد بود. Q=(2pi*.04)*12E-9 مساحت سطح گاوسی من است... A=(2pi*.02) (انتها شامل نمی شود زیرا شار از انتهای سیلندر 0 است) E=. 04*12E-9/(en*.02)=2710.581760219553 وقتی این پاسخ را در Webassign قرار دادم (تکالیف آنلاین، بلافاصله درجه بندی می شوند) به عنوان اشتباه علامت گذاری شده است. با این حال، پاسخ من به بخش (الف) صحیح است. مشکل من چیست؟
میدان الکتریکی در اطراف سیلندر شارژ شده
73302
مدل‌ها/تصویرهایی که من از حباب‌های تار دیده‌ام، فضایی را نشان می‌دهد که جلوتر از حباب فشرده شده و در پشت آن گسترش یافته است، به طوری که فضای داخل حباب نسبت به فضای بیرون حرکت می‌کند. اگر اینطور است، پس در طرفین چه اتفاقی می افتد؟ به نظر می رسد که نوعی برش بین فضای داخل و خارج وجود دارد. آیا این درست است یا بر اساس تفسیر نادرست از مدل است؟
در امتداد طرف حباب تار Alcubierre چه می گذرد؟
24653
کتاب من می گوید که خازن دو هادی است که توسط یک عایق به هم وصل می شوند. حالا بیایید یک خازن صفحه موازی بگیریم تا مشکلی که من دارم را ساده کنیم. فرض کنید من دو خازن صفحه موازی به صورت سری دریافت کردم و مدار را با یک باتری وصل کردم. ![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/YWnG8.jpg) به محض اینکه آن را وصل می کنم، الکترون ها جریان می یابند (فعلاً جریان معمولی را فراموش کنید) در صفحه سمت راست و ایجاد می شود آن خازن (و روی سطح صفحه رسانا پخش می شود) و در آنجا گیر می کند زیرا یک عایق وجود دارد که مانع از رفتن الکترون ها به هر جایی می شود. اکنون این سردرگمی من است، چگونه صفحه سمت چپ $\ C_1$ حتی بارهای مثبت را ایجاد می کند و چگونه جریان از مدار عبور می کند اگر یک عایق مانع حرکت الکترون ها شود؟ آیا جریان حتی از مدار عبور می کند؟
آیا واقعاً خازن اینگونه کار می کند؟ چرا مثل یک مقاومت رفتار نمی کند؟
29676
بوزون هیگز یک ذره بنیادی فرضی است که توسط مدل استاندارد (SM) فیزیک ذرات پیش‌بینی شده است. این ذرات به دسته ای از ذرات معروف به بوزون تعلق دارد اگر فیزیکدان ذره هیگز را که فکر می شود بنیادی است بیابد چه اتفاقی می افتد؟
چرا ذره هیگز ریشه همه ذرات بنیادی است؟
73305
من می‌خواهم از کوچک‌ترین ساختارهای منشأ ممکن بدانم چگونه نوری که از گرما تولید می‌شود توسط خود اتم‌ها ساخته می‌شود.
در سطح اتمی، ساختار نور رشته ای چگونه است؟
38484
با قضیه کارنو، بازده چرخه کارنو $$\eta=1-\frac{T_C}{T_H}$$ است که $T_C$،$T_H$ به ترتیب دمای مطلق مخزن سرد و مخزن گرم هستند. از آنجایی که $T_C > 0$، این به معنای $\eta < 1$ است، بنابراین عبارت کلوین را نتیجه می گیرد: هیچ فرآیندی امکان پذیر نیست که در آن تنها نتیجه جذب گرما از یک مخزن و تبدیل کامل آن به کار باشد. من فکر می کنم در آن دوره دمای منفی را نمی دانند، اگر بگذاریم $T_C=300K$ و $T_H=-300K$، به راحتی بدست می آید. $\eta=2$. به نظر می رسد که این یک مثال متضاد از قانون دوم ترمودینامیک است.
آیا دمای منفی در چرخه کارنو مثالی متضاد از قانون دوم ترمودینامیک به دست می دهد؟
93533
در اسکریپت مکانیک کوانتومی ما، بیان می‌کند که $[L^2, X^2] = 0$ و $[L^2, P^2] = 0$، بنابراین برای همیلتونان زیر $$H = \frac{P ^2}{2m} + V(X^2)$$ این است که $[H, L^2] = 0$ بنابراین $H$ و $L^2$ بردارهای ویژه یکسانی دارند و سپس ادامه می‌یابد. برای محاسبه اوربیتال های اتم هیدروژن سوال من این است: آیا یک اثبات خوب و ساده برای $[L^2, X^2] = 0$ و $[L^2, P^2] = 0$ وجود دارد؟
جابجا کننده $L^2$ و $X^2$، $P^2$
35532
من می خواهم ابر تقارن را در نظریه میدان مطالعه کنم (گاهی در دسامبر). با این حال، من کاملاً مطمئن نیستم که برای مطالعه آن چه چیزی لازم است. در ابر تقارن، من فقط می‌خواهم ایده‌های ریاضی مانند جبر آن را به دست بیاورم. من در این ترم یک دوره در QM را تمام خواهم کرد. من برخی از جبر دروغ (کان، جورجی) را مطالعه کرده ام. من همچنین دانشی در مورد نظریه میدان کلاسیک مانند معادلات E-L، نظریه یانگ میلز، عدم تغییر سنج، شکستن تقارن، مکانیسم هیگز دارم که از طریق مطالعه سالیتون ها به دست آوردم. من هیچ دانشی از نظریه میدان کوانتومی ندارم. آیا این دانش برای مطالعه ابر تقارن کافی است؟ دقیقاً در ابرتقارن چه چیزهایی را می توانم علاوه بر ریاضیات یاد بگیرم؟ آیا می توانم آن را در مدل استاندارد اعمال کنم؟ امیدوارم این خیلی خاص بسته نشود. من به دنبال اطلاعات مختصری هستم که دقیقاً چه چیزی را می توان در ابر تقارن مطالعه کرد و پیش نیازهای آن.
مفهوم ریاضی ابر تقارن
51768
به نظر می رسد که یک مدل آماری رایج برای اعداد شمارش یک فتومضریب توزیع پواسون است که پارامتر آن $\lambda$ برابر است با ریشه مربع تعداد شمارش ها. (به عنوان مثال http://www.sciencedirect.com/science/ article/pii/S1350448711005750). این به طور خاص نشان می‌دهد که واریانس آمار حاصل 1. با تعداد فوتون‌های شناسایی افزایش می‌یابد، 2. مستقیماً به مدت زمان فرآیند شمارش وابسته نیست. من نتوانستم اساس این انتخاب مدلینگ را پیدا کنم. اگر کسی ایده بصری یا مرجع خوبی داشته باشد، قدردانی خواهم کرد. (من فیزیکدان نیستم و شاید تفسیر بدی از مدل سازی اعمال شده در PM داشته باشم)
آمار تعداد فوتون ها در فتو ضربی
9415
همه ما در مقطع دبستان یاد می‌گیریم که الکترون‌ها ذراتی با بار منفی هستند که در فضای اطراف هسته یک اتم ساکن هستند، پروتون‌ها دارای بار مثبت هستند و همراه با نوترون‌هایی که بار ندارند درون هسته قرار می‌گیرند. من کمی در مورد اوربیتال های الکترونی و برخی از مکانیک کوانتومی که چرا الکترون ها فقط سطوح انرژی خاصی را اشغال می کنند، مطالعه کرده ام. با این حال ... نیروی الکترومغناطیسی در حفظ موقعیت الکترون ها چگونه عمل می کند؟ از آنجایی که بارهای مثبت و منفی یکدیگر را جذب می کنند، چرا الکترون ها با پروتون های هسته برخورد نمی کنند؟ آیا تا به حال مواردی وجود دارد که الکترون ها و پروتون ها با هم برخورد می کنند، و اگر چنین است، چه اتفاقی می افتد؟
چرا الکترون ها فضای اطراف هسته ها را اشغال می کنند و با آنها برخورد نمی کنند؟
91681
من فکر کرده ام که تا کجا می تواند پرتو متمرکزی از الکترون ها را در فضا بفرستد. دلیلش این است که آیا می‌توانیم یک حلقه مغناطیسی با مواد جاذب الکترون در یک طرف پرتاب کنیم و فقط الکترون‌ها را از طریق حلقه شلیک کنیم تا فشار ایجاد کنیم؟
تا کجا می توان یک ذره باردار را در فضا شلیک کرد؟
3534
درک رایج این است که با کنار گذاشتن مقاومت هوا، تمام اجسامی که به زمین رها می شوند با سرعت یکسان سقوط می کنند. این اغلب از طریق آزمایش فکری بریدن یک جسم بزرگ به دو نیم نشان داده می‌شود، که به وضوح نمی‌توان نیمه‌های آن را تنها با دو تکه شدن آهسته‌تر سقوط کرد. با این حال، من معتقدم پاسخ این است که وقتی دو جسم به هم می‌افتند، چه به هم چسبیده باشند یا نباشند، سریع‌تر از یک جسم با جرم کمتر به تنهایی «سقوط» می‌کنند. این به این دلیل است که نه تنها زمین اشیاء را به سمت خود شتاب می دهد، بلکه اجسام نیز زمین را به سمت خود شتاب می دهند. با در نظر گرفتن فرمول: $F_g = G m_1 m_2/d^2$ می‌توانیم ببینیم که نیروی گرانش به **هر دو** جرم وابسته است، نه فقط به جرم جسم پرجرمتر. البته در موقعیت‌های روزمره، ما می‌توانیم برای تمام اهداف عملی اشیا را به‌عنوان سقوط با سرعت یکسان در نظر بگیریم. اما من امیدوار هستم که بحثی در مورد عملی بودن یا آنچه قابل اندازه گیری یا مشاهده است نباشد، بلکه آنچه ما فکر می کنیم در واقع اتفاق می افتد. آیا من درست هستم یا اشتباه؟ چیزی که واقعاً این موضوع را برای من قطعی کرد، در نظر گرفتن انداختن یک شی کوچک با جرم ماه نزدیک به زمین و یک جسم کوچک با جرم زمین نزدیک به زمین بود. این باعث شد متوجه شوم که سقوط یک جسم نیست که به سمت چارچوب مرجع ثابتی حرکت می کند، بلکه زمین فقط یک شی دیگر است و سقوط از _چند جرم متقابل در فضا _ تشکیل شده است.
22763
![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/zubVb.jpg) من در http://books.google.fr/books/about/Molecular_theory_of_capillarity.html?id=_ydSF_XUVeEC&redir_esc= دیده ام y که فرمولی برای زاویه تماس با دیواره جامد یک رابط مایع و گاز وجود دارد. فرمول $$ \cos \theta=\frac{ \sigma_{liquid-solid}-\sigma_{gas-solid}}{\sigma_{gas- liquid}}$$ است که $\sigma_{AB}$ عبارتند از تنش سطحی بین $A$ و $B$. > آیا این فرمول در مواردی که به جای گاز مایع دیگری داشته باشیم نیز جواب می دهد؟
فرمول زاویه تماس هنوز برای رابط مایع مایع وجود دارد؟
18255
من فردا امتحان نهایی برای مکانیک سیالات دارم و فقط داشتم سوالات امتحانی تمرینی را بررسی می کردم. راه حل ارائه نمی دهند. اما تقریباً باید فشار را در یک نقطه تعریف کنم و همچنین بگویم که چرا فشار به جای بردار اسکالر است. من فکر می کنم فشار در یک نقطه $P=\lim_{\delta A \to 0} \frac{\delta F}{\delta A}$ باشد. لطفا اگر اشتباه می کنم به من اطلاع دهید. اما من اصلا نمی دانم چرا فشار به جای بردار یک اسکالر است. می دانم که ربطی به $d \mathbf{F}=-Pd \mathbf{A}$ دارد
فشار را در یک نقطه تعریف کنید. چرا اسکالر است؟
29674
چگونه می توان از مثلث برای محاسبه فاصله تقریبی اجرام آسمانی بسیار دور مانند ستاره ها، خوشه های کروی و غیره استفاده کرد؟ و آیا می توان از آن برای اندازه گیری فاصله تا سیاهچاله استفاده کرد؟ (لطفا کسی می تواند در مورد برچسب ها به من کمک کند؟)
مثلث برای فواصل نجومی
101243
> به دلیل اعمال نیروی یدک کش با جرم 1 کیلوگرم و 0.5 کیلوگرم با هم حرکت می کنند. > هر بلوک نیروی 6N بر یکدیگر وارد می کند. شتابی که هر دو بلوک با آن حرکت می کنند چقدر است؟
نیروی اعمال شده به دو بلوک
19517
من در جاهای مختلف خواندم که ژن ها به طور کلی ناپایدار در نظر گرفته می شوند. چرا؟ این استدلال چقدر محکم است؟ آیا دلیل اینکه زمین‌ها دیگر زیاد مطالعه نمی‌شوند به این دلیل است که ما نمی‌توانیم بدون راه‌حل‌های بهتر GR یا نظریه بهتر گرانش کوانتومی پیشرفت بیشتری داشته باشیم، یا به این دلیل است که واقعاً یک نظریه شکست‌خورده با مشکلات اساسی است (به غیر از سؤال پایداری اثبات‌نشده) ?
چرا ژن ها ناپایدار هستند؟ آیا مشکلات دیگری در مورد geons وجود دارد؟
61458
از ویکی‌پدیا: > Bremsstrahlung تابش الکترومغناطیسی است که با کاهش سرعت یک ذره باردار هنگام انحراف توسط ذره باردار دیگر، معمولاً یک الکترون توسط یک هسته اتمی، تولید می‌شود. ذره متحرک انرژی جنبشی را از دست می دهد که به دلیل حفظ انرژی به فوتون تبدیل می شود. آیا انرژی برای ذره متحرک در یک پتانسیل الکترواستاتیک، $E_{سینتیک} + E_{پتانسیل} = \frac{mv^2}{2}+\frac{kqQ}{r}$ ذخیره نمی‌شود؟ اگر چنین است، انرژی اضافی فوتون ها از کجا می آید؟ چرا الکترون های موجود در اتم ها انرژی خود را از خود ساطع نمی کنند؟
Bremsstrahlung در مقابل حفظ انرژی
44949
> **تکراری احتمالی:** > چرا الکترون ها فضای اطراف هسته ها را اشغال می کنند و با آنها برخورد نمی کنند؟ > چرا الکترون ها به هسته هایی که «مدار» خود می چرخند برخورد نمی کنند؟ از آنچه در شیمی یاد گرفتم، پروتون‌های هسته، الکترون‌ها را به داخل می‌کشند و از طریق نیروهای الکترومغناطیسی به یکدیگر فشار می‌آورند، اما توسط نیروهای هسته‌ای قوی در گلوئون‌های آن ثابت می‌مانند. با این حال، در مورد آنچه که الکترون ها را در مدار خود نگه می دارد، چیز زیادی گفته نشد. من همیشه تصور می‌کردم این الکترون‌های دیگر بودند که مانع از تبدیل شدن یک الکترون به بخشی از هسته شدند. به شکل هیدروژنی که فقط یک الکترون دارد، چه چیزی باعث می شود که الکترون به طور کامل به درون هسته کشیده نشود؟
چرا الکترون هیدروژن به درون هسته کشیده نمی شود؟
15390
من چند چراغ قوه LED مختلف دارم. یکی از آنها دارای سه حالت مختلف روشنایی است و نحوه کنترل آن از طریق مدولاسیون عرض پالس (PWM) است. این تصویری است که نحوه کارکرد آن را نشان می دهد: ![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/GF3LQ.gif) من می دانم که مدار PWM این چراغ قوه خاص در حدود 120 هرتز کار می کند. این بدان معناست که وقتی چیزی را خیلی سریع زیر آن جابه‌جا می‌کنید، هنگام اجرای یک چرخه کاری کم، یک افکت نور بارق ایجاد می‌کند، جایی که «کپی‌های» زیادی از جسم متحرک را خواهید دید. این من را به یاد نحوه رندر بازی های ویدیویی می اندازد، و در واقع یک جلوه واقعاً منظم ایجاد می کند زیرا شما فقط برش های زمانی بسیار کوچک را می بینید. تماشای آب روان از این طریق کاملاً جذاب است. از مشاهدات تجربی من مشخص می کنم که در پایین ترین تنظیم به نظر می رسد در حدود 2-5٪ چرخه وظیفه باشد. تصاویر ارواح تولید شده بسیار واضح هستند. در Medium، من فکر می کنم حدود 25 تا 30٪ است. چیزی که اخیراً متوجه شده ام این است که وقتی از این چراغ قوه در شرایط تنظیم شده تاریک استفاده می کنم، روشنایی که درک می شود قطعاً به نظر نمی رسد که مقیاس خطی داشته باشد. من هیچ تجهیزات علمی شدت نور برای انجام اندازه گیری ندارم، اما کم و بیش متقاعد شده ام که یک نور 1000 لومن در یک چرخه کاری موج مربعی 2٪ روشن تر از یک نور 20 لومن به نظر می رسد، همه چیز برابر است (که شامل تابش نیز می شود). انرژی نور). من فکر می کنم ممکن است برخی توضیح بیولوژیکی برای این وجود داشته باشد. آیا این اثری است که توسط دیگران مشاهده شده است؟
تاثیر نور فرکانس بالا بر بینایی انسان؟
28101
یک جسم کروی با چگالی یکنواخت $\rho$ و شعاع اولیه R را در نظر بگیرید. می توانید این جسم حاوی کره دیگری به شعاع R/2 باشد که مرکز و پیرامون کره بزرگتر را لمس می کند. کره کوچکتر 8 برابر جرم کمتری دارد، زیرا جرم به اندازه شعاع مکعب می شود. اگر اجازه دهید کره بزرگ همراه با کره کوچکتر به صورت گرانشی فرو بریزد و چگالی یکنواخت را حفظ کند، کل چیز به طور متناسب کوچک می شود. شعاع شوارتزشیلد متناسب با جرم است، بنابراین $R_S= 2GM/c^2$ برای جرم بزرگتر، و برای کره کوچکتر $r_S= 2GM/8c^2$، یک هشتم بزرگتر است. بنابراین وقتی جرم بزرگ فرو می ریزد، جرم کوچکتر فرو نمی ریزد. نتیجه این است که کره کوچکتر همچنان می تواند با چیزهای بیرونی ارتباط برقرار کند، اما کره بزرگتر باید از انجام آن جلوگیری کند. خطوط جهان خروجی در P به دلیل کره کوچکتر باید توسط اثرات فضا-زمان بخش باقیمانده به دام بیفتند، یعنی قسمتی که با کره بزرگتر منهای کره کوچکتر نشان داده می شود. از شکل منظم جرم بیشتر در نقاط خاصی مانند P. آیا واقعا اینطور است؟ برای کره‌ای با کسر بزرگ‌تر از اندازه، مثلاً 3/5R، که در نقطه‌ای مرز کره بزرگ‌تر را لمس می‌کند و مرکز کره بزرگ‌تر را شامل می‌شود، شعاع شوارتزشیلد کوچک‌تر حدود 2/0 شعاع بزرگ‌تر شوارتزشیلد است. . وقتی کره بزرگتر فرو می ریزد، کره کوچکتر فرو نمی ریزد --- دارای خطوط جهان در جهت بیرونی است. کره کوچکتر قرار نیست به خودی خود تکینگی داشته باشد. اما حاوی تکینگی جرم بزرگتر است، هرچند نه در مرکز آن است. سؤال مرتبط: آیا می‌توانیم صرفاً بر اساس این «آزمایش‌ها» به این نتیجه برسیم که قسمت‌های مختلف بدن پس از فروپاشی می‌توانند سیگنال‌هایی را مبادله کنند؟ [اثرات QM در این مشکل در نظر گرفته نمی شود]
مشکل سیاه چاله
26887
به طور کلی «ثبات» به عنوان توجیهی برای الزام طیف همیلتونین در زیر تلقی می شود. با این حال، طیف هامیلتونین برای بخش‌های حرارتی به زیر محدود نمی‌شود، اما حالت‌های حرارتی با این وجود پایدار هستند زیرا محدودیت‌های ترمودینامیکی را برآورده می‌کنند. در فیزیک کلاسیک، می‌گوییم که حالت حرارتی دارای کمترین انرژی آزاد است، که یک مفهوم ترمودینامیکی متمایز از عملگرهای همیلتونی است که ترجمه‌هایی شبیه زمان تولید می‌کنند. در همین حال، جزء آنتروپی انرژی آزاد، تابعی غیرخطی از حالت کوانتومی است (با فرض اینکه تعریف آنتروپی در نظریه میدان کوانتومی حداقل تا این حد شبیه تعریف فون نویمان از نظر عملگرهای چگالی باشد)، بنابراین می‌توانیم به طور منطقی انتظار داشته باشیم. مجموع مولفه های انرژی و آنتروپی که در حالت بیشترین تقارن حداقل داشته باشند، همانطور که برای حالت های حرارتی می بینیم. [به‌خصوص در این زمینه قابل‌توجه به نظر می‌رسد که آنتروپی به معنای معمول مکانیک کوانتومی تابع خطی حالت کوانتومی قابل مشاهده نیست.] وجود تصادفی غیرقابل تقلیل در مکانیک کوانتومی احتمالاً نظریه میدان کوانتومی را به همان اندازه در فضای مفهومی قرار می‌دهد. ترمودینامیک در فضای مفهومی مکانیک کلاسیک، علیرغم رابطه شبه کارکردی کوانتیزاسیون، بنابراین _شاید_ باید انتظار داشته باشیم که مفاهیم ترمودینامیکی مرتبط باشند. با توجه به این پیشینه (در واقع، با فرض اینکه هیچ بخشی از آن _بیش از حد_ گرایشی نیست)، **چرا باید فکر کنیم که الزام همیلتونی به داشتن طیفی که در زیر محدود شده است باید با ثبات در مورد یک میدان تعاملی ارتباطی داشته باشد. ?** این واقعیت که ما می‌توانیم یک بخش خلاء برای میدان‌های آزاد بسازیم که طیف همیلتونین در زیر محدود است، توجیه کافی به نظر نمی‌رسد. زمینه های تعاملی که سوگیری های غیر ضروری را نسبت به حالت های آماری پیچیده تر معرفی می کنند. این سوال تا حدی ناشی از بحث جان باز در مورد کوانتروپی در آزیموت است. من همچنین به این ایده علاقه مند هستم که اگر خود را از این الزام رها کنیم که همیلتونی میدان های برهم کنش باید طیفی داشته باشد که در زیر محدود شده است، آنگاه باید به دنبال آنالوگ های شرط KMS برای حالت های حرارتی باشیم که نوعی را بازیابی می کنند. ساختار تحلیلی برای میدان های تعاملی من تقریبا یک سال پیش یک سوال مرتبط اینجا پرسیدم. من پاسخی برای سؤال حاضر در استنادهای ارائه شده در پاسخ تیم ون بیک در آنجا نمی بینم.
پایداری حالت خلاء میدان‌های کوانتومی در حال تعامل
32628
در قانون اول فیک، ضریب انتشار سرعت است، اما من مفهوم دو بعدی این سرعت را درک نمی کنم. تصور کنید که املاح از یک طرف لوله به طرف دیگر پخش می شوند (این کار مانند افرادی است که از یک طرف خیابان می دوند) تا غلظت را در سراسر لوله یکسان کنند. در اینجا یک جریان یک بعدی در جهت x داریم. ضریب انتشار باید سرعت املاح یا افراد را در مسیر لوله یا خیابان مشخص کند. سرعت دو بعدی چگونه این کار را انجام می دهد؟ من می خواهم مفهوم را درک کنم تا معنای واقعی ضریب انتشار را تصور کنم.
معنای فیزیکی ضریب انتشار چیست؟
67859
من سعی می کنم نشان دهم که $H_D = -i\boldsymbol{\alpha}.\nabla+\beta m$ هرمیتی است. با توجه به اینکه $$ \gamma^{0\dagger}=\gamma^0 $$ $$ \boldsymbol\gamma^\dagger=-\boldsymbol\gamma $$ کاری که من انجام دادم این بود: $$ H_D^\dagger = +i\boldsymbol\alpha^\dagger.\nabla+\beta^\dagger m $$ $$ =+i(\gamma^0\boldsymbol\gamma)^\dagger.\nabla+\beta m $$ $$ =+i(\boldsymbol\gamma^\dagger\gamma^{0\dagger}).\nabla+\ بتا m $$ $$=-i(\boldsymbol\gamma\gamma^0).\nabla+\بتا m $$ خب واضح است که من کار اشتباهی انجام می‌دهم زیرا $\boldsymbol\gamma\gamma^0\neq\gamma^0\boldsymbol\gamma$
نشان دادن دیراک همیلتونیان یک گوشه نشین است
73303
من در حال حاضر مقطع کارشناسی خود را در رشته فیزیک به پایان می برم و می خواهم در رشته تئوری ماده متراکم دکتری بخوانم. آیا می توانید در مورد اینکه کدام گروه ها / سرپرستان خوب در این زمینه هستند راهنمایی کنید. لطفاً با افزودن استناد به مقالات تحقیقاتی مهمی که تولید کرده اند، جوایز دریافت شده و غیره توجیه کنید.
جای خوب / استاد راهنما برای دکتری تئوری ماده متراکم
387
به خوبی شناخته شده است که مکانیک کوانتومی و نسبیت (عام) به خوبی با هم مطابقت ندارند. من نمی دانم که آیا می توان لیستی از تضادها یا مشکلات بین آنها تهیه کرد؟ به عنوان مثال نظریه نسبیت از فضا-زمان _پیوسته_ استفاده می کند، در حالی که نظریه کوانتومی از حالت های _ گسسته_ استفاده می کند. من صرفاً به دنبال راه‌حل یا رد چنین اضدادی نیستم، بلکه بیشتر به دنبال بررسی میدانی از روی علاقه هستم.
فهرستی از مشکلات بین مکانیک کوانتومی و نسبیت (عمومی)؟
38488
بنابراین من اخیراً به این فکر می کردم که وقتی بار اضافی روی یک عایق یا هادی قرار می گیرد چه اتفاقی می افتد. مالیدن دو جسم به هم من می دانم که در رسانا، الکترون ها آزادانه حرکت می کنند، در حالی که در عایق، آنها به طور کلی بسیار متحرک نیستند، بنابراین بار در یک منطقه کوچک باقی می ماند. اما چرا این اتفاق می افتد؟ من در مورد تفاوت ساختار عایق و نوار هادی می دانم، این ارتباط چگونه است؟ آیا الکترون های اضافی بخشی از ساختار نواری می شوند؟ با تشکر
شارژ اضافی روی عایق و هادی
56757
همیلتونی $H = -J_\text{F}S^{(1)}_zS^{(2)}_z + J_{AF}S^{(1)}_zS^{(2)}_z$ را در نظر بگیرید، در توصیف نمودار ![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/3lg1R.png) در اینجا، F به معنای فرومغناطیسی و AF به معنای فرومغناطیسی است. فعل و انفعالات ضد فرومغناطیسی من با مقدار $S^{(1)}_zS^{(2)}_z$ مشکل دارم. شخصی به من پیشنهاد داد که $$S^{(1)}_z=\frac{1}{2} \begin{pmatrix} -1 & 0 &0 &0 \\\ 0&-1 &0 &0 \\\ 0 &0 &1 &0 \\\ 0 &0 &0 &1 \end{pmatrix},\quad S^{(2)}_z=\frac{1}{2}\begin{pmatrix} -1 & 0 &0 &0 \\\ 0&1 &0 &0 \\\ 0 &0 &-1 &0 \\\ 0 &0 &0 &1 \end{pmatrix}،$$ و بنابراین $$S^{(1)}_z\cdot S^{(1)}_z=\frac{1}{4}\begin{pmatrix} 1 & 0 &0 &0 \\\ 0&-1 &0 &0 \\\ 0 &0 &-1 &0 \\\ 0 &0 &0 &1 \end{pmatrix}.$$ از طرف دیگر، از صفحه 7 این یادداشت ها در مورد ماتریس های اسپین پائولی، می دانم که برای دو سیستم اسپین $$\Sigma_z = \begin{pmatrix} 2 & 0 & 0 & 0 \\\ 0 & 0 & 0 & 0 \\\ 0 & 0 & 0 & 0 \\\ 0 & 0 & 0 & -2 \\ \ \end{pmatrix}.$$ من از آن شخص پرسیدم اما هرگز پاسخی دریافت نکردم. من نمی دانم چه تفاوتی بین $S^{(1)}_z\cdot S^{(1)}_z$ و $\Sigma_z$ وجود دارد. چه زمانی باید از چه چیزی استفاده کنم؟
از چه ماتریس های پائولی باید برای این سیستم دو چرخشی استفاده کنم؟
55226
چه روش‌هایی را می‌توان برای تعیین (_یا_ تخمین در محدوده خطای _معقول_) استفاده کرد، مگر اینکه آن‌ها را قطع کرد؟ و جالب‌تر اینکه چگونه می‌توان این کار را بدون هیچ گونه تجهیزات با فناوری پیشرفته، فقط با وسایلی که معمولاً در خانواده‌ها یافت می‌شود، انجام داد؟ برای مثال یک مقیاس مجاز است. ام آر آی نیست ;)
روش عملی وزن کردن اندام انسان با وسایل معمول خانه؟
107327
من در مورد تعریف نماد $\cal N$ و ارتباط آن با تعداد سوپرشارژها در SUSY فکر می کردم، اما هنوز کمی سردرگم می شوم. در بعد 2، ما معمولاً به عنوان مثال، ابرتقارن $\cal N = (2,2)$ را نشان می دهیم، که در آن 2 سوپرشارژ کایرال و 2 سوپرشارژ ضد کایرال داریم. اما در ابعاد بالاتر فقط به $\cal N = 1$ و غیره اشاره می کنیم. تفاوت چیست و چرا چنین نمادهای متفاوتی ایجاد می کنیم؟ همچنین، مایلم کسی بتواند معنای دقیق $\cal N$ را، به عنوان مثال در 4 بعد، و چگونگی ارتباط آنها با تعداد سوپرشارژ $Q$ و اسپینورهای مستقل را توضیح دهد.
تعداد بار فوق متقارن و معنای $\cal N$
94833
سلام من دیروز یک کتاب خواندم. کتاب «جهان زیبا» نوشته برایان گرین بود. آموختم که اصل عدم قطعیت بر سطوح بسیار میکروسکوپی فضا-زمان تأثیر می گذارد و این محبت باعث تعارض در نسبیت عام و مکانیک کوانتومی می شود. می خواستم بدانم این تنها دلیلی است که نمی توان این دو نظریه را با هم ترکیب کرد یا دلایل بیشتری وجود دارد؟
مکانیک کوانتومی و نسبیت عام در سطح ماکروسکوپی
127253
آیا اصل عدم قطعیت بر جهان غیر قطعی دلالت دارد یا فقط این واقعیت را نشان می دهد که مدل ما از جهان، مدلی که مبتنی بر مشاهده است، حداکثر می تواند غیر قطعی باشد، زیرا ما قادر به اندازه گیری با دقت کامل نخواهیم بود، حتی اگر چنین چیزی وجود دارد (و بنابراین ما باید توزیع احتمالات را به جای رویدادی که باید با احتمال زیاد اتفاق بیفتد (اصطلاح استفاده شده توسط ترنس تائو) ارائه کنیم)؟
اصل عدم قطعیت دلالت بر جهان غیر قطعی دارد؟
61452
من اغلب در مورد ابررساناهای موج s و موج p می خوانم. به طور خاص یک ابررسانا $p_x + i p_y$ - اغلب در ترکیب با ابررساناهای توپولوژیکی ذکر می شود. من می‌دانم که تابع موج جفت کوپر ممکن است تکانه مداری = 0 (موج s) یا تکانه مداری = 1 (موج p) داشته باشد که در آن تابع اول به صورت کروی متقارن است. حال تقسیم در یک قسمت واقعی ($p_x$) و موهومی ($p_y$) به چه معناست؟ چرا به این شکل نوشته شده است و چرا این مهم است (به عنوان مثال برای حالت های صفر مایورانا)؟
ابررسانا $p_x + i p_y$ چیست؟ ارتباط با ابررساناهای توپولوژیکی
74083
چگونه می توان از معادلات تراکم پذیر سه بعدی ناویر-استوکس به معادلات ساده تر اویلر، معادله برنولی و دیگر معادلات دینامیک سیالات رفت؟
از معادلات ناویر-استوکس گرفته تا اویلر، برنولی و غیره
130164
همانطور که استوارت هامروف در مقاله خود آگاهی کوانتومی فرض می کند، این یکی از دلایل کاهش برهم نهی کوانتومی است. راجر پنروز پیشنهاد کرد که آگاهی برای کاهش ضروری نیست، اما یک سیستم می تواند به دلیل ویژگی ذاتی فضا-زمان دستخوش کاهش خود یا کاهش عینی شود. اما او همچنین اضافه کرد که آگاهی نیز مسئول عدم انسجام است. ایده های آنها به شدت مورد انتقاد قرار گرفت. بنابراین می خواهم بدانم چرا هوشیاری نباید دلیل باشد؟
چرا هوشیاری نباید دلیلی برای عدم پیوستگی کوانتومی باشد؟
61731
من ترم گذشته نسبیت خاص را در مدرسه یاد گرفتم و در این ترم شروع به یادگیری در مورد مکانیک کوانتومی کردیم و معلمم به ما گفت که معادله شرودینگر نسبیتی وجود دارد. من این تصور را داشتم که شما نمی توانید مکانیک کوانتومی و نسبیت را با هم استفاده کنید، پس چرا مناسب است معادله شرودینگر نسبیتی داشته باشیم، و مثالی از وضعیتی که QM و نسبیت نمی توانند با هم استفاده شوند چیست؟
مثالی از موقعیتی که مکانیک کوانتومی و نسبیت با هم کار نمی کنند چیست؟
67850
**چند سوال در رابطه با انتشار تابش الکترومغناطیسی توسط اجسام سیاه دارم.** * * * تصویر زیر را در نظر بگیرید: ![fig.1](http://s22.postimg.org/77bujyudt/image.png ) در تصویر بالا، پرتوهای نوری را که توسط اجسام سیاه ساطع می‌شوند، با فرض اینکه فقط 8 نقطه انتشار دارند، ترسیم کرده‌ام (آنها با نقاط قرمز مشخص شده‌اند). _کدام یک از این دو تصویر وضعیت واقعی را نشان می دهد؟ تک نقطه تابش را در همه جهات ساطع می کند یا فقط در یک جهت؟_ * * * اگر شهود من اشتباه نیست و تصویر سمت راست صحیح است، تصویر بعدی را در نظر بگیرید که در آن فرض می کنم فقط یک نقطه تابش در آن وجود دارد. شی: ![شکل 1](http://s23.postimg.org/m87phx7dn/image.png) * _آیا شدت تابش در هر جهت یکسان است؟_ * _آیا تابش در هر جهت دارای توزیع شدت-طول موج یکسان است (در تصویر زیر ارائه شده است)؟_ ![fig.3](http://s24.postimg.org/b53ar97ad/image.png)
تشعشعات بدن سیاه
32623
یک کریستال کلسیت با جهت گیری مناسب، یک پرتو غیرقطبی را به دو پرتو جدا می کند، یکی به صورت عمودی و دیگری قطبی افقی. سایر پلارایزرها فقط یک پلاریزاسیون را عبور داده و عمود را جذب می کنند. آیا دستگاهی وجود دارد که یک پرتو نور غیرقطبی را به جای اینکه فقط یکی یا دیگری را جذب کند، به دو قطبی دایره ای سمت راست و قطبی دایره ای چپ تقسیم کند؟ (اگر چنین است، لطفاً به من بگویید از کجا می توانم بخرم.) اگر نه، آیا این از نظر تئوری غیرممکن است؟
آیا می توان یک پرتو نور را به دو پرتو با قطبش دایره ای مخالف تقسیم کرد؟
74089
در «نظریه ریسمان و نظریه ام» نوشته کی بکر، ام. بکر و جی. شوارتز، صفحه 222، آنها مقدمه کوتاهی در مورد صفحه (پرکننده فضا) Orientifold $O9$ ارائه می کنند، زیرا یک شی باید در تئوری اضافه شود تا سازگاری داشته باشد (یا حداقل، آنچه من فکر می کردم). با این حال، من هنوز واقعاً استدلال های آنها را نمی فهمم. 1. ویژگی های فیزیکی صفحه Orientifold $Op$ در نظریه ریسمان چیست؟ 2. چگونه آنها را در زمینه فضای تارگر توصیف می کنند؟ چگونه آنها با اشیاء در نظریه ریسمان (رشته + بران) جفت می شوند؟ 3. آیا توصیف کم اثری برای آن وجود دارد؟ شواهد نظری وجود آنها در نظریه ریسمان چیست؟ 4. علاوه بر این، آنها همچنین می گویند که (در همان صفحه) وجود $\bar{Dp}$ branes تمام SUSY را می شکند. چگونه می توانم آن را ببینم؟
Orientifold Plane، Anti-Dp Brane و SUSY breaking
31851
من حدس می زنم این بیشتر یک سوال شیمی است، اما هر چه باشد. به نظرم جالبه فرض کنید دو هسته اتمی خالی دارید. برای مشخص بودن، فرض کنید هسته‌ها با عدد اتمی $Z$ یکسان هستند. بیایید یک الکترون وارد کنیم و روی حالت های پایه هسته ها تمرکز کنیم. وقتی هسته‌ها از هم دور باشند، حالت‌های پایه منحط می‌شوند. وقتی هسته ها را به هم نزدیک می کنیم، حالت پایه به اوربیتال های پیوندی و ضد پیوند تقسیم می شود. اجازه دهید $\Delta E$ مقداری از تفاوت انرژی بین اوربیتال های پیوندی و ضد پیوند را نشان دهد. از روی شهود، انتظار دارم $\Delta E$ با کاهش فاصله بین هسته ای $R$ افزایش یابد. وقتی $R$ به صفر کوچک می شود چه اتفاقی می افتد؟ من انتظار دارم که اوربیتال پیوند به حالت پایه یک اتم با شارژ $2Z$ تبدیل شود. آیا این درست است؟ مهمتر از آن، چه اتفاقی برای اوربیتال ضد پیوند می افتد؟ این یک تمرین در تقریب Born-Oppenheimer نیست. من به طور جادویی هسته ها را در فاصله $R$ نگه می دارم، بنابراین دفع آنها مهم نیست. همچنین دافعه الکترون الکترون مهم نیست چون من فقط یک الکترون را معرفی می کنم.
اوربیتال AntiBonding با فاصله بین اتمی در حال کاهش
114133
در بسیاری از کتاب‌های افشای فیزیک که خوانده‌ام، به نظر می‌رسد که این یک دیدگاه پذیرفته شده است (من این نقل قول را بیان می‌کنم، زیرا کلمات دقیق را به خاطر ندارم، اما این باید به شما ایده بدهد): > هایزنبرگ اصل عدم قطعیت نتیجه فقدان ابزارهای اندازه گیری مناسب ما نیست. این واقعیت که ما نمی‌توانیم موقعیت و تکانه یک ذره بنیادی را دقیقاً بدانیم، در واقع ویژگی خود ذره است. این یک ویژگی ذاتی کیهانی است که ما در آن زندگی می کنیم. سپس این ویدیو منتشر شد: میکروسکوپ هایزنبرگ - شصت نماد (اگر قبلاً با اصل عدم قطعیت آشنا هستید به 2:38 بروید). بنابراین، اگر اشتباه می‌کنم، آنچه را که ممکن است طبق ویدیو ادعا کنیم، اصلاح کنید: > تنها راه اندازه‌گیری یک ذره بنیادی این است که آن را با یک ذره بنیادی دیگر در تعامل قرار دهیم: بنابراین **نادرست** است که بگوییم. که یک > ذره بنیادی **قبل از اینکه ما اندازه گیری خود را انجام دهیم، حرکت/موقعیت خوبی ندارد**. ما نمی‌توانیم به این داده‌ها (تحرک/موقعیت)> بدون تغییر آن دسترسی داشته باشیم، بنابراین **درست** است که بگوییم ناآگاهی ما > در مورد این داده‌ها یک ویژگی ذاتی جهان نیست (بلکه، یک محدودیت مهم از چگونه می توانیم آن را اندازه گیری کنیم). لطفاً به من بگویید ** چگونه ** هر دو پاراگراف برجسته شده درست هستند یا چگونه باید اصلاح شوند.
آیا اصل عدم قطعیت خاصیت ذرات بنیادی است یا نتیجه ابزارهای اندازه گیری ما؟
4558
یکی از منابع اصلی ظرافت در مکاتبات AdS/CFT، نقشی است که اصطلاحات مرزی در عمل بازی می‌کنند. به عنوان مثال، برای یک میدان اسکالر در AdS، محدوده ای از جرم ها درست بالای کران Breitenlohner-Freedman وجود دارد که در آن دو کوانتیزاسیون ممکن وجود دارد و اینکه کدام یک را به دست آورید بستگی به این دارد که چه عبارت های مرزی را به عمل اضافه کنید. اصطلاحات مرزی نیز در درمان لاگرانژی های مرتبه اول برای فرمیون ها و میدان های تانسور خود دوگانه ضروری هستند. همه اینها شامل مرز UV به صورت $z \راست فلش 0$ در مختصات Poincare است. سپس مدل‌های دوگانه QCD مانند مدل دیوار سخت وجود دارد که در آن یک قطع IR تحمیل می‌شود و شرایط مرزی را در مرز IR تحمیل می‌کند و/یا شرایط مرزی IR را به عمل اضافه می‌کند. سؤال من کمی مبهم است، اما اساساً مایلم به مرورها، کتاب‌ها یا مقالاتی ارجاع داده شود که وقتی باید در مورد اصطلاحات مرزی دقت کرد، یک رفتار کلی خوب از اصل تغییرات ارائه می‌دهد. اگر آنها به وضوح الزامات ناشی از سازگاری ریاضی را از مواردی که به دلیل تمایل به مدل‌سازی فیزیک به روشی خاص تحمیل می‌شوند، تشخیص دهند، کمک خواهد کرد.
برخورد با شرایط مرزی هنگام اعمال اصل تنوع
32110
به خوبی شناخته شده است که اگر $S \gg \hbar$، مسیر کلاسیک بر انتگرال مسیر فاینمن مسلط است. اما آیا چیزی وجود دارد که نشان دهد اگر $S\gg\hbar$، مسیر حرکت ذره به مسیر کلاسیک نزدیک می‌شود؟
حد کلاسیک فرمول انتگرال مسیر مکانیک کوانتومی
74332
آیا قیاس کوانتومی وجود دارد که در آن یک سیستم سه حالتی (یا سه جسمی) دینامیک آشفته را به عنوان مسئله سه جسم در مکانیک کلاسیک نشان دهد؟
آیا آنالوگ کوانتومی مشکل سه بدنه وجود دارد؟
110950
اگر پاهایم را در حوض آبی که دارای سیم زنده است بگذارم، چرا شوکه می شوم؟ برای اینکه الکترون ها در بدن من جریان داشته باشند، باید یک میدان/موج E وجود داشته باشد که در طول مسیر خاصی از بدن من عبور کند و الکترون ها را تحریک کند تا در من جریان پیدا کنند. حالا با توجه به اینکه سیم زنده در آب و روی زمین است، آیا هر دو پای من در یک پتانسیل نیستند: 1\. فرض کنید به داخل استخر می‌پرم (در حالی که هر دو پا به طور همزمان به سطح آب برخورد می‌کنند. 2\. فرض کنید یک پا را داخل استخر می‌گذارم و پای دیگر را بیرون و روی زمین خشک نگه می‌دارم. هر دو پایم با زمین در تماس هستند. پس چرا باید برق از بالای بدنم جاری شود، یا حداکثر باید چند انگشت پا را از دست بدهم، اما چرا هیچ انگیزه ای برای یک کابل خوابیده وجود ندارد؟ جریان خود را از طریق من بفرستید وقتی که از قبل روی زمین است آیا من مانند پرنده ای نیستم که روی خط انتقال ایستاده باشد - موافقید که این یک نمایش زمینی ایده آل نیست صفحه مسی مناسب برای آن.. حتی همینطور..
قدم گذاشتن در استخر آب - شوک - چرا؟
16322
آیا درست است که بگوییم 9.0 یک مرتبه قدر کوچکتر از 10.0 است؟ آیا کسی به غیر از ویکی‌پدیا، پیوند/منبعی در مورد تقابل با ترتیب بزرگی دارد؟
مقابله با مرتبه قدر
19388
فرض کنید یک جسم با جرم $m$ در حالت سکون در فاصله شعاعی $r_0$ از جرم کاملا کروی $M$ (که $m << M$)، $r_0 > R =$ شعاع $M$ شروع می شود. آیا می توانیم به صورت تحلیلی تعیین کنیم که $m$ چه زمانی به سطح $M$ برخورد می کند؟ به عبارت دیگر، آیا می‌توانیم این مشکل مقدار اولیه را به صورت تحلیلی حل کنیم: $$ \frac{d^2r}{dt^2} ~=~ - \frac{GM}{r^2},$$ $$ \dot{r }(0) ~=~ 0 ,$$ $$ r(0) ~=~ r_0؟ $$
سقوط شعاعی در میدان گرانشی نیوتنی
134661
بارهای نقطه ای q1=− 5.00nC و q2=+ 5.00nC با فاصله 3.50 میلی متر از هم جدا شده و یک دوقطبی الکتریکی را تشکیل می دهند. گشتاور اعمال شده بر روی دوقطبی دارای قدر 7.60*10^-9 نیوتن متر در زاویه 37∘ با افقی است. با استفاده از این اطلاعات، من محاسبه کردم که بزرگی گشتاور دوقطبی الکتریکی 1.75 * 10^-11 C*m خواهد بود. از اینجا، من سعی کردم بزرگی میدان را با استفاده از فرمول T = p * E sinθ محاسبه کنم و نتیجه 674.8 N/C را بدست آوردم، اما این درست نیست. آیا خطای فرمولی است که من استفاده می کنم یا یکی از محاسبات من است؟
چگونه می توانم بزرگی میدان الکتریکی را بر اساس قدر یک دوقطبی در میدان تعیین کنم؟
17651
بگذارید جزئیات را توضیح دهم. اجازه دهید $\Psi=\Psi(x,t)$ تابع موج یک ذره باشد که در یک فضای تک بعدی حرکت می کند. آیا راهی برای نوشتن $\Psi(x,t)$ وجود دارد که $|\Psi(x,t)|^2$ نشان دهنده چگالی احتمال یافتن یک ذره در مکانیک کلاسیک باشد (شاید با استفاده از تابع دلتای دیراک) ?
آیا می توان مکانیک کلاسیک را از معادله شرودینگر بازیابی کرد؟
56753
یک توپ در اطراف یک کمان سنگ می زند. در شکل زیر، توپ به انتهای قوس می رسد (قدر سرعت آن در آن لحظه خاص صفر است). ![تصویر](http://i45.tinypic.com/16ixldw.png) حالا، من می خواهم بدانم چه نیروهایی در آن لحظه خاص روی آن توپ عمل می کنند. ما نیروی کششی $\vec T_2$ را داریم که روی توپ عمل می کند، که نیروی مرکزگرا است. ما همچنین گرانش را داریم که از دو جزء دکارتی تشکیل شده است: شعاعی $mg \cos\alpha$ و مماس $mg \sin \alpha$. در محور شعاعی نیروی خالص ما ($\vec T_2 - mg \cos \alpha = mv^2 / R $) صفر است زیرا $v = 0$. با این حال، در محور مماس، نیروی خالص ما صفر نیست - $mg \sin \alpha$. سوال من این است - اگر توپ در آن لحظه خاص به دلیل رسیدن به لبه مسیر خود حرکت نمی کند، چگونه می تواند باشد؟ اگر حرکت نمی کند، باید نیروی مخالفی روی آن وارد شود. شهود من می‌گوید که نیروی مماس $mg \sin \alpha$ بدن را مجبور می‌کند تا سرعت خود را در آن جهت کاهش دهد، بنابراین به آرامی نیرویی را که باعث حرکت اولیه بدن شده بود، خنثی می‌کند. اما چگونه می توانم آن را با فرمول ها توصیف کنم و/یا آن را از نقطه نظر سیستم اینرسی (یعنی زمین) نشان دهم؟
حرکت دایره ای غیر یکنواخت
130167
در کتاب _مبانی فیزیکی کیهان شناسی_ آمده است که قانون هابل منحصر به فرد است و به نظر می رسد مشکلی اشاره ای به اثبات آن باشد. > برای اینکه یک قانون بسط عمومی، **v** =f( **r** ,t)، یکسان باشد > برای همه ناظران، تابع f باید رابطه > $$f(\bf{ r_{CA}}−\bf{r_{BA}}, t) = f(\bf{r_{CA}},t)−f(\bf{r_{BA}},t),$$ where > ABC سه امتیاز دارد فضا نشان دهید که تنها راه حل این معادله > توسط قانون هابل ارائه شده است. با کمی کمک تقریب تیلور، می توانم خودم را متقاعد کنم که $f$ باید خطی باشد و سپس یک تابع خطی بدون ثابت باشد. اما به نظر من این به اندازه کافی برای اثبات خوب نیست... پس چگونه می توان آن را به روشی ریاضی تر اثبات کرد؟ با تشکر
چگونه ثابت کنیم که قانون هابل قانون انبساط منحصر به فرد با همگنی و همسانگردی سازگار است؟
92259
حالا ممکن است این یک سوال فیزیک غیر معمولی کاملاً عجیب باشد، اما به هر حال... اخیراً مطالب زیر را خوانده ام: قوانین اساسی جهان در همه جا یکسان هستند. فقط تجلی (!) (!) این قوانین متفاوت است (! ) در یک مقیاس خاص. که من را به این سوال می رساند: آیا ممکن است GR و QM یک چیز واحد در مقیاس متفاوت باشند؟ اگر بله (LOL)، این توضیح می دهد که چرا امکان ادغام GR و QM وجود ندارد. آیا تا به حال به این سوال توجه شده است؟
نسبیت عام و مکانیک کوانتومی ناسازگاری
117010
در یک سطح افقی، یک بلوک (مکعب) در اثر فشار ناگهانی در حال لغزش است. هنگامی که بلوک می لغزد، نیروی اصطکاکی وجود دارد که بر روی بلوک تأثیر می گذارد. نیروی اصطکاک دارای گشتاور در اطراف مرکز جرم خواهد بود، پس چرا بلوک به جای لغزش به دور مرکز جرم (محور افقی) نمی چرخد ​​یا نمی چرخد؟
چرا یک بلوک در اثر اصطکاک نمی چرخد؟
65743
این نقشه لجستیک است: . ![تصویر نمودار انشعاب نقشه لجستیک](http://i.stack.imgur.com/ooYe8.png) این یک فراکتال است، همانطور که برخی ممکن است در اینجا بدانند. بعد فراکتال هاسدورف 0.538 است. آیا می توان بعد فراکتالی آن را با استفاده از روش شمارش جعبه محاسبه / اندازه گیری کرد؟ یک «محاسبه تکان دادن دست» به اندازه کافی خوب است. ** به روز رسانی: ** من می دانم که راه دیگری برای محاسبه نقشه لجستیک با استفاده از حدس کاپلان-یورک وجود دارد. آیا کسی می تواند توضیح دهد که چگونه می تواند به محاسبه بعد فراکتال نقشه لجستیک کمک کند؟ **Update2:** به نظر می رسد راه حل این موضوع حدس کاپلان-یورک نیست (که هنوز حدس ثابت نشده است)، بلکه از بعد همبستگی استفاده کنید. مقاله ای با راه حل در اینجا وجود دارد، امیدوارم با خواندن آن بیشتر بدانم.
محاسبه/تخمین ابعاد فراکتالی نقشه لجستیک
51763
من در حال جستجو در اطراف شبکه هستم تا منابع خوبی در مورد نحوه محاسبه شار تابش کل از یک ستاره معین در یک فاصله در مدار معین پیدا کنم. در حالت ایده‌آل، من می‌خواهم نه تنها W/m^2$ ستاره، بلکه ذرات پرانرژی مورد انتظار، EM، حرارتی، فشار باد خورشیدی را نیز دریافت کنم. خوب، کار می‌کند. به نظر می رسد به هر کجا که نگاه کردم، این مقادیر را برای خورشید ما و در 1AU محاسبه می کنند، سپس من تعجب می کنم که چگونه این به جرم ستاره، نوع ترکیب، درخشندگی، فواصل و غیره مربوط می شود. در پایان، من سعی می کنم یک عدد را کمی کنم نوعی محدوده قابل سکونت در اطراف یک ستاره مشخص. خیلی در راه گفتن: خوب، با توجه به این غول آبی، شما می توانید قبل از اینکه در فضاپیمای ضعیف خود برشته شوید، نزدیک به 40 دلار AU$ دریافت کنید. یا، سیارات قابل سکونت ممکن است بین 100 دلار AU تا 120 دلار AU. و غیره وجود داشته باشند. من فکر می کردم که این امر در پروژه های sf رایج تر است، اما به نظر می رسد تشعشعات در اکثر موضوعات sf مورد توجه قرار نمی گیرند.
کل شار تابش از یک ستاره
31853
در تحقیقاتم متوجه شدم که سرعت نور ثابت نیست. آیا حقیقت دارد؟ یعنی، ما می دانیم که نور هنگامی که محیطی که از آن عبور می کند تغییر می کند، شکست می خورد. در واقع، نور در یک محیط بدون شکست حرکت می کند. این یک حرکت نسبی در دو بعد است. با این حال، در نور متوسط ​​تا ''(△v)t'' پشت ناظر است. طول موج نور ورودی به محیط، با توجه به طول موج در خلاء (مانند فنر فشرده) کوتاه می شود. با حرکت ناظر یک حرکت نسبی مشاهده می شود. با توجه به v > v2. (v2 =c). در آب فقط به گفته ناظر نور منکسر نمی شود، تا (△v)t بود در زمان باقی می ماند. بنابراین سرعت ناظر بیشتر از سرعت نور در محیط است. امواج الکترومغناطیسی در هنگام عبور از داخل محیط، سرعت خود را از دست می دهند. چندین بار تست کردم، می توان با معادلات حرکت نسبی دو بعدی توضیح داد. این به این معنی است که؛ سرعت جهان ما c و موج کروی هم جهت است و این سرعت باعث ایجاد زمان می شود. (همه جرم ها با سرعت ''c'' در یک جهت حرکت می کنند، به این ترتیب ما نمی توانیم این سرعت را مشاهده کنیم) من هم این را مشاهده کردم. نوری که از حالت قائم به مختصات x و y می‌آید (معمولی) شکست نمی‌خورد، بلکه کوتاه‌تر است (ما یک جسم را در موقعیتی بالاتر از موقعیت اولیه در آب مشاهده می‌کنیم). آیا این درست است؟ ما می توانیم این را با معادلات حرکت نسبی در دو بعد توضیح دهیم. چگونه می توانیم، با فرض اینکه فرما و اسنل درست می گوید؟ چگونه می توانم آن را با معادلات حرکت نسبی در دو بعد توضیح دهم؟ اگر اشتباه می کنم، لطفاً دلیل آن را توضیح دهید.
سرعت نور ثابت نیست؟
95323
اگر کتابی به جرم $m$ را از زمین بلند کنم و در ارتفاع $h$ قرار دهم، انرژی اولیه و نهایی نسبت به زمین به ترتیب 0 و $mgh$ هستند. بنابراین انرژی در اینجا چگونه حفظ می شود؟
چگونه صرفه جویی در انرژی در اینجا نقض نمی شود؟
54184
من این سوال را می‌پرسم زیرا دو نقل قول مختلف در مورد اصل عدم قطعیت خوانده‌ام که به نظر می‌رسد چندان همخوانی ندارند. سوالات مشابهی در اینجا وجود دارد، اما من توضیحی می خواهم که این دو تفسیر را به طور خاص با هم تطبیق دهد: 1. فاینمن در یکی از سخنرانی های خود در مورد اصل عدم قطعیت صحبت می کند و آن را به عنوان دلیل برخورد نکردن الکترون ها به هسته اتم ذکر می کند: اگر آنها انجام دادند که مکان و حرکت دقیقی داشتند که اصل عدم قطعیت مجاز نیست. با گفتن این، واضح است که اصل عدم قطعیت یک ویژگی اساسی طبیعت است، زیرا بر جایی که الکترون می‌تواند ساکن شود، تأثیر دارد. 2. اخیراً - در جای دیگری اما فراموش کردم دقیقاً کجا - شرحی از اصل عدم قطعیت را خواندم که در آن توضیح داده شد که چگونه می توانیم موقعیت یک ذره را با شلیک یک ذره دیگر به آن اندازه گیری کنیم، برخورد سرعت ذره مشاهده شده را مختل می کند، بنابراین ما دیگر نمی توان شتاب آن را دانست. در حال حاضر، 2) به نظر می رسد محدودیتی برای آنچه ناظر می تواند بداند، در حالی که 1) یک ویژگی اساسی طبیعت را به آن نسبت می دهد (الکترون ها به هسته برخورد نمی کنند). راه درست فکر کردن در این مورد چیست؟
آیا اصل عدم قطعیت فقط چیزی در مورد آنچه که یک ناظر می تواند بداند می گوید یا یک ویژگی اساسی طبیعت است؟
25236
جایی خوانده‌ام که بهترین/ ساده‌ترین راه برای تماشای بارش‌های شهابی این است که روی زمین یا سطح افقی دیگری دراز بکشید و پاهای خود را به سمت «نقطه ظاهری مبدا» (دوباره به آن چه نامیده می‌شد؟) باران دراز بکشید و فقط استراحت کنید. در حالی که چشمان به آسمان باز است. در نوامبر گذشته، من واقعاً این روش را برای تماشای لئونیدها امتحان کردم و شهاب‌های زیبایی را دیدم که قبلاً واقعاً آگاهانه هیچ‌یک از آنها را ندیده بودم. (حدس می زنم که احتمالاً به این دلیل بود که قبلاً به طور هدفمند بارش شهابی را تماشا نکرده بودم.) آیا واقعاً این بهترین راه برای آماتورها برای تماشای بارش شهابی با چشم غیر مسلح است؟ راه های دیگر/بهتر چه می تواند باشد؟ وقتی از دوربین دوچشمی استفاده می کنید چطور؟ یا این فقط میدان دید شما را محدود می کند و باعث می شود بهتر از چشم ها به تنهایی استفاده کنید؟
بهترین راه برای تماشای بارش شهابی چیست؟
32624
با نزدیک شدن به سوال زیر: > دو آزمایش را در نظر بگیرید که در آن 2 مول از یک گاز ایده آل تک اتمی > از دمای $T$ تا دمای $T + \Delta T$ گرم می شود: در آزمایش اول > حجم $V$ ثابت نگه داشته می شود. در آزمایش دوم فشار > $p$ ثابت نگه داشته می شود. چه مقدار گرمای بیشتر در آزمایش دوم > نسبت به آزمایش اول لازم است تا دما را با مقدار داده شده $\Delta T$ افزایش دهیم؟ پاسخ $2 R \Delta T$ است. منشأ مشکل را می توان در اینجا زیر _ سوال 14_ یافت. من در خانه گیج هستم تا به این نتیجه برسم. من معتقدم که می‌توانم از $pV = N k_B T$ و $VT^\alpha = const$، $pV^\gamma = const$ استفاده کنم، اما مطمئن نیستم که این دو ثابت چگونه در این مورد اعمال می‌شوند. آیا هر دو ثابت برای هر یک از آزمایش ها اعمال می شود؟ چگونه این معادلات را دستکاری کنم تا به نتیجه دلخواهم برسم؟
حجم ثابت در مقابل فشار ثابت؟
74334
بازی فکری فرضی در اینجا، هیچ بچه گربه واقعی درگیر نیست! - به دلایل عجیبی که من یک گونی بچه گربه دارم، باید وزن کل بچه گربه ها و گونی را پیدا کنم، اما فقط مجاز به استفاده از ترازو فنری هستم و فقط اجازه دارم از بازوهایم برای نگه داشتن ترازو استفاده کنم. بازوهای من ناپایدار هستند و بچه گربه‌ها دائماً در گونی در حال حرکت هستند و باعث می‌شود که نمایش وزن روی ترازو به طرز وحشیانه‌ای به رقص درآید. من نمی‌دانم که آیا می‌توان با استفاده از نوعی شتاب‌سنج، مقدار بسیار دقیقی از ترازو دریافت کرد؟ این مدتی است که من را متحیر کرده است! مشتاقانه منتظر شنیدن نظرات شما هستم.
نیاز به وزن کردن یک گونی از بچه گربه ها
32627
تصور کنید که روی توپی ایستاده اید که با سرعتی در حال انبساط است که باعث می شود به توپ بچسبید. همه چیز در جهان با همین سرعت در حال انبساط است. برای فرار از کشش گرانشی زمین، باید سریعتر از انبساط زمین به سمت بالا پرتاب کنیم. هر جسم با توجه به اندازه اش با سرعت متفاوتی روی سطح خود منبسط می شود. بنابراین گرانش متفاوت برای سیارات با اندازه های مختلف تأثیر می گذارد. هنگامی که در فضا هستیم، اگر در راه آن بایستیم، تحت تأثیر دورترین جسم قرار می گیریم. من فقط نمی توانم واکنش جزر و مد ما را با ماه توضیح دهم. آیا هیچ دانشمندی به طور جدی چنین ایده ای را در نظر گرفته است؟ پیگیری 23 ژوئیه من دانشمندی نیستم، اما فکر می کنم فردی با دانش بیشتر ممکن است این ایده را کمی بیشتر بررسی کند. این ایده که همه چیز در کل جهان در حال انبساط است، از جمله تمام قسمت های اتم، می تواند به عنوان یک روش ساده برای دیدن فرمول ها و نتایج یکسان برای اثرات گرانش هر چیزی بر روی سطح یک سیاره کروی استفاده شود. یا سیاره ای به شکل دونات. مساحت جرم رشد خواهد کرد اما چگالی ثابت خواهد ماند. این ایده را می توان با جابجایی نور و غیره ارجاع داد، تا ببینیم آیا با عمل شناخته شده گرانش سیاره و تأثیر انبساط شناخته شده کل جهان مطابقت دارد یا خیر. شاید تأثیر گرانش یک سیاره بر ساکن سطح آن، نیرویی کاملاً متفاوت با نیرویی باشد که مدار سیارات را حفظ می کند. من معتقدم قانون کپلر وقتی ماه گرفتگی داریم چه اتفاقی می‌افتد؟، آیا زمین‌ها به دور خورشید در زمان این خسوف تغییر می‌کنند؟ خلاصه من این است که اگر همه دانشمندان نتوانند گرانش را به طور کامل توضیح دهند، پس شاید فکر رایج در تمام این سال ها کاملاً صحیح نباشد.
آیا کس دیگری در مورد جاذبه به این روش فکر کرده است؟
27309
من به مورد گیج خالص (بدون اهمیت میدان) در فضازمان مینکوفسکی با گروه های گیج ساده علاقه مند هستم. خیلی خوب است اگر کسی بتواند یک مقاله مروری پیدا کند که در مورد همه این راه حل ها بحث کند. EDIT: من فکر می کنم اینها به فیزیک QFT های مربوطه در رژیم انرژی بالا / مقیاس کوچک مرتبط هستند. این به این دلیل است که انتگرال مسیر برای یک گیج خالص نظریه یانگ میلز به شکل $$\int \exp\left(\frac{iS[A]}{ \hbar}\right) \, \mathcal{D}A است. $$ در انرژی‌های بالا، رفتار گروه عادی‌سازی مجدد $g \تا 0$ (آزادی مجانبی) را داریم که می‌توان آن را با ثابت کردن $g$ و اجازه دادن به آن توصیف کرد. $\hbar \ به 0 $. ویرایش: برای هدف این سوال، یک راه حل دقیق راه حلی است به شکل بسته توابع تک متغیری مدولو که توسط ODE های خاص و شرایط اولیه / مرزی تعریف شده است.
کدام راه حل دقیق معادلات کلاسیک یانگ میلز شناخته شده است؟
66265
به من می گویند که نظریه های نسبیت عام و مکانیک کوانتومی اساساً ناسازگار هستند... چرا اینطور است؟ شخصی توضیح داد که این به این موضوع مربوط می شود که ذرات کوانتومی مانند کوارک ها و فوتون ها نقاطی بدون حجم هستند... منجر به تکینگی ها. آیا مردم واقعاً معتقدند که ^ چه داده‌هایی داریم که نشان می‌دهد کوارک‌ها واقعاً نقاط بعدی صفر هستند؟
ناسازگاری GR و QM
27302
من ادبیات کلاسیک را در مورد پیش‌بینی‌های زاویه Cabibbo یا سایر روابط در ماتریس جرم پوشش می‌دهم. همانطور که ممکن است به خاطر داشته باشید، این تحقیق در اواخر دهه هفتاد، پس از مشاهده اینکه $\tan^2 \theta_c \approx m_d/m_s$، خشمگین شد. یک مقاله معمولی در آن عصر Wilczek and Zee Phys Lett 70B, p 418-420 بود. روش استفاده از مدل $SU(2)_L \times SU(2)_R \times \dots $ و تنظیم مقداری تقارن گسسته در چندگانه راست بود. اکثر مقالات توانستند $\theta_c$ را پیش‌بینی کنند و برخی از مدل‌ها با سه نسل یا بیشتر (به یاد داشته باشید نسل سوم بینش جدیدی در اواسط دهه هفتاد بود) قادر به تولید مراحل اضافی در رابطه با توده‌ها بودند. در حال حاضر، چیزی که من علاقه مندم بر روی کاغذها و مدل ها از جمله برخی پیش بینی روابط جرم به تنهایی است، یا مواردی که $\theta_c$ توسط مدل ثابت می شود و سپس برخی از روابط جرمی به دنبال دارد. یک مورد معمول در اینجا Harari-Haut-Weyers (spires) است که ساختار تقارنی را قرار می دهد به طوری که جرم ها یا بالا، پایین و عجیب ثابت می شوند: $m_u=0، {m_d\over m_s} = {2- \sqrt 3 \over 2 + \sqrt 3} $ البته در چنین مواردی $\theta_c$ روی 15 درجه ثابت است. اما همچنین $m_u=0$، که یک پیش‌بینی اضافی است حتی اگر تثبیت زاویه Cabibbo موقتی باشد. خوب، پس سوال من این است که آیا مدل های دیگری در این موضوع حاوی پیش بینی جرم کوارک هستند؟ یا هراری و همکاران بود. استثنا تا ورود مدل های Koide؟
پیش بینی جرم کلاسیک از مدل های چپ-راست با تقارن های گسسته؟