_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
4669 | آیا می توانید فهرستی از مهم ترین اکتشافات/پیشرفت های اخیر در فیزیک ارائه دهید؟ منظور من از اخیر، دهه گذشته یا بیشتر است. تمامی شاخه های فیزیک پذیرفته میشود. اساساً، من به پیشرفتها/اکتشافات مهم فیزیک علاقهمندم که در خارج از تخصصهای محدودشان هنوز به خوبی شناخته نشدهاند. بسیاری از پیشرفتها در دهه 90 مانند دوگانگیهای ریسمانی و جهان در حال شتاب، قبلاً به دانش عمومی تبدیل شدهاند. | مهم ترین اکتشافات/پیشرفت های اخیر در فیزیک چیست؟ |
43922 | آیا مکانیسم هیگز با جاذبه آنتروپیک در تضاد است؟ به نظر می رسد که احتمالا این کار را می کند. اما باز هم یکی نظریه میکروسکوپی و دیگری ماکروسکوپی است. آیا آنها می توانند با هم در هماهنگی زندگی کنند؟ یا موارد اخیر سرن شواهد تجربی علیه EG است؟ | آیا مکانیسم هیگز با جاذبه آنتروپیک در تضاد است؟ |
86498 | من می دانم که از ولت متر برای اندازه گیری اختلاف پتانسیل الکتریکی استفاده می شود، اما دقیقاً چگونه ولت متر گفته شده باید به مقاومت در مدار متصل شود؟ | سوال ولت متر |
134256 | زنجیره ای از مقداری جرم، که دایره ای را تشکیل می دهد، روی یک مخروط صاف می لغزد. اگر بخش بی نهایت کوچکی از زنجیره را در نظر بگیریم، یکی از اجزای گرانش سعی می کند آن را در امتداد سطح مخروط شتاب دهد. بنابراین باید مقداری کشش در رشته وجود داشته باشد که از شتاب جلوگیری کند. جهت کشش در این بخش از زنجیره چگونه خواهد بود؟ آیا به سمت ارتفاع مخروط، موازی با زمین خواهد بود؟ | کشش در یک زنجیره در اطراف یک مخروط |
134372 | فرض کنید استوانهای به طول L، شعاع R و جرم M دارید. با توجه به تأثیرات الکترومغناطیس گرانشی، با چه سرعتی به جرمی با جرم M2 که وارد «گلوی» استوانه میشود، شتاب میدهد؟ با گراویتو الکترومغناطیس، من به طور خاص در مورد اثری صحبت می کنم که در آن یک جسم در حال چرخش یک جسم را از طریق گلوی چرخش خود می کشد. همچنین، من نمی دانم که محدودیت عملی این کار چیست: با توجه به قوی ترین مواد شناخته شده، یک سیلندر با چه سرعتی می تواند بچرخد؟ | چگونه می توانید محاسبه کنید که یک حلقه/سیلندر در حال چرخش با چه سرعتی یک جرم را از طریق گرانش مغناطیس شتاب می دهد؟ |
78925 | من فکر می کنم این یک مشکل ساده است، اما من در حال قطع کردن آن هستم تا آن را به یک مشکل یک بدنه تبدیل کنم. تک بعدی است. +q و -q با فاصله d از هم، ثابت نگه داشته می شوند و در t=0 رها می شوند. پتانسیل V(x)=kq^2/x است. اگر آن را به یک مشکل یک بدنه تبدیل کنم، m-->m/2، اما چگونه x جدید را تفسیر کنم؟ هر دو ذره به سمت یکدیگر حرکت می کنند، بنابراین قبل از برخورد مسافت d/2 را طی می کنند. حدس میزنم معادله مربوطه $t = {\sqrt{\frac{m}{2}}} \int \frac{dr}{\sqrt{E - V(x)}}$ باشد، چه مفاهیمی را کم دارم ? من فکر می کنم این قرار است واقعا آسان باشد، اما برای من نیست. ویرایش کنید، بنابراین x اکنون فاصله نسبی بین دو ذره است، بنابراین باید مانند یک ذره باشد که کل فاصله d را طی می کند؟ من یک مقدار منفی دریافت می کنم، اما آیا این قابل قبول است؟ چیزی شبیه $t=\frac{\sqrt{m}}{2} \int_d^0 \sqrt{\frac{d}{kq^2}} \frac{dx}{\sqrt{1-d/x} }$ و وقتی من آن را محاسبه می کنم، جواب خوبی به من نمی دهد. | مدت زمانی طول می کشد تا دو ذره با بار مخالف برخورد کنند |
83781 | طبق قضیه هاگ-لوپوزانسکی-سونیوس، کلی ترین تقارنی که یک نظریه میدان 4 بعدی ثابت می تواند از آن برخوردار باشد، ابرتقارن است که به عنوان بسط تقارن پوانکاره، در حاصلضرب مستقیم با تقارن سنج داخلی دیده می شود. اما می دانیم که تئوری های منسجم، که به عنوان یک گروه تقارن، گروه همسو (که در واقع امتداد گروه پوانکاره است) در محصول مستقیم با گروه سنج داخلی وجود دارد. همچنین تئوریهای فوق همنقلی وجود دارد که از تقارن همشکل، ابرتقارن و تقارن درونی سنج لذت میبرند. همه این تئوری ها از نقطه نظر نظری سازگار و در $d=4$ کاملاً مشخص هستند. بنابراین میپرسم، نظریههای میدان ابرهمنظم چگونه از قضیه Haag-Lopuszanski-Sohnius اجتناب میکنند؟ | چگونه یک SCFT از قضیه Haag-Lopuszanski-Sohnius اجتناب می کند؟ |
39039 | چرا میدان فرمیون به عنوان ضد رفت و آمد و میدان بوزون در مدل استاندارد واقعاً کلاسیک در نظر گرفته می شود؟ | میدان فرمیون مدل استاندارد |
104094 | آیا یک سیم ضخیم بزرگ که بیش از 1000 آمپر جریان دارد، میدان های مغناطیسی قدرتمندی ایجاد می کند؟ در اینجا چه فرمولی برای پیشبینی $B$ بهتر است؟ | میدان مغناطیسی یک سیم با بیش از 1000 آمپر؟ |
15539 | Leslie Ballentine در QM: A Modern Development تفسیری مبتنی بر تفسیر گروهی ایجاد میکند و به اکثر انتقادات پاسخ میدهد. سوال من: هنوز چه انتقاداتی بر این تفسیر وجود دارد که به عنوان تفسیر استاندارد در جامعه فیزیک شناخته نمی شود؟ چه مشکلاتی هنوز وجود دارد؟ http://en.wikipedia.org/wiki/Ensemble_interpretation | استدلال های خاصی علیه تفسیر گروهی (که توسط L. Ballentine ترویج می شود) چیست؟ |
123218 | اگر به طور فرضی دقیقاً در افق رویداد باشیم، باید پشت خود را ببینیم، به دلیل حرکت دایره ای فوتون ها در افق رویداد، درست است؟ اما اندازه تصویر چقدر خواهد بود، یا $-$ به طور متفاوت از $-$ می پرسد که چقدر دورتر به نظر می رسد؟ آیا در مقایسه با تصویر شخصی که 2$ \pi R_{Schwarzschild}$ دورتر است، بزرگنمایی میشود یا کوچکتر میشود؟ | دیدن پشت سر خود در افق رویداد |
115086 | در کتاب الکترودینامیک گریفیث، او از معادله $$\nabla^2\mathbf{A}=-\mu_0 \mathbf{J},$$ برای بیان اینکه $$\mathbf{A}(\mathbf{r}) استفاده میکند. ) = \frac{\mu_0}{4\pi}\int\frac{\mathbf{J}(\mathbf{r}')}{|\mathbf{r}'-\mathbf{r}|}\mathrm{d }\tau'.$$ البته این با این واقعیت توجیه می شود که هر جزء دکارتی $\mathbf{A}$ مطابق با اول از معادله پواسون تبعیت می کند. معادله اما سپس او ادامه داد که برای ارزیابی انتگرال شما محدود به استفاده از مختصات دکارتی هستید زیرا این فرض ما در استخراج معادله دوم از معادله اول بود. (چاپ چهارم، صفحه 244، پاورقی 19). این به نظر من اشتباه است. تا آنجا که من می توانم تصور کنم، مقدار انتگرال مستقل از سیستم مختصاتی است که شما استفاده می کنید. | انتگرال در سیستم های مختصات مختلف |
8232 | در مقدمه مقاله انیشتین در سال 1916 در مورد نسبیت عام، او می نویسد: «ابزار ریاضی که برای نسبیت عام ضروری است، به آسانی در «حساب متفاوت مطلق» در دسترس بود، که بر اساس تحقیق گاوس بر روی منیفولدهای غیر اقلیدسی است. ، ریمان و کریستوفل، و توسط ریچی و لوی سیویتا سیستماتیک شده است. و قبلاً برای مسائل فیزیک نظری اعمال شده است. به چه طریقی قبلاً در مسائل فیزیک نظری به کار رفته بود؟ برای نقل قول به http://www.alberteinstein.info/gallery/pdf/CP6Doc30_English_pp146-200.pdf مراجعه کنید. | چگونه منیفولدهای غیر اقلیدسی قبل از اینشتین در فیزیک به کار می رفتند؟ |
8234 | من صفحه ویکیپدیا و چندین یادداشت سخنرانی/مقاله arxiv را از جستجوی گوگل خود خواندهام (و چندین سؤال P.SE مرتبط)، اما هنوز به طرز ناامیدکنندهای گیج هستم. 1. مسئله «فیلد کلاسیک شرودینگر در یک جعبه» را در نظر بگیرید. از آنجایی که میدان درست مانند یک تابع موج معمولی تکامل مییابد، من همچنان میتوانم پروجکشن x هر عملگر را که میخواهم از آن استخراج کنم، علاوه بر تکانه میدان $\frac{\partial\mathcal{L}}{\partial\dot{ \phi}}$ یا هر متغیر فیلد دیگری. 2. از درک من، دو راه برای رسیدن به QFT وجود دارد: * از QM/RQM: ما مبنای خود را به مبنای عدد ذره (فضای فوک) تغییر می دهیم. * از CFT: میدان و تکانه میدان را دومین کوانتیزه می کنیم. به نظر می رسد که تفسیر ایجاد ذرات از میدان در QFT تنها از رویکرد اول قابل استنباط است. به این معنی که تفسیر رویکرد دوم نمی تواند کاملاً مستقل از اولی باشد. اما آنها هیچ راهنمایی در مورد چگونگی تفسیر رشته کلاسیک به من نمی دهند. یا من چیزی را از دست داده ام؟ یا باید آن را رها کنم زیرا میدان کوانتومی قابل مشاهده نیست؟ نظر تصادفی: من هنوز میتوانستم $\hbar$ را در کمین CFT ببینم (برخی افراد ممکن است استدلال کنند که برای ثابت نگه داشتن بعد وجود دارد، اما من میتوانم همان استدلال را برای معادله شرودینگر نیز اعمال کنم). | واقعاً میدان کلاسیک شرودینگر چیست؟ |
70842 | گزیده ای جالب از کتاب فیزیکم را برای شما گزارش می کنم. این یک نسخه ایتالیایی است، بنابراین پیشاپیش عذرخواهی می کنم، زیرا مطمئن هستم که آنطور که نویسندگان انجام می دادند، زیبایی آن را در ترجمه رعایت نمی کنم. صحبت در مورد > ارتباط نظری عمیقی بین کمیت های > حفظ شده و تقارن های طبیعت وجود دارد. بنابراین اصل بقای حرکت خطی به تقارن فضایی طبیعت مربوط می شود، که نشان می دهد آزمایشی که در یک مکان انجام می شود نتایج یکسانی را با آزمایشی برابر که در هر مکان دیگری انجام شده است، می دهد. [...] اصل > بقای انرژی مربوط به تقارن _ زمانی است: نتیجه > آزمایش امروز برابر با نتیجه همان آزمایش > دیروز خواهد بود. فیزیک I - رسنیک، هالیدی، کرین پس از این کلمات، نویسندگان شروع به صحبت در مورد بقای حرکت خطی به روش متعارف می کنند. با این حال، من اسیر این مگس دور شدم و می خواهم بیشتر بدانم. چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ در سنتز: 1. تقارن _ فضایی_ طبیعت $~\Rightarrow~\ldots?? \ldots~\Rightarrow~$ حفظ تکانه خطی 2. تقارن _زمانی_ طبیعت $~\Rightarrow~\ldots?? \ldots~\Rightarrow~$ بقای انرژی به نظر شما در این بین چه چیزی وجود دارد؟ | ملاحظات نظری در مورد بقای انرژی و بقای تکانه خطی |
30675 | من اخیراً هنگام خواندن یک مقاله محبوب (نویسنده جاناتان فنگ و مارک ترودن) که مفهوم سوپر WIMP ها را معرفی می کند، گیج شدم (و کمی از نبود جزئیات فنی اذیت شدم). مقاله فوق WIMP ها را (بدون ارائه توضیحات دقیق تر) به شرح زیر توصیف می کند: * WIMP ها احتمالاً می توانند به به اصطلاح سوپر WIMP ها تجزیه شوند، که فقط به صورت گرانشی با ماده مرئی برهمکنش می کنند * انواع مختلف ذرات فوق العاده WIMP می توانند از طریق فرضیه ضعیف اضافی برهم کنش کنند. نیروهای تاریک (= بوزون ها را اندازه گیری کنید؟) با یکدیگر * این نوع ذرات ماده تاریک احتمالاً می توانند با انرژی تاریک تعامل داشته باشند ( چگونه قرار است انرژی تاریک در این سناریوهای خاص باشد. بنابراین سؤال من این است: ایدههای نظری زیربنایی پشت این مدلهای پدیدارشناختی چیست؟ آیا آنها در برخی از رویکردهای بالا به پایین از تئوری های انرژی بالا مشتق شده اند یا به عنوان مثال برخی از گسترش های از پایین به بالا چیزی مانند MSSM اعمال می شود؟ و من از توصیف فنی دقیقتر ذرات فوقالعاده WIMP و برهمکنشهای آنها قدردانی میکنم. | سوپر WIMP دقیقا چیست؟ |
67298 | من OPEهایی را دیدهام که معمولاً در CFT دو بعدی استفاده میشوند، برای من کاملاً آشکار است که در این مورد، پلی بین جبری و فرمالیسم عملگر ایجاد میکند، بهویژه وقتی با ترتیب شعاعی و استفاده از انتگرال کانتور ترکیب شود. حتی در مدل های حداقلی که منجر به معادلات بوت استرپ و وضوح توابع 3 pt می شود، قدرتمندتر است. من همچنین شنیدم که OPE گاهی اوقات در شرایط دیگر استفاده می شود، به عنوان مثال در فصل QCD کتاب Peskin & Schroeder's اما انگیزه آن را به خاطر نمی آورم. من کنجکاو هستم که بدانم به طور کلی تجزیه محصولات اپراتورها به یک مبنای اپراتور چه ارتباطی دارد. یک جبر را به فضای عملگرها مرتبط کنید. | چه زمانی OPE مربوط می شود؟ |
86496 | در مورد رابطه پراکندگی سیلیکون با جهت صفحه کریستالی 111. معادله سلمایر برای ضریب شکست $n$ جهت سیلیکون 111 و ضریب خاموشی آن $K$ چیست؟ | رابطه پراکندگی سیلیکون |
133702 | من یک بسته سیال $2D$ با مختصات $(0.5,-0.5)، (-0.5،-0.5)، (0.5,0.5)$ و $(-0.5,0.5)$ دارم و این بسته با یک جریان ثابت تغییر شکل داده است. فیلد $u=ay$ و $v=0$، بر اساس ${(1,0), (0,1)}$ تعریف شده است. من سعی کردم تانسور گرادیان سرعت $\tau_{ij}$ را که توسط ماتریس $ \left( \begin{array}{ccc} 0 & a \\\ 0 & 0 \end{array} \right) $ داده شده است محاسبه کنم. اکنون باید این را به تانسور نرخ کرنش متقارن و تانسور چرخش ضد متقارن تجزیه کنم. با این حال، این ماتریس قابل مورب نیست. آیا من اینجا چیزی را از دست داده ام؟ * * * من باید از این قسمت برای حل معادله تبدیل یک نقطه استفاده کنم که با $$x_i(t+dt)=x_i+(u_i+du_i)dt$$در جایی که $du_i = \tau_{ij} داده می شود، استفاده کنم. dx_j$. سپس، من باید تانسور نرخ چرخش را از تانسور گرادیان سرعت حذف کنم (که اساساً به این معنی است که تانسور نرخ کرنش باقی مانده است، اگر اشتباه نکنم) و از آن استفاده کنم تا نشان دهم که معادله تبدیل تبدیل به $$x_i (t+dt) می شود. )=x_i+(u_i+\frac{1}{2}(\frac{\partial u_i}{\partial x_j}+\frac{\partial u_j}{\partial x_i})\partial x_j)dt$$ و در نهایت معادلات تبدیل را برای $x(t+dt)، y(t+dt)$ تعیین کنید. | مشکل مکانیک سیالات |
15538 | من در تلاش برای درک تعادل انرژی - قانون از مکانیک پیوسته، قانون چهارم در اینجا هستم. آیا کسی می تواند این را کمی بشکند تا به من در درک آن کمک کند؟ از شیمی، می توانم $$dU = \Q جزئی + \W$$ جزئی را به یاد بیاورم که $U$ انرژی داخلی است، $Q$ گرما و $W$ کار است. قانون چهارم بقای در CM چگونه است: $$\rho_{0}\dot{e} - \bf{P}^{T} : \bf{\dot{F}}+\nabla_{0} \cdot \bf{q} -\rho_{0}S = 0$$ مربوط به آن است؟ **شرایط** * $e(\bar{x}, t) = \text{انرژی داخلی در هر جرم}$ * $q(\bar{x}, t) = \text{بردار شار گرما}$ * $ \rho(\bar{x}, t) = \text{تراکم جرم}$ **عملیات** * $: \text{ -operation} = \text{محصول داخلی Frobenius؟}$ (مرتبط) * $\dot{\text{v}} = \text{مشتق بردار } v$ * $\dot{\text{M}} = \text{انتقال ماتریس} M$ | $\rho_{0}\dot{e} - \bf{P}^{T} : \bf{\dot{F}}+\nabla_{0} \cdot \bf{q} -\rho_{0 را توضیح دهید }S = 0$ |
12385 | آیا کتاب هایی در زمینه منظم سازی و عادی سازی مجدد در زمینه نظریه میدان کوانتومی در سطح مقدماتی وجود دارد؟ ممکن است یکی را پیشنهاد دهید؟ _افزوده_: من در math.SE سوال _درخواست مرجع: مقدمه ای بر نظریه ریاضی منظم سازی_ را پست کردم و این پاسخ توسط Willie Wong را پذیرفتم. | آیا کتاب هایی در زمینه Regularization و Renormalization در QFT در سطح مقدماتی وجود دارد؟ |
86490 | من سعی می کنم به خودم در مورد الکتریسیته و مغناطیس یاد بدهم و چند سوال در مورد مقاومت دارم. مقاومت یک سیم بلند در مقایسه با یک سیم کوتاه چگونه است؟ ضخیم و نازک چطور؟ | مقاومت دقیقا چیست؟ |
133033 | من خوانده ام و شنیده ام که الکترودینامیک کوانتومی از معادلات ماکسولز بنیادی تر است. چگونه می توان از الکترودینامیک کوانتومی به معادلات ماکسول رسید؟ | چگونه می توان از الکترودینامیک کوانتومی به معادلات ماکسول رسید؟ |
77728 | امروز با اثر جالبی روبرو شدم، من ده ها آهن ربا نئودیمیوم در اطراف خانه ام دارم. و آنها بسیار قوی هستند. به هر حال، یکی از آنها جذب میز ورق فولادی بزرگ من شد (استفاده برای برش و ساخت). جدا کردن آن تقریبا غیرممکن بود، تا اینکه با سازنده آن آهنربا تماس گرفتم و آنها پیشنهاد کردند آن را جدا کنند. به طرز شگفت انگیزی کار کرد. اما چیزی که من را شوکه کرد سطح کاهش شدید نیرو است. مثل اینکه من به تنهایی در برابر اصطکاک حرکت می کنم... فقط در لبه صفحه یک نیروی قوی را احساس کردم اما در نیمه راه... آهنربا تقریباً خاموش بود فقط لبه آهنربا به شدت جذب شد. تا لبه بشقاب، چه چیزی این را توضیح می دهد؟ | جاذبه مغناطیسی افقی؟ |
52719 | > **موضوع تکراری:** > آیا کتاب هایی در مورد Regularization در سطح مقدماتی وجود دارد؟ من به دنبال یک مقدمه خوب برای عادی سازی مجدد (گروهی) هستم. من چندین کتاب در مورد آن خوانده ام اما هرگز واقعاً ایده را درک نکرده ام. من می دانم که ایده اولیه این است که جرم خالی و غیره را برای جذب انتگرال های نامحدود در تئوری اغتشاش معرفی کنیم. اما درک من در این نقطه متوقف می شود. من واقعا از کمک شما قدردانی می کنم. | مرجع خوبی برای عادی سازی مجدد |
123230 | ابتدا می خواهم نمونه ای از حرکت 1 بعدی را در نظر بگیرم. معادله لاگرانژ: $$ \frac{d}{dt} \frac{\partial L}{\partial \dot x} - \frac{\partial L}{\partial x} = 0 $$ اگر $ L \ را تبدیل کنیم فلش راست L+a $ با $a$ a ثابت است، معادله حرکت بدون تغییر باقی می ماند. این تقارن جهانی است. برای به دست آوردن تقارن محلی که می خواهیم هنگام تبدیل $L \rightarrow L+a(x) $ همچنان همان معادله را داریم. برای به دست آوردن آن، مشتق کل را معرفی می کنیم: $$\frac{Df}{dt} = \frac{df}{dt} + \frac{\partial a}{\partial x}$$ سپس معادله حرکت تحت هر تبدیل محلی بدون تغییر خواهد بود: $$\frac{D}{dt} \frac{\partial L}{\partial \dot x} - \frac{\partial L}{\partial x} = 0$$ $\frac{\partial a}{\partial x}$ مربوط به هندسه فضای 1 بعدی در نظر گرفته میشود. من می بینم که $\frac{\partial a}{\partial x}$ شبیه نمادهای کریستوفل در نسبیت عام است. آیا به هر حال می توان نسبیت عام را با تقاضای تقارن محلی مانند این ساخت؟ | تقارن محلی و نسبیت عام |
86145 | فعل و انفعالات اساسی، مانند الکترومغناطیس، نیروی قوی، نیروی ضعیف، و احتمالاً گرانش، همگی دارای یک چیز مشترک هستند: آنها را می توان بر اساس میدان های کوانتومی نسبیتی توصیف کرد، و به وضوح نتایج برهمکنش های بین دو نوع مختلف از میدان ها هستند. برای مثال، با برهمکنش الکترونی از طریق نیروی الکترومغناطیسی، می توان میدان الکترومغناطیسی را با استفاده از الکترودینامیک کوانتومی توصیف کرد، و معادله حرکت را می توان از لاگرانژ QED به دست آورد: $$\mathcal{L}_{QED} = \bar{ \psi} (i \gamma^{\mu} D_{\mu} - m)\psi - \frac{1}{4} F_{\mu \nu} F^{\mu \nu}$$ و، تصویر برهمکنش در اینجا واضح است: میدان الکترونی ($\psi$) با میدان الکترومغناطیسی برهمکنش میکند و در نتیجه حرکت آن تغییر میکند. با این حال، با یک نیروی آنتروپیک (مانند الاستیسیته یک پلیمر)، آیا می توان همین کار را انجام داد؟ آیا می توان برای نیروی کشسانی یک پلیمر یک لاگرانژ ساخت، و آیا نوعی «میدان نیروی آنتروپی» وجود دارد که بتواند به عنوان میدان کوانتومی نسبیتی عمل کند که مولکول های پلیمر با آن برهمکنش می کنند؟ یا آیا نیروی آنتروپیک اصلاً یک نیرو نیست، فقط نتیجه گرایش جهان به سمت حداکثر آنتروپی است؟ یا در عوض، آیا ممکن است هر نیروی آنتروپیکی که در این جهان وجود دارد، در واقع مظهر یکی از نیروهای اساسی (الکترومغناطیس، نیروی قوی، نیروی ضعیف، گرانش) باشد، به این معنی که نیروی کشسان در یک پلیمر واقعا چیزی شبیه به تعامل الکترومغناطیسی؟ | آیا یک نیروی آنتروپیک یک نیروی واقعی است که می تواند به عنوان یک برهمکنش اساسی توضیح داده شود؟ |
40763 | هنگامی که از افراد خواسته می شود نور بنفش تک رنگ را با ترکیبی از رنگ های اصلی تطبیق دهند، آنها (به طور متناقضی) با رنگ قرمز مخلوط می شوند. در واقع، نمودار رنگی فضای رنگی CIE 1931 نشان میدهد که این اثر در حدود 510 نانومتر (سبز-فیروزهای) شروع میشود، جایی که افراد بدون قرمز مخلوط میشوند. از آن نقطه به بعد، هرچه فرکانس منبع نور بیشتر باشد، رنگ قرمز بیشتری با هم ترکیب میشود. این اثر توسط منحنی قرمز تابع تطبیق رنگ ناظر استاندارد CIE منعکس میشود که دارای یک برآمدگی اضافی در ناحیه نور آبی است. با این حال، آن منحنی با حساسیت طیفی واقعی مخروط های قرمز مطابقت ندارد. بنابراین این درک اضافی از قرمز در فرکانسهای بالاتر از کجا میآید؟ | چرا نور با فرکانس بالا بنفش به نظر می رسد؟ |
109167 | ممکن است بعد از فکر کردن زیاد به قانون فارادی گیج شده باشم. اگر در مدار به دلیل تغییر میدان مغناطیسی، یک emf القا شود، جریان القایی در جهتی خواهد بود که میدان مغناطیسی القایی با میدان مغناطیسی اصلی مخالفت کند (قانون لنز). پس آیا میدان مغناطیسی القایی نیز جریان القایی را ایجاد نمی کند که مخالف آن باشد، و آن جریان نیز میدان مغناطیسی و غیره ایجاد می کند... بنابراین به نظر می رسد که بی نهایت میدان ها و جریان های مغناطیسی القایی وجود داشته باشد. این به ویژه در صورتی صادق است که میدان مغناطیسی اصلی یک سینوسی باشد، بنابراین بینهایت قابل تمایز است. آیا من قانون فارادی را اشتباه تفسیر می کنم؟ آیا قانون فارادی فقط توصیفی از چگونگی همزیستی میدان های الکتریکی و مغناطیسی است، بنابراین ما نباید نگران القاء بی نهایت باشیم؟ | قانون فارادی و استقرا بی نهایت |
83830 | بیایید یک انتقال فاز هستهزایی حباب بین خلاءهای مختلف از طریق تونلزنی کوانتومی را در نظر بگیریم. برای درک من، یک ذره باید به مانع پتانسیل نفوذ کند و خود را در یک حالت انرژی دیگر بر روی مانع بیابد. اما این بدان معنا نیست که خلاء والد ذره را از دست می دهد؟ | قوانین حفاظت در انتقال فاز خلاء |
88925 | یک شکل $$\theta=\sum_i p_i\, \text dq^i$$ یک شی مرکزی در مکانیک هامیلتونی است. این یک دسته از برنامه های کاربردی دارد: $\omega=\text d\theta$ ساختار ساده در فضای فاز است، $S=\int\theta$ عمل کلاسیک است، و غیره و غیره. این با نامهای لیوویل، تکشکل پوانکاره، تکشکل متعارف و پتانسیل متعارف همراه است، که هیچکدام من را شگفتزده نمیکند، اما مدخل ویکیپدیا به من اطلاع میدهد که نام ترجیحی [توسط چه کسی؟] برای آن در واقع است. تکشکل «همشناختی»، به این دلیل که «متعارف» (که انتخاب طبیعی من است) «از قبل به شدت بارگذاری شده است»، و به دلیل خطر سردرگمی با چیزهای جبری. این نام من را کاملاً گیج می کند. **چرا نام توتولوژیک برای این شی انتخاب شد؟** کی، کجا و توسط چه کسی؟ یا این نام به دلیل همین نام انتخاب شده است؟ | $p\ dq$ یک شکل توتوولوژیک است؟ |
75710 | در کودکی به من آموختند که آبی و زرد باعث سبز، زرد و قرمز نارنجی و قرمز و آبی ارغوانی میشوند - چرخه رنگ تفریقی را تشکیل میدهند. در دوران نوجوانی به من آموختند که آبی و سبز رنگ فیروزهای، سبز و قرمز را زرد و قرمز و آبی سرخابی میسازند - چرخه رنگ افزودنی را تشکیل میدهند. جایی در آن زمان به من آموختند که رنگ های رنگین کمان ROY G. BIV است. این آخری تنها موردی است که برای من در فیزیک بسیار منطقی است زیرا نور قابل درک به نحوی یک چرخه نیست، بلکه بخش کوچکی از طیف EM است. چرا به نظر می رسد رنگ های بالا و پایین طیف با هم مخلوط شوند؟ آیا چیزی در طبیعت وجود دارد که نشان دهد باید چنین باشد؟ آیا این فقط یک پدیده روانی است یا فیزیولوژیکی؟ | آیا چرخه رنگ فقط یک توهم بینایی است؟ |
123217 | من با انتقال از معادلات موج نسبیتی کوانتومی (مخصوصاً معادله کلاین-گوردون) به QFT مشکل دارم، زیرا بسیاری از فرضیات ضمنی به نظر می رسند. به عنوان مثال، من با عملگر تکامل زمان مشکل دارم، که برای استخراج بسط آشفته $-$ ابزار اصلی در QFT به اعتقاد من بسیار مهم است. c بنابراین مشکل من اینجاست: وقتی از معادله شرودینگر به معادله کلاین گوردون جهش می کنیم، مشتق زمانی مرتبه دوم می گیریم و در نتیجه مفاهیم ساده QM غیر نسبیتی مانند: همیلتونی، عملگر تکامل زمانی را از دست می دهیم. اما برای یک میدان کوانتومی اسکالر می توانیم چگالی لاگرانژی بسازیم: $$ \mathcal{L}(x) = \hbar^2 c^2 g^{\mu \nu} \partial_\mu \phi \partial_\nu \phi^* - m^2c^4 \phi \phi^* $$ و کوانتیزاسیون دوم را انجام دهید ، که از آن یک رابطه کموتاسیون متعارف هامیلتونی و توانایی استفاده از تصاویر (شرودینگر، هایزنبرگ...) بدست می آوریم. بنابراین چگونه این کار می کند؟ قبلاً اصولاً هامیلتونی وجود نداشت و اکنون وجود دارد. آیا این همیلتونی است که ما در فرمولهای بسطهای آشفته میزنیم؟ در مقایسه با معادله موج تک راه حل در ابتدا چه چیزی تغییر کرد؟ | تکامل شرودینگر برای معادله کلاین-گوردون |
83789 | با استفاده از تفسیر شهودی $\vec{\nabla}^2$ لاپلاسی به عنوان تفاوت بین مقدار متوسط یک فیلد در همسایگی یک نقطه و مقدار میدان در آن نقطه، می توان به راحتی و به سرعت به دست آورد. شکل معادله گرما، معادله پواسون و معادله موج (همانطور که در آن لینک انجام می شود اگر علاقه دارید: دیویس - سری فوریه و توابع متعامد P196). من کاملاً صادقانه نمیتوانم آن معادلات را به خاطر بسپارم، آنها را با استفاده از شهودی که لاپلاسی به من میدهد با استدلال فیزیکی برگرفته از موقعیت (برگرفته از میدانی که ما از آن استفاده میکنیم خواه دما، تمرکز، پتانسیل الکتریکی یا جابجایی باشد) دوباره استخراج میکنم. من نمی دانم که آیا می توان از شهود مشابهی برای استخراج شکل معادله هلمهولتز، معادله شرودینگر، معادله دیراک، و واقعاً هر معادله خوب دیگری از فیزیک ریاضی استفاده کرد که مردم شهود خوبی برای آن دارند و بدشان نمی آید. اشتراک گذاری تا زمانی که به نتیجه درست برسید، لازم نیست به هیچ وجه سختگیرانه یا حتی لزوماً کاملاً منطقی باشد، اگرچه واقعاً باید سریع و دقیق باشد، متشکرم. | استخراج مجدد شهودی معادلات فیزیک ریاضی |
44868 | چگونه می توانیم یک الکترود فلزی را با بارهای زیاد شارژ کنیم؟ وقتی ویدیویی در مورد اندازه گیری شارژ با استفاده از ویزیوستات روی بالون دیدم، شارژ 0.6 نانو کولن بود. آیا شارژ 1 کولن دست نیافتنی است؟ | آیا می توان به هزینه های بالا (مثل 1$\ برابر 10^{-3}$ coulomb) دست یافت؟ |
44863 | من کتابی در مورد خاصیت موج نور خواندم که در آن نویسنده اشاره کرد که میدان الکتریکی به جای میدان مغناطیسی بر خاصیت نور غالب است. نمی فهمم چرا در نظریه ماکسول، میدان نوری دارای میدان الکتریکی و مغناطیسی همزمان است و عمود بر هم هستند. همچنین در برخی کتاب ها که قطبی شدن را در نظر می گیرند، فقط از میدان الکتریکی به عنوان مثال استفاده می کنند. به عنوان مثال، اگر ارتعاش میدان الکتریکی بالا و پایین باشد، نمیتواند از یک قطبشکننده که جهت ارتعاش میدان را 90 درجه میکند عبور کند، بنابراین نوری از قطبیکننده عبور نمیکند. اما میدان مغناطیسی چه شد؟ میدان مغناطیسی عمود بر میدان الکتریکی است، بنابراین در این مورد، میدان مغناطیسی باید از قطبی کننده عبور کند، و ما باید نور خروجی داشته باشیم - اما اینطور نیست. چرا اینطور است؟ | چرا میدان الکتریکی در نور غالب است؟ |
86141 | بگذارید بگوییم که من در اتاقی نشسته ام که همه پرده ها باز است. نور شدید خورشید از پنجره می آید. کل اتاق به خوبی روشن شده است. من قادر به دیدن ذرات گرد و غبار معلق در هوا نخواهم بود. حال، اگر پرده ها را ببندم، یک شکاف کوچک را باز نگه دارم، و اجازه بدهم فقط یک پرتو نور خورشید وارد شود، ذرات معلق گرد و غبار را در آن پرتو به آسانی می بینم. همین اتفاق در یک شب تاریک با پرتو نور یک مشعل باتری دستی رخ خواهد داد. توضیح علمی برای این موضوع چه خواهد بود؟ وقتی نور بیشتری دارم نمی توانم ذرات غبار را ببینم. اما وقتی واقعاً نور را کاهش میدهم و تنها یک پرتو باریک وجود دارد، میتوانم آن ذرات ریز را ببینم. چگونه یک پرتو باریک نور من را قادر می سازد آن عناصر ظریف را ببینم؟ | چرا میتوانیم ذرات غبار را در یک پرتو باریک نور ببینیم (و نه در یک منطقه کاملاً روشن)؟ |
131832 | این برگه را از معلمم به من داده اند و من تا اینجا آن را واقعاً سخت می بینم .. سوال زیر فقط جمجمه من را خرد می کند. بنابراین ممنون می شوم اگر دوستان من را از طریق آن راهنمایی کنید > ذره ای که از زمین بیرون می زند زمان می برد. $t_1$ برای رسیدن به $\frac{15}{16} H$ > و زمان $t_2$ برای طی کردن بقیه مسافت تا زمین. اگر $H$ > حداکثر ارتفاع به دست آمده باشد. نسبت $\frac{t_1}{t_2}$ را پیدا کنید خوب گزینههای من زیاد بود ... آنها $\frac{1}{3}$, $\frac{3}{1}$, $\frac{5 بودند }{3}$ و $\frac{3}{5}$ و با استفاده از دانش خود از حداقل چیزی که می دانم این است: 1. شی **تقریباً** به حداکثر ارتفاع رسیده است، بنابراین نسبت به آن بزرگی 2 نخواهد بود. من سعی کردم با استفاده از معادلات حرکات و فایده ای نداشت من هنوز به جایی نرسیدم 3. $u \sin(\theta) t_1-\frac{1}{2}g (t_1)^2= \frac{15}{16} H$ 4 و $\frac{\left(u \sin\theta\right)^2} {2g} =H$ با در نظر گرفتن اینکه $t_2$ باید بیشتر از این باشد. $t_1$ ... گزینه دوم و سوم حذف می شوند ... خوب مطمئناً نمی تواند $\frac{1}{3}$(شاید) باشد .. زیرا این نسبت واقعاً بزرگی است ... آیا مقداری وجود دارد فرمول اضافی دیگر یا چیزی غیر از فرمول های رایج (مانند حداکثر ارتفاع و دامنه و تقسیم بردارها) قرار است برای حل این سوال بدانم آیا چیزی را از دست می دهم؟ | مربوط به حرکت پرتابه |
22048 | آیا میدان مغناطیسی توسط فوتون ها منتشر می شود یا توسط فوتون های مجازی؟ اگر توسط فوتون باشد، آیا این بدان معنا نیست که آهنرباها انرژی خود را از دست می دهند و در نهایت تبدیل به غیر آهنربا می شوند؟ | آیا آهنرباهای دائمی فوتون های مجازی ساطع می کنند؟ |
73003 | من مطمئن نیستم که آیا اینجا جای قابل قبولی برای پرسیدن این سوال است، زیرا ممکن است بیشتر به عملکرد بیولوژیکی چشم انسان مربوط باشد تا خواص فیزیکی نور، اما من ترجیح می دهم یک توضیح فیزیکی بشنوم تا یک توضیح بیولوژیکی. یکی (در صورت وجود). اساسا، ما اغلب طیف مرئی را با چرخ رنگ توصیف می کنیم. در این چرخ، قرمز در کنار ارغوانی (بنفش) ظاهر می شود، اما قرمز و بنفش در انتهای مخالف طیف نور مرئی قرار دارند. این چه دلیلی دارد؟ یعنی چرا طیف نور مرئی را به جای خطی، دایره ای در نظر می گیریم؟ | چرا طیف نور مرئی دایره ای به نظر می رسد؟ |
131839 | فرض کنید که شما در حال انجام برخی شبیهسازیهای مونت کارلو از یک سیستم آماری بر روی یک شبکه هستید و تغییر ناپذیری مقیاس را مشاهده میکنید، به این معنی که در یک نقطه همنظم هستید. آیا می توانید یک ارزیابی عددی از شارژ مرکزی دریافت کنید؟ من می دانم که چگونه بار مرکزی با انرژی آزاد (مثلاً در یک استوانه) یا به تانسور تنش-انرژی مرتبط است، اما اینها مستقیماً در مونت کارلو قابل مشاهده نیستند. آیا روشی سیستماتیک برای آن وجود دارد؟ آیا قبلا انجام شده است؟ | چگونه بار مرکزی یک سیستم را به صورت عددی اندازه گیری می کنید؟ |
45807 | آیا برای یک سیستم کوانتومی دوبخشی که تحت یک معادله اصلی تکامل مییابد، آیا مشتق زمانی ماتریس چگالی کاهشیافته برابر است با ردی جزئی از مشتق زمانی ماتریس؟ به عبارت دیگر، آیا این درست است: $\dot{\rho}_{A} = Tr_B(\dot{\rho}_{AB})$ (که $\rho_A = Tr_B(\rho_{AB})$ ) اگر نه، آیا روش ساده دیگری برای پیدا کردن $\dot{\rho}_{A}$ از $\dot{\rho}_{AB}$ وجود دارد؟ | تکامل زمانی یک ماتریس چگالی کاهش یافته |
7639 | در فیزیک کوانتومی ما تعریف کردهایم: $$ \psi (x) = \sqrt{ \dfrac{1}{2 \pi \hbar} } \int^{ \infty }_{-\infty } \phi (p) \exp \left( i \dfrac{px}{ \hbar} \right) dp $$ اکنون $$a(k) \equiv \sqrt{ \hbar } \phi (p)\quad {\rm and}\quad k = \dfrac{p}{ \hbar } $$ Where, $$ a(k) = \left\\{ \begin{array}{cccc} 0 & k < \- \dfrac{ \epsilon }{2} \\\ \sigma + \dfrac{2 \sigma }{ \epsilon } k & \- \dfrac{ \epsilon }{2} < k < 0 \\\ \sigma - \dfrac{2 \sigma }{ \epsilon } k & 0 < k < \dfrac{ \epsilon }{2} \\\ 0 & k > \ dfrac{ \epsilon }{2} \\\ \end{array} \right.$$ عادی کردن $a(k)$ من $\sigma$ را دریافت می کنم: $$ \sigma = \sqrt{ \dfrac{3}{ \epsilon } } $$ اما من نمیتوانم چیزی منطقی از انتگرال فوریه دریافت کنم. | پیدا کردن $\psi(x)$ از حالت های فوریه |
131837 | گرفتن این پست: آیا دلیلی بر وجود زمان وجود دارد؟، به عنوان نقطه شروع. در آنجا ذکر شد که بین: _زمان_ و جریان زمان_ خلط وجود دارد. نظری (از من) بود که خلط بین _زمان_ و_جریان_زمان_ (که معادل هم هستند) نیست، بلکه بین _زمان_ و _مدت_ که یکی بعد آن است (یعنی _مدت_) است. با توجه به اهمیت مسئله _زمان_ در نسبیت عام و گرانش کوانتومی. انجام این تمایز گام مهمی است، زیرا مدت زمان را می توان به راحتی به عنوان یک بعد (با ضریب $c$ مناسب) همراه با سایر ابعاد فضایی نسبت به _time_ واقعی (یا _جریان زمان_) در نظر گرفت. > آیا می توانیم بگوییم که پارامتر/بعد _time_ در SR/GR در واقع نشان دهنده > _زمان رویداد_ نیست بلکه _دوره_ (یعنی بازه زمانی) است؟ _به هر حال، این روش چرخش فتیله ای را روشن می کند، به عنوان تبدیل از مدت به نمایش فرکانس. یا مشکلات تعریف مانند زمانی که فرد با ابعاد _زمان_ اضافی، در برخی از پیشنهادات نظری این کار را انجام می دهد) | زمان است یا مدت؟ |
15531 | نویسنده اصطلاح لگاریتم کولن کیست؟ در واقع، لگاریتم کولن توسط لانگمویر در مقاله خود در سال 1928 محاسبه شد، جایی که اصطلاح پلاسما به فیزیک معرفی شد، اما اصطلاح لگاریتم کولن بعدا ظاهر شد. اولین مرجعی که من پیدا کردم معادله جنبشی نسبیتی مقاله Belyaev & Budker (1956) است. به روز رسانی: با استفاده از Google Labs مرجعی به تاریخ 1937 در مجله بسیار نادر گرجی به زبان روسی پیدا کردم. | چه کسی اصطلاح لگاریتم کولن را اختراع کرد؟ |
34395 | چرخهای عقب خودرو همیشه در جهتی است که خودرو در حال حرکت است. چرخهای جلو میتوانند به چپ یا راست بپیچند و بنابراین میتوانند به سمتی که خودرو به سمت آن حرکت میکند اشاره کنند. چیزی که من نمی فهمم این است که چگونه یک ماشین می تواند با چرخش هر چهار چرخ (نه لغزش) بچرخد. یعنی چگونه ممکن است که دو لاستیک جلو در یک جهت، دو لاستیک عقب در جهت دیگر روبرو شوند، در حالی که چهار لاستیک همگی با میله های سفت به هم وصل شده اند و هر چهار لاستیک بدون لغزش می چرخند؟ من سعی می کنم این را با فرض اینکه ماشین بسیار آهسته حرکت می کند، تجسم کنم، اما حتی در آن زمان هم این وضعیت برای من غیرممکن به نظر می رسد. آیا در واقع لاستیکهای عقب فقط در گامهای بسیار کوچک میلغزند تا ما واقعاً شاهد وقوع آن نباشیم؟ | چگونه یک ماشین بدون سر خوردن می چرخد؟ |
107439 | QFT یک تبدیل واحد غیر محلی است و بنابراین می تواند درهم تنیدگی در یک سیستم ایجاد کند. به این معنی است که یک حالت خالص قابل تفکیک را می توان به حالت خالص درهم تنیده تبدیل کرد. اکنون چون وجود درهم تنیدگی را می توان از طریق افزایش آنتروپی زیرسیستم ها مشاهده کرد. از آنجایی که همه زیرسیستم ها شاهد تغییر آنتروپی مثبت هستند، آیا آنتروپی سیستم کامل نیز افزایش می یابد (به نظر می رسد افزایش می یابد زیرا آنتروپی افزایشی است)؟ حال اگر افزایش یابد، به نظر میرسد که ماهیت برگشتپذیر الگوریتمهای کوانتومی را نقض میکند. من خیلی گیج هستم. | تبدیل فوریه کوانتومی و آنتروپی |
76465 | بنابراین وقتی دو جعبه به هم متصل می شوند و نیرو وارد می شود، دو جعبه با شتاب یکسان حرکت می کنند. (با فرض ثابت بودن نیرو.) سوال من این است که نیروهای بین دو جعبه چگونه حذف می شوند؟ وقتی نیرو به جعبه اول وارد می شود، نیرویی به جعبه دوم وارد می کند که جعبه اول را با همان نیروی واکنش فشار می دهد... و مطمئن نیستم بعد از آن. منظورم از به هم وصل شدن این است که دو جعبه به معنای واقعی کلمه به هم چسبیده اند. هیچ رشته یا چیزی شبیه به آن وجود ندارد. اساساً به هم چسبیده است. | دو جعبه که با فشار به هم متصل شده اند - بین دو جعبه چه اتفاقی می افتد؟ |
17741 | در سطح سیستم، من میدانم که وقتی الکترونها به درون یک سیم فشار داده میشوند، یک میدان خالص و یک سرعت الکترون خالص وجود دارد. و من خوانده ام که رانش خالص الکترون کند است. اما الکتریسیته از طریق سیم حرکت می کند، اساساً در c، و من می خواهم این مکانیسم را درک کنم. پوزش می طلبم اگر سوال من به درستی بیان نشده است، من تقریباً در دهه 1990 تئوری کوانتومی را در مقطع لیسانس می دانم، اما حرکت الکتریسیته را با جزئیات توضیح نمی دهد. این تصور من است، امیدوارم کسی این سوراخ ها را پر کند، هه ها. یک الکترون به درون سیم حرکت می کند. انرژی جنبشی دارد. پس از طی مسافتی کوتاه، خود به خود فوتونی ساطع می کند که به الکترون دیگری در لایه ظرفیتی برخورد می کند. احتمالاً آن الکترون نیز همین کار را می کند. اگر این تصور به سادگی اشتباه است، لطفاً مرا روشن کنید. سوالاتی که مطرح می شود: 1. احتمالاً در این سطح، الکترون ها بیشتر شبیه امواج و کمتر شبیه ذرات عمل می کنند، اما آیا جزء کلاسیکی در تصویر وجود دارد، یعنی آیا الکترون ها از طریق دافعه الکترون های دیگر را با انرژی جنبشی می رسانند یا این کار را انجام می دهد. اینجوری کار نمیکنه؟ 2. اگر الکترون ها به طور لحظه ای انرژی داشته باشند، آنگاه آن را توسط فوتون منتقل می کنند، چه چیزی تعیین می کند که فوتون گسیل شود و چه فرکانسی خواهد داشت؟ من فرض میکنم که الکترونها در این ابر با هیچ نوع اصل حذفی محدود نمیشوند و هر فرکانسی ممکن است؟ 3. چرا فوتون گسیل شده از الکترون باید در جهت حرکت باشد؟ پایستگی تکانه به من می گوید که اگر یک الکترون در حال حرکت باشد، فوتون باید در آن جهت گسیل شود و الکترون را کند کند، اما آیا یک الکترون می تواند فوتونی را در جهت مخالف ساطع کند؟ اگر این کار را میکرد، من فرض میکنم که به نوعی باید انرژی را از جای دیگری جذب میکرد؟ به نظر می رسد که با قیاس با تونل کوانتومی ممکن است. 4. مکانیسمی که الکترون ها در حال انتشار باعث افزایش دمای ماده می شوند چیست؟ آیا آنها انرژی را به الکترونهای لایه ظرفیتی منتقل میکنند که هسته را میکشند، آیا برخی فوتونها مستقیماً به هستهها برخورد میکنند یا راه دیگری وجود دارد؟ 5. احتمالاً الکتریسیته آهستهتر از نور حرکت میکند، زیرا در هر تبادل مقداری زمان وجود دارد، و زمانی که الکترونها قبل از گسیل یک فوتون با سرعت زیر نور حرکت میکنند. این چقدر از نور کندتر است و سرعت هر فعل و انفعال چقدر است؟ | الکتریسیته چگونه در هادی منتشر می شود؟ |
31355 | > **تکراری احتمالی:** > چگونه الکتریسیته در هادی منتشر می شود؟ بنابراین اساساً من سرعت بارهای درون سیم را در نظر می گرفتم که با سرعت رانش و سرعت امواج الکتریکی برابر با سرعت نور تعریف می شود. بنابراین منظور من این است که اگر امواج الکتریکی باری نداشته باشند (مثلاً نوری که ما با آن مواجه می شویم. از تشعشعات خورشید است و از آنجایی که آنها هیچ باری را حمل نمی کنند، ما شوک نمی خوریم) بنابراین آنها در واقع چه چیزی را حمل می کنند. من سعی کردم شباهت آن را به امواج مکانیکی بفهمم ..از آنجایی که موج مکانیکی خود هیچ ماده ای را با خود حمل نمی کند، آنها فقط انرژی را منتقل می کنند.. سپس امواج الکتریکی را که نمی توانند بار حمل کنند نیز انجام می دهند، اما باید انرژی را به شکل امواج الکتریکی منتقل کنند. حالا بگویید که این امواج الکتریکی منبع میدان الکتریکی هستند.. پس چیزی که من را گیج می کند این است که اگر میدان الکتریکی با سرعت نور منتشر شود (سرعت امواج الکتریکی).. پس ولتاژی را که به عنوان eL تعریف می کنیم انجام دهید. یا ولتاژ یا پتانسیل در یک نقطه = شدت میدان الکتریکی * L (فاصله) است، پس اگر افت ولتاژ یا پتانسیل نیز بر این اساس تغییر کند یا می توانم بگویم که پتانسیل نیز به دنبال شدت میدان الکتریکی در سرعت نور است.. اما این متناقض با مشاهدات عمومی ما است که در آن دوره زمانی خاص و فازهایی را تعریف می کنیم که تغییرات ولتاژ را تعریف می کنند، بنابراین نه با سرعت نور. | امواج الکتریکی دقیقاً چه چیزی را از یک نقطه سیم به نقطه دیگر منتقل می کنند؟ |
86920 | همانطور که واینبرگ در QFT Vol1 خود بیان کرد، دو راه معادل برای رسیدن به یک نظریه میدان کوانتومی وجود دارد: **(1).** با نمایش های تک ذره ای گروه پوانکر شروع کنید و سپس یک نظریه چند ذره ای از آن بسازید. با حفظ اصول علیت و غیره. من این رویکرد را کوانتیزه کردن دوم ذرات می نامم، زیرا کوانتیزه دوم معمولاً برای تأکید بر چند جسم استفاده می شود. ماهیت یک نظریه **(2).** با نمایش میدانی گروه پوانکر شروع کنید، آن را به صورت متعارف کمی کنید، در حالی که اصول علیت، قطعیت مثبت انرژی ها و غیره را حفظ کنید. واینبرگ اثبات هم ارزی بین دو رویکرد بالا را با استفاده از برخی ریاضیات، هرچند سخت، اما فرض کنید بی اهمیت، نشان داد. معادل سازی برای من یک معجزه محض یا یک تصادف کامل به نظر می رسد. من احساس نمی کنم که معادل آن با وضعیت فعلی ذهن را درک می کنم. آیا راهی برای بی اهمیت جلوه دادن معادل سازی وجود دارد؟ یا به بیان دیگر، آیا استدلال پیشینی برای استدلال وجود دارد، با توجه به دو مجموعه نقطه شروع (1)(2)، در پایان باید همان نظریه را بدست آوریم؟ به عنوان یک نکته جانبی، بسیاری پیشنهاد کردهاند که اصطلاح «کوانتیزهسازی دوم» باید کاملاً کنار گذاشته شود، زیرا در واقع اولین کوانتیزهسازی میدانها است. با این حال، برای من، از آنجایی که معادل شفاف نیست، هنوز هم اهدافی را دنبال می کند. | آیا می توانیم هم ارزی بین کوانتیزه سازی متعارف میدان ها و کوانتیزاسیون دوم ذرات را بی اهمیت بدانیم؟ |
109800 | آیا فضای زمان کوانتیزه شده بیشتر شبیه یک صفحه شطرنج است یا ماتریسی از نورها؟ من دو قیاس شنیدهام، به نظر میرسد لامپ یکی اجازه حرکت میدهد در حالی که مهره شطرنج به نظر میرسد پارادوکس زنوس را نقض میکند. در حالی که مثال بهتری است؟ http://plato.stanford.edu/entries/paradox-zeno/#Sta | ساختار فضازمان کوانتیزه شده؟ |
96237 | من با ایده بسیار جدیدی در مورد اثرات سلاح های هسته ای برخورد کردم، لطفاً این را بررسی کنید. به طور خلاصه، آن شخص بیان میکند که فشار بیش از حد انفجار با ایجاد آسیب برای هر ساختمانی که در یک خط شعاعی از آن عبور میکند، تضعیف/فاسد میشود، که تا حدی منطقی است. اما، اعدادی که این مرد ارائه کرد واقعاً تکان دهنده بود، به عنوان مثال، او اظهار داشت (محاسبه شده از داده های W.Penney) که 1٪ از انرژی انفجار برای هر خانه اسکلت چوبی که انفجار از آن عبور می کند از دست می رود و حدود 5٪ برای هر ساختمان بتنی یا آجری. اگر این درست باشد، با تصحیح حلقههای فشار بیش از حد انفجار ناشی از قوانین پوستهگیری معمول، متوجه میشویم که برای مثال: برای 1 MT، برد زمین ایدهآل 20 psi حدود 2.6 کیلومتر است، سپس با اعمال نرخ پوسیدگی/تضعیف بیش از حد میگوییم. 50 ساختمان بتنی در یک شهر مدرن (فقط یک تخمین تقریبی برای ساختمانها در خط شعاعی 2.6 کیلومتر) 0.95^50 = 7.5 درصد از ارزش بیش از حد فشار مورد انتظار برای یک سطح ایده آل در 2.6 کیلومتر، که در حدود 1.5 psi است، بنابراین سلاح های هسته ای بسیار ضعیف تر از آنچه تصور می کردیم، می شود. خب حالا به سوالم برمیگردم. آیا راهی برای محاسبه تأثیر ساختمان ها بر کاهش موج انفجار در یک منطقه مشترک شهری وجود دارد؟ همچنین آیا اعداد 1% و 5% برای شما منطقی است؟ متاسفم اگر نمی توانم آنچه را که می خواهم به روشی بهتر بیان کنم، انگلیسی زبان اول من نیست، بنابراین تمام تلاشم را کردم و امیدوارم برای توضیح آنچه می خواهم بدانم کافی باشد. | نرخ فروپاشی فشار بیش از حد برای یک انفجار هسته ای (موج شوک) در یک منطقه شهری؟ |
76446 | برای مایعات اسپینی با تقارن چرخشی _SU(2)_ **یا** _تقارن معکوس زمانی(TR)_، پارامترهای ترتیب موج چگالی اسپین (SDW) همیشه صفر هستند، مثلاً $\left \langle \mathbf{S} _i \right \rangle=\mathbf{0}$، به دلیل تقارن چرخش چرخشی یا تقارن TR. اما اگر حالت چرخش مایع _نه_متقارن_چرخش_چرخش _نه___TR متقارن باشد، به عنوان مثال حالت پایه مایع چرخش کایرال دقیق مدل کیتایف تعمیم یافته روی شبکه لانه زنبوری _تزیین شده_، آیا امکانی وجود دارد که پارامترهای ترتیب SDW $ باشد. \left \langle \mathbf{S}_i \right \rangle\neq \mathbf{0}$ ? بنابراین، اگر یک حالت اسپین مایع دارای پارامترهای مرتبه _nonzero_ $\left \langle \mathbf{S}_i \right \rangle$ باشد، چرا هنوز آن را مایع چرخشی به جای فاز SDW می نامیم؟ **توضیحات:** _spin-rotation_ که در اینجا ذکر شد باید به عنوان **$SU(2)$ یا $SO(3)$**، مثلا **همه** تبدیلات چرخش چرخشی درک شود. اگرچه مدل Kitaev (روی شبکه لانه زنبوری _تزیین شده) و حالت پایه آن **این تقارن چرخشی پیوسته را در هم می شکند، اما آنها هنوز **دارای تقارن چرخش _$\pi$_ در حدود $S_x,S_y$ هستند. و محورهای چرخشی $S_z$، و این برای اطمینان از $\left \langle کافی است \mathbf{S}_i \right \rangle=\mathbf{0}$. پیشاپیش ممنون | آیا مایعات اسپین بدون تقارن چرخش-چرخش و زمان معکوس می توانند پارامترهای ترتیب موج چگالی اسپین (SDW) غیر صفر داشته باشند؟ |
133700 | من در مشکل دو ماهواره به سمت یکدیگر گیر کرده ام. جرم ماهواره اول 400 کیلوگرم و جرم ماهواره دوم 100 کیلوگرم است. ارتفاع ماهواره ها 1000 کیلومتر است. میخوام بدونم اگه ماهواره ها با هم برخورد کنن به مدارشون ادامه میدن یا سقوط میکنن و به زمین میسوزند؟ من می دانم که می توانید سرعت هر ماهواره را با استفاده از این معادله بدست آورید: $$v = \sqrt{GM/R}$$ جایی که $v$ سرعت است، $G$ 6.67 $ است\cdot 10^{-11} $، $M$ جرم سیاره و $R$ شعاع است. من می توانم سرعت ها را دریافت کنم، اما نمی دانم از اینجا به کجا بروم. همچنین هنگامی که من $R$ دریافت می کنم، آیا باید شعاع سیاره را نیز اضافه کنم؟ بنابراین 1000 کیلومتر + شعاع سیاره خواهد بود؟ اگر در این مورد به من کمک کنید، شگفت انگیز خواهد بود. | مشکل برخورد ماهواره |
8237 | ارجاع به این مقاله خبری: http://www.smh.com.au/technology/sci- tech/cosmic-burst-in-far-away-galaxy-puzzles-nasa-20110408-1d6kz.html همچنین به شناسه رویداد اشاره می کند. : (GRB) 110328A به نظر می رسد این مقاله نشان می دهد که دلیل قابل مشاهده بودن دوره غیرعادی طولانی انفجار گاما این است که زیرا بقایای ستاره در حال انفجار در نزدیکی مرکز هسته کهکشانها و از این رو احتمالاً در نزدیکی سیاهچاله بسیار پرجرم است. در ادامه می گوید که رویداد قابل مشاهده جریانی از این انرژی به سمت sm-bh است. آیا این منطقی ترین فرضیه برای این رویداد است؟ چه احتمالات دیگری می تواند چنین انفجار طولانی تابش گاما را توضیح دهد؟ ویرایش: اگر حتی حدس زده میشود که ستارهای است که از هم جدا میشود، پس چه احتمالات دیگری میتواند انفجاری را که منجر به انفجارهای طولانی غیرمعمول میشود توضیح دهد؟ | آیا این نتیجه گیری که انفجار کیهانی در صورت فلکی دراکو از پرتوهای گاما که به سمت یک سیاهچاله عظیم در حال جریان هستند، مشاهده شده است؟ |
69854 | اخیراً در مورد تکنیکی در پردازش تصویر یاد گرفتم که ریشه در چیزی به نام معادله گرما از فیزیک دارد. خالقان اصلی این تکنیک از فیزیک چگونگی انتشار گرما در یک جسم الهام گرفتند. البته هدف صاف کردن تصویر برای حذف کلی نویز است. این کار با گرفتن یک هسته گاوسی و درهم آمیختن آن با تصویر انجام شد. با این حال، استاد می گوید که معادله گرما در واقع تعمیم این فرآیند است و در واقع با استفاده از چارچوب معادله گرما می توانیم به تکنیک های بسیار بهتری دست پیدا کنیم. اساساً، اگر تصویر اصلی ما $I$ باشد، آنگاه چارچوب معادله حرارت می گوید: $$ I(t) = \nabla \cdot (\ D(x,y) \ \nabla I) $$ که در آن $ \nabla$ به معنای مشتق مکانی است، (من فکر می کنم). $I(t)$ تصویر جدید تصویر را در نقطهای از زمان نشان میدهد که تکامل مییابد - همانطور که گرما جریان مییابد - همانطور که این الگوریتم اجرا میشود. در نهایت، $D(x,y)$ ضریب انتشار است، و اگر $D=1$، (یا هر ثابت دیگر)، آنگاه مقدار بالا به سادگی به یک هسته گاوسی که تصویر $I$ را در بر میگیرد، جمع میشود. اکنون، چیزی که من به آن امیدوار هستم، موارد زیر است: امیدوارم کسی در اینجا بتواند بینش شهودی در مورد چگونگی/چرا این کار، در مقابل یک قیاس فیزیکی به «جریان گرما» در تصویر اضافه کند. راهی که من در حال حاضر آن را درک می کنم، این است که ما یک تصویر داریم. هرچه دامنه برخی از پیکسلها بیشتر باشد، آن پیکسلها داغتر هستند. در واقع هر پیکسل تصویر به اندازه دامنه آن داغ است. اکنون، ما همچنین از فیزیک و آنتروپی می دانیم که گرما سعی می کند از بین برود، به طوری که در نهایت، دما در سراسر تصویر برابر می شود. (به نظر من این همان چیزی است که وقتی یک گاوسی تصویر را در هم میپیچد اتفاق میافتد - این همان لکه گیری است که ما به دنبال حذف نویز هستیم...). اکنون، با ثابت یا 1 بودن ضریب انتشار، این جریان گرما در همه جا رخ می دهد. با این حال، اگر ضریب انتشار، مثلاً، یک تابع باینری از تصویر فضایی باشد، مختصات جایی که $D(x,y)$ برابر با 0 است، جایی است که هیچ گرمایی نمی تواند از آن عبور کند، و بنابراین این مختصات هستند. پیکسل هایی که از جریان گرما در امان مانده اند... آیا درک من از این تکنیک الگوریتمی الهام گرفته شده از لحاظ فیزیکی درست است؟ آیا واقعاً جز در چارچوب یک تصویر، کاری جز «شبیهسازی» جریان گرما انجام نمیدهیم؟ خیلی ممنون | معادله گرما در رابطه با الگوریتم هموارسازی |
88921 | مشکلی که من دارم روی آن کار می کنم زیر است. > یک گلوله $.01\: \mathrm{kg}$ به یک بلوک جرم $.89\: > \mathrm{kg}$ که از سقف آویزان است شلیک میشود. پس از اینکه گلوله در بلوک > گرفتار شد، نوسان می کند و $.40\: \mathrm{m}$ از ارتفاع > اولیه خود بالا می رود. سرعت اولیه گلوله را پیدا کنید. من فکر میکنم که $\frac{1}{2}m{v_0}^2 = (m+M)gh$ به من راهحل $25.6 میدهد: \mathrm{m/s}$، اما پاسخ ظاهراً 2.5 دلار است \ برابر 10^2\: \mathrm{m/s}$. چه چیزی را از دست داده ام؟ | سرعت پس از برخورد غیر کشسان بین گلوله و بلوک |
5950 | اگر بتوانیم در مورد جهان به عنوان یک تابع موج فکر کنیم، بسیاری از ذرات باید با بسیاری از ذرات دیگر در جهان درگیر شوند. این سوال بدیهی مطرح می شود که چرا ما آن درهم تنیدگی ها را در شرایط روزمره نمی بینیم. یک توضیح استاندارد ارائه شده این است که آن درهم تنیدگی ها به طور متوسط و لغو می شوند، بنابراین ما می توانیم آنها را نادیده بگیریم. با این حال، به سختی هیچ توجیه ریاضی برای لغو آنها ارائه شده است. سوال من این است که چقدر باید به آن ادعای خاص اعتماد کرد؟ آیا هیچ استدلال ریاضی قبلاً توسط کسی ارائه شده است؟ | توجیه نادیده گرفتن مجموعه بزرگ درهم تنیدگی ها |
128302 | یکی از راه های تشخیص سیارات فراخورشیدی که به دور یک ستاره می چرخند، روش سرعت شعاعی است. آیا می توان از این برای شناسایی چندین سیاره استفاده کرد؟ آیا ستاره با یک دوره ثابت به دور مرکز جرم کل منظومه نمیچرخد؟ یا برای هر سیاره نوسان جداگانه ای از ستاره وجود دارد؟ | سیاره های متعددی که به دور یک ستاره می چرخند |
38311 | 1. چرا اسپین های غیر صحیح از آمار فرمی تبعیت می کنند؟ 2. چرا آمار کسری و غیر آبلی برای بارهای کسری رایج است؟ | چرا آمار کسری و غیر آبلی برای بارهای کسری رایج است؟ |
86926 | اگر دماسنج جیوه ای را در آب گرم قرار دهم، انرژی گرمایی از آب به جیوه داخل دماسنج منتقل می شود. آیا این تا زمانی که تعادل حرارتی حاصل شود و در نتیجه جیوه دمای آب را نشان دهد ادامه خواهد داشت؟ با این حال، اگر چنین باشد، آیا دماسنج دمای مناسبی را نشان می دهد زیرا مقداری از انرژی گرمایی به دماسنج منتقل می شود و این به نوبه خود باعث کاهش دمای اولیه آب می شود؟ لطفا اگر اشتباه می کنم اصلاح کنید. | آیا استفاده از دماسنج دمای سیستم را تغییر نمی دهد؟ |
68717 | من می دانم که الکترون جرم دارد و آن ذره است (جسمی که فقط جرم دارد و اندازه آن ناچیز است) اما آیا می توانیم حجم الکترون را محاسبه کنیم. اگر بله چقدر است . اگر نه چرا؟ | حجم الکترون چقدر است؟ |
7638 | چگونه می توانم نشان دهم: $$\hat{A}^{\dagger} + \hat{B}^{\dagger} = \left( \hat{A} + \hat{B} \right) ^{ \ خنجر}$$ | اثبات هویت اپراتور (فیزیک کوانتومی) |
89342 | من یک سوال در مورد تبدیل انرژی به جرم دارم. خوب، وقتی یک ذره با سرعتی قابل مقایسه با سرعت نور شروع به حرکت می کند، جرم (نسبیتی) آن افزایش می یابد، به این معنی که مقداری ماده ایجاد می شود و آن هم از همان ذره... تبدیل انرژی به جرم خوب است، اما انرژی چگونه درک می شود. چه اتمی باید تشکیل دهد؟ بگو سنگ را به سرعت بالا می برم، سپس اجزای تشکیل دهنده سنگ تشکیل می شود. و اگر همین کار را با ماده دیگری انجام دهم، اجزای تشکیل دهنده آن تشکیل می شود. چگونه؟ انرژی را می توان به جرم تبدیل کرد اما جرمی از چه چیزی؟ آیا این بدان معناست که ما می توانیم از هر جوهر مطلوبی ماده ایجاد کنیم؟ | سوال در مورد تبدیل جرم انرژی |
96589 | این که هیگز دارای مقدار انتظار خلاء غیر صفر است به چه معناست؟ آیا میدان مهم دیگری با VEV غیر صفر وجود دارد؟ این چه ارتباطی با پیش بینی اشتباه قدر 100 دارد؟ | این که هیگز دارای مقدار انتظار خلاء غیر صفر است به چه معناست؟ |
123649 | یک شارژر باتری جهانی، مانند این، چگونه کار می کند، یعنی چگونه می داند که چه ولتاژ، جریان و قطبی برای باتری وارد شده مناسب است؟ آیا باتری ها نوعی پروتکل دارند که این پارامترها را به شارژر اعلام کنند؟ | شارژرهای باتری جهانی چگونه کار می کنند |
11539 | یک جسم کوچک که به سمت یک جسم بزرگ حرکت می کند تنها تحت نیروی گرانش به چه سرعتی می رسد؟ مهمتر از آن، آیا یک سرعت پایانی برای جسم کوچک به دلیل افزایش انرژی مورد نیاز برای شتاب دادن به جسم با افزایش سرعت آن وجود دارد؟ فرضیات: هیچ نیروی دیگری وجود ندارد، گرانش در فواصل نامحدود عمل می کند. پارامترها: جرم بزرگ=$10^{24}$kg جرم کوچک=$100$kg، فاصله بین آنها=$10^{12}$m. | سرعت پایانی جسم در خلاء |
114972 | در یک صفحه ویکیپدیای آلمانی، محاسبه زیر برای دمای سطح خورشید انجام میشود: $\sigma=5.67*10^{-8}\frac{W}{m^2K^4}$ (Stefan-Boltzmann -constant) $S = 1367\frac{W}{m^2}$ (ثابت خورشیدی) $D = 1.496*10^{11} m$ میانگین فاصله زمین تا خورشید $R = 6.963*10^8 m$ (شعاع خورشید) $T = (\frac{P}{\sigma A})^\frac{1}{4} = (\frac{ S4 \pi D^2}{\sigma 4\pi R^2})^\frac{1}{4}=(\frac{SD^2}{\sigma R^2})^\frac{1}{4} = 5775,8$ (ویکیپدیا 5777K را میدهد زیرا شعاع به 6.96*10^8 میلیون دلار گرد شده است) این محاسبه کاملاً واضح است. اما در Gerthsen Kneser Vogel تمرینی وجود دارد که در آن شرلوک هلمز دمای خورشید را فقط با دانستن ریشه کسر D و R تخمین زده است. بگذارید بگوییم که او این کسر را 225 تخمین زده است، بنابراین ریشه دوم حدود 15 است، چگونه می شود. او به 6000 K می رسد؟ مقدار $(\frac{S}{\sigma})^\frac{1}{4}$ تقریباً مقدار 400 دارد. نمی تواند میانگین دمای تقریبی روی زمین باشد که حدود 300K است. دلم برای چی تنگ شده؟ | دمای سطح خورشید با قانون استفان بولتزمن محاسبه می شود |
4696 | برای **S** و **S'** در پیکربندی استاندارد، تبدیل های گالیله عبارتند از: **x' = x - vt، y' = y، z' = z، t' = t** از لورنتس تبدیلات برای v << c: **x' = x - vt، y' = y، z' = z، t' = t - vx/c^2** بنابراین به نظر می رسد که تبدیل های گالیله به طور فزاینده ای دقیق می شوند. : **vx -> 0، v << c** و دقیق برای v = 0 برای همه x. با این حال، تمام کتابهای درسی که من با آنها برخورد کردهام بیان میکنند که تبدیلهای گالیله فقط برای شرط **v <<c** دقیقتر میشوند. پس شرایطی که دگرگونیهای گالیله دقیقتر میشوند چیست و چرا؟ | در چه شرایطی دگرگونی های گالیله دقیق تر می شوند؟ |
131831 | فرض کنید یک حلقه شارژ دی الکتریک با شعاع $a$ و شارژ $q_1$ وجود دارد. من می توانم نیروی الکترواستاتیک اعمال شده بر یک بار نقطه ای با بار q_2$ را محاسبه کنم که با مرکز حلقه هم خط است (فاصله بین حلقه و بار نقطه ای $r$ و فاصله بین مرکز حلقه است. و شارژ امتیاز $d$ است: $$ dE= (k.dq)/r^2 $$ $$ dE_x=(k.dq)/r^2\cos(\theta) $$ $$ dE_x=(k.d.dq)/(a^2+d^2)^{(3⁄2)} $$ $$ E_x=∫(k.d.dq)/(a^2+d^2)^{( 3⁄2)} =(k.d)/(a^2+d^2)^{(3⁄2)}∫dq=kdq/(a^2+d^2)^{(3⁄2)} $$ $$ F= kdq_1q_2/(a^2+d^2)^{(3⁄2)} $$ این شکل حلقه است:  با این حال، من نتوانستم پاسخ مناسبی برای نحوه محاسبه نیروی الکترواستاتیک بین دو حلقه دی الکتریک شارژ با شعاع بار a_1,a_2$ پیدا کنم. به ترتیب $q_1، q_2$. اگر کسی در این زمینه به من کمک کند ممنون می شوم. همچنین لطفاً به من نشان دهید که از کدام فرمول به جای یک راه حل استفاده کرده اید. هر چیزی در مورد این سوال از من بپرسید. | چگونه نیروی الکترواستاتیک بین دو حلقه دی الکتریک بار را محاسبه کنیم؟ |
33273 | آیا فضازمان پیوسته است یا گسسته؟ یا بهتر است، فضای زمان 4 بعدی نسبیت عام گسسته است یا پیوسته؟ اگر ابعاد اضافی مانند فرضیه های نظریه ریسمان را در نظر بگیریم چه؟ آیا آن ابعاد اضافی فشرده گسسته است یا پیوسته؟ آیا شواهد تجربی از تداوم/ گسستگی وجود دارد؟ آیا وقتی ذرات در داخل فضا حرکت می کنند، فضازمان را تکه های کوچک اشغال می کنند؟ اگر فضازمان در نظریه های پیوسته گسسته باشد، چه معنایی دارد؟ من اطلاعات کمی در وب و کتاب پیدا کرده ام. احتمالا سوال من بد طرح شده است و از این بابت عذرخواهی می کنم. | فضازمان گسسته است یا پیوسته؟ |
11532 | این همیشه من را متحیر کرده است. دیروز (در لندن) با وجود اینکه حدود 20 دلار آمریکا بود، شروع به تگرگ کرد. چند سال پیش تگرگ را در سیسیل تجربه کردم که در سایه حدود 35 دلار آمریکا بود. این چگونه ممکن است؟ | سنگ تگرگ در تابستان؟ |
108296 | > مشکل: سنگ مرمر به سمت پایین مسیر و اطراف یک حلقه با > شعاع R می غلتد. سنگ مرمر دارای جرم $m$ و شعاع $r$ است. حداقل ارتفاع $h$ > مسیر باید چقدر باشد تا سنگ مرمر در اطراف حلقه حلقه > بدون افتادن قرار گیرد؟ > پاسخ خود را بر اساس متغیرهای $R$ و $r$ بیان کنید. من این راه حل را بسیار معقول دیدم: $$mg = m a_c = m \frac{V^2}R $$ که منجر به $$V = \sqrt{g R} $$ انرژی در بالای حلقه میشود KE = دلتا PE $$\frac12 m V^2 + m g (2R) = m g h \\\ \frac12 (g R) + g (2R) = g h \\\ \left(\frac12+2\right) R = h $$ بنابراین $h = 5/2 R $ با این حال پاسخ صحیح در واقع $\frac52(R-r)$ است، فکر می کنم به این دلیل است که شعاع حلقه از اندازه گیری می شود مرکز توپی که روی آن می چرخد، بنابراین آنها $R$ را از $r$ کم کردند، اما چگونه می توانید آن را استخراج کنید؟ من همین مراحل را فقط با استفاده از $R-r$ به جای $R$ امتحان کردم اما پاسخ متفاوتی دریافت کردم. | سوال حلقه حلقه |
100581 | در طی تابش هاوکینگ، یک ذره مجازی با انرژی و جرم منفی (از جفت ذره و پادذره) به سیاهچاله می افتد و شریک واقعی آن با انرژی مثبت از مجاورت سیاهچاله فرار می کند. و به نظر می رسد که از سیاهچاله ساطع شده است. از آنجایی که این جفت ذرات در خارج از سیاهچاله وجود داشتند، جریان ذرات انرژی منفی جرم آن را کاهش می دهد. با از دست دادن جرم سیاهچاله، سطح افق رویداد کوچکتر می شود. و بنابراین، باید آنتروپی سیاهچاله را کاهش دهد. بنابراین، چگونه آنتروپی سیاهچاله همیشه افزایش می یابد؟ چیزی که من اینجا از دست می دهم. لطفا توضیح دهید. | مکانیسم تابش هاوکینگ و آنتروپی سیاهچاله |
116510 | بنابراین، روشی که من این را درک میکنم به این صورت است: آلوئولها (تظاهر میکنند که حباب هستند) قطرهایی در حد میکرون دارند که حاکی از فشار عظیمی است که برای باد کردن آنها توسط معادله یانگ-لاپلاس لازم است. $p_{in}-p_{out}=\frac{2\gamma}{r}$ با این حال، وجود مولکولهای سورفکتانت ریوی (اجازه دهید وانمود کنیم که آنها مانند مولکولهای شوینده در مایع شستشو هستند) میتواند به طور موثر کشش سطحی را کاهش دهد. در آلوئول های منبسط نشده و از این رو امکان تورم آسان را فراهم می کند. حالا این کمی را نمیفهمم: با گسترش آلوئولها **فاصله بین مولکولهای سورفکتانت منفرد روی آلوئولها افزایش مییابد و در نتیجه کشش سطحی دوباره افزایش مییابد** بنابراین سرعت انبساط کاهش مییابد. ارتباط ریاضی بین کشش سطحی و جدایی بین مولکول های سورفکتانت چیست؟ چگونه می توانم بیانیه را به صورت پررنگ توجیه کنم؟ | کشش سطحی - آلوئول ریه |
121408 | این یک سؤال کاملاً خاص است که در ادامه مشکلاتی است که من با محاسبه مقدار انتظاری حلقههای ویلسون متقاطع دارم که در اینجا مطرح کردم. با استفاده از ابزارهای پاسخ موجود در آنجا، خیلی سریع به عبارت زیر برای فاکتور محلی مرتبط با راس می رسم، جایی که دو حلقه ویلسون با تکرارهای $\alpha_1$ و $\alpha_2$ به هم می رسند، و جایی که چهار ناحیه اطراف تکرار دارند. $\beta_1$ تا $\beta_4$: $$ G(\alpha_1،\alpha_2،\beta_{1،2،3،4})_{\mu\nu}^{\sigma\rho} := \epsilon_\mu^{ijk}(\alpha_1،\beta_1،\beta_4)\epsilon_\nu^{lmn}(\alpha_2،\beta_1،\beta_2){\epsil در^*}^\sigma_{ijk}(\alpha_1,\beta_2,\beta_3){\epsilon^*}^\rho_{lmn}(\alpha_2,\beta_3,\beta_4)$$ شاخصهای یونانی شاخصهایی هستند که از تجزیه محصولات تانسور بهعنوان $a^i \otimes b^j \otimes b^k = \epsilon_\mu^{ijk}e^\mu$ ایجاد میشوند که منجر به نتایج انتگرالی مانند $$\int میشود. \alpha_i(V_b)^i_{i'} \beta_c(V_b)^j_{j'} \beta_{c'}(V_b)^k_{k'} \mathrm{d} V_b = {\epsilon^*}^\mu_{i'j'k'}\epsilon^{ijk}_\mu$$ (پاسخ قبلی را ببینید). از آنجایی که $\epsilon^*$ که دارای $\mu$ این است با زندگی در انتهای مخالف (بخشی از) خط ویلسون جمع میشود، شاخصهای یونانی لزوماً باید در راسها باز بمانند. من کاملاً خوب هستم که این نتیجه محاسبات است، اما هنوز هم متحیر هستم که چرا رابطه با نماد 6j اینقدر معمولی به هم خورده است. اجازه دهید ابتدا متذکر شوم که معادله فوق در تعریف نمادهای $6j$ به طور مشکوکی شبیه معادله اول است، اما شاخص های آزاد من را آزار می دهد. اگر $\epsilon_\mu^{ijk}(\alpha_l,\beta_m,\beta_n)$ نماد $3jm$ باشد (با $i,j,k$ که نقش $m$ و تکرارهای مربوط به $j$)، شاخص اضافی $\mu$ در اینجا چه میکند؟ اگر نماد $3jm$ نیست (که من در حال حاضر به آن فکر می کنم)، پس چرا $G$ تعریف شده در بالا نماد $6j$ خواهد بود (و چرا دارای شاخص های رایگان است)؟ (اگر اینها نه نمادهای $3jm$ و نه $6j$ هستند، پس چرا Witten، Ramgoolam، Moore و غیره اصرار دارند که هستند؟) توجه داشته باشید که نماد $6j$ نمیتواند پس از جمع کردن شاخصهای یونانی ایجاد شود، زیرا G$$ شاخص دوم که به آن تعلق دارد، به طور کلی در رئوس دیگر هستند و بنابراین دقیقاً همان 6 تکرار آرگومان ها را ندارند. بعلاوه، نمادهای $3jm$، اگر من آنها را درست متوجه شده باشم، اساساً ضرایب کلبش-گوردان برای بسط یک حاصل ضرب تانسور از _دو_ تکرار غیرقابل تقلیل در یک سوم هستند، و $\epsilon$ در بالا، حاصلضرب تانسور _سه_ تکرار تقلیلناپذیر را افزایش میدهد. همه ی چهارم های ممکن (که سپس در قالب شاخص های یونانی جمع می شوند). چیزی در اینجا جمع نمیشود، و من شدیداً گمان میکنم که فقط در درک من از نمادها باشد، بنابراین من واقعاً از کسی قدردانی میکنم که سردرگمی من را برطرف کند. **ویرایش**: خوب، فکر میکنم چیزی پیدا کردهام، اما هنوز با حل این معما فاصله زیادی دارم، و باید در مورد ضرایب $\epsilon^{ijk}_\mu$ با دقت بیشتری فکر کنید: $\alpha،\beta،\gamma$ با عناصر پایه $a^i,b^j,c^k$ مانند قبل تکرار شوند. سپس، میتوانیم حاصلضرب تانسور را بهجای یکباره به صورت مرحلهای تجزیه کنیم: $$ a^i \otimes b^j \otimes c^k = \sum_{\rho \subset \alpha \otimes \beta} C(\alpha, \beta,\rho)^{ij}_\zeta e(\rho)^\zeta \otimes c^k = \sum_{\rho \subset \alpha \otimes \beta} \sum_{\sigma \subset \rho \otimes \gamma} C(\alpha,\beta,\rho)^{ij}_\zeta C(\rho,\gamma,\sigma)^{\zeta k}_ \mu e(\sigma)^\mu$$ (بابت فراوانی نمادها پوزش میطلبم، اما واقعاً واضحتر میشود که از این طریق چه اتفاقی میافتد.) در اینجا، $C(j_1,j_2,j_3)$ اکنون آشکارا ضرایب Clebsch-Gordan برای $j_1,j_2$ در $j_3$ هستند و بنابراین اساساً نمادهای $3jm$ و نماد $\rho \subset \alpha \otimes \beta هستند. $ به این معنی است که تکرار غیرقابل تقلیل $\rho$ به عنوان یک subrep در $\alpha \otimes \beta$ رخ می دهد. از آنجایی که ضرایب کلبش-گوردان برای تکرارهایی که در یک ضرب تانسور معین ظاهر نمی شوند، صفر هستند، می توانیم محدودیت حاصل از مجموع و مجموع را روی تمام تکرارهای تقلیل ناپذیر حذف کنیم. بنابراین، $\epsilon^{ijk}_\mu = \sum_\rho C(\alpha,\beta,\rho)^{ij}_\zeta C(\rho,\gamma,\sigma)^{\zeta k}_\mu$. اکنون، در نتیجه انتگرالی بالا، با قضیه پیتر ویل (همچنین پاسخ قبلی را ببینید)، $\epsilon$ فقط بر روی $\mu$ متعلق به زیر تکرارهای بی اهمیت $\alpha \otimes \beta \otimes\ جمع می شود. گاما$، یعنی $\sigma = 0$، اگر تکرار بی اهمیت را با $0$ در قیاس با $j = 0$ در مورد چرخش نشان دهیم. بنابراین، داریم که نتیجه انتگرال $$I است := \int \alpha(g)^i_{i'}\beta(g)^j_{j'}\gamma(g)^k_{k' } = \left(\sum_\rho C(\alpha,\beta,\rho)^{ij}_\zeta C(\rho,\gamma,0)^{\zeta k}_\mu C^*(\alpha,\beta,\rho)_{i'j'}^\eta C^*(\rho,\gamma,0)_{\eta k'}^\mu\right) $$ اما تکرار غیر قابل تقلیل بی اهمیت فقط یک بعد دارد، بنابراین مجموع بیش از $\mu$ فقط تعدد $n(\rho,\gamma,0)$ $0$ در $\rho \otimes است. \گاما = \bigoplus_\sigma n(\rho,\gamma,\sigma)\sigma$، یعنی $$ I = \sum_\rho n(\rho,\gamma,0)C(\alpha,\beta,\ rho)^{ij}_\zeta C(\rho,\gamma,0)^{\zeta k} C^*(\alpha,\beta,\rho)_{i'j'}^\eta C^*(\rho,\gamma,0)_{\eta k'}$$ این مزاحم را از بین می برد $\mu$، به $G$ از ابتدای qu منتهی می شود | نماد 6-j و حلقه های ویلسون متقاطع، redux |
133701 | من سعی می کنم یک نقشه مفهومی ساده در رابطه با برخی از چیزهای عنوان که مربوط به مکانیک کوانتومی و یا نظریه میدان کوانتومی است، تهیه کنم، و متوجه می شوم که در مورد چند مورد کمی گیج شده ام. اجازه دهید چند نکته را که درست است خلاصه کنم و سپس آنچه را که نمی فهمم بیان کنم. 1. عموماً انتشار دهنده $K$ یا اغلب $D(x-y)$ تابعی از گرین از عملگر کوانتومی است که گاهی اوقات عملگر شرودینگر، یا عملگر کلاین-گوردون یا موارد مشابه است. در مورد K-G ما چیزی شبیه به $(\partial_u\partial^u +m^2)D\propto \delta^4(x)$ 2 خواهیم داشت. دامنه انتقال که من تمایل دارم فکر کنم باید احتمال کمی سازی کند یک سیستم در حالت در حال پیشرفت به حالت دیگر در زمان، به عنوان مثال $\left \langle x'',t'' \right |\left. x',t'\right\rangle$ 3. انتگرال مسیر $\int \mathcal{D}e^{iS}$ باید با دامنه انتقال قابل تعویض باشد، حداقل طبق چند متن من. چیزی که من در حال مبارزه با آن هستم می تواند دقیقاً در برخی موارد منظور از دامنه گذار باشد. برای مثال انتشار دهنده معادله کلاین-گوردون را در نظر بگیرید. $$D=\int d^4p{1\over 2\pi\hbar}^4{1\over E^2}e^{{i\over\hbar}p\cdot x}$$ تا آنجا که من می توان از شکل آن تشخیص داد، انتشار دهنده معادله k-g از یک تابع دلتا (Dirac )$\delta^4 (x)$ یا حتی $\delta^3(x)$ من نیست. در واقع فکر نکنید که باید به آن نقطه شماره 1 داده شود. با این حال، من در این مورد رابطه آن را با دامنه گذار تشخیص نمی دهم زیرا معمولاً اصطلاحی مانند دامنه انتقال را با احتمال یکسان می کنم. از آنجایی که انتشار دهنده K-G یک توزیع نرمال شده نیست، یعنی شکل تابع دلتا را ندارد، دقیقاً در اینجا قرار است چه مقداری را تعیین کند؟ P.S: به روز رسانی از پست اصلی (بالا) -- از آن زمان به این نکته اشاره کردم که اصطلاح پراکنده ممکن است در زمینه های مختلف تا حدودی متفاوت استفاده شود. به طور خاص، به J.J Sakurai Modern Quantum Mech برمی گردیم. --فصل 2.5 (الان کتاب را پیش روی من نداشته باشید) او از K برای نشان دادن چیزی استفاده می کند که مبتکر سیستم شرودینگر نامیده می شود. سپس او این را در معادل رویکرد انتگرال مسیر فاینمن برای تعیین $<x'',t''|x',t'>$ مورد بحث قرار داد. در مقابل رویکردهای نظریه میدان کوانتومی معنای متفاوتی دارند. اکنون متوجه شدم که $D(x-y)$ معادل $\int\mathcal{D}e^{iS}$ نیست، بلکه چیزی متفاوت است که اکنون برای من آشکار است. بنابراین من فکر می کنم که برخی از چیزهای مهم را در ذهن من درست می کند. اگر کسی چیزی برای اضافه کردن یا اصلاح من دارد لطفا انجام دهد. | انتشار دهنده ها، انتگرال های مسیر، دامنه های انتقال، توابع گرین و غیره |
116511 | چگونه میدان الکتریکی بین دو الکترود مربع و دایره را محاسبه کنیم؟ | میدان الکتریکی بین الکترودهایی با اشکال مختلف |
73810 | تصور کنید من یک شیر برقی وصل به منبع تغذیه دارم. سلونوئید میدان الکترومغناطیسی تولید می کند. حالا یک آهنربای دائمی برمیدارم و داخل شیر برقی میگذارم. آهنربا چگونه خود را (با فرض عدم وجود جاذبه) در داخل شیر برقی تراز می کند و آیا خود را حول محور مرکزی هم تراز می کند؟ از این دو مورد، کدام یک رفتار صحیح است و قطب شمال کجاست (بالا، پایین، چپ یا راست): یکی:  دو:  P.S. اگر آهنربا شکل متفاوتی داشته باشد، مثلاً مانند نعل اسب، آیا رفتار خود را تغییر خواهد داد؟ | تراز آهنربایی در شیر برقی |
5954 | سوال من به مروری بر بزرگترین ستاره هایی که می شناسیم مربوط می شود: http://farm5.static.flickr.com/4138/4820647230_faba1c9f3b_o.jpg چرا برخی از آن ها آبی هستند؟ | چرا برخی از بزرگترین ستاره های شناخته شده آبی هستند؟ |
83837 | آیا ممکن است که یک حباب خلاء کاذب به جای یک حباب خلاء واقعی در جهان ما هسته شود؟ اگر بله، با سرعت نور در فضازمان ما منبسط می شود یا چه؟ | آیا هسته زایی کاذب حباب خلاء در جهان ما امکان پذیر است؟ |
46166 | چراغهای فلورسنت از قبل کارآمد هستند، اما من شنیدهام که روشن کردن یک لوله نور فلورسنت انرژی زیادی میگیرد. بنابراین آیا خاموش کردن یک لوله فلورسنت بلافاصله پس از پایان استفاده از آن کارآمدتر است یا بهتر است آن را روشن بگذارید و سپس منتظر بمانید تا احتمال بیشتری وجود داشته باشد که برای مدتی دیگر از آن استفاده نکنید؟ | برای روشن شدن لامپ های فلورسنت نسبتاً چقدر انرژی مصرف می شود؟ |
72072 | هنگام رانندگی در بزرگراه، اگر دو شیشه جلویی خودرو باز باشد، هوا چگونه به داخل و خارج از پنجره ها جریان می یابد؟ واضح است که هوا نمی تواند در داخل خودرو جمع شود، بنابراین هوا چگونه/کجا به بیرون جریان می یابد؟ | جریان باد در ماشین |
116513 | سوال همان سوالی است که در عنوان مطرح کردم اما در اینجا با کلمات بیشتر است. می خواستم بدانم آیا موادی وجود دارد که به صدا اجازه می دهد کارآمدتر حرکت کند. به عنوان مثال، آب روش بسیار بدتری برای انتقال صدا نسبت به هوا است. | آیا موادی وجود دارد که به صدا اجازه می دهد بهتر از هوا حرکت کند؟ |
102566 | تفاوت بین هدایت موج الکتریکی در هادی و انتشار موج الکترومغناطیسی در دی الکتریک چیست؟ چرا از عبارت انتشار برای دی الکتریک و رسانایی برای هادی استفاده می شود؟ چرا انتشار موج الکترومغناطیسی (آیا موج انرژی است) در هادی امکان پذیر نیست، اما در دی الکتریک، و هدایت (سیگنال قدرت) در دی الکتریک امکان پذیر نیست. | هدایت و انتشار |
111252 | بارها شنیده ام که می گویند احتمال اینکه غذا را روی اجاق برقی بسوزانید بیشتر از اجاق گازی است، اما من تفاوتی نمی توانم بگویم. به نظر من این یک مغالطه است که توسط صنعت گاز طبیعی تداوم یافته است، و من انتظار دارم که این موضوع فقط به این دلیل باشد که مردم مطمئن نیستند که چگونه سیستمی را که به آن عادت ندارند به درستی تنظیم کنند. هنگامی که انرژی گرمایی وارد ظرف پخت می شود، مثلاً یک ماهیتابه چدنی که به سرعت گرما را پخش می کند، من حتی نمی توانم دلیل فیزیکی (فیزیکی) این تفاوت را تشخیص دهم. بنابراین سوال من این است که آیا چیزی وجود دارد که من از دست بدهم. آیا دلیل فیزیکی وجود دارد که پخت و پز روی اجاق گاز با اجاق گاز متفاوت باشد؟ | پخت و پز گازی در مقابل برقی |
96230 | من باید این مشکل را به عنوان بخشی از بررسی خود در فیزیک کالج حل کنم. وظیفه یافتن مقدار 5 جریان شاخه با استفاده از قوانین Kirchhoff و روش حذف (یا شاید حذف با جایگزینی اما بدون استفاده از هیچ روش ماتریسی) باشد. مدار این است:  من معادلات KCL را دریافت کردم: a: $I_1 - I_2 - I_3 = 0$ b: $I_3- I_4- I_5 = 0$ و معادلات KVL: $\text{حلقه 1}: 15 - 4I_1 - 6I_2 = 0$ $\text{حلقه 2}: 6I_2 - I_3- 3I_4 = 0$ $\text{حلقه 3}: 3I_4 - 2I_5 - 10 =0$ مشکل من این است که با روش حذف نمی توانم پاسخ صحیح را دریافت کنم. لطفاً در ارائه راه حل به من کمک کنید اگر پاسخ های داده شده عبارتند از: > $I_1 = 1.89$ > $I_2 = 1.24$ > $I_3 = 0.65$ > $I_4 = 2.26$ > $I_5 = -1.61$ لطفا راه حل را نشان دهید و ارائه دهید نکاتی در مورد چگونگی حل این نوع مشکلات با استفاده از روش حذف تا سایر دانش آموزان بتوانند از اینجا بهره ببرند و یاد بگیرند. | حل مدارها با استفاده از قوانین Kirchhoff و روش حذف (نه هیچ روش ماتریسی) |
114971 | من در حال خواندن این مقاله هستم که اساساً در مورد اتصال گذردهی پیچیده $\epsilon$ با ریزساختار یک لایه نازک است. آنها در مورد اینکه چگونه می توانید محدودیت هایی را بر روی مقادیر احتمالی $\epsilon$ بسته به اطلاعاتی که در مورد ریزساختار دارید، قرار دهید و می گویند: > ما از این واقعیت استفاده می کنیم که همه کران ها کمان های دایره ای هستند در مجتمع $\epsilon$ > هواپیما برای دادن... چرا اینطور است؟ شهود من به من می گوید که این رابطه با روابط کرامرز-کرونیگ یا صرفه جویی در انرژی دارد، اما نمی دانم چرا. | چرا مرزهای گذردهی $\epsilon$ یک قوس دایره ای در صفحه مختلط است؟ |
64644 | چرا جریان ها با سرعت نور جریان ندارند، بلکه نسبت های قابل توجهی از سرعت نور دارند. من هیچ دلیل رسمی در مورد اینکه چرا آنها با سرعت نور جاری می شوند ندارم - فقط احساس می کنم که منطقی است. همانطور که گفته شد، این واقعیت که آنها با سرعت نزدیک به نور حرکت می کنند نیز برای من عجیب است. در نهایت، اگر جریان و مساحت را تعیین کرده باشید، می توانید سرعت بارها را بفهمید؟ من فکر می کنم شما همچنین باید بدانید که هزینه ها چقدر است. من فقط در مورد چگونگی تجزیه و تحلیل سرعت جریان در برخی از سیم ها هیچ شهودی ندارم. | جریان ها و سرعت نور |
65113 | برای ارائه زمینه به این سوال، من در حال حاضر به دنبال متغیرهای غیرمحلی / پنهان / قضیه بل، EPR / و غیره هستم. متوجه این ادعا شده ام که مقادیر / وضعیت چیزی هنگام اندازه گیری آن چیزی نیست که مقادیر / حالت انجام می شود. اگر اندازه گیری انجام نشده باشد. این از کجا معلوم؟ یا این یک فرض است؟ من سوابق علمی ندارم، لطفاً در صورت امکان به زبان عامیانه توضیح دهید. | آیا می توان وضعیت یا مقادیر چیزی را بدون اندازه گیری آن تعیین کرد؟ |
121309 | هایزنبرگ گفت که ما نمیتوانیم مکان الکترون و تکانه آن را در یک لحظه دقیقاً تشخیص دهیم. اگر یک چیز را رعایت کنیم، دیگری تغییر می کند. او چگونه این اصل را نتیجه گرفت؟ میخواهم بگویم اگر بخواهیم یک الکترون را پیدا کنیم، فوتونها را به آن میفرستیم، اما آیا پس از برخورد با الکترونها، آیا فوتونها دوباره برمیگردند؟ انرژی خود را از دست می دهد و آن را به الکترون منتقل می کند و حرکت خود را تغییر می دهد درست است؟ او چگونه این اصل را نتیجه گرفت؟ همچنین اگر به وسیلهای بتوانیم هر دو چیز را به دقت مشاهده کنیم، چه اتفاقی میافتد؟ چه سودی خواهد داشت؟ | سوال در مورد عدم قطعیت هایزنبرگ. |
11533 | برای یکی از تنظیمات آزمایشی خود باید یک آینه کاملاً موازی با دیوار قرار دهم. می توان آن را در هر فاصله ای از دیوار قرار داد. من می خواهم از هر روشی غیر از اندازه گیری مستقیم استفاده کنم. من می توانم از موارد زیر استفاده کنم: یک وب کم یک آینه ثانویه ویرایش: استفاده از همه یا یکی از آنها ضروری نیست. | چگونه یک آینه را به موازات دیوار قرار دهیم؟ |
103538 | یادداشت ها بیان می کنند که $N=mg$. با این حال، اگر من یک کادر $4\text{kg}$ روی میز داشته باشم که مثبت شود $$N=-mg=-4*-9.81$$ آیا این درست است؟ اگر درست است، چرا در یادداشت ها آمده است که $N=mg$. آیا باید فقط از قدر گرانش استفاده کنم؟ | علامت نیروی نرمال. |
5955 | سایبرگ غیرعادیسازی نظریههای ابرمتقارن را در هولومورففی ابرپتانسیل در ابرفضای کایرال دنبال کرد. با این حال، این واقعیت را نادیده می گیرد که با تعداد متفاوتی از مولدهای فوق متقارن، ابرتقارن به جای پیچیده، می تواند واقعی یا متقارن باشد. اما با این حال، حتی برای آن موارد، ما هنوز غیرعادی سازی را داریم. اگر هولومورفی دلیل آن نیست، چیست؟ اگر دلیل غیرعادیپذیری برای ابعاد مختلف و تعداد مولدهای ابر تقارن و انتخاب ابرفیلدها کاملاً متفاوت است، آیا در هر موردی غیرعادیپذیری همیشه وجود دارد؟ | آیا هولومورفی دلیل واقعی غیرعادی سازی در ابرتقارن است؟ |
76466 | سوال زیر یک سوال قدیمی از یک امتحان در یک دوره فیزیک 2 دلاری است که دارم می گذرانم، سعی کردم سوال را حل کنم و بعد از اینکه فکر کردم جواب گرفتم به راه حل نگاه کردم و دیدم درست نیست. راه حل توضیح می دهد که پاسخ چیست، اما واقعاً حقایق استفاده شده را توضیح نمی دهد. > در کادر آزمایشگاه یک میدان الکتریکی $E=E_{y}$ و یک میدان مغناطیسی > $B_{z}=\beta E$ وجود دارد. > > ما یک مکعب ساخته شده از یک ماده رسانا را قرار می دهیم، نقطه $a$ در مرکز > مکعب است در حالی که نقطه $b$ از آن دور است. > > موارد زیر را محاسبه کنید: $$ E_{y}(a)، E_{y}(b)،B_{z}(a)،B_{z}(b) $$ و $$ > E'_{y }(a),E'_{y}(b),B'_{z}(a),B'_{z}(b)$$ همانطور که در یک قاب مرجع مشاهده می شوند که با سرعت حرکت می کنند $c\beta\hat{x}$. **تلاش های من:** نوشتم که $$ E_{y}(a)=E_{y}(b)=E_{y}=E $$ زیرا میدان الکتریکی ثابت است (در کادر آزمایشگاه). به طور مشابه، من نوشتم که $$ B_{y}(a)=B_{y}(b)=B_{z}=B $$ زیرا میدان مغناطیسی ثابت است (در کادر آزمایشگاه). سپس از تبدیل فیلد $$ E'_{\perp}=\gamma(E_{\perp}+\beta\times B) $$ $$ B'_{\perp}=\gamma(B_{\perp} استفاده کردم +-\beta\ بار E) $$ برای محاسبه چهار مقدار دیگر درخواستی. سپس به راه حل نگاه کردم، راه حل ادعا می کند که $$ E_{y}(a)=0,\, E_{y}(b)=E $$ $$ B_{z}(a)=\beta E, \، B_{z}(b)=\beta E $$ و فیلد دیگر با استفاده از تبدیل های فوق محاسبه شد. سپس به یاد آوردم که در یک هادی میدان الکتریکی $0$ است، این توضیح میدهد که چرا $E_{y}(a)=0$. من این وضعیت را به طور کامل درک نمی کنم، لطفاً با پاسخ دادن به سؤالات زیر به من کمک کنید تا آن را درک کنم (که کمی فراتر از سؤال است، اما برای من جالب است و در پاسخ دادن به خودم مشکل دارم): > 1) چرا $b$ باید از هادی دور باشد تا بتوانیم بگوییم که > الکتریکی در آنجا $E$ است؟ در نزدیکی هادی چه اتفاقی می افتد؟ (من نمی دانم که آیا ما > می توانیم چیزی در مورد توزیع بار روی مرز آن، $\sigma$ بگوییم) > > 2) چرا میدان مغناطیسی در فضا، داخل یا خارج > هادی تغییر نمی کند؟ (می دانم که میدان الکتریکی حداقل در داخل > هادی تغییر می کند، چرا میدان مغناطیسی نیز نباید تغییر کند؟) > > 3) در مورد کار انجام شده هنگام حرکت هادی در آزمایشگاه چه می توانیم بگوییم؟ | آزمایشگاه دارای یک میدان الکتریکی ثابت و یک میدان مغناطیسی ثابت است، میدان الکتریکی و مغناطیسی داخل یک هادی و دور از آن چقدر است. |
121848 | در هر کولر گازی مینی اسپلیت بدون کانالی که تا به حال دیده ام، خطوط فشار قوی و کم فشار بین کمپرسور و ساختمان عایق بندی شده اند. به نظر می رسد مبرد مایع خارج شده از سیم پیچ کندانسور هرگز نمی تواند خنک تر از دمای هوای محیط بیرون باشد زیرا هوای بیرون چیزی است که آن را در کویل کندانسور خنک می کند. با این حال، می تواند گرمتر از دمای محیط بیرون باشد. بنابراین، به نظر می رسد که بدون عایق بودن آن خط فشار بالا که از کمپرسور خارج می شود، در بدترین حالت باعث صرفه جویی در هزینه مقداری عایق می شود و در بهترین حالت به مبرد فشار بالا مقداری خنک کننده اضافی قبل از بازگشت به واحد داخلی می دهد. من اینجا چه چیزی را از دست داده ام؟ توجه: من می توانم به دلایلی فکر کنم که چرا می خواهید آن خط را در داخل ساختمان عایق بندی کنید، جایی که مبرد مایع فشار بالا گرمتر از دمای هوای داخلی محیط است. | چرا مسیر بیرونی خط فشار قوی در یک مینی اسپلیت بدون کانال عایق بندی شده است؟ |
123709 | به خوبی شناخته شده است که در فضا-زمان شوارتزشیلد، یک ژیروسکوپ بدون گشتاور در مدار دایرهای با هر سرعت زاویهای مجاز در شعاع فوتون، اگر در ابتدا مماس بر دایره باشد، در همه جای خط جهانی خود مماس بر دایره باقی میماند. این معمولا به صورت زیر توضیح داده می شود. بگویید من توسط یک جهان دلخواه در یک فضا-زمان دلخواه توصیف شدهام و من یک ژیروسکوپ و یک تفنگ فوتون را در یک جهت در یک رویداد اولیه جهتگیری میکنم. انبوهی از آینه ها مرا در همسایگی بی نهایت کوچکم احاطه کرده اند و در هر لحظه از زمان مناسبم، فوتونی را در جهت محور ژیروسکوپ در آن لحظه پرتاب می کنم و وقتی محور ژیروسکوپ را در جهت فوتون بازتابی می کند، جهت گیری می کنم. به من برمی گردد، البته جهتی که به خط جهانی من بستگی دارد. با انجام این کار، محور ژیروسکوپ فرمی واکر را در امتداد خط جهانی من منتقل می کند. به بخش 2 https://www.zarm.uni- bremen.de/uploads/tx_sibibtex/2001LaemmerzahlNeugebauer.pdf و مسئله 5 در صفحه 161 یادداشت های نسبیت عام گروچ مراجعه کنید http://home.uchicago.edu/~geroch/ Links_to_Notes.html و p.164 یادداشت های گفته شده برای حل. با بازگشت به شعاع فوتون در فضا-زمان شوارتزشیلد، از نسخه بالا مشخص می شود که انتقال فرمی ژیروسکوپ به این معنی است که ژیروسکوپ همیشه مماس بر دایره است زیرا فوتونی که از تفنگ فوتون من ساطع می شود در امتداد این دایره حرکت می کند. فوتون منعکس شده، صرف نظر از سرعت زاویه ای من، همینطور خواهد بود. من در رابطه با موارد فوق دو سوال دارم: (1) من کاملاً نمیدانم چه محدودیتهایی در خط جهانی آینه در روش عملیاتی فوق وجود دارد، که اساساً روش فوتن پرش پیرانی است. مطمئناً نمیتواند از یک خط جهانی دلبخواه در همسایگی بینهایت کوچک من پیروی کند، بنابراین چه نوع محدودیتهایی برای خط جهانی آینه وجود دارد؟ به عنوان مثال یک ناظر و یک آینه را در حالت سکون روی یک دیسک در حال چرخش صلب در فضا-زمان مسطح در نظر بگیرید که با مقدار شعاعی بینهایت کوچک از هم جدا شده اند. سپس هر دو ژئودزیک شعاعی تهی جهت آینده و گذشته وجود دارد که توسط $\frac{dr}{dt} = \pm (1 - \omega^2 r^2)^{1/2}$ از خط جهانی من به جهان ارائه شده است. آینه است بنابراین فوتونی که توسط خودم به سمت آینه ساطع می شود در همان جهت شعاعی به سمت من باز می گردد. آیا در این صورت ژیروسکوپ در جهت شعاعی ثابت نمی ماند؟ اما این انتقال فرمی واکر را تشکیل نمی دهد زیرا محورهای قطبی قاب محلی ثابت به دیسک نسبت به قاب اینرسی محلی به طور لحظه ای متحرک به دلیل تقدیم توماس می چرخند. پس کاربرد نادرست من از روش فوتن پرش پیرانی در کجای موارد بالا است؟ (2) اجازه دهید $(M,g_{\mu\nu})$ یک فضا-زمان متقارن محور ایستا باشد که دارای یک میدان کشتار متعامد زمان مانند و ابرسطحی $\xi^{\mu}$ و یک میدان کشتار محوری $\ باشد. psi^{\mu}$; به راحتی می توان دریافت که ثابت بودن $M$ معادل $\psi_{\mu}\xi^{\mu} = 0$ است. اکنون یک همخوانی از مدارهای دایرهای در فضای استراحت $\xi^{\mu}$ را در نظر بگیرید که به صورت کوواریانس توسط میدان کشتار زمان مانند $\eta^{\mu} = \xi^{\mu} + \omega \ ارائه شده است. psi^{\mu}$ که $\nabla_{\mu}\omega = 0$ با $\omega$ سرعت زاویه ای نسبت به بی نهایت فضایی است. سپس، با توجه به شرایط فوق، می توان نشان داد که $\eta_{[\alpha}\nabla_{\beta}\eta_{\gamma]} = 0$ برای _all_ مقادیر مجاز $\omega$ در یک زمان مشابه انتگرال 2-منیفولد $\eta^{\mu}$ اگر و فقط اگر فیلد برداری صفر $k^{\mu} = \xi^{\mu} + \Omega \psi^{\mu}$ یک ژئودزیک در این 2 منیفولد است، جایی که $\Omega^2 = -\xi_{\mu}\xi^{\mu}/\psi_{\nu}\psi^{\ nu}$. این یک تعمیم وضعیت در شعاع فوتون در فضا-زمان شوارتزشیلد است به دلیل اینکه $\eta_{[\alpha}\nabla_{\beta}\eta_{\gamma]} = 0$ معادل انتقال فرمی واکر است. با این حال به طور شهودی نمیفهمم که چرا فضا-زمان باید ساکن باشد و صرفاً ساکن باشد. یک مدار فوتون دایرهای در حال سقوط آزاد را در برخی فضا-زمان متقارن محوری ثابت (اما نه ایستا) در نظر بگیرید. اگر قرار بود ناظری در مداری دایرهای در این شعاع فوتون باشد، پس چرا نمیتوانست از روش «فوتن پرش» پیرانی از بالا استفاده کند تا به این نتیجه برسد که انتقال فرمی واکر یک ژیروسکوپ متحرک نشان میدهد که محور آن مماس بر دایره باقی میماند؟ به طور شهودی، تحت چه شرایطی این در یک فضا-زمان ساکن اما غیر ایستا شکست میخورد و چرا؟ پیشاپیش متشکرم | ژئودزیک پوچ و چرخش در فضا-زمان متقارن محوری ساکن |
99325 | من واقعاً در مورد حجم گازهای واقعی و حجم گاز ایده آل گیج شدم. مولکول های گاز ایده آل فضایی را اشغال نمی کنند، اگر گاز را در یک بطری آب 2.4 لیتری قرار دهیم، می دانیم که تمام گاز در سراسر بطری منبسط می شود و می گوییم در این لحظه حجم گاز 2.4 لیتر است. پس این حجم چیست؟ | مشکلات قانون گاز ایده آل |
46164 | اغلب اوقات صبح بیرون می روم و در میلتون کینز هستم، بنابراین انتظار دارم ماه در شرق طلوع و در غرب غروب کند. گاهی اوقات حدود ساعت 2، 3، 4 بامداد ماه در شرق کم می شود. من فقط تعجب کردم که چگونه کار کرد؟ | چرا ماه گاهی اوقات نابجا به نظر می رسد؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.