_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
119071 | چگونه فوتون ها در آزمایش شکاف دوگانه رصد می شوند؟ مشاهده دقیقاً به چه معناست، زیرا آشکارا وضعیت فوتون را به نحوی تغییر میدهد - باید فوتون را از چیزی محروم میکند یا چیزی را گسیل میکند که با فوتون تعامل دارد. | هنگامی که یک فوتون در آزمایش شکاف دوگانه تماشا می شود چه چیزی محروم می شود؟ |
104519 | من هیچ قانونی پیدا نکردم که این را بیان کند (شاید قانون گاز ترکیبی دارد و من اشتباه تفسیر می کنم؟) اما فاینمن گفت اگر گاز را فشرده کنید دما افزایش می یابد. این منطقی است، برای مثال، یک موتور دیزل (یا موتور گازی با اکتان ناکافی یا نسبت تراکم بسیار بالا). همچنین، فکر کردن در مورد برخورد پیستون به ذرات در حین فشرده شدن منطقی است که انرژی منتقل شود. اما او ادامه می دهد که وقتی گاز منبسط می شود، دما کاهش می یابد. این قبلا برای من منطقی تر بود، اما هر چه بیشتر به آن فکر می کنم، اصلا اینطور نیست. چرا اگر ظرف منبسط شود، ذرات انرژی خود را از دست می دهند؟ | دمای گازها |
21902 | برخی از یادداشتهای سخنرانی که داشتم میخواندم، ادعا میکردند که یک پالس فشار از طریق یک لوله پر از مایع (خون در ورید) با سرعت $$c=\sqrt{\frac{A}{\rho}\frac{dP}{ dA}}، $$ که در آن $A$ سطح مقطع، $\rho$ چگالی و $P$ فشار (کدام فشار؟). چگونه می توان این نتیجه را به دست آورد؟ چرا فشار با منطقه متفاوت است؟ فکر می کنم برخی از فرضیات را نادیده می گیرم یا بیان را اشتباه می فهمم. FYI، عبارت نیز بدون توضیح متغیرها به صورت $$c=\sqrt{\frac{Eh}{2\rho R}}$$ نوشته میشود. | این سرعت انتشار پالس فشار چگونه بدست می آمد؟ |
75565 | من در مورد ارسال این سوال در سایت Biology StackExchange فکر کردم، اما در واقع این فقط کاربرد سوال من است که در مورد زیست شناسی صدق می کند نه هسته خود سوال. آیا کسی می تواند به من کمک کند تا ریاضیات مربوط به مدل سازی روغن کاری آکوستیک را پیدا کنم؟ هدف من این است که بررسی کنم آیا می توان از آن به عنوان یک استراتژی برای کاهش دفع سنگ کلیه که بسیار دردناک هستند و ممکن است چند روز طول بکشد، استفاده کرد. به نظر می رسد که اگر بتوانید با موفقیت روانکاری صوتی سنگ کلیه را انجام دهید، ممکن است زمان حرکت سنگ کلیه به داخل حالب را به میزان قابل توجهی کاهش دهید. من این را پیدا کردم که ممکن است کمک کند: > سرعت صدا برای کلسیم هیدروژن دی فسفات 80 ± 4270 متر بر ثانیه، برای سیستین 40 ± 4320 متر بر ثانیه و برای مونوهیدرات اگزالات کلسیم 50 ± 4330 متر بر ثانیه بود. > http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2913873/ همچنین محدوده اندازه مورد نظر قطرهایی از 1 تا 5 میلی متر خواهد بود. سنگ های بسیار بزرگتر از آن قابل عبور نیستند. من معتقدم چالش در این واقعیت نهفته است که سنگ کلیه ممکن است درصد قابل توجهی از سطح خود را در تماس با دیواره های حالب داشته باشد، بنابراین روانکاری صوتی ممکن است حتی قابل دستیابی نباشد، اما فکر می کنم ارزش بررسی دارد. | مدل سازی روغن کاری آکوستیک |
105646 | من می دانم که وقتی با میکروفون صحبت می کنیم، زیر و بمی صدای ما باعث ارتعاش آهنربا در میکروفون می شود و در نتیجه باعث تولید ولتاژهای مختلف سیگنال الکتریکی می شود. اما سوال من این است: وقتی ما صحبت می کنیم، صدای ما نه تنها شامل زیر و بم، بلکه محتوای کلمات ما نیز می شود. کلمات (مانند کلمه سلام و حالت چطور است) چگونه به سیگنال های الکتریکی منتقل می شوند؟ من سعی میکنم بفهمم که چگونه دادههای صوتی ما به صورت بستههایی در اینترنت تحویل داده میشوند، زمانی که ما در حال انجام چت صوتی از طریق اینترنت هستیم. بسته ها به طور خاص شامل چه چیزی هستند؟ | در مورد صدای ما به سیگنال الکتریکی منتقل شده است |
99652 | چرا به این زوایای جهت می گویند؟ 1. چرا فقط کسینوس جهت در نظر می گیریم نه سینوس جهت یا برنزه. 2. اهمیت واقعی آن چیست؟ 3. و چگونه از آنها استفاده کنیم؟ چرا به آنها زاویه جهت می گویند؟ | چرا فقط کسینوس جهت را در نظر می گیریم؟ |
65237 | من یک تازه کار با فیزیک هستم، اما در تعجبم که چگونه یک پرتو نور اساساً می تواند نشان داده شود. من همیشه می دانستم که پرتوی از نور در یک خط مستقیم حرکت می کند تا زمانی که با جسم (یا ماده) دیگری روبرو می شود که آن را می شکند/بازتاب می کند. اما یک پرتو نور باید بخشی از یک موج الکترومغناطیسی باشد، آیا این درست است؟ اگر اینطور باشد، باید از معادله موج تبعیت کند و به نظر من این یک پرتو خط مستقیم را توصیف نمی کند. من در تجسم نحوه تابش نور و ارتباط آن با معادله موج مشکل دارم. آیا کسی با درک روشنی از مشکل می تواند آن را به زبان ساده برای من توضیح دهد؟ | اگر پرتوهای نور از معادله موج تبعیت می کنند، چرا می توان آنها را به عنوان خطوط مستقیم تصور کرد؟ |
57632 | نوترون ها هیچ باری ندارند، بنابراین فکر می کنم با فوتون ها برهم کنش نخواهند داشت. آیا یک ستاره نوترونی شفاف خواهد بود؟ | آیا ستاره های نوترونی شفاف هستند؟ |
32215 | هنگام خواندن این سوال: چرا هنوز تعریف دقیقی برای کیلوگرم نداریم؟ ، فکر دیوانه کننده ای به سرم زد. با استفاده از PCR، تعداد مشخصی کپی از یک رشته DNA ایجاد می کنید که طول و ترکیب آن دقیقاً برای همه کپی ها مشخص است. تعداد کپی ها دو تا به توان تعداد چرخه های PCR است، و اگر مثلاً با تمام DNA C-G شروع کنید، تعداد مشخصی از کپی ها را دریافت می کنید که وزن مولکولی یکسانی دارند. اگر فقط نوکلئوتیدهای C و G را تهیه کنید، حتی لازم نیست خیلی نگران خطاهای در کپی باشید، زیرا به هر روشی که برای ایجاد DNA جفت تطبیق ثابت شوند، وزن اتمی یکسانی خواهید داشت. شما می توانید DNA را جدا کنید و یک اندازه بزرگ ماکروسکوپی بزرگ از مولکول های ماکرو بدست آورید که در آن ما دقیقاً ترکیب اتمی را می دانیم. بنابراین ما میتوانیم به راحتی دستهای از اتمها بسازیم که در آن تعداد اتمها را با دقت بالقوه دقیق بدانیم. آیا می توانید از این برای ایجاد یک استاندارد انبوه استفاده کنید؟ فقط وزن کردن DNA کار نخواهد کرد، زیرا محتوای آب نامشخص خواهد بود. خشک کردن DNA کار نخواهد کرد، زیرا همیشه تعدادی پروتون کاملاً تصادفی گیر کرده یا آبی که به سختی تبخیر می شود وجود خواهد داشت. اما من گمان میکنم که میتوان این کار را انجام داد، زیرا در اینجا سیستمی با تعداد ماکروسکوپی دقیق اتمها وجود دارد. شاید اگر DNA را سانتریفیوژ کنید و چگالی آب را با چگالی DNA-آب مقایسه کنید؟ سوال: آیا می توانید کیلوگرم را با PCR تعریف کنید؟ | آیا می توانید از PCR برای تولید کیلوگرم استاندارد استفاده کنید؟ |
99867 | فرض کنید یک تابشگر فرکانس نور خاص و آرایه حسگر نسبی داریم و هیچ منبع خارجی برای این نور وجود ندارد. این امیتر دارای زاویه شناختی است که به گیرنده احترام می گذارد و یک نقطه خط را منتشر می کند. از آنجایی که زاویه مشخص است، میتوانیم فاصله را فقط با نگاه کردن به اینکه در کدام نقطه از سنسور نقطه را میخوانیم، تعیین کنیم. این روش مثلثسازی است که توسط  استفاده میشود، برای توضیح اینجا را کلیک کنید حالا، میخواهم بفهمم آیا امکان استفاده از یک خط وجود دارد یا خیر. به جای یک نقطه، و یک ماتریس حسگر به جای یک آرایه، بنابراین ما می توانیم خواندن 2 بعدی را دریافت کنیم. این باید تا زمانی کار کند که دیوار روی محور عمود بر خط نور دارای انحراف باشد، اما پس از آن من نمی توانم راهی برای رفع این مشکل پیدا کنم. من ممکن است به جای یک خط از الگوی متفاوتی استفاده کنم، اما اگر یک یا چند نقطه برای گیرنده خارج از محدوده باشد، مشکل ایجاد می شود. هر فکری؟ | با استفاده از یک خط نور فاصله را پیدا کنید |
99864 | در محاسبه عدد Chern در یک مدل شبکه دوبعدی، بیایید مدل Haldane را برای مثال در نظر بگیریم، عدد Chern$=\pm1$ دارای 2 مشارکت است که از 2 نقطه دیراک توصیف شده توسط $$h_1(\mathbf{q})= است. q_y\sigma_x- q_x\sigma_y-\sigma_z$$ و $$h_2(\mathbf{q})=-q_y\sigma_x- q_x\sigma_y+\sigma_z$$. هر دو نفر از 2 نفر همیلتونی فوق، یک عدد چرن 1/2 (یا 1/2-) را با **جهت یکسان (یعنی علامت عدد چرن) ** دارند. سوال من این است: چگونه می توان قضاوت کرد که آیا دو همیلتونی عظیم دیراک (مثلاً $h_1$ و $h_2$) جهت گیری های یکسان یا مخالف دارند **به سادگی از شکل همیلتونی**؟ | چگونه جهت گیری دیراک همیلتونین عظیم را تعیین کنیم؟ |
3718 | در زیر به عنوان مرجع پیوست شده است، اما سوال صرفاً در مورد این است که آیا بردارهای مورد استفاده در فیزیک در یک فضای برداری را می توان با اعداد مختلط نشان داد و آیا می توان آنها را تقسیم کرد. * * * در جبر انتزاعی، میدان یک ساختار جبری با مفاهیم جمع، تفریق، ضرب و تقسیم است که بدیهیات خاصی را برآورده می کند. پرکاربردترین فیلدها فیلد اعداد حقیقی، میدان اعداد مختلط و میدان اعداد گویا هستند، اما فیلدهای محدود، فیلدهای توابع، فیلدهای اعداد جبری مختلف، فیلدهای p-adic و غیره نیز وجود دارد. **هر میدانی ممکن است به عنوان اسکالر برای یک فضای برداری استفاده شود**، که زمینه عمومی استاندارد برای جبر خطی است. نظریه بسط میدان (از جمله نظریه گالوا) شامل ریشه های چندجمله ای با ضرایب در یک میدان است. در میان نتایج دیگر، این نظریه منجر به اثباتهای غیرممکن برای مسائل کلاسیک سهبرش زاویه و مربع کردن دایره با قطبنما و راست و همچنین اثبات قضیه آبل-روفینی در مورد حل نشدن جبری معادلات پنج میشود. در ریاضیات مدرن، نظریه میدان ها (یا نظریه میدان) نقش اساسی در نظریه اعداد و هندسه جبری ایفا می کند. در ریاضیات و فیزیک، یک میدان اسکالر یک مقدار اسکالر را به هر نقطه از یک فضا مرتبط می کند. اسکالر ممکن است یک عدد ریاضی یا یک کمیت فیزیکی باشد. میدانهای اسکالر باید مستقل از مختصات باشند، به این معنی که هر دو ناظر که از واحدهای یکسانی استفاده میکنند، در مورد مقدار میدان اسکالر در یک نقطه از فضا (یا فضازمان) توافق خواهند داشت. نمونه های مورد استفاده در فیزیک عبارتند از توزیع دما در سراسر فضا، توزیع فشار در یک سیال و میدان های کوانتومی اسپین صفر، مانند میدان هیگز. این زمینه ها موضوع نظریه میدان اسکالر هستند. در ریاضیات، جبر بر روی یک میدان، فضای برداری مجهز به یک محصول برداری دوخطی است. یعنی یک ساختار جبری متشکل از یک فضای برداری همراه با عملیاتی است که معمولاً ضرب نامیده می شود و هر دو بردار را ترکیب می کند تا بردار سوم را تشکیل دهد. برای واجد شرایط بودن به عنوان جبر، این ضرب باید اصول سازگاری خاصی را با ساختار فضای برداری داده شده، مانند توزیع، برآورده کند. به عبارت دیگر، جبر روی یک میدان مجموعه ای است همراه با عملیات ضرب، جمع و ضرب اسکالر توسط عناصر میدان. فضای برداری یک ساختار ریاضی است که توسط مجموعه ای از بردارها تشکیل می شود: اشیایی که ممکن است با هم جمع شوند و در اعداد ضرب شوند (مقیاس) که در این زمینه اسکالر نامیده می شود. اسکالرها اغلب به عنوان اعداد واقعی در نظر گرفته می شوند، اما می توان فضاهای برداری را با ضرب اسکالر در اعداد مختلط، اعداد گویا یا حتی فیلدهای کلی تر نیز در نظر گرفت. عملیات جمع بردار و ضرب اسکالر باید الزامات خاصی را برآورده کند، که بدیهیات نامیده می شود... نمونه ای از فضای برداری، بردارهای اقلیدسی است که اغلب برای نمایش مقادیر فیزیکی مانند نیروها استفاده می شود: هر دو نیرو (از یکسان). نوع) را می توان برای به دست آوردن یک سوم اضافه کرد و ضرب یک بردار نیرو در یک عامل واقعی بردار نیروی دیگری است. در همین راستا، اما به زبان هندسی تر، بردارهایی که نشان دهنده جابجایی ها در صفحه یا فضای سه بعدی هستند نیز فضاهای برداری را تشکیل می دهند. در مکانیک کلاسیک و در فیزیک، میدان واقعی نیست، بلکه صرفاً مدلی است که اثرات گرانش را توصیف می کند. میدان را می توان با استفاده از قانون گرانش جهانی نیوتن تعیین کرد. با این روش تعیین می شود، میدان گرانشی اطراف یک ذره، یک میدان برداری است که در هر نقطه از یک بردار که مستقیماً به سمت ذره اشاره می کند، تشکیل شده است. بزرگی میدان در هر نقطه با استفاده از قانون جهانی محاسبه میشود و نیروی بر واحد جرم وارد بر هر جسم در آن نقطه از فضا را نشان میدهد. میدان اطراف چند ذره صرفاً مجموع برداری میدان های اطراف هر ذره منفرد است. جسمی در چنین میدانی نیرویی را تجربه میکند که برابر با مجموع بردار نیروهایی است که در این میدانها احساس میکند. از آنجایی که میدان نیرو محافظه کار است، در هر نقطه از فضا به ازای واحد جرم یک انرژی پتانسیل اسکالر وجود دارد که با میدان های نیرو مرتبط است، این پتانسیل گرانشی نامیده می شود. قانون گاوس برای گرانش از نظر ریاضی معادل قانون گرانش جهانی نیوتن است، اما مستقیماً به عنوان خصوصیات حساب برداری میدان گرانشی بیان شده است. | آیا بردارها در فیزیک را می توان با اعداد مختلط نشان داد و آیا می توان آنها را تقسیم کرد؟ |
4907 | در روزهای اولیه الکترودینامیک کوانتومی، محبوب ترین سنج انتخاب شده گیج گوپتا بلولر بود که برای حالت های فیزیکی، $$\langle \chi | \جزئی^\mu A_\mu | \psi \rangle = 0.$$ با این حال، این سنج در حال حاضر عملاً هرگز استفاده نمی شود. چرا؟ آیا گیج گوپتا بلولر اشتباه یا نامناسبی دارد؟ گیج گوپتا بلولر با گیج $R_\xi$ چگونه ارتباط دارد؟ | چرا گیج گوپتا بلولر مد نیست؟ |
104511 | تفاوت بین حالت خالص و مخلوط، تفاوت در ساختار ماتریس چگالی آنها است. برای ماتریس چگالی $\rho$ حالت مختلط، رد $\rho^{2}$ باید کمتر از 1 باشد. برای حالت خالص، رد مربوط $Tr(\rho^{2}) = 1$. اما وقتی سعی کردم وضعیت دو کیوبیتی بل را بررسی کنم، دریافتم: $$ \rho = \frac{1}{2}\begin{pmatrix} 1 & 0 & 0 & 1 \\\ 0 & 0 & 0 & 0 \\\ 0 & 0 & 0 & 0 \\\ 1 & 0 & 0 & 1\end{pmatrix}$$ $$ \rho^{2} = \frac{1}{4}\begin{pmatrix} 2 & 0 & 0 & 2 \\\ 0 & 0 & 0 & 0 \\\ 0 & 0 & 0 & 0 \\\ 2 & 0 & 0 & 2 \end{pmatrix}$$ که ردیابی آن برابر با 1 است. همانطور که میدانم، ماتریس چگالی کاهشیافته توصیف درستی از حالتهای زنگ است. اما ماتریس من کاهش نمی یابد. آیا می توانید به من توضیح دهید که چگونه ماتریس کاهش یافته حالت زنگ را پیدا کنم؟ | ماتریس چگالی کاهش یافته چیست؟ |
51395 | من واقعا مدتی است که به یک کتاب MP-Beiser خیره شده ام و با جمله ای که او در آنجا انجام می دهد کاملا مخالفم. در صفحه 85 او بیان می کند که فوتون ها به عنوان جرم $m$ عمل می کنند. او این را با بیان اینکه: $$ \begin{split} p &= m v\\\ \frac{h\nu}{c} &= m c\\\ m&= \frac{h \nu}{c^2 بدست میآورد } \end{split} $$ اما من کاملاً با این مخالفم. ما آموخته ایم که تکانه یک ذره عبارت است از: $$ \begin{split} p &= m v \gamma (v)\\\ \frac{h \nu}{c} &= m c \gamma{(c) }\\\ m &= \frac{h \nu}{c^2 \underbrace{\gamma(c)}_{=0}}\\\ m &= 0 \end{split} $$ اینجا یک چیزی کاملاً اشتباه است، اما چه؟ چگونه یک نویسنده می تواند بیان کند که چه کاری انجام می دهد؟ من می دانم که آنها در هاروارد آزمایشی انجام دادند که منجر به سقوط $\nu$ مختلف فوتون در یک میدان گرانشی شد، اما باید اشتباه کرده باشند یا چیزی... لطفاً یکی توضیح دهد. | فوتون ها در میدان گرانشی |
60970 | یادم می آید زمانی که در دبستان بودم معلم علوم مرا مسئول دماسنج جیوه ای کرد. من دقیقاً مکانیک پشت آن را درک نمیکنم، جز اینکه جیوه وقتی گرم است منبسط میشود و وقتی سرد است منقبض میشود، و این را میتوان از مقیاس دما در امتداد ساقه دماسنج خواند. در پس ذهن من، این شک وجود دارد که چگونه گرانش بر حرکت تأثیر می گذارد. با دیدن اکثر دماسنجها که به صورت عمودی به دیوار آویزان شدهاند، همین کار را کردم، دماسنج را روی زمین، عمودی، تکیه به لبه پنجره کنار میز کارم گذاشتم. این کار خوب است تا زمانی که یک روز باد شدیدی وزید و باعث شد دماسنج صاف روی زمین بیفتد، پوشش شیشه ای شکسته شود و باعث نشت جیوه و در نتیجه تخلیه کل کلاس شود. پس از آن حادثه، درس خود را آموختم و دماسنج جدید را به جای ایستادن، صاف قرار دادم. اما درسی که من یاد نگرفتم این بود که چگونه گرانش بر رفتار چنین دماسنج هایی تأثیر می گذارد. امیدوارم اینجا چیزی یاد بگیرم | آیا گرانش بر خواندن دمای دماسنج جیوه ای تأثیر می گذارد؟ |
116712 | رابطه Fierz زیر برای من چندان واضح به نظر نمی رسد: \begin{equation} \bar{\psi}_1 \gamma^\mu (1+\gamma_5)\psi_2 \bar{\psi}_3 \gamma_\mu (1 -\gamma_5) \psi_4 = -2 \bar{\psi}_1 (1-\gamma_5) \psi_4 \bar{\psi}_3 (1+\gamma_5) \psi_2. \end{equation} در اولین قدم سعی میکردم کاری مانند \begin{equation} \bar{\psi}_1 \gamma^\mu (1+\gamma_5)\psi_2 \bar{\psi}_3\ انجام دهم gamma_\mu (1-\gamma_5) \psi_4 = \bar{\psi}_1 (1-\gamma_5) \gamma^\mu \psi_2 \bar{\psi}_3 (1+\gamma_5)\gamma_\mu \psi_4 \end{equation} اما این کمکی به خلاص شدن از شر $\gamma_\mu$s نمیکند. آیا راه را اشتباه می روم؟ | هویت Fierz با spinors دیراک |
61623 | در کتاب فیزیک کوانتومی من نوشته شده است که پوسته K به دلیل اصل پائولی فقط 2 الکترون دارد. من می دانم که اگر $n = 1، l = 0، m = 0$، آنگاه فضای هیلبرت مرتبط با اسپین دارای بعد $2$ است. من همچنین میدانم که اصل پائولی میگوید که اگر بردار $\lvert\psi\rangle$ داشته باشیم که نشاندهنده وضعیت N الکترون است، پس $\lvert\psi\rangle$ باید با جابهجایی ضد متقارن باشد. اما چگونه می توانیم نتیجه گیری کنیم لطفا؟ | چرا پوسته K فقط 2 الکترون دارد؟ |
9205 | من سعی می کنم یک توربین بادی با محور عمودی شبه ساده طراحی کنم، و یکی از همکاران این طرح را برای تمرکز باد هنگام رسیدن به توربین در یک تونل باد ارائه کرد. او می گوید که تلاطم ناشی از برخی از عوامل طراحی وجود خواهد داشت، اما من کاملاً مطمئن نیستم که چرا و او هم نمی داند چرا. چرا و کجا این طراحی باعث آشفتگی می شود و چه پیشرفت هایی می توان برای بهبود آن انجام داد؟ | چه چیزی باعث ایجاد تلاطم این سازه می شود؟ |
35748 | * بردار D = 4 سانتی متر شمالی * بردار J = 4.5 سانتی متر غرب D+J چیست؟ در یک مفهوم کلی تر، چگونه می توان دو بردار دوبعدی را که بر یکدیگر عمود هستند اضافه کرد؟ | نحوه اضافه کردن دو بردار عمود بر دوبعدی |
4700 | چرا فوتون ها نمی توانند جرم داشته باشند؟ ممکن است این را به صورت مختصر و ریاضی برای من توضیح دهید؟ | چرا فوتون ها نمی توانند جرم داشته باشند؟ |
22681 | من سعی می کنم مثال مورین از آونگ فنری را درک کنم. چیزی که من دریافت نمی کنم بیان او برای $T$ است. من می توانم عبارت $\dot x^2$ را در داخل پرانتز درک کنم. اما من $(l + x)^2\dot \theta^2$ را نمی فهمم. همچنین، تجزیه انرژی جنبشی به اجزای مماسی و شعاعی زمانی که یک اسکالر است، بسیار عجیب به نظر می رسد.  | یافتن لاگرانژی آونگ فنری |
79909 | تقریباً در هر کتاب درسی فیزیک ماده چگال، شرح استاندارد SSB را می توان به صورت زیر فرموله کرد: مدل شبکه هایزنبرگ را در یک میدان مغناطیسی خارجی $H=\sum_{ij}J_{ij}\mathbf{S}_i\cdot در نظر بگیرید. \mathbf{S}_j+hS_z$، که $h$ مقدار میدان مغناطیسی است و $S_z=\sum_iS_i^z$. اکنون میانگین مغناطش در هر سایت تابعی از میدان مغناطیسی $h$ و تعداد سایتهای شبکه $N$ است، مثلاً $m\equiv \sum_i\left \langle S_i^z \right \rangle/N=m(N, h)$، جایی که $\ چپ \langle S_i^z \right \rangle\equiv tr(\hat{\rho }S_i^z)$ با $\hat{\rho }=e^{-\beta H}/tr(e^{-\beta H})$ عملگر چگالی. سپس اگر $$\lim_{h\rightarrow 0}\lim_{N\rightarrow \infty }m(N,h)\neq 0$$ باشد، میگوییم سیستم دارای SSB در دمای $T$ است. اکنون چند سوال دارم: (1) به دلیل تقارن چرخش چرخش، ما در $N$ محدود و صفر $h$، $m(N,h=0)=0$ می دانیم. اما **دلیلی** برای آن $$\lim_{h\rightarrow 0}m(N,h)=m(N,h=0)—[1]$$ وجود ندارد، درست است؟ از آنجایی که تابع $m(N,h)$ ممکن است در $h=0$، از دیدگاه ریاضی، پیوسته نباشد. (2) اگر معادله [1] درست است، و بنابراین $\lim_{h\rightarrow 0}m(N,h)=0$، سپس $\lim_{N\rightarrow \infty }\lim_{h\rightarrow 0}m(N,h)= 0 دلار، درست است؟ (3) اگر معادله [1] اشتباه است، بگویید $\lim_{h\rightarrow 0}m(N,h)\neq m(N,h=0)$ و بنابراین $\lim_{h\rightarrow 0}m(N,h)\neq0$ ، پس $$\lim_{N\rightarrow \infty }\lim_{h\rightarrow 0}m(N,h) چطور؟$$ و چرا از این هویت برای تعریف استفاده نمی کنیم SSB خیلی ممنون. | برخی از نکات مبهم در شکست تقارن خود به خود (SSB)؟ |
96257 |  > دو سیم به قطر 0.25 سانتی متر، یکی از فولاد و دیگری از برنج > مانند شکل نشان داده شده است. طول سیم فولادی بدون بار 1.5 متر و > سیم برنجی 1.0 متر است. ازدیاد طول فولاد و > سیم های برنجی را محاسبه کنید. من با برنج مشکل دارم که چون به یک تکیه گاه سفت وصل نیست پس چگونه ازدیاد طول سیم برنجی را محاسبه کنیم؟ من فکر میکنم در این شرایط در مقایسه با شرایطی که سیم برنجی به یک تکیهگاه صلب وصل است، ازدیاد طول کمتری در سیم برنجی خواهد داشت. درست میگم؟ چرا؟ | ازدیاد طول سیم را پیدا کنید |
34828 | در یک فضای فاز بعدی $N$ اگر محدودیت های کلاس 1 $M$ و کلاس 2 $S$ داشته باشم، در فضای فاز دارای درجه آزادی $N-2M-S$ هستم. چگونه می توانم درجات آزادی را در فضای پیکربندی محاسبه کنم؟ | شمارش درجات آزادی در حضور قیود |
13359 | انیشتین کشف خود از اصل هم ارزی را به عنوان شادترین فکر زندگی من توصیف کرد. چرا؟ در اصطلاح مفهومی گسترده، زنجیره منطقی استدلالی که از اصل هم ارزی به نسبیت عام منتهی می شود چیست؟ | |
76449 | آیا کسی می تواند توضیح دهد که چرا ماتریس چرخش یک عملگر واحد، به ویژه متعامد است؟ | ماتریس چرخش همیشه یک عملگر واحد است |
57631 | من در کاربرد قانون گاوس برای یافتن میدان های الکتریکی در زمانی که توزیع بار متقارن است، تردید دارم. خوب، اول از همه: من می دانم که چگونه بزرگی میدان را پیدا کنم - ما فقط توزیع بار را با یک سطح گاوسی محصور می کنیم که میدان الکتریکی قدر آن را تغییر نمی دهد، و سپس با استفاده از قانون گاوس می توانیم آن را بر حسب بنویسیم. بار کل داخل و مساحت سطح گاوسی. مشکل من این است: چگونه می توانم جهت میدان را پیدا کنم؟ منظورم این است که در یک توزیع متقارن کروی، این کار آسان است، زیرا ما می دانیم بردار چیست که به صورت شعاعی به سمت بیرون اشاره می کند (به سادگی یکی از بردارهای واحد از مختصات کروی است). اما در مورد توزیع متقارن استوانه ای چطور؟ آیا باید از بردار موقعیت واحد مختصات استوانه ای استفاده کنم؟ در حالت کلی، من باید برای نوشتن فیلد به مختصات مناسب تری سوئیچ کنم؟ آیا روش کلی برای درمان این موضوع وجود دارد؟ ببخشید اگر این سوال احمقانه یا خیلی ابتدایی است. من فقط سعی می کنم بفهمم چگونه از این قانون به درستی استفاده کنم. | استفاده از قانون گاوس برای یافتن میدان الکتریکی |
52841 | معمولاً گفته میشود که ایده میدانها (میدانهای الکتریکی و مغناطیسی) در الکتریسیته و مغناطیس پس از قانون کولن برای رفع مشکلات مفهومی عمل از راه دور مطرح شد. آیا کسی می تواند توضیح دهد که چه مشکلات یا تناقضات مفهومی و فیزیکی ممکن است با عمل از راه دور داشته باشد؟ | عمل فاصله چه اشکالی داشت؟ |
96254 | چگونه می توان به طور سیستماتیک نشان داد که هزینه های حاصل در آزمایش افت روغن اعداد صحیح ضرب در $e$ هستند به عبارت دیگر چگونه $e$ را از داده ها استخراج کنیم؟ | آزمایش افت روغن و کوانتیزاسیون بار |
3714 | روش بارهای تصویری ابزاری شناخته شده و بسیار مفید برای حل مسائل الکترواستاتیک است. متأسفانه زمانی که این روش به من آموزش داده شد، به سادگی به عنوان یک الگوریتم ارائه شد. هیچ توجیه فیزیکی واقعی برای استفاده از آن ارائه نشد، و فقدان کامل ریاضیات دقیق وجود داشت. از آن زمان این روش همیشه برای من کمی مبهم بوده است. اگر کسی بتواند اصول اولیه دقیق این روش را از معادلات ماکسول استخراج کند (شاید به سادگی قانون کولن؟)، بسیار قابل قدردانی خواهد بود. | روش تصاویر |
102910 | خوب است که بگوییم برای جسمی که از کنار یک جسم پرجرم عبور می کند، فضازمان توسط جسم عظیم منحنی می شود، و بنابراین جسمی که از گذشته می گذرد مسیر منحنی ژئودزیک را دنبال می کند، بنابراین به نظر می رسد در حال تجربه شتاب گرانشی است. آیا در کنار آن می گوییم که جسمی که در واقعیت از گذشته عبور می کند هیچ نیروی جاذبه ای به سمت جسم عظیم ندارد؟ آیا فقط از منحنی ژئودزیکی فضازمان پیروی می کند در حالی که هیچ نیروی جاذبه ای را تجربه نمی کند؟ حال به موضوع دیگر بیایید: فرض کنید دو جسم نسبت به یکدیگر در حال استراحت هستند، یعنی از هیچ ژئودزیکی فضازمانی پیروی نمی کنند. پس چرا آنها جاذبه گرانشی را نسبت به یکدیگر تجربه خواهند کرد؟ به عنوان مثال چرا یک سیب به زمین می افتد؟ چرا در موقعیت اصلی خود در بالای زمین نمینشیند؟ چگونه انحنای فضازمان باعث می شود که نیروی جاذبه به سمت زمین را تجربه کند و چرا باید برای جلوگیری از سقوط آن نیرویی در جهت معکوس اعمال کنیم؟ انحنای فضازمان چگونه باعث این امر می شود؟ هنگامی که سیب از شاخه درخت جدا شد، ثابت بود، بنابراین نیازی به پیروی از هیچ منحنی ژئودزیکی نداشت. بنابراین نمی توانیم فقط بگوییم که به زمین سقوط کرده است زیرا منحنی ژئودزیکی آن از روی زمین عبور کرده است. چرا انحنای فضازمان در وهله اول باعث شروع حرکت آن شد؟ | چرا انحنای فضازمان باعث گرانش می شود؟ |
116893 | متریک FRW توسط: $$ds^2=-dt^2+a^2(t)\ dr^2$$ که $ds$ بازه ای از طول مناسب است، $dt$ بازه ای از زمان کیهانی است. ، $dr$ بازه ای از فاصله مختصات متحرک و $a(t)$ عامل مقیاس است (همچنین $c=1$). اگر $dt=0$ را بگیرم، متوجه می شوم که بازه ای از فاصله مناسب $ds$ به صورت زیر به دست می آید: $$ds = a(t)\ dr$$ بنابراین فاصله مناسب بین دو نقطه متحرک مجاور متناسب با عامل مقیاس - فضا گسترش می یابد. اگر $ds=0$ را بگیرم، معادله ژئودزیکی تهی را به دست میآورم که مسیر یک پرتو نور را توصیف میکند: $$dt = a(t)\ dr$$ بنابراین زمان حرکت نور بین دو نقطه متحرک مجاور نیز متناسب است. به ضریب مقیاس آیا این بدان معناست که فواصل زمان کیهانی همراه با فواصل فضا گسترش می یابد؟ ساعتهای طبیعی در مختصات متحرک، ساعتهای نوری در حال گسترش هستند. شاید برای به دست آوردن واحدهای ثابت زمان «اتمی» که تجربه می کنیم، $d\tau$، از گسترش بازه های زمانی کیهانی $dt$، باید از معادله زمان منسجم استفاده کنیم: $$d\tau = dt/ a(t)$$ | آیا زمان کیهانی مانند فضا منبسط می شود؟ |
102913 | با نگاهی به زنجیره فروپاشی، دیدم که دچار فروپاشی بتا مضاعف می شود. چگونه امکان پذیر است که چیزی به طور همزمان دچار یک فروپاشی مضاعف شود؟ | چرا Se-82 دچار فروپاشی مضاعف بتا می شود؟ |
116897 | این یک سوال در مورد خنک کننده تبخیری است که در دستگاه های خنک کننده تبخیری مسکونی استفاده می شود. این نوع خنککننده با استفاده از گرمای هوای بیرون، آب را تبخیر کرده و گرما را از هوا خارج میکند، سپس هوای خنکشده را به داخل فشار میدهد. معادله پیشبینی دمای هوای حاصل پس از کاهش گرمای خود برای تبخیر آب به شرح زیر است: $$T_{خروجی} = T_{خشک} - (T_{خشک} - T_{تر) * \epsilon $$ که $T_{output}$ دمای هوای خروجی است، $T_{dry}$ دمای هوای لامپ خشک، $T_{wet}$ هوا است. دمای لامپ مرطوب، و $\epsilon$ راندمان خنک کننده است. به عنوان مثال، در یک روز تابستانی بسیار خشک (لامپ خشک 95 درجه، حباب مرطوب 60 درجه) کولر تبخیری من با رسانه کارآمد 90 درصد قادر است هوا را تا 63.5 درجه خنک کند. با این حال، به نظر نمی رسد که این معادله دمای خود آب را در نظر بگیرد. آیا این مهم است؟ به طور شهودی، به نظر می رسد که برای من منطقی به نظر می رسد که تبخیر آب گرم تر آسان تر است، زیرا به نقطه جوشش نزدیک تر است. یا شاید آب سردتر بهتر است زیرا گرمای بیشتری را از هوا جذب می کند؟ یا شاید شستن است زیرا به همان مقدار گرما نیاز است، اما با آب گرمتر، بیشتر مورد نیاز است زیرا سریعتر تبخیر می شود؟ کمکم کن اینو بفهمم | آیا دمای آب تعیین می کند که چه مقدار گرما از هوای مورد استفاده برای تبخیر آن خارج می شود؟ |
61089 | من در مورد ترجمه انگلیسی مقاله هلمهولتز می پرسم: > Ueber die physikalische Bedeutung des Princips der kleinsten Wirkung. > _Journal für die reine und angewandte Mathematik (مجله کرل)، جلد > 100، شماره 2، 1887، صفحات 137-166، و جلد 100، شماره 3، 1887، صفحات > 213-222._ http://www.degruyter.com/view/j/crll.1887.issue-100/crll.1887.100.137/crll.1887.100.137.xml?format=INT. (همچنین لینک و لینک را ببینید.) عنوان به زبان انگلیسی: _On the Physical Significance of the Principle of Least Action._ آیا تا به حال (به انگلیسی) ترجمه شده است؟ | ترجمه انگلیسی مقاله هلمهولتز: «درباره اهمیت فیزیکی اصل کمترین عمل» |
105647 | بنابراین من یک همیلتونی دارم: $$H=\alpha J_1\cdot J_2$$ و از من خواسته میشود که حالتهای ویژه و مقادیر ویژه این همیلتون را بر حسب محصولات حالتهای ویژه اجزای z هر اسپین پیدا کنم. جمله بندی این سوال به نوعی من را گیج می کند. من میتوانم آن را با بازنویسی آن بر حسب $(J_1+J_2)^2، J_1^2، J_2^2$ حل کنم و سپس مقادیر ویژه را پیدا کنم، اما این از نظر مؤلفههای z نیست. چگونه باید این کار را انجام دهم؟ با تشکر | حالت های ویژه تکانه زاویه ای جفت شده |
92210 | امیدوارم این سوال احمقانه و احمقانه نباشد، اجازه دهید برای این مشکل کمک بخواهم. من یک ذره در یک چاه مربع بی نهایت دارم (جعبه از 0 تا a است)، در حالتی که با تابع $\psi (x) = Ax(a-x) \qquad \mathrm{for }\qquad 0<x< توصیف شده است. a$, $\qquad 0 \qquad در غیر این صورت$. من باید محتمل ترین مقدار انرژی و احتمال بدست آوردن مقدار $E = \frac{9\hbar^2 {\pi}^2}{2ma^2} $ را تعیین کنم. برای حل سوال دوم فکر کردم که $E$ راه حل کلاسیک انرژی در یک چاه پتانسیل با $n=3$ است. بنابراین من $\langle3| را محاسبه می کنم \psi\rangle$ $-$ که در آن $3$ تابع موج راه حل با $n=3$ $-$ است و تمام؟ درسته؟ اما برای سوال اول؟ آیا باید $\langle H \rangle$ را محاسبه کنم و آن را با حل چاه پتانسیل مقایسه کنم؟ پس از آن من همچنین باید تکامل تابع موج را برای $t>0$ تعیین کنم، زمانی که در $t=0$ چاه پتانسیل را خاموش می کنیم، و من هیچ ایده ای برای حل آن ندارم. لطفا مرا به خاطر انگلیسی ام ببخشید. امیدوارم نکاتی به من بدهید | انرژی و تکامل زمانی یک ذره در یک چاه پتانسیل |
3712 |  این مشکل برای من مشکلات زیادی ایجاد می کند. بنابراین $E=k*q/d^2$. ما میخواهیم فاصله q1 تا P را پیدا کنیم که 0.1 متر (نه سانتیمتر) با استفاده از pythagorean thereom است. بنابراین ما k را می دانیم که فقط 9x10^9$ برابر q1 است که برابر $2.4u$ است که $u=10^{-6}$ تقسیم بر $r^2$ است که فقط $.1^2$ است. سپس من -216,000,000 دلار دریافت می کنم. برای بدست آوردن مولفه x، آن عدد را در cos45$ ضرب میکنم تا به پاسخ نهایی 108,000,000$ برسم. و برای نقطه q2، من فکر نمی کنم یک جزء x برای میدان الکتریکی وجود داشته باشد زیرا درست زیر نقطه P است. من چه اشتباهی انجام داده ام؟ | محاسبه میدان الکتریکی |
106747 | من می خواهم میانگین را اندازه بگیرم. سطح مقطع داخلی یک لوله انعطاف پذیر با قطر خارجی 5 میلی متر. از آنجایی که سطح مقطع دقیقا دایره نیست، استفاده از کولیس ورنیه برای اندازه گیری قطر داخلی ناموفق است. ایده ای که می خواهم امتحان کنم این است که یک لوله با طول مشخص را برداریم، آن را با آب پر کنید، سپس آب را روی چیزی شبیه یک فلاسک حجمی بریزید و از حجم به دست آمده، سطح مقطع را محاسبه کنید. سوال من این است: 1 - این روش چقدر معتبر است؟ 2 - آیا راه بهتری برای این کار وجود دارد؟ 3 - آب گیر کرده در لوله در اثر کشش سطحی چه مقدار خطا ایجاد می کند؟ از هر کمکی قدردانی می کنم. با تشکر | اندازه گیری سطح مقطع لوله انعطاف پذیر (با قطر تقریبی 5 میلی متر) |
23889 | عنوانش نمیدونم درسته یا نه ولی تو یوتیوب به یه ویدیو برخوردم http://www.youtube.com/watch?v=_PkgQQqpH2M. نویسنده ویدیو از عنوان استفاده کرده است و من از همین عنوان استفاده کردم. به نظر نمی رسد این ویدئو به دلیل نویز در جریان آب جعلی باشد. اما چه نوع فرکانس. و چرا آب را در این الگو جاری می کند؟ * * * EDIT1: عنوان ممکن است با ماهیت جریان سردرگمی ایجاد کند. قطرات آب **راکد نیست**. آب در حال حرکت/جریان است. اما جریان به نوعی شبیه الگوی موج ایستاده است. گره ها و ضد گره ها در جریان وجود دارد. قطره ای که ثابت به نظر می رسد گره هستند. اما به نظر می رسد که آب در داخل و خارج از ناحیه گره جریان دارد. | جریان ساکن آب در حضور بلندگو |
4908 | در چندین مقاله (از جمله مقاله اخیر بنکس و سیبرگ) مردم به یک «قضیه عامیانه» در مورد عدم امکان تقارن جهانی در یک نظریه ثابت گرانش کوانتومی اشاره می کنند. به یاد دارم که یک استدلال خاص را شنیده بودم که کاملاً معقول (و تقریباً واضح) به نظر می رسید، اما نمی توانم آن را به خاطر بیاورم. من استدلال های دیگری را در ادبیات پیدا کرده ام، از جمله (درختی من را ببخشید): * در تئوری ریسمان، تقارن های سراسری در صفحه جهان به تقارن سنج در فضای هدف تبدیل می شوند، بنابراین هیچ راه (شناخته ای) برای داشتن تقارن جهانی * در AdS وجود ندارد. / تقارن های جهانی CFT در مرز با تقارن های گیج در حجم مطابقت دارد، بنابراین هیچ راهی برای داشتن تقارن های سراسری به صورت عمده وجود ندارد * بحث در مقاله بنکس-سایبرگ در مورد تشکیل سیاهچاله ای که تحت تقارن جهانی باردار شده است، هیچ یک از اینها را کاملاً رضایت بخش نمی دانم. آیا کسی استدلال های بهتری می شناسد؟ | تقارن های جهانی در گرانش کوانتومی |
105645 | بنابراین می دانم که مغناطیس را می توان از ترکیب میدان های الکتریکی و نسبیت خاص به دست آورد. من با روشی آشنا هستم که می توان میدان مغناطیسی سیم حامل جریان را که توسط یک بار متحرک از انقباض طول احساس می شود بدست آورد. اکنون: همه ما می دانیم که اگر آهنربا از طریق یک سیم پیچ بیفتد، شار مغناطیسی از طریق سطح مقطع آن با گذشت زمان تغییر می کند و این باعث ایجاد جریان القایی می شود. میخواهم بدانم که آیا میتوانیم آن را صرفاً از نسبیت درک کنیم، بدون اینکه فرض کنیم تغییر در شار مغناطیسی مستلزم یک میدان الکتریکی القایی است. بیایید وضعیت **قاب مرجع آهنربا** را در نظر بگیریم: آهنربا سیم پیچ را می بیند که به سمت بالا حرکت می کند. سیم پیچ از یک ماده رسانا ساخته شده است بنابراین تعداد زیادی الکترون جابجا شده (آزاد برای حرکت) وجود دارد. یک میدان مغناطیسی ثابت (تولید شده توسط آهنربا) وجود دارد و الکترون های جابجا شده در آن به سمت بالا (با سیم پیچ) حرکت می کنند. خطوط میدان مغناطیسی هم جهت سرعت الکترون ها به سمت بالا هستند، بنابراین عبارت **v** $\times$ **B** در نیروی لورنتس 0 است. من سعی کردم آن را در این نمودار خلاصه کنم ( خیلی ساده است و خیلی خوب ترسیم نشده است، متأسفیم):  چگونه توضیح دهیم جریان القایی (یعنی جریان الکترون ها) در سیم پیچ بدون اشاره به قانون فارادی/لنز؟ | جریان القا شده در سیم پیچ وقتی آهنربا از آن می افتد؟ |
115098 | اشتقاق ویکی پدیا از رابطه بین گشتاور و شتاب زاویه ای در اینجا آورده شده است. آیا کسی می تواند به من کمک کند که چگونه موارد زیر را ببینم: $$\vec{\tau} = \left(-\sum^n_{i=1}m_i [\Delta r_i]^2\right) \vec{\alpha} + \vec{\omega} \times \left(-\sum^n_{i=1}m_i [\Delta r_i]^2\right) \vec{\omega}$$ از موارد زیر به دست می آید: $$\vec{\tau} = \sum^n_{i=n} (\vec{r}_i - \vec{R}) \times (m_i \vec{a}_i)$ $ با استفاده از هویت Jacobi، لطفا؟ تلاش من برای استخراج به شرح زیر است: $$\vec{\tau} = \sum^n_{i=n} (\vec{r}_i - \vec{R}) \times (m_i \vec{a} _i) \\\ \hphantom{\vec{\tau}} = \sum^n_{i=n} \vec{\Delta r_i} \times (m_i \vec{a}_i) \\\ \hphantom{\vec{\tau}} = \sum^n_{i=n} m_i (\vec{\Delta r_i} \times \vec{a}_i) \\ \ \hphantom{\vec{\tau}} = \sum^n_{i=n} m_i (\vec{\Delta r_i} \times (\vec{\alpha} \times \vec{\Delta r_i} + \vec{\omega} \times (\vec{\omega} \times \vec{\Delta r_i})))\;\ldots\; \vec{R}\text{ centroid است} \\\ \hphantom{\vec{\tau}} = \sum^n_{i=n} m_i (\vec{\Delta r_i} \times (\vec{\alpha} \times \vec{\Delta r_i}) + (\vec{\Delta r_i} \times (\vec{\omega} \times (\vec {\omega} \times \vec{\Delta r_i})))\;\ldots\text{ توزیع محصول متقابل به اضافه} \\\ $$ سپس، هویت Jacobi را در ترم دوم به صورت زیر امتحان میکنم: $$\vec{\Delta r_i} \times (\vec{\omega} \times (\vec{\omega} \times \vec {\Delta r_i})) + \vec{\omega} \times ((\vec{\omega} \times \vec{\Delta r_i}) \times \vec{\Delta r_i}) \+ (\vec{\omega} \times \vec{\Delta r_i}) \times (\vec{\Delta r_i} \times \vec{\omega}) = \vec{ 0}$$ آخرین عبارت LHS $\vec{0}$ است زیرا $$(\vec{\omega} \times \vec{\Delta r_i}) \times (\vec{\Delta r_i} \times \vec{\omega}) \\\ = (\vec{\omega} \times \vec{\Delta r_i}) \times -(\vec{ \omega} \times \vec{\Delta r_i}) \\\ = -[(\vec{\omega} \times \vec{\Delta r_i}) \times (\vec{\omega} \times \vec{\Delta r_i})] \\\ = \vec{0}$$ بنابراین، $$\vec{\Delta r_i} \times (\vec {\omega} \times (\vec{\omega} \times \vec{\Delta r_i})) + \vec{\omega} \times ((\vec{\omega} \times \vec{\Delta r_i}) \times \vec{\Delta r_i}) = \vec{0}$$ که با آنچه در ویکیپدیا بیان شده متفاوت است. با این حال، من سعی میکنم به یافتههای خودم به شرح زیر ادامه دهم: $$\vec{\Delta r_i} \times (\vec{\omega} \times (\vec{\omega} \times \vec{\Delta r_i}) ) + \vec{\omega} \times ((\vec{\omega} \times \vec{\Delta r_i}) \times \vec{\Delta r_i}) = \vec{0} \\\ \vec{\Delta r_i} \times (\vec{\omega} \times (\vec{\omega} \times \vec{\Delta r_i })) = -[\vec{\omega} \times ((\vec{\omega} \times \vec{\Delta r_i}) \times \vec{\Delta r_i}) \\\ \vec{\Delta r_i} \times (\vec{\omega} \times (\vec{\omega} \times \vec{\Delta r_i})) = \vec{\omega} \times -((\vec{\omega} \times \vec{\Delta r_i}) \times \vec{\Delta r_i}) \\\ \vec{\Delta r_i} \times (\vec{\omega} \times (\vec{\omega} \times \vec{\Delta r_i}) = \vec {\omega} \times (\vec{\Delta r_i} \times (\vec{\omega} \times \vec{\Delta r_i}))$$ برای داشتن موارد زیر: $$\vec{\tau} = \sum^n_{i=n} m_i (\vec{\Delta r_i} \times (\vec{\alpha} \times \ vec{\Delta r_i}) + (\vec{\Delta r_i} \times (\vec{\omega} \times (\vec{\omega} \times \vec{\Delta r_i})) \\\ \hphantom{\vec{\tau}} = \sum^n_{i=n} m_i (\vec{\Delta r_i} \times (\vec{ \alpha} \times \vec{\Delta r_i}) + \vec{\omega} \times (\vec{\Delta r_i} \times (\vec{\omega} \times \vec{\Delta r_i})) \\\ \hphantom{\vec{\tau}} = \sum^n_{i=n} m_i ([\Delta r_i ]^2 \vec{\alpha} - (\vec{\Delta r_i} \cdot \vec{\alpha}) \vec{\Delta r_i} + \vec{\omega} \times ([\Delta r_i]^2 \vec{\omega} - (\vec{\Delta r_i} \cdot \vec{\omega}) \vec{\Delta r_i} )) \\\ \hphantom{\vec{\tau}} = \sum^n_{i=n} m_i ([\Delta r_i]^2 \vec{\alpha} - (\vec{\Delta r_i} \cdot \vec{\alpha}) \vec{\Delta r_i} + \vec{\omega} \times [\Delta r_i]^ 2 \vec{\omega} - \vec{\omega} \times (\vec{\Delta r_i} \cdot \vec{\omega}) \vec{\Delta r_i}) \\\ \hphantom{\vec{\tau}} = \sum^n_{i=n} m_i ([\Delta r_i]^2 \vec{ \alpha} - (\vec{\Delta r_i} \cdot \vec{\alpha}) \vec{\Delta r_i} + (0) - \vec{\omega} \times (\vec{\Delta r_i} \cdot \vec{\omega}) \vec{\Delta r_i}) \\\ \hphantom{\vec{\tau}} = \sum^ n_{i=n} m_i ([\Delta r_i]^2 \vec{\alpha} - (\vec{\Delta r_i} \cdot \vec{\alpha}) \vec{\Delta r_i} - \vec{\omega} \times (\vec{\Delta r_i} \cdot \vec{\omega}) \vec{\Delta r_i}) $$ سپس، من آنجا گیر کردم. اگر می خواهید کمک کنید، لطفاً به جای اشاره به اینجا و آنجا، اشتقاق کامل را نشان دهید، مگر اینکه مشتق کامل را قبلاً در ذهن خود داشته باشید. | استخراج گشتاور مربوط به شتاب زاویه ای در ویکی پدیا |
99699 | چرا وقتی به آسمان شب نگاه می کنیم می توانیم ستاره ها را ببینیم. اما وقتی عکس های گرفته شده از ایستگاه فضایی بین المللی را می بینید، هیچ ستاره ای را نمی بینید. چرا این است؟ | چرا می توانیم ستاره ها را در آسمان ببینیم |
6827 | چرا فیبرهای نوری معمولاً روکش دارند؟ خوب، اگر یک بسته فیبر نوری قرار دهید، از نشت نور از یک فیبر به فیبر دیگر در تماس جلوگیری می کند. با این حال، آیا دلایل دیگری برای استفاده از روکش وجود دارد؟ آیا فیبرهای نوری بدون روکش کاربرد دارند؟ (من عمدتاً به فیبرهای نوری علاقه مند هستم که می توان آنها را با اپتیک هندسی، یعنی فیبرهای چند حالته توصیف کرد.) | روکش فیبرهای نوری |
36468 | پرتابه باید در چه زاویه ای با سرعت اولیه v پرتاب کند تا به فاصله d برسد؟ مقاومت هوا را دور بیندازید، فقط گرانش عمل می کند. تا اینجا من معادلات سرعت افقی و عمودی را بدست آوردم. آیا کسی می تواند مرا در جهت درست راهنمایی کند؟ | چگونه زاویه پرتاب را محاسبه می کنید؟ |
129207 | در مدلهای ادغامپذیر کلاسیک، در حالت گسسته، جبر اسکلیانین، $$\lbrace T_{a}(u),T_{b}(v)\rbrace =[r_{ab}(u,v),T_{ داریم. a}(u)T_{b}(v)].$$ چگونه ثابت کنیم که مقادیر ذخیره شده از $\ln(\tau(u))$ در دوره های تناوبی ایجاد شده اند در مورد، مدلهای ادغامپذیر (دوربرد) یا شرایطی که این عبارت نیستند که مقادیر محلی حفظ شده در قضیه آرنولد-لیوویل را به ما ارائه میدهند کدامند؟ مرجع: روشهای همیلتونی در تئوری سالیتونها توسط لودویگ فادیف، لئون تختاجان و A.G. Reyman. در بخش ویژه 1 - فصل 3 و قسمت 2 - فصل 3 در این کتاب مراجع بیشتری را دنبال کنید. | چگونه مقادیر حفظ شده را در مدل های انتگرال پذیر مطابق با قضیه لیوویل، از طریق جبر اسکلیانین پواسون بدست آوریم؟ |
65256 | من یک سوال فیزیک دارم که در مورد آن به کمک نیاز دارم: پروکسیما قنطورس یک ستاره در منظومه شمسی آلفا قنطورس است، این نزدیکترین ستاره به خورشید ما است (4.24 سال نوری) http://en.wikipedia.org/wiki/ فهرست نزدیکترین ستارگان چقدر بادبان خورشیدی لازم است تا بادبان خورشیدی با جرم m به سرعتی برسد که کشتی را به سرعت برساند. پروکسیما قنطورس در دو عمر؟ من فرض می کنم که زمان برای هر عمر 80 سال 160 سال است. کسی میتونه کمک کنه؟ | منطقه بادبان خورشیدی که به پروکسیما سنتاری می رود |
36460 | من باید معادله ای را برای مدت زمانی که یکی از سیاره ای به سمت دیگر سقوط می کند و به نقطه شروع باز می گردد، پیدا کنم. من هفت مجموعه مقادیر مختلف دارم - جرم شی در حال سقوط، جرم سیاره، شعاع سیاره و زمان. من اصطکاک را در محاسبات لحاظ نمی کنم. من فکر می کنم که این به عنوان یک نوسان ساز هارمونیک واجد شرایط است، و بنابراین من با فرمول $$T = 2\pi \sqrt{\frac{m}{k}}$$ کار می کنم برای پیدا کردن ثابت فنر $k$، من به نیروی $F نیاز دارم. دلار، و اینجاست که من نامطمئن می شوم. آیا هنگام شروع سقوط باید با نیروی گرانشی بین جسم و سیاره کار کنم؟ به عبارت دیگر $$F = G\times\frac{m \times M}{R^2}$$ وقتی این را امتحان میکنم متوجه میشوم که $$F = kx \iff k = \frac{F}{x}$ $$\iff k = \frac{G\times\frac{m \times M}{R^2}}{2R} = \frac{G \times m \times M}{2R^3}$$ $ $\Rightarrow T = 2\pi \sqrt{\frac{m}{\frac{G \times m \times M}{2R^3}}} \iff T = 2\pi \sqrt{\frac{2R^3}{ G \times M}}$$ با استفاده از این معادله برای مقادیری که دارم، نتایج اشتباهی دریافت میکنم - $T = 7148$ به جای $T = 5055$. من چه غلطی می کنم؟ | نیروی مورد استفاده در نوسانات هارمونیک در داخل یک سیاره |
53828 | من به دنبال مدلهای قابل حل تحلیلی در مکانیک آماری (کلاسیک یا کوانتومی) یا حوزههای مرتبط مانند فیزیک حالت جامد هستم که در آنها تابع بتا برای یک روند عادیسازی مجدد خاص (ترجیحاً اما نه لزوماً نرمالسازی فضای واقعی) دقیقاً مشخص باشد. منتظر پاسخ های شما هستم | توابع بتای دقیق در مکانیک آماری |
32210 | من در حال خواندن این مقاله تحقیقاتی نوشته NS Manton در مورد نیروی بین تک قطبی 't Hooft-Polyakov هستم. من در معادله 3.6 و 3.7 شک دارم. میدان گیج یک تک قطبی با شتاب آهسته را $A_0 = \epsilon^2 a_i t A_1$ فرض می کنیم که $\epsilon^2$ بی نهایت کوچک است. همچنین، $\partial_0 \phi = -\epsilon^2 a_i t \partial_i \phi$ مینویسیم. با استفاده از این $D_0\phi=-\epsilon^2 a_i t D_i \phi$ مینویسد، جایی که $D_i\phi=\partial_i \phi + [A_i,\phi]$. آیا علامت ترم دوم اشتباه نیست؟ دوماً، او میگوید تمایز wrt t به ما میدهد، $D^0 D_0 \phi = \epsilon^2 a_i D_i \phi$. آیا نباید $\جزئی^0D_0 \phi$ باشد؟ از آنجایی که ما مشتق واقعی wrt t را به جای مشتق کوواریانت در نظر می گیریم، باید چند عبارت اضافی دریافت کنیم، آیا آنها لغو می شوند؟ علامت منفی چگونه ناپدید می شود؟ آیا مشتق کوواریانت در هر صورت مانند یک مشتق عادی رفتار می کند؟ | استفاده از مشتق کوواریانت برای یافتن نیرو بین تک قطبی های مغناطیسی 't Hooft-Polyakov |
6822 | بنابراین، هنگام دوچرخهسواری، متوجه شدم که هنگام بالا رفتن از تپهها، اگر سریعتر از تپهها بالا بروم، کمتر خسته میشوم. این کل کار انجام شده به عنوان نیروی * فاصله نیست، زیرا باید یکسان باشد. اما هر چه طولانی تر از سربالایی می رود، جاذبه بیشتر شما را به عقب می کشد. و اگر فقط نیروی کافی برای مقابله با نیروی گرانش (از یک توقف) فراهم کنید، آن را از تپه بالا نخواهید برد، اما پس از آن کاملاً احساس خستگی خواهید کرد. در حالی که اگر کسی واقعاً سخت فشار بیاورد، به سختی سرعتش را کاهش می دهد. من میدانم که اگر در حال ساحل هستید، بقای انرژی اعمال میشود، و $v_i^2 = v_f^2 + C$ که در آن C انرژی پتانسیل گرانشی در بالای تپه است. اما این توضیح نمی دهد که چرا بالا رفتن از یک تپه به آرامی بیشتر از سریع است. به هر حال این همان مقدار انرژی است که به پتانسیل گرانشی تبدیل شده است. | هنگام دوچرخه سواری از تپه کار کنید |
92214 | یک بلوک با جرم $m$ به سمت یک گوه متحرک به جرم $\eta m$ و ارتفاع $h$ با سرعت $u$ رانده می شود. تمام سطوح صاف هستند. حداقل مقدار $u$ که بلوک به بالای گوه می رسد این است:  1. $\sqrt{ 2gh}$ 2. $\eta \sqrt{2gh}$ 3. $\sqrt{2gh(1+\frac1\eta)}$4. $\sqrt{2gh(1-\frac1\eta)}$ چیزی که من را گیج میکند این است که چگونه با دانستن اینکه گوه قابل جابجایی است، ادامه دهم. من سعی کردم FBD هر دو شی را بکشم. اما من زیاد باهاش پیش نمیرم. | یافتن مقدار سرعت $u$ |
34826 | سوالی دارم که مدتی است آزارم می دهد. با مراجعه به بسیاری از کتابهای درسی مکانیک کوانتومی، با نگاهی به فرضیههایی که فهرست میکنند، متوجه میشویم که تعداد فرضها از متنی به متن دیگر متفاوت است. این بدان معناست که یا برخی از فرضیات ذکر شده در برخی کتاب ها یا کافی نیستند یا اضافی هستند. این باعث تعجب من می شود که واقعاً حداقل تعداد کافی فرضیه های QM چقدر است و آنها چه هستند؟ آیا قرار نیست در این مورد اجماع وجود داشته باشد؟ | واقعاً حداقل تعداد فرضیات مکانیک کوانتومی چقدر است؟ |
97965 | برای این مدار (a و b توسط یک باتری به هم وصل می شوند)،  آیا می توانم مقاومت کل مدار را با اضافه کردن پیدا کنم مقاومت هایی که به صورت سری و ترکیبی از مقاومت هایی که موازی هستند بدون استفاده از روش قانون ولتاژ و جریان کیرشهوف؟ من سعی کردم R3+R4 را اضافه کنم و این یک مقاومت را تشکیل می دهد که به موازات R2 و R1 است. و R2 با R1 و R3 موازی است و R1 با R2 و R3 موازی است. این را می توان با قوانین ولتاژ Kirchhoff تأیید کرد. مشکل اینجاست که من اینجا گیر کردم. من می دانم که اگر R1، R2 و R3+R4 را بتوان در یک مقاومت ترکیب کرد، آنگاه سری های موازی مشکل را به خوبی حل می کنند. اما من نمی توانم ببینم این مقاومت ها چگونه ترکیب می شوند. | چگونه سه مقاومت را که با یکدیگر موازی هستند ترکیب کنم؟ |
108015 | فرض کنید من جریان لوله داخلی با دمای دیواره ثابت دارم. اگر من خواص را در دمای متوسط ورودی و میانگین ورودی و خروجی ارزیابی کنم، آیا همیشه باید تغییرات ویژگی را به دلیل دمای دیوار در نظر بگیرم؟ برای مثال، من عدد ناسلت را با استفاده از یک همبستگی تعیین شده محاسبه میکنم و سپس از $$Nu_D=Nu_{D,m}(\frac{\mu_m}{\mu_s})^n$$ با تغییر $n$ استفاده میکنم. مشکل از گرم کردن سیال باشد یا خنک کردن. $\mu_m$ ویسکوزیته در دمای متوسط و $\mu_s$ ویسکوزیته در دمای سطح است. آیا زمانی در جریان آشفته لوله وجود دارد که این کار را انجام ندهید؟ | آیا من هرگز برای تغییر دما از دمای دیوار در جریان لوله حساب نمی کنم؟ |
99698 | در نظریه پروفسور Xiaogang Wen، فوتونها و الکترونها بهعنوان شبهذرههایی توصیف میشوند که در نتیجه وجود مایع رشتهای، که ترتیب توپولوژیکی کیوبیتهایی است که فضا را تشکیل میدهند، ظاهر شدهاند. این برای من کمی گیج کننده است. وقتی در مورد شبه ذرات دیگر صحبت می کنیم، به عنوان مثال، فونون ها، می گوییم اکسیتون ها از نوسان اتم هایی که جامد را تشکیل می دهند ظاهر می شوند، به این معنی که اتم ها واقعی هستند در حالی که فونون ها شبه ذرات هستند. . اما وقتی بین فوتون و فونون قیاس می کنیم (ترتیب توپولوژیکی با مدل شبکه، کیوبیت با اتم)، در اصل آن کیوبیت چیست؟ آیا آنها نوعی چیز نهایی هستند که دنیای ما را می سازند؟ | کیوبیت ها در نظریه شبکه ریسمان ون از چه ساخته شده اند؟ |
60022 | من به این فکر می کنم که چگونه به دانش آموزان احساس شهودی در مورد چگالی بدهم و به آنها اجازه دهیم حجم یکسانی از مواد مختلف را بلند کنند، به عنوان مثال. 1 لیتر آب، یک مکعب آهن 10x10x10 سانتی متری، سرب و غیره. تا کنون، متراکم ترین ماده ای که برای معلم در دسترس بوده و مقرون به صرفه است، احتمالاً جیوه است (مطمئناً به یاد دارم که معلم شیمی من به ما اجازه داد یک بطری کوچک، شاید 100 میلی لیتری را برداریم. یک تاثیر فراموش نشدنی). آیا شانسی برای رسیدن به جایی بالاتر از 13g/cm$^3$ جیوه دارم؟ من عناصر موجود در مقاله تراکم ویکی پدیا را مرتب کردم. طلا و پلاتین ابتدا باید در لاتاری برنده شوید. یک لیتر پلوتونیوم نیاز به اتصال به افراد شرور دارد، به علاوه بسیاری از اقدامات ایمنی، پس آیا درست است :-) اوسمیوم؟ رنیوم؟ آیا عناصر یا ترکیباتی متراکم تر از جیوه وجود دارند که برای نمایش قابل استفاده هستند؟ آیا ترکیبات فلزات سنگینی وجود دارند که می توانند از خود فلز چگالتر باشند یا محدودیت فیزیکی وجود دارد که چنین خاصیتی را منع کند؟ (من نمی خواهم به انتهای نمودار فاز p/T نگاه کنم، دما و فشار استاندارد مشکلی ندارد). | آیا ترکیبی متراکم تر از چگال ترین عنصر وجود دارد؟ |
107103 | من میدانم که جریان گرما از دمای بالاتر به دمای پایینتر میرود، اما از نظر تئوری، آیا میتوان پمپ حرارتی ساخت که بتواند انرژی را از اقیانوس با دمای ~295 کلوین به یک دیگ بخار کوچک با دمای ~500 کلوین منتقل کند. من از روی کنجکاوی می پرسم که آیا حداقل از نظر تئوری امکان پذیر است یا خیر؟ یعنی اگر من مثلا 5 کیلو وات به پمپ حرارتی وارد کنم، آیا انرژی 15 کیلوواتی می تواند از اقیانوس به دیگ بخار منتقل شود؟ | چگونه می توان دمای جرم کوچک را با استفاده از جرم بزرگ از دمای کمتر افزایش داد؟ |
15081 | سلام، من به تازگی در مورد سرعت زاویه ای و تکانه و چگونگی تغییر گشتاور آن را یاد گرفتم. با نگاهی به چرخی که حول یک محور می چرخد و یک سر آن توسط طناب بالا نگه داشته می شود، چه چیزی باعث می شود که چرخ در طول زمان به سمت پایین بچرخد و در نهایت سقوط کند؟ | چه چیزی باعث می شود که یک ژیروسکوپ در نهایت بچرخد/بیفتد؟ |
67665 | در حال حاضر، آزمایش من شامل سه عنصر است: Au، Ga، Bi، و من به نمودار فاز سه تایی Au-Ga-Bi نیاز دارم تا دلیل اصلی پدیده تجربی خود را کشف کنم. متأسفانه، من نمیتوانم هیچ اطلاعاتی در مورد این نمودار فاز سهگانه در «Web of Knowledge» و «Google» پیدا کنم. غیرممکن است که از زمان انتشار نمودار فاز اول، هیچ کس به این نمودار فاز سه گانه فکر نکند، زیرا دانشمندان زیادی وجود دارند. بنابراین من نمی دانم که آیا سیستم سه تایی Au-Ga-Bi چیز خاصی دارد که مانع از محاسبه نمودار فاز آن شود. وگرنه چرا هیچکس اینکارو نمیکنه؟ خیلی ممنون میشم اگه کسی اطلاعاتی رو ارائه کنه | آیا نمودار فاز سه تایی Au-Ga-Bi به صورت تئوری محاسبه می شود یا خیر |
48091 | آیا کسی می تواند توضیح دهد که چگونه می توان از isospin و hypercharge برای برچسب زدن نمایش ها استفاده کرد؟ منظور از اصطلاح سینگل، دوبلت و غیره در این زمینه چیست؟ به طور خاص چگونه می توانم از آن برای برچسب زدن بازنمایی $SU(2)$ تعبیه شده در یک گروه سنج بزرگتر استفاده کنم. من این سوال را ارسال کرده بودم، اما هیچ پاسخی دریافت نکردم، بنابراین فکر کردم که پرسیدن آن به روش کلی تر کمک کند. لطفاً اگر احساس میکنید که دقیقا تکراری است، آن را ببندید. من ایده ای از ایزوسپین از دو سیستم ذره ای و ضرایب کلبش-گوردان آنها را دارم. در این مورد، isospin مقدار ویژه عملگر کل تکانه زاویهای $J$ است و ترکیب حالتهای حاصلضرب تانسور با این عدد کوانتومی، بسته به ابعاد آن، نمایشی را تشکیل میدهد که به آن دوتایی، منفرد و غیره میگویند. آیا این درست است؟ | برچسب زدن نمایش ها با استفاده از ایزوسپین و هایپرشارژ |
60028 | در واقع مدار را چگونه تعریف می کنید؟ من معتقدم، مکانیک نیوتنی یک مدار را به عنوان یک جسم در سقوط آزاد به دور دیگری توصیف می کند که در آن مسیرهای پرتابه بیضوی می شوند. من فکر می کنم، انیشتین مدار را به عنوان جسمی توصیف می کند که کمترین فاصله را از فضای منحنی می گیرد. و در مکانیک کوانتومی، مدارها اوربیتال ها یا حالت های کوانتیزه شده هستند. آیا تعریفی برای مدارها وجود دارد که در آن همه این ویژگی ها درست است؟ | در واقع مدار را چگونه تعریف می کنید؟ |
113113 | آیا انرژی خورشیدی که از خورشید می آید بی نهایت است و تا ابد به زمین ما تابیده می شود؟ (با دور انداختن عوامل بیرونی) سوخت خورشید چیست؟ | آیا انرژی خورشیدی بی نهایت است؟ |
112118 | اگر در لانه نشسته باشم و در خانه ام کمی ترک خورده باشد، می توانم صدای همسرم را در حال شستن ظرف ها در آشپزخانه پایین راهرو بشنوم. اما چرا اگر مثلاً به دیوارم نگاه میکردم، نمیتوانم تصاویری از ظرفهای شستن او را ببینم؟ شکسته شدن: 1. امواج صوتی از اشیا منعکس می شود. 2. امواج نور از اشیا منعکس می شود. 3. شما می توانید صدای کسی را بشنوید که در اتاق کناری ظرف می شست. 4. چرا نور (تصویری) را از آنها نمی بینید؟ | چرا نور بیشتری به روش صدا از اشیا منعکس نمی شود؟ |
68377 | من در حال مطالعه مکانیک آماری و ترمودینامیک از کتابی هستم که مطمئن نیستم چه کسی آن را نوشته است، زیرا جلد آن موجود نیست. بخشی وجود دارد که من نمی توانم آن را درک کنم: ${Fj|j=1,..,N}$ $S= \sum_{j=1}^{N} F_{j}$ $<S>=< \ sum_{j=1}^{N} F_{j}> = \sum_{j=1}^{N} <F_{j}>$\sigma^{2}_{S} =<S^{2}>-<S>^{2}$ line a: $=\sum_{j=1}^{N}\sum_{k=1}^{N} <F_{j}F_ {k}> \- \sum_{j=1}^{N} <F_{j}>\sum_{k=1}^{N}<F_{k}>$ نمیتوانم بفهمم چرا این اصطلاحات متفاوت هستند ترم اول: $\sum_{i}\sum_{j}A_iA_j=(A_1A_1+A_1A_2+A_1A_3+\dots+A_1A_n)+\dots+(A_nA_1+A_nA_2+\dots+A_nA_{n-1}+\dots+A_nA دومین ترم است $A_1(A_1+A_2+A_3+\dots+A_n)+\dots+A_n(A_1+A_2+\dots+A_n)$ میبینم که یکسان هستند. اما همانطور که در بالا می بینید متفاوت است، چگونه؟ کجا اشتباه می کنم؟ سوال ریاضی برای پاسخ مبانی ترمودینامیک سرنخی دارد اما من دقیقا نمی توانستم بفهمم. با تشکر با تشکر | ریاضیات برای مکانیک آماری |
6450 | آیا قیاس / کمک مفهومی قابل قبولی برای رشته هیگز وجود دارد؟ در فیزیک بسیاری از کمک های مفهومی پذیرفته شده وجود دارد مانند * گربه شرودینگر * شیطان ماکسول * من مطمئن هستم که بسیاری از آنها را از دست داده ام، اما شما این ایده را دریافت می کنید که آیا یک کمک پذیرفته شده/استاندارد برای هیگز وجود دارد؟ من یک درمان محبوب از بوزون هیگز را با پیتر هیگز دیدم. او در مورد مرواریدهایی صحبت کرد که از طریق کاسه کشیده می شوند. اما این تشبیه به طور کامل مشخص نشد، فقط یک کلیپ ویدیویی دو ثانیه ای اگر یک کمک استاندارد پذیرفته شده وجود نداشته باشد، متخصصان مختلف در اینجا از چه چیزی برای توضیح دادن به غیر حرفه ای ها استفاده می کنند؟ | آیا قیاس/کمک مفهومی قابل قبولی برای رشته هیگز وجود دارد؟ |
60020 | هرچقدر هم که کوچک باشد، آیا هر «چیزی» کشش گرانشی دارد؟ یعنی چیزی با جرم یا انرژی. مهم نیست که چقدر منسوخ یا ناچیز باشد، آیا وجود دارد؟ اگر بله چگونه محاسبه می شود؟ آن چه تاثیری دارد؟ | آیا هر چیزی که جرم دارد یا انرژی، کشش گرانشی دارد؟ |
25485 | من در شمال نروژ زندگی می کنم، 300 کیلومتر بالاتر از دایره قطب شمال، که شش ماه در سال تاریکی و سرما به من می دهد. من زمانی که در اسپانیا زندگی می کردم یک تلسکوپ استارتر داشتم، اما آن را واگذار کردم و می خواهم یک سیستم جدید با شرایط زیر بسازم/بخرم. * از راه دور - با کابل یا Wi-Fi کار می کند. میخواهم آن را بیرون از خانهام بگذارم - شاید حتی 50 متر دورتر باشد و در داخل (گرم) بمانم و همه کارها را از رایانهام انجام دهم: حرکت، مشاهده، بزرگنمایی و ذخیره اطلاعات. * من دوست دارم تلسکوپ بداند چگونه یک ستاره یا سحابی خاص را ردیابی کند * من می خواهم بتوانم نوردهی طولانی را با یک دوربین متصل برای اجرام کم نور انجام دهم، احتمالاً ساعت ها، تا بتوانم تصاویر خوبی برای شما داشته باشم :) چه وسیله ای آیا نیاز دارم و چه چیزهایی ممکن است از دست بدهم؟ | سیستم تلسکوپ خودکار |
15085 | در برخی از تکالیف اصلی فیزیک که من دارم، این سوال میپرسد که بردار حاصل برای هواپیمایی که با سرعت x m/s در جهت y حرکت میکند و تحت تأثیر باد دنبالهای که در جهت z در w m/s حرکت میکند، چیست. چگونه این را محاسبه کنم؟ من جمع بردار پایه را می دانم، اما این من را شگفت زده کرده است. | محاسبه بردار صفحه حاصل از باد عقب |
107730 | من سعی میکنم نشان دهم که انتگرال روی یک حلقه بسته یک محصول متقاطع ثابت میماند اگر منشا متفاوتی را با $\overrightarrow{r}=\overrightarrow{r}\prime+\overrightarrow{r_0}$ و $\oint{d انتخاب کنم \overrightarrow{F}}=0$$$ \overrightarrow{N} = \oint{\overrightarrow{r} \times d\overrightarrow{F}} = \oint{(\overrightarrow{r}\prime+\overrightarrow{r_0} )\times d\overrightarrow{F}} = \oint{\overrightarrow{r}\prime \times d\overrightarrow {F}} + \oint{\overrightarrow{r_0} \times d\overrightarrow{F}}$$ چگونه من $\oint{\overrightarrow{r_0} \times d\overrightarrow{F}}= 0 $ را نشان میدهم، یا چرا میتوانم بگویم $\oint{\overrightarrow{r_0} \times d\overrightarrow{F}} = \overrightarrow {r_0} \times\oint{ d\overrightarrow{F}}$؟ برای روشن شدن، $\overrightarrow{dF}$ نیروی وارد بر $I \overrightarrow{dl}$ فعلی در یک حلقه در یک میدان مغناطیسی یکنواخت و ثابت است. بنابراین $\overrightarrow{dF} = I \overrightarrow{dl} \times \overrightarrow{B}$. | اگر نیروی خالص وارد بر یک حلقه جریان در میدان مغناطیسی صفر باشد، چرا گشتاور مستقل از انتخاب مبدا است؟ |
107739 | در مکانیک کوانتومی، آیا حد بالایی برای اصل عدم قطعیت وجود دارد؟ من می دانم که نوسان ساز هارمونیک کوانتومی (QHO) دارای رابطه عدم قطعیت $\sigma_x\sigma_p = \hbar(n+1/2)$ است، اما من فکر می کنم که QHO در دو قله که در فاصله زیادی پخش شده اند، محلی می شود؟ | اصل عدم قطعیت کران بالا؟ |
73362 | یک نیمه هادی اثر هال چه نوع میدان های مغناطیسی را انتخاب می کند؟ فیلدهای AC یا DC؟ چگونه می توان دستگاهی ساخت که میدان های مغناطیسی AC را اندازه گیری کند؟ | یک نیمه هادی اثر هال چه نوع میدان های مغناطیسی را انتخاب می کند؟ |
15083 | در فیلم مالیخولیا محصول 2011 سیاره ای که به آن مالیخولیا نیز می گویند وارد منظومه شمسی شده و به زمین برخورد می کند. من میخواهم این جنبه (همچنین غیرمنطقی) را کنار بگذارم که سیاره پشت خورشید پنهان میشود و تا زمانی که چند هفته از زمین فاصله داشته باشد، شناسایی نشده است. می خواهم روی مراحل پایانی تمرکز کنم. در فیلم، سیاره از نزدیکی زمین می گذرد، شروع به عقب نشینی می کند، دو برابر می شود و به زمین برخورد می کند، همه اینها در عرض چند روز. سوال من: آیا از نظر فیزیکی این امکان وجود دارد؟ حدس میزنم نه، اما هرگز در مکانیک مداری خوب نبودم. فرض کنید داده ها مانند فیلم هستند. یکی از شخصیت های اصلی در اینترنت مسیری برای سیاره پیدا می کند که به نظر می رسد در نهایت چه کاری انجام می دهد. جرم سیاره چهار برابر زمین است؟  | آیا مدار مالیخولیا غیرممکن است؟ |
79907 | من از کتابی از گریفیث استفاده می کنم، من واقعاً در مورد چگونگی رسیدن او به راه حل تقریبی گیر کردم، آیا این فقط با تلاش است (روش حل آزمایشی؟)، من واقعاً از هر کمکی در این مورد سپاسگزارم. $$-\frac{\hbar^2}{2m}\frac{\mathrm{d}^2\psi}{\mathrm{d}x^2} + \frac{1}{2}m\omega^ 2 x^2\psi~=~E\psi.$$ متغیرها را برای راحتی تغییر دهید: $$\begin{align} \xi &\equiv \sqrt{\frac{m\omega}{\hbar}}x \\\ K &\equiv \frac{2E}{\hbar\omega} \\\ \frac{\mathrm{d}^2\psi} {\mathrm{d}\xi^2} &= (\xi^2 - K)\psi. \end{align}$$ برای $\xi$ بسیار بزرگ: $$\frac{\mathrm{d}^2\psi}{\mathrm{d}\xi^2} \approx \xi^2\psi. $$ راه حل تقریبی: $$\psi(\xi) \approx A e^{-\xi^2/2} + B e^{+\xi^2/2}.$$ | روش تحلیل نوسان ساز هارمونیک کوانتومی |
109827 | لیزرها در فرآیندهای صنعتی مختلفی که نیاز به گرمای شدید، موضعی دارند (چاپگرهای سه بعدی و برش های لیزری به ذهن می رسند) استفاده می شوند. سوال من این است: چرا از لیزر استفاده کنیم؟ منابع نوری بسیار دیگری (ارزان تر، روشن تر) وجود دارد. حتی منابع نوری تک رنگ و منسجم دیگری نیز وجود دارد (به ترتیب LED و لامپهای بخار جیوه)، و این ویدیو نشان میدهد که فردی با استفاده از عدسی فرنل و نور خورشید، شنهای صحرا را پخته میکند، که البته نه تک رنگ و نه منسجم است. بنابراین، چه چیزی در لیزرها وجود دارد که آنها را بهتر از یک منبع نور معمولی همراه با عناصر فوکوس مناسب می کند؟ | چرا از لیزر برای گرمای شدید و موضعی به جای منبع نور دیگر استفاده کنیم؟ |
15082 | من به این اشاره می کنم: > در عرض یک هفته در کافه تریا بودم و یکی از افراد در حال احمق کردن، یک بشقاب را به هوا پرتاب می کند. وقتی بشقاب در هوا بالا رفت، دیدم که تکان می خورد، و متوجه شدم مدالیون قرمز کورنل روی بشقاب می چرخد. برای من خیلی واضح بود که مدال سریعتر از تاب خوردن می چرخید. > > کاری برای انجام دادن نداشتم، بنابراین شروع به کشف حرکت صفحه > چرخان کردم. من متوجه شدم که وقتی زاویه بسیار ناچیز است، مدال > دو برابر سریعتر از سرعت تاب خوردن - دو به یک می چرخد. از یک معادله > پیچیده بیرون آمد! سپس فکر کردم، آیا راهی وجود دارد که بتوانم با نگاه کردن به نیروها یا دینامیک ها به روشی اساسی تر ببینم، چرا دو به > یک است؟ اما من در نهایت متوجه شدم که حرکت > ذرات جرمی چیست، و چگونه همه شتاب ها متعادل می شوند تا آن را > بیرون بیاورند **_دو به یک_**. کسی می داند چگونه رابطه دو به یک را استخراج کنم؟ | فاینمن چگونه فیزیک مدالیون در مقابل سرعت تکان صفحه را به دست آورد؟ |
22784 | من چندان با ابزارهای محاسباتی نظریه میدان همشکل آشنا نیستم، و فقط به تمرینی برخورد کردم که از آن میخواهم فرمول زیر را نشان دهم (مرتبط با مورد میدان بوزونی): $$\cal{R}j(z_1)j( z_2)~=~\frac{1}{(z_1-z_2)^2}~+~:j(z_1)j(z_2):$$ با $j$ تعریف شده $$j(z)~=~\sum_k \alpha_k z^{-k-1}.$$ سوال من این است که آیا باید محاسبه را از عبارت دستور داده شده Wick شروع کنم و دو مورد دیگر را ظاهر کنم، زیرا از سمت چپ شروع می شود نمی دانم چگونه می توانم حساب دیفرانسیل و انتگرال را توسعه دهم؟ | دستور فیتیله و مرتب سازی شعاعی در CFT |
112798 | من سعی می کنم آزمایش استرن-گرلاخ را در سطح محاسباتی درک کنم. فرض کنید یک ذره خنثی با گشتاور مغناطیسی داریم (مثلاً یک نوترون) و یک میدان مغناطیسی ناهمگن به آن اعمال می کنیم (اجازه دهید به صورت خطی با مختصات تغییر کند). همانطور که میدانم، همیلتونی آن به این صورت است: $$\hat H=-\frac{\hbar^2}{2m}\nabla^2+\left(\frac e{mc}\right)\hat{\vec s}\vec B$$ اکنون عملگر چرخش $$\hat s_i=\frac{\hbar}2\sigma_i، $$ که $\sigma_i$ $i$th است. ماتریس پائولی بنابراین، برای میدان مغناطیسی $\vec B=\vec e_x B_0 x$، معادله شرودینگر 1D (جهات Y و Z را می توان به دلیل تقارن ترجمه از هم جدا کرد) خواهیم داشت: $$-\frac{\hbar^2}{2m }\frac{\partial^2\psi}{\partial x^2}+\left(\frac {\hbar e}{2mc}\right)\sigma_x B_0 x\psi=i\hbar \frac{\partial\psi}{\partial t}.$$ اکنون سعی میکنم این معادله را به صورت عددی حل کنم، تابع موج اولیه را در زیر میگیرم فرم: $$\psi(x,t=0)=\begin{pmatrix}\psi_0(x)\\\ \psi_0(x)\end{pmatrix}،$$ که در آن $\psi_0(x)$ یک بسته موج گاوسی با تکانه متوسط صفر است. مشکلات زمانی شروع میشوند که $\sigma_x$ را همانطور که معمولاً داده میشود انتخاب میکنم: $$\sigma_x=\begin{pmatrix}0&1\\\1&0\end{pmatrix}.$$ به نظر میرسد راهحل مانند شکل زیر است. یعنی هر دو جزء تابع موج به سمت چپ شتاب می گیرند!  فکر کردم، اگر محور دیگری را به عنوان $x$ انتخاب کنم چه می شود، بنابراین سعی کردم همین کار را با $\sigma_y$ انجام دهم: $$\sigma_y=\begin{pmatrix}0&-i\\\i&0\end{pmatrix}.$$ نتیجه در انیمیشن زیر. حالا کمی بهتر است: تابع موج حداقل به دو قسمت تقسیم می شود، یکی به چپ و دیگری به راست. اما با این حال، هر دو بخش از ترکیبی از حالتهای چرخش و چرخش به پایین تشکیل شدهاند، بنابراین واقعاً آن چیزی نیست که از آزمایش استرن-گرلاخ انتظار میرود.  در نهایت، آخرین گزینه را امتحان کردم — با استفاده از $\sigma_z$: $$\sigma_z=\begin{pmatrix}1&0\ \\0&-1\end{pmatrix}.$$ نتیجه دوباره در زیر نشان داده شده است. در نهایت، من تقسیم را به بخشهای چرخشی «مستقل» میکنم، یعنی یک قسمت چرخشی به چپ میرود، دیگری به راست میرود.  **اکنون، این سوال ** : چگونه این نتایج را تفسیر کنیم؟ چرا انتخاب محور فعال منجر به چنین تفاوت فاحشی در نتایج می شود؟ چگونه باید در عوض انجام می دادم تا به نتایج معنی داری برسم؟ آیا جایگشت ماتریس های پائولی نباید بر نتایج تأثیر بگذارد؟ | ذره کوانتومی خنثی در میدان مغناطیسی ناهمگن |
102911 | درک من این است که وقتی نزدیک به سرعت نور حرکت می کنیم، زمان نسبت به سایر چیزهایی که با این سرعت حرکت نمی کنند کند می شود. بر اساس این اصل، آیا از نظر تئوری امکان سفر هزار سال نوری در یک سال وجود دارد، در حالی که هزار سال فقط از مکانی که در حال حرکت به آن هستید گذشته است؟ اگر چیزی در محل یا سؤال من اشتباه باشد، از آن دانش نیز استقبال می شود. (من هنوز در مورد کل موضوع اتساع زمان کمی متزلزل هستم زیرا به طور کامل نمیدانم که چگونه بدون یک چارچوب مرجع ممتاز ممکن است.) در اینجا درک هدف اصلی است. | اتساع زمان در این شرایط چگونه کار می کند؟ |
38931 | اپتیک کوانتومی همگی در مورد کوانتیزاسیون تابش الکترومغناطیسی آزاد بحث می کنند. نتیجه به خوبی ثابت شده است. اما در مورد میدان الکترومغناطیسی دلخواه چطور؟ به عنوان مثال، ساده ترین حالت، میدان الکتریکی ایجاد شده توسط یک بار نقطه ای. چگونه آن میدان به عنوان یک عملگر کوانتیزه می شود؟ | کوانتیزاسیون میدان الکترومغناطیسی دلخواه |
60441 | من سؤالاتی را دیده ام که فرض می کنند فوتون ها جرم ندارند. اما من هیچ سوالی ندیدم که مستقیماً بپرسد آیا فوتون ها جرم دارند یا نه. اگر فوتون ها جرم ندارند، پس چگونه فضا را اشغال می کنند؟ آنها چگونه آنجا هستند؟ آیا فوتون ها جرم دارند؟ | آیا فوتون جرم دارد؟ |
18278 | میخواهم بدانم وقتی دما را از 100 درجه فارنهایت به 250 درجه فارنهایت در یک نیمهرسانای سیلیکونی (مثلاً ماوس کامپیوتر) تغییر میدهم، جریان الکترونها چگونه تغییر میکند. چگونه میتوانم این را بفهمم؟ | معادله یافتن مقاومت الکتریکی |
34179 | من همچنان در دنیای فیزیک موضوع تمرکز بر فناوری خلاء را در مورد دانشمندانی که دماهای بالا را در خلاء ایجاد می کنند و غیره می خوانم. اگر گرما ناشی از انرژی حرارتی است که از ذرات به دلیل انرژی آنها تابش می شود، پس چگونه می توان در خلاء گرما وجود داشته باشد، همانطور که وجود دارد. هیچ ذره ای وجود ندارد؟ | چگونه ممکن است در خلاء گرما وجود داشته باشد؟ |
35888 | این سوال ادامه این سوال است. یک دیسک ماده دو طرف دارد، یکی بازتابنده و دیگری جذب کننده تابش الکترومغناطیسی در محدوده ای که طیف تابش کیهانی پس زمینه قابل توجه است. کاملاً واضح است که دیسک پس از گرما شدن با تابش پسزمینه شتاب بیشتری نمیگیرد. > **سوال:** شرط صفر شدن تبادل خالص تکانه بین > تابش پس زمینه و دیسک چیست؟ آیا دیسک شتاب میگیرد تا زمانی که تکانه تابش آبی که در جلو جذب میشود، برابر با تکانه فوتونهای جابهجا شده به قرمز باشد که در سمت عقب منعکس میشوند؟ آیا بعد از اینکه دیسک به همان دمای تابش پسزمینه رسید، سمت بازتابنده به طور موثر بازتابش متوقف میشود؟ | ترمودینامیک یک سطح دو وجهی در فضا |
36462 | من می فهمم که به شتاب ربط دارد. فرض کنید یک خلبان یک مانور سریع انجام می دهد و نیروی 5 گرمی را تجربه می کند. اینجا دقیقا چه اتفاقی می افتد؟ و این نیرو نسبت به چیست؟ اگر کسی بتواند مثالی با مقداری محاسبات نشان دهد که واقعا مفید خواهد بود. متشکرم | نیروی g که خلبانان تجربه می کنند از کجا می آید؟ |
34170 | من در مورد سیارک نزدیک به زمین 99942 آپوفیس مطالعه کردم. این سیارک در رتبه اول سیارک های بالقوه خطرناک قرار دارد (بازدید از زمین در ارتفاع حدود 36000 کیلومتری در سال 2028). اما، دانشمندان محاسبه کرده اند که این سیارک در سال 2036 با زمین برخورد خواهد کرد. واقعیت پشت این موضوع چیست؟ منظورم این است که چرا این اختلاف در بازه 8 ساله برای برخورد نزدیک و سپس تاثیر است؟ آیا آپوفیس بخشی از کمربند سیارکی بین مریخ و مشتری است یا بخشی از منظومه شمسی است؟ آیا واقعاً «آرماگدون» خواهیم داشت؟ حتی اگر تاثیری نداشته باشد، می تواند آسیب هایی به جو یا حتی محیط ما وارد کند، نه؟ | تاثیر آپوفیس |
35510 | واینبرگ ادعا می کند که واضح است که مولفه $\sigma = 0$ از $u^\mu$ در نقاط حرکت مکانی صفر در جهت 3. این قرار است از (5.3.6) دنبال شود. متاسفانه من آن را نمی بینم. من فکر کردم که مولفه $J=1, m = 0$ به طور معمول در جهت 2 تراز شده است؟ هر گونه کمکی قدردانی خواهد شد. (5.3.20) $u^\mu(0.0) = (2m)^{-1/2} (0،0،1،0)$ (5.3.6) $\sum_{\bar{\sigma }} u^\mu(0,\bar{\sigma}) \mathbf{J}^{(j)}_{\bar{\sigma}\sigma} = {\mathbf{\mathcal{J}}^\mu}_\nu u^\nu (0,\sigma)$ (5.3.8) $(\mathcal{J}_k)^0_0 = (\mathcal{J }_k)^0_i = (\mathcal{J}_k)^i_0 = 0$ (5.3.9) $(\mathcal{J}_k)^i_j = - i \epsilon_{ijk}$ | معادله (5.3.20) واینبرگ جلد 1، ص. 209 |
109948 | من در مورد هیچ ویژگی دیگری از ذرات، خلاء و غیره صحبت نمی کنم که اصل عدم قطعیت را رد کند. اگر صحبت از فضای خالص است (که پیوسته است، نه گسسته، مثلاً به این پست Phys.SE مراجعه کنید)، چرا طول پلانک حد اندازه گیری کمتر است؟ **به روز رسانی:** من می خواهم به هر قیمتی از _اصل عدم قطعیت_ جلوگیری کنم. پس از پاسخ جان، من سوالم را با مفهوم فضای انتزاعی روشن می کنم. من فضای خالصی دارم، اما هیچ خلایی برای رد هرگونه نوسان کوانتومی برای ایجاد انرژی بر اساس _اصل عدم قطعیت_ وجود ندارد. سوال جدید مرتبط: آیا حد اندازه گیری کمتر به دلیل نوسانات کوانتومی خلاء است؟ یا، چیز بیشتری برای آن وجود دارد؟ | اگر فضا پیوسته است، چرا نمیتوانیم از طول پلانک پایینتر برویم؟ |
47414 | من خواندم که میدان های مغناطیسی عمود بر یک جریان خارج می شوند و تا بی نهایت گسترش می یابند. علاوه بر این، یک موج گرانشی، هر چقدر هم که کوچک باشد، با سرعت نور تا بی نهایت گسترش می یابد. آیا اینها درست است؟ اگر بله، چرا امواج در هنگام «سفر» انرژی «از دست نمی دهند»؟ **بروزرسانی** پس از خواندن پاسخ ها: این جمله را در کتاب فیزیک نخوندم. من آن را در کتابی «فلسفی» خواندم که در آن نویسنده سعی میکند این ادعا را بدیهی بداند. برای مشخص کردن مثال دقیق او این است: > ما باید یک تکه سیم کوتاه برداریم، دو سر آن را از طریق یک سوئیچ به باتری وصل کنیم و کلید را ببندیم. سه اتفاق خواهد افتاد: > > 1. جریان الکتریکی از یک طرف باتری به طرف دیگر > > > > 2. میدان مغناطیسی عمود بر جریان خارج می شود و تا بی نهایت با سرعت 1000 متر منبسط می شود. نور > > 3. سیم کمی گرم می شود > > پس آیا این توصیف فقط به صورت تئوری صحیح است؟ آیا در واقع به دلیل اشیاء دیگر، نقطه 2 باطل می شود؟ | میدان های مغناطیسی و امواج گرانشی. تا کجا می رسند؟ |
68374 | چرا جریان های انرژی-ماده در امتداد محور چرخش یک جسم فشرده منتشر می شود؟ (یا) دلیل اینکه آنها در امتداد محور چرخش یک جسم فشرده منتشر می شوند چیست؟  | چرا جت های قطبی در امتداد محور چرخش ساطع می شوند؟ |
100420 | من در دوره دکتری مکانیک سیالات را عمیقتر مطالعه میکنم و چیزی مربوط به ترم انتشاری است که مدتهاست مرا آزار میدهد. با نگاهی به معادله انتشار همرفت: $$ \frac{\partial u}{\partial t} + a\cdot\nabla v - \nabla(\nu \nabla v )=f، $$ و فکر کردن در قانون فیک، این است برای من سخت نیست که در انتشار به عنوان فرآیندی فکر کنم که طی آن، برای مثال، ذرات یک محلول با گرادیان غلظت یکی از یکدیگر جدا می شوند تا کاهش انرژی سیستم؛ وجود هر یک از این ذرات در داخل حلال راحتتر است، که همان با مسیر متوسط آزاد بزرگتر ممکن است. اما اکنون که به معادله ناویر استوکس نگاه می کنم (غیرقابل تراکم و چسبناک): $$ \rho \left(\frac{\partial \mathbf{v}}{\partial t}+\mathbf{v}\cdot\nabla\ mathbf{v}\right)=-\nabla p+\mu\nabla ^2\mathbf{v}+\mathbf{f} $$ I می توانم به راحتی اصطلاح چسبناک را به عنوان یک اصطلاح پراکنده ببینم، اما هیچ راهی وجود ندارد که بتوانم آن را با قانون فیک مرتبط کنم. بنابراین، کسی می تواند به من توضیح دهد که چگونه می توانم ویسکوزیته را به عنوان یک فرآیند انتشار ببینم؟ اگر علاقه مندید که چرا من این را می پرسم، به این دلیل است که در FEM یک روش تثبیت کننده به نام ویسکوزیته مصنوعی وجود دارد که مقداری ویسکوزیته برای افزایش انتشار و پایدارتر کردن مدل اضافه می کند. بنابراین میدانم الف) چرا ویسکوزیته مصنوعی باعث افزایش انتشار میشود، ب) چرا انتشار معادله را تثبیت میکند. اما من نمی فهمم چرا ویسکوزیته منتشر است (علاوه بر این واقعیت که $\mu$ در حال ضرب کردن $\nabla^2v$ است) | چرا ویسکوزیته منتشر است؟ |
31130 | در مکانیک کوانتومی وقتی از ماهیت موجی ذرات صحبت می کنیم، آیا در واقع به تابع موج اشاره می کنیم؟ آیا تابع موج احتمال یافتن یک ذره (مثلا فوتون ها) را در یک مکان توصیف می کند؟ بنابراین آیا امواج احتمالات را دقیقاً همانطور که در فیزیک کلاسیک امواج الکترومغناطیسی آشفتگی میدان های الکتریکی و مغناطیسی را توصیف می کنند، توصیف می کنند؟ | آیا ماهیت موجی یک ذره به تابع موج اشاره دارد؟ |
101982 | من در حال تماشای مجموعه ای از سخنرانی ها در مورد نظریه میدان موثر بودم و مدرس گفت که شما همیشه می توانید مشتق کوواریانت را به دلیل تقارن گیج با قطعات ادغام کنید. به عنوان مثال، اگر من درست متوجه شده باشم، می توانیم بنویسیم: \begin{equation} \int {\cal D} \phi \exp \left\\{ i \int d ^4 x D _\mu \phi D ^\mu \phi + \, ...\right\\} = \int {\cal D} \phi \exp \left\\{ i \int d ^4 x - \phi D ^2 \phi + \,...\right\\} \پایان{معادله} که در آن $D_\mu = \جزئی_\mu + i g T ^a G_{a, \mu} $. اگر سهم بوزون گیج را نداشتیم، واضح بود، اما چرا ادغام توسط قطعات برای مشتق کوواریانت برقرار است؟ | ادغام مشتق کوواریانت سنج توسط قطعات |
57434 | در توربین ترمودینامیکی که از هوا به عنوان گاز ایده آل استفاده می شود، با توجه به اینکه شما یک مقدار دمای ورودی شناخته شده $T_i$، یک مقدار فشار خروجی شناخته شده $P_e$، یک سرعت ورودی و خروجی شناخته شده $V_i$ و $V_e$، یک مقدار شناخته شده دارید. برای کار واقعی توربین $w_{واقعی}$، و بازده ایزنتروپیک $\eta$، چگونه می توانید پارامترهای حالت دیگر را پیدا کنید؟ من می دانم که راندمان توربین $$\eta = \frac{w_{واقعی}}{w_{isentropic}} = \frac{h_i - h_e}{h_i - h_{e)s}}$$ از طریق دریافت $ است w_{isentropic} = \frac{w_{actual}}{\eta}$، ما این مقدار را خواهیم دانست. روش من در آن زمان پیدا کردن $h_i$ بود. $$h_i = w_{واقعی} + h_e = w_{ایسنتروپیک} + h_{e)s}$$ $$w_{واقعی} - w_{isentropic} = h_e - h_{e)s}$$ و سپس من اونجا گیر کردم من روش متفاوتی را امتحان کردم. $$s_e - s_i = C_{p0}ln\frac{T_e}{T_i} - Rln\frac{P_e}{P_i}$$ $C_{p0}$ و $R$ در اینجا شناخته شدهاند زیرا ثابت هستند. اگر فرآیند ایزنتروپیک را فرض کنم، آنگاه $s_e - s_i = 0$ خواهیم داشت. اما مجهولات ما هنوز $T_e$ و $P_i$ هستند. من می توانم از معادله گاز ایده آل استفاده کنم: $$\frac{T_e}{T_i} = (\frac{P_e}{P_i})^\frac{k-1}{k}$$ و $k$ در اینجا شناخته شده است زیرا هوا است و من فرض کردم که ایزنتروپیک است و ثابت است. بنابراین با دو معادله و دو مجهول، $P_i$ و $T_e$ را با فرض همسانتروپیک بودن فرآیند پیدا خواهم کرد. بنابراین، از اینجا، چگونه $h_{e)s}$ را پیدا می کنید؟ فکر می کنم باید بتوانم آن را پیدا کنم، اما با چه رابطه ای؟ می بینم که وقتی $h_{e)s}$ را پیدا کردم می توانم برای $h_i$ و سپس $h_e$ حل کنم. وقتی $h_e$ داشته باشم، از چه رابطه ای می توانم با $T_i$ شناخته شده خود برای استخراج سایر پارامترهای حالت استفاده کنم؟ دو چیز کلیدی در اینجا $h_i$ و $h_e$ هستند، فکر میکنم، زیرا من قبلاً $P_e$ و $T_i$ به من دادهاند. و اگر آن چهار مورد را داشته باشم، میتوانم تمام پارامترهای حالت دیگر را در حالت ورودی و خروجی بیابم. اما از چه رابطه ای می توانم برای پیدا کردن آنها استفاده کنم؟ میزهای ترمودینامیکی من هیچ مقداری برای هوا ندارند، فقط بخار و سایر عناصر و مبردها را دارند. من یک میز برای هوا دارم، اما فقط برای فشار 1 بار، و گمان میکنم که نمیتوانم آن فشار را در این سؤال فرض کنم. من گمان می کنم که از آنجایی که این یک گاز ایده آل است، برای حل آن نیازی به جداول نخواهم داشت. | چگونه می توان پارامترهای حالت را با استفاده از این داده ها برای یک گاز ایده آل حل کرد؟ |
118856 | مقدمه: هنگام بازی با معادلات گرانشی و الکترومغناطیسی در دوران کارشناسی به طور تصادفی با این رابطه جالب برخوردم. با امیدهای بسیار کودکانه برای یکی کردن گرانش و الکترومغناطیس به تنهایی؛) فکر کردم میدان گرانشی کلاسیک را با میدان الکتریکی کلاسیک یکسان بدانم... انگیزه من برای انجام این کار ارتباط زیادی با این انتظار داشت که چگالی انرژی در نهایت مطابقت داشته باشد. در برخی از حد شعاعی (اگر ما با میدان های کروی ساده کار می کنیم). \begin{equation} F_{G}\equiv F_{E} \end{equation} \begin{equation} \frac{-GMm}{r^{2}}\mathbf{\hat{r}}=\frac {-kQq}{r^{2}}\mathbf{\hat{r}} \end{equation} با فرض اینکه یک نسبت بار به جرم ثابت برای همه وجود دارد جرم-انرژی (اعتراف میکنم که در ابتدا پوچ به نظر میرسد، اما دلایل من برای انجام این کار بسیار عمیقتر از آن است که در حال حاضر توضیح دهم. سؤال قبلی من در مورد مکانیسم ماکیایی برای ظهور اینرسی عمیقتر در این مفهوم است و تا حدودی به عنوان انگیزه برای فرمول قبلی) \begin{equation} \frac{Q}{M}=\frac{q}{m}=\sqrt{4\pi \varepsilon _{0}G} \end{equation} \begin{equation} U_{E}=\frac{\varepsilon _{0}}{2}\int \left | \mathbf{\vec{E}} \right |^{2}dV \end{equation} \begin{equation} U_{E}=\frac{\varepsilon _{0}}{2}\int_{R} ^{\infty }\frac{Q^{2}}{\left ( 4\pi \varepsilon _{0}r^{2} \right )^{2}}\left ( 4\pi r^{2} \right )dr \end{equation} \begin{equation} U_{E}=\frac{Q^{2}}{8\pi \varepsilon _{0}R}\ rightarrow Q=Q_{G} \end{equation} اینجاست که همه چیز جالب می شود. وقتی شعاع شوارتزشیلد را به فرمول وصل می کنید، نتیجه بسیار جالبی می گیرید. به نظر میرسد این گزینه ایدهآل برای ارزش $R$ است، زیرا این حدی است که انرژی گرانشی به حداکثر میرسد. \begin{equation} U_{E}=\frac{Q_{G}^{2}}{8\pi \varepsilon _{0}R}\rightarrow R=\frac{2GM}{c^{2}} \end{equation} \begin{equation} U_{E}=\frac{1}{4}Mc^{2} \end{equation} این روزها احترام بیشتری برای عمومی قائل هستم نظریه نسبیتی در مورد گرانش، با این حال از آنجایی که GR قوانین کلاسیک را در حد v <<c بازتولید می کند، نمی توانم از این نتیجه شگفت زده بمانم. نتیجه گیری: گویی انرژی جرمی در خود جسم ذخیره نمی شود، بلکه در میدان گرانشی اطراف آن ذخیره می شود. این نباید خیلی تعجب آور باشد زیرا انرژی جرمی به موجب EFE برابر با انحنای فضا-زمان است. آنچه در اینجا برای من اهمیت دارد این است که اگرچه این رویکرد متأسفانه کلاسیک است، اما ترتیب بزرگی برای انرژی مورد نیاز یکسان است. سؤالات: 1. آیا کسی قبلاً به این موضوع برخورد کرده است؟ اگر چنین است، انتشار چیست؟ 2. آیا این نتیجه مصنوع دستکاری ریاضی است یا واقعاً اطلاعات جدید را می پذیرد؟ اگر یک مصنوع است کسی می تواند به من توضیح دهد که چرا؟ 3. آیا پیشنهادی برای گنجاندن انرژی میدان مغناطیسی در این فرمول وجود دارد؟ | آیا این رویکرد برای اتحاد نیروی کولن/نیوتن گرانش تاکنون منتشر شده است؟ |
15089 | لطفاً کسی توضیح دهد که چرا نمی توان از نیمه هادی باند شکاف غیر مستقیم برای ایجاد LED استفاده کرد. همچنین می توانید برای جزئیات بیشتر به من لینک مرجع بدهید. | نیمه هادی باند شکاف غیر مستقیم برای LED ها؟ |
91128 | من در مورد چگونگی عادی سازی حالت هارتل-هاوکینگ در گرانش کوانتومی دو بعدی گیج شده ام. میتوانیم حالت HH را برای دو دایره به طول $\ell_1$ و $\ell_2$ در مدل ماتریسی به صورت $\langle W(\ell_1)W(\ell_2)\rangle$ محاسبه کنیم، با استفاده از نماد Ginsparg و Moore، http://arxiv.org/pdf/hep-th/9304011v1.pdf. این قرار است $\Psi_{\text{HH}}(\ell_1,\ell_2)$ باشد. آنها محاسبات را انجام میدهند و (برای گرانش خالص در مرتبه اصلی در بسط جنس) \begin{align*} \Psi_{\text{HH}}(\ell_1,\ell_2)=\langle را پیدا میکنند. W(\ell_1)W(\ell_2)\rangle=2\sqrt{\ell_1\ell_2}\frac{e^{-2\sqrt{\mu}(\ell_1+\ell_2)}}{\ell_1+\ell_2} . \end{align*} این (10.11) در مقاله آنهاست. سپس هنجار \begin{align*} \int \frac{d\ell_1}{\ell_1}\frac{d\ell_2}{\ell_2}\Psi_{\text{HH}} (\ell_1,\ell_2) است. ^2. \end{align*} که به دلیل دایره های کوتاه به وضوح از نظر لگاریتمی واگرا می شود. چگونه باید این را تفسیر کنم؟ | نرمال پذیری حالت هارتل هاوکینگ در نظریه لیوویل |
4909 | مدتی است که در مورد این سوال فکر می کنم. اگر ذرات آلفا و بتا از یک هسته رادیواکتیو آزاد می شوند، چگونه ذرات اطراف را یونیزه می کنند؟ | ذرات آلفا و بتا چگونه ذرات اطراف را یونیزه می کنند؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.